Justitiële inrichtingen; Brief minister inzake operationele problemen afstemming vraag naar en aanbod van detentiecapaciteit
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-09 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 24587, nr. 47

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

14-04-2000

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1999-2000

24587 nr. 47

07-04-2000

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamDe planning van de benodigde celcapaciteitVerloop bezetting over de jaren 1997 t/m 2000 (week 13)De huidige situatie in het gevangeniswezenPieken in het gedetineerdenaanbodConclusieOndertekeningBIJLAGE De situatie rond de penitentiaire capaciteit
in 2000AlgemeenCapaciteitsmargesDe 260 werkdagen van een jaar, onderverdeeld naar het
aantal in te sluiten preventief gedetineerdenDe feitelijke situatie in week 13
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 24587Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 67 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
24 587Justitiële Inrichtingennr. 47BRIEF VAN DE MINISTER VAN JUSTITIEAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-GeneraalDen Haag, 7 april 2000Dinsdag jl. heb ik met u gesproken over de actuele verhouding tussen de
beschikbare en de benodigde gevangeniscapaciteit. In het gevoerde debat kwam
verontrusting naar voren over de huidige situatie met betrekking tot de capaciteit
van het gevangeniswezen.Binnen de capaciteit zijn vraag en aanbod thans gemiddeld genomen beter
met elkaar in overeenstemming dan de afgelopen twee decennia. Dit schept nieuwe
dilemma's waarop ik in deze brief nader zal ingaan. In het bijzonder zal ik
daarbij aandacht schenken aan de operationele problematiek bij het in de dagelijkse
praktijk op elkaar afstemmen van vraag naar en aanbod van detentiecapaciteit.De planning van de benodigde celcapaciteitDe binnen het gevangeniswezen benodigde capaciteit om rechterlijke straffen
en maatregelen ten uitvoer te leggen is afhankelijk van factoren waarop Justitie
zowel op de langere als op de kortere termijn maar zeer beperkt invloed heeft,
zoals de ontwikkeling van de criminaliteit en van het rechterlijk straftoemetingsbeleid.Nu er gemiddeld genomen een betere balans is bereikt tussen benodigde
en beschikbare capaciteit dan in de afgelopen decennia het geval is geweest,
komen fluctuaties in het gedetineerdenaanbod tot uitdrukking in nu eens enig
tekort aan celruimte en dan weer een tijdelijk overschot daaraan. Deze wisselingen
kunnen elkaar snel opvolgen. Zij zijn geen gevolg van een inconsistent beleid,
maar van het feit dat de exogene factoren die het gedetineerdenaanbod bepalen,
slechts beperkt beleidsmatig zijn te beïnvloeden. Daarbij moet worden
bedacht dat ook de beschikbaarheid van penitentiaire capaciteit niet van het
ene op het andere moment is bij te stellen. Met name capaciteitsuitbreidingen
vergen een meerjarige voorbereiding.Verloop bezetting over de jaren 1997 t/m 2000 (week 13)Hoe onvermijdelijk ook, zowel tijdelijke tekorten als overschotten aan
capaciteit zijn beide onwenselijk. Een overschot
aan capaciteit impliceert dat dure overheidsvoorzieningen tijdelijk onbenut
blijven. Ik breng hierbij ook de vragen in herinnering die in het najaar van
1998 vanuit uw Kamer zijn gesteld naar aanleiding van de toenmalige leegstand
binnen het gevangeniswezen. Verder wil ik in dit verband wijzen op de substantiële
ombuigingstaakstelling op de begroting van de Dienst Justitiële Inrichtingen
die bij het aantreden van dit kabinet is overeengekomen. Het onbenut laten
van dure gevangeniscapaciteit acht ik tegen die achtergrond niet verantwoord.Daar staat echter tegenover dat een tekort
aan celcapaciteit het risico met zich meebrengt dat justitiabelen moeten worden
heengezonden. Dat verdachten van ernstige misdrijven niet direct kunnen worden
ingesloten of dat veroordeelden hun vrijheidsstraf niet volledig kunnen uitzitten
is evenmin acceptabel. Er is met andere woorden sprake van een dilemma waarvoor
een verstandige oplossing moet worden gevonden. Ik kom daar later op terug,
maar eerst wil ik de actuele stand van zaken geven met betrekking tot de capaciteit
van het gevangeniswezen.De huidige situatie in het gevangeniswezenIn mijn brief van 30 september 1999 heb ik aangegeven dat in de loop van
2000 zonder verdere beleidsmaatregelen een aanzienlijk overschot aan penitentiaire
inrichtingscapaciteit zou ontstaan. Inmiddels is er sprake van een redelijk
evenwicht tussen vraag naar en aanbod van cellencapaciteit. De bijlage bij
deze brief, waarin de situatie in week 13 van dit jaar is gespecificeerd,
spreekt in dit verband voor zichzelf. Dat de vorig jaar nog geprognosticeerde
leegstand binnen zo korte tijd kon verdwijnen is het gevolg van een aantal
maatregelen die ik eveneens in de brief van 30 september 1999 heb aangegeven.
Deze maatregelen waren deels ingegeven door de noodzaak om gevangeniscapaciteit
te transformeren tot jeugdinrichtingsplaatsen, waaraan nog een grote behoefte
bestaat. Verder werden voorbereidingen getroffen om minder bruikbare capaciteit
af te stoten als uitvloeisel van de ombuigingstaakstelling van 115 miljoen
die bij regeerakkoord ten laste van de begroting van de Dienst Justitiële
Inrichtingen is overeengekomen. In de bijlage heb ik meer en detail aangegeven
hoe de huidige evenwichtssituatie binnen het gevangeniswezen werd bereikt.Hoewel de afgelopen periode gemiddeld genomen voldoende capaciteit beschikbaar
was, kon niet worden voorkomen dat veroordeelden in een aantal gevallen versneld
in vrijheid moesten worden gesteld, zoals ik u op 4 april jl., toen ik nog
niet over de exacte informatie beschikte, tijdens het debat met uw Kamer heb
gemeld. Nadere inventarisatie heeft uitgewezen dat dit in 2000 tot nu toe
213 maal heeft plaatsgevonden; gemiddeld vijf dagen voor het eigenlijke ontslag.
De reden hiervan is gelegen in een zeer extreme piek in het aanbod van gedetineerden
in de afgelopen periode. Daarbij wordt overigens de op dit soort extreme situaties
betrekking hebbende richtlijn van het Openbaar Ministerie gevolgd1.Pieken in het gedetineerdenaanbodDe capaciteit van de penitentiaire inrichtingen wordt afgestemd op het
gemiddelde aanbod van de in de afzonderlijke inrichtingen te plaatsen gedetineerden.
Zoals eerder gememoreerd kan dat aanbod echter sterk variëren.Becijferd is dat ca. 3% reserve-capaciteit moet worden aangehouden om
de meeste pieken in het gedetineerdenaanbod te kunnen opvangen.Het continu beschikbaar houden van extra cellen die slechts in beperkte
mate kunnen worden ingezet, leidt echter tot een structurele exploitatielast
van ruim 40 miljoen op jaarbasis. Zoals gezegd acht ik het aanhouden van deze
reserve-capaciteit, die in de loop van een jaar grotendeels onbenut blijft,
onverantwoord2.Het niet aanhouden van een structurele capaciteitsreserve impliceert dat
bij pieken in het gedetineerdenaanbod justitiabelen zouden moeten worden heengezonden.
Heenzendingen van hetzij verdachten van ernstige misdrijven, hetzij veroordeelden
tot een vrijheidsstraf zijn echter evenmin aanvaardbaar. In de brief die ik
uw Kamer 27 mei 1999 heb gezonden over de door mij voorgenomen maatregelen
om de ombuigingstaakstelling t.l.v. de DJI-begroting te realiseren heb ik
daarom een alternatief aangekondigd. Dit alternatief behelst het opvangen
van pieken in het gedetineerdenaanbod door middel van elektronische detentie
«bij de achterdeur». Daarbij worden gedetineerden in de allerlaatste
detentiefase vervroegd uit de inrichting ontslagen en onder elektronisch toezicht
geplaatst. De door de rechter opgelegde vrijheidsstraf wordt dan volledig,
zij het niet in een penitentiaire inrichting ten uitvoer gelegd. Elektronische
detentie kan flexibel worden ingezet, dat wil zeggen uitsluitend als daartoe
vanwege tijdelijke pieken in de druk op de gevangeniscapaciteit, noodzaak
bestaat. Deze maatregel zal echter zeker niet in alle gevallen uitvoerbaar
zijn, bijvoorbeeld omdat het strafrestant te kort is om de noodzakelijke voorbereidingen
te kunnen treffen. Ook is niet uitgesloten dat op enig moment onvoldoende
gedetineerden aanwezig zijn die hiervoor geschikt zijn. De praktijk zal de
komende periode moeten uitwijzen hoeveel gedetineerden in aanmerking komen
voor deze optie.Is het effect van deze maatregel onvoldoende, dan zal waar mogelijk gebruik
worden gemaakt van politiecellen om verdachten kortdurend onder te brengen
in afwachting van hun opname in een huis van bewaring.Desondanks kan niet worden uitgesloten dat het gedetineerdenaanbod incidenteel
zo omvangrijk is dat slechts de keuze rest tussen versneld ontslag van veroordeelden
en heenzending van verdachten «bij de voordeur». In die noodsituatie
geef ik de voorkeur aan het eerste. Ik sluit daarmee aan bij het standpunt
van het vorige kabinet in de beleidsnota In Juiste Verhouding (TK 1995–1996,
24 802, nr. 2)». Ik zal alles in het werk stellen om te voorkomen
dat van deze optie gebruik moet worden gemaakt. Daarom heb ik de Dienst Justitiële
Inrichtingen opdracht gegeven om aanvullende maatregelen te treffen die dat
moeten bewerkstelligen. Daarbij zal de beschikbare capaciteit
zo flexibel mogelijk worden benut. Geheel uitsluiten dat ondanks deze maatregelen
in de toekomst op enig moment gedetineerden zeer korte tijd voor het einde
van hun detentie versneld moeten worden ontslagen, kan ik echter niet. Zoals
gezegd heb ik slechts beperkte invloed op de factoren die fluctuaties in het
gedetineerdenaanbod bepalen.ConclusieHet is van het grootste belang dat wij – nu het gevangeniswezen
gelukkig gemiddeld genomen nog redelijk ruim in het jasje zit – de vraag
onder ogen zien of uw Kamer en ik eenzelfde opvatting hebben over het in dit
opzicht te voeren beleid. Bij het daarover te voeren debat zouden ook de uitkomsten
kunnen worden betrokken van het Masterplan, waarin de Dienst Justitiële
Inrichtingen de herschikkingsmaatregelen heeft uitgewerkt die ik in mijn brief
van 30 september 1999 aan uw Kamer heb aangekondigd. Deze uitkomsten zal ik
u binnenkort doen toekomen. Totdat het ook door mij wenselijk geachte debat
met uw Kamer heeft plaatsgevonden, zal ik door het treffen van tijdelijke
noodvoorzieningen al het mogelijke doen om te voorkomen dat veroordeelden
versneld uit de detentie worden ontslagen. Met inzet van ale beschikbare (personele)
middelen zal waar mogelijk buiten gebruik gestelde capaciteit tijdelijk opnieuw
in gebruik worden genomen. Extreme pieken in de behoefte, die normaliter slechts
enkele dagen duren, zullen zoveel mogelijk worden opgevangen door de bezettingsgraad
van sommige huizen van bewaring tot boven de 100% te verhogen.De Minister van JustitieA. H. KorthalsBIJLAGE De situatie rond de penitentiaire capaciteit
in 2000AlgemeenEr is in het gevangeniswezen op dit moment geen sprake is van een capaciteitstekort,
en er is ook geen capaciteitsoverschot. In de brief die op 30 september 1999
aan de voorzitter van de Tweede kamer is gezonden. werd aangegeven dat voor
het gevangeniswezen een leegstand van 1095 werd verwacht voor het jaar 2000
en een leegstand van 1005 plaatsen in 2001. Voegt men daarbij de eveneens
in die brief opgenomen volume-beperkende maatregelen van resp. 370 en 630
plaatsen dan kan worden gesteld dat voor genoemde jaren een leegstand werd
verwacht van resp. 1465 en 1635 plaatsen.In het vooruitzicht van een geprognosticeerde leegstand van 1465 plaatsen
in het gevangeniswezen in het jaar 2000 en 1635 plaatsen in het jaar 2001
achtte de Minister van Justitie het in het najaar van 1999 niet verantwoord
om de inrichtingscapaciteit van het gevangeniswezen nog verder uit te breiden.
Waar mogelijk werden de nog te realiseren uitbreidingen opgeschort. Daarmee
waren ca. 300 plaatsen gemoeid.Vervolgens werd besloten het gebruik van politiecellen om de structurele
capaciteitsbehoefte af te dekken te verminderen. In de begrotingssterkte was
voorzien dat van 300 politiecellen gebruik gemaakt wordt. Dit aantal werd
teruggebracht naar voorshands 50, mede om daarmee incidentele pieken in het
gedetineerdenaanbod te kunnen opvangen. Gelet op het cellenoverschot en de
te realiseren ombuigingstaakstelling van DJI was het niet verantwoord om uitgaven
te doen voor het structureel gebruik van politiecellen waar het gevangeniswezen
zelf in voldoende mate kon voorzien in de plaatsing van in bewaring gestelde
verdachten.In de derde plaats werd – teneinde personele problematiek zoveel
mogelijk te voorkomen – landelijk een selectieve vacaturestop afgekondigd.
De effecten daarvan hebben gedrukt op de inrichtingen die cf. het Masterplan
worden afgestoten dan wel worden herbestemd. Daarmee waren ca. 240 plaatsen
gemoeid.Tenslotte is gevangeniscapaciteit buiten gebruik gesteld teneinde deze
bouwkundig geschikt te kunnen maken voor een herbestemming als jeugdinrichting.
Het ging hierbij om 130 plaatsen. Deze bouwkundige voorbereidingen als voorschot
op de uitkomsten van het Masterplan waren noodzakelijk om de wachtlijsten
bij de justitiële jeugdinrichtingen te kunnen verminderen.Dat er in de sector justitiële jeugdinrichtingen (nog steeds) een
behoorlijk tekort aan capaciteit is, kan onder andere worden afgeleid uit
de heenzendingen van preventief gehechte jeugdigen en de omvang van de wachtlijsten
van de inrichtingen. Zo zijn vorig jaar in totaal 40 preventief gehechte minderjarigen
heengezonden wegens plaatsgebrek. Behalve heenzendingen was er ook sprake
van een groot aantal ingetrokken plaatsingsverzoeken van in bewaring gestelde
jeugdigen. Zo zijn in de tweede helft van 1999 1482 minderjarigen bij DJI
aangemeld voor plaatsing in een opvanginrichting. Van dit aantal werden er
954 geplaatst in een JJI. Als reden voor het intrekken van het verzoek tot
plaatsing in het kader van de inbewaringstelling van de overige 492 jongeren
werd in de meeste gevallen schorsing van een voorlopige hechtenis aangevoerd.
De stellige indruk bestaat dat (verondersteld) plaatsgebrek in de opvanginrichtingen
voor het parket aanleiding is geweest de preventieve hechtenis te schorsen.
Vergelijken we het actuele aanbod – van de afgelopen 14 dagen –
met de beschikbare capaciteit, dan blijkt dat van het gemiddeld dagelijks
aanbod van 50 preventief gehechte jongeren ongeveer 20% kan worden geplaatst.Het aantal jeugdigen met een civielrechtelijke maatregel dat wacht op
een plaats in een behandelinrichting is in de eerste drie maanden van dit
jaar opgelopen van 66 tot 83, terwijl het aantal wachtende jeugdigen
met een strafrechtelijke maatregel – de zogenaamde PIJ-passanten –
64 bedraagt. Daarnaast is er onvoldoende capaciteit beschikbaar voor crisisopvang:
van de circa 60 plaatsingsverzoeken voor crisisopvang per maand kon in de
afgelopen twee maanden slechts een kwart tot een derde worden gehonoreerd.Met de bovengenoemde stappen is de voor 2000 en 2001 voorziene «harde
leegstand» teruggebracht tot resp. 545 en 745 cellen.De berekeningen van de benodigde capaciteit waren, zoals gezegd, mede
gebaseerd op de effecten van beleidsmaatregelen. Vastgesteld moet worden dat
de meeste effecten van de voor 2000 ingeboekte beleidsmaatregelen1 zich nog niet hebben voorgedaan: het wetsvoorstel taakstraffen
en het wetsvoorstel SOV kunnen nog geen effect hebben. Het bij de penitentiaire
programma's veronderstelde effect is vooralsnog minder groot dan geraamd.
Een en ander leidt ertoe dat de feitelijke behoefte aan cellen per saldo met
305 plaatsen moet worden verhoogd. Hiermee rekening houdend wordt de voor
2000 geprognosticeerde leegstand opnieuw kleiner en bestaat deze uit 240 plaatsen.In het gevangeniswezen verblijven thans ca. 150 TBS-passanten. Met hun
aanwezigheid wordt in de prognoses voor het gevangeniswezen uiteraard geen
rekening gehouden, want in de prognoses dienen zij te drukken op de gewenste
TBS-capaciteit. In de praktijk verblijven zij evenwel in een huis van bewaring.
Houdt men ook met hun aanwezigheid in het gevangeniswezen rekening dan is
er thans een redelijk evenwicht tussen de vraag naar cellen en de beschikbare
capaciteit. Onderstaande tabel vat dat nog eens samen:  Jaar 2000Geprognosticeerde «harde» leegstand1 465 Opschorting uitbreidingen– 300 Vermindering politiecellen– 250Selectieve
vacaturestop– 240 Herbestemming t.b.v. jeugdinrichtingen– 130 Achterblijven effecten beleidsmaatregelen– 305 Aanwezigheid TBS-gestelden in huizen van bewaring– 150 Resteert90CapaciteitsmargesIn de bepaling van de capaciteitsbehoefte wordt tot dusverre rekening
gehouden met een marge van 6,8%, te weten voor:2% onderhoud1,8% differentiatie3,0% piekopvangDe ervaring leert dat normaliter 2% van de capaciteit buiten gebruik is
gesteld op grond van bouwkundige overwegingen. Het kan daarbij gaan om (groot)
onderhoud, renovatie of gebouwelijke aanpassingen die nodig zijn in verband
met een bestemmingswijziging. In bijzondere omstandigheden kan een hoger percentage
van de capaciteit buiten gebruik worden gesteld. Van zulk een situatie was
sprake in 1999, toen het achterblijven van de prognoses kon worden benut ten
behoeve van het versneld uitvoeren van renovaties. Ook in 2000 is meer dan
2% van de capaciteit om bouwkundige redenen buiten gebruik, in het kader van
de opgelegde bezuigingstaakstelling en ook als gevolg van het streven om de
tekorten in de sector justitiële jeugdinrichtingen deels op te heffen
door de inzet van penitentiaire inrichtingen die daartoe gebouwelijk
geschikt gemaakt moeten wordenPersonen die in het kader van een opgelegde vrijheidsstraf of maatregel
in een penitentiaire inrichting moeten verblijven kunnen niet worden ondergebracht
op elke willekeurige plaats die op dat moment vrij is. Er zijn wettelijke
onderscheidingen aangebracht: naar geslacht, naar beveili- gingsniveau, naar
het al dan niet veroordeeld zijn van de betrokken gedetineerde of naar het
al dan niet behoeven van een bijzondere opvang. Continu wordt bezien of de
feitelijke verdeling van de verschillende soorten capaciteit spoort met de
behoefte aan de desbetreffende differentiatie, en periodiek worden de bestemmingen
aangepast. Door de periodieke aanpassingen van het zogenaamde «bestemmingenplan»
wordt gestreefd naar een zo goed mogelijke match tussen vraag naar en aanbod
van plaatsen ten behoeve van de verschillende subcategorieën gedetineerden.
Bij de toedeling van bestemmingen aan inrichtingen is ervoor gekozen om in
ruimere mate te kunnen beschikken over inrichtingen met de status van huis
van bewaring dan over inrichtingen met de status van gevangenis. De capaciteit
van huizen van bewaring kan immers veel flexibeler worden ingezet dan de capaciteit
van gevangenissen: veroordeelden behoren in een gevangenis te worden geplaatst,
maar kunnen ook in een huis van bewaring worden opgenomen; preventief gedetineerden
behoren in een huis van bewaring te worden opgenomen, maar kunnen niet in
een gevangenis worden geplaatst. Een zo flexibel mogelijke inzet van inrichtingscapaciteit
is van groot belang voor een optimale capaciteitsbenutting, met name vanwege
de schommelingen die zich in het aanbod voordoen.Het gegeven van de differentiaties in het gevangeniswezen leidt echter
per definitie tot enige mate van inflexibiliteit. De ervaring leert dat daarvoor
1,8% extra capaciteit benodigd is.De capaciteit van de penitentiaire inrichtingen wordt afgestemd op het
gemiddelde aanbod van de in de afzonderlijke inrichtingen te plaatsen gedetineerden.
Zoals eerder gememoreerd kan dat aanbod echter sterk variëren. Onderstaande
figuur 2 illustreert de grote verschillen in het dagelijks aantal in te sluiten
gedetineerden.De 260 werkdagen van een jaar, onderverdeeld naar het
aantal in te sluiten preventief gedetineerdenDe feitelijke situatie in week 13Dat er thans een redelijk evenwicht bestaat tussen vraag naar en aanbod
van gevangeniscapaciteit, illustreert de situatie in week 13 van dit jaar.
Toen beschikte het gevangeniswezen over een totale capaciteit van ca. 13 0001 plaatsen. Daarvan waren er ruim 600 tijdelijk buiten
gebruik gesteld. Dat is meer dan normaliter het geval is, maar gelet op de
ombuigingstaakstelling en het voornemen een bijdrage te leveren aan de leniging
van tekorten in de jeugdsector noodzakelijk.Op de (bruikbare) plaatsen in de inrichtingen van het gevangeniswezen
verbleven in totaal gemiddeld ca. 12 000 gedetineerden. Er stonden gemiddeld
ca. 400 plaatsen leeg2.Uitgaande van de daarvoor gehanteerde normen beschikte het gevangeniswezen
daarmee over (ruim) voldoende frictiecapaciteit, die nodig is in verband met
het gegeven van de differentiatie.Conclusie is dan ook dat het gevangeniswezen in week 13 beschikte over
voldoende frictiecapaciteit om een gedifferentieerd stelsel te kunnen beheersen3 en sturen in een voor wat betreft het aanbod stabiele
situatie, maar onvoldoende om pieken te kunnen opvangen.XNoot1Zie bijlage 2. (Ter inzage gelegd bij de afdeling Parlementaire Documentatie.)
Deze richtlijn is tot stand gekomen op basis van het door het vorige kabinet
in de beleidsnota In Juiste Verhouding geformuleerde beleid.XNoot2Ter geruststelling zij hier opgemerkt dat de tijdelijke extra capaciteit
van ruim 400 cellen t.b.v. het EK-2000 wel gegarandeerd blijft.XNoot1Op een tweetal onderdelen werd een opwaarts effect verwacht. Het wetsvoorstel
SOV zou naar verwachting 140 plaatsen extra vergen, terwijl het voorgestane
beleid om zeden- en geweldsdelinquenten niet in aanmerking te brengen voor
taakstraffen de vraag naar cellen met 75 zou doen verhogen. Op drie andere
onderdelen werd een neerwaarts effect op de vraag naar cellen verwacht. Het
wetsvoorstel taakstraffen zou naar verwachting de vraag naar cellen met 175
verlagen; de penitentiaire programma's zou de vraag naar traditionele plaatsen
in het gevangeniswezen naar verwachting met 375 doen afnemen en de volume
effecten van de ombuigingsmaatregelen werd verwacht dat deze in 2000 reeds
een besparing van 370 plaatsen zou kunnen opleveren.XNoot1In de ontwerpbegroting 2000 staat een capaciteitscijfer van 13 669
genoemd. Dit is het geraamde aantal cellen ultimo 2000. De stand van de capaciteit
in week 13 is 649 plaatsen lager. Het verschil wordt voor ca. 300 plaatsen
veroorzaakt door de in het ultimocijfer nog begrepen in de loop van 2000 te
realiseren uitbreidingen. Zoals in deze brief toegelicht worden deze uitbreidingen
waar mogelijk stopgezet. Het resterende verschil vloeit voort uit de effecten
van de in het kader van het Masterplan DJI in 2000 te treffen maatregelen
(herbestemming capaciteit GW tot jeugdplaatsen, afstoten en herbestemming
capaciteit binnen GW).XNoot2Bezetting en leegstand waren als volgt verdeeld over de verschillende
bestemmingen:– In Huizen van Bewaring is de bezetting 6 672 plaatsen en
de leegstand 134 plaatsen (= 2,0%). Daarbij moet worden aangetekend dat 97
van deze 134 plaatsen behoorden tot de categorie van speciale opvang (landelijke
afzondering, ziekenhuis, ebi e.d.). In de reguliere huizen van bewaring stonden
gemiddeld 37 plaatsen leeg.– Voor de arrestantencapaciteit geldt een bezetting van 680 plaatsen
en een leegstand van 32 (= 4,7%).– Voor de capaciteit voor vreemdelingen is de bezetting 1 045
plaatsen en de leegstand 103 (= 9,9%).– In gesloten gevangenissen is de bezetting 1 880
plaatsen en de leegstand 46 (= 2,4%).– In niet-gesloten gevangenissen (de halfopen en open inrichtingen)
geldt een bezetting van 1 022 plaatsen en een leegstand van 47 (= 4,6%);– Voor de capaciteit voor vrouwelijke gedetineerden geldt een bezetting
van 687 plaatsen en een leegstand van 27 (= 3,9%).XNoot3Het bestaan van de wachtlijsten waarover in De Telegraaf van 4 april jl.
werd bericht doet hieraan in principe niet af. Deze wachtlijst betreft (350)
personen die (reeds) in de huizen van bewaring verblijven en die na te zijn
veroordeeld aldaar in afwachting zijn van hun overplaatsing naar een gevangenis.
Het betreft hier dus een herverdelingsvraagstuk, en geen schaarstevraagstuk. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-24587-47.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl