Invoering Diagnose Behandeling Combinaties (DBCs); Brief minister over bekostiging ziekenhuiszorg vanaf 2008
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-05 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 29248, nr. 30

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

08-09-2006

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2005-2006

29248 nr. 30

04-09-2006

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaam1 Inleiding2 Aanleiding voor nieuw perspectief ziekenhuisbekostiging3 Context3.1 Zorgverzekeringswet3.2 ZorgaanbodMeer vrijheid toelating zorginstellingenInzicht in prestatiesToezicht4 Huidige budgettering ziekenhuizen en lumpsum voor
specialisten voldoet niet meerDeclareren en gedeeltelijk bekostigen op basis van DBCsErvaringen met DBCs5 Ziekenhuisbekostiging, perspectief vanaf 1 januari
20085.1 Waarom minder regels?5.2 Wat betekent deze deregulering?5.3 OvergangsfaseVerantwoorde invoeringBeheerst liberaliseren van de prijzen6 Waarborgen6.1 Bekostiging bijzondere vormen van zorg en overige
prestaties6.1.1 Beschikbaarheid van acute zorg6.1.2 Topklinische en topreferente zorgTopklinische zorgTopreferente zorg, Universitair medische centra en financiering
academische component6.1.3 Opleidingen6.1.4 Dure en weesgeneesmiddelen6.2 Randvoorwaarden6.2.1 Integrale DBCs: kapitaallasten en medisch specialistenKapitaallastenMedisch specialisten6.2.2 Risicoverevening6.3 Overig6.3.1 Zorg in categorale instellingen6.3.2 Poliklinische geneesmiddelen7 ConclusieOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 29248Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 56 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
29 248Invoering Diagnose Behandeling Combinaties (DBCs)nr. 30BRIEF VAN DE MINISTER VAN VOLKSGEZONDHEID, WELZIJN EN SPORTAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-GeneraalDen Haag, 4 september 20061 InleidingIn de «Voortgangsrapportage DBCs» (Kamerstuknummer 29 248,
nr. 27) die ik u 12 juni 2006 heb gestuurd, heb ik u geïnformeerd
over de wijze waarop er noodzakelijke aanpassingen in het DBC-systeem zijn
en worden doorgevoerd. De afgelopen periode is hier hard aan gewerkt door
de verschillende partijen en dit leidt naar verwachting tot verbeteringen
op 1 januari 2007. Op 21 juni 2006 heb ik u per brief (Kamerstuknummer
29 248, nr. 28) geïnformeerd over de door Vektis geconstateerde
problemen rondom mogelijk teveel betaalde DBC-declaraties en de wijze waarop
ik dit zal aanpakken. Tijdens het Algemeen Overleg over DBCs, dat 27 juni
2006 plaatsvond, heb ik aangegeven dat deze problematiek moet zijn opgelost
voordat van verdere deregulering van de ziekenhuisbekostiging sprake kan zijn.De komende tijd zal het DBC-systeem, dat op dit moment te complex is,
dus nog verdere aanpassing vergen. Het feit dat het systeem nog niet optimaal
functioneert, leidt er toe dat de DBCs op de werkvloer nog veel tijd kosten
en op kritiek kunnen rekenen. Dit vergt op korte termijn nog alle aandacht.
Ik ben daarom verheugd over het feit dat ik gezamenlijk met veldpartijen het
verbeterplan «DBCs: eenvoudig beter» heb opgesteld. Hierin wordt
beschreven hoe het systeem aanzienlijk wordt vereenvoudigd.Uit de eerste resultaten van de evaluatie van de DBC-invoering, maar ook
uit mijn gesprekken met de koepelorganisaties NVZ, NFU, OMS en ZN, blijkt
dat de sector behoefte heeft aan duidelijkheid over het vervolg van de DBC-ontwikkeling.
Duidelijkheid over de koers zal de sector onder andere stimuleren mee te werken
aan het vereenvoudigen van het DBC-systeem. De invoering van de DBC-systematiek
heeft tot nu toe onder andere geleid tot meer transparantie, loon naar werken
en onderhandelingen over de zorg op basis van kwaliteit en prijs. Ik zal u een verslag van de evaluatie van de DBC-invoering doen toekomen
als bijlage bij de voortgangsrapportage die ik u voorafgaand aan de begrotingsbehandeling
zal sturen. In de evaluatie zal ik tevens ingaan op het experiment met vrije
prijsvorming dat bij de Sint Maartenskliniek plaatsvindt en het onderzoek
van Vektis over de overdekking. De eerste uitkomsten van de evaluatie van
de invoering geven mij het vertrouwen dat de bekostiging van de ziekenhuiszorg
verder kan worden aangepast en dat kan worden aangesloten op de DBC-systematiek,
mits de systematiek vereenvoudigd is en de problemen met de mogelijk onterechte
declaraties zijn opgelost. Een stabiel DBC-systeem is een randvoorwaarde voor
verdere stappen op het gebied van de liberalisering. Er vanuit gaande dat
dit vóór 1 januari 2008 het geval is, schets ik in deze
brief een perspectief voor de bekostiging van de ziekenhuiszorg vanaf 1 januari
2008.2 Aanleiding voor nieuw perspectief ziekenhuisbekostigingHet kabinet constateerde bij zijn aantreden in 2003 dat het zorgstelsel
onvoldoende tegemoet kwam aan de vraag van patiënten en verzekerden.
Daarom heeft het kabinet er voor gekozen het systeem van aanbodregulering
te vervangen door een systeem dat meer rekening houdt met de wensen van patiënten.
Sinds het aantreden van het kabinet is er al veel veranderd in de curatieve
zorg.Nieuwe wetgeving en meer politieke en maatschappelijke aandacht voor de
uitvoering en organisatie van de gezondheidszorg hebben ertoe bijgedragen
dat de curatieve zorg zich in hoog tempo ontwikkeld heeft. Door het programma «Sneller
Beter» wordt zichtbaar wat de resultaten zijn die van het nieuwe stelsel
mogen worden verwacht: kortere wachttijden, kortere doorlooptijden en betere
kwaliteit. Er is meer aandacht gekomen voor kwaliteit, doelmatigheid, toegankelijkheid
en transparantie. Patiënten zijn zich er steeds meer van bewust geworden
dat er verschillen bestaan in kwaliteit tussen zorgaanbieders en dat er daarom
wat te kiezen valt.Uit de rapporten die in het kader van Sneller Beter zijn uitgebracht,
blijkt dat er nog veel te verbeteren valt in de ziekenhuiszorg. Dat geldt
met name op het terrein van logistiek, de patiëntveiligheid, het afleggen
van rekenschap en de productiviteit. In de zogenaamde «3e pijler»
van Sneller Beter laten drie groepen van acht ziekenhuizen zien dat deze resultaten
bereikt kunnen worden. Deze aanpak werpt zijn vruchten af. Doel is om deze
goede voorbeelden uiteindelijk in de gehele ziekenhuissector te verspreiden.
Een meer vraaggericht en op patiënten georiënteerd systeem van gezondheidszorg
krijgt door de bovenstaande ontwikkelingen steeds meer gestalte, maar het
kan nog beter.De overheid gaat zich in het nieuwe zorgstelsel minder bemoeien met de
organisatie van zorgaanbieders en zorgverzekeraars. Uiteraard blijft ze wel
te allen tijde verantwoordelijk voor het systeem van toegankelijke, betaalbare
en kwalitatief goede zorg, maar de bemoeienis is veel minder gedetailleerd.
Zorgaanbieders en zorgverzekeraars krijgen dus meer vrijheid, maar daar staat
tegenover dat zij meer inzicht in de door hen geleverde prestaties moeten
geven, waarop zij vervolgens kunnen worden beloond.Zoals ik heb aangegeven in mijn brief over de liberalisering van de electieve
zorg (Kamerstuknummer 29 800 XVI, nr.25), verwacht ik dat wanneer eigen
verantwoordelijkheid en initiatief van partijen in de zorg voorop komen te
staan, de wensen van de zorgvragers beter aan bod zullen komen. Door «prikkels»
in de zorg te introduceren, wil het kabinet partijen motiveren tot doelmatiger
handelen en tot het realiseren van betere kwaliteit en innovatie in de zorg.
Alle curatieve zorgaanbieders worden zo gemotiveerd om verbeteringen, zoals
deze nu al in het kader van Sneller Beter bij enkele ziekenhuizen plaatsvinden,
structureel door te voeren. In deze brief zal ik nader ingaan op de vermindering van de regels op
het gebied van de bekostiging van de ziekenhuiszorg. Minder regels zal tevens
leiden tot een vermindering van de administratieve lasten, één
van de doelstellingen van dit kabinet. Met ingang van 1 januari 2008
kan het systeem van ziekenhuisbekostiging zodanig aangepast worden, dat het
meer ruimte geeft voor initiatief en verantwoordelijkheid aan zorgverzekeraars
en zorgaanbieders en beter aansluit bij de filosofie van de Zorgverzekeringswet
(Zvw). Dit zal uiteindelijk leiden tot betere zorg voor patiënten. De
voorbereidingen die nodig zijn, worden in gang gezet. In 2007 wordt door het
nieuwe kabinet besloten of invoering per 1 januari 2008 verantwoord is.
Wanneer dit het geval is, betekent dit dat vanaf 1 januari 2008:• zorgaanbieders en zorgverzekeraars voor ruim 70% van de
ziekenhuiszorg over de prijzen van de zorgproducten kunnen onderhandelen;• een tijdelijk instrument wordt geïntroduceerd voor deze 70%
van de ziekenhuiszorg, dat er toe dient een gematigde prijsontwikkeling en
een prikkel voor doelmatigheid in de eerste jaren te garanderen; en• voor de beschikbaarheid van acute zorg, topklinische en topreferente
zorg, opleidingen en dure en weesgeneesmiddelen (A-segment) regulering zal
gelden, waarbij prestatiebekostiging een van de uitgangspunten is en waarbij
zoveel mogelijk wordt aangesloten bij de DBC-systematiek.3 Context3.1 ZorgverzekeringswetDoor de Zvw neemt de concurrentie op de zorgmarkt toe. Verzekeraars kunnen
met elkaar concurreren op de hoogte van de nominale premie. Dit heeft in 2006
geleid tot scherpe premies, die lager zijn uitgevallen dan vooraf werd ingeschat.
Verzekeraars kunnen concurreren op premiehoogte, maar ook op de wijze van
vergoeden, dienstverlening, kwaliteit van de ingekochte zorg, de hoogte van
het eigen risico en de daaraan verbonden premiekorting. Lage premies kunnen
uiteindelijk worden bereikt doordat zorgverzekeraars in de onderhandelingen
met zorgaanbieders tot lage prijzen komen.De Zvw heeft de rol van de zorgverzekeraar als inkoper van zorg versterkt.
De zorgverzekeraar kan zorgaanbieders in individuele onderhandelingen meer
onder druk zetten om de kwaliteit en doelmatigheid van de zorg te verbeteren,
in het belang van de zorgconsumenten. De zorgverzekeraar zal met de zorgaanbieders
over de prijs, kwaliteit en inhoud van de zorg moeten onderhandelen om de
verzekerde zorg tegen een scherpe premie te kunnen bieden. De zorgverzekeraars
moeten zich nog verder ontwikkelen in deze rol. Op dit moment kunnen zorgaanbieders
en zorgverzekeraars echter nog niet in voldoende mate gebruik maken van deze
onderhandelingsmogelijkheden, omdat het bekostigingssysteem voor ziekenhuizen
hierop onvoldoende is toegerust.3.2 ZorgaanbodEén van de belemmeringen in het systeem van ziekenhuisbekostiging
is het feit dat ziekenhuisdirecties op dit moment niet integraal verantwoordelijk
zijn voor de exploitatie van hun ziekenhuis. Deze integrale verantwoordelijkheid
zal er wel moeten komen. Naast openheid over de geleverde prestaties en voldoende
onderhandelingsruimte voor verzekeraars én aanbieders, is deze integrale
verantwoordelijkheid nodig om doelmatiger te kunnen werken en dus goed te
kunnen presteren. Meer vrijheid toelating zorginstellingenDe eerste stap op weg naar deze integrale verantwoordelijkheid is de Wet
toelating zorginstellingen (WTZi), die op 1 januari 2006 in werking is
getreden. Door deze nieuwe wet laat ik de bouw van zorginstellingen geleidelijk
aan meer aan het veld over en worden de bouw- en toelatingsprocedures simpeler
en korter. Zorgaanbieders zijn op basis van de WTZi verplicht om transparant
te zijn over de bestuursstructuur en om een ordelijke bedrijfsvoering te hebben.
Zorgaanbieders die worden toegelaten voor medisch specialistische zorg, mogen
op dit moment geen winstoogmerk hebben. Ik heb in de brief «integrale
en transparante tarieven in de gezondheidszorg» (Kamerstuknummer 27 659,
nr. 52) geschreven dat het toestaan van uitkeerbare winst een afzonderlijk
besluit van het kabinet vergt. Ik zal daarom in deze brief niet op dit onderwerp
ingaan.Inzicht in prestatiesHet is belangrijk voor patiënten en verzekeraars dat er adequate
kwaliteitsinformatie beschikbaar is, op basis waarvan zij een keuze voor een
zorgaanbieder kunnen maken. Goed zicht op prestaties (zowel kwalitatief als
financieel) legt druk op zorgaanbieders om goed te presteren. Op dit moment
is er echter onvoldoende zicht op deze prestaties. Met het introduceren van
de website www.kiesbeter.nl heb ik een eerste stap gezet om meer openheid
over prestaties te krijgen.In mijn brief «Kwaliteit van de zorg: hoog op de agenda» (Kamerstuknummer
28 439, nr. 12) heb ik geschreven dat kwaliteit meetbaar moet zijn. Dit
kan door het vaststellen van indicatoren en meetmethoden. De gegevens over
kwaliteit van de zorg moeten worden gepubliceerd op een zodanige wijze dat
zij door patiënten en zorgverzekeraars vergeleken kunnen worden.Het is ook voor zorgaanbieders zelf van belang om inzicht in hun eigen
prestaties en die van andere ziekenhuizen te hebben. Door het programma Sneller
Beter hebben de aan dit programma deelnemende ziekenhuizen meer inzicht gekregen
in hun eigen prestaties en die van andere ziekenhuizen. Een aantal jaren geleden
was deze openheid ondenkbaar, maar nu leren ziekenhuizen van elkaar en voelen
zij zich gestimuleerd om even goed als of beter dan andere ziekenhuizen te
zijn. Dit leidt tot meer aandacht voor onder andere service, patiëntvriendelijkheid,
kwaliteit en veiligheid.ToezichtMeer vrijheid voor zorgaanbieders en zorgverzekeraars laat onverlet dat
de overheid de mogelijkheid moet hebben om in te grijpen bij ongewenste ontwikkelingen.
Voor het garanderen van de veiligheid van zorg moet er daarom sprake zijn
van bindende normen. Dit houdt in dat zorg die niet aan deze normen voldoet,
niet mag worden geleverd. Zorgaanbieders, maar ook zorgverzekeraars, hebben
zelf een verantwoordelijkheid om elkaar scherp te houden op het terrein van
kwaliteit. De Inspectie voor de gezondheidszorg (IGZ) houdt van overheidswege
toezicht op de kwaliteit van zorg. Dit toezicht is echter een sluitstuk.De IGZ maakt bij het houden van toezicht geen onderscheid tussen zorgaanbieders.
Alle medisch specialistische zorg die in Nederland wordt geleverd, moet aan
de kwaliteitseisen voldoen. Bij het houden van toezicht maakt de IGZ nu al
gebruik van de prestatie-indicatoren die zij momenteel verder ontwikkelt.
Onlangs heeft de IGZ een tweede rapportage uitgebracht, waarbij de gegevens
van alle ziekenhuizen op naam waren bijgevoegd.De IGZ gaat haar toezicht anders organiseren. Voor ieder terrein inventariseert
ze welke (potentieel) ernstige risico’s de aandacht vragen en welke
vormen van toezicht nodig zijn om deze risico’s te beperken. De IGZ
heeft de instrumenten om in te grijpen wanneer de kwaliteit van
zorg in het geding is.De toekomstige Nederlandse Zorgautoriteit (NZa) volgt de effecten van
het invoeren van marktwerking. De Zorgautoriteit krijgt met het in werking
treden van de Wet marktordening gezondheidszorg (WMG) meer wettelijke bevoegdheden
om zowel concurrentie in de zorg te bevorderen als in te grijpen waar dat
nodig is. Zo kan de NZa verplichtingen opleggen aan zorgaanbieders of verzekeraars
met aanmerkelijke marktmacht. Aanmerkelijke marktmacht wil zeggen dat een
partij zich onafhankelijk kan gedragen van de andere partijen op een markt
(andere zorgaanbieders en zorgverzekeraars). Bijvoorbeeld indien een aanbieder
de prijzen kan verhogen zonder dat hij daar noemenswaardig nadeel van heeft.
De NZa zal in de gaten houden hoe de marktcondities zijn en of er sprake is
van eerlijke concurrentie.4 Huidige budgettering ziekenhuizen en lumpsum voor
specialisten voldoet niet meerOp dit moment worden ziekenhuizen grotendeels bekostigd op basis van het
model van functiegerichte bekostiging (FB), dat sinds 1988 van kracht is.
De bekostiging van vrijgevestigde medisch specialisten gebeurt in de meeste
gevallen op basis van een lumpsumregeling. De FB en de lumpsum vormen binnen
het nieuwe stelsel te weinig stimulans voor het leveren van zorgvernieuwing,
doelmatigheid en transparantie. Zij geven onvoldoende inzicht in de geleverde
prestaties van individuele ziekenhuizen. Ziekenhuizen worden daardoor nog
onvoldoende beloond voor goede prestaties of afgerekend op ondermaatse prestaties.
Binnen het FB-systeem is het voor ziekenhuizen lonend om te streven naar een
maximalisatie van het budget, doordat er geen reële relatie bestaat tussen
de werkelijke kosten en de vergoeding van deze kosten. Tot slot houdt het
FB-systeem in dat een zorgaanbieder onderhandelt met de collectieve zorgverzekeraars.
Dat is strijdig met de kerngedachte van de Zvw. Deze tekortkomingen in de
FB-systematiek en de lumpsum zijn enkele jaren geleden mede aanleiding geweest
om te beginnen met de invoering van de DBCs.Declareren en gedeeltelijk bekostigen op basis van DBCsOmdat het duidelijk moet zijn wat zorgaanbieders doen en tegen welke prijs,
heb ik in de ziekenhuiszorg het systeem van DBCs ingevoerd. De DBCs laten
zien welke handelingen de arts, verpleegkundige of ondersteuner gemiddeld
verrichten bij een ingreep en tegen welke prijs. DBCs bieden verzekeraars
daardoor handvatten om te onderhandelen over kwaliteit en prijs van de zorg.De invoering van de DBCs heeft voordelen boven de «oude» functiegerichte
bekostiging, omdat de DBCs leiden tot meer transparantie voor patiënten
en (de bedrijfsvoering) in ziekenhuizen en bij verzekeraars. Binnen de FB-systematiek
was sprake van een geringe relatie tussen gemaakte kosten en opbrengsten.
Die relatie zal met een bekostiging op basis van DBCs veel sterker zijn. Bekostiging
van zorgaanbieders op basis van DBCs maakt marktwerking en prestatiebekostiging
mogelijk. Zorgaanbieders en verzekeraars kunnen onderhandelen over de prijs
en de kwaliteit van de DBCs. Op termijn zal de DBC-bekostiging leiden tot
een vermindering van de administratieve lasten.Het vervangen van de FB en de lumpsum door het invoeren van de DBCs gebeurt
echter niet in één keer. In 2003 is de eerste stap van de invoering
van de DBCs gezet met het experiment «Ruimte voor Resultaat».
Mede op basis van de resultaten van het experiment heb ik besloten om de DBC-systematiek
in 2005 in te voeren als instrument voor de bekostiging en declaratie van
de ziekenhuiszorg. Vanaf 2005 wordt daarom alle ziekenhuiszorg gedeclareerd op basis van DBCs. Voor de bekostiging op basis van DBCs geldt
echter dat ik ben begonnen met 10% (B-segment DBCs) van het zorgaanbod
in ziekenhuizen. Dat betekent dat ziekenhuizen voor 90% van de zorg
(A-segment DBCs) die zij leveren nog een budget krijgen op basis van de FB-systematiek.
Bij deze 90% van de ziekenhuiszorg hebben zorgverzekeraars geen mogelijkheden
om te onderhandelen over de kosten van de behandelingen. Ze kunnen daardoor
namens hun verzekerden en patiënten onvoldoende eisen stellen aan de
kwaliteit of prijs van de ziekenhuisbehandelingen.In het B-segment zijn de inkomsten van ziekenhuizen wel rechtstreeks afhankelijk
van de gedeclareerde DBCs. In dit segment onderhandelen ziekenhuizen met individuele
verzekeraars over prijs, kwaliteit en volume van de te leveren DBCs. Hierdoor
kan meer doelmatigheid en een betere kwaliteit worden bewerkstelligd. Voor
de medisch specialistische zorg binnen deze DBCs is er een landelijk uurtarief
vastgesteld.Ervaringen met DBCsMede in het kader van de motie Schouw (Kamerstuknummer EK 28 944
en TK 29 379, nr. 1) heb ik de invoering van de DBC-systematiek nauwlettend
in het oog gehouden aan de hand van een vooraf uitgewerkt evaluatiekader.
In dat evaluatiekader gaf ik aan dat ik de resultaten van de invoering zou
vergelijken met 2005, het jaar waarin de DBCs zijn ingevoerd. Deze evaluatie
heb ik bijna afgerond. Zoals ik reeds in de inleiding schreef, zal ik de evaluatie
versturen als bijlage bij de voortgangsrapportage die ik u voorafgaand aan
de begrotingsbehandeling zal doen toekomen. Uit de eerste resultaten van de
evaluatie blijkt dat de invoering van DBCs een ingrijpende verandering in
de administratie van zowel zorgaanbieders als zorgverzekeraars is geweest.
De invoering heeft veel inspanning gevergd van beide partijen, maar zij kunnen
ondertussen uit de voeten met de DBCs.Met de betrokken koepels en onderhoudspartijen wordt gewerkt aan een pakket
van verbeteringen om enkele onvolkomenheden in de systematiek op te lossen.
Deze verbeteringen zijn gericht op het verminderen van de administratieve
last die specialisten en medewerkers van de ziekenhuizen ervaren. Ik ga er
vanuit dat dit verbeterpakket per 2007 wordt ingevoerd en dat de DBC-systematiek
hiermee verder wordt gestabiliseerd.Daarnaast hebben de betrokken veldpartijen onlangs onder regie van VWS
het ambitieuze plan «DBCs: eenvoudig beter» opgesteld. Dit plan
is gericht op vereenvoudiging van de DBC-systematiek. Deze vereenvoudigingen
zullen komende jaren worden ingevoerd. Ik heb er daardoor vertrouwen in dat
de DBC-systematiek vóór 2008 voldoende is uitgekristalliseerd
om een substantiële vervolgstap te kunnen zetten.5 Ziekenhuisbekostiging, perspectief vanaf 1 januari
20085.1 Waarom minder regels?Patiënten hebben recht op goede, toegankelijke en betaalbare zorg.
De wijze waarop ziekenhuizen en medisch specialisten bekostigd worden, moet
hiertoe bijdragen. De huidige budgetteringssystematiek draagt hier onvoldoende
toe bij, omdat het leidt tot het maximaliseren van het budget van een ziekenhuis.
Om een goed, betaalbaar en op de patiënt toegesneden zorgaanbod te realiseren,
is het van belang de FB-systematiek af te schaffen en zorgverzekeraars en
zorgaanbieders gezamenlijk te laten onderhandelen over de prijs, de kwaliteit
en het volume van de te leveren zorg. Hierdoor zullen zorgaanbieders er eerder
naar streven hun zorgaanbod efficiënt te organiseren en geprikkeld worden
om innovaties door te voeren. Door het in werking treden van de Zvw is voor
zorgverzekeraars de mogelijkheid gecreëerd om op deze wijze over zorg
te onderhandelen.Om de onderhandelingen tussen zorgaanbieders en zorgverzekeraars goed
te laten verlopen, vind ik het van belang dat zowel de ziekenhuizen als
de individuele zorgverzekeraars weten waar zij over onderhandelen. Bovendien
moet er sprake zijn van een goed functionerend systeem van (variabele) bekostiging
van ziekenhuizen en medisch specialisten (DBCs). Goed onderhandelen over het
zorgaanbod van een ziekenhuis vergt onderhandelingsruimte (selectief contracteren,
vrij volume en vrije prijsvorming) bij zorgverzekeraars en ziekenhuizen en
integrale zeggenschap van het ziekenhuis over de totale productie. Dit betekent
dat er eenduidige producten moeten zijn, die het mogelijk maken om transparant
te zijn over de kwaliteit.Daarnaast moet het ziekenhuis als aanbieder van zorgproducten weten welke
kosten er gemaakt worden om deze producten aan te kunnen bieden en welke kosten
er dus in rekening moeten worden gebracht bij de verzekeraar. Daarom moet
er bij de invoering van vrije prijsvorming sprake zijn van een integrale prijs,
waarin onder andere de kapitaallasten zijn verwerkt. Binnen de FB-systematiek
is van deze integrale prijzen geen sprake. Ziekenhuizen krijgen namelijk een
aparte instellingsspecifieke vergoeding voor onder andere de kapitaallasten.
Deze vergoeding staat los van de hoeveelheid geleverde zorg. Over de wijze
waarop ik de kapitaallasten onderdeel zal maken van de integrale prijs, beraad
ik mij nog. Ik zal hierover nog verder overleg voeren met onder andere de
NVZ, NFU, OMS en ZN.Nieuwe toetreders mogen de wijze van bekostigen van de ziekenhuis- en
medisch specialistische zorg niet als een te hoge toetredingsdrempel ervaren.
Omdat op dit moment van de bovenstaande situatie onvoldoende sprake is, zullen
de regels voor ziekenhuisbekostiging vanaf 1 januari 2008 zodanig
aangepast worden dat wél aan die voorwaarden wordt voldaan.5.2 Wat betekent deze deregulering?Om de ziekenhuisbekostiging daadwerkelijk te dereguleren, moet de prijsvorming
zoveel mogelijk geliberaliseerd worden. Ik zal hiertoe voorbereidende maatregelen
treffen, opdat het volgende kabinet deze nieuwe stappen kan zetten. In de
brief «liberalisering electieve zorg» heb ik geschreven dat in
principe ongeveer 95% van de electieve zorg (ruim 70% van de
totale ziekenhuiszorg) voor vrije prijsvorming in aanmerking komt. Kenmerkend
voor deze electieve zorg is dat deze relatief eenvoudig is en veel en door
het merendeel van de zorgaanbieders geleverd wordt. Voor het grootste deel
van de electieve zorg verwacht ik dat bestaande of nieuwe zorgaanbieders relatief
snel met nieuw aanbod kunnen komen, waardoor er voldoende concurrentie kan
ontstaan.Het moet daarom mogelijk worden om voor deze electieve zorg vanaf 1 januari
2008 een nieuwe stap in de richting van prijsliberalisering te zetten. Voor
deze 70% van de ziekenhuiszorg kunnen ziekenhuizen en zorgverzekeraars
dan over de prijs van de integrale DBCs (dus inclusief kapitaallasten) onderhandelen.
Dit betekent dus dat er een aanzienlijke uitbreiding van het huidige B-segment
van de DBCs plaatsvindt. Een groot voordeel van de voorgenomen deregulering
per 1 januari 2008 is, dat er veel meer ruimte komt voor het afrekenen
op prestaties. Ook het feit dat de kapitaallasten integraal opgenomen zullen
zijn in de prijzen betekent een grote doelmatigheidswinst ten opzichte van
de huidige FB-systematiek. Ondermaats presterende zorgaanbieders zullen nadeel
hebben van hun slechte prestaties, terwijl goed presterende zorgaanbieders
vooral de voordelen van het nieuwe systeem zullen bemerken. Ik ben ervan overtuigd
dat dit zorgaanbieders meer zal stimuleren om op een efficiënte wijze
zorg aan te bieden en rationele keuzes te maken in hun zorgaanbod. Vooruitlopend
op de liberalisering van de electieve zorg heb ik CTG/ZAio gevraagd te onderzoeken
of het mogelijk is om de prijsvorming voor alle medisch specialistische zorg
in het derde compartiment te liberaliseren; de zorg die niet via de basisverzekering
verzekerd is (alléén medisch specialistische zorg,
dus dit geldt niet voor bijvoorbeeld tandartsenzorg). De bekostiging van die
delen van de zorg waarvoor ik vrije prijsvorming niet geschikt acht, zal zoveel
mogelijk worden vormgegeven naar het principe van prestatiebekostiging. In
paragraaf 6 beschrijf ik hoe deze vormen van zorg bekostigd zullen worden.5.3 OvergangsfaseVerantwoorde invoeringHet is van groot belang om de collectieve lastendruk voor verzekerden
in de hand te houden, ook wanneer voor een groot deel van de ziekenhuiszorg
prestatiebekostiging en vrije prijsvorming geldt. Het budgettair kader zorg
(BKZ) blijft ook dan van kracht. Het verruimen van het segment van vrije prijsvorming
moet de doelmatigheid in de ziekenhuiszorg vergroten en mag dus niet leiden
tot een overschrijding van het BKZ. Bij de overstap naar vrije prijsvorming
voor een groot deel van de DBCs vervallen in principe de aangrijpingspunten
voor budgettaire beheersing die de huidige bekostiging van de ziekenhuiszorg
wel biedt.Om vrije prijsvorming op een verantwoorde wijze uit te breiden, vind ik
het daarom nodig om de prijsontwikkeling, en daarmee de schadelast van verzekeraars
(en dus de premieontwikkeling), in de overgangsjaren beheersbaar te houden.
Hoewel de resultaten van het huidige B-segment gunstig stemmen, is het mogelijk
dat zich in de eerste jaren na uitbreiding van vrije prijsvorming een ongewenste
prijsstijging voordoet. Verzekeraars hebben mogelijk meer tijd nodig om voldoende
informatie te krijgen en competenties op te bouwen om in hun rol als zorginkoper
te groeien en patiëntenstromen te sturen. Consumenten moeten wennen aan
het idee dat de mate van keuzevrijheid voor een aanbieder uiteindelijk de
hoogte van de verzekeringspremie beïnvloedt. Tot slot hebben nieuwe toetreders
tijd nodig om zich op de markt te kunnen begeven.Beheerst liberaliseren van de prijzenVanwege de bovenstaande redenen, vind ik het belangrijk om, bij wijze
van overgangsfase, gedurende een aantal jaren een systeem van prijsbeheersing
per zorgaanbieder te hanteren. Dit systeem van prijsbeheersing is gebaseerd
op één van de varianten die CTG/ZAio heeft uitgewerkt in de
recent verschenen Uitvoeringstoets Ziekenhuisbekostiging. Het instrument van
prijsbeheersing wordt niet toegepast op individuele DBCs, maar op de totale
productie van een zorgaanbieder in een jaar.Zorgverzekeraars en zorgaanbieders onderhandelen vrij over de prijzen
van integrale DBCs (inclusief de kosten voor onder andere de kapitaallasten
en medisch specialistische zorg). Per integrale DBC wordt door CTG/ZAio bepaald
wat een normprijs is voor deze DBC. De normprijs per DBC wordt gebaseerd op
de gemiddelde landelijke prijs- en/of kostenontwikkeling en wordt voorafgaand
aan de contractonderhandelingen bekend gemaakt aan de aanbieders. Een zorgaanbieder
kan een relatief hoge prijs (boven de normprijs) voor de ene DBC compenseren
met een lage prijs (onder de normprijs) voor een andere geleverde DBC1. CTG/ZAio bepaalt na afloop van het jaar op basis van
de werkelijke DBC-productie van de zorgaanbieder en de (landelijke) normprijs
per DBC wat de zorgaanbieder in dat jaar maximaal in rekening had mogen brengen
voor de totale productie. Wanneer de zorgaanbieder voor de totale productie
meer in rekening heeft gebracht, moet het meerdere worden gestort in het zorgverzekeringsfonds.Met deze tijdelijke vorm van prijsbeheersing kan CTG/ZAio ingrijpen wanneer
bij een zorgaanbieder het prijsniveau boven het landelijk gemiddelde ligt.
Dit geeft voldoende waarborgen voor een verantwoorde budgettaire ontwikkeling
en bevat tevens prikkels voor doelmatigheid bij individuele ziekenhuizen.
Naast dit tijdelijke systeem beschikt CTG/ZAio als markttoezichthouder
reeds over een permanent instrumentarium om mogelijke excessen, zoals prijsstijgingen
of belemmering van toetreding door partijen met marktmacht, te voorkomen.Een belangrijk uitgangspunt bij de vormgeving van de prijsbeheersing is
dat zorgverzekeraars en zorgaanbieders primair zelf verantwoordelijk zijn
voor doelmatige en kwalitatief goede zorg. De tijdelijke prijsbeheersing moet
deze verantwoordelijkheid dus niet afremmen en dient alleen als extra veiligheid
voor het geval de onderhandelingen tussen een aanbieder en verzekeraars tot
te hoge prijzen leidt. CTG/ZAio zal daarom alleen bij relatief dure zorgaanbieders
ingrijpen.De zorgaanbieder weet wat de landelijk gemiddelde prijs is voor een specifieke
integrale DBC. De aanbieder kan daardoor bezien of hij in staat is om deze
DBC relatief goedkoop aan de verzekeraar of de patiënt aan te bieden,
of dat hij een prijs boven dit gemiddelde in rekening moet brengen. Het systeem
zorgt ervoor dat het voor zorgaanbieders lonend kan zijn om zich te specialiseren
in die behandelingen die zij relatief efficiënter en beter dan andere
zorgaanbieders kunnen doen. Dit betekent niet dat alleen «goedkope»
zorg aantrekkelijk is om te leveren, maar juist die zorg die een zorgaanbieder
in verhouding tot andere zorgaanbieders goedkoper en beter kan aanbieden.Het systeem gaat gelden voor alle DBCs waarvoor vrije prijsvorming geldt,
dus ook voor de DBCs die door zelfstandige behandelcentra worden aangeboden
en voor het huidige B-segment. Ik zal CTG/ZAio vragen om dit systeem van prijsbeheersing
en de wijze waarop de normprijs per integrale DBC exact wordt vastgesteld
de komende tijd verder uit te werken. De uitbreiding van vrije prijsvorming
zal nauwgezet worden gevolgd en drie jaar na de uitbreiding worden geëvalueerd
op basis van toetsingscriteria die de komende tijd worden ontwikkeld. Wanneer
de resultaten van de evaluatie positief zijn, zal een einde worden gemaakt
aan de prijsbeheersing.6 Waarborgen6.1 Bekostiging bijzondere vormen van zorg en overige
prestatiesVoor een deel van het zorgaanbod is vrije prijsvorming met DBCs vooralsnog
niet mogelijk of wenselijk. Om een gezonde concurrentie voor de electieve
zorg mogelijk te maken, is het noodzakelijk om die delen van de zorg waar
vrije prijsvorming vooralsnog niet mogelijk of wenselijk is, afzonderlijk
en zoveel mogelijk op basis van reële vergoeding te bekostigen. Dit geldt
in ieder geval voor de beschikbaarheid van acute zorg, de topklinische zorg,
prestaties die voornamelijk door UMC’s worden geleverd, de opleiding
tot medisch specialist en de bekostiging van dure en weesgeneesmiddelen.6.1.1 Beschikbaarheid van acute zorgDe kosten van de (acute) zorg komen zoveel mogelijk in de prijs van de
DBCs tot uitdrukking. Er wordt geen onderscheid gemaakt tussen DBCs die spoedeisend
of niet-spoedeisend worden geleverd. Zorgaanbieders maken echter ook kosten
voor het beschikbaar houden van acute zorg, zonder
dat dit per definitie leidt tot het leveren van zorg. De kosten die gepaard
gaan met het beschikbaar houden van acute zorg door een zorgaanbieder, worden
daarom afzonderlijk bekostigd. Het gaat daarbij uitsluitend om de kosten die
buiten de reguliere werktijd gemaakt worden.Voorop staat dat een patiënt met een acute zorgvraag binnen korte
tijd door een nabije en gekwalificeerde zorgaanbieder behandeld moet worden.
Om te voorkomen dat ziekenhuizen hun spoedeisende hulp sluiten als deze door
een lage DBC-omzet niet rendabel is, krijgen zorgaanbieders een
aparte vergoeding voor het beschikbaar houden van de acute zorg. Die aparte
vergoeding is alleen bedoeld voor de kosten die betrekking hebben op de beschikbaarheid
buiten de reguliere bedrijfstijd. Binnen de reguliere bedrijfstijd is de scheidslijn
tussen polikliniek en spoedeisende eerste hulp (SEH) niet scherp te trekken
en voor de polikliniek is vergoeding van beschikbaarheidskosten niet nodig.CTG/ZAio zal de beschikbaarheidsvergoeding in een beleidsregel vastleggen.
De vergoeding wordt uit het zorgverzekeringsfonds bekostigd. Naar de hoogte
van een norm voor de beschikbaarheidsvergoeding zal verder onderzoek moeten
worden gedaan bij een representatief aantal SEHs. Komende tijd zal worden
bezien welke zorgaanbieders met een SEH-locatie voor vergoeding van beschikbaarheid
in aanmerking moeten blijven komen en wie dat bepaalt.6.1.2 Topklinische en topreferente zorgIn de brief «liberalisering electieve zorg» heb ik geschreven
dat ongeveer 4% van het volume van de electieve zorg bestaat uit gespecialiseerde
en complexe klinische zorg. Onder complexe klinische zorg wordt topklinische
en topreferente zorg verstaan. Bij topklinische zorg gaat het om zorg die
onder de Wet bijzondere medische verrichtingen (WBMV) valt en waarvoor een
planningsbesluit of beleidsvisie in het kader van die wet van kracht is. Voor
deze vorm van zorg geldt dat concentratie leidt tot betere kwaliteit. Topreferente
zorg is zeer specialistische patiëntenzorg die gepaard gaat met bijzondere
diagnostiek en behandeling, waarvoor geen doorverwijzing meer mogelijk is.
Deze vormen van zorg lenen zich op dit moment niet voor vrije prijsvorming
vanwege de grote spreiding van kosten en omdat de kwaliteit en toegankelijkheid
dan niet gegarandeerd kunnen worden.Topklinische zorgVoor een deel van de topklinische zorg zijn al DBCs vastgesteld en voor
het deel waarvoor nog geen DBCs zijn vastgesteld, gebeurt dit nu alsnog. Voor
deze zorg zal CTG/ZAio de DBC-tarieven vaststellen. Of er voor deze zorg vanaf 1 januari
2008 sprake moet zijn van vaste of maximumtarieven zal nog worden besloten.Topreferente zorg, Universitair medische centra en financiering
academische componentIn het Nederlandse zorgstelsel nemen de universitair medische centra (UMC’s)
een bijzondere positie in. Ze hebben een aantal bijzondere functies, waaronder
het fungeren als werkplaats voor de universitaire opleiding tot basisarts
en het leveren van topreferente zorg («last resort»). Daarnaast
hebben ze een taak op het gebied van onderzoek en ontwikkeling. Voor de bekostiging
van de werkplaatsfunctie ontvangen de UMC’s van de Minister van OCW
de Rijksbijdrage. Ook voor de meerkosten van topreferente zorg ontvangen UMC’s,
bovenop de reguliere DBC-bekostiging, een aparte vergoeding. De academische
component is het vehikel voor de bekostiging van de topreferentie functie.
Taken op het gebied van onderzoek en ontwikkeling worden eveneens bekostigd
uit de academische component. Om de kwaliteit en toegankelijkheid van de specifieke
functies van de UMC’s te kunnen waarborgen, blijft de academische component
noodzakelijk.De academische component maakt geen onderdeel uit van de DBC-systematiek.
Zowel de ontwikkel- en innovatiefunctie als de topreferente functie kan namelijk
naar verwachting niet adequaat opgenomen worden in een DBC. Om in de toekomst
nieuwe innovaties te kunnen bekostigen, is het noodzakelijk dat er een dynamische
doorstroom blijft van zorg die wordt bekostigd uit de academische component
naar gedereguleerde zorg, die wel in termen van DBCs bekostigd wordt. Voor een goede vervulling van de academische functies, is een zekere hoeveelheid
basispatiëntenzorg nodig. Om deze zorg te contracteren betreden de UMC’s
de markt van gedereguleerde zorg. Voorkomen moet worden dat de UMC’s
door de middelen die zij ontvangen voor de bijzondere functies, een lagere
prijs voor de basispatiëntenzorg zouden kunnen gaan rekenen en daarmee
een oneerlijke concurrentiepositie innemen. Mijn uitgangspunt is dat UMC’s
niet minder, maar ook niet meer krijgen dan nodig voor de specifieke functies
die zij verrichten. Alleen dan is er sprake van het beoogde gelijke speelveld
tussen UMC’s en andere zorgaanbieders. Doordat op die wijze ongelijke
posities op het gebied van de prijzen worden voorkomen, kunnen UMC’s
met de andere zorgaanbieders concurreren op patiëntoordelen en kwaliteit.
Ten aanzien van de prijs zouden UMC’s kunnen uitkomen op de gemiddelde
marktprijs. Dit alles betekent dat de UMC’s voor al hun patiënten «gewoon
meedraaien» in de DBC-systematiek. De meerkosten verbonden aan de topreferentie
en innoverende functie worden, zoals eerder vermeld, uit de academische component
bekostigd. Voor de kapitaallasten geldt voor UMC’s hetzelfde als voor
de algemene ziekenhuizen, namelijk dat deze integraal onderdeel dienen te
zijn van de prijs of het tarief van de geleverde zorg. Alleen dat deel van
de kapitaallasten dat samenhangt met de bijzondere functies van UMC’s
wordt apart gefinancierd. Het DHAZ-kader (Deregulering Huisvesting Academische
Ziekenhuizen) zal in die zin worden aangepast.In de dagelijkse praktijk van een UMC zijn onderwijs, onderzoek en patiëntenzorg
nauw met elkaar verweven. In de jaarlijkse verantwoording over de resultaten
die de UMC’s hebben bereikt met de ontvangen middelen, is het zaak om
deze functies te onderscheiden. Over de legitimering van de academische component
heb ik reeds in 2004 afspraken gemaakt met de Nederlandse Federatie van Universitair
Medische Centra (NFU) en Zorgverzekeraars Nederland. Ten aanzien van het onderdeel
topreferente zorg, het grootste deel van de academische component, is onlangs
met de UMC’s afgesproken dat de verantwoording hierover op korte termijn
plaatsvindt langs vier verschillende lijnen (verwijzing, auditcommissie, diagnose
en geografische herkomst).Met ingang van 1 januari 2007 wordt de academische component geschoond
voor het onderdeel opleidingen. Dit bedrag wordt overgeheveld naar het opleidingsfonds.
De andere twee aandachtsgebieden van de academische component, topreferente
zorg en innovatie en ontwikkeling, worden na aanpassing van de benodigde wet-
en regelgeving per 1 januari 2008 gefinancierd uit het zorgverzekeringsfonds.Over de omvang van de academische component maak ik de komende periode
nadere afspraken met de UMC’s. Dit geldt ook voor het dynamische karakter
van de academische component. De afspraken hierover zullen de Minister van
OCW en ik vastleggen in een nieuwe positioneringsnota UMC’s.6.1.3 OpleidingenVoor marktverstorende opleidingen is afzonderlijke bekostiging nodig.
Opleidingen van instellingsoverstijgend algemeen belang kunnen immers onder
druk komen te staan als de kosten ervan integraal in de DBC-prijzen van de
opleidende zorgaanbieder worden opgenomen. Niet alle zorgaanbieders leiden
in gelijke mate op en niet alle zorgaanbieders zijn bevoegd om een opleiding
aan te bieden. Zonder maatregelen leidt het wel of niet opleiden door een
zorgaanbieder tot grote verschillen in prijzen voor vergelijkbare DBCs. Daardoor
zou een ongelijke concurrentiepositie (ongelijk speelveld) tussen zorgaanbieders
onderling ontstaan. Opleidende ziekenhuizen zouden hogere DBC-prijzen in rekening
moeten brengen dan niet-opleidende ziekenhuizen. Dit zou kunnen leiden tot
de beslissing minder te investeren in de opleidingen, waardoor onevenwichtige
verhoudingen tussen vraag en aanbod van personeel op de arbeidsmarkt
kunnen ontstaan.Om deze ongewenste effecten te voorkomen bij de verdere invoering van
de DBC-systematiek, heb ik besloten om marktverstorende opleidingen via een
apart kanaal, het opleidingsfonds, te bekostigen. Met ingang van 1 januari
2007 worden daarom de opleidingen van erkende medische specialismen (met uitzondering
van de psychiaters), tandheelkundige specialisten en de zogenaamde ß-beroepen
(ziekenhuisapothekers, klinisch fysici en de klinisch chemici) gefinancierd
uit het opleidingsfonds. Over de zogeheten «tweede tranche opleidingen»,
die per 2008 toegelaten worden tot het opleidingsfonds, heb ik u met mijn
brief van 4 juli 2006 geïnformeerd (Kamerstuknummer 29 282,
nr. 32). Voor nadere informatie over het opleidingsfonds verwijs ik u naar
mijn eerdere brieven over dit onderwerp (Kamerstuknummer 29 282, nr.
23 en 28).6.1.4 Dure en weesgeneesmiddelenVoor de financiering van dure geneesmiddelen en weesgeneesmiddelen (geneesmiddelen
voor zeldzame ziekten) kunnen zorgaanbieders een beroep doen op beleidsregels
van CTG/ZAio. Sinds 1 januari 2006 kunnen zorgaanbieders voor dure geneesmiddelen
80% van de kosten en voor weesgeneesmiddelen 95% van de kosten
nagecalculeerd krijgen. Deze beleidsregels beschouw ik echter als een tijdelijke
oplossing. De behandeling met dure geneesmiddelen en de behandeling van weesziekten
zullen waar mogelijk in DBCs ondergebracht worden. Ik zal met de betrokken
partijen onderzoeken hoe dit het beste vorm gegeven kan worden.6.2 RandvoorwaardenIk heb CTG/ZAio gevraagd een uitvoeringstoets uit te brengen over de verdere
deregulering van de ziekenhuiszorg. Die toets is onlangs uitgebracht onder
de titel «de zichtbare hand». Hierin heeft CTG/ZAio een aantal
randvoorwaarden benoemd dat van belang wordt geacht bij verdere deregulering
van de ziekenhuiszorg. Hieronder benadruk ik expliciet dat er sprake moet
zijn van integrale DBCs en een goede risicoverevening voor verzekeraars.6.2.1 Integrale DBCs: kapitaallasten en medisch specialistenZowel in het A-segment als het B-segment wordt de bekostiging van ziekenhuizen
en specialisten gebaseerd op DBCs met een integraal tarief of een integrale
prijs. De kapitaallasten en kosten voor medisch specialisten zijn dus in het
tarief of de prijs berekend.KapitaallastenDe bekostiging van de ziekenhuiszorg wordt zowel in het A-segment als
in het B-segment gebaseerd op DBCs met een integraal tarief of een integrale
prijs. De kapitaallasten zullen voor beide segmenten daarom vanaf 1 januari
2008 onderdeel gaan uitmaken van het tarief respectievelijk de prijs van de
geleverde zorgproductie. In mijn brief over transparante en integrale tarieven
(Kamerstukken II, 2004/2005, 27 659, nr. 52) ben ik uitvoerig ingegaan
op de problematiek van de kapitaallasten. Aparte vergoeding van de kapitaallasten
leidt tot onzuivere afwegingen en tot beperking van de eigen verantwoordelijkheid
van het instellingsbestuur. Opname van de kapitaallasten in de prijzen en
tarieven biedt zorgaanbieders vrijheid van investeringsbeleid. Zorgaanbieders
gaan dan zelf beschikken over eigendom en vermogen en zullen ook de daaraan
verbonden risico’s gaan dragen. De nacalculatie op kapitaallasten zal
komen te vervallen.De beoordeling en goedkeuring van investeringsvoorstellen door de overheid levert hoge transactiekosten op. Met het opnemen van de kapitaallasten
in het tarief of de prijs van de geleverde zorgproductie, is sprake van een
aanzienlijke deregulering die leidt tot een grote vermindering van administratieve
lasten. De bemoeienis van het College bouw zorginstellingen komt uiteindelijk
geheel te vervallen.De in deze brief voorgestelde benadering van de tarieven voor DBCs heeft
uiteraard gevolgen voor de doorberekening van kapitaallasten. Voor een groot
deel van het aanbod worden zorgaanbieders vrij om zelf te bepalen hoe ze de
kapitaallasten in hun prijzen opnemen. Van een «normatieve kapitaallasten
component» zal voor dit deel van het aanbod geen sprake zijn.Medisch specialistenHet honorarium voor medisch specialisten maakt integraal onderdeel uit
van de DBC-prijs en de lumpsum wordt afgeschaft. Het honorarium voor de medisch
specialist is één van de kostencomponenten van de DBC. Dit geldt
zowel voor vrijgevestigde specialisten als voor specialisten in loondienst.De Commissie Uurtarief Medisch Specialisten heeft mij geadviseerd over
de hoogte van een normatief onderbouwd en maatschappelijk aanvaardbaar uurtarief.
Ik beraad mij nog op de verdere uitwerking van de bekostiging van medisch
specialisten en mijn standpunt op het advies van de Commissie Uurtarief, alsmede
op de wijze waarop de honorering van de medisch specialisten binnen de DBC-systematiek
vorm krijgt.6.2.2 RisicovereveningOp het moment dat er sprake is van vrije prijzen voor het overgrote deel
van de ziekenhuiszorg, is het vanuit het oogpunt van prijsbeheersing noodzakelijk
dat verzekeraars voldoende financiële prikkels hebben om lage inkoopprijzen
te bedingen. Van dergelijke financiële prikkels kan alleen sprake zijn
als de vereveningsbijdragen vooraf goed vastgesteld worden. Als die vooraf
vastgestelde vereveningsbijdragen niet goed aansluiten bij het risicoprofiel
van verzekerden, zou er namelijk achteraf aan verzekeraars financiële
compensatie op basis van gerealiseerde kosten geboden moeten worden. Een dergelijk
compensatiemechanisme zou er toe leiden dat verzekeraars een minder sterk
financieel belang hebben bij het bedingen van lage DBC-prijzen. 2008 is het
eerste jaar waarvoor het mogelijk is de vereveningsbijdragen aan verzekeraars
vast te stellen aan de hand van kostencijfers waarin ook direct de effecten
van DBC-financiering zijn verwerkt. Hierdoor kunnen de vereveningsbijdragen
vooraf veel beter worden vastgesteld dan in de jaren 2005, 2006 en 2007, waarin
maar in beperkte mate in de risicoverevening rekening kon worden gehouden
met de effecten van DBC-financiering. Het is dan ook te voorzien dat er vanaf 2008
veel minder achteraf hoeft te worden gecompenseerd op de kosten van ziekenhuiszorg.
Uiteindelijk is het de bedoeling dat verzekeraars volledig risicodragend zijn
over het deel van de ziekenhuiskosten dat door DBCs wordt bekostigd.6.3 Overig6.3.1 Zorg in categorale instellingenRadiotherapeutische instellingen en dialysecentra zijn per 1 februari
2006 gaan registreren en declareren op basis van DBCs. Voor de overige categorale
instellingen geldt een gefaseerde invoering: vanaf 1 januari 2006
registreren long-astmacentra en epilepsiecentra, per 1 april 2006 registreren
audiologische instellingen. Beoogd wordt dat deze organisaties per 1 januari
2007 ook DBCs gaan declareren. Revalidatie-instellingen gaan per
1 januari 2008 declareren op basis van DBCs. De hoofdlijn die in deze
brief staat vermeld, geldt ook voor categorale instellingen.6.3.2 Poliklinische geneesmiddelenSinds de invoering van de DBC-systematiek in de ziekenhuizen bestaat het
voornemen de geneesmiddelen die voorgeschreven worden op de polikliniek zo
mogelijk onder te brengen in de DBC-systematiek. Die ontwikkeling draagt bij
aan een integrale afweging over de behandeling van patiënten en het bevordert
de doelmatigheid. Het onderbrengen van poliklinische geneesmiddelen in de
DBC-systematiek heeft echter aanzienlijke consequenties, zowel in de uitvoering
als in de kosten. Om de consequenties en knelpunten daarvan in de praktijk
in kaart te brengen, heb ik het voornemen enkele experimenten te starten.
Ik wil met deze experimenten beginnen onder voorwaarde dat alle partijen hieraan
hun medewerking en bijdrage leveren. De ervaringen uit die experimenten kunnen
vervolgens benut worden voor het daadwerkelijk onderbrengen van poliklinische
geneesmiddelen in de DBCs, waarbij 1 januari 2008 de streefdatum is.7 ConclusieHet volgende kabinet kan grote stappen zetten in de liberalisering van
de ziekenhuisbekostiging. Ik heb daartoe de eerste stappen gezet door de DBC-systematiek
te introduceren en de sector de eerste ervaringen met vrije prijsvorming te
laten opdoen. Nu tref ik de voorbereidingen voor verdere deregulering, opdat
het volgend kabinet kan besluiten om vanaf 1 januari 2008 een aanzienlijke
uitbreiding van vrije prijsvorming in de ziekenhuiszorg te bewerkstelligen.
Om dit te realiseren moeten onder andere de kapitaallasten integraal onderdeel
gaan uitmaken van de DBCs.Zorgaanbieders en zorgverzekeraars moeten vanaf 1 januari 2008
de mogelijkheid krijgen om voor het grootste deel van de ziekenhuiszorg vrij
over de prijzen, de kwaliteit en het volume van zorg te onderhandelen. Dit
zal leiden tot doelmatigere en meer innovatieve zorg, die beter aan de wensen
van patiënten tegemoet komt.Alleen voor die delen van de ziekenhuiszorg waarvoor ik vanuit het oogpunt
van kwaliteit of toegankelijkheid vrije prijsvorming tussen aanbieders en
verzekeraars niet geschikt acht, zullen (maximum)tarieven worden vastgesteld.
Omdat het mogelijk is dat er zich na het invoeren van vrije prijsvorming voor
het grootste deel van de ziekenhuiszorg in de eerste jaren prijsstijgingen
voordoen, zal een instrument worden geïntroduceerd dat de prijsstijging
zal beheersen. Dit instrument is tijdelijk van aard.De Minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport,J. F. Hoogervorst XNoot1Uiteraard zolang dit niet leidt tot zogenaamde «roofprijzen»,
waar de NZa op zal toezien. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-29248-30.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl