Reservevorming en solvabiliteit in de Ziekenfondswet; Brief minister met de notitie over reservevorming en solvabiliteit in de ziekenfondswet
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-11 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 25173, nr. 1

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

24-12-1996

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1996-1997

25173 nr. 1

13-11-1996

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekeningLichaamRESERVEVORMING EN SOLVABILITEIT IN DE ZIEKENFONDSWET 1. Inleiding2. Relatie budgettering, nominale premie en reservevorming3. Soorten reserves4. De verplichte solvabiliteitsmargeTabel 1. Ontwikkeling vereiste solvabiliteitsmarge 5. Inventarisatie van de reservevorming 1996Tabel 2. Overzicht opbouw feitelijke reserves verstrekkingen
bij ziekenfondsen (mld gld) Tabel 3. Frequentieverdeling van de omvang van de reserve
verstrekkingen Ziekenfondswet van ziekenfondsen 1996 als percentage van de
vereiste solvabiliteitsmarge (zowel exclusief als inclusief de egalisatiereserve
beheerskosten). Tabel 4. Reserves verstrekkingen en solvabiliteitsmarge
ZFW 1996 per premie-equivalent (in guldens). 6. Beoordeling van de feitelijke solvabiliteit in relatie
tot de vereiste solvabiliteitsmarge7. Maximering van de feitelijke reserves
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 25173Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 37 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
25 173Reservevorming en solvabiliteit in de Ziekenfondswetnr. 1BRIEF VAN DE MINISTER VAN VOLKSGEZONDHEID, WELZIJN EN SPORTAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-GeneraalRijswijk, 13 november 1996Tijdens het Algemeen Overleg met uw commissie van 28 augustus 1996 (25 000-XVI,
nr. 5) heb ik u een notitie toegezegd over de reservevorming en solvabiliteit
in de Ziekenfondswet.Bijgaand treft u deze notitie aan. In de notitie ga ik in op de reserves
zoals die momenteel aanwezig zijn bij de ziekenfondsen. Tevens wordt een schatting
gemaakt van de noodzakelijke reserves wanneer ziekenfondsen maximaal risicodragend
zullen zijn bij de uitvoering van de Ziekenfondswet.De Minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport,E. Borst-Eilers RESERVEVORMING EN SOLVABILITEIT IN DE ZIEKENFONDSWET 1. InleidingTijdens het Nota-overleg over het Financieel Overzicht Zorg 1996 op 13
november 1995 is door de vaste commissie voor Volksgezondheid, Welzijn en
Sport onder meer aandacht gevraagd voor de sturings- en beheersinstrumenten
die de overheid ter beschikking heeft ten opzichte van ziekenfondsen en voor
de reservevorming door ziekenfondsen. In mijn brief d.d. 21 mei 1996 aan u
ben ik op de beheers- en sturingsinstrumenten ingegaan. Daarbij heb ik onder
andere als indirect sturingsinstrument genoemd de ZFW-budgettering van verstrekkingen
en beheerskosten. Dit in samenhang met de nominale premies en solvabiliteitsmarge.
Mede naar aanleiding hiervan is tijdens het Algemeen Overleg met de vaste
commissie op 28 augustus 1996, nader aandacht gevraagd voor de omvang van
de bij ziekenfondsen aanwezige reserves in relatie tot de door ziekenfondsen
gerealiseerde verhoging van nominale premies per 1 januari 1996. De Commissie
heeft daarbij tevens de vraag gesteld of het mogelijk dan wel wenselijk is
om aan deze reserves een maximum te verbinden.In deze notitie ga ik nader in op de reservevorming door ziekenfondsen.
Allereerst sta ik stil bij de relatie tussen budgettering, nominale premie
en reservevorming. Vervolgens ga ik in op de te onderscheiden vormen van reserves
en op de noodzaak van het vormen van reserves (vereiste solvabiliteitsmarge).
Na een kwantificering van de vereiste solvabiliteitsmarge nu, en in de nabije
toekomst, presenteer ik een overzicht van de thans bij ziekenfondsen aanwezige
reserves en vergelijk ik deze met de vereiste solvabiliteitsmarge. Tot slot
ga ik in op de vraagstelling van maximering van reserves bij ziekenfondsen. 2. Relatie budgettering, nominale premie en reservevormingZoals eerder is uiteengezet in mijn brief van 21 mei 1996, vormt in de
Ziekenfondswet artikel 19 de basis voor budgettering van de kosten van zowel
verstrekkingen als beheer. Het Besluit financiering ziekenfondsen Ziekenfondswet
stelt op basis van dit artikel nadere regels. De verstrekkingenbudgettering
is ingevoerd in 1989, maar heeft voor het eerst inhoudelijk betekenis gekregen
in 1991. Sinds dat jaar lopen de ziekenfondsen financieel risico bij de uitvoering
van de ZFW. De mate van risico wordt beperkt door het achteraf toepassen van
zowel financiële verevening tussen de ziekenfondsen onderling als nacalculatie
via de Algemene Kas. De budgettering is normatief van karakter. De toedeling
van de budgetten aan de ziekenfondsen vindt plaats op basis van objectieve
achtergrondkenmerken van het verzekerdenbestand (leeftijd, geslacht, regio
en arbeidsongeschiktheid). De afzonderlijke budgettering van beheerskosten
is ingevoerd in 1984. Bij deze vorm van budgettering is nooit verevening en/of
nacalculatie toegepast. De toedeling van de beheerskostenbudgetten aan de
ziekenfondsen vond oorspronkelijk plaats op basis van historische uitgaven.
Sinds enkele jaren vindt geleidelijk omzetting plaats in normatieve budgettering.Met de budgettering van verstrekkingen is ook de mogelijkheid van een
rechtstreeks door de ziekenfondsen bij de verzekerden te heffen nominale premie
ingevoerd. Bij de toedeling van de verstrekkingenbudgetten aan de ziekenfondsen
wordt rekening gehouden met een bepaald bedrag per verzekerde dat door de
ziekenfondsen rechtstreeks bij de verzekerden wordt geheven (de nominale rekenpremie).
De ziekenfondsen zijn vrij zelf de werkelijke hoogte van de door hen te heffen
nominale premie vast te stellen. Deze kan gelijk zijn aan, dan
wel hoger of lager zijn dan het bedrag van de nominale rekenpremie.De middelen die ziekenfondsen verkrijgen uit nominale premieheffing vormen,
net als de middelen die worden verkregen via de budgetten voor verstrekkingen
en beheerskosten, onderdeel van de middelen van de wettelijke verzekering.
Indien voor een individueel ziekenfonds het totaal van deze middelen in enig
jaar hoger is dan het totaal van de door de Ziekenfondsraad aanvaardbaar geachte
kosten van verstrekkingen en vergoedingen en van beheer, dient het overschot
te worden gereserveerd.Volledigheidshalve wijs ik nog op het volgende.Tot en met 31 december 1995 was er ook binnen de Algemene Wet Bijzondere
Ziektekosten (AWBZ) sprake van verstrekkingenbudgettering, nominale premieheffing
en een vereiste solvabiliteitsmarge. Per 1 januari 1996 zijn de verstrekkingenbudgettering
en de nominale premie afgeschaft. Tevens is bij de betreffende wijziging van
de AWBZ bepaald dat de bij de uitvoeringsorganen aanwezige reserves per 31
december 1995 over dienen te gaan naar het Algemeen Fonds Bijzondere Ziektekosten.
Dit is inmiddels gebeurd. 3. Soorten reservesBij ziekenfondsen kunnen de volgende vormen van reserves worden onderscheiden:1) De reserve kosten van verstrekkingen en vergoedingen (verder aan te
duiden als de reserve verstrekkingen). Dit is de reserve die per ziekenfonds
wordt gevormd uit het verschil tussen het totaal van het verstrekkingenbudget
en de geïnde nominale premie, alsmede de daarmee verkregen opbrengsten
enerzijds en de door de Ziekenfondsraad aanvaardbaar geachte kosten van verstrekkingen
en vergoedingen anderzijds. In de jaren 1991 en 1992 heeft de overheid een
bedrag van in totaal f 350 mln aan de Ziekenfondsraad ter beschikking
gesteld ter verdeling over de ziekenfondsen, met als doel het vormen van een
startreserve verstrekkingen. In de desbetreffende jaren was het verschil tussen
de werkelijk door de ziekenfondsen geheven nominale premie en de in de verstrekkingenbudgettering
verwerkte nominale rekenpremie zo gering, dat uit dit verschil geen reserve
kon worden opgebouwd waarmee de ziekenfondsen konden voldoen aan de in 1992
van kracht geworden minimale solvabiliteitseisen. De dotatie diende destijds
tevens om de ziekenfondsen qua reservepositie enigermate in een gelijke uitgangspositie
te brengen als de particuliere verzekeraars, op weg naar de destijds voorgenomen
basisverzekering. Na 1992 hebben geen rechtstreekse dotaties plaats gevonden.
Alle reserves verstrekkingen die de ziekenfondsen sedertdien hebben gevormd,
zijn ontstaan uit overschotten op het verstrekkingenbudget en nominale premies.2) De egalisatiereserve beheerskosten Ziekenfondswet. Deze reserve wordt
per ziekenfonds gevormd uit het verschil tussen het beheerskostenbudget en
de door de Ziekenfondsraad aanvaardbaar geachte kosten van beheer.3) De overige reserves. Het gaat hierbij om reserves zoals die van de
voormalige vrijwillige ziekenfondsverzekering en eventuele reserves uit hoofde
van de aanvullende verzekering, bestaande uit gecumuleerde exploitatiesaldi
en de daarmee verkregen opbrengsten. Ten slotte kunnen reserves ontstaan uit
voor derden verrichte werkzaamheden. De hier bedoelde reserves zijn in het
algemeen ondergebracht in afzonderlijke rechtspersonen en behoren daardoor
niet aan de ziekenfondsen toe. Evenmin staan deze reserves in
verband met de uitvoering van de verplichte verzekering ingevolge de Ziekenfondswet.De reservering die wettelijk is voorgeschreven en die is gericht op de
continuïteit van de bedrijfsvoering van ziekenfondsen, de zogenaamde
verplichte solvabiliteitsmarge (zie paragraaf 4), wordt in beginsel opgebouwd
uit de verstrekkingenreserve. Ook de egalisatiereserve beheerskosten kan echter
worden betrokken bij de toetsing aan de verplichte solvabiliteitsmarge. Deze
notitie richt zich verder op de verstrekkingenreserve in relatie met de verplichte
solvabiliteitsmarge; waar relevant voor de beoordeling van de feitelijke solvabiliteitspositie
van de ziekenfondsen wordt de egalisatiereserve beheerskosten mede in ogenschouw
genomen. De overige reserves blijven in het kader van deze notitie verder
buiten beschouwing. 4. De verplichte solvabiliteitsmargeIn samenhang met de invoering van de risicodragende budgettering van verstrekkingen
is per 1 januari 1992 in artikel 43b van de Ziekenfondswet de verplichting
voor de ziekenfondsen opgenomen om een solvabiliteitsmarge aan te houden voor
de risico's bij de uitvoering van de Ziekenfondswet. Vanwege deze risico's
zijn ziekenfondsen verplicht reserves te vormen om zeker te stellen dat zij
hun financiële verplichtingen bij de uitvoering van de Ziekenfondswet
kunnen blijven voldoen. De voorschriften inzake de hoogte van de vereiste
solvabiliteitsmarge zijn neergelegd in de op artikel 43b van de Ziekenfondswet
gebaseerde Regeling solvabiliteitsmarge Ziekenfondswet. Deze voorschriften
zijn niet gelijk aan, maar wel afgeleid van de bepalingen die in de Wet toezicht
verzekeringsbedrijf (Wtv) zijn opgenomen voor schadeverzekeraars. Dit ondanks
het feit dat noch de Wtv, noch de Eerste coördinatierichtlijn schadeverzekering
van 16 augustus 1973 (Pb EG L 228), gewijzigd bij Richtlijn van de Raad van
10 december 1984 (Pb EG L 339), waarop de desbetreffende bepalingen van Wtv
zijn gebaseerd, van toepassing zijn op het Nederlandse stelsel van sociale
ziektekostenverzekeringen (zie ook mijn eerdergenoemde brief d.d. 21 mei 1996,
betreffende de beheers- en sturingsinstrumenten gericht op de zorgverzekeraars).
De vereiste solvabiliteitsmarge neemt toe naar de mate waarin de nacalculatie
in het kader van de verstrekkingenbudgettering afneemt en dus het financiële
risico voor de ziekenfondsen toeneemt. De vereiste solvabiliteitsmarge dient
te zijn gedekt door de bij het ziekenfonds aanwezige solvabiliteitsmarge (feitelijke
reserve). Zoals eerder is aangegeven, kan de feitelijke reserve bestaan uit
de reserve verstrekkingen en de egalisatiereserve beheerskosten. De Commissie
Toezicht Uitvoeringsorganisatie (CTU) van de Ziekenfondsraad betrekt de beoordeling
van de feitelijke solvabiliteit in zijn toezicht op de ziekenfondsen. Ziekenfondsen
zijn daartoe gehouden de Ziekenfondsraad een opgave te doen van de aanwezige
solvabiliteitsmarge.Ten gevolge van de invoering van het zogenaamde splitsingsmodel1 in de verstrekkingenbudgettering is in 1996 een aanpassing
van de Regeling solvabiliteitsmarge Ziekenfondswet doorgevoerd. Deze aanpassing
houdt verband met het feit dat in de verstrekkingenbudgettering thans sprake
is van twee nacalculatiepercentages: een voor het deelbudget vaste kosten
ziekenhuisverpleging en een voor de deelbudgetten variabele kosten ziekenhuisverpleging
en overige verstrekkingen.De in de thans geldende regeling gehanteerde vereiste solvabiliteitsmarge
(VSM) wordt berekend volgens de formule:VSM = k1 * 0,08 * (1– 0,01* n1) + k2 * 0,08 * (1– 0,01 * n2). Hierin staan k1 en n1 voor respectievelijk de schadelast en het nacalculatiepercentage
behorend bij het deelbudget vaste kosten ziekenhuisverpleging en k2 en n2
voor de schadelast en het nacalculatiepercentage behorend bij de deelbudgetten
variabele kosten ziekenhuisverpleging en overige verstrekkingen. Per ziekenfonds
wordt op basis van deze methodiek de vereiste solvabiliteitsmarge berekend.In Tabel 1 wordt de ontwikkeling van de op deze wijze berekende minimale
solvabiliteitsmarge gepresenteerd bij verschillende hoogten van het nacalculatiepercentage
over de variabele deelbudgetten in het kader van de verstrekkingenbudgettering.
De percentages van 75 (1995) en 50 (1996) zijn werkelijk vastgestelde percentages.
Het percentage van 0 (1998) berust op mijn beleidsvoornemen. De uitkomsten
in termen van de vereiste solvabiliteitsmarge voor de jaren 1995 en 1996 zijn
verkregen door uit te gaan van de geraamde budgetten voor de desbetreffende
jaren. De uitkomsten voor 1998 zijn gebaseerd op de macroverdeling tussen
de deelbudgetten zoals die in 1997 wordt toegepast en op de financieringsontwikkeling
zoals die is opgenomen in het JaarOverzicht Zorg 1997. Tabel 1. Ontwikkeling vereiste solvabiliteitsmarge Budgetjaar199519961998Nacalculatiepercentage vaste deelbudget n.v.t.95%95%Nacalculatiepercentage variabele deelbudgetten75%50%0%Vereiste solvabiliteitsmarge (mld gld.)0,340,561,2Uit de tabel valt af te lezen dat de hoogte van de vereiste solvabiliteitsmarge
in de situatie van maximale financiële risicodragendheid over de variabele
deelbudgetten (1998) ongeveer verdubbelt ten opzichte van de hoogte van de
vereiste solvabiliteitsmarge in de huidige situatie (1996). Het nacalculatiepercentage
van 95 over het vaste deelbudget is constant verondersteld. Tevens is een
constante verhouding verondersteld tussen enerzijds de vaste en anderzijds
de variabele deelbudgetten. In werkelijkheid zal deze verhouding zich de komende
jaren naar alle waarschijnlijkheid wijzigen ten gunste van de variabele deelbudgetten.
Naar de mate waarin dit gebeurt, zal de vereiste solvabiliteitsmarge verder
oplopen dan is aangegeven in de laatste kolom van tabel 1. 5. Inventarisatie van de reservevorming 1996Aan de Ziekenfondsraad is recentelijk informatie gevraagd over de feitelijk
gevormde reserves verstrekkingen bij de ziekenfondsen. Tabel 2 schetst het
beeld daarvan. (De gegevens zijn deels voorlopig van karakter). Tabel 2. Overzicht opbouw feitelijke reserves verstrekkingen
bij ziekenfondsen (mld gld) Totaal reserves
verstrekkingen ZFW cumulatief per ultimo 19950,7 Raming
meeropbrengsten nominale premie 19960,6 Geschat financieel risico
ziekenfondsen 1996– 0,3 Schatting totaal reserves verstrekkingen
ZFW cumulatief per ultimo 19961,0Per ultimo 1995 bedroeg de cumulatieve stand van de reserves verstrekkingen
bij de ziekenfondsen blijkens tabel 2 f 0,7 mld. Tot en met 1995 beschikten
de ziekenfondsen daarnaast over reserves verstrekkingen in het kader van de
AWBZ. Per ultimo 1995 bedroegen deze f 227 mln. De AWBZ-reserves van
de ziekenfondsen zijn in 1996 teruggestort in het Algemeen Fonds Bijzondere
Ziektekosten (zie paragraaf 2). In verband hiermee zijn de AWBZ-reserves van
de ziekenfondsen niet in tabel 2 verwerkt.De meeropbrengsten op basis van de nominale premie leveren de ziekenfondsen
in 1996 naar verwachting f 0,6 mld. op. Daar staat tegenover dat de fondsen
gezamenlijk circa f 0,3 mld. tekort komen op hun budgetten (Bron: Oktoberraming
1996 Ziekenfondsraad ). Per saldo betekent dit dat de ziekenfondsen naar verwachting
in het jaar 1996 ca. f 0,3 mld. aan hun bestaande reserves kunnen toevoegen,
waardoor de totale reservepositie per ultimo 1996 zal uitkomen op circa f 1
mld.In tabel 3 wordt een frequentieverdeling gegeven van de omvang van de
reserves als percentage van de vereiste solvabiliteitsmarge. Tabel 3. Frequentieverdeling van de omvang van de reserve
verstrekkingen Ziekenfondswet van ziekenfondsen 1996 als percentage van de
vereiste solvabiliteitsmarge (zowel exclusief als inclusief de egalisatiereserve
beheerskosten). Reserve als percentage
van de vereiste solvabiliteitsmargeAantal Ziekenfondsen (nacalculatie
50%)Aantal Ziekenfondsen (nacalculatie 0%) egalisatiereserve
(cumulatief 1995)excl.incl.excl.incl. < 0
(negatieve reserve) 1 1 1 1 0%–100% (voldoen
niet aan solvabiliteitseis) 4 21913 100%–200%109 613 200%–300% 911 0 0 300%–400%2 3 1 0 meer dan 400% 1 1 00Uit tabel 3 blijkt dat vijf ziekenfondsen thans niet aan de minimum solvabiliteitseis
voldoen. Zoals eerder is aangegeven, zal verdere aanscherping van de budgettering
van ziekenfondsen de komende jaren leiden tot verdubbeling van de vereiste
solvabiliteitsmarge ten opzichte van die in 1996. Uitgaande van de reserveringen
per ultimo 1996 betekent dit dat 20 van de 27 ziekenfondsen naar de stand
van dit moment nog niet zouden voldoen aan de solvabiliteitseis. Indien de
egalisatiereserve beheerskosten (stand ultimo 1995) in deze beschouwing wordt
betrokken, blijken 14 ziekenfondsen op dit moment qua feitelijke solvabiliteit
nog niet op het niveau van de solvabiliteitseis in de eindsituatie te zitten.
Deze ziekenfondsen dienen in de komende jaren hun reserves aan te vullen,
zodat aan de solvabiliteitseis wordt voldaan. Immers, deze loopt op bij verlaging
van het nacalculatiepercentage op de variabele deelbudgetten in het kader
van de verstrekkingenbudgettering.Indien de situatie uit bovenstaande tabel wordt «vertaald»
naar de reserve per volwassen verzekerde, ofwel premie-equivalent, ontstaat
het volgende beeld: Tabel 4. Reserves verstrekkingen en solvabiliteitsmarge
ZFW 1996 per premie-equivalent (in guldens). Reserve
verstrekkingen minus solvabiliteitsmarge ZFW per premie-equivalentAantal
Ziekenfondsen egalisatiereserve (cumulatief 1995)excl.incl.< 0 (negatieve reserve)53 0– 5097 50–10097 100–15027 150–20011200–25001 meer dan 250116. Beoordeling van de feitelijke solvabiliteit in relatie
tot de vereiste solvabiliteitsmargeIndien de feitelijk opgebouwde reserves bij de ziekenfondsen worden vergeleken
met de minimaal vereiste solvabiliteitsmarge, dan mag worden gesteld dat op
macroniveau beide grootheden redelijk op elkaar aansluiten. Dit geldt in mindere
mate voor de huidige situatie. In de toekomstige situatie – waarin ziekenfondsen
meer financieel risico zullen dragen bij de uitvoering van de Ziekenfondswet –
zal de solvabiliteitseis ten opzichte van 1996, uitgaande van een vooralsnog
constante verhouding tussen de vaste en variabele deelbudgetten in de verstrekkingenbudgettering1 verdubbelen tot f 1,2 mld. Alle ziekenfondsen tezamen
beschikken ultimo 1996 naar verwachting over ongeveer f 1 mld. aan relevante
reserves. In de komende jaren zullen ziekenfondsen f 0,2 mld. aan hun
reserves dienen toe te voegen om aan de solvabiliteitseis in de eindsituatie
te kunnen voldoen. Strikt noodzakelijk is dit – althans in macro-termen –
echter niet, aangezien de ziekenfondsen, gemeten naar de stand per ultimo
1995, over een egalisatiereserve beheerskosten beschikken ad f 0,2 mld.
die bij de solvabiliteitseis mag worden betrokken.Of de egalisatiereserve beheerskosten in dit verband in dezelfde mate
ook soelaas zal bieden in 1996 en latere jaren, is afhankelijk van de ontwikkeling
van de verhouding tussen beheerskostenbudgetten en werkelijke beheerskosten.
In het kader van de normering van het macrobudget beheerskosten Ziekenfondswet
heb ik in 1996 een korting van f 44,5 mln. toegepast, die oploopt tot f 89
mln. in 1997 en latere jaren.Op microniveau, dus per ziekenfonds, is het beeld divers. Het merendeel
van de ziekenfondsen voldoet aan de gestelde eis ten aanzien van solvabiliteit;
slechts een klein aantal ziekenfondsen voldoet hier nog niet aan. Deze laatste
zijn vaak startende, kleine, ziekenfondsen waarbij het opbouwen van een feitelijke
reserve ter grootte van minimaal de vereiste solvabiliteitsmarge als een tijdelijk
knelpunt mag worden gezien.Het moge evenwel duidelijk zijn dat bij de beoordeling van de feitelijke
reservepositie van de ziekenfondsen niet kan worden volstaan met een toetsing
aan de huidige en/of toekomstige vereiste solvabiliteitsmarge. De belangrijkste
functie van reservevorming bij de ziekenfondsen is zonder twijfel het waarborgen
van continuïteit in de bedrijfsvoering. Stabilisering van de te heffen
nominale premies is daarbij een kernelement. Om vanuit een oogpunt van continuïteit
in de bedrijfsvoering ongewenste fluctuaties in de hoogte van de nominale
premie te kunnen vermijden, heeft een ziekenfonds een financiële buffer
nodig in de vorm van een reserve. De reserve die een ziekenfonds aanhoudt
ter voldoening aan de minimaal vereiste solvabiliteitsmarge kan hiervoor niet
worden ingezet. Deze moet immers onder alle omstandigheden aanwezig zijn in
verband met de verplichtingen die voor een ziekenfonds voortvloeien uit de
uitvoering van de Ziekenfondswet. Bovenop de reserve ter grootte
van de minimaal vereiste solvabiliteitsmarge is daarom behoefte aan een additionele
reserve, die wel strategisch kan worden ingezet ten behoeve van de bedrijfsvoering
van het ziekenfonds; dit laatste uiteraard uitsluitend binnen de regels die
de Ziekenfondswet daaraan stelt (zie hiervoor mijn brief d.d. 21 mei 1996
inzake de beheers- en sturingsinstrumenten gericht op de zorgverzekeraars).
Deze behoefte aan een additionele reserve dient mede te worden betrokken bij
de beoordeling van de in de tabellen 2 t/m 4 gepresenteerde uitkomsten. 7. Maximering van de feitelijke reservesGelet op het bovenstaande, geven de in de tabellen 2 t/m 4 gepresenteerde
uitkomsten naar mijn mening geen aanleiding tot bijzondere zorg over het te
ver oplopen van de feitelijke reserves die ziekenfondsen tot dusver vormen
met gebruikmaking van het instrument van de nominale premie. Weliswaar blijkt
uit tabel 3 dat, afgezet tegen de thans geldende hoogte van de minimaal vereiste
solvabiliteitsmarge, bij een flink aantal ziekenfondsen sprake is van een
aanzienlijke additionele reserve (feitelijke reserve meer dan 200% van de
vereiste solvabiliteitsmarge) , maar in het licht van de toekomstige ontwikkeling
van de vereiste solvabiliteitsmarge is dit niet het geval. Het ligt daarom
in de lijn der verwachtingen dat de ziekenfondsen, bij het verder aanscherpen
van de verstrekkingenbudgettering in de komende jaren, via de nominale premieheffing
tot verdere toevoeging aan de reserves zullen komen. Bij de ziekenfondsen
die qua feitelijke reservepositie thans reeds meer dan voldoen aan de solvabiliteitseis,
zoals die zal gelden na invoering van volledige risicodragendheid over de
variabele deelbudgetten in het kader van de verstrekkingenbudgettering, zal
deze toevoeging de komende jaren bescheiden kunnen zijn.Om er zeker van te kunnen zijn dat deze bescheidenheid, in die gevallen
waarin die mogelijk is, de komende jaren ook in de praktijk zal worden nageleefd,
acht ik het wenselijk serieus te overwegen of in de toekomst behalve een wettelijk
minimum ook een wettelijk maximum dient te worden gesteld aan de reserves
die ziekenfondsen moeten c.q. kunnen vormen in het kader van de verplichte
verzekering. Hoewel ik deze zaak, gelet op het voorgaande, op dit moment niet
acuut acht, zal ik toch de voor het stellen van een dergelijk maximum noodzakelijke
voorbereidende stappen ondernemen. Daartoe behoort in ieder geval het onderzoeken
van wat als een redelijke marge mag worden beschouwd voor een additionele
reserve per ziekenfonds bovenop de minimaal vereiste solvabiliteitsmarge.
Ervan uitgaande dat hiervoor een oplossing kan worden gevonden die breed zal
kunnen worden gedragen, moet het mogelijk zijn te komen tot een evenwichtig
stelsel, waarin enerzijds wordt erkend dat reservevorming bij ziekenfondsen
noodzakelijk en verantwoord is gelet op hun risicodragendheid bij de uitvoering
van de sociale ziektekostenverzekering, maar anderzijds wordt gewaarborgd
dat via de verplichte heffingen ter financiering van die verzekering geen
onnodig hoge reservevorming plaatsvindt. XNoot1Door middel van het splitsingsmodel wordt binnen de verstrekkingenbudgetten
een onderscheid gemaakt tussen door ziekenfondsen wel en niet-beïnvloedbare
kosten. Ten aanzien van de beïnvloedbare kosten worden ziekenfondsen
in stappen financieel risicodragend; het risico over de niet-beïnvloedbare
kosten blijft minimaal.XNoot1Zie de slotpassage van paragraaf 4. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-25173-1.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl