Pensioenregelingen; Verslag algemeen overleg over pensioenaangelegenheden
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-10 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 25694, nr. 4

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum vergadering

20-04-1998

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1997-1998

25694 nr. 4

09-04-1998

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamVragen en opmerkingen uit de commissieHet antwoord van de staatssecretaris van Sociale Zaken
en WerkgelegenheidNadere gedachtewisselingOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 25694Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 30 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
25 694Pensioenregelingennr. 4VERSLAG VAN EEN ALGEMEEN OVERLEGVastgesteld 9 april 1998De vaste commissie voor Sociale Zaken en Werkgelegenheid1 heeft op 11 maart 1998 overleg gevoerd met staatssecretaris De Grave
van Sociale Zaken en Werkgelegenheid over pensioenaangelegenheden.
Het overleg vond plaats aan de hand van de volgende stukken:– convenant inzake de arbeidspensioenen zoals overeengekomen tussen
kabinet en Stichting van de arbeid in het najaarsoverleg 1997 (25 600-XV
nr. 38);– brieven van de staatssecretaris van Sociale Zaken en Werkgelegenheid
d.d. 18 november 1997 en 16 januari 1998 over de taakafbakening tussen pensioenfondsen
en verzekeraars (Soza-97-1099 resp. Soza-98-32);– brief van de staatssecretaris van Sociale Zaken en Werkgelegenheid
d.d. 6 februari 1998 houdende de reactie van de regering op het groenboek
aanvullende pensioenen van de Europese Commissie (Soza-98-138).Van het overleg brengt de commissie bijgaand beknopt verslag uit. Vragen en opmerkingen uit de commissieDe heer Van Hoof (VVD) was verheugd dat de middelloonplannen
als dwangmatige formule voorlopig van tafel zijn. De VVD denkt genuanceerder
over de verplichte deelneming die in het convenant uitgangspunt blijft.Punt van zorg blijven de kosten, waarvoor de sociale partners de eerste
verantwoordelijkheid hebben. In dat kader spelen de afspraken over het beheersen
van de pensioenlasten aan de ene kant en de modernisering aan de andere kant
een rol. Daarbij komen nog de kosten in verband met de aanpassing van de franchise
en artikel 2b Pensioen- en spaarfondsenwet (PSW). Hoe verhoudt zich dat met
elkaar? In het convenant wordt gesproken over een periode tot 1 maart 2001.
Kan dat allemaal pijnloos in die korte periode gerealiseerd worden?De discussie over de taakafbakening dateert vanaf het moment waarop gesproken
werd over het begrip pensioentoezegging, toen er voor pensioenfondsen meer
ruimte kwam ten koste van de gelijke uitgangspositie voor particuliere verzekeraars.
De analyse en de probleemstelling van de staatssecretaris vormen een lijn
waarlangs gedacht wordt maar er is nog geen kabinetsstandpunt.
De doelstelling van de vier elementen die deze gedachtelijn vormen, is duidelijk
maar het is nog prematuur om nu al definitieve standpunten in te nemen. De
Stichting van de arbeid heeft gesteld dat die gedachtelijn in strijd is met
alles wat er over pensioenen gezegd en geschreven is. De Stichting voor ondernemingspensioenfondsen
en de Vereniging van bedrijfspensioenfondsen hebben vragen en bezwaren neergelegd
waarvan een deel relevant is, terwijl een ander deel te maken heeft met mogelijk
verlies van verkregen ruimte. De heer Van Hoof vroeg zich af of de vormgeving
van de vier elementen juist is. Kunnen er door het invoeren van de doorsneepremie
niet andere premies worden uitgesloten?De hoofdvraag is echter of de gekozen benadering juist is. Aan de ene
kant zijn er de pensioenfondsen met als hoofdkenmerk de collectiviteit en
de solidariteit, aan de andere kant wordt gesproken over flexibilisering,
individualisering en modernisering. Hebben individuele keuzes en betalingen
nog wel iets te maken met solidariteit? En is het verschil tussen de collectiviteitsgedachte
bij pensioenfondsen en verzekeringsmaatschappijen niet slechts dat bij verzekeringsmaatschappijen
de collectiviteit niet verplicht is? Wil men niet van twee walletjes eten:
zowel collectiviteit en solidariteit in stand houden, maar ook individualiseren
en flexibiliseren? Zorgt dat niet voor gewrongen constructies? Er moet duidelijk
gekozen worden, want nu worden in de gedachtelijn van de staatssecretaris
de kool en de geit gespaard. De bedoeling is goed, maar het is de vraag of
de vormgeving adequaat is. Zodra pensioenfondsen naast de collectief geregelde
pensioenen individuele keuzes mogelijk willen maken, moet dat buiten het pensioenfonds
gebeuren of moet de verplichte deelneming genuanceerd worden.Over het groenboek vroeg de heer Van Hoof of en zo ja in hoeverre Europa
een rol moet spelen met betrekking tot de pensioenen. Is de indruk juist dat
de Europese Commissie een ander beeld heeft van de Nederlandse pensioensituatie
ten opzichte van andere landen en is dat ingegeven door de optiek van de pensioenfondsen?
Moet dat beeld niet verbeterd worden? De Commissie moet inderdaad geen beleggingsstrategieën
willen voorschrijven. Hij kon ook instemmen met het voornemen van de Commissie
om na te gaan of en hoe de interne markt kan bijdragen aan ruimere en betere
beleggingsmogelijkheden. Beperkingen moeten worden weggehaald en randvoorwaarden
moeten door de Commissie worden verbeterd, zolang dat maar niet leidt tot
nieuwe verstikkende regelgeving vanuit Europa. Dynamisch toezicht moet in
Nederland gebeuren, niet vanuit Europa. Waarom zou er trouwens regelgeving
nodig zijn voor systemen van toezicht in de lidstaten? Ook in de regulering
van beleggingen van pensioenfondsen hoeft de Commissie geen rol te spelen
en datzelfde geldt voor de regelgeving voor de tweede en derde pijler. De
terughoudende rol die het kabinet hierin gekozen heeft, vond hij verstandig.Belemmeringen in het vrije verkeer van werknemers in Europa, zoals de
wachtperiode in Duitsland, moeten worden weggenomen. Waardeoverdracht met
behoud van rechten in het Europees circuit kan positief zijn. Wanneer er communautaire
verbeteringen te realiseren zijn op het gebied van de fiscale faciliëring,
moet dat zeker gebeuren.De heer Van Zijl (PvdA) bracht naar voren dat het convenant,
ook al is het vol van goede bedoelingen, toch geen zekerheid geeft dat over
drie jaar op het terrein van de modernisering, dus het aanpassen aan maatschappelijke
ontwikkelingen en de aanpassing van de franchise, en op het terrein van de
kostenbeheersing zichtbare stappen zijn gezet. In de pensioenregelingen zullen
aanpassingen moeten plaatsvinden die de modernisering mogelijk maken en tegelijkertijd
de pensioenen voor een reeks van jaren houdbaar doen zijn. Het middelloon
kan tegemoetkomen aan de eis om kosten te beheersen, ook al zal dat niet moeten
worden afgedwongen. Toch is ook een regeling denkbaar van een
moderne franchise gebaseerd op de alleenstaandensituatie in combinatie met
een middelloon. Hij gaf meteen aan, nog niet te weten of dat ook tot kostenbeheersing
leidt en daarom moet dit aan de sociale partners worden overgelaten. Werkgevers
en werknemers moeten aan de onderhandelingstafel komen tot moderne pensioenregelingen
die zowel de kostbare verlaging van de franchise in het belang van alleenverdieners
en tweeverdieners bevatten, als elementen die tot kostenbeheersing leiden.
De heer Van Zijl aarzelde of zijn partij op dit punt met een initiatiefwetsvoorstel
zou moeten komen. Vanwege de ingewikkelde formulering van de kostenbeheersing
zag hij hier geen rol voor de Kamer. Er moet wel druk op de ketel blijven:
als de modernisering en de kostenbeheersing over een paar jaar niet zichtbaar
zijn, zal er wetgeving moeten komen, want het convenant moet uitgevoerd worden.Over het groenboek sloot de heer Van Zijl zich volledig aan bij de opmerkingen
en vragen van de heer Van Hoof.De huidige ontwikkelingen op de pensioenmarkt rechtvaardigen een herbezinning
over het gelijke uitgangspunt en de taakafbakening. Meer flexibiliteit, meer
keuzewensen bij werknemers en meer aanbod zorgen voor een grijs gebied tussen
pensioenfondsen en verzekeraars waarvoor de oude afspraken niet meer adequaat
zijn. Bij pensioenfondsen hoort datgene wat collectief en solidair moet. Al
het andere kan de markt doen. De bestaande afspraken passen echter niet meer
bij de ontwikkelingen in de markt. Je kunt de productbenadering voorstaan
maar die leidt tot enorm veel casusposities. Je kunt het begrip pensioentoezegging
hanteren maar die is nogal ruim als criterium voor de vraag wie wat in het
veld mag doen. Je kunt uitgaan van de wijze waarop het pensioenvermogen totstandkomt,
de premiekant van het verhaal. De regering kiest terecht voor dit laatste
omdat het solidaire karakter van een pensioenregeling het meest tot uitdrukking
komt in de doorsneepremie. Zij wil die regeling evenwel niet al te rigide
hanteren, zodat mensen niet onmiddellijk de vrije markt op moeten als zij
een pensioenfonds verlaten. De heer Van Zijl maakte daarbij onderscheid tussen
een werkloze of iemand die een bedrijf begint. In het laatste geval is geen
lange overgangstijd noodzakelijk. Hoe zit het trouwens met verlofregelingen,
zoals een sabbatsjaar? Het is toch niet logisch dat een werknemer dan naar
een verzekeraar moet? Uitzonderingen moeten mogelijk zijn, maar wel helder
gedefinieerd. Voor alle aanvullende pakketten geldt dat zeker niet aan de
bovenkant van de pensioenmarkt. Daar moeten de regels gelden die voor de verzekeraars
gelden.Mevrouw Giskes (D66) meende dat het kostenbeheersingspakket
in het convenant overheerst, terwijl de modernisering iets minder enthousiast
lijkt te worden aangepakt. De verlaging van de franchise maar ook artikel
2b PSW zullen in de praktijk toch met argusogen gevolgd worden. Over drie,
vier jaar komt er een evaluatie, maar artikel 2b schrijft voor dat voor 2000
het een en ander geregeld moet zijn. Parallel aan het convenant zal men moeten
blijven nadenken over de noodzaak van regelgeving. Hoe verhoudt zich dat tot
elkaar? Is het denkbaar om in een eerder stadium via een tussenrapportage
in de Kamer te bekijken hoe die evaluatie moet plaatsvinden?De financiering van de modernisering moet worden overgelaten aan de sociale
partners. Zij wilde nu geen uitspraken doen over het kostenplaatje. Die discussie
zal gevoerd worden bij de behandeling van het (initiatief)wetsvoorstel en
het moment waarop dat gebeurt, zal weer afhangen van de ontwikkelingen op
grond van het convenant.Mevrouw Giskes vroeg op de volgende specifieke punten uit het convenant
een korte toelichting. Is er enige relatie tussen de belastingkant en de verkenning
van de belastingen in de eenentwintigste eeuw die gaande is? De koppeling
met de AOW wordt afhankelijk gesteld van een andere financiering
van de AOW. Wat wordt daar precies mee bedoeld? Strekt de opmerking dat automatismen
als indexatie en toeslagbeleid moeten verdwijnen, zich uit tot bestaande afspraken
of wordt hierbij gedacht aan nieuwe regelingen? Moet de aangekondigde wetswijziging
gezien worden in relatie tot de taakafbakening en dus als vervolg op de wetswijziging
die al heeft plaatsgevonden?Over die taakafbakening merkte zij op dat er verwarring bestaat bij pensioenfondsen
en verzekeraars over de wijze waarop die geformuleerd is, vooral op het punt
van de doorsneepremies. Kan het probleem ondervangen worden met de formulering
dat flexibilisering nog steeds collectief kan zijn en dus bij de pensioenfondsen
kan blijven, terwijl individualisering niet meer collectief is en dus uit
de pensioenfondsen moet? De bedoeling is duidelijk en de verplichtstelling
moet gehandhaafd blijven, maar het moet wel werkbaar blijven. Zijn bovenbasisvoorzieningen
afspraken die binnen een bedrijfstak kunnen worden gemaakt of speelt dit buiten
het collectieve? Een goede omschrijving is noodzakelijk. De vrijwillige voortzetting
is zinvol. Wordt met het aantal uit te voeren regelingen door een OPF gedoeld
op het aantal regelingen binnen een bedrijf, of kan een OPF werk aannemen
voor een ander bedrijf, hetgeen volgens de regering begrensd zou moeten worden?
Moet dan niet gezocht worden naar andere soorten van beperkingen?De voorstelling van zaken in het groenboek als zou waardeoverdracht in
Nederland geen enkel probleem geven, vond mevrouw Giskes wat al te optimistisch.
Is het wel terecht om de fiscale kant van de zaak communautair te regelen,
terwijl er verder weinig animo is voor Europese regelgeving?De heer Terpstra (CDA) nam het principiële standpunt in
dat pensioenafspraken geregeld moeten worden door werkgevers en werknemers.
Met de afspraak die gemaakt is over modernisering van pensioenen en beheersing
van de kosten, kon hij instemmen. De overheid kan echter niet de sociale partners
opzadelen met ideeën, waardoor de kosten sterk omhoog gaan. Modernisering
en kostenbeheersing moeten beide ofwel worden overgelaten aan de sociale partners,
ofwel door de overheid worden geregeld. Met nadruk stelde hij dat wanneer
in 2001 de kostenbeheersing en modernisering niet voldoende zijn gerealiseerd
en de overheid zich terugtrekt op eigen ideeën, het CDA zijn principiële
standpunt niet zal loslaten. Welke argumenten kan de overheid overigens naar
voren brengen voor haar bemoeienis met een klein onderdeel van het totale
pakket van arbeidsvoorwaarden?Het is goed dat artikel 12 is opgenomen in het convenant voor het geval
een deelnemer aan het convenant meent dat de maximering van de AOW-premie
op het oude niveau moet plaatsvinden.De heer Terpstra steunde het uitgangspunt dat pensioenfondsen op verzoek
van werkgevers en werknemers collectieve, solidair gefinancierde regelingen
uitvoeren. Er moet een eerlijke scheiding zijn tussen wat pensioenfondsen
doen en wat verzekeraars doen. Op zich is een theoretische discussie over
grensverschillen interessant, maar welke concrete problemen denkt de staatssecretaris
op te lossen met de brief over de taakafbakening? Zowel de pensioenfondsen
als de verzekeraars hebben kritiek op de redenering over de doorsneepremie.
Aan de ene kant wordt via moties in de Kamer gevraagd om meer verscheidenheid
tot stand te brengen, aan de andere kant wordt gesteld dat er ten behoeve
van de solidariteit één premie moet worden geheven.De maximale voortzetting van twee jaar bij een fonds is vrij logisch voor
iemand die een eigen onderneming begint, maar voor oudere werklozen en arbeidsongeschikten
zijn die normen te stringent. Pensioenfondsen en verzekeraars, die het in
grote lijnen met elkaar eens zijn op dit punt, zouden hun uitgangspunt van
solidariteit gerelateerd aan arbeidsvoorwaarden, meer exact moeten invullen
en binnen een jaar aan de staatssecretaris voorleggen. Waarschijnlijk
komt daar een betere oplossing uit dan wat de staatssecretaris voorstelt.Met betrekking tot het groenboek stelde de heer Terpstra als pensioenprobleem
vast dat in het Verenigd Koninkrijk en Nederland op zeer grote schaal kapitaaldekking
voorkomt terwijl er in de rest van Europa omslagstelsels zijn. Dat maakt Europese
regelgeving lastig. Er moet nagedacht worden over de vraag welke problemen
de EU zou kunnen oplossen. Het eerste probleem is de interne markt in Europa:
beleggingsmaatschappijen, verzekeringsmaatschappijen en pensioenfondsen moeten
geen beleggingsbelemmeringen ondervinden in andere landen. Het tweede probleem
betreft de mobiliteit van werknemers, gekoppeld aan de kapitaaldekking in
het ene en het omslagstelsel in het andere land. Het derde probleem heeft
te maken met het feit dat als een land belastingfaciliteiten geeft voor de
pensioenopbouw, later ergens in Europa belasting moet worden betaald over
de pensioenen. Op alle andere gebieden is Europese regelgeving niet nodig. Het antwoord van de staatssecretaris van Sociale Zaken
en WerkgelegenheidDe staatssecretaris beaamde dat je van goede huize moet komen
om iets anders te willen als werkgevers, werknemers, pensioenfondsen en verzekeringsmaatschappijen
het eens zijn over de aanpak. Hij bracht echter naar voren dat partijen in
de Stichting van de arbeid, inclusief de verzekeringsmaatschappijen, zich
wel hebben kunnen vinden in wat zij niet willen, maar niet in wat zij wel
willen. Wanneer zij het alsnog met elkaar eens worden over hoe het wel moet,
zou dat een betekenisvolle doorbraak zijn in het dossier. Het kabinet heeft
in de nota Werken aan zekerheid ervoor gekozen om de tweede pijler overeind
te houden, maar wel met meer flexibiliteit en keuzevrijheid. De taakafbakening
zorgt voor een samenhangend beeld in de nota van het kabinet. Het begrip pensioentoezegging
werkt enigszins de andere kant op.Vragen die betrekking hebben op details, zoals de verlofregeling, kon
de staatssecretaris nog niet precies overzien. Hij hechtte zeer aan een evenwichtige,
gelijke uitgangspositie voor pensioenfondsen en verzekeraars. De regelingen
zijn nooit precies in alle gevallen exact te definiëren. Op een aantal
punten gaan pensioentoezeggingen in de praktijk echt te ver. Dat gaat ten
koste van het gelijktrekken van de uitgangspositie van fondsen en verzekeraars.
Bovendien ontstaan er problemen met de fiscaliteit. Voor de praktische invulling,
getoetst op collectiviteit en solidariteit van pensioenfondsen, is de doorsneepremie
een belangrijk handvat. Dat kan ook een argument zijn voor de andere fiscale
behandeling. Niet alle individuele uitzonderingen kunnen in de regelingen
worden meegenomen. Wel is het de bedoeling, een einde te maken aan een wildgroei
van aanvullende individuele regelingen, want daar is de derde pijler voor.
De bewindsman wilde zeker bezien of gemaakte opmerkingen over de taakafbakening
kunnen leiden tot aanpassingen van zijn voorstellen. Als alle reacties binnen
zijn, komt er een wetsvoorstel.Regelmatig wordt door het ministerie van Financiën gevraagd waarom
het belastingtechnisch moet afblijven van allerlei voorzieningen die veel
lijken op commerciële producten. Welnu, los van de belangrijke discussie
over de taakafbakening tussen pensioenfondsen en verzekeraars, is deze fiscale
complicatie een belangrijke reden waarom het ministerie van Sociale Zaken
en Werkgelegenheid zich in die discussie mengt. De bemoeienis van de overheid
met pensioenen vloeit natuurlijk ook voort uit de verantwoordelijkheid die
zij draagt vanwege het feit dat zij miljoenen werknemers terecht verplicht
om aan die pensioenregelingen deel te nemen. Zeker op termijn zijn de arbeidskosten
voor de overheid een element van betekenis. Indien in maart 2001 blijkt dat
de afspraken in het convenant niet of niet geheel zijn nagekomen, zullen er
natuurlijk termen aanwezig zijn voor een intern beraad over de
vraag of de overheid via regelgeving een deel van de verantwoordelijkheid
naar zich toe moet trekken. Er is afgesproken dat er bij AMvB kan worden ingegrepen
en een volgend kabinet kan de gevolgen uit de evaluatie in regelgeving vertalen.
De staatssecretaris ging ervan uit dat dit niet nodig is omdat er goede afspraken
zijn gemaakt, maar die stok achter de deur is er wel.Tevens zullen binnenkort de voorstellen over artikel 2b PSW naar de Kamer
worden gestuurd.In een vergrijzende samenleving met minder premiebetalers wordt het moeilijk
om iets te doen aan de franchise zonder een passende financiering. Dit zal
moeten leiden tot vermindering van aanspraken. In de eerste plaats hebben
werkgevers en werknemers een verantwoordelijkheid voor de mate waarin dat
moet gebeuren, maar uiteindelijk ligt die ook bij de wetgever. Natuurlijk
moet daarnaast voldoende worden bereikt in de modernisering van de franchisesystematiek.
Dat kan leiden tot een discussie over wettelijke eisen die de overheid stelt
aan de franchise.Tijdens de ondertekening van het convenant was er overeenstemming tussen
werkgevers en werknemers en de vertegenwoordigers van de ouderenorganisaties
verenigd in het CSO over de medezeggenschap. Het feit dat de achterban van
het CSO de bereikte resultaten niet kan dragen, heeft geleid tot hernieuwd
overleg tussen sociale partners en de ouderenorganisaties, maar dat heeft
geen resultaat gehad. De staatssecretaris zegde toe nog deze maand een poging
tot bemiddeling te doen. Mocht dat niet lukken, dan wordt per ommegaande een
wetsvoorstel aan het kabinet voorgelegd. De hoofdlijnen van het wetsvoorstel
zijn al in het kabinet geaccordeerd en de Kamer steunt deze voornemens ook,
mits er geen overeenstemming tussen sociale partners en ouderenorganisaties
kan worden bereikt.Het convenant is zeker niet vrijblijvend. De ondertekening van het convenant
door de FNV is een dubbeltje op z'n kant geweest. Ook de CNV-achterban heeft
zeer kritisch gereageerd. Voor het geven van een invulling aan de beide doelstellingen,
de franchise naar het lagere niveau en een pakket aan maatregelen waaruit
blijkt hoe het gefinancierd kan worden, krijgen sociale partners drie jaar
de tijd. Daarna neemt de regering haar verantwoordelijkheid.In het convenant ligt de nadruk zeker niet te weinig op modernisering
en te veel op kostenbeheersing. Beide elementen hebben in samenhang hun betekenis
gekregen. Een resultaat waarbij alleen maar afspraken zijn gemaakt over kostenbeheersing
in de toekomst en waarbij de modernisering niet aan de orde komt, zal bij
de evaluatie op problemen stuiten en een beleidsreactie tot gevolg hebben.
Een tussentijdse toets lijkt trouwens niet erg zinvol omdat werkgevers en
werknemers de gelegenheid en de tijd moeten krijgen om hun eigen verantwoordelijkheid
te nemen. Natuurlijk kan wel besproken worden hoe die evaluatie moet worden
voorbereid.De staatssecretaris verheugde zich over het feit dat gedwongen middelloon
van tafel is en, hopelijk, blijft. Dat is evenwel afhankelijk van de resultaten
in de evaluatie van 1 maart 2001.De bedoeling achter de maximering van de AOW-premie blijft wel degelijk
intact. Het kabinet hecht bijzonder aan een gekoppelde AOW. De WKA moet dus
gelden voor de AOW. In de maatregelen die nodig zijn om de AOW in de toekomst
betaalbaar te houden, ligt de relatie naar het AOW-fonds, naar de verbreding
van het draagvlak en naar premiebeheersing rond aanvullende pensioenen, in
het belang van loonkosten en werkgelegenheid.Er ligt een rol voor Europa om het meer te doen gaan in de richting van
wat in Nederland maar ook in het Verenigd Koninkrijk is ontwikkeld. De systematiek
van de drie pijlers is goed. Rond de eerste pijler is, onder andere door het
opvolgen van de suggestie van de heer Van Zijl voortbouwend op suggesties
van anderen, veel gebeurd. Op de tweede pijler geldt het convenant
en op de derde pijler is Nederland met het Verenigd Koninkrijk koploper. Andere
landen in Europa zullen een inhaalslag moeten maken naar dat niveau, waarbij
speciale aandacht moet komen voor mobiliteit.De Commissie is op de hoogte gebracht van de ontwikkelingen in Nederland.
In Nederland is in het algemeen weinig behoefte aan omvangrijke Europese regelgeving.De reactie in het groenboek is interdepartementaal voorbereid. Daar zijn
de ministeries van Financiën, Binnenlandse Zaken, Economische Zaken en
de verzekeringskamer, onder leiding van Sociale Zaken en Werkgelegenheid bij
betrokken geweest. Nadere gedachtewisselingDe heer Terpstra (CDA) wees erop dat de staatssecretaris afspraken
heeft gemaakt met werkgevers en werknemers voor 2001. Als de staatssecretaris
dan maatregelen denkt te moeten nemen, hebben contractpartijen niet meer het
recht om te zeggen dat hij dat niet mag. In zoverre steunde de heer Terpstra
de staatssecretaris in diens interpretatie van de afspraken. Echter, niet
alles dat in maart 2001 wordt geregeld, heeft per definitie de steun van het
CDA.Verder leeft nog steeds niet de overtuiging dat de doorsneepremie in het
licht van de afspraken die zijn gemaakt over flexibilisering, een goede maatstaf
is. Hij herhaalde zijn oproep dat de sectoren zelf zo snel mogelijk fase 2
inzetten, waarin zij duidelijk maken wat zij wél willen.De voorzitter van de commissie,WoltersDe griffier van de commissie,Van DijkXNoot1Samenstelling: Leden: Wolters (CDA), voorzitter, Van Nieuwenhoven (PvdA),
Doelman-Pel (CDA), Biesheuvel (CDA), Vliegenthart (PvdA), ondervoorzitter,
Scheltema-de Nie (D66), Van Middelkoop (GPV), Schimmel (D66), Rosenmöller
(GroenLinks), Van Zijl (PvdA), Bijleveld-Schouten (CDA), Middel (PvdA), Van
Hoof (VVD), Noorman-den Uyl (PvdA), Adelmund (PvdA), Dankers (CDA), Giskes
(D66), Marijnissen (SP), Essers (VVD), Van der Stoel (VVD), Van Dijke (RPF),
Bakker (D66), Klein Molekamp (VVD), Van Blerck-Woerdman (VVD) en Meyer (groep-Nijpels).Plv. leden: Terpstra (CDA), Oudkerk (PvdA), Soutendijk-van Appeldoorn
(CDA), Mulder-van Dam (CDA), A. de Jong (PvdA), Visser-van Doorn (CDA), Van
der Vlies (SGP), Fermina (D66), Rabbae (GroenLinks), Van der Ploeg (PvdA),
G. de Jong (CDA), Dijksma (PvdA), M. M. H. Kamp (VVD), Kalsbeek-Jasperse
(PvdA), Apostolou (PvdA), Heeringa (CDA), Van Boxtel (D66), J. M. de
Vries (VVD), B. M. de Vries (VVD), Leerkes (Unie 55+), Van Vliet (D66),
Hofstra (VVD), Hoogervorst (VVD) en Nijpels-Hezemans (groep-Nijpels). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-25694-4.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl