Werkbezoek delegatie vaste commissie van SZW aan Denemarken (3 september t/m 6 september 2008); Verslag van een Werkbezoek
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2019-09-24 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 31812, nr. 1

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum vergadering

22-12-2008

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2008-2009

31812 nr. 1

16-12-2008

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekeningLichaamVERSLAG OP BASIS VAN GESPREKKEN TIJDENS HET WERKBEZOEKDonderdag 4 september 2008, gesprekken Ministerie
van WerkgelegenheidDonderdag 4 september 2008, gesprek Danske HandicaporganisationerVrijdag 5 september 2008, gesprek JobcentreVrijdag 5 september 2008, gesprek Confederatie Deense
vakbonden (LO)Vrijdag 5 september 2008, gesprek ArbejdsmarkedkommissionenBIJLAGEPROGRAMMA WERKBEZOEK DENEMARKENWoensdag, 3 september 2008Donderdag, 4 september 2008Vrijdag, 5 september 2008Zaterdag, 6 september 2008
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 31812Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 38 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
31 812Werkbezoek van een delegatie uit de vaste commissie voor Sociale Zaken
en Werkgelegenheid aan Denemarken (3 september t/m 6 september 2008)nr. 1VERSLAG VAN EEN WERKBEZOEKVastgesteld 16 december 2008Een delegatie namens de vaste commissie voor Sociale Zaken en Werkgelegenheid1, bracht van 3 tot en met 6 september 2008 een werkbezoek
aan Denemarken. De delegatie heeft zich daar georiënteerd op het Deense
activerende arbeidsmarktstelsel dat ertoe moet leiden dat meer mensen (sneller)
aan werk worden geholpen.De delegatie bestond uit de leden De Wit (SP, voorzitter van de commissie
en delegatieleider), Van Hijum (CDA), Vermeij (PvdA), Vos (PvdA), Blok (VVD)
en Ortega-Martijn (CU). De delegatie werd begeleid door de griffier en de
adjunct-griffier van de commissie, Post en Van de Wiel.De delegatie dankt alle gesprekspartners en degenen die betrokken zijn
geweest bij het organiseren van het werkbezoek. In het bijzonder wil de delegatie
haar waardering uitspreken voor de inzet van de Nederlandse ambassadeur, de
heer Kramer en zijn staf, in het bijzonder de heer S. Lester bij de voorbereiding
van het programma en tijdens het werkbezoek. Deze inzet heeft in belangrijke
mate bijgedragen aan het welslagen van het werkbezoek.In het hierna volgende verslag worden de hoofdlijnen van het werkbezoek
en de gevoerde gesprekken weergegeven. Het programma van het werkbezoek is
als bijlage bij het verslag opgenomen.De voorzitter van de delegatie,De WitDe adjunct-griffier van de delegatie,Van de WielVERSLAG OP BASIS VAN GESPREKKEN TIJDENS HET WERKBEZOEKDonderdag 4 september 2008, gesprekken Ministerie
van WerkgelegenheidTijdens de eerste ochtend van het werkbezoek bezocht de delegatie het
Ministerie voor Werkgelegenheid. Tijdens twee gesprekken werden de leden van
de delegatie geïnformeerd over het Deense flexicurity model alsmede het
werkgelegenheidsbeleid, in het bijzonder het beleid gericht op senioren en
langdurig werklozen.Het eerste gesprek werd gevoerd met de heer Kuehn Pedersen, werkzaam bij
het Ministerie van Werkgelegenheid als speciaal adviseur Werkgelegenheidsstrategie.
Tevens is hij namens Denemarken plaatsvervangend lid van het Europees Werkgelegenheidscomité
(EMCO). De heer Kuehn Pedersen startte zijn presentatie door te wijzen op
het belang van educatie in het Deense flexicurity model. Het «Europese»
model wordt veelal weergegeven op basis van vier elementen; te weten een flexibele
arbeidsmarkt, inkomenszekerheid via uitkeringen, actief arbeidsmarktbeleid
en educatie. Het Deense model benoemt educatie niet apart maar als een onderdeel
van de drie overige elementen.Het belang van educatie blijkt ook uit de nadruk die wordt gelegd op de
ontwikkeling van competenties. Scholing in kennis en vaardigheden worden zeer
belangrijk geacht voor de (potentiële) werknemer. Enerzijds wordt het
educatie aanbod afgestemd op de wensen en behoeften van de doelgroep (bijvoorbeeld
ouderen of vluchtelingen), anderzijds wordt ook gelet op de mogelijke werkgever/branche.
Dit laatste door bijvoorbeeld een vier tot zes weken durende upgrade aan te
bieden waarmee werkzoekenden de benodigde kennis verkrijgen om in een branche
werkzaam te kunnen zijn.Een tweede element waar de heer Kuehn Pedersen op wees tijdens zijn presentatie
zijn de flexibele arbeidsvoorwaarden, een belangrijk kenmerk voor de Deense
arbeidsmarkt. Uitgangspunt is niet om de werknemer zoveel mogelijk te beschermen
maar juist om deze voldoende uit te rusten zodat het veranderen van baan eenvoudig
en «normaal» is. Hierbij hoort ook het eenvoudig mee kunnen nemen
van opgebouwde rechten.Op een vraag vanuit de delegatie welke bescherming een werknemer heeft
in het Deense systeem was het antwoord dat het vooral aan sociale partners
is om, via ondermeer de CAO’s, verantwoordelijkheid te nemen. Zo bestaat
bij ontslag de bescherming uit specifieke afspraken per bedrijf/sector; in
geval van conflict zal eerst op bedrijfsniveau een oplossing worden gezocht,
vervolgens is er bemiddeling door de vakbond en tot slot is een gang naar
een rechtbank (labour market court, niet civiel) een laatste stap. Ook andere
aspecten van de arbeidsverhoudingen zijn veelal het resultaat van afspraken
tussen sociale partners. Rechten en plichten worden via sectorspecifieke afspraken
vastgelegd zonder gedetailleerde sturing door de wetgever.De delegatie werd vervolgens nader geïnformeerd over de rol van werknemersorganisaties
en vakbonden als zijnde een belangrijk kenmerk voor de werking van de arbeidsmarkt.
Deze rol is gebaseerd op de gedachte dat iedere branche of sector eigen specifieke
problematiek en uitdagingen kent, waarbij de partijen in die branche de beste
kennis bezitten om te komen tot oplossingen. Daarbij zijn CAO’s flexibeler
en een beter instrument dan wetgeving, aldus de heer Kuehn Pedersen.Met betrekking tot de uitkeringen bij werkloosheid werd gesproken over
de vermeende ruimhartigheid van het Deense systeem. Sinds de jaren ’90
is er steeds meer focus aangebracht in het actief en direct benaderen van
werklozen om hen weer te laten participeren op de arbeidsmarkt. Weliswaar
heeft een verzekerde bij werkloosheid recht op maximaal vier jaar een uitkering
ter hoogte van 90% van het laatst verdiende loon, maar dit is gebonden aan een maximum van ongeveer 1800 euro. Daarnaast zal de werkloze
actief moeten meewerken aan het vinden van een baan, wil de uitkering behouden
blijven. Voor jongeren en ouderen zijn de termijnen voor een zogeheten «jobplan
and activation» zelfs zes in plaats van negen maanden.Met betrekking tot de werkloosheidsverzekering lichtte de heer Kuehn Pedersen
verder toe dat het een keuze is van de werknemer om deel te nemen aan deze
verzekering, welke vaak per beroepsgroep wordt vastgesteld. Kiest de werknemer
hier niet voor dan zal bij werkloosheid een veel lagere bijstandsuitkering
worden uitgekeerd. Mocht het zo zijn dat een verzekeringsfonds, er zijn er
meer dan dertig, te weinig middelen bevat om alle uitkeringen te bekostigen,
dan zal de overheid bijspringen.Het tweede gesprek vond plaats met mevrouw Ougaard (beleidsmedewerker)
en de heer Hansen (hoofdconsulent) van de Nationale Arbeidsmarktautoriteit,
onderdeel van het ministerie voor Werkgelegenheid. De heer Hansen zette de
stand van zaken betreffende de Deense arbeidsmarkt uiteen.Gelet op het belang van participatie op de arbeidsmarkt dan blijkt uit
verschillende cijfers dat Nederland en Denemarken veel overeenkomsten kennen.
De algemene participatiegraad ligt in Denemarken gemiddeld op 78%,
voor vrouwen is dit 73%. Opvallend is wel het hoge aandeel ouderen
(50–59 jaar) op de arbeidsmarkt, ruim 80%. Daarbij noemde de
heer Hansen dat de uitdaging voor de Deense regering veelal niet ligt in het
aan het werk krijgen van ouderen, maar het aan het werk houden van ouderen.
Gezien de cijfers viel tevens het aandeel uitvallers in verband met ziekte
op, relatief hoog met 5%. Tevens bleek dat, vergeleken met de Nederlandse
situatie, het aandeel niet-actieven op de arbeidsmarkt vrij groot is.Een belangrijk onderdeel van het Deense activerende arbeidsmarktstelsel
zijn de Jobcenters, zij zijn verantwoordelijk voor de (re-)integratie van
werkzoekenden. Deze centra zijn in alle Deense gemeenten gevestigd en voeren
taken uit gericht op degenen die recht hebben op social benefit (onder verantwoordelijkheid
gemeenten) als voor degenen die recht hebben op een uitkering door de werkloosheidsverzekering
(onder verantwoordelijkheid staat).Het gaat dan niet om de inkomensvoorziening zelf maar de bijbehorende
begeleiding naar werk. Voorzieningen worden aangeboden om personen te kwalificeren
en te motiveren om op de arbeidsmarkt te participeren. Operationeel kennen
de centra nog verschillende structuren, dit omdat afhankelijk van de soort
uitkering de rechten en plichten anders geformuleerd kunnen zijn. Het voornaamste
verschil is dat het Jobcentre namens de gemeenten (social benefit) verdergaande
en strengere eisen kan stellen dan namens de staat (werkloosheidsverzekering).In een aantal vestigingen wordt geëxperimenteerd door de staatsverantwoordelijkheden
over te dragen naar de gemeenten, zodat één operationele structuur
mogelijk zou zijn. Dhr. Hansen noemde in dit verband ook de voorziene integratie
van CWI, UWV en gemeenten tot de LWI, voor Denemarken een interessante ontwikkeling.
Voorlopig blijkt uit de eerste resultaten in Denemarken overigens niet dat
er een voorkeur zou moeten zijn voor het systeem met één operationele
structuur.Ook in dit gesprek was aandacht voor het flexibele karakter van de Deense
arbeidsmarkt. De leden van de delegatie werden gewezen op de hoge mate van
(sociale) cohesie en vertrouwen van de samenleving in het systeem. Beide elementen
worden als zeer belangrijk gezien voor de werking van het systeem; vertrouwen
is er onder werknemers en werkgevers dat de arbeidskrachten voldoende mogelijkheden
(scholing, behoud rechten etc.) krijgen om zich te willen en kunnen bewegen
op de arbeidsmarkt.Mevrouw Ougaard ging tot slot nog kort in op de positie van oudere werknemers.
De uitdaging is enerzijds het arbeidsongeschiktheidspensioen terug te dringen
door de toekenning ervan aan oudere werknemers minder eenvoudig te maken en
anderzijds het verhogen van de participatiegraad van oudere werknemers. Zo
wordt in de periode 2024–2027 de pensioenleeftijd (in 2004 verlaagd
van 67 naar 65 jaar) weer verhoogd naar 67 jaar. Tevens wordt het zogeheten «voluntary
early retirement pension» aangepast, de leeftijd waarop men daar gebruik
van kan maken wordt de komende decennia stapsgewijs verhoogd; van 60 naar
62 jaar in 2019–2022. Daarbij is, afhankelijk van de levensverwachting,
vanaf 2030 een verdere verhoging mogelijk.Niet alleen leeftijdsgrenzen voor aanspraak op pensioen worden verhoogd,
ook belastingvoordelen bij niet gebruik van pensioen, verhoging van de bijdrage
voor het recht op het pensioen, verlaging van de uitkering en verhoging van
het minimum aantal jaren (25 jaar) van bijdrage aan het pensioenfonds zijn
ingevoerd. Niet alleen voor ouderen maar ook voor jongeren heeft dit gevolgen.
Zij zien af van deelname aan dergelijke regelingen om voortijdig uit te kunnen
treden omdat zij verwachten dat in de toekomst de voorwaarden voor gebruik
nog verder beperkt zullen zijn.Naast beperkende maatregelen wordt het werken voor ouderen ook aantrekkelijker
gemaakt. Zo is in 2008 is een belastingverlaging op het inkomen door arbeid
in werking getreden voor oudere werknemers, €13 400 maximaal voor
een 64-jarige. Tevens is het eerder verlengde recht op uitkering bij werkloosheid,
mits verzekerd daarvoor, weer teruggebracht tot vier jaar én worden
oudere werklozen sneller benaderd om ze te activeren voor de arbeidsmarkt.Tot slot werd er gesproken over het belang van «soft-initiatives».
Ondermeer noemde mevrouw Ougaard initiatieven zoals het actief wijzen op het
arbeidspotentieel onder ouderen en hun relevantie gezien de krapte op de arbeidsmark,
het oprichten van lokale netwerken voor oudere werklozen en verschillende
campagnes.Donderdag 4 september 2008, gesprek Danske HandicaporganisationerTijdens een gesprek met twee vertegenwoordigers, de heer Kallehauge en
mevrouw Knudsen van de Danske Handicaporganisationer (DH) werden de leden
geïnformeerd over de positie van gehandicapten op de arbeidsmarkt. DH
is de koepel van gehandicaptenorganisaties in Denemarken en omvat 32 organisaties.
De organisatie zet zich niet in op het adviseren van gehandicapte personen
(daarvoor zijn de onderliggende organisaties) maar richt zich op bevordering
van gelijke kansen, beïnvloeding van het maatschappelijke en het politieke
debat om er zo voor te zorgen dat gehandicapten naar vermogen kunnen participeren
in de Deense maatschappij.Een eerste opmerking van de heer Kallehauge was dat in Denemarken de discussie
over gehandicapten vaak lastig te voeren is omdat een goed registratiesysteem
ontbreekt, het is niet duidelijk om welke aantallen het in totaal gaat. Bijkomend
voordeel is wel dat er minder snel een stempel op de groep als geheel kan
worden gedrukt.De heer Kallehauge en mevrouw Knudsen zetten vervolgens de Deense uitkeringssystematiek
voor gehandicapten uiteen. Gehandicapten komen in aanmerking voor een zogeheten
early retirement (disability) pension. Deze uitkering kan worden toegekend
indien de arbeidscapaciteit verlaagd raakt door lichamelijke, psychische maar
ook sociale oorzaken. De laatste jaren is de instroom vooral door psychische
ziektebeelden erg toegenomen. De overheid probeert nu de instroom terug te
dringen en poogt daarnaast het zittend bestand te stimuleren weer op de arbeidsmarkt
te gaan participeren.DH ondersteunt deze aanpak maar benadrukt de problematiek vooral vanuit
de behoefte van de gehandicapten. Niet willen bijdragen is niet zozeer het
probleem, aldus de heer Kallehauge. Juist praktische oorzaken als bereikbaarheid
van gebouwen en aanpassingen van werkplekken, maar ook de beeldvorming over
gehandicapten dragen er aan bij dat participatie lastig is voor gehandicapten.
Daarnaast zijn gehandicapten een vrij kleine doelgroep waardoor ze minder
zichtbaar zijn voor een Jobcentre, dat verantwoordelijk is voor de uitkeringen,
re-integratie en begeleiding.Uit de delegatie kwam de vraag of de flexibele Deense arbeidsmarkt (snel
ontslag) niet nadelig is voor re-integratie van gehandicapten. In antwoord
daarop wees de heer Kallehauge erop dat een Deens bedrijf een subsidie kan
krijgen voor het in dienst nemen van een arbeidsgehandicapte, voorwaarde is
echter dat deze persoon dan minimaal een jaar in dienst moet zijn. Dit past
niet bij de flexibele arbeidsvoorwaarden en het instrument werkt dan meer
als barrière voor bedrijven én gehandicapten. Wel erkende DH
dat verschillende campagnes ten behoeve van gehandicapten tot nu toe niet
succesvol zijn gebleken. Daarnaast zijn ook veel mogelijke voorzieningen voor
gehandicapten veelal te onbekend. Een voorbeeld daarvan is een nieuwe maatregel
die het mogelijk maakt voor gehandicapten om, mits minimaal drie jaar gestudeerd,
maximaal één jaar lang werkervaring op te kunnen doen bij een
bedrijf en waarbij de staat de loonkosten betaald.Een andere vraag die de delegatie voorlegde, had betrekking op de hoogte
van de uitkeringen bij arbeidsongeschiktheid. Deze zouden relatief hoog zijn,
hoger dan de bijstandsuitkering. In welke mate ontneemt de uitkering dan de
prikkel om te gaan werken? De DH benadert ook dit vraagstuk vanuit de gehandicapte;
het gaat niet om het (lagere) loon dat iemand zou verdienen maar om de mogelijkheden
te kunnen participeren. Dat is volgens DH de belangrijkste prikkel voor gehandicapten
wat het lagere loon minder relevant maakt. Op de vervolgvraag of geld er dan
niet toe doet, was het antwoord dat dit inderdaad zo is. Natuurlijk is een
redelijk loon belangrijk maar juist het kunnen participeren (uit onderzoek
blijkt dat dit ook geldt voor immigranten) is het meest belangrijk, aldus
mevrouw Knudsen.De heer Kallehauge lichtte de delegatie vervolgens voor over de zogeheten «flexjobs».
Deze regeling is ongeveer 10 jaar geleden geïntroduceerd en wordt uitgevoerd
onder verantwoordelijkheid van de lokale autoriteiten. Met een flexjob is
het mogelijk om met behulp van overheidssubsidie een baan te (be)houden bij
verminderde arbeidsmogelijkheden. Bijvoorbeeld wanneer iemand nog maar 60%
van de tijd kan werken, dan blijft een volledig salaris uitbetaald worden
(er is later wel een maximum gesteld), het bedrijf wordt daarvoor gecompenseerd.
Deze regeling is echter minder goed van toepassing voor gehandicapten die
een baan willen vinden. De druk op flexjobs is daarbij groot, er zijn wachtlijsten
welke mede ontstaan door de enorme groei van aanvragen en de aanzienlijke
kosten die het met zich meebrengt.De leden van de delegatie vroegen de DH ook om een reactie op de Nederlandse
Wajong. De DH meent dat, voor zover zij een oordeel kunnen vellen, dat het
verkeerd is wanneer jongeren niet uitgedaagd worden en zij worden beschermd
door bijvoorbeeld docenten. Het is daarbij juist zeer van belang om te voorkomen
dat men in een systeem als de Wajong terecht komt, want participeren vanuit
een dergelijk systeem is lastig.Tot slot werd de delegatie nog voorgelicht over een aantal initiatieven
die de DH heeft ondernomen de afgelopen jaren. Ondermeer werd genoemd dat
indien een gehandicapte solliciteert deze altijd moeten worden uitgenodigd
(in geval van publieke dienst) en, indien van toepassing, een gemotiveerde
afwijzing zou moeten krijgen. Om het imago bij werkgevers te verbeteren stuurt
DH ook gehandicapten die reeds een baan hebben op werkgevers af,
bijvoorbeeld bij sollicitaties, om hen van de mogelijkheden te overtuigen.Een tweede instrument dat werd toegelicht is per 1 januari 2008 in
werking getreden, het mentor systeem. Een werknemer wordt dan gedeeltelijke
vrijgesteld met subsidie om een mentor te zijn voor de gehandicapte en ook
voor de rechten van de gehandicapte op te komen. De DH meent namelijk dat
de rechten voor de gehandicapte zeer belangrijk zijn, alleen goede ideeën
zijn onvoldoende.Vrijdag 5 september 2008, gesprek JobcentreTijdens de gesprekken met medewerkers van het ministerie van Werkgelegenheid
waren de leden van de delegatie reeds geïnformeerd over de Jobcenters
en welke verantwoordelijkheid zij hebben voor de (re)integratie van werkzoekenden.
Tijdens het bezoek aan het Jobcentre in Albertslund werd de delegatie rondgeleid
en voorgelicht over de meer praktische aspecten van een Jobcentre. Gesprekspartner
was mevrouw Nielsen Duekilde.Een van de punten die mevrouw Nielsen Duekilde benadrukte is dat het Jobcentre
twee verantwoordelijkheden heeft. Enerzijds zijn dat de taken die horen bij
de social benefit (gemeente) als de taken voor de werkloosheidsverzekering
(onder verantwoordelijkheid staat). De targets die behoren bij de verschillende
taken worden door de overheid geformuleerd, zoals het verlagen van langdurige
werkloosheid (> 3 maanden) bij jongeren. Bij de totstandkoming van het
Jobcentre begin 2007 is gepoogd alle taken in gecombineerde teams uit te laten
voeren en zo te komen tot één loket. Dit is echter na een jaar
teruggedraaid omdat bleek dat de procedures, verantwoording en ICT te verschillend
zijn. Nu wordt ingezet op integratie van beide (administratieve) structuren
op de lange termijn. Een ander aspect dat werd benadrukt is dat de Jobcenters
vrij autonoom zijn, zij werken onderling weinig samen en de samenwerking met
uitzendbureaus zijn beperkt.Medewerkers in het Jobcentre benaderen uitkeringsgerechtigden enerzijds
door hen te wijzen op en te houden aan de verplichtingen en eigen verantwoordelijkheden
die zij hebben, zoals het actief solliciteren via internet (Jobnet). Anderzijds
worden uitkeringsgerechtigden, indien zij niet in staat blijken een baan te
vinden, via opleiding en cursussen gestimuleerd zich te ontwikkelen en in
te stromen in de arbeidsmarkt. Vergeleken met de uitkeringsgerechtigde na
werkloosheid heeft een Jobcentre meer mogelijkheden bij de uitkeringen via
social benefit om een passend aanbod te formuleren in combinatie met opleidingen.
Bij het vinden van een passend re-integratietraject kijkt het jobcentre ook
naar de behoefte van de werkgevers op lokaal niveau en biedt, al dan niet
in samenwerking met opleidingsinstituten, cursussen en opleidingen aan die
aansluiten bij de behoefte van de (lokale) arbeidsmarkt.Na het gesprek met mevrouw Nielsen Duekilde werd de delegatie rondgeleid
in het centrum en kreeg een uitleg over de verschillende faciliteiten.Vrijdag 5 september 2008, gesprek Confederatie Deense
vakbonden (LO)De LO is de grootste confederatie van Deense vakbonden, met meer dan een
miljoen leden. Deze leden komen voornamelijk (75%) uit de zogeheten «blue
collar worker», in totaal vertegenwoordigt de LO 17 vakbonden. De delegatie
heeft tijdens het bezoek aan de LO een gesprek gehad met mevrouw Buck, hoofd
afdeling economie en arbeidsmarkt, en de heer SOlyst, consulent arbeidsmarktbeleid.Ter introductie werd de basis voor de activiteiten van de LO uiteengezet.
Ten eerste zijn dat de vakbondsactiviteiten als het gaat om het tot stand
brengen van CAO’s. Ongeveer 80% van de Deense werknemers valt
onder een CAO die vaak per branche worden opgesteld. CAO’s
zijn niet algemeen verbindend en tevens geldt dat een werkgever lid moet zijn
van een werkgeversorganisatie wil de CAO van toepassing zijn op de werknemers.
Is de werkgever geen lid, dan worden vaak wel dezelfde arbeidsvoorwaarden
als in de CAO gevolgd.In de CAO’s worden zaken geregeld als lonen, minimumlonen, werktijden
(Deense gemiddelde is 37 uur per week), arbeidsomstandigheden en opleiding.
Of aan de voorwaarden wordt voldaan wordt gecontroleerd door de bonden via
(afgevaardigde) werknemers.Ten tweede ziet de LO als taak weggelegd het beïnvloeden van de politiek.
Dit gebeurt veelal door als gesprekspartner aan te schuiven bij onderhandelingen
over politieke dossiers waar de arbeidsmarkt een onderdeel van is. Een voorbeeld
daarvan is een (door de regering geïnitieerde) werkgroep die zich richtte
op mogelijke gevolgen van globalisering voor de arbeidsmarkt en daarmee de
houdbaarheid van het welvaartssysteem in Denemarken.De LO is zich bewust van hun positie tijdens en na onderhandelingen. Wanneer
zij eisen stellen en deze worden door de regering erkend, dan zullen zij zelf
verantwoordelijkheid moeten nemen om zaken verder te regelen, vaak via de
CAO’s. Voordeel daarvan is volgens mevrouw Buck dat flexibiliteit behouden
blijft, regels worden niet eenzijdig voor lange tijd via wetgeving opgelegd
maar kunnen in de CAO’s worden geregeld en aangepast.Na de introductie over de kerntaken van de LO vond een open gesprek plaats
over ondermeer het systeem van werkloosheidsverzekeringen, ontslag en ziektekosten.
Voor wat betreft het laatste waren de vertegenwoordigers van de LO geïnteresseerd
in het Nederlandse systeem van loondoorbetaling tijdens ziekte. In Denemarken
is de werkgever verplicht de eerste twee weken van ziekte het loon door te
betalen, daarna is er een uitkering. Dit systeem en de daarbij geldende voorwaarden
hebben er in Denemarken toe geleid dat er verhoudingsgewijs zeer veel werknemers
een uitkering in verband met ziekte krijgen ten opzichte van het aantal uitkeringen
in verband met werkloosheid (150 000 tegenover 50 000). De LO meent
dat het huidige systeem aangepast moet worden, instroom in de uitkeringen
moet beperkt worden. Dit kan echter niet alleen voor rekening van werkgevers
komen (zoals het Nederlandse systeem wordt getypeerd), omdat de hoge kosten
voor werkgevers een belemmering zouden zijn voor het in dienst nemen van werknemers.De LO lichtte op verzoek van de delegatie het systeem van werkloosheidsverzekeringen
toe. Opgemerkt werd vanuit de delegatie dat het systeem moeilijk houdbaar
lijkt wanneer de goede risico’s (hoog loon, laag risico) niet deelnemen
aan het fonds. De uitkering is immers 90% van het loon met een maximum
van ongeveer € 1800. In antwoord daarop lichtte de LO toe dat de
deelname aan deze fondsen de laatste jaren inderdaad afneemt, de uitkeringen
zouden daarom ook verhoogd moeten worden in plaats van verlaagd, zoals de
afgelopen jaren is gebeurd. De LO meent dat hiertoe ook mogelijkheden zijn,
zeker wanneer zij gezamenlijk met werkgevers een blok kunnen vormen tegen
de regering, die de hoogte van de uitkeringen bepaalt. Een mogelijk ruilmiddel
is volgens de LO dan een verlaging van de maximale duur van de uitkering,
deze staat nu op vier jaar.Tot slot werd gesproken over de mogelijkheden om werknemers te ontslaan.
Hoewel de termijnen voor ontslag kort zijn vergeleken met Nederland, meende
de LO dat dit voor wat betreft Denemarken geen probleem is. Het flexibele
karakter van de arbeidsmarkt komt tot uiting in de lange termijn werkloosheid,
een zeer hoog percentage vindt binnen enkele weken een nieuwe baan na ontslag.
Daarbij geldt dat het ontslag in Denemarken niet standaard als negatief wordt
benoemd. Dit betekent ook dat een activerend arbeidsmarktbeleid (re-integratie)
ook niet te snel ingezet hoeft te worden, werknemers nemen veelal
zelf wel het initiatief om een nieuwe baan te vinden.Vrijdag 5 september 2008, gesprek ArbejdsmarkedkommissionenHet laatste gesprek op het programma voor de delegatie had plaats met
de heer Bach-Mortensen, secretaris van de Arbeidsmarktcommissie. In deze commissie
hebben negen leden zitting, gezamenlijk moeten zij in 2009 komen tot een aantal
initiatieven op het gebied van werkgelegenheid, passend binnen de zogeheten
2015-strategie. Deze strategie wordt weer ontwikkeld om de houdbaarheid van
het fiscale raamwerk op lange termijn te verzekeren.De heer Bach-Mortensen lichtte toe dat de commissie door de regering is
ingesteld, maar nadrukkelijk onafhankelijk is. Op basis van eigen onderzoek
en via de dialoog met sociale partners en de regering zal een advies opgesteld
moeten worden. Het centrale probleem waar de commissie zich over buigt is
hoe de arbeidsparticipatie te verhogen om de toenemende rijksuitgaven te kunnen
blijven financieren, bij niet verder te verhogen belastingen.Naast het feit dat de politiek heeft toegezegd de belastingen niet te
verhogen, is verhoging ook geen logische optie voor het bekostigen van de
uitgaven omdat belastingen al erg hoog zijn. Het BTW percentage is 25%
en ongeveer 40% van de Denen zit reeds in het hoogste belastingtarief
van 63%. Opgemerkt werd wel dat tegenover de relatief hoge belastingen
vrij lage sociale premies staan.Bij te vinden oplossingen gaat het onder meer om het verhogen van de arbeidsparticipatie
en de gemiddelde arbeidsduur per persoon. Hoewel dat laatste meer voor de
hand lijkt te liggen, meent de heer Bach-Mortensen dat het meeste potentieel
zit in de toename van het arbeidsaanbod (aantal mensen). Dit kan ondermeer
door het vroegpensioen terug te dringen, educatie te versterken, buitenlandse
werknemers aan te trekken en wellicht ook de arbeidsmarkt anders te organiseren.
Efficiënter werken is in deze geen oplossing, het verhoogt namelijk de
belastinginkomsten op arbeid namelijk niet.Uit cijfers die de leden van de delegatie werden voorgehouden bleek duidelijk
dat de voorgenomen afschaffing van het vroegpensioen (voluntary early retirement
pension) en verhoging van de pensioenleeftijd vanaf 2019 zal leiden tot
een aanzienlijke stijging van het arbeidsaanbod. Een zeer effectieve maatregel,
aldus de heer Bach-Mortensen.Tot die tijd zal het arbeidsaanbod echter dalen en moet de gewenste verhoging
vooral komen vanuit de groep mensen met een verminderde capaciteit tot arbeid.
Genoemd werden de uitkeringsgerechtigden als gevolg van arbeidsongeschiktheid,
ziekte en de zogeheten flexjobs die gestimuleerd kunnen worden meer (ongesubsidieerde)
arbeid te verrichten. Deze groep biedt veel potentie, in 2007 zaten daarin
namelijk 481 000 personen, ongeveer 50% in verband met een early
retirement (disability) pensioen. Dat deze groep relatief groot is blijkt
wanneer het vergeleken wordt met het aantal werklozen in 2007, 130 000
(1,6%). De heer Bach-Mortensen erkende echter ook dat het aan het werk
helpen van deze groep vaak veel (belasting)uitgaven kost, wat dan ook een
uitdaging is bij de vormgeving van het beleid.Een ander spanningsveld waar de Arbeidsmarktcommissie mee te maken heeft
is het gevoel van urgentie, dat niet bij iedereen aanwezig is. Het werkelijke
probleem met het teruglopende arbeidsaanbod zal pas gevoeld worden over ongeveer
tien jaar, daarom is nu juist actie nodig. Ook omdat het arbeidsaanbod nu
nog voldoende is en met de juiste en op tijd ingezette initiatieven ook kan
blijven.Daarbij spelen buitenlandse werknemers in toenemende mate een belangrijke
rol voor de arbeidsmarkt, waarschijnlijk zullen de grenzen volgend jaar mei
voor alle EU onderdanen worden opgesteld. De uitdaging hierbij is
het behouden van deze werknemers voor de Deense arbeidsmarkt, alsdus de heer
Bach-Mortensen.Op de stelling, neergelegd door de delegatie, om de arbeidsdeelname te
stimuleren door het verlagen van de uitkeringen zoals de werkloosheidsuitkering
werd geantwoord dat ook hier een spanning aanwezig is als het gaat om de oplossing.
Theoretisch gezien is de stelling juist, uit de praktijk blijkt echter dat
uitkeringsgerechtigden zeer snel een baan vinden en dat de hoogte van de uitkering
daarop geen negatieve invloed heeft. Daarbij is er tevens de stelling van
de vakbonden dat de WW-uitkeringen verhoogd moeten worden (ook door de LO)
omdat er steeds minder mensen bijdragen aan de WW-fondsen en daarmee het draagvlak
vervalt. En het is juist draagvlak dat de Arbeidsmarktcommissie zeer nodig
acht willen de volgend jaar voorgestelde oplossingen en initiatieven effect
hebben bij de politieke partijen en sociale partners.In de avond genoten de leden van een diner, dat door de Nederlandse ambassadeur
in Denemarken, de heer Kramer, werd aangeboden.BIJLAGEPROGRAMMA WERKBEZOEK DENEMARKENWoensdag, 3 september 200820.05Aankomst vliegveld
Kopenhagen, ontvangst door dhr. Søren Lester, medewerker van de Nederlandse
Ambassade 21.15Aankomst hotelDonderdag, 4 september 20089.00–11.15Bezoek aan Ministerie
van Werkgelegenheid 9.00–10.00Dhr. Flemming Kuehn,
Special Adviseur Werkgelegenheidsstrategie Onderwerp: Het
Deense flexicurity-systeem10.00–11.15Dhr. Leif Chr. Hansen,
hoofdconsulent Mw. Lisbeth Ougaard, beleidsmedewerkster Arbejdsmarkedsstyrelsen
(The National Labour Market Authority) Onderwerp: Werkgelegenheidsbeleid,
vooral gericht op senioren en langdurige werklozen11.30–13.00Werklunch met leden
van de vaste commissie voor werkgelegenheid van het Deense Parlement (het Folketing), Christiansborg. 14.00–16.00Danske Handicaporganisationer
(Disabled Peoples Organisations Denmark) Dhr. Holger Kallehauge, lid van de
commissie voor werkgelegenheid van DH Mw Karen Il Wol Knudsen, arbeidsmarktconsultant Onderwerp: positie van arbeidsgehandicapten op de arbeidsmarkt.Vrijdag, 5 september 20088.30–10.00Bezoek aan het Jobcentre
(werkcentrum) te Albertslund Onderwerp: werkgelegenheidsbeleid
in de praktijk10.30–12.00De Confederatie van
Deense Vakbonden, LO Mw. Ingerlise Buck, hoofd afdeling economie en arbeidsmarkt
Dhr. Christian Sølyst, consulent Onderwerp: De rol
in en de visie op het Deense arbeidsmarktbeleid van Deense vakbonden.12.15–12.50Lunch13.00–15.00De Arbeidsmarktcommissie
Peter Bach-Mortensen, projectsecretaris Onderwerp: Uitdagingen
voor de Deense arbeidsmarkt19.30–22.00Diner aangeboden
door Ambassadeur Kramer in de residentieZaterdag, 6 september 200812.00Vertrek naar vliegveld Kopenhagen
voor terugvlucht naar Amsterdam, onder begeleiding van de ambassadeur, de
heer KramerXNoot1Samenstelling:Leden: Van der Vlies (SGP), De Wit (SP), voorzitter, Van Gent (GL), Blok
(VVD), Tichelaar (PvdA), Can Dijk (CDA), Smeets (PvdA), Dezentjé Hamming-Bluemink
(VVD), Omtzigt (CDA), Van Hijum (CDA), Timmer (PvdA), Koşer Kaya (D66),
Jonker (CDA), ondervoorzitter, Luijben (SP), Ulenbelt (SP), Ortega-Martijn
(CU), Blanksma-van den Heuvel (CDA), Can der Burg (VVD), Koppejan (CDA), Can
Dijck (PVV), Spekman (PvdA), Thieme (PvdD), Karabulut (SP), Vos (PvdA) en
Vacature (VVD).Plv. leden: Van der Staaij (SGP), Gerkens (SP), Sap (GL), De Krom (VVD),
Heerts (PvdA), Smilde (CDA), Depla (PvdA), Aptroot (VVD), Sterk (CDA), Willemse-van
der Ploeg (CDA), Dijsselbloem (PvdA), Pechtold (D66), Spies (CDA), Irrgang
(SP), Lempens (SP), Cramer (CU), Biskop (CDA), Vacature (algemeen), Joldersma
(CDA), Fritsma (PVV), Tang (PvdA), Ouwehand (PvdD), Gesthuizen (SP), Heijnen
(PvdA) en Weekers (VVD). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-31812-1.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl