Algemene Vergadering der Verenigde Naties; Brief minister over de Nederlandse inzet op de conferentie van de Verenigde Naties over aids van 25 t/m 27 juni 2001 in New York
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-08 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 26150, nr. 7

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

22-06-2001

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2000-2001

26150 nr. 7

18-06-2001

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekeningLichaamInzet van de Nederlandse delegatie naar de SAVVN inzake
HIV/AIDSInleidingArmoede en genderongelijkheidAidsbestrijding en mensenrechtenOverheid, maatschappelijke organisaties en het bedrijfslevenPreventie en zorgAIDS-remmers en andere geneesmiddelenVaccins en microbicidesGlobal Health and HIV/AIDS Fund
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 26150Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 30 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
26 150Algemene Vergadering der Verenigde Natiesnr. 7BRIEF VAN DE MINISTER VOOR ONTWIKKELINGSSAMENWERKINGAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-GeneraalDen Haag, 18 juni 2001Onder verwijzing naar het verzoek van de leden Dittrich, Swildens-Roozendaal
en Remak, gedaan tijdens de Regeling van Werkzaamheden van 12 juni 2001, over
de Nederlandse inzet bij de Speciale Zitting van de Algemene Vergadering van
de Verenigde Naties (SAVVN) over HIV/AIDS, van 25 tot en met 27 juni a.s.,
heb ik de eer u, mede namens Minister Borst van Volksgezondheid, Welzijn en
Sport, als volgt in te lichten.De Minister voor Ontwikkelingssamenwerking,E. L. Herfkens Inzet van de Nederlandse delegatie naar de SAVVN inzake
HIV/AIDSInleidingSinds het begin van de AIDS-epidemie is Nederland zeer actief geweest.
Sedert 1988 heeft Nederland ongeveer 620 miljoen gulden besteed aan verschillende
vormen van aids-bestrijding in ontwikkelingslanden. Preventie, zorg, anti-discriminatie
en onderzoek zijn daarbij de belangrijkste actiepunten geweest. Daarover is
herhaaldelijk in Voortgangsrapportages aan de Tweede kamer gerapporteerd.
In de eerste jaren speelde Nederland een voortrekkersrol. Het probleem werd
toen nog niet voldoende onderkend. Nederland was katalysator en met succes:
internationaal bestaat inmiddels consensus dat AIDS veel méér
is dan alleen een gezondheidsprobleem.In bilateraal verband en met name in de Afrikaanse landen worden HIV/AIDS
interventies gesteund en lokale capaciteit ontwikkeld om de epidemie het hoofd
te bieden. Een voorbeeld is het regionaal programma in Zuidelijk Afrika (NLG
58 mln. voor 5 jaar) dat hoofdzakelijk uitgevoerd wordt door maatschappelijke
organisaties en zich richt op het terugdringen van de epidemie en het verzachten
van de effecten. In multi-lateraal verband speelt Nederland ook een prominente
rol. Al jaren zijn we in absolute termen de tweede donor van UNAIDS en dat
zullen we blijven (f 39 mln. in 2001). Nederland steunt ook andere UN-organisaties
zoals UNDP, UNICEF en de WHO om hun activiteiten ter bestrijding van HIV/AIDS
te intensiveren. Nederland was ook een van de eerste donoren die overging
tot meerjarige financiële ondersteuning van het «International
AIDS Vaccine Initiative» (IAVI). De delegatie zal tijdens de Speciale
Zitting van de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties inzake HIV/AIDS
de volgende punten naar voren brengen: Armoede en genderongelijkheidDe achterliggende oorzaken van de verdere verspreiding van de epidemie
zijn armoede en de ongelijke machtsverhouding tussen mannen en vrouwen. Armen
hebben over het algemeen weinig toegang tot informatie, gezondheidsdiensten,
en de middelen om zich te beschermen. Ondervoeding en slechte leefomstandigheden
maken mensen vatbaar voor infecties en ziekten. Armoede dwingt mensen vaak
tot een overlevingsstrategie die weliswaar op korte termijn respijt geeft,
maar hen blootstelt aan het gevaar van een HIV-besmetting. Bijvoorbeeld, mannen
die huis en haard verlaten om elders geld te verdienen, knopen in hun nieuwe
verblijfplaats wisselende seksuele relaties aan, raken besmet, gaan na een
paar maanden terug naar huis en besmetten daar hun vrouw. Vrouwen, die economisch,
sociaal en juridisch afhankelijk zijn van mannen, zijn vaak niet in staat
veilige seks te eisen en/of het ontbreekt hen aan de middelen daarvoor. Daarbij
komt dat seksualiteit in veel culturen niet bespreekbaar is en dat er geen
sprake is van een keuze voor het gebruik van voorbehoedmiddelen, waaronder
condooms. Conclusie: Armoedebestrijding, «empowerment» van vrouwen
en het wijzen van jongens en mannen op hun verantwoordelijkheden zijn van
essentieel belang bij het opheffen van de achterliggende oorzaken van HIV/AIDS.Aidsbestrijding en mensenrechtenRespect voor de rechten van de mens ligt ten grondslag aan de strijd tegen
de HIV/AIDS epidemie. Recht op zorg, recht op juiste, correcte en beschikbare
informatie en het tegengaan van discriminatie van getroffenen (HIV-geïnfecteerden
alsmede familieleden en hun directe omgeving) zijn van cruciaal
belang in HIV/AIDS bestrijding. Door de delegatie zal specifieke aandacht
worden besteed aan het recht op werk en vrij reizen van HIV-geïnfecteerden.
Veel landen en werkgevers hanteren de seropositieve status van een persoon
als reden voor uitsluiting voor werk of toegang tot een land. Dit beleid heeft
geen fundament en kan dan ook niet worden getolereerd.Nederland houdt vast aan de reproductieve rechten van mannen en vrouwen,
zoals overeengekomen tijdens de toppen van Beijing, Cairo en Cairo+5. Er mag
niet getornd worden aan de rechten van vrouwen en mannen te beschikken over
hun eigen seksualiteit en gezondheid.Overheid, maatschappelijke organisaties en het bedrijfslevenHet is van essentieel belang dat regeringsleiders het HIV/AIDS probleem
erkennen, zich publiekelijk uitspreken over veilig vrijen en HIV en AIDS uit
de taboesfeer halen. Dit is niet alleen belangrijk voor leiders van landen
waar de epidemie nu het krachtigst woedt; ook landen waar de epidemie nog
(relatief) beperkt van omvang is, hebben sterke leiders nodig om het probleem
niet groter te laten worden. Ik zal er dan ook krachtig op aandringen dat
HIV/AIDS door hen als een serieus probleem beschouwd moet worden, dat de bestrijding
geen uitstel duldt en hen vooral wijzen op de voorbeeldfunctie die zij als
leiders in deze hebben. Ook zal ik hen wijzen op het feit dat versterking
van de gezondheidssector een cruciale voorwaarde is om HIV/AIDS effectief
aan te pakken. Zowel de donorlanden als de programmalanden en multilaterale
organisaties dienen hierin hun verantwoordelijkheid te nemen. Daarnaast hebben
leiders op alle niveaus in een samenleving de verantwoordelijkheid HIV/AIDS
aan de orde te stellen, maatregelen te nemen in het terugdringen van de epidemie
en de negatieve effecten van HIV/AIDS te verzachten.Het probleem HIV en AIDS is dermate complex en omvangrijk dat een goede
samenwerking tussen overheden, maatschappelijke groeperingen (lokale niet-gouvernementele
organisaties, vakbonden, religieuze groepen, hoofden van lokale gemeenschappen,
vertegenwoordigers van HIV-geïnfecteerden, zorgverleners, jongerengroeperingen
en dergelijke) en het bedrijfsleven een voorwaarde is voor een effectieve
en efficiënte aanpak van de epidemie. Nederland heeft goede ervaringen
met samenwerking en afstemming tussen overheidsinstanties en organisaties
zoals het Aids-fonds, de HIV-vereniging en de Schorerstichting. Samenwerking
met het bedrijfsleven is eveneens noodzakelijk in het bundelen van de krachten
in de strijd tegen de epidemie. Enerzijds heeft de farmaceutische industrie
verantwoordelijkheid in het ontwikkelen van medicijnen en middelen, anderzijds
hebben bedrijven in het algemeen verantwoordelijkheden naar hun werknemers
toe. Steeds meer internationale bedrijven geven AIDS voorlichting aan hun
personeel, verstrekken bijv. condooms en verlenen medische zorg. Specifiek
belang wordt gehecht aan het betrekken van HIV-geïnfecteerden in besluit-,
beleidsvorming en uitvoering van programma's en activiteiten. Hun bijdrage
is al vele malen van essentieel belang gebleken voor succesvolle interventies.
Vandaar dat ik er zoveel belang aan hecht dat in de Nederlandse delegatie
vertegenwoordigers van deze groepen zijn opgenomen.Preventie en zorgPreventie blijft het belangrijkste wapen in de strijd tegen HIV/AIDS.
Alleen het voorkómen van nieuwe infecties kan er voor zorgen dat de
epidemie een halt wordt toegeroepen.In Nederland blijft voorlichting gericht op kwetsbare groepen zoals jongeren,
homomannen en druggebruikers het belangrijkste onderdeel in het
beleid op het gebied van HIV/AIDS. Ik zal dit uitdragen als een belangrijk
element in de bestrijding. Veilige seks moet een algemeen geaccepteerde praktijk
worden. En risicogroepen moeten over correcte informatie en middelen beschikken
om niet onnodig risico te lopen. Ik betreur het dat het vaak nog ontbreekt
aan voorlichting, condooms en bijvoorbeeld spuitomwisselingsprogramma's in
die landen waar AIDS dramatische proporties aanneemt.Vanwege de grote groepen getroffenen kan preventie niet los worden gezien
van zorg. Toegang tot goede kwalitatieve en betaalbare zorg is van levensbelang.
Dit kan alleen worden gerealiseerd als de algemene gezondheidssystemen worden
verbeterd. Naast ziekenhuiszorg gaat het hierbij ook om het verbeteren van
mogelijkheden om zieken thuis op te vangen. In Nederland zijn goede ervaringen
opgedaan met mantelzorg en buddyzorg, vormen van zorg die wellicht in aangepaste
vorm ook van nut kunnen zijn in ontwikkelingslanden. Helaas vormen discriminatie
en uitsluiting hiervoor vaak een grote belemmering.AIDS-remmers en andere geneesmiddelenAIDS kan niet genezen worden, maar geïnfecteerde mensen kunnen wel
middelen krijgen waardoor ze langer in leven blijven en nog goed kunnen functioneren.
Deze zgn. anti-retrovirale middelen zijn echter kostbaar en bovendien vereisen
ze een goed functionerende gezondheidszorg. De behandeling is niet makkelijk
vol te houden en er zijn veel bijwerkingen. In Nederland houdt dan ook maar
50% van de mensen de behandeling vol. Internationaal wordt de druk steeds
groter om de prijs te verlagen, zodat ook ontwikkelingslanden hierover de
beschikking kunnen krijgen.Anderzijds zijn er nog veel (behandel)mogelijkheden die nu nog onvoldoende
worden benut. De Nederlandse delegatie zal er in dit verband op blijven wijzen
dat– AIDS een ongeneeslijke ziekte is en preventie het belangrijkste
wapen is in de strijd tegen de pandemie AIDS.– mensen in ontwikkelingslanden in elk geval toegang moeten hebben
tot behandeling van opportunistische infecties; ondanks het feit dat deze
middelen al wel goedkoop zijn te produceren, zijn ze vaak niet toegankelijk.– de behandeling met anti-retrovirale middelen voor mensen in ontwikkelingslanden
een heel goede gezondheidsinfrastructuur vereist: ziekenhuizen, laboratoria,
opgeleid personeel, counseling-faciliteiten, systeem van begeleiding en monitoring
van patiënten etc. In veel landen zijn deze voorzieningen nog niet, op
korte termijn, aanwezig.In Europees verband heb ik steeds het belang benadrukt om de flexibiliteit
die bestaat onder het TRIP's-akkoord volledig te erkennen. Overheden van ontwikkelingslanden
moeten in noodsituaties in de publieke gezondheidszorg over kunnen gaan tot
het afgeven van dwanglicenties om voor de lokale markt te produceren. Eveneens
moeten zij gebruik kunnen maken van de mogelijkheden om goedkope medicijnen
die elders op de markt zijn gebracht via parallelle import te verkrijgen.Recentelijk is er in de wereldgemeenschap een debat ontstaan over de wijze
waarop behandelingsmethodes van HIV/AIDS op een verantwoorde wijze kunnen
worden opgezet in ontwikkelingslanden. Nederland neemt deel aan dit debat
en zal waar mogelijk een bijdrage leveren aan het uittesten van de toepassing
van anti-retrovirale middelen in ontwikkelingslanden. Vaccins en microbicidesEffectieve preventieve vaccins kunnen een kentering teweeg brengen in
de AIDS-pandemie. Er wordt vooruitgang geboekt op het terrein van de ontwikkeling
van vaccins. Nederland volgt de ontwikkelingen op de voet en investeert via
het «International AIDS Vaccine Initiative» (IAVI) in verder onderzoek
naar vaccins (NLG 50 miljoen, in de periode 2001–2003). Toch zal het
nog minstens 10 jaar duren voordat er een vaccin beschikbaar is dat op grote
schaal kan worden ingezet. Ik hecht er dan ook aan dat in de tussentijd naar
alternatieven wordt gezocht.De ontwikkelingen in het onderzoek naar «microbicides», een
vaginale zalf die vrouwen zelf kunnen aanbrengen en zich hierdoor kunnen beschermen
tegen seksueel overdraagbare aandoeningen waaronder HIV/AIDS, zijn eveneens
veelbelovend. Nederland beraadt zich op welke wijze steun verleend kan worden
in de verdere ontwikkeling van deze methode.Ook voor vaccins en microbicides geldt evenwel dat een goede basisgezondheidsstructuur
nodig is om de middelen toegankelijk te maken. Daar moet nu al in worden geïnvesteerd.Global Health and HIV/AIDS FundIn de aanloop naar de UNGASS wordt erg veel publiciteit gegeven aan de
lancering van een «Global Health and HIV/AIDS Fund». Naast de
reeds gedane toezeggingen door de Verenigde Staten, Frankrijk en het Verenigd
Koninkrijk, zullen tijdens de UNGASS ongetwijfeld anderen volgen. Nederland
heeft in deze discussies steeds een constructief-kritische houding aangenomen.
Tijdens bijeenkomsten in New York en Washington in het voorjaar, en recent
tijdens de EU OS Raad, heb ik mijn kritiekpunten besproken met mijn collega's
en diverse vertegenwoordigers van VN organisaties. Een deel van mijn oorspronkelijke
kritiek is inmiddels geaccommodeerd, zo wordt het fonds niet alleen ingezet
ter bestrijding van HIV/AIDS maar gaat het ook om het verbeteren van gezondheidssystemen
en de strijd tegen tuberculose en malaria.Een aantal elementaire kritiekpunten blijft echter staan. Ontwikkelingslanden
zijn tot dusver onvoldoende betrokken bij discussies over de uitwerking en
vormgeving van een Global Fund, ik vind dat een gemiste kans. Ook vrees ik
dat competitie c.q. doublure ontstaat met andere internationale initiatieven
en organisaties en/of bilaterale samenwerking. Alhoewel met nadruk gevraagd
wordt om additionele fondsen, lijkt hiervan tot dusver slechts in beperkte
mate sprake te zijn. De structuur en het mandaat van het Global Fund zijn
nog uitermate onduidelijk, en laten op dit moment nog te veel ruimte voor
eigen (politieke) agenda's. Met name maak ik mij zorgen om het feit dat de
Amerikanen hebben laten doorschemeren specifieke voorwaarden te willen verbinden
aan de besteding van de Amerikaanse bijdrage. Het gaat daarbij vooral om de
uitvoering, die bij voorkeur door religieuze organisaties moet plaatsvinden,
en een bepaling met betrekking tot TRIPs conformiteit, hetgeen er op neer
komt dat met Amerikaanse fondsen geen elders nagemaakte, goedkope, medicijnen
mogen worden aangekocht die nog onder patent vallen. U begrijpt dat ik hier
niet gelukkig mee ben.Ik heb lang getwijfeld of er voldoende basis van vertrouwen was om reeds
voor de UNGASS een Nederlandse bijdrage toe te zeggen. Die basis heb ik op
dit moment niet. Naar mijn mening bestaan nog teveel onduidelijkheden en twijfels
om te kunnen spreken van een verantwoorde investering. Ook wil ik meer duidelijkheid
over de Amerikaanse voorwaarden. Indien deze slechts ten aanzien van de besteding
van Amerikaanse fondsen gelden, kan ik er weinig tegen in brengen. Mocht dit
een voorwaarde worden die algemeen toegepast zal worden, dan is
dat voor mij reden om niet bij te dragen. We zouden ontwikkelingslanden dan
slechts een zoethoudertje aanbieden.Ik blijf de ontwikkelingen echter nauwlettend volgen, en ben bereid tot
een substantiële bijdrage als ik voldoende vertrouwen heb in het mandaat,
de opzet en de structuur van het Global Fund. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-26150-7.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl