Wijziging van de Woningwet (milieugrondslag bouwbesluit); Nota n.a.v. het verslag
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-10 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 25823, nr. 5

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum indiening

07-04-1998

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1997-1998

25823 nr. 5

01-04-1998

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamI. ALGEMEEN1. Inhoud van het wetsvoorstel 1.1 Doel van het wetsvoorstel1.2 Technische voorschriften uit het oogpunt van milieu2. Europese regelgeving3. Gevolgen voor gemeentelijk handelen4. Ontheffingsmogelijkheid5. Overige wijzigingen6. Financiële aspecten7. Artikel 52a WoningwetII. ARTIKELEN Artikel 1Ondertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 25823Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 46 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
25 823Wijziging van de woningwet (milieugrondslag bouwbesluit)nr. 5NOTA NAAR AANLEIDING VAN HET VERSLAGOntvangen 1 april 1998 I. ALGEMEENMet belangstelling heb ik kennis genomen van het verslag van 19 maart
1998 van de vaste Commissie voor volkshuisvesting, ruimtelijke ordening en
milieubeheer over het bovengenoemde wetsvoorstel.Uit de uitgebreide reacties van de verschillende fracties leid ik af dat
het opnemen van een milieugrondslag in de Woningwet breed wordt gedragen.
Dit blijkt mede uit het feit dat het merendeel van de vragen de wijze betreft
waarop in de praktijk uitvoering kan worden gegeven aan de in de Woningwet
op te nemen milieugrondslag. Daarnaast constateer ik dat met name de VVD-fractie,
hoewel zij zich positief opstelt ten aanzien van het duurzaam bouwen op zich,
bedenkingen heeft terzake van dit wetsvoorstel.Ik zal bij de beantwoording van de vele vragen ook trachten deze bedenkingen
weg te nemen. 1. Inhoud van het wetsvoorstel 1.1 Doel van het wetsvoorstelAlvorens nader in te gaan op de vragen stel ik het op prijs een aantal
algemene opmerkingen te maken over het doel van dit wetsvoorstel.Het rijksbeleid is er op gericht de milieulasten van bouwen en wonen zoveel
mogelijk te beperken. Sinds de presentatie van het «Plan van Aanpak
Duurzaam Bouwen: investeren in de toekomst» (september 1995) is dit
doel een stuk dichterbij gekomen. Voor de nieuwbouwsector van de woningbouw
is de behoefte aan meer duidelijkheid en eenheid in het definiëren van
duurzaam bouwen inmiddels in belangrijke mate vervuld met de ontwikkeling
van het Nationaal Pakket Duurzaam Bouwen (woningbouw nieuwbouw).In het «Tweede Plan van Aanpak Duurzaam Bouwen» (november
1997) is aangegeven dat de verankering van duurzaam bouwen in de bouwregelgeving,
mede op aandrang van de bouwpraktijk, speerpunt van beleid voor de komende
periode is. De doelstelling van het voorliggende wetsvoorstel is het mogelijk
maken van het op eenduidige en uniforme wijze verankeren van het
bodemniveau van duurzaam bouwen in het Bouwbesluit ten einde achterblijvers
of zogenaamde free-riders tot dat bodemniveau bij te trekken. Met dit wetsvoorstel
wordt de wettelijke basis gelegd voor het opnemen van om milieuvoorschriften
in het Bouwbesluit. Met mijn brief van 19 februari 1998 (Kamerstukken II 1997/98,
24 280, nr. 16) heb ik op verzoek van de kamer inzicht gegeven in de
voorschriften die in aanmerking kunnen komen om in 2000/2001 in het Bouwbesluit
te worden opgenomen. De komende anderhalf jaar zal in overleg met de bouwpartners
en de milieubeweging hieraan nader invulling worden gegeven. Het milieurendement,
de kosten en de uitvoerbaarheid zullen wat mij betreft uiteindelijk bepalend
zijn voor de vraag of en op welke wijze de in mijn brief van 19 februari jl.
opgesomde maatregelen in concrete voorschriften worden omgezet.Het wetsvoorstel biedt derhalve de wettelijke grondslag voor de doorwerking
van duurzaam bouwen in de bouwregelgeving maar bevat zelf niet de materiële
invulling van die DUBO-voorschriften.Die invulling zal in het Bouwbesluit worden gegeven. Gezien het feit dat
het uitwerkingstraject van die materiële DUBO-voorschriften nog zijn
beslag moet krijgen, zal het duidelijk zijn dat het nu dan ook nog niet mogelijk
is om antwoord te geven op de door de VVD-fractie gevraagde kwantitatieve
milieu-effecten. Met de VVD-fractie ben ik van mening dat dergelijke effecten
van grote betekenis zijn voor de vraag om wel of niet tot het stellen van
voorschriften te komen. Zoals opgemerkt wordt in het uitwerkingstraject nadrukkelijk
aandacht aan die effecten besteed. 1.2 Technische voorschriften uit het oogpunt van milieuOmdat de vigerende Woningwet geen wettelijke grondslag voor het opnemen
van milieu-gerelateerde maatregelen in de bouwregelgeving biedt, voorziet
het voorliggende wetsvoorstel in het opnemen van zo'n grondslag. Van de zijde
van de VVD-fractie is de principiële vraag gesteld of regelgeving wel
op zijn plaats is. Op basis van het Tweede Plan van Aanpak Duurzaam Bouwen
constateert zij dat de markt er naar verwachting goed in zal slagen duurzaam
bouwen zonder regelgeving op een hoger niveau te brengen. De leden van de
VVD-fractie vragen zich daarbij af of het sluiten van landelijke convenanten,
zoals het op 19 december 1997 afgesloten DUBO-convenant voor de sociale huursector,
geen alternatief zou kunnen zijn voor regelgeving.Evenals de leden van de VVD-fractie vind ik het verheugend dat duurzaam
bouwen de afgelopen jaren een schaalsprong heeft doorgemaakt en zich daarmee
stevig verankert in de markt. Het is juist dat ook ik verwacht dat in 2000,
dat wil zeggen voor invoering van milieu-eisen in het Bouwbesluit, de toepassing
van DUBO-maatregelen in de nieuwbouw zich verder zal uitbreiden. Ik blijf
dan ook overleg en stimulering, inclusief het eventueel afsluiten van landelijke
convenanten, als effectieve instrumenten zien om de ambities ten aanzien van
duurzaam bouwen te bevorderen. Mijn voornemen om tot regelgeving te komen
doet daar niets aan af. Doel van die regelgeving is namelijk om achterblijvers
tot op bodemniveau bij te trekken. Zoals genoegzaam bekend is het niet mogelijk
om op basis van convenanten met branche-organisaties achterblijvers of free-riders
te binden. Tegelijkertijd ga ik ervan uit dat het feit dat gewerkt wordt aan
regulering een stimulans zal betekenen voor een aantal achterblijvers om een
stap voorwaarts te maken.De leden van de CDA- en VVD-fractie hebben de vraag gesteld of regulering
niet ten koste zal gaan van flexibiliteit en innovaties op de markt.Naar mijn overtuiging zal dit niet het geval zijn. Op de eerste plaats
richt de regelgeving zich op het bodemniveau, terwijl innovaties doorgaans
op een hoger niveau aan de orde zijn. Op de tweede plaats heb
ik bewust gekozen voor de systematiek van het Bouwbesluit, waarbij prestatie-eisen
in plaats van voorgeschreven oplossingen het uitgangspunt zijn. Hiermee wordt
aan de bouwpraktijk de ruimte gelaten zelf oplossingen te kiezen.Door verschillende fracties zijn vragen gesteld terzake van het ambitieniveau
van de uit het Nationaal Pakket op te nemen maatregelen in het Bouwbesluit.In dit verband wil ik er voor de goede orde nogmaals op wijzen dat het
bij de voorliggende wetswijziging uitsluitend gaat om het principe en niet
om het materiële ambitieniveau. Dat ambitieniveau is eerst bij de wijziging
van het Bouwbesluit aan de orde.Conform de toezegging in het Algemeen Overleg over duurzaam bouwen van
22 mei 1997 (Kamerstukken II 1996/97, 24 280, nr. 12) heb ik in mijn
brief van 19 februari 1998 een uitwerkingstraject met betrekking tot de in
het Bouwbesluit op te nemen voorschriften geschetst. Dat uitwerkingstraject
leidt er toe dat in 2000 voorschriften inzake niet-materiaalgebonden maatregelen
en in 2001 voorschriften inzake materiaalgebonden maatregelen in het Bouwbesluit
zullen zijn opgenomen. Het Nationaal Pakket wordt in dat kader gehanteerd
als basis voor de selectie van maatregelen die in het Bouwbesluit zullen worden
opgenomen. De voorselectie van dergelijke maatregelen heeft plaatsgevonden
op basis van een actieve inbreng van de bouwpraktijk en een eerste indruk
van regelbaarheid, beschikbaarheid, kosten en toepasbaarheid van Pakket-maatregelen.
Ten aanzien van niet-materiaalgebonden Pakket-maatregelen zijn zowel vaste
als variabele maatregelen bij de voorselectie betrokken. Ten aanzien van materiaalgebonden
Pakket-maatregelen is uitdrukkelijk gekozen om de uitwerking op basis van
de levenscyclusanalyse (LCA) uit te voeren, waarmee op termijn het onderscheid
vast en variabel niet meer aan de orde is. Ik ga ervan uit dat hiermee de
bezorgdheid van de PvdA- en CDA-fractie over een te eenzijdige fixatie op
vaste maatregelen is weggenomen.Hierbij dient dan wel te worden bedacht dat een deel van de variabele
maatregelen zich nog in een experimentele fase bevindt, waarbij de effectiviteit
van een algemene toepassing nog niet vast staat. Voorts zijn de kosten van
een aantal maatregelen dusdanig hoog, dat ik het niet aanvaardbaar acht dat
ze wettelijk afdwingbaar worden. Niet uit het oog moet worden verloren dat
de meerkosten van duurzaam bouwen uiteindelijk bij de consument terecht komen.
Duurzaam bouwen mag niet iets worden dat slechts is weggelegd voor mensen
met een hoog inkomen, zoals van de zijde van de RPF-fractie terecht is opgemerkt.De in mijn brief van 19 februari jl. genoemde voorselectie zal de komende
periode nader worden uitgewerkt met de overlegpartners uit het Overleg Platform
Bouwregelgeving (OPB) en de milieubeweging. Ik sta uiteraard open voor suggesties
vanuit de kamer om hier andere concrete maatregelen aan toe te voegen.De opmerking van de PvdA-fractie dat voorkomen moet worden dat de verschillende
pijlers van het Bouwbesluit elkaar doorkruisen wordt onderschreven, het uitgangspunt
van het Bouwbesluit is tenslotte dat de verschillende voorschriften elkaar
ondersteunen.Het door de leden van deze fractie geopperde alternatief om de variabele
maatregelen als maatstaf te hanteren voor de regelgeving, met een vrijstellingsmogelijkheid
tot het niveau van de vaste maatregelen, acht ik niet uitvoerbaar. Het zou
een ongewenste doorbreking van de uniformiteit zijn en daarmee tot onduidelijkheid
voor de bouwpraktijk leiden. Bovendien wil ik erop wijzen dat het Nationaal
Pakket niet zo is opgebouwd dat er voor iedere variabele maatregel een vaste
maatregel is aan te wijzen met een lager prestatieniveau. Het alternatief dat gemeenten de mogelijkheid zouden krijgen om DUBO-maatregelen
via de bouwverordening af te dwingen, spreekt mij niet aan. Hiermee zou de
landelijke uniformiteit, welke door de kamer en de partijen in het veld bij
de Evaluatienota herziene Woningwet en Bouwbesluit (Kamerstukken II 1996/97,
25 000 XI, nr. 39) als een groot goed werd beschouwd, ten principale
worden verlaten. Voorts valt niet in te zien waarom een dergelijke doorkruising
van de systematiek wel voor duurzaam bouwen zou moeten gelden, maar bijvoorbeeld
niet voor energiezuinigheid, bruikbaarheid of gezondheid. Ook merk ik op dat
het kabinet met de reactie op het MDW-advies bouwregelgeving van 20 augustus
1997 (Kamerstukken II 1996/97, 24 036, nr. 59) juist gekozen heeft voor
landelijke uniformiteit en dat de bevoegdheid ex artikel 7a om ontheffing
van de voorschriften van het Bouwbesluit te verlenen in voorkomende gevallen
de nodige ruimte biedt.De conclusie van de PvdA- en D66-fractie dat de mogelijkheden voor gemeenten
om bij autonome verordening ex artikel 149 Gemeentewet aanvullende eisen te
stellen beperkt zijn, is op zich juist. De vraag is daarbij overigens ook
wat de maatschappelijke meerwaarde van een ruimere bevoegdheid zou zijn. Uit
de ervaringen zoals vastgesteld in het Tweede Plan van Aanpak Duurzaam Bouwen,
is gebleken dat samenwerking en overleg een goede formule zijn om vooruitgang
te boeken op het terrein van duurzaam bouwen. Aanvullende van bovenaf opgelegde
maatregelen, welke uiteindelijk betaald moeten worden door de woonconsument,
acht ik zeker op langere termijn aanzienlijk minder perspectiefrijk. Dit eens
te meer daar de regeldruk voor de bouw niet onaanzienlijk is. Ik wijs erop
dat binnen de huidige context de bouw naast het Bouwbesluit en de plaatselijke
bouwverordening te maken heeft met de Wet op de Ruimtelijke Ordening, de milieuregelgeving –
zoals de Wet geluidhinder en de Wet Milieubeheer – en de Arboregelgeving.Op de vraag van de PvdA-fractie in hoeverre al duidelijk is welke materialen
op welke wijze zullen worden geregeld in bijvoorbeeld de Wet milieubeheer,
de Wet milieugevaarlijke stoffen en de Warenwet kan ik nog geen concreet antwoord
geven. De primaire verantwoordelijkheid voor deze regelgeving ligt niet bij
mij. In de voortgangsrapportages over het Tweede Plan van Aanpak Duurzaam
Bouwen zal de kamer daarover nader worden geïnformeerd.Gezien de voortdurende ontwikkelingen in de duurzaam-bouwensector alsook
de milieuproblematiek vroegen de leden van zowel de PvdA-fractie als de VVD-fractie
zich af op welke wijze tot voortdurende aanpassing van het Bouwbesluit zal
worden gekomen: zal dit bijvoorbeeld op gezette tijden, na evaluatie, plaatsvinden
of wanneer de ernst van de problematiek casu quo ontwikkelingen in de bouw
daartoe aanleiding geven? In dit verband wil ik opmerken dat de implementatie
van het rijksbeleid inzake duurzaam bouwen, zoals thans neergelegd in het
Tweede Plan van Aanpak Duurzaam Bouwen, en de effecten daarvan via monitoring
periodiek in beeld worden gebracht en dat de kamer via halfjaarlijkse voortgangsrapportages
van de uitkomsten daarvan in kennis wordt gesteld. Op basis van die monitoring
komt periodiek informatie beschikbaar die zo nodig tot aanpassing van beleid
en regelgeving kan leiden. Daarnaast komt zulke informatie ook beschikbaar
door allerlei overleg met bij de bouwpraktijk betrokken partijen zoals dat
plaatsvindt in onder meer het OPB. In aanvulling daarop zal aan de hand van
evaluatie-onderzoek periodiek (bijvoorbeeld drie- of vierjaarlijks) de balans
over het alsdan in het Bouwbesluit opgenomen bodemniveau worden opgemaakt.De hiermee samenhangende vraag van de VVD of een horizonbepaling is overwogen,
kan ik bevestigend beantwoorden; het verdient echter de voorkeur
eventuele aanpassingen van regelgeving af te laten hangen van de resultaten
van de hierboven genoemde evaluatie.De leden van de PvdA-fractie zouden gaarne concreter worden geïnformeerd
over de in de brief van 19 februari 1998 genoemde maatregelen op het terrein
van straling, VOS, asbest en water. Zoals reeds opgemerkt, hebben deze zaken
betrekking op de uitwerking in het Bouwbesluit en niet zo zeer op het voorliggende
wetsvoorstel.Bedoelde maatregelen op het terrein van straling, VOS en asbest zijn mede
door gezondheidsmotieven ingegeven; doel van het opnemen van de betreffende
voorschriften in de bouwregelgeving is het beperken van de concentratie van
die stoffen in ruimten van woningen waar mensen verblijven. Ten aanzien van
straling wil ik allereerst verwijzen naar mijn brief van 19 juni 1997 (kamerstukken
II 1996/1997, 21 483, nr. 21) waarin onder meer de ontwikkeling van een
stralingsprestatienorm is aangekondigd. Het voor de ontwikkeling van die norm
benodigde vooronderzoek is in de fase van afronding. Op basis van de uitkomsten
van dat onderzoek heeft onlangs een workshop met de bouwpraktijk plaatsgevonden
en wordt er gewerkt aan concrete uitwerkingvoorstellen.Ten aanzien van vluchtige organische stoffen (VOS) wordt nog voor de zomer
advies van de Gezondheidsraad om te komen tot bepaling van een maximale grenswaarde
verwacht. Aan de hand van dat advies zal vervolgens een uitwerkingstraject
worden gestart. Ten aanzien van asbest heeft het OPB onlangs positief geadviseerd
over de voorgenomen ministeriële regeling ter beperking van asbestconcentraties
in ruimten. Ten aanzien van waterbesparing is het onderzoek naar de haalbaarheid
van het opnemen van een waterprestatienorm in het Bouwbesluit gereed. Die
norm heeft beperking van het gebruik van huishoudelijk drinkwater in woningen
tot doel. Het uitwerkingstraject voor de juridische-technische operationalisering
van die norm is onlangs gestart. Met uitzondering van de regeling inzake asbest,
die op korte termijn in werking zal treden, is het streven de overige hiervoor
genoemde maatregelen in 2000 zoveel mogelijk als één pakket
in werking te laten treden.De leden van de PvdA-fractie hadden graag een actievere inbreng van mij
om te komen tot een lagere energieprestatie-coëfficiënt (EPC) van
bijvoorbeeld 0,75%. Zij vroegen op korte termijn onderzoek naar de kosten
van zo'n lagere EPC. Tevens vroegen zij naar prestatie-eisen in het kader
van de energieprestatie op lokatie (EPL). In antwoord daarop wil ik eerst
opmerken dat de EPC voor woningen en utiliteitsgebouwen onder het huidige
kabinet in 1995 is ingevoerd, dat de EPC voor woningen op 1 januari 1998 al
is aangescherpt tot 1,2, en dat een aanscherping van de EPC voor utiliteitsgebouwen
in voorbereiding is. Verdere aanscherping van de EPC voor woningen tot 1,0
is per 2000 voorgenomen. Ter voorbereiding hiervan zal wel eerst nader onderzoek
plaatsvinden naar de effecten van het EPC-aanscherpingsbeleid op het daadwerkelijk
energiegebruik alsook naar de kostenconsequenties van de aanscherping in 2000.
Deze onderzoeken worden conform de wens van de PvdA-fractie zo spoedig mogelijk
opgestart.Een nog actievere en ambitieuzere inbreng ten aanzien van energiebesparing
in die korte tijd is vooralsnog niet mogelijk. Een EPC-aanscherping van 1,2
naar 0,75 zal afhankelijk van het woningtype per woning ten minste f 10 000,–
en soms nog veel meer kunnen kosten. Met de leden van de PvdA-fractie ben
ik verder van oordeel dat de EPL een belangrijk instrument kan zijn. In dit
verband wil ik ook verwijzen naar de in voorbereiding zijnde Energiebesparingsnota,
waarin onder meer nader op de ambities ten aanzien van de EPC zal worden ingegaan.In het kader van gesloten ketenbeheer vroegen de leden van de PvdA-fractie
mijn reactie op de stellingname van onder meer de Stichting Natuur
en Milieu (SNM) dat materialen waarvan de mogelijkheden tot hergebruik beperkt
zijn, via het Bouwbesluit uitgefaseerd dienen te worden. Door het –
door de bouwpraktijk met instemming ontvangen – besluit om gebruik te
maken van de LCA zijn aspecten van gesloten ketenbeheer zoals mogelijkheden
tot hergebruik, recycling en dergelijke per definitie in het uitwerkingstraject
betrokken. Dergelijke met grondstofuitputting samenhangende aspecten worden
meegewogen in de LCA-benadering. Naarmate de mogelijkheden tot hergebruik
van een materiaal groter zijn, zal dit een positief effect hebben op de uitkomsten
in het betreffende LCA-compartiment casu quo de LCA-maat. Indien ook de uitkomsten
van andere LCA-compartimenten/-maten minder positief zijn, ligt in de gekozen
systematiek besloten dat dit materiaal daardoor in de praktijk in het algemeen
beperkt toegepast zal gaan worden.Naar aanleiding van de vraag van de D66-fractie of de streefdatum om in
2000 over een geconverteerd bouwbesluit te beschikken realistisch is, wijs
ik op het volgende:De in mijn brief van 19 februari 1998 aangekondigde conversie van het
Bouwbesluit conform het VNG-model is een niet te onderschatten exercitie,
die in goed overleg met de bouwpraktijk moet worden gerealiseerd. Te meer
omdat tezelfdertijd ook andere uitwerkingstrajecten van het Bouwbesluit zoals
afstemming met de ARBO-regelgeving en het duurzaam bouwen aan de orde zijn.
Ten aanzien van het laatste is in de brief van 19 februari 1998 een onderscheid
gemaakt tussen materiaal- en niet-materiaalgebonden maatregelen. Zoals in
genoemde brief is aangegeven, zullen de materiaalgebonden maatregelen niet
voor 2001 kunnen worden ingevoerd. Met de voorgestane uitwerking via de LCA-methode
is bewust gekozen voor een fundamentele aanpak, hetgeen nu eenmaal relatief
veel tijd vergt. Ten aanzien van de andere maatregelen is 2000 een haalbare
streefdatum. Een absolute garantie voor die datum kan de regering uiteraard
nooit geven, aangezien bij de invulling van de regelgeving mede afstemming
moet plaatsvinden met normalisatie-werkzaamheden van het NNI. Bovendien hecht
de regering veel belang aan een goed overleg met de bouwpraktijk, de consumentenorganisaties
en de milieubeweging. Gelet op de grote bereidheid van de bouwpraktijk, georganiseerd
in het OPB, tot constructief overleg gaat de regering ervan uit dat het in
beginsel mogelijk moet kunnen zijn om voor de niet-materiaalgebonden maatregelen
in geconverteerde vorm 2000 te halen.De leden van de RPF-fractie vroegen zich af in hoeverre het voorschrijven
van DUBO-maatregelen tot een verhoging van de woonlasten van vooral de lagere
inkomens zou kunnen leiden.Afhankelijk van technologische ontwikkelingen en de beschikbaarheid van
duurzame produkten op de markt kunnen DUBO-maatregelen kostenconsequenties
met zich brengen. De afweging milieurendement versus kosten zal doorslaggevend
zijn voor de vraag of en in welke vorm maatregelen in het Bouwbesluit worden
opgenomen. In het komende uitwerkingstraject zal die weging, in overleg met
de bouwpraktijk, SNM en de consumentenorganisaties, gemaakt moeten worden.
Zoals hierboven reeds aangegeven in reactie op de vragen van de PvdA- en CDA-fractie
acht de regering het van belang dat duurzaam bouwen niet alleen een zaak wordt
voor de hogere inkomens.Bij de uiteindelijke afweging van maatregelen zullen de woonlasten-effecten
voor de lagere inkomens dan ook een belangrijke rol spelen. Bij de in de brief
van 19 februari 1998 gepresenteerde voorselectie van maatregelen ten behoeve
van het uitwerkingstraject zijn daarom de zeer dure maatregelen bij voorbaat
uitgesloten. Op de vraag van de RPF-fractie naar de mogelijkheden op stedenbouwkundig
gebied merk ik op dat er een Nationaal Pakket Duurzame Stedenbouw in voorbereiding
is. Oogmerk van dit pakket is het inbrengen van de uitgangspunten in de initiatieffase.
Voorts kan ik in dit verband meedelen dat de er onderzoek wordt verricht naar
de mogelijkheden voor een energieprestatie op locatie (EPL).De leden van de PvdA-fractie vroegen zich af hoe voorkomen zal worden
dat bij de beoogde uitbreiding van vergunningsvrije bouwwerken de principes
van duurzaam bouwen worden doorkruist. Op basis van artikel 2 van de Woningwet
is voor elke vorm van bouwen, dus ook vergunningsvrij bouwen, het Bouwbesluit
van toepassing. Op het moment dat DUBO-voorschriften in het Bouwbesluit zijn
opgenomen zullen vergunningsvrije bouwwerken hier dus ook aan moeten voldoen.Op de vraag van de VVD-fractie of zich ten aanzien van de overige aanhoudingsregelingen
van de Woningwet, zoals die met betrekking tot de samenloop tussen de bouwvergunning
en de vergunning krachtens de Wet ziekenhuisvoorzieningen, in de praktijk
knelpunten voordoen kan ik ontkennend antwoorden. Uitgaande van de jurisprudentie
ter zake, doen zich geen juridische knelpunten voor, zoals die zich bij de
samenloop tussen de bouw- en monumentenvergunning wel voordoen. Er is dan
ook geen aanleiding om bij nota van wijziging op dit wetsvoorstel tot oplossing
van knelpunten te komen. Bij de samenloop van de bouwvergunning met de vergunning
krachtens de Wet ziekenhuisvoorzieningen doen zich inhoudelijk in het algemeen
geen knelpunten voor, omdat de Bouwmaatstaven, die het College van Ziekenhuisvoorzieningen
hanteert bij zijn advisering van de Minister van Volksgezondheid, Welzijn
en Sport, zijn afgestemd op de eisen van het Bouwbesluit. Bovendien wordt
in het kader van het voornemen om te komen tot de (ver)bouw van een ziekenhuisvoorziening
overleg gevoerd met de desbetreffende gemeente om onder meer te bezien of
de voorgenomen (ver)bouw planologisch gezien mogelijk is.In dit verband wijs ik nog op het kabinetsstandpunt inzake het MDW-rapport
bouwregelgeving. Daarin is gesteld dat in het kader van de nota Milieu en
Ruimte zal worden teruggekomen op mogelijke integratie dan wel verdergaande
afstemming van vergunningsstelsels. Die mogelijke integratie of verdergaande
afstemmingsregelingen zullen met name moeten zijn gericht op vereenvoudiging
van de desbetreffende vergunningsstelsels, zowel inhoudelijk als procedureel. 2. Europese regelgevingDe leden van de CDA-fractie wilden weten in hoeverre de Europese regelgeving
een hoger ambitieniveau in de weg staat en of in Europees verband aan harmonisatie
ter zake wordt gewerkt.In algemene zin is het goed op te merken dat ten aanzien van duurzaam
bouwen Nederland tot de voorhoede binnen Europa behoort. Bij het ontwikkelen
van nationale bouwregelgeving houdt Nederland uiteraard rekening met de kaders
welke gesteld zijn door zowel het EG-verdrag als de Europese Richtlijn bouwprodukten
(89/106/EEG). Technische voorschriften dienen zoals genoegzaam bekend te worden
genotificeerd, waarbij toetsing plaatsvindt aan de genoemde kaders. Voorschriften
welke hier niet aan voldoen, bijvoorbeeld omdat ze als handelsbelemmerend
of ongemotiveerd discriminerend naar specifieke bouwprodukten worden beschouwd,
mogen niet worden ingevoerd. Het zou bovendien een kwalijke zaak zijn indien
Nederland zijn leidinggevende positie op het terrein van duurzaam bouwen verspeelt
door het stellen van dergelijke voorschriften.Op de vraag van de VVD-fractie waarom de regering Richtlijn 83/189/EEG, de zogenaamde notificatierichtlijn, ontoereikend vindt moet ik dan
ook antwoorden dat hier kennelijk een verkeerde indruk gewekt is.Wellicht ten overvloede merk ik op dat het wetsvoorstel niet een technisch
voorschrift in de zin van de notificatierichtlijn is. Alleen de technische
voorschriften en normen waarvoor dit wetsvoorstel de grondslag biedt moeten
aan de notificatierichtlijn worden getoetst.Ik deel overigens de visie van de VVD-fractie dat het van belang is aansluiting
te houden met internationale ontwikkelingen op dit gebied. Nederland vervult
dan ook een actieve rol binnen Europa om het DUBO-beleid te propageren, hetgeen
tot op heden redelijk succesvol is gebleken. Voor een nadere uiteenzetting
hiervan wil ik kortheidshalve verwijzen naar het Tweede Plan van Aanpak Duurzaam
Bouwen, waarin een uitgebreide paragraaf aan duurzaam bouwen in internationaal
verband is opgenomen. Daarin wordt onder meer verslag gedaan van de uitkomsten
van de Europese bewindsliedenconferentie over duurzaam bouwen, die in september
1997 onder mijn voorzitterschap in Amsterdam heeft plaatsgevonden. In die
conferentie zijn ook de mogelijkheden tot harmonisering aan de orde geweest.
Afgesproken is dat alle (25) landen naar analogie van het Nederlandse Nationale
Pakket nationale maatregelenlijsten over duurzame woningbouw zullen gaan ontwikkelen.
Integrale Europese DUBO-regelgeving ligt niet in het verschiet. Ik merk voorts
nog op dat de EU met de Richtlijn bouwprodukten juist heeft afgezien van het
ontwikkelen van een soort Europees Bouwbesluit. Het is uiteraard zaak dat
bij de ontwikkeling van nationale regelgeving wordt aangesloten bij de kaders
van de Europese regelgeving. Door voort te gaan in de systematiek van prestatie-eisen,
alsook de keuze voor de LCA-benadering, wordt juist optimaal aangesloten bij
de Europese kaders. 3. Gevolgen voor gemeentelijk handelenMeerdere fracties hebben vragen gesteld over de ruimte voor gemeenten
om ten aanzien van duurzaam bouwen een hoger ambitieniveau dan het bodemniveau
van het Bouwbesluit te realiseren. Alvorens op specifieke vragen ter zake
in te gaan, wil ik in dit verband in algemene zin het volgende opmerken.Ook na de wijziging van het Bouwbesluit zullen gemeenten over de voor
een hoger ambitieniveau benodigde ruimte beschikken. Na die wijziging biedt
de bouwregelgeving uitsluitend een ondergrens in de vorm van een bodemniveau
aan DUBO-voorschriften dat bij ieder bouwwerk minimaal moet worden gerealiseerd.
Het staat iedere bij de bouw betrokken partij, waaronder de gemeente, alsdan
vrij om door samenwerking, afspraken en dergelijke een hoger ambitieniveau
na te streven. Die samenwerking en afspraken zullen op basis van gelijkwaardigheid
en vrijwilligheid gestalte moeten krijgen; gemeenten kunnen dat niet dwingend
via aanvullende regelgeving of privaatrechtelijk opleggen. Voor zover bestaande
DUBO-afspraken het bodemniveau van het Bouwbesluit onderschrijden, zullen
zij buiten toepassing moeten blijven en dienen partijen het Bouwbesluit toe
te passen. Bestaande DUBO-afspraken boven dat bodemniveau worden door de wijziging
van het Bouwbesluit niet aangetast. Het blijft uiteraard mogelijk nieuwe afspraken
boven het bodemniveau van het Bouwbesluit te maken.Dit betekent ook dat de vraag van de PvdA-fractie of het juist is dat
woningbouwconvenanten in met name de VINEX-gebieden moeten worden opengebroken
omdat daar is gekozen voor een mix van vaste en variabele maatregelen, in
de praktijk niet aan de orde zal komen.De leden van de VVD-fractie vroegen zich af of SNM niet gelijk heeft wanneer
zij de vrees uitspreekt dat ten gevolge van de voorgenomen regulering in het
Bouwbesluit het mes zal moeten in bestaande lokale afspraken.
Ook de leden van de CDA-fractie wensen in relatie tot artikel 122 van de Woningwet
nadere duidelijkheid op dit punt.Zoals hiervoren reeds aangegeven, verzet de systematiek van de Woningwet
zich niet tegen het maken van afspraken op lokaal niveau, mits het gaat om
vrijwillige afspraken tussen gelijkwaardige partners. Naar verwachting zal
als gevolg van de opname van DUBO-voorschriften in het Bouwbesluit een niet
onbelangrijk deel van de lokale afspraken overbodig worden. Immers, de beoogde
DUBO-voorschriften zijn afgeleid van wat nu reeds gangbaar is in de praktijk.
Daar waar de afspraken op een hoger niveau liggen dan het bodemniveau, blijven
ze echter zonder meer van waarde.Op de vraag van de VVD-fractie hoe zal worden omgegaan met de situatie
dat gemeenten aan de vooravond van de wijziging van het Bouwbesluit afwijkende
afspraken met marktpartijen afdwingt, kan ik het volgende antwoorden. Afhankelijk
van de bij wijziging van het Bouwbesluit op te nemen overgangsbepaling zullen
partijen gebonden zijn aan de oude of aan de nieuwe bepalingen uit het Bouwbesluit.
Alleen afspraken die qua ambitieniveau uitgaan boven het dan geldende Bouwbesluit
blijven in stand. Er van uitgaande dat de afspraken op basis van gelijkwaardigheid
en vrijwilligheid zijn gemaakt, hoeft het op zich geen probleem te zijn dat
met verschillende partijen verschillende afspraken boven het bodemniveau van
het Bouwbesluit zijn gemaakt. Overigens zal er door die overgangsbepaling
ook nooit sprake zijn van vertragingen bij de uitvoering van bouwplannen,
zoals de VVD-fractie zich afvroeg.De leden van de VVD-fractie vroegen zich verder af of het realistisch
is om te verwachten dat marktpartijen naar de rechter zullen stappen indien
gemeenten in strijd met de wet eenzijdig aanvullende of hogere eisen stellen
bij het verlenen van een bouwvergunning.Ik neem aan dat de leden van de VVD-fractie erop willen wijzen dat ondernemers
een afweging zullen maken om wel of niet een juridisch conflict aan te gaan
met een gemeente. Ik ga ervan uit dat dit in de praktijk inderdaad het geval
zal zijn. Overigens ben ik verder van mening dat met het eenduidig en uniform
regelen van DUBO in het Bouwbesluit veel aan duidelijkheid zal worden gewonnen,
waardoor conflicten zich minder snel zullen voordoen.Het stellen van aanvullende bouwtechnische eisen bij gronduitgifte is
op basis van artikel 122 van de Woningwet niet toegestaan. Het toezicht hierop
behoort tot de reguliere handhavingstaak van de Inspectie van de Volkshuisvesting
(IVH). In het inspectieprogramma zal hier nadere aandacht aan worden besteed.
Of ondernemers wel of niet bereid zijn eventuele zaken voor te leggen aan
de rechter casu quo de IVH is uiteraard hun eigen verantwoordelijkheid. De
vraag of deze discussie zal leiden tot vertragingen bij de bouwproduktie staat
op zich los van dit wetsvoorstel. De door de VVD-fractie aangeduide discussies
vinden al op dit moment plaats, het wetsvoorstel zal eerder duidelijkheid
dan onduidelijkheid verschaffen.De VVD-fractie vroeg zich af of DUBO-eisen boven het bodemniveau bijvoorbeeld
zijn toegestaan bij VINEX-locaties, waarbij partijen een gezamenlijke grondbank
in het leven hebben geroepen of in het geval van een gezamenlijke grondexploitatie.
In dergelijke gevallen gelden ook de hiervoor geschetste uitgangspunten van
een bodemniveau in het Bouwbesluit en verdergaande afspraken in convenanten
alleen op basis van vrijwilligheid. Het maakt bij de beoordeling van dergelijke
convenanten niet uit hoeveel grond de gemeente bezit en hoeveel grond de marktpartijen. Op de vraag van de VVD-fractie of er altijd sprake is van een monopoliepositie
van een gemeente indien deze toepassing heeft gegeven aan de Wet voorkeursrecht
gemeenten antwoord ik bevestigend.Ik kan de vraag van de VVD-fractie of de regering onderkent dat het klimaat
waarin belangrijke bouwgemeenten met marktpartijen overeenstemming trachten
te bereiken over meerjarige projectontwikkeling en woningbouw wordt gekenmerkt
door een sfeer waarin wederzijds vertrouwen wordt nagestreefd positief beantwoorden.Ik vrees ook niet voor vertragingen en kostenconsequenties ten gevolge
van aanvullende DUBO-maatregelen die de gemeenten bij convenant wensen te
realiseren. Ik herhaal dat partijen bij het sluiten van convenanten de gelijkwaardigheid
en de vrijwilligheid niet uit het oog moeten verliezen. Het verdient derhalve
de voorkeur om de weg van het convenant te volgen.Hiermee is tevens de vraag van de RPF-fractie of dit wetsvoorstel voldoende
ruimte biedt aan gemeenten om via aanvullend beleid vernieuwingen ten aanzien
van het duurzaam bouwen te kunnen stimuleren, beantwoord.Op de vraag van de CDA- en PvdA-fractie om voorbeelden te noemen van geslaagde
en minder geslaagde convenanten merk ik op dat in principe elk convenant geslaagd
is wanneer het aan het duurzaam bouwen bijdraagt. Ik acht het verder niet
gepast om kwalificaties uit te spreken over op lokaal niveau gemaakte afspraken.
In de bij het Tweede Plan van Aanpak Duurzaam Bouwen gevoegde DUBO-monitor
wordt een overzicht geboden van lokale initiatieven. Eveneens in het bij mijn
brief van 19 februari jl. gevoegde rapport van het RIGO en TNO kunnen voorbeelden
van lokale convenanten worden gevonden. 4. OntheffingsmogelijkheidNaar aanleiding van de door de regering gegeven motivering van het voorgenomen
terughoudende gebruik van de bevoegdheid ex artikel 7a om ontheffing te verlenen
van voorschriften van het Bouwbesluit voor experimenten in afwijking van die
voorschriften stelden de leden van de PvdA-fractie en de leden van de VVD-fractie
de vraag of dit in feite ook niet lokale DUBO-initiatieven zou kunnen frustreren,
die verder gaan dan alleen de vaste maatregelen van het Nationaal Pakket.
Verder vroegen de leden van de PvdA-fractie of de inhoud van de beleidsregels
voor het hanteren van artikel 7a al kan worden aangegeven, op welk tijdstip
deze beleidsregels klaar zijn en met welke met name genoemde organisaties
deze regels worden ontwikkeld. Tevens vroegen de leden van de PvdA-fractie
of concrete voorbeelden kunnen worden genoemd van situaties die in aanmerking
komen voor toepassing van het in artikel 7a bepaalde. Voor alle duidelijkheid
vroegen de leden van de CDA-fractie of met de mogelijkheid om andere voorschriften
te kunnen verbinden aan een bij of krachtens het Bouwbesluit gegeven technisch
voorschrift in feite artikel 7a bedoeld wordt. Zowel de leden van de PvdA-fractie
als de leden van de VVD-fractie vreesden (bureaucratische) procedurele problemen
ten aanzien van een bouwplanprocedure.De in het wetsvoorstel voorgestane invulling van artikel 7a betekent geenszins
dat lokale initiatieven worden doorkruist. Alle succesvolle DUBO-experimenten
zijn tot op heden tot stand gekomen zonder het nu voorgestelde artikel. Dat
bevestigt tevens dat de systematiek van het Bouwbesluit (vrije indeelbaarheid
van woningen; prestatie-eisen; gelijkwaardigheidsbepaling) ruime mogelijkheden
voor innovatie binnen het kader van de bouwregelgeving biedt. Bovendien hebben
partijen ook na het opnemen van een bodemniveau ten aanzien van
duurzaam bouwen in het Bouwbesluit ruimte voor het op vrijwillige basis realiseren
van DUBO-ambities boven dat bodemniveau van het Bouwbesluit. Het voorgestelde
experimenteerartikel is dan ook bedoeld voor exceptionele situaties die niet
te voorzien zijn. Ten aanzien van de uitvoerbaarheid van de in het artikel
gestelde fatale termijnen verwacht ik geen problemen, aangezien die overeenkomen
met het generieke vrijstellingsartikel van de vigerende Woningwet. Door in
overleg met de partijen uit het veld beleidsregels voor de praktijktoepassing
van artikel 7a te ontwikkelen, wordt hierbij een extra waarborg ingebouwd.
Ik ben voornemens de leden van het OPB te verzoeken mee te werken aan het
uitwerken van die beleidsregels, nadat de kamer zich heeft uitgesproken over
het wetsvoorstel. Na consultatie van het OPB kan ook nader inzicht worden
geboden voor welk soort experimenten het artikel mogelijkheden kan bieden.Voor de goede orde merk ik nog op dat bij grootschalige toepassing van
het experimenteerartikel de kans reëel is dat de notificatieprocedure
leidt tot bureaucratisering.De PvdA-fractie wilde graag meer inzicht in de mate waarin het voorgestane
artikel 7a al dan niet spoort met de experimentenwet Stad en milieu. De experimentenwet
Stad en milieu heeft een bredere strekking terwijl het experimenteerartikel
uitsluitend ziet op technische bepalingen terzake van het bouwen. Van eventuele
spanning tussen artikel 7a en de experimentenwet is m.i. geen sprake. 5. Overige wijzigingenDe leden van de D66-fractie waren benieuwd naar de eventuele meerkosten
die de uitbreiding van het begrip «kwaliteitsverklaring» in artikel
1, eerste lid, onder j, oplevert voor de productie van woonwagens.Naar verwachting zal de uitbreiding van het begrip «kwaliteitsverklaring»
niet leiden tot meerkosten van een woonwagen; immers veel woonwagens worden
nu al onder het KOMO-certificaat geleverd. 6. Financiële aspectenDe leden van de VVD-fractie misten in het wetsvoorstel aandacht voor de
financiële doorwerking van het invoeren van duurzaam bouwen in de bouwregelgeving.
Zoals reeds opgemerkt, wordt in het voorliggende wetsvoorstel slechts de hiertoe
vereiste wettelijke grondslag geregeld en nog niet de materiële invulling
van de voorschriften. In het uitwerkingstraject zullen de milieu- en kosteneffecten
worden meegewogen bij het stellen van de grenswaarden. 7. Artikel 52a WoningwetVan deze gelegenheid maak ik op verzoek van de VNG tevens gebruik om bij
nota van wijziging een beperkte correctie aan te brengen in de aanhoudingsregeling
ex artikel 52a van de Woningwet. Door die correctie wordt deze aanhoudingsregeling,
die betrekking heeft op het tegengaan van bouwen op verontreinigde grond,
procedureel beter afgestemd op andere aanhoudingsregelingen in de Woningwet. II. ARTIKELEN Artikel 1De leden van de VVD-fractie deden de suggestie de tekst van artikel 1,
eerste lid, onderdeel j, in het kader van de leesbaarheid te knippen. Ik meen
dat een dergelijke wijziging niet nodig is.De Staatssecretaris van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en
Milieubeheer,D. K. J. Tommel 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-25823-5.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl