Wet op het hoger onderwijs en wetenschappelijk onderzoek; wijz. ivm vaststelling arbeidsmarktfixus geneesk. 1994-96; Nota n.a.v. het verslag
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-12 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 24075, nr. 5

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum indiening

27-03-1995

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1994-1995

24075 nr. 5

16-03-1995

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 24075Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 29 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
24 075Wijziging van de Wet op het hoger onderwijs en wetenschappelijk onderzoek,
houdende aanpassing van de bepalingen inzake de arbeidsmarktfixus, alsmede
de eenmalige vaststelling bij wet van de arbeidsmarktfixus geneeskunde 1994–1996nr. 5NOTA NAAR AANLEIDING VAN HET VERSLAGOntvangen 16 maart 1995De leden van de vaste Commissie voor Onderwijs, Cultuur en Wetenschappen
ben ik erkentelijk voor de spoedige vaststelling van het verslag over dit
wetsvoorstel. Dat brengt de beoogde, snelle inwerkingtreding van de wet, indien
deze wordt aanvaard, binnen handbereik. Ik acht dat in elk geval essentieel
voor de goede gang van zaken bij het universitaire geneeskunde-onderwijs.
Met de navolgende beantwoording van de verschillende vragen hoop ik bij te
dragen aan de voortvarende behandeling van dit wetsvoorstel.De leden van de fractie van het CDA kenschetsen het wetsvoorstel als opportunistisch
en vragen of de terugwerkende kracht die wordt verbonden aan de vaststelling
van de arbeidsmarktfixus voor de studiejaren 1994–1995 en 1995–1996
toelaatbaar is. Wordt de rechtszekerheid niet ingeruild tegen een ad hoc bijstelling
om pragmatische redenen en kan zulks geen nieuwe onzekerheden met zich meebrengen,
zo vragen deze leden.Aan de eenmalige vaststelling bij wet van de arbeidsmarktfixus geneeskunde
voor de aangegeven studiejaren liggen inderdaad praktische beweegredenen ten
grondslag. De belangrijkste reden is te voorkomen dat zich met ingang van
het komende studiejaar een vrije instroom voor de universitaire opleidingen
geneeskunde zou voordoen. Voorts beoogt met name de voorgestelde terugwerking
tot 17 april 1994 de door de rechterlijke uitspraken ontstane onzekerheid
over de status van het bestaande fixusbesluit weg te nemen. Ik kan mij niet
voorstellen dat daardoor nieuwe onzekerheden zouden ontstaan of dat bestaande
rechten zouden worden aangetast, vooral omdat in de voorgestelde, eenmalige
wettelijke vaststelling is verwerkt hetgeen door de beide procederende instellingen
ten overstaan van de rechter is bereikt. Wel wordt met de vaststelling bij
wet bereikt dat de noodzaak om – uit principiële overwegingen –
door te procederen wordt weggenomen. Anders dan de leden van de CDA-fractie
beschouw ik deze beweegredenen dus niet als opportunistisch. Dit gedeelte
van het wetsvoorstel beschouw ik veeleer als noodzakelijk uit een oogpunt
van zorg voor de goede gang van zaken bij het geneeskunde-onderwijs en wenselijk
vanuit het oogpunt van kostenbesparing en vermijding van onnodige belasting
van het justitieel apparaat. De leden van de CDA-fractie vragen om een nadere verduidelijking inzake
de beoordeling van te verwachten overschotten op de arbeidsmarkt. Zij wijzen
ter illustratie op de onlangs gebleken noodzaak om de capaciteit van de tandheelkundestudies
te verruimen na eerdere beperkingen.Het feit dat zich de laatste paar studiejaren 4 000 tot 5 000
v.w.o.-abituriënten aanmelden voor de opleiding geneeskunde, is op zich
meer dan voldoende aanleiding tot ingrijpen ter voorkoming van een overschot
op de arbeidsmarkt. De schattingen van het Ministerie van Volksgezondheid,
Welzijn en Sport van het aantal op jaarbasis «plaatsbare» beroepsbeoefenaren
ligt immers veel lager. Recente onderzoeken wijzen uit dat op de middellange
termijn meer afgestudeerde geneeskundestudenten nodig zullen zijn, dan de
aantallen die in de voorgaande studiejaren werden toegelaten. Om die reden
werd in het hoger onderwijs- en onderzoekplan 1994 (HOOP 1994) een verhoging
van de instroom geneeskunde aangekondigd, hetgeen in de vastgestelde arbeidsmarktfixus
geneeskunde voor de studiejaren 1994–1995 en 1995–1996 tot uitdrukking
is gebracht.Voor een exacte vaststelling van de instroomcijfers ben ik afhankelijk
van mijn ambtgenoot van Volksgezondheid, Welzijn en Sport, die mede na raadpleging
van de betrokken beroepsgroepen tot een hanteerbare inschatting pleegt te
komen. Dat geldt voor bijna alle opleidingen waarvoor meestal arbeidsmarktfixi
worden vastgesteld. Gelet op het met instroombeperking voor alle belanghebbenden
gemoeide belang, zal ik er met mijn ambtgenoot naar blijven streven de kwalitatief
meest hoogwaardige adviezen hierover te ontvangen.Naar aanleiding van het initiatief van de VSNU en de betrokken instellingen
om bij gezamenlijk besluit neerwaarts af te wijken van de 125%-regel van artikel
7.54, eerste lid, van de WHW vragen de leden van de CDA-fractie of overleg
heeft plaatsgevonden teneinde het besluit te doen gelden voor de voorgeschreven
twee jaren. Tevens vragen deze leden op welke termijn de instellingen een
hernieuwd besluit moeten nemen om te voorkomen dat de eenmalige bepalingen
van het wetsvoorstel van kracht zouden moeten worden.Ik bevestig deze leden graag in hun veronderstelling in die zin dat een
gezamenlijk besluit van de instellingen waaraan ik mijn goedkeuring niet zou
behoeven te onthouden, wat betreft het komende studiejaar de plaats zou kunnen
innemen van de eenmalige vaststelling van de arbeidsmarktfixus geneeskunde.
Het praktische resultaat, zij het gebaseerd op een andere bevoegdheid, zou
dan immers hetzelfde kunnen zijn. Teneinde de Tweede Kamer in dit opzicht
in de gelegenheid te stellen desgewenst een afgewogen keuze te maken, heb
ik in mijn schriftelijke reactie van 13 februari jl. aan het adres van de
gezamenlijke instellingen er op aangedrongen dat een hernieuwd besluit zou
worden genomen binnen drie weken. Die brief is gepaard gegaan aan telefonisch
overleg met de VSNU. Tot op heden heb ik evenwel geen hernieuwd besluit ontvangen
en verwacht het – gebaseerd op het telefonisch overleg – ook niet
meer te ontvangen.De leden van de fractie van de VVD kunnen in het algemeen instemmen met
het wetsvoorstel, hetgeen mij verheugt. Deze leden vragen hoe de regering
de bepaling in artikel I, eerste lid, in de praktijk wil uitwerken. Deze leden
maken in hun vraagstelling duidelijk dat het naar hun oordeel niet eenvoudig
is voorspellingen over een langere periode te doen.Aannemende dat deze leden het oog hebben op de voorgestelde aanpassing
van artikel 7.56, eerste lid, verwijs ik voor het antwoord op hun concrete
vraag naar mijn betoog in reactie op de overeenkomstige vraag van de leden
van de CDA-fractie. Daarin is tot uitdrukking gebracht dat goede toekomstvoorspellingen
allerminst eenvoudig zijn te verwezenlijken, doch dat deze in
het kader van de instroombeperking reeds lang aan de orde zijn. Betrekkelijk
eenvoudig is daarbij het voorspellen van uitvalpercentages van studerenden,
omdat daarover bestendige ervaringsgegevens bestaan.Voorts vragen de leden van de VVD-fractie of bij prognoses omtrent de
behoefte op de arbeidsmarkt afstemming plaatsvindt tussen de landen van de
Europese Unie, en zo ja, op welke wijze.Bij het bepalen van de hoogte van de aantallen van een arbeidsmarktfixus
wordt geen rekening gehouden met de ontwikkelingen in de EU terzake. Ik kan
mij vinden in de uitspraak van deze leden dat een dergelijke afstemming wenselijk
zou zijn. Meer dan een afstemming in Europees verband van de inhoud van de
opleidingen kan echter op dit moment niet worden gerealiseerd.De leden van de VVD-fractie vragen voor welke opleidingen nog meer gebruik
wordt gemaakt van de mogelijkheid een arbeidsmarktfixus vast te stellen.Ook de leden van de fractie van D66 vragen een overzicht van de opleidingen
waarvoor tot op heden een arbeidsmarktfixus is ingesteld en voor welke periode,
zulks in relatie tot de toezegging van de toenmalige Minister van Onderwijs
en Wetenschappen dat van het instrument arbeidsmarktfixus met uiterste terughoudendheid
gebruik zou worden gemaakt.Na de inwerkingtreding van de WHW bij de aanvang van het studiejaar 1993–1994
is slechts voor een vijftal opleidingen een arbeidsmarktfixus ingesteld. Voor
het wetenschappelijk onderwijs betrof dat geneeskunde, tandheelkunde en diergeneeskunde
en voor het hoger beroepsonderwijs fysiotherapie en logopedie. Deze arbeidsmarktfixi
werden ingesteld voor de studiejaren 1994–1995 en 1995–1996, zoals
is voorgeschreven in artikel 7.56, eerste lid onder a, van de WHW.De leden van de VVD-fractie vragen of de extra instroom ten gevolge van
de rechterlijke uitspraken een bedreiging vormt voor de kwaliteit van het
onderwijs en of nog meer rechtszaken over dit punt aanhangig zijn.Het antwoord luidt dat het (indirecte) gevolg van de rechterlijke uitspraken
kan zijn dat met ingang van het studiejaar 1995–1996 een situatie van
vrije instroom bij de opleidingen geneeskunde kan ontstaan. Dit lijkt mij
uiterst bedreigend voor de kwaliteit van die opleidingen, omdat geen van de
instellingen is ingericht op het binnen afzienbare termijn en binnen de bestaande
opleidingsprogramma's accommoderen van grote groepen van extra geneeskundestudenten.
Gemiddeld is bij de instellingen ten minste een verdubbeling van het aantal
inschrijvingen te verwachten, gelet op de vooraanmeldingen.Over het bestaande fixusbesluit voor geneeskunde lopen, volgens mijn informatie,
geen andere rechtszaken dan alleen die betreffende de universiteiten te Utrecht
en Maastricht.De leden van de fractie van de VVD vragen naar de juridische status van
het niet verlenen van goedkeuring aan een gezamenlijk besluit van de betrokken
instelling, gebaseerd op artikel 7.54, derde lid, van de WHW. Deze leden willen
graag weten of de gezamenlijke instellingen tegen de weigering van goedkeuring
beroep kunnen instellen.Het antwoord op die vragen staat in artikel 8:1, derde lid, onderdeel
a, van de Algemene wet bestuursrecht (Awb). Met het oog op het recht van een
belanghebbende om beroep in te stellen is onder meer «de schriftelijke
beslissing, inhoudende de weigering van de goedkeuring van een besluit, inhoudende
een algemeen verbindend voorschrift» met een – voor beroep vatbaar –
besluit gelijk gesteld. Voor de duidelijkheid wordt er op gewezen dat in de gevallen waarin aan
een gezamenlijk besluit van de instellingen de goedkeuring niet wordt onthouden,
artikel 8:2, aanhef en onderdeel c, van de Awb beroep tegen de (stilzwijgende)
goedkeuringsbeslissing uitsluit. Dit laatste is relevant in verband de positie
van derdenbelanghebbenden.Voor het antwoord op de vraag van de aan het woord zijnde leden, wat moet
worden verstaan onder «afzienbare termijn» waarbinnen de VSNU
een nieuw besluit kan toezenden, wordt in dit verband verwezen naar het antwoord
op de vraag van de leden van de CDA-fractie. Terecht wijzen deze leden op
een typefout in de memorie van toelichting.De leden van de VVD-fractie vragen of wordt overwogen ook voor de specialistische
opleidingen een vergelijkbare systematiek van instroombeperking te hanteren,
zulks in relatie tot het op 9 maart uitgebrachte advies van de Nationale Raad
voor de Volksgezondheid.Deze door de leden van de VVD-fractie aangesneden problematiek behoort
tot het werkterrein van mijn ambtgenoot van Volksgezondheid, Welzijn en Sport,
die nog geen standpunt heeft bepaald op het genoemde advies. Ik ben het met
deze leden eens dat ook mijn ministerie betrokken zal dienen te worden in
de te volgen procedure terzake.De leden van de VVD-fractie vragen tot slot wat precies is bedoeld met
de zin uit het nader rapport: «Mij zou het ook overigens niet bezwaarlijk
lijken dat de wetgever voor deze aanduiding opteert».Het gaat hier om de passage in het nader rapport waarin wordt gereageerd
op de aanbeveling van de Raad van State het besluit tot vaststelling van de
arbeidsmarktfixus niet aan te duiden als een ministeriële regeling. In
de aangehaalde zin valt de nadruk op de woorden «niet bezwaarlijk».
Uit het verband met de daarop volgende zin ware op te maken dat ik het weliswaar
een goede zaak vind zo duidelijk mogelijk de opvattingen van de wetgever in
de voorgestelde wettekst tot uitdrukking te brengen – en daarmee voor
de rechter een houvast te bieden –, doch dat daarmee niet wordt afgedaan
het feit dat de rechter in voorkomende gevallen zelfstandig een oordeel velt.De leden van de fractie van D66 hebben met belangstelling van het wetsvoorstel
kennisgenomen. Deze leden stellen een aantal vragen. Hun eerste vraag heb
ik hiervoor beantwoord te zamen met de overeenkomstige vraag van de leden
van de VVD-fractie.Ook voor de tweede vraag van de aan het woord zijnde leden verwijs ik
naar een eerder gegeven antwoord, te weten op de vraag van de leden van de
CDA-fractie over de problemen van het voorspellen van overschotten op de arbeidsmarkt.De leden van de fractie van D66 bevreemdt het tot slot, indien het eventuele
wegvallen van de bestaande arbeidsmarktfixus er toe zou leiden dat geen beperking
meer zou gelden voor de inschrijving als student voor de opleiding geneeskunde,
omdat er toch ook een fixus in verband met de opleidingscapaciteit bestaat.Voor de opleidingen geneeskunde werd door de betrokken universiteiten
geen capaciteitsfixus ingesteld, aangezien reeds in het ontwerp-HOOP 1994
door mij was voorzien in beperking van de instroom van eerstejaarsstudenten
geneeskunde voor de studiejaren 1994–1995 en 1995–1996, met gebruikmaking
van het instrument van de arbeidsmarktfixus. De universiteiten hadden bij
mij op het instellen van een dergelijke arbeidsmarktfixus aangedrongen, zodat
zij geen eigen capaciteitsbeperking op de voet van artikel 7.53, eerste lid,
hebben ingesteld. Over het recente initiatief van de VSNU in dit verband is voorts melding
gemaakt in de memorie van toelichting. Over de stand van zaken van dat initiatief
heb ik gerapporteerd naar aanleiding van de vraag van de leden van de CDA-fractie.
De conclusie luidt dus dat, indien de bestaande arbeidsmarktfixus niet langer
kan worden gehanteerd en niet zou worden vervangen door de voorgestelde eenmalige
vaststelling daarvan bij wet, er inderdaad geen beperkingen kunnen worden
gesteld aan de inschrijving voor geneeskunde in het komende studiejaar.Met erkentelijkheid stel ik vast dat de leden van de fractie van de RPF
verklaren de noodzaak van dit wetsvoorstel in te zien. Waardering breng ik
van mijn kant graag over voor de kritische en opbouwende bevraging van het
wetsvoorstel door deze leden.Ook deze leden constateren dat het moeilijk is een arbeidsmarktfixus vast
te stellen, onder verwijzing naar de recente uitbreiding van het aantal opleidingsplaatsen
tandheelkunde, Ik verwijs graag naar mijn antwoord op de vraag hierover van
de leden van de CDA-fractie aan het begin van deze nota.De aan het woord zijnde leden vragen in dit verband ook naar waarborgen
ter voorkoming van een zogeheten «varkensmarktcyclus».Ik kan deze leden niet anders toezeggen dan dat mijn streven met dat van
mijn ambtgenoten is gericht op een optimalisering van de beschikbare planningsinstrumenten,
waaronder het bevorderen van de best denkbare advisering. Naar mijn verwachting
kan daardoor in bevredigende mate worden geanticipeerd op technologische ontwikkelingen
en ontwikkelingen op de arbeidsmarkt. Ik wijs er op dat het in elk geval voor
de opleidingen geneeskunde mogelijk is gebleken tot reële schattingen
te komen.De leden van de RPF-fractie vragen ook welke parameters worden gebruikt
bij de vaststelling van de arbeidsmarktfixus voor geneeskunde, welke de ratio
van de hoogte daarvan is, en hoe de verdeling van de aantallen opleidingsplaatsen
over de verschillende instellingen plaatsvindt.Wat betreft de parameters verwijs ik naar het antwoord op de vraag van
gelijke strekking van de leden van de fractie van het CDA.De hoogte van de thans voorgestelde arbeidsmarktfixus geneeskunde blijft
gebaseerd op de door mijn ambtgenoot van Volksgezondheid, Welzijn en Sport
gegeven schatting, welke is gebaseerd op de verkregen adviezen. Het is immers
niet gebleken dat die schatting onjuist is. Ik wijs er in dit verband op dat
de voorgestelde arbeidsmarktfixus noodzakelijkerwijs iets hoger uitkomt dan
die schatting, omdat de door de rechters te Utrecht en Maastricht gegeven
voorlopige voorzieningen daarin zijn opgenomen. Mijn conclusie is dat de aldus
tot stand te brengen arbeidsmarktfixus in elk geval niet te laag zal zijn,
waardoor naar mijn mening een voldoende fundament voor de eenmalige wettelijke
vaststelling bestaat.Wat betreft de verdeling van de aantallen opleidingsplaatsen over de verschillende
instellingen wijs ik op het bepaalde in artikel 7.56, eerste lid onder b,
van de WHW gestelde: «Bij de verdeling wordt een evenredige spreiding
over de afzonderlijke instellingen naar rato van het gemiddeld aantal over
de voorgaande drie jaren voor de eerste maal voor de propedeutische fase ingeschreven
studenten en auditoren in acht genomen.» De verdeling van de opleidingsplaatsen
over de verschillende instellingen is derhalve afhankelijk van de reeds bij
de universiteiten ingeschreven studenten geneeskunde. In het onderhavige wetsvoorstel
zijn echter, zoals reeds vermeld, de uitspraken van de rechter in voorlopige
voorziening in beide procedures meegenomen: Maastricht heeft 37 extra opleidingsplaatsen
toegewezen gekregen, Utrecht 30 extra. Deze zijn toegevoegd aan de aantallen
van het oorspronkelijke fixusbesluit van 17 april 1994. Een andere
wijze van verdelen is met eerbiediging van de onaantastbare rechterlijke voorziening
niet mogelijk.De leden van de RPF-fractie vragen vervolgens of het aantal Nederlanders
dat van een opleiding geneeskunde afstudeert in België, waar tot op heden
geen instroombeperkingen gelden, een factor is bij de bepaling van de hoogte
van de arbeidsmarktfixus en of op dat punt overleg met de Belgische collega
wordt gevoerd.Op dit ogenblik wordt voor de bepaling van de hoogte van de arbeidsmarktfixus
geen rekening gehouden met eventueel in Vlaanderen afgestudeerde Nederlanders.
Wel ondervinden enkele Vlaamse instellingen problemen door de toevloed van
Nederlandse studenten en bezint de Vlaamse overheid zich op instroombeperkende
maatregelen. Dientengevolge is de kwestie van de geneeskundeproblematiek de
afgelopen jaren voortdurend onderwerp van overleg tussen mij en mijn Vlaamse
collega geweest. Het overleg heeft tot op heden nog niet geleid tot concrete
afspraken.De leden van de RPF-fractie vragen naar de financiële consequenties
van de verhoging van de aantallen van de fixus in het wetsontwerp ten opzichte
van de aantallen van het studiejaar 1993–1994.De financiële consequenties van de verhoging van de aantallen voor
de Rijksuniversiteit Limburg en de Rijksuniversiteit Utrecht zijn geen andere
dan de consequenties die voortvloeien uit de bekostigingssystematiek, zoals
neergelegd in het Bekostigingsbesluit WHW. De aantallen van 1993–1994
van respectievelijk 150 en 165 zijn in het oorspronkelijke fixusbesluit voor
1994–1995 en 1995–1996 opgehoogd tot 163 respectievelijk 180,
waarna de uitspraken in voorlopige voorziening in de gerechtelijke procedures
een ophoging tot respectievelijk 200 en 210 tot gevolg hadden. De extra geneeskunde
studenten in Maastricht en Utrecht zullen een reallocatie van middelen tot
gevolg hebben, aangezien het Bekostigingsbesluit WHW het aantal ingeschreven
studenten als een parameter hanteert voor de bepaling van de rijksbijdrage.
Daarbij moet in de beschouwingen worden betrokken het feit, dat elke verhoging
van de instroom van studenten, voor welke opleiding dan ook, zal leiden tot
enige reallocatie.De leden van de RPF-fractie vragen zich tot slot af of het mogelijk is
dat in de toekomst, weer als gevolg van rechterlijke uitspraken, de capaciteit
van bijvoorbeeld andere universiteiten wordt uitgebreid. Volgens dit wetsvoorstel
wordt het besluit tot vaststelling van een arbeidsmarktfixus in de toekomst
aangeduid als ministeriële regeling, dus een algemeen verbindend voorschrift.
Ik meen dat hiervoor ook voldoende inhoudelijke aanleiding is. Bovendien wijs
ik er op dat de totstandkoming van een arbeidsmarktfixus omgeven is met voldoende
democratische waarborgen. Het voornemen wordt immers telkens aangekondigd
in het HOOP, waarover zowel met belanghebbenden als met de Tweede Kamer overleg
wordt gevoerd. Bij aanvaarding van het wetsvoorstel spreekt de wetgever impliciet
uit dat van een dergelijk besluit geen beroep op de administratieve rechter
mogelijk is. Of de rechter dat oordeel volgt, is echter niet geheel zeker.
De vraag of een beroep tegen een dergelijk besluit ontvankelijk is, hangt
af van de inhoudelijke beoordeling van de rechter van de status van een dergelijk
besluit. Ik roep de opmerkingen van de Raad van State in herinnering. Ik kan
dus niet uitsluiten dat in de toekomst opnieuw een beroep tegen een vastgestelde
arbeidsmarktfixus kan slagen.De leden van de fractie van de GPV hebben begrip voor de beweegreden voor
dit wetsvoorstel. Daarvoor ben ik deze leden erkentelijk. Zij vragen echter
of het wel altijd mogelijk zal zijn vast te stellen of zich in de toekomst
een overschot op de arbeidsmarkt zal voordoen. Mijn antwoord luidt ontkennend, zeker als de vraag betrekking heeft op
alle opleidingen. Doch sturing op dergelijke eventualiteiten behoort niet
tot mijn ambitie en behoort dat ook niet te zijn. Wel is een spaarzaam gebruik
van het instrument van de arbeidsmarktfixus gewenst, met name bij die opleidingen
waar scheefgroei tussen vraag en aanbod evident is of zal zijn, en waar kostbare
investeringen in outillage en menskracht gedaan moeten worden met het oog
op een kwalitatief toereikende opleiding. Voor het overige verwijs ik de leden
van de GPV-fractie graag naar mijn antwoord aan het begin van deze nota.Deze leden vragen voorts naar de relatie tussen het in dit wetsvoorstel
aangescherpte artikel 7.65 WHW en de werking van de 125%-regeling van artikel
7.54 WHW. Daarbij wijzen zij ook op de verantwoordelijkheid die de instellingen
zouden kunnen nemen blijkens het initiatief van de VSNU. In reactie hierop
stel ik voorop dat het gaat om gescheiden verantwoordelijkheden. De overheid
heeft een eigen verantwoordelijkheid als het gaat om het voorkomen dat velen
een opleiding kiezen waarvoor in de toekomst geen voldoende werkgelegenheid
bestaat. De instellingen hebben deze verantwoordelijkheid niet. Wel zijn zij
verantwoordelijk voor kwalitatief goed onderwijs. Om te voorkomen dat een
te grote toestroom die kwaliteit in gevaar brengt, bezitten zij het instrument
van de capaciteitsfixus. Bij de bepaling van de landelijke capaciteit is de
125%-regel in beginsel van kracht. Deze beoogt de belangen van studenten te
waarborgen in de situatie dat voor bepaalde opleidingen grote belangstelling
bestaat. Als gevolg van de recente wijziging van artikel 7.54 bezitten de
instellingen de mogelijkheid bij gezamenlijk besluit van de 125% neerwaarts
af te wijken. De belangrijkste waarborg bij de toepassing daarvan bestaat
er uit dat de instellingen gezamenlijk tot een besluit moeten komen, zomede
uit het vereiste dat de minister – marginaal toetsend – zijn goedkeuring
aan een gezamenlijk besluit kan onthouden. Hiermee zij duidelijk dat het in
beginsel om twee zeer verschillende instrumenten gaat.Na deze vaststelling merk ik ten slotte op dat in beginsel met beide instrumenten
wel hetzelfde eindresultaat bereikt kan worden, hetgeen bij het initiatief
van de VSNU inderdaad aan de orde was. Overleg in de toekomst over de meest
geëigende aanwending van deze instrumenten sluit ik niet uit.De Minister van Onderwijs, Cultuur en Wetenschappen,J. M. M. Ritzen 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-24075-5.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl