Interimwet provincie Rotterdam; Advies en nader rapport
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-11 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 25328, nr. A

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer

02-05-1997

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1996-1997

25328 nr. A

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekeningLichaamOndertekeningLichaam
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 25328Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 39 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
25 328Aanvullende tijdelijke voorzieningen in verband met de instelling van
een nieuwe provincie in de regio Rotterdam (Interimwet provincie Rotterdam)AADVIES RAAD VAN STATE EN NADER RAPPORT1Hieronder zijn opgenomen het advies van de Raad van State d.d. 7 maart
1997 en het nader rapport d.d. 25 april 1997, aangeboden aan de Koningin door
de staatssecretaris van Binnenlandse Zaken. Het advies van de Raad van State
is cursief afgedrukt. Bij Kabinetsmissive van 17 januari 1997, no. 97.000169, heeft Uwe Majesteit,
op voordracht van de Staatssecretaris van Binnenlandse Zaken, A.G.M. van de
Vondervoort, mede namens de Minister van Binnenlandse Zaken, bij de Raad van
State ter overweging aanhangig gemaakt het voorstel van wet met memorie van
toelichting tot wijziging van de Kaderwet bestuur in verandering, in verband
met het bieden van een interimvoorziening voor de vorming van een provincie
in de regio Rotterdam.Blijkens de mededeling van de directeur van Uw kabinet van 17 januari
1997, nr. 97.000169, machtigde Uwe Majesteit de Raad van State zijn advies
inzake het bovenvermelde voorstel van wet rechtstreeks aan mij te doen toekomen.
Dit advies, gedateerd 7 maart 1997, bied ik U hierbij aan.Naar aanleiding van het advies van de Raad merk ik het volgende op.1. Het voorstel van wet komt er in grote lijnen op neer dat het bestaande
regionale openbare lichaam (ROL) voor het Rotterdams samenwerkingsgebied en
de commissie reorganisatie bestuur regio Rotterdam worden vervangen door een
nieuw ROL, in de memorie van toelichting gekwalificeerd als preprovincie,
waarvan de bestuursorganen als voornaamste opdracht hebben het voorbereiden
van de – later – in te stellen provincie Rotterdam (de «kwartiermakersfunctie»)
alsmede het bestuur van de Rotterdamse haven. Komt het ROL niet tot stand
op basis van een door de aangewezen gemeentebesturen getroffen gemeenschappelijke
regeling, dan wordt de regeling opgelegd door de Minister van Binnenlandse
Zaken. Over deze aanpak merkt de Raad van State het volgende op.a. Aldus wordt een stap gezet in de richting van een toekomst die in verschillende
opzichten nog onzeker is. Met de voorgestelde strategie – die in hoofdzaak
reeds was neergelegd in de reactie van het kabinet op het rapport van de commissie-Andriessen
«De toekomst wacht niet» (kamerstukken II 1996/97, 25 096,
nr. 1) – geven de bewindslieden te kennen dat er geen onzekerheid is
over de toekomst: met de totstandkoming van de voorgestelde wet wordt «de
beslissende stap in de richting van de stadsprovincie Rotterdam» gezet,
aldus de inleiding van het algemene deel van de memorie van toelichting.De vraag is echter of inderdaad sprake is van een zo grote zekerheid als
waarvan de toelichting blijkbaar uitgaat.De geschiedenis leert dat in het bijzonder op het terrein van de bestuurlijke
organisatie, waar de belangentegenstellingen groot zijn en de inzichten snel
kunnen veranderen, een proces dat beoogd was als onomkeerbaar in het geheel
niet onomkeerbaar hoeft te zijn. De geschiedenis van het openbaar lichaam
Rijnmond, dat op het punt heeft gestaan om provincie te worden, is daarvan
een treffende illustratie. Nu het gaat om een bestuurlijke reorganisatie die
haar definitieve beslag moet krijgen binnen een luttel aantal jaren –
paragraaf 4.2 van het algemene deel van de toelichting noemt 1 januari 2000
als datum waarop de stadsprovincie zal worden ingesteld – valt niet
in te zien waarom thans niet de nodige zekerheid over de definitieve bestuursvorm
zou kunnen worden geboden door die bij wet vast te leggen. De Raad komt daarop
nog terug aan het slot van dit punt.De thans voorgestelde aanpak brengt het risico met zich – zeker
indien tot oplegging van de regeling voor het ROL moet worden overgegaan,
maar ook wanneer de betrokken gemeentebesturen erin slagen zelf tijdig een
regeling te treffen die voor goedkeuring in aanmerking komt – dat de
besturen en instanties welke bezwaren hebben tegen de preprovincie als zodanig,
soms in het bijzonder tegen specifieke elementen daarvan (zoals omvang, bevoegdheden,
bestuursrechtelijke infrastructuur, of verhouding tot de inliggende gemeenten)
druk zullen uitoefenen op de wetgever om de steven meer of minder radicaal
te wenden en niet zonder meer voort te gaan op de ingeslagen weg. Daar komt
bij, dat indien het voorstel wordt ingediend, het nog door de thans zittende
Kamers zal kunnen worden behandeld, terwijl de wet tot instelling van de stadsprovincie
pas na de verkiezingen aan snee komt, dat wil zeggen onder een nieuw kabinet
en met een nieuw gekozen Tweede Kamer der Staten-Generaal.Op dit punt concludeert de Raad dat de in het wetsvoorstel belichaamde
aanpak tot grote onzekerheid dreigt te leiden; daarom acht de Raad in deze
situatie de methode van de interimwet niet de juiste weg.b. Terzijde wijst de Raad op de opvatting, neergelegd in het nader rapport
naar aanleiding van het advies van de Raad met betrekking tot de Politiewet
1993 (kamerstukken II 1991/92, 22 562, B, blz. 20–23). Daar is
een algemene beschouwing gegeven waarin wordt betoogd dat aan drie voorwaarden
moet zijn voldaan, wil het verantwoord zijn dat richtinggevende uitvoeringshandelingen
worden verricht voordat de wetgever zich heeft uitgesproken over de per saldo
te bereiken situatie:«1. er moet een duidelijke politieke consensus bestaan over het
einddoel van de reorganisatie;2. het parlement moet regelmatig van informatie worden voorzien;3. er moet een adequate interimwetgeving tot stand worden gebracht als
noodzakelijke basis voor verdere activiteiten.»In het bijzonder aan de eerste voorwaarde – die blijkens het verdere
betoog het vereiste van een voldoende draagvlak mede omvat – is in casu
niet voldaan, nu de meningen over de gewenste toekomst van de Rotterdamse
regio op allerlei punten (zoals preprovincie of niet, bevoegdhedenverdelingen
en verhouding van de nieuwe bestuurseenheid tot de bestaande gemeenten en
deelgemeenten) uiteenlopen en nu evenmin verzekerd is dat er een stabiele
meerderheid in beide Kamers voor een bepaalde vorm zal zijn. Van een politieke
consensus onder de betrokken bevolking is – naar het zich laat aanzien –
in elk geval geen sprake. c. Het wetsvoorstel houdt rekening met de mogelijkheid dat er in de Rotterdamse
regio onvoldoende draagvlak zal blijken te zijn voor de voorgestelde aanpak.
Daarmee getuigt het voorstel van werkelijkheidszin, nu provinciale staten
van Zuid-Holland, de regioraad van het ROL Stadsregio Rotterdam, het Rotterdamse
gemeentebestuur en de gezamenlijke Hoekse gemeentebesturen inmiddels hebben
laten weten geen heil te zien in de voorgestelde preprovincie.Daarmee bestaat echter een reëel gevaar dat de betrokkenen het niet
eens zullen kunnen of willen worden over de te treffen regeling, zodat de
minister gebruik zal moeten maken van zijn opleggingsbevoegdheid overeenkomstig
het voorgestelde artikel 3.2.3, vierde lid. In dat geval zou de preprovincie
onder een wel heel ongelukkig gesternte worden geboren, hetgeen niet bevorderlijk
is voor een succesvolle taakuitoefening.d. De toelichting vermeldt in punt 3.1 van het algemeen deel: «In
een vergelijkbare vorm is de figuur van een preprovincie overigens ook gehanteerd
bij de instelling van de provincie Flevoland.» De Raad acht de verwijzing
naar dit precedent niet juist en dus niet terzake. De omstandigheden met betrekking
tot Flevoland waren immers in alle relevante opzichten heel anders: Flevoland
zou een «gewone» provincie worden, het ging om een gebied met
een zeer beperkt aantal inwoners waarvan voor alle betrokkenen vaststond dat
het inmiddels rijp was voor de provinciale status, en het aantal bij de operatie
betrokken, tegenstrijdige belangen was beperkt. In die situatie kan worden
gezegd dat, toen eenmaal was besloten dat de Flevopolder samen met de Noord-Oostpolder
in één, nieuwe provincie zou worden ondergebracht, een voordien
bestaand hangpunt definitief was beslist; hier werd bovendien de preprovincie
ingesteld, terwijl dezelfde wet tevens bepaalde dat deze op termijn een gewone
provincie zou worden.De Raad concludeert op grond van het voorgaande dat de voorgestelde aanpak
moet worden afgeraden. Hij meent dat in de huidige situatie de enig begaanbare
weg is bij wet de definitieve bestuursvorm voor de Rotterdamse regio vast
te leggen, met inbegrip van de omvang van het nieuwe openbare lichaam, de
bevoegdheden van zijn bestuursorganen en de verhouding tot de besturen van
de inliggende gemeenten en dat van de provincie Zuid-Holland, alsmede de bestuursstructuur
voorzover die mocht afwijken van het gebruikelijke patroon. De Raad herinnert
in dit verband overigens aan de voorkeur voor een agglomeratiegemeente boven
een stadsprovincie, die hij heeft uitgesproken en beargumenteerd in zijn advies
over het voorstel van Wet bijzondere bepalingen provincie Rotterdam (kamerstukken
II 1994/95, 24 087, B).Heeft de wetgever zich aldus uitgesproken over de bestuurlijke toekomst
van de regio, dan kan op basis daarvan worden bezien op welke wijze de overgang
naar die situatie het best kan plaatsvinden en in hoeverre afwijking van het
bestaande derde hoofdstuk van de Kaderwet bestuur in verandering nodig is.
In een dergelijke context mag worden verwacht dat de betrokken besturen veel
meer eensgezindheid zullen weten te bereiken dan thans. De Raad sluit derhalve
niet uit dat een interimwet nodig zal blijken; maar dan gaat het om de invoering
van een bestuursorganisatie waarover de wetgever het beslissende woord reeds
heeft gesproken.1a en b. Het kabinet heeft van de kritische opvatting van de Raad van
State over het voorstel en de daarin vervatte interimmaatregelen goede nota
genomen. Wat betreft de wenselijkheid van interimwetgeving op het vlak van
vernieuwing van de bestuurlijke organisatie in het algemeen kan evenwel niet
voorbijgegaan worden aan het gegeven, dat op de regio Rotterdam en een zestal
andere regio's al enige tijd een wettelijke interimvoorziening van toepassing
is, te weten de Kaderwet bestuur in verandering. Deze wet had en heeft nog
steeds tot doel door middel van een stapsgewijs proces te komen tot een definitieve
bestuurlijke voorziening voor de desbetreffende grootstedelijke gebieden.
Voor het kabinet is de vraag derhalve niet, of op dit gebied interimwetgeving
tot stand dient te komen, maar in welke mate de al bestaande interimwetgeving
in het licht van de meest recente ontwikkelingen op dit terrein, aanpassing
dan wel aanscherping behoeft. Bij de beantwoording van deze vraag hanteert het kabinet met de Raad net
als bij eerdere gelegenheden als uitgangspunt, dat bij de besluitvorming omtrent
wettelijke interimvoorzieningen het bestaan van voldoende zekerheid omtrent
het eindperspectief van het veranderingsproces een belangrijke voorwaarde
is. De overgrote meerderheid in de Tweede Kamer heeft deze voorwaarde ook
met zoveel woorden in de in het debat van 26 november 1996 ingediende motie
(kamerstukken II 1996/97, 25 096, nr. 2) vastgelegd: definitieve besluitvorming
over een interimvoorziening kan pas plaatsvinden nadat duidelijkheid is geschapen
omtrent de afbakening van het grondgebied voor de stadsprovincie Rotterdam,
alsmede over de taakverdeling tussen de stadsprovincie en de inliggende gemeenten.
Gehoor gevend aan deze motie heeft het kabinet de toekomstige taakverdeling
uitgewerkt en – samen met de provincie Zuid-Holland – de wenselijkheid
van uitbreiding van het grondgebied van de toekomstige stadsprovincie in onderzoek
genomen. Een concept-voorstel Wet bijzondere bepalingen provincie Rotterdam
is als bijlage bij het onderhavige wetsvoorstel gevoegd. De nadere stellingname
van het kabinet omtrent het territoir van de nieuwe provincie is opgenomen
in de memorie van toelichting bij de Interimwet. Aan de hand van dit totaalpakket
kan de discussie over het eindperspectief tussen kabinet en Tweede Kamer worden
gevoerd. Het kabinet gaat ervan dat over de instelling van de provincie Rotterdam
alsmede de taken en het territoir van die provincie met de Tweede Kamer overeenstemming
zal worden bereikt. De door de Raad gesuggereerde alternatieve route –
geheel af te zien van (nieuwe) interimwetgeving en te volstaan met wettelijke
vastlegging van de definitieve bestuursvorm – is om deze redenen voor
het kabinet niet aan de orde.Een tweede uitgangspunt waar ook de Raad terecht op wijst is, dat gegeven
een bepaald eindperspectief, interimwetgeving nuttig en nodig moet zijn om
het gestelde einddoel te bereiken. Het kabinet blijft ernaar streven nog deze
kabinetsperiode beslissende stappen te zetten in de richting van de stadsprovincie
Rotterdam. De Interimwet is daarbij een van de instrumenten. Het kabinet vindt
om een drietal redenen totstandkoming van interimwetgeving nog steeds noodzakelijk.Een eerste reden voor het kabinet om vast te houden aan interimwetgeving
is, dat de op basis van de Kaderwet bestuur in verandering tot stand gekomen
interimmaatregelen en het op grond van die wet ingestelde interimbestuur moet
kunnen blijven voortbestaan tot definitieve bestuurlijke voorzieningen voor
het gebied zijn getroffen. Naar de huidige stand van zaken zou het regionaal
openbaar lichaam conform de geldende gemeenschappelijke regeling voor de Stadsregio
uiterlijk 31 december 1997 ophouden te bestaan. Binnen de grenzen van de Kaderwet
zoals deze thans luidt is verlenging van de regeling nog mogelijk tot uiterlijk
31 december 1998. Bij de gemeenten in de regio Rotterdam is inmiddels een
dergelijk voorstel tot verlenging van de regeling aanhangig. Verdere verlenging
tot 1 januari 2000 – de streefdatum voor instelling van de provincie
Rotterdam – vergt derhalve aanpassing van de vigerende Kaderwet. Ook
om deze reden is de door de Raad geschetste alternatieve aanpak een onvoldoende
begaanbare weg, ondanks dat, zoals de Raad het verwoordt, de definitieve reorganisatie
haar beslag moet krijgen in een luttel aantal jaren. Het is immers niet zeker,
dat de wettelijke vastlegging van de eindsituatie – via de instellingswet
en de lex specialis – al vóór 1 januari 1999 kan worden
voltooid.Een tweede reden voor het kabinet is gelegen in de met de provinciale
herindeling gepaard gaande verkiezingen. Zonder extra wettelijke maatregelen
zouden, ervan uitgaande dat de provincie Rotterdam op 1 januari 2000 wordt
ingesteld, in 1999 in Zuid-Holland kort achter elkaar twee maal verkiezingen
voor provinciale staten moeten worden gehouden. In maart 1999 zouden dan de
reguliere verkiezingen en in september de tussentijdse herindelingsverkiezingen
plaatsvinden. Aannemende dat Goeree-Overflakkee bij instelling van de provincie
Rotterdam zal overgaan naar de provincie Zeeland, zouden ook in die provincie
dat jaar tweemaal statenverkiezingen moeten worden gehouden. Om voor de betrokken
burgers duidelijkheid te scheppen en het bepaald niet denkbeeldige risico
van een lage opkomst bij de tweede (herindelings)verkiezingen te ontlopen,
heeft het kabinet een sterke voorkeur, de reguliere en de tussentijdse verkiezingen
op een en hetzelfde moment te laten plaatsvinden. Deze voorkeur is mede ingegeven
door de reacties van de Stadsregio Rotterdam en de provincie Zuid-Holland
op de oorspronkelijke voorstellen voor de Interimwet en het nadere advies
van prof. mr. D.J. Elzinga terzake. Voordeel van deze constructie is ook dat
deze de politieke partijen beter in staat stelt zich op de desbetreffende
verkiezingen voor te bereiden. Om dit te bewerkstelligen is een specifieke
wettelijke voorziening noodzakelijk. Ook hier geldt, dat de herindelingswetgeving –
die gebruikelijk de regeling voor herindelingsverkiezingen bevat – niet
tijdig voor de reguliere statenverkiezingen zal zijn afgerond.Het derde argument voor interimwetgeving houdt verband met de kwartiermakersfunctie.
Tot dusverre traden de verschillende betrokken partijen (de Stadsregio Rotterdam,
de gemeente Rotterdam, de provincie Zuid-Holland en het Rijk) via de in de
Kaderwet geregelde Bestuurlijke Commissie gezamenlijk op als kwartiermaker
van de nieuwe provincie. Het kabinet wil thans de Stadsregio Rotterdam en
in het bijzonder de voorzitter daarvan nadrukkelijker met de functie van kwartiermaker
belasten. De Stadsregio zal daarmee meer dan tot dusverre moeten gaan fungeren
als «preprovincie». Dit vergt aanpassing van de in de Kaderwet
neergelegde taakopdracht van Stadsregio en Bestuurlijke Commissie. De voorzitter
van de Stadsregio zal vanaf maart 1998 door de Kroon worden benoemd en zijn
kwartiermakerswerkzaamheden uitvoeren conform een door het Rijk gegeven ambtsinstructie.Het kabinet stelt vast, dat het voorstel voor de Interimwet zoals dat
aan de Raad van State is voorgelegd, de nodige vragen en kritiek heeft opgeroepen,
bij de betrokken besturen in de regio, bij de Tweede Kamer en ook bij de Raad
van State. Daarnaast is over een deelaspect van het wetsvoorstel, het systeem
van tussentijdse verkiezingen, nader advies ingewonnen bij prof. mr. D.J.
Elzinga. In deze reacties op het voorstel voor de Interimwet ziet het kabinet
aanleiding het voorstel op onderdelen aan te passen. Die aanpassingen betreffen
met name het moment van verkiezingen en mede daarmee samenhangend het takenpakket
van de preprovincie.Zoals hiervoor gezegd geeft het kabinet bij nader inzien de voorkeur aan
het gelijktijdig houden van reguliere en tussentijdse statenverkiezingen in
maart 1999. Met deze voorkeur wordt ook tegemoet gekomen aan de praktische
bezwaren van de Stadsregio Rotterdam en de gemeente Rotterdam tegen het oorspronkelijke
voorstel. Daarin zouden de verkiezingen voor provinciale staten van Rotterdam
al een jaar eerder zouden plaatsvinden, tegelijk met de gemeenteraadsverkiezingen
in maart 1998.Het verschuiven van het moment van verkiezingen naar maart 1999 betekent,
dat de Stadsregio annex preprovincie tot maart 1999 geen rechtstreeks gekozen
bestuur zal hebben. Geredeneerd vanuit de eisen die de Grondwet stelt, beperkt
die omstandigheid de mogelijkheden de Stadsregio met meer taken te belasten
dan de taken die thans reeds in de Kaderwet bestuur in verandering zijn opgenomen.
Bovendien zal het verkiezingsmoment door deze verschuiving dichter komen te
liggen bij de geplande datum van instelling van de nieuwe provincie. Toekenning
van extra taken aan de preprovincie en de daarmee gepaard gaande reorganisatie
vooruitlopend op de instelling van de stadsprovincie en de definitieve reorganisatie
ligt ook daarom thans minder voor de hand. Mede om die redenen ziet het kabinet
af van overdracht van het bestuur en beheer van de Rotterdamse haven in de
interimfase. De enige nieuwe taak van de Stadsregio is de kwartiermakerstaak.1c. De aanpassingen in het wetsvoorstel hebben ertoe geleid dat de veranderingen
in de gemeenschappelijke regeling Stadsregio Rotterdam tot een minimum beperkt
kunnen blijven. De verplichting tot het treffen van een aangepaste gemeenschappelijke
regeling is daarom komen te vervallen. Voor zover uit het wetsvoorstel de
noodzaak voortvloeit de gemeenschappelijke regeling aan te passen, kunnen
de gemeenten daarin zelf op de gebruikelijke wijze voorzien, desnoods met
afwijking van hetgeen in de regeling omtrent wijziging is bepaald. Verwezen
wordt naar artikel 5.1.1 van het wetsvoorstel.1d. Bij de instelling van de provincie Flevoland is gebruik gemaakt van
een zogeheten voorbereidingslichaam, dat de nieuwe provincie Flevoland in
staat moest stellen een vliegende start te maken. De als lid van provinciale
staten van Flevoland gekozenen vormden het bestuur van dit voorbereidingslichaam,
dat als kwartiermaker fungeerde voor de nieuwe provincie. De als lid van provinciale
staten van Rotterdam gekozenen zullen als bestuur van de Stadsregio annex
preprovincie eenzelfde positie innemen.Het wetsvoorstel en de toelichting daarop zijn in de hiervoor geschetste
zin aangepast.2. Het wetsvoorstel bepaalt dat bestuur en beheer van de haven worden
opgedragen aan het bestuur van de preprovincie. De Raad ontraadt deze overdracht
met klem. De problematiek van de Rotterdamse haven (Rotterdam als mainport) vormt
een belangrijk motief voor de regering om tot de voorgestelde bestuurlijke
schaalvergroting te komen. Ook de Raad onderkent dat een oplossing van deze
problematiek dringend gewenst is, al staat hij een andere uiteindelijke constructie
voor. Naar het oordeel van het college is het echter niet verantwoord een
oplossing te forceren door een snelle overdracht van het havenbedrijf aan
een bestuurslichaam dat zich voornamelijk zal moeten bezighouden met een kwartiermakerstaak,
waarvan de organisatie nog in opbouw is en dat zal moeten leiden tot een stadsprovincie
waarvan omvang noch takenpakket thans duidelijk zijn. Het «optillen»
van de haven naar het niveau van de preprovincie, zoals wordt gesteld in paragraaf
4.3.4 van de memorie van toelichting, brengt voor het havenbedrijf gedurende
de voorziene, ongeveer tweejarige interimperiode te veel, naar de mening van
de Raad onnodige, onzekerheden met zich, waardoor een goed functioneren eerder
in gevaar komt dan dat verbetering kan worden verwacht. Ook het in paragraaf
4.3.4 aangegeven belang om op korte termijn de relatie met en de invloed van
het Rijk te versterken, vormt onvoldoende rechtvaardiging voor een overhaaste
overdracht.De in paragraaf 4.3.1 geuite veronderstelling dat het havenbedrijf een
op zichzelf staande eenheid is, die relatief eenvoudig kan worden overgedragen,
is niet gemotiveerd en miskent – naar de Raad vreest – bestuurlijke
samenhangen en organisatorische dwarsverbanden binnen de gemeente. Onduidelijk
is in dit verband waarom de regering van oordeel is dat met het nu overdragen
van de haven een complexe reorganisatie – nu of in de toekomst –
wordt vermeden.De Raad is van oordeel dat in het belang van de haven het bestuur en beheer
daarvan bij het Rotterdamse gemeentebestuur dienen te blijven berusten, zolang
de nieuwe bestuurlijke organisatie haar uiteindelijke vorm nog niet zal hebben
verkregen.Het valt overigens op dat de toelichting niet ingaat op de vraag of het
type rechtsvorm dat het havenbedrijf thans heeft, en waarin het wetsvoorstel
geen principiële verandering beoogt te brengen, ook op den duur het meest
wenselijke type zal zijn, gezien de betekenis die de haven heeft voor de nationale
economie.2. Zoals onder 1 aangegeven ziet het kabinet af van overdracht van de
haven in de interimfase.3. De Raad is van oordeel dat de positie van de provincie Zuid-Holland
gedurende de interimperiode in het wetsvoorstel onvoldoende is geregeld. Op
de totstandkoming en de inhoud van de gemeenschappelijke regeling kan het
provinciale bestuur geen invloed uitoefenen, nu in artikel 3.2.3 de bevoegdheid
tot het goedkeuren en zo nodig opleggen van de regeling in afwijking van het
systeem van de Kaderwet bij de Minister van Binnenlandse Zaken wordt gelegd. Het provinciale bestuur is ook geen partij bij de regeling zelf, hoewel
ook omtrent de overgang van zijn taken, middelen en personeel besluiten zullen
moeten worden genomen. Dat klemt temeer, indien het in te stellen bestuurslichaam
wordt uitgebreid met gebieden buiten de Rotterdamse agglomeratie, zoals de
Drechtsteden.In afdeling 3.6 van het voorstel van wet wordt op de betrokken besturen,
waaronder het provinciaal bestuur, een afstemmingsplicht gelegd. De inhoud
daarvan en door wie welke besluiten moeten worden genomen, blijft echter onduidelijk.Op grond van artikel 3.4.2.1, tweede lid, voorziet de gemeenschappelijke
regeling in een overdracht van taken en bevoegdheden aan het regionaal openbaar
lichaam die aansluit op de taken en bevoegdheden die naar verwachting door
de provincie Rotterdam uitgevoerd en uitgeoefend gaan worden. Niet duidelijk
is of dit artikellid ook betrekking heeft op taken en bevoegdheden van het
Zuid-Hollandse provinciebestuur.Evenmin is helder in hoeverre in die situatie sprake zal zijn van het
overgaan van personeel en middelen van de provincie en op welke wijze de besluitvorming
daaromtrent plaatsvindt. Artikel 3.4.2.1, derde lid, onder c en f, spreekt
slechts van personeelsplannen ten behoeve van de overgang van personeel van
het regionaal openbaar lichaam en van de gemeente Rotterdam naar de stadsprovincie,
alsmede over een beschrijving van de voorgestane verdeling van de algemene
middelen voorzover deze ten behoeve van het samenwerkingsgebied uit het Gemeentefonds
en het Provinciefonds worden uitgekeerd.Naar het oordeel van de Raad dient het wetsvoorstel op de genoemde punten
de nodige voorzieningen te treffen.3. Uit de opmerkingen van de Raad omtrent de positie van Zuid-Holland
leidt het kabinet af, dat het wetsvoorstel en de toelichting daarop onvoldoende
duidelijkheid scheppen omtrent de positie van de preprovincie ten opzichte
van de provincie Zuid-Holland en de omvang en reikwijdte van overgang van
taken, personeel en middelen in de Interimfase.De preprovincie moet worden beschouwd als de zaakwaarnemer van de provincie
Rotterdam voor de periode waarin deze provincie nog niet voor haarzelf kan
spreken. De preprovincie behartigt met andere woorden de belangen van de nieuwe
provincie gedurende het wordingsproces en is tevens coördinator van dat
proces. Het bestuur van de provincie Zuid-Holland staat in dit proces gedurende
de interimperiode voor de belangen van de «erflatende» provincie
en heeft uit dien hoofde eigen taken en verantwoordelijkheden. Zo is zij behalve
«erflater» van Rotterdam ook kwartiermaker van de nieuwe provincie
Zuid-Holland. Deze scheiding van rollen en verantwoordelijkheden is ook de
reden waarom de provincie Zuid-Holland geen deelnemer is aan de regeling voor
de preprovincie. Wel zal de provincie Zuid-Holland uiteraard deelnemen aan
de nieuwe bestuurlijke commissie reorganisatie bestuur regio Rotterdam. Dit
betekent ook dat niet de preprovincie, maar de provincie Zuid-Holland de plannen
zal opstellen voor en besluiten zal nemen over de overgang van haar eigen
personeel en middelen naar de provincie Rotterdam.Voor wat betreft de betrokkenheid van Zuid-Holland bij de totstandkoming
van de gemeenschappelijke regeling voor de preprovincie wordt verwezen naar
het gestelde onder 1 c.De afstemmingsplicht die rust op de betrokken besturen houdt verband met
de noodzaak te voorkomen, dat de werkzaamheden van de afzonderlijke erflaters
ter voorbereiding op de nieuwe provincie elkaar overlappen of zelfs met elkaar
in strijd komen. Daarbij gaat het onder meer om de voorbereiding van de overgang
van taken en bevoegdheden en van personeel en middelen. Het bestuur van de
preprovincie zal zijn belast met de organisatiebeschrijving en -voorbereiding
van de nieuwe provincie en zal erop toe moeten zien, dat de bijdragen van
de verschillende betrokken besturen tot één geheel kunnen worden
gesmeed.Overgang van taken en bevoegdheden alsmede van personeel en middelen van
de provincie Zuid-Holland naar de preprovincie is in de interimfase niet aan
de orde. Daarvan zou enkel sprake zijn geweest indien zou zijn besloten tot
overgang van DCMR Milieudienst Rijnmond in die fase. Zoals onder 1 aangegeven
ziet het kabinet echter af van het overdragen van extra taken naar de preprovincie,
met uitzondering van de kwartiermakerstaak. Als logische consequentie hiervan
behoefde en behoeft in het wetsvoorstel voor overgang van provinciale taken
en middelen geen voorziening te worden getroffen.De memorie van toelichting is conform het vorenstaande op onderdelen verduidelijkt.4. Het college is – onder verwijzing naar de motie-De Cloe c.s.
(kamerstukken II 1996/97, 25 096, nr. 2) – van oordeel dat een
spoedige standpuntbepaling van het kabinet inzake de eventuele uitbreiding
van het grondgebied van het beoogde regionaal bestuur met de Hoeksche Waard
en de Drechtsteden noodzakelijk is alvorens tot een verantwoorde regeling
te kunnen komen. De Raad merkt overigens op dat toevoeging van met name de Drechtsteden
aan de regio Rotterdam feitelijk neerkomt op een splitsing van de huidige
provincie Zuid-Holland en plaatst de gehele operatie in een ander kader, waarbij
de vraag aan de orde is of bij een dergelijke opzet nog kan worden gesproken
van een stadsprovincie.4. Het kabinet is het met de Raad eens dat een spoedige standpuntbepaling
over de gebiedsomvang van het beoogde regionaal bestuur van belang is voor
een tijdige en verantwoorde regeling en voorbereiding op de eventuele overgang
van grondgebied. Mede gelet op de uitvoering van de motie-De Cloe (kamerstukken
II 1996/97, 25 096, nr. 2) waarin de leden van de Tweede Kamer het kabinet
verzochten de wenselijkheid van en het bestuurlijk draagvlak voor de uitbreiding
van de stadsprovincie met de Hoeksche Waard en de Drechtsteden te onderzoeken,
heeft het kabinet er bij het provinciebestuur op aan gedrongen de arhi-procedure,
ter voorbereiding van de instelling van de provincie Rotterdam, zo snel mogelijk
van start te laten gaan. Daarnaast is een aantal overleggen gevoerd met de
betrokken gemeenten. In de aangepaste paragraaf 2.3 van de memorie van toelichting
wordt ingegaan op het standpunt van het kabinet ten aanzien van het territoir
van de provincie Rotterdam en de visies van de diverse betrokken besturen
terzake.5. Voor het geval de regering mocht besluiten het wetsvoorstel in enigerlei
vorm in te dienen, maakt de Raad nog de volgende kanttekeningen van meer technische
aard. a. Gezien de opzet van de Interimwet wordt de preprovincie primair beheerst
door de bijzondere bepalingen van de Kaderwet. Op onderdelen worden algemene
bepalingen van deze wet en de Wet gemeenschappelijke regelingen buiten toepassing
verklaard. Dit roept de vraag op hoe de verhouding is tot de andere algemene
bepalingen van deze wetten. Het ligt in de rede dat deze slechts relevantie
kunnen hebben voorzover daarin niet door de bijzondere bepalingen wordt voorzien.
De Raad beveelt aan ter vermijding van misverstanden in de toelichting op
dit punt een duidelijk beeld te geven, temeer nu het niet in alle gevallen
logisch is waarom bepalingen van de ene wet van toepassing worden uitgezonderd
en gelijksoortige bepalingen van de andere wet niet; gewezen kan worden op
het goedkeurings- en opleggingsinstrumentarium (artikel 3.2.3).b. Ingevolge artikel 3.2.3, vierde lid, van het wetsvoorstel legt de minister,
indien hij niet tijdig tot goedkeuring kan besluiten, een regeling op. De
Raad tekent bij deze bepaling als bezwaar aan dat de mogelijke oorzaken van
het niet tijdig tot goedkeuring kunnen besluiten in het vage blijven. Ook
indien een te trage behandeling ten departemente van een voorgelegde regeling
ertoe leidt dat de situatie dreigt dat niet tijdig vóór de overgangsdatum
van 1 juni 1998 een goedkeuringsbesluit kan worden genomen, kan, ja moet het
middel van de oplegging worden toegepast. Daarvoor kan de voorziening echter
niet zijn bedoeld. De Raad beveelt dan ook aan, gelet op het vorenstaande,
de bepaling op dit punt te verduidelijken.c. De Raad constateert dat in de Interimwet een voorziening ontbreekt
voor het geven van aanwijzingen, indien het bestuur van de preprovincie tekortschiet
in de uitoefening van een aan dat bestuur toegekende bevoegdheid of opgedragen
taak. Uit het niet buiten toepassing verklaren van de artikelen 27 en 28 van
de Kaderwet zou moeten worden afgeleid dat de bevoegdheid van gedeputeerde
staten van Zuid-Holland om aanwijzingen te geven in geval van taakverwaarlozing
blijft gelden ten opzichte van de preprovincie. Geheel duidelijk is dit evenwel
niet. Indien dit laatste niet de bedoeling is, verdient het aanbeveling deze
artikelen in de Interimwet uit te zonderen. In elk geval dient hierover in
de toelichting duidelijkheid te worden gegeven.d. Ingevolge artikel 3.3.6 worden bij of krachtens algemene maatregel
van bestuur regels gesteld omtrent de betaling van de bezoldigingen, vergoedingen
en tegemoetkomingen van de leden van het bestuur van de preprovincie.De vraag rijst waarom de bepalingen van de Provinciewet omtrent deze onderwerpen
niet van overeenkomstige toepassing zijn verklaard. Naar het oordeel van het
college had dit voor de hand gelegen, gelet op de overige analogie tussen
de besturen. Daarom beveelt de Raad aan, mede uit een oogpunt van terughoudendheid
met regelgeving de desbetreffende bepalingen uit de Provinciewet alsnog van
overeenkomstige toepassing te verklaren.e. Het bestuur van het regionaal openbaar lichaam is blijkens artikel
3.4.2.1, derde lid, onderdeel f, onder meer belast met het ontwerpen van een
beschrijving van de voorgestane verdeling op de overgangsdatum van de algemene
middelen voorzover deze ten behoeve van het samenwerkingsgebied uit het gemeentefonds
en uit het provinciefonds worden uitgekeerd.In de toelichting wordt gesproken over een door de preprovincie Rotterdam
te ontwerpen voorstel voor de verdeling van de middelen bij de start van de
stadsprovincie; dat is echter de volgende stap.De Raad adviseert de toelichting in overeenstemming te brengen met de
toegelichte bepaling.f. Op grond van artikel 3.6.4, tweede lid, voert de voorzitter van het
regionaal openbaar lichaam zijn taken uit overeenkomstig de bij algemene maatregel
van bestuur vast te stellen ambtsinstructie. Deze instructie kan, gelet op
de aard van de aan de voorzitter toebedeelde taken (artikelen 3.3.5, derde
lid, 3.4.2.2 en 3.6.3), zeer ruim zijn. In de toelichting wordt niet uitgelegd
waarom het wenselijk is dat het Rijk een ruime sturingsmogelijkheid heeft.
Het college adviseert dit artikellid van een motivering te voorzien.g. In de toelichting op artikel 3.5.1 ontbreekt een inhoudelijke motivering
van het voorgestelde aantal leden van het algemeen bestuur (preprovinciale
staten) van het regionaal openbaar lichaam. Aanvulling van de toelichting
op dit punt is wenselijk.5a. De systematiek van de Kaderwet houdt in, dat op een gemeenschappelijke
regeling als bedoeld in die wet de Wet gemeenschappelijke regelingen (Wgr)
van toepassing is, voor zover daarvan in de Kaderwet niet expliciet wordt
afgeweken. Die systematiek ligt ook ten grondslag aan de Interimwet. Van afwijking
van Kaderwet en Wgr is in het voorstel voor de Interimwet sprake ten aanzien
van de inrichting, samenstelling en bevoegdheid van het bestuur van de regeling
(verwezen wordt naar hoofdstuk 2 en artikel 4.1, onderdeel B) en de geldingsduur
van de regeling (verwezen wordt naar artikel 4.1, onderdeel B, afdeling 5).
Voor het overige zijn Kaderwet en Wgr onverkort van toepassing. Voor zover
noodzakelijk is de toelichting op dit punt aangevuld.5b. De betreffende bepaling is komen te vervallen. Verwezen wordt naar
onderdeel 1 c.5c. In aansluiting op hetgeen is gezegd bij punt 5 a, zijn de artikelen
27 en 28 van de Kaderwet onverkort van toepassing op de preprovincie, nu deze
niet buiten toepassing zijn verklaard. De toelichting is op dit punt aangevuld.5d. De bepalingen van de Provinciewet omtrent de betaling van bezoldigingen,
vergoedingen en tegemoetkomingen zijn niet van overeenkomstige toepassing
verklaard. Bedacht moet worden dat het bestuur van de preprovincie een andere
positie heeft dan het bestuur van een provincie. Het takenpakket van de provincie
Rotterdam zal bovendien van een andere aard zijn dan die van de huidige provincies.
Hieruit volgt dat de rechtspositie van de bestuurders van de stadsprovincie
niet zonder meer hetzelfde behoeft te zijn als de voor de andere provincies
geldende rechtspositie. In het kader van de WbbpR zal de rechtspositie van
dat bestuur nader worden bezien. In de Interimwet wordt, hierop vooruitlopend,
ook voor de bestuurders van de preprovincie in de mogelijkheid voorzien om
bij algemene maatregel van bestuur een afwijkende regeling te treffen. De
vergoedingen en tegemoetkomingen voor de benoemde voorzitter en de leden van
provinciale staten van Rotterdam voor de periode van de Interimwet komen ten
laste van het regionaal openbaar lichaam, die hiervoor een uitkering van het
Rijk ontvangt.5e. De Raad wijst terecht op een tegenstrijdigheid tussen wet en toelichting.
De bedoeling is dat de preprovincie een voorstel doet voor de verdeling van
algemene middelen in de definitieve situatie. De wettekst is op dit punt aangepast.5f. De toelichting van het betreffende artikel is uitgebreid.5g. Bij bepaling van het aantal leden van het dagelijks bestuur van de
preprovincie is aangesloten bij het beoogd aantal leden van gedeputeerde staten
van de provincie Rotterdam, zoals dat wordt geregeld in de Wet bijzondere
bepalingen provincie Rotterdam. De toelichting is in deze zin aangevuld.6. Voor enkele redactionele kanttekeningen verwijst het college naar de
bij het advies behorende bijlage.6. De redactionele opmerkingen van de Raad zijn zo veel mogelijk verwerkt.De Raad van State heeft mitsdien bezwaar tegen de inhoud en de opzet van
het voorstel van wet en geeft U in overweging dit niet te zenden aan de Tweede
Kamer der Staten-Generaal.De Vice-President van de Raad van State,W. Scholten Ik moge U, mede namens de Minister van Binnenlandse Zaken, verzoeken,
het hierbij gevoegde gewijzigde voorstel van wet en de gewijzigde memorie
van toelichting aan de Tweede Kamer der Staten-Generaal te zenden.De Staatssecretaris van Binnenlandse Zaken,A. G. M. van de Vondervoort Bijlage bij het advies van de Raad
van State van 7 maart 1997, no. W04.97.0023, met redactionele kanttekeningen
die de Raad in overweging geeft.– Bij de toedeling van taken aan het regionaal openbaar lichaam
steeds aangeven welk orgaan van het openbaar lichaam dit betreft.– In afdeling 3.2 steeds «mede begrepen» vervangen door:
mede verstaan (aanwijzing 23 van de Aanwijzingen voor de regelgeving (Ar)).– In artikel 3.2.2 «het bepaalde in» schrappen (aanwijzing
52 Ar).– In artikel 3.4.1.2 «Onze Ministers die zijn belast met de
zorg voor de ruimtelijke ordening, het verkeer en de waterstaat» vervangen
door: Onze Ministers van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer
en van Verkeer en Waterstaat.– In verband met het belang van consistent woordgebruik en gelet
op artikel 3.4.2.1, tweede lid, in artikel 3.6.4, tweede lid, niet spreken
over uitoefening, maar over uitvoering van taken.– In verband met de systematiek in de regelgeving artikel 3.5.1,
tweede lid, opnemen in artikel 3.3.2.– In artikel 3.7.2.1, vierde en vijfde lid, gelet op aanwijzing
53 Ar, het werkwoord «dienen» niet gebruiken.– Bij aanduidingen van afzonderlijke ministers en ministeries, als
eigennaam gebruikt, hoofdletters gebruiken (aanwijzing 93 Ar) (toelichting
op artikel 3.2.3).– Van de toelichting op de artikelen 3.3.1 tot en met 3.3.4, de
alinea die begint met «De bepalingen van de Provinciewet» en eindigt
met «een voorziening.» verplaatsen naar de toelichting op artikel
3.3.5– In de memorie van toelichting (bijvoorbeeld paragraaf 2.2) «Kamerstukken»,
overeenkomstig aanwijzing 219 Ar, vervangen door: kamerstukken. XNoot1De tekst van het voorstel van wet en van de memorie van toelichting zoals
voorgelegd aan de Raad van State is ter inzage gelegd bij de afdeling Parlementaire
Documentatie. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-25328-A.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl