Goedkeuring verdrag tussen Nederland en Frankrijk over personencontrole luchthavens Sint Maarten (Trb. 1994, 144); Verslag van de Staten van de Nederlandse Antillen o.a. over de vraag of de aanpak van illegale immigratie en illegale handel wel middels een verdrag dient te geschieden
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-11 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 24074, nr. 7

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum vergadering

14-05-1996

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1995-1996

24074-(R1531) nr. 7

09-05-1996

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamAlgemeenToelatingsvereistenUitoefening van de controleDe Commissie/werkgroepRisicovolle vluchten
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 24074Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 22 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
24 074 (R 1531)Goedkeuring van het verdrag tussen het Koninkrijk der Nederlanden en
de Franse Republiek inzake personencontrole op de luchthavens op Sint Maarten;
Parijs, 17 mei 1994nr. 7VERSLAG VAN DE STATEN VAN DE NEDERLANDSE ANTILLENOntvangen 9 mei 1996De bespreking van het onderhavige voorstel van Rijkswet heeft dezerzijds
aanleiding gegeven tot het maken van de navolgende op- en aanmerkingen.De Staten van de Nederlandse Antillen hebben goede nota genomen van de
onderhavige ontwerp-rijkswet en waarderen de goede bedoelingen welke achter
dit ontwerp steken. De totstandkoming van een verdrag met Frankrijk over de
personencontrole op de luchthavens van Sint Maarten kan van belang zijn om
de steeds toenemende illegaliteit op het eiland een halt toe te roepen. De
afwezigheid van grenscontrole op het eiland heeft klaarblijkelijk geleid tot
situaties welke onacceptabel zijn; de illegale immigratie en illegale handel
hebben de kop opgestoken en vormen een reële bedreiging voor het sociaal-economisch
evenwicht op beide delen van het eiland Sint Maarten. Het is duidelijk dat
een gezamenlijke aanpak, op basis van een gemeenschappelijk belang, noodzakelijk
is om de toekomst van het eiland veilig te stellen. Niettemin vragen de Staten
zich af of deze aanpak wel middels een verdrag als het onderhavige dient te
geschieden; zou een juiste toepassing van de immigratiebepalingen de gesignaleerde
problemen niet hebben kunnen oplossen? Juist hierom hebben de Staten het indertijd
dan ook op prijs gesteld dat een uitdrukkelijke goedkeuringsprocedure op gang
is gezet. De Staten hebben dan ook gemeend om indertijd een hoorzitting te
moeten houden op Sint Maarten, teneinde de meningen van de bevolking van het
eiland te moeten horen over hun standpunt t.a.v. het onderhavige verdrag.
Op grond van deze bevindingen en na bestudering van het ontwerp en de daarop
betrekking hebbende toelichting willen de Staten de volgende opmerkingen naar
voren brengen. AlgemeenOp de eerste plaats achten de Staten het zeer gewenst dat alsnog een toelichting
op de afzonderlijke bepalingen van het verdrag wordt gegeven. Zo'n toelichting
is naderhand zeker van nut bij de feitelijke uitvoering van het verdrag. Verder zijn de Staten van mening dat ratificatie van het verdrag in haar
huidige vorm, in vergelijking met Europa waarbij gestreefd wordt naar steeds
verdergaande integratie, een stap achteruit betekent voor wat betreft het
streven naar meer Caribische integratie in onze regio, aangezien het voor
onderdanen van de Caribische eilanden moeilijker wordt om toegelaten te worden,
terwijl anderzijds de deur wagenwijd wordt opengezet voor onderdanen van de
(uitgebreide) EG-lid-staten.De zinsnede in de begripsbepaling «... met uitzondering van onderdanen
van de Lid-Staten van de Europese Economische Ruimte.», dient geherformuleerd
te worden. Deze begripsbepaling ongewijzigd toepassen, laat duidelijk zien
dat men geen oog heeft voor de repercussies op economisch terrein welke dit
alles heeft op het Nederlands gedeelte van Sint Maarten. Onder onderdanen
van de Lid-Staten van de Europese Economische Ruimte vallen nl. niet alleen
onderdanen van de huidige EG-Lidstaten, doch ook die van enkele lidstaten
van de vroegere Europese Vrijhandels Associatie alsmede die van de Scandinavische
landen die via een referendum te kennen hebben gegeven lid te willen worden
van de EG, hetgeen betekent dat het eiland Sint Maarten voor praktisch heel
Europa worden opengegooid. Moet dit niet gezien worden als Europees nationalistisch
protectionisme? Hoewel juridisch volkomen legaal (bij strijdigheid tussen
verdragsregels en de nationale wet gaan de verdragsregels voor), komt het
begrip «vreemdeling» in de eerdergenoemde begripsbepaling niet
overeen met hetgeen de Rijkswet op het Nederlanderschap (P.B. 1985, no. 6)
hieromtrent bepaalt. De definitie gaat hiermee tevens voorbij aan praktische
niet-denkbeeldige gevolgen welke zij met zich mee zou kunnen brengen; de kans
op de figuurlijke overstroming van het eiland Sint Maarten door Europeanen. ToelatingsvereistenDe Staten kunnen zich er niet in vinden dat in de gevallen waarbij een
gezamenlijke controle plaatsvindt de toelatingsvoorwaarden cumulatief gaan
gelden, daar dit nadelige gevolgen kan hebben voor de economie van Nederlands
Sint Maarten. Dit eiland ontvangt jaarlijks een groot aantal toeristen en
het toerisme is dan ook een van de belangrijkste peilers van de Sintmaartense
economie. Van deze toeristen zijn meer dan 230 000 afkomstig uit andere
Caribische landen. De Nederlandse Antillen, waartoe ook het Nederlands gedeelte
van het eiland Sint Maarten behoort, kent geen visumplicht voor bezoekers
uit deze landen, met uitzondering van die afkomstig uit Cuba, Sto. Domingo
en Haïti. Naar verkregen informatie zijn echter de onderdanen van praktisch
alle Caribische landen wel visumplichtig voor Frankrijk. Uit de toelichtende
nota blijkt dat vreemdelingen die alleen voor Frankrijk visumplichtig zijn,
voor een bezoek aan Sint Maarten in het bezit moeten zijn van een Frans visum,
ook al stellen zij alleen het Nederlands-Antilliaans deel te willen bezoeken.
In de toelichtende nota doet men voorkomen alsof deze eis niet zwaar is en
voorts suggereert men dat de bezoekers maar steeds een Frans visum moeten
aanvragen daar de voorwaarden die Frankrijk aan een visumverlening verbindt,
toch niet veel anders zijn dan de Nederlands-Antilliaanse toelatingsvoorwaarden
voor kort verblijf. Nogmaals blijkt dat men niet genoeg oog heeft voor de
plaatselijke situatie.Op veel van de omringende eilanden worden hoge invoerrechten geheven op
kleding en andere luxe goederen. Dit heeft tot gevolg dat de kooplieden aldaar
weinig grote voorraden er op nahouden en dan regelmatig als zgn. kooptoeristen
Sint Maarten aandoen, die in feite fungeert als depothouder van zulke voorraden
voor die eilanden. Deze kooptoeristen reizen dan regelmatig voor een korte
periode naar Nederlands Sint Maarten om aldaar hun kleine voorraden
in te slaan. Zij zijn er niet aan gewend dat zij voor een toelating tot kort
verblijf op Nederlands Sint Maarten aan formele vereisten moeten voldoen.
Dat zal dan ook, zelfs na een goede voorlichting inzake de nieuwe regelingen
voor toelating, in vele gevallen voor betrokkenen niet duidelijk zijn dat
men een Frans visum moet hebben om Nederlands Sint-Maarten te bezoeken voor
het doen van inkopen. Het feit dat voortaan de toelatingsvereisten van beide
landen voor beide delen van het eiland Sint Maarten gaan gelden, althans voor
bezoekers op bepaalde daartoe aangewezen vluchten, kan belemmerend werken
op de komst van toeristen afkomstig van de omringende eilanden. Dit zou direct
negatieve gevolgen hebben voor de handel. Naar de mening van de Staten zou
aan de bezoeker die via de gaststaat binnenkomt en bij controle stelt dat
hij alleen het gebied van die gaststaat bezoekt, niet de vereiste moeten worden
gesteld dat hij ook aan de toelatingsvoorwaarden van de zendstaat moet voldoen.
In dit licht bekeken worden de reeds eerder genoemde kooptoeristen uit de
omringende eilanden, die binnenkomen op vluchten welke zijn aangewezen als
vluchten die gezamenlijk zullen worden gecontroleerd, dubbel gestraft. Enerzijds
moeten ze zich bij binnenkomst onderwerpen aan controle en anderzijds dienen
de meeste van hun tevens in het bezit te zijn van toelatingsvereisten voor
het Franse gedeelte, terwijl zij op grond van het doel van hun aanwezigheid
geenszins van plan zijn het Franse gedeelte te bezoeken.Lid 1 van artikel 4 van het Verdrag stelt dat aan een vreemdeling die
voldoet aan de (in dat artikel omschreven) voorwaarden, toegang kan worden
verleend. Er is hier duidelijk sprake van een discretionnaire bevoegdheid.Houdt dit omgekeerd ook in dat aan een vreemdeling de toegang kan worden
geweigerd, ook al voldoet hij aan alle voorwaarden? Uitoefening van de controleDe Staten vinden het merkwaardig dat de personencontrole beperkt is tot
luchthavens. De staten willen gaarne weten welke maatregelen genomen worden
voor controle van vreemdelingen die via de zeehavens binnenkomen. Daarnaast
wil men ook weten welke gezamenlijke maatregelen men zal nemen voor de controle
van personen die (illegaal) via de stranden het eiland binnenkomen.De gezamenlijke personencontrole zal enkel voor bepaalde daartoe vooraf
aangewezen vluchten plaatsvinden. De Staten willen gaarne weten welke criteria
gehanteerd gaan worden voor deze aanwijzing.De zones waarbinnen de grensbewakingsambtenaren van de zendstaat bevoegd
zijn tot het uitoefenen van personencontrole in het kader van de gezamenlijke
controle worden afgebakend na overleg binnen de in artikel 13 van het Verdrag
genoemde Commissie, hetgeen daarna wordt bevestigd door diplomatieke nota's.
Aldus zal het werkingsbereik van het verdrag worden bepaald door niet-openbare
besluiten, zouden de betrokken vreemdelingen niet op voorhand weten of zij
onder de werking van het verdrag vallen of niet. Gaarne willen de Staten de
mening van de Minister horen omtrent het vorenstaande. De Commissie/werkgroepIn artikel 13 wordt bepaald dat voor de toepassing van het Verdrag een
Commissie wordt ingesteld door de Verdragsluitende partijen. Deze commissie
heeft onder meer tot taak toe te zien op de juiste toepassing
van het Verdrag. De Commissie bepaalt voorts de lijst van landen wier onderdanen
onderwerpen kunnen worden aan de gezamenlijke controle. Daargelaten de moeite
die zij hebben met de procedures om te komen tot de samenstelling van de hierbedoelde
commissie, vragen de Staten zich af aan wie de commissie verantwoording schuldig
is voor wat betreft de uitvoering van de haar opgedragen taken; dus wie controleert
de commissie? Waarom is hier überhaupt gekozen voor de vorm van een commissie?Eveneens bepaalt artikel 13 van het Verdrag dat de Commissie de bevoegdheid
bezit om een werkgroep in te stellen. Aan welke kwalificaties zullen de leden
van de werkgroep moeten voldoen? Zou het niet nuttig zijn om de grootte van
de werkgroep vast te leggen? Risicovolle vluchtenDe criteria voor het vooraf aanwijzen van risicovolle vluchten alsmede
de onduidelijkheid over de plaatsen waar dergelijke controles plaatsvinden,
is met name van belang voor de bevoegdheid tot aanhouding op basis van artikel
6, lid c van het Verdrag. Volgens de toelichting betreft dit vrijheidsbeneming
voor die gevallen waarin de autoriteiten op wier grondgebied de vreemdeling
is aangehouden geen strafrechtelijke rechtsmacht kunnen uitoefenen ten aanzien
van betrokkene. Uit het ter toelichting gegeven voorbeeld blijkt dat deze
bevoegdheid in het Verdrag is gecreëerd voor die gevallen waarin het
nationale recht van het gebiedsdeel, waar de controle plaatsvindt, niet voorziet
in de mogelijkheid van vrijheidsbeneming. Bijgevolg kan personen hun vrijheid
ontnomen worden zonder dat daarvoor in het nationale recht een basis is gegeven,
hetgeen vragen kan oproepen met betrekking tot de verenigbaarheid met artikel
5 van het Europese Verdrag voor de Rechten van de Mens en artikel 9 van het
Internationaal Verdrag inzake burgerrechten en politieke rechten.Resumerend willen de Staten met nadruk wijzen op de bezwaren welke zij
hebben t.a.v. het Verdrag. Kort samengevat komen zij neer op de volgende:– De Staten hebben bezwaar tegen de definitie van het woord vreemdeling;
v.w.b. het Nederlands gedeelte van Sint Maarten dient deze volgens de Staten
een persoon te zijn die toelatingsplichtig is op grond van de Landsverordening
Toelating en Uitzetting (P.B. 1966, no. 17);– De Staten zijn tegen het vereiste dat de toelatingsvoorwaarden
cumulatief gaan gelden; naar de mening van de Staten dient de vreemdeling
in het bezit te zijn van een geldig grensoverschrijdingsdocument en indien
vereist voor dat deel van het eiland welke hij wil bezoeken, een geldig visum
en/of een geldige landingsvergunning.– de bevoegdheden van de Commissie in artikel 13 zijn te verstrekkend;
de Staten zijn van oordeel dat de Commissie slechts de taak moet krijgen toe
te zien op een juiste toepassing van het Verdrag en achten het bezwaarlijk
dat de Commissie eveneens de bevoegdheid krijgt om een lijst op te stellen
van landen wier onderdanen onderworpen kunnen worden aan de gezamenlijke controle.
Op grond van het bovenstaande achten de Staten eveneens het bestaan van een
werkgroep overbodig.Aldus vastgesteld in de vergadering van de Centrale Commissie van de 7de
mei 1996. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-24074-7.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl