Wijziging Burgerlijk Wetboek, Buitengewoon Besluit Arbeidsverhoudingen 1945 e.a. (Flexibiliteit en zekerheid); Nader voorlopig verslag van de vaste commissies voor Justitie en voor Sociale Zaken en Werkgelegenheid
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-10 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 19971998-25263, nr. 132c

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum vergadering

09-04-1998

Eerste Kamer der Staten-Generaal

1997-1998

25263 nr. 132c

08-04-1998

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamAlgemeenArtikelsgewijs Onderdeel C, artikel 628aOnderdeel H, artikel 652, leden 4, 5, 6 en 7Onderdeel M, artikel 668aOnderdeel P, artikel 670bOnderdeel V, artikel 677, lid 1ONDERDEEL AB, artikel 685Onderdeel AD Artikel 691, lid 1, juncto artikel 668a en artikel XXArtikel VI, artikel 16, lid 3 WWArtikel XXIVOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 25263Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 47 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
25 263Wijziging van het Burgerlijk Wetboek, het Buitengewoon Besluit Arbeidsverhoudingen
1945 en van enige andere wetten (Flexibiliteit en zekerheid)nr. 132cNADER VOORLOPIG VERSLAG VAN DE VASTE COMMISSIES VOOR JUSTITIE EN VOOR
SOCIALE ZAKEN EN WERKGELEGENHEID1Vastgesteld: 8 april 1998De memorie van antwoord gaf de leden van de vaste commissies voor Justitie
en voor Sociale Zaken en Werkgelegenheid aanleiding tot het formuleren van
een aantal nadere vragen en opmerkingen. AlgemeenDe leden van de VVD-fractie waren de regering erkentelijk voor
de gegeven antwoorden. In het verlengde van het voorlopig verslag hadden zij
nog enkele vragen en opmerkingen.De leden van de CDA-fractie namen met belangstelling kennis
van de nadere motivering van de bewindslieden tot handhaving van de bestuurlijke
preventieve ontslagtoets. Aanmerkelijk wordt tegemoet gekomen aan de bezwaren
uit de praktijk tegen de RDA-procedure, die een stroomlijning ondergaat. Daartegenover
wordt de ontbindingsprocedure bij de kantonrechter onaantrekkelijker gemaakt.
Dienaangaande waren een aantal vragen gerezen.De leden van de PvdA-fractie hadden met grote belangstelling
kennis genomen van de memorie van antwoord en bijlage. Met het gestelde in
het algemene gedeelte konden zij in hoofdlijnen zeer wel instemmen.Bij de artikelsgewijze toelichting beroept het kabinet zich echter wel
naar hun mening opvallend vaak en soms gemakzuchtig op de ontstaansgeschiedenis
(soms ver in de tijd teruggaand, zoals de verwijzing naar een amendement-Wolffensperger
uit een ingetrokken wetsvoorstel) of op de «bedoeling» van de
wetgever. Die «bedoeling» van de wetgever is uit de voorafgaande
stukken soms nauwelijks te reconstrueren. In enkele gevallen bevat de toelichting
in de memorie van antwoord Eerste Kamer naar hun mening geen «uitlegkunde»,
maar «inlegkunde».Een beroep op ontstaansgeschiedenis of de bedoeling mag naar hun mening
niet te gemakkelijk dienen om gebrekkige formuleringen te rechtvaardigen.
Deze leden bleven vooralsnog van mening dat de wettekst op onderdelen gebrekkig
en suboptimaal geformuleerd is. soms gaat het om kleine Schönheitsfehler,
in enkele gevallen om aanzienlijke gebreken.Gemeen overleg met de Staten-Generaal impliceert naar hun mening dat voortschrijdend
inzicht kon leiden tot een toezegging van het kabinet om gebleken wetstechnische
onduidelijkheden of gebreken te herstellen via novelle of reparatiewetgeving.
En dergelijke expliciete toezegging van kabinetszijde vergemakkelijkt het
juist voor de Eerste Kamer om het wetsvoorstel na ontvangst van de Nadere
memorie van antwoord spoedig plenair te behandelen. Een dergelijke toezegging
kan ook veel van de thans bestaande verwarring en onzekerheid wegnemen en
het draagvlak voor de wet onder arbeidsjuristen vergroten. Deze leden drongen
er daarom met klem bij het kabinet op aan zich in de nadere memorie van antwoord
open op te stellen ten aanzien van gebleken wetstechnische onvolkomenheden.De leden van de fractie van D66 hadden met grote belangstelling
kennis genomen van de beantwoording van de vragen over het wetsvoorstel Flexibiliteit
en Zekerheid. Zij stelden dat zij onverminderd staan achter:1. rechtszekerheid voor werknemers die een zogenoemd flexibele arbeidsovereenkomst
aangaan;2. versoepeling van het ontslagrecht;3. handhaven van een tweewegenstelsel mits niet gekozen wordt voor procedures
waarbij de ene weg (RDA) die kennelijk de duidelijke voorkeur van de regering
heeft steeds minder onderscheid gaat vertonen met de andere weg (ontbinding
door de rechter) welke laatste juist op dit moment de meest flexibele is.De beantwoording en zeker ook het uitgebreide commentaar van Kuip en Verhulp
gaven deze leden dan ook aanleiding tot het stellen van een groot aantal nadere
vragen.De leden van de VVD-fractie merkten op, dat in de beantwoording
van de regering inzake het handhaven van het dubbele ontslagstelsel het vermeende
grote maatschappelijk draagvlak wordt aangevoerd. Daarmee gaat de regering
voorbij aan het gegeven dat het hier een compromis in de Stichting van de
Arbeid betreft. Tegenover een handhaving van de preventieve ontslagtoets stond
een uitbreiding van de dienstbetrekking voor bepaalde tijd. Nu kan enige samenhang
tussen deze onderwerpen niet ontkend worden, dat laat echter onverlet dat
het draagvlak zeer relatief is, zowel bij een deel van de sociale partners
als in de juridische praktijk. Daardoor komt opnieuw de vraag boven, in welke
mate een compromis tussen twee belangengroeperingen gevolgd zou moeten worden.Op blz. 7 van de memorie van antwoord geeft de regering de bedoeling weer
van het gebruik van de kantongerechtsprocedure. Deze uitleg lijkt op gespannen
voet te staan met de tekst van de wet, die immers ruimer geformuleerd is dan
voor arbeidsrelaties die billijkheidshalve onmiddellijk dienen te worden beëindigd.
De regering verliest door deze opmerking uit het oog dat in de praktijk een
werkgever veelal de keuze heeft tussen de beide procedures, met ieder hun
eigen kenmerken. Als zoals door de regering geformuleerd het werkelijk de
bedoeling van de wetgever zou zijn de kantongerechtprocedure alleen voor onmiddellijke
beëindiging te gebruiken, waarom heeft de regering dan geen maatregelen
voorgesteld waarbij de praktijk dichter bij de bedoeling zou komen te liggen?In dit verband zagen de hier aan het woord zijnde leden de ratio niet
van de eis van een reintegratieplan, indien de arbeidsrelatie billijkheidshalve
onmiddellijk dient te worden beëindigd. Tast het extra tijdsverloop dat
met het reintegratieplan gemoeid is, de kern van de kantongerechtsprocedure
niet aan? Dit klemt des te meer, aangezien de kantonrechter niets hoeft te
doen met het dan aanwezige reïntegratieplan.Beschikt de regering over een analyse van de gevallen, de regering noemt
1100, waarbij een ontslagvergunning van de RDA uiteindelijk uitmondt in een
kennelijk onredelijk ontslag. Gaarne wensten deze leden een uiteenzetting.
Bovendien vroegen zij op welke wijze, eventueel via aanvullende regelgeving,
het aantal van 1100 zou kunnen worden geminimaliseerd.De leden van de CDA-fractie hadden, als gezegd, een aantal
vragen over de ontbindingsprocedure bij de kantonrechter.– In de memorie van antwoord (blz. 6) betrekt de regering het «uitgangspunt
dat ontslagzaken, waarin geen noodzaak bestaat voor onmiddellijke beëindiging
van de arbeidsovereenkomst» onderworpen blijft aan de preventieve ontslagtoets.
Nu is het tijdscriterium van gewichtige redenen voor de ontbindingsroute ruimer,
waar de wet voor beëindiging de begrippen: «onverwijld» respectievelijk
«dadelijk of na korte tijd» hanteert. Is het de bedoeling van
de bewindslieden het bestaande wettelijke begrip «gewichtige redenen»
te beperken of moeten zij geacht worden met «onmiddellijk» een
verzamelterm te bedoelen voor zowel «onverwijld», «dadelijk»
of «na korte tijd»? De vraag klemt te meer nu dit woordgebruik
door de bewindslieden wordt herhaald op blz. 7 van de memorie van antwoord,
waar de bewindslieden de ontbindingsprocedure wederom slechts reserveren voor
onmiddellijke beëindiging.– De zojuist gestelde vraag over de nieuwe term «onmiddellijk»
wordt extra relevant als men deze in verband brengt met de voorgestelde bepaling
dat een ontbindingsverzoek met betrekking tot een zieke werknemer vergezeld
moet gaan van een reïntegratieplan, dat (per definitie) zoveel tijd kost
dat niet aan het onmiddellijkheidsvereiste kan worden voldaan. Is dat gevolg
inderdaad de bedoeling van de regering? Hoe moet de praktijk zich dan redden
in al die gevallen waarin de gewichtige redenen niets met de ziekte van doen
hebben, de werknemer zich ziek meldt zodra hij bevroedt dat een ontbindingsverzoek
aanstaande is, kortom in al die gevallen waarin het vragen om een reïntegratieplan
onwaarachtig is, omdat gewichtige redenen nu juist duiden op omstandigheden
waarin van de werkgever in redelijkheid geen reïntegratie kan worden
verwacht?Beziet men voorts dat de regering ziekte opgekomen na indiening van het
verzoek om ontslagvergunning bij de RDA als belemmering voor die procedure
opheft, doch tegelijkertijd ziekte als belemmering voor een onmiddellijke
beëindiging door de kantonrechter introduceert, dan rijst de vraag hoe
zich dit verhoudt tot de zuiverheid van de wetgeving, waar nog bij komt dat
niet goed valt in te zien hoe deze voorstellen zich nog verdragen met het
wettelijk leerstuk van ontbinding wegens gewichtige redenen overeenkomstig
artikel 7:685 BW.– Volgens de voorgestelde nieuwe tekst van artikel 7:685 lid 1 BW
moet de kantonrechter zich vergewissen of er sprake is van een opzegverbod,
terwijl onduidelijk blijft wat de kantonrechter moet doen als hem van zodanig
verbod is gebleken. Dient de wetgever hier niet concreter en dus duidelijker
te zijn, zulks terwille van de praktijk?De leden van de fractie van D66 wezen er op, dat de minister
in de memorie van toelichting bij het onderwerp beëindiging van de arbeidsovereenkomst
toegeeft dat de procedure via de RDA te lang duurt. De leden van deze fractie
hadden ook uit de schriftelijke beantwoording nauwelijks zekerheid gekregen
dat de procedure daadwerkelijk aanzienlijk korter zal worden.
Zij vonden het antwoord van de minister, dat het niet goed mogelijk is om
de RDA-organisatie bij de uitvoering van de ontslagtaak te binden aan een
verplichte termijn, niet overtuigend. De argumenten die gehanteerd worden
gelden mutatis mutandis ook bij de rechter. Waarom is de procedure bij de
RDA zo uitzonderlijk anders dat geen termijn gesteld zou kunnen worden?Het wetsvoorstel gaat uit van gemiddelde behandelingsduur van 5 weken.
Daaraan dient de RDA zich te houden. Alleen bij ziekte zou een max. termijn
van 8 weken kunnen gelden zoals de AWB (die hier ook geldt) als uiterste termijn
voorschrijft. Bij incomplete indiening dient dan ook naar hun mening geen
uitstel te worden verleend maar een afwijzing te worden gegeven.De hier aan het woord zijnde leden vroegen of de minister het met hen
eens is dat de gevraagde duidelijkheid over een termijn ook zonder sancties
van groot belang is, zowel voor werknemer als voor werkgever.De leden van de fractie van D66 hadden met enige verbazing gelezen dat
de regering de procedure via de RDA (preventieve ontslagtoets): «een
belangrijk overheidsinstrument om bij de beoordeling van het ontslagverzoek
nadrukkelijk ook het arbeidsbelang mee te laten wegen en een oneigenlijke
instroom in de sociale zekerheid tegen te gaan.» Even verder: «de
toestemming van de RDA wordt onthouden als de ontslagkeuze van de werkgever
strijdig is met het ontslagbeleid van de overheid».Deze leden vroegen zich af of het via deze stellingname de bedoeling is
duidelijk te maken dat de RDA een niet-onafhankelijke positie heeft, maar
als verlengde arm fungeert van het Ministerie van Sociale Zaken en Werkgelegenheid.Indien deze vraag met ja wordt beantwoord, was hun volgende vraag welke
mate van beleidsvrijheid rest dan nog bij de RDA's? Het is toch niet de bedoeling
dat de RDA poortwachter wordt voor de WW?Voorts wilden deze leden weten hoe de rechtszekerheid van werkgever en
werknemer gewaarborgd is indien de verschillende RDA's de hen nog gelaten
beleidsvrijheid verschillend interpreteren.De bewindslieden mogen zich in casu verheugen in een opvallend ruime belangstelling
van wetgevingswatchers. Of dit als een compliment moet gelden mag, naar de
mening van de leden van de CDA-fractie, worden betwijfeld. Immers
het valt op dat de (kritische) opmerkingen uit de rechtspraktijk al tot een
aanmerkelijk aantal correcties hebben geleid. Zo produceerden Mrs. Verhulp
en Kuip opnieuw een commentaar d.d. 26 maart 1998 en deze leden achtten het
wenselijk dat de bewindslieden ook op dat commentaar reageren voorzover zij
dat al niet deden in antwoord op de vragen als hiervoor namens de CDA-fractie
geformuleerd.Ook de leden van de fractie van de PvdA verwezen naar het schriftelijk
commentaar van mr. E. Verhulp en mr. S.W. Kuip dat zij tijdens het schrijven
van dit nader verslag ontvingen. Een deel van dit schrijven hadden zij nog
verwerkt in dit nader verslag, een ander deel echter niet. Zonder zich te
vereenzelvigen met al het gestelde in dit schrijven, stelden zij een reactie
van de bewindslieden wel op hoge prijs. Zowel de leden van de CDA-fractie
als die van de PvdA-fractie vroegen of de brieven van de Nederlandse Orde
van Advocaten d.d. 16 maart 1998 en van de ABU d.d. 13 maart 1998 het kabinet
nog aanleiding gegeven hebben om de datum van inwerkingtreding iets op te
schuiven.Zij meenden dat na aanvaarding van dit wetsvoorstel er in ieder geval
nog een zekere tijd nodig is voor een intensieve voorlichtingscampagne voor
het brede publiek en voor tussenpersonen (sociaal raadslieden, OR-leden, personeelsfunctionarissen, vakbondskaderleden, etc.). Vooral de regelingen
inzake de ketting van tijdelijke contracten (artikel 668a), de uitzendovereenkomst
(690 en 691), de onderlinge relatie tussen beide en het bijbehorend overgangsrecht
zijn dermate gecompliceerd, dat zelfs de weinige ingevoerden, die het debat
tot dusver gevolgd hebben het spoor bijster raken of van mening verschillen
over de interpretatie van de thans voorliggende wetteksten. Deze leden stelden
hierover dan ook de volgende vragen.Op welke wijze zal het kabinet hierover voorlichting verschaffen?Komt er een uitvoerige voorlichtingsbrochure met praktijkvoorbeelden ter
ruime verspreiding?Is de ministeriële regeling ex artikel 6, derde lid BBA thans gereed?
Kan deze (concept-) ministeriële regeling gevoegd worden bij de nadere
memorie van antwoord aan de Eerste Kamer? Waarom is er een bijzondere regeling
nodig voor de beëindiging door de RDA van arbeidsovereenkomsten voor
onbepaalde tijd met uitzendkrachten? Welke discussie over welke punten wordt
hierover thans gevoerd in de Stichting van de Arbeid? Waarom is het «politiek
draagvlak» hiervoor nog ongewis? (zie brief ABU d.d. 13-3-98)?Ook de leden van de fractie van D66 zouden graag de reactie
van de minister vernemen op punt 74 van de brief van Kuip en Verhulp waarin
zij stellen dat bij de ontslagvergunningsprocedure de ontvangstheorie (ontvangstdatum
door RDA) en bij de ontbindingsprocedure de verzendtheorie (verzenddatum door
werkgever) bepalend is.Deze leden waren het eens met Kuip en Verhulp over punt 77 en volgende
uitmondend in stelling 11 dat de gehanteerde term verzoek moet worden gewijzigd
in verzoekschrift.De leden van de fractie van D66 zouden tenslotte gaarne ook op die punten
en stellingen van Kuip en Verhulp die zij niet impliciet in hun vragen hadden
opgenomen het standpunt van de regering vernemen. Artikelsgewijs Onderdeel C, artikel 628aDe leden van de PvdA-fractie vroegen of voldoende helder is
dat artikel 628a niet alleen arbeidsovereenkomsten met uitgestelde prestatieplicht
betreft, maar ook de zgn. voorovereenkomst/nulurencontract. Kan iedereen met
voorovereenkomst die wordt opgeroepen om in te vallen bij piek of ziekte en
aan die oproep gehoor geeft zich beroepen op artikel 628a, indien bij de oproep
het aantal uren arbeid nog niet duidelijk is, of is het antwoord op deze vraag
mede afhankelijk van nadere vragen zoals: moet er aan de oproep gehoor gegeven
worden, is vervanging door een ander mogelijk? etc. Onderdeel H, artikel 652, leden 4, 5, 6 en 7De thans voorgestelde wettekst bevat de volgende mededelingen: van de
leden 4 (onderverdeeld in a en b) en 5 kan worden afgeweken bij CAO (zie lid
6). Een volgens lid 6 toegestane afwijking bij CAO van lid 4b is echter volgens
lid 7 (oud: lid 2) nietig.De leden van de PvdA-fractie concludeerden dat lid 6 hooguit
afwijking bij CAO kan toestaan van lid 4a en lid 5.Voor hun overige kritiek op de formulering van lid 6 verwezen zij naar
hun commentaar verderop bij artikel 668a, lid 5. Onderdeel M, artikel 668aDe leden van de PvdA-fractie bleven van mening dat artikel
668a onduidelijk geformuleerd is en niet of onvoldoende elders gecreëerde
lacunes (het schrappen van 673, lid 1b, en 668, lid 3) dicht. Puntsgewijs
stelden zij vijf nadere vragen over of samenhangend met artikel 668a.Ten eerste stelden deze leden aan de orde artikel 668a lid 1.In een brief d.d. 19 maart 1998 aan het ministerie van Sociale Zaken en
Werkgelegenheid wijst de FNV erop dat de redactie van 668a lid 1 en het gestelde
in de memorie van antwoord Eerste Kamer niet in overeenstemming is met de
oorspronkelijke bedoeling. De leden van de PvdA-fractie vroegen om een uitvoerige
reactie op deze brief en op de door de FNV gesuggereerde verbeterde tekst.
Wat is het verschil in reikwijdte van de door het kabinet voorgestelde tekst
en de door de FNV voorgestelde tekstreparatie?Ten tweede vroegen zij of de lacune als het gevolg van het schrappen van
artikel 673, lid 1b, geheel wordt opgevuld door 668a, leden 2 en 4. Artikel
673, lid 1b regelt dat voor de berekening van de opzegtermijn arbeidsovereenkomsten
geacht worden eenzelfde, niet onderbroken arbeidsovereenkomst te vormen «indien
de werknemer achtereenvolgens in dienst is geweest bij verschillende werkgevers,
die redelijkerwijs geacht moeten worden ten aanzien van de verrichte arbeid
elkaars opvolger te zijn».Voorgesteld wordt artikel 673, lid 1b, te schrappen. Omstreden is of de
daardoor gecreëerde lacune geheel opgevuld wordt door 668a, leden 2 en
4. De memorie van antwoord Eerste Kamer stelt van wel.Artikel 668a is een lex specialis van artikel 668 (Memorie van antwoord
Eerste Kamer). Artikel 668 op zijn beurt is – zo veronderstelden de
leden van de PvdA-fractie – een lex specialis op artikel 667. Het complex
667, 668 en 668a regelt het einde van de arbeidsovereenkomst van tijdelijke
contracten als volgt: Artikel 667 (hoofdregel), artikel 668 (voortgezette
tijdelijke arbeidsovereenkomst) en artikel 668a (ketting van tijdelijke contracten).
Kan uit artikel 668a afgeleid worden de berekening van de opzegtermijn van
een arbeidsovereenkomst voor onbepaalde termijn, die wordt voortgezet
of overgenomen door de opvolgende werkgever (de veronderstelde lacune na schrapping
van artikel 673, lid 1b)?De memorie van antwoord Eerste Kamer beantwoordt deze vraag positief via
waarlijk hersenverzwikkende gedachtensprongen.Allereerst wordt verwezen naar artikel 668a, lid 4, dat de opzegtermijn
regelt bij een ketting van tijdelijke contracten (verwijzing naar artikel
668a, lid 1, onder a en b). Daarna wijst de memorie van antwoord bij het antwoord
op deze vraag ook nog naar artikel 668a, lid 2, dat op zijn beurt verwijst
naar artikel 668a, lid 1 (de ketting van tijdelijke contracten). De welwillende
lezer zal menen dat lid 2 een antidraaideurbepaling bevat t.o.v. de ketting
van tijdelijke contracten (lid 1 is van overeenkomstige toepassing..»).Daarna volgt in de memorie van antwoord Eerste Kamer een duizelingwekkende
gedachtensprong: lid 2 spreekt slechts over arbeidsovereenkomsten en differentieert
niet tussen arbeidsovereenkomsten voor bepaalde en onbepaalde tijd. Ondanks
de context (de artikelen 667, 668 en 668a handelen over het einde van de arbeidsovereenkomst
voor bepaalde tijd) en ondanks de verwijzing naar lid 1 moet de lezer maar
begrijpen dat de antidraaideurbepaling van lid 2 een grotere reikwijdte heeft
dan de ketting van tijdelijke contracten en dat «bijgevolg» lid
4 (dat wel verwijst naar lid 1, maar niet naar lid 2) tevens de opzegtermijn
regelt van een arbeidsovereenkomst voor onbepaalde tijd die wordt overgenomen/voortgezet
door een opvolgende werkgever. Indien dit allemaal bedoeld wordt, dient dit
naar de mening van de hier aan het woord zijnde leden, expliciet
vermeld te worden in artikel 668a, leden 2 en 4 (of elders).Ten derde vroegen de leden van de PvdA-fractie of de Ragetlieregel nog
geldt. In de memorie van antwoord Eerste Kamer is geschreven: «De regering
gaat ervan uit, dat de Ragetlie-regel in de praktijk in geval van misbruik
toepassing zal blijven vinden». Waarop baseert de regering deze verwachting?
De Hoge Raad baseerde het Ragetlie-arrest op artikel 668, lid 3, welk artikellid
in dit wetsvoorstel geschrapt wordt.Bovendien stelt de Nota naar aanleiding van het Verslag Tweede Kamer dat
het de bedoeling is dat een arbeidsovereenkomst voor onbepaalde tijd die wordt
opgevolgd door een arbeidsovereenkomst voor bepaalde tijd wordt meegeteld
in de keten van lid 1 (Kamerstukken II, 1996/97, 25 263, nr. 6, blz.
11). (In artikel 668a, lid 1, konden deze leden deze bedoeling overigens niet
lezen.) De leden van de PvdA-fractie legden de volgende casuspositie aan het
kabinet voor:a) Henk heeft een arbeidsovereenkomst voor onbepaalde tijd vanaf 1 februari
1998 die op reguliere wijze door opzegging eindigt op 31 december 1998.Op 15 januari 1999 krijgt zijn ex-werkgever onverwacht een omvangrijke
order. Hij kan de kennis en expertise van Henk goed gebruiken en biedt hem
een arbeidsovereenkomst voor bepaalde tijd aan tot 1-1-2000. Eindigt deze
arbeidsovereenkomst van rechtswege of is opzegging vereist?b) Die arbeidsoverenkomst voor bepaalde tijd wordt echter aansluitend
voortgezet, tot 1-1-2001.Eindigt deze arbeidsovereenkomst van rechtswege of is opzegging vereist?c) Ook de tweede arbeidsovereenkomst voor bepaalde tijd wordt aansluitend
voortgezet en wel tot 1-4-2001.Eindigt deze laatste arbeidsovereenkomst van rechtswege of is opzegging
vereist?De leden van de CDA-fractie vroegen eveneens hoe de Ragetlie-regel
nog moet worden verstaan gelet op de tekst van artikel 668a, leden 1 en 2.
Als arbeidsovereenkomsten voor onbepaalde tijd meegeteld dienen te worden
in de keten van lid 1 (nr. 6, blz. 11), Kamerstukken II 1996/97 en aldus onder
artikel 7–668 a worden gebracht, dan wordt de Ragetlie-regel ingeperkt
indien de grenzen van artikel 668a niet worden overschreden, tenzij (toch
nog) van misbruik blijkt. Maar waaruit moet zodanig misbruik dan bestaan?Zonder nadere uitleg is de bedoeling van de wetgever niet goed te volgen,
nog los van de uiteindelijk te beoordelen vraag of deze wetstekst met nadere
uitleg de toets van behoorlijke wetgeving kan doorstaan. Deze leden vroegen
de bewindslieden om een nadere, duidelijkere uiteenzetting.Ook de leden van de fractie van D66 memoreerden de Ragetlie-regel.
Zij stelden de vraag hoe moet worden omgegaan met een arbeidsovereenkomst
die is aangegaan voor onbepaalde tijd die wordt gevolgd door een arbeidsovereenkomst
voor bepaalde tijd.Zij vroegen of de minister het eens is met de conclusie van Kuip en Verhulp
uit 1.8 dat het standpunt van de bewindslieden van de rechter vraagt een beslissing
te nemen die duidelijk in strijd is met de tekst van de alsdan net ingevoerde
wet, en dat de tekst van artikel 7:668 ABW derhalve dient te worden aangepast. Het vierde punt van de leden van de PvdA-fractie betrof artikel
668a in combinatie met artikel XIX, lid 2.In de memorie van antwoord Eerste Kamer wordt gesteld: «Met deze
overgangsbepaling wordt voorkomen dat de ontslagbescherming die in een bepaalde
relatie al bestond door alleen de inwerkingtreding van het nieuwe recht, verloren
zou gaan».De leden van de PvdA-fractie concludeerden dat dit slechts ten dele het geval is, nl. voor de voortzetting van het bepaald contract, aangevangen
voor de datum van inwerkingtreding van het wetsvoorstel en daarna doorlopend.
Een eventuele volgende tweede stilzwijgende verlenging eindigt van rechtswege
(in tegenstelling tot het oude recht dat opzegging eist). In de memorie van
antwoord Eerste Kamer is vermeld: «Na inwerkingtreding van de wet kunnen
partijen, met kennis van de rechtsgevolgen van het nieuwe recht, weloverwogen
besluiten of zij de arbeidsovereenkomst willen voortzetten of niet».
Dit geldt de facto vooral voor de werkgever, maar niet of nauwelijks voor
de werknemer. Gesteld dat de werkgever een nieuwe voortzetting aanbiedt, voor
welke periode dan ook, dan moet de werknemer dit accepteren, op straffe van
verlies van WW-recht. De bestaande ontslagbescherming (opzegging vereist,
eventuele opzegverboden, opzegtermijn) vervalt bij een tweede verlenging na
invoering van dit wetsvoorstel, zo meenden de leden van de PvdA-fractie te
moeten concluderen.De indieners van amendement 36 (Bakker/van Nieuwenhoven) schreven in hun
toelichting o.a.: «Daarnaast is evenwel voorkomen dat rechtsbescherming
die al bestond in een zeker contract volgens geldend recht vóór
inwerkingtreding van de wet, verloren zou gaan».Moet nu geconcludeerd worden dat de ambitie van de indieners van dit amendement
in de wettekst niet (geheel) waargemaakt wordt?De leden van de PvdA-fractie vroegen voorts om een reactie op de brief
van FNV en VNO/NCW d.d. 27 maart 1998. Zij vroegen om de beantwoording van
deze ingewikkelde vragen te illustreren met uitgewerkte casusposities.Ook de leden van de CDA-fractie wensten een reactie op genoemde
brieven.De leden van de fractie van D66 stelden eveneens het overgangsrecht
ingevolge artikel XIX ten aanzien van artikel 7.668a BW aan de orde. Zij verwezen
hierbij naar de brief van Kuip en Verhulp van 27 maart 1998, waarin na enige
toelichting wordt gesteld dat het overgangsrecht twee ongewenste mogelijkheden
schept: In III-15, de mogelijkheid om van werknemers met een voortgezet tijdelijk
dienstverband zonder opzegging af te komen,En in III-17, de mogelijkheid voor een werkgever zich te ontdoen van werknemers
in voortgezette tijdelijke dienst.Deze leden vroegen of de bewindslieden stelling 3 onderschrijven dat de
verslechtering van de positie van werknemers nu werkzaam op grond van een
zogenaamd tijdelijk dienstverband dient te worden verbeterd door middel van
wetswijziging.De vijfde vraag van de leden van de PvdA-fractie betreft artikel
668a, lid 5.Dit artikellid bevat de formulering: van genoemde artikelleden «kan
slechts ten nadele van de werknemer worden afgeweken bij collectieve arbeidsovereenkomst
of». Bedoeld zal zijn: slechts bij CAO kan ten nadele van
de werknemer worden afgeweken.Volgens de leden van de PvdA-fractie staat er echter: bij CAO kan slechts ten nadele (dus niet ten voordele) van de werknemer worden afgeweken.
Indien het beperkende woord «slechts» op de CAO slaat, dient het
huns inziens direct vóór CAO geplaatst te worden.Dezelfde (foutieve) formulering troffen zij ook aan in artikel 672, lid
7, en 691, lid 7 en 652, lid 6.Zij verzochten om een herformulering van genoemde artikelleden. Onderdeel P, artikel 670bTerecht kan een werknemer niet worden ontslagen wanneer hij ziek is. In
artikel 670B ontbreekt een definitie van het begrip «is ontvangen door
de RDA». Daardoor kan onduidelijkheid ontstaan. Juist de laatste tijd
is gebleken dat er werknemers zijn die de toevlucht nemen tot zich ziek melden
om dreigend ontslag te voorkomen. Naar de mening van de leden van de D66-fractie is het noodzakelijk om dit oneigenlijk gebruik te voorkomen.
De beantwoording dat de RDA na ontvangst van een ontslagaanvraag zowel de
werknemer als de werkgever hiervan schriftelijk een bericht stuurt is geen
afdoende antwoord op de door deze leden gestelde vragen. Het tijdstip waarop
deze berichtgeving plaatsvindt, achtten zij juist uitermate van belang.Kennelijk is de minister het met hen eens dat dit oneigenlijk ziek melden
om ontslag te voorkomen kan toenemen wanneer een ontvangstbevestiging enige
dagen op zich laat wachten en de werknemer te weten kan komen dat een aanvraag
tot ontslag onderweg is. Deze leden stelden hieromtrent de volgende vragen.Moet de mogelijkheid niet worden uitgesloten dat de tijd tussen de daadwerkelijke
ontvangst en de datum waarop wordt gesteld dat de ontslagaanvraag is ontvangen
binnen het bureau van de RDA zullen divergeren?Is de minister het met de aan het woord zijnde leden eens dat dit onwenselijk
is?Wat dient te gebeuren als de dag van ontvangst en de dag van ziekmelding
op de zelfde dag valt maar op verschillende tijdstippen?Verdient het derhalve toch geen aanbeveling nu door de toename van electronische,
snelle verzendmiddelen (E-mail, Fax) de tijd tussen verzenden en ontvangen
tot enkele minuten is gereduceerd, de RDA te verplichten per omgaande met
een ontvangstbevestiging met aanduiding van het tijdstip van ontvangst te
reageren? Onderdeel V, artikel 677, lid 1In de memorie van antwoord Eerste Kamer wordt onderscheid gemaakt tussen
wat er strikt genomen taalkundig staat en wat er bedoeld is. De leden van
de fractie van PvdA misten echter een toezegging van het kabinet
om bij de eerstvolgende gelegenheid de wettekst in overeenstemming te brengen
met de bedoeling van de wetgever. Het was hun overigens opgevallen dat de
bestaande tekst wel een ondubbelzinnige formulering bevat. ONDERDEEL AB, artikel 685– eerste volzin.De leden van de PvdA-fractie bleven van mening dat de positie
van het OR-lid, vergeleken met artikel 21, lid 5, WOR, hier veel zwakker wordt
geformuleerd. De duidelijke norm van artikel 21, lid 5, WOR valt niet te lezen
in de vage formulering «zich ervan vergewissen of». Indien geen
materiële wijziging is beoogd, zoals de memorie van antwoord Eerste Kamer
stelt, waarom is de formulering van artikel 21, lid 5, dan niet overgenomen
in artikel 685?In algemene zin merkten de leden van de PvdA-fractie op dat de formulering
«zich ervan vergewissen of» (indien deze formulering al goed Nederlands
is) hun rijkelijk vaag in de oren klinkt. Waarom wordt niet de volgende formulering voorgesteld:«De kantonrechter kan het verzoek slechts inwilligen indien hij
zich ervan heeft vergewist dat het verzoek geen verband
houdt met het bestaan van een opzegverbod?»– tweede volzinDe leden van de PvdA-fractie stelden voorop dat zij de eis om het ontbindingsverzoek
betreffende een zieke werknemer te laten vergezellen van een door het Lisv
getoetst reïntegratieplan een sympathieke en in beginsel wenselijke eis
vonden.Een groot deel van de aangevoerde bezwaren is in de memorie van antwoord
Eerste Kamer en de Bijlage erbij naar hun mening overtuigend weerlegd.Niettemin waren zij vooralsnog van mening dat de absoluutheid van deze
eis (op straffe van niet-ontvankelijk verklaring van het ontbindingsverzoek)
soms tot grote problemen kan leiden.Zij dachten hierbij aan een voorwaardelijk ontbindingsverzoek wegens een
gewichtige reden. Indien er sprake is geweest van ontslag op staande voet
wegens dringende reden, die achteraf door de werknemer wordt betwist, kan
zich de situatie voordoen dat de werkgever niet eens op de hoogte is van de
ziekte van zijn (ex-?)werknemer. Een tweede complicatie doet zich voor indien
de werkgever een ontbindingsverzoek indient, terwijl er tussen werkgever en
werknemer twist bestaat over de vraag of de werknemer ziek is. In dat geval
dreigen er twee procedures door elkaar te gaan lopen.Deze leden vroegen hoe die twee procedures zich tot elkaar verhouden en
welk tijdschema er naar verwachting in een dergelijke situatie is.De leden van de PvdA-fractie hadden voorts met enige verbazing gekeken
naar de volgende passage in de memorie van antwoord Eerste Kamer: «De
UVI informeert de werknemer over de ontvangst van het reïntegratieplan
en over de verantwoordelijkheden van de werkgever, diens arbodienst en van
de werknemer. De Uvi toetst het reïntegratieplan aan de door de LISV
gestelde criteria en koppelt zijn bevindingen aan de werkgever en de werknemer
terug.»Deze ideaaltypische schets wijkt wel sterk af van de indruk die genoemde
leden tot op heden hadden van de uitvoeringspraktijk. Hoe denkt het kabinet
de bestaande uitvoeringspraktijk te «upgraden» tot deze ideaaltypische
schets èn de toetsing binnen twee weken na ontvangst van het reïntegratieplan
af te ronden, inclusief de terugkoppeling van de uvi-bevindingen aan werkgever
èn werknemer?Tenslotte merkten de leden van de PvdA-fractie op dat de voorgetelde tekst
geheel voorbijgaat aan de mogelijkheid dat ook de (zieke) werknemer zelf verzoekt
om ontbinding van de arbeidsovereenkomst.Hoewel deze variant wellicht zeldzaam is, is het wel een bestaande mogelijkheid.
De eis tot indiening van een reïntegratieplan is hierbij naar hun oordeel
wel (wereld)vreemd.De leden van de fractie van D66 constateerden dat uit dit artikel
de verplichting voortvloeit om altijd een reïntegratieplan op te stellen.
Ook als de mogelijkheden ontbreken, vindt de regering dit wenselijk. Dit leidt
altijd tot vertraging in de ontbindingsprocedure en bovendien tot een tijdverslindende
procedure die via de Lisv toetsingscommissie moet lopen. De leden van de D66-fractie
bleven dit onwenselijk vinden en stelden derhalve de volgende vragen. Ook
de Uvi moet het non-reïntegratieplan toetsen.– Hoeveel maal per maand komt een dergelijke toetsingscommissie
bijeen? – Dient deze niet ook minstens éénmaal per week bijeen
te komen?– De minister heeft verklaard dat de Lisv-procedure max. twee weken
in beslag mag nemen. Is dit ook in het besluit minimumeisen reïntegratieplan
1997 opgenomen? Zo nee, wordt dat dan nog gedaan? Onderdeel AD Artikel 691, lid 1, juncto artikel 668a en artikel XXDe leden van de PvdA-fractie verzochten om een nieuwe systematische
uiteenzetting over de relatie tussen artikel 691, lid 1, en artikel 668a,
geïllustreerd met uitgewerkte voorbeelden in verscheidene situaties en
daarbij tevens het overgangsrecht van artikel XX te betrekken.Het was de leden van de PvdA-fractie opgevallen dat over de uitleg van
artikel 691, lid 1, inmiddels verschillende interpretaties de ronde doen.De ene interpretatie wil dat eerst nadat in 26 weken uitzendarbeid verricht
is – al dan niet met tussenpozen van minder dan 1 jaar – de ketting
van tijdelijke contracten ex artikel 668a van start kan gaan. In een andere
interpretatie kan de ketting van tijdelijke contracten mede betrekking hebben
op de voordien in 26 weken verrichte uitzendarbeid (zie b.v. het artikel van
mevrouw Mr. C.E.M. van den Boom in PS d.d. 29 april 1997, blz. 88 t/m 90).Het sterkst vereenvoudigde voorbeeld is het volgende (onder de veronderstelling
dat dan Flexibiliteit en Zekerheid in werking is getreden):De uitzendkracht treedt per 1-10-98 in dienst van het uitzendbureau en
werkt als volgt:* van 1-10-98 tot 1-1-99 voor inlener A,* van 1-1-99 tot 1-3-99 voor inlener B,* van 1-3-99 tot 1-4-99 voor inlener A,* van 1-4-99 tot 1-6-99 voor inlener C.Is nu de vierde uitlening (1-4 tot 1-6-99) de vierde òf de eerste
schakel in de ketting van artikel 668a?Het is eveneens denkbaar dat iemand eerst na enkele tijdelijke
arbeidsovereenkomsten in dienst treedt van het uitzendbureau. Telt de reeds
aangevangen ketting van tijdelijke contracten dan gewoon door?Kan, zo vroegen deze leden, bij de gevraagde nieuwe systematische uiteenzetting
tevens betrokken worden het overgangsrecht en het convenant tussen werkgevers
en werknemers in de uitzendbranche d.d. 2 april 1996 (voorzover afwijkend
van de wettekst, zie 691, lid 7), zodat een volledig beeld ontstaat? Artikel VI, artikel 16, lid 3 WWDe leden van de PvdA-fractie sloten zich aan bij de kritische
opmerkingen van mr. E. Verhulp en mr. S. Kuip in hun schrijven van 26 maart
1998.De leden van de PvdA-fractie meenden voorts dat artikel 16, lid 3, voorbijgaat
aan de (uitzonderlijke) mogelijkheid dat de werknemer zelf ontslag neemt om
dringende reden. De eerste volzin van artikel 16, lid 3, suggereert dat ook
dan een «fictieve opzegtermijn» wordt berekend. De formulering
onder a) voorziet hierin echter niet (en wellicht terecht). Artikel XXIVDe leden van de VVD-fractie sloten zich aan bij een vraag van
de leden van de CDA-fractie in het voorlopig verslag, teneinde een verband
te leggen tussen de invoeringsdatum van een aantal artikelen welke verband
houden met de uitzendovereenkomst en het gereedkomen van de uitzend-CAO. Zij
achten het goed denkbaar de invoering van deze artikelen uit te stellen. Gaarne
de mening van de regering hierover. Ook de leden van de CDA-fractie wensten hieromtrent nog nadere
informatie.De griffier van de commissie voor Justitie,Heijne MakkreelDe voorzitter van de commissie voor Sociale Zaken en Werkgelegenheid,HeijmansDe griffier voor het verslag,Heijnis XNoot1Samenstelling: Justitie: Heijne Makkreel (VVD) (voorzitter), Talsma (VVD),
Glasz (CDA), Michiels van Kessenich-Hoogendam (CDA), Holdijk (SGP), Vrisekoop
(D66), Pitstra (GL), Le Poole (PvdA), Meeter (PvdA), De Wit (SP), Hirsch Ballin
(CDA), De Haze Winkelman (VVD). Sociale Zaken en Werkgelegenheid: Van de Zandschulp (PvdA),
Heijmans (VVD) (voorzitter), Gelderblom-Lankhout (D66), Jaarsma (PvdA), Rongen
(CDA), Veling (GPV), Van den Broek-Laman Trip (VVD), Batenburg (AOV), J. van
Leeuwen (CDA), Van den Berg (SGP), Hendriks, Hofstede (CDA), De Wit (SP),
De Haze Winkelman (VVD), Zwerver (GL). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-19971998-25263-132c.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl