Raad voor Economische en Financiële Zaken; Brief minister over klimaatbeleid en werkgelegenheid
Staten-Generaal — Kamerstuk Brief regering
Datum: 2014-07-03 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


Tweede Kamer der Staten-Generaal
 2
 Vergaderjaar 2009-2010
 
 
 
 KST135195
 2009-2010
 
 21 501-07
 Raad voor Economische en Financiële Zaken
 
 
 
 
 Nr. 
 673
 BRIEF VAN DE MINISTER VAN FINANCIËN
 Aan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-Generaal
 
 Den Haag, 29 september 2009
 
 In deze brief ga ik nader in op vragen die u tijdens het Algemeen Overleg
van 24 september jl. heeft gesteld en waarvan aan u is toegezegd dat
deze schriftelijk zullen worden beantwoord. De antwoorden betreffen de vragen
omtrent het klimaatbeleid evenals de vraag over de Nederlandse inzet in de
discussie over de werkgelegenheid. De antwoorden op de vragen die u stelde
ten aanzien van de regelgeving omtrent hedgefunds
in Europa in relatie tot regelgeving van deze funds
buiten Europa, ontvangt u in de loop van deze week in een separate brief.
 Klimaat
 In het AO Ecofin van 24 september jl. verzocht u om een schriftelijk
antwoord op de vraag wat de Nederlandse inzet zal zijn op de informele Ecofin
Raad ten aanzien van klimaat. Tevens bestond er de nodige verwarring over
de cijfers.
 De cijfers:
 Enige tijd geleden noemde premier Gordon Brown een bedrag van 100 miljard
dollar als richtbedrag voor de internationale financieringsstroom (publiek
plus privaat) van ontwikkelde naar ontwikkelingslanden die per 2020 jaarlijks
nodig zou zijn voor de financiering van het klimaatbeleid. Ik heb in een eerder
overleg met uw Kamer reeds aangegeven dat Nederland zich goed kan vinden in
dit richtbedrag. In de commissie mededeling is sprake van een bedrag van 100
miljard euro. Dit betreft een schatting van de totale kosten van het klimaatbeleid
in ontwikkelingslanden per 2020. De Commissie gaat ervan uit dat ontwikkelingslanden
hiervan zelf een deel kunnen opbrengen (namelijk 20 tot 40%). Het resterende
deel (60–80%) betreft dan wederom de internationale financieringsstroom
(publiek plus privaat) van ontwikkelde naar ontwikkelingslanden. Dit is vergelijkbaar
met het eerder door premier Gordon Brown genoemde bedrag. De Commissie schat
in dat van de internationale financiering circa 38 miljard euro via de koolstofmarkt
zal worden opgebracht. Daaruit volgt dat een bedrag van 22–50
miljard euro via internationale publieke bijdragen nodig zal zijn. De omvang
van dit bedrag is afhankelijk van de mate van ambitie van een akkoord in Kopenhagen,
alsmede van de omvang en effectiviteit van een mondiale koolstofmarkt.
 
 Het aandeel van de EU in de internationaal benodigde publieke bijdrage
van 22–50 miljard euro hangt af van de exacte verdeelsleutel waartoe
uiteindelijk wordt besloten. De EU vindt dat deze moet zijn gebaseerd op de
factoren BBP en emissies, in een nog nader te bepalen verhouding. De Commissie
heeft berekend dat dit resulteert in een EU aandeel van 10–30%,
afhankelijk van het gewicht van beide factoren. De schatting van de publieke
bijdrage van de EU komt dan uit op 2–15 miljard euro per jaar in
2020. De bedragen van de Commissie zijn dus gebaseerd op een doorrekening
waarin de verschillende elementen van de EU-inzet consistent zijn verwerkt.
 
 Voorts zullen er reeds met ingang van 2010 middelen nodig zijn om ontwikkelingslanden
te ondersteunen bij onder andere capaciteitsontwikkeling, zodat zij effectief
klimaatbeleid kunnen gaan voeren. De Commissie schat dat hiervoor in de periode
2010–2012 jaarlijks een internationale bijdrage van 5 tot 7 miljard
euro nodig is. Door toepassing van de door de Commissie gehanteerde percentages
van 10–30% voor de EU bijdrage, resulteert een bedrag van 0,5
tot 2,1 miljard euro per jaar.
 Nederlandse inzet:
 Tijdens de informele Ecofin Raad wordt er van gedachten gewisseld over
de wijze van internationale klimaatfinanciering. Daarbij zal er ondermeer
worden gesproken over de mogelijke financieringsinstrumenten en zal worden
verkend waar EU lidstaten staan in de discussie over de internationale financiering
van het klimaatbeleid. De Commissie mededeling als zodanig zal waarschijnlijk
niet worden besproken. Op de achtergrond zal de informatie zoals die door
de Commissie is verstrekt uiteraard wel een rol spelen.
 
 Nederland verwelkomt de Commissie mededeling en onderschrijft het uitgangspunt
dat de kosten gefinancierd moeten worden uit zowel binnenlandse als internationale
private en publieke middelen. Voor wat betreft de verdeling van de publieke
kosten van klimaatbeleid is Nederland voorstander van het overeenkomen van
een mondiale verdeelsleutel op basis van emissies en BBP die zowel mondiaal
als binnen Europa geldt.
 
 De mededeling biedt een goede basis om in oktober te komen tot een EU
inzet op het gebied van klimaatfinanciering. Het feit dat de Commissie met
concrete schattingen komt, is een belangrijke stap vooruit in de richting
van het concretiseren van een EU standpunt. Het blijft echter aan de Raad
om over het als EU noemen van concrete bedragen te beslissen. Tijdens de informele
Raad vindt er geen besluitvorming plaats.
 
 Hoewel Nederland nog geen standpunt heeft over de exacte omvang, is de
inzet van Nederland dat de EU zich voorbereidt op het noemen van concrete
bedragen in de verschillende Raadsformaties in oktober. Nederland zal hiervoor
ook in de informele Ecofin Raad pleiten. Nederland vindt dat een eerlijk aandeel
van de EU in de totale internationale publieke financiering, eerder 20–30%
dan 10–30% bedraagt. Het kabinet vindt een aandeel van 20–30%
realistischer, omdat de bijdrage van ontwikkelingslanden anders wel erg hoog
zou worden. Elk te noemen bedrag zal uiteraard conditioneel zijn op een akkoord
in Kopenhagen.
 
 Het kabinet is van mening dat er diverse bronnen van publieke financiering
kunnen zijn. Wel dient de internationale publieke financiering mondiaal zoveel
mogelijk nieuw en additioneel te zijn zodat de realisatie van de Millennium Development Goals niet in gevaar komt. Het is wat Nederland
betreft de moeite waard om te bespreken óf en hoe de EU-begroting kan
worden benut voor het kanaliseren van de publieke bijdragen vanuit de EU.
Daarbij is het wel van belang dat de financiering past binnen de geldende
kaders voor de EU begroting en dat er dus gewerkt wordt aan een herprioritering
binnen die begroting.
 Werkgelegenheid
 In het AO Ecofin verzocht u tevens om een schriftelijk antwoord op de
vraag wat de inzet van Nederland zal zijn in de discussie over de werkgelegenheid
tijdens de Informele Ecofin Raad.
 
 De informele Ecofin Raad zal een discussie voeren over het thema werkgelegenheid
en over de effecten van de crisis op de werkloosheid. De crisis werkt met
enige vertraging door op de arbeidsmarkt, waardoor de impact nog niet bij
alle inwoners wordt gemerkt. Overheden hebben tijdelijke maatregelen genomen
om lange termijn verlies van menselijk kapitaal te voorkomen. Er moet echter
ook zicht worden gehouden op de lange termijn uitdagingen voor de arbeidsmarkt
in het licht van een vergrijzende economie. De Commissie wijst daarbij op
de volgende uitgangspunten:
 • Vermijden van vervroegde pensionering
 • Stimuleren deeltijd/flexibele werktijd arrangementen
 • Activeringsbeleid (re-integratie, matching, scholing)
 • Gerichte maatregelen voor kwetsbaren (baangaranties, subsidies)
 
 Mogelijk zouden sommige landen en de Commissie graag zien dat arbeidsmarktbeleid
op het gebied van loonvorming vanuit de EU wordt gecoördineerd. Er bestaat
een sterke angst voor verstoring van de interne markt.
 
 Nederland zal aangeven dat zij de analyse en de voorstellen van de Commissie
deelt. De Nederlandse maatregelen sluiten uitstekend aan bij de suggesties
van de Commissie. Nederland heeft op de arbeidsmarkt korte termijn crisismaatregelen
genomen (actieplan jeugdwerkloosheid, werktijdverkorting, deeltijd-WW, meer
geld voor scholing, etc.) en voorkomen dat maatregelen leiden tot het vervroegd
afschrijven van menselijk kapitaal (bv. middels VUT-regelingen). Bovendien
heeft Nederland het voornemen de AOW-leeftijd te verhogen, en zijn er brede
heroverwegingen gestart in het licht van de verslechterde overheidsfinanciën.
Nederland zal mogelijk deze best practicesonder
de aandacht van de andere lidstaten brengen.
 
 Nederland vindt het in principe goed dat er op Europees niveau van gedachten
wordt gewisseld over dit onderwerp. Vooral het uitwisselen van best practices kan zeker in de huidige tijden zeer nuttig zijn. Echter,
Nederland zal tevens rekenschap geven van het feit dat arbeidsmarktbeleid
primair een nationaal beleidsterrein is. Uiteraard moeten verstoringen van
de interne markt door lidstaten worden voorkomen, maar er is volgens Nederland
geen noodzaak om dit op EU niveau te coördineren.
 
 De minister van Financiën,
 W. J. Bos