Voorstel van het lid Van der Ham over informatieverschaffing bij vlees over dierenwelzijn; Memorie van Toelichting
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2019-09-23 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 31233, nr. 3

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer

12-10-2007

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2007-2008

31233 nr. 3

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaam§ 1. Achtergrond§ 2. ArtikelsgewijsArtikel I, onderdeel AArtikel 65a, eerste lidArtikel 65a, tweede lidArtikel 65a, derde lidArtikel 65a, vierde lidArtikel I, onderdeel BArtikel I, onderdeel C
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 31233Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 24 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
31 233Voorstel van het lid Van der Ham houdende regels over het vrijwillig
verschaffen van informatie bij vlees en vleesbereidingen over dierenwelzijnnr. 3MEMORIE VAN TOELICHTING§ 1. AchtergrondVlees is meer dan alleen een levensmiddel. Dieren worden ervoor gefokt,
gehouden en gedood. Dieren verdienen dan ook een respectvolle behandeling
tijdens hun leven. Gestreefd moet worden naar een zo hoog mogelijk niveau
van dierenwelzijn. Geconstateerd kan worden dat het bewustzijn in de samenleving
over het belang van een hoog niveau van dierenwelzijn binnen de veehouderij
groeit. Er zijn veehouders die ervoor kiezen meer voor het welzijn van hun
dieren te doen dan de Europese en nationale regels voorschrijven, terwijl
er steeds meer consumenten zijn die vaker diervriendelijk vlees willen kopen,
en dus meer willen weten over de wijze waarop het dier tijdens zijn leven
is gehouden.Op het vlak van de informatievoorziening aan de consument is een verbetering
nodig. Op het meeste vlees dat in de schappen ligt ontbreekt informatie over
de welzijnsaspecten. Weliswaar komen er op verpakkingen aanduidingen voor
die suggereren dat het dier een zeker niveau van dierenwelzijn heeft gekend,
of die een enkel aspect van het dierenwelzijn belichten, maar toch laten zij
nog veel vragen open. Problematisch is ook de grote verscheidenheid aan etiketten
en labels, wat verwarring voor consumenten schept en bovendien het risico
in zich draagt dat van geen enkel etiket of label nog enige zeggingskracht
uitgaat. Wil de samenleving echt werk maken van een goed aanbod aan diervriendelijk
geproduceerd vlees, dan is meer eenduidigheid en transparantie dus vereist.Meer transparantie en meer eenduidigheid betekent ook meer keuzemogelijkheden
voor de consument die bewust kiest voor diervriendelijke producten. Momenteel
zijn het de «ecologische» en «biologische» predikaten
die het meest bekend en beschermd zijn als kenmerk voor het diervriendelijker
karakter van het product. Indiener constateert echter dat het prijsverschil
tussen producten met die predikaten en andere producten dermate groot is dat
de consument niet bewogen wordt tot de aanschaf van het diervriendelijker
product. Daardoor kunnen deze producten nu nog maar een beperkt marktaandeel
bereiken, waardoor de perspectieven voor een diervriendelijke veehouderij
niet optimaal zijn. Dat zo zijnde, ziet de Indiener een toegevoegde waarde
in het onderscheiden van producten die in meer of mindere mate op diervriendelijke
wijze zijn geproduceerd. Door voor dit zogenoemde middensegment
ook te voorzien in een eenduidige transparante informatieverschaffing met
betrekking tot de mate van diervriendelijkheid, ontstaat er meer diversiteit
en kan de consument kiezen voor een product dat voor hem betaalbaar is en
tegelijkertijd voldoet aan zijn behoefte om diervriendelijker geproduceerde
producten aan te schaffen. Dit biedt voor de langere termijn ook kansen voor
een duurzame groei van de diervriendelijke veehouderij in zijn geheel.Breed Europees onderzoek laat zien dat het bewustzijn over dierenwelzijn
bij consumenten groeit sinds 1990. Een van de oorzaken is de uitbraak van
dierziektes die in dit decennium veel aandacht kregen. Gevolg hiervan was
een groeiende aanhang voor Dierenwelzijnsorganisaties en meer aandacht voor
het welzijn van dieren in de politiek. Uit onderzoek van het Sociaal Cultureel
Planbureau van oktober 2004 blijkt voorts dat op het gebied van «ondoorzichtige»
problemen als milieu, dierenwelzijn en sociale aspecten van producten, de
bevolking een rol vraagt van de overheid om hier meer transparantie in aan
te brengen. Consumenten blijken ook steeds meer informatie te willen hebben
over de achtergrond van hun vlees. Uit onderzoek van het Consumentenplatform,
ingesteld door het ministerie van LNV, bleek bijvoorbeeld dat 74% van
de ondervraagden wil weten of het vlees diervriendelijk is geproduceerd. Als
op het etiket zou staan wat de graad van dierwelzijn is geweest, blijkt uit
het onderzoek, zou 71% vaker diervriendelijk vlees kopen.Om te komen tot een situatie van meer transparantie en eenduidigheid in
de informatieverschaffing met betrekking tot de dierenwelzijnsaspecten ziet
de indiener een rol voor de overheid weggelegd. Uit het voorgaande blijkt
dat de markt zelf niet in staat is om tot een eenduidig systeem te komen.
Dit wetsvoorstel voorziet in een wettelijk kader om regels te stellen die
kunnen bijdragen aan het realiseren van een situatie waarin de informatieverschaffing
wel transparant en eenduidig is. Daarbij is de indiener zich terdege bewust
van de beperkingen die voortvloeien uit het internationaal recht, meer in
het bijzonder de regelgeving van de Europese Unie en die van de Wereld Handels
Organisatie. Indiener ziet in de huidige handelsvoorwaarden een groot hindernis
om tot de meest optimale wijze van etikettering te komen en steunt de inspanningen
van de Regering om in EU- en WTO-verband te komen tot erkenning van de consumersconcerns
opdat er meer ruimte ontstaat voor etikettering. De indiener is zich er van
bewust dat, totdat deze regels zijn aangepast, hij zich binnen deze regels
zal moeten bewegen inzake dit wetsvoorstel. In het kort komt het erop neer
dat het niet mogelijk is, gegeven de handelspolitieke effecten, om alle handelaren
in vlees te verplichten om informatie te verschaffen over het niveau aan dierenwelzijn.
Dat betekent dat ervan moet worden uitgegaan dat er op basis van vrijwilligheid
informatie over het niveau van dierenwelzijn wordt verschaft. Evenmin mag
de nationale overheid van handelaren eisen dat, als zij op basis van vrijwilligheid
informatie verschaffen, zij dit doen via een bepaald etiket of keurmerk.Desalniettemin ziet de indiener een toegevoegde waarde in een wettelijke
voorziening. Door via regelgeving te voorzien in systemen voor informatieverschaffing,
faciliteert de overheid in de stroomlijning van informatie. Handelaren die
de consument van dienst willen zijn, hoeven niet zelf het wiel uit te vinden
en kunnen gebruik maken van wat er al ligt. Daarbij geldt natuurlijk wel dat
wie er gebruik van maakt, zich ook aan de regels moet houden, en kan worden
gestraft voor overtreding ervan. In dat opzicht is het systeem wel vrijwillig,
maar niet vrijblijvend. Daarnaast zal het spel der maatschappelijke krachten
deze wet kunnen gebruiken om bij hen die vleesproducten vermarkten aan te
dringen om zich te committeren aan deze wijze van informatievoorziening, en
dat dit ook tot gevolg kan hebben dat er op basis van vrijwilligheid
een grotere eenvormigheid in aanbieding kan ontstaan.Het wetsvoorstel biedt het wettelijk kader om regels te stellen. Het is
aan de regering en de minister van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit om
de regels uit te werken in een algemene maatregel van bestuur en waar nodig
een ministeriële regeling. Gedacht kan worden aan een indeling in categorieën,
of het aansluiten bij certificering door private instellingen. Indiener wijst
in dit verband naar de inspanningen die momenteel op verschillende plekken
worden gepleegd om tot een kwalitatief hoogstaand, handhaafbaar en inzichtelijk
systeem te komen van zowel het meten als het indexeren van dierenwelzijn.
Zowel nationaal onderzoek, onder meer bij ID-Lelystad, als de dierenwelzijnsindex
die in het kader van het EU-programma Welfare Quality (2006–2009) wordt
ontwikkeld, kunnen een bijdrage leveren aan de op te stellen regels.Indiener stelt voor de regels over informatieverschaffing op te nemen
in de Gezondheids- en welzijnswet voor dieren, en niet in de Warenwet. Het
gaat hier om informatie die niet zozeer aan het levensmiddel zelf te onderscheiden
zijn. Het gaat hier om de wijze waarop dieren, waarvan het product afkomstig
is, zijn gehouden. Dat is aan het eindproduct zelf niet meetbaar. Dat is een
wezenlijk verschil ten opzichte van de regels die bij en krachtens de Warenwet
aan levensmiddelen worden gesteld.§ 2. ArtikelsgewijsArtikel I, onderdeel AArtikel 65a, eerste lidDe voorgestelde bepaling voorziet in een wettelijk kader om via de uitvoeringsregelgeving
nadere regels te stellen over de informatieverschaffing met betrekking tot
het dierenwelzijn. Het voorgestelde artikel 65a bevat dus zelf geen materiële
normen, maar biedt de regering de bevoegdheid om zelf regels te stellen.Artikel 65a, tweede lidIn het tweede lid worden enkele mogelijke invullingen van de uitvoeringsregelgeving
gegeven. Zo kan de overheid zelf een systeem van categorie-indelingen invoeren
dat door de handelaren in vlees en vleesbereidingen kan worden gebruikt om
het niveau van dierenwelzijn voor de consument duidelijk te maken (onderdeel
a). Maar ook kan worden aangesloten bij private certificeringsinitiatieven
(onderdeel b). Bij of krachtens de algemene maatregel van bestuur zullen in
dat laatste geval nadere regels worden gesteld over het gebruik van modelcertificaten,
de instellingen die de certificering verrichten en de aanvraag tot certificering.Onderdeel c maakt het mogelijk regels te stellen ter waarborging van de
betrouwbaarheid van de verschafte informatie als het vlees of de vleesbereiding
afkomstig is van dieren die in het buitenland zijn gehouden. De overheid beschikt
niet over bevoegdheden om buiten de grens op de betrokken veehouderijen polshoogte
te nemen van de dierenwelzijnssituatie. Geregeld kan bijvoorbeeld worden dat
de bevoegde autoriteit van het land van herkomst verklaart dat de verschafte
informatie correct is.Volledigheidshalve zij opgemerkt dat de informatie die met betrekking
tot het dierenwelzijn wordt verschaft, niet onjuist, onvolledig of misleidend
mogen zijn, op grond van artikel 29 van het Warenwetbesluit etikettering van
levensmiddelen.Artikel 65a, derde lidHoewel het aan de regering is om de inhoud van de voorschriften ter zake
van de informatieverschaffing te regelen, zijn er wel twee belangrijke randvoorwaarden. In de eerste plaats moet de informatieverschaffing
op basis van vrijwilligheid geschieden. Er mag dus geen algemene verplichting
komen te gelden om elke partij vlees en vleesbereidingen te voorzien van informatie
over het dierenwelzijn. Daarnaast moet er vrijheid blijven bestaan om te kiezen
voor de wijze waarop die informatie wordt verschaft. Dus geen verplichte etiketten.
Met deze randvoorwaarden wordt verzekerd dat de regels over informatieverschaffing
uitgaan van een niet-exclusief keurmerk op basis van vrijwilligheid. Een dergelijke
invulling zou tot strijdigheid met de Europese regelgeving leiden.Artikel 65a, vierde lidHet voorgestelde artikel heeft betrekking op vlees en vleesbereidingen.
Aangesloten wordt bij de definities van deze begrippen zoals vastgelegd in
de relevante Europese regelgeving, te weten verordening (EG) nr. 853/2004.
Er wordt op gewezen dat de regels niet van toepassing kunnen zijn op vleesproducten,
wel op vleesbereidingen. Voorgekookte worst, ingeblikt vlees, alsook samengestelde
producten zoals een pizza met salami, zijn geen vers vlees of een vleesbereiding,
en vallen buiten de reikwijdte.Artikel I, onderdeel BVoorzien wordt in een voorhangprocedure bij het parlement voor de op grond
van artikel 65a vastgestelde algemene maatregel van bestuur.Artikel I, onderdeel CHet nieuwe derde lid van artikel 114 maakt het mogelijk dat het toezicht
op de naleving van de regels over de informatieverschaffing ook kan geschieden
door private diensten, naast het toezicht dat door aangewezen ambtenaren plaatsvindt.
Daarmee kunnen in voorkomend geval de controle-instellingen van de certificatie-instellingen
toezicht houden op de naleving van de algemene maatregel van bestuur.Van der Ham 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-31233-3.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl