Arbeidsvoorzieningsbeleid; Verslag algemeen overleg inzake het voorlopig oordeel over het concept-Landelijk Meerjaren Beleidskader (LMBK) 1995-2000 van de Arbeidsvoorzieningsorganisatie
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-12 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 21477, nr. 46

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum vergadering

11-01-1995

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1994-1995

21477 nr. 46

13-12-1994

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamVragen en opmerkingen uit de commissieAntwoord van de ministerDiscussie in tweede termijnOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 21477Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 43 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
21 477Arbeidsvoorzieningsbeleidnr. 46VERSLAG VAN EEN ALGEMEEN OVERLEGVastgesteld 13 december 1994De vaste Commissie voor Sociale Zaken en Werkgelegenheid1 heeft op 8 november 1994 overleg gevoerd met de Minister van Sociale
Zaken en Werkgelegenheid inzake het voorlopig oordeel over het concept-Landelijk
Meerjaren Beleidskader (LMBK) 1995–2000 van de Arbeidsvoorzieningsorganisatie, aan de hand van de brief van de minister d.d. 31 oktober 1994 (kamerstuk
21 477, nr. 43).Van het overleg brengt de commissie bijgaand beknopt verslag uit. Vragen en opmerkingen uit de commissieMevrouw Vliegenthart (PvdA) stelde vast dat er de laatste dagen
weer veel te doen is geweest over het functioneren van Arbeidsvoorziening,
zoals o.a. blijkt uit de kritische brief van de RCO en de reactie van Arbeidsvoorziening
van vandaag op de kritiek van de minister op het financieel beheer van het
CBA. Het lijkt erop dat de standpunten over de toekomst van Arbeidsvoorziening
zich aan het verharden zijn en dat draagt zeker niet bij tot een zorgvuldige
discussie over de evaluatie en over missie, taken, structuur en financiering
van Arbeidsvoorziening. Wellicht is het daarom nodig dat de overheid bevordert
dat de discussie die Arbeidsvoorziening in eigen kring voert over de missie,
sneller wordt afgerond dan in de bedoeling lag, om te voorkomen dat de zaken
sterker escaleren dan nodig is.Vervolgens stelde zij vast dat de laatste tijd ook duidelijk is geworden
hoe moeizaam de gekozen tripartiete structuur van het CBA werkt. Formeel is
sprake van een gelijkwaardigheid tussen partijen, maar materieel is die gelijkwaardigheid
er niet, want de overheid is de enige financier. De overheidsgeleding maakt
deel uit van het CBA, maar de minister behoort op grond van de wet wel commentaar
te leveren op het concept-LMBK dat het CBA heeft opgesteld en de Kamer heeft
uiteindelijk het budgetrecht over de middelen die beschikbaar worden gesteld
voor Arbeidsvoorziening. Verder is de minister verantwoordelijk voor het toezicht
op het functioneren van Arbeidsvoorziening, maar is hij tegelijkertijd ook
vertegenwoordigd in het bestuur van Arbeidsvoorziening. De Kamer heeft indertijd
bewust voor deze constructie gekozen, maar nu de bezwaren hiervan zo duidelijk
naar voren komen, achtte mevrouw Vliegenthart het noodzakelijk dat de rol
van de overheid in Arbeidsvoor- ziening nadrukkelijk onder de
loep wordt genomen. Als een mogelijkheid om in de toekomst tot zuiverder en
zakelijker verhoudingen te komen, zag zij een structuur waarin de overheid
een afstandelijker rol vervult en een contractpartij wordt die overeenkomsten
sluit met het CBA over door Arbeidsvoorziening te leveren prestaties, waartegenover
de overheid dan financiële middelen beschikbaar stelt. Op die manier
is het voor Arbeidsvoorziening mogelijk ook met andere partijen contracten
te sluiten, waardoor een verbreding van de financieringsgrondslag ontstaat.
Bovendien wordt de verantwoordelijkheidsverdeling hierdoor helderder en kan
de relatie tussen Kamer en minister beter vorm krijgen, mede omdat dan geen
verwachtingen worden gewekt die niet waargemaakt kunnen worden.De door de minister gekozen lijn inzake de draaggolfgedachte werd door
mevrouw Vliegenthart gesteund. De invulling van die gedachte, zoals in de
brief van 31 oktober is aangegeven, zag zij als een precisering van het in
de wet opgenomen begrip «rechtvaardige en doelmatige aansluiting op
de arbeidsmarkt». De toetsing aan de mate waarin Arbeidsvoorziening
voldoet aan het hoofddoel van de publieke arbeidsvoorziening, leek haar ook
niet te strikt, omdat het daarbij gaat om succesvolle plaatsing op basis van
evenrédigheid van moeilijk bemiddelbaren. In dit verband wees zij erop
dat volgens het jaarverslag 1993 de totale realisatiecijfers voor wat betreft
het totaal aantal bemiddelingen hoger waren dan de taakstelling, maar dat
de realisatiecijfers voor wat betreft de specifieke doelgroeptaakstelling
lager waren dan de taakstellingen. Voor 1994 is hetzelfde beeld te zien: van
de totale taakstelling voor 1994 is na drie kwartalen al 87% gerealiseerd,
maar de realisatie bij de doelgroepen blijft daar ver bij achter. Zij vond
het dan ook terecht dat de minister onderzoek aankondigt naar de vraag, of
de draaggolfgedachte in de praktijk ook conform de bedoelingen werkt.Bij de bespreking van het vier-fasenmodel in de brief van 31 oktober had
zij gemist het punt van «in de persoon gelegen factoren», terwijl
juist dit toch breed door de Kamer wordt gesteund.Tenslotte vroeg zij, gezien de aankondiging in de brief dat in oktober
overleg in CBA-verband zal plaatsvinden over de openstelling van de marktsector
voor de JWG, wat de stand van zaken op dit punt nu is.Mevrouw Dankers (CDA) vond het niet terecht dat in de brief
van 31 oktober jl. in feite kritiek wordt geleverd op het CBA omdat het niet
bereid was het concept-LMBK aan te passen aan de bezuinigingsoperatie voor
1995 en volgende jaren. Het concept-LMBK is na een langdurig voorbereidingstraject
opgesteld en dan kan niet verwacht worden dat het CBA bereid is om binnen
enkele weken dit beleidskader helemaal om te gooien, omdat het kabinet 25%
van het totale budget wil laten vervallen. In het overleg op 5 oktober jl.
had zij er ook voor gepleit om zorgvuldig te werk te blijven gaan. Er is een
evaluatie voorzien en dan hoort pas op grond van de conclusies van die evaluatie
eventueel tot budgettaire aanpassing overgegaan te worden. Dit proces moet
niet doorkruist worden door voortijdige bezuinigingsbesluiten of door het
klimaat zodanig te bederven dat partners in het CBA min of meer worden aangezet
om hun verantwoordelijkheid voor Arbeidsvoorziening te beëindigen. Uit
de brieven die de laatste dagen zijn binnengekomen, blijkt dat het klimaat
steeds verder verslechtert en aan het uit elkaar vallen van het CBA heeft
niemand iets. Welke stappen onderneemt de minister nu om ervoor te zorgen
dat een en ander beheersbaar blijft? Mevrouw Dankers was bezorgd over de recente
uitspraken in de pers van CNV en FNV en de brief van de RCO die toch in ongebruikelijke
bewoordingen is gesteld, en maakte zich ook grote zorgen over de toon van
de brief van de minister aan het CBA over de jaarstukken 1993. Nota bene in
het eerste jaar waarin de accountant de jaarstukken van een goedkeurende verklaring
heeft voorzien, uit de minister felle kritiek op het financieel beheer
van het CBA en met een dergelijke verharding van de posities is niemand gebaat.
Het is, zo vond zij, hoog tijd om tot zakelijke verhoudingen te komen, teneinde
de doelstelling van de in de wet vastgelegde taak voor Arbeidsvoorziening
veilig te stellen.In dit verband wees zij erop dat in de brief van 31 oktober niet het uitvoeren
van de wettelijke taakstelling of het behartigen van de belangen van moeilijk
bemiddelbaren, maar het verbreden van de financieringsgrondslag als éérste
hoofdgedachte van het kabinet wordt genoemd. Is verbreding van de financieringsgrondslag
dan de missie van het kabinet geworden? Er zijn mogelijkheden hiertoe, maar
hiermee wordt de suggestie gewekt dat sociale partners op dit moment op geen
enkele manier een financiële bijdrage leveren, terwijl zij via allerlei
belastingen toch het merendeel opbrengen van de rijksbijdrage voor Arbeidsvoorziening
en bovendien een groot deel van de kosten van scholing betalen.In dit kader wordt in de brief van 31 oktober ook gezegd dat er elementen
van de draaggolfgedachte zijn die zich lenen voor andere financieringsvormen.
Heeft de minister hierbij dan een bepaald percentage voor ogen en aan welke
elementen denkt hij hier? Verder wordt gezegd dat de doelstelling wellicht
wordt aangepast als het CBA niet bereid is te zoeken naar alternatieve financieringsbronnen.
Wordt een en ander dan weer helemaal door het ministerie overgenomen en worden
daarbij dan ook output-financieringsnormen gehanteerd?Mevrouw Essers (VVD) constateerde dat de minister, gezien de
inhoud van de brief van 31 oktober, in het overleg op 5 oktober goed naar
de Kamer heeft geluisterd. Zij kon deze brief dan ook in grote lijnen onderschrijven.
Zo juichte zij een nader onderzoek naar de precieze reikwijdte van de draaggolfgedachte
toe. Zij vond wel dat de volgorde van de hoofdgedachten van het kabinet een
andere had moeten zijn: de punten 2 en 3 hadden als eerste en tweede genoemd
moeten worden en punt 1 (verbreding van de financieringsgrondslag) pas als
laatste. Verder had zij met belangstelling geluisterd naar de beschouwing
van mevrouw Vliegenthart over de huidige en een mogelijke toekomstige structuur
van Arbeidsvoorziening. Ook de VVD-fractie heeft indertijd, hoewel zij uiteindelijk
met de wet heeft ingestemd, vraagtekens gezet bij de tripartiete structuur,
vooral gezien de vele petten van de overheid in die structuur, niet alleen
de rijksoverheid, maar ook de overheden op regionaal niveau, waardoor gewrongen
situaties ontstaan. Mevrouw Essers was dan ook zeer benieuwd naar de komende
bevindingen van de commissie-Van Dijk.Zij was het eens met de stelling in de brief van 31 oktober dat de bestaande
verantwoordelijkheden van Arbeidsvoorziening ter zake van de banenpools in
ieder geval de eerste twee jaar gecontinueerd moeten worden, maar wees er
wel op dat het CBA hierbij enige voorwaarden heeft gesteld. In het overleg
op 5 oktober had zij dan ook gevraagd wat de financiële consequenties
voor gemeenten op dit punt zouden kunnen zijn en zij vroeg of daar inmiddels
nadere informatie over te geven valt. Ditzelfde vroeg zij ten aanzien van
de wens van de gemeenten dat 40% van de ESF-gelden naar hen toegaat. Daarnaast
herhaalde zij haar zorg over het in de knoei komen van o.a. scholingsinstituten,
het leerlingwezen en vrouwenvakscholen als gevolg van verplichtingenstops
van de zijde van Arbeidsvoorziening, waarmee het CBA blijkens persberichten
de korting over 1995 zou willen opvangen. Zij vond dat het CBA de kortingen
veel meer aan de beheerskant dan aan de beleidskant zou moeten laten neerslaan
en vroeg hoe de minister hierover denkt.Zij had in de brief van 31 oktober eigenlijk wel een twaalfde conclusie
verwacht over het financiële beheer van het CBA, gezien de zorg die daarover
door de minister is verwoord in de afzonderlijke brief over de jaarstukken
1993. Heeft de minister de verwachting dat het CBA voldoende greep
op dit geheel krijgt, waardoor ook daadwerkelijk bijsturing en beïnvloeding
mogelijk is?Ten slotte merkte zij op dat in de brief van 31 oktober een fors voorbehoud
wordt gemaakt bij het concept-LMBK. Er wordt immers gezegd dat de overheidsgeleding
in het CBA op elf punten (waar zij zelf, zoals gezegd, een twaalfde punt aan
zou willen toevoegen) een nadere aanvulling c.q. precisering moet vragen,
alvorens een definitief LMBK vast te stellen. Zij was het met dit voorbehoud
eens, maar vroeg wel wat er dan verder zal gebeuren en hoe de Kamer daarvan
op de hoogte zal worden gehouden.De heer Bakker (D66) vond het op zichzelf begrijpelijk dat
de Kamer de laatste dagen is gebombardeerd met brieven, waaruit een duidelijke
verharding van standpunten blijkt, maar dit is toch weinig effectief. Hoezeer
de opvattingen ook verschillen over de toekomst van Arbeidsvoorziening en
de manier waarop er structureel 400 mln. moet worden bezuinigd, iedereen is
gebaat bij een effectieve en efficiënte arbeidsvoorziening. Dat betekent
dan wel dat zo snel mogelijk duidelijkheid over de toekomst van Arbeidsvoorziening
moet ontstaan. Anders is er het risico dat ook de positieve zaken die de afgelopen
jaren zijn opgebouwd, in snel tempo verdampen. Er kan ontevredenheid zijn
over de resultaten van Arbeidsvoorziening, maar inmiddels mag de motivatie
van mensen die proberen nuttig werk te verrichten, niet al te lang op de proef
worden gesteld. Hij vroeg dan ook welke toezeggingen over duidelijkheid voor
de toekomst door de minister zijn gedaan in het overleg met het CBA op 12
oktober jl. en welke mogelijkheden de minister ziet om al éérder
dan de zomer van 1995 op hoofdlijnen duidelijkheid te geven, zonder daarmee
vooruit te lopen op de afgesproken evaluatie.De heer Bakker had begrepen dat de korting van 100 mln. in 1995 op aanwijzing
van het CBA volledig op de beleidsgelden (met name scholingsgelden) komt te
drukken. Hij had daar grote moeite mee, vooral nu de verhouding tussen beheerskosten
en beleidskosten de afgelopen jaren volledig scheef is gegroeid. Daar kunnen
goede redenen voor zijn en er zit bovendien een statistische vertekening in,
maar anderzijds behoort bij het invullen van de bezuiniging in 1995 natuurlijk
ook naar de organisatie zèlf te worden gekeken en dient de positie
van het grote landelijke bureau nadrukkelijk onder de loep te worden genomen.
Een baangarantie die het CBA volgens een radiobericht vanmiddag aan de medewerkers
zou hebben gegeven voor het jaar 1995, vond hij in dit verband minder verstandig.De opstelling van de minister ten opzichte van het vier-fasenmodel en
de daarbij genoemde toetspunten werden door de heer Bakker onderschreven.
Wel vroeg hij welke opstelling door de overheidsgeleding is gekozen bij het
overleg binnen het CBA over het concept-LMBK. Bij die gelegenheid zullen deze
punten toch al zijn ingebracht?De passages in de brief van 31 oktober over additionele arbeid kon hij
steunen, maar hij vond het dan wel wat wonderlijk dat in het 40 000-banenplan
niet of nauwelijks een rol aan Arbeidsvoorziening wordt toegekend. Iets dergelijks
geldt voor de bemiddeling van gedeeltelijk arbeidsongeschikten, waar een aparte
structuur voor wordt opgezet, waar Arbeidsvoorziening weliswaar een rol kan
spelen, maar ook bedrijfsverenigingen en particuliere bemiddelaars een functie
krijgen. Wellicht is dat allemaal verstandig, maar er ontstaan dan wel drie
structuren van arbeidsbemiddeling voor moeilijke groepen, nog afgezien van
de JWG en de WSW.Hij vroeg een reactie van de minister op de brief van Arbeidsvoorziening
van vandaag over het financiële beheer, waaruit o.a. een duidelijke vooruitgang
in de financiële organisatie ten opzichte van het beginjaar blijkt, alleen
al waar het gaat om de goedkeurende accountantsverklaringen en de verwerking
van de oude erfenis aan financiële verplichtingen van 1 mld.
Rechtvaardigen die zaken inderdaad de scherpe toon van de kritiek van de minister
op het financiële beheer door het CBA? Verheugend is het dat het liquiditeitsprobleem
voorlopig is opgelost.Tenslotte had hij uit de stukken begrepen dat de relatie tussen de arbeidsbureaus
en het bedrijfsleven de laatste jaren sterk verbeterd is. Een goede relatie
en een voldoende marktaandeel zijn ook de kern van de draaggolfgedachte. Daarentegen
schijnen overheden (niet alleen de rijksoverheid, maar ook de lagere overheden)
niet of nauwelijks structurele contacten met Arbeidsvoorziening te onderhouden.
Horen overheden dan misschien niet tot de draaggolf die nodig is om ook doelgroepen
als langdurig werklozen, vrouwen, minderheden en gedeeltelijk arbeidsgeschikten
weer in voldoende mate aan het werk te krijgen? Het Ministerie van Sociale
Zaken en Werkgelegenheid vormt in dit geheel overigens een gunstige uitzondering.De heer Rosenmöller (GroenLinks) had in het overleg op
5 oktober als zijn mening kenbaar gemaakt dat er 100 mln. bezuinigd zou moeten
kunnen worden zonder de kerntaken van Arbeidsvoorziening geweld aan te doen.
Het verbaasde hem dan ook dat het CBA deze korting kennelijk vrijwel volledig
wil laten neerslaan op de scholingsactiviteiten en dus direct op de cliënten
van Arbeidsvoorziening, terwijl medewerkers van het CBA en de RBA's zelf toegeven
dat deze korting ook op een andere manier kan worden opgevangen. De bezuiniging
op langere termijn (400 mln. structureel) zal, zo meende de heer Rosenmöller,
wèl de kerntaken van Arbeidsvoorziening aantasten, maar de discussie
daarover zal op een later moment plaatsvinden.De stelling in de brief van 31 oktober dat elementen van de draaggolfgedachte
zich lenen voor een andere financiering, werd door hem gezien als een stap
in de goede richting. In de draaggolfgedachte zelf zag hij overigens niets.
Andere instellingen die succesvol «aan de onderkant van de arbeidsmarkt»
bemiddelen, hebben deze gedachte ook niet nodig.Gezien de toch stevige kritiek in deze brief was bij hem de vraag gerezen
hoe de communicatie tussen de minister en zijn vertegenwoordigers in het CBA
in de praktijk verloopt. Zijn er tussentijds contacten, waarbij afstemming
plaatsvindt, en waren de vertegenwoordigers in dit geval op de hoogte van
de bedenkingen van de minister? Wat moet er verder nog gebeuren voordat de
minister instemt met het concept-LMBK? Gezien de kritiek zou het logisch zijn
geweest als de minister in de brief een negatief voorlopig oordeel had gegeven
over het concept-LMBK, waarmee hij ook een goede onderhandelingspositie zou
hebben bereikt voor de overheidsgeleding in het CBA om tot aanpassing van
het beleidskader te komen. Waarom heeft de minister dat niet gedaan?De gedachte in de brief van 31 oktober om af te zien van een hoofdlijnennotitie
1996–2001 sprak de heer Rosenmöller niet aan. Weliswaar komt volgend
jaar de evaluatie op tafel, maar anderzijds zijn de inhoudelijke aspecten
van Arbeidsvoorziening intensief onderwerp van beraad en de overheid zou eigenlijk
haar beurt voorbij laten gaan als zij zou afzien van het uitbrengen van een
hoofdlijnennotitie.De heer Boogaard (AOV) maakte zich zorgen over de huidige relatie
tussen de minister en Arbeidsvoorziening die er, gezien de berichten in de
pers van de laatste dagen, ook niet beter op lijkt te worden. Gezien het motto
van het regeerakkoord (werk, werk en nog eens werk) is het echter nodig dat
de minister met Arbeidsvoorziening om de tafel gaat zitten, zeker nu het VNO
dringend vraagt om Arbeidsvoorziening een kans te geven en de vakbonden met
acties dreigen.De inhoud van de brief van 31 oktober kon de heer Boogaard in grote lijnen
onderschrijven, maar opvallend vond hij wel de scherpe toon van de brief.
Streeft de minister er misschien naar om Arbeidsvoorziening te zijner
tijd te privatiseren, opdat deze organisatie in een betere concurrentiepositie
ten opzichte van de uitzendbureaus komt te verkeren?De heer Van der Vlies (SGP) vond dat het voorlopig oordeel
een kritische, maar ook opbouwende sfeer van constructief meedenken ademt.
Daarnaast heeft de minister over het financieel beheer een brief aan het CBA
gezonden die als «gepeperd» gekenschetst kan worden. De vraag
rijst dan hoe deze beide brieven zich tot elkaar verhouden, mede gelet op
de inmiddels ontstane commotie en de dreiging van sociale partners om uit
het CBA te stappen. Welke consequenties trekt de minister uit dit toch nogal
ongebruikelijke signaal? Indertijd is door de sociale partners, het toenmalige
kabinet en een groot deel van de Kamer met volle overtuiging gekozen voor
de tripartiete structuur met gelijkwaardigheid van de drie geledingen, maar
snel daarna is intern alweer een discussie begonnen over budgettering van
het CBA en nu lijkt het erop dat de tripartiete structuur langzamerhand op
springen staat. Hij vond dat toch wel enigszins gênant. Verder wees
hij erop dat zeker uit de recente cijfers over de eerste drie kwartalen van
1994 blijkt dat er sprake is van verbetering, zowel op het punt van het financieel
beheer als op het punt van de taakstellingen, o.a. ten aanzien van langdurig
werklozen.Inmiddels is duidelijk geworden dat de korting van 100 mln. voor 1995
door het CBA wordt verwerkt, zij het ongaarne. Volgens de brief van 31 oktober
kan daarbij ook een reductie in de effectieve beleidsuitgaven aan de orde
zijn, maar de heer Van der Vlies zou daar niet mee kunnen instemmen, omdat
dan de bezuiniging zou neerslaan op de primaire taakstellingen van Arbeidsvoorziening,
zoals loonkostensubsidies en scholingsprogramma's.Tenslotte vroeg hij of de minister bereid zou zijn om de voorgenomen verdere
structurele bezuiniging van 400 mln. min of meer bespreekbaar te stellen.
Op die manier kunnen alle betrokkenen wellicht weer «on speaking terms»
geraken. Antwoord van de ministerDe minister zei eerst, niet in te kunnen gaan op de suggestie
om de bezuiniging van 400 mln. bespreekbaar te stellen, gezien hetgeen daarover
is vastgelegd in het regeerakkoord. Verder bestreed hij dat er nu sprake zou
zijn van een impasse. Het werk van Arbeidsvoorziening gaat immers door en
daarmee worden ook resultaten geboekt, hetgeen bijvoorbeeld blijkt uit het
stijgende aantal bemiddelingen. Al langer wordt onderkend dat op een aantal
punten beleidswijzigingen nodig zijn om deze specifieke taakstellingen, in
de eerste plaats voor langdurig werklozen, beter waar te kunnen maken, waarbij
overigens moet worden bedacht dat het halen van specifieke taakstellingen
altijd moeilijk is, in welke structuur van arbeidsvoorziening dan ook. De
arbeidsmarkt groeit op zichzelf wel weer, maar ook bij een opgaande conjunctuur
en het ontstaan van veel meer nieuwe arbeidsplaatsen kan vooral langdurige
werkloosheid een hardnekkig fenomeen zijn, zodat een veelheid van maatregelen
nodig is waarbij Arbeidsvoorziening een belangrijke rol moet spelen. De discussie
die nu over Arbeidsvoorziening wordt gevoerd, vond de bewindsman dan ook terecht
en legitiem.Hij gaf toe dat verbreding van de financieringsgrondslag voor Arbeidsvoorziening
niet het allerbelangrijkste punt in dit geheel is. Wel kan een bepaalde financieringsstructuur
mede behulpzaam zijn om inzet en uitkomst en kosten en baten meer zichtbaar
te maken en meer met elkaar in overeenstemming te brengen. Daarnaast treden
er in de praktijk knelpunten op in het kader van de bestuursstructuur, omdat
de overheid tegelijkertijd medebestuurder en toezichthouder is en bovendien
in algemene zin aanspreekbaar is op de organisatie van de publieke arbeidsvoorziening.
Die rollen kunnen, zo is gebleken, wel eens met elkaar in conflict
komen en het is daarom van belang, vooral ook jegens het personeel dat zich
in de Arbeidsvoorzieningsorganisatie inspant om zo goed mogelijke resultaten
te boeken, om spoedig helderheid te verschaffen over de toekomstige vormgeving
van deze organisatie. In het overleg met het CBA op 12 oktober had de minister
ook gezegd te onderkennen dat hier voor hem een verantwoordelijkheid ligt
die hij graag wilde nemen, omdat hij zich verantwoordelijk voelde voor een
adequate publieke arbeidsvoorziening die hij van essentieel belang achtte
voor het functioneren van de arbeidsmarkt en van de arbeidsverhoudingen.In dit verband merkte hij op, op zichzelf vast te houden aan het met de
commissie-Van Dijk overeengekomen tijdschema voor het uitbrengen van de evaluatie.
Mede gezien de spoed waarop vanuit de Kamer wordt aangedrongen, leek het hem
echter dienstig en ook zeer wel mogelijk om daarnaast ook al de knelpunten
en de mogelijke alternatieven te inventariseren, opdat snel na het op tafel
komen van de bevindingen van de commissie-Van Dijk beslissingen over de structuur
van de Arbeidsvoorzieningsorganisatie kunnen worden genomen. Dit punt is ook
in die zin besproken met het CBA. Verder is in het overleg op 12 oktober van
de zijde van het CBA terecht erop gewezen dat het, gezien de ombuigingen die
voor 1996 en volgende jaren zijn voorzien, wel zaak is om zeer spoedig, d.w.z.
uiterlijk begin 1995, duidelijkheid te hebben over de budgettaire situatie
in 1996 en de jaren daarna. Een complicerende factor daarbij is dat de in
de meerjarenraming opgenomen korting van 500 mln. op de rijksbijdrage niet
noodzakelijkerwijs behoeft te leiden tot een even grote vermindering van het
budget van Arbeidsvoorziening, omdat er immers ook mogelijkheden tot verbreding
van de financieringsgrondslag zijn. Die mogelijkheden spelen in het evaluatietraject
weer een belangrijke rol en de bewindsman hoopte dat een en ander in het voorjaar
van 1995 aan de hand van de bevindingen van de commissie-Van Dijk kan worden
besproken, in het kader van een aanzet voor de begroting 1996.Aanvullend merkte hij op dat de meerwaarde die destijds voor ogen stond
bij de keuze voor de tripartiete structuur van Arbeidsvoorziening, voor hem
nog altijd aanwezig was, zowel wat betreft de bestuurlijke betrokkenheid van
het rijk op landelijk niveau als wat betreft de praktische voordelen die deze
structuur idealiter kan hebben en op een aantal punten ook blijkt te hebben
waar het gaat om de uitvoering van de arbeidsvoorzieningstaak op regionaal
niveau.Binnen het CBA is nu al de discussie aan de orde over missie en kerntaken
van Arbeidsvoorziening en eventueel bepaalde financieringsarrangementen. De
overheid is daar, in haar rol van medebestuurder, volledig bij betrokken,
waarbij er een voortdurende communicatie is met de vertegenwoordigers van
de Ministeries van Sociale Zaken en Werkgelegenheid, van OCW en van Economische
Zaken in het CBA. Het trekken van conclusies en het verwerken daarvan, als
al wordt gekozen voor aanpassingen in de financieringsgrondslag of in de bestuursstructuur,
kan uiteraard pas in de loop van het voorjaar van 1995 vorm krijgen. Aanvankelijk
zou dat, gezien het voor de commissie-Van Dijk voorziene traject, zelfs pas
mogelijk zijn in oktober/november 1995, maar gelukkig is de commissie bereid
gebleken om dit traject te bekorten.Bedacht moet hierbij worden dat de planning op financieel vlak een voortdurend
proces is en geen onderwerp van onderzoek door de evaluatiecommissie is. Nu
in de meerjarenramingen van de rijksoverheid een ombuiging van 500 mln. is
opgenomen, is het terecht dat bestuur en management van Arbeidsvoorziening
zich hierover nu al buigen. Uiteraard is dat dan weer gerelateerd aan de vraag
of de financieringsstructuur wellicht zodanig verbreed kan worden dat de ombuiging
van 500 mln. inderdaad niet zonder meer hoeft te leiden tot een vermindering
van het budget van Arbeidsvoorziening met hetzelfde bedrag. De wet zelf geeft
al ruimte voor verbreding van de financieringsgrondslag, maar er zijn
ook andere mogelijkheden, zoals output-financieringsmodellen of het leggen
van een relatie met besparingen op uitkeringsgelden.In de wet is vastgelegd dat het CBA eerst een concept-LMBK opstelt en
de minister daar vervolgens een voorlopig oordeel over geeft. Het concept-LMBK
komt in het CBA tot stand aan de hand van de inbreng van de drie geledingen,
waaronder de overheidsgeleding, en inderdaad kan de overheid vervolgens in
de vorm van het voorlopig oordeel van de minister haar opvattingen nog eens
benadrukken, in goed overleg met de Kamer. Ten slotte vindt dan de definitieve
vaststelling van het LMBK plaats. De vraag of deze procedure niet vereenvoudigd
zou kunnen worden, leek de bewindsman bij uitstek een vraag die volgend jaar
nader onder ogen gezien dient te worden. Daarnaast vindt overleg met het CBA
plaats (zoals onlangs op 12 oktober) over de uitvoering van de arbeidsvoorziening,
binnen de mogelijkheden en de beperkingen die de wet daaraan stelt, teneinde
te bereiken dat zo spoedig mogelijk weer het vertrouwen aanwezig is, dan wel
blijft bestaan, dat Arbeidsvoorziening haar taken de komende jaren adequaat
kan blijven vervullen.De beoordeling van het financieel beheer door het CBA is gestoeld op hetgeen
feitelijk aan de orde is en de minister ging er zonder meer van uit dat de
Kamer hem zou weten te vinden als hij zou proberen iets af te doen aan die
feiten. Het was hem verder bekend dat zowel bij de regionale bureaus als bij
het landelijke bureau het besef leeft dat voldaan moet worden aan een aantal
uitgangspunten. In de loop van 1993 is ook al een substantiële vooruitgang
op dit vlak geboekt en deze heeft zich in 1994 doorgezet, maar dat neemt niet
weg dat de gebruikte bewoordingen over het financieel beheer passend zijn
bij de feiten die op tafel zijn gekomen bij de terugblik op 1993. Bovendien
passen die bewoordingen in de praktijk zoals die al een aantal jaren in de
Kamer is gegroeid, namelijk om bij de beoordeling van financiële rekeningen
en verantwoordingen geen verstoppertje te spelen, maar heldere taal te gebruiken,
omdat het gaat om de besteding van publieke gelden. Hij betreurde het wel
dat ook dit punt de laatste dagen weer tot de nodige commotie aanleiding heeft
gegeven, maar op basis van veelvuldige gesprekken in de afgelopen maanden
achtte hij het zonder meer mogelijk om met vertegenwoordigers van werknemers
en werkgevers een goede structuur te vinden voor het in stand houden en het
effectiever maken van een tripartiete Arbeidsvoorziening.Gezien de inmiddels geboekte vooruitgang op het vlak van financieel beheer
had hij verder vertrouwen in het financiële beheer door het CBA in de
komende jaren. Een twaalfde conclusie in de zin zoals door mevrouw Essers
voorgesteld, leek hem dan ook niet nodig. De recente brief aan het CBA over
het financieel beheer betreft trouwens ook een terugblik op het jaar 1993
aan de hand van de bevindingen van de accountant. Hij ging ervan uit dat over
1994 en de jaren daarna niet meer een dergelijke brief geschreven hoeft te
worden.Hij kon op zichzelf instemmen met de gedachte in het concept-LMBK om het
veld van de activiteiten van Arbeidsvoorziening enigszins te verbreden, teneinde
de marktpositie te kunnen verwerven die nodig is om ook effectief moeilijker
te plaatsen werkzoekenden te bemiddelen. Wel zal er dan eerst nog meer duidelijkheid
moeten komen over de vraag, wat dit precies betekent voor de werkzoekenden
die in het vier-fasenmodel in de categorieën drie en vier worden ingedeeld.
In het concept-LMBK is daar weinig over gezegd, terwijl juist hierop een antwoord
dient te komen gezien het wezen van de publieke arbeidsvoorziening en de zorgen
van Kamer en kabinet over de positie van langdurig werklozen.Er zijn inmiddels adviezen ontvangen van de werkgevers- en de werknemersgeleding
in het CBA over de openstelling van de JWG voor de marktsector. Een advies
vanwege het CBA kon niet worden gegeven, omdat hierover binnen het CBA geen
overeenstemming is bereikt. De bewindsman was voornemens nog deze maand een
standpunt over dit onderwerp te bepalen en zegde toe de Kamer
daarover nog vóór de plenaire behandeling van de begroting te
informeren.Bij zijn opmerking in de brief van 31 oktober over andere financieringsvormen
had hij niet een bepaald percentage voor ogen. Daarmee zou te zeer vooruit
worden gelopen op de discussie die nu primair binnen het CBA gevoerd wordt
over doelstellingen en financieringsstructuur. In het overleg op 5 oktober
had hij er al, onder verwijzing naar de tekst van de wet, op gewezen dat de
rijksbijdrage niet de enig denkbare financieringsbron voor Arbeidsvoorziening
is. Mede omdat nu de rijksbijdrage feitelijk vrijwel de enige financieringsbron
vormt, komt ook regelmatig de discussie over de gelijkwaardigheid van de drie
geledingen in het CBA naar voren. Daaruit blijkt al dat het niet goed mogelijk
is om beleid, bestuursstructuur en financieringsstructuur los van elkaar te
bezien.In reactie op de zorg vanuit de Kamer over de wijze waarop de korting
van 100 mln. op de rijksbijdrage voor 1995 volgens het concept-LMBK zal worden
verwerkt, merkte hij op de stellige indruk te hebben dat het CBA ernaar streeft
deze korting in de eerste plaats te laten neerslaan op de beheerskosten, waarbij
de directe dienstverlening zoveel mogelijk wordt ontzien. Indien daarnaast
toch moet worden bezuinigd op beleid, is het de bedoeling van het CBA om dat
eerst op loonkostensubsidies te doen en pas in de laatste plaats op scholingskosten.
Het is nu in eerste instantie aan de regionale bureaus om hier invulling aan
te geven en pas in de loop van de komende maanden zal dus de invulling van
de ombuiging van 100 mln. concreet vorm krijgen, waarna de Kamer er uiteraard
over wordt geïnformeerd. Overigens kon hij zich voorstellen dat bij de
Kamer een andere indruk heeft postgevat, naar aanleiding van eerdere mededelingen
vanwege het CBA over deze ombuiging. Voor 1995 is er ook sprake van een samenloop
van enige problemen, maar die hebben vooral te maken met in het verleden aangegane
verplichtingen in relatie met de ombuiging in 1995 en de voor volgende jaren
voorziene verdere ombuigingen. De «stellige indruk» waarover hij
zojuist sprak, heeft alleen betrekking op de verwerking van de korting van
100 mln. in 1995.In het 40 000-banenplan is bewust aangesloten bij mogelijkheden van
gemeenten tot het creëren van banen in de zorg, de kinderopvang, ouderenhulp,
toezicht e.d. Het is vervolgens aan de gemeenten zelf om in samenwerking met
de RBA's de bemiddeling ter hand te nemen en de minister ging er ook zonder
meer van uit dat deze samenwerking in de praktijk gestalte zal krijgen. Daarnaast
leeft in het CBA breed de opvatting dat Arbeidsvoorziening in beginsel in
de komende jaren een belangrijke rol kan vervullen bij de bemiddeling van
gedeeltelijk arbeidsongeschikten. Gezien echter het feit dat in 1995 de overgang
moet plaatsvinden van de bedrijfsverenigingen naar de nieuw te vormen structuren,
waarbij ook nieuwe samenwerkingsverbanden met Arbeidsvoorziening moeten worden
gevormd, is het de bedoeling om in 1995 op ad hoc-wijze te werk te gaan. Arbeidsvoorziening
is daarbij nadrukkelijk in beeld en in wezen worden daarbij ook al mogelijkheden
voor een zekere output-financiering geïntroduceerd.De bewindsman had overwogen dat het nu minder opportuun lijkt om te gaan
werken aan de hoofdlijnennotitie 1996–2001 die er volgens de wet zelfs
alweer tegen Kerstmis zou moeten zijn, gezien de vertraging die is opgetreden
bij het concept-LMBK 1995–2000 en het uitbrengen van het voorlopig oordeel.
Hij zou niet weten wat er tussen vandaag en eind december a.s. nog voor nieuws
toe te voegen zou kunnen zijn aan hetgeen de laatste maanden in discussie
is geweest. Volgend jaar komen er, zoals reeds uiteengezet, nog een aantal
momenten voor overleg tussen kabinet en Kamer over Arbeidsvoorziening, en
ook daarom leek het hem praktisch om nu af te zien van het starten van de
procedure voor de hoofdlijnennotitie 1996–2001.Hij onderkende het door de heer Bakker aangesneden punt dat veel overheden niet of nauwelijks structurele contacten met Arbeidsvoorziening
blijken te onderhouden. Dat is o.a. ook weer gebleken uit een recent onderzoek
van de vier betrokken bonden. De minister nam dit punt serieus en was voornemens
zijn collega van Binnenlandse Zaken hierop aan te spreken. Ook de overheid
dient uiteraard, op alle niveaus, aan Arbeidsvoorziening alle kansen te bieden
om een constructieve rol te spelen. Discussie in tweede termijnDe heer Van der Vlies (SGP) wees erop dat voor 1996 en volgende
jaren een substantiële korting op de rijksbijdrage voor Arbeidsvoorziening
is voorzien en dat volgend jaar een inhoudelijke discussie zal plaatsvinden
over o.a. missie en bestuursstructuur van Arbeidsvoorziening. Met het oog
hierop leek het hem toch wel mogelijk om de voorziene korting van 400 mln.
nader bespreekbaar te stellen, niet om deze korting zonder meer weg te strepen,
maar om tot een gezamenlijke invulling ervan te komen, mede gelet op de volume-ontwikkelingen
op de arbeidsmarkt, de effecten van het kabinetsbeleid en mogelijkheden tot
verbreding van de financieringsgrondslag. Op die manier komen partijen weer
«on speaking terms» en is het weer mogelijk dat zij in harmonie
met elkaar gaan optrekken.Mevrouw Essers (VVD) vroeg of met de opsomming van elf conclusies
in de brief van 31 oktober is bedoeld aan te geven dat er op dit moment een
sterk voorbehoud wordt gemaakt voor de goedkeuring van het beleidskader 1995–2000.
Overweegt de minister dus serieus om de overheidsgeleding in het CBA mee te
geven goedkeuring aan dit beleidskader te onthouden?Mevrouw Dankers (CDA) sloot zich met nadruk bij deze vraag
aan, te meer omdat de minister wil afzien van het starten van de procedure
voor het beleidskader 1996–2001. Voor de Kamer is het dan immers nauwelijks
meer mogelijk om nog invloed uit te oefenen op de in te nemen standpunten,
maar moet zij afwachten wat de uitslag is van de besprekingen binnen het CBA
en kan zij zich alleen nog uitspreken over de komende evaluatie. Verder steunde
zij uiteraard het nadere pleidooi van de heer Van der Vlies, nu de CDA-fractie
zich al diverse keren heeft uitgesproken tegen de voorziene korting van 400
mln.De heer Rosenmöller (GroenLinks) merkte op dat, als inderdaad
wordt afgezien van de cyclus voor de periode 1996–2001, het nu ter tafel
liggende concept-LMBK in ieder geval een goed stuk zal moeten zijn of worden,
omdat dit stuk dan langer mee moet gaan dan in de wet is voorzien. Dan is
het des te meer van belang hoe de minister zich zal opstellen als het gaat
om de vaststelling van een definitief LMBK voor de periode 1995–2000.Gezien de opmerkingen van de minister over de verwerking van de korting
van 100 mln. in 1995 en de andere berichten die hierover zijn gekomen, was
de heer Rosenmöller alleen maar gesterkt in zijn kritiek op de voorziene
structurele bezuiniging van 400 mln. Duidelijk is nu immers dat die structurele
bezuiniging niet kan worden uitgevoerd zonder essentiële taken van Arbeidsvoorziening
aan te tasten.Mevrouw Vliegenthart (PvdA) stelde vast dat vanuit de Kamer
brede steun is gekomen voor het voorlopig oordeel en dus voor de door de overheidsgeleding
in het CBA te leveren inbreng. Gezien de uitspraken van o.a. de RCO wacht
de minister dan overigens nog wel een zware taak om op basis van dit voorlopig
oordeel binnen het CBA tot overeenstemming over het LMBK te komen. Zij was
het ermee eens dat voor de periode 1996–2001 wordt afgezien
van het in werking stellen van de in de wet vastgelegde cyclus, maar juist
dan is het des te meer nodig om te voorkomen dat de Kamer pas helemaal aan
het slot van de discussie weer aan bod komt, als in feite alle conclusies
al vastliggen en de Kamer zich er alleen maar bij kan neerleggen. Er dient
dus gaandeweg de discussie voldoende ruimte voor de Kamer te zijn om zich
in de discussie te mengen.De heer Boogaard (AOV) zou graag zien dat in ieder geval tot
het uitkomen van het rapport van de commissie-Van Dijk, op 1 maart a.s., de
verhoudingen met Arbeidsvoorziening zoveel mogelijk worden genormaliseerd.
De suggestie van de heer Van der Vlies past daar goed in en kan zeker sfeerverbeterend
werken.De minister nam dit laatste zonder meer aan. Dit geldt natuurlijk
algemeen, voor vrijwel alle in het regeerakkoord opgenomen ombuigingen, maar
als op deze suggestie wordt ingegaan, komen allerlei andere belangrijke doelstellingen
uit het regeerakkoord weer in de knel, in het bijzonder die over het saneren
van de overheidsfinanciën en het maken van ruimte voor lastenverlichting,
vooral met het oog op versterking van de structuur van de werkgelegenheid.
Anderzijds gaat het bij de 500 mln. voor 1996 en volgende jaren om een ombuiging
die alleen nog in de meerjarenraming is opgenomen en de Kamer kan zich daar
dus nog nader over uitspreken, in het kader van de begroting voor het jaar
1996. Hij had uiteraard niet de vrijheid om nu te doen alsof die ombuiging
van 500 mln. niet in het voornemen ligt, maar als begin volgend jaar duidelijk
wordt dat door een verbreding van de financieringsgrondslag voor Arbeidsvoorziening
een structureel gezonde en werkbare situatie kan ontstaan, moet er altijd
ruimte zijn om serieuze overgangsproblemen nog eens goed onder de loep te
nemen. Het belangrijkste is immers een goed functioneren van Arbeidsvoorziening;
dat is het belang van een ieder.De elf punten aan het slot van de brief van 31 oktober wilde hij, even
afgezien van de formele gang van zaken zoals die in de wet is vastgelegd,
niet zien als een «sterk voorbehoud», maar als «gewichtige
aanbevelingen». Hij ging er daarbij van uit dat deze ook op hun juiste
gewicht zullen worden ingeschat door het CBA. Verder wilde hij zich van opmerkingen
hierover onthouden, omdat er anders geen sprake meer is van een drukmiddel.Hij verzekerde dat het afzien van een hoofdlijnennotitie voor de periode
1996–2001 niet betekent dat de Kamer dan pas helemaal aan het eind van
de procedure aan bod zal komen. Hij zegde toe de Kamer adequaat op de hoogte
te houden van de verdere ontwikkelingen en verder is er in de loop van 1995
voor de Kamer een mogelijkheid om te discussiëren over het rapport van
de commissie-Van Dijk dat rechtstreeks aan de Kamer zal worden aangeboden.Tenslotte wees hij er nogmaals op dat de voorziene korting van 500 mln.
voor 1996 en volgende jaren niet noodzakelijkerwijs tot eenzelfde vermindering
van het budget van Arbeidsvoorziening hoeft te leiden. Hij had de verwachting
dat, wanneer in het kader van de evaluatie nog eens grondig taken, beleidsvoornemens
en structuur worden geanalyseerd, vervolgens ook gevolgtrekkingen kunnen worden
gemaakt over verbreding van de financieringsgrondslag en mogelijke besparingen
op uitkeringsgelden. Op die manier kunnen reikwijdte en slagkracht van Arbeidsvoorziening
ook in de komende jaren méér dan in stand blijven. De voorzitter van de commissie,De JongDe griffier van de commissie,Pe XNoot1Samenstelling: Leden: Buurmeijer (PvdA), ondervoorzitter, Groenman (D66),
M. M. H. Kamp (VVD), Doelman-Pel (CDA), Biesheuvel (CDA), De Jong (CDA), voorzitter,
Scheltema-de Nie (D66), Van Middelkoop (GPV), Schimmel (D66), Rosenmöller
(GroenLinks), Van Zijl (PvdA), Bijleveld-Schouten (CDA), Middel (PvdA), Van
Hoof (VVD), Boogaard (AOV), Noorman-den Uyl (PvdA), Vreeman (PvdA), Adelmund
(PvdA), Dankers (CDA), Marijnissen (SP), Essers (VVD), Van der Stoel (VVD),
Van Dijke (RPF), Bakker (D66) en Klein Molekamp (VVD).Plv. leden: Vliegenthart (PvdA), Giskes (D66), Hoogervorst (VVD), Soutendijk-van
Appeldoorn (CDA), Esselink (CDA), Terpstra (CDA), Van Rooy (CDA), Van der
Vlies (SGP), Fermina (D66), Rabbae (GroenLinks), Van der Ploeg (PvdA), Wolters
(CDA), Dijksma (PvdA), Cherribi (VVD), Nijpels-Hezemans (AOV), Kalsbeek-Jasperse
(PvdA), Van Nieuwenhoven (PvdA), Apostolou (PvdA), Boers-Wijnberg (CDA), J.M.
de Vries (VVD), B.M. de Vries (VVD), Leerkes (Unie 55+), Van Vliet (D66) en
Hofstra (VVD). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-21477-46.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl