Wet uitbreiding loondoorbetalingsplicht bij ziekte; Verslag
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-11 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 19951996-24439, nr. 134d

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum vergadering

30-01-1996

Eerste Kamer der Staten-Generaal

1995-1996

24439 nr. 134d

25-01-1996

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamArtikelen Artikel 1638c lid 3cArtikel 1638c lid 4bArtikel 1638c lid 7Artikel XXIIOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 24439Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 39 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
24 439Wijziging van het Burgerlijk Wetboek, de Ziektewet en enkele andere
wetten in verband met loondoorbetaling door de werkgever bij ziekte van de
werknemer (Wet uitbreiding loondoorbetalingsplicht bij ziekte)nr. 134dVERSLAG VAN DE VASTE COMMISSIE VOOR SOCIALE ZAKEN EN WERKGELEGENHEID1Vastgesteld 25 januari 1996De memorie van antwoord gaf de commissie aanleiding tot het formuleren
van de volgende opmerkingen en het stellen van de volgende vragen.De memorie van antwoord gaf de leden van de PvdA-fractie aanleiding
tot het stellen van enkele nadere vragen en het maken van enkele aanvullende
opmerkingen.In de memorie van antwoord (blz. 6) wordt gestipuleerd dat het wetsvoorstel
WULBZ moet worden gezien «als onderdeel van een voortschrijdend proces
van herbezinning op de sociale verzekeringen». Het wetsvoorstel vertoont
een samenhang met voorstel «Pemba», dat op dit moment bij de Raad
van State ligt voor advisering. Gezien de samenhang tussen WULBZ en Pemba
en uit het oogpunt van een ordentelijk wetgevingsproces zouden de leden van
de PvdA-fractie het op prijs stellen een nader inzicht te krijgen in het wetsvoorstel
Pemba, eventueel op hoofdlijnen. Met name zijn de leden van de PvdA-fractie
geïnteresseerd in de verantwoordelijkheid voor reïntegratie-inspanningen
bij een combinatie van verschillende uitkeringen (bijv. WAO/WW of WAO/IOAW)
en bij een combinatie van publiekrechtelijke en privaatrechtelijke regelingen.
Mag overigens uit de voorgestelde gescheiden behandeling van WULBZ en Pemba
afgeleid worden dat de samenhang tussen beide wetsvoorstellen toch niet dwingend
is, m.a.w. is het goed denkbaar dat het parlement akkoord gaat met WULBZ en
niet met Pemba?Op blz. 5 van de memorie van antwoord stelt de staatssecretaris dat de
effecten van TZ «met name aangrepen op het kortdurend verzuim».De leden van de PvdA-fractie constateerden dat TZ een zeer aanzienlijk
effect heeft op het langdurig verzuim.Zij citeerden als volgt uit Ctsv-rapport «Kwantitatieve effecten
van financiële prikkels in de ziektewet». «De tijdreeks toont
in 1994 een duidelijke trendbreuk in de ontwikkeling van het langdurig ziekteverzuim».
Het rapport concludeert dat dit «vooral een gevolg is van de invoering
van de wet Terugdringing Ziekteverzuim (TZ) op 1 januari 1994» (blz.
5). Deze leden twijfelden daarom sterk aan de door het kabinet gemaakte tweedeling:
TZ grijpt aan op kortdurend verzuim, WULBZ zal leiden tot een substantiële
daling van het langdurig verzuim.De leden van de PvdA-fractie erkenden de betekenis van Amber voor ex-
en gedeeltelijk arbeidsongeschikten. Amber is naar hun mening echter slechts
marginaal relevant voor nieuwe toetreders tot de arbeidsmarkt met een chronische
ziekte en zonder WAO-label. Overweegt het kabinet ook voor deze categorie
een flankerend beleid, bijv. in de vorm van premiereductie werknemersverzekeringen
of een overname van het loondoorbetalingsrisico à la artikel 29b ZW?
Deze leden erkenden dat de afbakening van deze categorie problematisch is.
Zo'n afbakening zou naar hun indruk moeten geschieden door onafhankelijke
specialisten. Deze leden zagen enige parallel in het aantal geïndiceerde fysiotherapiebehandelingen
in de Ziekenfondswet.De leden van de PvdA-fractie vroegen om een commentaar van de staatssecretaris
op de mantelovereenkomst van het Zilveren Kruis met de Metaalunie. In deze
mantelovereenkomst wordt een goedkope standaardpolis aangeboden aan werkgevers,
die in de afgelopen drie jaar geen werknemers in dienst hadden die langer
dan 3 maanden in de ZW hebben gezeten of in de WAO beland zijn. Is dat laatste
wel het geval, dan geldt de duurdere maatwerkpolis. Deze leden meenden dat
van een dergelijke formulering een druk uitgaat naar risicoselectie en dat
hiermee het acceptatiebeleid van het Verbond van Verzekeraars ondermijnd wordt.
Hoe oordeelt de staatssecretaris over deze mantelovereenkomst van het Zilveren
Kruis?In het aanvraagformulier van het Zilveren Kruis (mantelovereenkomst met
Metaalunie) worden op naam gestelde vragen gesteld: o.a. achternaam, geboortedatum,
sexe en «als hij/zij momenteel een ZW- of WAO-uitkering ontvangt: »in
de Ziektewet sinds...., in de WAO sinds ..., % arbeidsongeschiktheid en «reden».Hoe verhoudt dit aanvraagformulier zich tot de volgende passage in de
memorie van antwoord: «Hierbij gaat het echter niet om gegevens op individueel
niveau van de werknemer maar om geaggregeerde gegevens over de omvang van
het ziekteverzuim bij de aangesloten werkgevers».Hoe verhouden dergelijke op persoonsnaam gestelde gegevens zich tot privacybescherming?
Acht het kabinet een dergelijke mantelovereenkomst liggen binnen de marges
van het gentlemen's agreement met het Verbond van Verzekeraars?De leden van de PvdA-fractie meenden, zoals reeds eerder aangegeven, dat
het functioneren van de verzekeringsbedrijven, waaronder ook nieuwe bedrijven
voortgekomen uit bedrijfsverenigingen, een punt van betere aandacht behoorde
te zijn wanneer het kabinet werkelijk hecht aan «privatisering».
Zij hadden de indruk dat hieraan nog wel iets schortte. Het toezicht van Verzekeringskamer
en Ctsv zal, zeker waar het gaat om deze nieuwe bedrijven en hun relaties
naar de collectieve sector nieuw beleid vergen.Gaarne hadden deze leden inzicht in de nieuwe toezichtverhoudingen, bijv.
een eventueel protocol tussen deze twee instanties waar het gaat om het toezicht
in deze nieuwe situatie met betrekking tot de ziektewetuitvoering. Het kan
toch niet zo zijn dat enerzijds de uitvoering met grote spoed moet worden
gewijzigd en anderzijds geen adequate afspraken met betrekking tot het toezicht
zijn gemaakt?Is het zo, vroegen zij als vervolg op hun eerdere vragen, dat de Kamer
van Koophandel dan de beschikking heeft over aansluitnummers van de bedrijfsvereniging
van de bedrijven en deze zonder instemming van betrokkenen kunnen afstaan
aan private verzekeraars? Het antwoord met betrekking tot de premie-inhouding bij werknemers zoals
kennelijk wordt voorgenomen door SAZAS bevredigde deze leden niet volledig.
Artikel 1637s BW vereist immers een algemeen verbindend verklaarde CAO-bepaling.
Met het inwerking treden van de WULBZ, zo bleek deze leden, zal deze CAO-bepaling
vervallen. Zij achtten de handelswijze van deze private verzekeraar, waarbij
werkgevers wordt voorgehouden een deel van de premie op de werknemers te mogen
verhalen dan ook incorrect.Welke activiteiten onderneemt welke toezichthouder om nieuwe en oude verzekeraars
bij hun wervingscampagnes aan te spreken op strijdig handelen met de wet?Is het overigens niet ook strijdig met de regelgeving met betrekking tot
de aansluiting bij arbodiensten en de bevoegdheden van de OR terzake wanneer
bij enige particuliere verzekeraars een gedwongen winkelnering wordt voorgeschreven
ten aanzien van de aansluiting bij één arbodienst?De onduidelijkheid met betrekking tot het toezicht versterkte de opvatting
van deze leden dat er thans onvoldoende zekerheid bestaat omtrent de juiste
en correcte uitvoering van de WULBZ.Op blz. 23 wordt gesteld dat «de onderzoekers in het Ctsv-rapport
stellen dat omtrent de dosis-effect relatie bij financiële prikkels onvoldoende
bekend is». Ook zou niet aan te geven zijn in hoeverre de gesignaleerde
toename van risicoselectie toe te schrijven is aan de maatregel van 2/6 weken
eigen risico en zou niet te voorspellen zijn in hoeverre een uitbreiding van
de loondoorbetalingsverplichting naar 52 weken tot een verdere stijging zal
leiden.In het rapport staat echter in de «Samenvatting en conclusies»:«Van werkgeverszijde is vaak een verband gelegd tussen de recente
invoering van de financiële prikkels binnen Ziektewet en WAO enerzijds
en de toename c.q. verscherping van risicoselectie op de Nederlandse arbeidsmarkt
anderzijds...Daarbij past de aantekening dat velen van de geïnterviewden
lieten blijken deze risicoselectie slechts noodgedwongen toe te passen...Ook
andere gegevens wijzen op een duidelijk causaal verband tussen de introductie
van de financiële prikkels en de toename van risicoselectie. Zo is de
uitbreiding van alle onderscheiden vormen van risicoselectie sterker bij bedrijven
die qua personeelsomvang juist boven de zes-weken grens binnen de Ziektewet
vallen, dan bij ondernemingen waar het eigen risico dankzij een personeelsaantal
lager dan 15 à 20 tot twee weken is beperkt. De invoering dan wel intensivering
van risicoselectie ligt verder pregnant hoger onder bedrijven die in 1993,
voorafgaand aan de invoering van het eigen risico van loondoorbetaling aan
zieke werknemers, een hoog verzuim kenden dan bij (in andere opzichten vergelijkbare)
bedrijven die wat betreft verzuimpercentage onder het gemiddelde lagen...Het regeringsvoornemen om op korte termijn te komen tot een grotere marktwerking
binnen de Ziektewet en WAO, vergroot juist weer de financiële betrokkenheid
van werkgevers bij het ziekteverzuim en de arbeidsongeschiktheid binnen het
bedrijf.Werkgevers wijzen er in dat kader op dat een verdere toename van het eigen
risico hen zal dwingen een (nog) strengere risicoselectie toe te passen. Gegeven
de eerdere ervaring met de malusregeling en met de twee/zes weken maatregel
in de ZW, is er weinig reden om aan te nemen dat deze voornemens niet tot
uitvoer zullen worden gebracht. Overigens is het denkbaar dat de zes-weken
periode van het eigen risico reeds een zodanig sterke prikkel vormt, dat een
verdere uitbreiding daarvan tot 26 of 52 weken daaraan weinig meer toevoegt.
(Omtrent de «dosis-effect-relatie bij financiële prikkels is onvoldoende
bekend). Inmiddels is overigens wel gebleken dat een eigen risico van zes
weken meer reacties oproept dan een eigen risico van twee weken). Voorts wordt
ingegaan op de mogelijkheid van herverzekeren etc.» (blzz.
12–14 in «Risicoselectie op de Nederlandse arbeidsmarkt»
van het College van toezicht sociale verzekeringen, juni 1995).Is de staatssecretaris met de leden van de PvdA-fractie van mening dat
in het bedoelde Ctsv-rapport, wel degelijk, zij het met de gebruikelijke slagen
om de arm die wetenschappers eigen is, wordt geconcludeerd dat een langere
periode van eigen risico oftewel een hoger eigen risico heeft geleid tot een
toename van de risicoselectie, en dat bij een verdere privatisering van de
ZW volgens de onderzoekers weinig twijfel hoeft te bestaan over de te verwachten
effecten?In het genoemde rapport worden de volgende cijfers gepresenteerd, betrekking
hebbende op veranderingen in de laatste paar jaar:Intensivering van de risicoselectie ten gevolge van financiële prikkels:– selectie vóór aanstellingskeuring strenger door
25% van de bedrijven– omgerekend naar betrokken werknemers het percentage aanstellingskeuringen
gestegen van 43% naar 57%– tijdelijke contracten vanwege verzuimrisico van 11 naar 20%– uitzendkrachten van 4 naar 9%– ontslag vanwege verzuim gestegen van 10 naar 15% van de bedrijven. Is de staatssecretaris met deze leden van mening dat hier sprake is van
een zeer verontrustende ontwikkeling die ertoe moet leiden dat verdergaande
privatisering alleen onder gecontroleerde condities sociaal en maatschappelijk
verantwoord door te voeren is?De staatssecretaris verwoordt op blz. 24 de opvatting van het kabinet
dat via het protocol nu geregeld is dat er geen aanstellingskeuringen meer
te pas en te onpas, los van de vraag of dit zinnig is, mogen plaatsvinden.Het protocol van de KNMG is evenwel niet te beschouwen als een vorm van
«zelfregulering» omdat betrokken partijen niet gebonden zijn aan
de uitvoering ervan. Dit is de reden waarom alle bij het protocol betrokken
partijen op één na (de werkgevers) hebben aangedrongen op een
wettelijke regeling die wél afdwingbaar is. In feite is er op dit moment
dus niet iets «geregeld».Voorts is niet helder hoe de staatssecretaris denkt met het toegezegde
evaluatie-onderzoek te evalueren hoe de risicoselectie wordt gebruikt (blz.
25). Een dergelijke evaluatie veronderstelt op zijn minst ook onderzoek bij
bijvoorbeeld groepen chronisch zieken, sollicitanten, diepte-interviews bij
PZ-functionarissen om sociaal-wenselijke antwoorden te vermijden etc. Met
name de fase van de selectie vóór de eventuele aanstellingskeuring
verdient hierbij maximale aandacht.Kan de staatssecretaris meedelen wat de inhoud is van de «Sollicitatiecode»
en wanneer deze uiterlijk van kracht zal zijn?Hoe zeker is de opvatting van de staatssecretaris dat het kabinet anti-discriminatiewetgeving
zal gaan invoeren (blz. 26), gelet op de zeer relativerende opmerkingen in
de tekst op blz. 25? Wat is de opvatting van de staatssecretaris over een
«gerechtvaardigd onderscheid» op handicap en leeftijd? (blz. 26).Wordt hiermee niet vrij baan gegeven aan discriminatie op basis van een
berekend of geschat hoger risico op bijvoorbeeld verzuim en is dit niet wat
verzekeringsmaatschappijen zullen doen?Hoe denkt de staatssecretaris dat de behoefte om op gezondheid te selecteren
bij een werkgever af zal nemen door reïntegratiebevorderende maatregelen
via de wet AMBER, gegeven het feit dat deze wet alleen betrekking heeft op
ex- en gedeeltelijk arbeidsongeschikten? (blz. 26)De staatssecretaris stelt dat het wetsvoorstel niets wijzigt aan de positie
van de artsen met hun onderscheiden verantwoordelijkheden (blz. 28). Is de
staatssecretaris met deze leden van mening dat de onmiddellijke stopzetting
van loondoorbetaling bij verschil van mening tussen de arts van de arbodienst
en de werknemer er «de facto» toe leidt dat deze arts wel degelijk
ervaren zal worden als een «controleur» gezien de zeer grote belangen
die op het spel staan en de afhankelijkheid van de werknemers van de arts,
alsook de onvrijwilligheid van de relatie? Is de staatssecretaris met deze
leden van mening dat de situatie in de praktijk aanzienlijk zou kunnen verbeteren
wanneer de loondoorbetaling pas stopt wanneer bij een (snel te realiseren)
«second opinion» zou blijken dat er een verschil van opvatting
is, ditmaal tussen de werknemer en de claimbeoordelende verzekeringsarts (geheel
conform de kabinetsopvatting over de taakverdeling tussen bedrijfsarts of
arts in de arbodienst enerzijds en de verzekeringsarts anderzijds). Alleen
op deze wijze draagt de voorziening van de second opinion «bij aan een
zekere afstand van de begeleidende arts van controletaken» zoals de
staatssecretaris stelt als gewenst op blz. 29. Een dergelijke vormgeving biedt
immers de minimaal benodigde voorwaarden voor het ontstaan van een noodzakelijke
vertrouwensrelatie tussen de arts van de arbodienst en de werknemers, waar
het kabinet ook bijzonder prijs op stelt en op een meer open communicatie
tussen deze arts en de curatieve sector. Immers deze «open communicatie»
maakte deel uit van het pakket van doelstellingen van het vorige kabinet.
Deze «open communicatie» is thans verder weg dan ooit.Dit zal naar verwachting leiden tot een toenemende bureaucratie en kan
leiden tot vertraging bij de reïntegratie.Is de staatssecretaris het eens met de opvatting van de vragenstellers
dat de onderscheiden verantwoordelijkheden van de artsen wettelijk moeten
worden vastgelegd opdat daarover voortaan geen misverstanden kunnen ontstaan
met negatieve gevolgen voor de relaties van de arts van de arbodienst met
de werknemers en met de behandelend artsen?In dezelfde passage op blz. 28 wordt de onafhankelijkheid van de bedrijfsarts/arts
van de arbodienst genoemd. Is de staatssecretaris het eens met de opvatting
van de leden van de PvdA-fractie dat de onafhankelijkheid van de arbodeskundigen
in een arbodienst een wettelijke basis verdient (waar bovenop bijvoorbeeld
een Professioneel Statuut kan worden overeengekomen tussen de betrokken partijen,
waartoe inmiddels de eerste stappen worden gezet door de Branche Organisatie
Arbodiensten en de NVAB)?Op blz. 49 stelt de regering het volgende: «Het kabinet is overigens
van mening dat in overleg tussen de betrokken organisaties in de medische
sector afgesproken zou moeten worden wat de omvang en aard van de curatieve
handelingen kunnen zijn die de bedrijfsarts zou kunnen uitvoeren en hoe daartoe
de samenwerking tussen bedrijfsartsen en curatieve artsen geregeld kan worden».De leden van de PvdA-fractie waren er niet in geïnteresseerd wat
volgens het kabinet «afgesproken zou moeten worden», maar welke
initiatieven het kabinet op dit punt genomen heeft en wanneer daarvan de resultaten
bekend zullen zijn.Naar aanleiding van de op blz. 31 opgenomen precisering in de wettekst
stelden deze leden dat hier de kwestie van de werknemer speelt die overal
toestemming voor moet geven maar die in een moeilijke positie zit: hij heeft
een materieel probleem, nl. krijgt anders geen geld, dus hij kan moeilijk
anders dan toestemming geven. Er is dus sprake van een ongelijkwaardigheid
tussen twee partijen. Volgens Gevers is er een verschil met de huidige situatie
in TZ/Arbo dat een werknemer nu nog wel via de BV wordt betaald bij een positieve
second opinion! In de toekomst moet de werknemer zijn geld nog maar zien te
halen. Er bestaat een grote afhankelijkheid van de werkgever wanneer die besluit
dat hij het medisch dossier wil zien. Ook bij een positieve second opinion,
die dus bevestigt dat de werknemer niet arbeidsgeschikt is, kan de werkgever
nog weigeren, vervolgens komt de zaak voor de kantonrechter en kan de werkgever
inzage in het dossier verlangen. De kantonrechter zal dan mogelijk gaan schipperen,
bijvoorbeeld dossiers laten inzien via een derde. Naar de mening van de leden
van de PvdA-fractie komt hier het eerdere dilemma bij de malusoplegging (uitspraak
CRvB) in volle omvang terug.Blz. 32 beroepsgeheim van de arts. Gevers merkt op dat bij het verlenen
van toestemming aan de arts door de werknemer sprake is van een drangpositie.Uit de tekst op blz. 32 wordt nog steeds niet duidelijk of de WGBO van
toepassing is bij de begeleiding van ziekteverzuim door de arts van de arbodienst;
is hier volgens de staatssecretaris sprake van beperkingen voortvloeiende
uit «de aard van de rechtsbetrekking»? Hierbij dienen betrokken
te worden de kenmerken van de relatie die gekenschetst wordt als «begeleiden»
en uitdrukkelijk niet als «claim beoordelen».Kan de staatssecretaris aangeven welke eisen van onafhankelijkheid krachtens
de Arbowet aan de externe arbodienst worden gesteld, buiten de eis van een
eigen rechtspersoonlijkheid? Is de staatssecretaris van mening dat een juridische
zelfstandigheid voldoende is voor een feitelijk onafhankelijk opereren, wanneer
«branche-vreemde» organisaties zoals verzekeringsmaatschappijen
heel wel in staat zijn, en dat inmiddels ook op grote schaal in de praktijk
brengen, om arbodiensten en zelfs hele landelijke netwerken van arbodiensten
via financiële deelname aan zich te binden?In hoeverre verwacht de staatssecretaris dat een werknemer die een nieuw
werkverband aangaat bij een bedrijf in de gelegenheid verkeert om medewerking
te weigeren wanneer gevraagd wordt om toestemming om individuele medische
gegevens te verstrekken, in geval van ziekteverzuim bijvoorbeeld, aan een
verzekeringsmaatschappij?Wat wordt op bladzijde 35 bedoeld met «in de regel zal de verzekeraar
met deze (anonieme) informatie volstaan voor zijn claimbeoordeling»?
In welke gevallen zal de verzekeraar geen genoegen nemen met anonieme informatie?Kan de staatssecretaris toelichten wat hij op bladzijde 37 bedoelt wanneer
hij stelt dat de onafhankelijkheid van de arbodeskundige onderdeel uitmaakt
«van de eisen die gesteld worden aan professionaliteit van betrokken
deskundigen»? Is het niet zo dat een deskundige tegelijkertijd professioneel
kan zijn en zijn diensten ter beschikking stellen van één partij
zoals bijvoorbeeld van de werkgever of wellicht van de O.R.? Is het niet zo
dat dit nu juist een reden vormt om gezien het krachtenveld waarin de arbodeskundigen
opereren, extra waarborgen te scheppen voor die onafhankelijkheid, zoals nu
ook blijkbaar wordt beoogd door de Branche Organisatie van Arbodiensten en
de NVAB? Is de staatssecretaris niet van mening dat de onafhankelijkheid pas
dan afdwingbaar is wanneer daar ook een wettelijke basis voor gecreëerd
wordt?Kan de staatssecretaris aangeven waar is vastgelegd dat de inschrijving
in bijvoorbeeld het Sociaal Geneeskundigen Register enige relatie heeft met
waarborgen voor professionele onafhankelijkheid? Kan de staatssecretaris
aangeven wat de resultaten van de toetsen bij certificering waren, niet zozeer
met betrekking tot de kwaliteit van de verrichte dienstverlening, maar speciaal
gelet op het onafhankelijk opereren van bijvoorbeeld werkgevers- en/of werknemersbelangen?
Wordt het resultaat van dit «adequaat toezicht» ook jaarlijks
openbaar gemaakt zodat er ook een openbare meningsvorming in deze plaats kan
vinden? Artikelen Artikel 1638c lid 3cIn de memorie van antwoord formuleert de staatssecretaris passende arbeid
«als arbeid die in redelijkheid aan de werknemer kan worden opgedragen,
gelet op arbeidsverleden, opleiding en gezondheidstoestand».In het Zilveren Kruis Ziektewetplan ZW950 wordt passende arbeid veel ruimer
geformuleerd: Is die arbeid die voor de krachten en bekwaamheden van de werknemer
geschikt is, naar het oordeel van de deskundige dienst» (artikel 1 lid
h).Hoe oordeelt de staatssecretaris over deze formulering? Verdient het geen
aanbeveling het begrip passende arbeid in de wettekst zelf te definiëren? Artikel 1638c lid 4b*aanhef: «het loon wordt verminderd met...» De wettekst vermeldt
niet of dit het «normale» loon of het WULBZ-loon betreft.* «de anticumulatiebepaling betreft (andere) inkomsten uit andere
dan de bedongen arbeid». Ook andere passende arbeid bij de eigen werkgever
zal vaak andere dan de «bedongen arbeid» zijn en valt, getoetst
aan de wettekst, dan ook onder lid 4b. Blijkens de toelichtende stukken is
dit niet de bedoeling! De leden van de PvdA-fractie verzochten wettekst en
toelichting met elkaar in overeenstemming te brengen.Iets verderop stelt de memorie van antwoord dat «hoewel niet met
zoveel woorden tot uitdrukking gebracht» (sic!) «het loon dat
de werknemer ontvangt voor andere passende arbeid bij de werkgever (is hier
bedoeld de eigen werkgever?) verricht overigens ook geldt dat dit naar rato
in mindering moeten worden gebracht op het WULBZ-loon».Hoe nu, geldt de anticumulatiebepaling van artikel 4b nu wel of niet voor
andere passende arbeid bij eigen werkgever?Leidt het door de leden van de PvdA-fractie gegeven rekenvoorbeeld in
het voorlopig verslag (blz. 31) tot dezelfde of een andere uitkomst bij passende
arbeid bij een andere en dezelfde werkgever?Kan ook in de wettekst zelf geformuleerd worden dat het WULBZ-loon naar
rato doorwerkt in de anticumulatiebepaling? Artikel 1638c lid 7De memorie van antwoord valt terug op bestaande B.W.-tekst in een geheel
andere constellatie. Was artikel 1638c lid 5 (oud) van marginale betekenis,
thans wordt dit artikel van essentiële betekenis. Waarom wordt dan geen
referteperiode (b.v. 13 of 26 weken) opgenomen, zoals in de ZW? Betekent dit
artikel dat een min-maxcontractant (8–28 uur) slechts 8 uur loondoorbetaling
gegarandeerd krijgt, ook al heeft betrokkene de voorafgaande 13 weken gemiddeld
20 uur gewerkt? Artikel XXIIIn dit artikel wordt artikel 46a lid 2 van de WOR gewijzigd. Waarom wordt
het derde lid van dit artikel niet eveneens gewijzigd? De leden van de fractie van GroenLinks merkten op dat enkele
van hun vragen in het voorlopig verslag niet van een antwoord waren voorzien.
Zij hadden daarom behoefte de regering nog de volgende vragen voor te leggen.Het regeerakkoord spreekt van privatisering bij de ZW, zonder 52 weken
te noemen of zich uit te spreken tegen een gefaseerde benadering. Waarom is
er niet gekozen voor een gefaseerde benadering?Is de regering van oordeel dat aanstellingskeuringen beperkt dienen te
blijven tot een onderzoek naar de geschiktheid van een bepaalde functie? Hoe
denkt zij te kunnen voorkomen dat tijdens een sollicitatiegesprek of aanstellingskeuring
vragen worden gesteld die niet relevant zijn voor het uitoefenen van die functie,
maar de aanstelling wel negatief kunnen beïnvloeden?Door de verzekeraars zullen gezondheidsverklaringen gevraagd worden bij
verzekering tot 100% van het laatstgenoten inkomen bij bedrijven met minder
dan 15 werknemers. Dit zal negatieve effecten hebben voor chronisch zieken
en gehandicapten en staat haaks op het beleid meer WAO-ers aan een baan te
helpen. Hoe denkt de regering met deze negatieve effecten om te gaan?De argumentatie waarom niet gekozen voor een stapsgewijze aanpak wordt,
zo oordeelden deze leden, zonder voldoende argumenten afgewezen. Op blz. 6
van de memorie van antwoord wordt ten aanzien van TZ gesproken van een succes,
terwijl het hier toch om een gedeeltelijke privatisering gaat.Kan de regering aangeven waarom invoering van de WULBZ nu nodig is? Is
het optimum niet bereikt? Het Ctsv-rapport «Kwantitatieve effecten van
financiële prikkels in de ziektewet» constateert dat door invoering
van TZ het verzuimpercentage voor langdurig ziekteverzuim gedaald is. Volgens
de regering is WULBZ nodig om langdurig ziekteverzuim terug te dringen (blz.
3 van de memorie van antwoord). Hoe verhouden deze zaken zich tot elkaar?
En nogmaals waarom niet eerst de effecten van met name de TZ afgewacht en
op basis van een deugdelijke evaluatie eventueel te komen met veranderingen?
De WULBZ betekent het nagenoeg geheel afschaffen van de publiekrechtelijke
ziektewetregeling. Er is geen weg terug. (zie ook TICA-advies blz. 20). De
commissie-Buurmeijer was dan wel voorstander van verdergaande privatisering,
maar de regering wil toch niet beweren dat de commissie hierbij de WULBZ voor
ogen had? Ook Buurmeijer spreekt over een gefaseerde invoering. Hoe ziet de
regering een eventueel ingrijpen bij onvoorziene ontwikkelingen wanneer de
ziektewet nagenoeg geheel is afgeschaft?Op blz. 3 stelt de regering dat een geleidelijk opvoeren van de eigen
risico-periode een te geringe prikkel zou geven en dat het wachten op effecten
daarvan tot jarenlange vertraging zou leiden. Is een ophoging van 2 naar 52
weken niet een buitengewoon grote stap en zou voor de kleine bedrijven een
ophoging van 2 naar 6 weken (3 keer zoveel) niet ervaren worden als een forse
prikkel?Onduidelijk vonden deze leden waarom de vangnetvoorziening een verbetering
van de arbeidsmarktpositie van zwangere vrouwen is. Hoe zit dat? Voor zwangere
vrouwen verandert er toch niets? Of wil de staatssecretaris hiermee aangeven
dat dit wetsvoorstel voor al diegenen die niet van een vangnetvoorziening
gebruik maken een verslechtering van arbeidsmarktpositie betekent?Het SER-advies wordt zonder argumenten van tafel geveegd. Kan de regering
helder en duidelijk aangeven waarom de prikkel van het SER-advies
te gering is om het gewenste effect te bereiken?De percentages van het aantal flexibele arbeidscontracten (blz.19) zijn
uitgedrukt in mensjaren, niet in personen. Kan de regering exact aangeven
hoe groot het aantal personen is?Het aangehaalde onderzoek is, volgens de memorie van antwoord, niet zeer
selectief geweest. Het is in ieder geval representatief geweest voor 4 sectoren.
Waarop baseert de staatssecretaris zijn vooronderstelling dat de uitkomst
niet opgaat voor andere sectoren?Is het, voor alle duidelijkheid, niet nodig om van iedere werknemer, voordat
deze ziek wordt, vast te leggen of en op welke grond deze (niet) tot het vangnet-bestand
wordt gerekend en hoe de bedrijfsvereniging daarover denkt?En is het dan vervolgens niet nodig om ondernemingen gedifferentieerd
te belasten met het aantal «vangnetwerkenden»?Te denken valt dan aan de werkgevers die invloed op dit aantal kunnen
uitoefenen en niet de werknemers via de wachtgeldpremie (blz. 22).Op de vraag van de leden van de fractie van GroenLinks hoe de regering
denkt over het instellen van een waarborgfonds voor onverzekerbare bedrijven
antwoordt de staatssecretaris : «Bedrijven die dermate slecht omgaan
met de gezondheid van hun werknemers verdienen niet te bestaan en zeker niet
een extra bescherming van overheidszijde». Bij onverzekerbare bedrijven
hoeft de onverzekerbaarheid niet te liggen bij slechte bedrijfsvoering, maar
kan zij een indirect gevolg zijn van een goed sociaal beleid, gericht op het
in dienst nemen van chronisch zieken, gehandicapten en ouderen. Is het dan
toch niet te overwegen voor dit soort onverzekerbare bedrijven een waarborgfonds
in te stellen?Naar aanleiding van het gestelde op blz. 22 in de memorie van antwoord
merkten deze leden op dat de verandering in de premieverdeling tussen werkgever
en werknemer als gevolg van overheveling van de ziektegelden naar de wachtgeldfondsen
toch geen onontkoombare consequenties zijn van het gedeeltelijk in stand houden
van de ZW, maar bewuste keuzes?Behalve medische aanstellingskeuringen is vooral de «pseudo-keuring»
in het sollicitatiegesprek of via het sollicitatieformulier een gevaar. In
de memorie van antwoord wordt het gevaar van toenemende risicoselectie onderkend
en het moet «zoveel mogelijk vermeden worden». Hoe denkt de regering
deze bedreiging af te wenden?Wijzende op het gestelde op blz. 26 van de memorie van antwoord vroegen
deze leden wat een rechtvaardigingsgrond is om een onderscheid te maken op
handicap en leeftijd. Zijn er al initiatieven ondernomen vanuit het kabinet
om te komen tot anti-discriminatiewetgeving? Wanneer wordt indiening van deze
wet verwacht?De onafhankelijkheid van de arbodeskundige in een arbodienst is essentieel,
zo vervolgden deze leden. Is de staatssecretaris ook niet van mening dat om
deze onafhankelijkheid te garanderen er een wettelijke basis voor moet komen?Onduidelijk blijft of de OR instemmingsrecht heeft ten aanzien van het
aangaan van contract met verzekeraar (keuze verzekeringsmaatschappij en contractinhoud).
Graag ontvingen deze leden meer duidelijkheid. Gaat hier in het kader van
herziening WOR iets mee gebeuren? De memorie van antwoord (blz.49) stelt dat «de toegang tot de gezondheidszorg
is gebaseerd op gelijke behandeling». Artsen die (aan discriminatie
bij toegang tot zorg) hun medewerking verlenen, kunnen daarop in rechte worden
aangesproken». Dit uitgangspunt van het kabinet verdient brede ondersteuning.
Is het dan zo dat veel instellingen en artsen zich op korte termijn voor de
rechter moeten verantwoorden, gezien het brede aanbod aan medische voorrangsbehandelingen
dat verzekeraars zeggen nu reeds te realiseren en dat zij in het vooruitzicht
stellen?Hoe staat het met de WULBZ-positie van uitzendkrachten? Is een uitzendrelatie
een dienstverband of niet? De memorie van antwoord verwijst naar de discussie
rond de nota «flexibiliteit en zekerheid» die echter nog vrijwel
moet beginnen. De onduidelijkheid is toch troef wanneer er bij uitzendarbeid
sprake is van (gecontinueerde) arbeidsrelatie met verplichtingen ex 7A:1638C
BW?De oproepkracht wordt doorgestuurd naar de rechter om zijn werkrelatie
te laten toetsen op aanwezigheid van een dienstbetrekking. Denkt de regering
werkelijk dat een oproepkracht die in de toekomst nog eens opgeroepen wil
worden de gang naar de rechter zal maken of bij het aangaan van de werkrelatie
zal gaan vragen wat zijn «WULBZ-positie» is? Kortom, kan de regering
meer helderheid verschaffen over de rechtspositie van oproepkrachten?Het lid van de SP-fractie had kennis genomen van de memorie
van antwoord. Hij was van mening dat niet alle door hem gestelde vragen volledig
zijn beantwoord. Vandaar nog de navolgende punten.Dit lid had in eerste instantie gezegd dat in de 2/6 weken-periode 90%
van het ziekteverzuim plaatsvindt en dat in de daarna volgende periode vooral
de potentiële AAW/WAO-gegadigden voorkomen. Hij had daarom gevraagd hoe
het kabinet dacht de in de memorie van toelichting genoemde 10% op het ziekteverzuim
te kunnen bezuinigen. Uit de beantwoording op blz. 5 leidde het lid van de
SP-fractie af dat die 10% in wezen een aanname is van het kabinet gekoppeld
aan de bezuinigingstaakstelling. Voor hem rees opnieuw de vraag waarop die
10% nu precies is gebaseerd en hoe het kabinet dat percentage dacht te realiseren.Het lid van de SP-fractie wilde nog stilstaan bij het punt van de risicoselectie.
Als een van de gevreesde negatieve gevolgen van de WULBZ wordt door iedereen
(buiten het kabinet) de toename van de risicoselectie genoemd. Zelfs de werkgevers
schrijven en spreken in een onderhoud met de vaste commissie voor Sociale
Zaken en Werkgelegenheid over dit punt.Het lid van de SP-fractie signaleerde reeds dat er een verschuiving zou
gaan optreden van de selectie door middel van aanstellingskeuringen naar selectie
in de sollicitatiefase. Hij was van mening dat het inmiddels overgelegde Protocol
Aanstellingskeuringen niet voldoende bescherming biedt in de sollicitatie-fase
nu blijkens artikel 2.3.3 dat protocol pas aan de orde komt «nadat alle
beoordelingen van de geschiktheid van de aspirant-werknemer hebben plaats
gevonden en de werkgever op grond daarvan voornemens is de keurling aan te
stellen».Volgens prof. dr. J. Willems is er een stijging van het aantal sollicitanten
dat na sollicitatie wordt afgewezen. Van 0,5% naar 3%. Hij legt een duidelijk
verband met de onderhavige wet1. Ziet de staatssecretaris
deze verschuiving ook en wat wil hij daartegen doen?Het lid van de SP-fractie had er ook nog op gewezen dat van verschillende
kanten wordt benadrukt dat de ingreep in de Ziektewet onomkeerbaar is. Hij
had niet kunnen ontdekken wat de staatssecretaris daarvan vindt
en of er dan nog wel iets terug te draaien valt als bij evaluatie zou blijken
dat de wet leidt tot ongewenste effecten. Kan hij daar toch nog op ingaan?Het lid van de SP-fractie had de staatssecretaris ook nog gevraagd of
hij inmiddels de in de Tweede Kamer toegezegde brief over de mogelijke knelpunten
bij de civiele procedure had verzonden. De staatssecretaris was daarop niet
ingegaan in de memorie van antwoord. Het lid van de SP-fractie zou toch graag
die brief op korte termijn zien, of een aanduiding van die knelpunten.Het lid van de SP-fractie wilde, tenslotte, aan de staatssecretaris een
reactie vragen op het artikel van prof. dr. F. van Dijk waarin deze zegt dat
de Arbo-wet zelf niets bepaalt over de onafhankelijkheid van de arts in dienst
van een arbo-dienst, en dat de Arbowet (artikel 19) dus op dit punt een leemte
bevat.Voorts plaatste de vertegenwoordiger van de Vereniging van Arbo-artsen
in het gesprek met de vaste commissie voor Sociale Zaken en Werkgelegenheid
op 9 januari jl. vraagtekens bij de onafhankelijkheid van de Arbo-arts, omdat
het in de wet bedoelde certificaat slechts één arts behoeft
te betreffen. Het antwoord van de staatssecretaris aan de D66-fractie (blz.
39) is ontoereikend, juist gelet op hetgeen de Arbo-artsen-vereniging daar
zelf over zegt.Graag vernam hij een nadere reactie van de staatssecretaris.Vertrouwende dat deze vragen tijdig zullen worden beantwoord, acht de
commissie de openbare beraadslaging over het onderhavige wetsvoorstel voldoende
voorbereid. De voorzitter van de commissie,HeijmansDe griffier van de commissie,Nieuwenhuizen XNoot1Samenstelling: Van de Zandschulp (PvdA), Heijmans (VVD) voorzitter, Gelderblom-Lankhout
(D66), Jaarsma (PvdA), Rongen (CDA), Veling (GPV), Van den Broek-Laman Trip
(VVD), Batenburg (AOV), J. van Leeuwen (CDA), Van den Berg (SGP), Hendriks,
Hofstede (CDA), De Wit (SP), De Haze Winkelman (VVD), Zwerver (GroenLinks).XNoot1VPRO-radio, 14 januari 1996, programma OVT. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-19951996-24439-134d.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl