Goedkeuring opzegging van het Verdrag betreffende de wekelijkse rusttijd in de handel en op kantoren; Brief minister met toelichtende nota bij het voornemen tot opzegging van dit verdrag (Trb. 1964, 61)
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-09 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 26988, nr. 1

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

02-02-2000

Eerste en Tweede Kamer der Staten-Generaal

1999-2000

26988-(R1645) nr. 1;162

26-01-2000

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekeningLichaamTOELICHTENDE NOTAConsultatie sociale partnersKoninkrijkspositie
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 26988Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 24 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
26 988 (R1645)Voornemen tot opzegging van het Verdrag betreffende de wekelijkse rusttijd
in de handel en op kantoren (Verdrag nr. 106, aangenomen door de Internationale
Arbeidsconferentie in haar 40ste zitting); Genève, 26 juni 1957 (Trb.
1964, 61)nr. 162nr. 1BRIEF VAN DE MINISTER VAN BUITENLANDSE ZAKENAan de Voorzitters van de Eerste en van de Tweede Kamer der Staten-Generaal's-Gravenhage, 26 januari 2000Ter griffie van de Eerste en van de Tweede Kamer der Staten-Generaal ontvangen
op 27 januari 2000. De wens dat het verdrag aan de uitdrukkelijke goedkeuring
van de Staten-Generaal wordt onderworpen kan door of namens een van de Kamers
of door ten minste vijftien leden van de Eerste Kamer dan wel dertig leden
van de Tweede Kamer of door de Gevolmachtigde Minister van Aruba te kennen
worden gegeven uiterlijk op 26 februari 2000.Overeenkomstig het bepaalde
in artikel 14, eerste lid, juncto artikel 2, eerste en tweede lid, en artikel
5, eerste en tweede lid, van de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen,
de Raad van State van het Koninkrijk gehoord, heb ik de eer U hierbij ter
stilzwijgende goedkeuring voor te leggen het voornemen tot opzegging van het
op 26 juni 1957 te Genève tot stand gekomen Verdrag betreffende de
wekelijkse rusttijd in de handel en op kantoren (Verdrag nr. 106, aangenomen
door de Internationale Arbeidsconferentie in haar 40ste zitting) (Trb. 1964,
61).1Een toelichtende nota bij dit voornemen tot opzegging treft U eveneens
hierbij aan.De goedkeuring wordt voor Nederland en Aruba gevraagd.Aan de Gouverneur van Aruba is verzocht hogergenoemde stukken op 27 januari
2000 over te leggen aan de Staten van Aruba.De Gevolmachtigde Minister van Aruba is van deze overlegging in kennis
gesteld.De Minister van Buitenlandse Zaken,J. J. van Aartsen TOELICHTENDE NOTAHet onderhavige verdrag is op 26 juni 1957 aangenomen op de 40ste zitting
van de Internationale Arbeidsconferentie te Genève en op 4 maart 1959
in werking getreden. Het is door het Koninkrijk bekrachtigd op 8 oktober 1971
en vervolgens op 8 oktober 1972 voor het gehele Koninkrijk in werking getreden.Dit verdrag van de Internationale Arbeidsorganisatie (IAO) is gericht
op het beschermen van werknemers in enkele afzonderlijke sectoren tegen te
lange werktijden waarbij de wekelijkse arbeidsduur als aanknopingspunt heeft
gediend. In de tijd dat dit verdrag tot stand kwam (1957) waren de werktijden
betrekkelijk eenvormig geordend en was de wekelijkse arbeidsduur als aanknopingspunt
een logische en adequate keuze. De Arbeidstijdenwet (hierna te noemen: ATW,
1996) kent een veel ruimere doelstelling; enerzijds is de wet gericht op de
veiligheid, de gezondheid en het welzijn van werknemers in relatie tot de
arbeid. Daarnaast beoogt de wet de combineerbaarheid te verbeteren van arbeid
en zorgtaken, alsmede andere verantwoordelijkheiden buiten de arbeid. Ook
is rekening gehouden met veranderingen in de samenleving, zoals de terugdringing
van de arbeidstijd, de wens tot flexibilisering van de arbeidstijd en de tendens
om per bedrijfstak of onderneming afspraken te maken. De wet richt zich niet
specifiek op de wekelijkse arbeidsduur maar op alle werktijden, soms over
een langere referentieperiode dan een week. De wet is in beginsel van toepassing
op alle sectoren van het bedrijfsleven en op het overheidspersoneel. De filosofie
en de benadering van de ATW is dus een geheel andere dan die van het IAO-verdrag.
Door de grotere verscheidenheid in arbeidstijdpatronen en werktijden is de
benadering van het IAO-verdrag niet langer doeltreffend dan wel veel minder
doeltreffend dan de ATW. Overigens is de ATW in overeenstemming met de richtlijn
nr. 93/104/EG van de Raad van 23 november 1993 betreffende een aantal aspecten
van de organisatie van de arbeidstijd (PbEG 1993, L 307).Het verdrag is van toepassing op werknemers in handelsondernemingen, kantoren,
posterijen, diensten voor telecommunicatie, krantenbedrijven en schouwburgen.
In artikel 6 wordt bepaald dat alle personen op wie het verdrag van toepassing
is het recht hebben op een ononderbroken wekelijkse rusttijd van niet minder
dan 24 uur in de loop van ieder tijdvak van 7 dagen. Deze rusttijd wordt indien
enigszins mogelijk aan alle betrokkenen in een zelfde bedrijf tegelijkertijd
gegeven.Het verdrag maakt het mogelijk om bedrijven, waarin uitsluitend leden
van het gezin van de werkgever werkzaam zijn en personen die een hoge leidinggevende
positie bekleden, van de bepalingen van het verdrag uit te sluiten. Ook kunnen
afwijkingen worden toegestaan in zeer specifieke situaties, zoals bij calamiteiten
of overwerksituaties.In de periode dat het onderhavige verdrag door het Koninkrijk bekrachtigd
werd waren de Arbeidswet 1919 en de daarop gebaseerde besluiten van kracht.
In alle besluiten die van toepassing waren op werknemers waarop Verdrag nr.106
van toepassing is, zoals het Werktijdenbesluit voor kantoren 1937, het Verplegingsbesluit
(Stb. 1957, 196), het Werktijdenbesluit voor bioscopen en het Werktijdenbesluit
voor koffiehuis- en hotelpersoneel 1949, was een bepaling opgenomen over de
wekelijkse rust die overeenstemde met het verdrag. Voor ambtenaren, waarvoor
de Arbeidswet 1919 niet van toepassing was, was de wekelijkse rustdag geregeld
in het Algemeen Rijksambtenarenreglement (ARAR). Bekrachtiging van het verdrag
was destijds niet bezwaarlijk. De in 1996 in werking getreden Arbeidstijdenwet (ATW), is op een bepaald
punt – dat destijds bij de behandeling van de ATW aan de aandacht is
ontsnapt – niet in overeenstemming met Verdrag nr. 106. De ATW is een
wet die geldt voor alle sectoren van het bedrijfsleven en de overheid. Uiteraard
kent de ATW wel een bepaling ten aanzien van de wekelijkse rust. Deze bepaling
(artikel 5:3 van de ATW) geeft aan dat werknemers een wekelijkse rusttijd
hebben van tenminste 36 uur in elke aaneengesloten periode van 7 dagen of
een rusttijd van 60 uur in elke aaneengesloten periode van 9 dagen, welke
rusttijd eenmaal per vijf weken mag worden ingekort tot 32 uur. In het kader
van de ATW is er dus -voor alle sectoren- een mogelijkheid om te kiezen voor
een wekelijkse rust die niet binnen 7 dagen maar binnen 9 dagen wordt genoten.
Juist deze flexibiliteit in de ATW maakt dat de bepaling van het onderhavige
verdrag niet meer naar de letter van het verdrag wordt nageleefd.Hoewel in de praktijk de meeste werknemers op wie het verdrag van toepassing
is hun wekelijkse rust binnen een periode van 7 dagen genieten, wordt het
in het kader van de ATW niet wenselijk geacht om de keuzemogelijkheid die
de ATW biedt te beperken voor werknemers op wie het onderhavige verdrag van
toepassing is.De mogelijkheden in de ATW laten onverlet dat in de ATW in principe een
verbod geldt op zondagsarbeid. Artikel 5:4 bepaalt immers dat de werknemer
op zondag geen arbeid verricht tenzij:1) het tegendeel bedongen is bij de werknemers en de aard van de arbeid
het werken op zondag noodzakelijk maakt;2) wanneer de bedrijfsomstandigheden het noodzakelijk maken en de werkgever
daarover overeenstemming heeft bereikt met de OR, de personeelsvertegenwoordiging
of – bij het ontbreken daarvan – met de belanghebbende werknemers.Ingevolge artikel 5:1 vinden bepalingen ten aanzien van de zondag die
betrekking hebben op de arbeids- en rusttijden, voor werknemers die vanwege
godsdienstige opvattingen de wekelijkse rustdag op een andere dag vieren,
overeenkomstige toepassing voor die dag in plaats van ten aanzien van de zondag.Door de invoering van de ATW is de positie van de werknemer die om principiële
redenen, dus bijvoorbeeld om godsdienstige redenen, niet op zondag of een
specifieke andere dag wil werken, niet verslechterd. Die positie is wel versterkt
doordat in boek 7 van het Burgerlijk Wetboek in artikel 681, tweede lid, aanhef
en onder e, het volgende is bepaald:«Opzegging van de arbeidsovereenkomst door de werkgever zal onder
andere kennelijk onredelijk geacht kunnen worden wanneer deze geschiedt wegens
het enkele feit dat de werknemer met een beroep op een ernstig gewetensbezwaar
weigert de bedongen arbeid te verrichten».Gezien het bovenstaande is de regering van opvatting dat het onderhavige
verdrag dient te worden opgezegd. Bij haar standpuntbepaling heeft de regering
de overwegingen voor de opzegging van verdragen, zoals die zijn uiteengezet
in de brief van de Minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid aan de Tweede
Kamer naar aanleiding van de motie van het lid Van Middelkoop (Tweede Kamer,
vergaderjaar 1994–1995, 23 900 XV, nr. 44, p. 4–6), in acht
genomen. Hieromtrent kan met name worden vermeld dat geen sprake is van een
doorkruising van het streven van de Europese Unie naar beleidsconvergentie,
aangezien nog niet de helft van de lidstaten van de EU partij is bij het onderhavige
verdrag. Voor een andere oplossing voor het creëren van beleidsruimte
voor het realiseren van nationale beleidsdoelstellingen, een aangepaste interpretatie
van het verdrag, biedt de tekst van het verdrag geen ruimte. Uiteraard is het de bedoeling van de regering dat de Nederlandse wetgeving
geheel naar de geest van het onderhavige verdrag, een adequate – in
beginsel wekelijkse – rust voor alle werknemers blijft garanderen. Dit
wordt ook voorgeschreven door andere verdragen waaraan Nederland is gebonden,
zoals het Europees Sociaal Handvest en door de hiervoor genoemde richtlijn
nr. 93/104/EG van 23 november 1993.In voornoemde brief van de minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid
van 8 mei 1995 is tevens aandacht gevraagd voor het gevaar van een (negatieve)
signaalwerking die het opzeggen van een normatief IAO-verdrag op sociaal terrein,
zoals IAO-verdrag nr. 106, zou kunnen hebben. Bij opzegging van het onderhavige
verdrag is een dergelijk gevaar echter niet aanwezig omdat aan de overige
lidstaten van de Internationale Arbeidsorganisatie kenbaar zal worden dat
de opzegging gebaseerd is op formele strijdigheid met de ATW die werknemers
meer bescherming biedt tegen ongewenste arbeidstijden dan het onderhavige
verdrag. Ingevolge artikel 17, eerste lid, van het verdrag stelt de Directeur-Generaal
van het Internationaal Arbeidsbureau alle leden van de Internationale Arbeidsorganisatie
in kennis van geregistreerde opzeggingen die hij van lidstaten heeft ontvangen.
Ook de inhoud van aan akten van opzegging gehechte toelichtende verklaringen
wordt aan alle leden van de Internationale Arbeidsorganisatie bekend gemaakt.
De Nederlandse regering pleegt opzeggingen van IAO-verdragen van een dergelijke
verklaring te voorzien. Dat zal ook ten aanzien van de opzegging van het onderhavige
verdrag het geval zijn.Op grond van artikel 16, eerste lid, is opzegging pas mogelijk na verloop
van 10 jaren na de datum waarop dit verdrag van kracht is geworden (4 maart
1959); zonder opzegging vindt stilzwijgend een verlenging met een volgende
termijn van tien jaren plaats. Vervolgens bepaalt het tweede lid van artikel
16 dat opzegging pas weer mogelijk is – gedurende één
jaar – na afloop van iedere termijn van tien jaren. Derhalve doet de
mogelijkheid tot opzegging van het onderhavige verdrag zich voor van 4 maart
1999 tot en met 3 maart 2000.De opzegging zal één jaar na deponering van de daartoe strekkende
akte van kracht worden.Consultatie sociale partnersOvereenkomstig artikel 5, eerste lid, onder e, van het op 21 juni 1976
te Genève totstandgekomen Verdrag betreffende tripartite raadplegingsprocedures
ter bevordering van de tenuitvoerlegging van internationale arbeidsnormen
(Verdrag nr. 144, aangenomen door de Internationale Arbeidsconferentie in
haar eenenzestigste zitting) (Trb. 1976, 177) en de op basis van dit verdrag
gemaakte afspraken zijn de sociale partners over het voornemen tot opzegging
van het onderhavige verdrag geconsulteerd. Daartoe werd de tekst van een concept
van deze nota voorgelegd aan de Raad van Centrale Ondernemersorganisaties
(RCO), de Federatie Nederlandse Vakbeweging (FNV), het Christelijk Nationaal
Vakverbond (CNV) en de Vakcentrale voor Middelbaar en Hoger Personeel (MHP).
Van de FNV is een reactie ontvangen.De FNV geeft aan het voornemen tot opzegging te kunnen billijken gezien
het feit dat de Arbeidstijdenwet – met haar instemming – ten aanzien
van de in beginsel voorgeschreven wekelijkse onafgebroken rusttijd meer flexibiliteit
biedt dan het Verdrag. Voorts plaatst de FNV enkele redactionele kanttekeningen.
Aan deze kanttekeningen is tegemoetgekomen. KoninkrijkspositieDe regering van Aruba heeft te kennen gegeven het wenselijk te achten
dat de opzegging van verdrag nr. 106 ook zal gelden voor haar land. Doorslaggevend
voor dit standpunt zijn volgens de regering van Aruba de volgende overwegingen:– de internationale normen vervat in verdrag nr. 106 zijn nog steeds
terug te vinden in de thans vigerende nationale wetgeving (de Arbeidsverordening,
AB 1990 GT 57 en de daarop gebaseerde landsbesluiten (particuliere sector)
en de Landsverordening Materieel Ambtenarenrecht, AB 1989 GT 37 en de daarop
gebaseerde landsbesluiten). Door het opzeggen van het verdrag komen deze nationale
regelingen niet te vervallen;– de regering van Aruba heeft aangegeven dat zij voornemens is om
over te gaan tot het flexibiliseren van arbeid in de nabije toekomst en met
het oog hierop is zij bezig met een onderzoek naar de mogelijkheden hiertoe;– de volgende mogelijkheid tot opzegging van verdrag nr. 106 doet
zich pas opnieuw voor na verloop van een periode van tien jaar.De regering van de Nederlandse Antillen heeft aangegeven dat opzegging
van het verdrag voor de Nederlandse Antillen niet gewenst wordt. Door de regering
van de Nederlandse Antillen is een concept-Landsverordening tot herziening
van de Arbeidsregeling 1952 opgesteld; hierbij heeft weliswaar de Nederlandse
Arbeidstijdenwet (gedeeltelijk) als voorbeeld gediend, maar de normen in deze
concept-Landsverordening wijken af van de Nederlandse normen. Volgens de regering
van de Nederlandse Antillen voldoen de normen van de concept-Landsverordening
aan de normen van verdrag nr. 106. Dit stemt overeen met het streven van de
regering van de Nederlandse Antillen om zich zoveel mogelijk te conformeren
aan de normen van de Internationale Arbeidsorganisatie alsmede de wens om
zoveel mogelijk de IAO-verdragen middels binding daaraan te steunen.De Minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid,K. G. de VriesDe Staatssecretaris van Buitenlandse Zaken,D. A. BenschopXNoot1Ter inzage gelegd bij de afdeling Parlementaire Documentatie. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-26988-1.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl