Nieuwe Commissievoorstellen en initiatieven van de lidstaten van de Europese Unie; Brief van de Staatssecretaris van Buitenlandse Zaken
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2019-09-02 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 22112, nr. 767

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

16-01-2009

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2008-2009

22112 nr. 767

13-01-2009

 

 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 22112Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 34 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
22 112Nieuwe Commissievoorstellen en initiatieven van de lidstaten van de
Europese Unienr. 767BRIEF VAN DE STAATSSECRETARIS VAN BUITENLANDSE ZAKENAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-GeneraalDen Haag, 13 januari 2009Overeenkomstig de bestaande afspraken heb ik de eer u hierbij drie fiches
aan te bieden die werden opgesteld door de werkgroep Beoordeling Nieuwe Commissievoorstellen
(BNC):1. Mededeling inzake «De Europese Unie en het Noordpoolgebied»;2. Mededeling aangaande EU-strategie slopen van schepen; (Kamerstuk 22 112,
nr. 768)3. Richtlijn inzake GSM-technologie. (Kamerstuk 22 112, nr. 769)Ik hoop dat u er begrip voor hebt dat vanwege het kerstreces deze fiches
later dan gebruikelijk aan u worden aangeboden.De staatssecretaris van Buitenlandse Zaken,F. C. G. M. Timmermans Fiche : Mededeling inzake «De Europese Unie en het
Noordpoolgebied»1. Algemene gegevensVoorstel: Mededeling van de Commissie aan
de Raad en het Europees Parlement «De Europese Unie en het Noordpoolgebied»Datum Commissiedocument: 20 november
2008Nr. Commissiedocument: COM(2008) 763 definitiefPre-lex:http://ec.europa.eu/prelex/detail_dossier_real.cfm?CL=nl&DosId
=197648Nr. impact-assessment Commissie en Opinie Impact-assessment
Board: niet opgesteld.Behandelingstraject Raad: RWG COEST, RWG EFTA,
RWG Visserij, Raad voor Algemene Zaken en Externe Betrekkingen (RAZEB, voor
aannemen Raadsconclusies)Eerstverantwoordelijk ministerie: ministerie
van Buitenlandse Zaken2. Essentie voorstelAchtergrond:De snelle klimaatveranderingen van de afgelopen jaren in het Noordpoolgebied
zijn bijzonder zorgelijk. Deze veranderingen voltrekken zich ca. twee keer
zo snel als elders op aarde en vormen een voorbode van hetgeen de mens ook
op lagere geografische breedten staat te wachten. Het drijfijs smelt aanzienlijk
sneller dan klimaatmodellen voorspellen. De komende 100 jaar wordt er een extra opwarming van 4 tot 7° C. verwacht. Verdere
aanzienlijke verminderingen van sneeuw- en ijsbedekking zijn te verwachten
en zullen zeer waarschijnlijk nog eeuwen voortduren.1 Arctische vegetatiezones (zoals de boomgrens) zullen opschuiven; de
diversiteit en het verspreidingsgebied van diersoorten zullen veranderen;
ontdooiende permafrost zal landtransport, gebouwen en infrastructuur ontwrichten,
waaronder ook pijpleidingen; Inheemse gemeenschappen zullen voor grote culturele
veranderingen komen te staan1.Tegelijkertijd zal de toegang tot het gebied voor zeescheepvaart en visserij
op termijn worden vergroot; de toegang tot bepaalde niet-levende bodemschatten
eveneens. Dit laatste leidt ertoe dat aanspraken op de omvang van maritieme
zones in Arctische zeegebieden plotseling met andere ogen worden bezien.In veel gevallen zal de totale impact van deze verschijnselen groter zijn
dan de som van de delen ervan1. Deze rol van klimaatverandering
als «multiplicator van bedreigingen» leidde er o.m. toe dat EU
Hoge Vertegenwoordiger Solana het Noordpoolgebied een expliciete plaats gaf
in zijn rapport «Klimaatverandering en Internationale Veiligheid»
van maart 2008.De EU heeft 3 lidstaten met Arctisch grondgebied: Zweden, Finland en Denemarken
(Groenland). Omdat Groenland in 1985 uit de EU trad heeft de EU niet langer
een Arctische kustlijn. Twee andere Arctische landen, IJsland en Noorwegen,
zijn lid van de Europese Economische Ruimte. Diverse niet-Arctische lidstaten
hebben historische banden met het gebied, waaronder Nederland. De Europese Arctische gebieden vormen een prioritaire component van het
EU-beleid inzake de Noordelijke Dimensie; een EU-beleidsinitiatief sinds 2001.
In 2006 werd de Noordelijke Dimensie omgezet in een zgn. «common policy»
van de EU, Rusland, Noorwegen en IJsland en werd daarmee een regionale poot
van de «EU-Rusland Gemeenschappelijke Ruimte». De nieuwe Noordelijke
Dimensie is m.n. gericht op Noord-West Rusland en heeft een aantal belangrijke
milieuprojecten geïmplementeerd. De EU is tevens lid en mede-oprichter
van de Barents Euro-Arctic Council.Zowel de lidstaten als de Gemeenschap leveren grote bijdragen aan Arctisch
onderzoek. Het huidige 7e Framework Programma bevat nieuwe onderzoeksvoorstellen
met grote relevantie voor de Arktis.In Oktober 2007 aanvaardde de Commissie een actieplan als onderdeel van
het Geïntegreerde Maritieme Beleid. Dat actieplan roept o.m. op tot het
opstellen van een rapport over strategische kwesties m.b.t. de Noordelijke
IJszee als basis voor een meer gedetailleerde reflectie over de Europese belangen
in de Arctische wateren.De EU loopt voorop in de aanpak van mondiale bedreigingen, zoals klimaatverandering,
die met name voor de Arktis van gewicht zijn. De belangen, rechten en plichten
van de EU in het Noordpoolgebied zijn divers, inclusief energie, transport,
milieu, visserij, veiligheid en betreffen/raken ook de inheemse volkeren.
Kortom: De EU is vanuit een diversiteit aan invalshoeken onlosmakelijk verbonden
met het Noordpoolgebied.Essentie:Algemeen beschouwd zullen de problemen en de mogelijkheden van de Arktis
als dichtbij gelegen strategische regio belangrijke repercussies hebben voor
het leven van de komende generaties Europese burgers. Het is daarom wenselijk
dat de Europese Unie zijn belangen aangeeft en problemen gecoördineerd
en systematisch aanpakt. Dit zal de effectiviteit van het Europese beleid
ten goede komen en zal nieuwe mogelijkheden openen voor samenwerking met de
Arctische staten, -gebieden en andere actoren.De mededeling van de Commissie biedt een overzicht van de belangen van
de EU en bevat beleidsvoornemens en actievoorstellen in verband met drie cruciale
doelstellingen:– beschermen en in stand houden van het Noordpoolgebied in samenwerking
met de bevolking;– bevorderen van het duurzaam gebruik van hulpbronnen;– bijdragen tot een versterkt multilateraal bestuur van het Noordpoolgebied.Binnen die drie doelstellingen zijn de volgende voornemens het meest saillant:De Commissie wil een overkoepelend en ecosysteemgericht beheer van menselijke
activiteiten ontwikkelen, waarbij ervoor wordt gezorgd dat deze activiteiten
duurzaam worden bestuurd en dat op alle niveaus –
en voorafgaand aan besluitvorming – rekening met milieuoverwegingen
wordt gehouden. Dit geldt ook het mariene milieu van de Noordelijke IJszee;
daar stelt de Commissie zelfs concreet voor dat géén nieuwe
visserij-activiteiten worden opgestart in zeegebieden waarvoor nog geen instandhoudings-
en beheersregeling is opgesteld.Er bestaat geen specifieke verdragsregeling voor het Noordpoolgebied (zoals
bijv. wel het geval is voor Antarctica) doch er is sprake van een versnipperd
juridisch kader met lacunes in participatie, tenuitvoerlegging en
geografisch toepassingsgebied. Met dit gegeven beschouwt de Commissie het
VN-Zeerechtverdrag UNCLOS als de meest aangewezen grondslag voor regels betreffende
het gebruik van levende en niet-levende hulpbronnen, milieubescherming en
het beslechten van geschillen, met inbegrip van geschillen over afbakening.De Commissie legt voorts sterk de nadruk op het verbeteren van de effectiviteit
en de naleving van reeds bestaande overeenkomsten en verplichtingen die van
toepassing zijn op het Noordpoolgebied, doch die vaak geen specifieke verwijzingen
naar dat gebied bevatten. Ook wil de Commissie bekijken of aanbevelingen en
richtsnoeren van de Arctische Raad binnen de EU kunnen worden goedgekeurd,
bijv. de aanbevelingen op het gebied van olie- en gaswinning.Ten aanzien van de toekomstige winning van olie- en gas in het Noordpoolgebied
zet de Commissie daarnaast in op een versterking van de langetermijnsamenwerking
met Rusland en Noorwegen. Basisuitgangspunten daarbij zijn duurzame exploratie,
exploitatie en vervoer; wederzijdse markttoegang, «level playing field»
en naleving van de meest stringente milieunormen.Ook op andere onderzoeksterreinen wil de Commissie zich profileren. Bijv.
met klimaatgerichte onderzoeksprogramma’s die o.m. toezien op zeespiegelstijging
(: smelten van de Groenlandse ijskap) en de gevolgen van het smelten van permafrost.
Voorts is de inzet terecht gericht op punten waar de EG een duidelijke meerwaarde
heeft boven nationaal poolonderzoek: langetermijnmonitoring, bevordering van
de toegang tot – en het delen van – wetenschappelijke gegevens,
coördinatie van (nationale) onderzoeksprogramma’s, en steun voor
de totstandkoming van een permanent Arctisch observatienetwerk.Transport: De Commissie roept de lidstaten op de vrijheid van scheepvaart
en het recht op onschuldige doorvaart te verdedigen.Ten aanzien van inheemse volkeren tenslotte (ca. 1,3 miljoen mensen) wijst
de Commissie op de specifieke bepalingen in het Gemeenschapsrecht die hen
beschermen en die hun participatie verzekeren1.
Actievoorstellen van de Commissie behelzen met name het aangaan en voortzetten
van een dialoog, met name op die terreinen waar de belangen van de EU en inheemse
volkeren uiteen lopen, zoals bij de handel in zeehondenprodukten en de walvisjacht.3. Kondigt de Commissie acties, maatregelen of concrete
wet- en regelgeving aan voor de toekomst? Zo ja, hoe luidt dan het voorlopige
Nederlandse oordeel over bevoegdheidsvaststelling, subsidiariteit en proportionaliteit
en hoe schat Nederland de financiële gevolgen in?Concrete wet- en regelgeving:De Commissie kondigt geen concrete wet- en regelgeving aan doch slechts
beleidsvoornemens. Sommigen daarvan kunnen op termijn wel tot concrete regelgeving
leiden, zoals het voornemen van de Commissie om te onderzoeken of de richtsnoeren
van de Arctische Raad voor olie- en gaswinning kunnen worden «goedgekeurd»,
alsmede het opzetten van een visserij- en ecosysteembeleid voor dit gebied.Bevoegdheidsvaststelling:In de mededeling wordt een groot aantal actievoorstellen door de Commissie
aangekondigd en worden aanbevelingen aan lidstaten gedaan. Specifieke
rechtsbases wordt niet genoemd. Op het gebied van visserij heeft de EU een
exclusieve bevoegdheid (Artikel 37 EG). Scheepvaartaangelegenheden vallen
onder het Gemeenschappelijk vervoerbeleid (artikel 80), op dit terrein heeft
de EG een gedeelde bevoegdheid. Evenzo voor het natuurbeleid. Op grond van
artikelen 157 en 165 van het EG verdrag heeft de EG tevens een met de lidstaten
gedeelde bevoegdheid om de activiteiten van de lidstaten en de gemeenschap
op het gebied van onderzoek en technologische ontwikkeling te coördineren,
met als doel de samenhang van het beleid van de lidstaten en het beleid van
de Gemeenschap te verzekeren. De Commissie kan hiertoe in samenwerking met
de lidstaten initiatieven ontplooien.Subsidiariteit:Nederland beoordeelt de subsidiariteit van de voornemens als positief.
Een helder beleidskader op Europees niveau kan synergie opleveren en een stimulans
geven om te komen tot een effectief Arctisch beleid. Daarnaast kan dit schaalvoordelen
en externe effecten opleveren die nationaal niet te realiseren zijn.Proportionaliteit:Nederland beoordeelt de proportionaliteit van de beleidsvoornemens als
positief. De Commissie komt met voorstellen die de positie van de lidstaten
versterkt bij hun activiteiten en inspanningen in het Noordpoolgebied. De
door de Commissie aangekondigde actievoorstellen beletten de lidstaten niet
om eigen, additionele initiatieven te ontplooien. De positie van de drie arktische
EU-landen binnen de Arctische Raad wordt mogelijk versterkt door deze «backing»
vanuit Brussel, ook al bestaan er op details verschillen van inzicht (bijv.
met Denemarken over het voorstel voor een verordening betreffende de handel
in zeehondenprodukten).Financiële gevolgen:De mededeling leidt niet tot extra financiële middelen voor de EG-begroting.
Er zijn geen nationale financiële gevolgen te verwachten omdat wordt
uitgegaan van bestaand beleid. Eventuele nationale financiële gevolgen
dienen te worden ingepast op de begroting van de beleidsverantwoordelijke
departementen, conform de regels budgetdiscipline.4. Nederlandse positie over de mededelingNederland is positief over de mededeling, zowel inhoudelijk als qua moment
waarop deze werd gepresenteerd. De ambities van de Commissie lopen sterk parallel
aan het Nederlandse polaire beleid zoals vastgelegd in de notitie «Nederland
en de Poolgebieden, Beleid voor Arctica en Antarctica 2007–2010».Van de EU-lidstaten hebben naast Nederland o.m. Zweden, het VK, Denemarken,
Griekenland, Oostenrijk, Roemenie, Duitsland en Finland de mededeling expliciet
verwelkomd. Denemarken en Zweden overigens niet zonder enige kritische kanttekeningen
te plaatsen bij de voorgenomen EU-regelgeving inzake beperkingen op de handel
in zeehondenbont en de walvisvangst.De Nederlandse beleidsuitgangspunten worden gevormd door:– Bescherming en behoud van de natuurlijke en culturele omgeving.
Daarbij gaat het zowel om de Arctische biodiversiteit als de biodiversiteit
elders in de wereld die via migratieroutes van dieren (vissen, zeezoogdieren,
trekvogels) met de Arktis verbonden is en getroffen kan worden door veranderingen
in de Arktis. – Bijdragen aan wetenschappelijke kennis van de Arktis. Naast het
onderzoek dat al op verschillende universiteiten en onderzoeksinstellingen
uit de reguliere geldstromen wordt uitgevoerd, beschikt Nederland daartoe
over een zgn. Nederlands Polair (onderzoeks-)Programma (NPP) dat wordt gefinancierd
door de Ministeries van BZ, EZ, VROM, LNV„ V&W en wetenschapsfinancier
NWO. Ook onderhoudt Nederland een onderzoeksstation op Spitsbergen en neemt
actief deel aan – wetenschappelijke – werkgroepen van de Arktische
Raad. Nederland is voorts lid – en bekleedde geruime tijd het co-voorzitterschap –
van IASC (International Arctic Science Committee).– Bijdragen en medeverantwoordelijkheid dragen, als lid van de internationale
gemeenschap, voor de bevordering van de internationale rechtsorde, waaronder
tevens valt het gemeenschappelijk beheer van internationale gebieden zoals
de volle zee en de diepzeebodem. In feite is dit al sinds jaar en dag een
kernpunt van het Nederlandse buitenlands beleid. Wat de Arktis betreft geeft
Nederland hieraan vorm door haar permanente waarnemerschap bij de Arctische
Raad en de Barents Euro-Arctic Council. (NB: volledige lidmaatschappen zijn
niet mogelijk omdat Nederland zelf geen Arctische staat is).Nederland is van mening dat de internationale samenwerking in het Noordpoolgebied
zich moet baseren op het VN Zeerechtverdrag (UNCLOS), met inbegrip van het
geschillenbeslechtingsmechanisme van dat verdrag. Mede om die reden zou Nederland
een Amerikaanse toetreding tot UNCLOS verwelkomen. Nederland acht een omvattend
Arctisch Verdrag (cf. het Antarctica Verdrag) niet nodig. Nu de vijf Arctische
kuststaten in hun Ilulissat-Verklaring van 28 mei 2008 hebben aangegeven
evenmin een noodzaak te zien voor zo’n regime, is de kans op de totstandkoming
daarvan sterk verminderd.Nederland steunt het voornemen van de Commissie om eveneens het permanente
waarnemerschap bij de Arctische Raad aan te vragen. De Arctische Raad is het
enige (politieke) circumpolaire samenwerkingsverband.De Arctische staten geven geen duidelijke signalen af over de rol die
zij niet-Arctische landen (en organisaties) in het gebied willen toekennen.
De vijf Arctische kuststaten wezen in de genoemde Ilulissat-verklaring op
het fundament dat het VN-zeerechtverdrag hen biedt
voor een verantwoord beheer van de Noordelijke IJszee, daarmee voorbijgaand
aan de rechten van anderen.De laatste bijeenkomst van de Senior Arctic Officials van de Arctische
Raad in Kautokeino (Nrw, nov. 2008) gaf evenwel een voorzichtige hoop op een
grotere rol voor buitenstaanders. Het feit dat de problemen in het gebied
mede van buiten de Arktis afkomstig zijn, doet kennelijk het besef groeien
dat ook de niet-Arctische landen een rol hebben bij het aanpakken ervan. Dat
wordt overigens expliciet erkend in rapporten van de Raad. Ook tegen die achtergrond
komt de Commissiemededeling op een goed moment.Bij het nastreven van bepaalde beleidsdoelstellingen is de Nederlandse
lijn dat bestaande organisaties en overeenkomsten zoveel mogelijk moeten worden
benut. De mededeling van de Commissie over het Noordpoolgebied bevat ook die
aanpak.Het is tamelijk wrang te constateren dat sommige nieuwe of geïntensiveerde
economische activiteiten in het Noordpoolgebied die door klimaatverandering
mogelijk worden, een versterkend effect hebben op verdere klimaatverandering,
direct dan wel indirect. Omdat voor Nederland het tegengaan van klimaatverandering
een belangrijke prioriteit is, zijn er redenen om stil te staan bij deze bedenkelijke
situatie. Nederland steunt het voornemen van de Commissie om te komen tot een goed
beheersysteem voor de bescherming en exploitatie van visserij en van het Arctische
mariene ecosysteem. Het geografisch oprekken van het reguleringsgebied van
de Noordoost Atlantische Visserij Commissie (NEAFC) biedt daartoe wellicht
een tijdelijke mogelijkheid zolang het ijsvrije gebied nog erg beperkt is.
Deze organisatie zal echter maar een deel van het Arctische gebied kunnen
bestrijken. Daarom kan in dit specifieke geval beter ingezet worden op een
geheel nieuwe visserij-regelgeving, bijv. gemodelleerd naar de geïntegreerde
ecosysteem-benadering van CCAMLR1, waaraan zowel
kuststaten en vissende staten meedoen, als staten die wetenschappelijk onderzoek
verrichten. Een Arctisch visserij-regime zou specifieke bepalingen moeten
bevatten over de strijd tegen IUU-visserij (Illegal, Unreported and Unregulated
Fishing).Ook steunt Nederland het streven om binnen de OSPAR-Conventie2 uitvoering te geven aan de doelstellingen van de EU Kaderrichtlijn
Mariene Strategie. Dit betreft o.a. de aspecten milieu, biodiversiteit, klimaatverandering,
energie, onderzoek en visserij. Door op deze wijze het werkingsgebied van
de Kaderrichtlijn te vergroten zal OSPAR kunnen bijdragen aan de realisering
van een aantal doelstellingen van de Commissiemededeling over het Noordpoolgebied,
immers strekt het OSPAR-verdragsgebied zich uit tot (een deel van) de Arktis.Het behoeft nauwelijks vermelding dat Nederland als zeevarende natie de
rechten ter zake van scheepvaart essentiële uitgangspunten acht die ook
gerespecteerd moeten worden in zones waar scheepvaart vroeger vanwege ijsgang
niet of nauwelijks mogelijk was.Nieuw openvallende Arctische scheepsroutes en wijzigende transportnetwerken
bieden (op termijn) kansen voor Nederlandse havens. Een vaarroute langs de
Noordpool bekort de afstand tussen Europa en Oost-Azië met 8 à
10 000 km in vergelijking met routes langs het Panama- of Suezkanaal.
Ook behoeven schepen niet langer te voldoen aan de zgn. Panama-norm en lopen
niet langer veiligheids-risico’s langs kusten van zwakke of falende
staten (: piraterij). De Rotterdamse haven is in staat ook de allergrootste
schepen (> 11 000 TEU3 ) te accomoderen.
Bovendien vergroot de noordelijke ligging van Rotterdam en het goede transportnetwerk
in het achterland zijn concurrentiepositie t.o.v. Mediterrane havens indien
schepen met lading voor Europa via de «Noord» Europa bereiken
i.p.v. eerst Zuid-Europa via het Suezkanaal. Het Ministerie van Buitenlandse
Zaken financiert momenteel met het Havenbedrijf in Rotterdam een studie naar
de gevolgen voor de scheepvaartlogistiek van nieuw openvallende zeeroutes.
De studie wordt uitgevoerd door Clingendael en het Academic Centre TransPORT
(ACTP) te Rotterdam en analyseert naast de logistieke ook de geopolitieke
aspecten.Voor Nederland als vlaggenstaat is de algemene beleidslijn dat regelgeving
op schepen in overeenstemming dient te zijn met toepasselijke standaarden
van de Internationale Maritieme Organisatie (IMO). Verder onderschrijft Nederland
zoals ook aangegeven in de Mededeling van de Commissie dat indien voor scheepvaart
nieuwe regelgeving wordt overwogen, dit in lijn met IMO-regelingen en -procedures
geschiedt. Door haar oproep voor extra aandacht voor de veiligheid van scheepvaart
en voor «Search en Rescue» sluit de Commissie aan bij recente
initiatieven van de Arctische Raad op dat gebied. Nederland ondersteunt verder
werk binnen IMO ter aanscherping van de milieu- en veiligheidseisen voor Arctische
scheepvaart.Een toename van scheepvaart via de Arctische routes heeft gevolgen voor
het milieu in een kwetsbaar gebied. Hoewel kortere routes zullen leiden tot een vermindering van het gebruik van fossiele brandstoffen, en
daarmee van de uitstoot van CO2, zal de scheepvaart leiden tot
hogere uitstoot van luchtverontreinigende stoffen in het Noordpoolgebied.
Recent uitgevoerd onderzoek geeft aanwijzingen voor een toename van van troposferisch
ozon (een kortlevend broeikasgas), veroorzaakt door de door scheepsmotoren
uitgestoten stikstofoxiden. De laatste hebben in de polaire atmosfeer een
langere verblijftijd dan langs de nu gangbare scheepvaartroutes. De toename
van stikstofoxides zal ook leiden tot een aanzienlijke toename van verzuring
en bemesting in de Arctische kustgebieden. Het is belangrijk deze effecten
verder te onderzoeken en te kwantificeren.De toenemende mogelijkheden voor de winning van olie en gas hebben uiteraard
een bedenkelijke oorzaak, doch bieden ook kansen aan het Nederlandse bedrijfsleven
(bijv. in Yamal en in de Barentszee). Nederland heeft op het gebied van offshore
en gerelateerde zware maritieme technologie veel te bieden en is gebaat bij
de Commissievoornemens op het gebied van olie- en gaswinning in de Arktis.Met het lichten van de Russische kernonderzeeër Koersk in de Barentszee
hebben Nederlandse bedrijven de grootste Arctische bergingsoperatie ooit uitgevoerd.
Rusland kijkt voor de winning van gas in het gebied van het Yamal-schiereiland
en de Kara Zee naar Nederland, waar een aantal Nederlandse bedrijven (bouwbedrijven,
baggeraars, energiebedrijven, enz.) en kennisinstellingen zich verenigd hebben
in de Stichting Project Delta, om een concept te ontwikkelen waarbij gasreserves
met een gecombineerde land/sea-based aanpak zouden worden ontgonnen. Onderdeel
van het concept is het ontwikkelen van een kunstmatig eiland («Maasvlakte»),
dat het zowel in de zomertijd (wanneer de toendra’s drassig zijn) als ’s
winters (wanneer het hard vriest) mogelijk maakt om gas te winnen.Op het gebied van wetenschappelijk onderzoek ligt de Mededeling van de
Commissie in het verlengde van activiteiten die zij nu reeds uitvoert. De
actievoorstellen sluiten ook goed aan bij het onderzoek dat in Nederland plaatsvindt,
onder andere binnen het kader van het Nederlands Polair Programma. Dit laat
onverlet dat de oproep om een eensgezind Europees beleid te voeren momenteel
nog niet gepaard gaat met een goede coördinatie van beleidsrelevant onderzoek
via de verschillende thema’s van de EU kaderprogramma’s. Wel worden
er vanuit de kaderprogramma’s steeds een aantal Arctische onderzoekscomponenten
en infrastructuurelementen gefinancierd. Daarnaast speelt de European Polar
Board (EPB) bij de European Science Foundation (ESF) een belangrijke rol als
forum om nationale onderzoeksactiviteiten te coördineren en de infrastructuur
af te stemmen en beschikbaar te maken voor alle EU landen. De EPB ontwikkelt
momenteel EUROPOLAR, een Europees strategisch kader voor wetenschappelijke
en operationele capaciteit in beide poolgebieden.Nederland staat enigszins onder druk om t.g.t. bij te dragen aan de bouw
van de Europese onderzoeksijsbreker Aurora Borealis, mede omdat Nederland
voor veel van zijn polair onderzoek een beroep moet doen op infrastructuur
van anderen.Gezien het belang van zeespiegelstijging voor ons land dient Nederland
aan te dringen op prioritering van Arctisch klimaatonderzoek in volgende EU
kaderprogramma’s.Nederland heeft begrip voor het evenwicht dat de Commissie tracht te zoeken
bij het afwegen van de rechten van inheemse volkeren enerzijds tegen milieu-afwegingen
anderzijds. Dat evenwicht is niet altijd gemakkelijk te vinden in kwesties
met betrekking tot zeezoogdieren zoals walvissen en zeehonden.
Nederland staat hier een open dialoog voor, gebaseerd op respect voor traditionele
levenswijzen en bestaansmiddelen.Een aantal zaken blijft in de Mededeling van de Commissie onderbelicht.
Zo geeft de Commissie niet aan hoe zij haar Arctisch beleid (waar diverse
DG’s bij zijn betrokken) intern wil coördineren. Ook geeft de Commissie
niet aan hoe haar Mededeling, die gepresenteerd wordt als een fundament («first
layer») van een Arctisch beleid, zal worden uitgebreid naar een meer
volwaardig Noordpoolbeleid van de Unie. En evenmin of daar te gelegener tijd
separate budgettering voor is voorzien. Ook geeft de Commissie geen tijdsindicaties
wanneer zij resultaten van bepaalde actievoorstellen hoopt te zien.Deze vragen zijn door Nederland aan de Commissie voorgelegd.Tenslotte: De publieke belangsteling in Nederland voor het Noordpoolgebied
is groot. Er lijkt een groeiend maatschappelijk draagvlak te bestaan om onze
rol aldaar in een breder – nationaal – beleidskader in te passen
dan momenteel het geval is. Ook in dat opzicht komt de Mededeling van de Commissie
van pas.XNoot1Bron: Arctic Climate Impact Assessment (ACIA) van het Arctic Monitoring
and Assessment Programme v.d. Arctische Raad (2004). Dit document bevat belangrijke
bevindingen over klimaatverandering in het Noordpoolgebied die zijn onderschreven
door alle 8 Arctische Staten (VS, Can, RF, Nrw, Zwe, Fin, DK en IJsl.)XNoot1Zie Protocol 3 bij de toetredingsakte van Zweden en Finland.XNoot1CCAMLR = Convention on the Conservation of Antarctic Marine Living Resources.XNoot2Het OSPAR-Verdrag uit 1992 heeft tot doel de bescherming van het mariene
milieu in het Noordoostelijk deel van de Atlantische Oceaan, en bestaat uit
een samenvoeging van de vroegere verdragen van Oslo (1972, tegen dumping door
schepen) en het Verdrag van Parijs (1974, tegen zeevervuiling vanaf land en
offshore-activiteiten). Het OSPAR-Verdrag heeft 15 partij-staten, waaronder
Nederland.XNoot3TEU = Twenty Foot Equivalent Unit, en standaardmaat voor de grootte van
containers. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-22112-767.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl