Defensieraad; Verslag algemeen overleg op 1 oktober 2003, over de agenda van de Informele Raad Defensie van 3 en 4 oktober 2003
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-07 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 21501-28, nr. 14

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum vergadering

04-11-2003

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2003-2004

21501-28 nr. 14

29-10-2003

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamVragen en opmerkingen uit de commissiesHet antwoord van de ministerOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 21501-28Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 43 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
21 501-28Defensieraadnr. 14VERSLAG VAN EEN ALGEMEEN OVERLEGVastgesteld 29 oktober 2003De vaste commissie voor Defensie1 en de vaste
commissie voor Europese Zaken2 hebben op 1 oktober
2003 overleg gevoerd met de heer Kamp, minister van Defensie, over de agenda voor de Informele Raad Defensie op 3 en 4 oktober
2003 (Kamerstuk 21 501–28, nr. 12).Van dit overleg brengen de commissies bijgaand beknopt verslag uit.Vragen en opmerkingen uit de commissiesDe heer Van Winsen (CDA) is het er volstrekt
mee eens dat de NAVO van vitaal belang blijft voor de Europese veiligheid.
Hij onderschrijft dat de relatie en de samenwerking tussen de NAVO en de EU
verder moeten worden geïntensiveerd.Hij vraagt een toelichting op de opmerking dat Europa via het Europees
Veiligheids- en Defensiebeleid (EVDB) een evenwichtiger lastenverdeling binnen
de transatlantische relatie moet bewerkstelligen en meer verantwoordelijkheid
op zich moet nemen. Wordt hier bedoeld dat er een onevenwichtigheid bestaat
tussen de defensie-inspanningen van de VS en van de Europese bondgenoten?Hij ondersteunt de opmerking dat complementariteit, coördinatie en
coherentie sleutelbegrippen blijven in de relatie tussen de EU en de NAVO.De twee snelle interventiemachten die destijds zijn opgericht, zijn in
principe gescheiden machten. Zij zouden in respectievelijk 2003 en 2004 operationeel
kunnen zijn. Vanuit verschillende hoofdkwartieren in Europa worden aanzetten
gegeven om de Nato Response Force (NRF) operationeel te krijgen in 2004. Het
resultaat van de operationaliteit van de Europese interventiemacht is echter
vrij schamel, omdat niet is voldaan aan het voornemen om in 2003 aanzetten
te geven om op heel korte termijn een snelle, flexibele interventiemacht van
60 000 man gereed te hebben. Hoe lopen die lijnen? Kan de minister bevestigen dat het feit dat de Europese
operationele macht eigenlijk goeddeels is geïntegreerd in de NRF, ertoe
bijdraagt dat er toch sprake is van een goede voortgang van de operationele
capaciteit van de Europese bondgenoten? De minister heeft twee voorbeelden
gegeven van effectief optreden van de Europese defensiemacht. Dit is een eerste
aanzet. In hoeverre zal de integratie van de Europese interventiemacht in
de NRF verder gestalte krijgen?De heer Van Winsen wijst erop dat de regering tijdens de algemene beschouwingen
vorig jaar terecht een flinke impuls heeft gegeven aan de versterking van
het EVDB en dus ook van de capaciteiten waarover de strijdkrachten zouden
moeten beschikken om aan de Europese voorwaarden te kunnen voldoen.Enige tijd geleden is er een EU-NATO Working Capability Group opgericht.
Kan deze organisatie de coherentie en de integratie tussen de twee interventiemachten
bevorderen? Wellicht kan er al op projectmatige basis worden samengewerkt?
Verder zouden materiële samenwerkingsverbanden als OCCAR, LOI en WEAG
daaraan een bijdrage kunnen leveren.Het is terecht dat de NRF op een hogere leest in het geweldsspectrum geschoeid
zal blijven. Uit de brief van 26 september kan worden opgemaakt dat de reactiecapaciteit
van de EU zich vooral zal richten op operaties in het zogenaamde lagere spectrum.
Kan de Europese interventiemacht echter ook hoger in het geweldsspectrum worden
ingezet, want «peace-enforcement»-taken behoren toch uiteindelijk
tot de Petersbergtaken?Is het de bedoeling dat de Europese Unie na afloop van de operatie Concordia
een meer permanente rol zal gaan spelen op de Balkan? Hoe is de voortgang?Tijdens een eerder overleg is gevraagd naar de positie van de parlementen
en assemblees bij het streven naar transparantie van bepaalde ontwikkelingen.
De minister heeft toen geantwoord dat in een volgende bijeenkomst de vraag
aan de orde zal komen hoe de democratische controle kan worden geregeld. Nu
de Europese samenwerking op een aantal terrein meer gestalte kan krijgen,
zou de Westeuropese Unie (WEU) als interparlementair forum in een nieuwe constellatie
wellicht een rol kunnen spelen. Wil de minister hierop ingaan of wil hij daarop
wellicht in een ander verband terugkomen?Naarmate de coherentie, afstemming en integratie verder vorderen, zal
de behoefte aan een apart Europees hoofdkwartier minder noodzakelijk worden.
De inspanningen kunnen beter worden gericht op het wegwerken van de tekorten
dan op de oprichting van een nieuw hoofdkwartier dat een dubbelrol zal vervullen.De heer Van Baalen (VVD) merkt op dat zijn
fractie bij de beoordeling van de defensiesamenwerking zowel op NAVO-gebied
als op Europees gebied, onverminderd uitgaat van de drie D's. Dit wil zeggen
dat er geen sprake mag zijn van ontkoppeling van de veiligheidsbelangen van
de VS en Canada ten opzichte van die van de landen van de EU die tevens lid
zijn van de NAVO (No Decoupling), dat er geen duplicatie mag ontstaan van
capaciteiten (No Duplication) en dat niet-EU-leden binnen de NAVO niet mogen
worden gediscrimineerd (No Discrimination). Dit betekent ook dat zij geen
voorstander is van Europese hoofdkwartieren, anders dan Europese liaisoncellen
geïntegreerd in NAVO-hoofdkwartieren.Als het om capaciteiten gaat, is het de vraag of die ook op basis van
kwaliteit moeten worden beoordeeld. Er kan weliswaar worden gesproken over
een aantal fregatten, maar de vraag is dan hoe goed die fregatten zijn. Kan
worden aangegeven hoe de factor kwaliteit ten opzichte van de factor kwantiteit
wordt gewogen?Uit de stukken blijkt dat er in de NRF meer behoefte bestaat aan inzetbare
brigades en inzetbare brigadestaven. Dit onderwerp zal ook aan de orde komen
in het overleg over de zgn. Prinsjesdagbrief, maar misschien kan nu
al worden aangegeven hoe die behoefte zich verhoudt tot de Nederlandse plannen?In het verleden zijn veel initiatieven ontwikkeld voor een competitieve
Europese defensiemarkt. Het is van groot belang dat daarover wordt gesproken.
Samenwerking binnen Europa is goed, maar landen buiten de EU mogen niet van
die concurrentie worden uitgesloten en transatlantische samenwerking op materieel
gebied moet gestimuleerd worden. Daarom mag er niet vanuit Parijs een poging
worden gedaan om tot een gesloten Europese defensiemarkt te komen.De oprichting van een politiemissie in Macedonië is een goed initiatief.
Overweegt Nederland daarvoor bijvoorbeeld capaciteit van de Koninklijke marechaussee
(Kmar) in te zetten?De operatie in Bosnië moet worden omgevormd tot een Europese operatie,
ook in het kader van de gedachten over «burdensharing». De vraag
is wel hoe lang Nederland nog in Bosnië-Herzegovina zal blijven. Zeker
als er wordt overgegaan tot een Europese inzet, moet worden overwogen of de
Nederlandse krijgsmacht niet te duur en kwalitatief te hoogwaardig is om nog
lang in Bosnië-Herzegovina te blijven. De nieuwe NAVO-leden, zoals Polen,
kunnen in Bosnië de Nederlandse taken overnemen.De concentratie op samenwerking met de NAVO op het terrein van het EVDB
is belangrijk, maar moet niet worden gevreesd dat de voornemens voor een mediterrane
dimensie van het EVDB zullen leiden tot een uitgebreide samenwerking met Marokko,
Tunesië en andere Noord-Afrikaanse landen? De heer Van Baalen waarschuwt
voor het risico dat de Unie te veel hooi op de vork neemt.De heer Timmermans (PvdA) stelt vast dat de
brief van 26 september bol staat van de afkortingen en acroniemen. Dit komt
de helderheid niet ten goede. Bovendien wordt in de brief wel de stand van
zaken van een aantal onderwerpen aangegeven, maar niet welke keuzes de Nederlandse
regering maakt. Hij illustreert dit aan de hand van een voorbeeld. Als er
met betrekking tot het agentschap wordt gepleit voor meer Europese samenwerking,
hoeft dit niet te betekenen dat tegelijkertijd ook alle regels van de markt
kunnen worden gehanteerd. Waarom zou Europa de spelregels voor de Amerikanen
vereenvoudigen, terwijl dit omgekeerd niet gebeurt? Natuurlijk moet er op
de Europese markt ruimte zijn voor leveranciers van buiten de EU en voor samenwerking,
te meer daar de defensie-industrie zich in transatlantische verbanden snel
ontwikkelt, maar als de EU ervoor kiest om de Europese technologie een impuls
te geven, is het onvermijdelijk dat daaraan een zekere Europese preferentie
wordt verbonden. Het is niet duidelijk of de Nederlandse regering nu met overtuiging
kiest voor het opzetten van het agentschap. Kiest zij voor de lijn die in
het rapport-Barnier is uitgezet? Wat betekent dit voor de Nederlandse inzet
voor research and development en voor de ontwikkeling van de Nederlandse defensie-industrie?Terecht wordt aangegeven dat ECAP (European Capability Action Plan) en
PCC (Prague Capability Commitment) de kaders zijn waarbinnen moet worden geopereerd.
De keuzes die Nederland zal maken, hebben ook te maken met de tekorten en
overschotten van de NAVO en de EU. Hoe ver wil de regering daarin gaan? Is
de minister bereid zijn Europese collega's te wijzen op de keuzes die hij
maakt? Is hij bereid hen erop te wijzen dat Nederland de kaders van ECAP en
PCC volgt en hen te vragen om gelijk over te steken? Is hij bijvoorbeeld bereid
erop te wijzen dat Frankrijk en Italië hun politiemacht in de defensiebegroting
hebben ondergebracht?Ook over de benchmarking moet overeenstemming bestaan, zodat de discussies
over vergelijkbare grootheden gaan. De heer Timmermans meent dat een informele
raad zich perfect leent voor dergelijke gesprekken. Hij voegt hieraan toe
dat de relatie tussen de NAVO en de EU essentieel blijft voor de veiligheid
van Europa, ook in de komende generaties. De belangen lopen in
grote lijnen gelijk op en politieke onenigheid op korte termijn doet daar
niets aan af.De dalende of gelijkblijvende defensiebegrotingen zullen niet het grootste
probleem zijn voor de komende generatie, maar wel het tekort aan investeringen
en het toenemende verschil in kwaliteit tussen de Amerikaanse en Europese
strijdkrachten. Dankzij de ontwikkeling van Network Centric Warfare zal er
één systeem worden ingezet als zich een conflict aandient, maar
als de Europeanen niet in staat zijn om binnen dit systeem te opereren, is
het de vraag of die zo gewenste nauwe samenwerking tussen de EU en de VS nog
wel mogelijk is. De defensieministers zouden met open vizier over dit vraagstuk
moeten praten. Het baart hem zorgen dat het verschil in investeringen en technologische
ontwikkelingen in de krijgsmacht tussen de EU en de VS steeds groter wordt,
terwijl Europa en de VS elkaar in politieke termen ook op de lange termijn
nodig hebben. Hoe kan deze spanning worden opgelost?Hij ontkent dat hij ooit heeft gezegd dat de Joint Strike Fighter (JSF)
niet zou moeten worden aangeschaft. De keuze voor een bepaald type gevechtsvliegtuig
moet zijns inziens echter pas worden gemaakt als het moment voor de aanschaf
van zo'n toestel is aangebroken. Dan kan de keuze op een Amerikaans toestel
vallen, maar misschien is de conclusie dan wel dat er minder toestellen nodig
zijn.Bij de EU-geleide operaties op de Balkan maar ook elders openbaart zich
een schreeuwend tekort aan manschappen op het raakvlak van «groen»
en «blauw». De overgangsfase tussen crisisbeheersing en het bestendig
opbouwen van een civiel bestuur blijkt in de praktijk veel langer te duren
dan vroeger werd voorzien. In die fase is er grote behoefte aan de inzet van
internationale politiemensen. De heer Timmermans dringt erop aan dat tijdens
de informele raad wordt gesproken over de vraag welke politiecapaciteit voor
dit soort operaties nodig is. De Kmar kan het niet aan en is daarvoor ook
te klein. Moet dan wellicht worden gekozen voor een andere inzet van bepaalde
eenheden van de landmacht?In de notitie wordt met geen woord gerept over het onderwerp taakspecialisatie.
Toch moet er in Europees verband een begin worden gemaakt met een serieuze
gedachtewisseling over taakspecialisatie. Uit de zgn. Prinsjesdagbrief blijkt
bijvoorbeeld duidelijk dat Nederland niet alles zelf kan blijven doen. Welke
inzet kiest de minister?Hij heeft geen behoefte aan een extra hoofdkwartier, maar als de EU zelf
operaties zal uitvoeren, zal hij behoefte hebben aan een zelfstandig operationeel
hoofdkwartier in de EU. Natuurlijk moeten overbodige duplicaties worden vermeden,
maar op onderdelen valt daaraan niet te ontkomen. Dit is inherent aan de wens
van de EU om zelfstandig missies te kunnen uitvoeren.Het antwoord van de ministerHet stemt de minister tot tevredenheid dat
de leden de EU-defensie-inspanningen willen zien in het NAVO-kader en dat
zij van mening zijn dat die inspanningen elkaar kunnen versterken. De EU en
de NAVO hebben elkaar nodig. Europa levert met 60% van het Amerikaanse defensiebudget
15% van de militaire capaciteit. Hieruit blijkt dat Europa goed is in geld
uitgeven, maar er minder goed in slaagt om daarvoor militaire capaciteit terug
te krijgen. Voor een goede samenwerking binnen de NAVO is het nodig dat Europa
een met de VS vergelijkbare inspanning levert en daarmee een vergelijkbaar
effect sorteert. Hoe evenwichtiger en gelijkwaardiger de samenwerking is,
hoe bestendiger die zal zijn in de toekomst. Europa moet de samenwerking met
de VS binnen de NAVO blijven verdienen door op militair gebied meer te presteren.De afspraken over de EU-interventiemacht zijn nog niet zo concreet. In
het kader van de Helsinki Headline Goal heeft de NAVO aangegeven dat er 60 000
militairen gedurende één jaar inzetbaar moeten zijn, maar ook
dat er meer concreet op korte termijn een inzet moet kunnen worden
gepleegd. Daarvoor is het concept van de EU Rapid Response Capability (RRC)
bedacht. Het Italiaanse voorzitterschap heeft voorgesteld om zo snel mogelijk
een soort «core Rapid Response Capability» op te richten als een
mand waarin de huidige capaciteiten van de verschillende EU-landen worden
samengevoegd en waaruit kan worden geput als de omstandigheden daar om vragen.
Dit voorstel wordt thans besproken, maar er wordt in Europa veel gesproken
over defensieaangelegenheden zonder dat er direct concrete resultaten worden
geboekt. De minister zegt dat hij daarom zal proberen om duidelijk te maken
hoe volgens de Nederlandse regering kan worden bereikt dat de afspraken worden
geconcretiseerd en transparant worden gemaakt, dat er tijdlijnen worden uitgezet
en dat wordt nagegaan of afspraken op vergelijkbare gronden zijn gemaakt.De beide interventiemachten moeten op elkaar worden afgestemd. Hij kondigt
aan dat de Kamer hierover een aparte brief zal ontvangen. Daarin zal inzichtelijk
worden gemaakt wat er op beide fronten gebeurt en hoe de afstemming zal plaatsvinden.
De hoofdlijn zal zijn dat de NAVO-interventiemacht in ieder geval in het hoogste
geweldsspectrum moet kunnen optreden, terwijl het accent van de Europese interventiemacht
zal liggen op humanitaire taken en taken die daaraan zijn gerelateerd. Terecht
is gezegd dat het daarbij niet kan blijven, want de EU heeft in de Petersbergafspraken
neergelegd dat zij ambities heeft voor het hele geweldsspectrum en de Europese
interventiemacht moet die taak uiteindelijk ook aankunnen. Het is echter de
vraag of de interventiemacht die taak moet kunnen uitoefenen of dat dit een
taak is voor de grotere groep van 60 000. Desgevraagd beaamt hij dat
de Europese interventiemacht in staat moet zijn tot escalatiedominantie.Voor de bevordering van de integratie van de Europese en Amerikaanse defensie-inspanningen
zijn een paar mechanismen opgezet. Op papier zien die er aardig uit, maar
zij moeten nog verder worden geconcretiseerd. De minister geeft de hoofdlijnen
aan.In de eerste plaats wijst hij op de «Berlijn-plusafspraken»
waarin is vastgelegd welke capaciteiten en mogelijkheden de EU nodig heeft
om operaties te leiden. Dit voornemen zou kunnen worden bereikt door gebruik
te maken van de NAVO-faciliteiten die mogen worden gebruikt voor de Europese
defensiesamenwerking.Daarnaast is gezocht naar een mogelijkheid om de ontwikkeling van de capaciteit
in Europa te volgen. Hiervoor is het Capability Development Mechanism (CDM)
in het leven geroepen. Dit zorgt ervoor dat de capaciteitsontwikkeling op
steeds dezelfde wijze wordt gevolgd en beoordeeld.Verder is een Europese Unie/NAVO-capaciteitengroep opgericht die zorgt
voor afstemming tussen ECAP en PCC. De capaciteiten van de NAVO en de EU worden
versterkt en dit moet natuurlijk op een zodanige wijze gebeuren dat die activiteiten
elkaar aanvullen en versterken. De ontwikkelingen binnen de EU door het CDM
en de afstemming tussen ECAP en PCC zijn op deze manier goed geregeld. De
minister zegt toe dat hij de Kamer over enige tijd zal informeren over de
voortgang van de werkzaamheden. Hij voegt hieraan toe dat hij in Rome zal
wijzen op de noodzaak dat al deze mechanismen tot concrete resultaten leiden.Hij is van mening dat onderzoek moet worden verricht naar de behoefte
aan politie-inzet op iets langere termijn. Als dit onderzoek uitwijst dat
de vraag naar een dergelijke inzet toeneemt, moet worden nagegaan hoe kan
worden bereikt dat hiervoor een vastere organisatie en voldoende mensen beschikbaar
komen. Naast de militaire component, de Kmar, moet ook worden gedacht aan
een civiele component. Die gedachten moeten verder worden uitgewerkt. Hij
is voornemens dit onderwerp met het Italiaanse voorzitterschap te bespreken
en suggereert dat dit ook een onderwerp kan zijn voor het Nederlandse voorzitterschap.
De Kamer zal hierover in een brief nader worden geïnformeerd. Op 15 december komt er een einde aan de militaire actie in Macedonië.
Het is de bedoeling dat die actie wordt gevolgd door een politiemissie waarvoor
naar verwachting ongeveer 200 politiemensen nodig zijn. De minister gaat ervan
uit dat Nederland hieraan zal deelnemen. Die deelname zal worden gebaseerd
op het gebruikelijke Nederlandse aandeel dat ongeveer 5% is van de inspanning
in EU-verband. Dit betekent dat er 10 politiemensen zullen worden uitgezonden.Deze beslissing staat los van de voornemens met betrekking tot Bosnië-Herzegovina.
In Bosnië-Herzegovina is nu nog een NAVO-missie gaande waaraan 1000 Nederlandse
militairen deelnemen. De voorgenomen overgang van de NAVO naar de EU medio
volgend jaar lijkt haalbaar. Hij is van mening dat die overgang pas moet plaatsvinden
nadat tot reductie is overgegaan. In dit kader moet worden nagedacht over
de vraag welke militairen in Bosnië-Herzegovina moeten achterblijven.
Na de zeer lange aanwezigheid van Nederlandse militairen in Bosnië-Herzegovina
lijkt een aanmerkelijke reductie redelijk zonder dat de inzet van de EU wordt
geschaad. De betrokken militairen kunnen dan vervolgens worden ingezet op
een plaats waar hun werk het meest tot zijn recht komt. Desgevraagd voegt
hij hieraan toe dat de Nederlandse militairen over de hele linie van hoge
kwaliteit zijn en het is de vraag of Bosnië-Herzegovina in de huidige
omstandigheden de beste plek is om die militairen in te zetten. De Nederlandse
troepen zijn in staat om bij de start van een VN-operatie de infrastructuur
en organisatie op te zetten waarop andere landen kunnen verder werken. De
VN zou graag zien dat Nederland dit ook doet in Liberia. In Afghanistan bleken
Nederland en Duitsland in staat om de leiding over te nemen. In Irak zijn
de Nederlandse troepen in een lege woestijn begonnen en het is verbazingwekkend
wat zij in korte tijd hebben opgezet. Nu de EU met een aantal lidstaten wordt
uitgebreid, is het goed denkbaar dat die lidstaten hun deel van de werkzaamheden
in Bosnië-Herzegovina op zich nemen. Voor een goede besluitvorming over
de reductie in Bosnië-Herzegovina, de overdracht van de NAVO aan de EU
en de invulling van de Nederlandse troepen, moeten al deze aspecten in kaart
zijn gebracht. De Kamer zal daarover worden geïnformeerd, waarna er een
debat over de besluiten kan volgen.Het agentschap is een voorbeeld van concrete samenwerking in Europa. Die
samenwerking moet natuurlijk democratisch worden gecontroleerd. De minister
is van mening dat dit een taak is van de ministers van Defensie van de lidstaten
die hierover vervolgens verantwoording kunnen afleggen aan hun parlement.
Een eventuele interparlementaire samenwerking moet worden overgelaten aan
de parlementen. Overigens is hij graag bereid om na te denken over een mogelijkheid
om een dergelijke samenwerking te ondersteunen. Van de WEU blijft materieel
te weinig over om een aparte interparlementaire organisatie te rechtvaardigen.
Wat de EU inbrengt, kan door het Europees Parlement worden gecontroleerd.De lidstaten zijn zelf verantwoordelijk voor de organisatie van hun defensie.
Zij willen daarin wel samenwerken, bijvoorbeeld in de RRC en het agentschap.
Dit betekent dat steeds meer belangrijke activiteiten op het terrein van defensie
waarmee bovendien veel geld is gemoeid op een zodanige wijze worden georganiseerd
dat de parlementen daarbij niet betrokken zijn. Op die manier zal er een parlementair
gat ontstaan. De parlementen zullen zich ongetwijfeld bezinnen op de vraag
hoe dit gat kan worden gedicht. De Nederlandse regering zal hier ook over
nadenken. Hij herinnert aan de eerdere toezegging dat dit alles met de Kamer
zal worden besproken. Hij gaat ervan uit dat die gedachtewisseling in het
voorjaar van 2004 zal kunnen plaatsvinden.Als er van drie naar twee gemechaniseerde landmachtbrigades wordt teruggegaan,
is er ook een staf minder nodig. Dit is positief, ook omdat er minder overhead
nodig is en de aandacht meer wordt geconcentreerd op de werkelijke gevechtskracht.
Het is negatief, omdat er minder gemakkelijk een volledige brigadestaf naar
het buitenland kan worden gestuurd om daar een actie te leiden.
Het is echter niet gezegd dat Nederland dit ook per se moet doen. Nederland
zal in dergelijke grote internationale acties immers altijd in samenwerking
met andere landen optreden. Ook in de nieuwe constellatie zal Nederland nog
steeds een belangwekkende bijdrage kunnen leveren, want een brigadetaakstaf
kan wel worden geleverd en door samenwerking in bijvoorbeeld het Nederland-Duitse
legerkorps.De minister stelt met klem dat een gesloten defensiemarkt onmogelijk is.
Om tot een goede defensiesamenwerking in Europa te komen, moeten de juiste
omstandigheden worden gecreëerd. De behoeftestellingen van de lidstaten
moeten op elkaar worden afgestemd, zodat er flinke opdrachten op de markt
komen die de industrie graag aanpakt, omdat zij zekerheid bieden voor de langere
termijn. Op die manier kunnen de samenwerkende landen voorwaarden scheppen
voor de defensie-industrie waardoor die sterker wordt en beter kan samenwerken
en de Europese markt goed kan bedienen. Dit laat onverlet dat Nederland de
beste waar voor zijn geld wil krijgen en als dat beter en goedkoper kan, moet
het ook mogelijk zijn om aankopen in de VS te doen. Andersom zouden de Amerikanen
in Europa moeten kopen als bepaalde artikelen daar beter en goedkoper zijn.
Er moet dus een vrije markt zijn waaraan sterke Europese industrieën
kunnen bijdragen, terwijl de Europese defensie-industrie wordt versterkt door
de samenwerking tussen de lidstaten.Hij beaamt dat ervoor moet worden gewaakt dat de samenwerking te ingewikkeld
wordt. De EU heeft zijn leden en aangesloten landen die geen lid zijn, de
NAVO heeft landen die wel of niet lid zijn, al of niet in Europa, er zijn
kandidaat-leden voor de een en voor de ander en er zijn landen die de samenwerking
zoeken, zoals nu de mediterrane landen. Aan de andere kant mag niet uit het
oog worden verloren dat alles dat met praten kan worden opgelost, is meegenomen.
De EU en de NAVO zijn er niet op uit om te vechten maar om vechten te voorkomen.
Als de mediterrane samenwerking en de samenwerking in het oosten ertoe kunnen
bijdragen dat problemen in een vroeg stadium worden ondervangen, moet die
kans worden aangegrepen. De samenwerking moet praktisch en resultaatsgericht
zijn, alle partners moeten er baat bij hebben en zij mag niet uitmonden in
overbodige structuren en vergaderingen.Hij trekt zich de opmerking over het grote aantal afkortingen in zijn
brief aan. Brieven aan het parlement moeten begrijpelijk zijn voor iedereen
die daarvoor belangstelling heeft. Hij zegt toe om zich te blijven inspannen
om zo min mogelijk vakjargon en afkortingen te gebruiken en eventuele afkortingen
te expliciteren.In de brief worden de keuzes die de regering maakt misschien wat diplomatiek
verwoord. Toch is het van belang dat er de weinige keren dat de ministers
van Defensie bij elkaar komen zoveel mogelijk duidelijke taal wordt gesproken
en duidelijke richtlijnen worden afgesproken opdat vervolgens in de ambtelijke
verwerking en de voorbereiding voor volgende bijeenkomsten doelgericht kan
worden gewerkt. Zo zal de Nederlandse regering geen enkel misverstand laten
bestaan over haar mening over het agentschap. In Europa is niet gekozen voor
een Europese defensie, maar voor een defensie van landen die samenwerken.
Een stap op weg naar een meer gemeenschappelijk beleid is de oprichting van
de RRC en de vaststelling van de Helsinki Headline Goal. Ook het agentschap
is een stap op die weg. Het moet zich bezighouden met harmonisering van de
nationale militaire behoeftestellingen en kan voorstellen doen voor gezamenlijke
materieelverwervingsprogramma's.Het agentschap begint als een netwerkagentschap, maar zal naar verwachting
langzamerhand de bestaande samenwerkingsvormen in Europa samenvoegen. Natuurlijk
moet er worden gewaakt voor nieuwe bureaucratie, maar de kans om door samenwerking
tot versterking van de defensiecapaciteit te komen, moet worden aangepakt.
Nederland zal zich ervoor inzetten dat het agentschap optimaal
kan functioneren. In Rome wordt hiermee een begin gemaakt.In dit kader is het van belang dat de landen inzichtelijk maken wat zij
doen. Zij zouden elkaar daarop ook moeten controleren, dat wil zeggen dat
zij een soort auditing opzetten zodat zij weten dat de informatie die wordt
aangeleverd op eenduidige wijze is geformuleerd en benaderd. Dan kunnen de
resultaten worden vergeleken en kunnen er benchmarks worden opgezet, opdat
de landen van elkaars ervaringen kunnen leren.De samenwerking zal worden bevorderd door duidelijkheid en het agentschap
moet dit voor zijn rekening nemen. De minister herinnert eraan dat hij hiervoor
al voorstellen heeft gedaan in Thessaloniki. Over ECAP heeft hij gezegd dat
er duidelijk moet worden afgesproken binnen welk tijdbestek wat moet gebeuren
en dat de landen elkaar onderling moeten aanspreken op wat zij wel of niet
zouden moeten doen. Hij heeft zich voorgenomen om in Rome dergelijke concrete
voorstellen te doen voor benchmarking en auditing en erop aan te dringen dat
concrete personen en instanties binnen een bepaalde periode opdrachten krijgen
en moeten rapporteren.Om een voorbeeld te stellen zal de regering alles wat Nederland heeft,
inzichtelijk maken opdat andere landen daarover kunnen oordelen. Vervolgens
moeten afspraken worden gemaakt over de verwervingstrajecten. Nederland gaat
naar een investeringsquote van 20%. Daardoor komt ieder jaar een fors bedrag
beschikbaar, maar dit is ook nodig om te bereiken dat er zo min mogelijk onbedoelde
schade wordt aangericht als het Nederlandse leger ergens actief is. Daarnaast
moet de veiligheid van de militairen die worden uitgezonden, optimaal worden
verzekerd. Daarom moeten zij over goed materieel kunnen beschikken en een
goede organisatie. Verder moet Nederland kunnen aansluiten bij de «leading
nations»; er mag geen «technology gap» ontstaan. Bij de
investeringen zal zoveel mogelijk worden gezocht naar samenwerking met andere
landen. Ook als er tegenvallers zijn, zal die lijn worden gevolgd. De regering
wil ook graag meedoen aan de OCCAR-samenwerking.Het is van belang dat een samenhangende militaire organisatie van de verschillende
Europese landen overeind wordt gehouden, omdat bepaalde landen voorlopig nog
in bepaalde acties het voortouw zullen nemen. Bovendien beschikken veel Europese
landen over ervaring en materiaal. Het is echter vanzelfsprekend dat taakspecialisatie
een belangrijk aspect zal zijn van een betere Europese samenwerking in een
actief agentschap. Er zal worden nagegaan welke tekorten er in Europa zijn
en hoe die kunnen worden aangevuld. Het is het beste om dit met een paar landen
te doen, want dergelijk specialisme kost veel geld. Andere landen kunnen zich
dan weer op andere zaken concentreren.De minister is het ermee eens dat het «Tervurenvoorstel» een
ongelukkig initiatief is; de oprichting van een nieuw hoofdkwartier moet worden
vermeden. Er is nu een initiatief genomen om tot een andere oplossing te komen
en daarbij wordt gebruik gemaakt van bestaande voorzieningen. De eerste mogelijkheid
is dat de EU militaire staf in Brussel wordt versterkt opdat daar de leiding
van EU-acties kan worden neergelegd. Een andere mogelijkheid is om bij Supreme
Headquarters Allied Forces in Europe (SHAPE) een aparte planningscel onder
te brengen die onderdeel uitmaakt van de SHAPE-organisatie maar zich in het
bijzonder zal bezighouden met EU-acties. Tot slot heeft Italië nog verwezen
naar de bestaande grote commandocentra in Europa die geschikt kunnen worden
gemaakt om leiding te geven aan dit soort acties door wat medewerkers van
het ene centrum naar het andere te schuiven en in een bepaald samenwerkingsverband
te plaatsen. Al deze varianten zijn beter dan het oorspronkelijke «Tervurenvoorstel».
Hopelijk kan in Rome een stap worden gezet naar een snelle overeenstemming
op dit punt. De minister zegt dat hij nu geen uitspraak doet over het eindmodel.
Het is immers niet te voorspellen waar de Europese defensiesamenwerking zal
eindigen en wat er dan nodig is. Voor zover nu kan worden voorzien,
lijkt het heel onverstandig om een EU-hoofdkwartier op te zetten. De samenwerking
moet zich nu richten op de beschikbare voorzieningen en de tekorten.De voorzitter van de vaste commissie voor Defensie,AlbayrakDe voorzitter van de vaste commissie voor Europese Zaken,DijksmaDe adjunct-griffier van de vaste commissie voor Defensie,Kok XNoot1Samenstelling: Leden: Klaas de Vries (PvdA), Bakker (D66), Koenders (PvdA),
Van Beek (VVD), Karimi (GroenLinks), Timmermans (PvdA), Van Bommel (SP), Vendrik
(GroenLinks), Albayrak (PvdA), voorzitter, Wilders (VVD), Balemans (VVD),
Van Baalen (VVD), Snijder-Hazelhoff (VVD), Van Winsen (CDA), Van den Brink
(LPF), Mastwijk (CDA), Herben (LPF), ondervoorzitter, Kortenhorst (CDA), Huizinga-Heringa
(ChristenUnie), Van Velzen (SP), Algra (CDA), Haverkamp (CDA), Aasted Madsen-van
Stiphout (CDA), Straub (PvdA), Blom (PvdA), Eijsink (PvdA) en Brinkel (CDA).Plv. leden: Van Dam (PvdA), Lambrechts (D66), Waalkens (PvdA), Cornielje
(VVD), Halsema (GroenLinks), Fierens (PvdA), De Ruiter (SP), Van den Brand
(GroenLinks), Adelmund (PvdA), Hofstra (VVD), Van Miltenburg (VVD), Visser
(VVD), Oplaat (VVD), De Haan (CDA), Nawijn (LPF), Smilde (CDA), Hermans (LPF),
Bruls (CDA), Van der Staaij (SGP), De Wit (SP), Jan de Vries (CDA), Ormel
(CDA), Ferrier (CDA), Van Heemst (PvdA), Tichelaar (PvdA), Noorman-den Uyl
(PvdA) en Van Dijk (CDA). XNoot2Samenstelling: Leden: Terpstra (VVD), Van Nieuwenhoven (PvdA), Dijksma
(PvdA), voorzitter, De Haan (CDA), Koenders (PvdA), Atsma (CDA), Karimi (GroenLinks),
Timmermans (PvdA), Van Bommel (SP), Albayrak (PvdA), Van der Staaij (SGP),
Eurlings (CDA), Waalkens (PvdA), Weekers (VVD), Balemans (VVD), Van Baalen
(VVD), Van Winsen (CDA), Van den Brink (LPF), Van den Brand (GroenLinks),
Van Velzen (SP), De Nerée tot Babberich (CDA), Van Dijk (CDA), Nawijn
(LPF), ondervoorzitter, Dubbelboer (PvdA), Van der Laan (D66), Brinkel (CDA)
en Szabó (VVD).Plv. leden: Hirsi Ali (VVD), Duivesteijn (PvdA), Kruijsen (PvdA), Hessels
(CDA), Van Heteren (PvdA), Çörüz (CDA), Duyvendak (GroenLinks),
Bussemaker (PvdA), De Wit (SP), Eijsink (PvdA), Rouvoet (ChristenUnie), Spies
(CDA), Douma (PvdA), Wilders (VVD), Griffith (VVD), Geluk (VVD), Algra (CDA),
Vos (GroenLinks), Vergeer (SP), Mastwijk (CDA), Buijs (CDA), Varela (LPF),
Fierens (PvdA), Dittrich (D66), Ferrier (CDA) en Dezentjé Hamming-Bluemink
(VVD). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-21501-28-14.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl