Marktwerking, deregulering en wetgevingskwaliteit; Brief staatssecretaris met de eerste voortgangsrapportage Toetsing specifieke uitkeringen
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-10 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 24036, nr. 95

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

11-06-1998

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1997-1998

24036 nr. 95

05-06-1998

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaam1. Uitgangspunten toetsingsoperatieTe behalen winstenWerkwijze2. Eerste resultaten toetsingsoperatie2.1. De verantwoordelijkheidsverdeling is vaak niet of
onvolledig aangegeven2.2. Voorschriften voor de gemeentelijke accountant zijn
niet altijd noodzakelijk2.3. Verantwoordings- en beleidsinformatie lopen door
elkaar heen2.4. Bekostigingswijze2.5. Wettelijke basis specifieke uitkeringen3. Concrete verbeterpunten per ministerie3.1. Het ministerie van Binnenlandse ZakenVerbeterpunten:Nieuwe specifieke uitkeringen3.2. Het ministerie van FinanciënVerbeterpunt:3.3. Het ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en SportWet op de jeugdhulpverleningVerbeterpunten:Tijdelijke stimuleringsregeling buitenschoolse opvangDe concept-regelingen Maatschappelijke Opvang, Verslavingszorg
en Vrouwenopvang en de concept-Wet inburgering nieuwkomers3.4. Het ministerie van Verkeer en WaterstaatVerbeterpunten:3.5. Overige departementen4. Planning5. Tot slotOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 24036Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 31 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
24 036Marktwerking, deregulering en wetgevingskwaliteitnr. 95BRIEF VAN DE STAATSSECRETARIS VAN BINNENLANDSE ZAKENAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-Generaal's-Gravenhage, 5 juni 1998Hierbij doe ik u toekomen de eerste voortgangsrapportage Toetsing specifieke
uitkeringen. In deze voortgangsrapportage wordt verslag gedaan van de eerste
resultaten van de operatie om alle specifieke uitkeringen te toetsen aan het
gedachtegoed zoals dat verwoord staat in de adviezen van de commissie Griffioen
en de MDW-werkgroep Pennekamp.De toetsingsoperatie is aangekondigd in het kabinetsstandpunt Single audit
d.d. 8 november 1996 (Tweede Kamer 1996–1997, 24 036, nr. 35).
Over het kabinetsstandpunt heeft de Tweede Kamer op 8 oktober 1997 een aantal
schriftelijke vragen gesteld die op 18 december 1997 zijn beantwoord (Tweede
Kamer 1997–1998, 24 036, nr. 72).In deze eerste voortgangsrapportage zal allereerst kort worden ingegaan
op de uitgangspunten van de toetsingsoperatie. Vervolgens zal aandacht worden
besteed aan de tot nu toe behaalde resultaten en de concrete verbeterpunten
die uit de toetsingsoperatie voortvloeien.Over het voornemen van het kabinet op het punt van rechtmatigheid een
gelijkschakeling van de Provinciewet/Gemeentewet met de Comptabiliteitswet
te bewerkstelligen, wordt in deze voortgangsrapportage niet ingegaan. Over
dit onderwerp zal de Tweede Kamer separaat worden geïnformeerd. 1. Uitgangspunten toetsingsoperatieHet kabinet heeft geconstateerd dat de controle-, verantwoordings- en
informatieverplichtingen in specifieke uitkeringsregelingen leiden tot omvangrijke
informatiestromen tussen het rijk en de gemeenten en provincies en daarmee
tot aanzienlijke bestuurslasten voor deze bestuurslagen.Onderzoek van de commissie Griffioen en de MDW-werkgroep Pennekamp heeft
uitgewezen dat het probleem van de omvangrijke informatiestromen en aanzienlijke
bestuurslasten niet wordt opgelost door integratie van de controle-
en verantwoordingstrajecten tussen de bestuurslagen. De kern van het probleem
is namelijk (veelal) gelegen in de regeling van verantwoordelijkheden tussen
het rijk en de mede-overheden en de daaruit voortvloeiende bekostigingswijze
die in de regeling van de specifieke uitkering besloten ligt. Uit het onderzoek
blijkt dat de gekozen verantwoordelijkheidsverdeling in vele gevallen onduidelijk
is, hetgeen kan leiden tot gedetailleerde informatieverplichtingen.Daarnaast is de afstemming tussen bekostigingswijze en verantwoordelijkheidsverdeling
niet altijd adequaat en spoort de financiële verantwoordingsinformatie
niet altijd met de verantwoordelijkheidsverdeling en/of de gekozen bekostigingswijze.Volgens het kabinet moet de oplossing van het probleem worden gezocht
in de bestuurlijke inrichting van de specifieke uitkeringsregelingen. De bestuurlijke
inrichting houdt in dat de bekostiging van een specifieke uitkering past bij
de verantwoordelijkheid en de doelstelling van de desbetreffende minister
en van de gemeenten en provincies, en dat deze bekostiging wordt afgewogen
tegen de bestuurslasten die daarmee worden opgeroepen. Er is derhalve een
expliciete afweging nodig tussen wat een minister met een specifieke uitkering
beoogt, welke verantwoordelijkheidsverdeling en bekostigingswijze daarbij
passen en de lasten die daarmee zijn gemoeid, zowel bij het ministerie zelf
als bij de mede-overheden.Een minister dient niet meer informatie van gemeenten of provincies te
ontvangen of controles te organiseren dan noodzakelijk is om aan zijn eigen
verantwoordelijkheid richting parlement invulling te kunnen geven. Hierbij
geldt dat, gegeven de in de regelgeving overeengekomen bevoegdheden en verantwoordelijkheden,
zoveel mogelijk gebruik dient te worden gemaakt van bestaande verantwoordingsmechanismen
op gemeentelijk en provinciaal niveau.De bestuurlijke benadering kan in praktijk worden gebracht door een specifieke
uitkering als volgt in te richten.De doelstelling van de specifieke uitkering is bepalend voor de verantwoordelijkheidsverdeling:
welke bestuurslaag dient met welke taken en bevoegdheden te worden belast
om de gewenste resultaten te bereiken. Uitgangspunt hierbij is het beginsel
van subsidiariteit: de verantwoordelijkheid voor het uitvoeren van een taak
dient bij gemeenten of provincies te worden gelegd, tenzij en voorzover deze
regel in redelijkheid niet kan worden toegepast. Wordt de verantwoordelijkheid
toch bij de minister gelegd, dan moet expliciet worden aangegeven waarom die
verantwoordelijkheid niet bij de mede-overheid kan worden gelegd. Een strikte
toepassing van het beginsel van subsidiariteit kan leiden tot een aanzienlijke
beperking van de beheerslasten: de gekozen verantwoordelijkheidsverdeling
is namelijk bepalend voor de bekostigingswijze en de beheerslasten die daaruit
voortvloeien.Deze bekostigingswijze kan grosso modo variëren van een declaratiesysteem
tot een lump sum verstrekking en is afhankelijk van de mate waarin minister
en mede-overheden een bepaalde beleidsvrijheid toebedeeld hebben gekregen.De financiële verantwoording is aan de bekostigingswijze gekoppeld:
een declaratiesysteem noodzaakt bijvoorbeeld tot een afrekening, terwijl bij
een lump sum verstrekking een afrekening niet nodig is. De beleidsinformatie
tenslotte verschaft de minister het noodzakelijke inzicht over de behaalde
resultaten van het beleid. Te behalen winstenLangs twee wegen kunnen winsten worden geboekt door het uitvoeren van
de toetsingsoperatie. In de eerste plaats kunnen de beheerslasten worden teruggedrongen
voor zowel mede-overheden als het rijk. Het hanteren van de bestuurlijke
benadering zal kunnen leiden tot meer eenvoudig ingerichte regelingen waardoor
voor een aantal specifieke uitkeringsregelingen geen aparte accountantsverklaring
meer behoeft te worden afgegeven.In de tweede plaats heeft de toetsingsoperatie tot gevolg dat er in specifieke
uitkeringsregelingen expliciete uitspraken worden gedaan over de verantwoordelijkheidsverdeling
tussen de minister en de mede-overheden. Het parlement kan door deze explicitering
goed in staat worden gesteld zijn controlerende taak uit te voeren. Het duidelijk
afbakenen van de verantwoordelijkheden van de minister en de gemeente of provincie
zorgt ervoor dat er geen misverstand kan bestaan over de vraag wie nu eigenlijk
aanspreekbaar is op bepaalde resultaten of het ontbreken daarvan. Dit kan
beschouwd worden als bestuurlijke winst van de toetsingsoperatie. WerkwijzeNa het verschijnen van het kabinetsstandpunt d.d. 8 november 1996 heeft
het kabinet de toetsingsoperatie van alle specifieke uitkeringen aan het toetsingskader
van Griffioen/Pennekamp ter hand genomen. De verantwoordelijkheid voor het
uitvoeren van de toetsing berust bij de departementen zelf. Het ministerie
van Binnenlandse Zaken coördineert de toetsingsoperatie in overleg met
de ministeries van Financiën en Volksgezondheid, Welzijn en Sport. Ter
ondersteuning van de departementen heeft het ministerie van Binnenlandse Zaken
een aantal instrumenten ontwikkeld en ter beschikking gesteld, zoals een workshop,
een schriftelijke handreiking en een telefonische helpdesk.De uitkomsten van de departementale toetsingen worden besproken in een
visitatiecommissie waarin departementale, gemeentelijke en provinciale deelnemers
zitting hebben.Op dit moment zijn de ministeries van Binnenlandse Zaken, Financiën,
en Volksgezondheid, Welzijn en Sport gereed met het toetsen van al hun specifieke
uitkeringsregelingen. Het ministerie van Verkeer en Waterstaat is gereed met
het toetsen van 10% van zijn specifieke uitkeringsregelingen. De resultaten
van deze ministeries zijn besproken in de visitatiecommissie. De ministeries
van Vrom, LNV, SZW en O,C en W hebben de toetsingsverslagen van 10% van hun
specifieke uitkeringsregelingen ingestuurd. Bespreking van deze verslagen
in de visitatiecommissie vindt op korte termijn plaats. Ook deze uitkomsten
zullen u worden toegezonden. De departementen hebben hiermee voldaan aan de
verplichtingen zoals die in het kabinetsstandpunt van 8 november 1996 zijn
aangegeven. 2. Eerste resultaten toetsingsoperatieIn deze paragraaf wordt ingegaan op de uitkomsten van de toetsingsoperatie
tot dusverre. Deze uitkomsten zijn gebaseerd op de toetsingsresultaten van
de ministeries van Binnenlandse Zaken, Financiën, Volksgezondheid, Welzijn
en Sport en Verkeer en Waterstaat. De resultaten hebben geleid tot concrete
verbeterpunten. Deze verbeterpunten worden in paragraaf 3 opgesomd. In deze
paragraaf worden de uitkomsten in globale zin weergegeven. 2.1. De verantwoordelijkheidsverdeling is vaak niet of
onvolledig aangegevenUit de eerste toetsingsresultaten blijkt dat de verantwoordelijkheidsverdeling
vaak niet of onvolledig in de specifieke uitkeringsregelingen is aangegeven.
Dit betekent dat vaak onduidelijk is hoever de verantwoordelijkheden van de
minister reiken en voor welke onderdelen van het beleidsproces
de gemeente of provincie verantwoordelijk is. In het toetsingskader van Griffioen/Pennekamp
is aangegeven dat de onderscheiden verantwoordelijkheden expliciet in de wetstekst
of toelichting van de specifieke uitkeringsregelingen tot uitdrukking dienen
te komen. In de onderzochte regelingen blijkt dit in het merendeel van de
gevallen niet het geval te zijn. Een nadere toelichting door de departementen
ten aanzien van de onderzochte regelingen bleek noodzakelijk om een volledig
beeld te krijgen van de betreffende verantwoordelijkheden.Het ontbreken van dergelijke informatie is van belang omdat de verantwoordelijkheidsverdeling
het startpunt is van de inrichting van een specifieke uitkeringsregeling.
Op basis van de verantwoordelijkheidsverdeling worden de bekostigingswijze
en de beleids- en financiële verantwoordingsinformatie voorgeschreven.
Een heldere afbakening zorgt ervoor dat een transparant beeld ontstaat van
taken, verantwoordelijkheden en bevoegdheden. Dit beeld kan een positieve
bijdrage leveren aan de controlerende taak van de Tweede Kamer. Immers, een
heldere afbakening maakt duidelijk voor welke onderdelen van de regeling de
minister verantwoordelijk is en voor welke onderdelen de gemeente of provincie.De gevolgen van het ontbreken van een heldere verantwoordelijkheidsverdeling
zijn niet voor alle getoetste regelingen gelijk. In paragraaf 3 (Concrete
verbeterpunten per ministerie) wordt specifiek op de verbeterpunten ingegaan.
In algemene zin kan worden gesteld dat sommige regelingen hierdoor niet consistent
zijn vormgegeven, terwijl in andere regelingen de diverse onderdelen van de
regeling – ondanks het ontbreken van een heldere verantwoordelijkheidsverdeling –
goed op elkaar aansluiten. Dit laatste kan worden verklaard omdat in die gevallen
kennelijk wel over de verantwoordelijkheidsverdeling in relatie tot de inrichting
van de regeling is nagedacht – bijvoorbeeld vanuit historisch perspectief –,
doch de uitkomsten van die denkexercitie niet in de betreffende regelgeving
zijn verankerd. 2.2. Voorschriften voor de gemeentelijke accountant zijn
niet altijd noodzakelijkUit de eerste toetsingsresultaten blijkt dat in een aantal gevallen de
minister een specifieke verklaring van de gemeentelijke of provinciale accountant
voorschrijft, terwijl dit uit het oogpunt van de verantwoordelijkheidsverdeling
niet voor de hand ligt. Een dergelijke specifieke accountantsverklaring heeft
extra beheerslasten voor de gemeente of provincie tot gevolg. Dit probleem
doet zich in die gevallen voor waarin de minister aan de gemeente of provincie
een eigen beleidsvrijheid heeft toegekend om binnen bepaalde kaders rijksmiddelen
naar eigen inzicht te besteden. In die gevallen ligt het voor de hand om de
eindverantwoording over die middelen een gemeentelijke of provinciale taak
te laten zijn. De minister kan dan over de rechtmatigheid van de bestedingen
worden geïnformeerd door een afschrift van de gemeentelijke of provinciale
rekening. Uit de toetsingsresultaten blijkt echter dat de minister in sommige
gevallen geen genoegen neemt met een dergelijk afschrift, maar aanvullende
eisen aan de gemeentelijke accountant stelt. Dit terwijl in die gevallen het
controle- en verantwoordingssysteem van de decentrale overheid zelf toereikend
zou moeten zijn. 2.3. Verantwoordings- en beleidsinformatie lopen door
elkaar heenUit de eerste toetsingsresultaten blijkt verder dat in een aantal gevallen
financiële verantwoordings- en beleidsinformatie door elkaar heen lopen.
De door de minister gevraagde financiële verantwoordingsinformatie wordt
in die gevallen niet gebruikt om af te rekenen, maar om informatie te krijgen
over de beleidsuitvoering door de mede-overheden. De accountantsverklaring
dient zich echter niet mede uit te strekken tot de door de minister gewenste
beleidsinformatie. 2.4. BekostigingswijzeEen vergelijkbaar probleem wordt geconstateerd bij de keuze voor de bekostigingswijze.
In een aantal gevallen is gekozen voor een declaratiesysteem, terwijl het
vanuit de verantwoordelijkheidsverdeling beredeneerd doelmatiger zou zijn
geweest een bijdrage ineens of lump sum te verstrekken. In die gevallen hoeft
geen afrekening plaats te vinden en blijven de beheerslasten beperkt. De informatiestroom
richting minister zal dan vooral bestaan uit beleidsinformatie over de behaalde
resultaten. 2.5. Wettelijke basis specifieke uitkeringenIn artikel 17 van de Financiële-verhoudingswet (Fvw) (Staatsblad
1996, nr. 576) is bepaald dat specifieke uitkeringen worden geregeld bij of
krachtens de wet. Tijdelijke specifieke uitkeringen kunnen bij algemene maatregel
van bestuur worden ingesteld. Uit de eerste resultaten van het toetsingsonderzoek
is gebleken dat niet alle specifieke uitkeringen een dergelijke basis hebben.
Een aantal specifieke uitkeringen is bij ministeriële regeling geregeld.
Dit is alleen mogelijk indien dergelijke uitkeringen een eenmalig of spoedeisend
karakter dragen (artikel 17 lid 3 Fvw). Hoewel in de geconstateerde gevallen
het element van spoedeisendheid gerechtvaardigd lijkt – het betrof uitkeringen
in het kader van het grotestedenbeleid –, is het een punt van aandacht
dat een dergelijke vormgeving slechts tot uitzonderingsgevallen beperkt zou
moeten blijven.Dergelijke specifieke uitkeringen worden immers niet voor advies aan de
Raad van State voorgelegd en bereiken de Tweede Kamer niet in zijn hoedanigheid
als medewetgever. Dit heeft tot gevolg dat de Tweede Kamer mogelijk niet in
de gelegenheid wordt gesteld een uitspraak te doen over de verantwoordelijkheidsverdeling:
waar is de minister voor verantwoordelijk en waar zijn de mede-overheden voor
verantwoordelijk. 3. Concrete verbeterpunten per ministerieIn deze paragraaf wordt per departement aangegeven welke concrete verbeterpunten
in de specifieke uitkeringsregelingen zullen worden aangebracht. 3.1. Het ministerie van Binnenlandse ZakenHet ministerie van Binnenlandse Zaken heeft al haar specifieke uitkeringsregelingen
getoetst. Daarnaast is een tweetal nieuwe specifieke uitkeringsregelingen
ingericht conform de hierboven beschreven bestuurlijke benadering.De volgende bestaande specifieke uitkeringsregelingen zijn getoetst: – de Regelingen impuls leefbaarheid, veiligheid en stadseconomie
(G4 en G15);– de Urban investeringsimpuls;– de Werkgelegenheidsimpuls voor gemeentelijke investeringsprojecten
1994;– het Besluit doeluitkering rampenbestrijding;– de Regelingen financiering actieprogramma's/plannen jeugd en veiligheid
1996–1999 (voor de G4, de G15 en de overige gemeenten);– de Tijdelijke regeling inzet extra middelen jeugd en veiligheid;– de Zorgwet VVTV. De resultaten van de toetsingsoperatie en daaruit voortvloeiende verbeterpunten
luiden als volgt.Voor de bestaande specifieke uitkeringsregelingen geldt in het algemeen
dat de door de regeling opgeroepen beheerslasten in relatie staan tot de verantwoordelijkheidsverdeling.
Desalniettemin is nog een aantal verbeterpunten aan te geven. Verbeterpunten:1. Voor de Werkgelegenheidsimpuls 1994 is een bekostigingswijze met bevoorschotting
en afrekening achteraf gekozen. Deze bekostigingswijze staat niet in verhouding
tot de gehanteerde verantwoordelijkheidsverdeling. Een lump sum verstrekking
zou beter aansluiten bij de grote beleidsvrijheid van gemeenten bij de besteding
van de rijksmiddelen. In dat geval zou wat de financiële verantwoording
betreft aangesloten kunnen worden bij de gemeenterekening en hoeft de minister
geen aanvullende eisen aan de gemeentelijke accountant te stellen. Probleem om deze regeling nu aan te passen is dat het vervangen van
een systeem van bevoorschotting en afrekening achteraf door een systeem van
budgetfinanciering, tot gevolg kan hebben dat problemen ontstaan in de uitvoering.
Op basis van het bevoorschottingssysteem zijn gemeenten al verplichtingen
aangegaan om tot uitvoering te kunnen komen van hun plannen. Daarnaast heeft
afrekening van een groot gedeelte van de projecten al plaatsgevonden. Een
en ander leidt tot de conclusie dat het geen toegevoegde waarde heeft de regeling
op dit moment aan te passen. Bij een eventuele voortzetting van de regeling
zullen de genoemde aanpassingen wel worden doorgevoerd.2. Aan de Regelingen impuls Leefbaarheid, veiligheid en stadseconomie
G4 en G15 zijn voorschriften voor de gemeentelijke accountant verbonden. Deze
voorschriften zijn niet in overeenstemming met de gehanteerde verantwoordelijkheidsverdeling. De voorschriften voor de gemeentelijke accountant worden geschrapt bij
de in 1998 voorziene wijziging van de ministeriële regeling.3. Het Besluit doeluitkering bestrijding van rampen en zware ongevallen
zal worden aangepast. Op dit moment heeft de minister onvoldoende sturingsmogelijkheden
om de doelstelling van de regeling te kunnen realiseren. In het op te stellen
Besluit zal naar verwachting outputsturing centraal staan: de minister maakt
afspraken met de uitvoerende gemeenten of regio's over de te behalen resultaten.
De mate waarin beheerslasten worden gegenereerd zal daarbij afhankelijk zijn
van de wijze waarop de onderscheiden verantwoordelijkheden zullen worden gedefinieerd.
De mogelijkheid van sturing in bestuurlijke zin zal hierbij nadrukkelijk worden
bezien. Nieuwe specifieke uitkeringenIn het kader van het grotestedenbeleid zijn twee nieuwe specifieke uitkeringen
ingericht volgens de bestuurlijke benadering. Het betreft de volgende specifieke
uitkeringen:– de Regeling impuls leefbaarheid, veiligheid en stadseconomie (G6);– de Eenmalige uitkering versterking economische structuur.Kenmerkend voor deze uitkeringen is dat de minister met de steden afspraken
maakt – in de vorm van gemeentelijke plannen – over de te leveren
prestaties en aan deze afspraken een bijdrage verbindt. De steden verplichten
zich de afspraken uit te voeren en de minister te informeren over de voortgang
van de uitvoering. Gemeenten verplichten zich tot het leveren van een financiële
bijdrage aan de plannen (cofinanciering).De minister toetst vooraf de gemeentelijke plannen en beperkt zich voorts
tot het verdelen van de rijksgelden op basis van de inhoud van de plannen.Deze verantwoordelijkheidsverdeling leidt ertoe dat de minister bij de
financiële verantwoording af kan gaan op de controlebevindingen door
de gemeentelijke accountant. De beheerslasten zijn hierdoor minimaal. 3.2. Het ministerie van FinanciënDe volgende specifieke uitkeringsregeling is door het ministerie van Financiën
getoetst:– het Bijdragebesluit kosten ruiming explosieven Tweede Wereldoorlog
1994 (Staatsblad 1993, nr. 599).De resultaten van de toetsingsoperatie en daaruit voortvloeiende verbeterpunten
luiden als volgt.De beheerslasten die door het Bijdragebesluit worden opgeroepen staan
in relatie tot de doelstelling en de verantwoordelijkheidsverdeling. Indien
de door de gemeente gedane uitgaven een bedrag van f 200 000,- te
boven gaan, dienen de uitgaven afzonderlijk in de gemeenterekening te worden
vermeld. M.b.t. de accountantsverklaring worden door het rijk geen specifieke
eisen gesteld.De op de regeling van toepassing zijnde verantwoordelijkheidsverdeling
is echter onvoldoende duidelijk aangegeven. Verbeterpunt:De in 1998 voorziene wetsevaluatie zal worden aangegrepen om een passage
over de verantwoordelijkheidsverdeling in de memorie van toelichting op te
nemen. 3.3. Het ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en SportDe volgende specifieke uitkeringsregelingen zijn door het ministerie van
Volksgezondheid, Welzijn en Sport getoetst:– de Wet op de jeugdhulpverlening (Staatsblad 1987, nr. 360);– de Tijdelijke Stimuleringsmaatregel Buitenschoolse opvang (Staatscourant
1997, nr 194).Daarnaast zijn conceptteksten van de volgende specifieke uitkeringen getoetst.– de concept-regelingen Maatschappelijke Opvang, Verslavingszorg
en Vrouwenopvang;– de concept-Wet inburgering nieuwkomers.De resultaten van de toetsingsoperatie en daaruit voortvloeiende verbeterpunten
luiden als volgt. Wet op de jeugdhulpverleningIn de Wet op de jeugdhulpverlening is er sprake van een duidelijke scheiding
in de wet van verantwoordelijkheden tussen rijk en provincies. Het rijk regelt
de middelen, het kader voor de opvangsoorten en de juiste verdeling
van de middelen over de provincies. De provincies zijn volledig beleidsverantwoordelijk
voor het creëren van een genoegzaam aanbod met de ontvangen rijksmiddelen
binnen de wettelijke kaders. Alleen met betrekking tot het plaatsen van jeugdigen
met een justitiële achtergrond kan de minister van Justitie de provincies
een inhoudelijke aanwijzing geven.De bekostigingswijze – lump sum – sluit aan op de verantwoordelijkheidsverdeling.
Vanwege de eigen beleidsvrijheid van de provincies – binnen de door
de wet gestelde kaders – zou in de toekomst wat betreft de financiële
verantwoording kunnen worden aangesloten bij de provinciale rekening. Nu is
dat nog niet het geval.Passend bij de strikte scheiding van verantwoordelijkheden kan afstemming
tussen beide overheidslagen enkel nog gestalte krijgen via bestuurlijk overleg.
De afspraken die in dit overleg worden gemaakt, committeren beide bestuurslagen
en kunnen dus van invloed zijn op de in de wet vastgelegde beleidsvrijheid
van provincies. De formele status van dit bestuurlijk overleg roept vragen
op. In de wet worden hierover geen uitspraken gedaan. Verbeterpunten:– de financiële verantwoording via de provinciale rekening
laten lopen;– in de wet bij de teksten over de verantwoordelijkheidsverdeling
de rol van het bestuurlijk overleg verduidelijken.De minister van VWS is verantwoordelijk voor het realiseren van de verbeterpunten.
De Tweede Kamer zal hierover separaat worden geïnformeerd. Tijdelijke stimuleringsregeling buitenschoolse opvangDeze regeling is in hoge mate volgens het Griffioen-gedachtegoed ingericht.
Aandachtspunt is dat het ministerie van VWS van zins is het onderliggende
Bekostigingsbesluit Welzijnsbeleid (Staatsblad 1994, 909) zodanig aan te passen
dat in de toekomst op output afgerekend zal worden. Dit levert een aanzienlijke
beperking van de beheerslasten op. De minister van VWS zal de Tweede Kamer
hierover separaat informeren. De concept-regelingen Maatschappelijke Opvang, Verslavingszorg
en Vrouwenopvang en de concept-Wet inburgering nieuwkomersDeze regelingen zijn in concept-vorm getoetst. De toetsing op de definitieve
teksten zal nog plaatsvinden. De bevindingen van de visitatiecommissie op
de concept-regelingen zijn ter overweging aan de minister van VWS meegegeven. 3.4. Het ministerie van Verkeer en WaterstaatDe volgende specifieke uitkeringsregeling is door het ministerie van Verkeer
en Waterstaat getoetst:– de Bijdragen primaire waterwegen provincies Friesland en Groningen.De resultaten van de toetsingsoperatie en daaruit voortvloeiende verbeterpunten
luiden als volgt.De minister van Verkeer en Waterstaat is verantwoordelijk voor het bepalen
van het beleid. De provincies zijn verantwoordelijk voor het uitvoeren van
het beleid en kunnen een eigen invulling aan de wijze van uitvoering
geven. De provincies krijgen geld van de minister, deels in de vorm van een
lump sum en deels op basis van vergoeding van de directe kosten.Ter invulling van de ministeriële verantwoordelijkheid vraagt de
minister gedetailleerde informatie van de provincies waardoor de provincies
feitelijk weinig vrijheid hebben bij de besteding van de bedragen. Deze intensieve
betrokkenheid middels de gevraagde informatie past mogelijk niet bij de gekozen
verantwoordelijkheidsverdeling en de bekostigingswijze. Verbeterpunten:– onderzocht zal worden in hoeverre de gedetailleerde informatiestroom
richting minister doelmatig is. Met name zal worden ingegaan op de vraag in
hoeverre de gevraagde financiële verantwoordingsinformatie kan worden
vervangen door beleidsinformatie.De minister van Verkeer en Waterstaat is verantwoordelijk voor het realiseren
van de verbeterpunten. De Tweede Kamer zal hierover separaat worden geïnformeerd. 3.5. Overige departementenDe overige departementen hebben hun toetsingsresultaten onlangs opgeleverd.
Deze resultaten zullen op korte termijn besproken worden in de visitatiecommissie.
Het betreft de volgende departementen:– het ministerie van Sociale Zaken en Werkgelegenheid: de Wet Inkomensvoorziening
Oudere en gedeeltelijk arbeidsongeschikte Werkloze Werknemers/Gewezen Zelfstandigen.– het ministerie van Landbouw, Natuurbeheer en Visserij: het Besluit
projectbijdragen waardevolle cultuurlandschappen.– het ministerie van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer:
Bijdragen uitvoering ruimtelijk beleid.– het ministerie van Onderwijs, Cultuur en Wetenschappen: de Wet
Educatie Beroepsonderwijs. 4. PlanningIn het kabinetsstandpunt van 8 november 1996 is aangegeven dat de toetsingsoperatie
in het jaar 2000 moet zijn afgerond. Dit betekent dat de komende jaren de
resterende specifieke uitkeringen moeten worden getoetst. De Tweede Kamer
zal over de uitkomsten van deze operatie jaarlijks worden geïnformeerd. 5. Tot slotIn deze voortgangsrapportage zijn de eerste resultaten van de toetsingsoperatie
aangegeven. De komende jaren zal blijken welke resultaten nog verder worden
geboekt. De verwachting van het kabinet is dat de toetsingsoperatie een verdere
vermindering van beheerslasten tot gevolg zal hebben. Daarnaast zullen bestuurlijke
winsten geboekt kunnen worden door het helder afbakenen van verantwoordelijkheden.Het toetsen van specifieke uitkeringen aan de bestuurlijke benadering
van de commissie Griffioen en de MDW-werkgroep Pennekamp zal hierdoor een
belangrijke impuls geven aan een efficiënt en doelmatig functionerend
openbaar bestuur.De Staatssecretaris van Binnenlandse Zaken,A. G. M. van de Vondervoort 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-24036-95.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl