Arbeid en zorg; Verslag algemeen overleg over de reïntegratie op de arbeidsmarkt van alleenstaande ouders in de bijstand
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-09 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 26447, nr. 38

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum vergadering

13-12-2000

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2000-2001

26447 nr. 38

06-12-2000

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamVragen en opmerkingen uit de commissieHet antwoord van de regeringOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 26447Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 40 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
26 447Arbeid en Zorgnr. 38VERSLAG VAN EEN ALGEMEEN OVERLEGVastgesteld 6 december 2000De vaste commissie voor Sociale Zaken en Werkgelegenheid1 heeft
op 16 november 2000 overleg gevoerd met minister Vermeend van Sociale Zaken
en Werkgelegenheid over:– de uitvoering van de motie-Bussemaker/Schimmel
inzake reïntegratie op de arbeidsmarkt van alleenstaande ouders in de
bijstand (SOZA-00-832);– het eindrapport van het onderzoek «Alleenstaande
ouders over zorgen en werken» (SOZA-00-866).Van dit overleg brengt de commissie bijgaand beknopt verslag uit. Vragen en opmerkingen uit de commissieMevrouw Bussemaker (PvdA) uit haar tevredenheid
over het plan van de regering als antwoord op de motie-Bussemaker/Schimmel,
hoewel zij op onderdelen nog wel enkele vragen heeft. Voor alleenstaande ouders
met kinderen jonger dan vijf jaar komt er geen actieve sollicitatieplicht,
maar zij gaan wel vallen onder de doelgroep voor een sluitende aanpak. Daaruit
volgen rechten en plichten. Hoe en wanneer worden deze plichten geformuleerd
en wie gaat dat doen? Als van alleenstaande ouders wordt verwacht dat zij
meewerken aan gemaakte afspraken, bijvoorbeeld over scholing, moet die scholing
wel zodanig georganiseerd zijn dat die gecombineerd kan worden met arbeid
en zorg. Wat staat de minister precies voor ogen? Er is geen actieve sollicitatieplicht,
maar wel de verplichting, passend werk te aanvaarden. Wie bepaalt wat passend
werk is?Voor alleenstaande ouders met kinderen tussen vijf en zestien jaar blijft
de sollicitatieplicht gehandhaafd. Er komt geen deeltijdnorm, maar er wordt
wel rekening gehouden met zorgtaken. In deze gevallen zal een deeltijdbaan
als passende arbeid worden beschouwd. Het aantal uren hangt af van de situatie.
In de motie wordt gesproken over een beschikbaarheid voor de arbeidsmarkt
van minimaal twintig uur per week. Mevrouw Bussemaker beaamt dat het aantal
uren niet voor ieder individu hetzelfde behoeft te zijn. Wie bepaalt echter
hoe en wanneer een deeltijdbaan als passende arbeid wordt gezien? Het gaat
haar ook om de manier waarop het werk is georganiseerd. Wordt er rekening
gehouden met schooltijden, met het aantal kinderen, met verandering van situatie?
60% van de alleen-1staande ouders met kinderen boven de vijf jaar krijgt een gedeeltelijke
of volledige vrijstelling van de arbeidsverplichting. Er is een grote discrepantie
tussen de praktijk van vrijstelling en het principe van arbeidsplicht. In
de richtlijn passende arbeid staat al dat rekening gehouden kan worden met
de zorg voor kinderen. Mevrouw Bussemaker dringt erop aan dat in de richtlijn
de deeltijdnorm geformuleerd gaat worden. Een deeltijdbaan moet het uitgangspunt
zijn. Het doel moet zijn belemmeringen voor vrouwen op te heffen bij de kansen
die zij willen krijgen. Hoe denkt de minister dat in de praktijk tot uitvoering
te brengen?De minister spreekt in zijn brief over een werk- of scholingstraject,
een zorgtraject of een combinatie hiervan voor alle alleenstaande ouders met
kinderen van nul tot zestien jaar. Dat is precies hetgeen zij steeds heeft
bepleit, namelijk het scheppen van kansen voor deze ouders. Gemeentes dienen
in hun beleidsplannen aan te geven hoe zij de begeleiding van alleenstaande
ouders intensiveren en vormgeven. Omdat het maatwerk dient te zijn, moet er
met de betrokkene over gesproken worden. Mevrouw Bussemaker verzoekt de minister
op dit terrein een systeem van benchmarking in te voeren, bijvoorbeeld tussen
sociale diensten, zodat diensten die hieraan veel aandacht besteden daar ook
voor beloond worden.De inkomensplannen voor deze groep ouders klinken mooi, maar zijn niet
helemaal te doorgronden. Kan de minister de inkomenseffecten wat meer concretiseren?
Kan hij het overzicht nog voor de begrotingsbehandeling van het ministerie
van SZW naar de Kamer sturen? Uitgangspunt voor haar is dat werk moet lonen
en er geen armoedeval moet optreden. Vooral voor laagopgeleide vrouwen zijn
extra stimulerende maatregelen nodig.Mevrouw Bussemaker uit haar twijfel over de redenering van de minister
dat extra zorgverlof voor alleenstaanden hun arbeidspositie zal verslechteren.
Zij verzoekt de minister of hij staatssecretaris Verstand wil vragen de Kamer
voor de behandeling van het wetsvoorstel Arbeid en zorg grondiger in te lichten
over de verschillende modaliteiten.De heer De Wit (SP) vindt het niet het toppunt
van emancipatie als alleenstaande ouders moeten gaan werken. Voor hem is dat
veeleer dat ook alleenstaande ouders moeten kunnen kiezen voor zorg, arbeid
of een combinatie die voor hen aanvaardbaar is. Die keuzevrijheid hebben ouders
met kinderen boven de vijf jaar niet. Daarin komt in de voorstellen van de
minister geen verandering. Deze voorstellen zijn naar het oordeel van de heer
De Wit een verscherping van het beleid. Hoewel hij begrip heeft voor de positie
van de minister dat bij deze krapte op de arbeidsmarkt iedereen aan het werk
moet, betreurt hij het dat dit aspect hierbij een rol speelt. Als gevolg hiervan
hebben ouders met kinderen boven de vijf jaar een sollicitatieplicht. Ouders
met kinderen onder de vijf jaar hebben geen sollicitatieplicht, maar wel een
arbeidsplicht. Zijn de voorgestelde maatregelen voor ouders met kinderen jonger
dan vijf jaar wel in het belang van het kind? Zal het gevolg niet zijn dat
de bijstandsmoeder naar het werk wordt gestuurd om te zorgen voor de kinderen
van een ander en dat haar eigen kinderen naar de kinderopvang moeten? De cirkel
is rond nu er een arbeidsplicht komt, in combinatie met kinderopvang en scholing,
echter ook met een sanctie bij weigering. Gemeentes die een te soepel beleid
voeren, worden ook geconfronteerd met sancties. Is dat nu in het belang van
de ouders, maar vooral van de kinderen?Omdat alleenstaande ouders hoogstens in deeltijd kunnen gaan werken, is
ontsnapping aan de armoede op korte termijn niet mogelijk. Het is de vraag
of daarvoor het zware mechanisme van arbeidsplicht in combinatie met de dreiging
met sancties gebruikt moet worden. Is het niet reëler te zeggen dat een
baan met een redelijk perspectief om uit de bijstand te komen nog niet in
het vooruitzicht gesteld kan worden? De heer De Wit constateert dat de motie nog niet in haar totaliteit wordt
uitgevoerd. Met name over het extra zorgverlof staat niets in de brief. Hij
sluit zich aan bij de vragen over het vastleggen van de norm van deeltijdwerk.De vrijstelling van de arbeidskorting noemt hij een sympathieke gedachte.
Waarom wordt die beperkt tot alleenstaande ouders met kinderen jonger dan
vijf jaar en niet uitgebreid tot alle alleenstaande ouders in de bijstand?Het uitgangspunt van de heer De Wit blijft dan ook dat er een keuzevrijheid
moet zijn voor ouders in de bijstand met kinderen tot zestien jaar. Aangezien
de standpunten in de Kamer daarover anders liggen, moet die keuzevrijheid
in ieder geval bestaan voor ouders met kinderen jonger dan vijf jaar. De stelling
is steeds dat in de toekomst aansluitingsproblemen ontstaan als niet getracht
wordt de alleenstaande ouder naar de arbeidsmarkt te geleiden. Daarop dient
dan in de toekomst de nadruk te worden gelegd. Dat verdient de voorkeur boven
deze cirkel met dwangmaatregelen.Mevrouw Schimmel (D66) dankt de minister voor
het toezenden van het rapport «Alleenstaande ouders over zorgen en werken».
Uit dit rapport blijkt dat de arbeidsverplichting het best aansluit bij hoogopgeleide,
alleenstaande ouders en minder bij de mogelijkheden en motivatie van laagopgeleide,
alleenstaande ouders. De resultaten van het onderzoek ondersteunen de motie
die zij met mevrouw Bussemaker heeft ingediend.Mevrouw Schimmel juicht het toe dat de minister afziet van de actieve
sollicitatieverplichting voor alleenstaande ouders met kinderen jonger dan
vijf jaar. Zij worden wel benaderd door de gemeente, maar krijgen een ander
aanbod. Kan het onderzoeksrapport «Alleenstaande ouders over zorgen
en werken» betrokken worden bij het Divosatraject ter vergroting van
het commitment en de deskundigheid van gemeentes?De maatregelen voor alleenstaande ouders met kinderen van vijf tot zestien
jaar bevallen mevrouw Schimmel minder. Ook zij worden actief benaderd. Tot
een passend aanbod wordt ook een (deeltijd)baan gerekend. Dat woord deeltijd
behoort niet tussen haakjes te staan. Uit de rest van de brief blijkt dat
een deeltijdbaan het enige passende aanbod is. De minister schrijft dat in
de richtlijn passende arbeid al staat dat rekening moet worden gehouden met
de zorg voor kinderen. Waarom is dan vorig jaar nog zo'n discussie gevoerd
over de vraag of een actieve sollicitatieverplichting voor alleenstaande ouders
in de bijstand met kinderen tussen de vijf en zestien jaar een volledige baan
betreft, als nu als reden wordt aangevoerd dat de richtlijn passende arbeid
al voldoende mogelijkheden biedt om daarvan af te wijken? De norm in de richtlijn
is niet krachtig genoeg geformuleerd. De norm deeltijdarbeid dient of in de
wet te worden geregeld, of de richtlijn moet zodanig worden aangepast dat
duidelijker wordt dat voor alleenstaande ouders in de bijstand deeltijdarbeid
passende arbeid is.Een zorgverlof van tien dagen geldt alleen voor een volledige baan. Aangezien
de conclusie is dat een volledige baan geen passende arbeid is voor een alleenstaande
ouder, wordt het zorgverlof overeenkomstig minder. Een zorgverlof van twee
á drie dagen per jaar is wel erg karig. Ook bij een deeltijdbaan lijkt
een voltijds zorgverlof noodzakelijk.Het bevreemdt mevrouw Schimmel dat alleen voor alleenstaande ouders met
kinderen jonger dan vijf jaar en voor mensen vanaf 57,5 jaar de arbeidskorting
niet verrekend wordt met de bijstandsuitkering. Waarom wordt de arbeidskorting
beperkt tot deze groepen en niet verbreed tot alle alleenstaande ouders met
kinderen tot zestien jaar? Waarom is deze regeling nog niet opgenomen in de
belastingwetgeving?De heer Kamp (VVD) merkt op dat het bij het
credo «werk, werk, werk» om drie dingen gaat, te weten het versterken
van het fundament onder de noodzakelijke sociale zekerheid, het
zekerstellen van de voorzieningen voor de groeiende groep ouderen in de toekomst
en de zelfstandigheid en onafhankelijkheid van iedereen die kan werken. De
huidige groei van de werkgelegenheid biedt groepen die tot nu toe voor een
deel aan de kant stonden perspectieven. Werk socialiseert, integreert, biedt
kansen en maakt economisch zelfstandig. Ouders die werken geven het goede
voorbeeld aan hun kinderen.Als door overheidsbeleid kansen op werk gemist worden, verzet hij zich
daar consequent tegen. Voorbeelden zijn de armoedeval, sociale diensten die
hun cliënten prikkels onthouden en lakse fraudebestrijding of het groepsgewijze
afschrijven van mensen. Zo heeft circa 60% van de bijstandsontvangers geen
arbeids- of sollicitatieverplichting. Tot deze groep behoren alleenstaande
ouders met kinderen jonger dan vijf jaar. Hierdoor lopen zij het risico nooit
meer een kans te maken op de arbeidsmarkt en permanent van een uitkering afhankelijk
te blijven.De arbeidsverplichting als middel om hen er volledig bij te betrekken,
kan voor alleenstaande ouders met jonge kinderen nooit meer dan het halve
verhaal zijn. De andere helft is de extra aandacht en ondersteuning die de
overheid hun tijdelijk kan geven. Hiervoor zijn diverse middelen beschikbaar
zoals de individuele ontheffing bij medische of psychosociale problemen, 126
mln. voor 6300 gratis kinderopvangplaatsen, waardoor in de praktijk 12 600
kinderen kunnen worden opgevangen, begeleiding bij een traject naar werk,
beperking van de verplichting tot 24 uur per week en financiële verbetering
bij werkaanvaarding.De heer Kamp toont zich verheugd over de verdere verbeteringen die de
minister aankondigt als gevolg van de motie-Bussemaker/Schimmel. Iedereen
in deze groep krijgt nu een passend aanbod in het kader van de sluitende aanpak.
Dat is een revolutionair verschil omdat tot nu toe door de sociale diensten
geen aandacht werd besteed aan alleenstaande ouders met jonge kinderen. Positief
is ook dat de minister toezegt dat als de gratis opvang voor deze groep ouders
onvoldoende blijkt te zijn, nog meer kinderopvang te zullen regelen. Een andere
verbetering is het inzetten van de arbeidskorting en een belastingvrije werkaanvaardingspremie.Naast alle aandacht en ondersteuning moet het uitgangspunt blijven dat
iedere ouder uit deze groep erbij hoort en dat van hen gevraagd wordt, door
werk in eigen inkomen te voorzien. De minister kiest echter voor een aanpak
die vlees noch vis is. Men is verplicht een baan of een traject te aanvaarden,
bij weigering volgt sanctie, maar men wordt niet gevraagd zelf actief naar
werk te zoeken. Dat is bevoogdend en een onnodige, aparte behandeling die
niet van deze tijd is. Ook uit het onderzoeksrapport blijkt dat voor welslagen
een eigen, actieve opstelling essentieel is. Die moet door de overheid gestimuleerd
worden.De heer Kamp is het er niet mee eens dat de minister het uitgangspunt
van een normale arbeidsverplichting laat vallen voor alleenstaande ouders
met schoolgaande kinderen. De minister wil deze verplichting vervangen door
een individueel nader te bepalen deeltijdverplichting. De gekozen formulering
is niet erg helder. Natuurlijk moet de mogelijkheid van een individuele ontheffing,
in welke vorm dan ook, blijven bestaan en moet er extra aandacht en eventueel
ondersteuning zijn voor deze groep, maar een aparte, bevoogdende algemene
regel acht de heer Kamp ongewenst. De hoofdregel moet ook voor deze groep
zijn dat men zelf probeert via werk in zijn inkomen te voorzien.Mevrouw Van Gent (GroenLinks) memoreert dat
een meerderheid in de Kamer een aantal voorwaarden wil verbeteren alvorens
überhaupt gesproken kan worden over arbeidsplicht voor alleenstaande
ouders met jonge kinderen. Volgens de minister moeten de gemeentes een passend
aanbod doen dat aansluit bij de persoon in kwestie. Geldt deze sluitende aanpak
met als belangrijk onderdeel de deeltijdnorm voor alle alleenstaande
ouders met kinderen van nul tot zestien jaar? Of wordt de wet alleen veranderd
voor alleenstaande ouder met kinderen jonger dan vijf jaar?Uitgangspunt in deze discussie is voor mevrouw Van Gent altijd het recht
op arbeid geweest. Veel alleenstaande ouders zullen zich graag op de arbeidsmarkt
begeven, mits de omstandigheden aansluiten bij hun dagelijkse gang van zaken.
Zowel rijken als armen moeten een keuze kunnen maken tussen het combineren
van arbeid en zorg. Voor mevrouw Van Gent is het toppunt van emancipatie dat
men de keuze heeft uit arbeid en zorg of dat beide goed gecombineerd kunnen
worden. Gelukkig is de tijd voorbij dat alleenstaande ouders in de bijstand
niets hoefden, niets konden en niets mochten.De kinderopvang is echter nog niet goed geregeld. Met name in de grote
steden is er sprake van een tekort. De oplossing wordt op de lange baan geschoven.
Veel gemeentes zijn nog onbekend met de regeling kinderopvang en buitenschoolse
opvang alleenstaande ouders (KOA). Er is vooral behoefte aan meer flexibele
kinderopvang. Is de KOA-regeling inmiddels in alle gemeentes van kracht? Hoe
is de afbouwregeling als mensen werk aanvaarden en gebruik maken van de KOA-opvang?
Over de tussenschoolse opvang rept de minister met geen woord. De buitenschoolse
opvang houdt op bij twaalf jaar, terwijl de sluitende aanpak geldt voor ouders
met kinderen tot zestien jaar.Mevrouw Van Gent pleit voor een groter aantal dagen van het kortdurend
zorgverlof voor alleenstaanden. De doelgroep, die nu nog uitermate conservatief
wordt omschreven, moet worden uitgebreid. Het is een misverstand te denken
dat alle tien dagen zorgverlof automatisch worden opgenomen. Dat gebeurt alleen
bij calamiteiten. Bij de behandeling van de Wet arbeid en zorg zal zij voorstellen
op dit punt doen.De arbeidskorting is gerelateerd aan het aantal gewerkte uren. Of krijgt
iedereen hetzelfde bedrag? Is per 1 januari 2001 de onbelaste premie inderdaad
geregeld? Hoe is de stand van zaken van het overleg met het ministerie van
Financiën? Over de armoedeval dient meer duidelijkheid te worden gecreëerd.Mevrouw Van Gent is er een voorstander van dat de norm van twintig uur
per week naar beneden kan worden bijgesteld. Als twintig uur werken in de
individuele omstandigheden te veel is, kan men dan weigeren? Volgt er dan
een sanctie? Ambtenaren van de sociale dienst die dit maatwerk moeten gaan
leveren, dienen daarop extra geschoold te worden. Wordt hierover overlegd
met de VNG en Divosa? Hoe gelijkwaardig is dat maatwerk? Wie maakt uit wat
voor jou maatwerk is? Zijn er objectieve elementen waaraan dat afgemeten kan
worden? Anders kan rechtsongelijkheid hiervan een gevolg zijn.Vooral de vrouwenvakscholen kunnen in dit verband maatwerk leveren. Onderzocht
wordt of zij hierbij betrokken kunnen worden. De andere scholingsinstituten
dienen in ruimere mate voor deze doelgroep cursussen en opleidingen aan te
bieden die aansluiten aan de schooltijden van hun kinderen.Mevrouw Van Gent vraagt aandacht voor het leeftijdscriterium en de positie
van de werkgevers. Uit een onderzoek van de FNV blijkt dat het voor mensen
boven de 40 erg moeilijk is, werk te vinden. Werkgevers zijn vaak niet bereid
of in staat echt goede banen in deeltijd aan te bieden. Zij kijken nog te
ouderwets en benepen naar het arbeidspotentieel en zijn niet in staat arbeid
eigentijds te organiseren.Mevrouw Van Gent verzoekt de minister, na een jaar het beleid te evalueren,
zodat kan worden nagegaan of mensen erin slagen een duurzame plek op de arbeidsmarkt
te verkrijgen. Het mag niet zo zijn dat in tijden van economische voorspoed
mensen mogen toetreden tot de arbeidsmarkt, maar bij een dipje meteen weer
moeten vertrekken. De heer Van Middelkoop (RPF/GPV) deelt mee
tevens namens de fractie van de SGP het woord te voeren. Het is belangrijk
dat in de wet blijft staan dat alleenstaande ouders met kinderen jonger dan
vijf jaar zijn vrijgesteld van sollicitatieplicht. Hij memoreert dat de sollicitatievrijstelling
in de Bijstandswet is opgenomen op nadrukkelijke wens van de Kamer. Door de
jaren heen is de dreiging gebleven dat een (meerderheid) van de Kamer van
die sollicitatievrijstelling af wil.Bij het uitwerken van de plannen staan de belangen van het kind en het
belang van de alleenstaande ouder om de mogelijkheden te verbeteren om arbeid
en zorg te combineren nog onvoldoende centraal. Mevrouw Bussemaker heeft het
idee van benchmarking geopperd, maar hierbij gaat het om zaken waarbij het
lastig is vast te stellen wat precies het beste is. Gemeentes hebben vrijheid
in dezen. Bovendien kan de gemeenteraad het beleid controleren, zodat de heer
Van Middelkoop zich terughoudend opstelt tegenover dit voorstel.Hij steunt de voorstellen van de minister voor de kinderopvang en scholing.
Voor sociaal geïndiceerde kinderopvang is subsidie op haar plaats. Naarmate
er in de praktijk meer sprake zal zijn van arbeidsdwang, zal de roep om extra
zorgverlof groter worden. Dit punt dient in het wetsvoorstel Arbeid en zorg
nader met staatssecretaris Verstand besproken te worden.De voorgestelde financiële stimulansen bij het opdoen van werkervaring
krijgen de steun van de heer Van Middelkoop. Is het echter rechtvaardig dat
voor de bestaande gevallen de huidige vrijlatingsregeling wordt gehandhaafd?
Nederland kent de hoofdregel dat bij verslechtering van rechten de bestaande
rechten worden gerespecteerd. In dit geval is geen sprake van verslechtering,
maar van verbetering. Waarom wordt die dan niet ingevoerd voor de huidige
gevallen?In eerste instantie lijkt er sprake te zijn van verbetering voor alleenstaande
ouders met jonge kinderen. Er wordt gesproken over passende arbeid. Vervolgens
worden vrouwen met kinderen jonger dan vijf jaar in feite berispt omdat zij
een hoog zorgethos hebben en dringend gemaand het huis te verlaten en aan
het werk te gaan. Is de strekking van de brief dat zij niet behoeven te solliciteren,
maar wel moeten werken? Is de sanctie bij het weigeren van werk geen ondermijning
van de positieve inhoud van het hele ondersteuningspakket?Kan de minister aangeven wat de gevolgen van de voorstellen zijn voor
de Algemene bijstandswet? Komt er een wijziging van deze wet?Mevrouw Bijleveld-Schouten (CDA) stelt dat
in de nota «Op weg naar een nieuw evenwicht tussen arbeid en zorg»
de zorgarbeid te weinig gewaardeerd wordt en alleenstaande ouders te weinig
keuzevrijheid hebben. De minister stelt voor in de wet vast te leggen dat
alle alleenstaande ouders in de bijstand in het kader van de sluitende aanpak
een passend aanbod krijgen. Hoe wil hij dat precies regelen? Op zichzelf is
zij het ermee eens dat al deze ouders worden benaderd om te praten over een
passend aanbod. Toch is dit een dilemma. Enerzijds is zij een voorstander
van een ruime vrijstelling, anderzijds realiseert zij zich dat hoe langer
mensen uit het arbeidsproces zijn, hoe moeilijker het wordt, terug te komen.
Om die reden hecht zij zeer aan keuzevrijheid. Blijft het mogelijk ook een
passend aanbod af te wijzen? Hoe denkt de minister daarover?Op welke gronden is individuele ontheffing mogelijk voor alleenstaande
ouders met kinderen jonger dan vijf jaar? In hoeverre kunnen gemeentes maatwerk
leveren? Als echter eenmaal afspraken zijn gemaakt over een traject, waaraan
rechten en plichten zijn verbonden, dienen deze te worden nagekomen. Op welk
moment kan er gesproken worden over een afspraak? Is dat al bij de uitnodiging
voor het eerste gesprek? Op welke gronden kunnen sancties worden opgelegd?
Wat verstaat de minister onder «als het in redelijkheid niet mogelijk
is»?Voor de alleenstaande ouders met kinderen tussen vijf en zestien jaar
wordt een partiële arbeidsplicht ingevoerd. Ook voor deze groep moet
de individuele ontheffing op verschillen gronden mogelijk blijven.
Hoe is dat geregeld?Mevrouw Bijleveld steunt de voorstellen voor kinderopvang en de verruiming
van de scholingsmogelijkheden. Over het zorgverlof kan bij de behandeling
van het wetsvoorstel Arbeid en zorg worden gesproken. Het aantal dagen behoeft
niet te worden uitgebreid. Zij twijfelt over het naar rato verminderen van
het aantal dagen zorgverlof bij deeltijdwerk.De bestaande vrijlatingsregeling voor alleenstaande ouders met kinderen
jonger dan vijf jaar werkt negatief op een aantal inkomensafhankelijke regelingen
en veroorzaakt een armoedeval. Zij steunt dan ook het voornemen om de regeling
te vervangen door een regeling die deze nadelen niet heeft. Het moet mogelijk
zijn individueel af te wijken van de regeling voor de groep met kinderen tussen
de vijf en zestien jaar. Hoe denkt de minister maatwerk voor deze groep te
leveren? Wat bedoelt hij in dit verband met netto-inkomen? Waarom komt er
een overgangsregeling? Voor sommige mensen kan dat een achteruitgang betekenen.
Wanneer worden de voorstellen van kracht?Het antwoord van de regeringDe minister antwoordt blij te zijn met de
steun op hoofdlijnen van zijn beleid. Het komt nu aan op de uitwerking. Staatssecretaris
Verstand zal in de nota naar aanleiding van het verslag bij het wetsvoorstel
Arbeid en zorg nader ingaan op het zorgverlof. Op verzoek van de Kamer heeft
hij een brief geschreven over de financiële stimulansen, waarover is
gedebatteerd bij het wetgevingsoverleg over de Aanpassingswet en waarbij de
heer Stroeken een amendement onder nr. 8 heeft ingediend. De minister heeft
een voorstel gedaan dat is toegespitst op personen van 57,5 jaar en ouder
en op alleenstaande ouders met kinderen onder de vijf jaar. Het amendement
van de heer Stroeken gaat verder. De minister wil eerst de uitkomst van dit
traject afwachten. Mocht er aanleiding zijn dit onderwerp opnieuw aan de orde
te stellen, dan kan dat gebeuren bij de behandeling van de begroting voor
Sociale Zaken en Werkgelegenheid. Hij zegt toe de Kamer nog voor die tijd
een overzicht te sturen van de inkomenseffecten. Het is inderdaad mogelijk
dat er een verslechtering optreedt. Dat mag niet met terugwerkende kracht
gebeuren voor de bestaande gevallen. Om die reden stelt hij een overgangsregeling
voor. In het toegezegde overzicht zal hij tevens dieper ingaan op de vraag
over het netto-inkomen. Onder netto-inkomen verstaat hij hetgeen iemand na
kortingen overhoudt en dat is het bedrag dat men aan het eind van de maand
in handen krijgt.Er is een wezenlijk verschil tussen de aanpak vorig jaar en die waarvoor
nu wordt gekozen, namelijk een sluitende aanpak. De kern is het verlenen van
steun aan een groep die in het verleden is losgelaten met als doel hen weer
maatschappelijk te betrekken. Er wordt gezocht naar mogelijkheden voor het
doen van een passend aanbod. Om dat passende aanbod gaat het. Voor een passend
aanbod kunnen geen normen in de wet worden vastgesteld. Voor de een is twintig
uur een passend aanbod en voor een ander misschien tien, vijftien of juist
zesentwintig uur. Bij dat passende aanbod dient rekening te worden gehouden
met tal van aspecten, zoals de school- en werktijden, het aantal kinderen,
de kinderopvang. Dat vraagt nogal wat van de gemeentes. De minister is daarover
in gesprek met de VNG. Er is een intentieverklaring getekend die ook naar
de Kamer is gestuurd. Met een groep wethouders wordt besproken op welke wijze
uitvoering kan worden gegeven aan het beleid zoals is uiteengezet in de brief.
Het doel is een min of meer uniform beleid met een zekere marge voor de lokale
politiek.Tegelijkertijd moet worden nagegaan of de richtlijn passende arbeid moet
worden veranderd. De richtlijn kan zo worden geïnterpreteerd dat als
er kinderen zijn een deeltijdbaan als passende arbeid moet worden beschouwd.
De vraag is of dat straks in de praktijk voldoende duidelijk is. In
overleg met de gemeentes zal worden nagegaan welke regelingen moeten worden
aangepast en wat de beste methode is om het uitgangspunt passende arbeid vast
te leggen, namelijk in de wet of in een brief aan gemeentes. In verband met
de rechten en plichten die daaraan kunnen worden ontleend, dient dit zowel
voor de betrokkenen als voor de gemeentes duidelijk te zijn. De minister zegt
toe, nadat het overleg met de gemeentes is afgerond, de Kamer in februari/maart
te berichten welk wetgevend traject hem voor ogen staat en daarover met de
Kamer te praten. Het gaat immers om de uitwerking van de rechten en de plichten,
het nakomen van de afspraken, wie wanneer welke sanctie oplegt en wie wat
weegt. Niet de minister voert het beleid uit, maar de gemeentes. De minister
is verantwoordelijk voor een regeling die in de praktijk moet kunnen werken
en die toetsbaar is door de Kamer. Deze regeling wordt gemonitord en na een
jaar geëvalueerd. De minister is een voorstander van benchmarking waarover
al eerder afspraken met deze commissie zijn gemaakt. Uit die resultaatsvergelijkingen
moet blijken hoe de ene of de andere gemeente in de praktijk de regeling toepast.
De gemeentes dienen beleidsplannen te publiceren, waarin kenbaar wordt gemaakt
op welke wijze zij het beleid hebben aangepakt en wat de resultaten daarvan
zijn. Op die manier kunnen goede vergelijkingen met andere gemeentes worden
gemaakt. Dat bevordert zowel de inzichtelijkheid als de uniformiteit. Met
de VNG zal worden afgesproken welke elementen in de beleidsplannen opgenomen
moeten worden.In de motie wordt voor alleenstaande ouders met kinderen van vijf tot
zestien jaar uitgegaan van een beschikbaarheid voor de arbeidsmarkt van minimaal
twintig uur. De minister staat huiverig tegenover het stellen van een norm,
omdat die in de praktijk vaak een eigen leven gaat leiden. De norm dient niet
minimaal twintig uur te zijn, maar maatwerk. Hij benadrukt dat niet getracht
moet worden alles in normen of regels vast te leggen. De gemeentes moeten
enige ruimte krijgen om dat maatwerk te kunnen leveren. Het gaat hierbij om
een intentieverplichting van de gemeentes die is vastgelegd in overleg met
de VNG. In de intentieverklaring staat dat op basis van maatwerk aan alle
alleenstaande ouders een aanbod wordt gedaan, waarbij rekening wordt gehouden
met de individuele omstandigheden en waarbij wordt gelet op de combinatie
van arbeid en zorg en de beschikbaarheid van kinderopvang. In dat maatwerk
kunnen elementen als reistijd, het aantal kinderen of kinderopvang geobjectiveerd
worden. Over het algemeen verloopt een passend aanbod harmonieus. Voor de
conflictgevallen moet wel een regeling worden getroffen.De minister tracht verschillen tussen lagere en hogere inkomens te voorkomen
door de inspanningsverplichting van de gemeentes voor dat passende aanbod.
Men krijgt een passend aanbod, ongeacht de vooropleiding. Een passend aanbod
is uitdrukkelijk meer dan werk. Het kan ook een opleiding zijn die toegesneden
is op de persoonlijke situatie en die rekening houdt met kansen op de arbeidsmarkt.
Doordat mensen opgeroepen worden, een gesprek krijgen en bezien wordt welke
mogelijkheden er zijn, zal het in tegenstelling tot het verleden veel minder
voorkomen dat mensen de relatie met de arbeidsmarkt verliezen. De krapte op
de arbeidsmarkt biedt veel meer mogelijkheden om kansen te benutten. Zelfs
bij een afvlakkende economische groei zal er de komende jaren, mede gezien
de vergrijzingsgolf, sprake zijn van krapte op de arbeidsmarkt in vrijwel
alle sectoren.In het kader van een passend aanbod is de rol van de werkgever beperkt.
Als er geen deeltijdwerk is, dat als passend kan worden gekwalificeerd voor
de betrokkene, omdat een werkgever dat niet aanbiedt, dan is er geen passend
aanbod. De gemeente kan proberen na te gaan of dergelijk werk voorhanden is,
maar als het er niet is, houdt het op. De minister is in overleg met de werkgevers
in het kader van het oplossen van de krapte op de arbeidsmarkt. Hij wijst
hen erop dat er nog een groot potentieel van herintreders op de
arbeidsmarkt is. Het probleem is vraag en aanbod bij elkaar te brengen. In
potentie is er een groot aantal herintreders, dat een aantal uren wil werken,
maar dat vraagt ook van werkgevers maatwerk. Zij moeten in hun eigen belang
flexibel zijn om de krapte op de arbeidsmarkt te kunnen oplossen.Desgevraagd antwoordt de minister de regelgeving voor alleenstaande ouders
met kinderen jonger dan vijf jaar in de brief helder te hebben uiteengezet.
Voor hen geldt geen actieve sollicitatieplicht. Deze groep ouders krijgt wel
een passend aanbod dat is toegesneden op hun individuele situatie. Hij zegt
toe dit punt eveneens te betrekken bij het reeds eerder toegezegde overzicht.De voorzitter van de commissie,TerpstraDe griffier van de commissie,NavaXNoot1Samenstelling: Leden: Terpstra (VVD), voorzitter, Biesheuvel (CDA), Schimmel
(D66), Kalsbeek (PvdA), Bijleveld-Schouten (CDA), Noorman-den Uyl (PvdA),
ondervoorzitter, Kamp (VVD), Essers (VVD), Van Dijke (RPF/GPV), Bakker (D66),
Visser-van Doorn (CDA), De Wit (SP), Harrewijn (GroenLinks), Balkenende (CDA),
Van Gent (GroenLinks), Smits (PvdA), Verburg (CDA), Bussemaker (PvdA), Spoelman
(PvdA), Örgü (VVD), Van der Staaij (SGP), Santi (PvdA), Wilders
(VVD), Snijder-Hazelhoff (VVD), Depla (PvdA).Plv. leden: E. Meijer (VVD), Van Ardenne-van der Hoeven (CDA), Giskes
(D66), Hamer (PvdA), Dankers (CDA), Kortram (PvdA), Blok (VVD), Van Blerck-Woerdman
(VVD), Van Middelkoop (RPF/GPV), Van Vliet (D66), Stroeken (CDA), Marijnissen
(SP), Vendrik (GroenLinks), Mosterd (CDA), Rosenmöller (GroenLinks),
Schoenmakers (PvdA), Eisses-Timmerman (CDA), Wagenaar (PvdA), Middel (PvdA),
Weekers (VVD), Van Walsem (D66), Oudkerk (PvdA), De Vries (VVD), Klein Molekamp
(VVD), Van der Hoek (PvdA). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-26447-38.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl