Decemberverslag 1994 van de Algemene Rekenkamer; Lijst van vragen en antwoorden
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-12 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 24045, nr. 8

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer

04-05-1995

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1994-1995

24045 nr. 8

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekeningLichaamBuitenlandse Zaken Punt 1.1 Programmahulp 12345678910Binnenlandse Zaken Punt 3.1 Centrum voor Arbeidsverhoudingen Overheidspersoneel 1112Tabel Normbedragen versus werkelijke kosten bij het CAOP
in 1993 1314Financiën Punt 5.2 Beveiliging Intra Communautair Transactiesysteem 15Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer Punt 6.1 Verzelfstandiging Kadaster 1617181920Verkeer en Waterstaat Punt 7.1 Bestekscontrole bij de voormalige directie Drenthe
Rijkswaterstaat. 21Diverse beleidsterreinen Punt 11.3 Vervoerplannen rijksdienst 22232425
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 24045Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 35 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
24 045Decemberverslag 1994 van de Algemene Rekenkamernr. 8LIJST VAN VRAGEN EN ANTWOORDENVastgesteld 26 april 1995De algemene commissie voor de Rijksuitgaven1
heeft een aantal vragen gesteld aan de Algemene Rekenkamer over het Decemberverslag
1994.De Algemene Rekenkamer heeft deze vragen beantwoord bij brief van 25 april
1995.Vragen en antwoorden zijn hierna afgedrukt.De voorzitter van de commissie,Van ReyDe griffier van de commissie,Hubert Buitenlandse Zaken Punt 1.1 Programmahulp 1Heeft de ARK bij haar onderzoek ook gekeken of er sprake is van beleidscoördinatie
tussen donoren die aan een bepaald land programmahulp verstrekken, gelet op
de fungibiliteit en het substitutiekarakter van deze vorm van hulp? Zo ja,
wat waren de bevindingen? (blz. 9)De Algemene Rekenkamer heeft bij haar onderzoek geconstateerd dat de donoren
zich in internationaal verband inspannen de toekenning van programmahulp te
coördineren. In de jaarlijkse Consultatieve Groepen (bijeenkomsten van
donoren en ontvangende landen) wordt gesproken over de voortgang van de ontwikkeling
in de ontvangende landen en worden door donoren toezeggingen gedaan over de
omvang van de hulp. Met het «Speciaal Programme of Assistance for Africa»
wordt de donorcoördinatie in Afrikaanse landen ten zuiden van de Sahara
versterkt door middel van het opstellen van richtlijnen voor het ontwerp en
de uitvoering van programmahulp. Deze richtlijnen zullen hun werking in de
praktijk nog wel moeten bewijzen.In het algemeen worden de concrete invulling en uitvoering van de programmahulp
in internationaal verband alleen op ad hoc basis gecoördineerd, bijvoorbeeld
in het kader van een Wereldbankprogramma. 2Welke verschillen zijn er aan het licht gekomen in de onderzoeken
van de 3 instituten: National Audit Office, Riksrevisionsverket en de ARK?Het onderzoek van de National Audit Office, de Riksrevisionsverket en
de Algemene Rekenkamer naar programmahulp werd uitgevoerd in de vorm van een
«co-ordinated audit». Dit houdt in dat de drie Rekenkamers afzonderlijk
onderzoek gedaan hebben naar programmahulp, maar onder andere de onderzoeksvragen
en de bezoeken ter plaatse op elkaar hebben afgestemd. De verschillen tussen
de onderzoeken zijn vooral een gevolg van de verschillen in het hulpverleningsbeleid
van de drie landen. Zo heeft de National Audit Office in haar rapport geen
aandacht besteed aan de keuze van de vorm van de hulp, zoals de Algemene Rekenkamer
wel deed. De Britse ontwikkelingshulporganisatie, de Overseas Development
Administration (ODA), geeft programmahulp namelijk alleen in de vorm van importsteun
via «joint-cofinancing», waarbij de hulp via de Wereldbank verstrekt
wordt, of door parallelle financiering met de Wereldbank.Naast verschillen die voortkomen uit de wijze waarop de hulp in de drie
landen wordt verstrekt, zijn er ook verschillen die voortkomen uit door de
rekenkamers gelegde accenten in het onderzoek. De National Audit Office heeft
zich bijvoorbeeld vooral gericht op procedures terwijl de Algemene Rekenkamer
meer aandacht besteed heeft aan het beleid met betrekking tot programmahulp.
De Riksrevisionsverket gaf aan beide aspecten aandacht.Overigens waren er op de punten waar de onderzoekssituatie vergelijkbaar
was, geen opmerkelijke verschillen in de uitkomsten van de drie onderzoeken. 3Hoeveel keer zijn er bevindingen uitgewisseld in de «correspondentie»
met de minister voor OS over de resultaten van dit onderzoek? (blz. 10)De Rekenkamer heeft voor de correspondentie met bewindspersonen over onderzoeksresultaten
een standaardprocedure, die ook in dit geval gevolgd is.Deze procedure houdt in dat de voorlopige conclusies van het onderzoek
en de daarvoor noodzakelijke onderbouwing naar de minister worden gestuurd
voor bestuurlijk commentaar. Dit commentaar wordt in hoofdlijnen in de te
publiceren tekst opgenomen.In dit geval zijn enkele weken na de eerste brief, ook de gezamenlijke
bevindingen en conclusies van de drie rekenkamers ter kennisneming aan de
minister voorgelegd. De minister had hierop echter geen aanvullend commentaar. 4Heeft in het algemeen het geven van importsteun op zich geen wisselkoersbeïnvloedende
werking, in die zin dat het verschil tussen een officiële en de marktkoers
wordt bestendigd? Zou het uit dat oogpunt niet gewenst zijn, dat alle importsteun
gekoppeld wordt aan een monetair beleid dat gericht is op de overgang naar
een vrijere markteconomie en het opheffen van het verschil tussen de officiële
en marktkoers? (blz. 13)De Algemene Rekenkamer heeft geen onderzoek gedaan naar de wisselkoersbeïnvloedende
werking van programmhulp. 5Acht de APK een andersoortige en betere controle bij remboursering
niet mogelijk c.q. wenselijk?Remboursering houdt in dat de rekeningen van reeds door het ontvangende
land ingekochte goederen achteraf door Nederland worden betaald. De rekeningen
van de reeds gekochte goederen worden door de Nederlandse Investeringsbank
Ontwikkelingslanden gecontroleerd. De controlewaarde is door fungibiliteit
van deze vorm van hulp gering. Remboursering betekent eigenlijk een vrije
vorm van deviezensteun. Bij die vorm van hulp dient met name getoetst te worden
of sprake is van een goed macro-economisch en sociaal beleid.Overigens heeft de minister voor Ontwikkelingssamenwerking in de nieuwe
handleiding Programmahulp aangegeven dat het principe van remboursering niet
meer voorkomt in het vigerend beleid. «Aangezien het als een illusoire
vorm van bestedingsverantwoording kan worden beschouwd». 6Waarom doet de ARK hier de constatering dat er vooral behoefte bestaat
aan meer macro-economische kennis, en niet aan micro/bedrijfseconomische kennis,
temeer daar op blz. 15 geconstateerd wordt dat het zicht op de effecten van
programmahulp op micro- en macro-niveau te wensen overlaat? (blz. 14)Programmahulp is bedoeld als algemene financiële ondersteuning van
een land en is hiermee in principe georiënteerd op het macro-niveau.
Voor de beoordeling van deze hulp (zowel ex-ante als ex-post) is macro-economische
kennis dan ook noodzakelijk.Indien het gevoerde macro-economische en sociale beleid van een ontvangend
land door Nederland niet geheel wordt onderschreven (voor een dergelijke constatering
alleen al is macro-economische kennis naast inzicht in het sociale beleid
onontbeerlijk), vindt sturing van de hulp op meso- of micro-niveau plaats.
In dat geval is ter beoordeling van de hulp naast macro-economische kennis
eveneens kennis nodig op deze niveaus. 7Onderkent de ARK het dilemma bij het eisen van strakke criteria voor
vrije macro-economische hulp, dat landen die aan deze criteria voldoen geen
behoefte hebben aan deze steun en andersom? (blz. 15)De Rekenkamer is zich terdege bewust van het in de vraag geschetste dilemma.
Hierdoor wordt het des te belangrijker dat er uitgewerkte criteria zijn voor
de afweging tussen programmahulp en andere instrumenten alsmede voor de besluitvorming
over de vorm waarin de programmahulp verstrekt zal worden. 8Hoe acht de APK het mogelijk om ongewenste effecten van partiële
ontbinding (zoals prijsopdrijving) te voorkomen?Bij partiële ontbinding (het ontvangende land mag de ontvangen deviezen
slechts aanwenden voor importen uit Nederland of uit ontwikkelingslanden voorkomend
op een lijst «verkiesbare landen») blijft de kans bestaan dat
ongewenste effecten, zoals prijsopdrijving, voorkomen. De kans op deze ongewenste
effecten wordt kleiner naarmate de hulp meer ontbonden is. Afspraken daarover
dienen bij voorkeur in internationaal verband te worden gemaakt.In een aantal gevallen is de Nederlandse programmahulp overigens al ontbonden,
zoals bij steun aan vrije deviezenallocatiesystemen (waarbij de toedeling
van deviezen zoveel mogelijk wordt overgelaten aan de markt) en in het kader
van het «Special Programme of Assistance for Africa». 9Het belang van de toetsing ex-ante en ex-post wordt onderschreven.
Maar deze of/of benadering herbergt natuurlijk al ruimte voor mislukkingen
en ondoorzichtigheid in de hulp in een weerbarstige werkelijkheid. Is het
mogelijk een ex-post toetsing aan een ex-ante te koppelen? Anders gezegd zijn
beide toetsingen niet complementair? Uit het rapport kan worden opgemaakt
dat zo'n koppeling belangrijk kan zijn voor het versterken van het institutioneel
geheugen op het departement. Een verbeterde MIDAS lijkt daar goed bij aan
te sluiten.Indien met toetsing ex-ante bedoeld wordt de toetsing aan criteria voor
de keuze van wel/geen programmahulp of van de vorm waarin programmahulp verstrekt
wordt en met toetsing ex-post de evaluatie van de effecten van de hulp, dan
zijn deze twee toetsingen complementair. Terugkoppeling van de bevindingen
uit de ex-post toetsing naar het keuzebeleid is belangrijk. Hierdoor kan inzicht
verkregen worden in de mate waarin de op basis van de gehanteerde criteria
gekozen programma's leiden tot de beoogde effecten. De terugkoppeling van
evaluatie naar beleid wordt negatief beïnvloed door het korte institutionele
geheugen van het departement. Het opslaan van evaluatiegegevens in het MIDAS
zou dit probleem deels kunnen wegnemen. 10In hoeverre wordt het verschijnen van de handleiding programmahulp
in de ogen van de ARK tegemoet gekomen aan de klachten over het korte institutionele
geheugen? (blz. 16/17)In de door het Ministerie voor Ontwikkelingssamenwerking opgestelde handleiding
wordt het beleid ten aanzien van programmahulp uiteengezet. Tevens bevat de
handleiding criteria voor de identificatie, formulering en beoordeling van
de hulp. Volgens de Rekenkamer heeft de minister hiermee het beleid voor programmahulp
nader uitgewerkt en een aanzet gegeven tot het verbeteren van
het zich daarop. Dit laat echter onverlet dat door de frequente overplaatsingen
veel kennis verloren zal blijven gaan. Door een evaluatiesyteem waarbij ervaringen
teruggekoppeld worden naar het beleid en een goede dossiervorming kan het
kennisverlies beperkt worden. Binnenlandse Zaken Punt 3.1 Centrum voor Arbeidsverhoudingen Overheidspersoneel 11Mag uit de gedane waarnemingen met betrekking tot de administratieve
organisatie bij het Centrum voor Arbeidsverhoudingen Overheidspersoneel (CAOP)
worden afgeleid, dat kosten en uitgaven bij een beter beleid en betere controle
substantieel minder zouden zijn geweest? (blz. 28)Een goede administratieve organisatie bevordert dat het gewenste produkt
tegen zo laag mogelijke kosten wordt verkregen. Zo behoren in de beschrijving
van de administratieve organisatie procedures vast te liggen die gevolgd moeten
worden bij het aangaan van verplichtingen en het doen van uitgaven. Een voorbeeld
hiervan zijn procedures voor concurrentiestelling. De Rekenkamer heeft onder
andere geconstateerd dat bij het CAOP in een aantal gevallen geen concurrentiestelling
heeft plaatsgevonden. Dit vergroot de kans dat meer is uitgegeven dan strikt
noodzakelijk was. 12Kan de Rekenkamer een berekening maken van de integrale materiële
kosten per werkplek in de nieuwe locatie van het CAOP, en dit vergelijken
met de dienovereenkomstige gemiddelde kosten bij de hele rijksoverheid?Een dergelijke berekening en vergelijking kan de Rekenkamer inderdaad
maken. Daarbij gaat zij uit van de normbedragen in de jaarlijkse door het
Ministerie van Financiën uitgebrachte Handleiding bij de bepaling van
tarieven voor verrichte werkzaamheden en verleende diensten. Deze normbedragen
zijn gebaseerd op empirische gegevens over de Rijksdienst. Voor de vergelijking
gaat de Rekenkamer uit van de integrale materiële kosten, die, conform
de handleiding, uitgesplitst zijn in een component huisvestingskosten per
werknemer en een component overheadkosten per werknemer.Het in de handleiding gegeven normbedrag voor huisvestingskosten is een
door de Rijksgebouwendienst berekend gemiddelde, gebaseerd op een registratie
van werkelijke uitgaven en kosten. In de huisvestingskosten zijn begrepen
de afschrijving over de investeringskosten voor het gebouw (respectievelijk
de huursom, de afschrijving over de eerste inrichting (met name stoffering)
en de installaties en de rente over het geïnvesteerd vermogen, alsmede
de met de huisvesting samenhangende exploitatiekosten voor energie, onderhoud,
beheer en schoonmaak.Het normbedrag voor huisvestingskosten bedroeg volgens die handleiding
in 1993 f 11 300 per werknemer. Uitgaande van de 50 formatieplaatsen
waarop het door de CAOP gehuurde gebouw was berekend en bij hantering van
de rekenmethode van de handleiding, bedroegen de huisvestingskosten van het
CAOP in 1993 f 21 000 per werknemer. De huisvestingskosten per werknemer
bij het CAOP waren dus bijna het dubbele van het normbedrag in de handleiding
voor de rijksdienst. Voor de component overheadkosten is uitgegaan van de indirecte kosten
voor het organisatie-onderdeel zelf. Voor het CAOP gaat het hierbij om de
overige materiële kosten, met inbegrip van de lease en het onderhoud
van de reproductiemachine, de afschrijving over de geïnvesteerde bedragen
voor automatisering, kantoormeubilair, faxapparaten en dergelijke, alsmede
de rente over het daarin geïnvesteerde vermogen.Volgens de handleiding 1993 hangt de hoogte van het normbedrag voor overheadkosten
af van de verdeling van de salarisschalen binnen de organisatie. Er kan dus
geen normbedrag voor de hele rijksoverheid worden gegeven, maar wel een normbedrag
toegespitst op het CAOP. Uitgaande van een formatie in 1993 van het CAOP van
50 personen (de bezetting was vermoedelijk lager, maar 50 personen is de bezetting
waarop het pand was berekend) en de door het CAOP verstrekte verdeling van
salarisschalen, berekende de Rekenkamer het normbedrag voor het CAOP voor
1993 op circa f 25 000 per werknemer. De werkelijke overheadkosten
van het CAOP per werknemer lagen in 1993 eveneens hoger dan het normbedrag.
Zonder dat de uit het oude pand meegenomen inventaris in de berekening kon
worden betrokken, beliepen (wederom uitgaande van 50 personen) de werkelijke
overheadkosten in 1993 circa f 31 000 per werknemer.De in dit antwoord genoemde bedragen zijn bijeengebracht in de volgende
tabel. Tabel Normbedragen versus werkelijke kosten bij het CAOP
in 1993  normbedrag
per werknemer werkelijke kosten per werknemer bij het CAOPhuisvestingskosten11 30021 000overheadkosten25 00031 000 totaal36 30052 00013De werkelijke uitgaven van de verzelfstandiging beliepen bijna het
dubbele van de raming. Is dit te wijten aan een foute raming of was de raming
wel juist, maar is deze vervolgens onnodig overschreden? (blz. 29)De hoofdoorzaak lag in een onjuiste raming. Met name voor 1993 is de raming
van de uitgaven te laag geweest. Dit komt deels doordat uitgaven die wel voorzien
of te voorzien waren, in de raming buiten beschouwing zijn gebleven. 14Van een aantal exploitatie-uitgaven wordt vastgesteld, dat deze niet
waren gebaseerd op geldende regelgeving of niet voldoende controleerbaar waren.
Bestaat er inzicht in hoeverre deze uitgaven zich op een realistisch niveau
bevonden? (blz. 30)De vraag in hoeverre uitgaven zich op een realistisch niveau bevinden,
is moeilijk ondubbelzinnig te beantwoorden. Wel kunnen de volgende opmerkingen
worden gemaakt:– de regelgeving voor dienstreizen gaat uit van het gebruik van
openbaar vervoer of, indien dit naar het oordeel van het bevoegd gezag niet
doelmatig is, het gebruik van de eigen auto. Bij toepassing van deze regel
zouden de kosten voor taxi's beduidend lager hebben gelegen;– de door het CAOP vergoede faxaansluitingen bij medewerkers thuis
werden door het CAOP noodzakelijk en doelmatig geacht. Gezien de aard van
de organisatie kan de Rekenkamer daar begrip voor opbrengen. Het onderzoek
van de Rekenkamer was echter niet op de doelmatigheid van deze voorziening
gericht. Tevens kan worden opgemerkt dat deze werkvoorziening niet algemeen
gebruikelijk is binnen de rijksdienst. Een kosten-batenanalyse heeft de Rekenkamer
niet aangetroffen. Financiën Punt 5.2 Beveiliging Intra Communautair Transactiesysteem 15Heeft de Rekenkamer onderzocht wat de ervaringen in het buitenland
(Europa) zijn met de invoering van het Intra Communautair Systeem? Is het
juist dat de gegevensuitwisseling over intracommunautaire transacties problematisch
verloopt? (blz. 58)De ervaringen in het buitenland met de invoering van het Intra Communautair
Transactiesysteem zijn door de Rekenkamer niet onderzocht. Wel heeft de Rekenkamer bij haar onderzoek in de eerste helft van 1994
geconstateerd dat de gegevensuitwisseling via het ICT-systeem nog moeizaam
verliep. De Belastingdienst kenschetste deze problemen als aanloopproblemen
en voerde aan dat het systeem toen nog niet lang in werking was. De Rekenkamer
erkent dat dit een rol gespeeld kan hebben. Tegelijkertijd is zij van mening
dat de wijze waarop het systeem is ontworpen op de langere termijn een belemmering
vormt voor een efficiënte gegevensuitwisseling. Reeds in haar Rapport
bij de financiële verantwoording 1993 van het Ministerie van Financiën
wees de Rekenkamer op het feit dat bij het op proef doorvoeren van enige vergelijkende
toetsingen van de opgaven van partijen met een tegengesteld belang, massaal
verschillen aan het licht traden (Tweede Kamer, vergaderjaar 1993–1994,
23 825, nrs. 1–2, blz. 129). Het is de bedoeling dat dergelijke
vergelijkbare toetsingen in de toekomst systematisch zullen worden uitgevoerd. Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer Punt 6.1 Verzelfstandiging Kadaster 16Kan worden toegelicht waarom een beleidsevaluatie-onderzoek minimaal
eens in de vijf jaar zou moeten worden uitgevoerd? (blz. 64)Volgens het Kadaster Ondernemingsplan wordt ieder dienstonderdeel van
het Kadaster in elk geval één maal per vijf jaar onderworpen
aan een audit. In deze audit wordt het dienstonderdeel doorgelicht, waarbij
gelet wordt op het functioneren van het management, de bedrijfsvoering en
de kwaliteit van het werk en de geleverde produkten/diensten. De Rekenkamer
is van mening dat het doelmatig is bij de evaluatie van het gehele Kadaster
aan te sluiten bij de bovengenoemde vijfjaarlijkse audit.Overigens heeft de Rekenkamer onlangs in haar Verslag 1994 een rijksbreed
onderzoek gepubliceerd naar zelfstandige bestuursorganen. Het Kadaster was
niet in dat onderzoek betrokken omdat dit orgaan na de peildatum van het onderzoek
(1 september 1993) werd verzelfstandigd. De Rekenkamer hoopt dat de resultaten
van het debat in de Tweede Kamer over zelfstandige bestuursorganen en ministeriële
verantwoordelijkheid ook op de organen zullen worden betrokken die na deze
peildatum verzelfstandigd zijn. Deze organen zijn opgenomen in bijlage 3 van
het eerdergenoemde Verslag 1994. 17De Rekenkamer onderschrijft de opvatting dat het verslag van de accountant
over de controlebevindingen in eerste instantie is bestemd voor de raad van
bestuur en de raad van toezicht van het Kadaster. Zij meent echter dat dit
verslag ook voor de minister cruciale informatie bevat en hem daarom niet
mag worden onthouden.Welke cruciale informatie in het accountantsverslag over de controlebevindingen
wordt bedoeld? (blz. 65)De accountant kan in zijn verslag mededelingen doen die van belang zijn
voor de minister in het kader van diens verantwoordelijkheid voor de kostendekkendheid
van de kern- en neventaken van het Kadaster en voor de juiste vaststelling
van de tarieven. Het gaat vooral om opmerkingen van de accountant over de
doorberekening van kosten aan opdrachtgevers en over de kostprijsberekening.
Met behulp van informatie op deze punten is de minister beter in staat om
tot een oordeel te komen over zowel kostendekkendheid als tarieven. 18Wordt het accountantsverslag over het Kadaster nu inderdaad aan de
minister ter beschikking gesteld?De staatssecretaris van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer
heeft in zijn reactie op het onderzoek van de Rekenkamer niet geantwoord dat
hij voornemens is het verslag van de controlebevindingen van de accountant
bij het Kadaster op te vragen. Navraag bij het ministerie in maart 1995 leerde
dat het ministerie een integrale overlegging van de controlebevindingen van
de accountant niet noodzakelijk acht. 19Komen de nieuwe kadastertarieven per 1-1-1995 waarmee het gemiddeld
tarief daalt met 15% tegemoet aan de door de ARK gesignaleerde en terechte
opwaartse druk tot op heden? (blz. 65/66)De Rekenkamer heeft de in het najaar van 1994 aangekondigde tariefsverlaging
per 1 januari 1995 niet in haar onderzoek kunnen betrekken, omdat zij haar
onderzoek al in augustus 1994 had afgerond. 20Op grond van welke actuele informatie acht de Rekenkamer het risico
aanwezig, dat eventuele niet aan de opdrachtgever doorberekende kosten en/of
ondoelmatigheden ten laste komen van de gebruiker van de vastgoedregistratie
en -informatie? (blz. 67)Bij de werkzaamheden in het kader van de hoofdtaken landinrichting en
rijksdriehoeksmeting zijn de jaarlijkse kosten in totaal circa f 10 miljoen
hoger dan de ontvangsten. Het Kadaster stelt dit verschil gelijk aan het kadastraal
nut van de werkzaamheden. Onderbouwing voor deze stelling kon het Kadaster
echter niet geven. Op grond hiervan merkte de Rekenkamer op dat geen zekerheid
kon worden verkregen over de kostendekkendheid van de werkzaamheden in het
kader van de landinrichting en de rijksdriehoeksmeting. Zouden deze werkzaamheden
structureel niet kostendekkend worden uitgevoerd, dan komt de financiering
van de ongedekte kosten voort uit de inkomsten van de resterende hoofdtaak,
de vastgoedregistratie en -informatie. Van financiering van de ongedekte kosten
uit de opbrengsten van nevenwerkzaamheden lijkt namelijk geen sprake te zijn.
De Rekenkamer heeft vastgesteld dat de inkomsten van het Kadaster uit nevenwerkzaamheden
in 1993 ongeveer gelijk waren aan de uitvoeringskosten daarvan. Verkeer en Waterstaat Punt 7.1 Bestekscontrole bij de voormalige directie Drenthe
Rijkswaterstaat. 21Zijn de acties die de minister aankondigt, toereikend te noemen?
 (blz. 71)De acties die de minister aankondigt bij de directie Noord Nederland van
de Rijkswaterstaat sluiten aan op de acties die zijn vermeld in het rapport
van de Werkgroep Uniformering Coontractenadministratie-rechtmatigheid. Deze
werkgroep bestond uit vertegenwoordigers van de departementale accountantsdienst,
de directie Financieel-Economische Zaken, de Rijkswaterstaat en ambtenaren
van de Algemene Rekenkamer. Het rapport van de Werkgroep heeft de minister
van Verkeer en Waterstaat op 15 maart 1994 aan de voorzitter van de Vaste
Commissie van Verkeer en Waterstaat van de Tweede Kamer toegezonden. De in
het rapport in het vooruitzicht gestelde acties zijn in opzet toereikend:
ze maken op zijn laatst in 1986 een ordelijk en controleerbaar financieel
beheer van contractuitgaven mogelijk. In hoeverre de aangekondigde maatregelen
in de praktijk effect zullen hebben, zal de Rekenkamer beoordelen in het kader
van haar jaarlijkse rechtmatigheidsonderzoek. Diverse beleidsterreinen Punt 11.3 Vervoerplannen rijksdienst 22Elk departement diende een vervoercoördinator aan te wijzen.
Deelt de ARK de mening dat het verstandig was geweest ook voor de gehele Rijksdienst
een coördinator van deze coördinatoren aan te stellen? Nu is er
immers sprake van achterstanden; gebruik van verschillende instrumenten; verschillende
einddata en ontbreekt zelfs de broodnodige kwantitatieve ondersteuning van
de diverse proeven. (blz. 134)Het Ministerie van Binnenlandse Zaken heeft, als coördinator van
het opstellen en uitvoeren van departementale vervoerplannen, in 1991 een
centrale vervoercoördinator aangesteld. Tevens is, ingevolge een besluit
van de ministerraad, een interdepartementaal platform van vervoercoördinatoren
(IPV) ingesteld door de minister van Binnenlandse Zaken. Voorzitter daarvan
is de centrale vervoercoördinator.In de visie van het Ministerie van Binnenlandse Zaken zou het IPV een
katalysator van de processen binnen de ministeries worden. Voor het uitvaardigen
van voorschriften hoe vervoerplannen moeten worden gerealiseerd, blijven de
ministeries zelf verantwoordelijk (brief van de minister van Binnenlandse
Zaken aan de secretarissen-generaal van de ministeries, de Raad van State,
de Eerste en de Tweede Kamer der Staten-Generaal en de Algemene Rekenkamer,
19 december 1991).De coördinatietaak heeft onder meer geleid tot een rapport over de
op de markt beschikbare software-pakketten voor vervoermanagement, dat aan
de ministeries is toegezonden. 23Waarom denkt de ARK, het betreft hier immers een herhaling van een
onderzoek uit 1990, dat de betrokken organisaties de inspanningen die nodig
waren om goede resultaten te behalen hebben onderschat? In haar onderzoek naar de interne milieuzorg van de rijksdienst constateerde
de Rekenkamer al dat, ruim twee jaar na het verschijnen van het Nationaal
Milieubeleidsplan, de ministeries nog geen plannen hadden opgesteld om het
zakelijke verkeer en het woon-werkverkeer te verminderen (Tweede Kamer, vergaderjaar
1991–1992, 22 333, nrs. 1 en 2).De huidige conclusie van de Rekenkamer dat de voor het opstellen en uitvoeren
van vervoerplannen benodigde inspanningen kennelijk zijn onderschat, is vooral
gebaseerd op de noodzakelijk gebleken verschuiving – tot tweemaal toe –
van de datum waarop de plannen in uitvoering moesten zijn genomen. Daardoor
is nogmaals een vertraging van twee jaar opgetreden. Voorts blijkt uit een
analyse van enkele vervoerplannen dat ze nog weinig zijn uitgewerkt in concrete
maatregelen en dat nauwelijks aandacht wordt besteed aan financiële aspecten. 24Het ontbreken van gegevens of informatiesystemen om vast te stellen
of de beoogde effecten in het reis- en vervoergedrag (zullen) zijn bereikt
maakt op zijn minst de indruk dat de betrokken organisaties de proeven niet
serieus genoeg nemen. Deelt de APK deze mening?Verwacht de ARK op korte termijn verbetering en waarom? Welke prikkels
zijn nodig om de betrokken organisaties meer commitment te geven?Uit de reacties van een aantal onderzochte organisaties kan worden afgeleid
dat de inspanningen in het kader van de uitvoering van vervoerplannen onderschat
zijn en zullen worden vergroot. Daarmee zal naar verwachting ook meer aandacht
worden besteed aan bruikbare metingen en een toereikende informatievoorziening
teneinde zicht te krijgen op de resultaten van de uitvoering van vervoerplannen
en de effecten op de (auto)-mobiliteit. De Rekenkamer verwijst in dit verband
naar de reacties op haar bevindingen van de minister van Volkshuisvesting,
Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer en de minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid.
Om bij de organisaties meer betrokkenheid tot stand te brengen lijkt het vooral
van belang dit door het interdepartementaal platform van vervoercoördinatoren
beter te laten bewaken, bijvoorbeeld via het opstellen van periodieke voortgangsrapportage
aan de Tweede Kamer. 25Hebben de zeer beperkte effecten van het beleid om verhuisgedrag
te beïnvloeden de betrokken organisaties aanleiding gegeven de instrumenten
aan te scherpen?De zeer beperkte effecten van het beleid om door middel van wijziging
van het Verplaatsingskostenbesluit 1989 het verhuisgedrag te beïnvloeden,
hebben de vier in dit deel van het onderzoek betrokken organisaties geen aanleiding
gegeven tot aanscherping van dit instrument.In het genoemde besluit is overigens bepaald dat de tegemoetkoming in
de verhuiskosten wordt vastgesteld volgens nader, door de minister van Binnenlandse
Zaken, te stellen regels. De eventuele aanscherping van het instrument zou
derhalve onder meer een punt van aandacht van het Ministerie van Binnenlandse
Zaken dienen te zijn.XNoot1 Samenstelling: Leden: Schutte (GPV), De Korte (VVD), Van Rey (VVD) voorzitter,
Terpstra (CDA), Smits (CDA) ondervoorzitter, Reitsma (CDA), Ter Veer (D66),
De Jong (CDA), Ybema (D66), Witteveen-Hevinga (PvdA), Hillen (CDA), Van Heemst
(PvdA), Leerkes (Unie 55+), Van Wingerden (AOV), Rabbae (GroenLinks), Noorman-den
Uyl (PvdA), Vreeman (PvdA), Liemburg (PvdA), H. G. J. Kamp (VVD), Zonneveld
(CD), Hoogervorst (VVD), Van der Ploeg (PvdA), Bakker (D66), Van Walsem (D66),
Hofstra (VVD).Plv. leden: Van der Vlies (SGP), Van Erp (VVD), Hessing (VVD),
Van de Camp (CDA), Van der Linden (CDA), Wolters (CDA), Schimmel (D66), Heerma
(CDA), Roethof (D66), Van Zuijlen (PvdA), Boers-Wijnberg (CDA), Duivesteijn
(PvdA), Van Dijke (RPF), Hendriks (HDRK), Rosenmöller (GroenLinks), Vliegenthart
(PvdA), Adelmund (PvdA), Van Zijl (PvdA), Remkes (VVD), Marijnissen (SP),
B. M. de Vries (VVD), Van Gelder (PvdA), Giskes (D66), Van Rooy (CDA), Verbugt
(VVD). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-24045-8.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl