Kredietcrisis; Brief van de Ministers van Financiën en van Economische Zaken
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2019-09-23 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 31371, nr. 88

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

28-01-2009

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2008-2009

31371 nr. 88

16-01-2009

 

 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Gerelateerde publicaties

Kamerstuk 31371, nr. 88 b1Gerelateerde publicatie

 
 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 31371Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 72 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
31 371Kredietcrisisnr. 88BRIEF VAN DE MINISTERS VAN FINANCIËN EN VAN ECONOMISCHE ZAKENAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-GeneraalDen Haag, 16 januari 2009In de brief van het kabinet aan de Tweede Kamer d.d. 21 november
(Kamerstuk 2008–2009, 31 371, nr. 54) is aangegeven dat het
kabinet de kredietverlening van banken aan bedrijven nauwlettend zou blijven
volgen en indien nodig met maatregelen zal komen. Het scherp volgen en functioneel
houden van de kredietmarkt kan gezien worden als een logische tweede stap
in het proces om de doorwerking van de financiële crisis te beperken.
Als eerste stap in dit proces heeft het kabinet ingegrepen in de bancaire
sector om zo de stabiliteit van het financiële systeem te waarborgen.
In deze brief werkt het kabinet de stand van zaken op de kredietmarkt uit
en kondigt een aantal maatregelen aan om deze markt te ondersteunen. Deze
maatregelen zijn in de brief van 21 november al aangekondigd. Het gaat
hierbij om maatregelen die aangrijpen bij de kredietverlening aan bedrijven,
woningbouwcorporaties en zorginstellingen. Daarnaast verkent het kabinet de
mogelijkheden om de innovatie-inspanningen van het Nederlandse bedrijfsleven
te ondersteunen.Kredietverlening is, voor zowel bedrijven als burgers, de belangrijkste
bron van externe financiering. Als deze kredietverlening beperkter beschikbaar
is in termen van prijs en volume heeft dat, ongeacht de oorzaak, zijn weerslag
op de gehele economie.Bedrijven kunnen via verschillende wegen aan kredieten komen, deze brief
concentreert zich op de bancaire kredietverlening. Het bankwezen heeft een
sleutelpositie. Zij trekt gelden aan, beoordelen risico’s en verlenen
voor eigen risico kredieten. Hierbij is het de taak van banken om op verantwoorde
wijze krediet te verstrekken en risico’s adequaat te wegen. Dat banken
deze verantwoordelijkheid ook op zich nemen, is in december door de organisaties
van banken en bedrijven (VNO-NCW, MKB Nederland en NVB) in een gezamenlijke
verklaring bevestigd1. Het kabinet ziet deze gezamenlijke
verklaring als een belangrijk signaal dat partijen hun verantwoordelijkheid
nemen. De bedrijven en banken geven in hun verklaring eveneens aan dat de
overheid – in de huidige uitzonderlijkesituatie –
een rol kan spelen om de kredietverstrekking op gang te houden. Het kabinet
onderkent dit.De ministeries van Economische Zaken en Financiën en De Nederlandsche
Bank hebben de afgelopen weken in een expertgroep een analyse gemaakt van
de situatie op de kredietmarkt.1 Een belangrijk
probleem bij de analyse van de kredietmarkt vormde het identificatieprobleem.
Zowel vraag- als aanbodeffecten hebben invloed op de omvang van de kredietverlening.
Aan de vraagkant werkt bijvoorbeeld de verslechtering van de wereldhandel
door. De wereldhandel daalt wereldwijd en daarmee zal ook de uitvoer van Nederland
onder druk komen te staan. Dit leidt ertoe dat bedrijven minder zullen investeren.
Hiermee daalt ook de vraag naar bedrijfskredieten.Aan de aanbodkant speelt bijvoorbeeld het feit dat de risicopremies die
banken, en ook andere bedrijven, betalen voor hun funding flink zijn gestegen.
Deze gestegen fundingskosten bij banken leiden op hun beurt vervolgens weer
tot minder kredietverlening aangezien de bank voor haar dure funding ook een
hogere vergoeding van bedrijven en consumenten wenst te zien. Niet alle bedrijven
en consumenten zijn bereid deze hogere kosten te betalen. Zo zijn er meerdere
vraag- en aanbodeffecten. In hoeverre welk type effect bijdraagt aan de vertraging
van de groei van de kredietverlening (zie tabel 1) is niet te bepalen.Tabel 1: Kredietverlening aan niet-financiële bedrijven
in Nederland in procenten  20072008 novdecjanfebmrtaprmeijunijuliaugseptoktnovMaand op maand groei– 0.21.31.71.42.51.21.71.31.50.20.10.30.1Jaar op jaar groei8.011.010.612.913.814.714.815.816.415.715.213.614Bron: DNBDaarbovenop komt dat het beeld van een vertragende kredietgroei in een
periode van laagconjunctuur niet ongebruikelijk is. In hoeverre de kredietcrisis
hier een zelfstandig en versterkend effect op heeft, bovenop de standaard
conjuncturele ontwikkeling, is lastig te onderscheiden.Voor het Kabinet zijn met name extra aanbodrestricties die direct een
gevolg zijn van de kredietcrisis, relevant. Uit het vertragen van de groei
van de kredietverlening aan bedrijven, tabel 1, kan niet direct worden afgeleid
of er in de huidige situatie sprake is van extra restricties aan de aanbodzijde
als gevolg van de kredietcrisis.Wel zijn in het rapport een aantal andere ontwikkelingen te onderscheiden
die duiden op enige aanbodrestricties bij de banken: banken worden geconfronteerd
met hogere buffereisen door de markt, met moeilijker verkrijgbare en in ieder
geval duurdere funding en met minder vraag vanuit de markt voor securitisatie.
Banken scherpen, wellicht mede hierdoor, hun kredietvoorwaarden aan, zie figuur één.
In figuur één is te zien in hoeverre financiële instellingen
hun acceptatiecriteria bij het verschaffen van nieuwe kredietverlening versoepelen
dan wel aanscherpen. Het kan hier gaan om zowel pecuniaire voorwaarden (rentes)
als niet-pecuniaire voorwaarden (onderpandsvereisten, maximale looptijd, maximale
omvang lening etc.). De resultaten geven altijd een saldo van alle antwoorden
die gegeven worden weer. Als bijvoorbeeld 60% van de banken aangeeft
de acceptatiecriteria te verscherpen, 10% houdt de criteria gelijk
en 30% versoepelt de criteria, dan is er sprake van een netto-aanscherping
van 30%. Figuur 1. Ontwikkeling acceptatiecriteria voor in
Nederland gevestigde financiële instellingen.Bron: DNBAlhoewel de cijfers geen bewijs leveren voor een credit crunch, immers
er is nog steeds sprake van een lichte groei van de kredietverlening, zijn
zojuist genoemde ontwikkelingen wel aanwijzingen dat de markt voor kredietverlening
geconfronteerd wordt met enige aanbodproblemen bij banken. Dit strookt met
de verklaring van de Nederlandse Vereniging van banken (NVB) in combinatie
met het VNO-NCW en MKB Nederland, waarin wordt gesteld dat de kredietverlening
door banken, behalve door de verslechterende conjunctuur ook zelfstandig negatief
wordt beïnvloed door de kredietcrisis. Er is het kabinet veel aan gelegen
om de kredietmarkt gezond te houden. Concreet betekent dit dat het kabinet
de genoemde aanwijzingen van enige aanbodrestricties bij banken serieus neemt.
Hieronder volgt een overzicht van de maatregelen die het kabinet naar aanleiding
van deze signalen neemt om een bijdrage te leveren aan het functioneren van
de kredietmarkt. Daarnaast wordt de actuele stand van zaken weergegeven rond
het gebruik van het zogeheten garantieloket.ActiesIn de brief van het kabinet van 21 november zijn een aantal acties
aangekondigd. Deze worden nu in concrete maatregelen uitgewerkt.1. Uitbreiden exportkredietverzekeringfaciliteit
(EKV)De EKV heeft als doel tot een completere markt te komen voor verzekering
van betalingsrisico’s die zijn verbonden aan export en aan investeringen
in het buitenland1. Naar voren is gekomen dat
door de kredietcrisis de markt zich voor bepaalde exportgerelateerde risico’s
sterk heeft teruggetrokken. Het ligt in de lijn van de doelstelling van de
EKV om dergelijke knelpunten waar mogelijk op te lossen. Uit diverse gesprekken
met banken, exporteurs en kredietverzekeraars is gebleken dat het gaat om
twee knelpunten die door enkele aanpassingen in de faciliteit, binnen het
huidige wettelijke EKV kader, kunnen worden opgelost.Ten eerste is de markt voor exportkredietverzekering op een aantal landen
weggevallen. Het gaat op dit moment met name om Rusland, Kazachstan de Baltische
staten en enkele andere EU-lidstaten in Oost-Europa. De lijst is echter niet
geheel statisch, er kunnen nog landen bijkomen of afvallen, al naar gelang
de marktontwikkelingen. Nu de particuliere kredietverzekeringsmarkt zich (tijdelijk)
terugtrekt, ligt het in de lijn voor de EKV om dat deel tijdelijk over te
nemen tot de markt zich herstelt. Er zal wel nog steeds afzonderlijk
worden beoordeeld of sprake is van een voor de Staat acceptabel betalingsrisico.Daarnaast is er een probleem met de funding van grotere exporttransacties
omdat banken de lange financiering voor dergelijke transacties in de huidige
marktomstandigheden steeds moeilijker rond krijgen omdat beleggers sterk risico-avers
zijn geworden. Dit probleem wordt ook niet door het garantiestelsel opgelost
omdat de afgegeven garanties maximaal 3 jaar duren, terwijl voor exporttransacties
8–10 jaarstermijnen noodzakelijk zijn. Binnen de huidige faciliteit
bestaat voor de verzekerde een klein restrisico dat uiteindelijk toch niet
wordt uitgekeerd onder de verzekering, waardoor ook met exportkredietverzekering
marktfunding problematisch blijft. Indien de faciliteit wordt uitgebreid met
een overheidsgarantie voor uitbetaling is marktfunding eerder mogelijk. Voor
het kleine restrisico dat de overheidsgarantie afdekt verkrijgt de overheid
tegelijkertijd wel een verhaalsrecht (regres) op de bank. Hierdoor loopt de
Staat slechts een beperkt additioneel risico. De Duitse exportkredietverzekeraar
Euler-Hermes heeft deze garantie overigens al jaren in haar assortiment.Er dient voor de overheidsgarantie voor uitbetaling nog wel het nodige
juridische werk worden gedaan. De uitbreiding van de dekkingsmogelijkheden
op landen kan al op zeer korte termijn worden gerealiseerd. Voor beide maatregelen
geldt dat deze actief blijven totdat de markt zelf weer in staat is om deze
risico’s te dragen. Het afgeven van garanties in plaats van verzekeringen
voor de funding heeft geen budgettaire gevolgen, het risico blijft nagenoeg
hetzelfde als in de huidige situatie. Het uitbreiden van de dekking met een
aantal landen in Oost-Europa kan wel een lichte toename van de te verwachten
schade betekenen, maar daar staan ook premie-inkomsten tegenover.Conform de internationale afspraken moet de EKV kostendekkend zijn, gemeten
over een langere tijdsperiode. Naar verwachting zal deze uitbreiding daarom
binnen de huidige budgettaire ruimte ingevuld kunnen worden.2. Uitbreiden groeifaciliteitIn de brief namens het kabinet d.d. 21 november is aangegeven dat
een mogelijke maatregel die aan de orde kan komen uitbreiding van de bestaande
groeifaciliteit betreft, waarbij uitgegaan wordt van een regeling met een
vangnetkarakter, kostendekkende premie met reële risico-opslag en een
maximaal garantieplafond van 1,5 miljard euro.EZ heeft een aantal instrumenten om knelpunten die bedrijven ondervinden
bij toegang tot de kapitaalmarkt te beperken, met name voor het middenen kleinbedrijf.
Zo richt te huidige groeifaciliteit zich op het toegankelijk maken van eigen
en achtergesteld vermogen bij het MKB tot € 5 mln. De eind vorig
jaar verruimde borgstellingsregeling voor het MKB (BBMKB) richt zich op vreemd
vermogen voor het MKB tot € 3 mln. Er lijken zich nu ook knelpunten
in de kapitaalmarkt voor te doen bij grotere kredieten en bij grotere bedrijven.
Om de knelpunten in dit deel van de kapitaalmarkt weg te nemen, wordt de groeifaciliteit
tijdelijk uitgebreid.In lijn met de eerder genoemde uitgangspunten wordt de groeifaciliteit
op hoofdlijnen uitgebreid op de volgende wijze. Banken kunnen – onder
voorwaarden – bij de verstrekking van een krediet aan bedrijven een
garantstelling van de Staat krijgen van 50% van de verstrekte lening.
De bank is risicodragend voor de resterende 50%. Het maximumkrediet
dat onder de regeling wordt verstrekt bedraagt per bedrijf € 50
mln, wat betekent dat de garantie door de Staat maximaal € 25
mln per krediet bedraagt.Voor de garantstelling betaalt de bank een marktconforme, kostendekkende
premie. Hiermee wordt het vangnetkarakter van de regeling gewaarborgd, waardoor
de regeling niet onnodig wordt gebruikt. De premies die de Staat ontvangt
worden gereserveerd om mogelijke schades te dekken. Het moet hierbij gaan
om nieuwe kredieten; verlenging van bestaande, reeds uitgekeerde kredieten
valt niet onder de regeling. De regeling is tijdelijk en heeft een looptijd
van één jaar. Er is een maximumgarantieplafond van € 1,5
mld beschikbaar voor de looptijd van de regeling.De groeifaciliteit is aangemeld ter toetsing door de Europese Commissie.
De Commissie heeft intussen gereageerd en is van mening dat op basis van de
ontvangen informatie uit Nederland er geen sprake is van staatssteun. De streefdatum
om de regeling ingang te laten gaan is 1 maart 2009. De regeling heeft
een looptijd van één jaar en eindigt bij een ingangsdatum van
1 maart 2009 op 28 februari 2010.3. WoningmarktHet kabinet heeft eerder aangegeven de ontwikkelingen op de woningmarkt
nauwlettend te volgen. De algemene onzekerheid ten aanzien van de economische
ontwikkeling werkt in toenemende mate ook door op de woningmarkt. Hoewel de
woningmarkt niet tot stilstand is gekomen, is het aantal transacties op de
woningmarkt wel sterk gedaald, worden nieuwe projecten geregeld herzien of
afgeblazen en raakt de orderportefeuille van bouwondernemingen steeds minder
gevuld. Hoewel de onderliggende behoefte aan nieuwe woningen hoog is en de
huidige inkomenspositie van potentiële kopers op niveau blijft, heeft
met name het lage niveau van consumentenvertrouwen geleid tot een terughoudendheid
van kopers. Ook zijn er aanwijzingen dat de voorwaarden om financiering te
verkrijgen voor consumenten strenger worden toegepast. Eén en ander
heeft ook een toenemende vraag naar huurwoningen tot gevolg, met name in het
duurdere segment van de huurmarkt.Teruglopende vraag van kopers en terughoudendheid bij bouwers, ontwikkelaars
en andere professionele partijen op de woningmarkt, leidt er vervolgens toe
dat ook de aanbodzijde van de markt te maken krijgt met de gevolgen van de
huidige economische situatie. Deels is deze conjunctuurgevoeligheid eigen
aan de woningmarkt en is de spanning op de woningmarkt verminderd. Het risico
bestaat echter dat de teruggang van verkopen dusdanig doorschiet dat de productiecapaciteit
in de sector serieus wordt aangetast. Bij het keren van het economisch tij
zal de oplopende vraag dan een extra sterk effect op de prijsontwikkeling
tot gevolg hebben (de aanbodelasticiteit zal de komende jaren nog lager liggen
dan tot nu het geval was).Het kabinet wil de verantwoordelijkheden van de verschillende partijen
op de woningmarkt niet ondermijnen, maar wel ondersteunen. Het kabinet ziet
het niet als zijn taak om alle marktrisico’s over te nemen, maar wel
om de woningmarkt in beweging te houden. Het kabinet wil maatregelen die op
korte termijn effect sorteren, en die op langere termijn verstandig zijn.
Veel partijen hebben hun visie en voorstellen onder de aandacht van het kabinet
gebracht. Het kabinet heeft deze afgewogen en is tot conclusie gekomen dat
in de sfeer van garanties een tijdelijke verhoging van de borgingsgrens van
het Waarborgfonds Sociale Woningbouw (WSW) -tot een nog nader te bepalen niveau-
op dit moment geschikter is dan een verhoging van de Nationale Hypotheekgarantie
(NHG). Binnenkort zal de minister voor WWI in een brief aan de
Kamer nader ingaan op de WSW-maatregel en andere maatregelen die eerder in
het gesprek met de Kamer aan de orde zijn geweest.Een verhoging van de WSW-borgingsgrens maakt het voor corporaties immers
mogelijk om delen van projecten (en daarmee de risico’s van deze projecten)
van commerciële partijen welke opereren in het duurdere middensegment
met een geborgde lening over te nemen en deze (tijdelijk) te verhuren. Als
corporaties hiertoe inderdaad overgaan, impliceert dit een ondersteuning van
de aanbodzijde (ontwikkeling van nieuwe bouw- en herstructureringsprojecten)
en de vraagzijde (ondersteuning van de verschuiving van koop- naar relatief
duurdere huurwoningen). Zo wordt de huidige volumeconjunctuur gedempt. Door
op peil blijven van bouwproductie wordt mogelijke toekomstige oververhitting
van woningmarkt voorkomen.Deze ophoging is bedoeld als ultimum remedium om bepaalde projecten vlot
te trekken, niet om alle risico bij commerciële marktpartijen weg te
nemen. Verlening van een uitgebreide borgingssteun zal dus onder voorwaarden
gebeuren. Per project zal in ieder geval moeten worden aangetoond dat woningen
niet verkoopbaar zijn; dat marktpartijen niet bereid zijn «in te stappen»
en dat een corporatie zonder uitgebreide WSW-borging geen financiering kan
krijgen om het project van de ontwikkelaar of bouwer over te nemen. Ook zal
worden gemonitord in welke mate van de verhoging gebruik gemaakt wordt en
wat daarvan de gecumuleerde risico’s voor de achtervang zijn. Het kabinet
zal de duur en omvang van de tijdelijke verhoging nader bepalen in overleg
met de VNG en gemeenten, gegeven hun functie als mede-achtervanger van het
WSW. Ook zal de maatregel aan Brussel worden voorgelegd in kader van de staatssteun-discussie.4. Aanpassen benchmark voor de rentenorm in de zorgIn het Algemeen Overleg van 22 oktober 2008 heeft de minister van
Volksgezondheid, Welzijn en Sport toegezegd u nader te informeren over de
gevolgen van de kredietcrisis voor de zorgsector en op de resultaten van een
nader uit te voeren gevoeligheidsanalyse. Tevens heeft u gevraagd te bekijken
of de kredietcrisis leidt tot uitstel van vervangingsinvesteringen.De minister van VWS heeft in de diverse zorgsectoren quick scans laten
uitvoeren ten behoeve van informatie over uitstaande tegoeden, over in waarde
verminderde aandelenportefeuilles en over de (her)financieringsbehoefte van
instellingen op korte en langere termijn (hierna: quick scans).Uit deze quick scans blijkt dat ziekenhuizen, GGZen AWBZ-instellingen
geen tegoeden hebben bij gefailleerde banken noch dat sprake is van aandelenpakketten
die aanzienlijk in waarde zijn gedaald. Daarnaast blijkt zowel uit de quick
scans, gesprekken met en ontvangen brieven van zorginstellingen, koepelorganisaties
en banken als uit de Barometer gezondheidszorg 2008 van Ernst en Young dat
op korte termijn sprake is van een aanzienlijke (her)financieringsbehoefte.
Dit wordt bevestigd door de gevoeligheidsanalyse die bij ziekenhuizen is uitgevoerd
op het materiaal dat door de Commissie Havermans is gehanteerd. Aangezien
de vanzelfsprekendheid waarmee tot voor kort financiering werd verstrekt niet
meer bestaat, zal dit naar verwachting leiden tot kostenstijgingen bij instellingen.De kostenstijgingen zijn het gevolg van door banken gehanteerde risico-
en liquiditeitsopslagen die een discrepantie tussen daadwerkelijke kosten
en de budgettaire vergoeding veroorzaken. Risico-opslagen worden door banken
gehanteerd wegens de (komende) invoering van prestatiebekostiging
en risicodragendheid. Liquiditeitsopslagen komen voort uit het beperkter beschikbaar
zijn van kapitaal waardoor de kosten van kapitaal zullen stijgen.Daarbij is het goed om te bedenken dat het niet eenvoudig is om de juiste
oorzaak van het afnemen van kredietverschaffing te benoemen doordat beleidsen
economische ontwikkelingen parallel lopen; de oorzaak kan in een individueel
geval zowel liggen bij de kredietcrisis, als voortkomen uit beoogd beleid.Met name in de GGZ dreigden, vanwege de invoering van DBC-bekostiging,
problemen met de rekeningcourant financiering. Inmiddels zijn met verzekeraars
afspraken gemaakt over tijdelijke bevoorschotting in 2009. Voor de korte termijn
zijn daardoor – naar het zich laat aanzien – deze financieringsproblemen
opgelost en thans wordt gewerkt aan een meer structurele oplossing.Doordat banken deze opslagen hanteren blijkt dat de huidige NZa-norm (Interest
Rate Swap plus 0,75%), zelfs voor door het Waarborgfonds zorgsector
geborgde langlopende leningen, niet voldoet om de werkelijke kosten te dekken.
Handhaving van de huidige rentenorm betekent derhalve voor instellingen die
nu leningen (moeten) afsluiten dat zij meer rente-uitgaven hebben dan ze in
het budget vergoed krijgen. Een zorginstelling die een gebouw heeft neergezet
en dat lang wil financieren (hetgeen verstandig beleid is), legt zich op dit
momentzelfs bij borging door het Wfz – op voorhand vast op een meerjarig
tekort op de financiering in de orde van meer dan 0,5% per jaar. Dit
zou een vertragende werking kunnen hebben op bouwplannen van instellingen
die nu nog in ontwikkeling zijn en een uitholling van het budget van instellingen
tot gevolg kunnen hebben die wel nieuwbouw plegen. Met name de door het kabinet
gewenste aanpak van rode/oranje gebouwen in de gehandicaptenzorg en de ombouw
van meerpersoonskamers in de ouderenzorg zou hierdoor vertraging kunnen oplopen.Daarom is de NZa voornemens de rentenormering1
aan te passen zodat de liquiditeitsopslag die banken hanteren nauwelijks gevolgen
zal hebben voor leningen en investeringen in de toekomst. Dit heeft naar verwachting
geen gevolgen voor het BKZ aangezien de ramingsystematiek van het BKZ is gebaseerd
op de renteontwikkelingen over meerdere jaren.Bovenstaande laat onverlet dat het noodzakelijk is om de ontwikkelingen
in de zorgsector nauwlettend en intensief te blijven volgen. Hierover zijn
ook afspraken met de NVB, de NZa, WFz en de betreffende koepelorganisaties
gemaakt. Daarbij zal met name aandacht uitgaan naar bouwprojecten die in voorbereiding
zijn waarvan de financiering niet van de grond komt. Daarbij zal wel in het
oog worden gehouden dat door parallel lopende beleids- en economische ontwikkelingen
het niet eenvoudig is om de juiste oorzaak van het niet van de grond komen
van de financiering te benoemen. De oorzaak kan in individuele gevallen zowel
liggen bij de kredietcrisis, de economische teruggang als voortkomen uit ingezet
beleid.Eerder heb ik aangekondigd dat ik u in het verlengde van de besluitvorming
over de voorjaarsnota nader zal berichten over mogelijke problemen en eventuele
varianten van oplossingsrichtingen m.b.t. de immateriële vaste activa
in de cure.Het Kabinet zal later nog terugkomen op het ontwikkelen van een early
warning systeem2 en de quick scan die thans wordt
uitgevoerd bij jeugd en gezin.5. Vergroten gebruik garantieloketDoor een gebrekkig functioneren van de kapitaalmarkt voor middellangetermijn
financiering kunnen bij financiële instellingen liquiditeits- en fundingsproblemen
ontstaan. De 23 oktober 2008 ingevoerde garantieregeling voor uitgifte
van middellang schuldpapier door banken moet bijdragen aan het
op gang brengen van de financiering van financiële instellingen, zodat
de kredietverlening aan bedrijven en particulieren wordt gewaarborgd. LeasePlan
en NIBC hebben als eerste gebruik gemaakt van de garantieregeling. Naar verwachting
zullen op korte termijn andere Nederlandse banken gebruik gaan maken van de
garantieregeling. Naast het zogeheten jaareinde-effect (beperkte kapitaalmarkt),
heeft het enige tijd geduurd om de juridische details van de regeling voldoende
duidelijk te maken aan de sector. Het ministerie van Financiën voert
hierover overleg met de Nederlandse Vereniging van Banken en verschillende
Nederlandse banken om zorg te dragen voor een optimaal gebruik van de garantieregeling.ConclusieAls eerste stap in het proces om de doorwerking van de financiële
crisis te beperken heeft het kabinet ingegrepen in de bancaire sector om de
stabiliteit van het financiële systeem te waarborgen. De uitbreiding
van het gebruik van het garantieloket kan hier verder toe bijdragen. Als tweede
stap treft het kabinet nu de eerder aangekondigde maatregelen die bijdragen
aan het ondersteunen van een goed functionerende kredietmarkt. Deze maatregelen
grijpen aan bij de kredietverlening aan bedrijven, woningbouwcorporaties en
zorginstellingen en betreffen de uitbreiding van de EKV en de groeifaciliteit,
het verhogen van de borgingsgrens van het WSW en het aanpassen van de benchmark
voor de rentenorm in de zorg. Hiermee steunt het kabinet de kredietmarkt bij
de vervulling van haar belangrijke rol voor de Nederlandse economie en een
aantal cruciale sectoren.Mede namens de minister van Wonen, Wijken en Integratie, en de minister
van Volksgezondheid, Welzijn en Sport,De minister van Financiën,W. J. BosDe minister van Economische Zaken,M. J. A. van der Hoeven XNoot1www.vno-ncw.nl.XNoot1Ter inzage gelegd bij het Centraal Informatiepunt Tweede Kamer.XNoot1Begroting IXB 2009, paragraaf 2.2.5XNoot1De rentenormering is de vergoeding die zorginstellingen krijgen voor rente
en afschrijvingen.XNoot2Deze toezegging is gedaan in de brief over de Ijsselmeerziekenhuizen van
28 november 2008 jl. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-31371-88.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl