Wijziging van o.a. Telecommunicatiewet i.v.m. implementatie Europese regelgeving voor elektron. communicatienetwerken; Tweede nota van wijziging
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-07 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 28851, nr. 21

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum ontvangst

26-09-2003

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2003-2004

28851 nr. 21

22-09-2003

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamABCDEArtikel 6b.1Artikel 6b.2FGHBxaHOOFDSTUK 19. OVERGANGSRECHT IN VERBAND MET DE IMPLEMENTATIE
VAN HET EUROPESE GEHARMONISEERDE REGELGEVENDE KADER VOOR DE ELEKTRONISCHE
COMMUNICATIESECTOR 2002Artikel 19.1Artikel 19.2Artikel 19.3Artikel 19.4Artikel 19.5Artikel 19.6Artikel 19.7Artikel 19.8Artikel 19.9Artikel 19.10IBxbJKARTIKEL XXXVITOELICHTINGAlgemeen1. Inleiding2. Het systeem van het overgangsrecht2.1 Materieel recht2.2 ProcedureregelsARTIKELSGEWIJSOnderdeel AOnderdeel BOnderdeel COnderdeel DOnderdeel EOnderdeel FOnderdeel GOnderdeel HOnderdeel KOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 28851Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 48 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
28 851Wijziging van de Telecommunicatiewet en enkele andere wetten in verband
met de implementatie van een nieuw Europees geharmoniseerd regelgevingskader
voor elektronische communicatienetwerken en -diensten en de nieuwe dienstenrichtlijn
van de Commissie van de Europese Gemeenschappennr. 21TWEEDE NOTA VAN WIJZIGINGOntvangen 22 september 2003Het voorstel van wet wordt als volgt gewijzigd:AHet in artikel I, onderdeel A, voorgestelde artikel 1.1 wordt gewijzigd
als volgt:1. onderdeel ee komt te luiden:ee. openbaar telecommunicatienetwerk: elektronisch communicatienetwerk
dat geheel of gedeeltelijk wordt gebruikt om openbare telecommunicatiediensten
aan te bieden, voor zover het netwerk niet gebruikt wordt voor het verspreiden
van programma's;.2. onderdeel ff komt te luiden:ff. openbare telecommunicatiedienst: voor het publiek beschikbare dienst
die geheel of gedeeltelijk bestaat in het overbrengen van signalen via een
elektronisch communicatienetwerk, voor zover deze dienst niet bestaat uit
het verspreiden van programma's;.BHet in artikel I, onderdeel Y, voorgestelde tweede lid van artikel 6a.1
komt te luiden:2. Het college bepaalt in overeenstemming met de beginselen van het algemene
Europese mededingingsrecht andere dan de in het eerste lid bedoelde relevante
markten in de elektronische communicatiesector indien hier naar zijn oordeel
aanleiding toe is, of indien dit voortvloeit uit artikel 6a.4 of uit artikel
27 van richtlijn nr. 2002/21/EG.CAan het in artikel I, onderdeel Y, voorgestelde tweede lid van artikel
6a.13 wordt een tweede volzin toegevoegd, luidende: Het college kan op grond
van artikel 6a.2, eerste lid, de in de vorige volzin bedoelde verplichting
ook afzonderlijk van een verplichting als bedoeld in het eerste lid opleggen.DHet in artikel I, onderdeel Y, voorgestelde artikel 6a.11 wordt als volgt
gewijzigd:1. Het eerste lid komt te luiden:1. In uitzonderlijke omstandigheden kan het college aan een onderneming
waarvan door het college op grond van artikel 6a.2, eerste lid, is vastgesteld
dat zij beschikt over een aanmerkelijke marktmacht bij de aanbieding van openbare
elektronische communicatienetwerken of bijbehorende faciliteiten, andere bij
ministeriële regeling aan te wijzen verplichtingen die verband houden
met toegang opleggen, voor zover deze passend zijn.2. In het tweede lid vervalt: en de omvang.3. Het vierde lid komt te luiden:4. Het college trekt een besluit als bedoeld in het eerste lid tevens
in, indien:a. er geen sprake van uitzonderlijke omstandigheden meer is, ofb. de opgelegde of in stand gehouden verplichting niet langer passend
is.4. In het vijfde lid wordt na «omstandigheden» ingevoegd:
en of de opgelegde of in stand gehouden verplichting nog passend is.EDe in artikel I, onderdeel Y, voorgestelde artikelen 6b.1 en 6b.2 komen
als volgt te luiden:Artikel 6b.11. Op de voorbereiding van een besluit van het college als bedoeld in
de artikelen 6.2, 6a.2, 6a.3, 6a.16 en 6a.18, is paragraaf 3.5.6 van
de Algemene wet bestuursrecht van toepassing.2. In afwijking van het eerste lid kan het college besluiten om de in
het eerste lid bedoelde procedure niet toe te passen indien het besluit geen
aanzienlijke gevolgen heeft voor de desbetreffende markt.3. Voor de in het eerste lid bedoelde procedure gelden de volgende bijzonderheden:a. de artikelen 3:19, tweede lid, onderdeel a, en 3:21, tweede en derde
lid, van de Algemene wet bestuursrecht zijn van overeenkomstige toepassing;b. in afwijking van artikel 3:32, eerste lid, van de Algemene wet bestuursrecht
bedraagt de termijn voor het inbrengen van bedenkingen ten hoogste een maand;c. de artikelen 3:30, tweede lid, en 3:33 van de Algemene wet bestuursrecht
zijn van toepassing uitgezonderd.Artikel 6b.21. Indien een besluit als bedoeld in artikel 6b.1, eerste lid, van invloed
is op de handel tussen de lidstaten, legt het college het ontwerp van het
desbetreffende besluit en de gronden die aan het ontwerpbesluit ten grondslag
liggen, voor aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen en aan de nationale
regelgevende instanties, bedoeld in artikel 7 van richtlijn nr. 2002/21/EG
en stelt het college hen gedurende een maand in de gelegenheid daarover opmerkingen
te maken.2. Het college neemt het besluit niet dan nadat de in het eerste lid bedoelde
termijn van een maand is verstreken.3. Het college houdt bij het nemen van het besluit zoveel mogelijk rekening
met de opmerkingen die de Commissie van de Europese Gemeenschappen en de nationale
regelgevende instanties met betrekking tot het ontwerp aan het college hebben
medegedeeld.4. Indien de Commissie van de Europese Gemeenschappen binnen de termijn,
bedoeld in het tweede lid, heeft medegedeeld dat zij van mening is dat het
voorgelegde ontwerpbesluit een belemmering vormt voor de interne Europese
markt of dat zij ernstige twijfels heeft omtrent de verenigbaarheid van het
ontwerpbesluit met het Gemeenschapsrecht, wacht het college tenminste twee
maanden vanaf de datum van die mededeling met het vaststellen van zijn besluit.5. Indien de Commissie van de Europese Gemeenschappen overeenkomstig artikel
7, vierde lid, van richtlijn nr. 2002/21/EG een beschikking heeft gegeven:a. brengt het college het ontwerp met betrekking tot de door de Commissie
in de beschikking aangegeven voorstellen in overeenstemming met het Gemeenschapsrecht,
ofb. besluit het college het desbetreffende ontwerpbesluit niet vast te
stellen. Van dit besluit wordt mededeling gedaan in de Staatscourant.6. Het college stuurt een overeenkomstig dit artikel voorbereid besluit
in afschrift aan de Commissie van de Europese Gemeenschappen.FIn het in artikel I, onderdeel Bga, voorgestelde artikel 15.2a, wordt
in het eerste en tweede lid telkens «elektronische-communicatienetwerken
of -diensten» vervangen door: elektronische communicatienetwerken of
-diensten.GAan het in artikel I, onderdeel Bs, voorgestelde artikel 18.7, wordt in
het vierde lid een zin toegevoegd, luidende: Artikel 5:20, tweede lid, van
de Algemene wet bestuursrecht is van toepassing.HNa artikel I, onderdeel Bx, wordt een onderdeel ingevoegd, luidende:BxaHoofdstuk 19 komt te luiden:HOOFDSTUK 19. OVERGANGSRECHT IN VERBAND MET DE IMPLEMENTATIE
VAN HET EUROPESE GEHARMONISEERDE REGELGEVENDE KADER VOOR DE ELEKTRONISCHE
COMMUNICATIESECTOR 2002Artikel 19.1Artikel 1.1, zoals dat luidde voor inwerkingtreding van de Wet implementatie
Europees regelgevingskader voor de elektronische communicatiesector 2002,
is van toepassing op de volgende in dit hoofdstuk gebruikte begrippen:a. vast openbaar telefoonnetwerk;b. vaste openbare telefoondienst;c. mobiel openbaar telefoonnetwerk;d. mobiele openbare telefoondienst;e. huurlijn;f. omroepnetwerk.Artikel 19.21. De mededeling, bedoeld in artikel 2.1, eerste lid, behoeft niet te
worden gedaan door:a. degene die voor de inwerkingtreding van de Wet implementatie Europees
regelgevingskader voor de elektronische communicatiesector 2002 door het college
is geregistreerd;b. de houder van een vergunning voor het gebruik van frequentieruimte
waarvoor geen registratie was vereist op grond van artikel 2.1, tweede lid,
onder a, zoals dat luidde voor de inwerkingtreding van de Wet implementatie
Europees regelgevingskader voor de elektronische communicatiesector 2002.2. Een registratie die is gedaan op grond van artikel 2.1, eerste lid,
zoals dat luidde voor de inwerkingtreding van de Wet implementatie Europees
regelgevingskader voor de elektronische communicatiesector 2002, wordt aangemerkt
als een mededeling als bedoeld in artikel 2.1, eerste lid.3. Een vergunning voor het gebruik van frequentieruimte die bestemd is
voor het aanbieden van een openbaar elektronisch communicatienetwerk of een
openbare elektronische communicatiedienst, wordt aangemerkt als een mededeling
als bedoeld in artikel 2.1, eerste lid. Onze Minister verstrekt het college
de daarvoor benodigde gegevens.4. Een op grond van het tweede of derde lid geregistreerde rechtspersoon
kan tot uiterlijk zes maanden na de inwerkingtreding van de Wet implementatie
Europees regelgevingskader voor de elektronische communicatiesector 2002 het
college verzoeken om een verklaring als bedoeld in artikel 2.4, eerste lid.Artikel 19.3De in artikel 6a.1, tweede lid, bedoelde relevante markten die nodig zijn
voor de in de artikelen 27 van richtlijn nr. 2002/21/EG, 7, derde lid,
van richtlijn nr. 2002/19/EG of 16, derde lid, van richtlijn nr. 2002/22/EG,
bedoelde marktanalyses, worden door het college zo spoedig mogelijk na inwerkingtreding
van de Wet implementatie Europees regelgevingskader voor de elektronische
communicatiesector 2002 bepaald.Artikel 19.41. Het college zorgt voor gelijktijdige inwerkingtreding van besluiten
als bedoeld in de artikelen 6a.2, eerste lid, 6a.3, eerste lid, en 6a.16,
eerste lid, waaraan een relevante markt onderscheidenlijk een transnationale
markt ten grondslag ligt waarop aanbieders van vaste openbare telefoonnetwerken
of vaste openbare telefoondiensten actief zijn die verplichtingen hebben uit
hoofde van artikel 19.5, eerste lid, of uit hoofde van artikel 3, tweede lid,
van verordening (EG) nr. 2887/2000 van het Europees Parlement en de Raad
van de Europese Unie van 18 december 2000 inzake ontbundelde toegang
tot het aansluitnetwerk (PbEG L 336).2. Het college zorgt voor gelijktijdige inwerkingtreding van besluiten
als bedoeld in de artikelen 6a.2, eerste lid, en 6a.3, eerste lid, waaraan
een relevante markt onderscheidenlijk een transnationale markt ten grondslag
ligt waarop aanbieders van mobiele openbare telefoonnetwerken of mobiele openbare
telefoondiensten actief zijn die verplichtingen hebben uit hoofde van artikel
19.5, tweede lid.3. Het college zorgt voor gelijktijdige inwerkingtreding van besluiten
als bedoeld in de artikelen 6a.2, eerste lid, 6a.3, eerste lid, en 6a.18,
eerste lid, waaraan een relevante markt onderscheidenlijk een transnationale
markt ten grondslag ligt waarop aanbieders van huurlijnennetwerken of huurlijnen actief zijn die verplichtingen hebben uit hoofde van artikel
19.5, derde lid.Artikel 19.51. Aanbieders van vaste openbare telefoonnetwerken of vaste openbare telefoondiensten
die op het tijdstip van inwerkingtreding van de Wet implementatie Europees
regelgevingskader voor de elektronische communicatiesector 2002 door het college
aangewezen zijn op grond van artikel 6.4, eerste lid, zoals dat luidde voor
de inwerkingtreding van die wet, behouden de aan deze aanwijzing verbonden
verplichtingen tot de inwerkingtreding van de besluiten, bedoeld in artikel
19.4, eerste lid.2. Aanbieders van mobiele openbare telefoonnetwerken of mobiele openbare
telefoondiensten die op het tijdstip van inwerkingtreding van de Wet implementatie
Europees regelgevingskader voor de elektronische communicatiesector 2002 door
het college aangewezen zijn op grond van artikel 6.4, eerste of tweede lid,
zoals dat luidde voor de inwerkingtreding van die wet, behouden de daaraan
verbonden verplichtingen tot de inwerkingtreding van de besluiten, bedoeld
in artikel 19.4, tweede lid.3. Aanbieders van huurlijnennetwerken of huurlijnen die op het tijdstip
van inwerkingtreding van de Wet implementatie Europees regelgevingskader voor
de elektronische communicatiesector 2002 door het college aangewezen zijn
op grond van de artikelen 6.4, eerste lid, of 7.2, zoals die luidden
voor de inwerkingtreding van die wet, behouden de daaraan verbonden verplichtingen
tot de inwerkingtreding van de besluiten, bedoeld in artikel 19.4, derde lid.4. De in het eerste tot en met derde lid bedoelde verplichtingen omvatten
mede verplichtingen inzake interconnectie als bedoeld in artikel 6.1, eerste,
tweede en vijfde lid, zoals dat luidde voor de inwerkingtreding van de Wet
implementatie Europees regelgevingskader voor de elektronische communicatiesector
2002, voor zover het verzoek met betrekking tot het tot stand brengen van
interconnectie uitgaat van een andere aanbieder dan de aanbieder, bedoeld
in het eerste, tweede, onderscheidenlijk derde lid.5. Indien vierentwintig maanden na de inwerkingtreding van de Wet implementatie
Europees regelgevingskader voor de elektronische communicatiesector 2002 een
aanbieder als bedoeld in het eerste tot en met vierde lid verplichtingen heeft
op grond van genoemde leden, vervallen deze verplichtingen van rechtswege.6. Aanbieders van vaste openbare telefoonnetwerken die op 24 juli
2003 door het college op grond van artikel 6.4, eerste lid, zijn aangewezen,
blijven tot vierentwintig maanden na inwerkingtreding van de Wet implementatie
Europees regelgevingskader voor de elektronische communicatiesector 2002,
of indien de besluiten, bedoeld in artikel 19.4, eerste lid, eerder in werking
treden tot dat tijdstip, een aangemelde exploitant als bedoeld in artikel
2, onderdeel a, van verordening (EG) nr. 2887/2000 van het Europees Parlement
en de Raad van de Europese Unie van 18 december 2000 inzake ontbundelde
toegang tot het aansluitnetwerk (PbEG L 336).7. Artikel 6.10, eerste tot en met vierde lid, zoals dat luidde voor de
inwerkingtreding van de Wet implementatie Europees regelgevingskader voor
de elektronische communicatiesector 2002, blijft tot vierentwintig maanden
na die inwerkingtreding van kracht.8. Het college behoudt tot vierentwintig maanden na de inwerkingtreding
van de Wet implementatie Europees regelgevingskader voor de elektronische
communicatiesector 2002 de taken en bevoegdheden zoals deze voor het tijdstip
van inwerkingtreding van die wet in verband met de verplichtingen, bedoeld
in het eerste tot en met vierde lid, aan hem bij of krachtens de hoofdstukken
6 en 7 zijn toegekend of opgedragen, uitgezonderd taken en bevoegdheden
die betrekking hebben op de beslechting van geschillen, bedoeld in de artikelen
6.3, 7.7 en 7.8.Artikel 19.61. Tot vierentwintig maanden na inwerkingtreding van de Wet implementatie
Europees regelgevingskader voor de elektronische communicatiesector 2002 blijft
artikel 8.7, zoals dat luidde voor dat tijdstip, van toepassing.2. Het college zorgt voor gelijktijdige inwerkingtreding van de besluiten,
bedoeld in de artikelen 6a.2, eerste lid, en 6a.3, eerste lid, waaraan een
relevante markt onderscheidenlijk een transnationale markt ten grondslag ligt
waarop aanbieders van omroepnetwerken actief zijn en waarvoor artikel 8.7,
zoals dat luidde voor inwerkingtreding van de Wet implementatie Europees regelgevingskader
voor de elektronische communicatiesector 2002, van toepassing is.3. Het eerste lid vervalt bij inwerkingtreding van de besluiten, bedoeld
in het tweede lid.4. Een verzoek als bedoeld in artikel 8.7, zoals dat luidde voor inwerkingtreding
van de Wet implementatie Europees regelgevingskader voor de elektronische
communicatiesector 2002, wordt vanaf het tijdstip waarop artikel 8.7 niet
langer van toepassing is op aanbieders van omroepnetwerken, aangemerkt als
een aanvraag als bedoeld in artikel 12.2.Artikel 19.7Een aanvraag als bedoeld in de artikelen 3.11, vierde lid, of 6.3,
eerste of tweede lid, zoals deze luidden voor de inwerkingtreding van de Wet
implementatie Europees regelgevingskader voor de elektronische communicatiesector
2002, wordt vanaf dat tijdstip aangemerkt als een aanvraag als bedoeld in
artikel 12.2.Artikel 19.8Op een aanvraag om een oordeel als bedoeld in artikel 7.7, zoals dat luidde
voor de inwerkingtreding van de Wet implementatie Europees regelgevingskader
voor de elektronische communicatiesector 2002, blijven de Telecommunicatiewet
en de daarop berustende bepalingen van toepassing zoals die luidden voor dat
tijdstip.Artikel 19.9Na inwerkingtreding van de Wet implementatie Europees regelgevingskader
voor de elektronische communicatiesector 2002, geldt:a. ten aanzien van de verwerking van verkeersgegevens, bedoeld in artikel
11.5, tweede lid, dat de aanbieder binnen zes maanden de abonnee de gegevens
verstrekt, bedoeld in artikel 11.5, vierde lid;b. dat de toestemming, bedoeld in artikel 11.5, derde lid, niet is vereist
voor de verkeersgegevens die reeds in gebruik zijn voor het doel dat is genoemd
in artikel 11.5, derde lid, onderdeel a;c. ten aanzien van de verkeersgegevens, bedoeld in onderdeel b, dat de
aanbieder binnen zes maanden aan de abonnee mededeling doet van de informatie,
bedoeld in artikel 11.5, vierde lid. De abonnee wordt geacht met betrekking
tot dit gebruik toestemming te hebben verleend, tenzij hij binnen een termijn
van twee maanden na verzending van de mededeling schriftelijk aan de desbetreffende
aanbieder te kennen heeft gegeven dat voor het desbetreffende gebruik geen
toestemming wordt gegeven.Artikel 19.10Na inwerkingtreding van de Wet implementatie Europees regelgevingskader
voor de elektronische communicatiesector 2002 geldt:a. dat artikel 11.6 niet van toepassing is op edities van gedrukte algemeen
beschikbare abonneelijsten en algemeen beschikbare abonneelijsten die in elektronische
vorm, anders dan met gebruikmaking van een elektronisch communicatienetwerk
of een elektronische communicatiedienst, worden uitgegeven, indien deze edities
zijn uitgegeven dan wel gereed gemaakt zijn voor uitgifte, voor de datum van
inwerkingtreding van dat artikel;b. een ieder die een algemeen beschikbare abonneelijst uitgeeft of een
algemeen beschikbare abonnee-informatiedienst verzorgt, binnen zes maanden
na inwerkingtreding van artikel 11.6 de abonnee van een openbare telefoondienst
wiens persoonsgegevens op het moment van inwerkingtreding van dat artikel
zijn opgenomen in de abonneelijst dan wel in het voor de abonnee-informatiedienst
gebruikte abonneebestand, op de hoogte stelt van de informatie, bedoeld in
artikel 11.6, eerste lid. Daarbij wordt aan de abonnee de mogelijkheid geboden
om verzet aan te tekenen tegen het feit dat hem betreffende persoonsgegevens
in de abonneelijst of in het voor de abonnee-informatiedienst gebruikte abonneebestand
zijn opgenomen. Indien de abonnee verzet aantekent, is artikel 41, tweede
lid, van de Wet bescherming persoonsgegevens van overeenkomstige toepassing.INa artikel I, onderdeel Bxa, wordt een onderdeel ingevoegd, luidende:BxbHet opschrift van hoofdstuk 20 van de Telecommunicatiewet komt te luiden:Hoofdstuk 20. Algemene overgangs- en slotbepalingenJDe artikelen XI tot en met XXVIII vervallen.KNa artikel XXXV wordt een artikel ingevoegd, luidende:ARTIKEL XXXVIDeze wet wordt aangehaald als: Wet implementatie Europees regelgevingskader
voor de elektronische communicatiesector 2002.TOELICHTINGAlgemeen1. InleidingNaast enkele wijzigingen van meer wetstechnische aard, strekt deze tweede
nota van wijziging er vooral toe om de overgangsrechtelijke bepalingen die
betrekking hebben op geschilbeslechting aanmerkelijk te vereenvoudigen.Deze vereenvoudiging is onder meer bereikt door de belangrijkste artikelen
van het overgangsrecht op te nemen in hoofdstuk 19 van de Telecommunicatiewet.
Te denken valt aan de bepalingen die de verplichtingen voor aanbieders met
een aanmerkelijke marktmacht in stand houden totdat zij zijn geëvalueerd.
Deze verplaatsing van het overgangsrecht heeft tot gevolg dat het college
op grond van artikel 12.2 van de Telecommunicatiewet bevoegd is om geschillen
tussen aanbieders die betrekking hebben op het overgangsrecht te beslechten.
Kortweg, staat immers in artikel 12.2 dat het college geschillen kan beslechten
die betrekking hebben op deze wet (lees: Telecommunicatiewet). Met deze wijziging
alleen al wordt het overgangsrecht een stuk overzichtelijker. Voorts wijs
ik erop dat deze wijziging beter aansluit bij artikel 20 van de Kaderrichtlijn.
In genoemd artikel is namelijk bepaald dat geschillen over het in de Kaderrichtlijn
of een daarmee samenhangende richtlijn neergelegde overgangsrecht op grond
van de nieuwe regels moeten worden beslecht. Gelet op het bovenstaande is
het niet meer dan logisch om dergelijke geschillen door het college te laten
beslechten op grond van het voorgestelde (nieuwe) hoofdstuk 12.Een ander voordeel van het onderbrengen van belangrijke delen van het
overgangsrecht is dat de handhaving hiervan duidelijker geregeld is. Het in
hoofdstuk 15 van de Telecommunicatiewet neergelegde handhavingsregime kan
immers alleen ingezet worden indien een bij of krachtens de Telecommunicatiewet
gesteld voorschrift wordt overtreden. Door het overgangsrecht onder te brengen
in de Telecommunicatiewet is gelijk duidelijk dat hoofdstuk 15 van toepassing
is en zijn ingewikkelde verwijzingsconstructies niet nodig.2. Het systeem van het overgangsrechtUitdrukkelijk is niet beoogd de systematiek van het overgangsrecht te
wijzigen ten opzichte van het ingediende wetsvoorstel; het gaat slechts om
een verduidelijking en versimpeling. Voor de goede orde zet ik in deze paragraaf
de hoofdlijnen van het materiële en procedurele overgangsrecht uiteen.2.1 Materieel rechtDe in dit wetsvoorstel neergelegde voorschriften gelden alle, op één
uitzondering na, onmiddellijk. De Europese wetgever heeft alleen voor bestaande
abonneelijsten en de abonnee-bestanden die worden gebruikt ten behoeve van
abonnee-informatiediensten afgeweken van de regel van onmiddellijke werking.
De reden voor deze uitzondering is dat wordt overgestapt van een opt-out regime
naar een opt-in regime. Op pagina 186 e.v. van de memorie van toelichting
wordt hierop uitvoering ingegaan.Voor wat betreft interoperabiliteit en toegang heeft het beginsel van
onmiddellijke werking tot gevolg dat het college na inwerkingtreding van deze
wet de voorgestelde hoofdstukken 6 en 6a zal moet toepassen. Overigens zal
het voor wat betreft hoofdstuk 6a enige tijd duren voordat het college krachtens
dat hoofdstuk verplichtingen zal opleggen. Voordat het college
verplichtingen kan opleggen, zal het immers de nodige marktanalyses en consultaties
moeten uitvoeren. Om te voorkomen dat er tussen de periode waarop dit wetsvoorstel
tot wet wordt verheven en het tijdstip waarop het college voor het eerst uitvoering
geeft aan hoofdstuk 6a, een vacuüm ontstaat waarin voor aanbieders met
aanmerkelijke marktmacht geen asymmetrische verplichtingen gelden, is in de
artikelen 19.4 en 19.5 een specifieke overgangsrechtelijke voorziening getroffen.
Deze voorziening houdt, kort gezegd, in dat oude verplichtingen die gelden
voor aanbieders met aanmerkelijke marktmacht in stand worden gehouden, totdat
het college die verplichtingen heeft geëvalueerd. Het gaat hier om de
asymmetrische verplichtingen uit de hoofdstukken 6 en 7 van de huidige wet,
het Besluit ONP huurlijnen en telefonie en de Verordening ontbundelde toegang
tot het aansluitnetwerk. Hiermee wordt artikel 27 van de Kaderrichtlijn geïmplementeerd.Het bovenstaande brengt met zich mee dat toegangs- en interoperabiliteitsgeschillen
door het college op grond van het recht moeten worden beslecht, zoals dat
geldt na inwerkingtreding van deze wet. Onderdeel van dit (nieuwe) recht zijn,
uiteraard, de bepalingen 19.4 en 19.5, welke stellen dat de oude verplichtingen
voor aanbieders met aanmerkelijke marktmacht gedurende een bepaalde periode
in stand blijven.2.2 ProcedureregelsArtikel 20 van de Kaderrichtlijn, in verbinding met artikel 28, eerste
lid, van die richtlijn, brengt mee dat de nieuwe bepalingen inzake geschilbeslechting
onmiddellijke werking moeten hebben. Vandaar dat is bepaald dat aanvragen
tot geschilbeslechting op basis van de huidige wet, worden aangemerkt als
aanvragen tot geschilbeslechting in het nieuwe kader (artikel 19.7). Het gaat
hier dus uitsluitend om de procedurele aspecten; voor wat betreft het materiële
recht zij verwezen naar paragraaf 2.1.Conform de normale regels van bestuursrechtelijk overgangsrecht wordt
in bezwaarprocedures ex nunc beslist (dat wil zeggen: met inachtneming van
het recht zoals dat geldt ten tijde van de beslissing op bezwaar) en in beroepsprocedures
ex tunc (dat wil zeggen: met inachtneming van het recht zoals dat geldt ten
tijde van de beslissing op bezwaar, of als er geen bezwaar kon worden ingediend,
ten tijde van het besluit in primo). In het oorspronkelijk ingediende wetsvoorstel
waren deze situaties apart en expliciet geregeld. Zoals gezegd konden echter
juist door die gedetailleerde en expliciete regeling misverstanden ontstaan.
Vandaar dat ervoor is gekozen om deze normale regels van overgangsrecht niet
langer expliciet in de wet op te nemen.Schematisch kan de overgang van het huidige geschilbeslechtingsartikel
6.3 naar het nieuwe generieke geschilbeslechtingsartikel 12.2 als volgt worden
samengevat. Periode vanaf inwerkingtreding wet tot inwerkingtreding
van de besluiten, bedoeld in artikel 19.4, (eerste keer dat het college uitvoering
geeft aan het nieuwe aanmerkelijke marktmacht-regime)Periode nadat de besluiten, bedoeld in artikel 19.4,
in werking zijn getreden (eerste keer dat het college uitvoering geeft aan
het nieuwe aanmerkelijke marktmacht-regime) Materiële verplichtingenHet oude hoofdstuk 6 is vervangen
door de hoofdstukken 6 en 6a. De nieuwe hoofdstukken 6 en 6a zijn geldend
recht. In deze periode behouden aanbieders die voor inwerkingtreding van de
wet zijn aangewezen als partij met een aanmerkelijke marktmacht de oude asymmetrische
verplichtingen (artikelen 19.4 en 19.5)1De nieuwe hoofdstukken 6 en 6a zijn geldend recht.
Het overgangsrecht (artikelen 19.4 en 19.5) waarmee oude asymmetrische verplichtingen
in stand werden gehouden is uitgewerkt. Het college heeft (voor het eerst)
verplichtingen krachtens artikel 6a.2 opgelegd. Procedurele regels– Geschil: aanvraag op basis van artikel 6.3 (oud) Tw geldt als aanvraag
op basis van artikel 12.2 (zie artikel 19.7). Toepassing nieuw recht; echter
dat houdt mede in dat de oude verplichtingen voor aanbieders met een aanmerkelijke
marktmacht in stand worden gehouden (zie rij hierboven)– Bezwaar: nieuw
recht, echter zelfde resultaat als hierboven bij «Geschil»–
Beroep: recht zoals gold ten tijde van de beslissing op bezwaar (besluit in
primo)– Geschil: aanvraag op
basis van artikel 6.3 (oud) Tw geldt als aanvraag op basis van artikel 12.2
(zie artikel 19.7). Toepassing nieuw recht, nieuwe krachtens de hoofdstukken
6 en 6a opgelegde verplichtingen (zie rij hierboven).– Bezwaar: nieuw
recht, nieuwe verplichtingen, zie rij hierboven.– Beroep: recht zoals
gold ten tijde van de beslissing op bezwaar (besluit in primo)1 Voor wat betreft het nieuwe hoofdstuk 6, wijs ik er voor
de goede orde op dat het mogelijk is dat het college voor inwerkingtreding
van de besluiten, bedoeld in artikel 19.4, uitvoering geeft aan artikel 6.2.
Dat wil zeggen op verzoek of ambtshalve een interoperabiliteitsplicht oplegt.
Eventuele geschillen hierover worden, uiteraard, op grond van het nieuwe artikel
12.2 beslecht.ARTIKELSGEWIJSOnderdeel AIn artikel 1.1, onderdelen ee en ff, van het wetsvoorstel is een definitie
gegeven van het begrip openbaar telecommunicatienetwerk onderscheidenlijk
het begrip openbare telecommunicatiedienst. Op blz. 92 van de memorie
van toelichting is beargumenteerd waarom beide definities in de nieuwe wet
gehandhaafd dienen te blijven; beide definities blijven immers voor de hoofdstukken
10, 13 en 14 van de Telecommunicatiewet relevant. De in artikel 1.1 opgenomen
omschrijving van beide begrippen is bij nader inzien niet geheel accuraat.
Zo wordt ten aanzien van een openbaar telecommunicatienetwerk bepaald dat
dat een openbaar elektronisch communicatienetwerk betreft dat niet uitsluitend
wordt gebruikt voor het verspreiden van programma's aan het publiek. Deze
omschrijving brengt derhalve met zich mee dat elektronische communicatienetwerken
die zowel voor het verspreiden van programma's als voor bijvoorbeeld internettoegang
worden gebruikt, – en wel voor beide functies – onder het begrip
openbaar telecommunicatienetwerk vallen. Het is echter geenszins de bedoeling
dat elektronische communicatienetwerken voor zover die worden gebruikt voor
het verspreiden van programma's onder de reikwijdte van het begrip openbare
telecommunicatienetwerken vallen, met alle gevolgen vandien. Voor het andere
gebruik van hetzelfde netwerk – in het gegeven voorbeeld internettoegang –
dient het netwerk echter wel onder de definitie van openbaar telecommunicatienetwerk
te vallen. Voor dat deel gelden bijvoorbeeld de bepalingen ter
zake van bevoegd aftappen uit hoofdstuk 13 van de wet. Met de thans voorgestelde
omschrijving van openbaar telecommunicatienetwerk wordt de onbedoelde verruiming
van het begrip openbaar telecommunicatienetwerk in de aanvankelijk voorgestelde
definitie-bepaling dan ook gecorrigeerd. Een en ander geldt ook voor het begrip
openbare telecommunicatiedienst. Voorts is waar het gaat om het verspreiden
van programma's de toevoeging «aan het publiek» geschrapt. Dit
element vloeit namelijk reeds voort uit het begrip programma, zoals gedefinieerd
in artikel 1, onder f, van de Mediawet.Onderdeel BIn de artikelen 7 van de Toegangsrichtlijn en 16 van de Universeledienstrichtlijn
is geregeld dat de lidstaten erop toe moeten zien dat de nationale regelgevende
instanties zo spoedig mogelijk na de inwerkingtreding van deze richtlijnen
een marktanalyse verrichten ten einde te bepalen welke verplichtingen, bedoeld
in de spraakrichtlijn, de interconnectierichtlijn, de huurlijnenrichtlijn
en de verordening ontbundelde toegang tot het aansluitnetwerk, opnieuw moeten
worden opgelegd. Om vast te kunnen stellen of de verplichtingen uit het oude
regelgevende kader opnieuw moeten worden opgelegd, zal het college moeten
vaststellen op welke markten aanbieders met een aanmerkelijke marktmacht als
bedoeld in het vorige regelgevende kader actief zijn. Het college staat er
overigens niet alleen voor. In de aanbeveling van de Commissie van de Europese
Gemeenschappen van 11 februari 2003 betreffende relevante produkten-
en dienstenmarkten in de elektronische communicatiesector die overeenkomstig
richtlijn 2002/21/EG van het Europees Parlement en de Raad van de Europese
Unie inzake een gemeenschappelijk regelgevingskader voor elektronische communicatienetwerken
en -diensten aan regelgeving ex ante kunnen worden onderworpen (COM/2003/497)
(verder: aanbeveling inzake productmarkten) worden namelijk de relevante markten
genoemd die corresponderen met de markten uit het oude regelgevende kader.
In artikel 6a.1, eerste lid, is, kortweg, geregeld dat het college de markten
uit de aanbeveling inzake productmarken moet bepalen, tenzij deze markten
in Nederland (of een deel daarvan) niet kunnen worden bepaald in overeenstemming
met de beginselen van het algemene Europese mededingingsrecht. In het geval
dat een of meer markten uit de aanbeveling inzake productmarken die volgens
de Europese Commissie nodig zijn om verplichtingen uit het oude regelgevende
kader te evalueren niet kunnen worden bepaald, zal het college andere markten
moeten bepalen waarmee die verplichtingen wel kunnen worden geëvalueerd.
Dit laatste wordt nu geregeld in artikel 6a.1, tweede lid. Reeds is uiteengezet
dat op grond van de Toegangsrichtlijn en de Universeledienstrichtlijn de marktanalyses
die noodzakelijk zijn om de oude verplichtingen te evalueren zo spoedig mogelijk
moeten plaatsvinden. Deze verplichting is geïmplementeerd in artikel
19.3.Aangezien in artikel XIII, eerste lid, hetzelfde was geregeld als in de
artikelen 6a.1, tweede lid, en 19.3, komt artikel XIII, eerste lid, te vervallen.Onderdeel CHet college kan op grond van de artikelen 6a.2 en 6a.13 aan een onderneming
die beschikt over een aanmerkelijke macht op een eindgebruikersmarkt verplichtingen
opleggen met betrekking tot de hoogte van de eindgebruikerstarieven. Indien
het college een dergelijke verplichting oplegt, moet het de desbetreffende
onderneming op grond van het tweede lid van artikel 6a.13 verplichten om een
door hem te bepalen of goed te keuren kostentoerekeningssysteem te hanteren.
Met de onderhavige wijziging wordt zeker gesteld dat het college een onderneming die beschikt over een aanmerkelijke macht op een eindgebruikersmarkt
ook kan verplichten om een door hem te bepalen of goed te keuren kostentoerekeningsysteem
te hanteren, indien het college géén verplichting met betrekking
tot de hoogte van eindgebruikerstarieven oplegt.Onderdeel DMet de onderhavige wijziging wordt onder meer de verhouding tussen artikel
6a.2 en artikel 6a.11 verduidelijkt. Op grond van artikel 6a.2, eerste lid,
kan het college aan een onderneming waarvan hij heeft vastgesteld dat zij
beschikt over een aanmerkelijke marktmacht bij de aanbieding van openbare
elektronische communicatienetwerken of bijbehorende faciliteiten en de desbetreffende
onderneming passende verplichtingen opleggen. In uitzonderlijke omstandigheden
kan het college – in aanvulling op de krachtens artikel 6a.2 opgelegde
verplichtingen – op grond van artikel 6a.11 andere bij ministeriële
regeling aangewezen verplichtingen opleggen. Ook artikel 6a.11 vereist, uiteraard,
dat de desbetreffende onderneming beschikt over een aanmerkelijke marktmacht.
Om dit vast te stellen hoeft het college géén apart marktonderzoek
op grond van artikel 6a.1 uit te voeren. Voldoende is dat het college op grond
van artikel 6a.2, eerste lid, heeft vastgesteld dat de desbetreffende onderneming
een aanmerkelijke marktmacht heeft bij de aanbieding van openbare elektronische
communicatienetwerken of bijbehorende faciliteiten.Onderdeel EDe voorgestelde artikelen 6b.1 en 6b.2 strekken tot implementatie van
respectievelijk de artikelen 6 en 7 van de Kaderrichtlijn. Zoals in de memorie
van toelichting is aangegeven (Kamerstukken II 2002/03, 28 851, nr. 3,
blz. 135) moet het ontwerp van bepaalde besluiten van de nationale regelgevende
instanties, behalve nationaal, ook Europees geconsulteerd worden. Uit de bewoordingen
van de meeste taalversies van de Kaderrichtlijn valt af te leiden dat die
consultaties gelijktijdig geschieden. Dat was dan ook neergelegd in het oorspronkelijk
voorgestelde tweede lid van artikel 6b.2.De Commissie van de Europese Gemeenschappen heeft onlangs een aanbeveling
gepubliceerd met betrekking tot het consultatiemechanisme van artikel 7 Kaderrichtlijn
(Aanbeveling van 23 juli 2003 betreffende kennisgevingen, termijnen en
raadplegingen als bedoeld in artikel 7 van Richtlijn 2002/21/EG van het Europees
Parlement en de Raad van 7 maart 2002 inzake een gemeenschappelijk regelgevingskader
voor elektronische-communicatienetwerken en -diensten (PbEG L108), PbEG L190).
Uit deze aanbeveling blijkt dat de Commissie bij haar beoordeling of het voorgestelde
besluit in strijd is met het Gemeenschapsrecht of een belemmering vormt voor
de interne Europese markt, de uitkomsten van de nationale consultatie wil
betrekken.Daarom heb ik besloten het uitgangspunt van gelijktijdigheid van artikel
6b.2, tweede lid, te laten vervallen. In het nieuw voorgestelde artikel 6b.2,
eerste en tweede lid, wordt geregeld dat het college zelf kan bepalen op welk
moment het ontwerpbesluit aan de Commissie en de andere nationale regelgevende
instanties wordt voorgelegd, met dien verstande dat het college het besluit
pas kan nemen nadat de termijn van de Europese consultatieprocedure is verlopen.
Artikel 7 derde lid, van de Kaderrichtlijn bepaalt dat deze termijn maximaal
een maand bedraagt of zoveel langer als de nationale consultatieprocedure
heeft geduurd. Ik heb ervoor gekozen de termijn van de nationale consultatie,
anders dan in het oorspronkelijk voorgestelde artikel 6b.1, in het nieuw voorgestelde
6b.1, tweede lid, onderdeel b, te stellen op ten hoogste een
maand. Deze verandering doet recht aan die ontwerpbesluiten van het college
waarbij een termijn van vijf weken voor het inbrengen van bedenkingen te lang
is. Artikel 6 Kaderrichtlijn spreekt immers van een «redelijke termijn»
welk begrip in bepaalde gevallen kan inhouden dat een termijn korter dan een
maand gerechtvaardigd is. Nu de termijn voor het inbrengen van bedenkingen
in de nationale consultatieprocedure is gesteld op ten hoogste een maand,
geldt op grond van artikel 7, derde lid van de Kaderrichtlijn, dat de Europese
consultatie ook een maand in beslag zal nemen.In het nieuw voorgestelde vierde lid van artikel 6b.2 wordt voorzien in
het geval dat de Commissie bij een bepaald ontwerpbesluit bedenkingen heeft
in de zin van artikel 7, vierde lid, van de Kaderrichtlijn. In een dergelijk
geval kan het college overeenkomstig artikel 7, vierde lid, pas een besluit
nemen nadat een extra termijn van twee maanden is verstreken.Voor wat betreft de nationale consultatieprocedure wijs ik erop dat het
college op grond van het nieuwe voorgestelde tweede lid van artikel 6b.1 van
die procedure kan afzien indien het besluit geen aanzienlijke gevolgen heeft
voor de desbetreffende markt. Met deze wijziging wordt beter aangesloten bij
artikel 6 van de Kaderrichtlijn. De Kaderrichtlijn verplicht nationale regelgevende
instanties immers alleen om bij besluiten die aanzienlijke gevolgen hebben
voor de relevante markt te consulteren. Bij besluiten die geen aanzienlijke
gevolgen hebben voor de desbetreffende markt, heeft het college derhalve de
keuze om het besluit al dan niet nationaal te consulteren.Onderdeel FDit betreft een redactionele verbetering.Onderdeel GArtikel 18.7, vierde lid, Telecommunicatiewet verplicht tot medewerking
door een ieder van wie krachtens het eerste lid van dat artikel medewerking
is gevorderd. Dit artikel staat naast artikel 5:20 van de Algemene wet bestuursrecht,
dat hetzelfde regelt in verband met het toezicht op de naleving. Ter wille
van de congruentie tussen beide medewerkingsplichten is artikel 18.7, vierde
lid, aangevuld met een verwijzing naar artikel 5:20, tweede lid van de Awb.
Inhoudelijk regelt laatstgenoemd artikellid het zgn. verschoningsrecht. Voor
zover er een wettelijke plicht tot geheimhouding bestaat, behoeft de gevorderde
medewerking niet verleend te worden.Voor een dergelijke bepaling is bij het corresponderende artikel met betrekking
tot geschilbeslechting (namelijk artikel 12.4, tweede lid) geen aanleiding,
nu dat artikel uitsluitend ziet op de bij het geschil betrokken partijen.
Uit de aard der zaak zal in die context geen wettelijke geheimhoudingsplicht
aan de orde zijn.Onderdeel HDe artikelen 19.4 en 19.5 komen nagenoeg inhoudelijk overeen met respectievelijk
de leden twee tot en met vier van artikel XIII en artikel XIV van het wetsvoorstel.
Alleen het achtste lid van artikel 19.5 verschilt van zijn voorganger. Hierin
was geregeld dat het college alle taken en bevoegdheden behoudt die verband
houden met, kortweg, de oude verplichtingen voor aanbieders met aanmerkelijke
marktmacht. Hieronder vielen ook de handhavingsbevoegdheden, bedoeld in hoofdstuk
15 van de Telecommunicatiewet. Nu het overgangsrecht dat strekt
tot implementatie van de Kaderrichtlijn en de daarmee samenhangende richtlijnen
wordt opgenomen in de Telecommunicatiewet, is het niet meer nodig specifiek
te regelen dat het college kan handhaven. Dit volgt immers reeds uit artikel
15.1, derde lid. Voor een toelichting op de andere leden van de artikelen
19.4 en 19.5 zij verwezen naar de pagina's 181 tot en met 183 van de memorie
van toelichting.Artikel 19.6 regelt voor wat betreft omroepnetwerken de overgang van artikel
8.7 naar het nieuwe aanmerkelijke marktmacht-regime. Na inwerkingtreding van
deze wet kan het college aan aanbieders van openbare elektronische communicatienetwerken
(die gebruikt worden voor de verspreiding van programma's) toegangs- en daarmee
samenhangende verplichtingen opleggen, indien de desbetreffende aanbieder
beschikt over een aanmerkelijke marktmacht en de desbetreffende verplichting
passend is. Geschillen tussen partijen die toegang vragen en partijen die
toegang moeten verlenen, kunnen op grond van artikel 12.2 aan het college
worden voorgelegd.Omdat de door het college uit te voeren marktanalyses en de daarbij behorende
consultaties de nodige tijd met zich meebrengen is bepaald dat artikel 8.7
in stand blijft totdat het college, voor wat betreft markten die betrekking
hebben op de verspreiding van omroepprogramma's, uitvoering heeft gegeven
aan het nieuwe aanmerkelijke marktmacht-regime. Daarbij is net als in artikel
19.4 bepaald dat bepaalde krachtens hoofdstuk 6a genomen besluiten gelijktijdig
in werking moeten treden. In dit geval gaat het, kort gezegd, om markten die
(mede) betrekking hebben op de verspreiding van programma's in de zin van
artikel 1 van de Mediawet.Voorts is van belang dat in het eerste lid bepaald is dat artikel 8.7
in elk geval na vierentwintig maanden na inwerkingtreding van deze wet vervalt.
Ik heb hier voor dezelfde termijn gekozen als de termijn die wordt gehanteerd
voor de oude aanmerkelijke marktmacht-verplichtingen.In het vierde lid is tenslotte geregeld dat vanaf het moment waarop artikel
8.7 vervalt, een krachtens dat artikel ingediend verzoek wordt aangemerkt
als een verzoek als bedoeld in artikel 12.2 van de wet. Vervalt bijvoorbeeld
tijdens de bezwaarfase artikel 8.7, dan zal het college moeten kijken of aan
de desbetreffende aanbieder van omroepnetwerken toegangs- of daarmee samenhangende
verplichtingen zijn opgelegd. Indien dit niet het geval is, zal het college
de aanvraag moeten afwijzen. Er rust in dat geval geen verplichting op de
onderneming in kwestie. Zijn echter wel toegangs- of daarmee samenhangende
verplichtingen opgelegd, dan zal het college het geschil aan de hand van die
verplichtingen moeten beslechten.Artikel 19.7 bepaalt dat aanvragen voor geschilbeslechting, ingediend
onder het huidige wettelijk regime, na inwerkingtreding van de wet worden
aangemerkt als aanvragen die zijn ingediend onder het nieuwe regime. Op de
reden hiervoor – onmiddellijke werking van de betrokken bepalingen van
de EG-richtlijnen – is hierboven reeds ingegaan in paragraaf 2.2
van het algemeen deel van deze toelichting. Door deze generieke bepaling kunnen
delen van de artikelen XVIII-XIX en XXI tot en met XXVI vervallen. De overige
onderdelen van deze artikelen vervallen in verband met de keuze om niet langer
in dit wetsvoorstel het toepasselijke recht in de bezwaar- en beroepsfase
te regelen, maar te volstaan met de algemene regels van het bestuursrechtelijk
overgangsrecht.De artikelen 19.8, 19.9 en 19.10 zijn materieel niet gewijzigd ten opzichte
van de artikelen XX, XXVII en XXVIII van het ingediende wetsvoorstel.Onderdeel KIn de praktijk is gebleken dat behoefte bestaat aan een citeertitel van
deze wijziging van de Telecommunicatiewet.De Minister van Economische Zaken,L. J. Brinkhorst 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-28851-21.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl