Goedkeuring Europees Verdrag erkenning rechtspersoonlijkheid internationale niet-gouvernementele organisaties; Nota van wijziging
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-06 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 28764, nr. 6

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum ontvangst

10-01-2005

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2004-2005

28764 nr. 6

21-12-2004

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamABCDARTIKEL IIArtikel 5aArtikel 5bARTIKEL IIIARTIKEL IVTOELICHTINGInleidingVerklaring voor recht in de Wet conflictenrecht corporatiesVerbod op organisaties die zijn vermeld in een terrorismelijstVerbod op buitenlandse organisaties op een terrorismelijstARTIKELENARTIKEL IIArtikel 5a, eerste lidArtikel 5a, tweede lidArtikel 5a, derde en vierde lidArtikel 5bARTIKEL IIIARTIKEL IVOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 28764Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 44 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
28 764Goedkeuring van het op 24 april 1986 te Straatsburg totstandgekomen
Europees Verdrag inzake de erkenning van de rechtspersoonlijkheid van internationale
niet-gouvernementele organisatiesnr. 6NOTA VAN WIJZIGINGOntvangen 21 december 2004Het voorstel van wet wordt als volgt gewijzigd:AHet opschrift komt te luiden:«Goedkeuring van het op 24 april 1986 te Straatsburg totstandgekomen
Europees Verdrag inzake de erkenning van de rechtspersoonlijkheid van internationale
niet-gouvernementele organisaties, alsmede invoering van enige regels met
betrekking tot in een terrorismelijst vermelde organisaties en andere organisaties
waarvan het doel of de werkzaamheid in strijd is met de openbare orde.»BDe considerans wordt als volgt gewijzigd:Na het woord «gebonden» wordt de volgende zinsnede toegevoegd:«en dat het noodzakelijk is om maatregelen te treffen tegen op een
terrorismelijst vermelde organisaties en andere organisaties waarvan het doel
of de werkzaamheid in strijd is met de openbare orde als bedoeld in artikel
20 van Boek 2 van het Burgerlijk Wetboek»CDe artikelen 1 en 2 worden vernummerd tot respectievelijk I en V.DEr worden drie nieuwe artikelen ingevoegd, luidende:ARTIKEL IIIn de Wet conflictenrecht corporaties worden na artikel 5 twee artikelen
ingevoegd, luidende:Artikel 5a1. Het openbaar ministerie kan de rechtbank te Utrecht verzoeken voor
recht te verklaren dat het doel of de werkzaamheid van een corporatie in strijd
is met de openbare orde als bedoeld in artikel 20 van Boek 2 van het Burgerlijk
Wetboek.2. De verklaring werkt voor en tegen een ieder met ingang van de eerste
dag na de dag van de uitspraak. De verklaring wordt door de zorg van de griffier
geplaatst in de Staatscourant. Is de corporatie in het handelsregister ingeschreven,
dan wordt de verklaring aldaar eveneens ingeschreven.3. De rechter kan de in Nederland gelegen goederen van de corporatie desverlangd
onder bewind stellen. Artikel 22 van Boek 2 van het Burgerlijk Wetboek is
van overeenkomstige toepassing.4. De in Nederland gelegen goederen van een corporatie ten aanzien waarvan
de rechter een verklaring voor recht als bedoeld in het eerste lid heeft gegeven,
worden vereffend door een of meer door hem te benoemen vereffenaars. De artikelen
23 tot en met 24 van Boek 2 van het Burgerlijk Wetboek zijn van overeenkomstige
toepassing.Artikel 5bEen corporatie die niet is een Nederlandse rechtspersoon en is vermeld
in de lijst, bedoeld in artikel 2, derde lid, van Verordening (EG) nr. 2580/2001
van de Raad van 27 december 2001 (PbEG L 344) of in Bijlage I van Verordening
(EG) nr. 881/2002 van de Raad van 27 mei 2002 (PbEG L 139) of is vermeld
en met een ster aangemerkt in de Bijlage bij het Gemeenschappelijk Standpunt
nr. 2001/931 van de Raad van 27 december 2001 (PbEG L 344) is van rechtswege
verboden en niet bevoegd tot het verrichten van rechtshandelingen.ARTIKEL IIIIn Boek 2 van het Burgerlijk Wetboek wordt aan artikel 20 een nieuw lid
toegevoegd, luidende:3. Een rechtspersoon vermeld in de lijst, bedoeld in artikel 2, derde
lid, van Verordening (EG) nr. 2580/2001 van de Raad van 27 december 2001
(PbEG L 344), in Bijlage I van Verordening (EG) nr. 881/2002 van de Raad van
27 mei 2002 (PbEG L 139) of is vermeld en met een ster aangemerkt in
de Bijlage bij het Gemeenschappelijk Standpunt nr. 2001/931 van de Raad van
27 december 2001 (PbEG L 344) is van rechtswege verboden en niet bevoegd
tot het verrichten van rechtshandelingen.ARTIKEL IVArtikel 140, tweede lid, van het Wetboek van Strafrecht komt te luiden:2. Deelneming aan de voortzetting van de werkzaamheid van een organisatie
die bij onherroepelijke rechterlijke beslissing verboden is verklaard of van
rechtswege is verboden of ten aanzien waarvan een onherroepelijke verklaring
als bedoeld in artikel 5a, eerste lid, van de Wet conflictenrecht corporaties
is afgegeven, wordt gestraft met gevangenisstraf van ten hoogste een jaar
of geldboete van de derde categorie.TOELICHTINGInleidingIn deze nota van wijziging worden twee regelingen voorgesteld die zijn
gericht op de bestrijding van rechtspersonen en andere juridische lichamen
die zich in Nederland schuldig maken aan gedragingen die een inbreuk vormen
op de openbare orde.De eerste regeling voorziet in de mogelijkheid om de rechter te verzoeken
een verklaring voor recht af te geven waarin het doel of de werkzaamheid van
een buitenlandse corporatie in strijd met de openbare orde wordt verklaard
(artikel 5a nieuw Wet conflictenrecht corporaties). Deze regeling komt tegemoet
aan de wensen die in het verslag van de Tweede Kamer zijn geuit ten aanzien
van de bestrijding van de werkzaamheden van buitenlandse organisaties waarvan
het doel of de werkzaamheid in strijd is met de openbare orde.De tweede regeling bepaalt dat organisaties die zijn geplaatst op een
EU terrorismelijst gedurende de vermelding in de lijst van rechtswege verboden
zijn en niet bevoegd om in Nederland rechtshandelingen te verrichten. Het
betreft artikel 20, derde lid, van boek 2 BW voor Nederlandse organisaties
die voorkomen op een lijst en artikel 5b van de Wet conflictenrecht corporaties
voor buitenlandse organisaties die voorkomen op een lijst. Met deze bepalingen
wordt uitvoering gegeven aan de toezeggingen die ten aanzien van het Burgerlijk
Wetboek zijn gedaan in de brief aan de Tweede Kamer inzake de bestrijding
van internationaal terrorisme (Brief van 24 juni 2003, Kamerstukken II
2002/2003, 27 925, nr. 94). De regeling vormt een aanvulling op het sanctiestelsel
dat voortvloeit uit de Europese bevriezingsverordeningen. Die verordeningen
beperken zich tot de bevriezing van het vermogen. De voorgestelde regeling
is noodzakelijk om ook de niet-vermogensrechtelijke activiteiten stil te leggen.
Het gaat daarbij bijvoorbeeld om het verbieden van ledenwerving, het benoemen
van nieuwe bestuurders (om te kunnen stellen dat men de wapens heeft neergelegd)
en het oprichten van een nieuwe organisatie (zodat het spel opnieuw kan beginnen).
De ervaring leert dat het in het algemeen niet goed begrepen wordt indien
een organisatie waarvan de financiële tegoeden bevroren zijn omdat zij
op een terrorismelijst voorkomt, overigens wel handelend kan optreden en eventueel
nog manifestaties kan organiseren.De reikwijdte van de voorgestelde wijzigingen beperkt zich niet tot niet-gouvernementele
organisaties. Als gevolg van deze nota van wijziging krijgt het wetsvoorstel
derhalve een bredere strekking dan het oorspronkelijke voorstel tot goedkeuring
van het Europees Verdrag inzake de erkenning van de rechtspersoonlijkheid
van internationale niet-gouvernementele organisaties, hierna het NGO-verdrag.Verklaring voor recht in de Wet conflictenrecht corporatiesNederlandse rechtspersonen waarvan het doel of de werkzaamheid in strijd
is met de openbare orde kunnen door de rechter worden ontbonden (artikel 2:20
BW). Ten aanzien van buitenlandse corporaties bestaat thans geen equivalent
van deze procedure. Dat wordt nu geregeld door in artikel 5a van de Wet conflictenrecht
corporaties te bepalen dat de rechter op verzoek van het Openbaar Ministerie
een verklaring voor recht kan afgeven, inhoudende dat het doel of de werkzaamheid
in strijd is met de openbare orde als bedoeld in artikel 20 van Boek 2 van
het Burgerlijk Wetboek. Deelneming aan de voortzetting van de werkzaamheden
van een corporatie ten aanzien waarvan de rechter op grond van artikel 5a
strijdigheid met de openbare orde heeft vastgesteld, wordt strafbaar gesteld.
Hiervoor is een aanpassing van artikel 140, tweede lid, van het Wetboek van
Strafrecht noodzakelijk.De voorgestelde regeling in de Wet conflictenrecht corporaties is zoveel
mogelijk gemodelleerd naar de regeling voor Nederlandse rechtpersonen waarvan
het doel of de werkzaamheid in strijd is met de openbare orde. De bestaande
regeling in Boek 2 BW en de voorgestelde regeling in de Wet conflictenrecht
corporaties vormen zowel in formele als materiële zin een coherent stelsel.
In formele zin geldt dat tegen Nederlandse rechtspersonen kan worden opgetreden
op grond van artikel 2:20 BW en tegen buitenlandse corporaties op grond van
artikel 5a van de Wet conflictenrecht corporaties. De materiële samenhang
blijkt uit de omstandigheid dat ten aanzien van Nederlandse rechtspersonen
en buitenlandse corporaties het begrip openbare orde dezelfde betekenis heeft.
In beide bepalingen is het criterium dat het doel of de werkzaamheid in strijd
is met de openbare orde in de zin van artikel 2:20 BW. Bovendien wordt zowel
in artikel 2:20 BW als in artikel 5a een verbinding gelegd met artikel 140
van het Wetboek van Strafrecht, dat de deelname aan de voortzetting van de
werkzaamheden strafbaar stelt.Het civielrechtelijke gevolg van de in artikel 5a opgenomen verklaring
voor recht is dat de rechter een of meer vereffenaars benoemt die de in Nederland
gelegen goederen van de corporatie vereffenen. Tijdens de procedure waarin
de verklaring voor recht wordt verzocht, kan de rechter de goederen desverlangd
onder bewind stellen. De in Boek 2 BW opgenomen bepalingen inzake bewind en
vereffening zijn van overeenkomstige toepassing. Via het bewind wordt bemoeilijkt
dat betrokkenen tijdens de procedure trachten hun activiteiten elders onder
te brengen. Met de vereffening wordt bewerkstelligd dat er civielrechtelijk
een einde komt aan de activiteiten van de corporatie in Nederland.De Raad van State had in zijn advies bij het oorspronkelijke wetsvoorstel
tot goedkeuring van het NGO-verdrag gewezen op de mogelijkheid om in het internationaal
privaatrecht een wettelijke procedure in te stellen die het mogelijk maakt
een halt toe te roepen aan de Nederlandse activiteiten van buitenlandse organisaties
waarvan het doel of de werkzaamheid in strijd is met de openbare orde. Artikel
4 van het NGO-verdrag staat toe dat een verdragsstaat het verdrag buiten toepassing
laat als het doel of de werkzaamheid van een niet-gouvernementele organisatie
(NGO) in strijd komt met de fundamentele belangen van die staat. In het nader
rapport is toen van de zijde van de regering opgemerkt dat een procedure niet
noodzakelijk werd geacht, omdat de oplossing bij de aanpak van dergelijke
buitenlandse organisaties niet zozeer ligt in het internationaal privaatrecht,
maar in strafrechtelijke vervolging van de desbetreffende organisatie of de
daarbij betrokken natuurlijke personen.Het verslag van de Tweede Kamer en de recente initiatieven in het kader
van de bestrijding van terrorisme hebben ertoe geleid dat het standpunt zoals
ingenomen in het nader rapport thans wordt bijgesteld. Dit houdt in dat in
aanvulling op het bestaande strafrechtelijke instrumentarium een regeling
in de Wet conflictenrecht corporaties wordt voorgesteld die het mogelijk maakt
de activiteiten van een buitenlandse rechtspersoon of ander juridisch lichaam
wegens strijd met de openbare orde in ons land stop te zetten. De Staatscommissie
voor het internationaal privaatrecht heeft advies uitgebracht over de vraag
op welke wijze een adequate regeling kan worden getroffen waarbij enerzijds
rekening wordt gehouden met de aard van het internationaal privaatrecht en
anderzijds met de wens om civielrechtelijk op te treden tegen buitenlandse
rechtspersonen die laakbare activiteiten in Nederland verrichten (advies van
9 oktober 2003, IPR/277.12)1. Binnen de Staatscommissie
leven uiteenlopende opvattingen over dit vraagstuk. Een deel van de leden
is van oordeel dat het IPR niet verder zou moeten gaan dan de bestaande mogelijkheid
voor de rechter om in concrete gevallen de openbare orde-clausule in de internationaal-privaatrechtelijke
betekenis toe te passen. Deze leden onderschrijven de positie die de regering
heeft ingenomen in het nader rapport. Een ander deel van de leden
van de Staatscommissie meent dat, los van de toepassing van de openbare orde
in concrete procedures, een regeling op het gebied van het IPR wel overwogen
zou kunnen worden, eventueel via een regeling in Boek 2 BW (advies Staatscommissie,
blz. 4 en blz. 9). Het voorgestelde artikel 5a Wet conflictenrecht corporaties
is geënt op het standpunt van dit deel van de Staatscommissie.Met betrekking tot het civielrechtelijke gevolg van de verklaring voor
recht was in het voorstel, zoals voorgelegd aan de Raad van State, bepaald
dat de corporatie niet langer bevoegd is tot het verrichten van rechtshandelingen
en dat schuldeisers zich kunnen verhalen op alle in Nederland gelegen goederen
die toebehoren aan de corporatie. Naar aanleiding van opmerkingen van de Raad
van State is deze regeling vervangen door de regeling inzake bewind en vereffening
in artikel 5a, derde en vierde lid. Door de in Nederland aanwezige goederen
van de corporatie te vereffenen, wordt een stap verder gezet in de richting
van volledige stillegging van de activiteiten dan het geval zou zijn bij onbevoegdheid
tot het verrichten van rechtshandelingen. Voor een uiteenzetting van de vereffeningsprocedure
wordt verwezen naar de toelichting op artikel 5a, derde en vierde lid.De Raad van State heeft eveneens geadviseerd te bepalen dat de verklaring
voor recht inhoudt dat de rechtspersoonlijkheid van de corporatie in Nederland
niet langer wordt erkend. Het is echter niet, zoals de Staatscommissie heeft
opgemerkt, de rechtspersoonlijkheid van de corporatie die in strijd komt met
de openbare orde, maar het doel of de werkzaamheid van de corporatie. De Staatscommissie
wijst er bovendien op dat volgens de heersende leer in het internationaal
privaatrecht de erkenning van rechtspersoonlijkheid niet kan worden gescheiden
van het bepalen van het op de rechtspersoon toepasselijke recht. De Wet conflictenrecht
corporaties gaat uit van het bepalen van het toepasselijke recht (artikel
2). Het begrip «erkenning» wordt in deze wet niet gebruikt. Bij
het bepalen van het toepasselijke recht wordt tegelijkertijd vastgesteld dat
de corporatie op grond van het aangewezen recht geldig is opgericht. Het introduceren
van een procedure die betrekking heeft op niet-erkenning zou volgens de Staatscommissie
tot verwarring aanleiding geven en zou alleen zin hebben wanneer de Nederlandse
overheid voorwaarden zou stellen aan het toelaten van buitenlandse rechtspersonen
tot het Nederlandse grondgebied. Hier komt bij dat de onduidelijkheid die
de Raad constateert ten aanzien van de onbevoegdheid tot het verrichten van
rechtshandelingen niet wordt weggenomen door een procedure in te stellen die
uitgaat van het onthouden van erkenning. Door de erkenning in Nederland te
onthouden, houdt een corporatie immers niet op te bestaan. De oplossing in
de nota van wijziging heeft als voordeel dat de rechtsgevolgen in Nederland
expliciet in de wet zijn neergelegd.De Staatscommissie heeft opgemerkt dat er vragen kunnen rijzen over de
toepassing van artikel 22, tweede lid, van verordening (EG) nr. 44/2001 van
de Raad van 22 december 2000 betreffende de rechterlijke bevoegdheid,
de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken,
PbEG L12/1 (hierna: de Brussel I-verordening). Artikel 22, tweede lid, van
de Brussel I-verordening bepaalt dat de rechter van de lidstaat van de plaats
van vestiging bevoegd is om te oordelen over de geldigheid, de nietigheid
of de ontbinding van vennootschappen of rechtspersonen, danwel van de besluiten
van hun organen, waarbij de plaats van vestiging moet worden vastgesteld op
grond van het internationaal privaatrecht van de lidstaat van het gerecht.
Hieruit blijkt dat artikel 22, tweede lid, slechts ziet op vraagstukken van
vennootschaps- en rechtspersonenrecht en niet op de door een vennootschap
of rechtspersoon uitgeoefende activiteiten. Van een conflict tussen het voorgestelde
artikel 5a en artikel 22, tweede lid, is dan ook geen sprake.Hierbij is van belang dat de Brussel I-verordening slechts van toepassing
is op rechtspersonen die in de zin van artikel 60 Brussel I-verordening hun
woonplaats hebben in een EU-lidstaat. Ten aanzien van de overige rechtspersonen
heeft de Nederlandse rechter rechtsmacht op grond van artikel 3, aanhef en
onder a, van het Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering, omdat het openbaar
ministerie als verzoeker woonplaats heeft in Nederland (zie ook het advies
van de Staatscommissie, blz. 7).De Staatscommissie heeft geadviseerd om de behandeling van verzoeken tot
het verkrijgen van een verklaring voor recht als bedoeld in artikel 5a, te
concentreren bij een bepaalde rechtbank. Hiermee worden bevoegdheidsincidenten
voorkomen en kan kennis en ervaring worden opgebouwd bij het openbaar ministerie
en de bevoegde rechtbank. Op advies van de Raad voor de rechtspraak wordt
hiervoor de rechtbank te Utrecht aangewezen. In het tweede lid van artikel
5a is bepaald dat de rechtbank te Utrecht in eerste aanleg bij uitsluiting
bevoegd is kennis te nemen van een verzoek. Deze rechtbank kan aldus kennis
en ervaring opbouwen bij de toepassing van de openbare orde-procedure op grond
van artikel 5a.De voorgestelde procedure in artikel 5a doet geen afbreuk aan de bestaande
mogelijkheid voor een Nederlandse rechterlijke instantie om op in een concrete
procedure strijd met de openbare orde in de zin van het internationaal privaatrecht
vast te stellen. Het onderscheid tussen het begrip openbare orde in de zin
van artikel 2:20 BW en het begrip openbare orde in de zin van het internationaal
privaatrecht wordt nader uiteengezet in de toelichting op artikel 5a.De rechter kan in een concrete procedure de vraag naar strijd met de openbare
orde niet verwijzen naar de rechtbank te Utrecht voor een uitspraak op grond
van het voorgestelde artikel 5a. De verklaring voor recht bedoeld in artikel
5a kan immers slechts worden uitgesproken op verzoek van het openbaar ministerie.Verbod op organisaties die zijn vermeld in een terrorismelijstHet voorgestelde artikel 2:20, derde lid, BW bepaalt dat een Nederlandse
rechtspersoon die is vermeld op een van de terrorismelijsten van de Europese
Unie van rechtswege verboden is en niet bevoegd tot het verrichten van rechtshandelingen.
Het deelnemen aan de voortzetting van de werkzaamheden van de organisatie
is strafbaar op grond van artikel 140, tweede lid, van het Wetboek van Strafrecht.
De plaatsing van een organisatie op een Europese terrorismelijst brengt op
grond van de Europese verordeningen, danwel op grond van de Sanctieregeling
terrorisme 2002 II, reeds mee dat derden gebonden zijn aan de bevriezing van
de tegoeden van de organisatie en dat het voor derden verboden is om financiële
of economische middelen ter beschikking te stellen aan die organisatie. De
nu voorgestelde bepalingen sluiten aan bij de verplichtingen uit VN-resolutie
1373 (2001) en vormen een aanvulling op de sancties die reeds voortvloeien
uit de Europese besluiten op dit terrein.Omdat het voorgestelde artikel 2:20, derde lid, BW is toegespitst op rechtspersonen
die op de EU-lijsten zijn geplaatst, vormt de bepaling een lex specialis ten
opzichte van de algemene verbodenverklaring in artikel 2:20, eerste en tweede
lid, BW. Het bijzondere karakter van het voorgestelde derde lid staat er niet
aan in de weg dat de rechter op grond van artikel 2:20, eerste of tweede lid,
BW de verbodenverklaring uitspreekt van een Nederlandse terroristische rechtspersoon
die niet op een EU-lijst is geplaatst.Het verbod in artikel 20, derde lid, BW ziet op drie lijsten inzake specifieke
beperkende maatregelen tegen bepaalde personen en entiteiten met het oog op
de strijd tegen terrorisme. Aan deze lijsten is een sanctiesysteem van bevriezing
van het vermogen gekoppeld. Ten eerste betreft het de bevriezingslijst, bedoeld
in artikel 2, derde lid, van Verordening (EG) nr. 2580/2001 van
de Raad van 27 december 2001 (PbEG L 344, hierna: de bevriezingsverordening).
Ten tweede de met een ster aangemerkte personen en entiteiten in de Bijlage
van het Gemeenschappelijk Standpunt 2001/931 van de Raad van 27 december
2001 (PbEG L 344, hierna: het Gemeenschappelijk Standpunt). Deze lijsten wordt
door de Raad van de Europese Unie bij unanimiteit vastgesteld en tenminste
om de zes maanden getoetst aan de actualiteit. Ten derde gaat het om de lijst
in Bijlage I van Verordening (EG) nr. 881/2002 van de Raad van 27 mei
2002 tot vaststelling van bepaalde specifieke maatregelen tegen sommige personen
en entiteiten die banden hebben met Usama bin Laden, het Al Qa'ida-netwerk
en de Taliban, en tot intrekking van Verordening (EG) nr. 467/2001 van de
Raad tot instelling van een verbod op de uitvoer van bepaalde goederen en
diensten naar Afghanistan, tot versterking van het verbod op vluchten en verlenging
van de bevriezing van tegoeden en andere financiële middelen ten aanzien
van de Taliban en Afghanistan (PbEG L 139, hierna: Verordening 881/2002).
Deze lijst is gebaseerd op resolutie 1390 (2002) en resolutie 1456 (2003)
van de Veiligheidsraad en wordt vastgesteld door het Sanctiecomité
van de Verenigde Naties. Dit comité is bevoegd op grond van resolutie
1267/1999 van de Veiligheidsraad. De Europese Commissie is op grond van artikel
7 van Verordening 881/2002 gemachtigd om op basis van besluiten van de Veiligheidsraad
of het Sanctiecomité van de VN de bijlage bij Verordening 881/2002
aan te vullen of te wijzigen.De lijst behorende bij het Gemeenschappelijk Standpunt bevat tevens de
namen van onderdanen van de lidstaten en van in de EU gevestigde organisaties.
Deze «Europese» personen en entiteiten zijn in de bijlage met
een ster aangemerkt. Dat deze personen en entiteiten worden geregeld in een
Gemeenschappelijk Standpunt en niet in een Verordening, hangt samen met de
omstandigheid dat het EG-verdrag geen grondslag biedt om op EU-niveau bevriezingsmaatregelen
te treffen voor onderdanen en organisaties binnen de EU. De twee verordeningen
richten zich op personen en organisaties buiten de EU en kunnen om die reden
gebaseerd worden op de bevoegdheid van de Gemeenschap om sanctiemaatregelen
te treffen in het kader van het gemeenschappelijk buitenlands- en veiligheidsbeleid
(artikel 301 EG). Het Gemeenschappelijk Standpunt verwijst, evenals de verordeningen,
naar Resolutie 1373 (2001) van de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties.
Deze resolutie roept juridische verplichtingen voor de VN-lidstaten in het
leven met betrekking tot het bestrijden van terrorisme en terroristen. Het
Gemeenschappelijk Standpunt identificeert de «Europese» personen
en organisaties waarop de verplichtingen uit Resolutie 1373 (2001) betrekking
hebben. Omdat de verordening met het daarin neergelegde sanctiesysteem niet
kan worden toegepast op deze personen en organisaties, zijn op grond van de
Sanctiewet 1977 maatregelen getroffen die de bevriezing van het vermogen regelen
(Sanctieregeling terrorisme 2002 II).Bij de formulering van artikel 2:20, derde lid, BW en artikel 5b van de
Wet conflictenrecht corporaties is gekozen voor een dynamische verwijzing,
opdat niet bij toekomstige aanpassing van een verordening of bijlage aanpassing
van de wet noodzakelijk is.Op de lijsten worden personen en organisaties geplaatst ten aanzien van
wie een vermoeden bestaat dat zij (mogelijk) betrokken zijn bij terroristische
daden. De plaatsing vindt plaats na een afweging op grond van de bij veiligheidsdiensten
en andere bevoegde instanties van de lidstaten beschikbare informatie. De
(mogelijke) betrokkenheid bij terroristische daden levert een zodanig ernstige
bedreiging voor de samenleving op dat bevriezing van het vermogen gerechtvaardigd
is teneinde de activiteiten stil te leggen. Plaatsing op de lijst en de bevriezing
van het vermogen betekent dat voortzetting van de werkzaamheid van de organisatie
in Nederland in strijd is met de openbare orde. Dit rechtvaardigt
het verbod van rechtswege zolang de organisatie is vermeld in een terrorismelijst.De sancties die voortvloeien uit het bevriezingssysteem van de Europese
verordeningen en de Sanctieregeling terrorisme 2002 II zien slechts op rechtshandelingen
die een mutatie van het vermogen teweeg zouden brengen. Hiermee is echter
nog niet verzekerd dat alle activiteiten van een organisatie op de lijst zijn
stilgelegd. De bevriezingsmaatregelen verhinderen niet het verrichten van
rechtshandelingen die niet raken aan de bevriezing van het vermogen. Gedacht
kan worden aan rechtshandelingen van niet-vermogensrechtelijke aard, zoals
die bij een rechtspersoon uit Boek 2 BW voortvloeien. Daarbij gaat het bijvoorbeeld
om het aangaan van een lidmaatschapsovereenkomst, om het benoemen van bestuurders
of commissarissen of het stemmen door de rechtspersoon als aandeelhouder of
lid van een andere rechtspersoon. Om de activiteiten daadwerkelijk stil te
leggen is het noodzakelijk dat dergelijke rechtshandelingen in het geheel
niet kunnen worden verricht, ook wanneer ze niet onmiddellijk het vermogen
van de rechtspersoon raken. Rechtshandelingen die namens de onbevoegde corporatie
worden verricht zijn nietig. Strafrechtelijk kunnen de bij de organisatie
betrokken personen in deze voorbeelden worden vervolgd voor deelneming aan
de voortzetting van de werkzaamheden (artikel 140, tweede lid, Wetboek van
Strafrecht).Er is niet gekozen voor de civielrechtelijke sanctie van ontbinding van
de rechtspersoon, een sanctie die geldt voor rechtspersonen ten aanzien waarvan
de rechter het doel of de werkzaamheid op grond van artikel 2:20, eerste of
tweede lid, BW in strijd acht met de openbare orde. De reden hiervoor is dat
de procedure van ontbinding en vereffening niet goed past in het sanctiesysteem
van bevriezing van het vermogen zoals voorgeschreven door de bevriezingsverordeningen
en de Sanctieregeling terrorisme 2002 II. Omdat het vermogen moet worden bevroren,
is vereffening niet toegestaan. Het is bovendien mogelijk dat een organisatie
op enig moment weer van de lijst wordt geschrapt. Indien de organisatie dan
zou zijn ontbonden, zou er een onduidelijke situatie ontstaan ten aanzien
van de status van het vermogen.Er is eveneens overwogen om aan de verbodenverklaring niet de ontbinding,
maar de hoofdelijke aansprakelijkheid van de bestuurders als civielrechtelijke
sanctie te verbinden. Hoofdelijke aansprakelijkheid past echter, evenals ontbinding,
niet goed in het bevriezingssysteem van de Europese verordeningen. Op grond
van de bevriezingsmaatregelen is het aan derden verboden om financiële
of economische middelen ter beschikking te stellen aan een organisatie op
de lijst. Bij deze sanctie past niet dat deze derden via hoofdelijke aansprakelijkheid
alsnog hun vordering zouden kunnen verhalen op het privé-vermogen van
de bestuurders.De vaststelling van een terrorismelijst op grond van de bevriezingsverordening
of Verordening 881/2002 is een besluit van een communautaire instelling. De
vraag naar de rechtmatigheid van een dergelijk communautair besluit zal beantwoord
moeten worden door het Hof van Justitie in Luxemburg. Een natuurlijke of rechtspersoon
kan op grond van artikel 230 EG beroep instellen bij het Hof van Justitie
tegen tot hem gerichte beschikkingen van EG-instellingen wegens onbevoegdheid,
schending van wezenlijke vormvoorschriften, schending van het EG-verdrag of
uitvoeringsregeling of wegens misbruik van bevoegdheden. Het beroep op grond
van artikel 230 EG is ook van toepassing op een besluit tot plaatsing op een
bevriezingslijst, omdat de bepaling ook ziet op beschikkingen die, hoewel
genomen in de vorm van een verordening, de betrokkene rechtstreeks en individueel
raken. Belanghebbenden kunnen derhalve opkomen tegen de plaatsing van een
organisatie op de lijst. Voor zover de bevriezing van het vermogen daarbij
in de weg zou staan aan de financiering van rechtsbijstand, bevat artikel
6 van de bevriezingsverordening de mogelijkheid dat de bevoegde instanties
met het oog op de bescherming van de belangen van de Gemeenschap
een specifieke machtiging verlenen om bevroren tegoeden vrij te geven. Ten
aanzien van organisaties in de lijst behorende bij Gemeenschappelijk Standpunt
2001/931 kan op grond van artikel 9 van de Sanctiewet 1977 vrijstelling of
ontheffing worden verleend van de op grond van de Sanctieregeling terrorisme
2002 II getroffen maatregelen.Het beroep wordt in eerste instantie behandeld door het Gerecht van Eerste
Aanleg, met de mogelijkheid van hogere voorziening bij het Hof. Een ingesteld
beroep heeft, behoudens de mogelijkheid om dat te vorderen in een afzonderlijk
kort geding, geen schorsende werking (artikel 242 EG-Verdrag). De effectiviteit
van de bevriezing van het vermogen en van de aanvullende sancties uit de verordening
behoeven derhalve tijdens de procedure niet in gevaar te komen. Het is vaste
rechtspraak dat het Hof van Justitie algemene juridische beginselen in acht
neemt, die mede worden afgeleid van internationale verdragen waarbij lidstaten
partij zijn (Zie o.a. Advies 2/94 van het Hof van 28 maart 1996, overweging
33). Dit betekent in de praktijk dat mogelijke inbreuken op het Europees Verdrag
voor de Rechten van de Mens aan de orde kunnen komen in de procedure op grond
van artikel 230 EG-Verdrag.De Raad van de Europese Unie, het sanctie-comité van de Verenigde
Naties of de Europese rechter kunnen besluiten dat de plaatsing van een organisatie
op een terrorismelijst niet langer gerechtvaardigd is. Omdat de organisatie
in Nederland verboden is gedurende de plaatsing op de lijst, komt met de verwijdering
van de lijst ook een einde aan het verboden karakter van de organisatie en
aan de onbevoegdheid om rechtshandelingen te verrichten. Het is vervolgens
aan het Openbaar Ministerie om te beoordelen of er alsnog noodzaak is om de
organisatie te onderwerpen aan een procedure die ziet op verbodenverklaring
en ontbinding (artikel 2:20, eerste en tweede lid, BW) of op een verklaring
voor recht dat het doel of de werkzaamheid in strijd is met de openbare orde
(artikel 5a van de Wet conflictenrecht corporaties).Een publicatieprocedure op nationaal niveau ten aanzien van de verbodenverklaring
is niet aan de orde. De organisaties zijn opgenomen in een EU-lijst. Deze
lijsten zijn onderdeel van een verordening en worden daarom ingevolge artikel
254, tweede lid, EG-verdrag gepubliceerd in het Publicatieblad van de Europese
Gemeenschappen en zijn daarmee voor eenieder kenbaar.Verbod op buitenlandse organisaties op een terrorismelijstDe reikwijdte van Boek 2 van het Burgerlijk Wetboek beperkt zich tot rechtspersonen
die zijn opgericht naar Nederlands recht. Het zou echter onwenselijk zijn
als in een terrorismelijst vermelde organisaties die worden beheerst door
Nederlands recht wel van rechtswege verboden zijn en organisaties die worden
beheerst door buitenlands recht niet. Buitenlandse organisaties uit een terrorismelijst
zouden dan in Nederland nog steeds bevoegd zijn om rechtshandelingen te verrichten.
Bovendien zouden natuurlijke personen die in Nederland de werkzaamheden voortzetten
van een buitenlandse organisatie uit een EU-lijst niet kunnen worden vervolgd
op grond van het voorgestelde artikel 140, tweede lid, van het Wetboek van
Strafrecht.Om te bewerkstelligen dat het verbod eveneens van toepassing is op in
een EU-lijst vermelde organisaties die worden beheerst door het recht van
een andere staat, bepaalt het voorgestelde artikel 5b van de Wet conflictenrecht
corporaties dat op een EU-lijst geplaatste corporaties die niet zijn een Nederlandse
rechtspersoon van rechtswege verboden zijn en niet langer bevoegd tot het
verrichten van rechtshandelingen.ARTIKELENARTIKEL IIArtikel 5a, eerste lidDe essentie van de voorgestelde procedure in de Wet conflictenrecht corporaties
is dat er civielrechtelijk een halt wordt toeroepen aan buitenlandse corporaties
die in Nederland ontoelaatbare activiteiten ontplooien (artikel 5a Wet conflictenrecht
corporaties) en dat deelname aan de voortzetting van de werkzaamheden strafbaar
wordt gesteld (artikel 140 Wetboek van Strafrecht). Bepalend is of het doel
of de werkzaamheid in strijd is met de openbare orde. Een afzonderlijke rechtshandeling
binnen de Nederlandse rechtssfeer die in strijd moet worden geacht met de
goede zeden of de openbare orde is – los van het rechtspersoonlijke
kader – reeds nietig op grond van artikel 40 van boek 3 BW. Gaat het
om meerdere gedragingen in het kader van een rechtspersoon, dan kunnen die
gedragingen ertoe leiden dat het doel of de werkzaamheid van de rechtspersoon
strijd met de openbare orde oplevert. Voor rechtspersonen naar Nederlands
recht geldt dan de procedure in artikel 2:20, eerste en tweede lid, BW, terwijl
de voorgestelde procedure in artikel 5a hetzelfde beoogt voor corporaties
naar buitenlands recht. Het declaratoir in artikel 5a is derhalve het equivalent
van artikel 2:20 BW voor buitenlandse corporaties en beperkt zich ook tot
de situaties die door artikel 2:20 BW worden bestreken. De verklaring voor
recht heeft, evenals de verbodenverklaring en ontbinding van een Nederlandse
rechtspersoon op grond van artikel 2:20 BW, tot gevolg dat er een verbinding
ontstaat met artikel 140 Wetboek van Strafrecht, welke bepaling voor het OM
de mogelijkheid biedt om tot vervolging van personen die deelnemen aan de
voortzetting van de werkzaamheden van de corporatie over te gaan.Ook het begrip openbare orde in het voorgestelde artikel 5a is gelijk
aan de openbare orde in de zin van artikel 2:20 BW. In het nader rapport werd
reeds gewezen op het onderscheid tussen het begrip openbare orde in artikel
2:20 BW en het begrip openbare orde zoals dat in het internationaal privaatrecht
wordt gehanteerd. In artikel 2:20 BW ziet de openbare orde op het plegen van
handelingen die inbreuk maken op de algemeen aanvaarde grondvesten van ons
rechtsstelsel (Kamerstukken II, 1984–1985, 17 476, nrs. 5–7,
blz. 3). De openbare orde in het internationaal privaatrecht wordt, zoals
de Staatscommissie heeft opgemerkt, ingezet als ultimum remedium om de toepassing
van het buitenlandse recht af te weren, wanneer dat buitenlandse recht naar
inhoud of toepassingsresultaat in strijd komt met beginselen en waarden die
in de Nederlandse rechtsorde als fundamenteel worden beschouwd (advies, blz.
3). De in artikel 5a voorgestelde declaratoire procedure laat onverlet de
mogelijkheid voor de rechter om in concrete procedures waarbij een buitenlandse
corporatie is betrokken, de openbare orde-exceptie in de zin van het internationaal
privaatrecht toe te passen. Om onzekerheid over deze begrippen te vermijden,
is in artikel 5a uitdrukkelijk bepaald dat het bij de verklaring voor recht
gaat om de openbare orde in de zin van artikel 2:20 BW. Ook de bepaling dat
het doel of de werkzaamheid in strijd is met de openbare orde sluit beter
aan bij artikel 2:20 BW dan de in verschillende IPR-verdragen gehanteerde
formulering dat het maatschappelijk doel, het werkelijk nagestreefd doel of
de daadwerkelijk uitgeoefende activiteit kennelijk onverenigbaar is met de
openbare orde.Door in artikel 5a gebruik te maken van het begrip corporaties wordt aangesloten
bij de definitie in artikel 1 onder a van de Wet conflictenrecht corporaties.
De Staatscommissie heeft er in dit kader op gewezen dat bepaalde organisaties
zich als rechtspersoon kunnen gedragen zonder als zodanig volgens
het recht van een bepaalde staat te zijn opgericht. Omdat de definitie van
corporatie ook een als zelfstandige eenheid of organisatie naar buiten optredend
lichaam of samenwerkingsverband omvat, vallen dergelijke rechtspersonen «sans
loi» ook onder het toepassingsbereik van het voorgestelde artikel 5a
en het hierna te bespreken artikel 5b.Artikel 5a, tweede lidHet is van belang dat derden kennis kunnen nemen van het feit dat ten
aanzien van een corporatie in Nederland een verklaring voor recht is afgegeven
en dat de corporatie wordt onderworpen aan een procedure tot vereffening van
het vermogen. Om schuldeisers in staat te stellen zich te melden bij de vereffening,
wordt de declaratoire uitspraak van de rechter geplaatst in de Staatscourant.
Ingeval de desbetreffende corporatie in Nederland is ingeschreven in het handelsregister,
wordt de rechterlijke uitspraak tevens in het handelsregister ingeschreven.Artikel 5a, derde en vierde lidHet civielrechtelijke rechtsgevolg van een verklaring voor recht op grond
van het eerste lid is dat de in Nederland gelegen goederen worden vereffend
door een door de rechter benoemde vereffenaar (artikel 5a, vierde lid). Tijdens
de procedure kan de rechter de in Nederland gelegen goederen onder bewind
stellen (artikel 5a, derde lid). Voor de procedure zijn de artikelen 22 en
23 tot en met 24 van Boek 2 BW van overeenkomstige toepassing verklaard op
de corporatie. Artikel 2:22a BW wordt niet van overeenkomstige toepassing
verklaard, omdat die bepaling is toegesneden op vennootschappen naar Nederlands
recht met het oog op de bestrijding van lege vennootschappen. De formulering
«in Nederland gelegen goederen» sluit aan bij het advies van de
Staatscommissie. Onder het toepassingsbereik van de regeling vallen niet alleen
zaken, zoals onroerende goederen die zich in Nederland bevinden, maar ook
vorderingsrechten zoals tegoeden op een bankrekening.Om te illustreren dat de Nederlandse activiteiten van de corporatie civielrechtelijk
daadwerkelijk worden stilgelegd, wordt hierna de procedure in grote lijnen
uiteengezet. Tijdens de procedure waarin het Openbaar Ministerie een verklaring
voor recht verzoekt, kan de rechter desverlangd op grond van artikel 5a, derde
lid, juncto artikel 2:22 BW de in Nederland gelegen goederen die toebehoren
aan de corporatie onder bewind stellen. Uit het woord «desverlangd»
blijkt dat het Openbaar Ministerie de onderbewindstelling zal moeten verzoeken
om te voorkomen dat de corporatie tijdens de procedure over de goederen kan
beschikken. Het ligt voor de hand dat het Openbaar Ministerie het verzoek
tot bewind koppelt aan het verzoek tot afgifte van de verklaring voor recht.
Indien de rechter het verzoek toewijst, kunnen, voor zover de rechter niet
anders bepaalt, ten aanzien van de in Nederland gelegen goederen de organen
van de corporatie zonder goedkeuring van de bewindvoerder geen besluiten nemen
en zijn vertegenwoordigers van de corporatie zonder diens medewerking niet
bevoegd tot het verrichten van rechtshandelingen (artikel 2:22 lid 3 BW).
Indien een orgaan toch zonder goedkeuring een besluit neemt ten aanzien van
de goederen, is dat besluit vernietigbaar op grond van artikel 2:15, eerste
lid, onderdeel a, BW. Een zonder medewerking verrichte rechtshandeling van
een vertegenwoordiger met betrekking tot de goederen is nietig wegens strijd
met een dwingende wetsbepaling (artikel 3:40 BW).Zodra de rechter heeft verklaard dat het doel of de werkzaamheid van de
corporatie in strijd is met de openbare orde, worden de in Nederland gelegen
goederen van de corporatie vereffend door een door dezelfde rechter benoemde
vereffenaar (artikel 5a, vierde lid, juncto artikel 2:23 e.v. BW). Door te
bepalen dat de rechter de vereffenaar benoemt, wordt voorkomen
dat de vereffening plaats zou kunnen vinden door de bestuurders of een in
de statuten aangewezen vereffenaar. De benoeming van een gerechtelijke vereffenaar
heeft tot gevolg dat de organen van de corporatie geen bevoegdheden meer hebben
ten aanzien van de vereffening. De vereffenaar zorgt voor de voldoening van
de schuldeisers van de corporatie en draagt, voor zover geen strafrechtelijk
beslag is gelegd, hetgeen eventueel is overgebleven van de in Nederland gelegen
goederen over aan de gerechtigden overeenkomstig artikel 2:23b BW. Geldbedragen
waarover niet binnen zes maanden na de laatste betaalbaarstelling is beschikt,
worden door de vereffenaar geconsigneerd (artikel 2:23b, achtste lid, BW).
De vereffening eindigt op het tijdstip waarop geen aan de vereffenaar bekende
baten meer in Nederland aanwezig zijn (artikel 2:23b, negende lid, BW). Indien
op een later moment alsnog een schuldeiser tot het saldo opkomt of van het
bestaan van een bate in Nederland blijkt, kan de rechtbank op verzoek van
een belanghebbende de vereffening heropenen en zonodig een vereffenaar benoemen
(artikel 2:23c BW). Dit betekent dat het Openbaar Ministerie om heropening
van de vereffening kan verzoeken, indien er in Nederland opnieuw goederen
opduiken die toebehoren aan de corporatie. De corporatie is op grond van artikel
2:24 BW verplicht om boeken, bescheiden en andere gegevensdragers die betrekking
hebben op de goederen die waren onderworpen aan de vereffening, gedurende
zeven jaren na de beëindiging van de vereffening te bewaren.Artikel 5bDe regeling in artikel 5b bevat voor corporaties op een EU-lijst die niet
zijn een Nederlandse rechtspersoon dezelfde regeling als die in artikel 2:20,
derde lid, BW. Evenals bij Nederlandse rechtspersonen is de deelname aan de
voortzetting van de werkzaamheden strafbaar op grond van artikel 140, tweede
lid, van het Wetboek van Strafrecht.Met het gebruik van het begrip corporaties wordt in het voorgestelde artikel
5b aangesloten bij de definitie in artikel 1, onder a, van de Wet conflictenrecht
corporaties. De ruime reikwijdte van het begrip corporatie bewerkstelligt
dat alle groepen en entiteiten op de EU-lijsten onder het toepassingsbereik
van het voorgestelde artikel 5b vallen.Zoals is toegelicht in het algemeen deel is een publicatieplicht op nationaal
niveau niet aan de orde, omdat het verboden karakter reeds blijkt uit de EU-lijsten,
welke lijsten via het Publicatieblad van de EG al openbaar zijn.ARTIKEL IIIHet voorgestelde artikel 2:20, derde lid, BW heeft betrekking op Nederlandse
rechtspersonen. De tekst van de terrorismelijsten spreekt van «groepen
en entiteiten». Nagenoeg alle Nederlandse organisaties op de EU-lijsten
zullen rechtspersoonlijkheid hebben. Onder Nederlands recht zal een duurzame
organisatie al vrij snel te kwalificeren zijn als informele vereniging en
daarmee als rechtspersoon (zie ook memorie van antwoord verboden rechtspersonen,
kamerstukken II, 1984–1985, 17 476, nrs. 5–7, blz. 10). Organisaties
waarvan het onduidelijk is door welk recht zij worden beheerst en of zij rechtspersoonlijkheid
hebben (rechtspersonen sans loi, zie de toelichting op artikel 5a, eerste
lid, van de Wet conflictenrecht corporaties), vallen onder de regeling in
artikel 5b van de Wet conflictenrecht corporaties.ARTIKEL IVDeelneming aan de voortzetting van de werkzaamheid van een verboden rechtspersoon
is thans reeds strafbaar op grond van artikel 140, tweede lid, van het Wetboek
van Strafrecht, voor zover het betreft rechtspersonen als bedoeld in artikel
2:20, eerste en tweede lid, BW (Nederlandse rechtspersonen in het algemeen).
Voorgesteld wordt het bereik van deze strafbepaling te verruimen, opdat zij
tevens ziet op organisaties die van rechtswege verboden zijn op grond van
artikel 2:20, derde lid, BW (Nederlandse rechtspersonen op een EU-terrorismelijst)
of op grond van artikel 5b van de Wet conflictenrecht corporaties (buitenlandse
organisaties op een EU-terrorismelijst) en zich mede uitstrekt tot organisaties
ten aanzien waarvan de rechter op grond van artikel 5a van de Wet conflictenrecht
corporaties heeft verklaard dat het doel of de werkzaamheid in strijd is met
de openbare orde.De Minister van Justitie,J. P. H. DonnerXNoot1Ter inzage gelegd bij het Centraal Informatiepunt Tweede Kamer. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-28764-6.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl