Breder, lager, eenvoudiger? Een evaluatie van de belastingherziening 2001; Verslag schriftelijk overleg
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-05 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 30375, nr. 4

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum vergadering

30-06-2006

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2005-2006

30375 nr. 4

16-06-2006

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekeningLichaamI VRAGEN EN OPMERKINGEN VANUIT DE VASTE COMMISSIE
VOOR FINANCIËNEvaluatie van de doelstellingen en van verschillende onderdelen
van de belastingherzieningVermogensrendementsheffing (VRH)Box IIHeffingskortingenLijfrenteregimeMaatregelen voor ondernemersAanpassing ondernemersbegripHerinvesteringsreserveUrencriteriumFiscale oudedagsreserve (FOR)BedrijfsoverdrachtenResultaat uit overige werkzaamheden (ROW)Ter beschikkingsstellingsregeling (TBS)Vereenvouding van de herinvesteringsreserve (HIR)Persoonsgebonden aftrek ook verrekenen met inkomen uit
het verledenTarievenFictief loonFiscale doorschuiffaciliteit bedrijfsopvolgingStakingswinstKostenaftrekProcedureel/verhouding met BelastingdienstII REACTIE VAN DE BEWINDSPERSONENInleidingEvaluatie van de doelstellingen en van verschillende onderdelen
van de belastingherziening.Administratieve lastenInternationale verschillen in belastingdruk, grondslagverbredingEigen woningTabel 1 Grondslagverbredende en -versmallende maatregelen
fiscale behandeling eigen woning. Individualisering en emancipatieInkomenseffectenTabel 2: Per deciel (personen met een belastbaar inkomen)
het aandeel in het belastbare inkomen, het aandeel in de totale opbrengst
van belastingen en premies volksverzekeringen, het gemiddeld belastingtarief,
en het gemiddeld bruto jaarinkomen (in duizenden euro’s); jaar 2002 Prikkels om aan het werk te gaanBelastingarbitrageHet karakter van de evaluatieVermogensrendementsheffing (VRH)De hoogte van het forfaitaire rendement en het heffingvrij
vermogenDe hoogte van het tarief in relatie tot de tarieven in
box 1.Het rendement op verpachte grondKindertoeslag heffingvrij vermogenDe ontwikkeling van de belasting op vermogenGrafiek 1 : belastingdruk op box 3-vermogen, 1990–2005
(in %) Internationale aspectenNalatenschapOverige vermogensrechtenBox 2HeffingskortingenLijfrenteregimeMaatregelen voor ondernemersAanpassing ondernemersbegrip, fiscale doorschuiffaciliteit
bedrijfsopvolgingHerinvesteringsreserve (HIR)UrencriteriumFiscale oudedagsreserve (FOR)BedrijfsoverdrachtenResultaat uit overige werkzaamheden (ROW)Terbeschikkingstellingsregeling (TBS)Vereenvoudiging van de herinvesteringsreserve (HIR)Persoonsgebonden aftrek ook verrekenen met inkomen uit
het verledenTarievenTabel 3 Onderverdeling belastingen en premies volksverzekeringen
naar schijf (raming 2005) Gebruikloonregeling (fictief loon)StakingswinstKostenaftrekProcedureel/verhouding met de Belastingdienst
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 30375Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 150 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
30 375Breder, lager, eenvoudiger? Een evaluatie van de belastingherziening
2001nr. 4VERSLAG VAN EEN SCHRIFTELIJK OVERLEGVastgesteld 16 juni 2006Binnen de vaste commissie voor Financiën1
hebben enkele fracties de behoefte over het rapport «Breder, lager,
eenvoudiger? Een evaluatie van de belastingherziening 2001» (30 375,
nrs. 1–2), enkele vragen en opmerkingen voor te leggen. Tevens
worden vragen voorgelegd naar aanleiding van de brief van de staatssecretaris
van Financiën d.d. 7 april 2006 inzake een reactie op commentaren
op de evaluatie (30 375, nr. 3).De vragen en opmerkingen zijn op 19 mei 2006 aan de minister en staatssecretaris
van Financiën voorgelegd. Bij brief van 16 juni 2006 zijn ze door
de staatssecretaris van Financiën, mede namens de minister van Financiën,
beantwoord.De voorzitter van de commissie,TichelaarDe adjunct-griffier van de commissie,AertsI VRAGEN EN OPMERKINGEN VANUIT DE VASTE COMMISSIE
VOOR FINANCIËNEvaluatie van de doelstellingen en van verschillende onderdelen
van de belastingherzieningDe leden van de CDA-fractie merken op dat een belangrijke doelstelling
van de nieuwe inkomstenbelasting was vereenvoudiging en terugdringen van administratieve
lasten. Deze leden vragen de bewindspersonen in dat kader nog in te gaan op
het 90-punten plan van de CDA-fractie. Zij merken daar bij op dat de staatssecretaris
van Financiën per brief reeds een reactie heeft gegeven op een aantal
van hun voorstellen. Graag krijgen deze leden ook een reactie op de overige
punten. Eén van de doelstellingen van de belastingherziening was het
verlagen van de lastendruk op arbeid. Door voormelde leden wordt echter geconstateerd
dat de belastingdruk op arbeid in de Verenigde Staten en het Verenigd Koninkrijk,
twee belangrijke concurrenten op exportmarkten, nog altijd aanmerkelijk lager
is dan in Nederland. Baart dit de bewindspersonen zorgen? En zo ja, zijn de
bewindspersonen voornemens om te werken aan het verkleinen van dit verschil?
Zo ja, op welke wijze? Al vóór 2001 lag de impliciete belastingdruk
op consumptie in Nederland hoger dan gemiddeld in de Europese Unie. Door de
herziening en de daarbij horende verschuiving van directe naar indirecte belastingen
is de belastingdruk op consumptie verder toegenomen. Wat zijn de gevolgen
hiervan voor de Nederlandse concurrentiepositie? Baart dit de bewindspersonen
zorgen? En zo ja, zijn de bewindspersonen voornemens hier beleidsmatig actie
op te ondernemen? Zo ja op welke wijze?Voorts merken deze leden op dat met het oog op het bevorderen van de emancipatie
en de economische zelfstandigheid het stelsel meer geïndividualiseerd
is. Geconstateerd wordt dat het echter nog steeds niet zo is dat een belastingaangifte
volledig onafhankelijk van de gegevens van de (fiscale) partner kan worden
gedaan. Wat wordt bedoeld met het woordje «nog»? Kunnen deze leden
nadere voorstellen van dit kabinet verwachten teneinde tot een nog verdere
individualisering te komen? (p.43) Met het oog op administratieve problemen
zal de mogelijkheid van een verplichte gezamenlijke aangifte voor partners
worden onderzocht. Hoe verhoudt zich dat tot het hier bovenstaande waaruit
te lezen valt dat juist zou worden gestreefd naar verdere individualisering
van de belastingaangifte? (p. 46)Geconstateerd wordt dat de administratieve lasten met 8 miljoen euro zijn
gedaald. Niet duidelijk is of dit meer of minder is dan gedacht? De leden
van de CDA-fractie willen graag een aanvullende reactie. (p. 226) Uit
de evaluatie blijkt dat het er met de nieuwe wet voor de Belastingdienst zelf
in ieder geval niet gemakkelijk op is geworden.De leden van de SP-fractie wijzen er op dat in de evaluatie van de belastingherziening
zowel de ex-ante als ex-post inkomenseffecten voor vele verschillende (inkomens)groepen
zijn weergegeven. Uit de weergave van de ex-post effecten blijkt onder andere
dat hoge inkomens, onverwacht, relatief veel profiteren. Door verschillen
in berekening zouden de ex-post en ex-ante cijfers echter niet goed te vergelijken
zijn. Welke van de twee cijfers geeft een realistischer beeld van de werkelijke
inkomenseffecten en waarom? Als het ex-ante beeld realistischer is, is het
dan mogelijk ook een realistisch beeld van de ex-post effecten weer te geven?
Zo nee, waarom niet? Als het ex-post beeld realistischer is, wat is dan de
mening van de bewindspersonen over het feit dat hogere inkomens relatief veel
hebben geprofiteerd van de belastingherziening? Kan er een overzicht worden
gegeven van de bijdrage van de verschillende decielen aan de totale belastingopbrengst?
Voorts merken deze leden op dat bij de invoering van het nieuwe belastingstelsel
onder andere de hypotheekrenteaftrek voor het tweede huis is afgeschaft
en de maximale periode waarover hypotheekrenteaftrek kan worden genoten beperkt
is tot maximaal 30 jaar. Wat zijn de budgettaire gevolgen van deze en andere
grondslag verbredende maatregelen met betrekking tot de eigen woning?De leden van de fractie van de ChristenUnie hebben met interesse kennisgenomen
van de evaluatie belastingherziening 2001. Deze leden hechten veel waarde
aan een rechtvaardig, evenwichtig en effectief belastingstelsel, waarin op
een adequate wijze invulling wordt gegeven aan zowel de budgettaire als aan
de instrumentele functie van belastingheffing. In dit licht is het belangrijk
dat er kritisch wordt gekeken naar de belastingherziening van 2001 en dat
er waar nodig verbeteringen worden aangebracht in het belastingstelsel. Een
onafhankelijke evaluatie is om deze reden uitermate belangrijk. In hoeverre
voldoet de voorliggende evaluatie – voornamelijk uitgevoerd door het
ministerie van Financiën zelf – aan dit criterium?Deze leden merken op dat de hoofddoelstelling van het boxenstelsel het
evenwichtiger kunnen belasten van vermogensinkomsten is. Belastingarbitrage
is in dit licht een ongewenste ontwikkeling. In de Evaluatie wordt geconcludeerd
dat de Wet IB 2001 beter tegen belastingarbitrage bestand is dan de Wet IB
1964 (pag. 12). Kunnen de leden van de ChristenUnie-fractie hieruit concluderen
dat de Wet IB 2001 in voldoende mate bestand is tegen belastingarbitrage?De verbreding en de versterking van de belastinggrondslag heeft langs
twee lijnen gestalte gekregen: enerzijds door de nieuwe behandeling van inkomsten
uit sparen en beleggen en anderzijds door de beperking en afschaffing van
verschillende aftrekposten. De leden van de fractie van de ChristenUnie vragen
of de bewerkstelligde verbreding en versterking van de belastinggrondslag
voldoende is. Hieraan gekoppeld stellen deze leden de vraag wat de visie van
de bewindspersonen is op een verdere verbreding en versterking van de belastinggrondslag
voor de komende jaren. Zijn er op dit gebied nog voorstellen van dit kabinet
te verwachten? Wat is de mening van de bewindspersonen over een verdere beperking
van de aftrekmogelijkheden, zo vragen de leden van de fractie van de ChristenUnie.
Een concrete toepassing hiervan zou bijvoorbeeld een beperking van de hypotheekrenteaftrek
kunnen zijn in combinatie met een verdere verlaging van de belastingtarieven.
Deze maatregel houdt een verbreding van de belastinggrondslag in en biedt
eveneens mogelijkheden tot een verdere verlaging van de lastendruk op arbeid.
Hoe kijken de bewindspersonen aan tegen deze optie? Beperking van de hypotheekrenteaftrek
biedt daarnaast ook mogelijkheden voor de introductie van een aftrekpost in
box 1 met betrekking tot de kosten voor het onderhoud van de eigen woning.
Hoe staan de bewindspersonen sowieso tegenover een aftrekmogelijkheid voor
de kosten van onderhoud aan de eigen woning (zie ook 30 300 nr. 6,
pag. 15)? Welk eindstation hebben de bewindspersonen in gedachten met
betrekking tot de lastendruk op arbeid en de lastendruk op consumptie? Is
de huidige situatie tevens de door de bewindspersonen gewenste situatie, zo
vragen de leden van de ChristenUnie-fractie, of zit een verdere verlaging
van lasten op arbeid en een verdere verhoging van de belasting van consumptie
nog in het vat?De replacement rate is sinds de invoering van de Wet IB 2001 verlaagd.
De prikkel om te gaan werken is hiermee vergroot. De leden van de fractie
van de ChristenUnie zien dit als een positieve ontwikkeling. Deze leden zouden
echter wel meer inzicht willen krijgen in hoe deze verlaging tot stand is
gekomen. In de Evaluatie (pag. 38) wordt gesproken over fiscale en niet-fiscale
maatregelen die hier invloed op hebben gehad. Hoe liggen de precieze oorzaak-gevolg
relaties op dit gebied? Hoe kijken de bewindspersonen aan tegen de huidige
verhouding tussen nettoloon en netto-uitkering, zo vragen de leden van de
ChristenUnie. Een andere doelstelling van de Wet IB 2001 is de bevordering van emancipatie
en economische zelfstandigheid. De leden van de fractie van de ChristenUnie
onderschrijven het belang van deze doelstelling, maar dit mag, wat betreft
deze leden, niet ten koste gaan van de keuzevrijheid van bijvoorbeeld vrouwen,
die de zorg voor het gezin op zich willen nemen. De prikkels in het belastingstelsel
mogen, wat betreft deze leden, niet zodanig vorm worden gegeven dat de keuze
tussen zorg voor het gezin en werken eigenlijk geen keuze meer is. De leden
van de fractie van de ChristenUnie vinden het uitermate belangrijk dat beide
keuzes financieel haalbaar blijven. Hoe kijken de bewindspersonen aan tegen
de huidige stand van zaken op het gebied van emancipatie en economische zelfstandigheid?Vermogensrendementsheffing (VRH)Geconcludeerd wordt dat het grootste deel (38%) van de bezittingen
die in de VRH belast worden, bestaan uit bank-, giro- en spaartegoeden. Op
deze vermogensbestanddelen wordt niet meer dan 1,6% rendement behaald,
zo lezen de leden van de CDA-fractie op pagina 67. Onderkennen de bewindspersonen
dat voorzichtige spaarders zo met een wel heel zware belastingdruk te maken
hebben: per saldo betalen ook zij 1,2% belasting over hun vermogen,
tel daar de inflatie bij op en het gehele rendement is verdampt. Het kan toch
niet de bedoeling van de VRH zijn dat mensen die om hun moverende redenen
niet risicovol willen beleggen, daadwerkelijk interen op hun spaargeld? Wat
denken de bewindspersonen in dit kader over de hoogte van het fictief rendement
of de hoogte van het heffingsvrije vermogen. In dit kader wijzen deze leden
ook op de uitspraak van minister van Financiën bij de afronding van het
debat over de belastingherziening dat risico-averse belastingplichtigen om
er zeker van te zijn dat zij niet interen op hun vermogen maar staatsobligaties
moeten aankopen, omdat daar dan wel een rendement van 4% gegarandeerd
is?Tijdens de behandeling van de Wet IB 2001 maakte men zich grote zorgen
of deze nieuwe belastingsoort wel gedekt en geaccepteerd zou worden voor de
belastingverdragen? Kunnen de bewindspersonen nader ingegaan op de opgedane
ervaringen op dit terrein en welke acties het kabinet heeft ondernomen om
de VRH in het buitenland geaccepteerd te krijgen?In de brief van 7 april 2006 erkennen de bewindspersonen dat de waardebepaling
van de restcategorie «overige vermogensrechten» leidt tot onduidelijkheid.
Normering is volgens bewindspersonen echter niet aan de orde omdat de onduidelijkheid
inherent is aan het feit dat er sprake is van een restcategorie. Gezien de
vragen die leven in het veld vragen de leden van de CDA-fractie of er niet
op één of andere manier toch voor een oplossing gezorgd kan
worden?Genoemde leden constateren dat als één van de ouders overlijdt
en vermogen voor de kinderen nalaat, dit automatisch bij de langstlevende
ouder wordt meegerekend voor het Box III-vermogen. Echter, omdat deze langstlevende
ouder er feitelijk niet over beschikt, is een vrijstelling voor deze vermogensbestanddelen
gegeven. Waarom geldt deze vrijstelling alleen voor gehuwde ouders? In de
praktijk komt het namelijk ook voor dat de ouders gescheiden zijn. Ook in
die gevallen wordt het vermogen dat de kinderen wordt nagelaten automatisch
aan de ouder bij wie de kinderen wonen wordt toegerekend, terwijl die ouder
niet over het geld kan beschikken. En in dit geval moet deze ouder wel afrekenen.
In de ogen van deze leden lijkt het logisch om ook voor de situatie waarin
de ouders gescheiden waren, de vrijstelling te laten gelden.De leden van de SP-fractie merken op dat één van de doelstellingen
voor het invoeren van de vermogensrendementsheffing was het keren van de trend
dat het vermogen toenam, terwijl de belasting daarop afnam. Deze trend is
gekeerd en het verloop van fiscale inkomsten uit vermogen lijkt nu
weer samen te gaan met ontwikkeling van het vermogen. De verhouding tussen
het totale vermogen en de belasting daarop bevindt zich echter nog steeds
op een veel lager niveau dan bijvoorbeeld begin jaren negentig. Deze leden
vragen de bewindspersonen de ontwikkeling van de gemiddelde procentuele belasting
op vermogen sinds begin jaren negentig weer te geven?Voorts vragen deze leden of de bewindspersonen van mening zijn dat er
ondanks het lage forfaitaire rendement, dat gebaseerd is op laag renderende
staatsobligaties en niet op het gemiddelde rendement, en het relatief lage
belastingpercentage van 30% er toch sprake is van een evenwichtige
belastingdruk? Vinden de bewindspersonen het rechtvaardig dat het daadwerkelijke
gemiddelde rendement op vermogen door deze heffing veel lager wordt belast
dan inkomen uit arbeid? Kunnen de bewindspersonen dieper ingaan op de opmerking
van de vereniging «Beleggers vóór belasting» dat
de vermogensrendementsheffing zou moeten verschillen voor mensen met een groot
en mensen met een klein vermogen?De leden van de ChristenUnie-fractie merken op dat in de wet Inkomstenbelasting
2001 de vermogensrendementsheffing geïntroduceerd werd. Hierbij wordt
aan alle vermogensbestanddelen een forfaitair rendement van 4% toegerekend.
Over dit forfaitair rendement wordt 30% belasting geheven. Het werkelijk
behaalde rendement heeft geen invloed meer op de belastingaanslag. De facto
resulteert dat dus in een vermogensbelasting van 1,2%. De leden van
de ChristenUnie-fractie constateren dat volgens de voorliggende evaluatie
de gestelde doelstellingen uit de Wet IB 2001 met betrekking tot de vermogensrendementsheffing
grotendeels zijn behaald. Deze leden kunnen deze conclusie in grote lijnen
delen. Genoemde leden vragen echter wel of de vermogensrendementsheffing voldoet
aan de algemene doelstelling van een evenwichtige en rechtvaardige belastingdruk,
aangezien het reële rendement een sterke variatie kan vertonen. Voorts
vragen deze leden of er door middel van het heffingsvrije vermogen in voldoende
mate vorm is gegeven aan het draagkrachtbeginsel binnen de vermogensrendementheffing.
De leden van de fractie van de ChristenUnie zouden – naast de al aanwezige «Benthaamse»
progressie in box III – graag een verdergaande progressie gerealiseerd
zien in de vermogensrendementsheffing. Hoe staan de bewindspersonen bijvoorbeeld
tegenover een hoger heffingsvrij vermogen aan de ene kant en een trapsgewijze
verhoging van het belastingtarief aan de andere kant?Het rechtvaardigheidsbeginsel lijkt in de vermogensrendementsheffing de
strijd te verliezen van minder bewerkelijkheid en minder ingewikkeldheid.
De leden van de fractie van de ChristenUnie hebben hun bedenkingen bij deze
ontwikkeling. Deze leden onderschrijven het belang van een weinig bewerkelijke
en weinig ingewikkelde manier van belasting heffen, maar zo vragen deze leden
de bewindspersonen, in hoeverre wordt in de vermogensrendementsheffing nog
recht gedaan aan het rechtvaardigheidsprincipe.De leden van de fractie van de ChristenUnie vragen of het forfaitaire
rendement van 4% in voldoende mate overeenkomt met de werkelijk behaalde
rendementen. Deze leden nemen hierbij in ogenschouw dat 38% van het
vermogen in box 3 gewone bank-, giro- en spaartegoeden betreft (pag. 65, tabel
2.2.2). Over deze tegoeden wordt in de regel – sinds de belastingherziening –
een veel lager rendement dan 4% behaald. Een ander concreet geval waarin
sprake is van een lager rendement dan 4% betreft het verpachten van
land. Als gevolg van het Pachtnormenbesluit kan een verpachter een maximaal
rendement van 2% van de vrije verkeerswaarde van landbouwgrond behalen.
Hoe is dit volgens de bewindspersonen te verenigen met het gestelde forfaitaire
rendement van 4%? Deze leden vragen verder aan welke termijn de bewindspersonen
denken wanneer zij spreken over «een langere periode» met betrekking
tot het gemiddelde rendement (pag. 68). De bewindspersonen stellen voor om
de kindertoeslag in box 3 af te schaffen. Daarmee is € 17 gemoeid.
De leden van de ChristenUnie-fractie vragen of deze € 17
mln. vervolgens wel ten goede blijft komen aan gezinnen met kinderen, b.v.
via een hogere kinderbijslag of een verhoging van de kinderkorting (pag. 15).Tenslotte hebben de leden van de ChristenUnie-fractie nog een vraag. Bij
de belastingherziening is het vruchtgebruik dat bij testament is ontstaan
niet gedefiscaliseerd. Dat heeft consequenties gehad voor de belastingheffing
in box 3, zowel voor de eigenaar als voor de vruchtgebruiker. Deze leden vragen
de bewindspersonen of de vruchtgebruiktestamenten, die per 1 januari
2001 reeds waren opengevallen, alsnog gedefiscaliseerd kunnen worden.Box IIDe leden van de CDA-fractie constateren dat de opbrengst uit box II zeer
schommelt. In 2005 bedroeg de opbrengst nog 5,7 miljard, in 2001 9,1 miljard
en in 2006 6,5 miljard. Waar zijn die grote schommelingen aan te wijten en
wat zijn de meest recente cijfers? (p. 52) Kunnen de bewindspersonen
aangeven of box-hopping tussen box I en box II en tussen box II en box III
momenteel nog plaatsvindt? Zo ja, kan bij benadering aangegeven worden om
welke bedragen het gaat?HeffingskortingenDe leden van de CDA-fractie constateren dat er in 2001 met 12 heffingskortingen
is begonnen. Inmiddels zijn er weer 5 heffingskortingen bij gekomen (gemiddeld één
per jaar). Hoe beoordelen de bewindspersonen deze ontwikkeling? Uit de evaluatie
begrijpen de leden dat de bewindspersonen graag zou stroomlijnen. In welke
richting denken zij dan? (p. 114)In het verlengde hiervan rijst bij de leden van de CDA-fractie de vraag
of de (aanvullende) combinatiekorting nog wel nodig is wanneer voorzien is
in een goed functionerende arbeidskorting en een goede tegemoetkoming voor
de kinderopvangkosten? Per slot van rekening wil de combinatiekorting bewerkstelligen
dat ouders met kinderen gaan werken. Graag een reactie van de bewindspersonen
op dit punt. Tabel 2.4.17 geeft een overzicht van de niet benutte bedragen
naar heffingskorting. Is dit niet gebruik louter te verklaren uit de verzilveringsproblematiek.
Of kan ook gesteld worden dat een gedeelte van het ongebruik het gevolg is
van belastingplichtigen die wel recht hadden op de heffingskorting, maar deze
niet hebben aangevraagd? Zo ja, welke cijfers kunnen daaraan gerelateerd worden?
(p. 109)Met genoegen hebben de leden van de CDA-fractie kennis genomen van het
feit dat de bewindspersonen de complexiteit en het afnemend bereik van het
belastinginstrument onderkennen en dat het kabinet daarom zo snel mogelijk
de omzetting in inkomenstoeslagen wil bewerkstelligen.LijfrenteregimeDe leden van de CDA-fractie wijzen er op dat van alle kanten geconstateerd
wordt dat, nu de ongetoetste basisaftrek is afgeschaft en mensen gedwongen
worden om hun eigen pensioengat uit te rekenen, het van eminent belang is
dat het voor belastingplichtigen ook zo eenvoudig mogelijk wordt om het eigen
pensioengat te berekenen. Geconstateerd wordt dat dankzij het amendement Van
Vroonhoven-Kok (28 607, nr. 15) het inderdaad eenvoudiger is geworden
om het pensioengat te berekenen. Maar de vraag is of het niet nog simpeler
kan? Genoemde leden vrezen dat de rekenmodule die op de website geboden wordt,
geen soelaas biedt, zolang van de belastingplichtige verwacht wordt om te
werken met ingewikkelde formules met factoren als a, b, c. en t+1 cq. t-1.
Kunnen de bewindspersonen een oplossing vinden waarmee belastingplichtige
zelf zijn pensioengat kan berekenen. (p. 150) Graag een reactie. Voorts vragen deze leden hoe het overleg vordert met de verzekeringsbranche
over de splitsingsproblematiek? (p. 3 van de brief dd 7 april)Maatregelen voor ondernemersDe leden van de CDA-fractie wijzen er op dat vanuit de wetenschap geluiden
opgaan om een rechtsvormneutrale ondernemingswinstbelasting in te voeren.
Hoe staan de bewindspersonen tegenover deze gedachte?Aanpassing ondernemersbegripDe leden van de CDA-fractie vragen of de bewindspersonen onderkennen dat
vanwege de huidige hantering van het ondernemersbegrip waarbij het objectieve
ondernemingsbegrip voorop staat, volstrekt zakelijk geïnitieerde bedrijfsreorganisaties
en bedrijfsverplaatsingen als staken kunnen worden aangemerkt omdat de objectieve
onderneming wijzigt? Is in die zin een meer subjectivering van het ondernemersbegrip
in de ogen van de bewindspersonen niet wenselijk? Zo nee, waarom niet?HerinvesteringsreserveDe leden van de CDA-fractie vragen of de bewindspersonen in kunnen gaan
op de suggestie van de Federatie voor Belastingadviseurs om het boekwaardesysteem
te vervangen door het restwaardesysteem? Met oog op vereenvoudiging van de
regelgeving is de eis dat bedrijfsmiddelen economisch een zelfde functie moesten
hebben als de verkochte activa voor de toepassing van de herinvesteringsreserve
komen te vervallen. Alleen voor onroerende goed is deze eis overeind gebleven.
Op antwoorden van de leden van de CDA-fractie bij de behandeling van de Wet
IB 2001 blijkt dat, dat louter om budgettaire redenen gebeurd was. Over welke
bedragen hebben wij het dan? De vraag die bij de leden van de CDA-fractie
rijst is of deze beperking zo onderhand niet eens aan een herziening toe is,
juist ook in het licht van het arrest dat op 15 oktober 2004 door de
Hoge Raad gewezen is? Bij het afschaffen van de tot veel discussies aanleiding
gevende functioneel-econonmische vervangingstoets zou de uitvoeringspraktijk
zeer zijn gediend. Deze leden ontvangen graag een reactie van de bewindspersonen.UrencriteriumDe leden van de CDA-fractie hebben verschillende reacties ontvangen waaruit
blijkt dat het aangescherpte urencriterium samenwerkingsverbanden, in bijvoorbeeld
de land- en tuinbouwsector, raakt. Zij menen dat de aanscherping niet in alle
gevallen voor deze situaties was bedoeld. Zijn de bewindspersonen bereid het
gebruikelijkheidscriterium zodanig aan te passen dat dit niet meer tot dergelijke
overkill leidt?De leden van de VVD-fractie merken op dat in de praktijk deze bepaling
momenteel door de Belastingdienst in toenemende mate blijkt te worden toegepast
om de ondernemersaftrek te ontzeggen aan één van de samenwerkenden
in reeds jaren bestaande man-vrouwvennootschappen. Veelal betreft het hier
ondernemers die werkzaam zijn in kleine bedrijven, waarin het uitbesteden
van de taken van ondersteunende aard, aan personeel, bedrijfseconomisch niet
haalbaar is. Het mislopen van de ondernemersaftrek door één
van de partners betekent in die situatie voor het ondernemersgezin (relatief)
een zeer forse inkomensachteruitgang. Het urencriterium is indertijd aangescherpt
omdat het aangaan van (onder) maatschappen tussen partners in de medische
sector, waarbij de niet medisch onderlegde partner zich voornamelijk bezig
hield met representatieve taken, als misbruik werd ervaren. De
pijlen van de Belastingdienst richten zich echter nu in toenemende mate op
bedrijven in de ambachtelijke en administratieve sector, de detailhandel en
de horeca. Deze leden willen graag een reactie van de bewindspersonen. Kunnen
de bewindspersonen aangeven hoeveel belastingplichtigen gebruik maken van
de ondernemersaftrek en in hoeveel gevallen er sprake is van een man-vrouwvennootschappen
(althans een samenwerkingsverband van partners)? Kunnen de bewindspersonen
aangeven in welke sectoren vooral gebruik wordt gemaakt van de man-vrouwvennootschappen?
Voorts wijzen deze leden er op dat tijdens de parlementaire behandeling van
het urencriterium (art. 3.6 IB) de toenmalige staatssecretaris, dhr. Vermeend,
heeft toegezegd dat de werkzaamheden van partners in samenwerkingsverbanden
in de agrarische sector altijd als gelijkwaardig zullen worden aangemerkt.
In de praktijk zijn de werkzaamheden dat echter meestal niet. Kunnen de bewindspersonen
hier op ingaan? Daarnaast vragen voormelde leden of de bewindspersonen bereid
zijn de toezegging van dhr. Vermeend na te komen?Fiscale oudedagsreserve (FOR)De leden van de CDA-fractie merken op dat al meermalen aandacht is gevraagd
voor het feit dat het in sommige gevallen niet redelijk is om ondernemersfaciliteiten
te laten stoppen op het moment dat de belastingplichtige 65 jaar wordt. Dit
ook bezien in het licht van het kabinetsbeleid om mensen langer in het arbeidsproces
te houden. Ook met het oog op de FOR geldt dat het mogelijk zou moeten zijn
om ook na je 65e te blijven doteren. Graag ontvangen deze leden een reactie
hierop. (p. 161)Met ingang van 2001 dient de FOR vermeld te worden in de jaarrekening
van de ondernemer. De keuze voor het al dan niet doteren aan de FOR wordt
echter vaak gemaakt nadat de jaarstukken gereed zijn, op het moment dat de
aangifte wordt gedaan en dus alle input bekend is die leidt tot het belastbaar
inkomen en de daaraan verbonden belastingdruk. Is het niet mogelijk dat de
FOR weer uit de jaarrekening verdwijnt omdat we met het huidige systeem in
een vicieuze cirkel terecht komen en de juiste afhandeling nodeloos ingewikkeld
maken? Deze leden willen graag een reactie van de bewindspersonen hierop.De leden van de VVD-fractie vragen de bewindspersonen aan te geven wat
de nadelen zijn van het omzetten van de FOR in een algemene korting. Kunnen
de bewindspersonen aangeven welke andere alternatieven er zijn voor de FOR?BedrijfsoverdrachtenNog steeds vinden de leden van de CDA-fractie dat de fiscale regelingen
voor de bedrijfsopvolging een erg verbrokkelde en onsamenhangende indruk maken.
Het argument van de regering dat elke heffingswet een andere achtergrond en
karakter heeft, overtuigt niet. Waarom zou de aard van de overdrachtbelasting
een beperktere categorie van fiscaal geprivilegieerde opvolgingsgerechtigden
toelaten dan dat in de inkomstenbelasting het geval is? Deze leden roepen
de bewindspersonen op om te werken aan stroomlijning van de faciliteiten,
juist ook om het geheel voor de mensen weer inzichtelijk te maken. Bedrijfsoverdrachtfaciliteiten
zouden meer dan thans het geval is oog moeten hebben voor de overnemer. De
leden van de CDA-fractie hebben dat al vaker naar voren gebracht. De belangrijkste
problematiek waar de overnemende partij tegenaan loopt, is het financieringsvraagstuk.
Hebben de bewindspersonen nog gedachten over de wijze waarop zij deze jonge
ondernemers op dit punt tegemoet kan komen? Genoemde leden menen dat in dit
kader ook meer aandacht zou moeten worden besteed aan de bestaande durfkapitaalregelingen. Op dit moment fungeren verschillende durfkapitaalregelingen
naast elkaar. Zou het niet een idee zijn om te bekijken of deze regelingen
niet effectiever kunnen worden ingezet? Graag een reactie van de bewindspersonen.
Genoemde leden bereiken veel vragen over de doorschuifregeling bij staking
door overheidsingrijpen. Ook de bewindspersonen erkennen dat deze faciliteit
nog niet ten volle kan worden toegepast omdat de goedkeuring door de Europese
Commissie nog steeds ontbreekt (p. 164). Wordt het – zo vragen
deze leden zich af – niet eens tijd dat die goedkeuring afgegeven wordt.
Welke actie heeft het kabinet ondernomen om dit te bewerkstellingen en wat
zijn zij voornemens te doen nu de goedkeuring er nog steeds niet is?Resultaat uit overige werkzaamheden (ROW)De leden van de CDA-fractie merken op dat als gevolg van het nieuwe regime
voor ROW veel minder belastingplichtigen gekozen hebben voor het ROW-regime,
doch zij hebben gebruik gemaakt van de opting-in-mogelijkheid. Uit de evaluatie
blijkt dat het ook de bedoeling was van de opting-in om zoveel mogelijk mensen
uit het ROW-regime te houden. Deze leden vragen waarom het ROW-regime zo onaantrekkelijk
gemaakt moest worden? (p. 228)Ter beschikkingsstellingsregeling (TBS)De leden van de CDA-fractie wijzen er op dat de TBS-regeling inderdaad
heeft bewerkstelligd dat boxarbitrage is tegengegaan. Maar de hamvraag blijft
of er geen sprake was van overkill. Ook de bewindspersonen menen dat de TBS-regeling
een dynamisch karakter heeft en dat verdere stroomlijning niet moet worden
uitgesloten (p. 261). In dat kader wordt een onderzoek voorgesteld en
een aantal minieme aanpassingen voorgesteld. Zijn de bewindspersonen van mening
dat hiermee de voornaamste geconstateerde knelpunten daadwerkelijk zijn opgelost?
De leden van de CDA-fractie kunnen zich dat niet voorstellen. Met name vragen
deze leden zich af of de TBS-regeling niet beperkt zou kunnen blijven tot
de (on)gehuwde (geregistreerde) partners en de minderjarige kinderen van de
ondernemer respectievelijk de aanmerkelijkbelanghouder? Zijn er aanwijzingen
dat veel box-shopping is voorkomen door de extra uitbreiding van de kring
van personen die onder TBS-regime vallen?De leden van de VVD-fractie vragen wanneer de bewindspersonen het aangekondigde
onderzoek naar de terbeschikkingstellingsregeling verwacht te hebben afgerond?Daarnaast vragen deze leden wat de reactie is van de bewindspersonen op
de volgende mogelijke wijzigingen.Verbeteringen zijn mogelijk door: een beperking van de TBS-regeling tot
33%-aandeelhouders (voorkomt overkill), de invoering van de herinvesteringsreserve
(evt. ook van investeringsaftrek) en het invoeren van verliesverrekening zoals
bij IB-winst en bij de Wet op de vennootschapsbelasting.De leden van de VVD-fractie vragen of de bewindspersonen de bijdrage van
drs L. E. U. Jansen en G. J. Mol over het afschaffen van het
criterium hoofdzakelijk ter beschikking stellen (hierna: TBS) in de regeling
voor de (kleinschaligheids) investeringsaftrek (WFR 6656, 2 februari
2006) kent? Wat is de reactie van de bewindspersonen op de constatering van
de auteurs dat de ratio van de TBS-bepaling (als anti-misbruikbepaling), zoals
opgenomen in artikel 3.45, lid 2 juncto artikel 3.47, lid 3, onderdeel b Wet
inkomstenbelasting 2001, door de invoering van het nieuwe inkomstenbelastingregime
per 1 januari 2001 is achterhaald? Wat is de reactie van de bewindspersonen
op de constatering van de auteurs dat deze TBS-bepaling er in veel bonafide
gevallen toe leidt dat investerende ondernemers door de «overkill»
van de TBS-bepaling niet in aanmerking komen voor (kleinschaligheids)investeringsaftrek?
Wat is de reactie van de bewindspersonen op de constatering van de auteurs
dat het ook uit hoofde van het stimuleren van het ondernemersklimaat in Nederland
en het zo eenvoudig mogelijk houden van de uitvoering van de belastingwet
hoog tijd wordt dat bedoelde TBS-bepaling wordt afgeschaft?Vereenvouding van de herinvesteringsreserve (HIR)De bewindspersonen hebben in de evaluatie belastingherziening 2001 gezegd
dat hij wil onderzoeken of de boekwaarde-eis kan vervallen voor bedrijfsmiddelen
met een korte afschrijvingsduur. De leden van de VVD-fractie vragen waarom
de boekwaarde-eis niet kan vervallen voor alle bedrijfsmiddelen, zowel die
met een korte afschrijvingsduur als met een lange afschrijvingsduur? Voorts
vragen deze leden wat volgens de bewindspersonen de argumenten zijn tegen
het afschaffen van de HIR en doorschuiven van boekwinst alleen toe te staan
met toepassing van de «ruilarresten»?Persoonsgebonden aftrek ook verrekenen met inkomen uit
het verledenDe leden van de VVD-fractie merken op dat wanneer iemand onvoldoende inkomsten
heeft om zijn persoonsgebonden aftrek van af te trekken, hij alleen de aftrek
in latere jaren te gelde kan maken. Waarom is de aftrek niet verrekenbaar
met de inkomsten van de afgelopen drie jaar? Past dit niet beter bij het draagkrachtbeginsel
omdat de aftrekpost dan sneller tot een liquiditeitsvoordeel leidt?TarievenDe leden van de CDA-fractie vragen of een overzicht kan worden gegeven
van het aantal belastingplichtigen per tariefschijf? Het verbaast deze leden
dat dit overzicht ontbreekt. Kan tevens een overzicht worden gegeven van de
belastinginkomsten per tariefschijf? (p. 181)Het is al vaker geconstateerd dat de tweede en de derde schijf tegenwoordig
niet meer dan 0,05% verschillen? Wat is de reden daarvan en waar willen
de bewindspersonen naartoe?Vaak wordt wel gezegd dat de timing van invoering van de IB2001 –
achteraf bezien – niet zo gunstig is geweest. De lastenverlichting die
met de invoering gepaard ging, zou procyclisch hebben gewerkt. De bewindspersonen
ontkennen dit echter ten stelligste en voelen zich gesterkt door de conclusies
van het Centraal Plan Bureau.Fictief loonDe leden van de VVD-fractie vragen of sinds de vermogensbelasting met
ingang van 2001 is afgeschaft, oneigenlijk gebruik van inkomensafhankelijke
regelingen niet simpelweg zou kunnen worden bestreden door te bepalen dat
een Directeur Grootaandeelhouder (DGA) een salaris moet opnemen van bijvoorbeeld
ten minste Euro 38 000 (tenzij hij/zij kan aantonen dat de winst onvoldoende
is om zo’n salaris te betalen)? Dit betekent dus handhaving van het
huidige systeem, maar dan wel zonder de bepaling dat een DGA een salaris moet
hebben dat ten minste 70% bedraagt van het voor zo’n functie
gebruikelijke salaris dan wel het salaris van zijn bestbetaalde werknemer.
Voorkomt deze vereenvoudiging niet moeizame discussies met de inspecteur over
de hoogte van het fictieve loon? Wat zou het effect van een dergelijke wijziging
op de belastinginkomsten en de administratieve lasten zijn? De
leden van de VVD-fractie willen graag een reactie van de bewindspersonen op
dit punt.Daarnaast vragen deze leden of de fictiefloon-regeling zou kunnen worden
vereenvoudigd door te bepalen dat het salaris van de DGA tenminste gelijk
moet zijn aan het maximum van de 2e belastingschijf (€ 30 631),
tenzij de vennootschap structureel onvoldoende winst maakt om een dergelijk
salaris te kunnen betalen (is ook conform jurisprudentie)? Graag een reactie
van de bewindspersonen. Zouden de bewindspersonen ook in kunnen gaan op het
te verwachten budgettaire effect?Kunnen de bewindspersonen een reactie geven op het artikel van de heer
Van Westen in het Nederlands Tijdschrift voor Fiscaal Recht 2006 van week
20?Fiscale doorschuiffaciliteit bedrijfsopvolgingDe leden van de VVD-fractie merken op dat gebleken is dat ondernemingen
tegen fiscale belemmeringen aanlopen bij het opheffen van de huidige onderneming
en het opstarten van een nieuwe onderneming. Kunnen de bewindspersonen aangeven
of een doorschuiffaciliteit mogelijk is waarbij een IB-onderneming niet eerst
af hoeft te rekenen over zijn winst voor hij een nieuw bedrijf opstart? Een
oplossing kan hierbij liggen in de verdergaande subjectivering van het ondernemingsbegrip
teneinde bijvoorbeeld bedrijfsverplaatsingen door een en dezelfde ondernemer
van de ene plaats naar de andere fiscaal niet te belemmeren. Kunnen de bewindspersonen
reageren op deze mogelijkheid het ondernemersbegrip verder te subjectiveren?Delen de bewindspersonen de mening van de VVD-fractie dat een doorschuiffaciliteit
mogelijkheden biedt om ondernemers te stimuleren opnieuw te investeren in
kansrijker ondernemingen?StakingswinstDe leden van de VVD-fractie vragen wat het budgettaire beslag zou zijn
van de (her)invoering van een bijzonder tarief (bijvoorbeeld 35%) voor
stakingswinst terug in te voeren?Er bestaat momenteel een mogelijkheid om over een periode van tien jaar
renteloos uitstel van betaling te verkrijgen over de vrijgevallen overlijdenswinst.
Hoe vaak is hier de afgelopen vijf jaar gebruik van gemaakt? Wat is het budgettaire
beslag?KostenaftrekAls onkosten onbelast door werkgever mogen worden vergoed mag de werknemer
zonder kostenvergoeding de kosten aftrekken in de IB-sfeer. De leden van de
VVD-fractie vragen wat de rechtvaardiging is van deze asymmetrie. Wat zou
het budgettaire effect zijn van herstellen van deze asymmetrie?Procedureel/verhouding met BelastingdienstAchten de bewindspersonen een automatische toekenning mogelijk van een
uitstelregeling voor IB-ondernemers en BV’s, welke in het voorafgaande
jaar reeds meeliepen in een becon-uitstelregeling (uitstelregeling belastingconsulenten
met becon-nummer): tot 31 december van het lopende jaar en indien ruimer
uitstel benodigd, dan apart aan te vragen bij Belastingdienst. De leden van
de VVD-fractie vragen hieromtrent een reactie van de bewindspersonen. II REACTIE VAN DE BEWINDSPERSONENInleidingWij hebben met belangstelling kennis genomen van de vragen en opmerkingen
die enkele fracties ons hebben voorgelegd over het rapport «Breder,
lager, eenvoudiger? Een evaluatie van de belastingherziening 2001».
Bij de beantwoording zullen wij dezelfde indeling hanteren als het verslag.Evaluatie van de doelstellingen en van verschillende onderdelen
van de belastingherziening.Administratieve lastenDe leden van de fractie van het CDA stellen vast dat een belangrijke doelstelling
van de herziening vereenvoudiging en terugdringen van administratieve lasten
was. Zij vragen om in te gaan op het 90-puntenplan ter reductie van administratieve
lasten van deze fractie. Het kabinet heeft bij een aantal gelegenheden op
dit plan gereageerd. De laatste reacties dateren van vlak voor en vlak na
de vaststelling van het verslag van het schriftelijk overleg over de evaluatie
belastingherziening 2001. Dit betreft de brief1
van 12 mei jl. van de minister van Bestuurlijke Vernieuwing en Koninkrijksrelaties
over de kabinetsaanpak van de administratieve lasten voor burgers en de brief2 van 22 mei jl van de staatssecretaris van Economische
Zaken waarin deze onder andere reageert op het rapport van de Commissie Stevens
over de top 10 hinderlijke regelgeving voor ondernemers. Bij eerdere gelegenheid
heeft het kabinet in de door genoemde leden aangehaalde brief van de staatssecretaris
van Financiën3 al op een aantal punten gereageerd.
Verder hebben de minister van Financiën en de staatssecretaris van Economische
Zaken4 bij brief van 14 april 2006 de Kamer
geïnformeerd over de voortgang van de operatie ter vermindering van administratieve
lasten en de aanpak van irritaties voor bedrijven. In bijlage 4 bij deze rapportage
wordt het 90-puntenplan behandeld. De resterende punten zullen worden geadresseerd
in een binnenkort te verschijnen kabinetsreactie op het domeinrapport Financieel-administratieve
regelgeving van de commissie-Stevens.De administratieve lasten zijn door de belastingherziening met € 8
mln afgenomen. Deze daling is minder dan de verwachte afname van ruim € 20
mln zoals aangegeven in de nota naar aanleiding van het verslag van de Tweede
Kamer bij het wetsvoorstel IB 20015. De leden
van de fractie van het CDA vragen hiernaar. Geconcludeerd kan worden dat de
oorspronkelijke raming van de daling van de administratieve lasten te optimistisch
is geweest. Dit is onder meer veroorzaakt door een overschatting van de vereenvoudigende
effecten in de sfeer van de loonbelasting als gevolg van de afschaffing van
de verschillende tariefgroepen en de vervanging door heffingskortingen. Dit
laat echter onverlet de constatering dat er per saldo een daling van de administratieve
lasten resteert.Internationale verschillen in belastingdruk, grondslagverbredingOok na de belastingherziening blijven er verschillen in lastendruk op
arbeid, respectievelijk consumptie tussen Nederland en andere landen. De leden
van de fracties van het CDA en de ChristenUnie vragen of deze verschillen
ons zorgen baren en of wij van plan zijn om daar beleidsmatig actie op te
ondernemen. De leden van de fractie van de ChristenUnie vragen daarnaast of
de verbreding en versterking van de belastinggrondslag voldoende is en of
er op dat gebied nog voorstellen te verwachten zijn. Het kabinet heeft voortdurend oog voor de concurrentiepositie en het vestigingsklimaat
van Nederland. De lastendruk op arbeid, en in mindere mate, die op consumptie
zijn daar elementen van. Voor deze specifieke variabelen heeft het kabinet
echter geen aparte doelstellingen geformuleerd.In de lopende kabinetsperiode zijn maatregelen genomen om de concurrentiepositie
en het vestigingsklimaat te bevorderen. Op belastinggebied hebben wij daarbij
prioriteit gegeven aan verlaging van de vennootschapsbelasting van 35%
in 2003 tot 25,5% in 2007.Daarnaast heeft de matige ontwikkeling van de economie een stevig stempel
op het beleid gedrukt. Dat heeft er onder andere toe geleid dat dit kabinet,
dus na de belastingherziening, de grondslag van de inkomstenbelasting op een
aantal punten verder heeft verbreed. De belangrijkste daarvan waren de maatregelen
op het gebied van VUT/prepensioen en de bijleenregeling. Ook op het gebied
van grondslagverbreding hanteert het kabinet echter geen aparte doelstellingen.Maatregelen
op het gebied van tarieven en grondslagverbreding worden wel getoetst aan
het lastenkader uit het Hoofdlijnenakkoord.Het kabinet is voornemens de lasten op arbeid verder te verlagen. In augustus
2006 zal het nader besluiten over de invulling van lastenverlichting voor
gezinnen. Er is 1,2 miljard beschikbaar voor nog nader in te vullen lastenverlichtende
maatregelen. Verlaging van de lasten op arbeid in de vorm van verlaging van
de WW-premie voor werknemers zal daarvan in ieder geval een substantieel onderdeel
uitmaken1. Met de invulling hiervan komt de totale
lastenontwikkeling in deze kabinetsperiode uit op het lastenkader conform
het Hoofdlijnenakkoord, vermeerderd met de extra ruimte die is gecreëerd
door de korting op de EU-afdracht in te zetten voor extra lastenverlichting.De uitwerking van deze lastenverlichting en andere maatregelen zullen
u op Prinsjesdag van dit jaar worden aangeboden in de laatste begroting en
het laatste belastingplan van deze kabinetsperiode.Eigen woningEen aantal leden stelt specifieke vragen rond de fiscale behandeling van
de eigen woning. De leden van de fractie van de SP vragen naar de budgettaire
effecten van de grondslagverbredende maatregelen die de afgelopen jaren met
betrekking tot de eigen woning zijn genomen. In tabel 1 zijn de gevraagde
grondslagverbredende (en versmallende) maatregelen opgenomen vanaf de belastingherziening
in 2001.Tabel 1 Grondslagverbredende en -versmallende maatregelen
fiscale behandeling eigen woning. MaatregelJaar van invoeringStructureel budgettair
effect (-/- = lastenverlichting)Toelichting Beperken aftrek eigen woning tot 30 jaar20010Effect pas zichtbaar vanaf 2031 Beperken aftrek tot eerste eigen woning20010Budgettair effect valt weg tegen vervallen eigenwoningforfait en verplaatsten
huuropbrengsten naar Box 3 Bijleenregeling2004400 Aftrek bij geen of geringe eigenwoningschuld (Hillen)2005-/- 250 De leden van de fractie van de ChristenUnie vragen het kabinet om een
reactie op hun voorstel om de hypotheekrenteaftrek te beperken onder gelijktijdige
verlaging van de belastingtarieven. Het kabinet heeft in eerdere stukken al
aangegeven geen wijzigingen te willen aanbrengen in de fiscale behandeling
van de eigen woning en wijst dit voorstel daarom dan ook af.Deze leden vragen tevens hoe wij staan tegenover een aftrekmogelijkheid
voor de kosten van onderhoud aan de eigen woning. Zij verwijzen hierbij naar
een passage uit de Tegenbegroting van de fractie van de ChristenUnie.In de Wet IB 2001 wordt al op indirecte wijze rekening gehouden met de
kosten van onderhoud aan de eigen woning. Het eigenwoningforfait is namelijk
een saldopost van de inkomsten uit de bron (de woning) en de hiermee samenhangende
uitgaven zoals de kosten van onderhoud. Door deze eenvoudige forfaitaire systematiek
hoeven belastingplichtigen geen administratie bij te houden van de kosten
van onderhoud. Hierdoor worden de administratieve lasten voor de burgers tot
een minimum beperkt. Tevens beperkt dit de controle-inspanning van de Belastingdienst
en zijn discussies tussen de burger en de Belastingdienst over het onderscheid
tussen (aftrekbaar) onderhoud en (niet-aftrekbare) verbetering overbodig.
Daarnaast is het op dit moment mogelijk om de rente in aftrek te nemen die
wordt betaald voor een hypothecaire lening die wordt besteed aan onderhoud.
Tevens wordt het schilder- en stucadoorwerk van huizen van 15 jaar en ouder
gestimuleerd door toepassing van het verlaagde BTW-tarief (6% i.p.v.
19%).In het verleden is in de inkomstenbelasting tweemaal een extra regeling
voor de aftrek van onderhoudskosten ingevoerd. Daarmee zijn geen positieve
ervaringen opgedaan.Bij de invoering van het eigenwoningforfait in 1971 is een aanvullende
aftrek mogelijk gemaakt voor groot onderhoud aan goedkope woningen (minder
dan f 40 000/€ 18 154). Deze regeling, die leidde
tot veel problemen in de uitvoeringspraktijk, is per 1 januari 1990,
mede op voorstel van de commissie-Oort, afgeschaft. Daarnaast bestond van
1983 tot en met 1985 een tijdelijke regeling die onder voorwaarden de aftrek
van de kosten van groot onderhoud en van schilderwerk toestond, gekoppeld
aan een tijdelijke verhoging van het huurwaardeforfait. Deze regeling werd
weinig gebruikt en gaf aanleiding tot discussie bij de uitvoering.Bij het opnieuw invoeren van een aftrek voor onderhoud eigen woning is
het de vraag of hierdoor de vraag naar witte arbeid zal toenemen. Op grond
van deze gegevens is het kabinet geen voorstander van een verdergaande aftrekmogelijkheid
van kosten van onderhoud aan de eigen woning.Individualisering en emancipatieDe leden van de fractie van het CDA merken op dat in het evaluatierapport
geconstateerd wordt dat een belastingaangifte nog steeds niet volledig onafhankelijk
van de gegevens van de (fiscale) partner kan worden gedaan. Gevraagd wordt
of nadere voorstellen van het kabinet kunnen worden verwacht om tot een verdere
individualisering te komen.Op dit moment zijn er geen concrete plannen om te komen tot een verdere
individualisering dan zoals die thans in de Wet IB 2001 is vormgegeven. Het
woordje «nog» is in dit verband een bevestiging van die constatering.
Overigens is het gezamenlijk doen van aangifte voor partners meer een praktische
dan een principiële kwestie. Een gezamenlijke aangifte, bijvoorbeeld
via één aangifteprogramma, zou kunnen fungeren als hulpmiddel
voor partners om geen partnerfaciliteiten mis te lopen. Dit in
antwoord op de vraag van deze fractieleden over een verplichte gezamenlijke
aangifte voor partners.De leden van de fractie van de ChristenUnie vragen hoe wij aankijken tegen
de huidige stand op het gebied van emancipatie en economische zelfstandigheid.
Zij merken op de doelstelling van bevordering van emancipatie en economische
zelfstandigheid te onderschrijven, maar dit mag naar hun oordeel niet ten
koste gaan van de keuzevrijheid van bijvoorbeeld vrouwen die de zorg voor
het gezin op zich willen nemen. Zij zijn van mening dat de prikkels in het
belastingstelsel niet zodanig vorm gegeven mogen worden dat de keuze tussen
zorg voor het gezin en werken eigenlijk geen keuze meer is.De doelstelling van bevordering van emancipatie en economische zelfstandigheid
is binnen de Wet IB 2001 gerealiseerd door middel van het inbouwen van prikkels
en het wegnemen van belemmeringen voor de arbeidsdeelname van weinig of niet
verdienende partners, in de praktijk veelal vrouwen. Met name de afschaffing
van de voor 2001 bestaande mogelijkheid van overdracht van de basisaftrek,
welke afschaffing in de emancipatie-effectrapportage «Verkenning belastingstelsel
van de 21e eeuw» wordt aangeduid als mijlpaal in termen van emancipatiebeleid,
moet in dit verband worden vermeld. Uit het onderzoek dat het CPB in het kader
van de evaluatie heeft uitgevoerd1 kan voorzichtig
worden geconcludeerd dat de belastingherziening een positief effect heeft
gehad op de werkgelegenheid van gehuwde vrouwen. Een en ander laat onverlet
dat het belastingstelsel in lijn zal moeten blijven met de maatschappelijke
opvattingen omtrent huishouddraagkracht, zoals deze in de Wet IB 2001 onder
meer worden weerspiegeld met de mogelijkheid van uitbetaling van de heffingskorting
aan de weinig of niet verdienende partner. De vrees van de leden van de fractie
van de ChristenUnie dat het belastingstelsel zodanig is vorm gegeven, dat
de keuze tussen zorg voor het gezin en werken eigenlijk geen keuze meer is,
delen wij dan ook niet.InkomenseffectenDe leden van de fractie van de SP wijzen erop dat in de evaluatie van
de belastingherziening zowel de ex ante als ex post inkomenseffecten voor
verschillende (inkomens)groepen zijn weergegeven. Zij vragen welke van de
effecten het meest realistische beeld geeft van de werkelijke inkomenseffecten.Bij een operatie als de belastingherziening 2001 wordt vooraf (ex ante)
een inschatting gemaakt van de te verwachten inkomenseffecten, achteraf (ex
post) worden – voor zover mogelijk – de werkelijke inkomenseffecten
berekend. In het algemeen geven ex post inkomenseffecten daarom een realistischer
beeld van de inkomenseffecten. Een globale vergelijking van de tabellen 5.5.3
(ex ante inkomenseffecten) en 5.5.4 (ex post inkomenseffecten) in de evaluatie
suggereert dat hogere inkomens meer van de herziening hebben geprofiteerd
dan vooraf werd verwacht. Zoals echter in de evaluatie is aangegeven, kunnen
de ex ante en ex post inkomenseffecten niet rechtstreeks met elkaar worden
vergeleken. In de eerste plaats zijn de gepresenteerde groepen inkomenstrekkers
verschillend. Daarnaast zijn ex post de effecten van een aantal lastenverzwarende
maatregelen niet meegerekend, waarvan de effecten vooral bij hogere inkomens
terechtkwamen. Het gaat daarbij om de te verwachten premieverhoging ter compensatie
van de lastenverzwaring voor levensverzekeraars, de beperking van de 35%-regel
voor expatriates, en de verwachte verbetering in het aangiftegedrag in box
3 in vergelijking met de vroegere vermogensbelasting. Deze effecten zijn niet
exact te kwantificeren. Wel is getracht een globale aansluiting te maken,
door de ex post inkomenseffecten te corrigeren voor de bovenstaande verschillen
met de ex ante methode. In dat geval ontstaat voor ex ante en ex post inkomenseffecten een vergelijkbaar beeld: de gunstigste inkomenseffecten voor de laagste
inkomens, minder dan gemiddeld gunstige effecten voor de daaraan grenzende
inkomens, en 77gemiddeld gunstige effecten voor de inkomens daarboven. In
die zin lijken de verschillen tussen de ex ante en ex post inkomenseffecten
marginaal.Voorts vragen de leden van de fractie van de SP om een overzicht van de
bijdrage van de verschillende decielen aan de totale belastingopbrengst. Dat
overzicht is te vinden in tabel 2.Er zijn ca 12 mln. Nederlanders met een belastbaar inkomen, zodat elk
deciel ca 1,2 miljoen mensen bevat. Behalve het aandeel in de opbrengst van
de inkomensheffing bevat de tabel voor elk deciel ook de gegevens over het
gemiddeld bruto inkomen, het aandeel in het totale belastbaar inkomen, het
aandeel in de totale belasting- en premieinkomsten en het gemiddelde belastingtarief..Tabel 2: Per deciel (personen met een belastbaar inkomen)
het aandeel in het belastbare inkomen, het aandeel in de totale opbrengst
van belastingen en premies volksverzekeringen, het gemiddeld belastingtarief,
en het gemiddeld bruto jaarinkomen (in duizenden euro’s); jaar 2002 Deciel1e2e3e4e5e6e7e8e9e10eGemiddeld bruto inkomen2,07,611,715,219,524,530,036,445,479,3Aandeel belastb. inkomen– 0,1%2,7%4,2%5,8%7,2%8,9%10,7%12,6%15,5%32,6%Aandeel opbrengst0,0%0,2%1,3%2,8%4,3%6,8%9,5%12,5%17,3%45,2%Gemiddelde belastingdrukx1,9%7,7%11,8%14,6%18,6%21,7%24,2%27,2%33,8%x: in het 1e deciel is het belastbaar inkomen per saldo negatief door
verliezen van een aantal belastingplichtigen, daarom is berekening van het
gemiddelde belastingtarief niet zinvol.Met het stijgen van het inkomen neemt de gemiddelde belastingdruk toe.
Door de progressie van het belastingstelsel neemt het aandeel in de belasting-
en premieontvangsten sneller toe dan het aandeel in het belastbaar inkomen.
Tot en met het vierde deciel ligt het bruto inkomen onder het bruto minimum
loon. Deze groep ontvangt 12,6% van het totale belastbaar inkomen en
zij dragen 4,3% bij aan de totale opbrengst van inkomensheffing (belasting
en premies). Het hoogste deciel omvat 32,6% van het totale belastbare
inkomen en draag 45,2% bij aan de totale opbrengst van de inkomensheffing.Prikkels om aan het werk te gaanDe leden van de fractie van de ChristenUnie vragen hoe de in de evaluatie
gepresenteerde verlaging van de replacement rate vanaf 2001 tot stand
is gekomen.De replacement rate is de verhouding tussen de hoogte van een netto uitkering
en de hoogte van een netto loon, en wordt beschouwd als een indicator voor
de hoogte van de prikkel voor het zoeken naar een baan (met name aan de onderkant
van het loongebouw). Deze prikkel wordt groter naarmate de replacement rate
lager is.De replacement rate kan op twee manieren worden verlaagd: door de (bruto)
uitkeringen achter te laten blijven bij de lonen, of door fiscale maatregelen
waardoor netto de lonen relatief sterker toenemen dan de uitkeringen. Tijdens
de belastingherziening 2001 is de replacement rate, vooral op minimumniveau,
verlaagd door fiscale maatregelen, met name door de vervanging van het arbeidskostenforfait
door de arbeidskorting en de invoering van de combinatiekorting. Na de belastingherziening
heeft de daling van de replacement rate zich voortgezet, zowel door fiscale
maatregelen als het verhogen van de arbeidskorting en combinatiekorting en
de introductie van de aanvullende combinatiekorting, als door niet-fiscale
maatregelen zoals het grotendeels afschaffen van de categoriale
bijstand in 2004. Het kabinet heeft op dit moment geen plannen die specifiek
gericht zijn op een verdere verlaging van de replacement rate.BelastingarbitrageDe leden van de fractie van de ChristenUnie stellen vast dat in de evaluatie
wordt geconcludeerd dat de Wet IB 2001 beter tegen belastingarbitrage bestand
is dan de Wet IB 1964. Zij vragen of hieruit mag worden geconcludeerd dat
de Wet IB 2001 in voldoende mate bestand is tegen belastingarbitrage.Met de Wet IB 2001 is een einde gekomen aan de omvangrijke mogelijkheden
die de Wet IB 1964 bood tot belastingarbitrage in de sfeer van met name de
belastingheffing van vermogensinkomsten. Daar staat tegenover dat het boxenstelsel
van de Wet IB 2001 in beginsel nieuwe mogelijkheden tot belastingarbitrage
biedt. Bij deze zogenoemde boxarbitage gaat het in de regel om pogingen om
kosten te laten neerslaan in box 1 en de daarmee samenhangende baten te laten
renderen volgens het regime van box 3. Met specifieke maatregelen, zoals het
onderbrengen van medegerechtigden tot een ondernemingsvermogen en verstrekkers
van hybride leningen in box 1, de zogenoemde terbeschikkingsstellingsregeling
en de zogenoemde bijleenregeling zijn ongewenste vormen van dergelijke boxarbitrage
onmogelijk gemaakt. Vooralsnog zijn er dan ook geen redenen om aan te nemen
dat de Wet IB 2001 onvoldoende bestand is tegen belastingarbitrage.Het karakter van de evaluatieDe leden van de fractie van de ChristenUnie vragen zich tenslotte af in
hoeverre de voorliggende evaluatie als onafhankelijk is te beschouwen, gezien
het feit dat hij voornamelijk is uitgevoerd door het Ministerie van Financiën.Wij zijn het met de leden van deze fractie eens dat de voorliggende evaluatie
leden van de Tweede Kamer en andere belangstellenden in staat moet stellen
om een onafhankelijk en kritisch oordeel over de belastingherziening 2001
te vellen. In onze ogen is dat met deze evaluatie het geval. De evaluatie
bestaat in principe uit drie delen:– informatie die ten tijde van het aannemen van het wetsvoorstel
nog niet bekend was,– de ervaring van belastingplichtigen, adviseurs en andere betrokkenen
in het proces– toetsing van bovenstaande elementen aan de doelstellingen van
de herzieningBij de keuze om de evaluatie grotendeels door het ministerie van Financiën,
waaronder begrepen de Belastingdienst, te laten uitvoeren hebben wij ons laten
leiden door het streven uit het Hoofdlijnenakkkoord om de inhuur van externen
te beperken. Uiteraard is bij een evaluatie belangrijk wat de ervaringen van
de buitenwereld zijn en welke aandachtspunten door die buitenwereld worden
aangedragen. Om die geluiden in de evaluatie door te laten klinken hebben
wij een enquête laten uitvoeren onder 300 belastingadviseurs, 50 verzekeringsadviseurs
en 111 medewerkers van de Belastingdienst. Tevens hebben wij geput uit de
Fiscale Monitor, een enquête die jaarlijks onder belastingplichtigen
en belastingconsulenten wordt uitgevoerd. In de Fiscale Monitor 2004 is met
dit doel een aantal extra vragen gesteld. Verschillende overkoepelende organisaties
die bij de voorbereiding van de belastingherziening betrokken zijn geweest
is gevraagd hun ervaringen op papier te zetten. De reacties op dit verzoek
hebben geleid tot het belichten van speciale onderwerpen of aspecten. De resultaten
van deze enquêtes en de reacties op het verzoek om ervaringen op papier
te zetten, zijn als bijlage bij de evaluatie gevoegd. Op deze wijze is de
evaluatie transparant en controleerbaar gemaakt. Alleen in het derde onderdeel van de evaluatie, toetsing aan de doelstellingen,
is sprake van een politiek oordeel. Een oordeel, dat ook van ons gevraagd
zou zijn als de eerste twee onderdelen door een extern bureau waren uitgevoerd.
Door een grote hoeveelheid gegevens toe te voegen, hebben wij de lezer in
staat gesteld om op basis van dezelfde gegevens tot een eigen oordeel te komen.
Wij zijn van mening dat deze opzet het mogelijk maakt om met uw Kamer een
goed debat over de belastingherziening te kunnen voeren.Vermogensrendementsheffing (VRH)Over de vermogensrendementsheffing is een groot aantal vragen gesteld
en opmerkingen gemaakt. Hieronder geven wij een reactie.De hoogte van het forfaitaire rendement en het heffingvrij
vermogenDe leden van de fractie van het CDA vragen om een beschouwing over de
hoogte van het forfaitaire rendement en het heffingvrije vermogen. Door het
forfaitaire rendement wordt de mogelijkheid om vermogensinkomsten te verwerven
belast zonder de portefeuille van beleggers te beïnvloeden.De hoogte van het forfaitaire rendement is gerelateerd aan het gemiddelde
rendement dat gedurende een langere periode op vermogen kan worden behaald.
Het begrip «langere periode» is niet precies gespecificeerd, antwoorden
wij aan de leden van de fractie van de ChristenUnie, maar een herziening na
een periode van vijf jaar verdraagt zich in onze ogen niet met het robuuste
karakter van de heffing.Het feit dat het forfaitaire rendement is gebaseerd op een gemiddelde
impliceert dat er zowel in de tijd als tussen de verschillende vermogensbestanddelen
rendementen voorkomen die hoger of lager liggen dan dit gemiddelde. Beide
verschijnselen hebben zich de afgelopen vijf jaar voorgedaan. Het rendement
op bank-, giro- en spaartegoeden was bij inwerkingtreding van de wet IB 2001
al lager dan 4 procent en is sindsdien verder gedaald. Het rendement op aandelen
heeft zeer sterke fluctuaties te zien gegeven met negatieve rendementen in
2001 en 2002. De rente op 10-jarige staatsleningen is tot en met 2004 4%
of hoger geweest, maar in 2005 is een staatslening uitgegeven met een rente
van 3,25%. Overigens is de couponrente van een 30-jarige staatslening
nog wel 4%. De rendementen op onroerende zaken zijn gemiddeld hoger
geweest dan vier procent. Deze ontwikkelingen in de feitelijke rendementen
geven ons geen aanleiding om te constateren dat de vermogensrendementsheffing
onrechtvaardig of onevenwichtig zou zijn. De leden van de fracties van de
SP en de ChristenUnie vragen daarnaar.Het heffingvrije vermogen draagt zowel bij aan de doelmatigheid van de
heffing als aan het draagkrachtbeginsel. Door het heffingvrije vermogen hoeft
niet iedereen met een positief vermogen in de heffing te worden betrokken,
en bovendien fungeert het heffingvrije vermogen als een tegemoetkoming die
relatief het meeste effect heeft voor beleggers en spaarders met kleine vermogens1. Door dit heffingvrije vermogen is het effectieve forfaitaire
rendement voor spaarders en beleggers lager dan vier procent. Voor bijna de
helft van de belastingplichtigen in box 3 is dit effectieve forfaitaire rendement
minder dan 2%. Daarmee wordt ook een antwoord gegeven op de vraag van
de leden van de fractie van het CDA over de belastingdruk voor voorzichtige
spaarders. In het algemeen zullen dat ook mensen met een relatief klein vermogen
zijn en voor hen zal de belasting over het totale vermogen substantieel lager
liggen dan de genoemde 4% x 30%. Bij wat grotere vermogens past
een wat actiever vermogensbeheer met een wat hoger rendement. De rente op
staatsleningen is immers nog steeds substantieel hoger dan de spaarrente.
Door het heffingvrije vermogen verschilt de vermogensrendementsheffing dus effectief voor mensen met een groot en mensen met een klein vermogen.
In die zin is aan de opmerking van de vereniging «Beleggers vóór
belasting» die door de leden van de fractie van de SP wordt aangehaald,
voldaan.In onze ogen geeft de hierboven beschreven Benthamse progressie in box
3 voldoende invulling aan het draagkrachtbeginsel. Uit een oogpunt van eenvoud
en om belastingontwijking zo veel mogelijk te voorkomen, is bij de belastingherziening
gekozen voor één ongedifferentieerd forfaitair rendement en één
tarief. Wij zijn er geen voorstander van het systeem van box 3 te compliceren
met meerdere tarieven, zoals de leden van de fractie van de ChristenUnie vragen.
Bovendien zou tariefdifferentiatie in box 3 het beleggingsgedrag weer beïnvloeden.De hoogte van het tarief in relatie tot de tarieven in
box 1.De leden van de fractie van de SP vragen of wij het rechtvaardig vinden
dat het daadwerkelijke gemiddelde rendement veel lager wordt belast dan inkomsten
uit arbeid. Het tarief in box 3 is lager dan de gecombineerde tarieven belastingen
en premies volksverzekeringen voor jongeren dan 65 jaar in box 1. De hoogte
van het tarief in box 3 was de uitkomst van de weging van diverse factoren.
In de eerste plaats was dat de voorwaarde dat de systeemwijziging bij de vermogensinkomsten
moest leiden tot evenwichtige inkomenseffecten. Tegelijkertijd vroeg de internationale
mobiliteit van kapitaal om een in dat licht concurrerende belastingheffing.Het rendement op verpachte grondDe leden van de fractie van de ChristenUnie vragen hoe het maximaal rendement
van 2% dat het Pachtnormenbesluit toestaat zich verhoudt tot forfaitaire
rendement van 4% in box 3.De 2% rendement die wordt genoemd in het Pachtnormenbesluit 1995
wordt genomen over de vrije verkeerswaarde van de grond. Onder de vrije verkeerswaarde
wordt in dit verband verstaan de waarde van land in onverpachte staat die
overeenstemt met de prijs bij voortgezet agrarisch gebruik. Bij het forfaitaire
rendement van 4% in box 3 geldt als grondslag de waarde in het economische
verkeer van de grond. Bij de bepaling van de waarde in het economische verkeer
wordt ook de waardedrukkende werking van de omstandigheid dat de grond is
verpacht in aanmerking genomen. Eén en ander resulteert er in dat bijvoorbeeld
bij pacht met een verwachte looptijd van langer dan 12 jaar de waarde van
de grond in box 3 gesteld wordt op circa 45% van de waarde in onverpachte
staat1. Het forfaitaire rendement in box 3 is
dan ongeveer 4% x 45% = 1,8% van de waarde in onverpachte
staat en dus lager dan de 2% rendement in het Pachtnormenbesluit.Kindertoeslag heffingvrij vermogenIn het evaluatierapport wordt vastgesteld dat de kindertoeslag op het
heffingvrije vermogen, gezien de geringe omvang en het feit dat deze tegemoetkoming
slechts bij 10 procent van de huishoudens met kinderen terecht komt, uit oogpunt
van vermindering van administratieve lasten kan komen te vervallen. Een besluit
daartoe zou in het belastingplan 2007 opgenomen kunnen worden. Indien dat
het geval is, zal ook worden besloten over de aanwending van de vrijvallende € 17
mln., antwoorden wij op een vraag van de leden van de fractie van de ChristenUnie.De ontwikkeling van de belasting op vermogenDe leden van de fractie van de SP merken op dat de neerwaartse trend van
de belastinginkomsten over vermogen weliswaar is gekeerd, maar dat de belastingdruk
op het vermogen zich op een veel lager niveau bevindt dan begin
jaren negentig. Zij vragen om inzicht in de ontwikkeling van de gemiddelde
belasting op vermogen sinds begin jaren negentig.In grafiek 1 is de belastingdruk op vermogen weergegeven voor het vermogen
dat met ingang van de belastingherziening tot box 3 wordt gerekend. Weliswaar
bestond deze box vóór de belastingherziening 2001 niet, maar
het is mogelijk de ontwikkeling van dit vermogensbegrip ook vóór
2001 te schatten. Vóór 2001 geeft de grafiek de som weer van
de vermogensbelasting en de inkomstenbelasting over de vermogensinkomsten
als percentage van het vermogen. Na 2001 geeft de grafiek de vermogensrendementsheffing
als percentage van het vermogen weer. Gemiddeld ligt de druk vanaf 2001
lager dan de druk in box 3 van 1,2% (tarief van 30% over het
forfaitaire rendement van 4%), omdat in de grondslag ook het vermogen
onder de verschillende vrijstellingen in box 3 is meegenomen.Grafiek 1 : belastingdruk op box 3-vermogen, 1990–2005
(in %) Uit de grafiek blijkt, evenals uit figuur 2.2.3 in de evaluatie, dat de
neerwaartse trend van belastinginkomsten over vermogen is gekeerd. Wel is
de belastingdruk op vermogen lager dan begin jaren negentig. Gezien de neerwaartse
trend tot 2001 lijkt het echter waarschijnlijk dat de belastingdruk op vermogen
zonder vermogensrendementsheffing verder zou zijn afgenomen. Ook de lastendruk
op arbeid is door de belastingherziening gedaald.Internationale aspectenTijdens de kamerbehandeling van de Wet IB 2001 werd de bezorgdheid uitgesproken
of de vermogensrendementsheffing wel gedekt en geaccepteerd zou worden voor
de belastingverdragen. Onder verwijzing naar deze bezorgdheid vragen de leden
van de fractie van het CDA welke ervaringen op dit terrein zijn opgedaan en
welke acties zijn ondernomen om de vermogensrendementsheffing in het buitenland
geaccepteerd te krijgen.Tijdens de kamerbehandeling van de Wet IB 2001 is aangegeven dat zowel
in OESO-verband als tijdens bilaterale besprekingen met een aantal Europese
landen over de herziening dan wel aanpassing van het bestaande belastingverdrag
van Nederlandse zijde aandacht is gevraagd voor de vermogensrendementsheffing.
Destijds is gemeld dat tijdens deze contacten door geen enkel land de stelling
is betrokken dat de vermogensrendementsheffing niet kan worden beschouwd als
een inkomstenbelasting. Uit de (her)onderhandelingen van belastingverdragen
die sedertdien hebben plaatsgevonden is evenmin gebleken dat de kwalificatie
van de vermogensrendementsheffing als inkomstenbelasting tot
problemen heeft geleid. In dit kader wil ik nog opmerken dat naar aanleiding
van vragen van in Nederland wonende Amerikaanse burgers, de bevoegde autoriteit
van de VS een besluit1 heeft gepubliceerd waarin
de vermogensrendementsheffing expliciet als belastingheffing naar het inkomen
is gekwalificeerd. In dit besluit wordt bevestigd dat de door Amerikaanse
staatsburgers of Amerikaanse inwoners betaalde Nederlandse vermogensrendementsheffing
volledig verrekenbaar is met de Amerikaanse inkomstenbelasting.NalatenschapDe leden van de CDA-fractie constateren een verschil in fiscale behandeling
tussen gescheiden en niet gescheiden ouders in gevallen waarin één
van die ouders komt te overlijden en vermogen nalaat aan de kinderen. Als
wij de vraag van de genoemde leden goed begrijpen, menen zij dat voor de langstlevende
ouder die tot het moment van overlijden gehuwd was met de overledene, een
vrijstelling voor de vermogensrendementsheffing bestaat voor vermogen dat
aan de kinderen is nagelaten. Hier is bij de genoemde leden waarschijnlijk
sprake van een misverstand. De vermogensrendementsheffing kent een dergelijke
vrijstelling niet. Wel bevat artikel 5.4 een bijzondere regeling voor schuldvorderingen
die kinderen krachtens het wettelijk erfrecht (artikel 4:13 BW) of overeenkomstig
dit wettelijk erfrecht (voormalige ouderlijke boedelverdeling) op de langstlevende
ouder verkrijgen. Deze vorderingen worden in box III namelijk genegeerd. De
daartegenover staande schuld die de langstlevende ouder heeft aan de kinderen,
wordt evenzeer genegeerd. De schuld en de vordering worden derhalve tegen
elkaar weggestreept. Deze bepaling is alleen bij gehuwden van toepassing omdat
bij gescheiden ouders geen sprake kan zijn van een wettelijke verdeling of
van een (voormalige) ouderlijke boedelverdeling.Mogelijk doelen de leden van de CDA-fractie op de toerekening van vermogen
van minderjarige kinderen aan de ouders. Dit wordt geregeld in artikel 2.15
Wet IB 2001. Indien ouders gescheiden zijn en de ene ouder overlijdt (bijvoorbeeld
de vader) en het minderjarige kind woont bij de andere ouder (de moeder) zal
voor het doen van de aangifte inkomstenbelasting, het nagelaten vermogen van
de vader aan de moeder worden toegerekend omdat het kind minderjarig is. Deze
ouder kan inderdaad niet beschikken over dit vermogen omdat het vermogen eigendom
van het kind is. De bepaling in artikel 2.15 staat echter los van de vraag
of het vermogen betreft uit een nalatenschap. Ook andere vermogensbestanddelen
van minderjarige kinderen worden aan de ouder die het gezag heeft toegerekend.De leden van de fractie van de ChristenUnie vragen of vruchtgebruiktestamenten
die per 1 januari 2001 reeds waren opengevallen, alsnog gedefiscaliseerd
kunnen worden.Wij nemen aan dat de genoemde leden in dit verband met defiscaliseren
bedoelen dat bij de vruchtgebruiker de volle waarde in aanmerking wordt genomen
van de goederen waarop het vruchtgebruik is gevestigd en dat de bloot-eigenaar
niet in de heffing wordt betrokken. De Wet IB 2001 kent een dergelijke defiscalisering
niet voor vruchtgebruiktestamenten, ook niet voor testamenten die zijn opengevallen
na 1 januari 2001.Wel is in artikel 5.4 van de wet een defiscalisering opgenomen van vorderingen
die ontstaan op grond van het wettelijk erfrecht bij versterf indien de overledene
een echtgenoot en kinderen achterlaat. In een dergelijk geval worden alle
goederen van de nalatenschap op grond van een wettelijke verdeling toebedeeld
aan de langstlevende ouder. De kinderen krijgen een niet-opeisbare vordering
op die ouder ter grootte van hun erfdeel. Deze vorderingen van de kinderen
alsmede de daarmee corresponderende schuld van de ouder worden voor de vermogensrendementsheffing buiten beschouwing gelaten. Deze defiscalisering is, als afwijking
van de normale toerekeningsregels in box 3, in de wet opgenomen om de fiscale
afwikkeling van het erfrecht bij versterf voor de betrokkenen zo eenvoudig
en inzichtelijk mogelijk te laten verlopen. Er is geen aanleiding een defiscalisering
in te voeren van niet-opeisbare vorderingen of bloot eigendommen die krachtens
erfrecht zijn verkregen op grond van testamenten die materieel afwijken van
het wettelijke erfrecht bij versterf, zoals een vruchtgebruiktestament.Overige vermogensrechtenDe leden van de fractie van het CDA gaan in op wat wij in onze brief van
7 april 2006 hebben geschreven over de problematiek rond de waardebepaling
van de restcategorie «overige vermogensrechten» en vragen of er
toch niet op de één of andere manier voor een oplossing gezorgd
kan worden.Met genoemde brief hebben wij willen aangeven dat tot deze restcategorie
een grote verscheidenheid aan vermogensrechten behoort, waarvan geen limitatieve
opsomming te geven is. Het doel van deze bepaling is te voorkomen dat bepaalde
vermogensbestanddelen buiten de rendementsgrondslag zouden vallen, terwijl
het gelet op doel en strekking van de wet gewenst is dat deze daar wel onder
vallen. Er dient steeds van geval tot geval bekeken te worden of het desbetreffende
vermogensbestanddeel als «overig vermogensrecht» kan worden aangemerkt.
Dat is het geval als het vermogensbestanddeel waarde in het economische verkeer
heeft. Op zich is dat een helder criterium. Er is in onze ogen dus geen sprake
van onduidelijkheid, zoals de leden van de fractie van het CDA veronderstellen.
Door de diversiteit aan vermogensrechten kan voor deze categorie als geheel
geen norm worden gegeven voor de waardebepaling. Of er sprake is van een vermogensrecht
met waarde in het economische verkeer en wat die waarde is, zal met inachtneming
van de aard van het betreffende recht moeten worden vastgesteld aan de hand
van objectieve maatstaven.Box 2De leden van de fractie van het CDA vragen naar de oorzaken van de grote
schommelingen in de opbrengst van box 2, en naar de meest recente gegevens
over deze opbrengst.De grondslag voor inkomen uit aanmerkelijk belang (box 2) is gestegen
van € 5,7 mld in 2000 naar € 9,1 mld in 2001. Vermoedelijk
is dit een tijdelijk effect, dat verband houdt met de invoering van de vermogensrendementsheffing.
Aanmerkelijkbelanghouders hebben winst aan hun BV onttrokken of hebben aanmerkelijkbelangpakketten
verkocht, om de daarmee gemoeide bedragen in privé te kunnen beleggen.
Deze vermogens worden belast in box 3. In 2002 daalde de post inkomsten uit
aanmerkelijk belang naar € 6,5 mld, wat het vermoeden versterkt
dat de sterke toename in 2001 een tijdelijk effect betrof. Volgens voorlopige
gegevens zijn de inkomsten uit aanmerkelijk belang in 2003 verder afgenomen
met ongeveer 10%, waarna in 2004 een stabilisatie lijkt te zijn opgetreden.Tevens vragen zij ons aan te geven of box-hopping tussen box 1 en box
2 en tussen box 2 en box 3 momenteel nog plaatsvindt. En zo ja, of dan bij
benadering aangegeven kan worden om welke bedragen het gaat.Wij interpreteren deze vraag van deze leden aldus, dat deze leden informeren
of er voor belastingplichtigen mogelijkheden bestaan om vermogens- of inkomensbestanddelen
aan box 1, 2 of 3 toe te rekenen, al naar gelang het meest gunstig is
voor de belastingplichtige. De belastingplichtige heeft hierin een zekere mate van speelruimte. Zo
kan een belastingplichtige ondernemer zelf bepalen of hij de onderneming in
de vorm van bijvoorbeeld een éénmanszaak uitoefent (box 1) of
inbrengt in een b.v. (box 2). Ook een belegger kan er voor kiezen zijn beleggingen
in privé te houden (box 3) dan wel deze in te brengen in een b.v. (box
2). De Wet IB 2001 brengt hier geen beperkingen in aan. Wel zijn een aantal
bepalingen opgenomen die voorkomen dat het boxenstelsel op onjuiste wijze
wordt gebruikt. Het oneigenlijk gebruik zou eruit kunnen bestaan dat belastingplichtigen
ervoor zorgen dat de grondslag van box 3 wordt verlaagd door tijdelijk –
rondom de peildata van box 3 – vermogensbestanddelen over te hevelen
naar box 1 of box 2. Het kan dan gaan om vermogensbestanddelen die tijdelijk
tot het ondernemingsvermogen worden gerekend – box 1 – of tot
het vermogen van de eigen b.v. (box 2). Om de mogelijkheden van dit oneigenlijk
gebruik tegen te gaan, is in artikel 2.14 bepaald dat met die vermogensbestanddelen
tevens rekening wordt gehouden bij de grondslag van de vermogensrendementsheffing
van box 3. Ook de terbeschikkingstellingsregeling is een voorbeeld van een
maatregel die onjuist gebruik van het boxenstelsel dient te voorkomen. Er
zijn ons geen signalen bekend dat genoemde bepalingen thans te kort schieten.
Een budgettaire indicatie valt dan ook niet te geven.HeffingskortingenDe leden van de fractie van het CDA vragen hoe het kabinet aankijkt tegen
de ontwikkeling dat er steeds meer heffingskortingen bijkomen en in welke
richting het kabinet denkt bij de mogelijkheid van verdere stroomlijning van
de verschillende heffingskortingen. In het verlengde hiervan vragen zij of
de (aanvullende) combinatiekorting nog wel nodig is wanneer voorzien is in
een goed functionerende arbeidskorting en een goede tegemoetkoming voor de
kinderopvangkosten. Tevens vragen zij of in de cijfers uit tabel 2.4.17 ook
het niet-gebruik van heffingskortingen door het niet aanvragen is begrepen.De cijfers in tabel 2.4.17 geven een overzicht van het bedrag aan heffingkorting
dat niet te gelde kan worden gemaakt door een te lage belastingcapaciteit.
Hierin is niet-gebruik door het niet aanvragen van kortingen waar belastingplichtigen
recht op hebben, niet begrepen. Over de omvang van het niet aanvragen van
heffingskortingen zijn ons geen cijfers bekend.Verder erkent het kabinet dat de veelheid en verscheidenheid van heffingskortingen
op bezwaren stuit. Tegen deze achtergrond moet de stroomlijning van de kinderkortingen
per 2006 worden bezien. Zoals aangekondigd in de brief van 6 november
20051 zet het kabinet in op de omzetting van
de kinderkorting in een kindertoeslag. Tevens zal de mogelijkheid van integratie
van de kindertoeslag met de Wet tegemoetkoming onderwijsbijdrage en schoolkosten
(WTOS) nader worden onderzocht. Wat betreft de (aanvullende) combinatiekorting
heeft het kabinet thans geen concrete beleidsvoornemens. Wij constateren met
instemming dat de voorgenomen omzetting van de kinderkorting in een toeslag
de leden van de fractie van het CDA genoegen doet.LijfrenteregimeDe leden van de fractie van het CDA informeren naar de mogelijkheden om
het voor belastingplichtigen eenvoudiger te maken de vragen op het aangiftebiljet
te beantwoorden die betrekking hebben op de aftrek in verband met lijfrente.
De rekenmodule die op dit moment nog geen onderdeel uitmaakt van het aangifteprogramma,
zal worden ingebouwd in het aangifteprogramma 2006. Dat is een eerste stap.
De Belastingdienst bekijkt momenteel de mogelijkheden voor een verdere vereenvoudiging van deze rekenmodule. Als blijkt dat een dergelijke vereenvoudiging
mogelijk is, dan zal die in het aangifteprogramma voor 2007 worden geïmplementeerd.Genoemde leden vragen verder naar de vordering van het overleg met de
verzekeraars over de zogenoemde splitsingsproblematiek. Dit overleg is nog
gaande.Maatregelen voor ondernemersDe leden van de CDA-fractie vragen hoe we staan tegenover de gedachte
om een rechtsvormneutrale ondernemingswinstbelasting in te voeren.De drijvende gedachte achter een rechtsvormneutrale ondernemingswinstbelasting
is dat de rechtsvormkeuze voor een onderneming geen gevolgen heeft voor de
heffing van winstbelasting over de winsten van die onderneming. In de nota
Werken aan winst1 is in het kader van de voorgestelde
MKB-winstvrijstelling aandacht besteed aan een rechtsvormneutrale ondernemingswinstbelasting.
Daar is aangegeven dat een dergelijk stelsel vergaande consequenties heeft.
Invoering van zo’n stelsel zou een omvangrijke operatie zijn, die substantiële
verdelingseffecten en gevolgen voor de administratieve lastendruk zal hebben.
In genoemde nota is verder aangegeven dat de MKB-winstvrijstelling een stap
kan zijn in de richting van een verdere aanpassing van de behandeling van
winstinkomen in de inkomstenbelasting, bijvoorbeeld in de vorm van een winstbox.
Het laatste zou uiteindelijk wellicht een brug kunnen vormen naar een rechtsvormneutrale
ondernemingswinstbelasting.Tot slot kan nog worden opgemerkt dat we ons ervan bewust zijn dat in
het huidige belastingstelsel vanaf een bepaald winstniveau, in de praktijk
wel aangeduid als het omslagpunt, de BV-vorm fiscaal aantrekkelijker wordt
dan de IB-onderneming. Het feit dat sprake is van een omslagpunt lijkt thans
evenwel niet als knellend te worden ervaren. Voorts sluit het aan bij de maatschappelijke
opvatting dat voor kleinere bedrijven de IB-onderneming en voor grotere bedrijven
de BV als meest passende rechtsvorm wordt gezien. Bij voorstellen voor wijzigingen
in de winstsfeer worden de eventuele gevolgen voor het omslagpunt meegewogen.Aanpassing ondernemersbegrip, fiscale doorschuiffaciliteit
bedrijfsopvolgingDe leden van de CDA-fractie vragen of een subjectivering van het ondernemersbegrip
wenselijk is om te voorkomen dat door een zakelijke bedrijfsreorganisatie
of bedrijfsverplaatsing sprake is van een staking van de onderneming. De leden
van de VVD-fractie stellen de vraag of een doorschuifmogelijkheid mogelijk
is om afrekening te voorkomen bij staking van een onderneming en de start
van een nieuwe (kansrijkere) onderneming, bijvoorbeeld door een subjectivering
van het ondernemersbegrip.De werkgroep Evaluatie en herziening fiscale tegemoetkomingen en faciliteiten
voor ondernemers, waarin ook het bedrijfsleven was vertegenwoordigd, heeft
in 1998 geconcludeerd dat handhaving van het huidige ondernemersbegrip de
voorkeur verdient boven een gesubjectiveerd ondernemersbegrip2. Volgens deze werkgroep konden de bestaande problemen worden opgelost
door de vervangingsreserve om te vormen in een herinvesteringsreserve gecombineerd
met een doorschuifregeling bij overheidsingrijpen. Dit laatste speelt vooral
in de landbouwsector. Ook de Werkgroep Fiscale opties bij herstructurering
op bedrijfsniveau in de land- en tuinbouw kwam in 2000 tot deze conclusie3. Dit advies is overgenomen in de Wet ondernemerspakket
20014. Daarbij is bepaald dat niet hoeft te worden
afgerekend bij staking als direct gevolg van overheidsingrijpen (door bijvoorbeeld
bedrijfsverplaatsing of de start van andere activiteiten). Voorwaarde is dat
de stakingswinst binnen een jaar na staking door de belanghebbende
in een andere onderneming wordt geïnvesteerd. Deze doorschuifregeling
is thans van toepassing op staking bij onteigening. Uitbreiding van deze regeling
naar staking vanwege aangewezen nationale of EU-regelgeving die leidt tot
herstructurering van de bedrijfstak evenals de uitbreiding tot de staking
in het licht van de ontwikkeling van de ecologische hoofdstructuur per 1 januari
2002 kan eerst in werking treden na goedkeuring van de Europese Commissie.
Zoals hierna ook onder «Bedrijfsoverdrachten» is vermeld, is recentelijk
op dit punt een positief resultaat geboekt. De Europese Commissie heeft op
25 januari 2006 goedgekeurd dat de doorschuifregeling bij overheidsingrijpen
wordt toegepast op de Regeling beëindiging veehouderijtakken. Deze toepassing
kan dan ook op korte termijn worden geïmplementeerd. Ook voor de andere
toepassingen zullen de Brusselse goedkeuringsprocedures zo snel mogelijk worden
afgewikkeld.Fiscale afrekening bij omschakeling naar andere bedrijfsactiviteiten bij
bedrijfsverplaatsing leidt in andere situaties dan bij onteigening en de herstructurering
van een bedrijfstak door nationale of EU-regelgeving tot weinig of geen problemen.
Gelet hierop zie ik thans geen aanleiding voor de invoering van een gesubjectiveerd
ondernemersbegrip. Subjectivering van het ondernemersbegrip zou overigens
een ingrijpende aanpassing zijn van het winstregime in de inkomstenbelasting
die vermoedelijk ook substantiële budgettaire consequenties zou hebben.Herinvesteringsreserve (HIR)De leden van de fractie van het CDA wijzen op de suggestie van de Federatie
voor Belastingadviseurs om het boekwaardesysteem te vervangen door het restwaardesysteem.
De leden van de fractie van de VVD vragen of de boekwaarde-eis ook voor bedrijfsmiddelen
met een lange afschrijvingsduur kan vervallen.In het evaluatierapport is toegezegd dat voor bedrijfsmiddelen met een
korte afschrijvingsduur (ten hoogste 10 jaar) onderzocht zal worden of de
boekwaarde-eis vervangen kan worden door de restwaarde-eis aangezien de boekwaarde-eis
in de praktijk bij deze bedrijfsmiddelen als bewerkelijk en lastig wordt ervaren.
Zeker indien er meer bedrijfsmiddelen met een korte afschrijvingsduur worden
vervreemd en de daarbij gevormde herinvesteringreserves in verschillende jaren
op de aangekochte bedrijfsmiddelen worden afgeboekt, kan sprake zijn van complexe
berekeningen. Voor bedrijfsmiddelen met een lange afschrijvingsduur (meer
dan 10 jaar of geen afschrijving) ligt dit anders aangezien voor deze categorie
bedrijfsmiddelen voor de toepassing van de herinvesteringsreserve de eis van
eenzelfde economische functie geldt. Dat betekent dat de gevormde herinvesteringsreserve
bij vervreemding van bedrijfsmiddel X wordt afgeboekt op de aanschaffingskosten
van bedrijfsmiddel X’ dat bedrijfsmiddel X vervangt. Bij de afboeking
van de herinvesteringsreserve op deze bedrijfsmiddelen doet het argument van
complexe berekeningen geen opgeld en wordt recht gedaan aan de achterliggende
gedachte bij de boekwaarde-eis. Aan de boekwaarde-eis ligt de gedachte ten
grondslag dat afboeking van de herinvesteringreserve niet nodig is voor zover
nieuwe investeringen kunnen worden voldaan uit het niet-belaste deel (het
deel dat geen boekwinst vormt) van de opbrengst.De leden van de CDA-fractie pleiten voorts voor een herziening van de
eis van eenzelfde economische functie voor bedrijfsmiddelen met een lange
afschrijvingsduur, juist ook in het licht van het arrest dat op 15 oktober
2004 (39 647) door de Hoge Raad gewezen is.Het genoemde arrest handelde over een dochtermaatschappij (X BV) die binnen
een fiscale eenheid een pand verhuurde aan een andere dochtermaatschappij
(C BV). X BV verkocht dit pand en nam de boekwinst op in een vervangingsreserve.
Later werden de aandelen in X BV verkocht, met als gevolg dat
de fiscale eenheid werd verbroken. Hierbij is de twaalfde standaardvoorwaarde
toegepast. Vervolgens kocht X BV na ontvoeging een pand om dit aan derden
te verhuren. In geschil was of X BV de vervangingsreserve, die terzake van
de verkoop van een pand in eigen gebruik gevormd was, kon aanwenden voor een
pand bestemd voor de verhuur. De Hoge Raad oordeelde dat X BV de vervangingsreserve
na ontvoeging kon handhaven en dat deze later kon worden afgeboekt op het
nieuwe pand. Het door X BV verhuurde pand vervulde zijn functie van pand in
eigen gebruik slechts op grond van het bestaan van de fiscale eenheid. Wanneer
men de fiscale eenheid zou wegdenken, had het pand voor X BV de functie van
verhuurd pand gehad.Hoewel het arrest betrekking heeft op de vervangingsreserve is het nog
steeds van belang voor de herinvesteringreserve, namelijk ten aanzien van
bedrijfsmiddelen met een lange afschrijvingsduur. Het arrest laat onverlet
dat er nog tal van factoren een rol spelen bij de vraag of sprake is van eenzelfde
economische functie. Zo kan een vliegtuig niet worden vervangen door een fabriek
of grond door een pand.Volledigheidshalve wordt opgemerkt dat een herinvesteringsreserve die
ontstaat uit de vervreemding van een bedrijfsmiddel dat niet afschrijfbaar
is of een lange afschrijvingsduur heeft, wel altijd kan worden afgeboekt op
een bedrijfsmiddel dat een korte afschrijvingsduur kent. Dit betekent een
verruiming ten opzichte van de vervangingsreserve.Het laten vervallen van de eis van eenzelfde economische functie voor
bedrijfsmiddelen met een lange afschrijvingsduur is budgettair niet haalbaar.
De kosten van het vervallen van deze eis, de leden van de fractie van het
CDA vragen hiernaar, liggen in de orde van grootte van € 1,9 miljard
in het jaar van invoering. Daarbij worden de kosten deels gecompenseerd door
lagere afschrijvingen in latere jaren doordat de herinvesteringsreserve kan
worden afgeboekt op bedrijfsmiddelen waarbij dat voorheen niet mogelijk zou
zijn. Als gevolg van het voorstel in het wetsvoorstel Werken aan winst1 om de afschrijving op gebouwen te beperken (tot 100%
van de WOZ-waarde op verhuurde panden en tot 50% van de WOZ-waarde
op panden in eigen gebruik), zal deze compensatie zich overigens in mindere
mate voordoen.De leden van de fractie van de VVD vragen wat de argumenten zijn tegen
afschaffing van de herinvesteringsreserve waarbij doorschuiving van de boekwinst
alleen wordt toegestaan met toepassing van de «ruilarresten».Volgens de ruilarresten wordt bij ruil geen realisatie van boekwinst aangenomen.
Bij toepassing van de ruilarresten moeten de aanschaffingskosten van het overgenomen
bedrijfsmiddel worden gesteld op tenminste de boekwaarde van het overgedragen
bedrijfsmiddel vermeerderd met de bijbetaling en de bijkomende kosten. In
dit opzicht komen deze arresten dus overeen met de herinvesteringreserve.Als voorwaarde geldt dat sprake moet zijn van een bedrijfsmiddel van dezelfde
aard, dat economisch dezelfde plaats in de onderneming inneemt als het afgestane
bedrijfsmiddel. Deze eis komt overeen met de eis van eenzelfde economische
functie zoals in principe (bij overheidsingrijpen gelden soepeler regels)
geldt bij de herinvesteringreserve voor bedrijfsmiddelen met een lange afschrijvingsduur.
Afschaffing van de herinvesteringsreserve zou een beperking van de aanwendingsmogelijkheden
van de gereserveerde boekwinst voor bedrijfsmiddelen met een korte afschrijvingsduur
kunnen betekenen.Verder zou de grondslag van de doorschuiffaciliteit bij staking van de
onderneming door overheidsingrijpen worden beperkt aangezien die doorschuiffaciliteit
ook ziet op de doorschuiving van herinvesteringreserves.Daarnaast kent de herinvesteringsreserve een termijn van drie jaar waarbinnen
de herinvestering moet plaatsvinden. Op grond van de ruilarresten dient ruil
in beginsel binnen het boekjaar plaats te vinden. UrencriteriumDe leden van de fractie van het CDA hebben signalen opgevangen dat de
gebruikelijkheidstoets voor het urencriterium ook samenwerkingsverbanden treft,
bijvoorbeeld in de land- en tuinbouwsector, waarvoor deze niet is bedoeld.
De leden van de fractie van de VVD informeren naar de motieven waarom de Belastingdienst
zich met betrekking tot de gebruikelijkheidstoets in toenemende mate richt
op bedrijven in de ambachtelijke en administratieve sector, de detailhandel
en de horeca. Dit terwijl deze maatregel is bedoeld voor maatschappen in de
medische sector waarbij de niet medisch onderlegde partner zich voornamelijk
bezighield met representatieve taken. De leden van de fractie van de VVD vragen
ook hoe vaak en in welke sectoren man en vrouw samen ondernemer zijn.Naar aanleiding van deze vragen zal eerst worden ingegaan op de achtergrond
van de maatregel. Het urencriterium is van belang voor het recht op ondernemersaftrek.
Zoals deze term al zegt, is deze aftrek bedoeld voor ondernemers. In dat kader
is een extra voorwaarde opgenomen voor de situatie waarin de belastingplichtige
deel uitmaakt van een samenwerkingsverband met een of meer met hem verbonden
personen. De door de belastingplichtige verrichte werkzaamheden voor het samenwerkingsverband
tellen in die situatie niet mee als deze hoofdzakelijk van ondersteunende
aard zijn én het ongebruikelijk is dat een dergelijk samenwerkingsverband
tussen niet-verbonden personen wordt aangegaan. In zakelijke verhoudingen
zou de belastingplichtige dan ook niet als ondernemer kwalificeren. Deze voorwaarde
wordt wel de gebruikelijkheidstoets genoemd.Het past niet bij de ratio achter deze gebruikelijkheidstoets onderscheid
te maken naar de sector waarin de belastingplichtige werkzaam is. Anders dan
de leden van de VVD-fractie veronderstellen, heeft toenmalig staatssecretaris
Vermeend ook niet toegezegd dat de werkzaamheden van de partners in samenwerkingsverbanden
in de agrarische sector altijd als gelijkwaardig zullen worden aangemerkt.
Wel heeft hij aangegeven dat in de agrarische sector doorgaans aan de gebruikelijkheidstoets
zal worden voldaan omdat het veelal gaat om zakelijke overeenkomsten1. Hetzelfde geldt voor de detailhandel en de horeca,
zoals ook blijkt uit het Besluit van 9 november 20012. Ook bij deze sectoren maakt het voor de taakverdeling vaak geen verschil
of de samenwerkende personen wel of niet zijn verbonden.Het feit dat de ene branche meer aandacht krijgt dan de andere is overigens
het gevolg van het verschil in compliance. Informatie daarover krijgt de Belastingdienst
uit allerlei risicosignalen die de input vormen voor de risicoselectie. Als
het al zo is dat de door de leden van de fractie van de VVD genoemde branches
extra aandacht zouden krijgen, dan is dit daarvan de oorzaak.In totaal zijn er bijna 600 000 personen die gebruik maken van de
zelfstandigenaftrek. In bijna een kwart van de huishoudens met zelfstandigenaftrek
maken beide partners gebruik van deze aftrek. Binnen deze laatste groep is
30% werkzaam in de landbouw en veeteelt, 20% in de detailhandel
en 10% in de horeca.Het EIM3 heeft onderzoek gedaan naar het
effect van de invoering van de gebruikelijkheidstoets. Daartoe heeft het EIM
op basis van een steekproef een selectie gemaakt van fiscale partners die
beiden zelfstandigenaftrek opvoerden in 2000. Voor de overgrote meerderheid
(ruim 90%) van deze koppels geldt dat zij ook in 2001 beiden nog steeds
zelfstandigenaftrek opvoerden. Dat patroon loopt ook door in 2002. Hierbij
wordt de opmerking gemaakt dat het ook kan gaan om partners die actief zijn
in verschillende ondernemingen. Van de 7% van de koppels waarvan nog
slechts één partner zelfstandigenaftrek opvoerde heeft geen
enkel koppel in 2001 de meewerkaftrek gebruikt. Er is één waarneming
van een koppel, op een totaal van ruim 900, dat in 2001 een reële arbeidsbeloning
opvoerde. Van alternatieve beloningsvormen is derhalve hoegenaamd
geen gebruik gemaakt. Het niet meer opvoeren van de zelfstandigenaftrek door
de partner lijkt dus een gevolg te zijn van het feit dat de partner geen werkzaamheden
in een onderneming meer verrichtte, en niet van het gebruikelijkheidscriterium.
Binnen de groep van partners die allebei in 2000 zelfstandigenaftrek hadden,
zijn de gevolgen van het gebruikelijkheidscriterium kennelijk beperkt. In
de praktijk zal derhalve, zoals beoogd, slechts in exceptionele situaties
sprake zijn van een ongebruikelijk samenwerkingsverband. Dit spoort ook met
de jurisprudentie op dit punt1.Fiscale oudedagsreserve (FOR)De leden van de fractie van het CDA zijn van oordeel dat het, mede in
het licht van het kabinetsbeleid om mensen langer in het arbeidsproces te
houden, mogelijk zou moeten zijn om ook na je 65e jaar te blijven doteren
aan de fiscale oudedagsreserve. Naar aanleiding hiervan kan worden opgemerkt
dat de oudedagsreserve een maatregel is om zelfstandigen wat betreft de fiscale
behandeling van hun oudedagsvoorziening vergelijkbaar behandelen met werknemers.
Daarom ligt het voor de hand de regeling in de pas te laten lopen met de doorsnee
pensioenregeling. Pas als meer in zijn algemeenheid de mogelijkheid voor de
opbouw van pensioen na de 65-jarige leeftijd ook feitelijk wordt opengesteld,
is er reden om ook de leeftijdsgrens in de FOR te heroverwegen. Ook dan blijft
een leeftijdsgrens noodzakelijk om te voorkomen dat de dotatie aan de oudedagsreserve
zou veranderen van fiscale begeleiding van een oudedagsvoorziening in een
financieringsfaciliteit voor oudere ondernemers.Genoemde leden merken op dat de keuze voor het al dan niet doteren aan
de FOR vaak wordt gemaakt nadat de jaarstukken gereed zijn, op het moment
dat de aangifte wordt gedaan en vragen of het mogelijk is dat de FOR weer
uit de jaarrekening verdwijnt omdat het huidige systeem leidt tot een vicieuze
cirkel en de juiste afhandeling nodeloos ingewikkeld maakt.Om twee redenen is de oudedagsreserve in het kader van de herziening op
de balans opgenomen. De eerste reden betrof het wettelijk mogelijk maken van
dotatie aan de oudedagsreserve door buitenlandse belastingplichtigen met een
onderneming in Nederland, en daarbij het lek dat ontstaan was door het Wielockx-arrest,
te dichten. De tweede reden was dat de werkgroep Oort-II signaleerde dat veel
ondernemers zich niet bewust waren van de fiscale claim die rustte op de oudedagsreserve.
Door het opnemen van de oudedagsreserve op de balans is de fiscale claim die
rust op de oudedagsreserve zichtbaar gemaakt. Ondernemers die gebruik maken
van de regeling, beoordelen de regeling als goed en duidelijk. Bovendien geven
zij aan zich bewust te zijn van de financiële claim. In de praktijk zal
het opstellen van de jaarstukken en het doen van aangifte veelal samenlopen
waardoor de keuze voor al dan niet doteren geen probleem zal vormen2.Naar aanleiding van de vraag van de leden van de fractie van de VVD aan
te geven wat de nadelen zijn van het omzetten van de FOR in een algemene korting
en welke andere alternatieven er zijn voor de FOR kan het volgende worden
opgemerkt.De oudedagsreserve dient ertoe om zelfstandigen wat betreft de fiscale
behandeling van hun oudedagsvoorziening vergelijkbaar te behandelen met werknemers.
De oudedagsreserve doet dit door de belastingheffing over 12% van de
winst uit te stellen waardoor vermogen voor de oude dag kan worden gespaard én
dit vermogen kan worden aangewend in de onderneming. Voor de dotatie aan de
oudedagsreserve is ook de omvang van het ondernemingsvermogen relevant aangezien
de oudedagsreserve niet als gevolg van dotatie hoger mag worden
dan het ondernemingsvermogen.De FOR is ook in het evaluatierapport ondernemingsregelingen geëvalueerd.
Daarbij bleek dat de FOR met name wordt gebruikt door fulltime zelfstandigen,
die geen werk in loondienst verrichten. Indien de FOR zou worden omgezet in
een algemene korting, zou deze algemene korting substantieel lager moeten
zijn dan de dotatie van 12% van de winst aan de oudedagsreserve. Hiervoor
zijn verschillende redenen aan te geven. Het aantal belastingplichtigen dat
doteert aan de oudedagsreserve is veel kleiner dan het aantal belastingplichtigen
dat recht zal hebben op een algemene korting. Zo waren er in het jaar 2000
ruim 190 000 belastingplichtigen die aan de FOR doteerden terwijl er
ca. 540 000 belastingplichtigen met zelfstandigenaftrek waren. Een andere
oorzaak is dat een algemene korting een vorm van belastingafstel is terwijl
dotatie aan de oudedagsreserve een vorm van belastinguitstel is.Het is ook denkbaar om de oudedagsreserve af te schaffen, ondernemers
kunnen ook gebruik maken van het lijfrentepremieregime. Eventueel zou de opbrengst
kunnen worden aangewend binnen de ondernemerssfeer door bij voorbeeld een
aanpassing van de kleinschaligheidsinvesteringsaftrek. Duidelijk moge zijn
dat dit gepaard zou gaan met verschuivingen binnen het MKB.BedrijfsoverdrachtenHoewel de problematiek van de bedrijfsopvolging geen deel uitmaakt van
de evaluatie van de Wet inkomstenbelasting 2001, vragen de leden van de CDA-fractie
aandacht voor enkele aspecten die daarmee samenhangen. De leden van de CDA-fractie
vinden dat de fiscale faciliteiten voor bedrijfsopvolging een erg verbrokkelde
en onsamenhangende indruk maken. Het argument van het kabinet dat elke heffingswet
een andere achtergrond en karakter heeft (doorschuif van de claim in de inkomstenbelasting
en vrijstelling in de overdrachtsbelasting) en dat daarom in de overdrachtsbelasting
een kleinere groep gebruik kan maken van de faciliteit dan in de inkomstenbelasting
het geval is, kan deze leden niet overtuigen.Wij betreuren het dat de eerder gegeven argumentatie de leden van de CDA-fractie
niet kan overtuigen. Wij hechten veel waarde aan een gezond bedrijfsleven
en de bedrijfsopvolging is daar onlosmakelijk mee verbonden. Bedrijfsopvolging
heeft dan ook continu onze aandacht. In het Belastingplan 20061 is derhalve de faciliteit in de overdrachtsbelasting uitgebreid naar
(pleeg)broers en (pleeg)zusters. Dat er wezenlijke verschillen in de inkomsten-
en overdrachtsbelasting zitten kan echter niet uit het oog worden verloren.
Hierbij speelt ook een rol dat een volledige uniformering van faciliteiten
onder omstandigheden ook nadelig kan uitwerken. De eis die bij de doorschuiffaciliteit
in de inkomstenbelasting geldt, dat men 36 maanden voorafgaand aan de overdracht
als werknemer of medeondernemer in de over te nemen onderneming werkzaam moet
zijn geweest zou dan ook gelden in de overdrachtsbelasting. Voor de groep
van bedrijfsopvolgers die op dit moment onder de huidige vrijstelling van
artikel 15, eerste lid, onderdeel b, van de Wet belastingen van rechtsverkeer
vallen kan dit een inperking betekenen. Gelet op de recentelijk gedane uitbreiding
en de wezenlijke verschillen in beide heffingswetten, achten wij de discrepanties
niet dusdanig zwaarwegend dat aanpassing nodig is.De leden van de fractie van het CDA brengen naar voren dat de belangrijkste
problematiek waar een overnemer bij bedrijfsoverdrachten tegen aanloopt, de
financiering is. Zij vragen of wij nog gedachten hebben over de wijze waarop
wij deze jonge ondernemers op dit punt tegemoet zouden kunnen komen. Het kabinet
erkent dat – hoewel het vinden van de koper veelal het
grootste probleem zal zijn – in bepaalde situaties ook de financiering
een knelpunt kan zijn. In de bestaande en in voorbereiding zijnde financieringsinstrumenten1 voor het MKB vormen bedrijfsoverdrachten daarom een
wezenlijk element. In de borgstellingsregeling voor het MKB (BBMKB), gericht
op bankkredieten tot € 2 mln., beslaan bedrijfsoverdrachten een
aanzienlijk deel van de verstrekte borgstellingen, terwijl in de voorbereiding
van de groeifaciliteit voor risicokapitaal tot € 5 mln. voor het
MKB, bedrijfsoverdrachten een belangrijke doelgroep vormen.Ook de doorschuiffaciliteit voor mede-ondernemers en werknemers in de
inkomstenbelasting kan in dit kader worden gezien. Door toepassing van de
doorschuiffaciliteit zal de overdrachtsprijs immers veelal lager zijn. Daarnaast
is door het amendement Van Vroonhoven-Kok bij bedrijfsoverdracht een uitstelfaciliteit
van toepassing2. Het kabinet is van mening dat
hiermee voldoende tegemoet wordt gekomen aan mogelijke financieringsknelpunten.Daarnaast vragen genoemde leden of het niet een idee zou zijn om te bekijken
of de bestaande durfkapitaalregelingen niet effectiever kunnen worden ingezet.Om het aanbod van durfkapitaal voor startende ondernemingen te verruimen
is in 1996 de Tante Agaathregeling (ook durfkapitaalregeling genoemd) ingesteld.
Met deze fiscale faciliteit wordt het voor particulieren – waaronder
ook degenen die een bedrijf overdragen – fiscaal aantrekkelijker gemaakt
om kapitaal ter beschikking te stellen aan startende ondernemingen. Deze faciliteit
is in 20053 geëvalueerd en op 8 maart
2006 tijdens een algemeen overleg met uw kamer besproken.Eén van de conclusies van deze evaluatie was dat de directe variant
bij circa 40% van de ondernemers een hefboomwerking heeft. Dat wil
zeggen dat de achtergestelde leningen ertoe leiden dat ook andere financiers,
zoals banken over de streep worden getrokken. Dit is een zeer positief effect
van de Tante Agaathregeling. Wel is gebleken dat de regeling effectiever is
voor starters die een geheel nieuw bedrijf beginnen dan voor starters die
een bestaand bedrijf overnemen. Wij vinden echter beide categorieën belangrijk.
In de nabije toekomst is een groot aantal bedrijfsovernames te verwachten.
Met name de zogenaamde babyboom generatie staat op het punt om hun ondernemingen
over te dragen. Wij vinden het belangrijk dat een faciliteit als de Tante
Agaathregeling ook bijdraagt aan de financiering van deze ondernemingen en
daarmee de overdracht versoepelt.Er zijn uit de evaluatie verder geen grote knelpunten naar voren gekomen
met betrekking tot de directe variant. Zoals met uw Kamer besproken, zal de
regeling dan ook in de huidige vorm gecontinueerd worden.Ook de toepassing van de faciliteit van doorschuiven bij overheidsingrijpen
en de melding in Brussel van de verschillende regelingen geven de leden van
de fractie van het CDA aanleiding om vragen te stellen. Welke actie heeft
het kabinet genomen om goedkeuring te bewerkstelligen en wat zijn zij voornemens
te doen nu goedkeuring er nog steeds niet is, zo willen deze leden weten.
Met betrekking tot het dossier van de fiscale doorschuiffaciliteit is indertijd
besloten om één onderdeel van deze faciliteit bij wijze van
pilot aan te melden bij de Europese Commissie. Dit betreft de toepassing van
deze faciliteit op de situaties bedoeld in de Regeling beëindiging veehouderijtakken.
Reden daarvoor was dat het hier een gecompliceerde regeling betreft, waarbij
twijfel bestond of deze regeling als staatssteun moet worden aangemerkt. Het
aanmelden van meerdere regelingen tegelijk zou deze situatie nog gecompliceerder
hebben gemaakt. De melding is in handen van het eerstverantwoordelijke ministerie,
in casu het ministerie van LNV. Op 25 januari 2006 heeft de Europese
Commissie de toepassing van de fiscale faciliteit op de Regeling beëindiging
veehouderijtakken aangemerkt als een geoorloofde staatssteunmaatregel.
Deze toepassing kan dan ook op korte termijn worden geëffectueerd. Ook
voor de overige toepassingen zullen de Brusselse procedures zo spoedig mogelijk
worden afgewikkeld.Resultaat uit overige werkzaamheden (ROW)De leden van de fractie van het CDA informeren naar de reden van de doelstelling
om zoveel mogelijk belastingplichtigen gebruik te laten maken van de opting-in
regeling.Deze reden is niet gelegen in de bedoeling om de toepassing van het ROW-regime
onaantrekkelijk te maken. Doelstelling van de verruiming van de opting-in
mogelijkheid, die heeft plaatsgevonden bij de invoering van het ROW-regime,
was het opteren voor het loonbelastingregime voor een groter aantal belastingplichtigen
mogelijk te maken. Op deze wijze wordt aan belastingplichtigen een alternatief
geboden voor de administratieve lasten die toepassing van het ROW-regime met
zich zou kunnen brengen. De fictieve dienstbetrekking leidt immers tot eenvoud;
de inhoudingsplichtige draagt zorg voor de afdracht van loonbelasting en de
belastingplichtige krijgt mogelijk recht op onbelaste vergoedingen en verstrekkingen.
Ook voor de opdrachtgever kunnen er voordelen voortvloeien uit de opting-in
regeling. Daarnaast leidt de opting-in regeling voor de Belastingdienst tot
een lagere inzet van beoordelingscapaciteit. Deze voordelen zijn reden geweest
om de opting-in regeling binnen het bereik van een groter aantal belastingplichtigen
te brengen. Dit neemt echter niet weg dat de opting-in regeling voor de belastingplichtige
en zijn opdrachtgever nog steeds naar keuze kan worden toegepast.Terbeschikkingstellingsregeling (TBS)Onder verwijzing naar de in de evaluatie genoemde maatregelen ter verdere
stroomlijning van de terbeschikkingstellingregeling vragen de leden van de
fractie van het CDA of de TBS-regeling niet beperkt zou kunnen blijven tot
de (on)gehuwde (geregistreerde) partners en de minderjarige kinderen van de
ondernemer respectievelijk de aanmerkelijkbelanghouder.De terbeschikkingstellingsregeling is primair van toepassing op de door
deze leden genoemde (zeer) beperkte familiegroep. Alleen indien de terbeschikkingstellingregeling
kennelijk is gericht op het behalen van onwenselijke fiscale voordelen, is
de regeling van de terbeschikkingstelling – bij wijze van uitzondering –
van toepassing binnen een ruimere groep van verwanten. Met de dynamische norm
van de maatschappelijk ongebruikelijke terbeschikkingstelling wordt oneigenlijk
gebruik, bijvoorbeeld opzetjes waarbij personen betrokken zijn die net buiten
de beperkte familiegroep vallen – te denken valt aan meerderjarige kinderen –
tegen gegaan. De indruk bestaat dat hiermee constructies die leiden tot ongewenste
belastingarbitrage effectief worden tegengegaan.Situaties waarin echter geen sprake is van oneigenlijk gebruik, zoals
in het kader van bedrijfsopvolgingen in het MKB, of in geval van gefaciliteerde
Agaathleningen tussen ouders en kinderen, worden door de regeling niet getroffen. Met deze methodiek is het toepassingsbereik
van de regeling zodanig beperkt dat deze alleen geldt voor de gevallen waarin
dat – gezien de uitgangspunten – nodig is. Gelet het bescheiden
aantal aan de Belastingdienst voorgelegde rechtsvragen lijkt de praktijk met
deze norm uit de voeten te kunnen.Zoals gezegd bestaat de indruk dat hiermee constructies die leiden tot
ongewenste belastingarbitrage effectief worden tegengegaan. Dit laatste ook
in antwoord op de vraag van deze leden in hoeveel gevallen box-shopping is
voorkomen. Voortvloeiend uit de evaluatie is een aantal maatregelen ter verdere stroomlijning
van de terbeschikkingstellingsregeling aangekondigd. Ook is in het evaluatierapport
een onderzoek aangekondigd naar een signaal dat naar voren kwam uit de enquête
die in het kader van deze evaluatie is uitgevoerd onder belastingadviseurs.
De leden van de fractie van de VVD vragen hiernaar. In verband hiermee kan
het volgende worden opgemerkt. Uit genoemde enquete kwam naar voren dat ca.
65 (22%) van de 300 geënquêteerde belastingadviseurs het
eens was met de stelling dat de terbeschikkingstellingsregeling een zakelijke
bedrijfsopzet in de weg zou staan. Het nadere onderzoek was nodig omdat wij
dit signaal niet goed konden duiden. Ter uitvoering hiervan is navraag gedaan
bij een zestal gespecialiseerde belastingadviseurs verbonden aan verschillende
belastingadviesbureaus1. In zijn algemeenheid
wordt de stelling dat de terbeschikkingstellingregeling een zakelijke bedrijfsopzet
in de weg staat door de meeste respondenten niet onderschreven. Wel wordt
een aantal elementen in de regeling benoemd die in de praktijk als knelpunt
worden ervaren. Hierbij is gewezen op het ontbreken van ondernemingsgerelateerde
faciliteiten, waaronder de herinvesteringsreserve (HIR) en de landbouwvrijstelling.
Verder is gewezen op het ontbreken van faciliteiten in de overdrachtsbelasting
en de successiewet voor ter beschikking gestelde vermogensbestanddelen. Ten
slotte is gewezen op de gevolgen van het huwelijksvermogensrecht binnen de
terbeschikkingstellingsregeling.Uit dit oriënterende onderzoek concluderen wij dat het uit de oorspronkelijke
enquête opgekomen signaal inhoudelijk geen nieuwe gezichtspunten heeft
opgeleverd. Tegelijkertijd zijn de punten die ook in dit nadere onderzoek
naar voren zijn gekomen wel belangrijke signalen in het kader van deze evaluatie.
Het merendeel van de punten is overigens in het kader van de evaluatie reeds
eerder aan de orde geweest. Zo is ten aanzien van ter beschikking gesteld
vermogen in relatie tot andere belastingwetten, bijvoorbeeld de Successiewet
1956 en de Wet op belastingen van rechtsverkeer (ter zake van de overdrachtsbelasting),
opgemerkt dat TBS-vermogen niet gelijk gesteld kan worden met ondernemingsvermogen,
waardoor de in deze wetten geldende ondernemingsgerelateerde faciliteiten
niet van toepassing zijn op het ter beschikking gestelde vermogen. Feitelijk
wijkt dit punt nauwelijks af van de toekenning van ondernemingsfaciliteiten
(bijvoorbeeld de herinvesteringsreserve) ten aanzien van een ter beschikking
gesteld vermogensbestanddeel. Dit punt is hierboven al nader bezien. Op deze
plaats zij daarom kortheidshalve verwezen naar hetgeen hierover hiervoor is
opgemerkt.Verder kan worden opgemerkt dat de uitwerking van het huwelijksvermogensrecht
en de terbeschikkingstellingsregeling een punt betreft dat verheldering behoeft,
in het evaluatierapport is dit ook onderkend. Zoals in het evaluatierapport
aangegeven, zal dit punt dan ook worden meegenomen in de aangekondigde maatregelen
ter verdere stroomlijning van de terbeschikkingstellingsregeling.De leden van de fractie van de VVD stellen een aantal wijzigingen voor
van de TBS-regeling. Als eerste wordt genoemd een beperking van de TBS-regeling
tot 33% aandeelhouders. Zoals opgemerkt in de brief van 7 april
2006 heeft op verzoek van de Eerste Kamer2 een
integrale heroverweging van de terbeschikkingstellingsregeling plaats gehad
waarbij grondig naar vorm, inhoud en reikwijdte van de regeling is gekeken.
De door deze leden bedoelde variant is daarbij uitvoerig aan de orde geweest.
Daarbij is opgemerkt dat een criterium dat uitgaat van een hoger belang als
het ware zowel voor «grote» als «kleine» AB-houders
een optioneel stelsel creëert. Enerzijds kan een hoge drempel door een
grote AB-houder relatief eenvoudig worden omzeild door versnippering van de aandelen over de leden van de samenwerkende groep of door het plaatsen
van preferente aandelen bij een financiële instelling. Anderzijds zou
de houder van een «klein» AB met een belang van 20% die
wel onder de regeling wil vallen, ervoor kunnen kiezen zijn belang onder te
brengen in een personal holding. Alsdan ontstaat een 100%-belang waardoor
hij alsnog onder de regeling zou vallen. Dit effect is één van
de argumenten geweest waarom met ingang van 1 januari 1997 is gekozen
voor een 5%-criterium in het AB-regime. Met het genoemde criterium
van 33% zou zodoende de klok – voor wat betreft TBS-regeling –
weer worden teruggedraaid, hetgeen veel verder strekkende gevolgen heeft dan
het wegnemen van een knelpunt. Immers, hierdoor ontstaat een optioneel stelsel
waarin ondernemers in zekere zin zelf kunnen kiezen of zij met hun overige
vermogen onder box 3 willen vallen of onder de vermogenswinstbelasting in
box 1. Dit zou leiden tot arbitrageprocessen en voortdurende geschillen rondom
waarderingskwesties van structureel verliesgevende activiteiten die in de
terbeschikkingstellingsregeling (kunnen) worden gebracht. Verder bestaat de
indruk dat toepassing van de TBS-regeling bij houders van een klein AB slechts
in beperkte mate voorkomt. Indien de grens zou worden opgetrokken naar 33%,
zou in een veel groter aantal gevallen discussies ontstaan. De regeling zou
daardoor juist conflictgevoeliger worden, en – zoals hiervoor uiteengezet –
oneigenlijk gebruik uitlokken.Vervolgens noemen deze leden de mogelijkheid van de invoering van een
investeringsaftrek en een herinvesteringsreserve.Door de genoemde ondernemingsfaciliteiten van toepassing te laten zijn
op een terbeschikkingstelling wordt voorbij gegaan aan het doel van deze faciliteiten.
Bovendien zorgt de toepassing van deze faciliteiten op een terbeschikkingstelling
niet voor de gewenste allocatie van vermogensbestanddelen conform hun economische
werkelijkheid. Immers, de ondernemingsfaciliteiten zijn gericht op de continuïteit
of uitbreiding van de onderneming als duurzame organisatie van kapitaal en
arbeid. Bij personen die resultaat uit overige werkzaamheden genieten is nou
juist geen sprake van een dergelijke organisatie. Als dat wel het geval was,
zouden deze personen winst uit onderneming genieten en in aanmerking komen
voor de faciliteiten of zouden de desbetreffende vermogensbestanddelen tot
het vermogen van de aanmerkelijkbelangvennootschap behoren.Wel merk ik op dat op een terbeschikkingstelling de ruilarresten van toepassing
kunnen zijn. In het besluit van 27 april 20051
is dit recent nogmaals bevestigd. Indien een vermogensbestanddeel geruild
wordt tegen een ander vermogensbestanddeel, waarna sprake blijft van een vergelijkbare
werkzaamheid, hoeft niet afgerekend te worden over de gerealiseerde boekwinst.
De fiscale voordelen die volgen uit een herinvesteringsreserve zijn zodoende
voor een belangrijk gedeelte van toepassing op een ter beschikking gesteld
vermogensbestanddeel.Ten slotte wijzen deze leden op de mogelijkheid van het invoeren van verliesverrekening
zoals bij IB-winst en in de vennootschapsbelasting. Naar ik aanneem doelen
deze leden hierbij op het feit dat dergelijke verliezen thans onbeperkt voorwaarts
verrekenbaar zijn, terwijl reguliere verliezen uit werk en woning (box 1),
zoals verliezen die samenhangen met de terbeschikkingstellingsregeling, thans
worden verrekend met de inkomsten uit werk en woning van de drie voorafgaande
en acht volgende kalenderjaren. Opgemerkt kan worden dat in het kader van
de uitwerking van de nota «Werken aan winst; naar een laag tarief en
een brede grondslag» het voornemen bestaat om binnen box 1 te komen
tot één termijn voor verliesverrekening. Voorgesteld wordt om
verliezen te verrekenen met inkomsten uit werk en woning van drie voorafgaande
en negen volgende kalenderjaren. Het door deze leden gesignaleerde
onderscheid komt hiermee derhalve te vervallen.Vereenvoudiging van de herinvesteringsreserve (HIR)Zie hierboven onder de kop «Herinvesteringsreserve».Persoonsgebonden aftrek ook verrekenen met inkomen uit
het verledenDe leden van de fractie van de VVD waarom de persoonsgebonden aftrek voorzover
die niet verrekend kan worden in het jaar zelf, alleen verrekend kan worden
met inkomens van toekomstige jaren en niet met inkomens van voorafgaande jaren.
Deze kwestie is ook bij de Belastingherziening 2001 aan de orde gekomen1. Door verrekening van de persoonsgebonden aftrek, als
niet-box gebonden aftrek, met inkomens van de verschillende boxen in voorafgaande
jaren mogelijk te maken, zou cumulatie kunnen optreden met de achterwaartse
verliesverrekening van verliezen van de boxen 1 en 2. Voor die gevallen zou
moeten worden bepaald welke regeling voorrang heeft. Het ligt voor de hand
dat de verrekening van verliezen van de boxen 1 en 2 voorrang zou moeten hebben
boven de verrekening van de persoonsgebonden aftrek en de verrekening van
de verliezen van box 1 boven de verliezen van box 2. Dit zou de volgende consequenties
hebben. Een belastingplichtige heeft in 2005 een over dat jaar niet verrekenbare
persoonsgebonden aftrek van€ 5000. Deze wordt achterwaarts verrekend
met het box 1-inkomen van het jaar 2003 ad € 10 000. Vervolgens
heeft deze belastingplichtige in 2006 een verlies van box 1 ad € 10 000.
Op grond van de voorrangsregel moet de verrekening van de persoonsgebonden
aftrek uit 2005 met het box 1-inkomen over het jaar 2003 worden teruggenomen.
Vervolgens vindt verrekening van het box 1-verlies uit 2006 ad€ 10 000
met het box 1-inkomen van 2003 ad eveneens € 10 000 plaats.
De verrekening van de persoonsgebonden aftrek kan vervolgens met inkomen van
box 2 in het jaar 2003 of met inkomen van de boxen 1 en 2 in het jaar 2004
plaatsvinden. Dit voorbeeld laat zien dat achterwaartse verrekening van de
persoonsgebonden aftrek tot een verdere complicering van de verliesverrekeningsproblematiek
zou leiden. Het is niet wenselijk om alleen ten behoeve van een beperkt liquiditeitsvoordeel
een uitvoeringstechnisch wel zeer ingewikkelde regeling te creëren.TarievenDe leden van de fractie van het CDA vragen om een uitsplitsing van de
belastingschijven naar aantallen en bedragen. In tabel 3 treft u de opbouw
van de bruto en netto te betalen belasting per schijf. Tabel 3 Onderverdeling belastingen en premies volksverzekeringen
naar schijf (raming 2005) Schijfaantal indi-viduele belas-tingplichtigen naar hoogste schijfidem in % van
totaalBelastbaar bedrag
per schijf (€ mln)idem in % van totaalBruto opbrengst (€ mln)idem in % van totaalGeen schijf (= verlies)161 7861%– 1 748– 1%00%schijf 1 (16,50% of 34,40%)5 548 57846%158 65661%50 22354%schijf 2 (24,05% of 41,95%)3 895 81532%59 97423%23 51325%schijf 3 (42%)2 030 35817%26 77410%11 24512%schijf 4 (52%)552 7115%15 5836%8 1039% Totaal = bruto box 112 189 248100%259 239100%93 084100%wv belastingen    28 016 wv premies volksverzekeringen    65 068  Aantal belas-tingplichtigen     Box 2 (bruto opbrengst)37 918 8 267 2 067 Box 3 (bruto opbrengst)1 725 504 8 009 2 403        Totaal bruto opbrengst box 1, 2 en 3    97 553        Heffingskortingen    -/- 31 221        Netto opbrengst IB/LB premies volksverzekeringen    66 332 Het verschil tussen het gecombineerde belasting- en premietarief in de
tweede schijf en het belastingtarief in de derde schijf bedraagt in 2006 0,55%-punt
en bedroeg in 2005 0,05%-punt. De reden van dit geringe verschil –
de leden van de fractie van het CDA vragen daarnaar – ligt in de opbouw
van het gecombineerde tarief in de tweede schijf. Het tarief in de eerste
en tweede schijf bestaat behalve uit belastingen ook uit premies voor de volksverzekeringen
AOW, ANW en AWBZ. Hierdoor verschillen de tarieven in die twee schijven ook
tussen personen ouder en jonger dan 65 jaar. (Voor personen ouder dan 65 jaar
is het verschil tussen het tarief in de tweede en in de derde schijf 18,45%-punt).
Het kabinetsbeleid is er in de afgelopen jaren op gericht geweest om de overheidsfinanciën,
ondanks de economische tegenwind, op orde te houden. In dat kader zijn in
2004 en 2005 de lasten verzwaard, waarbij wel altijd rekening is gehouden
met een evenwichtige koopkrachtontwikkeling. Hierdoor is er in 2006 ruimte
ontstaan voor lastenverlichting, met als onderdeel een daling van het gecombineerde
belasting- en premietarief 2e schijf met 0,5% zodat de middeninkomens
meeprofiteren van de economische opgang.Gebruikloonregeling (fictief loon)De leden van de fractie van de VVD vragen wat de gevolgen zouden zijn
indien de gebruikelijkloonregeling zodanig wordt gewijzigd dat voor de toepassing
daarvan een bedrag wordt opgenomen van € 38 000 dan wel het
maximum van de tweede schijf (€ 30 631). Het huidige systeem
wordt dan gehandhaafd maar zonder de bepaling dat een DGA een salaris moet
hebben van ten minste 70% van het voor een dergelijke functie gebruikelijke
salaris dan wel het salaris van zijn bestbetaalde werknemer. Alleen indien
de vennootschap structureel onvoldoende winst maakt om dat te kunnen betalen,
wordt een lager bedrag toegestaan. Kan, zo vragen deze leden, oneigenlijk
gebruik van inkomensafhankelijke regelingen aldus niet eenvoudig worden bestreden?Om deze vragen te kunnen beantwoorden is het goed de doelen te memoreren
van de gebruikelijkloonregeling die, zoals ik hierna zal toelichten, in de
praktijk overigens doorgaans niet tot problemen leidt. Deze doelen zijn: 1. de regeling voorkomt dat een DGA gebruik maakt van inkomensafhankelijke
regelingen die niet tevens vermogensafhankelijk zijn;2. zij verzekert dat een DGA premie volksverzekeringen is verschuldigd;3. zij biedt een tegenwicht aan de inherente druk om de belastingheffing
bij de DGA over nettowinsten uit te stellen.Indien de gebruikelijkloonregeling in genoemde zin zou worden aangepast,
wordt het in bepaalde gevallen gemakkelijker om een lager loon toe te kennen
dan onder de huidige regeling. In dat geval wordt maar gedeeltelijk tegemoetgekomen
aan de hiervoor met 1 en 2 aangeduide doelen. Door aftrekposten (zoals negatieve
inkomsten uit eigen woning en uitgaven voor inkomensvoorzieningen) kan het
fiscale inkomen van DGA’s zo laag worden dat zij toch een oneigenlijk
gebruik van inkomensafhankelijke regelingen maken en dat de grondslag voor
de premie volksverzekeringen wordt uitgehold. Het hiervoor als derde genoemde
doel zou dan in het geheel niet worden gerealiseerd. Door een onzakelijk handelen –
het afzien van een in zakelijke verhoudingen passende arbeidsbeloning –
kan dan langdurig belastinguitstel worden bereikt. Dergelijke gevolgen zijn
niet gewenst.Hieraan doet niet af dat, zoals genoemde leden terecht opmerken, de vermogensbelasting
bij de Belastingherziening 2001 is afgeschaft waardoor DGA’s door het
afzien van salaris thans individueel fiscaal minder grote voordelen kunnen
behalen dan toen de gebruikelijkloonregeling is ingevoerd.Naar aanleiding van de vraag of met de genoemde wijziging niet moeizame
discussies met de inspecteur over de hoogte van het fictieve loon worden voorkomen,
merk ik op dat dergelijke discussies slechts bij uitzondering plaatsvinden.
Een belangrijke reden hiervoor is dat de gebruikelijkloonregeling bij lonen
van meer dan (met ingang van 1 januari 2006) € 39 000
een doelmatigheidsmarge heeft van 30%. Dit betekent dat de inspecteur,
tenzij het loon van de DGA lager is dan het loon van een andere werknemer
van de BV, pas tot correctie overgaat als het feitelijke loon minder dan 70%
bedraagt dan het bij de dienstbetrekking gebruikelijke loon. Daarmee heeft
de praktijk een zeer ruime marge die meestal voorkomt dat het gebruikelijke
loon moet worden vastgesteld.De leden van de fractie van de VVD vragen tevens naar de budgettaire consequenties
van een dergelijke wijziging. Deze consequenties zijn in sterke mate afhankelijk
van het gedrag van de DGA’s. Indien alle DGA’s hun loon zouden
verlagen tot de bedragen die genoemde leden suggereren, dan kan de directe
derving in de loonbelasting oplopen tot ongeveer € 1 miljard.bij
een bedrag van € 38 000 en ongeveer € 1,3 miljard
bij een bedrag van € 30 631. Daar staat tegenover dat de opbrengst
van de vennootschapsbelasting zal toenemen met ongeveer de helft van die bedragen.
Op de (ingehouden) extra winst ontstaat bovendien een (latente) claim in box
2.De gebruikelijkloonregeling leidt in de meeste gevallen niet tot veel
administratieve lasten. De gevolgen van een wijziging, waar de leden van de
fractie van de VVD naar vragen, zullen dus beperkt zijn. De regeling zorgt
ervoor dat vrijwel alle DGA’s voor uitbetaling van een dusdanig loon
kiezen dat een correctie met fictief loon – en de extra administratieve
lasten die daaraan zouden zijn verbonden – niet aan de orde komt. Degenen
die hun salaris om fiscale reden ongebruikelijk laag willen vaststellen, krijgen
echter te maken met weerwerk van de inspecteur en ik sluit niet uit dat de
daaraan verbonden irritatie zich vertaalt in klachten over de administratieve
lasten. Deze zijn echter inherent aan een antimisbruikbepaling. De leden van de fractie van de VVD vragen in te gaan op een artikel van
G. W. B. van Westen in NTFR 2006/683. Van Westen stelt voor de gebruikelijkloonregeling
af te schaffen. Dat betekent het volledig prijsgeven van de doelen van de
gebruikelijkloonregeling. Wij wijzen dit voorstel af. De wetgever legaliseert
dan ontgaansmogelijkheden, hetgeen onvermijdelijk leidt tot een ondermijning
van de belastingmoraal van de belastingplichtigen die deze voordelen niet
kunnen behalen.StakingswinstDe leden van de fractie van de VVD vragen wat het budgettaire beslag zou
zijn van invoering van een bijzonder tarief voor stakingswinst van bijvoorbeeld
35%. De budgettaire derving gemoeid met een bijzonder tarief van 35%
voor stakingswinst bedraagt ongeveer € 75 miljoen structureel per
jaar.Zij vragen tevens hoe vaak gebruik is gemaakt van de mogelijkheid om over
een periode van tien jaar renteloos uitstel van betaling te verkrijgen over
vrijgevallen overlijdenswinst en wat het budgettaire beslag van deze faciliteit
is. Het is tot onze spijt niet mogelijk gebleken om binnen de tijd van de
opstelling van deze nota naar aanleiding van het verslag de gevraagde gegevens
te verkrijgen.KostenaftrekDe leden van de fractie van de VVD vragen naar de rechtvaardiging van
de asymmetrische behandeling van enerzijds arbeidskosten die een werknemer
zelf draagt en anderzijds arbeidskosten die door de werkgever worden vergoed.
Aan de keuze voor het verschil in behandeling liggen de conflictgevoeligheid
van de aftrek van arbeidskosten en de daardoor opgeroepen uitvoeringsproblemen
ten grondslag. Hierbij dient ook te worden bedacht dat het verschil in behandeling
mede samenhangt met niet uit de wet voortvloeiende verschillen in arbeidsvoorwaarden.
Naar het oordeel van het kabinet ligt het op de weg van werkgevers om de noodzakelijke
door hun werknemers in verband met hun dienstbetrekking te maken kosten te
vergoeden.Vermeldenswaard is nog dat de Hoge Raad heeft geoordeeld dat deze uitgangspunten
in redelijkheid mochten worden gehanteerd1.Over het budgettaire effect van de aftrek van arbeidskosten die een werknemer
zelf draagt, zijn geen gegevens beschikbaar. Ervan uitgaande dat de arbeidskosten
aftrekbaar zouden worden voorzover zij uitgaan boven het equivalent van de
arbeidskorting, ligt het wel in de lijn der verwachting dat de kosten lager
zullen zijn dan de destijds verantwoorde opbrengst (€ 432 mln.)
van de afschaffing van de aftrekbaarheid. De arbeidskorting is in de afgelopen
jaren immers flink verhoogd.Procedureel/verhouding met de BelastingdienstDe leden van de fractie van de VVD informeren naar de mogelijkheid van
een automatische toekenning van uitstel tot 31 december voor IB-ondernemers
en BV’s, welke in het voorafgaande jaar reeds meeliepen in een becon-uitstelregeling.
Het door genoemde leden gevraagde automatische uitstel stuit bij ons op bezwaren.
In de uitstelregeling voor belastingconsulenten (de beconregeling) moet een
belastingconsulent namens zijn cliënt(en) jaarlijks uitstel van het indienen
van de IB- of VPB-aangifte vragen. Het vragen van uitstel betekent dus geen
administratieve last voor de ondernemer. Het automatisch verlenen van uitstel
zou niet stroken met het in de wet vastgelegde uitgangspunt dat bij aanslagbelastingen
alleen uitstel kan worden verleend indien de belastingplichtige daarom verzoekt. Een jaarlijks verzoek is temeer nodig omdat ondernemers kunnen wisselen
van belastingconsulent.Er is ook een andere omstandigheid die zich verzet tegen het automatisch
verlenen van uitstel in de door vragenstellers beoogde zin. De beconregeling
is totstandgekomen in nauw overleg met de koepelorganisaties van belastingconsulenten
en accountants. Eén van de doelstellingen van de huidige beconregeling
is het bereiken van een gelijkmatige spreiding van aangiften over het jaar.
Dit gebeurt door het verdelen van de in te leveren IB- en VPB-aangiften in
tien porties. Deze spreiding is van belang voor de logistieke processen van
zowel de belastingconsulenten als de Belastingdienst. Het verschuiven van
de uiterste inleverdatum van ondernemersaangiften van 1 april (IB) resp.
1 juni (VPB) naar 31 december van het jaar zou naar verwachting
opnieuw leiden tot een massale aangiftestroom op één moment
in het jaar.Overigens is het zo dat ondernemers en BV’s die in een bepaald jaar
meelopen in een becon-uitstelregeling er in het algemeen wel op kunnen rekenen
dat zij ook in volgende jaren in die uitstelregeling zullen vallen.XNoot1Samenstelling: Leden: Van der Vlies (SGP), Crone (PvdA), Bakker (D66),
Hofstra (VVD), De Haan (CDA), Bussemaker (PvdA), Vendrik (GL), Halsema (GL),
Kant (SP), Blok (VVD), Ten Hoopen (CDA), ondervoorzitter, Smits (PvdA), De
Pater-van der Meer (CDA), Van As (LPF), Tichelaar (PvdA), voorzitter, Koopmans
(CDA), Van Vroonhoven-Kok (CDA), Varela (LPF), De Nerée tot Babberich
(CDA), Fierens (PvdA), Aptroot (VVD), Smeets (PvdA), Heemskerk (PvdA), Dezentjé
Hamming (VVD), Van Egerschot (VVD), Irrgang (SP) en Willemse-van der Ploeg
(CDA).Plv. leden: Rouvoet (CU), Koenders (PvdA), Dittrich (D66), Balemans (VVD),
Kortenhorst (CDA), Vacature (PvdA), Duyvendak (GL), Van Gent (GL), Vacature
(algemeen), De Krom (VVD), Atsma (CDA), Dijsselbloem (PvdA), Omtzigt (CDA),
Eerdmans (LPF), Noorman-den Uyl (PvdA), Mosterd (CDA), De Vries (CDA), Hermans
(LPF), Mastwijk (CDA), Stuurman (PvdA), Luchtenveld (VVD), Blom (PvdA), Douma
(PvdA), De Vries (VVD), Van Beek (VVD), Gerkens (SP) en Rambocus (CDA).XNoot1Kamerstukken II, 2005/06, 29 362, nr. 91.XNoot2Kamerstukken II, 2005/06, 29 515, nr. 143.XNoot3Bijlage bij Kamerstukken II, 2005/06, 30 306, nr. 43.XNoot4Kamerstukken II, 2005/06, 29 515, nr. 135.XNoot5Kamerstukken II, 1999/2000, 26 727, nr. 5, blz. 119.XNoot1Zie Voorjaarsnota 2006, Kamerstukken II, 2005/2006, 30 560, nr. 1.XNoot1Rob Euwals: Belastingherziening 2001 en de werkgelegenheid van vrouwen;
Een analyse op basis van de Enquête Beroepsbevolking, CPB-Document 100,
bijlage 6 bij het evaluatierapport.XNoot1Zie voor een uitgebreide evaluatie van het heffingvrije vermogen bijlage
8 bij de evaluatie belastingherziening.XNoot1Zie ook het besluit van 27 maart 2006, nr. CPP2006/639M, Stcrt. nr.
64.XNoot1Revenue Ruling 2002–16, gepubliceerd in de Internal Revenue Bulletin
2002–15 van 15 april 2002.XNoot1Kamerstukken II, 2005/06, 30 300 IXB, nr. 12.XNoot1Kamerstukken II, 2004/05, 30 107, nr. 2, blz. 20.XNoot2Rapport van de Werkgroep Evaluatie en herziening fiscale tegemoetkomingen
en faciliteiten voor ondernemers d.d. 29 juli 1998 (Fin-98-746).XNoot3Rapport van de Werkgroep Fiscale opties bij herstructurering op bedrijfsniveau
in de land- en tuinbouw d.d. 1 mei 2000 (Fin 00–431).XNoot4Stb. 2000, 567.XNoot1Kamerstukken II, vergaderjaar 2005/06, 30 572, nr. 2.XNoot1Kamerstukken II, 1999/2000, 26 727, nr. 80, blz. 22.XNoot2Nr. CPP 2001/1419M.XNoot3EIM: Ondernemen makkelijker en leuker? Evaluatie zelfstandigenaftrek en
enkele andere fiscale instrument gericht op ondernemerschap, nog te verschijnen.XNoot1Onder meer Hof Leeuwarden d.d. 19 november 2004, nr. 03/0876, V-N
2005/11.8 en Hof ’s-Gravenhage 7 september 2005, nr. 04/2934, V-N
2006/5.10.XNoot2Zie P. Kavelaars en B. F. Schuiver «Ondernemerschap in de inkomstenbelasting»,
TFO 2003.XNoot1Wet van 15 december 2005, houdende wijziging van enkele belastingwetten
(Belastingplan 2006), Stb. 683.XNoot1Kamerstukken II, 2005–2006, 29 826, nr. 17.XNoot2Invorderingswet 1990, artikel 25, achttiende lid.XNoot3Kamerstukken II, 2005–2006, 30 300, nr. 56 en 57.XNoot1Berk, Deloitte, Ernst&Young, Gibo groep, KPMG Meijburg, PricewaterhouseCoopers.XNoot2Motie van het lid Rensema c.s., Kamerstukken I, 1999/2000, 26 727
en 26 728, nr. 202d.XNoot127 april 2005, CPP2005/1041M.XNoot1Kamerstukken II, 1999/2000, 26 727, nr. 7, blz. 97.XNoot1Arrest van 8 juli 2005, nr. 39 870, onder meer gepubliceerd
in BNB 2005/310. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-30375-4.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl