Conferentie van Voorzitters van de parlementen van de Europese Unie; Verslag over de conferentie op 6 en 7 mei 2005 in Boedapest
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-06 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 30180, nr. 1

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum vergadering

11-07-2005

Eerste en Tweede Kamer der Staten-Generaal

2004-2005

30180 nr. 1;A

01-06-2005

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamInterparlementaire samenwerkingRationalisatie van de Europese interparliamentaire organisatiesFinanciële Perspectieven 2007–2013Ratificatie van het Europees Grondwettelijk VerdragEuropees buitenlands beleid – de rol van de nationale
parlementen van de EUDe rol van de EU in de wereldSamenwerking met de landen van de Westelijke BalkanOndertekeningLichaamPROGRAMMA CONFERENTIEvrijdag 6 meizaterdag 7 meiCONFERENCE OF SPEAKERS OF THE EUROPEAN UNION PARLIAMENTSPRESIDENCY CONCLUSIONSPreliminary remarksConclusions of the Presidency
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 30180Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 38 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
30 180Conferentie van Voorzitters van de parlementen van de Europese UnieAnr. 1VERSLAGVastgesteld 1 juni 2005Op 6 en 7 mei 2005 vond in Boedapest, Hongarije, een conferentie
plaats van de Voorzitters van de parlementen van de Europese Unie. Namens
de Tweede Kamer der Staten-Generaal nam de Voorzitter, Frans W. Weisglas deel.
De heer Erik Jurgens, eerste ondervoorzitter, vertegenwoordigde de Eerste
Kamer der Staten-Generaal Het programma van de conferentie en de conclusies
van het Voorzitterschap zijn bij dit verslag gevoegd.Interparlementaire samenwerkingEerste agendapunt was het onderwerp interparlementaire samenwerking. Katalin
Szili, Voorzitter van het Hongaarse parlement, gaf een introductie waarin
zij uiteen zette wat er sinds de Voorzittersconferentie in Athene in 2003
was bereikt op dit terrein. Tijdens de Voorzittersconferentie in Den Haag
in 2004 zijn de zogeheten «Guidelines for inter-parliamentary cooperation»
aangenomen, waarna het voor het eerst aan het Hongaarse parlement was om een
jaar op te treden als interparlementaire coördinator. In die rol hebben
de Hongaren een netwerk opgesteld van parlementaire contactpersonen, die functioneren
als eerste aanspreekpunt voor collega-parlementen. Dit systeem voor informatie-uitwisseling
blijkt in de praktijk bijzonder efficiënt te werken. Ook werd het gehele
jaar door de Hongaren een overzicht bijgehouden van interparlementaire bijeenkomsten
en werd een discussie aangezwengeld over nauwere samenwerking tussen de EU
parlementen en de Europese Commissie. Tot slot werd onder Hongaars voorzitterschap
de herziening van het talenregime van de Voorzittersconferentie voltooid;
tijdens de bijeenkomst in Boedapest werd gebruik gemaakt van het nieuwe regime
en dat bleek goed en naar ieders tevredenheid te werken. Mevrouw Szili deed
vervolgens namens het Hongaarse parlement suggesties hoe de interparlementaire
samenwerking nog verder zou kunnen worden verbeterd. Het uitgaand, zittend
en inkomend voorzitterschap van de Voorzittersconferentie zouden meer onderling
moeten afstemmen (op informele wijze) om continuïteit van de werkzaamheden
en implementatie van genomen besluiten te verzekeren. De verschillende interparlementaire
vergaderingen (op commissie- en op Voorzittersniveau) zouden beter op elkaar
afgestemd moeten worden qua inhoud, om zo onnodige bijeenkomsten te voorkomen en meer efficiëntie te bewerkstelligen. Tot slot stelde mevrouw
Szili voor dat er pogingen gedaan zouden moeten worden om ook op het gebied
van buitenlands beleid meer als één EU-stem te spreken. Dit
geldt ook voor het optreden van EU-delegaties binnen grotere interparlementaire
organisaties.Margot Wallström, vice-voorzitter van de Europese Commissie en Commissaris
voor institutionele relaties en communicatie, sprak over de noodzaak tot nauwere
contacten tussen de Europese Commissie en de nationale parlementen van de
EU. Immers, zo stelde zij, eigenlijk hebben de Commissie en de nationale parlementen
allemaal hetzelfde belang, te weten het vergroten van de betrokkenheid van
de burgers bij de (Europese) politiek. Een punt van kritiek was wel dat ook
in de nationale parlementen, Europees beleid nog steeds als buitenlands beleid
wordt gezien, terwijl de meeste aandacht uitgaat naar binnenlandse kwesties.
Een rare situatie eigenlijk, want heel veel binnenlandse aangelegenheden hebben
wel degelijk een Europees karakter. Dat zou door de parlementariërs nadrukkelijker
naar voren moeten worden gebracht, zodat de burger ziet waar Europa allemaal
bij betrokken is en vaak ook oplossingen kan bieden.Wallström benadrukte het belang van informatie-uitwisseling. De Europese
Commissie moet faciliterend optreden wanneer parlementen informatie over Europese
onderwerpen zoeken, daarbij kunnen de permanent vertegenwoordigers van de
nationale parlementen in Brussel een belangrijke rol spelen. Ook IPEX wordt
door de Commissie gezien als een essentieel instrument voor communicatie,
specifiek in het kader van de subsidiariteitstoets. Om enige vorm van discriminatie
te voorkomen zal de periode van zes weken waarbinnen parlementen moeten reageren
op een Commissievoorstel pas ingaan wanneer het document officieel beschikbaar
is in alle talen van de EU.Meer in het algemeen vroeg Wallström tot slot aandacht voor het belang
van allerlei vormen van formeel en informeel contact, tussen zowel politici
als ambtenaren. Deelname aan debatten in verschillende fora, politieke contacten
en frequente informatie-uitwisseling via allerlei netwerken kunnen allemaal
bijdragen aan een versterkte rol van de Europese parlementen en op die manier
een duidelijkere stem voor de Europese bevolking.In het debat dat op deze bijdragen volgde waren de Voorzitters het eens
over het belang van intensievere samenwerking tussen de Europese parlementen.
Zij meenden dat de interparlementaire relaties sinds de Voorzittersconferentie
in Den Haag sterk waren verbeterd en spraken de hoop uit dat deze positieve
ontwikkelingen hun beslag zouden krijgen in de coöperatie in het kader
van de subsidiariteitstoets. Meerdere Voorzitters pleitten voor een concretisering
van de interparlementaire samenwerking en suggereerden dat het wellicht nuttig
zou zijn om vaker in kleiner, minder officieel verband bijeen te komen, tijdens
kortere overleggen met beperktere agenda's. Tevens werd het nut onderstreept
van het organiseren van seminars en andere gelijksoortige thematische bijeenkomsten.
De heer Jurgens intervenieerde bij dit onderwerp en pleitte voor intensievere
samenwerking tussen nationale parlementen en het Europees Parlement. Tevens
vroeg hij aandacht voor het Nederlandse initiatief om éénmaal
per jaar in alle parlementen gelijktijdig te debatteren over het werkprogramma
van de Europese Commissie. Conform de declaratie van twee Nederlandse conventieleden
zou dit binnen een periode van één of twee weken moeten gebeuren.Rationalisatie van de Europese interparliamentaire organisatiesDe Voorzitter van de Duitse Bundestag, de heer Wolfgang Thierse, presenteerde
een rapport over het functioneren van interparlementaire assemblees, geschreven
op basis van de antwoorden van de parlementen op een begin januari 2005 uitgezette
questionnaire. Thierse identificeerde in zijn rapport de belangrijkste taken
van organen zoals de parlementaire assemblees van de Raad van Europa, de OVSE
en de NAVO, de Euro-Mediterrane Parlementaire Assemblee (EMPA) en de Interparlementaire
Unie (IPU). Deze assemblees dragen ten eerste de doelstellingen van de respectievelijke
intergouvernementele organisaties uit, soms controleren zij tevens of lidstaten
deze doestellingen naleven. Ten tweede vormen zij fora voor debat en discussie
over bepaalde beleidsterreinen, waardoor parlementariërs op nationaal
niveau beter in staat zijn hun regeringen te controleren in hun internationaal
optreden.De kritiek in het rapport gold vooral de mate waarin de werkzaamheden
van de assemblees elkaar overlappen, de gebrekkige follow-up die aan de bijeenkomsten
wordt gegeven en de neiging om onnodig nieuwe assemblees in het leven te roepen.
Thierse richtte zich in zijn bijdrage specifiek op drie gebieden waar wat
hem betreft enige rationalisatie op zijn plaats was, te weten de samenwerking
tussen de assemblees van de Raad van Europa en de OVSE, de interparlementaire
contacten betreffende de Mediterrane regio en de discussie over de rol van
de WEU. De Raad van Europa en OVSE en hun respectievelijke assemblees verrichten
op een aantal terreinen min of meer hetzelfde werk. Er zou meer samengewerkt
moeten worden om deze overlap te voorkomen. De Mediterrane regio geniet reeds
de aandacht van meerdere assemblees, desondanks is er recent een Euro-Mediterrane
Parlementaire Assemblee opgericht om zich specifiek met die regio bezig te
houden. Praten over de mogelijke oprichting van nog meer organen voor overleg
over de Mediterrane samenwerking lijkt dan ook alleszins onwenselijk. Tot
slot bestaat er nog immer onenigheid over de toekomst van de WEU assemblee,
daar zou tenminste een discussie over gevoerd moeten worden zodat er op termijn
een besluit kan vallen over het wel of niet in stand houden van dit orgaan.Hoewel de antwoorden op de in januari verstuurde questionnaire redelijk
terughoudend waren en zelfs positief over het functioneren van de interparlementaire
assemblees, bleek tijdens de conferentie in Boedapest dat de kritiek van Thierse
toch wel degelijk breed werd gedeeld. Over één ding was de grote
meerderheid het in ieder geval eens, namelijk dat er voorlopig geen nieuwe
parlementaire assemblees in het leven geroepen dienden te worden. De heer
Weisglas onderschreef dit standpunt en pleitte voor efficiënter gebruik
van de bestaande interparlementaire structuren. Hij benadrukte het belang
van interparlementaire contacten, zeker waar het de controle op regeringsbeleid
in internationale fora betrof, en stelde dat er meer «inter-interparlementaire»
samenwerking zou moeten worden betracht. Waar meerdere assemblees zich over
een bepaald onderwerp buigen zouden zij bijvoorbeeld onderling beter informatie
uit moeten wisselen. Ook zou de toezichthoudende taak van een aantal assemblees
versterkt kunnen worden. De heer Jurgens, zelf onder andere lid van de Parlementaire
Assemblee van de Raad van Europa, stelde dat er beter onderscheid moest worden
gemaakt tussen de precieze taken die de assemblees verrichten. Interparlementaire
contacten richtten zich volgens de heer Jurgens in wisselende mate op politiek
inhoudelijk overleg, diplomatie en netwerken, controle op het door lidstaten
naleven van de waarden van de organisatie, of controle op het beleid van de
aan de assemblee gelieerde intergouvernementele organisatie. Zolang er niet
duidelijk geïdentificeerd werd welke taken iedere assemblee verrichtte
zou het maken van een verbeterslag in hun werkwijzen nagenoeg onmogelijk zijn.Uiteindelijk is besloten dat een werkgroep de precieze taken van de verschillende assemblees in kaart gaat brengen en tevens zal onderzoeken
welke mogelijkheden tot rationalisatie van de werkzaamheden er zijn. Deze
werkgroep, bestaand uit de «troika» van uitgaand, huidig en inkomend
voorzitterschap (respectievelijk Hongarije, Denemarken en Slowakije) en de
opsteller van het rapport, Duitsland, aangevuld met allen die daar interesse
in hebben, moet tijdens de Voorzittersconferentie in juni 2006 met een rapport
en concrete aanbevelingen komen.Financiële Perspectieven 2007–2013Bij het onderwerp financiële perspectieven trad de Voorzitter van
de Tsjechische Kamer van Afgevaardigden, de heer Zaorálek, op als rapporteur.
Hij presenteerde een rapport met een overzicht van het onderhandelingstraject,
de inzet van de voorgaande Europese voorzitterschappen, waaronder Nederland,
en de stand van zaken onder het huidige Luxemburgse voorzitterschap. Tevens
gaf hij zijn visie op de ingenomen posities. De heer Borrell, Voorzitter van
het Europees Parlement, leverde een bijdrage als «keynote speaker».Van beide sprekers was er veel kritiek op het standpunt van de zogeheten
«groep van zes», de zes lidstaten die de EU-begroting terug willen
brengen tot 1% van het BNI van de EU (hiertoe behoort ook Nederland), alsook
op de korting die het VK nog steeds geniet. Uit de reacties werd nog eens
heel duidelijk dat de verschillende Voorzitters erg uiteenlopende bevoegdheden
hebben om zich uit te spreken over dit soort onderwerpen, derhalve kwam het
debat niet echt van de grond. Uiteindelijk bleek er vooral en marge van de
vergadering zoveel discussie te zijn over dit precaire thema dat er in de
conclusies niet meer staat dan dat Unie ook na de uitbreiding moet beschikken
over de nodige middelen en dat deze volgens de principes van economische en
sociale cohesie, doch ook op efficiënte en economische wijze, moeten
worden aangewend.Ratificatie van het Europees Grondwettelijk VerdragRapporteur voor het onderwerp «ratificatie van het Europees Grondwettelijk
Verdrag» was de heer De Croo, Voorzitter van de Belgische Kamer van
Afgevaardigden. De Croo concentreerde zich in zijn bijdrage op de gevoelens
van de Europese burgers ten aanzien van het Verdrag en hun betrokkenheid bij
het ratificatieproces. Hij signaleerde enkele algemene trends, waaronder het
Europa-brede verschijnsel dat burgers naarmate ze beter geïnformeerd
waren over het Verdrag, positiever stonden tegenover de ratificatie ervan.
Daar stond tegenover dat juist in landen waar geen referendum gehouden werd,
een groter percentage van de bevolking vóór ratificatie was.
Op deze ogenschijnlijke tegenstrijdigheid werd verder niet ingegaan. Wel waarschuwde
De Croo in zijn rapport voor de gevaren van het instrument referendum, waaronder
het gevaar van misbruik ervan voor andere doeleinden dan eigenlijk voorzien
en het risico dat er geantwoord wordt op een vraag die niet gesteld is. De
Croo concludeerde dat informatievoorziening aan de bevolking van het allergrootste
belang was en dat daar meer aandacht aan zou moeten worden besteed, niet alleen
door regeringen maar nadrukkelijk ook door parlementen. Als het publieke debat
over het Grondwettelijk Verdrag iets had uitgewezen dan was het wel dat er
heel veel misverstanden bestonden over hetgeen met deze tekst werd geregeld.
Het was wellicht aan regeringen en parlementen te wijten dat er inmiddels
een grote symbolische waarde aan het Verdrag werd toegekend terwijl er anderzijds
zoveel onwetendheid over bestond.Uit de bijdragen van de verschillende Voorzitters bleek enerzijds enthousiasme
over de aandacht die het Europese project in zijn geheel kreeg vanwege de
discussies omtrent het Grondwettelijk Verdrag, anderzijds toonden de meesten
zich ook bezorgd over de afstand die weer bleek te bestaan tussen
de bevolking enerzijds en «Brussel», of zelfs de gehele politiek,
anderzijds. De meningen verschilden over de vraag of een referendum een nuttig
instrument was om burgers een gevoel van betrokkenheid te geven. Ook waren
de Voorzitters het niet eens over de gevolgen van een eventuele verwerping
van het Verdrag, sommigen meenden dat het absoluut essentieel was voor het
functioneren van de EU dat deze tekst er kwam, anderen waren van mening dat
het Europese project ook zonder het Verdrag nog wel even voort kon. De heer
Weisglas zette het dilemma uiteen waar het Nederlandse parlement nu mee geconfronteerd
werd. Hoewel een aanzienlijke meerderheid van zowel de Eerste als de Tweede
Kamer vóór ratificatie van het Grondwettelijk Verdrag zou stemmen,
hadden de meeste partijen ook aangegeven de uitkomst van het referendum op
1 juni over te zullen nemen. Aangezien de peilingen nu een lichte wenteling
naar «nee» leken te maken groeide de kans dat het parlement zich
voor een ongekend dilemma geplaatst zou zien. De heer Weisglas wilde echter
nog niet vooruitlopen op de uitslag van de volksraadpleging, of op de vraag
wat een «nee» voor Nederland en de rest van Europa zou betekenen.
Wat hij wel benadrukte was dat, hoewel dit Verdrag zeer belangrijk was, de
eventuele verwerping ervan niet het einde van de Europese samenwerking zou
betekenen.De Croo rondde uiteindelijk de discussie af met een genuanceerde conclusie,
te weten dat de EU nog immer een fantastisch samenwerkingsproject was, maar
tevens zijn mankementen kende, zoals nu ook weer bleek uit de kritische discussie
over het nieuwe Verdrag. De EU was als een vlot: het drijft, maar je krijgt
wel natte voeten.Europees buitenlands beleid – de rol van de nationale
parlementen van de EUDit agendapunt was opgesplitst in een algemene discussie over de rol van
de EU in de wereld en een debat dat specifiek gericht was op de samenwerking
met de landen van de Westelijke Balkan.De rol van de EU in de wereldDe heer Casini, Voorzitter van de Italiaanse Kamer van Afgevaardigden,
presenteerde een rapport dat voortborduurde op zijn bijdrage aan de Voorzittersconferentie
in Den Haag in juli 2004. Casini wees op het toenemende belang van Europees
optreden in de internationale arena, temeer waar het relaties met de Verenigde
Staten, China en India betrof. Tot deze concurrenten van de EU qua economie
en invloed moest ook op parlementair niveau toenadering worden gezocht. De
relaties van de Europese Unie met Afrika, Azië en Latijns Amerika zouden
ook ondersteund kunnen worden door een gecoördineerde dialoog op parlementair
niveau. De uitbreiding van de EU had noodzakelijkerwijs consequenties voor
de internationale geo-politieke verhoudingen en ook richting de nieuwe zuider-
en oosterburen was het belangrijk om zoveel mogelijk gezamenlijk op te treden.
In de diverse interparlementaire assemblees zou, zoals eerder bij agendapunt
1 aan de orde werd gesteld, betere afstemming tussen de nationale parlementen
kunnen leiden tot een sterkere Europese positie ten opzichte van de andere
leden van die fora. Concluderend stelde Casini dat, met inachtneming van nationale
autonomie, de verschillende politieke standpunten die in de lidstaten werden
ingenomen op internationale onderwerpen en het belang van bilaterale contacten,
er veel te winnen was bij meer gecoördineerd en gezamenlijk optreden
van de parlementen op het wereldtoneel.Verschillende Voorzitters wezen op het belang van de samenwerking met
de EuroMediterrane partners, alsook met de voormalige lidstaten van de USSR
en de Verenigde Staten. Interparlementaire contacten zouden niet alleen de
relaties op regeringsniveau kunnen ondersteunen, maar juist ook
dienen om parlementariërs beter in staat te stellen hun ministers tot
verantwoording te roepen over hun optreden in internationale fora. De heer
Jurgens benadrukte dit laatste punt ook in zijn bijdrage. Buitenlands beleid
zou voorlopig nog wel een voornamelijk nationale aangelegenheid blijven, vanwege
de gevoeligheden die het met zich meebracht. Derhalve was het onverminderd
belangrijk dat nationale parlementariërs goed in staat waren om hun eigen
ministers thuis ter verantwoording te kunnen roepen.In meerdere bijdragen werd tenslotte gewezen op de parlementaire rol in
ontwikkelingssamenwerking. Enerzijds door het bieden van hulp aan ontwikkelende
parlementaire democratieën, anderzijds door bijvoorbeeld er bij nationale
regeringen op aan te dringen dat zij zich er voor inzetten dat er serieus
werk wordt gemaakt van het bereiken van de Millenium Development Goals. Uiteraard
moet in al deze vormen van samenwerking en hulp getracht worden duplicatie
te voorkomen en efficiëntie te maximaliseren.Samenwerking met de landen van de Westelijke BalkanDe heer Khol, Voorzitter van de Oostenrijkse Nationalrat, trad op als
rapporteur bij dit agendapunt. Khol wees expliciet op de belangrijke rol die
de Europese Unie speelde bij het bereiken van stabiliteit op de Balkan, daarmee
niet alleen doelend op de bijdrage die de EU levert op militair gebied maar
vooral ook op het terrein van politieke en maatschappelijke transformatie.
Het betrekken van de landen in de Westelijke Balkan bij het Europese integratieproces
was de enige manier om de interne hervormingsprocessen aldaar te laten slagen.
Het uitzicht op eventueel lidmaatschap van de Europese Unie bleek in de Balkan
landen een sterke drijfveer voor zowel de politieke klasse als de bevolking.
Op parlementair niveau werd in allerlei vormen door de EU samengewerkt met
de Balkan regio, allereerst in het kader van parlementaire assemblees zoals
die van de Raad van Europa en de OVSE, maar ook via NGO's en door middel van
bilaterale hulp- of uitwisselingsprojecten.Er bestond grote eensgezindheid onder de Voorzitters over het belang van
vrede en stabiliteit op de Westelijke Balkan, ook voor de EU. Daarbij werd
erkend dat het uitzicht op verdere Europese integratie een belangrijke stimulans
vormde voor het doorvoeren van (soms pijnlijke) hervormingen. Men was het
er dan ook over eens dat het cruciaal was om deze landen te assisteren bij
hun transformatieproces en om de aandacht voor de regio geen moment te laten
verslappen. Wel werd benadrukt dat samenwerking met het Joegoslavië tribunaal
een harde voorwaarde was voor welke verdere integratie dan ook. Uiteindelijk
werd geconcludeerd dat de parlementen van de EU in het gehele hervormingsproces
op de Balkan een wezenlijke rol konden spelen, zowel door (bilaterale) coöperatie
als door het op nationaal niveau controleren van de ministers van Buitenlandse
Zaken waar het formuleren van Europees beleid ten opzichte van de regio betrof.De delegatie,WeisglasJurgensDe griffiers van de delegatie,Biesheuvel-VermeijdenKlaassenDe BoerPROGRAMMA CONFERENTIEvrijdag 6 mei08:45 informele briefing Secretarissen-Generaal en hogere ambtenaren09:30 opening conferentie10:00 eerste sessie conferentie– interparlementaire samenwerking12:45 lunch15:00 tweede sessie conferentie– rationalisatie van Europese interparlementaire organisaties– financiële perspectieven 2007–201318:00 einde eerste conferentiedag19:30 dinerzaterdag 7 mei09:30 derde sessie conferentie– ratificatie van het EU grondwettelijk verdrag– EU buitenlandse betrekkingen12:00 lunch en fotomoment14:30 vierde sessie conferentie– relaties EU/Westelijke Balkan17:00 einde tweede conferentiedag19:30 dinerCONFERENCE OF SPEAKERS OF THE EUROPEAN UNION PARLIAMENTSBudapest, May 6–7, 2005PRESIDENCY CONCLUSIONSPreliminary remarks1. The Conference of the Speakers of the Parliaments of the European Union
took place in Budapest in the Hungarian National Assembly on 6–7 May
2005. The Presidents of the National Parliaments of the EU Member States,
the European Parliament, the two acceding countries and the two candidate
countries participated at the Conference. The Presidents of the National Parliaments
of the Western Balkan countries were invited to attend the second day of the
Conference. The Speakers' Conference was chaired by the President of the Hungarian
National Assembly, Mrs Katalin Szili. The Hungarian Prime Minister, Mr Ferenc
Gyurcsány addressed the Conference, he emphasized that Europe needs
to be more competitive in order to preserve and strengthen the European values.2. The Presidents discussed the following topics: interparliamentary co-ordination,
the co-operation between the European Commission and EU Parliaments, rationalization
of the European interparliamentary organizations, EU Parliaments and the financial
perspectives for 2007 – 2013, ratification of the Treaty establishing
a Constitution for Europe, contribution of the EU Parliaments to the enhancement
of the global role of the EU, parliamentary relations between the EU and the
Western Balkans.3. In her introductory speech, Mrs Katalin Szili, President of the Hungarian
National Assembly summarized the experiences of the new co-ordination mechanism
and reported to the Conference about the implementation of the Hague Guidelines.4. The Vice-President of the European Commission, Mrs Margot Wallström
presented the short and long term goals of the Commission aiming to reinforce
co-operation with the National Parliaments. The Commission is willing to play
an active role as «facilitator» of the important work of electronic
exchange of EU-related information between National Parliaments, using, in
particular, the IPEX network.5. Mr Wolfgang Thierse, President of the German Bundestag, presented the
main findings of the questionnaire on «Rationalizing our interparliamentary
co-operation». He expressed the view that the tasks and objectives of
the assemblies are to publicise and promote the objectives of the relevant
organisations and to monitor compliance with each organisation's underlying
principles and to contribute to the better scrutiny of the governments' work.6. Mr Lubomir Zaoralek, the President of the Chamber of Deputies of the
Czech Republic outlined the role National Parliaments should play in the process
of concluding the new financial perspective. Josep Borrell, President of the
European Parliament clarified the role of the European Parliament in the adoption
of the financial perspective.7. Regarding the ratification process of the Treaty establishing a Constitution
for Europe, Mr Herman de Croo, President of the Belgian House of Representatives,
described the attitude of the public towards the Constitution and examined
the possible ways of raising awareness among Union citizens of the need for
it, as well as considered what role the National Parliaments could play in
that respect.8. On the contribution of EU Parliaments to the enhancement of the global
role of the EU, Mr Pier Ferdinando Casini, President of the Italian Chamber
of Deputies emphasized the importance of the added value the international
action of EU Parliaments represents. Mr Casini raised the possibility to set
up a working group on activities of technical assistance to Parliaments. He
will present the detailed proposal to the host of the upcoming Conference,
the Danish Folketing.9. The Presidents discussed the EU-Western Balkans relations with the
active participation of the Presidents of the Parliaments of the Western Balkans.
Mr Andreas Khol, President of the Austrian National Council, pointed out that
the integration of the countries of the Western Balkans to the EU will create
a zone of stability and strengthen the global role of the EU. Countries with
an aspiration to join the EU must come to terms with their own past and the
domestic political debate related to it and must espouse the values for which
the EU stands.10. The Conference took note of the following documents:– An expression of opinion on the trial of the Bulgarian and Palestinian
medical staff in Libya, tabled by the Slovakian delegation;– An expression of opinion on the situation of the journalists kidnapped
in Iraq, tabled by the Romanian delegation.Conclusions of the Presidency1. The Conference stressed the importance of further strengthening the
relations between the European Commission and the National Parliaments, and
the realization of the concrete short and long term targets presented by the
Vice-President of the Commission, Mrs Margot Wallström.2. Interparliamentary co-operation has to work as a real process, there
must be a regular dialogue between Parliaments in-between the meetings of
the Conference of Speakers. The links between the Conference of Speakers and
the other EU interparliamentary meetings should be strengthened. In line with
the Hague Guidelines, the Conference should play a leading role in defining
the priority areas for co-operation. The calendar of EU interparliamentary
activities for 2005 compiled by the Hungarian National Assembly provides a
good basis and useful tool for planning the work of the Parliaments. The continuity
of interparliamentary co-ordination should be ensured by the host Parliament
of the next Conference. The previous and the upcoming hosts should provide
assistance in these activities.3. The Presidents noted with satisfaction the operation of the new language
regime.4. The Conference welcomes the «declaration on the role of National
Parliaments in the European debate: Raise national European awareness»
adopted by the Conference of Community and European Affairs Committees of
Parliaments of the European Union (COSAC). The Conference calls upon the National
Parliaments to hold a debate preferably in plenary session each year on the
annual legislative and work programme of the European Commission with due
respect for their internal work programme, legal framework and traditions.
The Conference requests the incoming Presidency of the Conference to make
the necessary consultations to find an appropriate timeframe for the implementation
of the declaration, and report back to the Conference on the experience with
the implementation of the declaration.5. The Presidents agreed that in the context of the early warning system
to be introduced by the Constitution, the six week period available to National
Parliaments for subsidiarity control should start when the particular legislative
proposal has been translated into every official language of the EU. The Presidents
welcomed the co-operative intention expressed in that regard by the Vice-President
of the Commission, Mrs Margot Wallström.6. The IPEX project has been developed gradually since it was set up in
2001. A permanent framework of the future operation of IPEX has been agreed
on by the Secretaries General and noted by the Presidents, allowing for an
effective way of functioning. After the Budapest Conference the test phase
of the new IPEX website will be launched, paving the way for the extension
of electronic co-operation between EU Parliaments.7. The Presidents expressed their view that the Treaty establishing a
Constitution for Europe might be seen as the continuation of an integration
process that has been in the making for almost as many as fifty years. They
believe it is important to conclude the ratification process in 2006.8. The Union should dispose of the necessary resources for the needs of
the enlarged Union. The principles of solidarity, economic and social cohesion,
efficient and economic use of funds shall be assured.9. The Presidents emphasized that the efficiency of interparliamentary
activities should be improved by the rationalisation of the existing organisations
and not by creating new ones. An interesting debate has started at the Budapest
Conference. It was agreed that the Conference has to play pivotal role in
elaborating proposals for the rationalisation of European interparliamentary
co-operation, however it was not possible to adopt proposals at this point.The host of the upcoming conference, the Danish Folketing, was asked to
form a working group which will follow up on the debate about rationalization
of the European interparliamentary organizations. The working group shall
be charged with the task to analyse the European interparliamentary organizations
according to their functions in order to possibly put forward a proposal for
rationalization and efficiency. The working group may consider the possibilities
of co-operation among the delegations of the EU Parliaments in the margin
of the meetings of interparliamentary organisations.The working group will be set up in co-operation with the troika Parliaments
(Hungary and Slovakia), the Parliament of the rapporteur (Germany) as well
as all those who wish to participate in this task. The working group will
present its recommendation at the forthcoming conference in Copenhagen in
June 2006.10. The Conference stressed the importance to continue the debate on how
the EU Parliaments may promote a more co-ordinated and more efficient appearance
of the Union on a global scale. Within this context Parliamentary activities
should be monitored by the Conference of Speakers based on regular exchange
of views.11. The Conference stated that the integration of the countries of the
Western Balkans to the European Union should be further strengthened. The
EU Parliaments should play an active role in the transformation process of
the region by sharing their experiences with the Parliaments of the Western
Balkans. It is of particular importance that the EU Parliaments should give
the necessary assistance to the Parliaments of the region. In this respect,
both bilateral and multilateral forms of co-operation should be used, such
as exchange of parliamentary experts or holding parliamentary meetings on
specific topics with visible follow-up.12. The next Conference of Speakers of the European Union Parliaments
will take place in Denmark in June 2006. The National Council of the Slovak
Republic has put forward an offer to host the Conference of Speakers in 2007. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-30180-1.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl