Ontwerpbesluiten Unie-Verdrag; Verslag algemeen overleg van 19 juni 2003, over bilaterale 'law enforcement' besprekingen tussen de VS en Nederland
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-07 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 23490, nr. 285

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum vergadering

09-07-2003

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2002-2003

23490 nr. 285

04-07-2003

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamVragen en opmerkingen uit de commissieAntwoord van de ministerNadere gedachtewisselingOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 23490Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 40 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
23 490Ontwerpbesluiten Unie-Verdragnr. 285VERSLAG VAN EEN ALGEMEEN OVERLEGVastgesteld 4 juli 2003De vaste commissie voor Justitie1 heeft op
19 juni 2003 overleg gevoerd met minister Donner van Justitie over:– de brief van de minister d.d. 25 maart 2003
inzake de bilaterale law enforcement besprekingen tussen de Verenigde Staten
en Nederland (Just.03 279).Van dit overleg brengt de commissie bijgaand beknopt verslag uit. Vragen en opmerkingen uit de commissieDe heer Çörüz (CDA) is voorstander
van een goede samenwerking met de VS ter bestrijding van de internationale
criminaliteit en het terrorisme. Van belang daarbij is dat het EVRM en het
BuPo-verdrag worden gerespecteerd.Hij stemt in met het gebruik van criminele burgerinfiltranten bij de bestrijding
van de internationale criminaliteit en het terrorisme. Het is een goede zaak
dat volgens de minister de inzet van buitenlandse infiltranten of politieambtenaren
in Nederland alleen onder gezag en verantwoordelijkheid van het Nederlandse
OM plaatsvindt en dat het derhalve onwaarschijnlijk is dat Amerikaanse ambtenaren
in Nederland niet-toegestane opsporingsmethoden toepassen. De vraag is echter
wat nu de praktijk is, gezien de berichtgeving in de Volkskrant van de afgelopen
week.Uit de afspraken inzake de bilaterale law enforcement krijgt hij de indruk
dat Nederland eenzijdig een aantal zaken op zich neemt. Waarom hangt dat volgens
de minister samen met de aard van de afspraken? De VS willen meer agenten
aanstellen op hun ambassade in Nederland ter versterking van de operationele
strafrechtelijke samenwerking en coördinatie en de Amerikaanse douane
wil opleidingen voor haar Nederlandse collega's coördineren. Mag hieruit
worden geconcludeerd dat Nederland op dat punt niet in staat is om volwaardig
zijn werk te doen?Tot slot vraagt hij naar de overlap tussen de bilaterale afspraken met
de VS en de rechtshulp- en uitleveringsverdragen tussen de EU en de VS. Wat
wordt nu waarin geregeld en wat heeft daarbij voorrang?De heer Wolfsen (PvdA) constateert dat de
grote georganiseerde criminaliteit en het terrorisme grensoverschrijdend zijn.
Het is daarom een goede zaak dat tussen landen onderling afspraken
worden gemaakt over de bestrijding daarvan en de regels die daarbij van toepassing
zijn.De afspraken tussen Nederland en de VS zijn op papier ook duidelijk, met
name na de beantwoording van de schriftelijke vragen (23 490, nr. 284).
Het gaat nogal ver dat er volgens de minister geen gegevensbestanden zijn
die altijd en onder alle omstandigheden aan buitenlandse opsporings- en vervolgingsautoriteiten
moeten worden onthouden. Betekent dit inderdaad dat in beginsel voor dergelijke
autoriteiten alles openbaar is?Voorts wijst hij erop dat de VS en Nederland verschillende rechtsstelsels
kennen waarin verschillende opsporingsmethoden worden toegepast. Kernvraag
is dan ook wie het gedrag van buitenlandse opsporingsambtenaren in Nederland
toetst. In beginsel moet deze toetsing plaatsvinden door Nederlandse rechters.
Dat gebeurt bij Amerikaanse zaken lang niet altijd, want in beginsel worden
verdachten aan de VS uitgeleverd en daar voor de rechter gebracht.Op papier lijkt er sprake te zijn van gelijkwaardige afspraken tussen
de VS en Nederland, maar feit is dat Nederland en de VS geen gelijkwaardige
staten zijn. Het lijkt er inderdaad sterk op dat Nederland meer doet dan de
VS. De vraag is dan ook hoe de afspraken in de praktijk uitwerken. Wanneer
is bij een opsporingsverzoek sprake van een gezamenlijk belang? Wie bepaalt
bij een verzoek van de VS de prioriteit van de Nederlandse politie? Wordt
bijvoorbeeld veel meer prioriteit gegeven aan de opsporing van drugszaken
omdat de VS dat graag willen?Tot slot vraagt de heer Wolfsen of de in Brussel en Parijs gestationeerde
Amerikaanse ambtenaren ook in Nederland actief zijn.Mevrouw Griffith (VVD) hecht aan een goede
samenwerking tussen Nederland en de Verenigde Staten teneinde de internationale
criminaliteit efficiënter en effectiever aan te pakken. Zij hecht ook
aan de waarborgen in de Nederlandse regelgeving en het EVRM.De bilaterale afspraken zijn een uitvloeisel van het bilaterale uitleveringsverdrag
met de Verenigde Staten. Aangezien dat verdrag uit 1980 dateert, vraagt zij
of de minister dit verdrag wil evalueren. De vraag is immers of steeds elk
jaar nadere afspraken moeten worden gemaakt in verband met onduidelijkheden
en knelpunten in het verdrag.Het doet haar deugd dat het uitoefenen van opsporingsbevoegdheden plaatsvindt
conform de Nederlandse wetgeving, ongeacht het Amerikaans recht waarin verdergaande
methoden zijn toegestaan. In de praktijk kunnen zich echter problemen voordoen,
zeker als gemeenschappelijke onderzoeksteams zich richten op het opsporen
en ontmantelen van grote internationale criminele organisaties. In de beantwoording
van de schriftelijke vragen geeft de minister een nadere invulling van de
afspraken met de VS. Op welke manier wordt deze informatie met de VS gedeeld?
Wordt een onderscheid wordt gemaakt tussen de inzet in Nederland van Nederlandse
criminele burgerinfiltranten en Amerikaanse criminele burgerinfiltranten?De Nederlandse inzet is gericht op het opsporen van de criminele organisatie
achter een aangehouden drugssmokkelaar. Betreft dit alleen de smokkel naar
de VS of ook de smokkel naar de Nederlandse Antillen?Nederland zal zich ook richten op de controle van chemicaliën, apparatuur,
het terugdringen van de vraag naar drugs, et cetera. Binnen welk kader worden
deze activiteiten ondernomen? Wordt hiervoor een nieuw team in het leven geroepen?
Worden de voornemens uitgewerkt door de bestaande uitvoeringsorganisaties?Amerikaanse liaison-officers krijgen toestemming om direct contact op
te nemen met regionale politiefunctionarissen en officieren van justitie.
Wat is hierbij de rol van de landelijke officier van justitie voor de terreurbestrijding?Voor het versterken van de beveiliging van zeevaart en havens wordt een
gezamenlijke werkgroep ingesteld. Onder wiens leiding komt deze werkgroep
te staan? Op welke wijze zal de beveiliging worden bevorderd? Wat zijn de
taken en bevoegdheden van de in te stellen werkgroep beveiliging luchtvaart
en hoe verhoudt deze werkgroep zich met de bestaande gremia die nu verantwoordelijk
zijn voor de beveiliging van de (burger)luchtvaart?De heer De Wit (SP) maakt uit de afspraken
op dat van Nederland een verhoogde inspanning wordt gevraagd bij de opsporing
van drugshandel. Gebeurt dit vanuit wantrouwen van de Verenigde Staten, die
Nederland wel zullen leren hoe het beter moet? Wie bepaalt in dezen de prioriteit
van het justitieel optreden op Nederlands grondgebied? Ook bij de regels voor
de opsporing is sprake van aanscherpingen. De procedures worden versneld en
Amerikaanse ambtenaren krijgen de mogelijkheid om de Nederlandse politie rechtstreeks
te verzoeken om mensen te arresteren. Daarvoor zullen deze ambtenaren dan
ook zelfstandig informatie moeten verzamelen, maar volgens de minister beschikken
zij niet over zelfstandige bevoegdheden in dezen. Beide zaken zijn dus niet
met elkaar te rijmen.De vraag is ook hoeveel Amerikaanse functionarissen in Nederland actief
zullen zijn. Wie controleert hen en wie weet precies wat zij doen? Welke ruimte
krijgen zij in Nederland? Hoe zeker is het dat er niet in strijd met de Nederlandse
wet wordt gehandeld? De Volkskrant noemde twee gevallen van de inzet van een
buitenlandse criminele burgerinfiltrant zonder toestemming van de Nederlandse
overheid. Hoe kon dit gebeuren en wie is daarvoor verantwoordelijk?De Kamer heeft anderhalf à twee jaar geleden met de voorganger
van de minister gesproken over de uitleveringen aan de VS, waarbij van verschillende
kanten is gevraagd om het bilaterale uitleveringsverdrag met de VS te herzien.
Dat hield vooral verband met het opnemen van een terugkeergarantie. De nu
voorliggende bilaterale afspraken zijn hiervan het gevolg, maar het is te
betreuren dat de terugkeergarantie nog steeds niet in het verdrag is opgenomen.
In de afspraken is alleen opgenomen dat de procedures voor uitlevering en
terugkeer zullen worden versneld.De heer De Wit is van opvatting dat geen uitleveringen van Nederlandse
burgers moeten plaatsvinden, maar dat deze burgers in Nederland moeten worden
berecht. Volgens de betrokken advocaten vindt bij uitleveringen aan de VS
in 95% van de gevallen geen rechtszaak plaats, maar is er sprake van een plea
agreement. Dat impliceert dat mensen ook schuld bekennen als die schuld niet
vaststaat. Nederland moet voorkomen dat zijn onderdanen hieraan worden blootgesteld.
Als argument voor uitlevering voert de minister aan dat in die gevallen de
rechtsorde in de VS is geschokt. De Nederlandse rechtsorde is echter evenzeer
geschokt en de rechtsorde in de VS zal evenzeer geschokt zijn als een Nederlander
bij terugkeer een veel lagere straf uitzit dan in de VS is opgelegd.Mevrouw Vos (GroenLinks) vraagt allereerst
naar de juridische status van de tussen de VS en Nederland overeengekomen
maatregelen. Gaat het om verplichtingen of slechts om intentieverklaringen?
Uit de overeenkomst krijgt zij niet de indruk dat sprake is van afspraken
tussen gelijkwaardige staten en evenmin dat sprake is van een gelijkwaardige
inzet van beide landen. Waarom hebben Nederland en de Verenigde Staten deze
afspraken gemaakt? Welke problemen ondervinden zij in de huidige strafrechtelijke
samenwerking? Waarom is op dit punt geen evaluatie opgesteld? Zijn een aantal
problemen niet het gevolg van een gebrek aan capaciteit en middelen bij de
betrokken opsporingsdiensten? Op welke wijze wordt de uitvoering van de gemaakte
afspraken gefinancierd?Met andere fracties maakt zij zich zorgen over de inzet van buitenlandse
(criminele) burgerinfiltranten in Nederland. Uit signalen in de media blijkt
dat dit wel degelijk gebeurt zonder dat dit onder controle van Nederland plaatsvindt.
Dat is ontoelaatbaar. Kan de minister garanderen dat hij dit in de
hand heeft en dat geen bewijsmateriaal wordt achtergehouden? Is de controle
op het functioneren van de DEA-functionarissen waterdicht?Voorts benadrukt mevrouw Vos dat haar fractie al verschillende malen heeft
aangedrongen op een evaluatie van het vertrouwensbeginsel, dat het rechtssysteem
van de VS voldoet aan de eisen van mensenrechtenverdragen. Het is geen goede
zaak dat de minister zich zonder verder onderzoek op het standpunt stelt dat
dit vertrouwensbeginsel tussen Nederland en de VS onverkort geldt. Het uitleveringsverdrag
stamt uit de jaren tachtig en sindsdien zijn de omstandigheden en de rechtssystemen
gewijzigd. In 2002 was bijvoorbeeld sprake van 37 uitleveringsverzoeken van
de VS aan Nederland, terwijl het in 1980 slechts nog om een enkel geval ging.
Zij verzoekt de minister dan ook dringend om het vertrouwensbeginsel alsnog
te evalueren. Als de minister zo'n vertrouwen heeft in het Amerikaanse rechtssysteem,
dan moet die evaluatie geen probleem zijn.Zij constateert dat in de overeengekomen maatregelen niet is voorzien
in het voornemen van de VS om bij verzoeken om uitlevering en rechtshulp zoveel
mogelijk de normen van het EVRM na te leven. In de aangenomen motie-Halsema
op dit punt is de minister echter verzocht om alleen in te stemmen met ontwerpovereenkomsten
met de VS als bij de uitvoering hiervan de rechtsnormen van het EVRM worden
nageleefd.De VS zijn van plan om waar mogelijk obstakels uit de weg te ruimen ter
versnelling van de behandeling van verzoeken om teruglevering. Om welke obstakels
gaat het dan en op welke wijze gaat dat in zijn werk? Is het mogelijk om de
behandeling van het verzoek om teruglevering in de zaak van de Zwolse DJ te
versnellen? Is het mogelijk om in concrete uitleveringszaken garanties te
bedingen omtrent het tijdstip van terugkeer? Is de minister bereid om zich
ervoor in te spannen dat vervolging zo mogelijk in Nederland plaatsvindt,
zodat uitlevering niet behoeft plaats te vinden?Tot slot vraagt mevrouw Vos of het nodig is om samen met de VS een media-offensief
te starten bij gevallen waarin uitlevering publiek moeilijk ligt. Raakt dat
niet aan de soevereine eindbeslissing van de minister bij uitleveringszaken?Mevrouw Van der Laan (D66) stelt de bescherming
van de Nederlandse rechtsstaat voorop, hetgeen betekent dat er een balans
moet zijn tussen de criminaliteitsbestrijding en de rechten van de burgers.
Nederland kent op dat punt een andere balans dan de VS en dat levert risico's
op als de VS zich met het Nederlandse rechtssysteem gaan bemoeien. De Kamer
moet er dan voor waken dat die balans niet naar de andere kant doorslaat.
Verder is zij huiverig voor politieke betrokkenheid bij beslissingen die de
rechtsstaat betreffen. Met de VS is afgesproken dat bij wederzijds belang
een strafrechtelijk onderzoek wordt ingesteld, maar de vraag is of het dan
alleen om een justitieel belang gaat dan wel ook om een politiek belang. Daarnaast
maakt zij zich zorgen over de gevolgen van de afspraken voor de Nederlandse
prioriteiten bij de opsporing en vervolging.De afspraken van 13 en 14 maart hebben betrekking op samenwerking inzake
de bestrijding van drugscriminaliteit in het Caribisch gebied. Hoe realistisch
is deze afbakening in de praktijk? Hoe wordt zekergesteld dat het beperkt
blijft tot drugsbestrijding? Op welke wijze worden de koninkrijkspartners
hierbij betrokken? Daar komt bij dat de afspraken ook worden gemaakt in het
kader van de bestrijding van het terrorisme. In Nederland mogen criminele
burgerinfiltranten alleen worden ingezet bij de terrorismebestrijding, maar
het risico bestaat dat dit nu ook zal gebeuren bij de drugsbestrijding. Waar
ligt dan precies de grens?Vervolgens maakt mevrouw Van der Laan uit de schriftelijke beantwoording
op dat in Nederland elf Amerikaanse ambtenaren actief zullen zijn op het punt
van de criminaliteitsbestrijding. Kan de minister dat bevestigen? De betrokken
ambtenaren hebben een diplomatieke status en zullen uit het land
worden gezet als zij zich niet aan de afspraken houden. Is er in dat geval
sprake van een vertrouwensbreuk met de Amerikanen? Heeft het, gezien het huidige
capaciteitsgebrek bij politie en justitie, wel de voorkeur om een deel van
die capaciteit in te zetten voor toezicht op de Amerikaanse activiteiten in
Nederland? Welke meerwaarde levert in dat opzicht de samenwerking op? Daarnaast
is het de vraag of de afspraken wel wederkerig zijn en op welke wijze dat
in de praktijk wordt geëffectueerd.De teruglevering lijkt in de praktijk goed geregeld te zijn, maar dat
geldt niet voor het recht op consulaire bijstand. Amerikanen vergeten immers
wel eens te melden dat Nederlandse verdachten daar recht op hebben. Het is
zaak dat dit goed wordt geregeld.Tot slot releveert mevrouw Van der Laan dat zij twee weken geleden vragen
heeft gesteld over de inzet van buitenlandse criminele burgerinfiltranten
in Nederland. De minister stelde toen dat dit meer een beeld was uit een spannend
jongensboek. Uit de berichtgeving in de Volkskrant blijkt echter dat Duitsland
in 1998 een criminele burgerinfiltrant heeft ingezet zonder medeweten van
Nederland. Het blijkt dus wel degelijk een serieus probleem te zijn.Antwoord van de ministerDe minister constateert ook dat criminaliteit
grensoverschrijdend is en dat overheden derhalve voortdurend de onderlinge
samenwerking moeten verbeteren. De afspraken met de VS zijn dan ook noodzakelijk
om de Nederlandse samenleving beter te kunnen beschermen. Een relevant aspect
hierbij is het onderlinge vertrouwen tussen staten. Taak van staten is nu
juist om, ondanks hun onderlinge verschillen, op een evenwichtige wijze betrekkingen
met elkaar te ontwikkelen. Het gaat dan ook niet aan om bij ieder incident
opnieuw de vertrouwensvraag te stellen. In de Verenigde Staten leven evenzeer
zorgen over het Nederlandse rechtssysteem als in sommige kringen in Nederland
over het Amerikaanse rechtssysteem. Juist door het maken van afspraken over
een geïntegreerde samenwerking wordt een kader gebouwd voor vertrouwen.
Ook binnen Europa zal dit soort samenwerkingsfiguren vaker voorkomen, juist
om het onderlinge verkeer in het kader van de rechtsorde te doen plaatsvinden.
De intensiteit van afspraken op bilateraal niveau is vele malen groter dan
de intensiteit van afspraken in EU-kader, aangezien de executieve, informatie-
en opsporingsbevoegdheden in beginsel nationaal van aard zijn.Het maatschappelijk verkeer met de VS is uiterst intensief en dat impliceert
dat er ook sprake is van een intensieve grensoverschrijdende criminaliteit.
Derhalve hebben de VS en Nederland alle belang bij afspraken over de bestrijding
daarvan. Het gaat hierbij om bestuurlijke afspraken die passen binnen de verdragen
en de wetgeving van de VS en Nederland. In 2000 hebben president Clinton en
premier Kok tijdens een ontmoeting afgesproken dat in beginsel jaarlijks tussen
de Verenigde Staten en Nederland overleg zou worden gevoerd over de samenwerking
op het gebied van de criminaliteitsbestrijding. Daarvan vormen de afspraken
een uitvloeisel.Het beeld dat wordt geschapen van allerlei buitenlandse infiltraties in
Nederland en allerlei diensten die hier zouden opereren, is inderdaad dat
van een spannend jongensboek. Dat betekent niet dat dergelijke zaken niet
kunnen voorkomen, want het in de Volkskrant genoemde geval van Duitse infiltratie
heeft plaatsgevonden. Daarop heeft Nederland gereageerd door te stellen «dat
was eens maar nooit weer», hetgeen voor lange tijd de verhoudingen met
Duitsland vrij grondig verstoorde. Dat is dan ook de belangrijkste rem voor
landen op het uitvoeren van dit soort acties. Het andere in de Volkskrant
genoemde geval met betrekking tot de VS is bij herhaling nagetrokken en volstrekt
ontkend. Totdat het tegendeel bewezen is, hecht de minister dan
meer aan het woord van de Amerikaanse overheid dan aan een krantenbericht.
Als aan het daglicht komt dat de VS buiten de afspraken om gebruik maken van
het middel van criminele burgerinfiltranten, dan heeft dat ernstige gevolgen
voor de verdere samenwerking met de VS.In het aantal Amerikaanse ambtenaren dat in Nederland actief is op het
gebied van de criminaliteitsbestrijding kan hij in het openbaar geen inzicht
geven, al kwam mevrouw Van der Laan met het door haar genoemde aantal aardig
in de buurt. Het is mogelijk dat in incidentele gevallen extra mensen overkomen.
De functionarissen worden volgens de normale procedures aangemeld en opereren
dan samen met Nederlandse autoriteiten. Bij wangedrag zal de betrokken ambtenaar
uit Nederland worden verwijderd en zal de relatie met de betrokken dienst
worden herzien. Nederland heeft naar verhouding ook een aantal verbindingsofficieren
in de Verenigde Staten en kan evenzeer gebruik maken van informatie van de
VS als de VS dat kunnen van Nederlandse informatie. Op voorhand zijn geen
gegevensbestanden van inzage uitgesloten, maar dat betekent niet dat zij allemaal
per definitie openbaar zijn. In dezen geldt de Nederlandse wet- en regelgeving.
De samenwerking met de VS is ook van belang voor de positie van de Rotterdamse
haven en van de luchthaven Schiphol. Als de VS alle invoer van goederen uit
Nederland ter plaatse zou controleren, zou dat de handel met de VS ernstig
verstoren. Daarom worden deze exportgoederen vaak in Nederland gecontroleerd.
Bovendien zou het slecht zijn als Schiphol in het buitenland de naam krijgt
van draaischijf voor criminele activiteiten, want dat heeft onvermijdelijk
gevolgen voor de wijze waarop vluchten vanaf Schiphol worden behandeld.De VS bepalen niet de Nederlandse opsporings- en vervolgingsprioriteiten,
maar onder omstandigheden kan het openbaar ministerie bij het bepalen van
die prioriteiten wel rekening houden met de goede relaties met de VS. Dat
is ook een wezenlijk Nederlands belang. Nederland is al twee keer met de reële
dreiging geconfronteerd door de VS als belangrijk drugsexporterend land te
worden bestempeld, hetgeen direct gevolgen zou hebben voor de economische
relatie met de VS. Het is van eminent nationaal belang om dat te voorkomen.
Als in Nederland evenwel controles worden verricht ten behoeve van toegang
tot de VS, dan komen de kosten daarvan voor rekening van de VS. Voor het overige
zullen de activiteiten binnen de reguliere begroting worden gefinancierd en
zoveel mogelijk binnen de bestaande organisatie worden uitgevoerd. Het instellen
van speciale opsporingsteams wordt evenwel mede beïnvloed door dit soort
afspraken met de VS.De afspraken zijn gemaakt in het kader van de strafrechtelijke samenwerking
én de bestrijding van het terrorisme. De samenwerking inzake de bestrijding
van drugscriminaliteit in het Caribisch gebied valt onder de strafrechtelijke
samenwerking. Dit is specifiek onderdeel van de afspraken omdat de VS en Nederland
via de Nederlandse Antillen een gemeenschappelijke grens hebben met Venezuela
en Colombia. Nederland probeert die afspraken in overleg met de Nederlandse
Antillen en Aruba te concretiseren, bijvoorbeeld ten aanzien van de inzet
van de kustwacht.Drugscriminaliteit kan niet zonder meer met terrorisme worden gelijkgesteld,
hoewel er zekere links zijn via de financiering van terroristische activiteiten
met drugsgelden. In beginsel zet Nederland geen criminele burgerinfiltranten
in, zeker niet bij de opsporing van gewone strafbare activiteiten, behalve
als het gaat om de bestrijding van het terrorisme. Het is juist dat Amerikaanse
liaison-officers in bepaalde gevallen direct contact mogen opnemen met Nederlandse
regionale politiefunctionarissen en officieren van justitie, bijvoorbeeld
vanwege informatie die zij uit het buitenland hebben verkregen. Dit betekent
echter niet dat zij extra bevoegdheden hebben, want het optreden gebeurt vervolgens
door Nederlandse functionarissen. Uitgangspunt is dat buitenlandse ambtenaren
in Nederland actief zijn in samenwerking met en onder verantwoordelijkheid
van hun Nederlandse collegae. Zij moeten zich ook houden aan de aanwijzingen
die Nederlandse ambtenaren aan hen geven en daarbij de grenzen in acht nemen
die in Nederland gelden. De minister kan echter niet garanderen dat buitenlandse
ambtenaren zich altijd aan deze regels zullen houden. Er zijn vooralsnog geen
aanwijzingen dat in strijd met die regels en afspraken wordt gehandeld. Nederlandse
ambtenaren die in het buitenland actief zijn, zijn nog altijd gehouden de
Nederlandse wet- en regelgeving in acht te nemen.Het bilaterale uitleveringsverdrag met de VS stamt uit 1980 en is in die
categorie een van de jongste verdragen die Nederland op dit gebied heeft afgesloten.
De voorliggende bestuurlijke afspraken met de VS binden het bestuur in zijn
handelen, maar vormen geen bindend kader voor de rechter. Dat is een wezenlijk
verschil met het verdrag. Op het gebied van de uitlevering worden in dit kader
geen afspraken gemaakt, behalve ten aanzien van de terugkeerregeling. Op basis
van het bilaterale verdrag zijn 31 uitleveringsverzoeken gedaan waarvan het
in 17 gevallen Nederlanders betrof. 9 Nederlanders zijn feitelijk uitgeleverd;
5 zijn al teruggekeerd, 3 wachten nog op terugkeer en 1 ziet af van terugkeer.
Het omzetten van de Amerikaanse straf in een equivalente Nederlandse straf
schokt de Amerikaanse rechtsorde niet, maar vindt plaats in het kader van
de terugkeerprocedure. Gezien de toename van het internationale verkeer en
de grensoverschrijdende criminaliteit, is het een verouderd standpunt dat
Nederland nooit zijn onderdanen moet uitleveren. Nederlanders worden ook alleen
uitgeleverd voor inbreuken die zij op de Amerikaanse rechtsorde hebben gemaakt
en niet voor inbreuken op de Nederlandse rechtsorde. Vervolging in Nederland
is derhalve vaak niet mogelijk, omdat in Nederland geen volgens Nederlands
recht strafbaar feit is gepleegd. Daar komt bij dat de bewijsmiddelen zich
in de VS bevinden en niet in Nederland.Het is onjuist en provinciaals om te veronderstellen dat het Amerikaanse
rechtssysteem verkeerd is, ook al is het anders dan het Nederlandse stelsel.
Er vindt bij uitleveringszaken in Nederland een rechterlijke toetsing plaats
van de bewijsmiddelen en daarbij wordt tevens rekening gehouden met het EVRM.
In één geval vindt bijvoorbeeld geen uitlevering plaats vanwege
het bepaalde in artikel 3 EVRM. Bij gemeenschappelijke onderzoeken wordt bezien
in welk land vervolging plaatsvindt, afgaande op de plaats van de bewijsmiddelen
en van het strafbare feit.Tot slot zegt de minister toe dat hij het aspect van het recht op consulaire
bijstand in het overleg met de VS aan de orde zal stellen. Overigens heeft
hij dit punt al enkele malen met de Amerikaanse onderminister van justitie
besproken.Nadere gedachtewisselingDe heer Wolfsen (PvdA) blijft erbij dat de
omstandigheden na sluiting van het bilaterale uitleveringsverdrag met de VS
sterk zijn veranderd. Er is inmiddels een internationaal strafhof, de EVRM-jurisprudentie
heeft zich ontwikkeld, het aantal uitleveringen is toegenomen en de doodstraf
wordt in de VS weer actief ten uitvoer gelegd. Het is dan ook zaak om het
verdrag aan die gewijzigde omstandigheden aan te passen, zoals PvdA, D66,
GroenLinks, de VVD en de SP bepleiten.De heer Çörüz (CDA) heeft
geen behoefte aan actualisering van het verdrag. Met de minister onderkent
hij het Nederlandse belang bij de afspraken met de VS. Hij betreurt het dat
sommige collega's in dezen twijfels uitspreken, gebaseerd op een gebrek aan
vertrouwen in de VS.De heer De Wit (SP) geeft aan dat vertrouwen
goed is, maar dat controle nog veel beter is. Hij herhaalt zijn vragen over
de terugkeergarantie. Voor het overige behoudt hij grote zorgen over de uitvoering
van de afspraken. Mevrouw Vos (GroenLinks) is ook absoluut niet
gerust op de uitvoering. In dat opzicht zal zij dan ook graag parlementaire
controle blijven uitoefenen. Voorts verzoekt zij de minister om de Kamer op
de hoogte te stellen van de uitkomst van het nader overleg met de VS, bijvoorbeeld
over de toepassing van Amerikaanse beslagorders in Nederland.De minister meent dat vertrouwen en controle
elkaar niet uitsluiten. Natuurlijk moet regelmatig worden gecontroleerd of
vertrouwen gerechtvaardigd is. In die zin is hij ook gaarne bereid om met
de Kamer te spreken over de uitvoering van de afspraken.De regering is van mening dat er, ondanks de gewijzigde omstandigheden,
geen aanleiding is om het uitleveringsverdrag te herzien. Die omstandigheden
passen immers binnen de bepalingen van het verdrag. De Kamer zal de nadere
motivatie op dit punt per brief ontvangen.Volgens artikel 8 van het uitleveringsverdrag kunnen, ingeval tussen de
verdragspartijen een verdrag van kracht is betreffende de tenuitvoerlegging
van buitenlandse strafrechtelijke sancties, partijen niet de uitlevering weigeren
van eigen onderdanen. In de notawisseling van 11 juli 1991 hebben de VS toegezegd
dat de terugkeer van veroordeelde Nederlandse onderdanen welwillend in overweging
zal worden genomen. Tot dusver is dat in alle gevallen ook ten uitvoer gelegd,
behalve in dat ene geval waarin betrokkene niet wilde terugkeren. Nederland
zal dat soort verzoeken van de VS ook niet op voorhand inwilligen, maar evenzeer
in welwillende overweging nemen. Tussen staten is «welwillende overweging»
in hoge mate een toezegging.Als Amerikaanse beslagorders in Nederland worden geoperationaliseerd,
zullen daaraan aparte afspraken ten grondslag liggen. Deze afspraken zullen
dan in de Kamer aan de orde komen.De voorzitter van de vaste commissie voor Justitie,Van de CampDe griffier van de vaste commissie voor Justitie,PeXNoot1Samenstelling:Leden: Van de Camp (CDA), voorzitter, De Vries (PvdA), Van Heemst (PvdA),
Dittrich (D66), Vos (GroenLinks), Rouvoet (ChristenUnie), Adelmund (PvdA),
De Wit (SP), Albayrak (PvdA), Eurlings (CDA), Luchtenveld (VVD), Wilders (VVD),
Weekers (VVD), Çörüz (CDA), Verbeet (PvdA), ondervoorzitter,
Lazrak (SP), Wolfsen (PvdA), Tonkens (GroenLinks), Jan de Vries (CDA), Van
Haersma Buma (CDA), Eerdmans (LPF), Van Vroonhoven-Kok (CDA), Varela (LPF),
Straub (PvdA), Griffith (VVD) en Visser (VVD).Plv. leden: Dijsselbloem (PvdA), Timmer (PvdA), Van der Laan (D66), Halsema
(GroenLinks), Van der Staaij (SGP), Kalsbeek (PvdA), Van Velzen (SP), Tjon-A-Ten
(PvdA), Ormel (CDA), Van Baalen (VVD), Blok (VVD), De Vries (VVD), Jager (CDA),
Van Heteren (PvdA), Vergeer-Mudde (SP), Arib (PvdA), Karimi (GroenLinks),
Buijs (CDA), Sterk (CDA), Nawijn (LPF), Joldersma (CDA), Hermans (LPF), Van
Dijken (PvdA), Örgü (VVD), Rijpstra (VVD) en De Pater-van der Meer
(CDA). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-23490-285.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl