Evaluatie Wet Flexibiliteit en Zekerheid; Verslag algemeen overleg over de evaluatie van de (kentenbepaling) Wet flexibiliteit en zekerheid
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-06 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 30108, nr. 4

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum vergadering

24-10-2005

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2005-2006

30108 nr. 4

20-10-2005

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamVragen en opmerkingen uit de commissieHet antwoord van de ministerNadere gedachtewisselingOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 30108Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 36 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
30 108Evaluatie Wet Flexibiliteit en Zekerheidnr. 4VERSLAG VAN EEN ALGEMEEN OVERLEGVastgesteld 20 oktober 2005De vaste commissie voor Sociale Zaken en Werkgelegenheid1 heeft op 8 september 2005 overleg gevoerd met minister De Geus
van Sociale Zaken en Werkgelegenheid over:– de evaluatie van de Wet flexibiliteit en zekerheid
(30 108, nr. 1);– de brief van de minister d.d. 2 september
2005 inzake de evaluatie ketenbepaling Wet flexibiliteit en zekerheid (30 108,
nr. 2).Van dit overleg brengt de commissie bijgaand beknopt verslag uit.Vragen en opmerkingen uit de commissieMevrouw Stuurman (PvdA) wijst erop dat de
wet is ingevoerd om de mogelijkheden tot flexibele inzet van arbeid te vergroten,
de rechtszekerheid van werknemers te verbeteren en oproep- en uitzendkrachten
een duidelijker en sterkere rechtspositie te geven. Uit de evaluatie van 2002
blijkt dat de wet op deze punten positief heeft uitgewerkt. Er blijkt echter
ook sprake van knelpunten, waarop de Stichting van de Arbeid op 1 april
2004 een advies heeft uitgebracht.Uit het cao-onderzoek dat door de minister over het jaar 2004 is verricht,
blijkt dat veelvuldig gebruikgemaakt wordt van de afwijkingsmogelijkheden.
Vooral als het gaat om afwijkingen bij de zogenaamde ketenbepaling is dit
zorgwekkend. De bekendheid met de wet blijkt onder werknemers zeer gering.
De naleving van dwingendrechtelijke bepalingen, waaronder het minimumgarantieloon
per oproep en de maximale proeftijdtermijn, is onvoldoende. In enkele cao's
zijn de mogelijkheden om opeenvolgend tijdelijke contracten af te sluiten
aanzienlijk verruimd. De onduidelijkheid aangaande de haalbaarheid van een
loonvordering op de werkgever als gevolg van het rechtsvermoeden omtrent de
gemiddelde omvang van de arbeidsovereenkomst heeft geleid tot grote complexiteit
en vertraging in de WW-beoordeling. De wet heeft daarnaast geleid tot een
stijging van administratieve lasten, waar indien mogelijk echt iets aan gedaan
moet worden.De Nederlandse arbeidsmarkt is zeer flexibel. Het is zorgelijk dat de
balans tussen flexibiliteit en zekerheid in sommige sectoren lijkt door te
slaan naar flexibiliteit. De vele afwijkingen van de ketenbepaling
doen afbreuk aan het doel van de wet: het voorkomen van onbeperkt gebruik
van opeenvolgende tijdelijke contracten. De mogelijkheid om van de cao af
te wijken was bedoeld voor het uitzendwezen, maar onder meer in de horeca
blijkt dat er geen limiet wordt gehanteerd voor het aantal opeenvolgende contracten
voor bepaalde tijd. Afwijking van de cao moet mogelijk zijn, maar de limiet
van drie jaar mag niet overschreden worden. Op cao-partijen rust de primaire
verantwoordelijkheid voor de toetsing van cao-afspraken aan relevante wet-
en regelgeving. Er is wat dat betreft sprake van een verontrustende tendens.
Verwezen kan worden naar de VIA-cao in de uitzendbranche die met de nieuwe
vakbond LBV totstandgekomen is. Met deze cao wordt dispensatie aangevraagd
voor de algemeen verbindend verklaarde ABU-cao.Van de regel dat er tussen opeenvolgende contracten niet meer dan drie
maanden mag zitten, wordt veel misbruik gemaakt. Werkgevers vragen werknemers
om gedurende die tijd een WW-uitkering aan te vragen. Hier moet paal en perk
aan worden gesteld. De tussenfase van drie maanden wordt in veel cao's
ten onrechte verkort. Het aangekondigde onderzoek van het ministerie naar
de mogelijkheden van scholing van tijdelijke werknemers hoeft niet te worden
afgewacht. Zij behoren gewoon dezelfde scholingsmogelijkheden te hebben als
vaste werknemers. De bepaling in de wet ten aanzien van opvolgend werkgeverschap
dient om misbruik te voorkomen. Dat hiervan toch in 5% van de cao's
wordt afgeweken is een schande. De Stichting van de Arbeid doet op dit punt
een goede aanbeveling. De intentie is en blijft het voorkomen van misbruik.
Voorlichting zal vermoedelijk niet genoeg zijn.De conclusie is dat te ruim wordt omgegaan wordt met de afwijkingsmogelijkheid.
De vakbonden laten hier ten onrechte zekerheden liggen. De suggesties van
de Stichting van de Arbeid kunnen in de wet worden opgenomen, maar eventuele
andere opties worden niet op voorhand uitgesloten.De heer De Wit (SP) concludeert dat de Wet
flexibiliteit en zekerheid is mislukt en wordt misbruikt. De werkgevers, in
het bijzonder de supermarkten, maken op grote schaal misbruik van de wet.
De allerjongsten krijgen enkele malen een contract en worden vervolgens vervangen
door jeugdiger werknemers. De jongeren die op zoek zijn naar een volwaardige
functie, trekken aan het kortste eind.De minister heeft zich verbaasd getoond over het plan van de ABVAKABO
om de minimumjeugdlonen af te schaffen. De combinatie van het minimumjeugdloon
met de Wet flexibiliteit en zekerheid leidt tot verdringing van de oudere
jongeren. Overwogen moet worden om het minimumloon voor volwassenen te laten
ingaan op 18 jaar. De 16- en 17-jarigen krijgen dan het huidige minimumloon
voor 21- en 22-jarigen.Het driekwart dwingend recht leidt tot het volkomen onderuithalen van
de bedoeling van de wet. In 19% van de cao's blijkt te worden
afgeweken van het maximale aantal opeenvolgende contracten. In 23%
van de cao's wordt afgeweken van de maximale totale duur van de opeenvolgende
contracten. In 27% van de cao's wordt afgeweken van de wettelijke
tussentijd van drie maanden. De sociale partners, die de wet sterk hebben
gepropageerd, blijken de wet in de praktijk onvoldoende toe te passen. Het
moet helder worden waarom dit gebeurt. De Stichting van de Arbeid stelt voor
om de eerder gedane aanbevelingen te implementeren, maar daar kan weinig van
worden verwacht. De stichting verwijst verder naar Europese regelgeving, die
ook haaks staat op de dagelijkse praktijk van de wet. De bepaling van het
driekwart dringend recht moet worden gehandhaafd, maar afwijking moet slechts
mogelijk zijn wanneer dit ten voordele van de werknemer is. Verder dient bij
de algemeenverbindendverklaring voortaan ook gekeken te worden naar de bepalingen
van de Wet flexibiliteit en zekerheid. De heer Van der Sande (VVD) constateert uit
de evaluatie dat de flexibiliteit met name voor mensen met tijdelijke contracten
in de eerste drie jaar wel heel goed geregeld is. Het aantal afwijkingen van
de cao's is dusdanig groot dat de vraag gewettigd is of de zekerheid
voor werknemers op dit vlak volledig wordt waargemaakt. De Stichting van de
Arbeid heeft de bal teruggelegd bij de sociale partners, maar het is de vraag
of dit voldoende is. Een wettelijke regeling lijkt vooralsnog echter ook niet
nodig. Zijn er cijfers over het aantal werknemers dat na drie jaar geen vast
contract krijgt? Werkgevers geven aan dat bij deze afweging het ontslagrecht
een belangrijke rol speelt.De minister acht de administratieve lasten een verantwoordelijkheid van
de cao-partijen. Hij dient aan te geven welke inspanningen hij heeft verricht
om de administratieve lasten te verlichten.Artikel 8 van de Wet allocatie arbeidskrachten door intermediairs (WAADI)
dient bij de discussie over de Wet flexibiliteit en zekerheid te worden betrokken.
Uitzendkrachten moeten op grond van dit artikel hetzelfde verdienen als de
vaste werknemers. Zijn er mogelijkheden om dit artikel geschrapt te krijgen?Uit de evaluatie blijkt dat de kennis bij werknemers over de Wet flexibiliteit
en zekerheid slecht ontwikkeld is. Kan hierin verbetering worden aangebracht?In de uitzendbranche blijkt de flexibiliteit laag. Meent de minister dat
vergroting van de flexibiliteit in deze sector wenselijk is?Het is helder dat de problematiek boven de Wet flexibiliteit en zekerheid
uitstijgt. Het is niet raadzaam om een enkel element eruit te halen, om een
enkel element wettelijk te regelen. Er moet naar nivellering gestreefd worden:
voor de mensen die onder de wet vallen moet de zekerheid iets worden vergroot,
terwijl de zekerheid voor mensen met een vast arbeidscontract iets moet worden
verkleind.Mevrouw Koser Kaya (D66) merkt op dat mensen
liever de risico's van een flexibele baan dragen dan dat zij de zekerheid
hebben van de bijstand. Uitzendarbeid is de smeerolie van de arbeidsmarkt.
Dankzij flexibele arbeid kunnen werknemers aan de slag blijven of komen in
tijden dat werkgevers het risico niet durven te nemen om mensen in vaste dienst
te nemen. In de periode 1993–2003 fungeerde uitzendwerk als opstapje
naar de arbeidsmarkt voor bijna 400 000 gedeeltelijk arbeidsongeschikten,
750 000 allochtonen, meer dan 400 000 ouderen en ongeveer 260 000
langdurig werklozen. Gecorrigeerd voor dubbeltellingen werden meer dan anderhalf
miljoen mensen uit de doelgroepen aan de slag geholpen. Daarnaast zijn er
veel werknemers die zelf kiezen voor de flexibiliteit van tijdelijk werk.
Verder is het voor werkgevers handig als zij even omhoog zitten en tijdelijk
arbeidskrachten nodig hebben.De overheid heeft met de Wet flexibiliteit en zekerheid de bureaucratie
voor de uitzendsector vergroot. De uitzendsector is voor zijn functioneren
thans afhankelijk van de totstandkoming van een cao. Zonder cao geldt een
uitzendtermijn van slechts 26 weken. Voor veel flexibele arbeidskrachten is
dat te kort. Voor langer durend uitzendwerk moet een beroep worden gedaan
op het bureaucratische fasesysteem uit de cao. Met dit systeem bouwen uitzendkrachten
meer rechten op naarmate zij langer werken. Dit heeft vaak tot gevolg dat
mensen voortijdig aan de kant geschoven worden. Zwakkeren op de arbeidsmarkt
krijgen minder kans op de arbeidsmarkt door selectie aan de poort en risicomijdend
gedrag. Een verlenging van de termijn tot drie jaar is zeer wenselijk.Het zogenaamde loonverhoudingsvoorschrift van artikel 8 van de WAADI moet
geschrapt worden. Dit leidt tot allerlei ongewenste effecten, zoals onduidelijkheid
en hoge administratieve lasten. Het wordt uitzendbureaus heel moeilijk gemaakt
een eigen belonings- en personeelsbeleid toe te passen. Een prikkel tot beheerste
loonkostenontwikkeling wordt weggenomen. De systematiek is zo ingewikkeld,
dat naleving van de wet oncontroleerbaar is. Overigens is het
onhelder hoe het schrappen van het loonverhoudingsvoorschrift zich verhoudt
tot de ontwikkeling van Europese regelgeving op dit vlak.Volgens het Burgerlijk Wetboek geldt voor werknemers een opzegtermijn
van één maand, maar hiervan kan bij cao worden afgeweken afhankelijk
van het aantal dienstjaren. Deze laatste bepaling moet worden geschrapt. Een
opzegtermijn voor een werknemer mag nooit langer dan één maand
zijn. Daarnaast zou in arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd en uitzendovereenkomsten
geen concurrentiebeding mogen worden opgenomen.Het verdient nadere verduidelijking dat de overheidssector buiten het
onderzoek naar het driekwart dwingend recht is gehouden.Mevrouw Verburg (CDA) vindt de Wet flexibiliteit
en zekerheid een belangrijke wet. Dat laat onverlet dat vrij stevige kritiek
kan worden geleverd. De meeste uitzendbureaus zijn te goeder trouw, maar er
zijn er ook die steeds bezig zijn met het opzoeken van de mazen in de wet,
met het ontwijken of zelfs ontduiken van de wet. In 2001 werd in 21%
van de gevallen te ruim met de ketenbenadering omgesprongen. In 2004 is dat
percentage gestegen tot 57. Stevige handhaving is noodzakelijk, ook van de
dwingendrechtelijke bepalingen, waar ook nogal soepel mee blijkt te worden
omgegaan. Hier ligt een taak voor de Arbeidsinspectie.Ook bij cao's moet de wet gehanteerd worden. Er zit een grens van
redelijkheid aan de afwijkingsmogelijkheden. Bij het algemeen verbindend verklaren
verdient dit aandacht. Alleen afwijkingen in het voordeel van de werknemers
toestaan is geen goed idee. Het is een gemiste kans van de Stichting van de
Arbeid dat zij niet zelf richtinggevend is geweest op het punt van het opeenvolgend
werkgeverschap. De scholingsaanbeveling verdient ondersteuning. Zowel werkgevers
als werknemers hebben op dit punt een belangrijke inspanningsverplichting.De voorstellen inzake vereenvoudiging zullen worden gesteund. De werknemer
zal niet langer op basis van een weerlegbaar rechtsvermoeden door het UWV
naar de werkgever worden verwezen. Kan het UWV in sommige gevallen het verhaal
van de werknemer overnemen?De Stichting van de Arbeid merkt op dat gestreefd moet worden naar vermindering
van administratieve lasten. Zij komt helaas niet met concrete voorbeelden
hoe dat zou kunnen. In de nieuwe uitzend-cao zijn voor inleencontracten voor
korte tijd enkele afspraken gemaakt die tot vereenvoudiging leiden. Bezien
moet worden in hoeverre deze afspraken gevolgen kunnen hebben voor de hele
wet.De arbeidsmarkt heeft zich sinds het van kracht worden van de wet ontwikkeld.
Bij het totstandkomen van de wet was er nog geen sprake van de mogelijkheid
om door te werken na het 65ste levensjaar. Er zijn inmiddels zelfs uitzendbureaus
ontstaan voor de bemiddeling van 65-plussers. Van die zijde is de vraag gesteld
of in de wet geen uitzondering kan worden gemaakt voor 65-plussers. Is de
minister bereid tot zo'n wijziging te komen?Het gerechtshof in Arnhem heeft een uitspraak gedaan die gevolgen heeft
voor de positie van vrijwilligers. Volgens die uitspraak zouden vrijwilligers
ten opzichte van de werkgever eenzelfde positie innemen als werknemers. Er
lijkt sprake te zijn van een eerste stap naar juridisering van de verhouding
van vrijwilligers en hun verenigingen tegenover de werkgever. Vrijwilligers
en hun verenigingen moeten gevrijwaard worden van alle risico's die dit
met zich meebrengt. Als de minister op dit punt geen toezegging doet, zal
de CDA-fractie het initiatief nemen om definities in de Wet flexibiliteit
en zekerheid, de Arbeidstijdenwet en de Arbeidsomstandighedenwet aan te passen.De heer Varela (LPF) constateert dat de Wet
flexibiliteit en zekerheid zo flexibel is dat werkgevers en werknemers haar
gebruiken om de mogelijkheden nog verder op te rekken. De samenleving
zou waarschijnlijk beter af zijn als zowel de wet als de starre regels rondom
ontslag afgeschaft worden. Er kan dan een heldere richtlijn komen voor een
flexibele ontslagwetgeving. Het bedrijfsleven moet in een keiharde internationale
concurrentiestrijd optimaal kunnen functioneren. Volgens de nieuw op te stellen
richtlijn moeten werknemers er zeker van zijn dat zij een hogere uitkering
dan de huidige krijgen. Daarbij hoort een goed activeringsbeleid en een sterke
daling van de uitkering na een zeker aantal maanden.Het antwoord van de ministerDe minister herinnert aan een bespreking kort
geleden van het ontslagrecht en de WW. De versoepelingen in het ontslagrecht
die door het kabinet worden voorgesteld, zullen de bewerkelijkheid van een
ontslagprocedure voor een werkgever enorm beperken. Het op een oneigenlijke
manier kiezen voor een flexibel contract zal daarmee minder aantrekkelijk
worden. Als het ontslagrecht heel ver wordt versoepeld, komt de positie van
de werknemer in het gedrang. Als een werknemer niet door een contract wordt
beschermd, moet hij een stevige positie op de arbeidsmarkt hebben. Daarbij
valt onder meer te denken aan scholing. Een verandering van de opzegtermijn
wordt niet voorgenomen. De effecten van de voorgestelde versoepeling van het
ontslagrecht worden meegenomen in de evaluatie die in 2006 zal worden opgesteld.Het is niet mogelijk om de administratieve lasten die de Wet flexibiliteit
en zekerheid met zich meebrengt, precies te meten. Een aantal verplichtingen,
bijvoorbeeld die om het arbeidsverleden bij te houden, is er toch al op grond
van bijvoorbeeld de werknemersverzekeringen. Het zorgvuldig contracteren,
dat moet gebeuren met het oog op de introductie van het weerlegbaar rechtsvermoeden
en het minimumgarantieloon per oproep, is noodzakelijk om de wet na te leven.
In hoeverre hierbij sprake is van een administratieve last is nog niet geheel
duidelijk. Bij de evaluatie in 2006 zal geprobeerd worden een specifiek beeld
te geven.In bepaalde sectoren wordt heel ver gegaan in het oprekken van de wet.
Als partijen behoefte hebben aan flexibiliteit, moet die ruimte worden geboden.
Bij een afwijking wordt ervan uitgegaan dat de belangen van werkgever en werknemer
in evenwicht zijn. Het wordt anders als er een te grote divergentie ontstaat
tussen de belangen van werknemers en die van toetreders tot de arbeidsmarkt.
Als daarvan sprake is, moet worden overwogen om er paal en perk aan te stellen.
De sociale partners moeten echt verantwoordelijk worden gehouden voor het
bewaken van evenwicht in de positie van werkgevers en werknemers. Zij zijn
ook verantwoordelijk voor het vermijden van oneigenlijk gebruik van de wet.
De reactie van de sociale partners op een brief van de minister op dit punt
is de Kamer ter hand gesteld.Op het departement liggen een verzoek tot algemeenverbindendverklaring
van de ABU-cao en een dispensatieaanvraag voor de VIA-cao. Naar verwachting
zal daarover deze maand een besluit worden genomen. Er zal naar worden gekeken
met de regels en de strekking van de wet in het hoofd. De Kamer zal worden
ingelicht over de uitkomst.Het minimumloon is regelmatig aan de orde. Het verhogen van de loonkosten
voor 18- tot 23-jarigen verkleint de kans op werk, met name voor de meest
kwetsbaren in die groep. Daarnaast hebben cao-partijen zelf alle ruimte om
in cao's voor gekwalificeerde werknemers het volwassenenloon eerder te
laten ingaan.Ondanks artikel 8 van de WAADI is de marktpositie van uitzendbureaus in
Nederland sterker dan in welk ander Europees land ook. De werkgeversorganisaties
geven aan dat er branches zijn die het gelijke loon er juist wél in
willen houden. Organisaties vanuit de uitzendbranche zijn voor het schrappen
van de verplichting. Verschillend loon voor gelijk werk kan grote nadelige
gevolgen hebben. De hoofdregel van artikel 8 verdient ondersteuning.
De toepassing van het artikel moet wel een zekere flexibiliteit kennen. Juist
met het oog daarop is er een mogelijkheid om cao-afspraken te maken. Het proces
rond de Europese uitzendrichtlijn ligt op dit moment stil.In de evaluatie zijn geen separate cijfers opgenomen over het aantal werknemers
dat na drie contracten geen vast contract krijgt.De overheidsarbeidsvoorwaardenregelingen zijn naar hun aard geen cao en
worden dus ook niet als zodanig aangemeld. Het Burgerlijk Wetboek is niet
van toepassing.De Arbeidsinspectie handhaaft de regels van de Arbeidstijdenwet en de
Arbowet, maar niet de regels van het Burgerlijk Wetboek.De groep van de 65-plussers valt niet onder de sociale zekerheid, maar
wel onder het Burgerlijk Wetboek. Is er een rechtvaardiging voor een heel
andere positie van een werknemer in het kader van het BW? In de sociale zekerheid
is het evident: er is een algemene sociale zekerheid voor 65-plussers in de
AOW en aanvullende pensioenen. Dat rechtvaardigt dat zij niet langer verzekerd
hoeven te zijn voor werkloosheid en arbeidsongeschiktheid. Het BW maakt geen
onderscheid in de rechtsbescherming van werknemers van welke leeftijd dan
ook. Het punt zal nader worden bezien bij de reactie naar aanleiding van de
ontvangen adviezen van Stichting en SER over de routeplanner bij, mede in
het licht het verminderen van administratieve rompslomp.Over de uitspraak van het gerechtshof te Arnhem inzake vrijwilligers is
eerder gedebatteerd. Daarbij is toegezegd dat bezien zal worden of in de werking
van de Arbeidstijdenwet en de Arbowet de positie van vrijwilligers anders
geduid moet worden. Bij de SER is een advies in voorbereiding, dat deze maand
zal verschijnen. Het kabinet zal aansluitend een standpunt bepalen.Nadere gedachtewisselingMevrouw Stuurman (PvdA) bevestigt de rol van
de sociale partners in het naleven van de ketenbepaling, maar vindt het te
ver gaan om de situatie op zijn beloop te laten. Zij bepleit een termijn van
een jaar waarbinnen het aantal afwijkingen duidelijk moet zijn verminderd.
Het middel van de algemeenverbindendverklaring kan daarin een rol spelen.
Als binnen een jaar geen duidelijke vermindering is opgetreden, moet worden
overgegaan tot wetswijziging.De heer De Wit (SP) verwijst naar de brief
van de Stichting van de Arbeid van 18 juli 2005, waarin wordt gewezen
op de Europese richtlijn, een raamovereenkomst en eerdere aanbevelingen. Er
wordt gevraagd om argumentatie bij afwijking, maar er is altijd wel een argument
te bedenken. Moet niet teruggegrepen worden op de duidelijker raamovereenkomst?
Ziet de minister mogelijkheden om de dwingendrechtelijke bepaling te gebruiken?
Kan het AVV-instrument worden gebruikt?De heer Van der Sande (VVD) pleit opnieuw
voor een breed flexibel arbeidsmarktbeleid. De minister heeft gezegd dat de
hoeveelheid administratieve lasten als gevolg van de Wet flexibiliteit en
zekerheid niet precies te meten is, maar dat in de volgende evaluatie hierover
gegevens zullen worden opgenomen. Het zou jammer zijn om een jaar te wachten
met een mogelijke beperking van de administratieve lasten. Als het dan toch
een jaar gaat duren, moet indien nodig wel gelijk met mogelijke oplossingen
worden gekomen.Artikel 8 van de WAADI werkt beperkend op de flexibilisering van de arbeidsmarkt.
De huidige formulering is dat er gelijke beloning is, tenzij in de cao daarover
afspraken zijn opgenomen. Kan dit niet worden omgedraaid: geen gelijke beloning,
tenzij anders bepaald bij cao? De minister dient toe te zeggen dat vanaf heden wordt gemeten hoe vaak
het vierde contract een vast contract is. Het streven moet erop gericht zijn
om in de uitzendbranche het maximumaantal weken voordat tot een vast contract
moet worden gekomen, op te rekken tot 52 weken.Mevrouw Koser Kaya (D66) merkt op dat 80%
van de werkloze werknemers door uitzendbureaus aan werk wordt geholpen. Gezien
deze staat van dienst moet de branche in staat worden gesteld, nog slagvaardiger
te opereren. Met artikel 8 van de WAADI is het niet mogelijk dat uitzendbureaus
een eigen belonings- en personeelsbeleid voeren. Dit belemmert de differentiatie.Cao's bieden partijen de mogelijkheid om een andere opzegtermijn
te hanteren. Er is inderdaad vaak een veelheid aan bepalingen opgenomen, die
enorme onduidelijkheid en procedures creëren. Het zou veel flexibeler
zijn als gewoon zou worden uitgegaan van één maand.Concurrentiebedingen horen niet thuis in arbeidsovereenkomsten voor een
bepaalde tijd en in uitzendovereenkomsten.Mevrouw Verburg (CDA) vraagt de minister om
vóór 1 november terug te komen op de positie van 65-plussers
en vrijwilligers.De minister heeft gezegd dat hij geen rol ziet voor de Arbeidsinspectie
op het vlak van het naleven van het Burgerlijk Wetboek. Zijn er geen andere
mogelijkheden om op dit punt tot handhaving te komen?Kan naar analogie van de nieuwe cao-uitzendwerk de administratievelastendruk
rond de contracten enigszins worden vereenvoudigd?De heer Varela (LPF) erkent dat een versoepeling
van procedures rond het ontslagrecht invloed kan hebben op de naleving van
de Wet flexibiliteit en zekerheid, maar vindt dat de minister niet ver genoeg
gaat. Zal het proces uiteindelijk leiden tot verlaging van de arbeidskosten
en een meer competitief bedrijfsleven?De minister zegt toe dat bij de evaluatie
in 2006 zo veel mogelijk inzicht zal worden geboden in de administratieve
lasten die de wet zelfstandig met zich meebrengt. Daarbij zal ook teruggekeken
worden naar het moment van invoering van de wet.Er is sprake van een wettelijk verbod om onderscheid te maken in scholingsrechten
voor verschillende soorten contractanten.De sociale partners worden uitgedaagd om hun verantwoordelijkheid te nemen
voor de praktijk van de wet. Met de evaluatie van 2006 is er een moment om
te bezien in hoeverre zij die verantwoordelijkheid hebben waargemaakt. Dan
kan een politieke conclusie worden getrokken.Er is niet voor niets gekozen voor driekwart dwingend recht. In de praktijk
is er af en toe behoefte aan afwijking. De roep om flexibiliteit op de arbeidsmarkt
wordt ook in de Kamer gesteund. Waar afgeweken wordt, moet dat beargumenteerd
gebeuren. Dwingend recht wordt op dit moment niet overwogen, al was het maar
om de sociale partners actief te houden. Zaken die strijdig zijn met de wet
worden niet algemeen verbindend verklaard. De wet laat in dit geval echter
afwijkingen toe. Het AVV-instrument is dus niet geschikt om de praxis op het
terrein van driekwart dwingend recht te reguleren. In de evaluatie van 2006
zal de praktijk duidelijk worden. Als deze aanleiding is voor een politiek
debat over de vraag of van driekwart dwingend op volledig dwingend recht moet
worden overgegaan, zal dat debat gevoerd worden.Het voorstel om in artikel 8 van de WAADI tot omkering te komen –
geen gelijk loon tenzij bij cao anders bepaald – zou het huidige machtsevenwicht
verstoren, terwijl dat machtsevenwicht door de partijen gezamenlijk is opgesteld.
Er zijn verschillen tussen de verschillende werkgeversorganisaties, maar men
is er uitgekomen. Een omdraaiing moet dus sterk ontraden worden. Het is overigens
aan uitzendbureaus om hun eigen arbeidsvoorwaardelijke regelingen
te treffen. Dat kan via een cao op brancheniveau of via een cao op ondernemingsniveau.Het uitzendbeding bedraagt 26 weken. In die periode kan een uitzendkracht
op elk moment worden bedankt. De sociale partners hebben dit in 1996 voorgesteld.
Alleen bij cao kan de termijn worden verlengd. Op die manier zijn voldoende
waarborgen aanwezig dat ook rekening wordt gehouden met de belangen van de
uitzendkracht. In de contacten met de sociale partners is niet gebleken dat
sprake is van een geweldig knelpunt. Mogelijk komt het in de evaluatie in
2006 wel naar voren.Voorzover het geld voor UWV en CWI wordt besteed aan reïntegratie,
zijn ook de uitzendbureaus contractpartij. De contracten met uitzendbureaus
zijn nodig, omdat uitzendbureaus in de vrije markt in een heel andere situatie
zitten. Mensen met een achterstand door langdurige werkloosheid of arbeidsongeschiktheid
moeten via reïntegratie naar de markt geholpen worden. Uitzendbureaus
vervullen daar in toenemende mate een rol in. Het is niet zo dat er geen inkoop
vanuit UWV en CWI meer nodig is als alle belemmeringen voor de uitzendbureaus
zouden worden opgeheven.Vóór 1 november zal worden teruggekomen op de positie
van de vrijwilligers en de 65-plussers. Ook zal worden bezien in hoeverre
de gevolgen van de nieuwe cao-uitzendwerk betekenis kunnen hebben voor de
wet.Met de evaluatie van 2006 zal een eerste inzicht zijn ontstaan in de werking
van de voorstellen op het gebied van het ontslagrecht. Daarmee wordt niet
gepreludeerd op verdergaande versoepeling van het ontslagrecht. In de praktijk
werkt dit soort versoepelingen snel door.De voorzitter heeft de volgende toezeggingen
genoteerd:– in de evaluatie van de wet in 2006 zal worden ingegaan op de gevolgen
van de versoepeling van het ontslagrecht en de administratieve lasten die
specifiek uit de wet voortvloeien;– de minister zal de Kamer in 2007 informeren over de resultaten
van de oproep van de Stichting van de Arbeid om bij afwijkende cao-afspraken
rekening te houden met de doelstellingen van de bepaling in de wet;– de Kamer zal worden geïnformeerd over de uitkomsten van de
procedures rond het algemeen verbindend verklaren van de ABU-cao en de dispensatie
van de VIA-cao;– de Kamer zal vóór 1 november worden geïnformeerd
over de knelpunten rondom de positie van 65-plussers en vrijwilligers;– de Kamer zal worden geïnformeerd of de nieuwe uitzend-cao
als voorbeeld kan dienen voor vereenvoudiging van de Flexwet.De voorzitter van de vaste commissie voor Sociale Zaken en Werkgelegenheid,SmitsDe griffier van de vaste commissie voor Sociale Zaken en Werkgelegenheid,NavaXNoot1Samenstelling: Leden: Noorman-den Uyl (PvdA), Bakker (D66), Bibi de Vries
(VVD), De Wit (SP), Van Gent (GroenLinks), Verburg (CDA), Hamer (PvdA), Bussemaker
(PvdA), Vendrik (GroenLinks), Mosterd (CDA), Smits (PvdA), voorzitter, Örgü
(VVD), Weekers (VVD), Rambocus (CDA), Ferrier (CDA), ondervoorzitter, Huizinga-Heringa
(ChristenUnie), Varela (LPF), Eski (CDA), Koomen (CDA), Smeets (PvdA), Douma
(PvdA), Stuurman (PvdA), Kraneveldt (LPF), Hirsi Ali (VVD), Van Hijum (CDA),
Van der Sande (VVD).Plv. leden: Depla (PvdA), Koser-Kaya (D66), Blok (VVD), Kant (SP), Halsema
(GroenLinks), Smilde (CDA), Verbeet (PvdA), Timmer (PvdA), Azough (GroenLinks),
Omtzigt (CDA), Adelmund (PvdA), Visser (VVD), Algra (CDA), Vietsch (CDA),
Van der Vlies (SGP), Hermans (LPF), Van Oerle-van der Horst (CDA), Van Dijk
(CDA), Van Dijken (PvdA), Blom (PvdA), Kalsbeek (PvdA), Van As (LPF), Aptroot
(VVD), Hessels (CDA), Van Egerschot (VVD). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-30108-4.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl