Wijziging Wet bijzondere opnemingen in psychiatrische ziekenhuizen (voorwaardelijke en observatiemachtiging); Voorlopig verslag
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-07 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 20012002-27289, nr. 239a

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum vergadering

11-04-2002

Eerste Kamer der Staten-Generaal

2001-2002

27289 nr. 239a

08-04-2002

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamDe observatiemachtigingDe voorwaardelijke machtigingDiversenEvaluatieDe observatiemachtigingVoorwaardelijke machtigingDe observatiemachtigingHet dwangbehandelingscriteriumVerdere maatregelen met het oog op verbetering van zorg
en opvang van «verkommerden en verloederden»Het dwangbehandelingscriteriumDe observatiemachtigingDe observatiemachtigingDe observatiemachtigingDiversenOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 27289Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 37 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
27 289Wijziging van de Wet bijzondere opnemingen in psychiatrische ziekenhuizen
(voorwaardelijke machtiging en observatiemachtiging)nr. 239aVOORLOPIG VERSLAG VAN DE VASTE COMMISSIES VOOR VOLKSGEZONDHEID, WELZIJN
EN SPORT EN VOOR JUSTITIE1Vastgesteld 8 april 2002Het voorbereidend onderzoek van dit wetsvoorstel gaf de commissies aanleiding
tot het maken van de volgende opmerkingen en het stellen van de volgende vragen.De leden van de CDA-fractie hadden met gemengde
gevoelens kennis genomen van het voorliggende wetsvoorstel. Op zich konden
deze leden met deze wijziging van de Wet bijzondere opnemingen in psychiatrische
ziekenhuizen (Bopz), te weten de invoering van de voorwaardelijke machtiging,
instemmen. Immers hierdoor krijgen de patiënten er een beperkte keuzemogelijkheid
bij, die over het algemeen een gunstiger effect op het genezingsproces zal
hebben dan wanneer er sprake is van echte dwang. Ook kan hiermede een einde
worden gemaakt aan de paraplumachtiging, hetgeen de leden van de CDA-fractie
een goede zaak achtten.De observatiemachtigingDe geestelijke stoornis buiten de inrichting kan soms worden weggenomen
door het stellen en naleven van voorwaarden. Hierbij kan ook behoren het ondergaan
van een ambulante behandeling.Deze leden hadden echter grote vraagtekens bij de gang van zaken rond
de amendementen 29 en 31 in combinatie met de moties op de stukken 32, 34,
35, 35, 37 en 38, alle betrekking hebbende op de invoering van de observatiemachtiging
en de hieruit voortvloeiende problematiek. Naar het oordeel van de leden van
de CDA-fractie hadden de bewindslieden de aanvaarding van de oorspronkelijke
en de gewijzigde amendementen over de introductie van de observatiemachtiging
in dit stadium terecht sterk ontraden. Deze observatiemachtiging zou immers
betrekking hebben op personen van wie nog niet vaststaat dat zij lijden aan
een geestesstoornis. Evenmin staat nog vast, dat zij daardoor een gevaar voor
zichzelf veroorzaken.Deze leden hadden overigens een open oog voor de hierachter liggende problematiek
van de verkommerden en verloederden, de zorgwekkende zorgmijders.
Voor deze patiënten dient op de kortst mogelijke termijn een passende
oplossing te worden aangereikt. In dit kader zagen de leden van de CDA-fractie
meer perspectief in een snelle uitvoering van de met algemene stemmen aangenomen
motie van de heer Buijs (Kamerstuk 27 289, nr. 34) en een snelle reactie
van het kabinet op de uitkomsten van het longitudinale onderzoek terzake.
Zijn de bewindslieden bereid zich voor beide zaken tot het uiterste in te
spannen? Zo ja, op welke wijze? Het is immers al meer dan twee maanden na
1 januari! Dit leek deze leden ook meer in overeenstemming met de deskundige
adviezen van bijvoorbeeld de Taskforce Vermaatschappelijking, de RMO, de Ned.
Ver. voor Psychiatrie en het Landelijk Forum GGZ. Het gaat hierbij om een
keuze tussen in feite vrijheidsberoving zonder toereikende gronden en een
voldoend adequate hulpverlening, de zogeheten actieve outreaching zorg, het
opbouwen van maatschappelijke ondersteuning, etc.Het had bij deze leden dan ook verwondering gewekt, dat bij de discussie
over het spoedadvies van de Raad van State niet is ingegaan op het ontbreken
van een advies over de zorginhoudelijke bezwaren. De minister van Justitie
heeft immers advies gevraagd over het gehele amendement. De Raad onthoudt
zich echter van een oordeel over de noodzaak, de uitvoerbaarheid en de effectiviteit
van het amendement. Deze leden mochten toch aannemen dat dit wel is gevraagd.
De juridische bezwaren, te weten het zich verdragen van de strekking van het
amendement met de jurisprudentie van het Europese Hof voor de rechten van
de mens met betrekking tot artikel 5 van het Verdrag tot bescherming van de
rechten van de mens en de fundamentele vrijheden (EVRM), leverden naar het
oordeel van deze leden een meer genuanceerd beeld op. Het Winterwerp-arrest
wijst in ieder geval toch in de richting van het vooraf medisch vaststellen
van de geestelijke stoornis alvorens over te gaan tot detentie. De detentie
mag niet worden gebruikt om onderzoek te doen naar het aanwezig zijn van de
geestelijke stoornis en daarmee samenhangend gevaar. Alleen in geval van een
noodsituatie is hierop een uitzondering mogelijk. Weliswaar komt de Raad van
State in de zaak Varbanov tot een iets positievere conclusie, namelijk dat
de voorgestelde regeling niet onverenigbaar behoeft te zijn met artikel 5
EVRM en dat een dergelijke maatregel onder voorwaarden is toegestaan, maar
daarmede is in feite nog geen duidelijke uitspraak gedaan. Er blijven de nodige
vragen over, zoals de minister van Justitie ook stelde.De bewindslieden zwakken in hun commentaar deze voorzichtige bewoordingen
nog verder af en houden overigens ook vast aan de eerder naar voren gebrachte
zorginhoudelijke bezwaren. Mag terecht worden geconstateerd, zo wilden deze
leden vragen, dat de bewindslieden – ondanks hun inhoudelijke bezwaren,
die breed in de diverse stukken zijn uitgemeten en derhalve geen herhaling
behoeven – de ernstige ontrading uiteindelijk hebben ingeslikt ter wille
van de haalbaarheid van het wetsvoorstel? Hebben zij zich hierbij niet al
te gemakkelijk verscholen achter het ingediende amendement 29, waarin de indieners
de horizonbepaling introduceerden alsmede de evaluatie na 2 jaar? Riskeren
de bewindslieden hiermede niet dat het op zich goede wetsvoorstel tot invoering
van de voorwaardelijke machtiging alsnog wordt afgeschoten vanwege de grote
bezwaren tegen de amendementen 29 en 31? De leden van de CDA-fractie hadden
grote bezwaren tegen bijvoorbeeld een uitspraak als «Van een gewone
wettelijke bepaling is het dus nu een tijdelijke bepaling geworden, die, als
de evaluatie negatief uitvalt, automatisch weer vervalt». Is hier dan
nog sprake van zorgvuldige wetgeving? Achten de bewindslieden het niet meer
verantwoord naar een compromis te zoeken, zeker nu (onbedoeld wellicht) de
motie Rouvoet (Kamerstuk 27 289, nr. 35) is aanvaard en tevens beide
genoemde amendementen zijn aangenomen? Dit temeer daar aanvaarding van deze motie door de regering is aanbevolen, omdat dan de problematiek wordt
geïnventariseerd voordat wordt besloten over de te nemen maatregelen.
Wanneer dat de ideale volgorde is (pag. 47–3367), zou het dan niet voor
de hand liggen de inwerkingtreding van beide amendementen aan te houden totdat
duidelijkheid is verkregen over de uitkomsten van het onderzoek naar de problematiek
van de zorgwekkende zorgmijders, enz. met de hierop te enten aanpak? Wanneer
kan een en ander gerealiseerd zijn?De leden van de CDA-fractie waren ook het zicht kwijt – na de vele
wijzigingen en toelichtingen – op de juiste uitleg van de amendementen
29 en 31. Kunnen de bewindslieden deze alsnog verstrekken? In ieder geval
wilden zij nu reeds stellen, dat de introductie van de AMvB in amendement
29 zeker moet leiden tot een voorhangprocedure, zowel in de Tweede als in
de Eerste Kamer. Het zou voorts een goede zaak zijn wanneer het in het voorjaar
verschijnende evaluatierapport over de specifieke uitkeringen voor de maatschappelijke
opvang, het verslavingsbeleid en de vrouwenopvang nog bij de discussie over
de observatiemachtiging zou kunnen worden betrokken. Zal dit, in de tijd gezien,
tot de mogelijkheden behoren, zo vroegen deze leden zich af.De voorwaardelijke machtigingWat de invoering van de voorwaardelijke machtiging betreft, hadden de
leden van de CDA-fractie na de uitvoerige behandeling in de Tweede Kamer in
dit stadium nog slechts behoefte aan een enkele opmerking en vraag. Allereerst
waren deze leden ingenomen met de aanvaarding van enkele amendementen, zoals
bij voorbeeld het raadplegen van andere deskundigen, onder wie de huisarts,
bij het opstellen van het behandelingsplan. Het verwerpen van het amendement
over het minimumaantal contactmomenten met de patiënt, dat overigens
conform het advies van de Raad van State was, had gemengde gevoelens opgeroepen.
Immers, zowel de argumenten van de voor- als van de tegenstanders snijden
hout. De combinatie van een capaciteitstekort én een centrale, zware
taak voor de behandelaar pleit – in het belang van de patiënt –
voor het vastleggen van een minimum aantal contactmomenten in het behandelingsplan.
Het is echter geen garantie, dat hieraan vervolgens bij een capaciteitstekort
de hand zal/kan worden gehouden. Voorts pleit tegen deze aanpak – bij
een ontwikkeling naar een meer vraaggestuurde zorg – dat hiervan een
negatieve suggestie uitgaat. Zou met name de behandelaar de eigen professionele
verantwoordelijkheid niet op een adequate wijze willen invullen? Voor deze
leden was dan toch ook sterk bepalend of er voldoende toezicht kan worden
gehouden op de patiënten die zich met een voorwaardelijke machtiging
in de thuissituatie bevinden. Heeft het overleg terzake met de beroepsgroepen
intussen resultaat opgeleverd? Bij amendement is aan de patiënten met
een voorwaardelijke machtiging het recht op bijstand door een patiëntvertrouwenspersoon
gegeven. Hoe zal dit worden ingevuld en wat zullen de financiële en andere
consequenties zijn?Er komt geen afzonderlijk onderzoek naar de werking van de voorwaardelijke
machtiging. Deze zal worden betrokken bij de eerstvolgende evaluatie van de
Wet Bopz. Hoe moeten deze leden dit zich voorstellen, aangezien het uitgaan
van een nulmeting hierbij toch medebepalend is?DiversenIn het kader van een breed behandelingsplan moet aan meer worden gedacht
dan aan het verstrekken van medicijnen, maar ook aan therapeutische gesprekken,
dagbehandeling, dagbestedingsactiviteiten en arbeidsrehabilitatie. De geluiden
blijven echter aanhouden, dat hiervoor de benodigde menskracht
ontbreekt. Kan de minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport nog eens
overtuigend uiteenzetten dat hiervan geen sprake zal behoeven te zijn? Steeds
opnieuw wordt gesteld, dat de draagkracht van de omgeving een belangrijke
rol speelt bij de beoordeling van de vraag of het gevaar buiten de inrichting,
in een extramurale setting, kan worden afgewend. Hoe kan in dit opzicht worden
vermeden, dat patiënten die een thuisfront missen hierdoor in een achterstandssituatie
terecht komen?Tenslotte vroegen deze leden op welke wijze met deze problematiek binnen
de Europese Unie wordt omgegaan. Zijn er ook voorbeelden van de werking van
zowel de voorwaardelijke machtiging als de observatiemachtiging in de praktijk?De leden van de VVD-fractie spraken hun waardering
uit over de zeer zorgvuldige behandeling van deze wet in de Tweede Kamer.
Zij hadden geen principiële bezwaren tegen de drie voorgestelde wijzigingen
in de Bopz. Wel zouden deze leden de regering nog het volgende willen vragen.EvaluatieIs de regering bereid een permanente evaluatie te arrangeren opdat op
de voet kan worden gevolgd hoe de nieuwe wet uitwerkt? Hoe stelt de regering
zich dat voor te doen? Welke toetsingscriteria zullen worden gehanteerd?De observatiemachtigingKan de regering nog eens uiteenzetten welke categorie(en) patiënten
naar verwachting voor de observatiemachtiging in aanmerking komen? Is iets
meer te zeggen over de pathologie van deze personen en over hun mate van wilsbekwaamheid,
zo vroegen de leden van de VVD-fractie. Is de regering bereid te overwegen
bij voorbeeld een vast panel van psychiaters te formeren teneinde één
lijn aan te houden bij de observatiemachtigingen om zo willekeur zoveel mogelijk
uit te sluiten? Is de regering voorts bereid hierover rapport aan de Staten-Generaal
uit te brengen, bij voorbeeld tenminste één maal per twee jaar,
zo vroegen deze leden tot besluit.De leden van de PvdA-fractie hadden met instemming
kennis genomen van het voorliggende wetsontwerp. Zij meenden, dat dit voorstel
een aantal belangrijke nieuwe mogelijkheden invoert in verband met de opneming
van psychiatrische patiënten. Zij hadden nog wel enkele vragen over de
precieze reikwijdte van sommige van de nu voorgestelde wetswijzigingen, alsmede
verdere plannen van de regering om te komen tot verbeteringen in zorg en opvang
van «verkommerden en verloederden».Voorwaardelijke machtigingIn het voorgestelde art. 14a lid 5 is er sprake van een «psychiater
die verantwoordelijk zal zijn voor de behandeling»; deze functionaris
wordt verder aangeduid als «de behandelaar». Hij moet er op toezien
dat het gevaar buiten de inrichting wordt afgewend. De vraag kwam bij deze
leden op in hoeverre in de voorstelling van de regering deze behandelaar ook
daadwerkelijk zèlf de patiënt begeleidt. In dit verband verdient
een opmerking van de minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport aandacht.
Zij heeft in de Tweede Kamer op de vraag of degene die het feitelijke werk
doet met naam en toenaam in het behandelingsplan genoemd zal worden, geantwoord
(Handelingen II 2001/02, vergadering van 6 september 2001, p.
99–6210) dat de naam en de toenaam van de behandelaar in het behandelingsplan
zullen worden genoemd. Bedoelde de minister hiermee dat slechts de 'behandelaar'
als bedoeld in art. 14 lid 5 daadwerkelijk uitvoeringswerkzaamheden zal verrichten?
Zo neen, kunnen ook anderen bij de hulpverlening en het toezicht betrokken
worden? Moeten zij ook met naam en toenaam genoemd worden in het behandelingsplan?De observatiemachtigingIn art. 14h lid 5 staat: de observatiemachtiging schort op indien ten
aanzien van de patiënt een inbewaringstelling is gelast. Bij de behandeling
in de Tweede Kamer op 6 februari jl. is al enige aandacht besteed aan de betekenis
van deze zinsnede. Verdere verduidelijking is echter gewenst. Daarom stelden
de leden van de PvdA-fractie de volgende vragen. Als de observatiemachtiging
opgeschort wordt na een last tot inbewaringstelling, is de consequentie dan
dat deze machtiging weer opleeft na het einde van de inbewaringstelling? 'Sluimert'
de machtiging tot maximaal de oorspronkelijk bepaalde geldigheidsduur van
maximaal drie weken (art. 14h lid 3) en vervalt zij dan, of wordt het restant
van de drie weken gereserveerd tot ná de periode van inbewaringstelling?Indien het standpunt van de regering is dat de observatiemachtiging in
geval van opschorting niet na ten hoogste drie weken vervalt, rijzen de volgende
vragen.Wat is rechtens als de inbewaringstelling gevolgd wordt door een machtiging
tot voortzetting van een inbewaringstelling? Wat gebeurt er als er aansluitend
een voorlopige machtiging volgt? Blijft, met andere woorden, de observatiemachtiging
lange tijd «sluimerend» bestaan, of moet zij geacht worden op
enig moment (welk?) te vervallen?In de Tweede Kamer is aangedrongen op het maken van een goede onderzoeksopzet
voor de evaluatie van de observatiemachtiging , toe te zenden aan de Kamer
ruimschoots voor de invoering van de wet(motie 36), zo merkten de leden van
de PvdA-fractie op. Kan de regering meedelen hoe het staat met de planning
van het onderzoek en wat de verdere tijdsplanning is voor de invoering van
de wet?Het dwangbehandelingscriteriumDoor amendering behelst het wetsvoorstel een wijziging van art. 38 lid
5 Bopz. In die bepaling betreffende het zo nodig onder dwang behandelen van
een Bopz-patiënt, wordt het woord «ernstig» geschrapt; het
criterium voor dwangbehandeling komt daarmee meer in lijn met het criterium
voor dwangopneming te liggen. De leden van de PvdA-fractie zouden, mede met
het oog op de rechtspraktijk , graag zien, dat de regering dieper dan het
geval is geweest tijdens de behandeling in de Tweede Kamer ingaat op de vraag
in hoeverre de Bopz-criteria voor dwangopneming en dwangbehandeling thans
nog overeenstemmen en verschillen. De nieuwe formulering van art. 38 lid 5
Bopz roept voorts in herinnering, dat in de Wgbo – namelijk in art.
7:465 lid 6 BW – andere bewoordingen («ernstig nadeel»)
gebezigd worden. Ook de Wgbo wordt in de psychiatrie vaak gebezigd, niet alleen
als het gaat om de behandeling van somatische aandoeningen, maar in geval
van vrijwillige patiënten ook wat betreft verrichtingen in relatie tot
de geestesstoornis. De leden van de PvdA-fractie achtten het wenselijk, dat
verheldering wordt geboden over de inhoudelijke relatie tussen het dwangbehandelingscriterium
van art. 38 lid 5 Bopz en het dwangbehandelingscriterium van de Wgbo als neergelegd
in art. 7:465 lid 6 BW: in hoeverre betekent het één iets anders
dan het ander? Verdere maatregelen met het oog op verbetering van zorg
en opvang van «verkommerden en verloederden»De leden van de PvdA-fractie maakten zich ernstige zorgen over zorg en
opvang van die groep, die ook na deze wetswijziging niet geholpen zal worden
met behulp van de Bopz. Kan de regering meedelen wat haar plannen zijn om
tot de hoognodige verbeteringen van zorg en opvang te komen? Moesten de leden
van de PvdA-fractie de reactie van de minister op de motie-Buijs cs (Kamerstuk
27 289, nr. 34) in Kamerstuk 39 zo begrijpen, dat de regering nog geruime
tijd niets zal doen aan de problematiek van verkommerden en verloederden en
zorgwekkende zorgmijders?De leden van de PvdA-fractie zouden ook een reactie willen horen op het
rapport van de Rekenkamer, dat haar onlangs bereikte, over de opvang van zwerfjongeren.
In dit rapport staat te lezen, dat er door (centrum)gemeenten te weinig beleid
geformuleerd en geoperationaliseerd wordt ten behoeve van zwerfjongeren, die
in aantal toenemen. De Rekenkamer beveelt onder andere aan, dat de minister
van Volksgezondheid, Welzijn en Sport een regierol zou gaan spelen om gemeenten
en provincies te wijzen op het zorgdragen voor een sluitende aanpak van de
keten voor deze en andere groepen zorgmijders en zwervenden. Deelt de minister
deze conclusies en is de minister bereid deze aanbevelingen over te nemen?
Op welke wijze zou de regierol gestalte kunnen krijgen? Deelt de minister
ook de opvatting van de Rekenkamer, dat een goede registratie noodzakelijk
is en dat gekeken moet worden naar mogelijke belemmeringen in de huidige wetgeving,
die dat bemoeilijken?De leden van de GroenLinks-fractie wilden
niet verhullen dat zij zeer grote moeite hebben met het voorstel om het wettelijk
mogelijk te maken dat overgegaan wordt tot een observatiemachtiging (van ten
hoogste vijf weken), zulks gezien de forse inbreuk op vrijheidsrechten van
een groep burgers, terwijl bovendien niet vaststaat dat bij tot deze groep
behorende personen sprake is van een geestesstoornis. Daarnaast hadden deze
leden twijfels over de effectiviteit van de toepassing van deze mogelijkheid.
Over dit onderdeel van het wetsvoorstel hadden zij dan ook de volgende vragen.Het dwangbehandelingscriteriumWaarom is in dit wetsvoorstel gekozen voor de verruiming van het gevaarscriterium
namelijk «gevaar voor zichzelf» in plaats voor het beperkter criterium
«ernstig gevaar voor zichzelf», (zie artikel 38 lid 5 Wet Bopz),
zulks met name in relatie tot de per Tweede Kamermotie ingevoegde wettelijke
mogelijkheid tot een observatiemachtiging?De observatiemachtigingHoe en op welk deel van de evaluatie van de Bopz (november 1996) is het
voorstel tot het wettelijk mogelijk maken van de observatiemachtiging gebaseerd,
zo vroegen de leden van de fractie van GroenLinks. Is binnen of buiten ons
land al ervaringen (eventueel via experimenten) opgedaan met hantering van
een dergelijke observatiemachtiging? Zo ja, wat zijn daarvan de uitkomsten?Welke groep met welke gedragingen komt mogelijk in aanmerking voor de
toepassing van de observatiemachtiging? Hoe groot schat de minister deze groep
nu en in de toekomst?Welke maatschappelijke factoren beïnvloeden het problematisch gedrag
van de groep die in aanmerking zou komen voor toepassing van de observatiemachtiging,
mede? Kan het treffen van maatregelen in de leefomgeving van leden
van deze groep voorkomen dat het middel van gedwongen opname ter observatie
ingezet moet worden?Kan de minister door het noemen van streefcijfers aangeven wanneer, na
evaluatie van toepassing van de observatiemachtiging, sprake zou zijn van
gehaalde doelen?Hoe staat het met de afronding van de tweede evaluatie van de Wet Bopz?
Wanneer kan de Eerste Kamer die tegemoet zien, zo vroegen de leden van de
GroenLinks-fractie tot besluit.De leden van de fractie van D66 hadden over
het algemeen met belangstelling en op onderdelen met gemengde gevoelens kennis
genomen van het voorliggende wetsvoorstel. Ook hier betreft het een wetsvoorstel
waarbij als gevolg van amendering door de Tweede Kamer de beoordeling van
het uiteindelijke resultaat er niet eenvoudiger op is geworden.Ook de leden van de fractie van D66 onderkenden dat er dringend behoefte
is om oplossingen te vinden voor de mensen die weinig of geen ziekte-inzicht
hebben, weliswaar uitgebreid bekend zijn bij de hulpverlening doch zich niettemin
stelselmatig onttrekken aan diezelfde hulpverlening en behandeling. Nu vooralsnog
werkbare alternatieve acties voor deze kwetsbare groep van personen zich niet
direct aandienen, rijst de vraag of de nood inmiddels zo hoog is, dat gesteld
kan worden dat nu het niet kan zoals het moet, het maar moet zoals het kan.
Is de regering voornemens nog met alternatieven te komen en zo ja, op welke
termijn kunnen die gepresenteerd worden? In hoeverre komt de noodzaak voor
alternatieve oplossingen na aanvaarding van het voorliggende wetsvoorstel
te vervallen, zo vroegen deze leden.De observatiemachtigingDe regering blijft inhoudelijk van oordeel dat de weg van de gedwongen
observatiebehandeling geen oplossing biedt voor personen die zich –
veelal juist vanwege negatieve ervaringen – van de zorgverlening hebben
afgekeerd. Het toepassen van dwang maakt hun wantrouwen jegens de hulpverlening
eerder groter.Kan de regering tegen de achtergrond van dit consequent aangehouden en
inhoudelijk goed te volgen standpunt nauwgezet formuleren op grond van welke
argumenten, in onderlinge samenhang bezien, zij thans bereid is in deze Kamer
de observatiemachtiging met kracht te verdedigen? Zulks te meer nu de regering
voorts de behoefte gevoelt omtrent een dergelijke ingrijpende bevoegdheid
een zorgvuldige en uitgebreide advisering te willen ontvangen, gelet op de
omstandigheid dat de Raad van State in zijn spoedadvies omtrent het desbetreffende
amendement nadrukkelijk heeft gesteld in deze fase geen uitlatingen te doen
over de wenselijkheid, uitvoerbaarheid en effectiviteit. Is het niet zaak
alsnog advisering in deze zin te bewerkstelligen, alvorens tot afronding van
het onderhavige wetsvoorstel te geraken?Kan de regering een nauwkeurige omschrijving geven van de doelgroepen
die zich binnen de reikwijdte van dit onderdeel van de wet bevinden en voorts
een beeld verstrekken van de omvang van deze groepen? Heeft de regering zicht
op de opvattingen van de gemeenten en de politiekorpsen die zich in de praktijk
veelvuldig met de problematiek als hier aan de orde geconfronteerd weten?
In hoeverre verwachten die soulaas van de observatiemachtiging?Voor een zorgvuldig oordeel over het voorliggende wetsvoorstel is het
geboden een reële inschatting te maken – althans een aanzet daartoe –
van de effecten van dit nieuwe instrument. De indieners van het desbetreffende
amendement koesteren de redelijk optimistische opvatting dat met de observatiemachtiging
ook het belang van zelfbeschikking van patiënten is gediend.
Op grond van welke argumenten valt aan te nemen dat de observatiemachtiging
inderdaad bij betrokkenen tot het inzicht zal leiden dat het wenselijk is
zich nader te bezinnen op de noodzaak en wenselijkheid van het accepteren
van adequate behandeling? In hoeverre acht de regering de kans aanwezig dat
betrokkenen na ommekomst van de observatieperiode het oude levenspatroon weer
oppakken en dus in het geheel niet gebaat zijn met deze aanpak? Met andere
woorden, bestaat niet de kans dat in een aanzienlijk aantal gevallen betrokkenen
de facto slechts enkele weken «van de straat worden gehaald»,
zonder dat van een verdere (effectieve) behandeling – in welke zin dan
ook – sprake zal zijn?In hoeverre acht de regering overigens de mogelijkheid reëel dat
de observatieperiode inderdaad een situatie zal scheppen waarbinnen de gronden
welke kunnen leiden tot een voorlopige of voorwaardelijke machtiging zorgvuldiger
onderzocht kunnen worden dan binnen een ambulante situatie?De leden van de SGP- en van de ChristenUniefractie hadden met belangstelling van het wetsvoorstel
kennis genomen. Zij beschouwden het wetsvoorstel als een uitvloeisel van de
evaluatie van de Wet Bopz en stelden de vraag of deze evaluatie nog tot andere
wetgevende initiatieven zal leiden.Deze leden beoordeelden het oorspronkelijk door de regering bij de Tweede
Kamer ingediende wetsvoorstel positief. Deze positieve houding kon echter
niet wegnemen dat de behandeling van het wetsvoorstel in de Tweede Kamer ernstige
vragen bij deze leden heeft opgeroepen. Zij hadden zich het meest verbaasd
over het aannemen van de motie-Rouvoet op stuk nr. 35 gevolgd door de aanvaarding
van het nader gewijzigde amendement-Van der Hoek/Passtoors op stuk nr. 31.
Zij vroegen of op dit punt nog wel van consistente wetgeving kan worden gesproken.
Zij stelden de vraag hoe de regering één en ander in samenhang
beschouwt. Ziet zij de ingevoegde § 1b (Observatiemachtiging) als
experimenteerbepalingen? Bestaan er bij de regering nog steeds zwaarwegende
zorginhoudelijk bezwaren tegen het instrument van de observatiemachtiging?
Tegen de zelfde achtergrond stelden deze leden de vraag welke wetsystematische
bezwaren bij de regering bestaan tegen het via amendement in het wetsvoorstel
opgenomen artikel 14h, vijfde lid.De observatiemachtigingDe leden van beide fracties vroegen voorts of de rechtsstatelijke waarborgen
ten aanzien van de observatiemachtiging niet alleen voldoen aan de minimumvereisten
van artikel 5 EVRM maar tevens in overeenstemming zijn te oordelen met de
rechtsstatelijke standaarden zoals deze in de overige onderdelen van de Wet
Bopz gelden.DiversenTen slotte vroegen deze leden nog waarom in het voorgestelde artikel 14a,
vijfde lid, nu eens gesproken wordt van een «behandelingsplan»
en dan weer van een «behandelplan».De voorzitter van de vaste commissie voor Volksgezondheid, Welzijn
en Sport,Ter VeldDe voorzitter van de vaste commissie voor Justitie,Van de BeetenDe griffier van de commissies,Eliane Janssen XNoot1Samenstelling:Volksgezondheid, Welzijn en Sport:Boorsma (CDA), Werner (CDA), Van Leeuwen (CDA), (plv. voorzitter) Van
den Berg (SGP), Ter Veld (PvdA) (voorzitter), Dees (VVD), Hessing (D66), Ruers
(SP), Dupuis (VVD), Stekelenburg (PvdA), Van Schijndel (GL) en Swenker (VVD).Justitie:Holdijk (SGP), Rensema (VVD), Jurgens (PvdA), Le Poole (PvdA), Ruers (SP),
Rosenthal (VVD) (plv. voorzitter), Dölle (CDA, Kohnstamm (D66), Lodders-Elfferich
(CDA), De Wolff (GL), Van de Beeten (CDA) (voorzitter) en Broekers-Knol (VVD). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-20012002-27289-239a.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl