Wijziging Mediawet i.v.m. bevorderen gezamenlijke strategie en duidelijke regie m.b.t programmering landelijke publieke omroep; Nota n.a.v. het verslag
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-06 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 29991, nr. 6

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum indiening

02-05-2005

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2004-2005

29991 nr. 6

28-04-2005

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamI Algemeen1. Inleiding2. Planning en relatie met lange termijn visie3. Scheiding van bestuur en toezicht4. Positie netcoördinatoren5. Pluriformiteit6. Prestatiecontract7. ProgrammaversterkingsbudgetII. Artikelsgewijze toelichtingOnderdeel AOnderdeel C, artikel 18aOnderdeel ROndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 29991Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 50 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
29 991Wijziging van de Mediawet in verband met het bevorderen van een gezamenlijke
strategie en duidelijke regie met betrekking tot de programmering van de landelijke
publieke omroep, alsmede het aanbrengen van een helderder afbakening tussen
toezicht, bestuur en professionele werkprocessen binnen de organisatie van
de landelijke publieke omroepnr. 6NOTA NAAR AANLEIDING VAN HET VERSLAGOntvangen 28 april 2005I Algemeen1. InleidingDe regering heeft met belangstelling kennis genomen van de vragen en opmerkingen
van de vaste commissie voor Onderwijs, Cultuur en Wetenschap over onderhavig
wetsvoorstel. Hierna gaat de regering in op die vragen en opmerkingen. De
regering heeft er voor gekozen om daar waar de leden van verschillende fracties
gelijksoortige vragen stellen, deze in samenhang te beantwoorden. Zij vraagt
er begrip voor als op die plaatsen niet alle afzonderlijke vragen en opmerkingen
van de leden van die verschillende fracties herhaald worden. Zij spreekt de
hoop uit dat daarmee de vragen en opmerkingen voldoende zijn beantwoord en
dat een spoedige behandeling van het wetsvoorstel mogelijk zal zijn.2. Planning en relatie met lange termijn visieDe leden van de aan het woord zijnde fracties vragen
waarom met de behandeling van dit wetsvoorstel niet gewacht wordt tot de toekomstvisie
op het publieke omroepbestel in de Kamer aan de orde komt, zodat ze in onderlinge
samenhang bezien kunnen worden. Zij menen dat ook binnen het huidige wettelijke
kader maatregelen genomen kunnen worden. Zij vragen de regering nader te motiveren
waarom het noodzakelijk is om de Mediawet voor de korte termijn te wijzigen.
Ook vragen deze leden de regering naar de relatie tussen de korte en de lange
termijn.Het kabinet hecht er aan om de behandeling van het voorliggende wetsvoorstel
in de eerste helft van dit jaar af te ronden, zodat de maatregelen kunnen
ingaan op 1 september 2005, tegelijk met het ingaan van de nieuwe erkenningsperiode
voor de afzonderlijke omroepen. Voor de zomer zal het kabinet zijn toekomstvisie
op de publieke omroep voorleggen aan het parlement; daarna volgt een wetgevingsproces
dat moet leiden tot een nieuw stelsel per september 2008.Het kabinet vindt het niet wenselijk om de wetgeving voor de korte termijn (2005) en de lange termijn (2008) ineen te schuiven. Bewust
kiest het kabinet voor twee gescheiden trajecten. De overwegingen daarvoor
zijn als volgt.Uit de evaluatie van de publieke omroep door de commissie-Rinnooy Kan
blijkt dat het gezamenlijk functioneren ernstig te wensen overlaat. In dat
licht acht het kabinet het maatschappelijk niet aanvaardbaar om te dralen
met het nemen van maatregelen. Een matig presterende publieke omroep kan,
zeker in tijden van verandering en onzekerheden, in korte tijd aanzienlijke
schade oplopen in termen van bereik, kijk- en luistertijdaandeel en –
daaruit voortvloeiend – betekenis en legitimatie, die later niet of
slechts zeer moeizaam te herstellen is. Het wetsvoorstel beoogt ook niet een
eerste, richtinggevende stap te zetten naar hervorming. Doel van het wetsvoorstel
is simpel: zorgen dat de landelijke publieke omroep op korte termijn beter
gaat functioneren door het treffen van maatregelen binnen de huidige kaders
van het bestel.De discussie over de lange termijn van de publieke omroep reikt verder
en is ook van meer principiële aard. In de aangekondigde kabinetsvisie
staan twee vragen centraal: wat zou de rol van de publieke omroep moeten zijn
in het brede medialandschap en op welke wijze kan de maatschappelijke inbedding
het beste georganiseerd worden? In dit verband speelt ook de legitimatie van
de omroepverenigingen.Een hervorming van het bestel vergt een zorgvuldige afweging van alternatieven,
mede gezien de uiteenlopende opvattingen van politieke partijen. Dit betekent
automatisch een langer durend proces van debat en wetgeving. Na uitkomst en
bespreking van de kabinetsvisie in 2005 zal het kabinet een wetsvoorstel in
procedure brengen. Het streven is deze wetgeving voor de lange termijn voor
januari 2007 af te ronden, opdat met inachtneming van een redelijke overgangstermijn
voor de publieke omroep de nieuwe situatie per september 2008 kan ingaan.Kortom: het kabinet wil de organisatorische verbeteringen die op korte
termijn (in 2005) nodig en mogelijk zijn niet afhankelijk maken van de uitkomst
van de discussie over de toekomst van de publieke omroep na 2008. Dat zou
immers betekenen dat de publieke omroep als geheel de komende drie jaar matig
blijft functioneren. Het programma-aanbod voor kijkers en luisteraars zou
suboptimaal blijven vanwege een gebrek aan sturing en samenwerking. Dat acht
het kabinet onacceptabel. De interne organisatie moet snel verbeteren, zodat
de publieke omroep al zijn energie kan richten op zijn maatschappelijke opdracht.De raad van bestuur en de omroepen zijn al begonnen om de eigen werkprocessen
te verbeteren, vooral rondom de programmering op de televisienetten. De regering
acht dat een belangrijke ontwikkeling, die aansluit bij de verantwoordelijkheid
die de publieke omroep onverminderd houdt om tot verbeteringen van zijn functioneren
te komen. Er ligt daarnaast ook een taak voor de wetgever: het kabinet hoopt
met steun van het parlement snel de wettelijke voorwaarden te kunnen creëren
voor verdere verbetering van de organisatie en besturing van de landelijke
publieke omroep.3. Scheiding van bestuur en toezichtDe leden van de CDA-fractie vragen hoe de regering
staat tegenover het idee om wettelijk te verankeren dat omroepverenigingen
het recht krijgen om één van de leden van de raad van toezicht
voor te dragen. Ook vragen zij hoe de regering oordeelt over de suggestie
om in plaats van de omroepvoorzitters een lid van de vereniging, niet zijnde
een bestuurslid, in de raad van toezicht te laten plaats nemen.De raad van toezicht wordt hervormd, zoals ook is voorgesteld door de
visitatiecommissie. De kracht van die hervormde raad van toezicht moet zijn
dat hij geen specifiek belang dient en naar de samenhang der dingen kan
kijken. De raad zal daarom geheel worden bezet door onafhankelijke personen
die geen actieve functie uitoefenen binnen de publieke omroep. In dat licht
past het niet om één van de leden van de raad van toezicht te
benoemen op voordracht van de omroepverenigingen. Bovendien kan dat leiden
tot onduidelijke posities, nu de omroepverenigingen via het college van omroepen
een adviesfunctie hebben ten opzichte van de raad van toezicht. Evenmin is
het passend om een lid van een omroepvereniging – niet zijnde een bestuurslid –
op die titel in de raad van toezicht te laten plaats nemen, omdat dat niet
strookt met het idee dat de raad van toezicht onafhankelijk van de omroepverenigingen
dient te functioneren.Om diezelfde reden heeft het kabinet één element in de aanbeveling
van de visitatiecommissie niet overgenomen in het wetsvoorstel, namelijk de
suggestie om een deel van de leden van de raad van toezicht te benoemen op
voordracht van maatschappelijke organisaties. Hoewel het kabinet de gedachte
sympathiek vindt, voorziet hij dan toch weer vormen van belangenbehartiging
binnensluipen binnen de raad van bestuur en dat acht hij ongewenst.De leden van de PvdA-fractie hechten vanwege de bijzondere
functie van de publieke omroep aan de nodige waarborgen om te voorkomen dat
de regering, van welke politieke kleur dan ook, middels een politieke benoeming
de inhoudelijke koers van de publieke omroep kan beïnvloeden. Deze leden
vragen de regering te verduidelijken op welke criteria leden voor de raad
van toezicht worden geselecteerd. Ook vragen deze leden of de regering bereid
is dergelijke criteria in de wet op te nemen, zodat een objectieve, transparante
benoemingsprocedure wordt gegarandeerd.De regering hecht groot belang aan een onafhankelijke raad van toezicht
en aan een zorgvuldige procedure om die onafhankelijkheid te waarborgen. De
profielschets voor leden van de raad van toezicht zal luiden dat selectie
geschiedt op basis van diverse deskundigheden, waaronder bedrijfseconomische
expertise, inhoudelijke kennis op mediaterrein en juridische deskundigheid.
Het wetsvoorstel regelt dat de leden van de raad van toezicht worden benoemd
door de Kroon. Een Kroonbenoeming waarborgt meer afstand tot de politiek dan
een benoeming door de minister.De regering meent dat het wetsvoorstel voldoende garanties biedt voor
een werkelijk onafhankelijk functionerende raad van toezicht. Ook het feit
dat de leden van de raad van toezicht niet langer representant van omroepverenigingen
zijn, draagt bij aan zijn onafhankelijk functioneren. Het opnemen van de genoemde
selectiecriteria in de wet acht zij daarom niet nodig.De leden van de VVD-fractie constateren dat de onafhankelijke
raad van toezicht het laatste woord heeft indien er verschil van inzicht bestaat
tussen de raad van bestuur en het college van omroepen. Zij vragen waarom
niet besloten is om in zo'n situatie de raad van bestuur de knoop te laten
doorhakken. Ook vragen zij hoe deze constructie strookt met de in het wetsvoorstel
geformuleerde doelstelling om bestuur en toezicht te scheiden.De rol van de raad van toezicht is vooral ook om toe te zien op een goed
verloop van de processen binnen de publieke omroep. De raad van bestuur moet
zich ten opzichte van de raad van toezicht verantwoorden over vastgestelde
besluiten en dat betekent dat de raad van bestuur ook verantwoordt hoe hij
is omgegaan met de zienswijze van de omroepinstellingen, verenigd in het college
van omroepen. Het is dan logisch dat een raad van toezicht bij verschillen
van inzicht tussen raad van bestuur en college van omroepen een beslissing
moet kunnen nemen daar waar het gaat om majeure besluiten waar de raad van
toezicht uiteindelijk ook zelf de verantwoordelijkheid voor draagt. Overigens
gaat het wetsvoorstel uit van de zelfstandige beslissingsbevoegdheid van de
raad van bestuur. Deze stelt zijn besluiten vast en legt die voor
aan de raad van toezicht ter instemming.Het kabinet meent dat de gekozen constructie volledig past in de doelstelling
van het wetsvoorstel om een helder onderscheid aan te brengen tussen bestuur
en toezicht.De leden van de SP-fractie vragen hoe de regering een
verdere centralisering van het bestuur in de richting van de raad van bestuur
en netcoördinator ziet, in het licht van haar eigen toekomstvisie en
het toekomstig toenemend belang van «on demand» tv.Zoals eerder aangegeven, staat dit wetsvoorstel los van de toekomstvisie
op de publieke omroep die het kabinet nog voor de zomer aan het parlement
zal voorleggen. De verwachting dat in de toekomst het belang van «on
demand» tv zal toenemen laat onverlet dat de regering de in het wetsvoorstel
opgenomen bepalingen, waaronder die ten aanzien van raad van bestuur en netcoördinatoren,
noodzakelijk acht voor een op korte termijn optimaal functionerende publieke
omroep.De leden van de ChristenUnie-fractie merken op dat
het kabinet er nadrukkelijk niet voor kiest om een deel van de leden van de
raad van toezicht te benoemen op voordracht van maatschappelijke organisaties.
Zij vragen of daarmee niet tekort wordt gedaan aan het belang dat het kabinet
hecht aan de maatschappelijke verankering van publieke omroep, nu de voorzitters
van de omroepverenigingen zijn verwezen naar het college van omroepen.In de toelichting bij het wetsvoorstel heeft het kabinet uiteen gezet
waarom hij niet gekozen heeft voor benoeming van een deel van de raad van
toezicht op voordracht van maatschappelijke organisaties.Eén van de overwegingen daarbij is, dat de omroepverenigingen zélf
al belangrijke maatschappelijke geledingen vertegenwoordigen. Overigens ziet
het kabinet de vorming van een college van omroepen niet als een miskenning
van de maatschappelijke verankering van publieke omroep, maar als een constructie
die een goede balans tussen uitvoering van toezichtstaken, bestuurlijke verantwoordelijkheid
en professionele operatie mogelijk maakt. Die balans acht het kabinet noodzakelijk
voor een goede uitoefening van de taken van de publieke omroep.De leden van de SGP-fractie erkennen dat de voorgestelde
maatregelen een effectief middel zijn om te komen tot een slagvaardiger organisatie.
Zij vragen in hoeverre de publieke omroep bereid is om deze wijzigingen ook
zonder nadere regelgeving door te voeren. Zij erkennen de noodzaak van een
onafhankelijke wijze van toezicht, maar vinden het niettemin van belang dat
ook in de raad van toezicht een voor de omroepverenigingen acceptabele vertegenwoordiging
wordt verwezenlijkt en niet (alleen) in een apart orgaan dat weliswaar bepaalde
bevoegdheden heeft, maar te allen tijde ondergeschikt blijft aan de beoogde
raad van toezicht.De regering acht de voorgestelde maatregelen noodzakelijk om op korte
termijn te komen tot een betere organisatie en een betere sturing van de publieke
omroep. Het rapport van de visitatiecommissie maakt duidelijk dat de huidige
organisatie en samenwerking van de publieke omroep tekortschiet. Dit vraagt
om wetswijziging, zoals eerder beschreven in de brief van 11 juni 2004
aan de Tweede Kamer (Kamerstukken II, 2003–2004, 29 657, nr. 1)
en besproken in een algemeen overleg op 8 september en 22 september
2004. Een aantal tekortkomingen en belemmeringen voor een optimaal functioneren,
zo is gebleken, direct voort uit het wettelijk vormgegeven organisatiemodel.
Om die weg te nemen is wetswijziging noodzakelijk.In de toelichting bij het wetsvoorstel en ook in het voorafgaande heeft
het kabinet aangegeven op welke gronden hij gekozen heeft voor een onafhankelijke
raad van toezicht, een onafhankelijke raad van bestuur en een college
van omroepen. In de toelichting bij het wetsvoorstel en ook hierboven heeft
het kabinet uiteengezet waarom bij eventuele verschillen van inzicht tussen
raad van bestuur en college van omroepen het laatste woord is aan de raad
van toezicht.4. Positie netcoördinatorenDe leden van de VVD-fractie vragen welke criteria de
netcoördinatoren hanteren bij de evaluatie van programma's. Ook vragen
zij waarom het logisch is dat de leden van de netredactie inspraak hebben
bij het sollicitatieproces van de netcoördinator en waarom ervoor gekozen
is om dat proces wettelijk te verankeren.De netcoördinatoren hebben de opdracht om op de netten te zorgen
voor een totaalaanbod dat in overeenstemming is met de taak van de publieke
omroep. Dat betekent onder meer dat zij in de gaten houden dat de wettelijke
programmavoorschriften worden nageleefd, dat het aanbod overeenkomt met het
netprofiel en dat de programmatische voornemens uit het concessiebeleidsplan
en de meerjarenbegroting worden gerealiseerd. Langs deze lijnen beoordelen
de netcoördinatoren de aangeleverde programma's. Uiteraard is het zaak
dat netcoördinatoren en omroepen zoveel mogelijk duidelijkheid scheppen
over hetgeen men van elkaar verwacht qua programmering. Het opstellen van
netcharters en de verbeterde werkwijze ten aanzien van de programmering op
de netten dragen er toe bij dat vraag en aanbod op de netten beter op elkaar
worden afgestemd.De netcoördinatoren zijn in dienst van de raad van bestuur en worden
door de raad van bestuur benoemd. Het recht op voordracht van de omroepen
vervalt in het wetsvoorstel, zodat de netcoördinatoren onafhankelijk
zijn van de netbespelers. Een sterkere centrale sturing vraagt immers om een
eenduidige positie van de netcoördinatoren. Handhaving van de huidige
positie van de netcoördinator, enerzijds in dienst van en gemachtigde
van de raad van bestuur, anderzijds voorgedragen door de netbespelers, zou
in de gewijzigde organisatie-opzet niet tot verbetering leiden. Niettemin
is het belangrijk dat de omroepen betrokken zijn bij de benoeming van netcoördinatoren,
omdat de leden van de netredactie veel met de netcoördinator samenwerken.
Het is logisch dat zij een belangrijke rol hebben bij het opstellen van het
profiel en bij de werving en selectie. Daarom wordt in de Mediawet vastgelegd
dat netredacties inspraak hebben bij het sollicitatieproces van de netcoördinatoren.De leden van de SP-fractie vragen welke maatregelen
tot nu toe binnen de publieke omroep zijn genomen om doublures in de programmering
tegen te gaan, om concurrentie te voorkomen tussen publieke programma's die
zich richten op dezelfde kijkersgroepen op hetzelfde tijdstip. Zij vragen
of de regering hun mening deelt dat daar nog winst te behalen valt en dat
dit punt meer actie verlangt.Ter voorkoming van dit type problemen is een duidelijke regie in de programmering
noodzakelijk. De raad van bestuur en de omroepen ontwikkelen nieuwe werkwijzen
om een betere onderlinge afstemming op en tussen de publieke netten te bereiken.
Voorbeeld hiervan is de invoering van de «geld-op-schema»-methode.
Daarbij wordt de programmering op de netten in onderlinge afstemming en op
basis van duidelijke indicatoren (zoals time-slots, doelstelling met betrekking
tot kijktijd-aandeel, doelgroepen en genres) ingevuld. Dit levert een flexibele
schema-opbouw en een flexibele budgettoedeling op, die bovendien beter is
afgestemd op de meerjarenplannen en de netcharters.Het kabinet deelt de mening van deze leden dat hier nog winst te behalen
valt en dat dit punt meer actie verlangt. Daarom wil het kabinet de inspanningen van de raad van bestuur en de omroepen om die nieuwe werkwijze
te realiseren wettelijk ondersteunen door middel van dit wetsvoorstel.De leden van de SP-fractie vragen de regering tot welke
verbeteringen verschuivingen in verantwoordelijkheid en bevoegdheden naar
netcoördinatoren tot nu toe hebben geleid. Zij vragen wat de regering
bedoelt met de uitspraak dat het cruciaal is dat programma's worden ingepast
in een herkenbaar en samenhangend programma-aanbod: doelt de regering dan
op content of doelt zij tevens op de programmaschema's? Zij willen weten op
basis van welk onderzoek of welke argumenten de regering tot de conclusie
komt dat een herkenbaar en samenhangend programma-aanbod van cruciaal belang
is. Ook willen deze leden weten hoe dit bezien dient te worden in het toenemende
belang van «on demand tv».Het optreden van de netcoördinatoren is van belang voor een herkenbaar
en samenhangend programma-aanbod op de publieke netten. Een dergelijk aanbod
is cruciaal om de publieke omroep in staat te stellen zijn doelstellingen
in termen van bereik en kijk- en luisteraandeel te realiseren en een rol van
betekenis te blijven spelen in het totale media-aanbod. De vraag van deze
leden of de regering daarbij doelt op content of op programmaschema's suggereert
een tegenstelling tussen deze beide grootheden die in feite niet bestaat:
de programmaschema's zijn een middel om het doel – een herkenbaar en
samenhangend programma-aanbod – te realiseren. Het gaat immers uiteindelijk
om de programma's die de publieke omroep als geheel aanbiedt aan de kijkers
en luisteraars. Uit het feitelijk kijk- en luistergedrag van burgers blijkt
dat men behoefte heeft aan herkenbare netprofielen, zowel bij televisie als
bij radio. Die behoefte komt voort uit het grote aantal televisie- en radiozenders
op de Nederlandse markt: om daaruit een keuze te kunnen maken stelt de kijker/luisteraar
prijs op herkenbaarheid en samenhang in de programmering.Het moge duidelijk zijn dat in de toekomst het belang van «on demand
tv» zal toenemen, maar het blijft van cruciaal belang voor de publieke
omroep om tegemoet te komen aan de wens van het publiek door middel van een
herkenbaar en samenhangend programma-aanbod op de algemene televisie- en radionetten.De leden van de SP-fractie vragen op welke gronden
een netcoördinator een programma kan weigeren en in welk stadium. Zij
vragen of dit kan leiden tot het in de prullenbak verdwijnen van een volledig
geproduceerd programma en of de regering de mening deelt dat zulks onwenselijk
is.Zij merken op dat de regering er voor wil waken dat
de afspraken leiden tot bureaucratisch en strategisch gedrag en zij vragen
de regering concreet aan te geven hoe zij dit zal voorkomen.In de toelichting bij het wetsvoorstel is aangegeven dat het weigeren
van een programma door de netcoördinator in het uiterste geval mogelijk
is, wanneer een omroep zich niet aan de gemaakte afspraken houdt en een programma
levert dat niet past in het gezamenlijk overeengekomen programmaschema. Weigering
van een programma op die gronden is mogelijk, maar niet dan nadat de netcoördinator
zich heeft ingespannen om in dialoog met de omroep tot een oplossing te komen.
Regels voor het weigeren van een programma kunnen opgenomen worden in het
interne coördinatiereglement van de publieke omroep.Om bureaucratisch en strategisch gedrag bij het naleven van de gemaakte
afspraken te voorkomen, dienen die afspraken realistisch, helder, concreet
en meetbaar te zijn. Het moet immers niet blijven steken in papieren afspraken,
maar het moet leiden tot een gevarieerder en aansprekender programma-aanbod
voor de publieke omroep in zijn geheel.De leden van de ChristenUnie-fractie vragen of de «bestelbevoegdheid»
van de netcoördinator betekent dat hij ook bij andere dan de publieke omroepen programma's kan laten maken. Zo ja, ontstaat daardoor niet
een onwenselijke vermenging tussen private en publieke financiering, zo vragen
deze leden.In de toelichting bij het wetsvoorstel heeft het kabinet reeds aangegeven,
dat hij van oordeel is dat met deze «bestelbevoegdheid» terughoudend
moet worden omgegaan. In uiterste gevallen moet de raad van bestuur –
via de netcoördinator – er voor kunnen kiezen om zelf opdrachtgever
van een programma te zijn. In dat geval kan de raad van bestuur de NOS inschakelen,
die dan de verantwoordelijkheid draagt voor de productie en de inhoud van
het programma. Die productie kan al dan niet «buiten de deur»
geschieden, dus door een externe producent. Dat is overigens niets nieuws:
ook nu wordt een aanzienlijk deel van de programma's van de publieke omroep
geproduceerd door externe, onafhankelijke producenten. De Mediawet kent al
geruime tijd de bepaling (artikel 54 Mw) dat ten minste 25 procent van de
televisiezendtijd van de publieke omroep besteed dient te worden aan programmaonderdelen
die door onafhankelijke producenten zijn vervaardigd. Van vermenging tussen
publieke en private financiering is hierbij geen sprake.5. PluriformiteitDe leden van de CDA-fractie vinden de identiteit van
de omroepen als vorm van externe pluriformiteit van fundamenteel belang voor
het publieke bestel. In dit verband herinneren zij aan de aangenomen motie
(29 800 VIII, nr. 90) die in het kader van de OCW-begroting 2005 werd
ingediend. Zij vragen de regering te duiden hoe de strekking en het hart van
de aangenomen motie moet worden geduid in het licht van de passage dat er
sprake is van «vrijheid in gebondenheid».Bij de visie over de toekomst van de publieke omroep gaat het kabinet
ook in op deze motie. Die toekomstvisie van het kabinet verschijnt voor de
zomer en daar loop ik nu niet op vooruit. Wat die «vrijheid in gebondenheid»
van de omroepverenigingen betreft: daarmee bedoelt het kabinet dat de omroepverenigingen
de vrijheid behouden om vanuit hun eigen overtuiging en identiteit programma's
te maken, maar dat het tegelijkertijd cruciaal is om die programma's in te
passen in een samenhangend en herkenbaar programma-aanbod van de landelijke
publieke omroep als geheel. Alleen zo kan de publieke omroep zijn doelstellingen
in termen van bereik en kijk- en luisteraandeel realiseren en een rol van
betekenis blijven spelen in het totale media-aanbod. De «vrijheid in
gebondenheid» wordt ook gevestigd door de wettelijke plicht van omroepen
om binnen de landelijke publieke omroep samen te werken, zowel met de raad
van bestuur als met elkaar. Daaraan kan een omroep zich niet onttrekken. Het
hebben van een erkenning impliceert dat men gebonden is om mee te werken aan
realisering van de taakopdracht van de publieke omroep als geheel.De leden van de PvdA-fractie vragen of de regering
het risico onderkent dat de netcoördinator probeert invloed uit te oefenen
op de inhoud van programma's van de omroepen. Zij vragen of de regering dan
niet de kritiek van de Raad van State onderschrijft dat de maatregelen ten
koste kunnen gaan van de pluriformiteit. Zij vragen of het niet mogelijk is
om met de huidige wettelijke voorschriften te komen tot sterke geprofileerde
netten. Ook vragen deze leden waarom er niet voor gekozen is om de publieke
omroepen en de omroepverenigingen zelf de bestaande vergader- en werkprocessen
te laten verbeteren teneinde slagvaardiger te kunnen besluiten. Waarom is
er niet voor gekozen om de raad van bestuur en de omroepverenigingen netcharters
en prestatieafspraken te laten afsluiten zonder dit nadrukkelijk in de wet
vast te leggen, zo vragen deze leden.Het is niet de bedoeling dat de netcoördinator probeert om invloed
uit te oefenen op de inhoud van de programma's. Op grond van de Mediawet zijn
de omroepen zelf verantwoordelijk voor vorm en inhoud van hun uitzendingen.
De netcoördinator is de uitvoerder van een gemeenschappelijke ambitie,
neergelegd in onder meer het concessiebeleidsplan, de netcharters en de meerjarenbegroting.
Die gezamenlijk vastgestelde en gedragen strategie leidt tot concrete afspraken
over de programmatische inbreng die de omroepinstellingen leveren aan het
aanbod van de landelijke publieke omroep. Daarmee is in goed overleg bepaald
wat programmatisch-inhoudelijk nodig is om tot een goed aanbod op de netten
te komen. Daarbij worden ook de criteria vastgesteld waarmee in voorkomende
gevallen programma's op geschiktheid worden beoordeeld. Overigens zij hier
opgemerkt dat een netcoördinator soms «verrast» wordt door
het besluit van een omroep om een bepaald programma toch niet uit te zenden.
Dat kan lastig zijn voor de programmering en ook daarover zullen dus afspraken
gemaakt moeten worden.Zoals in de toelichting bij het wetsvoorstel en elders in deze nota naar
aanleiding van het verslag meermalen betoogd, gaan de voorstellen in dit wetsvoorstel
niet ten koste van de pluriformiteit van de publieke omroep. Die blijft gewaarborgd
door het totale programma-aanbod van de omroeporganisaties en door de programmatische
autonomie van de omroepen, zoals vastgelegd in artikel 48 Mediawet.In beginsel is het mogelijk om met de huidige wettelijke voorschriften
te komen tot enige verbetering binnen het bestel. Binnen de landelijke publieke
omroep wordt inmiddels gewerkt aan verbetering van de werkprocessen, vooral
ten aanzien van de programmering op de netten. Maar in de praktijk stuit dat
nog wel eens op problemen, mede vanwege de wettelijke inrichting van de besluitvormingsprocedures.Dan is het gewenst de wet aan te passen, zodat deze voldoende duidelijkheid
en ondersteuning biedt. Dat gebeurt door middel van dit wetsvoorstel.De leden van de SP-fractie vragen de regering welke
actie de raad van bestuur tot nu toe ondernomen heeft om bijvoorbeeld de dalende
kijkcijfers tegen te gaan. Ook vragen deze leden een reactie van de regering
op de visie van de Raad van State dat de ingreep beperkende effecten heeft
op de identiteit van de omroepen en mogelijk ten koste gaat van de pluriformiteit
van het bestel.De acties van de netcoördinatoren waren gericht op het (nog) beter
profileren van de drie publieke televisienetten, onder andere door aanpassingen
aan het uitzendschema. Het streven van de publieke omroep is er op gericht
dat minimaal 1 publiek net behoort tot de drie meest bekeken netten en dat
alle 3 publieke netten in de top-7 van de best bekeken netten zitten.Wat de reactie van de regering betreft op de visie van de Raad van State
dat het wetsvoorstel mogelijk ten koste zou kunnen gaan van de pluriformiteit
van het publieke bestel: daarvoor verwijs ik naar het nader rapport, de toelichting
bij het wetsvoorstel alsmede naar antwoord op soortgelijke vragen, die elders
in deze nota naar aanleiding van het verslag zijn gegeven.De leden van de ChristenUnie-fractie merken op dat
de regering aangeeft het cruciaal te vinden dat identiteitgebonden programma's
ingepast worden in een samenhangend en herkenbaar programma-aanbod van de
landelijke publieke omroep als geheel. De leden van deze fractie vragen of
met deze redenering niet feitelijk een hiërarchie wordt aangebracht tussen
het belang van kijkcijfers en het belang van een pluriform aanbod door middel van identiteitsgebonden programma's. Bovendien vragen deze leden
of dit in overeenstemming is met de aangenomen motie 29 800 VIII, nr.
90.De regering meent dat hier geen sprake is van het aanbrengen van een hiërarchie,
maar van een nevenschikking van twee belangrijke principes van de publieke
omroep: het produceren van programma's waarin de identiteit van de diverse
omroepverenigingen tot uitdrukking komt en tegelijkertijd er naar streven
dat de landelijke publieke omroep als geheel zijn doelstellingen, waaronder
die in termen van bereik en kijk- en luisteraandeel, kan realiseren. Het gaat
er immers om dat de publieke omroep een rol van betekenis voor de kijkers
en luisteraars blijft spelen in het totale media-aanbod. De publieke omroep
heeft een veelzijdige opdracht: zowel een groot publiek aanspreken als diverse
en pluriforme deelpublieken bedienen. Herkenbaarheid, breed publiek, pluriformiteit
en diversiteit zijn kwaliteiten die in het totale aanbod tot uitdrukking moeten
komen en die leiden tot een afgewogen programmamix.Wat de opmerking van deze leden over de aangenomen motie betreft, verwijs
ik naar hetgeen daarover hierboven is geantwoord op een soortgelijke vraag
van de leden van de CDA-fractie.De leden van de ChristenUnie-fractie en de leden van
de SGP-fractie zijn van mening dat de regering er onvoldoende in slaagt om
duidelijk te maken waarom het versterken van de onderlinge samenwerking door
middel van de gekozen structuurwijzigingen geen gevolgen heeft voor de pluriformiteit
van het aanbod van de publieke omroep. Zij vragen de regering aan te geven
waarom zij tot die conclusie komt.In de toelichting bij het wetsvoorstel heeft de regering aangegeven dat
het wetsvoorstel de grondslagen van het huidige bestel niet aantast: de omroepinstellingen
houden hun rechten op zendtijd en geld, die hen op grond van de wet zijn toegekend.
Ook houden zij de opdracht om vanuit hun eigen overtuiging en identiteit programma's
te maken. Daarmee is de pluriformiteit van het programma-aanbod van de publieke
omroep veilig gesteld. Het wetsvoorstel wil de werkprocessen binnen de publieke
omroep verhelderen, een gezamenlijke strategie bevorderen en een heldere afbakening
aanbrengen tussen toezicht, bestuur en operationele uitvoering. In de toelichting
bij het wetsvoorstel en ook in het voorafgaande heeft de regering aangegeven
waarom zij deze voorstellen noodzakelijk acht.6. PrestatiecontractDe leden van de PvdA-fractie vragen zich af welke gevolgen
het voor de publieke omroep heeft als hij er niet in slaagt te voldoen aan
de afspraken uit het prestatiecontract. Zij vragen welk voordeel een prestatiecontract
heeft boven het programmavoorschrift in de Mediawet en over welk type prestaties
de regering een contract wil sluiten met de publieke omroep. Zij willen weten
op welke wijze de Kamer betrokken kan worden bij de invulling van het prestatiecontract.
Ook vragen deze leden of de omroepen deze contracten slechts op basis van
vrijwilligheid hoeven af te sluiten. Tenslotte vragen zij of er, gelet op
de inhoudelijke autonomie van de omroepverenigingen, wel sprake is van gelijke
verhoudingen tussen de omroepen en de raad van bestuur als zij moeten onderhandelen
over de inhoud van de prestatiecontracten.De prestatieafspraken worden gemaakt tussen de overheid (in casu de staatssecretaris OCW) en de raad van bestuur en behoeven
de instemming van de raad van toezicht. Basis vormt het Concessiebeleidsplan
waarmee de omroepen hebben ingestemd. Daarmee is het commitment van de omroepinstellingen aan de doelstellingen van de publieke
omroep en aan de daarover gemaakte prestatieafspraken gewaarborgd. De omroepen
zijn immers (mede)verantwoordelijk voor realisatie van die afspraken.
Deze afspraken zijn – vanuit de gebondenheid van omroepen om in onderlinge
samenwerking bij te dragen aan de functievervulling van de publieke omroep
als geheel – niet vrijwillig en evenmin vrijblijvend. Uit de taken en
bevoegdheden van de raad van bestuur volgt dat hij binnen het bestel toeziet
op naleving van de gemaakte afspraken door de gezamenlijke omroepinstellingen.
Ook zonder dat er direct sprake is van sancties vervullen prestatie-afspraken
een belangrijke rol, omdat het zichtbaar en meetbaar maakt waar de publieke
omroep voor staat en de mogelijkheid biedt om concrete verantwoording af te
leggen over de prestaties.De prestatieafspraken vormen een uitwerking van de publieke taak, zoals
opgedragen aan de publieke omroep en verwoord in artikel 13c Mediawet. Zij
vormen, naast de wettelijke taakopdracht van artikel 13c Mw en de wettelijke
regeling van het concessiebeleidsplan, een derde element in de wetgeving.
De prestatieafspraken hebben betrekking op het realiseren van doelstellingen
per jaar en op doelstellingen die over een periode van meer jaren moeten worden
gerealiseerd: bijvoorbeeld de toename van het percentage ondertiteling van
programma's. Afhankelijk van de aard worden prestatieafspraken gemaakt over
te leveren inspanning en/of het te behalen resultaat. De afspraken hebben
in ieder geval betrekking op de volgende elementen: bereik, pluriformiteit,
kwaliteit, herkenbaarheid, integriteit en transparantie.Wat de relatie met de huidige wettelijke programmavoorschriften betreft:
zolang de wettelijke voorschriften bestaan, zal daaraan voldaan moeten worden.
De prestatieafspraken vormen een aanvulling op c.q. een nadere concretisering
van die voorschriften en zijn een concrete vertaling van de ambities uit het
concessiebeleidsplan. De publieke omroep zal jaarlijks rapporteren over de
realisatie van de gemaakte afspraken. Die rapportage zal als bijlage bij de
Mediabegrotingsbrief aan de Kamer worden toegezonden. Op die manier is de
Kamer betrokken bij het systeem van prestatieafspraken met de publieke omroep.De leden van de VVD-fractie vragen of prestatieafspraak
voor programmavoorschrift gaat, wanneer beide knellen. Vormt de hoogte van
de kijkcijfers één van de doelstellingen van de prestatieafspraken,
zo vragen deze leden.Zoals hierboven is aangegeven vormen de prestatieafspraken een aanvulling
op de programmavoorschriften. Er is dus geen sprake van een hiërarchie
tussen beide grootheden, eerder is sprake van een nevenschikking of een nadere
concretisering. De hoogte van de kijkcijfers zal geen onderdeel uitmaken van
de prestatieafspraken; wel zal een afspraak gemaakt worden over het bereik
van de publieke omroep onder de Nederlandse bevolking.De leden van de SP-fractie vragen welke gevolgen er
voor de omroepverenigingen zijn gekoppeld aan het niet nakomen van prestatieafspraken.
Zij vragen of de regering mogelijkheden ziet om dergelijke afspraken te koppelen
aan een promotie- en degradatiesysteem van omroepverenigingen, waarbij niet
presteren leidt tot minder zendtijd.Voor een antwoord op de eerste vraag verwijs ik naar het hierboven gegeven
antwoord op een soortgelijke vraag van de leden van de PvdA-fractie. De regering
vindt het verstandig om de komende jaren ervaring op te doen met het maken
van prestatieafspraken en wil dat niet koppelen aan een promotie- en degradatiesysteem
voor omroepverenigingen. Een dergelijke koppeling zou de kaders van het huidige
bestel overschrijden.De leden van de ChristenUnie-fractie constateren dat
in de Mediawet wordt opgenomen dat het concessiebeleidsplan kwalitatieve en
kwantitatieve doelstellingen bevat voor programma-aanbod en publieksbereik.
Deze leden vragen naar de concrete invulling van de begrippen «kwalitatieve
en kwantitatieve doelstellingen». Zij vragen of dit bijvoorbeeld de kijkcijfers betreft en wat de mogelijke consequenties zijn wanneer
deze doelstellingen niet gehaald worden.Tevens vragen deze leden in hoeverre de opmerkingen
van de visitatiecommissie en het Commissariaat voor de Media over de programmavoorschriften
al zijn meegenomen in de totstandkoming van de in onderhavig wetsvoorstel
voorgestelde systematiek van prestatieafspraken.Die «kwalitatieve en kwantitatieve doelstellingen» in de Mediawet
krijgen een concrete vertaling in de hierboven besproken prestatieafspraken.
Hierboven is, in antwoord op een soortgelijke vraag van de leden van de VVD-fractie,
al aangegeven dat kijkcijfers geen deel zullen uitmaken van die prestatieafspraken.
Voor het antwoord op de vraag wat er gebeurt indien de gemaakte afspraken
niet gehaald worden verwijs ik naar het antwoord op vragen van gelijke strekking
van de leden van de PvdA-fractie.Wat betreft de programmavoorschriften hebben de visitatiecommissie en
het Commissariaat voor de Media gepleit voor vereenvoudiging van de systematiek.
De regering heeft reeds in de brief van 11 juni 2004 aangegeven de systematiek
van de wettelijke programmavoorschriften te willen bezien. Mede in overleg
met het Commissariaat en de publieke omroep is geconcludeerd dat dit het beste
kan geschieden in het kader van de kabinetsvisie voor de lange termijn.7. ProgrammaversterkingsbudgetDe leden van de PvdA-fractie wijzen er op dat in de
huidige wet de Stichting al de mogelijkheid heeft om maximaal 25 procent van
het totale budget in te zetten voor programmaversterking. Waarom moet dat
voortaan altijd 25 procent zijn? Waarom heeft de raad van bestuur niet de
vrijheid om zelf te bepalen of de inzet van de volle 25 procent noodzakelijk
is of dat kan worden volstaan met een lager bedrag? Gaat de overheidsbemoeienis
op dit punt niet te ver, zo vragen deze leden.Tot dusverre werd dit instrument in de praktijk onvoldoende benut. De
afgelopen jaren werd slechts 10 procent van het budget herverdeeld door de
raad van bestuur. Ook was de methodiek van besteding niet optimaal: volgens
een reactie van het Commissariaat voor de Media op het visitatierapport is
de intekenprocedure voor omroepen omslachtig, zijn de criteria om voor het
geld in aanmerking te komen diffuus en worden de effecten onvoldoende geëvalueerd.
Het is duidelijk dat een optimale benutting van dit financiële instrument
van de raad van bestuur nodig is om de gezamenlijke programmatische doelstellingen
op de netten en zenders te realiseren. Ook de visitatiecommissie heeft ervoor
gepleit om het programmaversterkingsbudget de komende jaren maximaal te benutten.
Die aanbeveling heeft het kabinet overgenomen. De hoogte van het programmaversterkingsbudget
dient geen voorwerp van overleg meer te zijn tussen de raad van bestuur en
de omroepen, zoals nu nog het geval is. Daarom wil het kabinet vastleggen
dat het programmaversterkingsbudget 25 procent bedraagt van het budget dat
beschikbaar is voor radio en televisie voor de NPS, de omroepverenigingen,
NOS-rtv en Educom.De inzet van het programmaversterkingsbudget wordt geïntegreerd in
de nieuw ontwikkelde «geld-op-schema»-systematiek. Hierdoor wordt
het budget ten volle benut om te komen tot een optimale invulling van de programmaschema's
op de publieke netten.De leden van de SP-fractie vragen de regering wat er
concreet wordt gedaan om de bezuinigingen niet ten koste te laten gaan van
de programmamakers. Ook vragen zij de regering aan te geven tot welke resultaten
netprofilering en horizontale programmering hebben geleid.Deze leden merken ook op dat de 39f-zendgemachtigden
zich niet hoeven te bewijzen aan de hand van prestaties en bijvoorbeeld leden.
Deelt de regering de mening dat dit voor de toekomst wenselijk is, zo vragen
deze leden.Bij de invulling van de bezuinigingen gaat het erom dat de kwaliteit van
de programmering wordt behouden. De kijkers en luisteraars moeten er zo min
mogelijk van merken. Bezuiniging wordt daarom gezocht door efficiencyverbeteringen
in de gehele organisatie en effectievere samenwerking van omroepen rond programma's.
In het Tussentijds Concessiebeleidsplan (maart 2005) geeft de publieke omroep
aan dat hij een verdere productie-efficiency wil bereiken door interne benchmarking.
Het Commissariaat voor de Media monitort de bezuinigingen. Ik zal de Kamer
in de Mediabegrotingsbrief 2006 nader informeren over dit onderwerp.In de toelichting bij het wetsvoorstel is erop gewezen dat de 39f-zendgemachtigden
(kerkgenootschappen en genootschappen op geestelijke grondslag) een heel specifieke
taak vervullen: zij gebruiken hun zendtijd volledig voor een kerkelijk programma
dan wel een programma op geestelijk terrein. Bovendien is het merendeel van
deze omroepen zeer klein van omvang en is uit een oogpunt van een gezonde
bedrijfsvoering een budgetonzekerheid van 25 procent niet verantwoord. Op
die gronden behouden de 39f-zendgemachtigden hun volledige budget. Wel speelt
het ledental een rol bij de zendtijdtoewijzing aan de 39f-zendgemachtigden.
Hoe met deze categorie zendgemachtigden in de toekomst zal worden omgegaan,
neemt het kabinet mee in zijn visie op de toekomst van de landelijke publieke
omroep. Daar loop ik nu niet op vooruit.De leden van de ChristenUnie-fractie merken op dat
in de Mediawet wordt vastgelegd dat het programmaversterkingsbudget 25 procent
bedraagt van het budget dat beschikbaar is voor radio en televisie voor de
NPS, de omroepverenigingen, NOS-rtv en Educom. Zij vragen of de verhoging
van dit budget mogelijk contraproductief zal kunnen gaan werken voor de samenwerking.In de toelichting bij het wetsvoorstel is uiteengezet op welke wijze het
programmaversterkingsbudget wordt ingezet. Dat gebeurt op basis van programmaschema's,
die worden vastgesteld in de netredacties. Daarmee accorderen de omroepen
de gezamenlijke programmering en budgettering van de netten. De regering verwacht
dat dit systeem juist een stimulans zal zijn voor samenwerking tussen de diverse
zendgemachtigden. Het gaat erom dat de raad van bestuur samen met de omroepinstellingen
het geld optimaal aanwendt om tot een goede totaalprogrammering te komen.II. Artikelsgewijze toelichtingOnderdeel ADe leden van de VVD-fractie spreken de verwachting
uit dat de Wereldomroep zijn nieuwe formele status zal aangrijpen om zo spoedig
mogelijk al zijn met de commercie concurrerende activiteiten te beëindigen.Zoals uit de toelichting op dit onderdeel al blijkt, behoort de Wereldomroep
van oudsher tot de publieke omroep. De taak van de Wereldomroep is in de Mediawet
vastgelegd. Voor zover sprake mocht zijn van «met de commercie concurrerende
activiteiten» dan berust het toezicht daarop bij het Commissariaat voor
de Media. In de Mediabegrotingsbrief-2005 heb ik aangekondigd, dat een eventuele
aanscherping van het nevenactiviteitenregime van de Wereldomroep betrokken
wordt bij de lange termijn visie van het kabinet op de publieke omroep.Onderdeel C, artikel 18aDe leden van de ChristenUnie-fractie vragen of de regering
heeft overwogen de benoeming van de leden van de raad van toezicht te beperken
tot drie jaar, namelijk tot de invoering van het nieuwe omroepstelsel.Bij het wetsvoorstel is uitgegaan van de huidige benoemingstermijn van
de leden van de raad van toezicht. Hoewel zoals eerder gesteld met dit wetsvoorstel
niet wordt beoogd inhoudelijk vooruit te lopen op de visie en wetgeving voor
de lange termijn, brengt het recente Paasakkoord van het kabinet de invoering
van een nieuw stelsel voor de publieke omroep in 2008 concreter in beeld.
In dat licht acht de regering het in lijn met de suggestie van de leden van
de fractie van de ChristenUnie dienstig om de benoemingstermijn op drie jaar
te stellen. Omdat geen zekerheid te geven is of de aangekondigde wetgeving
voor de lange termijn daadwerkelijk volgens het voorziene tijdpad tot stand
zal komen, dient daarbij in een mogelijkheid voor verlenging van de termijn
te worden voorzien. Een daartoe strekkende nota van wijziging zal zo spoedig
mogelijk worden ingediend. In de wetgeving voor de lange termijn kan zonodig
voorzien worden in overgangsbepalingen met betrekking tot de op dat moment
zittende raad van toezicht.Onderdeel RDe leden van de VVD-fractie vragen zich af in hoeverre
er momenteel sprake is van inzet van het reguliere programmabudget voor neventaken.
Welk percentage van het reguliere programmabudget wordt momenteel ingezet
voor neventaken? Waarom maakt de Mediawet onderscheid tussen hoofd- en neventaken
indien dat onderscheid voor de financiering van die taken geen verschil maakt,
zo vragen deze leden.Bij de toekenning van het reguliere budget voor de publieke omroep voor
2005 is er € 22,3 miljoen geoormerkt budget toegekend ten behoeve
van nieuwe media. Dit bedrag is met name bestemd voor internet, een neventaak
van de publieke omroep. Het totale reguliere budget bedraagt € 677,1
miljoen.Er wordt dus vanuit het reguliere budget bijna 3,3 procent ingezet voor
neventaken.Daarnaast wordt er vanuit de eigen bijdrage van omroepen geld bestemd
voor internet, wordt er geld overgeheveld van televisie naar internet en wordt
er vanuit de programmareserve een bijdrage geleverd aan internet. Het gaat
in totaal om € 9,4 miljoen. Wanneer het totaal van de voor neventaken
ingezette middelen wordt afgezet tegen het totale budget van de publieke omroep
in 2005, dan gaat het om 4,2 procent.Het is juist dat het onderscheid tussen hoofd- en neventaken niet relevant
is voor de financiering. De categorie «neventaken» is geïntroduceerd
om de omroepen in staat te stellen de ontwikkeling van met name nieuwe mediadiensten
te bekostigen uit het reguliere programmabudget. Op dat moment (bij gelegenheid
van de Concessiewet in 2000) kon nog niet voorzien worden welke neventaken
zich eventueel tot hoofdtaak zouden kunnen ontwikkelen.Vandaar dat er toen voor gekozen is om deze activiteiten als aparte categorie
te benoemen.De Staatssecretaris van Onderwijs, Cultuur en Wetenschap,M. C. van der Laan 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-29991-6.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl