Evaluatie Huursubsidiewet; Brief staatssecretaris over de evaluatie van onzelfstandige woonruimten in de Huursubsidiewet
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-08 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 27445, nr. 2

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

29-05-2002

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2001-2002

27445 nr. 2

23-05-2002

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamConclusies op hoofdlijnenKnelpunten en oplossingenMinimum aantal woonruimten per begeleid wonenprojectMaximaal aantal woonruimten per begeleid wonenprojectEisen ten aanzien van bouwkundige vormgeving van het woongebouwGescheiden huur- en zorgcontractAanwijzingsprocedureOverige knelpuntenTijdelijke bewoningProjecten voor minderjarigenVaststelling redelijke huurprijs onzelfstandige woonruimtenEffecten voor de toekomstOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 27445Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 39 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
27 445Evaluatie Huursubsidiewetnr. 2BRIEF VAN DE STAATSSECRETARIS VAN VOLKSHUISVESTING, RUIMTELIJKE ORDENING
EN MILIEUBEHEERAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-GeneraalDen Haag, 23 mei 2002Hierbij bied ik u aan de evaluatie van onzelfstandige woonruimten in de
Huursubsidiewet.1In deze evaluatie wordt een beeld geschetst van de werking van de Huursubsidiewet
voor onzelfstandige woonruimten. In afwijking van de algemene regel dat huursubsidie
alleen mogelijk is voor huurders van zelfstandige woningen, biedt de Huursubsidiewet
namelijk tevens aan huurders van bijzondere categorieën onzelfstandige
woonruimten de mogelijkheid om in aanmerking te komen voor huursubsidie. De
woongebouwen waarin de desbetreffende onzelfstandige woonruimten zijn gelegen,
moeten daartoe door mij zijn aangewezen.Het gaat specifiek om de volgende categorieën woongebouwen met onzelfstandige
woonruimten:• woongebouwen bestemd voor begeleid wonen door mensen, die om zelfstandig
te kunnen wonen in meer of mindere mate zorg of begeleiding behoeven;• woongebouwen bestemd voor groepswonen door ouderen;• woongebouwen die reeds onder het regime van de Wet individuele
huursubsidie waren aangewezen. Voor het grootste deel betreft dit woongebouwen
ten behoeve van studentenhuisvesting. Het gaat om de continuering van eerdere
aanwijzingen van voor de inwerkingtreding van de Huursubsidiewet (per 1 juli
1997); nieuwe aanwijzingen in deze categorie zijn niet mogelijk.In de evaluatie ligt de nadruk op de uitwerking in de praktijk van de
regelgeving op het gebied van de aanwijzing van
woongebouwen en daarmee dus op de eerste twee hiervoor genoemde categorieën.
Met name is nagegaan of de criteria die bij de aanwijzing gelden, geen onnodige
belemmeringen opleveren om op zich positief te beoordelen initiatieven onder
de werking van de Huursubsidiewet te brengen.Daarnaast wordt kort ingegaan op de werking van de huidige Huursubsidiewet
voor de categorie onzelfstandige woonruimten die al voor de inwerkingtreding
van deze wet waren aangewezen.Aanleiding tot de evaluatie zijn signalen uit de uitvoeringspraktijk,
dat sommige van de regels en voorwaarden bij aanwijzing van woongebouwen niet
goed aansluiten op de praktijk van het begeleid wonen. Ook vanuit uw Kamer
zijn dergelijke signalen onder mijn aandacht gebracht.Ik memoreer in dit verband de motie van het kamerlid Van Gent c.s. gedateerd
19 maart 20011, waarin mij wordt verzocht
de eis van kleinschaligheid bij de aanwijzing van woongebouwen voor begeleid
wonen te schrappen. Zoals ik heb toegezegd2, heb
ik de uitvoering van deze motie betrokken bij de evaluatie. In het vervolg
van deze brief zal ik hierop nader ingaan.Daarnaast is al enige tijd, mede gestimuleerd door de overheid, een aantal
vernieuwende ontwikkelingen op het gebied van woonzorgcombinaties gaande,
die aanleiding geven tot een heroverweging van de regelgeving ter zake. Om
bij deze heroverweging adequaat in te kunnen spelen op de toekomst, biedt
de evaluatie ook een kleine doorkijk naar de te verwachten ontwikkelingen
op het gebied van zowel begeleid wonen als groepswonen door ouderen in onzelfstandige
woonruimten in de komende paar jaren.Waar sprake is van onnodig belemmerende regelgeving of knelpunten in de
uitvoering, wil ik daarvoor op zo kort mogelijke termijn oplossingen realiseren.
In deze brief beschrijf ik welke maatregelen ik daarbij voor ogen heb. De
daarvoor benodigde wijzigingen in de regelgeving kunnen grotendeels al per
1 juli aanstaande inwerking treden.Allereerst ga ik evenwel in op enkele meer algemene constateringen uit
de evaluatie.Conclusies op hoofdlijnenSinds de inwerkingtreding van de Huursubsidiewet op 1 juli 1997 zijn
in totaal 94 woongebouwen aangewezen, alle bestemd voor begeleid wonen.De aangewezen woongebouwen omvatten 741 afzonderlijke onzelfstandige woonruimten,
dus het gemiddeld aantal woonruimte per gebouw bedraagt 8. Bij voorkeur blijken
er dus zeer kleinschalige projecten te worden gerealiseerd; ruim 25% van de
aangewezen woongebouwen omvat slechts 4 woonruimten. Woongebouwen met meer
dan 20 woonruimten vormen een uitzondering (2%).In deze begeleid wonenprojecten zijn hoofdzakelijk mensen gehuisvest zonder
(ernstige) fysieke beperkingen, vooral verstandelijk gehandicapten en (ex)
psychiatrische patiënten.Het daadwerkelijk huursubsidiegebruik is beperkt; nog geen 40% van de
huurders van aangewezen woonruimten ontving in het subsidiejaar 2000–2001
huursubsidie.In de evaluatie wordt geconcludeerd dat begeleid wonenprojecten met onzelfstandige
woonruimten een nuttige functie vervullen als tussenvorm tussen het wonen
in een instelling, waar huisvesting en zorg als één pakket (via
de AWBZ) worden geleverd en het geheel zelfstandig wonen met zorg op maat
naar eigen keuze. Soms woont men tijdelijk in een van deze woonruimten, als
opstap naar verdere c.q. volledige zelfstandigheid. Maar er zijn ook mensen
die permanent blijven wonen in een geclusterde woonvorm waar zorg of begeleiding
aan de bewoners wordt geleverd.Wel constateert de evaluatie een bij veel doelgroepen bestaande voorkeur
voor begeleid wonen in zelfstandige woonruimten,
met eigen keuken en sanitair en daarnaast een of meer gemeenschappelijke
ruimten. Vanwege de kosten is dit echter vaak niet haalbaar. Er zijn echter
ook situaties waarin bewust de voorkeur wordt gegeven aan onzelfstandige woonruimten,
bijvoorbeeld omdat zo het best het wonen in gezinsverband kan worden nagebootst
of omdat de bewoners niet zelfstandig gebruik kunnen maken van keuken en/of
sanitair.Vanwege de contractuele en financiële scheiding tussen huurovereenkomst
en zorgovereenkomst passen de begeleid wonenprojecten goed in het rijksbeleid
dat de scheiding van wonen en zorg voorstaat.Ik constateer echter wel dat deze scheiding in materiële zin niet
(volledig) wordt gerealiseerd. De zorg blijft onverbrekelijk verbonden met
de woonvorm. In dit opzicht, en ook qua vormgeving, verschillen de begeleid
wonenprojecten zoals die worden aangewezen in het kader van de Huursubsidiewet
niet of nauwelijks van de kleinschalige dependances van zorginstellingen in
de wijk, zoals die in toenemende mate worden gerealiseerd. Wat de voordelen
en nadelen zijn van het financieel scheiden van wonen en zorg in dit soort
woonvormen zal per geval verschillen.Ik ben voornemens om in samenwerking met mijn ambtgenoot van Volksgezondheid,
Welzijn en Sport (VWS) nader onderzoek te laten uitvoeren naar de aard en
omvang van de behoefte aan deze op veel punten vergelijkbare woonvormen in
het tussengebied tussen intramuraal verblijf en (extramuraal) zelfstandig
wonen met zorg op maat.Aan de hand van de resultaten daarvan kan in gezamenlijk overleg worden
bezien of de vigerende regelgeving van beide departementen voldoende is toegesneden
op de woonvormen in dit «tussengebied» dan wel dat het wenselijk
is om hiervoor specifieke instrumentarium in het leven te roepen.Wat betreft de woongebouwen bestemd voor groepswonen door ouderen kan
ik kort zijn: hiervoor zijn geen verzoeken voor aanwijzing ingediend. Het
gaat hier om ouderen die om sociale redenen en dus niet vanwege behoefte aan
zorg, bijeen gaan wonen in onzelfstandige woonruimte. Voor het totale woongebouw
moeten de bewoners tezamen een collectief huurcontract afsluiten.Uit andere bronnen is evenmin naar voren gekomen dat aan dit soort huisvesting
behoefte zou bestaan. Ouderen blijken te kiezen voor een zelfstandige woning,
of dat nu hun «eigen» woning is waar zorg aan huis wordt geleverd,
of in een woning in een cluster van zelfstandige woningen rondom een aantal
gemeenschappelijke voorzieningen. Deze woningen behoeven niet te worden aangewezen
om onder de Huursubsidiewet te vallen.Uit oogpunt van behoud van keuzevrijheid wil ik de mogelijkheid tot aanwijzing
van woongebouwen bestemd voor groepswonen door ouderen behouden, ook al blijkt
daar momenteel geen behoefte aan te zijn. Deze mogelijkheid tot aanwijzing
zal blijven bestaan naast de mogelijkheid tot aanwijzing van begeleid wonenprojecten
voor ouderen met behoefte aan zorg of begeleiding (bijvoorbeeld mensen met
een psychogeriatrische aandoening).Bij de derde categorie onzelfstandige woonruimten waarvoor huursubsidie
mogelijk is, namelijk de categorie die al vóór de inwerkingtreding
van de Huursubsidiewet was aangewezen op grond van de destijds geldende regels,
kunnen zoals eerder aangegeven geen nieuwe aanwijzingen plaatsvinden. Het
gaat in totaal om 38 300 wooneenheden, grotendeels bestemd voor studenten
en om 157 woningen bestemd voor groepswonen.Ook hier is het huursubsidiegebruik gering, namelijk ca. 18%. De omstandigheid
dat de betrokken woongebouwen alle tot stand zijn gekomen met financiële
rijkssteun, hetgeen tot relatief wat lagere huren zal hebben geleid, speelt
mogelijk een rol bij het beperkte huursubsidiegebruik.Over mijn visie op de mogelijke oplossingen voor de knelpunten rond de
huisvesting van studenten en de rol die huursubsidie daarbij zou kunnen spelen
zal ik u binnenkort separaat informeren in het kader van u toegezegde1 informatie over de uitkomsten van de pilot in de gemeente
UtrechtKnelpunten en oplossingenIn de evaluatie is een aantal knelpunten geïnventariseerd die zich
in het kader van de aanwijzingen van woongebouwen voor begeleid wonen min
of meer frequent voordoen. In het hierna volgende ga ik nader op deze knelpunten
in. Daar waar een knelpunt mijns inziens leidt tot onnodige belemmeringen
bij het tot stand komen van begeleid wonenprojecten, schets ik langs welke
weg ik een oplossing daarvoor wil realiseren.Minimum aantal woonruimten per begeleid wonenprojectOm voor aanwijzing in aanmerking te komen mag een woongebouw bestemd voor
begeleid wonen niet minder dan vier afzonderlijke woonruimten omvatten.Met de afbakening van de projectgrootte op minimaal 4 privé-ruimten
werd indertijd gekozen voor de wat grotere projecten; heel kleine projecten
in normale eengezinswoningen worden hiermee uitgesloten. Daarbij werd ervan
uitgegaan dat bij het huisvesten van de doelgroep in woningen/appartementen,
met de gecumuleerde inkomens van de bewoners in de huur van de totale woning
kan worden voorzien. Voorts werd de administratieve last die is gemoeid met
de aanwijzing van dergelijke kleine projecten meegewogen, evenals het risico
van fraude: bij twee bewoners per project werd de kans relatief groot geacht
dat feitelijk sprake is van samenwonen.Uit de evaluatie blijkt evenwel dat steeds vaker gekozen wordt voor zeer
kleinschalige woonvormen. Zoals eerder in deze brief aangehaald, omvat zelfs
een kwart van de aangewezen woongebouwen voor begeleid wonen het minimum aantal
van 4 onzelfstandige woonruimten. Daarnaast blijkt bij de afwijzingen van
begeleid wonenprojecten de meest voorkomende reden een te gering aantal woonruimten
te zijn. Juist huisvesting in «gewone» woningen blijkt in de praktijk
een goede en relatief goedkope manier om huisvesting voor doelgroepen van
begeleid wonen tot stand te brengen. Huursubsidie is dan – juist bij
zeer kleine groepen – vaak van belang om de betaalbaarheid te garanderen.Gegeven de klaarblijkelijke behoefte in het veld ben ik voornemens de
eis van een minimum aantal woonruimten te laten vallen, zodat ook woongebouwen
met 2 of 3 onzelfstandige woonruimten aangewezen kunnen worden. Het risico
van fraude hierbij acht ik voldoende beperkt doordat immers sprake moet zijn
van afzonderlijke huurcontracten voor de verschillende woonruimten, verhuurd
door/namens een eigenaar die een niet-winstbeogende rechtspersoon is en gelegen
binnen een woongebouw dat bestemd is voor begeleid wonen.Maximaal aantal woonruimten per begeleid wonenprojectVoor de aanwijzing van een woongebouw is vereist dat sprake is van een
kleinschalig project, met niet meer dan 25 woonruimten. Dit houdt verband
met het uitgangspunt dat het begeleid wonen moet zijn gericht op integratie
en acceptatie van de bewoners in de nabije omgeving. Ook is hiermee een onderscheid
gemaakt tussen deze vormen van begeleid zelfstandig wonen en het verblijf
in intramurale instellingen.Uw Kamer heeft mij ter gelegenheid van de behandeling van de Nota Mensen,
wensen, wonen in het voorjaar van 2001 bij motie van Kamerlid Van Gent c.s.
gevraagd om voor deze woonvormen de eis van kleinschaligheid te schrappen
(zie eerder in deze brief).In de uitvoeringspraktijk lijkt de eis van maximaal 25 woonruimten niet
tot substantiële knelpunten te leiden; de tendens is juist een steeds
verder gaande kleinschaligheid. Projecten met meer dan 20 woonruimten zijn
zeldzaam en slechts 3 projecten zijn tot dusver geweigerd mede in verband
met overschrijding van het maximum aantal woonruimten.Anderzijds zijn er geluiden in het veld dat vanuit het oogpunt van efficiënte
zorgverlening soms overwogen wordt wat grotere clusters van woonruimten te
realiseren. Ook doet zich soms de mogelijkheid voor om een bestaand pand,
zoals een oud ziekenhuis, om te bouwen ten behoeve van begeleid wonen, waarin
dan meer dan 25 woonruimten kunnen komen.Verder blijkt uit de evaluatie dat, hoewel bij verreweg de meeste begeleid
wonenprojecten integratie in de buurt een belangrijk uitgangspunt is, voor
sommige doelgroepen integratie veel minder een issue is. Te denken valt hierbij
aan mensen met een voortschrijdende dementie en mensen die zeer onaangepast
gedrag vertonen.Gezien Uw verzoek aan mij in de motie Van Gent c.s. en gelet op de hiervoor
vermelde overwegingen zal ik met ingang van 1 juli 2002 de eis van kleinschaligheid
uit het Huursubsidiebesluit schrappen. Ik ga er daarbij vanuit dat de in de
praktijk geconstateerde toenemende behoefte aan kleinschalige woonvormen zal
waarborgen, dat grote woongebouwen voor begeleid wonen eerder uitzondering
dan regel blijven. De initiatiefnemers van begeleid wonenprojecten zal ik
wijzen op de wenselijkheid om de integratie en acceptatie van de bewoners
in de buurt te bevorderen, in elk geval voor zover de aard van de beperkingen
van de doelgroep deze integratie mogelijk maakt.Ik neem mij wel voor de ontwikkelingen op dit gebied te blijven monitoren
en ingeval van een ongewenste toename van grootschalige projecten nadere maatregelen
te treffen.Eisen ten aanzien van bouwkundige vormgeving van het woongebouwAan indeling van de aan te wijzen woning of het woongebouw worden de volgende
eisen gesteld:a) Alle bewoners beschikken minimaal over 1 privé-ruimte (slaapkamer,
woonslaapkamer etc).b) De toe te rekenen gemeenschappelijke ruimte is niet groter dan de privé-ruimten
tezamen.c) De privé-ruimten moeten aanvaardbaar zijn verdeeld over de bewoners.De onder a. en c. bedoelde eisen geven blijkens de evaluatie geen aanleiding
tot knelpunten. De onder a. genoemde eis acht ik van belang omdat het bij
het verlenen van huursubsidie altijd dient te gaan om huur en verhuur van woonruimte. Oneigenlijk gebruik van huursubsidie als
kostenvergoeding voor de prijs van logiesvoorzieningen (slaapzalen) dient
vermeden te worden.De onder c. bedoelde eis betreft een situatie die zich in de praktijk
niet blijkt voor te doen. De tendens naar meer privé-ruimten zal naar
mijn inschatting eerder leiden tot het realiseren van zelfstandige in plaats
van onzelfstandige woonruimten, dan dat sprake zal zijn van excessief veel
privé-ruimten binnen één onzelfstandige woonruimten.
Ik ben dan ook voornemens deze laatste – in feite overbodige –
eis te schrappen.De hiervoor onder b. genoemde voorwaarde leidt blijkens de evaluatie wel
tot knelpunten.Het doel van deze voorwaarde was een beperking van de zorgruimten in het
woongebouw. Zoals in de evaluatie wordt uiteengezet, behoeft een verhoudingsgewijs
grote oppervlakte van de gemeenschappelijke ruimten ten opzichte van de privé-ruimten
tezamen echter geenszins te wijzen op een overheersende rol voor de zorg ten
opzichte van het zelfstandig wonen.Meestal is de verhouding tussen gemeenschappelijke en privé-ruimten
afhankelijk van de aard en ernst van de (lichamelijke) beperkingen dan wel
van een per doelgroep variërende grotere of kleinere behoefte aan gemeenschappelijke
activiteiten. Hierbij zij aangetekend, dat uitsluitend voor zorg bedoelde
ruimten, zoals de kamer van een slaapwacht of bijvoorbeeld een therapieruimte,
bij het vaststellen van de rekenhuur en daarmee van de hoogte van de huursubsidiebijdrage,
buiten beschouwing blijven.Gezien het vorenstaande zal ik vanaf 1 juli 2002 geen eisen meer
stellen aan de verhouding tussen de oppervlakten van de gemeenschappelijke
en de privé-ruimten.Gescheiden huur- en zorgcontractMet de huurders van de onzelfstandige woonruimten in een aan te wijzen
begeleid wonenproject dienen afzonderlijke contracten te worden afgesloten
voor de huur respectievelijk voor de zorgverlening.In de uitvoeringspraktijk brengt dit met zich mee, dat de aanwijzing kan
worden geweigerd als in het huurcontract een directe relatie met de zorgverlening
wordt gelegd.Dit blijkt aanleiding te kunnen geven tot knelpunten, als ter waarborging
van de continuïteit in de zorgverlening wel een clausule in het huurcontact
is opgenomen over de beëindiging van de huur ingeval van beëindiging
van de zorg.Allereerst merk ik op, dat ik ten principale vasthoudt aan de handhaving
van de huurbeschermingsbepalingen in het Burgerlijk Wetboek, ook voor de huurders
van begeleid wonenprojecten. Anderzijds is het ook mijn bedoeling om de mogelijkheid
van huursubsidie voor onzelfstandige woonruimten in begeleid wonenprojecten
alleen te bieden aan diegenen, die daadwerkelijk vanwege behoefte aan zorg
of begeleiding op een dergelijke woonvorm zijn aangewezen.Bovendien dient de scheiding van wonen en zorg in deze woonvormen gewaarborgd
te blijven.Ik zal dan ook de eis van gescheiden huur- en zorgcontracten handhaven.
Anderzijds zal bij de uitvoering van deze regelgeving geen weigering van een
aanwijzingsverzoek meer plaatsvinden, indien het huurcontract een clausule
bevat over beëindiging van de huur ingeval de zorgverlening stopt. De
toetsing van de rechtmatigheid van zo'n clausule blijft daarmee aan de rechter.
Jurisprudentie wijst erop dat een beroep op een clausule zoals hier bedoeld
vanuit een oogpunt van redelijkheid en billijkheid in bepaalde gevallen wel
door de rechter kan worden gehonoreerd. Het gaat dan om bijzondere huurovereenkomsten
waarbij ook andere elementen dan verhuur van woonruimte een rol spelen. AanwijzingsprocedureVeel aanvragers ervaren het als een knelpunt, dat pas na de bouw of verbouw
van een woongebouw ten behoeve van begeleid wonen een verzoek om aanwijzing
in het kader van de Huursubsidiewet in behandeling kan worden genomen. Hierdoor
hebben zij in de planfase van een project geen zekerheid over
de vraag of de toekomstige huurders een beroep zullen kunnen doen op de huursubsidieregeling.
Dit kan leiden tot onzekerheid over de financiële haalbaarheid van het
project.Aanwijzing van een woongebouw voor begeleid wonen voordat het gebouw feitelijk
tot stand is gekomen, acht ik niet wenselijk. Tijdens de bouw kunnen zich
tal van wijzigingen in de bestemming of indeling van het gebouw voordoen,
waardoor het project na de totstandkoming daarvan niet meer voldoet aan de
voorwaarden voor aanwijzing. Controle daarop na gereedkomen van de (ver)bouw
zou tot een ongewenste toename van de uitvoeringslasten leiden.Bovendien meen ik door de in deze brief beschreven aanpassingen van de
aanwijzingsvoorwaarden, deze voorwaarden voldoende helder zijn om de potentiële
aanvrager in staat te stellen vooraf adequaat in te schatten of een voorgenomen
project voor aanwijzing in aanmerking zal komen. Ingeval van vragen op dit
punt bestaat de mogelijkheid om daarover overleg te plegen met de desbetreffende
afdeling van dit departement.Overige knelpuntenIn de evaluatie komen – naast de hiervoor behandelde punten –
nog drie andere knelpunten naar voren, die niet specifiek te maken hebben
met de criteria of procedure van de aanwijzing van begeleid wonenprojecten,
maar die zich wel juist bij dit soort woonvormen kunnen voordoen. In het hierna
volgende zal ik kort op deze punten ingaan.Ik merk hierbij op dat zeker de twee eerstgenoemde punten betrekking hebben
op het al eerder in deze brief aangehaalde tussengebied tussen enerzijds (zo)
zelfstandig (mogelijk) wonen, eventueel met daarbij zorg en begeleiding, en
anderzijds de situatie, waarin de behoefte aan zorg of begeleiding voorop
staat en het daarmee samenhangende verblijf eigenlijk een afgeleide daarvan
is.Ik zal de hieronder genoemde punten dan ook betrekken bij het overleg
dat ik voornemens ben te voeren met de Staatssecretaris van VWS over afstemming
van regelgeving van beider departementen voor dergelijke woonvormen.Tijdelijke bewoningVolgens de algemeen geldende bepalingen van de Huursubsidiewet is geen
huursubsidie mogelijk als de huurovereenkomst een gebruik betreft, dat naar
zijn aard van korte duur is.Om deze reden kunnen woongebouwen die zijn bedoeld voor kortdurende (nood)opvang
van mensen die begeleiding of zorg behoeven, ook niet worden aangewezen als
begeleid wonenproject in het kader van deze wet. Hiermee wordt aangesloten
bij het begrip huur en verhuur van woonruimte, zoals dat eveneens in de Huurprijzenwet
woonruimte en in het Burgerlijk Wetboek wordt toegepast.Ik acht het ongewenst de werking van de Huursubsidiewet in dit opzicht
op te rekken tot gevallen waarin feitelijk geen sprake is van een huurovereenkomst.
De afbakening tussen het beleidsterrein van het wonen en dat van zorg en welzijn
zou daardoor onaanvaardbaar vervagen. Bovendien leent het instrument huursubsidie
zich niet voor vergoeding van de kosten van dit soort opvang, die meestal
aanzienlijk meer omvatten dan alleen verblijf, bijvoorbeeld ook inrichting,
verzorging, maaltijden etc.Projecten voor minderjarigenOm voor huursubsidie in aanmerking te komen, dient de huurder meerderjarig
te zijn. Om die reden is het niet zinvol om begeleid wonenprojecten
die uitsluitend zijn bedoeld voor minderjarige bewoners, als begeleid wonenproject
aan te wijzen.Het karakter van huursubsidie als inkomensafhankelijk instrument om zelfstandig
wonen betaalbaar te maken, verhoudt zich niet met het verstrekken van financiële
steun aan minderjarigen, die vanwege hun leeftijd niet geacht worden zelfstandig
te wonen en voor wie de ouders – ook in financiële zin –
zorgplichtig zijn. Hiermee sluit de Huursubsidiewet aan bij de criteria in
de sociale zekerheid, zoals in de Algemene Bijstandswet.In dit verband verwijs ik u tevens naar de brief die ik onlangs aan Uw
Kamer heb gestuurd over het begeleid wonenproject voor zes gehandicapte kinderen
«US Dream» in Leeuwarden. Overigens betrof dat project zelfstandige
woonruimten.Vaststelling redelijke huurprijs onzelfstandige woonruimtenIn sommige gevallen blijkt na de aanwijzing van een woongebouw, dat voor
het verstrekken van huursubsidie het woningwaarderingsstelsel voor onzelfstandige
woonruimten als een knelpunt wordt ervaren.Een huurder van een aangewezen onzelfstandige woonruimte moet namelijk
bij zijn aanvraag om huursubsidie een verklaring van de voorzitter van de
Huurcommissie voegen over de redelijkheid van de huurprijs (de zogeheten «brengplicht»).
Het vaststellen van de (ten hoogste) redelijke huurprijs gebeurt aan de hand
van het woningwaarderingsstelsel, dat voor onzelfstandige woonruimten geen
extra punten toekent aan voorzieningen aan de woonruimte in verband met een
handicap van de bewoner. Zoals in de evaluatie hierover wordt toegelicht,
wordt dit element in het stelsel overigens deels gecompenseerd doordat een
ruimere maatvoering van de woonruimte in verband met de handicap in het woningwaarderingsstelsel
voor onzelfstandige woonruimte juist extra meetelt.Ik stel mij voor om in de beraadslagingen met de Commissie Huurbeleid
over een nieuw stelsel voor de waardering van woonruimten, ook de waardering
van onzelfstandige woonruimten aan de orde te stellen, onder andere voor wat
betreft de waardering van het voorzieningenniveau van dergelijke woonruimten.Effecten voor de toekomstDe in deze brief vermelde, voorgenomen aanpassingen van de aanwijzingsprocedure
zullen naar verwachting leiden tot een lichte toename van het aantal aanwijzingen
van woongebouwen. Vooral het loslaten van het minimum aantal woonruimten per
project zal waarschijnlijk een zekere groei tot gevolg hebben, in elk geval
wat betreft de eerder om die reden afgewezen projecten.Een grove schatting van het toekomstige budgettaire beslag van huursubsidie
voor onzelfstandige woonruimten voor begeleid wonen bedraagt ca. € 300 000
tot € 1 ml per jaar structureel. Dit extra budgettair beslag voor
de komende jaren wordt meegenomen met de begrotingsvoorbereiding voor 2003.Hierbij is rekening gehouden met een gematigde groei van het aantal aangewezen
woonruimten, met de omstandigheid dat de gemiddelde huurprijs in kleinere
woongebouwen (< 4 woonruimten) relatief hoger kan zijn, maar ook met het
relatief beperkte huursubsidiegebruik in dit soort woonruimten.In hoeverre ook los van deze groei ten gevolge van gewijzigd beleid het
aantal begeleid wonenprojecten zal toenemen, is moeilijk in te schatten. De
evaluatie geeft hierover geen uitsluitsel. Deels speelt hierbij de relatie met de gedeconcentreerde instellingen in de wijk een rol: het is niet
bekend bij hoeveel van dit soort initiatieven tot deconcentratie gekozen zal
worden voor het scheiden van wonen en zorg. Daarnaast is de in de evaluatie
bij diverse doelgroepen geconstateerde voorkeur voor begeleid wonen in geclusterde zelfstandige woningen relevant. Deze zelfstandige woningen
behoeven immers niet eerst te worden aangewezen, alvorens huurders huursubsidie
kunnen aanvragen.De Staatssecretaris van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en
Milieubeheer,J. W. Remkes XNoot1Ter inzage gelegd bij het Centraal Informatiepunt Tweede Kamer.XNoot1TK vergaderjaar 2001–2002, 27 559, nr. 16.XNoot2TK, vergaderjaar 2001–2002, 27 559, nr. 25 en d.d. brief d.d.
28 augustus 2001, nr. IBS 2001061691, gericht aan Vaste Commissie.XNoot1Algemeen Overleg d.d. 13 september, TK vergaderjaar 2001–2002, 28 000
XI, nr. 3. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-27445-2.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl