Wet stedelijke vernieuwing; Verslag over het voorbereidend onderzoek door de vaste commissie voor VROM
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-09 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 26884, nr. 4

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum vergadering

11-02-2000

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1999-2000

26884 nr. 4

09-02-2000

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamI ALGEMEENHoofdstuk 1 Aanleiding en doel wetsvoorstelHoofdstuk 2 De sturingsfilosofieHoofdstuk 3 De hoofdelementen van het wetsvoorstelParagraaf 3.1 Het gemeentelijke ontwikkelingsprogrammaParagraaf 3.2 Voorwaarden om voor investeringsbudget
in aanmerking te komenParagraaf 3.3 De rol van de provincieParagraaf 3.5. Kwaliteitszorg, monitoring en evaluatieParagraaf 3.7 OvergangsproblematiekHoofdstuk 4 Financiële aspectenHoofdstuk 5 Effecten voor burgers, bedrijfsleven en overheidHoofdstuk 6 Draagvlak voor het wetsvoorstelToetsing aan Commissie Griffioen en MDW-werkgroep PennekampHoofdstuk 8 Verhouding tot andere regelgevingHoofdstuk 9 Hoofdlijnen verstrekking van investeringsbudgetParagraaf 9.4 De beslissing op de aanvraagParagraaf 9.5 Inhoud van de beslissing tot verlening
van investerings- budgetParagraaf 9.6 De uitvoering van de stedelijke vernieuwingHoofdstuk 10 Andere subsidiesII. ARTIKELENArtikelen 2,3 en 4Artikel 5Artikel 6Artikel 7Artikel 8Artikelen 19 en 20Ondertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 26884Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 59 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
26 884Wet ter stimulering van integrale stedelijke vernieuwing (Wet stedelijke
vernieuwing)nr. 4VERSLAGVastgesteld 9 februari 2000De vaste commissie voor Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer1, belast met het voorbereidend onderzoek van dit wetsvoorstel,
brengt als volgt verslag uit van haar bevindingen.Onder het voorbehoud dat de regering de gestelde vragen tijdig zal hebben
beantwoord, acht de commissie de openbare behandeling van dit wetsvoorstel
voldoende voorbereid.I ALGEMEENHoofdstuk 1 Aanleiding en doel wetsvoorstel«De huid duur verkopen voordat de beer geschoten is», is een
mogelijke omschrijving van het gevolgde traject van behandeling van de Wet
stedelijke vernieuwing, vinden de leden van de PvdA-fractie. De gemeenten
zijn aangewezen, het geld is verdeeld en nu pas volgt de behandeling van de
grondslag van deze vorm van subsidiëring, het voorstel van wet.Deze leden zijn evenwel principieel voor het doel dat met de invoering
van deze wet wordt beoogd: het stimuleren van de stedelijke vernieuwing op
basis van de sturingsfilosofie integratie, interactie en innovatie. De leden
van de PvdA-fractie hebben dan ook met instemming kennisgenomen van de hoofdlijnen
van het voorliggende wetsvoorstel. Zij hebben al jaren aangedrongen op een
structureel en breed vervolg op het stadsvernieuwingsfonds in de vorm van
een fonds voor stedelijke vernieuwing. Deze leden hechten dan ook belang aan
een spoedige invoering van de Wet stedelijke vernieuwing.Zij onderschrijven de stelling van de regering dat de wet primair een
zaak is van gemeenten en lokale partijen. Gemeenten moeten dan ook de ruimte
krijgen om hieraan uitvoering te geven. De vraag is of dat met het voorliggende
voorstel voldoende is vastgelegd, wat betreft de onderdelen die bij wet worden
vastgelegd en niet in een Algemene maatregel van Bestuur als meer tijdgebonden
regelingen.De leden van de VVD-fractie hebben met belangstelling kennisgenomen van
dit wetsvoorstel. Zij constateren dat de doelstelling van de wet, te weten
het stimuleren van stedelijke vernieuwing, na alle voorafgaande discussies
niet omstreden is. Evenmin staat wat deze leden betreft nog ter discussie
dat stedelijke vernieuwing moet worden gestimuleerd door een investeringsbudget,
bestaande uit gekoppelde huidige doelsubsidies en nieuwe budgetten voor een
samenhangende en geïntegreerde aanpak, waarbij de regie vooral bij de
gemeenten ligt.De leden van de VVD-fractie vragen de regering in te gaan op de wisselwerking
die tussen dit wetsvoorstel en het initiatiefwetsvoorstel bevordering eigenwoningbezit
ten aanzien van de naoorlogse woonbuurten zou kunnen optreden. Welke impulsen
tot investeren kunnen hier naar het oordeel van de regering worden geactiveerd?De leden van de CDA-fractie hebben met belangstelling kennisgenomen van
het wetsvoorstel. Zij onderschrijven de noodzaak van een wettelijke basis
voor de geheel nieuwe financieringssystematiek en steunen ook het voornemen
om door middel van een afzonderlijke overgangswet de aansluiting van oude
subsidieregelingen op de nieuwe systematiek goed te laten verlopen.Deze leden hebben het streven naar een bundeling van afzonderlijke subsidiestromen
steeds gesteund. Door de bundeling kan de effectiviteit van het stedelijk
vernieuwingsbeleid aanzienlijk worden vergroot. In eerdere debatten met de
regering over de vormgeving van de nieuwe systematiek hebben deze leden echter
wel gesteld dat deze winst aan effectiviteit niet weer bedreigd mag worden
door een onnodige inperking van de handelings- en bestedingsvrijheid van gemeenten.
Uiteraard dienen gemeenten zich te verantwoorden voor de bereikte resultaten,
en mogen budgetten niet worden aangewend voor oneigenlijke doeleinden, maar
gedurende de looptijd van de gemeentelijke ontwikkelingsprogramma's dienen
interventies van het Rijk en rapportageverplichtingen voor gemeenten tot een
minimum te worden beperkt. De leden van de CDA-fractie merken voorts op dat
de effectiviteit van het beleid wellicht nog verder kan vergroot door ook
de – aan de stedelijke vernieuwing gerelateerde – budgetten voor
infrastructuur aan het ISV toe te voegen. In dit verband wijzen zij op de
vertraging die er de afgelopen jaren is opgetreden bij de openbaarvervoerontsluiting
van een groot aantal VINEX-locaties. Graag vernemen deze leden een reactie
van de regering op deze suggestie.De leden van de D66-fractie hebben met bijzondere belangstelling kennisgenomen
van het wetsvoorstel stedelijke vernieuwing. Deze leden onderschrijven het
belang van een meer samenhangend en integraal beleid ten aanzien van steden
om de onmiskenbare potenties ten volle te gebruiken. Hiermee kan naar de mening
van deze leden voorkomen worden dat een combinatie van werkloosheid, gebrek
aan leefkwaliteit en het wegtrekken van bedrijven leidt tot een verloedering
van de steden.De leden van de fractie van GroenLinks hebben met belangstelling kennisgenomen
van het voorliggende wetsvoorstel. Hoewel zij het voorstel in zijn aard beschouwen
als een kaderwet – het echte «beleid» dient immers te worden
uitgewerkt in een aantal regelingen en maatregelen – spreken zij hun
waardering uit voor de uitgebreide toelichting bij het voorstel. Deze leden
hebben in het vervolg een aantal vragen en opmerkingen over het wetsvoorstel
en de toelichting hierbij.De leden van de SP-fractie hebben met belangstelling kennisgenomen van
het wetsvoorstel. Zij ondersteunen de principes bundeling van subsidiestromen
voor stedelijke vernieuwing en bevordering van de ruimte voor lokaal/regionaal
beleid, waarvan het wetsvoorstel een uitwerking is.De leden van de GPV-fractie en de RPF-fractie hebben met belangstelling
kennisgenomen van dit wetsvoorstel, dat een belangrijke stap is naar een modernere en meer samenhangende aanpak van stedelijke vernieuwing.
Zij constateren dat reeds wordt nagedacht over een verdere verbreding van
het investeringsbudget stedelijke vernieuwing. Alhoewel zij de voordelen daarvan
inzien, menen zij dat het aanbeveling verdient eerst ervaring op te doen met
de nu voorgestelde integratie van geldstromen. Wat staat de regering hierbij
concreet voor ogen? Deze leden vragen bovendien of bij de algehele herziening
van de Wet op de ruimtelijke ordening ook aandacht zal worden besteed aan
de verbreding van het beleidsveld stedelijke vernieuwing en de positie van
het bestemmingsplan daarin.De leden van de SGP-fractie hebben met belangstelling kennisgenomen van
het wetsvoorstel tot invoering van de Wet stedelijke vernieuwing. Zij achten
het positief dat de regering tot een meer geïntegreerde en verbeterde
regelgeving tracht te komen met betrekking tot de subsidiëring en stimulering
van maatregelen op het gebied van de bereikbaarheid, veiligheid, leefbaarheid
en ruimtelijke kwaliteit van gemeenten. Ook de decentralisatie-impuls die
het wetsvoorstel kent, waarbij gemeenten zelf de kans wordt geboden om binnen
bepaalde kaders hun eigen weg te kiezen naar een versterking van hun concurrentiepositie
en verbetering van de leefkwaliteit wordt door de leden van de SGP-fractie
in beginsel ondersteund. Daarnaast waarderen deze leden het, dat dit wetsvoorstel
is voortgevloeid uit een breed en constructief overleg tussen gemeenten, provincies
en het Rijk.Hoofdstuk 2 De sturingsfilosofieDe leden van de CDA-fractie zijn benieuwd hoe de AMvB waarin de landelijke
doelstellingen van de stedelijke vernieuwing worden vastgelegd, er precies
komt uit te zien. Deze leden zouden het op prijs stellen indien een concept
van deze AMvB bij de nota naar aanleiding van het verslag wordt gevoegd. In
dit verband merken zij tevens op dat, gezien het belang van deze en andere
AMvB'en (waaronder die met betrekking tot de berekening van de budgetten),
zij er nog niet van overtuigd zijn dat kan worden afgezien van een volledige
«voorhangprocedure» bij deze AMvB'en.De leden van de D66-fractie vragen waarop gedoeld wordt als niet wordt
uitgesloten dat in de toekomst ook andere geldstromen op andere beleidsterreinen
geïncorporeerd gaan worden in het investeringsbudget stedelijke vernieuwing.
Waarom, zo vragen de leden van de fractie van D66, wordt de inzet van middelen
uit het investeringsbudget stedelijke vernieuwing voor onderwijs in eigen
taal en cultuur en voor de verbetering van kinderopvangmogelijkheden zo nadrukkelijk
door de regering uitgesloten?De leden van de fractie van GroenLinks willen graag, zoals ook de Raad
van State heeft opgemerkt, meer duidelijkheid over de afweging op basis waarvan
op verschillende onderdelen is gekozen voor een ministeriële regeling
dan wel voor een algemene maatregel van bestuur. In het bijzonder zien zij
graag een nadere toelichting op het voorstel om de uitwerking van het «innovatiebudget»
per ministeriële regeling te doen plaatsvinden. Uit de toelichting blijken
hiervoor geen inhoudelijke argumenten te worden genoemd.In de memorie van toelichting (bladzijde 4) beklemtoont de regering dat
de financiële overheidsbijdrage vooral bedoeld is om stedelijke vernieuwingsprocessen
op gang te brengen. De leden van de fracties van GPV en RPF vragen in hoeverre
hier sprake is van een nieuwe doelstelling. Werd met het stadsvernieuwingsbeleid
niet ook gedoeld op investeringen van marktpartijen? Bovendien vragen de leden
van de genoemde fracties of een beeld kan worden gegeven van de
verwachtingen van de betrokken gemeenten ten aanzien van de multiplierwerking.De genoemde positieve grondhouding ten opzichte van het wetsvoorstel laat
overigens onverlet een zekere mate van twijfel die de leden van de SGP-fractie
kennen, mét de Raad van State, inzake het praktisch nut van de voorgestelde
wettelijke regeling als beleidskader. Het wetsvoorstel kent immers vele open
einden, een scala aan delegatiebepalingen en stoelt voor een deel op vrij
algemene, niet scherp omlijnde normen en uitgangspunten. Dit bemoeilijkt het
concreet benoemen van de meerwaarde van dit wetsvoorstel; zeker zolang de
in het wetsvoorstel opgenomen normen niet zijn geconcretiseerd in lagere regelgeving.
Nu het wetsvoorstel zich kenmerkt door vele delegatiebepalingen en in de formele
wet relatief weinig materiële normen zijn opgenomen, heeft uiteindelijk
ook de Kamer navenant beperkte invloed op de regels die voor deze materie
moeten gelden. Impliceert dit bovendien geen uitholling van de waarborgfunctie
van de wet, zo informeren de leden van de SGP-fractie.De leden van de SGP-fractie steunen de in het wetsvoorstel besloten decentralisatie-impuls
waarbij gemeenten een grotere mate van beleidsruimte en beslissingsruimte
ontvangen. Gelet op de ervaringen die door de rechtstreekse gemeenten tot
nu toe zijn opgedaan met de ISV-regelingen, lijkt het echter niet zonder meer
vanzelfsprekend dat gemeenten ook werkelijk de verlangde ruimte zullen krijgen
om op stedelijk en regionaal niveau redelijk zelfstandig ontwikkelingsprogramma's
te kunnen maken en daarbij voldoende rekening te kunnen houden met de plaatselijke
omstandigheden, de investeringsbehoefte, alsmede de mogelijkheden en wensen
van de marktpartijen. In het bijzonder de VNG heeft erop gewezen dat nog te
vaak door verschillende ministeries, maar ook door provincies, ten aanzien
van het ISV op een gedetailleerd niveau wordt gestuurd richting de gemeenten
en door diverse ministeries te vaak wordt uitgegaan van het eigen beleidsterrein.
De leden van de SGP-fractie vragen of de regering deze constatering en zorg
deelt. Vereist de uitvoering van de in het wetsvoorstel beoogde decentralisatie-impuls
niet tevens een forse cultuurverandering bij de betrokken overheden? Op welke
wijze denkt de regering, zo nodig, in deze cultuurverandering te kunnen investeren,
dan wel hieraan een bijdrage te kunnen leveren door het zodanig aanscherpen
van het wetsvoorstel, dat het zwaartepunt in de verwezenlijking van stedelijke
vernieuwing metterdaad bij de gemeente zal berusten?Ten slotte vragen de leden van de SGP-fractie hoe de regering de voorstellen
beoordeelt die de VNG heeft gelanceerd op het punt van de ontoereikendheid
van de huidige wettelijke bevoegdheden ten aanzien van de stedelijke vernieuwing
in haar notitie «Niet alleen centen maar ook instrumenten –
de visie van de VNG op het juridisch instrumentarium stedelijke vernieuwing» (brief van de VNG aan de vaste commissie voor VROM, die ter inzage
is gelegd op het secretariaat van de commissie)? Welke mogelijkheden ziet
de regering om aan deze voorstellen uitvoering te geven?Hoofdstuk 3 De hoofdelementen van het wetsvoorstelParagraaf 3.1 Het gemeentelijke ontwikkelingsprogrammaDe belangrijkste elementen van dit wetsvoorstel zijn het gemeentelijke
ontwikkelingsprogramma, de voorwaarden om voor rijkssteun in aanmerking te
komen, de rol van de provincie, de verdeelsystematiek, de monitoring, de visitatie,
de evaluatie, de verantwoording door de gemeenten van het gevoerde beleid.
Over het onderdeel, de rol van de provincie, hebben de leden van de PvdA-fractie
al eerder tijdens het algemeen overleg van 6 oktober 1999 opmerkingen gemaakt. De provincie heeft binnen de werking van de wet slechts een controlerende
rol. Een van haar taken betreft toezicht op de intergemeentelijke afstemming
van de stedelijke vernieuwing. Deze taak komt aan het begin van de subsidiecyclus
tot uitdrukking voor de rechtstreekse en niet-rechtstreekse gemeenten.In hoeverre zijn de nu ingediende GSB-ontwikkelingsprogramma's in het
bijzonder wat betreft de keuze van economische speerpunten concurrerend ten
opzichte van elkaar, vragen de leden van de CDA-fractie. Is er enige samenhang
met de keuzes die de verschillende steden eerder hebben gemaakt in het kader
van het knooppuntenbeleid? Deze leden stellen deze vraag omdat zij het ongewenst
zouden vinden dat een groot aantal steden eIkaar met financiële steun
van het Rijk op leven en dood beconcurreert om hetzelfde type bedrijvigheid
binnen te halen. In hoeverre geeft het Rijk hieraan sturing?Er wordt de komende jaren veel verwacht van investeringen van «derden»
in de stedelijke vernieuwing, waaronder woningcorporaties. Wat zal het effect
zijn van het door de Kamer gewenste huurbeleid voor de komende jaren (motie-Van't
Riet) op de investeringen van corporaties in nieuwbouw, herstructurering en
leefbaarheid?Verdient het geen aanbeveling om – mede in het licht van de Nota
Belvedère – investeringen in het behoud of versterken van cultuurhistorische
elementen in dorpen en steden als extra prestatieveld aan te wijzen?De leden van de fractie van GroenLinks hebben een vraag over de zogenaamde
multiplier. Het moge bekend zijn dat de mogelijkheden tot het genereren van
particuliere investeringen in de stedelijke vernieuwing, sterk verschilt van
gemeente tot gemeente en van regio tot regio. Toch komen deze verschillen
in investeringspotentieel noch in de wet zelf, noch in de toelichting, tot
uitdrukking bij de bespreking van «wegingsfactoren». Kan worden
gereageerd op de suggestie om een omschrijving van dit onderscheid tussen
steden en landsdelen op te nemen in artikel 5, tweede lid?De leden van de SP-fractie zouden de ruimte voor gemeenten nog wat verder
willen vergroten, indien binnen het kader van de wet – of daarvan afgeleide
regelgeving – op een objectieve wijze kan worden vastgelegd op welke
wijze prestaties gemeten en beloond zullen worden. In lijn met de reactie
van de VNG zijn de leden van de SP-fractie van mening dat terughoudend moet
worden omgegaan met toetsen, verplichtingen en beleidskaders. Zeker als de
criteria voor de bepaling van het investeringsbudget betrekkelijk vaag zijn,
kan dit leiden tot oeverloze bestuurlijke discussies. Beter is het om in de
wet een koppeling te leggen tussen de geleverde prestaties in een periode
en de beschikbaarstelling van een bonusbudget dan wel een strafkorting voor
de daarop volgende periode. Ook zijn de leden van de SP-fractie voorstander
van een jaarlijkse, gestandaardiseerde rapportage. Deze is zowel van belang
voor het toetsen van de prestaties in relatie tot het verstrekte budget, als
voor de gemeenten zelf, die het rendement van hun aanpak kunnen vergelijken
met die van collega's (benchmarking).De leden van de SP-fractie verzoeken de regering om in te gaan op de opmerkingen
van de VNG over het wetsvoorstel in haar reactie van 15 december 1999, alsmede
in het VNG-rapport «Niet alleen centen maar ook instrumenten»
aan de vaste commissie voor VROM.In hoeverre wordt het toegestaan dat rechtstreekse en/of niet-rechtstreekse
gemeenten een gezamenlijk ontwikkelingsprogramma opstellen? Te denken valt
aan een centrumgemeente met een aantal randgemeenten, waarvoor de samenhang
op economisch en volkshuisvestingsgebied groot is. Zou een dergelijke vrijwillige
regionale samenwerking (dus verdergaand dan het verplichte overleg)
niet zelfs bevorderd moeten worden, bijvoorbeeld door een vorm van beloning,
vragen de leden van de SP-fractie.De leden van de fracties van GPV en RPF constateren dat, alhoewel het
wetsvoorstel ruimte biedt voor ontwikkelingsprogramma's die gezamenlijk door
twee of meer gemeenten zijn ontwikkeld, de betrokken gemeenten voor een aantal
zaken formeel afzonderlijk worden benaderd. Worden hiermee de mogelijkheden
voor intensieve samenwerking niet belemmerd? Hoe zullen de contacten met intensief
samenwerkende gemeenten in de praktijk verlopen? Hoe kan worden bevorderd
dat samenwerkende gemeenten zoveel mogelijk gemeenschappelijk worden benaderd?Paragraaf 3.2 Voorwaarden om voor investeringsbudget
in aanmerking te komenReeds bij diverse eerdere gelegenheden hebben de leden van de VVD-fractie
te kennen gegeven de beleidsregels en het juridische kader van de stedelijke
vernieuwing zo transparant en beknopt mogelijk te willen houden. Zij zouden
het niet aanvaardbaar achten als het proces van stedelijke vernieuwing in
de praktijk enorm zou worden vertraagd of zelfs zou vastlopen als gevolg van
bureaucratisering en/of juridisering.Kan de regering in dat verband meedelen welke maatregelen worden genomen
om de niet alleen door de VNG maar ook door diverse steden afzonderlijk gesignaleerde
verkokering van het rijk en de daarmede kennelijk gepaard gaande praktijk
van sommige ministeries om alsnog aanvullende eisen aan gemeenten te stellen
of toch in feite niet het resultaat, maar de weg waarlangs voor te schrijven,
tegen te gaan?Kan worden ingegaan, zo vragen de leden van de fractie van GroenLinks,
op de vraag in hoeverre door verschillende ambtenaren, namens de ministers
van verschillende ministeries, aanvullende eisen kunnen worden gesteld aan
de gemeentelijke ontwikkelingsprogramma's? Welke eisen aan deze programma's
worden vastgelegd in amvb'en en ministeriële regelingen, en welke eisen
kunnen worden gesteld gedurende het in artikel 11 beschreven proces?Een van de voorwaarden voor de verstrekking van een investeringsbudget
is een tijdige en gedegen betrokkenheid van relevante lokale partijen, merken
de leden van de SP-fractie op. In de memorie van toelichting (bladzijde 5)
worden naast gemeenten en burgers ook private partijen genoemd, in verband
met de noodzaak om ook voldoende private investeringen in stedelijke vernieuwing
los te maken. Kan een toelichting gegeven worden op de invulling van dit laatste
overleg? Hoe wordt hierbij omgegaan met de tegenstellingen die vaak aanwezig
zijn tussen private belangen en algemene maatschappelijke belangen?Paragraaf 3.3 De rol van de provincieDe provincies zijn gehouden aan het beleidskader, maar kunnen daaraan
op grond van specifieke provinciale omstandigheden iets toevoegen, aldus de
leden van de PvdA-fractie. Zij hebben een marge om de gelden naar eigen inzicht
te verdelen. De marge wordt overschreden indien de provincie teveel gemeenten
in aanmerking wil laten komen voor het indicatief budget. Hoe zijn de ervaringen
hiermee bij de start van de eerste cyclus? Is het conform de bedoelingen dat
provincies uit het hun toegekende budget bijvoorbeeld 20% reserveren voor
eigen beleid?Het juridische instrumentarium dat nodig is voor een adequate uitvoering
van de stedelijke vernieuwing is naar de mening van de VNG onvoldoende
afgestemd op de integrale beleidsmatige aanpak.Als de gemeente de rol krijgt van regievoerder moet het juridische instrumentarium
logischerwijs daarop worden afgestemd. Competentieproblemen tussen provincie
en gemeenten zijn voorzienbaar terzake van de Wet bodembescherming (bodemsanering).
Moet met de evaluatie echt gewacht worden tot na het eerste investeringstijdvak,
vragen de leden van de PvdA-fractie.Alhoewel de leden van de VVD-fractie reeds eerder te kennen hebben gegeven,
mede op basis van de in het regeerakkoord verwoorde beleidsvoornemens de rol
van de provincie in het openbaar bestuur te versterken, te kunnen instemmen
met een rol van de provincie bij de stedelijke vernieuwing, hebben deze leden
mede naar aanleiding van de kritische kanttekening daarover van de VNG behoefte
aan een nadere beoordeling (op hoofdlijnen) van de regering van de inmiddels
door een aantal provincies opgestelde of als concept verschenen provinciale
beleidskadernota's of notities «Stedelijke vernieuwing».De leden van de CDA-fractie herhalen hun eerder ingebrachte bezwaren tegen
de selectie van de rechtstreekse gemeenten, daarin gesteund door kritiek van
de Raad voor de financiële verhoudingen, de Raad van State en de VNG.
Het valt niet goed te verdedigen dat een aantal gemeenten met een zwaardere
fysieke investeringsopgave dan sommige rechtstreekse GSB-gemeenten straks
voor hun budget bij de provincie moeten aankloppen. De aanpak van de regering
blijft wat dit betreft teveel op twee gedachten hinken. Weliswaar wordt gesteld
dat de fysieke opgave bepalend dient te zijn voor de keuze rechtstreeks dan
wel niet-rechtstreeks, maar in de praktijk is de éénheid binnen
het GSB-beleid de bepalende factor. De leden van de CDA-fractie zijn van mening
dat de enige consistente keuze in dezen kan zijn, dat elke gemeente met een
zwaardere fysieke opgave dan de laagst scorende GSB-gemeente als rechtstreekse
gemeente wordt aangewezen. In dit verband merken deze leden op dat zolang
dit nog niet het geval is, de niet-rechtstreekse gemeenten zelf moeten kunnen
bepalen of zij «programmagemeente» willen zijn.Blijkens de memorie van toelichting hecht de regering veel waarde aan
een goede intergemeentelijke afstemming van het stedelijke vernieuwingsbeleid.
De provincies hebben tot taak hierop toe te zien, zowel wat betreft de rechtstreekse
als niet-rechtstreekse gemeenten. Tegelijkertijd wordt er aan gemeenten ruimte
geboden om om onderling op basis van de Wet gemeenschappelijke regelingen
(WGR) de budgetten te bundelen en een gezamenlijke aanpak te kiezen. De leden
van de CDA-fractie constateren dat in de praktijk een dergelijke vergaande
samenwerking in regionaal verband de vraag oproept in hoeverre de provincie
dan nog haar regie- en toezichtsrol volledig dient uit te oefenen. Deze leden
wijzen in dit verband op de onenigheid tussen enerzijds de samenwerkende gemeenten
in de stadsregio Rotterdam en anderzijds de provincie Zuid-Holland. Dient
de provincie in geval van samenwerking en bundeling van budgettten op basis
van de WGR een stap terug te doen, of zal hier sprake zijn van elkaar overlappende
taken en bevoegdheden? Dit laatste lijkt de leden van de CDA-fractie in elk
geval niet erg wenselijk. In dit verband hebben deze leden voorts de vraag
of het in bepaalde gevallen niet beter is om budgetten rechtstreeks aan een
regionaal samenwerkingsverband toe te kennen.De leden van de fractie van D66 begrijpen niet hoe de zinsnede «De
provincie stelt derhalve geen eigen beleidsdoelstellingen inzake stedelijke
vernieuwing vast» begrepen moet worden in het licht van de uitspraak:
«Aangezien de provincie niet slechts «doorgeefluik» voor
rijkssubsidie is, maar een, zij het beperkte, ondersteunende, eigen taak heeft,
heeft zij bij de verdeling enige beleidsruimte». (bladzijden 29/30). Met de Raad van State zijn deze leden van mening dat de tweedeling van
gemeenten in rechtstreekse en niet-rechtstreekse gemeenten een sterkere onderbouwing
verdient. Graag zien zij deze nadere onderbouwing tegemoet.De leden van de fractie van GroenLinks hebben een aantal vragen over de
wijze waarop de rol van de provincie binnen de stedelijke vernieuwing is uitgewerkt
in het wetsvoorstel; zij vinden deze erg karig. Artikel 3 bepaalt dat provincies
uitsluitend zorg dragen voor de bevordering en ondersteuning van stedelijke
vernieuwing. In de toelichting voegt de regering hieraan toe dat er dus geen
provinciaal stedelijk-vernieuwingsbeleid kan worden geformuleerd. Hoe verhoudt
deze zeer beperkte taakomschrijving zich tot eerdere – vurige! –
pleidooien van de staatssecretaris van VROM voor de «emancipatie, versterking
en uitbreiding» van de (rol van de) provincie? Waarom is de zorg voor
bovengemeentelijke en regionale aspecten van stedelijke vernieuwing in de
wet niet expliciet aan de provincies opgedragen? De rechtstreekse gemeenten
worden bij de totstandkoming van de ontwikkelingsprogramma's intensief begeleid
en beoordeeld door het Rijk, uitmondend in de vijfentwintig (van de dertig)
gesloten convenanten. Waarom wordt een dergelijke gang van zaken niet ook
op provinciaal niveau mogelijk gemaakt of zelfs aanbevolen?De leden van de GPV-fractie en de RPF-fractie stemmen ermee in dat de
provincie als bevoegd gezag op grond van de Wet bodembescherming een eigen
rol heeft in de beoordeling van de ontwikkelingsprogramma's op dit onderdeel.
Deze leden vragen of het verplichte bestuurlijke overleg na een negatief oordeel
van de provincie voldoende waarborgen biedt voor de doorwerking van het advies
van de provincie. De minister heeft de uiteindelijke beslissingsbevoegdheid,
zodat niet is uitgesloten dat hij een andere afweging maakt ten aanzien van
de bodembescherming dan het bevoegd gezag op grond van de Wet bodembescherming.
Hoe kan dit inhoudelijk en juridisch worden verantwoord?Paragraaf 3.5. Kwaliteitszorg, monitoring en evaluatieKan de regering de Kamer voorzien van enkele uitwerkingen van de prestatie-indicatoren,
welke op basis van het beleidskader zijn geformuleerd binnen de ontwikkelingsprogramma's
van de gemeenten, vragen de leden van de PvdA-fractie. Hoe wordt naar het
oordeel van de regering getoetst of het beoogde maatschappelijk rendement
is behaald? Kan de regering de Kamer voorzien van informatie over het opstellen
van het systeem van kwaliteitszorg binnen de gemeente?In het algemeen kan gesteld worden dat het bestaande juridische instrumentarium
ongeschikt dan wel achterhaald is voor de taak die de regievoerende overheid,
in casu de gemeente, moet gaan verrichten. Bestaande competenties en bijpassende
verkokeringen krijgen zo alle kans om zich te bestendigen tot schade van de
stedelijke vernieuwingsopgave. Gaarne ontvangen deze leden de visie van de
regering en een plan van aanpak als de problemen zoals door deze leden voorzien
in de monitoring aan de orde komen.De leden van de CDA-fractie hebben de indruk dat door de vrijwel continue
beoordelingsmogelijkheden van het Rijk (dat wil zeggen beoordeling voor, tijdens
en na afloop van het ontwikkelingsprogramma) en de mogelijkheid van financiële
sancties gedurende de looptijd van de ontwikkelingsprogramma's de ongewenste
situatie van «twee kapiteins op één schip» kan ontstaan.
Deze leden wijzen daarbij op de onderdelen a en b van het eerste lid van artikel
10 van het wetsvoorstel, dat het Rijk de mogelijkheid geeft voorafgaande aan
de definitieve vaststelling van de budgetten de toegezegde voorschotten in
te trekken of te wijzigen, indien niet aan de doelstellingen en
verplichtingen van het Rijk wordt voldaan. De leden van de CDA-fractie zijn
van mening dat conform de tot nu gehanteerde WSDV-systematiek de beoordeling
van de prestaties van gemeenten – inclusief eventuele financiële
sancties – in principe na afloop van het 5-jarige investeringsprogramma
plaats dient te vinden; eventueel zou hooguit één grondige evaluatie
halverwege de rit kunnen worden ingelast. Daarvoor is het overigens wel noodzakelijk
dat de doelstellingen die de gemeenten in hun ontwikkelingsprogramma's hebben
verwoord aan het eind van het traject (en eventueel bij de tussentijdse evaluatie)
ook goed meetbaar zijn. In dit verband vragen de leden van de CDA-fractie
in hoeverre in de ingediende ontwikkelingsprogramma's de doelstellingen en
beoogde resultaten inderdaad goed meetbaar zijn vastgelegd, en of er van Rijkswege
vooraf niet een bepaalde mate van sturing en uniformering zou moeten zijn.
Graag zien de leden van de CDA-fractie hierop een reactie van de regering.De leden van de fractie van GroenLinks hebben een vraag over de monitoring
en informatieverplichting door gemeenten. Uit de toelichting wordt niet duidelijk
op basis van welke signalen de minister gedurende de looptijd van de stedelijke
vernieuwingsbijdrage aanvullende informatie van de gemeenten zal vragen. Anders
gesteld: wie kunnen de minister stimuleren actie te ondernemen indien een
gemeente de wet stedelijke vernieuwing of de hierbij behorende beleidskaders
geweld aandoen? Is er voor bijvoorbeeld provincies, bewonersorganisaties,
raadsfracties of Kamerleden een soort klachtrecht betreffende het handelen
van individuele gemeenten?Alhoewel de leden van de fracties van GPV en RPF het belang inzien van
kwaliteitszorg, monitoring en evaluatie voor de uitvoering van het centrale
en decentrale beleid, vragen zij hoe kan worden voorkomen dat deze instrumenten
de vrijheid, flexibiliteit en creativiteit in het gemeentelijk beleid belemmeren.
In dit verband rijst de vraag of de mogelijkheden voor tussentijds ingrijpen
door de minister of Gedeputeerde Staten niet te ruim zijn geformuleerd. Waarom
wordt wettelijk vastgelegd dat de minister of Gedeputeerde Staten tussentijds
kunnen bepalen dat de doelen niet (geheel) zullen worden verwezenlijkt en
dit de gemeente kan worden toegerekend of dat de gemeente niet voldoet aan
de aan de verlening van het investeringsbudget verbonden verplichtingen? De
sturingsfilosofie van de ISV is immers gericht op de te bereiken doelen, waarbij
een toetsing achteraf past. Wordt hier niet een duidelijke keuze vermeden?
Brengt dat ook geen risico's met zich mee, doordat onduidelijk wordt of het
rijk respectievelijk Gedeputeerde Staten óf de gemeente verantwoordelijk
kan worden gesteld, indien achteraf blijkt dat niet op tijd is ingegrepen
bij gebrekkig beleid? Ligt de verantwoordelijkheid dan bij het rijk of Gedeputeerde
Staten, omdat zij het recht hadden om tussentijds in te grijpen, of bij de
gemeente, omdat zij verantwoordelijk is voor het bereiken van de doelstellingen?De leden van de SGP-fractie merken op dat prof.dr. F. Fleurke van de Universiteit
van Amsterdam, in opdracht van de VNG, een onderzoek heeft verricht naar de
consistentie van het onderhavige wetsvoorstel met de doelstellingen die ten
grondslag lagen aan het opstellen van de wet en aan de Nota stedelijke vernieuwing.
De resultaten van dit onderzoek duidden erop dat het wetsvoorstel op het punt
van het mogelijk maken van gemeentelijk maatwerk en de sturing op hoofdlijnen
door Rijk en provincie tekort schiet. In het bijzonder als gevolg van diverse
toezichtmomenten komen de beleidsvrijheid en flexibiliteit van gemeenten in
het nauw. De leden van de SGP-fractie vragen van de regering een reactie op
dit onderzoek, alsmede op de conclusies en analyses hieruit. Zal bijvoorbeeld
het feit dat bij de toetsing van ontwikkelingsprogramma's (artikel 8 derde
lid) alsmede bij de toetsing ten aanzien van de verlening van ISV-geld
(artikel 11 vierde lid ) als toetsingsgrond is opgenomen de verenigbaarheid
met provinciaal en/of rijksbeleid niet met zich brengen dat provincie en Rijk
de beoogde gemeentelijke beleidsvrijheid kunnen inperken? Ligt het derhalve
niet in de rede de toetsing van bijvoorbeeld ontwikkelingsprogramma's te beperken
tot de toetsing aan wettelijke voorschriften en, voor zover strikt noodzakelijk,
rijk en provincies slechts beperkt mogelijkheid te geven tot het stellen van
voorwaarden?Paragraaf 3.7 OvergangsproblematiekDe leden van de VVD-fractie kunnen zich vinden in de gedachte van een
aparte invoeringswet, die ook bepaalde artikelen vooralsnog buiten werking
kan laten. Wel dringen zij hierbij aan op een spoedige bekendmaking van (de
hoofdlijnen) van een conceptwetsvoorstel, opdat de nodige duidelijkheid kan
worden geschapen.De leden van de CDA-fractie vragen waarom deze overgangswet niet tegelijk
met het voorliggende wetsvoorstel is aangeboden. Nu de convenanten met de
25 rechtstreekse GSB-gemeenten zijn ondertekend, is het immers van groot belang
dat snel duidelijkheid wordt verschaft over de wijze waarop de overgang van
de oude naar de nieuwe situatie zal worden geregeld. Zij dringen derhalve
aan op een zo spoedig mogelijke indiening van de overgangswet bij de Kamer.Hoofdstuk 4 Financiële aspectenDe regering stelt, aldus de leden van de PvdA-fractie, in de memorie van
toelichting dat in het geval er ruimte binnen het budget overblijft, dit wordt
gezien als relevante beleidsinformatie, omdat zo geconstateerd kan worden,
dat er met een lager investeringsbudget had kunnen worden volstaan (bladzijde
13). Anderzijds stelt de regering op bladzijde 15 vast dat het budget gezien
de investeringstaak bescheiden is en gezien moet worden als stimuleringsbudget.Het fonds wordt betiteld als een «groeimodel»; na verloop
van tijd bestaat de mogelijkheid tot aanpassingen al naar gelang de noodzaak
hiertoe, hetgeen betekent dat er gedurende het investeringstijdvak een budget
kan worden toegevoegd, zo staat in de memorie van toelichting. De leden van
de PvdA-fractie zijn het met de regering eens dat, indien de reikwijdte van
de stedelijke vernieuwing wordt verruimd, er nadrukkelijk politieke besluitvorming
aan vooraf dient te gaan.Waarop is gebaseerd dat aangenomen mag worden dat de extra inspanningen
die nodig zijn voor het opstellen van een ontwikkelingsprogramma ruimschoots
worden gecompenseerd door het opheffen van de verschillende regelingen die
de ISV-systematiek opgaan, zo vragen de leden van de D66-fractie.De leden van de fracties van GPV en RPF hebben hun bedenkingen bij het
voorstel dat de uitbetaling van voorschotten over zeven jaren kan worden uitgesmeerd.
Hoe verhoudt dit voorstel zich tot het recht van de wetgever om jaarlijks
de begroting vast te stellen? Met andere woorden, zou het uitsmeren van de
voorschotten over een langere periode zónder een specifieke wettelijke
bepaling niet mogelijk zijn? Verder vragen deze leden hoe de mogelijkheid
om de uitbetaling uit te smeren over zeven jaar zich verhoudt tot de systematiek
van de vijfjaarstijdvakken. Kan deze mogelijkheid geen problemen opleveren
voor de uitvoering van de ontwikkelingsprogramma's? Gemeenten moeten dan immers
voor voorfinanciering zorgen, tegen de verwachting in, terwijl zij mogelijk
ook met rentederving te maken krijgen. Welke consequenties zal deze gang van
zaken hebben voor het proces van verantwoording en definitieve
vaststelling van het subsidiebedrag?Hoofdstuk 5 Effecten voor burgers, bedrijfsleven en overheidKan de regering de Kamer een toelichting geven op de door haar voorziene
gevolgen voor de werkwijze en wellicht voor de organisatie van de ambtelijke
diensten en portefeuilleverdeling binnen de gemeenten, vragen de leden van
de PvdA-fractie. Kan dit worden verplicht ingevolge het ontwikkelingsprogramma?De toenemende samenwerking met marktpartijen zal gevolgen hebben voor
het functioneren van de organisatie van de ambtelijke diensten. Marktpartijen
moeten voldoende rendement zien in een project, willen ze zich voor de langere
termijn vastleggen. De rolverdeling die voor de gemeenten is voorzien, van
beleidsbepaler/uitvoerder naar regievoerder kan wel eens de beslissende factor
zijn voor het succes van de stedelijke vernieuwing.Duidelijke informatieverschaffing is ook nodig, zodat burgers bijvoorbeeld
weten dat het vaak gaat om reeds bestaande gelden, die hier onder een andere
noemer opnieuw aan een gemeente worden toegewezen en dat bepaalde gelden besteed
zijn voor bepaalde projecten. Helderheid en openbaarheid voor de burgers is
voor de leden van de PvdA-fractie een essentieel onderdeel van dit beleid.Hoofdstuk 6 Draagvlak voor het wetsvoorstelDe leden van de VVD-fractie willen de discussie vooral richten op de wijze
waarop in de wetgeving de stimulering van de stedelijke vernieuwing wordt
ingekaderd. Deze leden hebben met enige teleurstelling moeten constateren
dat, terwijl de Nota stedelijke vernieuwing van juni 1997 en de brief van
28 november 1997 van de toenmalige bewindslieden alsmede het in deze kabinetsperiode
gepresenteerde Beleidskader door VNG en IPO werden onderschreven, het thans
ingediende wetsvoorstel toch tamelijk kritisch is ontvangen door de VNG (brief
van 15 december 1999 aan de vaste commissie voor VROM).Hoe verhoudt dit commentaar zich naar het oordeel van de regering tot
de passage in de memorie van toelichting (bladzijde 16, bovenaan) luidende:
«In de afgelopen periode is gebleken dat de systematiek van het wetsvoorstel
ook bij gemeenten en provincies op een breed draagvlak kan rekenen»?
Gaarne vernemen deze leden een nadere, geactualiseerde, beschouwing van de
regering hierover.Toetsing aan Commissie Griffioen en MDW-werkgroep PennekampGemeenten hebben gewezen op de grote administratieve rompslomp waarmee
zij kampen in het kader van het integraal stedelijk vernieuwingsbeleid en
het verkrijgen van medewerking bij de uitvoering ervan, zo merken de leden
van de SGP-fractie op. Ook de Raad voor de financiële verhoudingen heeft
hierop pregnant de aandacht gevestigd. De leden van de SGP-fractie vragen
of de regering deze zorg over de groeiende bureaucratie deelt en of het niet
in de rede ligt om sterker in te zetten op het indammen van de stroom van
toetsen, verplichtingen, beleidskaders en plannen, om op deze wijze een te
ver doorgeslagen inhoudelijke bemoeienis alsmede een ongewenste verdichting
van bestuurlijke procedures te voorkomen. Hoofdstuk 8 Verhouding tot andere regelgevingWat het juridisch kader betreft juichen de leden van de VVD-fractie toe
dat de Algemene wet bestuursrecht (Awb) in belangrijke mate niet van toepassing
is verklaard op de toekenning van het investeringsbudget. Toch wordt op een
aantal plaatsen in de memorie van toelichting melding gemaakt van de mogelijkheid
van bezwaar en beroep aan te tekenen, bijvoorbeeld op bladzijde 22 (fictieve
weigering).In het voorliggende wetsvoorstel wordt op belangrijke punten afgeweken
van de subsidietitel in de Algemene wet bestuursrecht. De leden van de GPV-fractie
en de RPF-fractie menen dat de filosofie achter het subsidie- en sanctieregime
van dit wetsvoorstel, namelijk de gerichtheid op prestaties in plaats van
activiteiten, ook op andere beleidsterreinen steeds meer zichtbaar zal worden.
Kan hieruit de conclusie worden getrokken dat de subsidietitel van de Awb
is verouderd? Is hierover de mening gevraagd van de eerstverantwoordelijke
minister voor de Algemene wet bestuursrecht en/of van de regeringscommissaris
voor de Awb?Hoofdstuk 9 Hoofdlijnen verstrekking van investeringsbudgetParagraaf 9.4 De beslissing op de aanvraagKan inzicht worden gegeven in de beleidsruimte die de minister is toegedacht
nadat de voorzitter van het in artikel 11 vijfde lid gevoerde overleg hem
de uitkomst van het nader bestuurlijk overleg heeft medegedeeld, vragen de
leden van de VVD-fractie. Welke (rechts-)middelen staan een gemeente die het
met de verwoording van de uitkomsten of met de kennelijk daarop volgende beslissing
van de minister niet eens is, dan nog ten dienste?De leden van de VVD-fractie vragen de regering om, bij voorkeur aan de
hand van een aantal mogelijke casusposities, duidelijk aan te geven welke
mogelijkheden gemeenten, in het ongelijk gestelde provincies, burgers (bijvoorbeeld
buurtbewoners), woningcorporaties en andere belanghebbenden hebben om tegen
genomen besluiten (het wetsvoorstel kent een groot aantal afzonderlijke beslismomenten)
of opgelegde sancties op te komen.Zij zouden het op prijs stellen indien daarbij duidelijk zou kunnen worden
aangegeven binnen welke termijnen alsdan een juridische eindbeslissing kan
worden verwacht en welke effecten tussentijds kunnen optreden. Hoelang kan
er maximaal sprake zijn van een «geblokkeerd» gereserveerd budget?
Wat betreft de gemeenten zien de leden van de VVD-fractie graag onderscheid,
voorzover relevant voor de juridische positie tussen enerzijds de gemeente
die een ontwikkelingsplan heeft ingediend en anderzijds een gemeente die als
buurgemeente daartegen bezwaren heeft en die wil effectueren.Eén van de redenen voor het niet toekennen van het investeringsbudget
is het tekortschieten van intergemeentelijke afstemming. Verder zijn vaststelling
van het ontwikkelingsprogramma door de gemeenteraad en toetsbare resultaten
van belang. Mocht er sprake zijn van weigering van toekenning van het investeringsbudget
aan een gemeente, welke beroepsmogelijkheden bestaan er dan voor die gemeente,
vragen de leden van de fractie van D66.De leden van de SGP-fractie vragen een reactie op de voorstellen van de
VNG om bij de belangrijkste beslissingen in het kader van de verlening van
budget een belangrijke rol toe te kennen aan gemeenten door middel van een
verplicht aan de beslissing voorafgaand bestuurlijk overleg tussen gemeenten
en provincie of Rijk. Welke mogelijkheden ziet de regering in
dit verband bij het al of niet rechtstreeks maken van een gemeente (artikel
5); de beoordeling van ontwikkelingsprogramma's/het al dan niet verlenen van
investeringsbudget (artikel 8); de intrekking of wijziging van het investeringsbudget
(artikel 10) en de vaststelling van het investeringsbudget (artikel 14)?Paragraaf 9.5 Inhoud van de beslissing tot verlening
van investerings- budgetDe leden van de VVD-fractie onderschijven van harte dat het zwaartepunt
in de verwezenlijking van de stedelijke vernieuwing bij de gemeenten ligt,
zoals op bladzijde 17 van de memorie van toelichting is verwoord. Zij tonen
zich er echter vooralsnog niet volledig van overtuigd, dat de voorliggende
wettekst en toelichting dit uitgangspunt in alle opzichten recht doet. Terecht
wijst bijvoorbeeld de VNG in haar aan de commissie voor VROM gezonden reactie
op de wel erg ruim geformuleerde mogelijkheid in artikel 9, eerste lid, tot
het verbinden van verplichtingen aan het verlenen van investeringsbudget.Terecht merkt de regering in de nota van toelichting op dat het Rijk de
gemeenten de beleidsmatige, financiële en organisatorische ruimte moet
bieden om een samenhangend en integraal beleid te kunnen voeren, waarbij naar
gebied en in de tijd prioriteiten worden gesteld en maatwerk wordt geleverd.
Daarnaast wordt gesteld dat er in het kader van de MDW-operatie wordt gestreefd
naar een vermindering van bureacratie en bestuurslasten. Helaas moeten de
leden van de CDA-fractie opnieuw constateren dat deze intenties onvoldoende
terug zijn te vinden in de concrete beleidsvoornemens. Deze leden worden in
deze opvatting ondersteund door de kritiek van de Raad voor de financiële
verhoudingen, de Raad van State en de VNG op het voorliggende wetsvoorstel.
In dit verband wijzen deze leden op het eerste lid van artikel 9, dat het
Rijk in principe onbegrensde mogelijkheden geeft om verplichtingen te verbinden
aan de verlening van investeringsbudgetten. Waarom is voor deze open formulering
gekozen, zo vragen deze leden.De leden van de fracties van GPV en RPF vragen naar de meerwaarde van
de mogelijkheid om bij de verlening van het investeringsbudget aan een gemeente
individuele verplichtingen op te nemen. Wordt hier niet een wettelijke basis
gelegd voor de mogelijkheid van willekeur in de bejegening van gemeenten?
Staat de mogelijkheid tot het opleggen van individuele verplichtingen bovendien
niet op gespannen voet met de nadruk in het wetsvoorstel op de te leveren
beleidsprestaties? Kan overigens worden geïllustreerd wat onder individuele
verplichtingen kan worden verstaan?Paragraaf 9.6 De uitvoering van de stedelijke vernieuwingWat de tussentijdse intensieve monitoring betreft willen de leden van
de PvdA-fractie graag weten of dat meermalig is of jaarlijks?De uitbetaling van voorschotten kan om budgettaire redenen eventueel worden
uitgesmeerd over 7 jaar (in plaats van uitbetaling binnen het 5-jarige tijdvak),
aldus de leden van de CDA-fractie. In hoeverre kunnen gemeenten hierdoor in
problemen komen, bijvoorbeeld doordat afspraken die eerder met derden zijn
gemaakt over bepaalde investeringen, niet kunnen worden nagekomen? Hoe zit
het met de spaarmogelijkheden voor gemeenten?De leden van de GPV-fractie en de RPF-fractie zijn niet overtuigd van
de wenselijkheid om gemeenten te kunnen verplichten tot de aanpassing van het ontwikkelingsprogramma aan nieuwe, tussentijds vastgestelde, landelijke
doelstellingen. Aan welke situaties wordt hierbij gedacht? Kan zich bijvoorbeeld
de situatie voordoen dat in het NMP 4 bepaalde milieudoelstellingen worden
aangescherpt, op basis waarvan gemeenten worden verplicht hun ontwikkelingsprogramma
aan te passen. Brengt deze bepaling geen onduidelijkheid met zich mee over
de reikwijdte van de gemeentelijke beleidsvrijheid? Moet de formulering van
artikel 9, lid 2a, worden gezien als een gebrek aan vertrouwen in de mogelijkheden
van bestuurlijk overleg indien landelijke doelstellingen tussentijds worden
bijgesteld?Blijkens het wetsvoorstel hecht de regering sterk aan een succesvolle
samenwerking tussen gemeenten en marktpartijen, zo merken de leden van de
SGP-fractie op. Zowel van gemeenten als van marktpartijen worden investeringen
verwacht bij de uitvoering van stedelijke vernieuwing. Voor marktpartijen
is hierbij uiteraard noodzakelijk om zekerheid te hebben over de investeringen
die gemeenten voor hun rekening nemen. In dit verband vragen de leden van
de SGP-fractie of het wetsvoorstel niet te ruime mogelijkheden toekent aan
de desbetreffende minister dan wel aan Gedeputeerde Staten om het subsidiebudget
tijdens of na het subsidietijdvak in te trekken of ten nadele van gemeenten
te wijzigen. In het bijzonder zij hier gewezen op artikel 10 eerste lid sub
a en b waarin wordt bepaald dat intrekking of wijziging van het subsidiebudget
mogelijk is indien de doelstellingen waarvoor investeringsbudget is verleend,
niet of niet geheel zullen worden verwezenlijkt en dit de gemeente kan worden
toegerekend, alsmede in het geval de gemeente niet heeft voldaan aan de aan
de verlening van het investeringsbudget verbonden verplichtingen. De leden
van de SGP-fractie vragen hoe deze mogelijkheden – intrekken of wijzigen
van subsidieverlening tijdens het subsidietijdvak – zich verhouden tot
het uitgangspunt van de sturingsfilosofie van het ISV, namelijk van toetsingen
achteraf. Is hier niet tenminste sprake van een spanningsveld? Hierbij constateren
de leden van de SGP-fractie dat de voorloper van dit wetsvoorstel, de Wet
op de stads- en dorpsvernieuwing, slechts toeliet dat een financiële
sanctie betrekking had op de subsidie voor het volgende tijdvak en niet op
een gepasseerd of lopend tijdvak. Om welke reden is dit uitgangspunt in het
thans voorliggende wetsvoorstel verlaten?Hoofdstuk 10 Andere subsidiesDe leden van de PvdA-fractie merken verder op dat het knelpuntenen innovatiebudget
er in principe voor alle gemeenten is. Maar als dit budget in principe al
niet toereikend is voor acht gemeenten die te maken hebben met palenpestproblemen,
wat is dan de reikwijdte van een dergelijk budget?Kan worden toegelicht op elke wijze het «innovatiebudget»
zal worden aangewend, zo vragen de leden van de CDA-fractie.De leden van de fractie van GroenLinks stellen vast dat het knelpuntenbudget,
met vijf procent van het totale investeringsbudget, toch een belangrijk onderdeel
van de rijksbijdrage ten behoeve van de stedelijke vernieuwing, nauwelijks
wordt genoemd in de wettekst of in de toelichting. Wellicht is het de bedoeling
van artikel 20 om aan subsidiëring vanuit het knelpuntenbudget een wettelijke
grondslag te bieden. Dit wordt echter niet duidelijk uit de toelichting.De leden van de fracties van GPV en RPF informeren hoe het staat met de
uitwerking van de criteria voor het innovatiebudget en eventuele tijdelijke
stimuleringsregelingen. De leden van de genoemde fracties constateren bovendien dat niet wordt
uitgesloten dat anderen dan bestuursorganen gebruik kunnen maken van subsidie
uit het innovatiebudget en tijdelijke stimuleringsregelingen. Hoe verhoudt
deze mogelijkheid zich tot de gemeentelijke beleidsvrijheid op het gebied
van stedelijke vernieuwing? Is de gemeente niet de meest aangewezen instantie
om het beschikbare budget desgewenst beschikbaar te stellen aan bijvoorbeeld
particuliere organisaties?II. ARTIKELENArtikelen 2,3 en 4De leden van de VVD-fractie hebben de behoefte om meer zicht te krijgen
op het tempo waarin ook budgetten en subsidies van andere ministeries dan
VROM in het investeringsbudget zullen opgaan. Zij betreuren het dat slechts
ten aanzien van de grote steden (rechtstreekse gemeenten) de middelen voor
de stadseconomie zullen zijn toegevoegd. Verdere integratie en bundeling zouden
de aan het woord zijnde leden toejuichen. Zij dachten bijvoorbeeld aan andere
EZ-regelingen en aan subsidies van de zijde van het ministerie van Verkeer
en Waterstaat. Zij vragen de regering hierover nader inzicht, vooral ook wat
betreft het tijdschema dat de regering hierbij voor ogen staat.Artikel 5De leden van de VVD-fractie zijn enigszins verbaasd dat na alle discussie
over het aantal rechtstreekse gemeenten, waarbij ook de Kamer zich niet afzijdig
heeft opgesteld, thans in het wetsvoorstel is voorgesteld bij Algemene Maatregel
van Bestuur te bepalen welke gemeenten die status krijgen. De aan het woord
zijnde leden gaan er zonder meer vanuit dat de 30 steden die doelgroep zijn
van het grotestedenbeleid tenminste de eerstkomende jaren rechtstreekse gemeenten
zullen blijven. Ook hebben deze leden, gelet op de tijdens eerdere besprekingen
in de Kamer gemaakte afspraken, geen behoefte thans gehoor te geven aan de
kritiek van de Raad van State en/op de (herhaalde) oproep van de VNG om meer
rechtstreekse gemeenten aan te wijzen. Maar met het oog op de toekomst is
het van belang te weten of en op welke wijze de Kamer betrokken zal worden
bij eventuele vermindering of vermeerdering van het aantal steden. Staat de
regering een «voorhangprocedure» voor ogen?De leden van de SP-fractie hebben een voorkeur voor het opnemen van objectieve
criteria voor de bepaling van rechtstreekse ISV-gemeenten in de wet. Dit biedt
gemeenten helderheid en rechtszekerheid over een verandering van hun status,
indien de omstandigheden daartoe aanleiding geven.Artikel 6Hoe specifiek wordt de AMvB, vragen de leden van de SP-fractie. Kunnen
gemeenten de wijze waarop de budgetten tot stand komen op grond van de AMvB
zelf narekenen, of spelen hierbij nog meer subjectieve criteria een rol?Zo ja, is de afweging die hierbij gemaakt wordt openbaar en vatbaar voor
beroep?De leden van de SP-fractie zijn er voor om de criteria voor de bepaling
van budgetten bij rechtstreekse (tweede lid) en niet-rechtstreekse (vijfde
lid) gemeenten gelijk te houden.Zij vragen of GS de bevoegdheid dienen te krijgen om voor niet-rechtstreekse
gemeenten een ontwikkelingsprogramma te eisen (derde lid). Kan
dit niet beter aan het oordeel van de desbetreffende gemeenten worden overgelaten?
Per slot van rekening kunnen deze zelf de afweging maken of de inspanning
voor het opstellen van een ontwikkelingsprogramma opweegt tegen de hoogte
van het beschikbaar gesteld budget.De leden van de GPV-fractie en de RPF-fractie constateren dat de formulering
van artikel 6.3 suggereert dat de provincie oordeelt over het onderscheid
tussen gemeenten die wel, en gemeenten die geen ontwikkelingsprogramma dienen
te schrijven. Deze leden menen dat de inbreng van de betrokken gemeenten bij
die beslissing van groot belang is en vragen waarom deze betrokkenheid niet
met zoveel woorden in de wettekst is vastgelegd.Artikel 7In de memorie van toelichting stelt de regering dat het bepalen van de
inspraakprocedure aan de gemeenten zelf wordt overgelaten, merken de leden
van de CDA-fractie op. Inspraakprocedures kunnen echter zo worden ingericht
dat deze in de praktijk een wassen neus blijken te zijn. Zeker bij voorgenomen
forse ingrepen in bestaande wijken, zoals grootschalige sloop en vervangende
nieuwbouw, dient volgens deze leden de betrokkenheid van bewoners optimaal
geregeld te zijn. Zij wijzen in dit verband op de door de Kamer aangenomen
motie-Rietkerk (26 200 XI, nr. 14), waarin expliciet wordt gevraagd om
aan het toekennen van ISV-subsidies voorwaarden te verbinden met betrekking
tot tijdig en grondig overleg met bewoners over de noodzaak van en alternatieven
voor dergelijke zware ingrepen. Zij hebben de indruk dat hetgeen nu in artikel
7 (eerste en derde lid) van het wetsvoorstel over de betrokkenheid van bewoners
is geregeld onvoldoende garanties biedt, dat in de praktijk ook werkelijk
rekening wordt gehouden met bezwaren en wensen van de betrokken bewoners.
De leden van de CDA-fractie zouden graag zien dat in de desbetreffende AMvB
(artikel 7, tweede lid) hiervoor nadere regels worden opgesteld.Deze leden hebben voorts de vraag in hoeverre in de genoemde AMvB bepalingen
zullen worden opgenomen inzake de afstemming van nieuwbouw op de herstructurering
van bestaande wijken. Dit in verband met het risico van het «leegzuigen»
van bestaande wijken door grootschalige nieuwbouw, waardoor budgetten die
door het Rijk voor (onder meer) herstructurering worden verstrekt, onvoldoende
rendement opleveren. De leden van de CDA-fractie hebben in eerdere debatten
met de regering over de ISV-systematiek hiervoor nadrukkelijk aandacht gevraagd.Artikel 8Zonder op voorhand te willen kiezen voor de door de VNG gedane suggestie
om de in artikel 8, derde lid, neergelegde weigeringsgrond (strijd met vastgesteld
provinciaal- of rijksbeleid) te beperken tot toetsing aan uitsluitend wettelijke
voorschriften, tonen de leden van de VVD-fractie wel begrip voor de ongewenste
uitwerking die de bredere weigeringsgrond in de praktijk zou kunnen krijgen.
Moet niet op z'n minst nader worden bepaald op welke wijze het rijks of provinciaal
beleid kenbaar moet zijn gemaakt aan de gemeenten en welk bestuursorgaan het
beleid dient te hebben vastgesteld (in hoeverre kan het om ver gedelegeerde
besluitvorming gaan)? Is ook niet het tijdstip waarop het rijks- of provinciaal
beleid is vastgesteld in dezen van groot belang? Op zijn minst zou moeten
worden voorkomen dat gemeenten die een ontwikkelingsprogramma in overleg met
marktpartijen woningcorporaties en buurtbewoners opstellen tussentijds en
in een laat stadium met gewijzigd rijks- of provinciaal beleid worden geconfronteerd
en daarop dan alsnog worden «afgerekend». Aan welke termijn wordt gedacht bij artikel 8, vierde lid, zo vragen de
leden van de CDA-fractie.Artikelen 19 en 20De leden van de SGP-fractie vragen een toelichting op de verhouding tussen
de laatste alinea van de toelichting op artikel 19 (memorie van toelichting,
bladzijde 39) en de laatste alinea van de toelichting op artikel 20 (memorie
van toelichting, bladzijde 40) enerzijds, en artikel 4:21 lid 3 AWB anderzijds.
In het bijzonder gaat het hierbij om de reikwijdte van de zinsnede in de desbetreffende
toelichting, waarbij de regering stelt dat de AWB-subsidietitel rechtstreeks
van toepassing is op andere subsidies dan het investeringsbudget, «indien
deze althans niet uitsluitend wordt verstrekt aan rechtspersonen die krachtens
publiekrecht zijn ingesteld».De voorzitter van de commissie,ReitsmaDe griffier van de commissie,De GierXNoot1Samenstelling: Leden: Reitsma (CDA), voorzitter, Van Middelkoop (GPV),
Witteveen-Hevinga (PvdA), Feenstra (PvdA), Verbugt (VVD), Poppe (SP), Duivesteijn
(PvdA), Crone (PvdA), Augusteijn-Esser (D66), Klein Molekamp (VVD), Hofstra
(VVD), ondervoorzitter, Eisses-Timmerman (CDA), Th. A. M. Meijer
(CDA), Luchtenveld (VVD), Van Wijmen (CDA), Kortram (PvdA), Van der Knaap
(CDA), Ravestein (D66), Van der Steenhoven (GL), Van Gent (GL), Oplaat (VVD),
Van der Staaij (SGP), Schoenmakers (PvdA), Waalkens (PvdA), Udo (VVD).Plv. leden: Leers (CDA), Stellingwerf (RPF), Dijksma (PvdA), Valk (PvdA),
Essers (VVD), De Wit (SP), Van Heemst (PvdA), De Boer (PvdA), Scheltema-de
Nie (D66), Van Beek (VVD), Geluk (VVD), Visser-van Doorn (CDA), Schreijer-Pierik
(CDA), Blok (VVD), Biesheuvel (CDA), Bos (PvdA), Van den Akker (CDA), Giskes
(D66), M. B. Vos (GL), Halsema (GL), Niederer (VVD), Van 't Riet
(D66), Spoelman (PvdA), Hindriks (PvdA), Snijder-Hazelhoff (VVD). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-26884-4.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl