Aanpassing Wet toezicht beleggingsinstellingen, Wet toezicht effectenverkeer, Wet toezicht kredietwezen 1992, etc.; Brief minister over aanpassing van de toezichtswetgeving op financiële markten
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-11 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 24456, nr. 10

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

18-06-1996

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1995-1996

24456 nr. 10

03-06-1996

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekeningBIJLAGE
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 24456Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 24 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
24 456Aanpassing van de Wet toezicht beleggingsinstellingen, de Wet toezicht
effectenverkeer, de Wet toezicht kredietwezen 1992, de Wet toezicht verzekeringsbedrijf
1993 en de Wet toezicht natura-uitvaartverzekeringsbedrijf in verband met
het mogelijk maken van onderzoek naar de toereikendheid van deze wetgeving
of van de wijze waarop de toezichthouders deze wetgeving uitvoeren of hebben
uitgevoerd nr. 10BRIEF VAN DE MINISTER FINANCIËNAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-GeneraalDen Haag, 3 juni 1996In antwoord op de brief van 9 april 1996 van de vaste commissie voor Financiën
(zie bijlage) reageer ik hierbij op de brief van de Algemene Rekenkamer d.d.
2 april 1996 (24 456, nr. 9) inzake aanpassing van toezichtswetgeving
op financiële markten.In bedoelde brief constateert de Algemene Rekenkamer dat ik in de nota
naar aanleiding van het verslag bij wetsvoorstel 24 456 (hierna: «Toezicht
op toezicht»), mijn standpunt handhaaf dat de Europese regelgeving onbeperkte
toegang van de Rekenkamer bij de Verzekeringskamer in de weg staat en dat
de voorgestelde extra bevoegdheden van de Minister van Financiën bij
de financiële toezichthouders er niet toe zullen kunnen leiden dat de
Rekenkamer de beschikking krijgt over de daaruit voortvloeiende informatie
die onder de geheimhoudingsplicht valt.Deze constatering is juist. Mijn stellingname wordt onder meer ondersteund
door het op 2 maart 1995 door de Raad van State uitgebrachte advies inzake
de geheimhoudingsbepalingen in de Wet toezicht verzekeringsbedrijf 1993 en
daaraan ten grondslag liggende EG-richtlijnen. De Raad van State kwam onder
andere tot de conclusie dat onderzoek door de Algemene Rekenkamer bij de Verzekeringskamer
tot de mogelijkheden behoort, met dien verstande dat zij geen toegang heeft
tot individuele toezichtsdossiers bij de Verzekeringskamer. Ook los van de
Comptabiliteitswet acht de Raad van State inzage door de Algemene Rekenkamer
in individuele toezichtsdossiers niet mogelijk gelet op de geheimhoudingsbepalingen
in de Wet toezicht verzekeringsbedrijf 1993 en de Europese richtlijnen. De Algemene Rekenkamer is van mening dat de regering in het wetsvoorstel
«Toezicht op toezicht» een interpretatie van de Europese regelgeving
voorstaat die onnodig restrictief is en die de mogelijkheden voor de Algemene
Rekenkamer om haar controles op de Verzekeringskamer adequaat uit te voeren
verder inperkt dan nodig en aanbevelenswaardig is. Het aangehaalde advies
van de Raad van State laat echter duidelijk zien dat er Europeesrechtelijke
kaders zijn die gerespecteerd moeten worden. Uiteraard is de positie van de
Rekenkamer als onafhankelijke controle-instantie van wezenlijk belang in ons
staatsbestel. De geheimhoudingsbepalingen in de richtlijnen hebben echter
wel consequenties voor de informatie die door de Verzekeringskamer aan de
Rekenkamer kan worden gegeven. Dit werd door de Raad van State in zijn advies
bevestigd. Met het bij de Staten-Generaal ingediende wetsvoorstel heb ik mijns
inziens dan ook maximaal gebruik gemaakt van de ruimte die de Europese richtlijnen
bieden.De Rekenkamer heeft in juli 1994 haar zusterinstellingen aangeschreven
met een aantal vragen over de bevoegdheden van de rekenkamers ten opzichte
van de toezichthouders op verzekeraars en over de mogelijke beperkingen hierin
voor zover voortvloeiend uit de geheimhoudingsbepalingen in de verzekeringsrichtlijnen.
Uit de door de Rekenkamer aan mij ter beschikking gestelde antwoorden bleek
dat de daarin opgenomen informatie in een aantal gevallen helaas te kort en
te ongedetailleerd was om duidelijk te maken wat de aard is van de onderzoeken
die door de buitenlandse rekenkamers mogen worden uitgevoerd en of bij deze
onderzoeken informatie uit individuele toezichtdossiers mag worden gebruikt.
In de nota naar aanleiding van het eindverslag heb ik, voor zover mogelijk,
aan de hand van de reacties een overzicht gegeven van de situatie zoals die
is volgens de rekenkamers in de diverse lid-staten.Ten vervolge op haar brief van juli 1994 heeft de Rekenkamer in februari
1996 opnieuw meer uitgebreide informatie gevraagd bij haar zusterinstellingen.
Daarbij heeft zij de casus «Verzekeringskamer-Vie d'Or» kort weergegeven
en het standpunt van de Rekenkamer wat betreft de uitleg van de relevante
Europese richtlijnen uiteengezet. Van de ontvangen reacties geeft zij in de
bijlage van haar brief van 2 april 1996 een overzicht. Daar ik niet beschik
over de tekst van de adviesaanvrage en de reacties daarop van de diverse rekenkamers,
zal ik mij baseren op de weergave daarvan in die bijlage en daarbij de door
de Rekenkamer in haar brief getrokken algemene conclusies naar aanleiding
van de ontvangen antwoorden betrekken.Bestudering van de door de Rekenkamer verstrekte informatie heeft mij
niet kunnen overtuigen dat de door haar gememoreerde «algemene opinie
van onze zusterinstellingen» dat «een door de Grondwet gewaarborgde
positie van een rekenkamer niet kan worden ingeperkt door op richtlijnen gebaseerde
wetgeving», wordt gedragen door de bijlage met de ontvangen reacties.
Zo ontbreken in de opsomming van de Rekenkamer reacties van Spanje, Italië,
Griekenland, Portugal en Luxemburg. Uit de eerdere inventarisatie kon een
dergelijk standpunt ten aanzien van Italië, Griekenland, Portugal en
Luxemburg evenmin worden afgeleid, terwijl een reactie van Spanje ook toen
ontbrak. De weergave van de positie van de overige negen rekenkamers laat
op onderdelen interpretatieruimte bestaan omtrent de precieze reikwijdte van
het desbetreffende nationale regime. Voor een goede beoordeling is enerzijds
van belang wat de precieze reikwijdte en aard is van de onderzoeken die de
diverse rekenkamers mogen uitvoeren. Uit de bijlage blijkt dat dit verschilt
van lid-staat tot lid-staat. Vervolgens is het de vraag of een rekenkamer
zich bij een onderzoek een beroep op een op richtlijnen gebaseerde geheimhoudingsplicht
moet laten welgevallen. Op dit cruciale punt geven diverse lid-staten
volgens de door de Rekenkamer verstrekte weergave echter geen of geen eenduidig
uitsluitsel. De Zweedse rekenkamer kan immers op dit moment niet beoordelen
in hoeverre de toepasselijke EG-regelgeving beperkingen oplegt ten aanzien
van haar toegang tot informatie van de Zweedse toezichthouder, terwijl de
Finse rekenkamer zich in de woorden van de Rekenkamer iets genuanceerder opstelt
dan zijzelf. De Ierse rekenkamer zegt uitdrukkelijk dat in haar Grondwet is
vastgelegd dat EG-regelgeving de nationale wetgeving opzij kan zetten. Uit
de weergave inzake de Britse, Franse, Oostenrijkse en Belgische rekenkamers
kan geen eenduidig antwoord op deze vraag worden afgeleid en ook bij de weergave
van de positie van de Duitse en Deense rekenkamer zijn kanttekeningen te plaatsen.
Uit het gepresenteerde materiaal kan ik derhalve niet zonder meer afleiden
dat de door de Rekenkamer getrokken conclusie wordt gedeeld door de andere
rekenkamers binnen de Europese Unie. Bovendien komt volgens het Hof van Justitie
van de EG bij strijdigheid aan EG-regelgeving voorrang toe boven nationale
wetgeving, ook wanneer deze laatstgenoemde bepalingen zijn vervat in wetten
van een latere datum of zelfs blijkens het arrest van het Hof van Justitie
van de EG van 17 december 1970 (zaak 11/70, Internationale Handelsgesellschaft)
in de nationale constitutie. Een zodanige voorrang kan ook worden afgeleid
uit artikel 94 van de Nederlandse Grondwet.Over de reikwijdte van de controlebevoegdheden geven blijkens de Rekenkamer
«onze zusterinstellingen aan bevoegd te zijn kennis te nemen van alle
informatie die zij ter uitoefening van hun taak noodzakelijk achten. Wel gelden
er in enkele lid-staten beperkingen ten aanzien van de openbaarmaking van
beschermde gegevens, zoals persoonsgebonden gegevens en bedrijfsgegevens».
Naast hetgeen hierboven reeds is opgemerkt, valt bij deze conclusie de kanttekening
te plaatsen dat in een aantal lid-staten de rekenkamers een beperktere taak
hebben dan in andere lid-staten. Bij een beperkte onderzoekstaak wordt aan
de vraag of er spanning met de EG-geheimhoudingsbepalingen bestaat, veelal
niet toegekomen.Met betrekking tot de vraag tot hoever de controlebevoegdheden zich uitstrekken
en of deze worden ingeperkt door nationale danwel Europese wetgeving is het
lastig om uit de gegeven samenvatting een goed beeld te verkrijgen van de
werkelijke situatie. Wel is duidelijk dat de Britse rekenkamer niet tot de
personen en instanties behoort waarvoor een uitzondering geldt op de op de
Europese richtlijnen gebaseerde nationale geheimhoudingsbepalingen. Het antwoord
van de Franse rekenkamer geeft blijkbaar geen inzicht in de vraag of er een
onderzoeksbevoegdheid bestaat jegens de toezichthouder. Uit de brief van de
Franse rekenkamer naar aanleiding van de eerder door de Rekenkamer ingewonnen
informatie, blijkt echter dat de Cour des Comptes controle uitoefent op de
toezichthouder. Zij acht het om een tweetal redenen problematisch een dergelijke
controle uit te oefenen. In de eerste plaats omdat de toezichthouder een onafhankelijke
instantie is en in de tweede plaats omdat de Cour des Comptes – in samenwerking
met de toezichthouder – alleen publiekrechtelijke verzekeraars controleert.
De Belgische rekenkamer tenslotte heeft geen controlebevoegdheid ten aanzien
van individuele toezichtsdossiers bij de toezichthouder. Ik heb overigens
naar aanleiding van vragen in het verslag bij het wetsvoorstel «Toezicht
op toezicht», navraag gedaan bij de ministeries in de overige lid-staten,
die verantwoordelijk zijn voor de toezichtswetgeving inzake verzekeraars,
banken, effecteninstellingen en beleggingsinstellingen. Mijn vragen betreffen
de wijze waarop in die staten het toezicht op financiële instellingen
is georganiseerd en hoe de parlementaire controle, daaronder begrepen het
al dan niet verstrekken van toezichtsinformatie aan het parlement, is vormgegeven. Zodra ik de antwoorden op de door mij gestelde vragen
heb ontvangen, zal ik u daarover informeren.Uit de consultaties van de Algemene Rekenkamer is naar voren gekomen dat
zich in Denemarken een vergelijkbare casus heeft voorgedaan. Het betrof een
onderzoek van de Deense rekenkamer naar de ondergang van een «private
savings association». Volgens de Algemene Rekenkamer zou zijn «overeengekomen
en specifiek vastgelegd in een brief van de toezichthouder dat de Deense rekenkamer
bij de uitoefening van zijn onderzoek niet belemmerd zou worden door op nationale
danwel internationale wetgeving gebaseerde geheimhoudingsbepalingen».
Dezer dagen ontving ik bijgevoegde brief van het Deense ministerie van Handel
en Industrie.1 Daarin wordt een reactie gegeven
op de vragen uit mijn in de vorige alinea genoemde brief aan alle ministeries
in de overige lid-staten, die verantwoordelijk zijn voor de toezichtswetgeving
inzake verzekeraars, banken, effecteninstellingen en beleggingsinstellingen.
Hieruit blijkt dat de Deense toezichthouder in beginsel geen informatie over
individuele onder toezicht staande instellingen mag verstrekken. In dit concrete
geval van een kleine, failliete spaarbank, is blijkbaar een praktische en
binnen de Deense verhoudingen verdedigbare afspraak gemaakt waarbinnen het
onderzoek door de Deense rekenkamer kon plaatsvinden. De Deense toezichthouder
heeft zich bereid verklaard de Deense rekenkamer alle informatie te verschaffen
die deze nodig heeft voor de uitoefening van haar taken, namelijk de controle
op hoe de overheidsgelden zijn besteed en de «administrative and managerial
aspects» van de taakvervulling van publieke instellingen. Van geval
tot geval moet worden bepaald welke informatie aan de Deense rekenkamer kan
worden verstrekt. De Deense toezichthouder heeft daarbij bedongen dat door
haar verstrekte informatie niet zonder haar voorafgaande toestemming door
de Deense rekenkamer openbaar gemaakt mocht worden. Vóór publikatie
van haar rapport heeft de Deense rekenkamer passages geschrapt waarvan de
toezichthouder oordeelde dat deze geheime informatie bevatten. Duidelijk is
derhalve dat van ongeclausuleerde toegang van de Deense rekenkamer tot alle
individuele toezichtsdossiers geen sprake is.De omstandigheid dat zich in de overige lid-staten een vergelijkbare casus
niet heeft voorgedaan, kan betekenen dat een principiële discussie zoals
die zich thans in Nederland afspeelt, aldaar niet is gevoerd. Voorts is niet
uit te sluiten dat tussen rekenkamers en toezichthouders of overheden sprake
is van vergelijkbare accentverschillen als in de Nederlandse en Deense discussie.
Voor wat betreft de mening van de voor de toezichtswetgeving verantwoordelijke
ministeries kunnen de antwoorden op mijn eerdergenoemde vragen aan deze ministeries
wellicht wat meer licht op de zaak werpen.Tot slot hecht ik er aan nog een kanttekening te maken ten aanzien van
de tot nu toe gevolgde procedure. Sinds het openbaar worden van de problemen
bij Vie d'Or, is gebleken van een verschil van inzicht tussen mij en de Rekenkamer
over de vraag of de Rekenkamer ongeclausuleerde toegang heeft tot individuele
toezichtsdossiers die bij de Verzekeringskamer berusten. Teneinde de impasse
te doorbreken hebben de Rekenkamer en ik – na kennisname van de opvatting
van de Europese Commissie en van een aantal juridische adviezen – gezamenlijk
besloten het oordeel van de Raad van State te vragen over de mogelijkheden
die de Rekenkamer heeft, respectievelijk behoort te hebben om bij de Verzekeringskamer
een onderzoek in te stellen. Over de tekst van de adviesaanvrage heb ik nauw
overleg gevoerd met de Rekenkamer, opdat de Raad van State alle relevante
aspecten kon meewegen. Het advies van de Raad van State steunde de opvatting
van ondergetekende. Mijn standpunt is derhalve gebaseerd op een zorgvuldige beoordeling van
de ruimte die door het Europese recht en het daarop gebaseerde nationale recht
aan de Minister van Financiën wordt gegeven. Dit standpunt ligt mede
ten grondslag aan het wetsvoorstel «Toezicht op toezicht» en aan
mijn antwoorden in de nota naar aanleiding van het verslag bij dat wetsvoorstel. De Minister van Financiën,G. Zalm BIJLAGEAan de Staatssecretaris van Financiën's-Gravenhage, 9 april 1996Tijdens de procedure vergadering van de vaste commissie voor Financiën
kwam bijgaande brief van de Algemene Rekenkamer d.d. 2 april 1996 (24 456,
nr. 9) inzake aanpassing van toezichtswetgeving op financiële markten
aan de orde.De commissie zal het zeer op prijs stellen om op korte termijn een inhoudelijke
reaktie op deze brief van u te ontvangen.De griffier van de vaste commissie voor Financiën,Van Overbeeke XNoot1Ter inzage gelegd bij de afdeling Parlementaire Documentatie. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-24456-10.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl