Maatregelen verkeersveiligheid; Brief van de Minister van Verkeer en Waterstaat
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2019-09-03 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


Tweede Kamer der Staten-Generaal
 2
 Vergaderjaar 2008-2009
 
 
 
 KST133325
 2008-2009
 
 29 398
 Maatregelen verkeersveiligheid
 
 
 
 
 Nr. 
 168
 BRIEF VAN DE MINISTER VAN VERKEER EN WATERSTAAT
 Aan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-Generaal
 
 Den Haag, 30 juni 2009
 
 Mede namens mijn ambtgenoot van Justitie informeer ik u over doorwerking
van sancties en maatregelen met betrekking tot het rijbewijs buiten het grondgebied
van het land waar deze worden opgelegd.
 
 Tijdens het AO CBR (3 juni 2009) heb ik toegezegd u snel te zullen
informeren over dit onderwerp. Gelet op de nauwe samenhang betrek ik tevens
enkele resterende schriftelijke vragen van de commissie voor Verkeer en Waterstaat.
 Toelichting
 In de huidige systematiek is de werking van rijbewijssancties en -maatregelen
beperkt tot het grondgebied van het land waar deze worden opgelegd. Wel kan
een bestuurder die vanwege een opgelegde sanctie of maatregel geen rijbewijs
kan tonen, ook buiten dit grondgebied, worden beboet voor het rijden zonder
rijbewijs.
 
 Uiteraard zie ik het belang van doorwerking van deze sancties en maatregelen
naar het grondgebied van andere lidstaten van de Europese Unie. Het is dan
ook nadrukkelijk de wens van het kabinet om rijbewijssancties, ongeacht hun
nationale inkadering, in de gehele Europese Unie te laten gelden. De initiatieven
die op dit terrein in het verleden zijn genomen, laten evenwel zien dat dit
vraagstuk zich niet eenvoudig laat oplossen. In elk geval is daarvoor een
Europese aanpak vereist.
 Wetgeving
 In 1998 is tussen de toenmalige 15 lidstaten van de Europese Unie een
overeenkomst op het gebied van ontzeggingen van de rijbevoegdheid gesloten.
Uitvoering van de verplichtingen voortvloeiend uit deze overeenkomst op nationaal
niveau is echter niet mogelijk gebleken zonder nadere Europese afspraken.
Eén van de knelpunten betreft het ontbreken van een Europees netwerk
voor de uitwisseling van informatie over rijontzeggingen, in dit
geval van vonnissen tot ontzegging van de rijbevoegdheid. Tevens bestaan er
grote verschillen tussen de nationale wetgevingen op het terrein van rijbewijssancties
en -maatregelen, bijvoorbeeld wat betreft hun strafrechtelijke en of bestuursrechtelijke
inkadering. Als gevolg hiervan is de overeenkomst door het overgrote deel
van de lidstaten dan ook niet geratificeerd. De overeenkomst treedt overigens
pas in werking op het moment dat alle 15 toenmalige EU-lidstaten de ratificatie
hebben voltooid.
 
 Tegen deze achtergrond hebben de Raad en de Commissie in een Actieplan
uit 2005 ter uitvoering van het Haags Programma (COM(2005) 184 definitief)
aangekondigd een voorstel voor een kaderbesluit te zullen voorbereiden om
binnen de Europese Unie te komen tot wederzijdse erkenning van ontzeggingen
van de rijbevoegdheid. Ook in een mededeling uit 2006 van de Commissie aan
de Raad en het Europees Parlement over ontzettingen uit rechten in de Europese
Unie wordt een voorstel voor een kaderbesluit inzake wederzijdse erkenning
van ontzegging van de rijbevoegdheid, ter vervanging van meergenoemde overeenkomst
uit 1998, aangekondigd (COM(2006) 73 definitief).
 
 Op dit moment spelen in Europees verband enkele ontwikkelingen die een
voorstel voor een kaderbesluit een stap dichterbij kunnen brengen. Zo heeft
de Commissie bij het in kaart brengen van toekomstige werkterreinen op het
gebied van de wederzijdse erkenning – in het licht van de totstandkoming
van een nieuw JBZ-meerjarenbeleidsprogramma dat onder voorzitterschap van
Zweden in de tweede helft van 2009 geformuleerd zal worden (het zogenoemde «Stockholmprogramma») –
onlangs laten weten (COM (2009) 262/4) bijzondere prioriteit te willen geven
aan de wederzijdse erkenning van verboden en ontzettingen uit rechten. De
Commissie heeft in dat kader de intrekking van rijbewijzen als specifieke
prioriteit benoemd. Ook voor het Kabinet vormt de wederzijdse erkenning van
verboden en ontzettingen uit rechten in breder verband een aandachtspunt in
de discussie over de opstelling van voornoemd JBZ-meerjarenprogramma.
 Gegevensuitwisseling
 Het kaderbesluit nr. 2009/315/JBZ van de Raad van 26 februari 2009
betreffende de organisatie en de inhoud van uitwisseling van gegevens uit
het strafregister tussen de lidstaten (PbEG L93/23) zal de uitwisseling tussen
lidstaten van gegevens uit de strafregisters in de toekomst doen vereenvoudigen.
Deze uitwisseling kan ook informatie over rijbewijssancties gaan betreffen,
voor zover daarbij sprake is van strafrechtelijke sancties.
 
 Binnen Europa ontbreekt het aan een mechanisme om geautomatiseerd, dat
wil zeggen snel en eenvoudig, rijbewijssancties en -maatregelen op detailniveau
tussen lidstaten uit te wisselen of in te zien. Voor opsporingsinstanties
en het CBR – en soortgelijke instanties in het buitenland – is
dan ook niet inzichtelijk welke sancties en maatregelen door lidstaten zijn
opgelegd. Per lidstaat verschilt het instrumentarium aan sancties en maatregelen
met verschillende vormen van registratie. Bovendien laat dit instrumentarium
zich onderling niet 1-op-1 doorvertalen.
 
 De Europese Commissie is echter voornemens om in het kader van de Derde
Rijbewijsrichtlijn een nieuw Europees informatienetwerk te creëren, waarmee
lidstaten onderling rijbewijsgegevens kunnen uitwisselen en inzien.
 
 In dit kader is de techniek van EUCARIS relevant. Via dit systeem wisselt
een aantal lidstaten, waaronder Nederland, gegevens uit. Daarbij gaat het onder meer om bepaalde voertuiggegevens. De techniek van dit systeem
kan in de toekomst ten behoeve van de uitwisseling van gedetailleerde informatie
omtrent rijbewijssancties en -maatregelen een rol vervullen.
 
 Het vraagstuk van doorwerking van rijbewijssancties en -maatregelen vergt,
zoals ik reeds aangaf, een Europese aanpak die oplossingen biedt voor de knelpunten
die we bij voorgaande initiatieven reeds zijn tegengekomen. Ik ben dan ook
blij dat de Commissie dit oppakt en zal de voortgang actief volgen.
 
 De minister van Verkeer en Waterstaat,
 C. M. P. S. Eurlings