Verdrag Nederland - Brazilië inzake admin. bijstand tbv toepassing douanewetgeving; Brasilia, 7 maart 2002; Brief minister bij het ter stilzwijgende goedkeuring overleggen van het verdrag
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-08 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 28513, nr. 1

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

19-09-2002

Eerste en Tweede Kamer der Staten-Generaal

2001-2002

28513 nr. 1;433

09-09-2002

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekeningLichaamTOELICHTENDE NOTA1. Algemeen2. Artikelsgewijze toelichtingArtikel 1Artikel 2Artikel 3Artikel 4Artikel 5Artikel 6Artikel 7Artikel 8Artikel 9Artikel 10Artikel 11Artikel 12Artikel 13Artikel 14Artikel 15Artikel 16Artikel 17Artikel 183. Koninkrijkspositie
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 28513Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 27 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
28 513Verdrag tussen de Regering van het Koninkrijk der Nederlanden en de
Regering van de Federatieve Republiek Brazilië inzake wederzijdse administratieve
bijstand ten behoeve van de juiste toepassing van de douanewetgeving en de
voorkoming, opsporing en bestrijding van inbreuken op de douanewetgeving;
Brasília, 7 maart 2002nr. 433nr. 1BRIEF VAN DE MINISTER VAN BUITENLANDSE ZAKENAan de Voorzitters van de Eerste en van de Tweede Kamer der Staten-GeneraalDen Haag, 9 september 2002Ter griffie van de Eerste en van de Tweede Kamer der Staten-Generaal ontvangen
op 13 september 2002. De wens dat het verdrag aan de uitdrukkelijke goedkeuring
van de Staten-Generaal wordt onderworpen kan door of namens één
van de Kamers of door ten minste vijftien leden van de Eerste Kamer dan wel
dertig leden van de Tweede Kamer te kennen worden gegeven uiterlijk op 13
oktober 2002.Overeenkomstig het bepaalde in artikel 2, eerste lid, en artikel 5, eerste
lid, van de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen, de Raad van State
gehoord, heb ik de eer U hierbij ter stilzwijgende goedkeuring over te leggen
het op 7 maart 2002 te Brasília totstandgekomen verdrag tussen de Regering
van het Koninkrijk der Nederlanden en de Regering van de Republiek Brazilië
inzake wederzijdse administratieve bijstand ten behoeve van de juiste toepassing
van de douanewetgeving en de voorkoming, opsporing en bestrijding van inbreuken
op de douanewetgeving (Trb. 2002, 103).1Een toelichtende nota bij dit verdrag treft U eveneens hierbij aan.De goedkeuring wordt alleen voor Nederland gevraagd.De Minister van Buitenlandse Zaken,J. G. de Hoop SchefferTOELICHTENDE NOTAHet advies van de Raad van State wordt niet openbaar gemaakt, omdat het
zonder meer instemmend luidt (artikel 25a, vijfde lid jo vierde
lid, onder b, van de Wet op de Raad van State)1. AlgemeenIn september en november 2001 hebben onderhandelingen plaatsgevonden tussen
de Nederlandse en de Braziliaanse douaneadministraties om te komen tot een
verdrag inzake wederzijdse administratieve bijstand in douanezaken. Ondertekening
heeft plaatsgevonden op 7 maart 2002 te Brasília door de Minister van
Buitenlandse Zaken van de Federatieve Republiek Brazilië, de heer G.
Lafer, namens Brazilië en de Staatssecretaris van Economische Zaken,
de heer G. Ybema namens het Koninkrijk der Nederlanden.Voor een effectief douaneoptreden en bestrijding van internationale fraude
is het nodig te komen tot een betere samenwerking tussen de douaneadministraties
van Nederland en de Federatieve Republiek Brazilië (hierna: Brazilië).
Deze behoefte betreft zowel het toezicht op de naleving van de douanewetgeving
als het voorkomen, opsporen en bestrijden van inbreuken op die wetgeving.
Dit verdrag beoogt een kader te scheppen waarbinnen de grensoverschrijdende
fraudes in het handelsverkeer kunnen worden aangepakt. Daarnaast biedt het
de mogelijkheid om de internationale drugshandel effectiever te bestrijden.Het verdrag is voorts van belang omdat het uitdrukking geeft aan de groeiende
economische belangen die beide landen in elkaar hebben, de hieruit voortvloeiende
toename van het wederzijdse handelsverkeer. Het is mede in dat licht dat de
Staatssecretaris van Economische Zaken tijdens zijn bezoek aan Brazilië
de eerste aanzet heeft gegeven voor het aangaan van dit verdrag, zoals weergegeven
in zijn verslag van dit bezoek (TK 1999–2000, 26 800 XIII, nr.
62, p. 5).Het onderhavige verdrag komt wat betreft de inhoud goeddeels overeen met
eerder door ons land gesloten bilaterale verdragen op douanegebied, laatstelijk
het op 24 oktober 2001 tot stand gekomen Verdrag inzake wederzijdse administratieve
bijstand ten behoeve van de juiste toepassing van de douanewetgeving en de
voorkoming, opsporing en bestrijding van inbreuken op de douanewetgeving tussen
het Koninkrijk der Nederlanden en het Gemenebest Australië (Trb. 2001,
189). Qua opzet en bewoording is het onderhavige verdrag goeddeels gebaseerd
op een in de Wereld Douane Organisatie (WDO) – de voormalige Internationale
Douaneraad (IDR) – ontwikkeld modelverdrag. Zoals het internationaal
gebruikelijk is om op het gebied van de verdragen ter voorkoming van dubbele
belasting het modelverdrag van de Organisatie voor Economische Samenwerking
en Ontwikkeling (OESO) als uitgangspunt te nemen voor de onderhandelingen,
zo speelt dit WDO modelverdrag een soortgelijke rol voor bilaterale verdragen
inzake wederzijdse administratieve bijstand in douanezaken.Het verdrag regelt nauwkeurig tot hoever de samenwerking tussen de douaneadministraties
strekt en beperkt zich daarbij tot de maatregelen die voor een doeltreffende
samenwerking noodzakelijk zijn. Het ziet alleen op de administratieve samenwerking
tussen douaneautoriteiten en bestrijkt niet het terrein van de tussen rechterlijke
autoriteiten te verlenen internationale rechtshulp in strafzaken.In artikel 1 worden de elementaire begrippen nader gedefinieerd. Vervolgens
wordt in artikel 2 het toepassingsgebied van het verdrag omschreven. De artikelen
3 en 4 omvatten de reikwijdte van de bijstand, die op verzoek van de andere
douaneadministratie wordt verleend, dan wel eigener beweging plaatsvindt.
De artikelen 5 tot en met 8 geven nadere voorschriften omtrent de specifieke
elementen van de informatie die wordt verstrekt en de wijze waarop de bijstand
vorm wordt gegeven (bijvoorbeeld door het houden van toezicht op bij het goederenverkeer betrokken personen, zendingen, opslagplaatsen en vervoermiddelen en
het verlenen van bijstand bij de invordering).De artikelen 9 tot en met 17 geven enkele meer formele voorschriften met
betrekking tot de vorm waarin en de condities waaronder de informatie wordt
verstrekt. De artikelen 18 tot en met 22 bevatten onder meer bepalingen betreffende
de inwerkingtreding en de toepassing van het verdrag.2. Artikelsgewijze toelichtingArtikel 1De term «douaneadministratie» in het verdrag heeft, althans
wat Nederland betreft, een gekwalificeerde betekenis. Voor ons land wordt
daaronder verstaan de centrale nationale administratieve autoriteit die belast
is met de uitvoering van de regelingen waarop de in dit verdrag omschreven
samenwerking betrekking heeft. Dit zal in een aantal gevallen de nationale
douanedienst zijn, doch niet van alle hier bedoelde regelingen is de uitvoering
in ons land uitsluitend aan de douanedienst opgedragen. Door artikel 1, onder
1, wordt bereikt dat het toepassingsgebied van het verdrag in beide landen
gelijk is. De Nederlandse diensten die in de eerste plaats in aanmerking komen
voor samenwerking in de zin van het verdrag zijn: de Douane, de Fiscale Inlichtingen-
en Opsporingsdienst – Economische Controledienst en de Algemene Inspectiedienst.
Ook andere diensten met specifieke controle- en opsporingstaken kunnen bij
de samenwerking in het kader van dit verdrag betrokken zijn zoals de Inspectie
Milieuhygiëne van het Ministerie van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening
en Milieubeheer voor wat betreft de handhaving van de milieuwetgeving (o.m.
afvalstoffen). Omwille van de duidelijkheid naar de verdragspartner en om
het gevaar van versnippering van het aantal aanspreekpunten in Nederland tegen
te gaan, zal het Douane Informatie Centrum te Rotterdam als centraal aanspreekpunt
worden aangewezen.Het begrip «douanewetgeving» heeft, evenals het begrip «douaneadministratie»,
in het verdrag een ruimere betekenis dan die welke daaraan in het algemeen
wordt toegekend. Onder de werking van het verdrag vallen ten gevolge van deze
definitie in ruime zin van de term «douanewetgeving» regelingen
inzake de in-, uit- en doorvoer van goederen, hoofdzakelijk betreffende:a. douanerechten alsmede omzetbelasting en accijnzen geheven ter zake
van de invoer;b. belastingen in het kader van het gemeenschappelijk landbouwbeleid en
landbouwrestituties ;c. anti-dumpingrechten;d. verboden, beperkingen en controlemaatregelen inzake het grensoverschrijdende
goederenverkeer ter bescherming van financiële, economische (landbouweconomische
daaronder begrepen), culturele, veterinaire en fytosanitaire belangen en ter
bescherming van de binnenlandse veiligheid, de openbare orde, de volksgezondheid
en het milieu.Bij de begripsomschrijvingen van artikel 1 is voorts een definitie van
persoonsgegevens opgenomen, welke is ontleend aan artikel 2, onderdeel a,
van het op 28 januari 1981 te Straatsburg tot stand gekomen Verdrag tot bescherming
van personen met betrekking tot de geautomatiseerde verwerking van persoonsgegevens
(Trb. 1988, 7). De overige definities betreffen termen die in het verdrag
regelmatig worden gebruikt en beogen redactionele complicaties in de tekst
van het verdrag te voorkomen.Artikel 2Het artikel omschrijft het kader waarbinnen de administratieve bijstand
wordt verleend.De praktische uitvoering van de bijstand zal geschieden overeenkomstig
de wettelijke en administratieve bepalingen van de verdragsluitende partij
die de bijstand verleent. Uitdrukkelijk is vastgelegd dat het verdrag voorziet
in het verlenen van administratieve bijstand tussen de verdragsluitende partijen.
Onder administratieve bijstand dient in dit verband doorgaans te worden verstaan
dat de aangezochte douaneadministratie informatie verstrekt ten behoeve van
de verzoekende douaneadministratie. In de regel geschiedt dit naar aanleiding
van een concreet geval waarbij de verzoekende douaneadministratie bepaalde
informatie nodig heeft om een onderzoek te kunnen afronden. Deze informatie
kan betrekking hebben op goederen, voorafgaande transacties in de logistieke
keten en op betrokken (rechts)personen. Wanneer bijstand dient te worden verleend
op grond van een ander samenwerkingsverdrag tussen beide landen, geeft de
aangezochte administratie aan welke andere nationale autoriteiten zich daarmee
bezighouden. De aangezochte autoriteit leidt het verzoek dus niet rechtstreeks
door naar de andere nationale autoriteit doch stelt de verzoekende administratie
in de gelegenheid zich voor bijstand tot de juiste autoriteit te wenden.Artikel 3Deze bepaling regelt het verlenen van bijstand ter zake van de toepassing
van de douanewetgeving voorzover het gaat om het verstrekken van informatie.
Het betreft zowel informatie waarvoor een specifiek verzoek is gedaan door
één van de douaneadministraties als uit eigen beweging verstrekte
gegevens, ten behoeve van de juiste toepassing van de douanewetgeving en de
voorkoming, opsporing en bestrijding van inbreuken op de douanewetgeving.
Wanneer voor het verkrijgen van de gegevens een nader onderzoek nodig is,
stelt de desbetreffende douaneadministratie een dergelijk onderzoek in alsof
het wordt gedaan te eigen behoeve of op verzoek van een andere autoriteit
van de eigen staat.Artikel 4Op verzoek informeren de douaneadministraties elkaar over de in hun landen
van toepassing zijnde douanewetgeving en douaneprocedures. Voorts zullen de
douaneadministraties elkaar onverwijld informatie verstrekken met betrekking
tot nieuwe controle- en opsporingstechnieken en gesignaleerde fraudepatronen.Artikel 5Doel van het eerste lid van deze bepaling is zekerheid te verkrijgen omtrent
de vraag of goederen op rechtmatige wijze werden ingevoerd of uitgevoerd.
De vraag naar de rechtmatigheid van de invoer is met name van belang in die
gevallen waarin, afhankelijk van de uitvoer dan wel de eindbestemming, een
gunstige behandeling wordt toegestaan. Zo kan een verrekening van belasting
of een restitutie dan wel een ontheffing van een uitvoerverbod worden toegepast
al dan niet afhankelijk van het volgen van een bepaalde bestemming. Twijfel
of goederen werkelijk naar de andere staat zijn uitgevoerd kan worden weggenomen
wanneer de douaneadministratie van die staat verklaart dat de goederen op
rechtmatige wijze in het douanegebied van die staat zijn ingevoerd en onder
welke douaneregeling zij eventueel zijn gebracht.Artikel 6Deze bepaling voorziet in de mogelijkheid dat, indien twijfels zijn gerezen
over de legitimiteit van goederenbewegingen en de daarbij betrokken opslagplaatsen,
vervoermiddelen of personen, daarop door de aangezochte administratie bijzonder
toezicht wordt gehouden.Artikel 7Als een van de douaneadministraties over informatie beschikt waaruit blijkt
dat er in de andere partij een inbreuk op de douanewetgeving heeft plaatsgevonden,
of zal plaatsvinden, zal deze informatie ook aan die andere partij spontaan
worden verstrekt.Artikel 8Als sluitstuk van de wederzijdse administratieve bijstand wordt in dit
artikel de mogelijkheid van daadwerkelijke bijstand bij de invordering voorzien.
Deze bijstandsvorm heeft ingevolge het vierde lid van artikel 1, betrekking
op de rechten en belastingen waarop dit verdrag van toepassing is, alsmede
op met die rechten en belastingen verband houdende verhogingen, bestuurlijke
boeten, achterstallige betalingen, interesten en kosten.Deze bijstand bij invordering zal overigens pas verleend kunnen worden
als beide partijen in hun wetgeving de mogelijkheid voor een dergelijke vorm
van bijstand hebben opgenomen.Nadere regels voor de toepassing van dit artikel zullen worden vastgesteld
overeenkomstig artikel 18, tweede lid, van het verdrag.Artikel 9Dit artikel geeft nadere aanwijzingen over de aard en hoedanigheid van
de te verstrekken informatie.Artikel 10Op verzoek zullen ambtenaren van de aangezochte douaneadministratie door
deze worden gemachtigd om als deskundige of als getuige te verschijnen voor
een rechterlijke instantie van de verzoekende verdragspartij ter zake van
een inbreuk op de douanewetgeving.Artikel 11Dit artikel regelt hoe en bij wie een verzoek om bijstand wordt gedaan. Artikel 12Op basis van dit artikel stelt de aangezochte douaneadministratie een
onderzoek in indien zij niet zelf over de gevraagde informatie beschikt. Dit
onderzoek kan bijvoorbeeld inhouden dat de Nederlandse douane overeenkomstig
de geldende nationale bepalingen bij een bedrijf een administratieve controle
(boekenonderzoek) verricht om tegemoet te kunnen komen aan een verzoek van
de Braziliaanse douane. Het onderzoek kan eveneens omvatten het optekenen
van verklaringen van personen van wie in verband met inbreuken op de douanewetgeving
informatie wordt gevraagd en van getuigenen deskundigenverklaringen.Artikel 13Dit artikel voorziet in de mogelijkheid van aanwezigheid van douaneambtenaren op elkaars grondgebied en de voorwaarden waaronder van deze
mogelijkheid gebruik kan worden gemaakt. Met name als het gaat om onderzoeken
waarin een groot deel van de benodigde gegevens in een bepaalde zaak zich
bevindt in de andere staat, bijvoorbeeld bij dubbele facturering of bij een
niet regelmatig beëindigd transport van goederen tussen Brazilië
en Nederland, kan het onderzoek worden versneld indien ambtenaren van de verzoekende
douaneadministratie direct informatie verkrijgen van de bevoegde eenheden
van de aangezochte administratie dan wel aanwezig zijn bij onderzoeken te
verrichten door ambtenaren van de aangezochte douaneadministratie.Artikel 14Aangezien de in het verdrag bedoelde informatie dikwijls van vertrouwelijke
aard is, moet voor misbruik daarvan worden gewaakt. Dit artikel schrijft voor
dat op grond van het verdrag verkregen informatie zeer zorgvuldig moet worden
behandeld. Het eerste lid bevat een doelbindingsbepaling inhoudend dat de
verkregen informatie slechts voor de doeleinden van dit verdrag mag worden
gebruikt door de bevoegde douaneautoriteiten. Gebruik van de informatie voor
andere doeleinden of door andere autoriteiten is alleen toegestaan indien
de douaneadministratie die de informatie heeft verstrekt daartoe uitdrukkelijk
toestemming heeft gegeven. Voor het gebruik door de Braziliaanse douaneadministratie
van via de Nederlandse douaneadministratie verkregen informatie in een strafrechtelijke
procedure is op grond van het eerste lid uitdrukkelijk voorafgaande toestemming
van het Openbaar Ministerie dan wel de Nederlandse rechterlijke autoriteit
vereist.Het tweede lid geeft aan dat in de staat die de informatie ontvangt, minimaal
hetzelfde niveau van bescherming en geheimhouding voor deze informatie geldt
als voor soortgelijke informatie van de eigen administratie op basis van de
nationale wetgeving terzake.Artikel 15Voor onder dit verdrag uitgewisselde persoonsgegevens wordt in het eerste
lid bepaald dat deze in het ontvangende land onderworpen moeten zijn aan een
niveau van bescherming dat voldoende moet zijn om te voldoen aan de wettelijke
vereisten van het land dat de gegevens verstrekt. Dit moet ook door beide
Partijen worden vastgesteld. Ingevolge het tweede lid zal informatie over
de terzake geldende wetgeving tussen de verdragsluitende partijen worden uitgewisseld.
In Nederland zijn deze regels in de nationale wetgeving opgenomen in de Wet
bescherming persoonsgegevens, die dient ter implementatie van richtlijn nr.
95/46/EG van het Europese Parlement en de Raad van de Europese Unie van 23
november 1995 betreffende de bescherming van natuurlijke personen in verband
met de verwerking van persoonsgegevens en betreffende het vrije verkeer van
die gegevens (PbEG L 281). De verwijzing in het eerste lid naar het beschermingsniveau
dat wordt gehanteerd door de verdragsluitende partij die de persoonsgegevens
verstrekt, ziet voor Nederland derhalve in materiële zin mede op de aangehaalde
richtlijn. De richtlijn met bijbehorende implementatiewetgeving geeft overigens
uitvoering aan artikel 8 van het Europese Verdrag tot bescherming van de rechten
van de mens en de fundamentele vrijheden (EVRM) en het daarop steunende, op
28 januari 1981 te Straatsburg tot stand gekomen, Verdrag tot bescherming
van personen met betrekking tot de geautomatiseerde verwerking van persoonsgegevens.Artikel 16Het artikel bevat de bijzondere gevallen waarin bijstand geheel of gedeeltelijk kan worden geweigerd. Krachtens dit artikel zal Nederland
bijvoorbeeld bijstand weigeren als deze wordt gevraagd ten behoeve van onderzoek
in een zaak die hier te lande reeds onderwerp van een strafvervolging heeft
gevormd. Hetzelfde geldt bij een nog lopende strafrechtelijke procedure. Informatie
wordt niet verstrekt dan na daartoe verkregen toestemming van de desbetreffende
rechterlijke autoriteit. Deze autoriteit kan de nodige waarborgen verlangen
om te voorkomen dat de gegevens in de verzoekende staat worden gebruikt om
een strafvervolging ter zake van hetzelfde feit en tegen dezelfde verdachte
te beginnen.Artikel 17Uit hoofde van administratieve vereenvoudiging zien de douaneadministraties
in beginsel af van alle vorderingen tot terugbetaling van de door hen onder
dit verdrag gemaakte kosten, daaronder begrepen de kosten van administratieve
bijstand ter zake van de invordering van douaneschulden.Artikel 18Het artikel bevat enkele bepalingen die een goede uitvoering van het verdrag
moeten verzekeren. De douaneadministraties zullen daarnaast voor een soepele
toepassing van het verdrag uitvoeringsbepalingen vaststellen die van praktische
aard zijn en het toepassingsgebied van het verdrag niet wijzigen.3. KoninkrijkspositieIngevolge het tweede lid van artikel 19 zal het verdrag, voor wat het
Koninkrijk betreft, alleen voor Nederland gelden. Uitbreiding van de gelding
tot de Nederlandse Antillen en Aruba is mogelijk. De in het tweede lid van
dat artikel genoemde notawisseling ter zake zal dan een verdrag in de zin
van de Grondwet vormen. De regering van de Nederlandse Antillen heeft reeds
aangegeven die uitbreiding te wensen. De regering van Aruba beraadt zich nog
hierover.De Staatssecretaris van Financiën,S. R. A. van EijckDe Minister van Buitenlandse Zaken,J. G. de Hoop SchefferXNoot1Ter inzage gelegd bij het Centraal Informatiepunt Tweede Kamer. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-28513-1.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl