Wet onafhankelijke post- en telecommunicatie autoriteit; Nota n.a.v. het verslag
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-11 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 25128, nr. 7

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum indiening

27-03-1997

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1996-1997

25128 nr. 7

18-03-1997

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaam1. ALGEMEEN 1. Inleiding 1.1 Achtergrond1.2 Waarom een zelfstandig bestuursorgaan?1.3 Taken van het zbo in hoofdlijnen1.4 Mogelijkheid van beroep2. Het kabinetsbeleid op het gebied van zbo's 2.1 Recente standpuntbepaling en 2.2 Toetsing aan de Aanwijzingen
voor de regelgeving3. Taken van het zbo 3.1 Algemene omschrijving 3.2 Het toezicht op de naleving van de Postwet, de Wet
op de telecommunicatievoorzieningen en de Vergunningenwet kabelgebonden infrastructuur3.3 Het verrichten van diverse uitvoeringstaken 3.3.1 Het beheer en de uitgifte van nummers3.3.2 Vergunningverlening3.4 Beslechten van interconnectiegeschillen4. Andere beleidsterreinen 4.1 Frequentiebeheer4.2 Mededingingstoezicht4.3 Relatie met het mediatoezicht5. Instrumenten van het zbo 5.1 Sancties6. De ministeriële verantwoordelijkheid en de relatie
met het zbo 6.1 Instrumenten van de minister6.2 De werkrelatie tussen het zbo en het ministerie6.3 Toekenning van rechtspersoonlijkheid7. Het advies van de Raad voor Verkeer en Waterstaat 7.1 Beoordeling8. Organisatorische en financiële aspecten 8.1 Organisatorische aspecten 8.1.1 Samenstelling en werkwijze van het college8.2 Financiële aspecten9. Personele consequenties 9.1 Kwaliteitseisen9.2 Rechtspositie10. EvaluatieII ARTIKELEN Artikel 11Artikel 15Artikel 26III TEN AANZIEN VAN DE POSTWETIV OVERIGOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 25128Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 88 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
25 128Regels inzake instelling van een college voor de post- en telecommunicatiemarkt
(Wet Onafhankelijke post- en telecommunicatieautoriteit)nr. 7NOTA NAAR AANLEIDING VAN HET VERSLAGOntvangen 18 maart 1997 1. ALGEMEEN 1. Inleiding 1.1 AchtergrondMet belangstelling heb ik kennis genomen van de inhoud van het verslag.
Tot mijn genoegen heb ik geconstateerd dat de fracties die een reactie hebben
gegeven op hoofdlijnen kunnen instemmen met de inhoud en de strekking van
het voorliggende voorstel van wet.Bij de behandeling van de opmerkingen en vragen van de leden van de fracties
is voor zover mogelijk de volgorde van het verslag aangehouden. Op een enkele
plaats is hiervan afgeweken en zijn enkele vragen en opmerkingen onderwerpsgewijs
behandeld. Voorafgaand aan de beantwoording van de gestelde vragen merk ik
het volgende op. Oorspronkelijk was het de bedoeling van de regering om het
onafhankelijk toezichtsorgaan tot stand te brengen in het kader van de herziening
van de Wet op de Telecommunicatievoorzieningen (Wtv) per 1-1-1998. Op aandringen
van de Kamer is de instelling van het zbo daarvan losgekoppeld. In het voorliggende
wetsvoorstel worden dan ook uitsluitend de institutionele aspecten van de
instelling van het zbo geregeld, en zijn de bevoegdheden die aan het zbo worden
toegekend volledig ontleend aan de ongewijzigde wet- en regelgeving op telecommunicatie-
en postgebied. Het voorliggende wetsvoorstel hevelt slechts een aantal bestaande
bevoegdheden, die nu bij de minister van Verkeer en Waterstaat berusten, over
naar het zbo. Hiermee is voor wat betreft de inhoudelijke kant van de regelgeving
uitgegaan van de status quo. Dit is het gevolg van de eerder genoemde ontkoppeling.
Zou een en ander in één wetswijziging zijn ondergebracht, dan
was de door de Kamer beoogde versnelling van de instelling van het zbo niet
tot stand gebracht. Veel van de in het verslag aangesneden vraagstukken betreffen
niet de institutionele aspecten van dit zbo, maar de inhoud van toekomstige
telecommunicatieregelgeving. Hoewel ik in deze nota zal trachten ook deze
vragen zo goed mogelijk te beantwoorden, wijs ik erop dat als gevolg
van de genoemde ontkoppeling thans de institutionele regeling van het zbo
aan de orde is.Voor een beantwoording van de vraag van de leden van de D66-fractie over
aanstelling van een boete inspecteur verwijs ik naar paragraaf 5.1 van deze
nota. 1.2 Waarom een zelfstandig bestuursorgaan?Naar aanleiding van vragen van de leden van de PvdA-fractie merk ik het
volgende op. In het advies van de Raad van State wordt gesteld dat het onderhavige
toezicht een taak is van een zodanig algemeen maatschappelijk en economisch
belang dat de minister terzake volledige zeggenschap zou moeten behouden.
Als reactie daarop heeft het kabinet toegelicht dat in specifieke gevallen
het algemeen en economisch belang méér gediend kan zijn door
een andere keuze. Dat deze afweging in dit geval ook naar die kant is uitgevallen,
is in een nadere motivering in de paragrafen 1–3 van het nader rapport
en in paragraaf 1.2 van de daaraan aangepaste memorie van toelichting uiteengezet,
in welk kader ook is betoogd welke maatschappelijke en economische belangen
zijn meegewogen. Kortheidshalve verwijs ik hiernaar. Of met het wetsvoorstel
ook een «zo groot mogelijke» afstand tussen minister en zbo tot
stand wordt gebracht kan alleen worden beantwoord tegen de achtergrond van
de vraag, wat binnen de voor de instelling van zbo's geldende kaders onder
«zo groot mogelijk» moet worden verstaan. De grenzen waarbinnen
de zelfstandigheid van zbo's kan worden bepaald zijn getrokken in ons staatsrecht
en in het recent geformuleerde beleid inzake zelfstandige bestuursorganen,
dat door de Kamer is onderschreven en dat is neergelegd in de Aanwijzingen
inzake zelfstandige bestuursorganen. Naar mijn mening is met het onderhavige
wetsvoorstel de ruimte die binnen de Aanwijzingen is gelaten, optimaal benut,
en zou de vraag of een «zo groot mogelijke» afstand tot stand
wordt gebracht bevestigend moeten worden beantwoord. Overigens moet naar mijn
mening de afstand tussen de OPTA en het ministerie in een aantal opzichten
juist zo gering mogelijk zijn: het gaat daarbij om het opbouwen van relaties
waardoor de praktijkinzichten die de OPTA bij zijn taakuitvoering opdoet kunnen
blijven doordringen tot de beleidsvoorbereiding van het departement, en omgekeerd
dat de OPTA tijdig geïnformeerd wordt over c.q. betrokken raakt bij de
voorbereiding van nieuw beleid en regelgeving die voor zijn taakuitoefening
relevant is. In die zin moet er sprake zijn van enerzijds voldoende institutionele
waarborgen voor een onafhankelijke uitvoering van de taken van de OPTA, terwijl
anderzijds tegelijkertijd de organisatorische nadelen van het scheiden van
beleid en uitvoering zo veel mogelijk door nauwe samenwerking worden weggenomen.Naar aanleiding van de vragen van de leden van de PvdA-fractie over het
toekennen van regelgevende bevoegdheid aan de OPTA merk ik het volgende op.
Deze leden vragen waar de grenzen liggen bij de bepaling van de taakafbakening
tussen beleidsbepaling c.q. regelgeving enerzijds en uitvoering anderzijds.
In feite ligt die grens bij de wetgevende bevoegdheid: aan justitiabelen kunnen
slechts verplichtingen worden opgelegd door de wetgever of door een bestuursorgaan
dat daartoe krachtens de wet bevoegd is. De vraag wat de grens is bij het
toekennen van regelgevende bevoegdheden aan zbo's is verder beleidsmatig bepaald.
In het in de Aanwijzingen inzake zbo's verwoorde kabinetsbeleid is een belangrijk
uitgangspunt dat aan zbo's slechts die bevoegdheden worden toegekend, waarvan
de uitoefening is gebonden aan vooraf bepaalde normen. Regelgevende bevoegdheden
moeten daarmee in beginsel blijven vallen onder de volledige ministeriële
verantwoordelijkheid, en daarmee onder de volledige parlementaire controle. Aanwijzing 124f bepaalt hierover dat als uitzondering op deze regel
slechts regelgevende bevoegdheden aan zbo's kunnen worden toegekend:«a. voor zover het betreft organisatorische of technische onderwerpen,
ofb. in bijzondere gevallen mits voorzien is in de bevoegdheid tot goedkeuring
van de regeling door een minister».In het onderhavige wetsvoorstel is niet gekozen voor het verlenen van
regelgevende bevoegdheden aan de OPTA. De motieven die aanleiding geven tot
instelling van het zbo hebben vooral betrekking op de vraag of bij de toepassing
van regelgeving in individuele gevallen een (schijn van) bevoordeling van
KPN zou kunnen voorkomen; bij de totstandkoming van de regelgeving zelf bieden
de aan het regelgevend proces noodzakelijkerwijs verbonden openbaarheid en
de daardoor meer effectief toepasbare parlementaire controle voldoende waarborgen.De leden van de CDA-fractie hebben gevraagd naar de totstandkoming van
een nader regelgevend kader voor interconnectie. In de memorie van toelichting
bij het wetsvoorstel is aan dit onderwerp specifiek aandacht besteed omdat
het geven van een oordeel in interconnectiegeschillen aan de OPTA wordt opgedragen,
hoewel daarbij tegen de achtergrond van het kabinetsbeleid relatief ruime
discretionaire bevoegdheden worden toegekend. Het kabinet acht die beoordelingsruimte
toch aanvaardbaar. Normering vooraf is voor de uitoefening van deze bevoegdheden
slechts beperkt mogelijk gelet op het feit dat de precieze aard van door partijen
aanhangig gemaakte geschillen niet op voorhand valt te definiëren. Bij
uitstek de beslechting van deze geschillen gaat gepaard met een belangenafweging
tussen individuele bedrijven, waaronder KPN, waarbij elke schijn van belangenverstrengeling
moet worden uitgesloten.Toch is het gewenst marktpartijen meer houvast te geven over de vraag
langs welke lijnen de toezichthouder van zijn bevoegdheid gebruik zal gaan
maken. Teneinde de gedragslijn van de toezichthouder bij een eventueel beroep
op geschilbeslechting meer voorspelbaar te maken is met betrekking tot interconnectie
tussen de concessiehouder en de mobiele vergunninghouders in 1995 een aantal
regels gepubliceerd (Richtsnoeren interconnectie, Staatscourant 189, 29 september
1995). Het ligt in de bedoeling dat ook voor interconnectie tussen concessiehouder
en infrastructuurvergunninghouders zulke richtsnoeren worden gepubliceerd.
In verband met de prioriteit, die bij de inzet van schaarse capaciteit binnen
het ministerie op dit gebied is gegeven aan de opstelling van de herziene
Wtv, is dit nog niet gelukt. Het ligt thans in het voornemen om in maart 1997
concept-richtsnoeren te publiceren en daarover de markt te consulteren, waarna
in april 1997 de vaststelling van de richtsnoeren zal plaatsvinden. In de
consultatieprocedure zullen zo veel mogelijk die principiële aspecten,
die verbonden zijn aan lopende geschilprocedures, worden meegenomen. Bij de
herziening van de Wtv zal worden bezien in hoeverre lagere regelgeving op
het gebied van interconnectie nodig is, waarbij zo veel mogelijk continuïteit
met de thans te ontwikkelen richtsnoeren wordt nagestreefd.Het feit dat de regelgevende bevoegdheid blijft berusten bij de minister
van Verkeer en Waterstaat houdt niet automatisch in, dat minder snel geanticipeerd
of gereageerd zou kunnen worden op vanuit de marktsituatie voortkomende behoefte
aan aanpassing of aanvulling van regelgeving. De beoogde onafhankelijkheid
van de OPTA bij zijn taakuitoefening staat niet in de weg, dat tussen de OPTA
en het ministerie een zodanig nauw samenwerkingsverband wordt opgebouwd, dat
zonder vertraging gereageerd kan worden op de behoefte aan aanvullend beleid
en (aanpassing van) regelgeving. In het door artikel 18 van het onderhavige
wetsvoorstel voorgeschreven «informatiestatuut» zullen afspraken
worden opgenomen teneinde te verzekeren dat de OPTA in de gelegenheid
zal worden gesteld zijn deskundige inzichten in te brengen omtrent voorgenomen
nieuw beleid of regelgeving, of ter initiëring daarvan.Naar aanleiding van de vraag van de leden van de PvdA-fractie over de
verhouding tussen de taakverdeling tussen de OPTA en de motie-Van Zuijlen
c.s. (II, 1994/95, 23 900 XII, nr. 12) merk ik op dat de beoogde taakverdeling
mijns inziens inderdaad volledig overeenkomt met de door de Kamer in deze
motie gevraagde «scheiding tussen de ordenende taak enerzijds en toezicht
en controle anderzijds» door instelling van een zbo «dat zich
bezig gaat houden met (mededingings)toezicht, controle en interconnectievoorwaarden».In de Aanwijzingen is, onder meer naar aanleiding van een kritische rapportage
van de Algemene Rekenkamer over gebrekkige regeling van de relaties tussen
zbo's en verantwoordelijke bewindspersonen en mede op aandringen van de Tweede
Kamer, een reeks «standaard» instrumenten opgenomen die in de
institutionele relatie tussen bewindspersonen en elke zbo aanwezig zouden
moeten zijn. De bepaling dat het zbo een jaarverslag moet opstellen en daarin
onder meer moet ingaan op de doelmatigheid en doeltreffendheid van zijn taakuitoefening
is zo'n standaard instrument, en ik heb geen aanleiding gezien om in dit geval
afwijking van de Aanwijzingen te bepleiten. Ook de bevoegdheid van de minister,
algemene aanwijzingen te geven aan de OPTA is in overeenstemming met het kabinetsbeleid
inzake zbo's. Daar deze bevoegdheid zich uitdrukkelijk niet uitstrekt tot
individuele beslissingen van het zbo, wordt de beoogde onafhankelijkheid van
het zbo bij de toepassing van regelgeving in individuele gevallen daardoor
niet aangetast. Bovendien onttrekt zich een gegeven algemene aanwijzing niet
aan de openbaarheid, waardoor deze bloot staat aan publiek debat en parlementaire
controle en de (schijn van) belangenverstrengeling kan worden voorkomen.Op de vragen van de leden van de PvdA-fractie met betrekking tot de vereiste
goedkeuring van sanctionerende besluiten van het college kom ik hieronder
in paragraaf 5.1 terug.Leden van verschillende fracties hebben gevraagd naar vergelijkingen met
in het buitenland gekozen bestuurlijke oplossingen voor het toezicht. Binnen
de EU zijn in het Verenigd Koninkrijk, Frankrijk, Zweden, Denemarken, Finland,
Portugal en België inmiddels toezichtsorganisaties opgebouwd die in uiteenlopende
mate onafhankelijk zijn van de ministeries met beleidsverantwoordelijkheid
voor telecommunicatie en post; in Duitsland, Italië, Spanje en Ierland
is het voornemen tot instelling van zo'n onafhankelijke toezichtsorganisatie
in verschillende stadia van voorbereiding. Per Lid-Staat worden bestuurlijke
oplossingen gekozen die zo goed mogelijk passen in het staatsrecht en in de
politieke cultuur van het desbetreffende land. De EU-regelgeving gaat uit
van een van de (dominante) operator(s) onafhankelijke toezichthouder. De vorm
waarin dit wordt geëffectueerd is in beginsel overgelaten aan de Lid-Staten.
Wel heeft de Europese Commissie zich in dit verband uitgesproken over hoe
de onafhankelijkheid meer concreet verzekerd moet worden (Verklaring van de
commissie van 27 juni 1996, ten behoeve van de Raadsnotulen, in verband met
artikel 5A van de voorgenomen herziening van richtlijn 90/387/EG). De commissie
waarschuwt er in dit verband bijvoorbeeld expliciet voor dat commercieel gevoelige
informatie die door de onafhankelijke toezichthouder wordt verkregen niet
mag worden overgedragen aan de aandeelhouder van de operator, die het zou
kunnen gebruiken om concurrentievoordeel te verkrijgen. Op dit onderdeel kom
ik nog terug in paragraaf 6.2 naar aanleiding van de vragen van de PvdA-fractie
ten aanzien van gegevensverstrekking van het OPTA aan de minister. Ook in andere landen van de Europese Unie zijn regelgevende bevoegdheden
in elk geval waar het gaat om de telecommunicatiesector niet aan onafhankelijke
bestuursorganen opgedragen. In de Verenigde Staten heeft de Federal Communication
Commission (FCC) wel de bevoegdheid tot het opstellen en voorschrijven van
aanvullende en uitvoerende regels binnen de principes en uitgangspunten van
de wet. Per land is voorts een eigen keuze gemaakt over de vraag of er landelijke
vergunningen worden afgegeven onder de huidige of toekomstige wetgeving, en
wie die vergunningen verstrekt. Kortweg kan worden gesteld dat in die landen
van de Europese Unie waar landelijke vergunningen worden afgegeven deze vergunningen
altijd door de verantwoordelijke minister worden afgegeven. Enige uitzondering
hierop vormt Zweden, waar de liberalisering zover is dat door de onafhankelijke
regulator strikt regelgebonden autorisaties kunnen worden afgegeven.Ik meen dat de voorgestelde institutionele onafhankelijkheid van OPTA
de vergelijking met bestuurlijke oplossingen in de genoemde landen heel goed
kan doorstaan. Dat geldt ook voor de vergelijking met de FCC in de Verenigde
Staten. Bij de beoordeling van de onafhankelijkheid van een toezichthoudend
orgaan is naar verwachting niet de voor een land specifieke bestuurlijke constructie
relevant, maar de vraag of binnen die constructie Amerikaanse bedrijven, die
actief zijn in een buitenlandse markt, kunnen rekenen op een non-discriminatoire
behandeling. Het wetsvoorstel biedt daarvoor mijns inziens alle waarborgen. 1.3 Taken van het zbo in hoofdlijnenDe leden van de fracties van PvdA en VVD hebben gevraagd naar de veranderingen
die in de taak van de OPTA zullen optreden als gevolg van de herziening van
de Wtv per 1 januari 1998. Zoals in par. 1.2 uiteengezet is, leidt de ontkoppeling
van de institutionele regeling van het zbo en de herziening van de Wtv ertoe,
dat daarop nu nog niet in details zicht kan worden geboden. Wel is reeds aan
de hand van de Europese richtlijnen, die in de herziene wetgeving moeten worden
geïmplementeerd, een aantal voorbeelden te geven van belangrijke veranderingen:– de toegang tot de telecommunicatiemarkt zal in beginsel niet langer
gebonden zijn aan de verlening van concessies of vergunningen, hiervoor in
de plaats komt een systeem van registraties;– de verplichtingen waaraan marktpartijen gebonden zijn vloeien
direct voort uit wet- en regelgeving, waarbij een onderscheid zal worden gemaakt
tussen partijen met en zonder «aanmerkelijke macht» op de relevante
markt. Het voornemen bestaat de OPTA te belasten met de aanwijzing van marktpartijen
met aanmerkelijke marktmacht;– het toezichtssysteem op KPN zal, voor wat betreft telecommunicatie,
niet langer zijn verbonden aan het begrip «concessiehouder». De
positie van KPN zal in belangrijke mate worden bepaald door zijn aanwijzing
als partij met aanmerkelijke marktmacht;– dit heeft bijvoorbeeld tot gevolg dat het huidige tariefbeheersingssysteem,
dat slechts normen bevat ter beperking van het tempo van stijging van gewogen
tariefgemiddelden, komt te vervallen en dat voor specifieke vooraf aangewezen
diensten zoals spraaktelefonie het beginsel van kostenoriëntatie zal
gaan gelden, zoals dat nu reeds geldt voor huurlijnen;– als gevolg van de interconnectierichtlijn wordt de betrokkenheid
van de toezichthouder bij interconnectie vergroot en worden zijn bevoegdheden
versterkt.Ik volsta hier met deze voorbeelden en verwijs overigens naar de aan de
Kamer toegezonden stukken inzake de uitgangspunten die bij de herziening van
de Wtv worden gehanteerd (Kamerstukken II, vergaderjaar 95/96, nr. 21 693,
35). Naar aanleiding van een vraag van de leden van de VVD-fractie merk ik
op dat het niet in de bedoeling ligt de onderhavige, institutionele regeling
van de OPTA in de herziene Wtv te integreren omdat de OPTA ook taken uitvoert
op het gebied van de Postwet.Het wetsvoorstel is op 27 februari 1997 aan de Raad van State voorgelegd
voor advies. Wanneer de herziene Wtv de Kamer zal bereiken is afhankelijk
van de vraag wanneer de Raad van State daarover advies zal uitbrengen en van
de inhoud van dat advies. Ik streef er echter naar dat de Kamer zo mogelijk
nog voor, doch uiterlijk direct na het zomerreces de behandeling van de herziene
Wtv zal kunnen doen aanvangen.Met de leden van de PvdA-fractie ben ik van mening dat het van groot belang
is om de mensen die de regels moeten (gaan) toepassen te betrekken bij het
opstellen van de regels. Uit het feit dat beleidsanalyse als zodanig in het
wetsvoorstel niet is genoemd als een van de taken van de OPTA mag derhalve
niet worden afgeleid dat de OPTA geen inbreng zal kunnen leveren in het proces
van beleidsvoorbereiding en regelgeving. Zoals in de vorige paragraaf opgemerkt
ligt het in mijn bedoeling om in het in artikel 18 van de wet voorziene informatiestatuut
afspraken neer te leggen omtrent de wijze waarop de OPTA daartoe in de gelegenheid
zal worden gesteld. Betrokkenheid van de uitvoerende organisatie bij beleid
en regelgeving behoort, zoals ook in andere sectoren van mijn departement,
een normale gang van zaken te zijn die geen speciale wettelijke grondslag
behoeft. Dit soort inbreng is gebaseerd op de praktische expertise die de
uitvoeringsorganisatie heeft, zowel omtrent de vraag wat de markt nodig heeft
als met betrekking tot de uitvoerbaarheid van beleid en regels; het als afzonderlijke
taak bestempelen van «beleidsanalyse» is daarvoor niet nodig en
zou een bredere, minder praktijkgerelateerde en meer academische of algemeen-politieke
advisering kunnen suggereren waarvoor de OPTA niet is bedoeld.Vooruitlopend op de totstandkoming van de OPTA wil ik de beoogde leden
van het college betrekken bij de relevante beleidsvormende en regelgevende
activiteiten die voor de OPTA van belang zijn. Het gaat daarbij om de herziene
Wtv met zijn lagere regelgeving, om het meergenoemde informatiestatuut en
om de beleidsvorming in het kabinet omtrent de relatie tussen algemeen en
specifiek mededingingstoezicht.Op de vraag van de VVD-fractie of binnen afzienbare tijd een telecommunicatiemarkt
met normale concurrentieverhoudingen kan worden gerealiseerd merk ik het volgende
op. Het college is er inderdaad juist voor ingesteld om normale concurrentieverhoudingen
te helpen bevorderen. Hiertoe heeft het college naar mijn oordeel de nodige
taken en bevoegdheden bij dit wetsvoorstel toegedeeld gekregen. In hoeverre
daadwerkelijk volledige marktwerking tot stand komt, is echter niet alleen
afhankelijk van het college, maar ook van initiatieven in de markt. Overigens
moet niet de illusie worden gewekt dat zeker is dat reeds binnen enkele jaren
volledige marktwerking tot stand zal komen. Ik verwijs hiervoor naar de situatie
in Engeland, waar Oftel reeds 10 jaar operationeel is, terwijl de dominante
operator BT nog steeds 85% van de markt beheerst. Overigens kan de Engelse
situatie natuurlijk niet zonder meer als voorbeeld worden genomen, zodat het
zeker denkbaar is dat in Nederland sneller sprake zal zijn van volledige marktwerking.
Een voorspelling op dit punt lijkt echter niet goed mogelijk. Op de relatie
tussen de verschillende toezichthouders op het gebied van algemeen mededingingstoezicht,
telecommunicatie en post, etherordening en media kom ik in het navolgende
terug. 1.4 Mogelijkheid van beroepDe leden van de PvdA-fractie hebben gevraagd naar de achtergrond van de
concentratie van rechtsmacht in eerste aanleg bij de rechtbank in Rotterdam.
De Raad van State heeft, in zijn advies twee verschillende rechtsgangen binnen
één wet te voorkomen, inderdaad de rechtbank te Den Haag genoemd,
mogelijk aansluitend bij het feit dat in het oorspronkelijk aan de Raad voorgelegde
wetsvoorstel één van die rechtsgangen bij de Haagse rechtbank
begon. Naar aanleiding van de opmerkingen van de Raad – het advies te
komen tot één rechtsgang overnemend – is aansluiting gezocht
bij de ontwerp Mededingingswet, waarbij is gekozen voor concentratie van de
rechtsmacht in eerste aanleg bij de rechtbank te Rotterdam. Hierdoor kan ook
bij het gerecht in eerste aanleg expertise worden opgebouwd, waarbij de keuze
voor de rechtbank te Rotterdam is ingegeven door de wens tot werklastspreiding. Het komt mij voor dat er geen redenen zijn om in de Mediawet eveneens
te kiezen voor de rechtsgang die in navolging van de Mededingingswet is voorzien
in de Wet op de telecommunicatievoorzieningen. 2. Het kabinetsbeleid op het gebied van zbo's 2.1 Recente standpuntbepaling en 2.2 Toetsing aan de Aanwijzingen
voor de regelgevingDe leden van de PvdA-fractie hebben gevraagd naar de verhouding tussen
de meer algemene betekenis van de Aanwijzingen inzake zbo's en de bijzondere
omstandigheden in de telecommunicatiesector. De Aanwijzingen bieden een kader
om te beoordelen en te motiveren, of in een specifieke situatie de instelling
van een zbo gerechtvaardigd is. Blijkens het wetsvoorstel en de daarin opgenomen
onderbouwing is het mogelijk geweest op basis van de Aanwijzingen de instelling
van een zbo voor de telecommunicatiesector te legitimeren. De Aanwijzingen
blijken, hoewel zij dwingen tot een bepaalde manier van analyseren en onderbouwen,
voldoende ruimte te laten voor specifieke afwegingen. De Aanwijzingen beogen
voorts een aantal gevolgen van de instelling van zbo's op min of meer gestandaardiseerde
wijze te regelen, waarbij wel degelijk de mogelijkheid bestaat om voor specifieke
situatie «maatwerk» te leveren, mits er maar duidelijke afspraken
worden gemaakt. Zoals eerder opgemerkt ben ik van mening dat een goede bestuurlijke
oplossing is gevonden waarbij optimaal gebruik is gemaakt van de binnen de
Aanwijzingen aanwezige marges.De leden van de PvdA-fractie hebben voorts gevraagd naar de beweegredenen
in andere landen voor het instellen van onafhankelijke toezichtsorganisaties.
Hoewel daarover mij geen onderzoeksresultaten bekend zijn ga ik ervan uit
dat die beweegredenen in elk van de desbetreffende landen in grote lijnen
identiek zijn aan die in Nederland. Dat daarbij, zoals de genoemde leden vragen,
een verband bestaat tussen het vertrouwen in een onafhankelijke scheidsrechter
en de kwaliteit van het ondernemers- en investeringsklimaat heb ik uiteengezet
in paragraaf 1.2 van de memorie van toelichting. 3. Taken van het zbo 3.1 Algemene omschrijving 3.2 Het toezicht op de naleving van de Postwet, de Wet
op de telecommunicatievoorzieningen en de Vergunningenwet kabelgebonden infrastructuurOp de gevolgen van de herziening van de Wtv voor het toezicht ben ik,
voorzover thans mogelijk, ingegaan in paragraaf 1.3 van deze nota. Op de relatie
tussen het algemeen mededingingstoezicht en de OPTA ga ik verder in in de
paragraaf 4.2.Ik onderschrijf de stelling van de leden van de PvdA-fractie dat specifieke
deskundigheid van de telecommunicatiesector nodig is om goed mededingingstoezicht
uit te kunnen oefenen. Voorzover de kartelautoriteit met de telecommunicatiesector
te maken krijgt en niet beschikt over eigen deskundigheid op dit terrein,
betekent dat nog niet dat in die behoefte niet anders kan worden voorzien,
bijvoorbeeld door samenwerking met de specifieke toezichthouder. Op de verhouding
tussen algemeen en specifiek mededingingstoezicht ga ik verder in in paragraaf
4.2.Op de vragen van de VVD-fractie over de postsector is mijn reactie dat
dit wetsvoorstel, zoals in paragraaf 1.1 uiteen is gezet, geen aanvullende
instrumenten bevat om concurrentie in de postsector te bevorderen. De bestaande
regels, in het bijzonder de verplichting tot het voeren van gescheiden financiële
administraties ten aanzien van geconcessioneerde taken en verplichte taken
enerzijds en overige werkzaamheden anderzijds, alsmede het verbod op kruissubsidie,
wijzigen dus niet. Wel zal, zowel bij de evaluatie dit jaar van het Besluit
algemene richtlijnen post, als bij de voorgenomen herziening van de Postwet,
bezien worden of de regelgeving op dit punt moet worden aangescherpt. 3.3 Het verrichten van diverse uitvoeringstaken 3.3.1 Het beheer en de uitgifte van nummersDe verplichting tot nummerportabiliteit zal door mij, overeenkomstig mijn
beleidsvoornemen ten aanzien van nummerportabiliteit (Kamerstukken II, vergaderjaar
1996/97, 21 693, nr. 43) worden verwerkt in de nieuwe Telecommunicatiewet.
Het college zal toezicht houden op de naleving van deze verplichting. Eventuele
beroepen van KPN op technische aspecten alsmede geschillen over kosten zullen
door het college in dit verband op juistheid en redelijkheid worden beoordeeld.Overigens is het mijn voornemen in de toekomst de nummerplannen een ander
karakter te geven dan de huidige nummerplannen. De nummerplannen «nieuwe
stijl» zullen meer beleidsmatig van aard zijn en minder gedetailleerd
van opzet. Hierdoor kan het college een betere invulling geven aan zijn nummerbeheertaak. 3.3.2 VergunningverleningZoals in de memorie van toelichting is weergegeven is in het wetsvoorstel
de verlening van landelijke (infrastructuur)vergunningen niet aan het zbo
opgedragen onder meer omdat die verlening – anders dan de regionale
vergunningen en machtigingen – minder ex ante aan regels is gebonden,
zodat ingevolge het kabinetsbeleid inzake zbo's het opdragen van deze taak
aan een zbo minder gewenst is. Overigens heeft de verlening van de vergunningen
inmiddels plaatsgevonden; hoewel uit een oogpunt van volledigheid
de toedeling van (ook) deze bevoegdheid in het wetsvoorstel geregeld moest
worden ga ik ervan uit dat er vóór de inwerkingtreding van de
nieuwe Wtv geen landelijke vergunningen meer zullen worden uitgegeven, anders
dan de DCS-1800 vergunning die – als frequentiegerelateerde vergunning –
door middel van een veiling wordt uitgegeven. Overigens is het een misverstand
dat ik door uitgifte van de landelijke infrastructuurvergunningen de directe,
landelijke concurrenten van KPN zou hebben aangewezen; vanaf 1 juli 1997 kan
eenieder zich op het gebied van spraaktelefonie opwerpen als directe, landelijke
concurrent van KPN. 3.4 Beslechten van interconnectiegeschillenEr is de laatste jaren door mij vrij uitgebreid onderzoek gedaan naar
de bepaling van interconnectietarieven in andere landen. Hierbij is vooral
gekeken naar de toezichthouders in het Verenigd Koninkrijk, die wat dit betreft
in Europa een voortrekkersrol vervullen. Daarnaast is er onderzoek gedaan
naar de praktijk in de Verenigde Staten en Australië. Duidelijk is dat
in deze landen de ontwikkeling van het denken over prijzen niet stil staat.
Er is bijvoorbeeld een lichte trend te bespeuren van het uitgangspunt van
«fully allocated cost» naar «long run incremental cost».Het model dat de CAPT in een bijlage van het advies over de instelling
van het ZBO uiteenzet wijkt af van wat op dit moment in regelgeving en beleid
is neergelegd. Het model is niet alleen niet in overeenstemming met geldend
Nederlandse recht, maar strookt evenmin met de Europese richtlijnen in het
kader van open network provision.Wat betreft de vragen van de leden van de PvdA-fractie of kort na de instelling
van het zbo veel uitspraken van het zbo in rechte zullen worden aangevochten
merk ik op dat dit denkbaar is. Op dit moment zijn, zo blijkt uit de verrichte
studie naar het vereiste kwaliteitsniveau, voldoende bekwame juristen in dienst.
Overigens zullen zij indien nodig, met name bij gerechtelijke procedures,
door externe deskundige advocaten kunnen worden bijgestaan. 4. Andere beleidsterreinen 4.1 FrequentiebeheerLeden van verschillende fracties hebben gevraagd naar de achtergronden
van de keuze om frequentieregulerende taken niet over te dragen aan het zbo.
Daarbij is de vraag gesteld of deze keuze samenhangt met de recente beslissing
om de Rijksdienst voor Radiocommunicatie (RDR) die met het merendeel van deze
taken is belast, niet extern maar intern te verzelfstandigen als agentschap.
Dit is niet het geval. Naar mijn mening zijn er zeer relevante argumenten
om de frequentieregulerende taken niet aan de OPTA op te dragen. Deze argumenten
hebben eerder geleid tot de keuze, de RDR niet extern te verzelfstandigen.
Bovendien staat een aantal van deze argumenten los van de organisatorische
status van de RDR. Het relevante criterium is of het motief om de OPTA in
te stellen en bepaalde taken daaraan toe te delen ook op gaat voor de frequentieregulerende
taken, zo ja voor welk deel daarvan en indien dat al het geval is of er nog
andere aspecten moeten worden meegewogen bij de toedeling van de taken. Daarbij
maak ik een onderscheid tussen:a. taken die betrekking hebben op ordening van het frequentiespectrum
en de frequentieverdeling.Het motief om taken aan de OPTA toe te delen, namelijk het voorkomen van
(zelfs maar de schijn van) belangenverstrengeling bij de uitoefening van mededingingsgevoelige
taken, gaat wellicht in zekere zin op voor de toedeling van frequenties
voor zakelijk gebruik in die gevallen waarin telecommunicatie het primair
proces van de onderneming is. Hierna toon ik u dat dit slechts een beperkt
deel van het frequentiegebruik betreft. Dit kan niet worden losgemaakt van
ordenende en allocerende taken op die vele andere toepassingsgebieden waarop
frequentiegebruik aan de orde is, zoals staatsveiligheid, defensie, openbare
orde, brandweer en hulpdiensten, veiligheid van het luchtverkeer en het maritieme
verkeer, publieke en commerciële omroep, wetenschappelijk onderzoek,
mobilofoonnetten, zendamateurs e.d. In de totaliteit van het spectrumgebruik
is het gebruik voor zakelijke toepassingen in de telecommunicatiemarkt van
een relatief geringe omvang. De meeste informatie-overdracht vindt plaats
in het frequentiegebied van 0–3 Gigahertz (GHz). Meer dan 60% van het
totaal beschikbare spectrum is in gebruik voor vitale overheidstaken (staatsveiligheid,
politie, brandweer, defensie, maritieme veiligheid), luchtverkeers(bege)leiding
en omroep. De resterende 40% is in gebruik voor wat vroeger de concessietaken
van de KPN werden genoemd en voor overige toepassingen. Onder deze laatste
categorie vallen onder andere radiozendamateurs, astronomie, maritieme communicatie
en mobilofonie. Van de bijna 100 000 machtiginghouders maakt minder dan
éénderde deel gebruik van het spectrum voor zakelijke toepassingen.
De overgrote meerderheid die het spectrum gebruikt voor zakelijke toepassingen
doet dit ter ondersteuning van het primaire proces van hun bedrijf (vrachtwagenbedrijven,
taxicentrales etcetera). Voor een zeer gering aantal vormt dit zakelijk gebruik
het primaire proces van de onderneming (bijvoorbeeld GSM).Hiermee heb ik duidelijk gemaakt dat bij de ordening en allocatie van
frequenties vele andere, publieke en beleidsmatige belangen een rol spelen
dan die welke in de sfeer van de zakelijke toepassingen liggen. In het licht
hiervan zou het niet alleen ongerijmd zijn deze taken op te dragen aan de
OPTA, die daarvoor niet bedoeld en niet geëquipeerd is, maar is het zelfs
ongewenst de afweging van dergelijke belangen te onttrekken aan het primaat
van de politiek en op te dragen aan enige andere onafhankelijke organisatie
dan de regering. Om dezelfde redenen zie ik ook niets in een structuur waarin
de minister een frequentieplan opstelt, maar het zbo de uitvoering op zich
neemt. Het maken van deze afwegingen vindt bovendien plaats in een context
van een complex geheel van internationaal overleg en afspraken op bilateraal
en multilateraal interstatelijk niveau. De uit een oogpunt van ongestoord
frequentiegebruik cruciale samenhang in de planning en allocatie van het spectrum
verzet zich ertegen, de toedeling van frequentieruimte voor zakelijke toepassingen
hier «uit te lichten». Datzelfde argument pleit tegen de door
de leden van de PvdA-fractie genoemde «Amerikaanse oplossing»;
in de meeste Europese landen komt de constructie overigens met die van Nederland
overeen.Ook met «eenheid van beheer» heeft deze problematiek niets
te maken. De OPTA zal de vaste infrastructuur niet beheren; en het toezicht
op de naleving van marktgerelateerde verplichtingen van diegenen die wèl
infrastructuur beheren – ethergebonden of kabelgebonden – komt
ongedeeld te berusten bij de OPTA.Het feit dat bij de ordening en allocatie van frequenties voor zakelijke
toepassingen in de telecommunicatiemarkt een volledige uitbanning van de schijn
van belangenverstrengeling niet kan worden bereikt acht ik overigens aanvaardbaar
omdat het allocatieproces zich zodanig in de schijnwerpers afspeelt dat daarop
ruimschoots voldoende publieke en parlementaire controle kan worden uitgeoefend.
Voorzover bij de verdeling veilingtechnieken worden toegepast kan al helemaal
geen sprake meer zijn van twijfel aan de objectiviteit en doelmatigheid van
het verdelingsproces. b. taken die betrekking hebben op handhaving van de meer technische eisen
met het oog op een ongestoord frequentiegebruik.Bij de ordenende en allocerende taken gaat het bij het beheer van het
frequentiespectrum ook om het door middel van machtiging-uitgifte stellen
van eisen aan het gebruik van frequenties en het vervolgens handhaven daarvan.
Zoals gezegd gaat het daarbij om (thans) bijna 100 000 machtigingen voor
merendeels andere toepassingen dan de zakelijke telecommunicatiemarkt. De
taken met betrekking tot het formuleren van de machtigingvoorwaarden en van
het toezien op de naleving zijn primair technisch van aard. Het gaat daarbij
om toezicht op de naleving van voorwaarden door de machtiginghouders (zowel
eindgebruikers als de leveranciers), toezicht op de kwaliteit van de gebruikte
apparatuur in verband met veiligheids- en storingseisen, het opsporen van
illegaal gebruik en illegale handel in apparatuur en het intensief monitoren
van het frequentiegebruik ten behoeve van enerzijds frequentieplanning en
anderzijds toezicht op naleving van voorschriften en beperkingen. Dit alles
heeft niets te maken met de mededingingsgerichte taken van de OPTA; om die
reden valt dan ook niet te vrezen voor het ontstaan van divergerende of conflicterende
toezichtsregimes. Het toezicht op de naleving van niet-frequentietechnische
vergunningvoorwaarden van grote frequentiegebruikers als die voor mobiele
telefonie wordt wel aan de OPTA opgedragen.Het overgrote deel van de RDR is belast met taken zoals bedoeld onder
b, die niets te maken hebben met de mededingingsgerelateerde taken van de
OPTA. Wat betreft de onder a genoemde taken worden de belangrijke beleidsbeslissingen
voorbereid binnen de beleidskern van de Hoofddirectie Telecommunicatie en
Post. Ten aanzien van de onder b genoemde taken is onder andere sanctiebeleid
nadrukkelijk onderwerp van afstemming met de beleidskern. De RDR ondersteunt
dit proces als uitvoeringsorganisatie en kenniscentrum.De toedeling van eerdergenoemde frequentieregulerende taken heeft niets
te maken met de discussie over de door de leden van de D66-fractie aangehaalde
samenhang tussen het formuleren van regels op het terrein van media en telecommunicatie,
waarop ik in paragraaf 4.3 terug kom.Hiermee zij duidelijk gemaakt dat de relatie tussen het niet aan de OPTA
opdragen van deze taken en de organisatorische status van de Rijksdienst voor
Radiocommunicatie (RDR) niet meer is dan een procedurele: bij gelegenheid
van de evaluatie van de agentschapsstatus van de RDR in 1998 zullen deze argumenten
worden uitgewerkt en gewogen tegen mogelijke andere inzichten. Wel is het
zo dat – en dat is ook de reden waarom ik daaraan in de memorie van
toelichting aandacht heb besteed – wanneer de RDR in weerwil van deze
argumenten en zonder de nadere weging daarvan bij gelegenheid van de evaluatie
van de agentschapsstatus af te wachten, nu in de onderhavige verzelfstandiging
had moeten worden meegenomen, dit tot vertraging aanleiding zou hebben gegeven. 4.2 MededingingstoezichtNaar aanleiding van de vraag van de leden van de PvdA-fractie waarom het
kabinet er niet voor heeft gekozen om ook het mededingingstoezicht bij het
zbo onder te brengen, merk ik op dat het kabinet met de nieuwe Mededingingswet
een wet voor – zonder uitzondering – alle sectoren tot stand wil
brengen. Dit is ook tot uitdrukking gebracht in de memorie van toelichting
bij het onderhavige wetsvoorstel (p. 9). Gelet op het primaat van de algemene
regeling, ligt het niet voor de hand daar voor de post- en telecommunicatiesector
een uitzondering op te maken. Wel zijn – zoals bekend – de omstandigheden
in deze sectoren dermate specifiek dat (tijdelijke) specifieke voorzieningen
als in de Wtv en de Postwet nodig zijn, waaronder voorzieningen die –
dit mede in antwoord op een vraag van de leden van de VVD-fractie –
eveneens zijn gericht op de bevordering van effectieve mededinging. Veelal
vloeien deze bepalingen voort uit Europese regelgeving, waaronder de Europese
richtlijnen in het kader van open network provision.De competentieverdeling tussen de algemene en de specifieke mededingingstoezichthouder
is mijns inziens niet onduidelijk in die zin, dat de OPTA alleen belast is
met de naleving van de specifieke bepalingen zoals die in de, in deze instellingswet
met name genoemde, wetten zijn opgenomen. De gelijktijdige bevoegdheid van
de kartelautoriteit in dezelfde sectoren op basis van de Mededingingswet doet
niet af aan het feit dat de bevoegdheid van de OPTA helder is afgebakend;
een in de vraagstelling van de leden van de PvdA-fractie bedoelde opneming
van een «positieve» en een «negatieve» lijst in het
wetsvoorstel zou daaraan niets toevoegen.Wel betekent het feit dat beide toezichthouders op basis van twee verschillende
wetten in dezelfde sectoren werkzaam zijn, dat er behoefte is aan afstemming
en samenhang. Het kabinet is bezig in het kader van de operatie marktwerking,
deregulering en wetgevingskwaliteit (MDW) in kaart te brengen hoe –
maar dan voor alle sectoren waarin dit een rol speelt – de uitvoering
van de Mededingingswet zich moet verhouden tot het specifieke mededingingstoezicht
dat op basis van specifieke wetten wordt uitgevoerd. Bij de voorbereiding
van het onderhavige wetsvoorstel is afgewogen, of de indiening ervan zou moeten
worden uitgesteld totdat de resultaten daarvan beschikbaar zouden zijn. Gelet
op de ook door de Tweede Kamer uitgesproken wenselijkheid van een snelle totstandkoming
van de OPTA, mede met het oog op de komende liberalisering van de telecommunicatiemarkt,
is daarvan afgezien. De regering voorziet als gevolg hiervan geen grote problemen.De resultaten van dit MDW-project zullen te zijner tijd in de constructie
rond de OPTA worden verdisconteerd. Het ligt in de rede dat dit zal gebeuren
in de herziene Wtv, die met ingang van 1 januari 1998 in werking moet treden
zodat het slechts gaat om een beperkte overgangsperiode.Daarbij zullen ook de door de leden van de PvdA-fractie genoemde voorbeelden
in andere landen, zoals Duitsland, Groot Brittannië en de Verenigde Staten,
in de beschouwingen worden betrokken. Uiteraard zal daarbij ook een antwoord
moeten worden geformuleerd op de vraag hoe, zo lang er een statusverschil
bestaat tussen de algemene mededingingsautoriteit en de OPTA, met verschillen
van inzicht moet worden omgegaan.Wel is in het onderhavige wetsvoorstel de afstemmingsbepaling (artikel
24) opgenomen dat in voorkomende gevallen dossiers of gegevens kunnen worden
overgedragen aan de algemene mededingingsautoriteit, die dan een onderzoek
instelt. Daarnaast zal, voortbordurend op de al bestaande praktijk, waar nodig
ambtelijk afstemming plaatsvinden tussen beide toezichthouders.Hierdoor is het mogelijk dat op praktisch uitvoeringsniveau flexibel kan
worden ingespeeld op hetgeen zich voordoet in de (telecommunicatie)- markt.De leden van de PvdA-fractie vroegen in dit verband welke instantie bepaalt
of een onderneming een dominante positie op de markt inneemt. In de Wtv speelt
dit begrip geen rol, maar in de nieuwe telecommunicatiewetgeving zal dit een
belangrijk begrip worden. Aanwijzing, als instantie met aanmerkelijke marktmacht,
zo is nu het voornemen, zal geschieden door het college. Voor een instantie
met aanmerkelijke marktmacht gaan op grond van de nieuwe Telecommunicatiewet,
zoals nu is voorgesteld, bijzondere verplichtingen gelden. Bij de aanwijzing
vraagt het college advies aan de dienst voor de mededinging. Hiermee wordt
beoogd een consistente uitleg te bereiken van enerzijds het begrip «aanmerkelijke marktmacht» uit de telecommunicatiewetgeving en anderzijds het
begrip «economische machtspositie» uit de Mededingingswet. Ik
wijs er voorts op dat mogelijke conclusies die het kabinet in het kader van
de operatie marktwerking, deregulering en wetgevingskwaliteit ten aanzien
van de toezichtsfuncties trekt, nog tot een nadere afbakening van taken kunnen
leiden.Ook vroegen de leden van de PvdA-fractie aan te geven welke verschillende
markten binnen de telecommunicatiesector kunnen worden onderscheiden. Dit
onderscheid is voor de toepassing van regelgeving relevant, als voor een marktsegment
specifieke regels van toepassing zijn. Uit de Europese regelgeving met betrekking
tot open network provision vloeit voort dat een onderscheid moet worden gemaakt
tussen vaste telefonie, mobiele telefonie en huurlijnen. Op al deze gebieden
kan het college partijen aanwijzen die een aanmerkelijke macht hebben op de
relevante markt.De leden van de PvdA-fractie schetsten een situatie waarin op de zakelijke
markt wel voldoende marktwerking is ontstaan, maar op de consumentenmarkt
niet. Hoe, zo vroegen zij, moet dan worden omgegaan met de mogelijkheid voor
KPN om tariefdifferentiatie toe te passen. Ook dit is een onderwerp dat in
de herziene wet- en regelgeving nader zal worden geregeld. Daarop wil ik nu
niet vooruit lopen.Het belang van een goede afstemming tussen OPTA en Commissariaat voor
de Media zou naar het zich laat aanzien alleen betrekking hebben op de problematiek
van de toegang op de kabel. In paragraaf 4.3 van deze nota wordt hier uitgebreider
op ingegaan. Hier zij kortheidshalve volstaan met de opmerking dat uiterlijk
per 1 januari 1998 de bevoegdheden op dit terrein van het Commissariaat komen
te vervallen ten faveure van de Nederlandse kartelautoriteit. In elk geval
zij hier nog eens benadrukt dat er in het kader van het onderhavige wetsvoorstel
van is afgezien de verhouding tussen de mediaregelgeving en de telecommunicatieregelgeving
opnieuw te beschouwen. Dit is veel meer op zijn plaats in het kader van de
herziening van de huidige Wtv.De leden van de VVD-fractie zetten vraagtekens bij het onderscheid dat
het kabinet maakt tussen het post- en telecommunicatietoezicht, het algemene
mededingingstoezicht en het mediatoezicht. Met name vragen zij zich af of
het toewerken naar post- en telecommunicatiemarkten met normale concurrentieverhoudingen
niet hetzelfde als het bevorderen van effectieve mededinging op deze markten.Ondergetekende meent dat er relevante verschillen zijn tussen de post-
en telecommunicatiemarkten enerzijds en de andere sectoren anderzijds. Voor
wat betreft de post- en telecommunicatiemarkten is er sprake van markten waar –
in tegenstelling tot de meeste andere markten – sprake is van een ontwikkeling
van overheidsmonopolies naar min of meer volledige mededinging tussen private
ondernemingen. Deze ontwikkeling is niet in alle opzichten vanzelfsprekend
geweest, maar is uitdrukkelijk mede gestimuleerd door de nationale en Europese
overheden. Die ontwikkeling is nog niet voltooid en zal nog geruime tijd moeten
voortduren. Om die ontwikkeling te bevorderen kunnen bijzondere regels, die
worden gehandhaafd door een onafhankelijk orgaan waaraan een specifiek omschreven
taak is opgedragen niet worden gemist. Zoals ook al is aangegeven in de memorie
van toelichting, is het denkbaar dat dit regime voor de post- en telecommunicatiemarkt
te zijner tijd kan worden beëindigd. 4.3 Relatie met het mediatoezichtDe leden van de PvdA-fractie hebben een groot aantal vragen gesteld over de verhouding tussen het toezicht op de telecommunicatiemarkt,
de programmadistributie en het algemene mededingingstoezicht, zulks mede in
relatie tot problematiek van de toegang tot de kabel en convergentie van telecommunicatie-
en kabeltelevisienetten. Ook de leden van de D66-fractie hebben deze materie
aan de orde gesteld.Ondergetekende meent dat de door deze leden gestelde vragen een goede
gelegenheid vormen nog eens op de belangrijkste doelstelling van het wetsvoorstel
in te gaan. Het wetsvoorstel heeft tot doel over te gaan tot de oprichting
van een zelfstandig bestuursorgaan dat is belast met het toezicht op de telecommunicatie-
en postmarkt gedurende een overgangsfase. In die overgangsfase vindt de ontwikkeling
plaats van staatsmonopolies naar volledige mededinging. Een van de belangrijkste
redenen daarvoor is dat een scheiding tussen de aandeelhoudersfunctie van
de Staat en de algemene toezichthoudende functie van de overheid op het functioneren
van deze markt tot stand dient te worden gebracht. Verder dient in dit kader
de geldende ministeriële verantwoordelijkheid op een passende wijze vorm
te worden gegeven. Op deze punten concentreert het wetsvoorstel zich.Er is nadrukkelijk van afgezien in het kader van dit wetsvoorstel de verhouding
tussen de mediaregelgeving en de telecommunicatieregelgeving opnieuw te bezien.De algehele herziening van de Wtv is hiervoor naar het oordeel van ondergetekende
de meest in aanmerking komende gelegenheid. Daarbij zal ook aandacht worden
gegeven aan de toenemende verschillende gebruiksmogelijkheden van telecommunicatie-
en kabeltelevisienetten. Naar de mening van ondergetekende moet daarbij in
ieder geval niet uit het oog worden verloren dat er – mede als gevolg
van de Europese regelgeving – voor deze verschillende gebruiksmogelijkheden
nog verschillende regelgeving nodig zal zijn.Leden van verschillende fracties hebben gevraagd naar de keuze van het
kabinet om nu niet, zoals bijvoorbeeld in Canada wel is gebeurd, een toezichtsorgaan
tot stand te brengen waarin telecommunicatie- en mediatoezicht is geïntegreerd.
Een organisatorische samenhang tussen het Commissariaat voor de Media en de
OPTA moet zijn rechtvaardiging vinden in een belangrijke overlapping of samenloop
van taken of bevoegdheden. Er is in de huidige wetgeving nauwelijks sprake
van overlapping of samenloop van enerzijds de taken en bevoegdheden van de
OPTA op het gebied van het markttoezicht in de telecommunicatie- en postsector,
en anderzijds de taken van het Commissariaat voor de Media, die in hoofdzaak
liggen op het gebied van het toezicht op de (publieke) omroep. Voorzover er
onduidelijkheden bestaan zal daarover bij de herziening van de Wtv eerder
worden gestreefd naar heldere afbakening dan naar integratie van beide taakgebieden.
Om dezelfde redenen is niet overwogen in de wet een personele unie tussen
OPTA en het Commissariaat voor te schrijven.Denkbaar is dat toekomstige ontwikkelingen op het gebied van convergentie
tussen telecommunicatie en media aanleiding zullen zijn tot herijking van
de bestaande structuur en taakverdeling. Dit zal dan echter eerst tot uitdrukking
moeten komen in de inhoud van de relevante wetgeving; herziening van de structuur
van de toezichtsorganisatie is immers slechts zinvol als verandering van inhoudelijke
bepalingen daartoe aanleiding geeft. Vooralsnog voorzie ik dit voor de komende
jaren niet.De leden van de CDA-fractie hebben vragen gesteld met betrekking tot de
wijze waarop het kabinet het toezicht op de kabel wil regelen. Met name hebben
zij in dit verband gevraagd naar de verhouding tussen de mededingingswetgeving
enerzijds en de mediawetgeving anderzijds. Beide laatstgenoemde
wetgevingscomplexen zijn naar de mening van deze leden aan te merken als bijzondere
wetten.Bij brief van 31 januari 1997 heeft de Minister van Economische Zaken,
mede namens de Staatssecretaris van Onderwijs, Cultuur en Wetenschappen en
ondergetekende (kamerstukken II 1996/97, 23 968, nr. 25) de structurele
oplossing gegeven die het kabinet voor ogen stond bij het toezicht op de kabel.
Het kabinet is voornemens om geschillen over toegang tot de kabel op te lossen
met behulp van de algemene mededingingswetgeving. Zodra de nieuwe Mededingingswet
in werking is getreden, doch uiterlijk op 1 januari 1998, zal de toezichtsbevoegdheid
van het Commissariaat voor de Media komen te vervallen. In zoverre kan inderdaad
worden gesproken van een exclusieve bevoegdheid. Anders dan deze leden blijkbaar
menen, acht het kabinet de omstandigheid dat de Wtv en de Mediawet regels
bevatten over het aanleggen en gebruiken van kabeltelevisienetten op zichzelf
genomen geen reden om het toezicht op het gebruik van deze netten niet aan
de mededingingsautoriteiten op te dragen. De aard van de geschillen die in
deze sector zijn gerezen, zijn naar het oordeel van het kabinet zodanig dat
het instrumentarium van de mededingingswetgeving het meest geschikt lijkt
om deze op te lossen. Voor wat betreft de argumenten van het kabinet verwijst
ondergetekende graag naar de in het voorgaande reeds genoemde brief van de
minister van Economische Zaken van 31 januari 1997.De leden van de D66-fractie stellen zich op het standpunt dat de Europese
regels inzake Open Network Provision (ONP) op kabelnetten van toepassing zijn
en vragen zich af in hoeverre de nieuwe Mediawet daarmee niet in strijd is.
Voorts menen zij dat de artikelen met betrekking tot de infrastructuur die,
naar deze leden menen, in de herziene Wtv een plaats moeten vinden niet eerst
in de Mediawet moeten worden opgenomen. Ook vragen zij zich af welk gevolg
de beslissing van het kabinet om kabelgeschillen met behulp van de WEM op
te lossen voor de OPTA heeft.De regels inzake ONP zijn van toepassing op openbare telecommunicatienetten
en openbare telecommunicatiediensten. Voor zover de desbetreffende netten
bestaan uit kabelnetten kan het standpunt van de leden van de D66-fractie
dat de ONP-regels op kabelnetten van toepassing zijn worden onderschreven.
Voor zover het kabeltelevisienetten en de verspreiding van omroepsignalen
betreft moet er op worden gewezen dat in de systematiek van de ONP-richtlijnen
een kabeltelevisienet niet valt aan te merken als een openbaar telecommunicatienet
en dat de verspreiding van radio- en televisiesignalen uitdrukkelijk niet
als openbare telecommunicatiedienst wordt aangemerkt. De huidige Mediawet
en de bij de Kamer aanhangige voorstellen tot wijziging daarvan zijn naar
het oordeel van ondergetekende in overeenstemming met deze systematiek.De bovengenoemde brief van de minister van Economische Zaken van 31 januari
1997 inzake de toegangsgeschillen tot kabeltelevisienetten heeft geen gevolgen
voor de bevoegdheid van de OPTA. 5. Instrumenten van het zbo 5.1 SanctiesTen aanzien van de vraag van de leden van de D66-fractie over aanstelling
van een boete inspecteur merk ik op dat de in het wetsvoorstel voorziene functiescheiding
tussen toezichthoudende en sanctie-opleggende taken dezelfde is als die is
voorzien in het voorstel voor de nieuwe Mededingingswet. Wat betreft het idee om een zelfstandige boete inspecteur, hetzij binnen,
hetzij buiten het college aan te stellen merk ik het volgende op. Hierop is
reeds uitvoerig ingegaan in de motivering in het nader rapport naar aanleiding
van het advies van de Raad van State inzake de Mededingingswet (kamerstukken
II, vergaderjaar 1995/96, 24 707, A, pagina 4) waarin dit voorstel ook
niet is overgenomen. Kortweg komt het erop neer dat de figuur van de zelfstandige
boetefunctionaris buiten het betrokken bestuursorgaan tot nu toe niet voorkomt.
Een boetefunctionaris binnen het bestuursorgaan leidt ofwel tot ongewenste
complicaties (de introductie van een tweede bestuursorgaan binnen het college)
ofwel heeft niet het door de Raad beoogde effect (ingeval van mandaat).Concluderend kan gesteld worden dat het advies van de Raad concreet binnen
de organisatie functie-scheiding door te voeren tussen diegenen die de sanctie
opleggen en diegenen die het onderzoek verrichten waarbij de overtreding wordt
vastgesteld is overgenomen, zij het niet in de vorm van een zelfstandige boete
inspecteur. Door een functiescheiding zoals in dit wetsvoorstel voorzien,
wordt echter de ook door de Raad onderschreven noodzakelijke distantie tussen
toezichthouder en sanctie-oplegger volledig gewaarborgd.Door leden van verschillende fracties zijn vragen gesteld met betrekking
tot de bepaling dat door de OPTA opgelegde sancties de goedkeuring behoeven
van de Minister van Verkeer en Waterstaat. Naar aanleiding daarvan merk ik
het volgende op. Dit wetsvoorstel gaat materieel uit van de bestaande wetgeving.
In de bestaande wetgeving is voorzien in de mogelijkheid, bij niet naleving
van de gestelde regels, tot het opleggen van een boete, het toepassen van
bestuursdwang en het opleggen van een last onder dwangsom. De bevoegdheid
tot deze sanctionerende besluiten is bij dit wetsvoorstel, wat betreft handhaving
van die regels waar het college op toeziet, logischerwijs toegedeeld aan het
college. Gezien de noodzakelijke onafhankelijke oordeelsvorming is het echter
ook dwingend dat deze bevoegdheid aan het college toekomt. Het college heeft
hiermee een wettelijke bevoegdheid tot het opleggen van dergelijke besluiten.In dit wetsvoorstel is ervoor gekozen dat de genoemde besluiten van het
college de goedkeuring behoeven van de minister. De bevoegdheid van de minister
de goedkeuring te onthouden is beperkt tot strijd met het recht. Indien de
goedkeuring wordt onthouden wordt dit door mij, onder vermelding van redenen,
medegedeeld aan uw Kamer.Gezien de zwaarte van deze besluiten acht het kabinet het niet gewenst
de toepassing daarvan geheel buiten de ministeriële verantwoordelijkheid
en daarmee buiten de verantwoording aan het parlement te brengen. De keerzijde
hiervan is dat inderdaad bij elk van deze besluiten opnieuw in de beoordeling
van dezelfde zaak dient te worden getreden.Bij het door de leden van de PvdA-fractie voorgestelde alternatief van
schorsing of vernietiging achteraf dient eveneens opnieuw in de beoordeling
van het door het college genomen besluit te worden getreden. Dit bezwaar wordt
hierdoor niet weggenomen.Justitiabelen die door bedoelde besluiten rechtstreeks in hun belang worden
getroffen staat uiteraard uiteindelijk de weg naar de rechter open.Het onderwerpen van door een toezichthoudend orgaan toe te passen sancties
van aan een ministerieel goedkeuringsrecht komt, voorzover ik kan nagaan,
niet voor bij andere toezichthoudende organen. Wel kunnen besluiten van het
Commissariaat van de Media die rechtsgevolgen hebben, ingevolge artikel 13
van de Mediawet bij koninklijk besluit worden vernietigd. Een boete van 1 miljoen gulden lijkt, ook gelet op het feit dat het instrument
in de praktijk nog niet behoefde te worden toegepast, adequaat.Het is overigens inderdaad mogelijk dat een bestuursorgaan bij de vaststelling
van de hoogte van een boete rekening houdt met het ten onrechte genoten voordeel
dat met de overtreding is behaald. Tegen die achtergrond dient het bepaalde
in de voorgestelde artikelen 15b van de Postwet en 43b van de Wet op de telecommunicatievoorzieningen
dan ook gelezen te worden.Met betrekking tot de vraag over de hoogte van een op te leggen dwangsom
zij opgemerkt dat hiervoor geen vastgestelde limitering geldt. In antwoord op de vraag van de leden van de D66-fractie merk ik op dat
het college uitsluitend een boete kan opleggen indien er een wettelijk voorschrift
is overtreden. 6. De ministeriële verantwoordelijkheid en de relatie
met het zbo 6.1 Instrumenten van de ministerTen aanzien van het sturingsinstrument van de algemene aanwijzing zij
opgemerkt dat hier in beginsel slechts een terughoudend gebruik van zal worden
gemaakt. Hiervan kan bijvoorbeeld sprake zijn wanneer het wenselijk wordt
geacht dat het college een uit Europeesrechtelijk oogpunt noodzakelijke gedragslijn
volgt bij de uitoefening van zijn taken. Van een situatie dat op elk moment
een bindende aanwijzing gegeven kan worden kan nauwelijks sprake zijn omdat
algemene aanwijzingen immers nooit betrekking kunnen hebben op een individueel
geval.Wat betreft het verkopen door de Staat van de aandelen in KPN roep ik
in herinnering dat het kabinet is gebonden aan de afspraak met KPN, gemaakt
voorafgaand aan de beursgang in 1994, dat de Staat tot het jaar 2004 tenminste
1/3 (éénderde) van de aandelen KPN zal behouden. Dit minimumbelang
kan slechts in overleg met KPN op een eerder tijdstip worden afgestoten. Dit
minimumbelang dient ter ondersteuning van de positie van de Staat als bezitter
van het Bijzonder Aandeel. De Kamer is van deze afspraak indertijd op de hoogte
gesteld. Aan vervreemding van het aandelenbelang dat ligt tussen het huidige
belang van ongeveer 45% en het – voorlopige – minimumbelang van ⅓
zijn geen formele belemmeringen verbonden. Het kabinet is echter van mening
dat financiële operaties met een potentiële omvang als deze slechts
met de grootst mogelijke zorgvuldigheid mogen worden uitgevoerd. Het absorptievermogen
van de aandelenmarkt, de financiële positie van KPN alsook de herplaatsings-
en emissie-agenda in andere landen zijn dan enkele van de factoren die een
rol spelen. Concreet betekent het voorgaande dat er op dit moment geen tijdsplanning
bestaat van het Kabinet waarin het traject tot het moment van afstoting van
de laatste aandelen KPN is uitgezet.Over de afstemming tussen mededingingsautoriteit, OPTA en Commissariaat
voor de Media ben ik ingegaan in hoofdstuk 4 van deze nota.Wat betreft de toepassing van Europese richtlijnen door het college merk
ik het volgende op. Richtlijnen dienen naar hun aard eerst te worden geïmplementeerd
in nationale regelgeving alvorens zij in het nationale recht werking kunnen
hebben. Volgens staande jurisprudentie van het Europese Hof werken (bepalingen
van) richtlijnen soms rechtstreeks, zonder voorafgaande implementatie in het
nationale recht. Het vraagstuk of Europese richtlijnen al dan niet rechtstreekse
werking hebben is een vraagstuk van algemene aard dat op zichzelf beantwoord
dient te worden buiten het bestek van dit wetsvoorstel. De uit een richtlijn voortvloeiende verplichting van de Lid-Staten om
het daarmee beoogde resultaat te bereiken, alsook de verplichting om alle
maatregelen te treffen die geschikt zijn om de nakoming van die verplichting
te verzekeren, gelden volgens vaste jurisprudentie van het Europese Hof voor
alle met overheidsgezag beklede instanties in de Lid-Staten, en derhalve,
binnen het kader van zijn bevoegdheden, ook voor het college. De toepassing
van niet geïmplementeerde richtlijnen door het college beperkt zich derhalve
tot bepalingen die rechtstreekse werking hebben en tot het kader van de bevoegdheden
van het college. Rechtstreekse werking van richtlijnen heeft belangrijke beperkingen.
In de eerste plaats is richtlijnconforme interpretatie van nationale regels
contra legem niet toegestaan. Daarnaast kunnen bepalingen van richtlijnen
die aan particulieren verplichtingen opleggen ook nooit rechtstreeks, zonder
implementatie, werken. De richtlijn verplicht immers uitsluitend de lid-Staat.De lid-Staat, in casu de Staat der Nederlanden, is verantwoordelijk voor
tijdige en juiste implementatie van de Europese richtlijnen en kan uit dien
hoofde aansprakelijk worden gesteld voor schade die voortvloeit uit niet tijdige
of onjuiste implementatie. 6.2 De werkrelatie tussen het zbo en het ministerieNaar aanleiding van de vragen van de leden van de PvdA-fractie omtrent
de vaststelling van een informatiestatuut merk ik op dat, hoewel in formele
zin de vaststelling van het statuut eenzijdig door de minister van Verkeer
en Waterstaat plaatsvindt, ik ernaar streef om voorafgaand daaraan over de
inhoud van het statuut volledige overeenstemming te bereiken met de (beoogde)
leden van het college. In paragraaf 1.2 heb ik uiteengezet op welke wijze
ik mij voorstel (de beoogde leden van) het college te betrekken bij de voorbereiding
van beleid en regelgeving, en dat ik de afspraken daarover in het genoemde
informatiestatuut wil vastleggen. Uiteraard geldt dit in de eerste plaats
voor de totstandkoming van de nieuwe Wtv en van wet- en regelgeving in verband
met de liberalisering van spraaktelefonie per 1 juli 1997. Onder organisatorische
maatregelen om de samenwerking optimaal te doen zijn kan onder meer worden
verstaan de instelling van overleg- en samenwerkingsverbanden tussen OPTA
en het ministerie, alsmede de aanwijzing van functionarissen bij de OPTA en
bij het ministerie die het overleg voorbereiden en ondersteunen, alsmede de
kwaliteit van de samenwerking in alle opzichten bevorderen en bewaken. Ook
hierover zullen in het meergenoemde informatiestatuut afspraken worden opgenomen.
Wettelijk is bepaald dat minister en zbo elkaar voorzien van die informatie
die redelijkerwijs nodig is voor de vervulling van beider taken. In het informatiestatuut
wordt dit, voorzover thans mogelijk, uitgewerkt en wordt voorzien in een procedure
om te komen tot aanvullende afspraken. Ook wordt in het statuut aandacht besteed
aan de vraag in hoeverre de OPTA vertrouwelijke gegevens van individuele marktpartijen,
die op basis van bevoegdheden van de OPTA zijn verstrekt, aan de minister
overdraagt.Naar aanleiding van de vraag van de leden van de PvdA-fractie naar de
mogelijkheid dat de minister eventueel vertrouwelijke gegevens kan opvragen
bij het zbo merk ik het volgende op. Uitgangspunt is de bepaling in artikel
24, eerste lid, dat de OPTA bedrijfsvertrouwelijke informatie, die in verband
met de uitvoering van de in artikel 15 genoemde taken is verkregen, alleen
mag gebruiken voor de uitvoering van die taken. Daarnaast bepaalt artikel
18, eerste lid, dat de minister inzage kan vorderen van zakelijke gegevens
en bescheiden, voorzover dat voor de vervulling van zijn taak redelijkerwijs
nodig is. Indien het bij deze laatstbedoelde gegevens gaat om bedrijfsvertrouwelijke
informatie geldt als uitgangspunt dat deze informatie niet wordt
verstrekt en zal de minister de desbetreffende gegevens zo nodig op basis
van eigen bevoegdheden rechtstreeks kunnen opvragen, waartegen de desbetreffende
bedrijven dan desgewenst rechtsmiddelen kunnen aanwenden. Verder is de OPTA
wat betreft het beheer van vertrouwelijke bedrijfsgegevens uiteraard gehouden
aan de naleving van de algemene wettelijke bepalingen op het gebied van de
openbaarheid van bestuur, de Algemene wet bestuursrecht en de beginselen van
behoorlijk bestuur, ook ten opzichte van de minister.De leden van de PvdA-fractie hebben gevraagd waarom het kabinet er niet
voor gekozen heeft om het zbo, net als de FCC in de Verenigde Staten, tevens
te laten rapporteren aan het parlement. Anders dan in de Amerikaanse staats-
en bestuursstructuur waarin tal van overheidsinstanties een directe relatie
hebben zowel met de president als met het Congres, is het in het Nederlandse
grondwettelijk bestel zo geregeld dat de ministers verantwoording schuldig
zijn aan het parlement. 6.3 Toekenning van rechtspersoonlijkheidHet kabinet is het met de leden van de PvdA-fractie eens dat hoge eisen
worden gesteld aan de deskundigheid binnen het zbo. Uit een doorlichting door
organisatie-adviesbureau Twijnstra Gudde (zie ook par. 9.1) is gebleken dat
de TND-organisatie ruimschoots in staat mag worden geacht de in deze wet genoemde
zbo-taken adequaat en met voldoende gezag te kunnen uitvoeren. Specifieke
specialistische expertise wordt bij kwantitatieve of kwalitatieve piekbelasting
ingehuurd. Zodoende worden de beschikbare middelen op doelmatige wijze ingezet
en komt bovendien in bijzondere situaties ook op maat gesneden specialistische
ondersteuning beschikbaar.Voor het mobiliseren van externe deskundigheid en rechtshulp zijn budgetten
beschikbaar; bovendien kunnen in specifieke situaties, bijvoorbeeld bij interconnectiegeschillen,
de kosten van specialistische expertise aan partijen worden doorberekend.
Voor de TND-organisatie is, ook volgens Twijnstra Gudde, reeds sprake van
een relatief forse opleidingsinspanning waarvoor voldoende middelen beschikbaar
zijn. Dat geldt ook voor het volgen van congressen, stages etc. in binnen-
en buitenland. Regelmatig vinden bezoeken plaats aan instellingen als Oftel
en FCC teneinde daar aanwezige kennis en ervaring over te nemen. Ik ben van
mening dat al het mogelijke is gedaan om de organisatie voor zijn taken gereed
te maken. Indien als gevolg van marktontwikkelingen, nieuwe regelgeving en
de door het nieuwe College van toezicht te kiezen aanpak aanvullende maatregelen
nodig zullen blijken te zijn, en daarvoor extra middelen beschikbaar moeten
komen, zal daarin in goed overleg tussen het college en mijn departement kunnen
worden voorzien. 7. Het advies van de Raad voor Verkeer en Waterstaat 7.1 BeoordelingWat betreft de toekenning aan de OPTA van regelgevende bevoegdheden verwijs
ik naar mijn antwoorden in paragraaf 1.2 van deze nota. Over de suggestie
van de leden van de PvdA-fractie om het college de bevoegdheid te geven om
de minister te vragen om regelgeving te initiëren, waarbij de minister
wordt verplicht om verantwoording aan het parlement af te leggen wanneer de
minister dit nalaat, zie ik niets.Op de vragen van de leden van de fractie van de PvdA over de relatie met
en de organisatie van het mededingingstoezicht verwijs ik naar hetgeen ik
daarover in paragraaf 4.2 heb opgemerkt. In de memorie van toelichting is reeds aangegeven waarom het CAPT-advies
om het zbo de bevoegdheid te verlenen om richtlijnen vast te stellen met betrekking
tot de uitoefening van graafrechten niet is overgenomen in het bij de Tweede
Kamer ingediende wetsvoorstel. Regeling van dit onderwerp is van een zodanig
belang dat dit op wetsniveau dient plaats te vinden. Wel is het van belang
hier, in navolging van de Raad voor Verkeer en Waterstaat het belang te benadrukken
van een goede coördinatie op lokaal bestuurlijk niveau. In het kader
van de herziening van de Wtv zal hiervoor een specifieke wettelijke voorziening
worden getroffen.Naar aanleiding van de vragen van de leden van de VVD-fractie over de
mogelijkheden om ook zonder overdracht van regelgevende bevoegdheden aan het
zbo snel en adequaat te kunnen voorzien in een behoefte aan aanpassing van
de regelgeving verwijs ik naar paragraaf 1.2 waarin ik ben ingegaan op de
samenwerkingsrelatie tussen OPTA en departement op het gebied van regelgevende
bevoegdheden.Wat betreft de vragen van de leden van de fracties van de PvdA en de SGP
die betrekking hebben op de door het CAPT geadviseerde bevoegdheid voor het
college tot het verrichten van beleidsanalyses verwijs ik naar hetgeen ik
hierover onder paragraaf 1.3 heb opgemerkt. 8. Organisatorische en financiële aspecten 8.1 Organisatorische aspecten 8.1.1 Samenstelling en werkwijze van het collegeNaar aanleiding van de vragen van de leden van de PvdA-fractie over de
benoeming van slechts één full-time lid van het college van
toezicht merk ik het volgende op. Deze keuze hangt vooral samen met het beoogde
bestuurlijke model van de OPTA en de taakverdeling tussen de voorzitter van
het college, het college als geheel en het ambtelijk bureau. Daarover heeft
Twijnstra Gudde in meergenoemd onderzoeksrapport aanbevelingen gedaan. In
het aanbevolen bestuurlijk model hoeft het college niet zelf de dagelijkse
management- en beheerstaken te vervullen maar verricht een secretaris/directeur
samen met het ondersteunend apparaat alle voorbereidende activiteiten ten
behoeve van de besluitvorming in het college. De figuur van de full-time voorzitter
waarborgt een stevige relatie tussen college en apparaat, maakt permanente
bestuurlijke aanwijzingen aan het apparaat mogelijk, en is beschikbaar voor
externe bestuurlijke relaties van het college naar de markt en naar het departement.
Deze «dagelijkse» bestuurlijke functies kunnen worden vervuld
door één collegelid. De andere collegeleden nemen deel aan besluitvormende
vergaderingen van het college, en zijn daarnaast tussentijds beschikbaar voor
consultatie door de voorzitter en voor ad hoc-activiteiten. In het onderzoeksrapport
van Twijnstra Gudde wordt de gekozen omvang van het college onderschreven.
In andere landen loopt de samenstelling van het bestuur van onafhankelijke
toezichtsorganen uiteen van 1 lid (bijvoorbeeld Oftel) tot 6 leden. Het feit
dat er voor twee van de drie zetels in het college parttimers zullen worden
aangesteld verkleint de kans dat er gekwalificeerde kandidaten beschikbaar
zullen zijn niet. Er zijn gekwalificeerde kandidaten die wel beschikbaar zijn
voor part-time bestuursfuncties en juist terugschrikken voor een full-time
functie; en vice versa. De combinatie van één-full time functie
en – vooralsnog – twee part-time functies biedt mijns inziens
een optimale mix van kansen op het recruteren van een verscheidenheid aan
kwaliteiten. Wel zijn daarbij goede afspraken en verstandhoudingen nodig over
de taak- en rolverdeling binnen het college. Hoewel ik erken dat bij de invulling van college en bureau een beroep
moet worden gedaan op in Nederland en internationaal schaarse deskundigheden
en kwaliteiten heb ik geen aanwijzing dat – zoals leden van de PvdA-fractie
vragen – onvoldoende gekwalificeerde personen kunnen worden aangetrokken
als leden van het college. Ook kunnen in de regel vacatures op bureauniveau
nog goed worden vervuld. Wel is met het oog op de toenemende spanning op de
voor het bureau relevante arbeidsmarkt een bepaling in het wetsvoorstel opgenomen
die het mogelijk maakt zonodig bijzondere afwijkingen te realiseren van het
algemene arbeidsvoorwaardenrégime zoals dat ook geldt voor de sector
rijk. Gelet op de schaarste van geschikte kandidaten voor het lidmaatschap
van het college heb ik de mogelijkheid in de wet open gelaten om collegeleden
te herbenoemen, en is dit niet aan een maximum gebonden. Ook het vertrouwen
van de markt in de continuïteit en kwaliteit van het toezicht maakt het
onwenselijk om bij voorbaat herbenoeming na een bepaalde termijn uit te sluiten.
Bij de opzet van het Commissariaat voor de Media, waarbij herbenoeming wel
is beperkt tot één termijn, hebben deze risico's niet zo'n overwegende
rol gespeeld. Het feit dat de beperking van de mogelijkheid van herbenoeming
niet wettelijk wordt afgedwongen betekent overigens niet automatisch dat die
beperking in de praktijk niet zal plaatsvinden.De leden van de PvdA-fractie hebben voorts gevraagd of het niet gewenst
zou zijn in de wet een deskundigheidscriterium op te nemen voor de benoeming
van de leden van het college. In het meergenoemde rapport van Twijnstra Gudde
is, mede op basis van gesprekken met een groot aantal betrokkenen uit de markt,
de wetenschap en het bestuur een profielschets opgenomen met betrekking tot
de meest gewenste samenstelling van het college. Die luidt:«– het college mag geen politieke kleur hebben en leden van
het college mogen niet geïdentificeerd worden met één van
de marktspelers;– de leden van het college worden in de sector (h)erkend als gezaghebbende
autoriteit binnen één van de bedrijfstakken en beschikken op
die basis over persoonlijk gezag;– bij de leden van het college moeten verschillende competenties
gerelateerd aan de markt, aanwezig zijn: bestuurlijk-juridische kennis, financiële
en economische kennis;– de leden van het college beschikken over brede ervaring binnen
relevante sectoren en over kennis van de daarbinnen opererende actoren. Zij
zijn ontvankelijk voor nieuwe ontwikkelingen in de post- en telecommunicatiesector;– de leden van het college zijn in staat en bereid om het zbo naar
buiten gezaghebbend te vertegenwoordigen;– de leden van het college beschikken over bestuurlijke vaardigheden
en kennis van de overheid en kunnen met enige distantie opereren.»en over de voorzitter onder meer:«Voor de voorzitter zijn de genoemde criteria uiteraard van toepassing.
Hij/zij is bij uitstek de persoon die het zbo extern representeert en wiens
deskundigheidsgezag door de markt op een goudschaaltje zal worden gewogen.
Externe betrekkingen zijn een belangrijk onderdeel van zijn portefeuille,
gekoppeld aan zijn interne functie richting bureau. De voorzitter dient te
beschikken over deskundigheidsgezag en charismatisch gezag, hij is voorts
in staat om het college als team goed te laten functioneren.»Ik conformeer mij aan de in de profielschets opgenomen criteria. Een eventuele
wettelijke benoembaarheidseis is mijns inziens niet nodig. Het gaat mij overigens
te ver om te stellen dat een deskundigheidseis, wettelijk bepaald of niet,
de kans op politieke benoemingen zou verminderen. Dat vertegenwoordiging of
herkenning van politieke stromingen bij de samenstelling van
het college geen rol (mogen) spelen is genoegzaam duidelijk.Voor geassocieerde leden van het college is de deskundigheidseis wel opgenomen
omdat de figuur van geassocieerde leden uitsluitend met het oog op het inbrengen
van extra deskundigheid op bestuurlijk niveau mogelijk is gemaakt.De leden van de D66-fractie hebben vraagtekens gezet bij de aanwijzing
van geassocieerde leden van het college. Met de figuur van aanwijzing door
het college van deskundige geassocieerde leden wordt beoogd het college de
mogelijkheid te bieden toegang te zoeken tot deskundige hulp en bijstand op
andere dan commerciële basis. Juist gelet op het feit dat het hier om
een kleine groep deskundigen gaat kan het voorkomen dat een beoogd geassocieerd
lid betrokken is bij deelbelangen in de markt. In de wet zijn bepalingen opgenomen
die ertoe strekken dat wanneer geassocieerde leden niet in alle opzichten
vrij zijn van belangen in de markt, dit desondanks niet kan leiden tot belangenverstrengeling.
Zo dienen (ook) de geassocieerde leden een verklaring af te leggen omtrent
financiële of andere belangen die hun onpartijdigheid in het geding zouden
kunnen brengen, en dient het college erop toe te zien dat geassocieerde leden
die zulke belangen hebben niet worden betrokken bij aangelegenheden ten aanzien
waarvan belangenverstrengeling zou kunnen optreden. Bij het van geval tot
geval inhuren van vereiste deskundigheid, wat zeker ook voor zal komen, doet
het door de leden van de D66-fractie gevreesde risico zich niet minder voor,
en zijn deze wettelijke waarborgen er zelfs niet. Met deze waarborgen omkleed
is de figuur van het geassocieerd lidmaatschap, dat ook met succes is toegepast
bij de Tijdelijke Adviescommissie Toezicht Telecommunicatie en Post (TACT),
mijns inziens dan ook een zinvolle bijdrage aan de kwaliteit van en het draagvlak
voor de oordeelsvorming in het college. 8.2 Financiële aspectenDe leden van de D66-fractie hebben gevraagd wat de financiële schattingen
zijn van het kabinet aangaande de kosten van de oprichting van de Onafhankelijke
Post en Telecommunicatie Autoriteit en of deze realistisch zijn. De leden
van de PvdA-fractie vroegen in dit verband te onderzoeken of het nodig is
de financiële mogelijkheden van OPTA te verruimen. Hierover kan het volgende
worden opgemerkt. De kosten van het zbo bedragen 10 miljoen gulden op jaarbasis.
Bij deze schatting is rekening gehouden met alle voorzienbare kosten, ook
met noodzakelijke kosten teneinde de interne deskundigheid te verbeteren en
voor het aantrekken van extra externe expertise. De schatting is tevens gebaseerd
op de ervaringscijfers van de huidige directie Toezicht Netwerken en Diensten.
Bij de vaststelling van de tarieven is uitgegaan van deze kostenraming. Het
is derhalve niet nodig om de financiële mogelijkheden van OPTA te verruimen.De leden van de PvdA-fractie vroegen verder wat wordt bedoeld met «mogelijk
enige extra kosten voor het leggen van efficiënte contacten». Hiermee
wordt bedoeld dat er mogelijk enige (zeer geringe) kosten gemoeid kunnen zijn
met het onderhouden van een goede werkrelatie voorzover het gaat om de contacten
tussen zbo en het Ministerie van Verkeer en Waterstaat. Teneinde een goede
relatie te waarborgen zijn mogelijkerwijs extra inspanningen noodzakelijk;
te denken valt bijvoorbeeld aan enige extra kosten voor het uitvoeren van
het informatiestatuut.De leden van de SGP-fractie hebben een nadere toelichting gevraagd op
de bepalingen en voornemens die ertoe strekken, doorberekening van handhavingskosten
in een nader te bepalen mate mogelijk te maken. De leden van
de VVD-fractie vroegen zich in dit verband af in hoeverre de algemene toezichtskosten
nu al verhaald worden op marktpartijen. Ter verduidelijking merk ik op dat
er, overeenkomstig de bekostiging vanaf 1996 van de thans bestaande directie
Toezicht Netwerken en Diensten, vooralsnog voor gekozen is alle kosten van
het zbo te verhalen op de marktpartijen als zijnde de directe belanghebbenden
van het zbo; evenwel met uitzondering van de kosten voor bezwaar en beroep.
Het gaat hierbij dus zowel om de zogenaamde toelatingskosten, waarbij sprake
is van een direct individueel toerekenbaar voordeel dat zonder meer aan particulieren
in rekening dient te worden gebracht, als om doorberekening van de zogenaamde
handhavingskosten. Ook in het kader van de operatie marktwerking, deregulering
en wetgevingskwaliteit (MDW) is gesteld dat de doorberekening van handhavingskosten
in het geval van marktordening toelaatbaar kan zijn. Ten aanzien van de te
hanteren criteria bij het bepalen van de precieze mate van doorberekening
van handhavingskosten bestaat echter nog onduidelijkheid. De evaluatie van
de doorberekeningscriteria op grond van het MDW-rapport zal volgens planning
medio 1997 afgerond zijn; de wijze van bekostiging van het zbo zal vervolgens
op de uitkomsten van genoemde evaluatie worden afgestemd. Deze uitkomst kan
betekenen dat de handhavingskosten, anders dan nu, geheel of gedeeltelijk
zullen worden gefinancierd uit de algemene middelen. Artikel 9 van het wetsvoorstel
biedt daartoe op voorhand de grondslag. In afwachting van de uitkomsten van
bovengenoemde beleidsontwikkeling en -evaluatie is gekozen voor de huidige
financieringsconstructie.Betreffende de door de leden van de PvdA-fractie gevraagde omvang van
de twee onderscheiden categorieën van de opbrengsten uit door belanghebbenden
verschuldigde vergoedingen merk ik op dat deze verhouding kwantitatief nader
aangegeven kan worden als zijnde 30% opbrengsten voor toelatingskosten tegenover
70% opbrengsten vanuit jaarlijkse vergoedingen, ter dekking van de handhavingskosten.De leden van de CDA-fractie hebben vragen gesteld met betrekking tot de
uitwerking van de jaarlijkse vergoeding. Dienaangaande merk ik op dat de groep
van primair belanghebbenden wordt afgebakend door in kaart te brengen op welke
marktpartijen de algemene toezichtsactiviteiten betrekking hebben, waarbij
de marktpartijen worden onderverdeeld in marktcategorieën. Een opsomming
van de marktcategorieën treft u hieronder aan, waar de diverse marktcategorieën
zijn weergegeven in relatie tot het aandeel van KPN binnen deze categorieën.
Het aantal bedrijven waarop de toezichtsactiviteiten betrekking hebben is
per marktcategorie verschillend. Dit varieert van 1 bedrijf (KPN) voor de
toezichtsactiviteiten betreffende de concessie tot enkele duizenden bedrijven
voor de toezichtsactiviteiten betreffende toegekende en gereserveerde nummers.
Het aandeel dat een individueel bedrijf dient bij te dragen hangt af van het
aantal en de soort activiteiten dat een bedrijf ontplooit op de post- en telecommarkt.Voor de afbakening van de groep van primair belanghebbenden die tarieven
zijn verschuldigd wordt formeel geen onderscheid gemaakt naar gevestigde marktpartijen
en nieuwkomers. Daar echter bij alle door marktpartijen verschuldigde vergoedingen
sprake is van kosten gerelateerde retributies, betalen grote marktpartijen
evenredig meer.De kosten zoals die in rekening gebracht werden en gaan worden aan marktpartijen
zijn in totaal de volgende. In 1995, het ontstaansjaar van de directie Toezicht
Netwerken en Diensten, werden geen kosten in rekening gebracht bij marktpartijen
en werd de directie uit de algemene middelen betaald. In 1996 was het totaal
van de aan het bedrijfsleven in rekening gebrachte kosten 8,3 miljoen gulden.
De kosten van het zbo die aan het bedrijfsleven doorberekend
zullen worden bedragen voor de komende jaren vanaf 1997, op jaarbasis 10 miljoen
gulden. Een eventuele extra financiële druk op het bedrijfsleven zal
derhalve geen gevolg zijn van de zbo-vorming, maar van eventuele extra of
meer intensieve toezichtstaken.Het aandeel dat KPN in 1997 moet gaan bijdragen aan de financiering is
per marktcategorie verschillend en is verspreid over diverse terreinen, aangezien
KPN op diverse markten is vertegenwoordigd. Voor de concessie (zowel voor
het telecom-deel als het post-deel) is het aandeel van KPN (als enige belanghebbende)
100%; voor de GSM-vergunning is dit 50%; voor de ERMES-vergunning is het KPN-aandeel
50%; voor de ATF/SMF-vergunning is het aandeel 100%; bij de DCS-1800-vergunning
is het KPN-aandeel nihil; bij de artikel 21 machtigingen is het aandeel nihil;
bij de artikel 23 machtigingen is het aandeel nihil; bij de geregistreerde
dienstenaanbieders is het aandeel van KPN nihil; bij de landelijke infrastructuurvergunningen
is het aandeel nihil; bij de regionale infrastructuurvergunningen is het KPN-aandeel
nihil; bij de geregistreerde postkoeriers is het aandeel nihil; bij de toekenning
en reservering van nummers is het KPN-aandeel 65%, naar rato van het (thans
geschatte) nummerbeslag. Opgemerkt dient te worden dat bovengenoemde percentages
betrekking hebben op 1997; het betreft derhalve een momentopname.Dat OPTA grotendeels wordt gefinancierd uit retributies die aan de betrokken
markt worden opgelegd wil niet zeggen dat het college afhankelijk is van zelf
te genereren inkomsten. Het gaat hier immers om wettelijke tarieven, die op
voordracht van het college door de minister worden vastgesteld of goedgekeurd.
Er zal hierbij sprake zijn van een marginale toetsing door de minister. Ingeval
van calamiteiten valt het uiteraard binnen de ministeriële verantwoordelijkheid
zorg te dragen voor continue en goede taakuitoefening door het college.Marktpartijen hebben door betaling van deze tarieven geen recht op inspraak
of bestuurlijke beïnvloeding. De taken van het zbo zijn duidelijk in
het onderhavige wetsvoorstel omschreven en staan onafhankelijk van de wijze
van bekostiging.Wanneer een vergelijking wordt gemaakt ten aanzien van de financiering
van andere toezichthoudende organen geeft dit een zeer divers beeld. Sommige
organen worden geheel uit de algemene middelen gefinancierd, andere organen
worden geheel uit de onder toezicht staande marktpartijen gefinancierd en
weer andere organen kennen een gemengde variant. De Nederlandse Kartel autoriteit
wordt bijvoorbeeld volledig gefinancierd uit de algemene middelen. Het Commissariaat
voor de Media wordt (via de begroting van OCW) bekostigd uit de omroepgelden.
De Verzekeringskamer alsmede de Stichting toezicht effectenverkeer worden
geheel bekostigd door de onder toezicht staande marktpartijen.Wat betreft de vragen van de leden van de PvdA-fractie naar de (effecten
van) doorberekening van de kosten van het geven van een oordeel als bedoeld
in artikel 4c en artikel 13q van de Wtv merk ik het volgende op. Naar mijn
mening is de vrees niet gerechtvaardigd dat partijen minder snel geneigd zullen
zijn een procedure aan te spannen nu de extra kosten van dit oordeel, gedragen
moeten worden door de betrokken marktpartijen. In casu kan niet gesproken
worden van minder-kapitaalkrachtige partijen. Ook zijn partijen bij toetreding
tot de markt er van op de hoogte dat er zich een mogelijk geschil kan voordoen.
Bovendien worden bij een geschil alleen de eventuele extra (additionele) kosten
aan in het geschil betrokken partijen in rekening gebracht. De extra kosten
die moeten worden betaald betreffen bijvoorbeeld de kosten van externe
adviseurs. Het gaat in deze gevallen dus niet om de vaste apparaatskosten
van het zbo; de apparaatskosten worden omgeslagen over alle marktpartijen,
verdeeld naar marktcategorieën.De extra kosten worden gelijkelijk verdeeld onder de partijen in het geschil.
De kans dat een partij in het geschil de kosten zo zou kunnen opschroeven
dat de andere partij hierdoor in de problemen acht ik niet reëel. Marktpartijen
die vaker een beroep doen op tussenkomst van het zbo betalen derhalve relatief
meer dan partijen die niet om een oordeel als hierboven bedoeld vragen. In
dit verband wijs ik erop dat het oordeel op grond van artikel 4c of 13q van
de Wet op de telecommunicatievoorzieningen, vrijwillig wordt aangevraagd.Wat betreft de voorgestelde gratis openbaarmaking van het jaarverslag
merk ik het volgende op.Op basis van het Besluit tarieven openbaarheid van bestuur (van 5 februari
1993) en de Regeling vergoedingen telecommunicatie-inrichtingen TND 1997 (van
17 december 1996) mogen kosten voor informatieverstrekking en in het bijzonder
voor het verstrekken van kopieën, uittreksels en samenvattingen aan derden
in rekening worden gebracht. De kosten zijn zo minimaal dat er vooralsnog
geen reden bestaat om hier af te wijken van het overheidsbeleid.Wat betreft de wijze van openbaarmaking ligt het inderdaad in de rede
dat OPTA streeft naar een zo ruim mogelijke elektronische openbaarmaking.
Ook nu reeds is bijvoorbeeld het nummerregister voor koopnummers en gratis
nummers via internet in te zien en opvraagbaar. Een verplichting hiertoe overweeg
ik niet, omdat dit aspect valt binnen de verantwoordelijkheid van het college
zelf.Op de vraag van de leden van de fractie van de PvdA welke criteria worden
gehanteerd bij het beoordelen van de begroting van OPTA door de minister,
merk ik het volgende op. In de eerste plaats wordt de begroting beoordeeld
op grond van de wettelijke taken van het zbo. Daarnaast vindt beoordeling
plaats aan de hand van de criteria: doelmatigheid en een bestendig en ordelijk
financieel beheer. 9. Personele consequenties 9.1 KwaliteitseisenIn antwoord op de vraag van de PvdA-fractie naar de invloed van het besluit
om rechtspersoonlijkheid toe te kennen aan het college op de uitkomsten van
de verrichte studie merk ik het volgende op. De bedoelde studie is uitgevoerd
voordat het besluit tot het toekennen van rechtspersoonlijkheid is genomen.
Het besluit om rechtspersoonlijkheid toe te kennen is voor een deel ingegeven
door het feit dat, zoals juist is gebleken in het genoemde kwaliteitsonderzoek,
bij het zbo zonder rechtspersoonlijkheid kanttekeningen zijn geplaatst. Voor
een nadere toelichting op de keuze voor rechtspersoonlijkheid zij verwezen
naar punt 13 van het nader rapport.Het rapport van het kwaliteitsonderzoek treft u als bijlage aan1 .Hieronder zal ik in hoofdlijnen ingaan op de in het onderzoek genoemde
aandachtspunten.Wat betreft de aandachtspunten m.b.t. de kwantiteit van de formatieopbouw
het volgende. In de in het rapport aangeduide kwetsbare situaties in de ondersteunende
taken bij financiën en control en bij personeelszaken is voorzien door
middel van extra personele ondersteuning en door een herverdeling van taken. De in het rapport genoemde «dubbele piek» bij het bureau Vergunningverlening
vanwege nieuwe vergunningaanvragen voor infrastructuurvergunningen met ingang
van 15 juli 1996 is inmiddels grotendeels achter de rug en zal overigens,
zoals ik in het voorafgaande heb aangegeven, onder de nieuwe Telecommunicatiewet
geen rol meer spelen.Bij het bureau Interconnectie wordt in het rapport het ontbreken van ervaring
als aandachtspunt genoemd, wat niet mag verbazen gelet op het feit dat deze
problematiek in Nederland nu pas ontstaat. Bij de afdeling is inmiddels, mede
door middel van werkbezoeken in het buitenland, de nodige kennis en leerervaring
opgedaan. Overigens kan ingeval zich daadwerkelijk een interconnectiegeschil
voordoet ook een beroep worden gedaan op externe deskundige (en ervaren) ondersteuning.
Hiertoe is reeds een aantal externen geselecteerd.De in het rapport aan de orde gestelde wijze van verkrijgen van de nodige
capaciteit bij het buro nummertaken met betrekking tot de individuele uitgifte
van 06- c.q. 0800/090x-nummers is op dit moment nog onderwerp van onderzoek.
Bezien wordt of deze taak tot een structurele uitbreiding van de formatie
zal dienen te leiden of dat dit beter zoals nu m.b.v. een flexibele externe
organisatie kan worden uitgevoerd.Verder hebben de onderzoekers geconstateerd dat in het oorspronkelijke
ontwerp-wetsvoorstel niet was voorzien in bevoegdheden van de minister met
betrekking tot het financieel toezicht en dat niet was voorzien in een regeling
met betrekking tot de openbaarheid van vergaderingen. In het voorliggende
wetsvoorstel is inmiddels in de artikelen 10 en 11 in beide aangelegenheden
voorzien.Wat betreft de aanbevelingen van de onderzoekers met betrekking tot het
samenspel tussen het college en het ondersteunend ambtelijk apparaat merk
ik op dat hieraan in overleg met de te benoemen voorzitter van het college
aandacht zal worden besteed. De door de onderzoekers genoemde elementen in
het profiel van de leden van het college worden door mij onderschreven.De leden van de VVD-fractie hebben gevraagd waarom het instellen van het
zbo niet of nauwelijks met extra kosten gepaard zou hoeven gaan. Uiteraard
is het zo dat er wel een kostenstijging is opgetreden en wellicht nog zal
optreden als gevolg van het feit dat een nieuwe markt ontstaat waarop in het
belang van een goede marktontwikkeling meer toezicht zal worden gehouden dan
in het verleden. Deze kosten(stijging) zou echter ook zijn gerealiseerd wanneer
ik zelf het toezicht zou zijn blijven uitoefenen. Door het in dit wetsvoorstel
aanhangige voorstel, hiervoor een zbo in te stellen worden slechts relatief
geringe meerkosten veroorzaakt. 9.2 RechtspositieHet voornemen om vooralsnog geen gebruik te maken van de mogelijkheid
om bij algemene maatregel van bestuur af te kunnen wijken van de regel dat
de rechtspositie van de leden van het personeel van het college in overeenstemming
is met de rechtspositie van rijksambtenaren, leidt er vooralsnog niet toe
dat onvoldoende deskundig personeel kan worden aangetrokken, zo blijkt ook
uit bovengenoemd onderzoek. Juist omdat dit onderdeel wellicht in de toekomst
een knelpunt zou kunnen gaan vormen is er hier voor gekozen in afwijking van
staand beleid bij mijn ministerie, de uitzonderingsmogelijkheid in dit wetsvoorstel
wel op te nemen. 10. EvaluatieDe leden van de PvdA-fractie vroegen wat er moet gebeuren als op sommige
deelmarkten voldoende marktwerking is ontstaan, maar op andere niet. Ook hier
wil ik niet vooruitlopen op de herziening van de Wtv. Wel merk ik op dat voor
een deel deze problematiek wordt opgelost via het begrip aanmerkelijke marktmacht.
Diverse verplichtingen gelden alleen voor partijen met aanmerkelijke marktmacht.
Als – door voldoende marktwerking – een bepaalde partij niet meer
kan worden aangemerkt als partij met een aanmerkelijke macht op de markt,
vervallen voor deze partijen de bijzondere verplichtingen.Voor de vraag van de leden van de VVD-fractie naar een tijdplanning voor
het bereiken van normale marktwerking verwijs ik naar hetgeen ik hierover
onder paragraaf 1.3 heb opgemerkt. Juist om reden dat een tijdpad voor het
bereiken van normale marktwerking op dit moment niet goed te geven is, is
in het voorliggende wetsvoorstel gekozen voor een evaluatiebepaling en niet
voor een horizonbepaling. Een horizonbepaling draagt ook het gevaar in zich
dat nodeloos tot wijziging van wetgeving moet worden overgegaan als de gegeven
horizon is bereikt terwijl er toch nog geen normale marktwerking is. Een dergelijke
horizonbepaling zou mogelijk ook nodeloze onrust in de markt tot gevolg kunnen
hebben.De in de wet opgenomen evaluatiebepalingen zijn wel versterkt. Voor een
antwoord op de vraag van de leden van de SGP-fractie over de wenselijkheid
van aanvullende rapportage aan de kamer wil ik dan ook verwijzen naar hetgeen
ik terzake van deze versterking in het nader rapport onder de paragrafen 1
tot en met 3 heb opgemerkt. II ARTIKELEN Artikel 11In aanwijzing 124r van de Aanwijzingen voor de regelgeving inzake openbaarheid
van vergaderingen is geregeld dat de openbaarheid van vergaderingen wordt
voorgeschreven volgens in de instellingswet te stellen regels. Artikel 11
voorziet hierin. Naar mijn oordeel dienen de vergaderingen waarin de begroting,
de meerjarenraming en het financiële verslag worden vastgesteld openbaar
te zijn. Deze openbaarheid geldt niet voor de vergaderingen waar andere dan
beheersmatige bestuursbesluiten worden voorbereid en vastgesteld. Dit laat
overigens onverlet dat het college in het kader van de Wet Openbaarheid van
bestuur openheid van zaken geeft. Artikel 15De bestuurlijke boete die op grond van de Postwet en de Wet op de telecommunicatievoorzieningen
kan worden opgelegd heeft een punitatief karakter. Vanwege dit karakter is
artikel 6 van het Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens en de Fundamentele
vrijheden op de oplegging van een dergelijke boete van toepassing.Ingevolge artikel 6 EVRM heeft een ieder het recht om onverwijld op de
hoogte te worden gebracht van de aard en de reden van de tegen hem ingebrachte
beschuldiging in een taal die hij verstaat. In casu zal bij overtredingen
veelal sprake zijn van overtredingen door rechtspersonen. Aangenomen mag worden
dat ingeval van een rechtspersoon met een vestiging in Nederland er in de
regel onder degenen die bevoegd zijn voor de rechtspersoon op te treden altijd
wel iemand is die het Nederlands beheerst. Dan hoeft niet voorzien te worden
in een vertaling. Ten einde zeker te stellen dat de waarborgen
van het EVRM in acht worden genomen, is een voorziening opgenomen indien en
voorzover bovenstaande niet aan de orde is. De bepalingen zijn geformuleerd
overeenkomstig de ontwerp Mededingingswet.In de gewijzigde artikelen 15d van de Postwet en 43d van de Wet op de
telecommunicatievoorzieningen is het beginsel neergelegd dat degene jegens
wie een handeling is verricht waaraan hij in redelijkheid de gevolgtrekking
kan verbinden dat hem wegens een overtreding een boete zal worden opgelegd,
niet verplicht is ter zake daarvan enige verklaring af te leggen. Verder is
bepaald dat de betrokkene hiervan in kennis wordt gesteld alvorens hem mondeling
om informatie wordt gevraagd.De hier bedoelde bepalingen voorzien in het zogenaamde zwijgrecht en de
zogenaamde cautieplicht, eveneens volgend uit artikel 6 EVRM.Het zwijgrecht moet in dit verband strikt geïnterpreteerd worden.
Een beroep op het zwijgrecht kan pas worden gedaan indien de gevraagde verklaring
dient voor het bewijs van een overtreding waarvan het bestuursorgaan concrete
aanwijzingen heeft dat de betrokkene die overtreding heeft gepleegd. Elk verzoek
om inlichtingen gedaan in het kader van de reguliere toezichtsuitoefening,
in de controlefase, dient door betrokkenen zonder meer gehonoreerd te worden. Artikel 26De door de leden van de fracties van de VVD en de PvdA gestelde vragen
ten aanzien van de onderlinge verhouding tussen de verschillende artikelen
die verband houden met informatievergaring merk ik het volgende op. De nieuw
voorgestelde artikelen 15p tot en met 15q van de Postwet en 45a en 47a van
de Wet op de telecommunicatievoorzieningen voorzien in de noodzakelijke algemene
bevoegdheden van toezichthoudende ambtenaren, zoals die straks ook volgens
de derde tranche Algemene wet bestuursrecht zullen gelden. Deze bepalingen
voorzien in de verplichting aan een ieder om toezichthoudende ambtenaren die
medewerking te verlenen die deze redelijkerwijs kunnen verlangen ter uitoefening
van hun bevoegdheden.Deze bepalingen zijn inderdaad inhoudelijk een doublure ten opzichte van
de informatieverplichtingen op grond van de gewijzigde artikelen 5 en 12,
lid 4, van de Postwet en artikel 8 van de Wtv voor direct verantwoordelijken.
De vraag hoe deze bepalingen zich tot elkaar verhouden heeft mij aanleiding
gegeven tot nadere bezinning. De doublure is echter nodig om de, voor direct
betrokkenen, verplichte informatieverstrekking te kunnen onderwerpen aan het
in de Postwet en de Wtv opgenomen bestuurlijk handhavingsregime. Aan direct
verantwoordelijken, zoals de houder van de concessie, kan bij niet naleving
van de informatieplicht bijvoorbeeld een boete worden opgelegd. Bij de algemene
artikelen terzake van bevoegdheden van toezichthoudende ambtenaren, die straks
ook volgens de Algemene wet bestuursrecht zullen gelden, acht ik het bij nader
inzien niet nodig, noch gewenst het handhavingsregime van de Postwet en de
Wtv hierop ook toepasselijk te doen zijn. Bij nota van wijziging heb ik dan
ook de Postwet en de Wtv in dit opzicht aangepast. III TEN AANZIEN VAN DE POSTWETVoor een beantwoording van de vragen betreffende de diverse artikelen
die verband houden met informatievergaring verwijs ik naar hetgeen hierboven
onder Artikel 26 hierover is opgemerkt. Voor een beantwoording van de vragen met betrekking tot het zwijgrecht
en de cautieplicht verwijs ik naar hetgeen ik hierover onder artikel 15 heb
opgemerkt.De leden van de VVD-fractie vroegen waarom het zbo belast wordt met het
toezicht op het (normaal) versneld vervoer, terwijl besloten is dit vervoer
uit de concessie te halen. In de huidige Postwet hebben de toezichtsbepalingen
uitsluitend betrekking op de concessiehouder. Hiermee wijkt de Postwet af
van de Wtv, waar het toezicht ook betrekking heeft op anderen. Zo is bijvoorbeeld
in de Wtv het overtreden van verbodsbepalingen ook administratiefrechtelijk
gesanctioneerd. Door artikel 26, onderdelen J en K, wordt ook in de Postwet
het toezicht uitgebreid tot anderen dan de concessiehouder. In het bijzonder
gaat het om een inbreuk op het postmonopolie. Dit behelst meer dan alleen
het verbod op het verrichten van normaal versneld vervoer. Zo valt hieronder
ook het verbod voor stadspostdiensten om brieven te bezorgen. Het feit dat
het toezicht nu wordt uitgebreid tot andere marktpartijen staat los van de
vraag of bepaalde gedragingen zouden moeten worden gedoogd, zoals het verrichten
van normaal versneld vervoer. Overigens zal bij de komende herziening van
de Postwet, zoals al eerder is toegezegd, het normaal versnelde vervoer uit
de concessie worden gehaald, evenals de registratieverplichting voor koeriers
ingevolge artikel 12, tweede lid, van de Postwet.De leden van de VVD-fractie vroegen verder hoe de voorgestelde toezichtsbepalingen
zich verhouden tot het briefgeheim. Het briefgeheim geldt ingevolge de Grondwet
voor het college gelijk het voor een ieder geldt. Het briefgeheim is in de
Grondwet niet meer beperkt tot brieven, welke aan de post of andere openbare
instellingen van vervoer zijn toevertrouwd. De houder van de postconcessie
is verder nog nadrukkelijk gehouden, in het kader van die taak, er voor te
zorgen dat bij de bedrijfsvoering met betrekking tot het vervoer van postzendingen
het grondwettelijk briefgeheim wordt nageleefd. Ik voorzie bij de uitvoering
van de toezichthoudende taken door het college geen noodzakelijke schending
van het briefgeheim. Indien het college bijvoorbeeld moet optreden wegens
schending van het briefmonopolie, op grond van artikel 12, lid 1, van de Postwet,
kan de vaststelling van deze inbreuk al plaatsvinden op grond van de gesloten
enveloppe. Het is immers de verpakking die tot uitdrukking moet brengen dat
het niet de bedoeling is dat derden van de inhoud kennis nemen, en derhalve
sprake is van briefgeheim. Voor de vaststelling van een eventuele overtreding
behoeft het betreffende poststuk dan alleen te worden gewogen. IV OVERIGWat betreft de gevraagde reactie op het commentaar van de Commissie Post
en Pakketvervoer Transport en Logistiek Nederland van 28 januari 1997 kan
ik eveneens verwijzen naar de beantwoording van de vragen onder artikel 15
en artikel 26.De Minister van Verkeer en Waterstaat,A. Jorritsma-Lebbink XNoot1Ter inzage gelegd bij de afdeling Parlementaire Documentatie. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-25128-7.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl