Wetboek van Strafvordering; wijziging ivm verlengingsprocedure van voorlopige hechtenis; Voorlopig verslag
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-10 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 19971998-24219, nr. 158a

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum vergadering

03-02-1998

Eerste Kamer der Staten-Generaal

1997-1998

24219 nr. 158a

02-02-1998

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 24219Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 19 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
24 219Wijziging van het Wetboek van Strafvordering in verband met de verlengingsprocedure
van voorlopige hechtenis en de termijn van de uitspraak van het schriftelijk
vonnis van de alleenrechtsprekende rechternr. 158aVOORLOPIG VERSLAG VAN DE VASTE COMMISSIE VOOR JUSTITIE1Vastgesteld 2 februari 1998Het voorbereidend onderzoek gaf de leden van de fracties van CDA en PvdA aanleiding tot het formuleren van de volgende opmerkingen
en vragen.De leden van de CDA-fractie wilden de onderstaande vragen aan
de minister voorleggen met betrekking tot artikel 66a.Waarom is de mogelijkheid van dit artikel beperkt tot de nog niet in vrijheid
gestelde verdachte? Is de behoefte tot herstel van het verzuim om tijdig de
verlenging van de voorlopige hechtenis te vorderen niet even groot in het
geval dat de verdachte wel reeds in vrijheid is gesteld?Werkt het bevel van artikel 66a terug? Zo neen, is dan de conclusie juist
dat de gedetineerde verdachte één of zelfs meer dagen van zijn
vrijheid is beroofd, zonder dat daaraan een geldig bevel tot voorlopige hechtenis
ten grondslag ligt? Wordt hierdoor niet een dubieuze uitbreiding gegeven aan
de, overigens in het Wetboek van Strafvordering zeer nauwkeurig omschreven,
mogelijkheid om een verdachte van zijn vrijheid te beroven? Is hier geen strijd
met de Grondwet, en met artikel 5 EVRM?Heeft de verdachte die, met toepassing van artikel 66a, wordt vastgehouden,
recht op schadevergoeding terzake van die dag of dagen, waarin aan zijn detentie
geen geldig bevel tot voorlopige hechtenis ten grondslag ligt?Waarom is geen termijn gesteld aan de mogelijkheid van artikel 66a?Een waakzame advocaat zal zijn cliënt nauwkeurig op de hoogte stellen
van dag, en eventueel uur, waarop de voorlopige hechtenis expireert. De verdachte
moet dan in vrijheid worden gesteld. Indien de gedetineerde verdachte geen
(waakzame) advocaat heeft, zal hij, onwetend van de expiratie van de voorlopige
hechtenis, vast blijven zitten, waarop op hem artikel 66a kan worden toegepast.
Waardoor wordt dit verschil in behandeling gerechtvaardigd?De volgorde van de afdelingen C en D had de leden van de CDA-fractie bevreemd.
Het had voor de hand gelegen om eerst artikel 66 (afd. D) te behandelen en
daarna artikel 66a (afd. C) De leden behorend tot de PvdA-fractie stelden dat zij met instemming
van het wetsvoorstel zoals het door de Tweede Kamer is aanvaard hebben kennis
genomen.Het is inderdaad wenselijk dat de voorlopige hechtenis periodiek door
de rechter wordt getoetst. Voorlopige hechtenis is, zoals de praktijk laat
zien voor degene die deze moet ondergaan van diep insnijdende betekenis. Juist
voor degene, die (nog) niet door de rechter veroordeeld is, is het wezenlijk
dat periodiek een rechter beslist of er nog voldoende gronden zijn voor verlenging
van de preventieve hechtenis. Evenzo vonden deze leden het juist dat niet
getornd wordt aan de maximale termijn van 90 dagen. De argumenten om de commissie
Moons hier niet te volgen zijn volgens deze leden overtuigend. Evenzo konden
zij instemmen met vereenvoudiging/aanpassing van de termijnen in hoger beroep.Op zich achtten zij het verstandig de maximale termijn in hoger beroep
te stellen op 180 dagen. De schriftelijke en plenaire behandeling in de Tweede
Kamer is zo intens geweest dat zij konden volstaan met een drietal opmerkingen.In de eerste plaats merkten de leden hier aan het woord op dat de behandeling
van dit, weliswaar zeer belangrijke, maar toch zeker niet zeer ingewikkelde
wetsvoorstel toch vrij lang heeft geduurd tot nu toe. Het voorstel is ingediend
op 15 juni 1995. Het verslag kwam ruim drie maanden later, nl. op 27 september
1995.De nota naar aanleiding van het verslag kwam op 12 februari 1996. De bij
brief van 5 februari 1996 aangekondigde wijziging met betrekking tot de mogelijkheid
van reparatie van vormverzuim kwam pas 16 oktober 1996. Kennelijk duurt het
voorleggen van de voorstellen op dit onderdeel van de Nederlandse Vereniging
voor Rechtspraak en het openbaar ministerie en de advisering vervolgens door
de Raad van State ruim 8 maanden. Het nader verslag kwam vrij snel: 12 december
1996. Ongeveer een half jaar later komt dan de nota naar aanleiding van het
nader verslag op 5 juni 1997. De Tweede Kamer vond kennelijk pas tijd in november
1997. Deze leden vroegen de minister de procedure nog eens te becommentariëren.De tweede opmerking van de leden van de PvdA-fractie had betrekking op
het realiteitsgehalte van de maximale termijnen. Terecht constateerde de Tweede
Kamer in de motie Dittrich c.s. (stuk nr. 17) dat er achterstanden zijn op
de strafgriffies in het uitwerken van het proces-verbaal van de strafzitting
en het gewezen vonnis en dat de inzendtermijn van deze stukken ruimschoots
de afgesproken termijn overschrijdt (voor gedetineerden en niet gedetineerden
drie respectievelijk zes maanden). Deze leden merkten op dat in de hele schriftelijke
voorbereiding en de plenaire behandeling en met name in voornoemde motie wordt
gezegd dat de overschrijding van die termijnen – met alle gevolgen van
dien – niet acceptabel is en dat dit snel moet veranderen.De minister heeft vervolgens alle beleidsmaatregelen genoemd.Dit bracht deze leden tot de vraag hoe de situatie zich heeft ontwikkeld.
Wat is nu de afhandelingstermijn van rechtbankzaken en wat is nu de inzendtermijn
strafzaken naar gerechtshof, voor gedetineerden en niet gedetineerden? Tot
welke conclusies heeft het nader overleg van de minister met de rechterlijke
macht over de overschrijding van wettelijke termijnen geleid?De derde en laatste opmerking van de leden van de PvdA-fractie had betrekking
op de reparatie van vormfouten. De essentie van het voorstel (artikel 66a)
is volgens deze leden weergegeven in het eerste en vierde lid. De tekst van
deze leden roept de volgende vragen op ter nadere verduidelijking.Hoe lang kan «ten spoedigste» wel niet duren (eerste lid)?Zodra bemerkt wordt dat er sprake is van termijnverzuim, dient de officier
van justitie in zeer ernstige gevallen een vordering tot gevangenneming in. Als de advocaat niet op het verlopen van de termijn wijst kan het
evenwel vrij lang duren voordat de officier van justitie de vormfout ontdekt.
Vast staat dat na het expireren van de termijn geen rechtstitel meer is voor
vrijheidsbeneming. Op grond waarvan meent de minister dat met terugwerkende
kracht alsnog een rechtstitel geschapen wordt voor het in hechtenis zijn van
een verdachte? Hoe is de situatie als de hechtenis geschorst is: is verdachte
dan inderdaad nog niet in vrijheid gesteld? Wat nu als verdachte gedurende
die periode de benen neemt? De maximale termijnen voor vrijheidsbeneming in
eerste aanleg (100 dagen) en tweede aanleg (180 dagen) blijven gelden.Op grond waarvan komt de minister tot de, op zich voor verdachte juiste,
conclusie dat de tijd dat verdachte ten onrechte, namelijk zonder titel van
zijn vrijheid is beroofd meetelt voor die 100 resp. 180 dagen? Is dat alleen
de billijkheid of zijn er meer argumenten?Tot slot vroegen de leden van de PvdA-fractie hoe en in welk tijdschema
de minister de motie-Dittrich en Kalsbeek-Jasperse (stuk nr. 18) uitvoert
over de inventarisatie waarin de strafmaxima – te beginnen bij het wetboek
van strafrecht – zijn opgenomen en het doen van voorstellen met betrekking
tot een eventuele herijking van deze strafmaxima. De voorzitter van de commissie,Heijne MakkreelDe griffier van de commissie,Hordijk XNoot1Samenstelling: Heijne Makkreel (VVD) (voorzitter), Talsma (VVD), Glasz
(CDA), Michiels van Kessenich-Hoogendam (CDA), Holdijk (SGP), Vrisekoop (D66),
Pitstra (GL), Le Poole (PvdA), Meeter (PvdA), De Wit (SP), Hirsch Ballin (CDA)
en De Haze Winkelman (VVD). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-19971998-24219-158a.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl