Wijziging titel 7.10 BW in verband met inlenersaansprakelijkheid mbt voldoening minimum loon en minimumvakantietoeslag; Nota naar aanleiding van het verslag
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2019-09-26 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 31833, nr. 6

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum indiening

11-05-2009

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2008-2009

31833 nr. 6

06-05-2009

 

 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 31833Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 45 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
31 833Wijziging van titel 7.10 (arbeidsovereenkomst) van het Burgerlijk Wetboek
in verband met de totstandbrenging van een inlenersaansprakelijkheid met betrekking
tot de voldoening van het toepasselijke minimumloon en de toepasselijke minimumvakantiebijslagnr. 6NOTA NAAR AANLEIDING VAN HET VERSLAGOntvangen 6 mei 20091. AlgemeenDe regering heeft met belangstelling kennis genomen van het verslag van
de vaste commissie voor Sociale zaken en Werkgelegenheid bij het wetsvoorstel
inlenersaansprakelijkheid. Het wetsvoorstel beoogt de werknemer die ter beschikking
wordt gesteld aan een derde extra te beschermen, ongeacht het op de arbeidsovereenkomst
en de overeenkomst tussen werkgever en de derde toepasselijke recht. De regering
stelt met genoegen vast dat het wetsvoorstel kan rekenen op brede steun vanuit
uw Kamer.Verschillende fracties hebben vragen gesteld over de werking van het totale
systeem om illegaliteit in de uitzendsector tegen te gaan. Omwille van de
samenhang van de beantwoording is overigens niet geheel de volgorde van de
vragen in het voorlopig verslag gevolgd. De PvdA-fractie verzoekt de regering
uitgebreid te motiveren waarom dit wetsvoorstel zorgt voor een betere bestrijding
van malafide uitzendbureaus. De CDA-fractie verzoekt de regering aan te geven
of en in hoeverre de regering met het voorliggende wetsvoorstel en de daarmee
samenhangende maatregelen tegemoet komt aan de gewenste sluitende en harde
aanpak. In samenhang daarmee vragen de leden van deze fractie of de regering
kan aangeven hoe ze uitvoering wil geven aan de motie van Hijum/ Spekman,
die verzoekt niet-geregistreerde uitzendondernemingen tegen te werken en te
belemmeren in hun bedrijfsvoering en zo hun functioneren te bemoeilijken.Het totale pakket aan maatregelen heeft als doel malafiditeit in de uitzendbranche
terug te dringen. Malafiditeit kan worden teruggedrongen door de certificering
van uitzendondernemingen te stimuleren. In het onderhavige wetsvoorstel gebeurt
dat doordat inleners worden ontmoedigd om met niet-gecertificeerde uitzendondernemingen
zaken te doen. Inleners lopen na invoering van dit wetsvoorstel het risico
om aansprakelijk gesteld te worden voor betaling van het loon ter hoogte van
het wettelijk minimumloon. Hierdoor zullen inleners met grotere zorgvuldigheid
personeel gaan inlenen en zich wenden tot gecertificeerde uitzendondernemingen.
De markt voor malafide uitzendondernemingen zal hierdoor slinken. Daarnaast kunnen niet-geregistreerde uitzendbedrijven geen g-rekening
aanvragen. Hierdoor kiezen inleners vaker voor geregistreerde uitzendondernemingen.
Uitzendondernemingen, die niet zijn geregistreerd, kunnen bovendien worden
verplicht tot het doen van een eerstedagsmelding (EDM). Overigens komen niet-geregistreerde
uitzendbedrijven niet in aanmerking voor een certificaat.Het is van belang dat inleners extra worden geprikkeld alleen met een
geregistreerde uitzendonderneming zaken te doen. Daarom is de regering voornemens
bij uw Kamer een wetsvoorstel in te dienen, waarin – in de Wet allocatie
arbeidskrachten door intermediairs (Waadi) inleners – op straffe van
een bestuurlijke boete – verplicht worden om met geregistreerde uitzendondernemingen
zaken te doen.In dat wetsvoorstel zal tevens worden voorgesteld om het ter beschikking
stellen van arbeid – op straffe van een bestuurlijke boete – in
Nederland alleen dan mogelijk te maken als de uitzendonderneming als uitzendbureau
is geregistreerd in het Handelsregister. Deze verplichting zal ook gaan gelden
voor buitenlandse uitzendondernemingen en mobiele uitzendondernemingen. Hieronder
wordt aangegeven waarom deze keuze alsnog is gemaakt, waarbij tevens zal worden
ingegaan op de vragen die door de verschillende fracties zijn gesteld over
de registratieplicht.Bij brief van de Minister van Financiën en de Minister Sociale Zaken
en Werkgelegenheid van 10 december 20081
is u gemeld dat, om fraude en illegaliteit tegen te gaan, een goede registratie
van uitzendondernemingen belangrijk is. In deze brief werd u ook gemeld waarom
is afgezien van een verdere uitbreiding van de registratieplicht via de Handelsregisterwet.
U zou nader geïnformeerd worden over het op te richten uitzendregister.De Minister van Economische Zaken als de Minister van Sociale Zaken en
Werkgelegenheid zijn van mening dat het bij nader inzien ongewenst is als
er naast het Handelsregister een afzonderlijk register voor uitzendondernemingen
tot stand zou moeten worden gebracht. Daarom is naar een andere oplossing
gezocht.De Handelsregisterwet 2007 koppelt verplichte registratie in het Handelsregister
aan het bestaan van een fysieke vestiging in Nederland, al of niet als nevenvestiging
van een in het buitenland gevestigde hoofdvestiging. Buitenlandse en mobiele
uitzendbureaus vallen daar in zijn algemeenheid buiten. Onderzocht is of het
mogelijk is om – met gebruikmaking van artikel 51 van de Handelsregisterwet
2007 – aan ondernemingen die wel op een structurele basis goederen of
diensten aanbieden binnen Nederland maar niet beschikken over een fysieke
vestiging in Nederland, de mogelijkheid te bieden zich op vrijwillige basis
in te schrijven. Die vraag is inmiddels bevestigend beantwoord. De vraag of
daarbij een in het buitenland gelegen woonadres als vestigingsadres kan worden
gebruikt wordt nog nader onderzocht.Uitzendondernemingen kunnen zich laten registreren in het Handelsregister
als de daartoe strekkende AMvB tot stand is gekomen. Onderzocht zal worden
hoe het voor inleners zo gemakkelijk mogelijk gemaakt kan worden om te zien
of een uitzendbureau als «uitzendonderneming» in het Handelsregister
is geregistreerd.Naar de mening van de CDA-fractie zal het wetsvoorstel effect hebben als
de pakkans wordt vergroot. Deze fractie, evenals de VVD-fractie, verzoekt
de regering aan te geven hoe groot de omvang van het probleem is op dit moment.
De VVD-fractie verzoekt de regering om aan te geven waarom het niet lukt om
het aantal malafide uitzendbureaus terug te brengen. Ook willen de fracties
weten hoe groot de economische en maatschappelijke schade is door derving
van belastingen en premies.In diverse onderzoeken heeft de branche getracht de omvang van de malafiditeit
en de maatschappelijke en economische gevolgen daarvan in beeld
te brengen.1 In de brief van de Minister van Sociale
Zaken en Werkgelegenheid van 19 juni 20082
werd gemeld dat de ABU in 2006 schatte dat het aantal malafide uitzendbureaus
is toegenomen van ruim 5 000 in 2004 tot 6 000 in 2006. Verder zou
volgens de ABU de overheid jaarlijks 260 mln euro mislopen aan sociale premies
en belastingen. De ABU baseert zich daarbij op inschattingen van mensen uit
de praktijk.Het aanpakken van malafide uitzendbureaus wordt bemoeilijkt doordat deze
uitzendbureaus anoniem opereren en/of onder steeds weer andere gedaanten opduiken.
Inleners laten zich nog steeds in met deze ondernemingen omdat dit hen een
economisch voordeel oplevert. Daarom is het pakket aan maatregelen gericht
op zowel de uitlener als de inlener. Via zowel verbetering van de registratie
in het Handelsregister als het aansprakelijk stellen van de inlener voor betaling
van loon ter hoogte van het wettelijk minimumloon wordt het onaantrekkelijk
gemaakt om met malafide constructies te werken. Dit is een belangrijke stap
naar het volledig afdwingen van naleving van werkgeversverplichtingen, maar
kan geen 100 procent garantie bieden. Dit in antwoord op een vraag van de
PvdA-fractie.De leden van de CDA-fractie verzoeken de regering aan te geven wat de
zelfregulering door de uitzendbranche tot dusverre heeft opgeleverd, en in
hoeverre zelfregulering bijdraagt aan handhaving van de wettelijke en sectorale
arbeidsvoorwaarden en een juiste en volledige afdracht van belastingen en
premies. De fracties van CDA en VVD willen bovendien weten hoeveel uitzendbedrijven
in Nederland actief zijn en hoeveel daarvan zijn gecertificeerd.In haar brief van 19 juni 2008 heeft de regering een positieve beoordeling
gegeven van de zelfregulering. Ze wijst op de forse toename van het aantal
gecertificeerde uitzendbedrijven. In 2006 waren er circa 1000 gecertificeerde
uitzendbedrijven, in 2008 waren er dat ruim 1800. Dat is ongeveer 35%
van het door het Centraal Bureau voor de Statistiek geschatte aantal van 5 265
uitzendondernemingen.Een groot aantal collectieve arbeidsovereenkomsten (cao’s) bevat
bepalingen die de inlener verplichten om met gecertificeerde uitzendondernemingen
zaken te doen en de Stichting Naleving CAO Uitzendbranche (SNCU) spoort uitzendbedrijven
op die zich niet aan de cao-bepalingen houden. Beide acties zijn een vorm
van zelfregulering.De leden van de SP vragen om een schatting van de kosten van een vergunningstelsel
en het certificeringsstelsel.Een schatting van de totale kosten van een vergunningstelsel is gecompliceerd
en sterk afhankelijk van de inrichting van het stelsel. In 2005 is een schatting
gemaakt van de kosten van een vestigingsvergunning. Voor de overheid zouden
de initiële kosten voor het inrichten van een vergunningstelsel bij de
Kamer van Koophandel (KvK) reeds 3 à 4 mln euro bedragen. Bij invoering
van een vergunningstelsel zou continue een aantal medewerkers van de KvK met
de vergunningverlening worden belast. Daarmee zouden de kosten voor de overheid
aanzienlijk kunnen oplopen. Aan het stelstel van certificering zijn voor de
overheid geen kosten verbonden.De leden van de SP-fractie stellen voor om de Belastingdienst en de Arbeidsinspectie
bij aanwijzingen van fraude of onderbetaling direct te laten reageren door
middel van een inspectie van het betreffende bedrijf. Zij vragen een reactie
van de regering.Alle meldingen die de Arbeidsinspectie en de Belastingdienst ontvangen
over vermoedelijke illegale tewerkstelling en/of onderbetaling, worden in behandeling genomen. Indien de melding, afhankelijk van de omstandigheden
van het individuele geval, voldoende concreet is, stellen de Arbeidsinspectie
en de Belastingdienst een onderzoek in.De leden van de SP-fractie vragen de regering om de inhoud van de norm
waaraan de uitzendondernemingen moeten voldoen niet door de sector zelf maar
in samenspraak met de Kamer te laten vaststellen.De regering wijst er op dat de gekozen vorm van zelfregulering het resultaat
is van de wens van de Tweede Kamer, neergelegd in de motie Bruls, die overweegt
dat er één systeem van vrijwillige certificering en periodieke
keuring voor de gehele uitzendsector in 2005 tot stand moet komen en verzoekt
de regering in overleg met betrokken partijen, zoals uitzendorganisaties,
een dergelijk systeem van zelfregulering te bevorderen en geen verplichte
vergunning voor uitzendorganisaties te ontwikkelen. Weliswaar zijn de ministeries
van Financiën en van Sociale Zaken en Werkgelegenheid nauw betrokken
geweest bij de totstandkoming van de norm, maar de norm is een private aangelegenheid.De leden van de VVD-fractie willen weten waarom de regering er niet voor
gekozen heeft om alle uitzendbedrijven een certificatieplicht op te leggen
of te onderwerpen aan een verplichte vergunning.Om vermenging van publiek en privaat te voorkomen is het niet wenselijk
dat aan een privaat certificaat een publieke regeling wordt gekoppeld in de
vorm van een verplichting. De suggestie van de leden van de VVD-fractie dat
met een verplichte certificering de inlenersaansprakelijkheid overbodig zou
worden en dat daarmee de administratieve lasten aanzienlijk lager zouden zijn,
neemt de regering dan ook niet over. Zoals gezegd verhoudt verplichte certificering
zich niet tot zelfregulering, want verplichte certificering komt in feite
neer op een vergunningstelsel.De leden van de PvdA-fractie en de leden van de VVD-fractie vragen gegevens
over de onderbetaling van uitzendkrachten en in hoeveel gevallen een niet-gecertificeerd
uitzendbureau een malafide uitzendbureau is.De Arbeidsinspectie controleert of er sprake is van onderbetaling in het
kader van de Wet minimumloon en minimumvakantiebijslag (Wml). In 2008 heeft
de Arbeidsinspectie bij zes inspecties bij uitzendbureaus onderbetaling geconstateerd.
Deze werkgevers worden of zijn inmiddels beboet. Overigens bestaat, dit op
vragen van de VVD-fractie, sinds mei 2007 voor de Arbeidsinspectie de mogelijkheid
om een bestuurlijke boete op te leggen bij niet naleving van de Wml.De Arbeidsinspectie controleert de uitzendbureaus die zij via de inleners
op het spoor komt. Dat zijn ook gecertificeerde bureaus. De Arbeidsinspectie
heeft in 2008 in totaal 1386 uitzendbureaus gecontroleerd op naleving van
de Wet Arbeid Vreemdelingen (WAV) en de Wml. Van dit aantal was 48%
een gecertificeerd, en 52% een niet-gecertificeerd uitzendbureau. Van
de gecontroleerde gecertificeerde uitzendbureaus heeft 15% van de werkgevers één
of meerdere keren de WAV en/of de Wml overtreden. Van de gecontroleerde niet-gecertificeerde
uitzendbureaus heeft 24% van de werkgevers één of meerdere
keren de WAV en/of de Wml overtreden.In 2008 zijn bij controles van uitzendbureaus door de Arbeidsinspectie
relatief meer overtredingen geconstateerd dan in 2007. Dit geldt zowel voor
de gecertificeerde als voor de niet-gecertificeerde uitzendbureaus. Bij niet-gecertificeerde
uitzendbureaus is de stijging groter dan bij gecertificeerde uitzendbureaus.
Er is dus aanleiding, dit in antwoord op een vraag van de leden van de VVD-fractie,
om meer vertrouwen te stellen in gecertificeerde uitzendbedrijven dan in niet-gecertificeerde
uitzendbedrijven. Een relatieve stijging van het aantal geconstateerde
overtredingen hoeft echter niet te betekenen dat het totaal aantal overtredingen
toeneemt. De relatieve toename van het aantal overtredingen vloeit met name
voort uit een betere risicoanalyse.Met de inwerkingtreding van artikel 32 van de Handelsregisterwet 2007
worden alle bestuursorganen waaronder de Belastingdienst, verplicht om (uitzend)ondernemingen
die gevestigd zijn in Nederland en derhalve inschrijfplichtig zijn in het
Handelsregister maar daarin desondanks niet staan ingeschreven, te melden
bij de KvK.De VVD-fractie verzoekt de regering aan te geven hoeveel uitzendkrachten
voor gecertificeerde uitzendbureaus werken. Deze leden vragen ook naar het
aantal uitzendbureaus dat louter opereert via het internet. Ook wordt gevraagd
op welke wijze de Stichting Normering Arbeid (SNA) de geregistreerde uitzendbureaus
zal benaderen om zich te laten certificeren en of uitzendbedrijven die door
de SNA worden benaderd met het verzoek om zich te laten certificeren, over
de voordelen van het certificaat zullen worden geïnformeerd. De leden
van de VVD-fractie verzoeken de regering tot slot aan te geven wat de nadelen
zijn van het zich niet laten certificeren.Naar schatting van de SNA zijn op dagbasis circa 300 000 uitzendkrachten
werkzaam voor een gecertificeerde onderneming. De ABU schat het aantal uitzendkrachten
dat voor malafide uitzendondernemingen werkt op jaarbasis op circa 80 000.
Het is niet bekend hoeveel uitzendbureaus louter via internet werken.Zodra bekend is hoe de registratie bij de KvK concreet gaat plaatsvinden,
zal de SNA uitwerken op welke wijze uitzendbureaus zullen worden benaderd.
De SNA zal in ieder geval de ondernemingen actief schriftelijk gaan benaderen.
Door de verwachte stijging van het aantal aanvragen voor certificering zullen
de inspecties van de aangemelde uitzendbedrijven gefaseerd moeten plaatsvinden.De SNA zal uitzendbedrijven laten weten welke voordelen het certificaat
heeft. Daarbij zullen ook de andere gevolgen van certificering worden geschetst.
Zo dient een bedrijf dat zich wil laten certificeren vooraf toestemming te
geven dat informatie wordt opgevraagd over de onderneming, bijvoorbeeld bij
de Belastingdienst, omtrent het betalingsgedrag.Het nadeel voor uitzendondernemingen die zich niet laten certificeren
is dat het voor inleners aantrekkelijk wordt gemaakt hen links te laten liggen.
Zoals in het onderhavige wetsvoorstel wordt geregeld, kunnen inleners de aansprakelijkstelling
van betaling van het loon ter hoogte van het wettelijk minimumloon ontlopen
door in zee te gaan met een gecertificeerde uitzendonderneming. Daarnaast
is de kans op een controle door de Arbeidsinspectie of de Belastingdienst
groter. De Arbeidsinspectie richt zijn controle primair op niet-gecertificeerde
uitzendbedrijven. Gecertificeerde uitzendbureaus komen in beginsel alleen
in zicht via een controle bij de inlener, danwel naar aanleiding van een concrete
melding.De leden van de VVD-fractie verzoeken de regering aan te geven op welke
datum het wetsvoorstel in werking zal treden.Dit wetsvoorstel vormt een onderdeel van een breder pakket aan maatregelen.
De regering streeft ernaar het gehele pakket aan maatregelen op hetzelfde
moment in werking te laten treden. Van belang daarbij is met name dat het
nieuwe Handelsregister operationeel is. Dit zal naar verwachting op 1 januari
2010 het geval zijn. De regering streeft ernaar het onderhavige wetsvoorstel
ook dan in werking te laten treden. De VVD-fractie vraagt hoe vaak de regering de Kamer zal informeren over
de effectiviteit van het wetsvoorstel.De inlenersaansprakelijkheid maakt deel uit van een omvangrijk pakket
aan maatregelen. Handhavende instanties rapporteren hierover in hun jaarverslagen
aan de Kamer. De regering zal de ontwikkelingen in de branche nauwlettend
in de gaten houden en zonodig de Kamer informeren.De leden van de ChristenUnie-fractie vragen de regering aan te geven waarom
meer effect verwacht kan worden van hoofdelijke aansprakelijkheid dan van
een boeteoplegging. De leden van de ChristenUnie-fractie stellen dat het uitbetalen
onder het wettelijk minimumloon nu al strafbaar is. De overheid controleert
ook op de naleving hiervan. Kennelijk is de noodzaak groot om alsnog een extra
prikkel in te voeren, om er voor te zorgen dat er niet onder het wettelijk
minimumloon wordt uitbetaald. Waar komt de noodzaak voor deze prikkel vandaan,
zo vragen de leden van de ChristenUnie-fractie. De leden van de PvdA-fractie
vragen de regering aannemelijk te maken dat uitzendkrachten de inlener daadwerkelijk
aanspreken op betaling van het loon ter hoogte van het wettelijk minimumloon.
Ook vragen zij hoeveel procedures in het kader van onderbetaling er met de
huidige wetgeving zijn of worden gevoerd.Zoals in de memorie van toelichting is aangegeven is de aansprakelijkheid
primair ervoor bedoeld om inleners ertoe aan te zetten om met gecertificeerde
uitzendbedrijven zaken te doen, om zo de aansprakelijkstelling te vermijden.
De regering gaat ervan uit dat de prikkel om met gecertificeerde uitzendbureaus
zaken te doen zodanig is dat een groot percentage van de inleners ervoor zal
kiezen om met bonafide gecertificeerde uitzendondernemingen zaken te gaan
doen. Op deze wijze wordt langs een andere weg hetzelfde effect bereikt.De noodzaak voor dit wetsvoorstel vloeit niet voort uit het gegeven dat
er onder het wettelijk minimumloon wordt betaald. Dit wetsvoorstel biedt uitzendkrachten
meer armslag om hun loon alsnog te ontvangen. Het wetsvoorstel regelt dat
de uitzendkracht ook de inlener aansprakelijk kan stellen voor de voldoening
van het loon ter hoogte van het wettelijk minimumloon. De Wml wordt gehandhaafd
door de Arbeidsinspectie. Het is niet bekend hoeveel civiele procedures in
het kader van onderbetaling onder de huidige wetgeving zijn of worden gevoerd.2. Uitwerking van de inlenersaansprakelijkheidDe leden van de CDA-fractie vragen waarom in de memorie van toelichting
wordt verwezen naar NEN 4400 in combinatie met het register van de Stichting
Normering Arbeid (SNA) en niet in het wetsvoorstel zelf. Is het denkbaar,
zo vragen deze leden, dat de minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid
in de toekomst verwijst naar andere normen, die afwijken en wellicht minder
strenge eisen stellen dan de NEN-norm. De leden van de VVD-fractie stellen
overeenkomstige vragen.In het tweede lid van het voorgestelde artikel 7:692 BW wordt geregeld
dat de normen worden aangewezen bij ministeriële regeling. De achterliggende
reden is dat de certificering een private aangelegenheid betreft. Het is aan
de sector zelf om tot normen te komen. Niet valt uit te sluiten dat in de
toekomst naast de NEN 4400-norm een norm wordt ontwikkeld die evenzeer ziet
op de betaling van het minimumloon en minimumvakantiebijslag. Die norm zou
dan ook aangewezen kunnen worden in de regeling. In verband hiermee wordt
in artikel 7:692 BW zelf niet verwezen naar NEN 4400. De leden van de CDA-fractie verzoeken de regering aan te geven in hoeverre
de kwaliteit van het toezicht in het land van herkomst kan worden beoordeeld.Wanneer een buitenlandse onderneming inspectie-instelling wil worden,
zal ze evenals de Nederlandse certificerende instellingen, volledig moeten
voldoen aan de eisen die de norm stelt aan een inspectie-instelling. Dit dient,
conform de eisen zoals die in de norm zijn neergelegd, getoetst te worden
door een accreditatie-instelling die medeondertekenaar is van de meerzijdige
overeenkomst van de Europese raad voor Accreditatie. Wanneer een dergelijke
buitenlandse onderneming geaccrediteerd is, moet ze nog een overeenkomst sluiten
met de SNA. In die overeenkomst worden de verplichtingen geregeld waaraan
de inspectie-instelling moet voldoen in het verkeer met de SNA. Dit betreft
ondermeer procedureafspraken, deelname aan harmonisatieoverleg m.b.t. interpretatie
en aanpassing van de norm, en het afleggen van verantwoording.Kan de regering aangeven, zo vragen de leden van de CDA-fractie, of zij
verwacht dat er voldoende prikkels zijn voor inleners van uitzendbedrijven
om uitsluitend zaken te doen met gecertificeerde uitzendbedrijven? Deelt de
regering de opvatting van de leden van de CDA-fractie dat inleners die samenwerken
met gecertificeerde uitzendbureaus ook gevrijwaard moeten worden van hun aansprakelijkheid
voor de betaling van belasting en sociale premies?De inlener heeft er baat bij om alleen zaken te doen met een gecertificeerd
uitzendbureau. Dit vermindert zijn financiële risico substantieel. Voorts
zullen de bekendheid en ervaring van de Belastingdienst met de certificering
zich vertalen in een verdere verschuiving van het toezicht van gecertificeerde
uitleners naar de niet-gecertificeerde uitleners. Daarnaast geldt het convenant
voor het vereenvoudigd verstrekken van sofinummers alleen voor de gecertificeerde
uitleners. Deze voordelen hebben mede bijgedragen aan de sterke groei de afgelopen
twee jaar van het aantal gecertificeerde uitzendondernemingen (van 1 000
naar 1800). Een verdere stimulans zal uitgaan van de voorgestelde vrijwaring
van de civiele aansprakelijkheid voor betaling van het minimumloon voor het
ingeleende personeel indien blijkt dat de uitlener het minimumloon niet heeft
betaald.Voorts dient mede in de beschouwing te worden betrokken dat bonafide inleners
ook nog andere mogelijkheden hebben om hun risico’s te beperken. Zo
kan de inlener zich vrijwaren van aansprakelijkheid door op een juiste manier
stortingen op de g-rekening te doen. Voorts is er een disculpatiemogelijkheid
voor aansprakelijk gestelde inleners. In een recente uitspraak1 is een beroep op deze disculpatiemogelijkheid gehonoreerd in een situatie
waarin het niet betalen van de loon- en omzetbelasting door de uitlener werd
veroorzaakt door bedrijfseconomische tegenvallers. Verder is nog van belang
dat een inlener een eventuele aansprakelijkstelling voor omzetbelasting en
loonbelasting kan beperken door een loonadministratie bij te houden. Het anoniementarief
zal bij een deugdelijke loonadministratie niet worden toegepast.De regering is van mening dat inleners, ook als zij inlenen van gecertificeerde
uitzendbureaus, een verantwoordelijkheid dienen te dragen voor het juist inhouden
en afdragen van de belastingen en premies door de uitlener. Deze verantwoordelijkheid
is vorm gegeven in de bestaande inlenersaansprakelijkheid voor belastingen
en premies. Het opheffen van deze verantwoordelijkheid bij inlening van gecertificeerde
uitzendbureaus is fiscaal risicovol. In het kader van de ontwikkeling naar
de NEN 4400 norm is door de marktpartijen onderzocht of het mogelijk is om
vrijwaring door gecertificeerde uitleners aan inleners te verlenen door het
financiële risico te verzekeren bij een verzekeringsmaatschappij. Dit
is niet doorgegaan omdat verzekering alleen mogelijk bleek te
zijn tegen een zeer hoge premie. De verzekeringsmaatschappijen schatten de
fiscale risico’s kennelijk hoog in. Een risico verhogende factor is
dat in de NEN 4400 norm een solvabiliteitsnorm als algemene eis voor certificering
ontbreekt. Voorts laat de NEN 4400 norm toe dat tot een beloop van maximaal
150 000 euro aan loonsom per jaar gecertificeerde uitzendbureaus kunnen
in- en doorlenen van niet-gecertificeerde uitzendbureaus. Deze marge is om
commerciële redenen opgenomen voor de situatie dat een gecertificeerd
uitzendbureau zelf niet beschikt over voldoende of juist gekwalificeerd uitzendpersoneel.
Een deel van de omzet van gecertificeerde uitleners valt door deze in- en
doorlening niet onder de waarborgen van de NEN 4400 norm. Dit gat in de NEN
4400 norm kan een aantrekkingskracht uitoefenen op malafide partijen die snel
winsten willen maken ten koste van de Belastingdienst.Een eigen verantwoordelijkheid voor inleners, ook als zij inlenen van
gecertificeerde uitzendbureaus, is nodig voor een sluitende aanpak van malafide
uitzendbureaus. Met de gedachte van een door de Belastingdienst te verlenen
vrijwaring zou het paard achter de wagen worden gespannen. De van inleners
gevraagde eigen verantwoordelijkheid is evenwichtig gelet op het hiervoor
toegelichte bestaande palet aan fiscale mogelijkheden voor bonafide inleners
om financiële risico’s te beheersen.De leden van de CDA-fractie vragen de regering aan te geven of het aantal
toezichthouders dat door de uitzendbranche zelf wordt ingezet toereikend is
voor de handhaving van de normering.Momenteel zijn er acht inspectie-instellingen aangesloten bij de SNA.
Enkele inspectie-instellingen doorlopen thans het accreditatieproces. Dit
aantal lijkt vooralsnog, behoudens een mogelijk zich aandienend stuwmeer van
aanvragen voor het certificaat bij het inwerking treden van het wetsvoorstel,
toereikend. Wanneer er een stuwmeer dreigt zal, zoals eerder al is aangegeven,
fasering noodzakelijk zijn.De leden van de CDA-fractie vragen welke concrete afspraken zijn gemaakt
over het aanleveren van informatie en de reactie door de toezichthouders.Op de website van de SNA maakt de SNA transparant welke ondernemingen
zich hebben aangemeld voor certificering. Ook is duidelijk welke uitzendbedrijven
zijn gecertificeerd. Op basis van deze informatie kunnen de Arbeidsinspectie
en de Belastingdienst conclusies trekken over de uitzendbedrijven die het
certificaat niet hebben behaald. Nadere afspraken tussen toezichthouder en
de SNA over het aanleveren van informatie worden binnenkort gemaakt. De Arbeidsinspectie
zal in elk geval op jaarbasis 350 meldingen van de SNA over geregistreerde,
maar niet-gecertificeerde uitzendbureaus controleren.Daarnaast controleert de Arbeidsinspectie op jaarbasis nog eens circa
1 000 uitzendbureaus. Hierbij worden de inleners als uitgangspunt van
de controle genomen. De regering is, in antwoord op de vragen van de CDA-fractie,
van mening dat het totale pakket van maatregelen afdoende is voor een «sluitende
aanpak» van malafide uitzendbureaus.De leden van de PvdA-fractie vragen de regering of de uitzendkracht in
een loonbetalingsprocedure tegen de inlener een beroep kan doen op de Wet
op de Rechtbijstand. Ook als de uitzendkracht een illegale uitzendkracht is?De raad voor rechtsbijstand beslist op aanvragen om rechtsbijstand. In
artikel 12 van de Wet op de rechtsbijstand en het Besluit rechtsbijstand-
en toevoegcriteria zijn richtlijnen (onder meer met betrekking
tot draagkracht) neergelegd voor de verlening van rechtsbijstand. Het is niet
relevant of de uitzendkracht al dan niet illegaal is. De raad voor rechtsbijstand
toetst of het gaat om een in de Nederlandse rechtssfeer liggend rechtsbelang.
Daarbij geldt als uitgangspunt dat als de Nederlandse rechter bevoegd is,
er ook sprake is van een in de Nederlandse rechtssfeer liggend rechtsbelang.De leden van de PvdA-fractie vragen of de uitzendkracht tegelijkertijd
het uitzendbureau en de inlener aansprakelijk kan stellen voor de loonbetaling
op het niveau van het wettelijke minimumloon.De uitzendkracht kan inderdaad tegelijkertijd het uitzendbureau en de
inlener voor het geheel aansprakelijk stellen voor de voldoening van het wettelijk
minimumloon, maar kan ook uitsluitend het uitzendbureau of de inlener aansprakelijk
stellen voor het geheel. Degene die voor het geheel wordt aangesproken op
grond van artikel 7:692BW heeft regres op zijn medeschuldenaar. Ter verduidelijking
een voorbeeld. Stel: de inlener heeft het uitzendbureau reeds volledig betaald,
maar het uitzendbureau heeft niet het wettelijk minimumloon aan de uitzendkracht
betaald. De uitzendkracht stelt vervolgens de inlener aansprakelijk. De inlener
kan het gedeelte dat hij teveel heeft betaald verhalen op het uitzendbureau.De leden van de VVD-fractie vragen waarom de werknemer de keuze krijgt
of hij ofwel het uitzendbureau ofwel de inlener aansprakelijk stelt. Waarom
is er niet voor gekozen dat het uitzendbureau primair aansprakelijk blijft
en de werknemer daarna pas verhaal kan halen bij de inlener, zo vragen deze
leden. Bestaat door het voorstel niet het gevaar dat werknemer en niet-gecertificeerd
uitzendbureau een overeenkomst sluiten en de betaling van loon op de inlener
verhaald wordt?De keuzemogelijkheid voor de uitzendkracht stimuleert de inlener zijn
uitzendkrachten te betrekken van een gecertificeerd uitzendbureau. Alleen
op deze wijze voorkomt hij immers hoofdelijke aansprakelijkheid voor de voldoening
van het loon en de vakantiebijslag op het niveau van het wettelijk minimumloon
en de minimumvakantiebijslag.Door deze effecten voor de inlener ligt het voor de hand dat de markt
voor niet-gecertificeerde uitzendbureaus, door een vermindering van de vraag
van inleners, kleiner wordt. Door certificering wordt het uitzendbureau een
betrouwbaarder partner voor de inlener om mee samen te werken. Dit stimuleert
het uitzendbureau zich te laten certificeren.De leden van de PvdA-fractie vragen voorts wat de kosten zijn voor het
inzien van het register van de Stichting Normering Arbeid via internet.Het register van de SNA is een openbaar en vrij toegankelijk register.
Aan de raadpleging zijn geen kosten verbonden.Wat verstaat de regering onder een lichte overtreding, zo vragen leden
van de PvdA-fractie. Is er naast de gelegenheid tot het herstellen van de
fout voor de volgende audit, nog de mogelijkheid van een boete wegens overtreding?Onder een lichte overtreding (minor non-conformiteit) wordt verstaan:
het niet voldoen aan een gespecificeerde eis, die op termijn een verhoogd
risico inhoudt.Het gaat daarbij om die non-conformiteiten in de norm die niet als major
non-conformiteit zijn gekwalificeerd (zie hiervoor 6.1 van de norm).Bij een minor non-conformiteit wordt de onderneming in de gelegenheid
gesteld om correctiemaatregelen door te voeren. Bij de eerstvolgende inspectie
wordt dit door de inspectie-instelling beoordeeld. Indien geen of onvoldoende
mate van herstel wordt geconstateerd, wordt de minor non-conformiteit omgezet
in een major non-conformiteit.De norm kent geen mogelijkheid tot het opleggen van boetes. Op basis van
de norm wordt al dan niet een inspectiecertificaat verstrekt.De leden van de VVD-fractie vragen of de regering de kans aanwezig acht
dat niet-gecertificeerde uitzendbureaus in de toekomst (via internet) tegen
bodemprijzen werknemers zullen aanbieden, zodat inleners toch geneigd zijn
voor hen te kiezen en de inlenersaansprakelijkheid op de koop toe nemen? Acht
de regering dit wenselijk of is hier sprake van oneerlijke concurrentie, zo
vragen deze leden.De regering is met de VVD-fractie van mening dat het gevaar bestaat dat
internetuitzendbureaus onder de prijs gaan concurreren, bijvoorbeeld door
geen premies en belastingen af te dragen. Op zichzelf is het werken met een
niet-gecertificeerd uitzendbureau toegestaan. De regering onderschrijft dan
ook de stelling van de leden van de VVD-fractie dat «niet gecertificeerd
nog niet malafide is». De regering gaat er echter van uit dat het pakket
aan maatregelen voldoende incentives bevat voor inleners om met gecertificeerde
uitzendbedrijven zaken te doen.De leden van de VVD-fractie vragen waarom in dit wetsvoorstel wordt gesproken
over de toepassing van de NEN 4400 norm, terwijl deze een ander doel dient
dan de betaling van vakantiebijslag en loon.De NEN 4400 norm ziet onder meer op de naleving van de Wml. Het hebben
van een certificaat is reeds een aanwijzing dat het uitzendbureau het juiste
loon betaald. Gelet op de keuze voor het in zee gaan met een gecertificeerd
bedrijf hoeft de inlener, naar het oordeel van de regering, niet aangesproken
te worden op betaling van het loon ter hoogte van het WML.Bestaat door de huidige NEN-norm niet reeds een prikkel voor inleners
om met gecertificeerde instellingen in zee te gaan, zo vragen de leden van
de VVD-fractie. Waarom verwacht de regering dat de nieuwe inlenersaansprakelijkheid
ten aanzien van minimumloon en vakantiebijslag deze prikkel zal versterken,
zo willen deze leden weten.Inleners zullen bij de keuze van een uitzendonderneming nog zorgvuldiger
te werk gaan, aangezien zij zullen willen voorkomen dat zij achteraf worden
aangesproken op de betaling van het wettelijk minimumloon aan de ingeleende
uitzendkracht.Is het waar dat, zo vragen de leden van de VVD-fractie, het wetsvoorstel
geen betrekking heeft op rechtspersonen die zich bezig houden met detacheren
en uitlenen van personeel maar daar geen hoofdactiviteit van maken. Hoe is
in de toekomst de rechtsbescherming geregeld van een werknemer die gedetacheerd
is bij een uitzendbureau en via dat uitzendbureau bij een inlener aan de slag
gaat (het zogenaamde doorlenen), zo vragen deze leden. Kan de werknemer de
inlener aansprakelijk stellen voor het niet uitbetalen van loon door zijn
oorspronkelijke werkgever? Zo nee, waarom niet?Het wetsvoorstel is van toepassing indien de terbeschikkingstelling geschiedt
in het kader van het beroep of het bedrijf van de werkgever. Dat betekent
dat terbeschikkingstelling (een) doelstelling van de bedrijfs- of beroepsactiviteiten
van de werkgever moet zijn. In de situatie van beroepsmatige doorlening kan
de werknemer zijn werkgever aansprakelijk stellen alsmede het uitzendbureau
waarbij hij door de werkgever gedetacheerd is, maar niet de uiteindelijke
inlener waaraan hij door het uitzendbureau is doorgeleend. De
werknemer is immers niet bij die uiteindelijke inlener werkzaam op grond van
een door deze aan de werkgever verstrekte opdracht.De regering ziet overigens geen reden om illegale arbeidskrachten uit
te sluiten van de mogelijkheid om de inlener aansprakelijk te stellen voor
betaling van het loon ter hoogte van het WML, zoals de leden van de VVD-fractie
suggereren. Voor de betaling van het loon ter hoogte van het WML is het niet
relevant of er sprake is (geweest) van illegale tewerkstelling.Uitsluiting van illegalen zou misbruik zelfs in de hand kunnen werken.De VVD-fractie vraagt of de regering ook van mening is dat een illegale
uitzendkracht geen beroep zal doen op de hoofdelijke aansprakelijkheid als
het uitzendbureau hem niet of minder betaalt dan het wettelijk minimumloon,
omdat hij, als hij door de aansprakelijkheidstelling in de openbaarheid treedt,
zijn problemen alleen maar zal vergroten.Deze reactie kan niet worden uitgesloten. De illegaal in ons land verblijvende
arbeidskracht kan evenwel ook besluiten wel een beroep te doen op de inlenersaansprakelijkheid
en vervolgens de uitspraak van deze procedure in het buitenland afwachten.
In veel gevallen gaat het immers om tijdelijk werk waarbij de werknemer slechts
gedurende een korte periode in ons land verblijft.De leden van de VVD-fractie vragen de regering hoe inleners, uitzendbureaus
en uitzendkrachten kunnen worden geïnformeerd over de voorgenomen wijzigingen.
De leden van de VVD-fractie vragen of inleners al beter op de hoogte zijn
van bestaande NEN-normen.Binnenkort start er een voorlichtingscampagne rondom naleving. Deze campagne
bestaat uit een aantal deelcampagnes. De eerste deelcampagne, die het ministerie
van Sociale Zaken en Werkgelegenheid samen met de Arbeidsinspectie en de Belastingdienst
ontwikkelt, heeft betrekking op regels die gelden bij het inlenen van arbeidsmigranten.
Doel is inleners, uitzendbureaus en fiscaal intermediairs te attenderen op
en te informeren over de belangrijkste verplichtingen. Ingezet worden: radiospotjes,
advertenties, artikelen in vak- en branchebladen en direct mail in die sectoren
waar de meeste overtredingen door een gebrek aan kennis plaatsvinden.Omdat de problemen met niet- en onderbetaling tot nu toe veelal betrekking
hebben op Poolse werknemers, heeft het ministerie van Sociale Zaken en Werkgelegenheid
in september 2008 een Poolse website geopend en een brochure gepubliceerd
met belangrijke informatie over werken en leven in Nederland. Via de website
kunnen er ook vragen in het Pools worden gesteld aan het Ministerie van Sociale
Zaken en Werkgelegenheid.3.Nieuwe verantwoordelijkheid inlenerZijn er, zo vragen de leden van de PvdA-fractie, naast de audit en jaarlijks
tenminste 350 controles van de Arbeidsinspectie in deze sector, concrete afspraken
gemaakt om de pakkans van malafide uitzendondernemingen en hun inleners te
verhogen? Op welke wijze wil de regering de handhaving efficiënter maken?De Arbeidsinspectie controleert jaarlijks circa 1350 uitzendbureaus, met
name via controle bij de inlener. Hiervan vinden 350 controles plaats naar
aanleiding van meldingen van de SNA. De Arbeidsinspectie en de Sociale Inlichtingen-
en Opsporingsdienst hebben afspraken gemaakt over het maken van een risicoanalyse
ten behoeve van de selectie van te controleren uitzendbureaus.
Ook met de Belastingdienst zijn afspraken gemaakt in dit kader, en wordt zoveel
mogelijk gezamenlijk geïnspecteerd. Ook wisselen deze diensten, waar
relevant, gegevens uit over de inspecties die zij afzonderlijk verrichten
bij uitzendbureaus.Is de regering bereid, zo vragen de leden van de PvdA-fractie, om het
samenwerken met gecertificeerde uitzendondernemingen aantrekkelijker te maken,
naast het voorliggende wetsvoorstel?Met de inlenersaansprakelijkheid is in samenhang met de overige maatregelen
in het kader van fraude en illegaliteit al het mogelijke gedaan om samenwerking
met gecertificeerde uitzendondernemingen te bevorderen. Ook via de uitzendondernemingen
zelf wordt getracht de certificering op gang te brengen. De gestage groei
van het aantal gecertificeerde uitzendbedrijven laat zien dat de juiste weg
is ingeslagen.De overheid zal de nodige activiteiten ontwikkelen om het certificaat
onder de aandacht te brengen van uitzendbureaus en inleners. Daarbij zij opgemerkt
dat de Belastingdienst in 2007 aan alle bij haar bekende uitzendondernemingen
een mede namens het ministerie van Sociale Zaken en Werkgelegenheid ondertekende
brief heeft verstuurd, in de bekende blauwe enveloppe, waardoor aandacht van
de ontvanger is verzekerd, waarin men wordt opgeroepen om zich te laten certificeren.
Daarnaast zal de overheid zonodig faciliterend optreden, zodat de SNA over
de adressen van alle bij de KvK geregistreerde uitzendbureaus kan beschikken,
en de SNA deze kan benaderen met het verzoek om zich te laten certificeren.4.Internationale aspectenDe leden van de PvdA-fractie vragen of de regering nog kan aangeven dat
de nationale regeling niet ziet op een belang dat reeds wordt gewaarborgd
door regels die voor de dienstverlener gelden in de lidstaat waar hij is gevestigd.Met de hier voorgestelde regeling worden maatregelen geïntroduceerd
ter versterking van de regels op basis waarvan een ter beschikking gestelde
werknemer zijn recht op minimumloon met succes geldend kan maken. Andere lidstaten
kennen geen regeling op basis waarvan de Nederlandse inlener aansprakelijk
is voor de betaling van het loon en de vakantiebijslag op het niveau van het
Nederlandse wettelijk minimumloon en de minimumvakantiebijslag.De leden van de VVD-fractie willen weten wat de rechtsbescherming is van
uitzendbureaus tegen het besluit van een certificerende instelling geen certificaat
te verlenen of tegen het uitblijven van een beslissing na de termijn van vijftig
dagen.De afgewezen onderneming heeft de mogelijkheid van bezwaar en beroep.
Iedere inspectie-instelling kent daartoe een bezwaarprocedure. Daaropvolgend
kan een afgewezen onderneming, zo nodig, in beroep bij het onafhankelijk College
van Beroep dat door de SNA in het leven is geroepen. Daarnaast kennen alle
inspectie-instellingen en de SNA een klachtenprocedure.De leden van de VVD-fractie vragen of het juist is dat geen rechtsbescherming
volgens de Algemene wet bestuursrecht openstaat als de regering de certificerende
instellingen niet als bestuursorgaan aanmerkt?In de Algemene wet bestuursrecht (Awb) is de regelgeving opgenomen omtrent
bezwaar en beroep tegen besluiten van bestuursorganen. De certificerende
instellingen zijn naar het oordeel van de regering niet te classificeren als
bestuursorganen, aangezien deze instellingen geen publiekrechtelijke taken
uitvoeren. Beslissend voor de toepasselijkheid van de Awb is echter uiteindelijk
de beslissing van de rechter of sprake is van een bestuursorgaan in de zin
van artikel 1:1, eerste lid, van de Awb.De Raad van State stelt dat het voorgestelde artikel 7: 692 BW niet onder
de Detacheringsrichtlijn valt, terwijl de regering aangeeft dat dit wel zo
is, zo constateren de leden van de ChristenUnie-fractie.Wat vindt de Raad van State van de motivering van de regering waarom het
voorgestelde artikel wel onder de Detacheringsrichtlijn zou vallen, zo vragen
zij. En is dit punt nog voorgelegd aan Europa?Het standpunt van de regering is opgenomen in het nader rapport bij dit
wetsvoorstel. Een nader rapport wordt niet voor commentaar voorgelegd aan
de Raad van State. Het standpunt van de Nederlandse regering is ook niet voorgelegd
aan Europa. Hiervoor is ook geen enkele aanleiding. Het arrest Wolff &
Müller (zaak C-60/03 van 12 oktober 2004) geeft duidelijk aan dat
de ketenaansprakelijkheid de kaders respecteert die worden gesteld door het
Gemeenschapsrecht en meer in het bijzonder de Detacheringsrichtlijn. In casu
zijn hierbij met name de artikelen 3, eerste lid onder c, en artikel 5 van
die richtlijn van belang. Overigens is naar aanleiding van de opmerking van
de Raad van State de tekst van het eerste lid van het voorgestelde artikel
7:692 BW aangepast, ter verduidelijking dat de hoofdelijke aansprakelijkheid
ook aan de orde is indien het op de arbeidsovereenkomst en de overeenkomst
tussen werkgever en derde toepasselijke recht niet het Nederlandse recht is.5. Administratieve lastenWaarom zijn de certificatie-instellingen die zijn aangesloten bij de Stichting
Normering Arbeid volgens de regering niet aan te merken als een bestuursorgaan,
zelfs niet als B-orgaan vragen de leden van de VVD-fractie. Welke instrumenten
heeft de regering om toezicht te houden op deze private instellingen, zo vragen
deze leden. Hoe kan het dat Actal en de regering verschillen ten aanzien van
de vraag of certificerende instellingen bestuursorganen zijn? Ook de leden
van de PVV-fractie verzoeken de regering duidelijkheid te verschaffen over
dit fundamentele verschil van mening tussen de regering en Actal.Naar aanleiding van deze vragen merkt de regering het volgende op. Onder
bestuursorgaan wordt verstaan:a. een orgaan van een rechtspersoon die krachtens publiekrecht is ingesteld,
ofb. een ander persoon of college, met enig openbaar gezag bekleed (artikel
1:1, eerste lid, Algemene wet bestuursrecht). Gelet op de privaatrechtelijke
rechtsvorm van de certificatie-instellingen is per definitie geen sprake van
een zogenaamd A-orgaan. Terecht stellen de leden van de VVD-fractie de vraag
of hier niet sprake kan zijn van een B-orgaan, met andere woorden: zijn de
certificatie-instellingen bekleed met enig openbaar gezag? Het begrip «bekleed
met enig openbaar gezag»is niet door de wetgever ingevuld. Volgens vaste
jurisprudentie is een privaatrechtelijke rechtspersoon voor de toepassing
van de Algemene wet bestuursrecht met enig openbaar gezag bekleed indien en
voor zover haar een of meer overheidstaken zijn opgedragen en de daarvoor
benodigde bevoegdheden zijn toegekend (JB 1996/231; AB 474). In de literatuur
wordt aangenomen dat «openbaar gezag» in elk geval aanwezig is
indien de opgedragen taak en de toegekende bevoegdheid uitmonden in het eenzijdig
bepalen van de rechtspositie van andere rechtssubjecten. Dit blijkt ook uit
de wetsgeschiedenis. Tijdens de mondelinge behandeling van de
Algemene wet bestuursrecht vatte regeringscommissaris Scheltema de visie van
de regering op dit punt als volgt samen: «Met enig openbaar bekleed
betekent [...] dat de bevoegdheid bestaat om eenzijdig de rechtspositie
van burgers te bepalen, bijvoorbeeld door het nemen van besluiten, met name
beschikkingen» (Kamerstukken II 1991/92, nr. 21 221 en Handelingen
UCV 1991/92, nr. 17. p. 43). Anders dan Actal blijkbaar meent is niet bij
of krachtens wet aan de certificerende instellingen een overheidstaak opgedragen
alsmede de daarvoor benodigde publiekrechtelijke bevoegdheden toegekend. Bij
het certificeren is geen sprake van het uitvoeren van een overheidstaak, noch
schrijft de overheid wettelijk voor dat uitzendbureaus verplicht zijn zich
te certificeren. Bij de certificering is derhalve geen sprake van een publiekrechtelijke
rechtshandeling (zoals het afgeven van bijvoorbeeld een vergunning), maar
van een privaatrechtelijke rechtshandeling: op basis van een privaatrechtelijke
overeenkomst kan een uitzendbureau door een certificerende instelling laten
vaststellen of het uitzendbureau voldoet aan bij of krachtens de wet gestelde
normen. Het enkele feit dat de wetgever een rechtsgevolg verbindt aan het
gecertificeerd zijn brengt nog niet met zich mee dat de verstrekking van dat
certificaat zelf een publiekrechtelijk besluit wordt. Ter vergelijking: tal
van subsidieregelingen schrijven voor dat een subsidieontvanger zich bij de
eindafrekening moet verantwoorden door middel van een financieel verslag,
dat is voorzien van een goedkeurende accountantsverklaring. Het ontbreken
van die verklaring heeft rechtsgevolgen (terugvorderen voorschotten, et cetera).
Toch betekent dit niet dat de accountant, die heeft getoetst aan wettelijke
normen, een bestuursorgaan wordt. Concluderend meent de regering dat niet
wordt voldaan aan de voorwaarden voor het bekleed zijn met openbaar gezag.De overheid houdt geen toezicht op de certificerende instelling(en). De
certificering is immers geen uitvoering van een overheidstaak. Dit neemt overigens
niet weg dat de certificerende instelling geaccrediteerd moet zijn door de
Raad van Accreditatie (RvA). De RvA is een stichting zonder winstoogmerk onder
Nederlands recht. De RvA levert accreditatiediensten aan conformiteitsbeoordelende
instellingen en heeft een overeenkomst met de Nederlandse overheid waarin
de onderlinge relaties en wederzijdse verplichtingen zijn vastgelegd.In hoeverre Actal inmiddels de opvatting deelt dat certificerende instellingen
geen bestuursorganen zijn, is de regering niet bekend. Het is niet gebruikelijk
dat hierover na het uitbrengen van het advies om een opvatting wordt gevraagd,
dit in antwoord op een vraag van de leden van de VVD-fractie.De leden van de VVD-fractie vragen de regering aan te geven hoe de incidentele
kosten van 3.2 mln euro en structurele kosten van 3.2 mln euro budgettair
gedekt zullen worden.Zoals eerder is opgemerkt beschouwt de regering de certificerende instellingen
niet als publiekrechtelijke bestuursorganen. De genoemde kosten van 3.2 mln
zijn geen budgettaire last voor de overheid maar moeten worden beschouwd als
nalevingskosten en niet als administratieve lasten, dit in antwoord op de
vraag dienaangaande van de leden van de PVV-fractie. Het wetsvoorstel leidt
derhalve niet tot hogere uitgaven voor het rijk. Het wetsvoorstel zal nauwelijks
leiden tot grotere last voor de rechterlijke macht. Om die reden is budgettaire
dekking voor het rijk niet aan de orde. Hiervoor behoeft dus ook geen compensatie
te worden gezocht.De minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid,J. P. H. Donner XNoot1Tweede Kamer, vergaderjaar 2008–2009, 17 050, nr. 366.XNoot1Tweede Kamer, vergaderjaar 2006–2007, 17 050, nr. 326.XNoot2Tweede Kamer, vergaderjaar 2007–2008, 17 050, nr. 358.XNoot1Hof Amsterdam 19 maart 2007, V-N 2007/33.25. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-31833-6.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl