Interdepartementaal beleidsonderzoek 1995: financieringssysteem forensisch psychiatrische hulpverlening; Brief ministers met kabinetsstandpunt over het rapport 'Doelmatig behandelen' inzake forensisch psychiatrische hulpverlening
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-11 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 24561, nr. 1

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

17-03-1997

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1996-1997

24561 nr. 1

04-03-1997

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekeningLichaamKABINETSSTANDPUNT «DOELMATIG BEHANDELEN IN DE FORENSISCHE
PSYCHIATRIE» 1. Inleiding2. Korte samenvatting van het rapport van de werkgroep
heroverweging 2.1. Knelpunten2.2. Aanbevelingen van de werkgroep3. Kabinetsstandpunt op het rapport 3.1. Algemeen3.2. Verbetering van de centrale aansturing3.3. Wijzigingen in de financieringssystematiek3.4. Aparte voorzieningen voor bepaalde patiënten
categorieën3.5. Ontwikkeling van sturingsgegevens/patiënten-volgsysteem4. Te nemen maatregelen
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 24561Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 32 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
24 561Interdepartementaal beleidsonderzoek 1995: financieringssysteem van
de forensisch psychiatrische hulpverleningnr. 1BRIEF VAN DE MINISTERS VAN JUSTITIE EN VAN VOLKSGEZONDHEID, WELZIJN
EN SPORTAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-Generaal's-Gravenhage, 4 maart 1997Hiermee doen wij u toekomen, het kabinetsstandpunt inzake het rapport
«Doelmatig behandelen» over het interdepartementaal beleidsonderzoek
forensisch psychiatrische hulpverlening.Het standpunt mondt uit in maatregelen gericht op een goede coördinatie
en afstemming tussen VWS en Justitie bij het voorbereiden van het beleid inzake
de forensische psychiatrie en de planning van voorzieningen en op aanpassing
van de financieringssystematiek en indicatie-stelling, met als doel beperking
van de verblijfsduur in TBS-inrichtingen en bevordering van de doorstroming
naar vervolgvoorzieningen.Aan het formuleren van het standpunt is uitvoerige consultatie van bij
de forensische psychiatrie betrokken instellingen en instanties voorafgegaan.
De verdere uitwerking en uitvoering van de maatregel zal in overleg met de
betrokkenen in het veld plaatsvinden.De Minister van Justitie,W. SorgdragerDe Minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport,E. Borst-Eilers KABINETSSTANDPUNT «DOELMATIG BEHANDELEN IN DE FORENSISCHE
PSYCHIATRIE» 1. InleidingIn opdracht van het kabinet heeft de interdepartementale werkgroep Heroverweging
forensische psychiatrie de mogelijkheden onderzocht om de doelmatigheid en
doeltreffendheid in de forensische psychiatrie te vergroten. De werkgroep
heeft eind 1995 het rapport «Doelmatig behandelen» uitgebracht
met aanbevelingen die vooral de planning, de aansturing en het financieringssysteem
van de forensisch psychiatrische hulpverlening betreffen.Deze aanbevelingen zijn vooral gericht op het verbeteren van de tenuitvoerlegging
van de strafrechtelijke maatregel van terbeschikkingstelling (TBS), omdat
daar volgens de werkgroep de grootste winst op het gebied van efficiency,
effectiviteit en kostenbeheersing zou zijn te behalen. De reikwijdte van de
aanbevelingen blijft echter niet beperkt tot de TBS, maar strekt zich ook
uit tot het bredere GGZ-veld.In het rapport wordt tevens uitvoerig stil gestaan bij de problemen bij
het doorplaatsen van TBS-verpleegden vanuit een TBS-inrichting naar een vervolg-,
c.q. GGZ-voorziening.Daarnaast wordt aandacht gevraagd voor het feit dat er onvoldoende inzicht
is in de factoren die bepalend zijn voor een succesvolle behandeling en dat
het kostenbewustzijn bij de behandelplanning beperkt is. Tenslotte stelt de
werkgroep dat de verschillen in kostprijs per inrichting aandacht vereisen
alsmede het ontbreken van zelfregulerende mechanismen die zorgen voor een
doelmatige inzet van middelen.Alvorens op de aanbevelingen van de werkgroep in te gaan, wil het kabinet
eerst haar waardering uitspreken voor de inzet van de werkgroep en de kwaliteit
van het rapport. Tussen de Ministers van VWS en Justitie is veelvuldig overleg
gevoerd over de aanbevelingen van de werkgroep. Bij de besluitvorming zijn
de standpunten over de organisaties aan wie het rapport is toegezonden van
grote waarde geweest1 . Over het geheel genomen
liggen de aanbevelingen van de werkgroep in het verlengde van het reeds door
Justitie en VWS in gang gezette beleid.Mede naar aanleiding van de reacties uit het veld stelt het kabinet thans
voor de aanbevelingen voor een groot deel over te nemen met de kanttekening
dat voor een aantal maatregelen eerst nog het nodige uitgewerkt moet worden
om tot implementatie over te kunnen gaan. In een beperkt aantal gevallen neemt
het kabinet de aanbevelingen niet over.In de hierna volgende hoofdstukken wordt eerst een korte samenvatting
gegeven van het rapport van de werkgroep. Vervolgens geeft het kabinet haar
reactie op het rapport in hoofdlijnen. Tenslotte volgen de maatregelen die
het kabinet zal nemen om de doelmatigheid en doeltreffendheid van de forensisch
psychiatrische hulpverlening te vergroten. 2. Korte samenvatting van het rapport van de werkgroep
heroverweging 2.1. KnelpuntenHet rapport signaleert knelpunten op een aantal niveaus, zowel centraal,
tussen Justitie en VWS, als op het niveau van de instellingen alsook op het
niveau van de individuele tenuitvoerlegging, c.q. verpleging en behandeling.Op centraal niveau is, zo wordt in het rapport geconstateerd, weliswaar
sprake van een gezamenlijke verantwoordelijkheid voor het beleidsterrein forensische
psychiatrie, maar zijn er tegelijkertijd eigen, gescheiden verantwoordelijkheden
voor het maken van afwegingen en het stellen van prioriteiten
en eigen wettelijke kaders, b.v. ten aanzien van het realiseren van voorzieningen.
Dit leidt ertoe dat het plannen en realiseren van voorzieningen niet altijd
goed op elkaar zijn afgestemd en dat daardoor de behandeling en verpleging
minder efficiënt plaatsvinden dan vanuit de patiënt gezien mogelijk
is. Een onnodig lang verblijf van patiënten in een TBS-inrichting is,
ook wanneer dit louter vanuit het voor (geestelijke) gezondheidszorg beschikbare
budget wordt gezien, inefficiënt.Voor wat betreft de voorzieningen wijst het rapport op de aanzienlijke
tekorten aan capaciteit, over de hele linie. Dit leidt aan de ene kant tot
grote aantallen KZ- en TBS-passanten in huizen van bewaring en anderzijds
tot onnodig lang verblijf van sommige TBS-verpleegden in een TBS-inrichting.
De werkgroep verwachtte dat de problematiek op korte termijn zou worden verlicht,
doordat het kabinet extra geld had uitgetrokken voor uitbreiding van het aantal
behandelplaatsen. Voorts constateert het rapport dat er sprake is van blijvend
delict-gevaarlijke patiënten, die min of meer permanent op dure behandelplaatsen
verblijven. Ten aanzien van patiënten, die uitsluitend psychotisch zijn
wijst het rapport op opvattingen van sommige deskundigen, dat deze groep niet
altijd baat heeft bij langdurige intensieve behandeling maar vaak al geholpen
zijn met medicamenteuze behandeling.De werkgroep komt tot de conclusie dat er sprake moet zijn van een sterkere
differentiatie van voorzieningen, met een op de doelgroep afgestemd regime
en een gedifferentieerde kostprijs.Op het niveau van de instellingen gaat het vooral om het volgende knelpunt.
De werkgroep wijst er op dat de problemen bij het doorplaatsen van TBS-verpleegden
vanuit een TBS-kliniek naar een vervolg-, c.q. GGZ-voorziening voor een belangrijk
deel te wijten is aan het ontbreken van financiële prikkels om tot tijdige
doorplaatsing te komen, zowel bij de vervolgvoorzieningen als bij de TBS-klinieken.Op het niveau van de individuele tenuitvoerlegging wordt de gebrekkige
doorstroming in verband gebracht met het ontbreken van een patiënt volgsysteem.
In het verlengde daarvan ontbreekt ook systematisch verzamelde informatie
over de effectiviteit van de diverse behandelingswijzen op te onderscheiden
groepen patiënten. Evenmin zijn de kosten bekend op het niveau van de
individuele behandeling en lijken op individueel niveau de kosten geen rol
te spelen bij de selectie-keuze en het opstellen van het individuele behandelplan. 2.2. Aanbevelingen van de werkgroepDe kern van de aanbevelingen van de werkgroep is het voorstel tot herziening
van de bekostiging van de TBS-inrichtingen. Concreet betekent dit, dat per
patiënten-categorie en per behandelfase tarieven dienen te worden ontwikkeld,
zodat TBS-inrichtingen afhankelijk van de behandelfase, de zorgintensiteit
en het beveiligingsniveau dat noodzakelijk wordt geacht voor de betreffende
patiënt, per patiënt worden bekostigd.Dit zou er toe moeten leiden dat een TBS-kliniek voor een patiënt,
voor wie op basis van het vooraf overeengekomen behandelplan, de zorgintensiteit
en het beveiligingsniveau van b.v. een open plaats voldoende zou zijn, ook
de dagvergoeding ontvangt voor een open plaats, ongeacht het type plaats waarop
betrokkene verblijft. De werkgroep tekent hierbij echter aan dat de ontwikkeling
van normen voor de duur van de behandelingsfasen per patiëntencategorie
en differentiatie van tarieven (categorie en behandelfase) enige tijd zal
vergen. De werkgroep meent dat tezamen met de protocollering van de behandeling,
de normering van de duur en het gedifferentieerde tarief van een behandeling
in een periode van twee jaar moet kunnen zijn afgerond. Voor de
ontwikkeling van het hiervoor noodzakelijke informatiesysteem wordt een centrale
rol toebedacht aan het Dr. F. S. Meijers Instituut (MI). Dit instituut heeft
tot taak te adviseren over de plaatsing van een TBS-gestelde in een van de
behandelinrichtingen. De werkgroep stelt voor om het MI op te dragen haar
huidige taken uit te breiden met de invoering van een integrale monitor functie
voor instroom, behandeling- en exit- en follow up-gegevens.Om de doorplaatsing van TBS-gestelden vanuit een TBS-inrichting naar GGZ-voorzieningen
te bevorderen stelt de werkgroep voor een vrije marge van 10% van het budget
van de TBS-inrichtingen in te voeren. Daarmee kunnen inrichtingen overgangs-
en vervolgzorg inkopen. Kanttekening daarbij is dat dit systeem alleen kan
slagen als VWS de GGZ-voorzieningen toestaat om zorg «te koop»
aan te bieden. In het verlengde hiervan stelt de werkgroep voor om de gezamenlijke
verantwoordelijkheid van Justitie en VWS en de afstemming die deze verantwoordelijkheid
voor beide departementen met zich meebrengt vast te leggen in een convenant. 3. Kabinetsstandpunt op het rapport 3.1. AlgemeenHet kabinet acht het juist dat de werkgroep de tenuitvoerlegging van de
forensisch psychiatrische zorg, inclusief de TBS, in het bredere kader van
de algemene geestelijke gezondheidszorg heeft geplaatst.Het rapport en de adviezen geven goed de zwaarte en complexiteit van de
problematiek van de doelgroep, i.c. de terbeschikkinggestelden weer. Juist
de zwaarte en complexiteit maken dat maatregelen ter vergroting van de efficiency
en effectiviteit een zorgvuldige afweging vereisen tussen de kwaliteit van
de behandeling en de bescherming van de samenleving. In dit verband is het
van groot belang dat maatregelen ter vergroting van de effectiviteit van de
behandeling bijzondere aandacht krijgen.Kort samengevat is het kabinet van oordeel dat «doelmatig behandelen»
vraagt om beleid en uitvoering waarin maatregelen in het kader van de instroom,
doorstroom en uitstroom van forensisch psychiatrische patiënten in samenhang
worden gerealiseerd.Ten aanzien van de instroom gaat het daarbij om:– inzicht verkrijgen in de mogelijkheden om in een vroegtijdig stadium
te voorkomen dat mensen met psychiatrische stoornissen afglijden in crimineel
gedrag; in dit verband kan de verwerking van het reeds door het WODC gestarte
onderzoek naar de factoren die van invloed zijn op de instroom in het forensische
circuit, met name waar deze verband houden met het al dan niet ontbreken van
adequate hulpverlening in een vroegere fase, belangrijke informatie opleveren;– de realisatie van het «grote steden» beleid, met name
de initiatieven tot samenwerking tussen politie en RIAGG's alsmede op het
terrein van sociale opvang om in een vroegtijdig stadium middels hulpverlening
verder afglijden in crimineel gedrag te voorkomen.Ten aanzien van de doorstroom en uitstroom gaat het daarbij om:– verbetering van de centrale aansturing door gecoördineerde
planning van forensische voorzieningen;– in de financieringssystematiek zodanige financiële prikkels
aanbrengen dat patiënten niet langer dan nodig een bepaalde behandelvoorziening
bezet houden, te beginnen met een verdere differentiatie van de COTG-tarieven
naar zorgzwaarte en behandelaanbod en toepassing hiervan op alle forensisch
psychiatrische voorzieningen (zie paragraaf 3.3 voor de uitwerking); – mogelijkheden om de effectiviteit van de behandeling te vergroten
door o.a. verdere ontwikkeling van sturingsgegevens/patiënten-volgsysteem,
uiteindelijk uitmondend in een normering van de duur, zorgzwaarte en behandelaanbod
per behandelfase en invoering van de omgekeerde bewijslast;– het realiseren van aparte voorzieningen voor bepaalde patiënten
categorieën.Het kabinet hoopt dat de bovengenoemde maatregelen uiteindelijk de effectiviteit,
efficiency en transparantie van de forensische psychiatrie in het algemeen
en de TBS in het bijzonder zullen vergroten. Zij is zich er van bewust dat
de voorgestelde aanpassingen enige tijd vergen en stemt dan ook in met het
voorstel van de werkgroep om na een periode van vier jaar de voorgestelde
wijzigingen te evalueren. Daarnaast is het kabinet van mening dat voorgestelde
maatregelen verder uitgewerkt moeten worden in gezamenlijk overleg met de
deskundigen in het forensisch psychiatrische veld. In dit kader is het ook
van belang te noemen dat u recent een rapportage van de werkgroep Forensische
zorg heeft ontvangen. Deze werkgroep komt met voorstellen om de zorg voor
psychisch gestoorde gedetineerden te verbeteren.In het navolgende wordt met name ingegaan op de twee hoofd-elementen van
het rapport waar het gaat om het bereiken van meer doelmatigheid: de centrale
aansturing en de financieringssystematiek in de forensisch psychiatrische
hulpverlening. 3.2. Verbetering van de centrale aansturingHet kabinet onderstreept met de werkgroep het belang van een verdere intensivering
van de samenwerking op bestuurlijk niveau tussen VWS en Justitie.De forensische psychiatrie beweegt zich immers op het raakvlak van het
beleidsterrein van Justitie, te weten strafrechtspleging en het beleidsterrein
van VWS, te weten psychiatrische zorg. Kenmerkend voor de forensische psychiatrie
is de verwevenheid van de behandeling van het individu met de beveiliging
en bescherming van de samenleving, waarbij bij de TBS het accent duidelijk
ligt op het laatstgenoemde aspect en de behandeling is gericht op het wegnemen
van de delictgevaarlijkheid.Deze verwevenheid vereist dat in termen van planning en aansturing van
de Justitiële en GGZ-voorzieningen door Justitie en VWS, alsmede door
de verschillende inrichtingen, intensief wordt samengewerkt.Bestuurlijk zal de noodzakelijke afstemming en samenwerking tussen VWS
en Justitie worden vormgegeven door de instelling van een Permanent Overleg.
De oprichting is inmiddels een feit. Belangrijke onderdelen van dit Overleg
zullen zijn:– de voorbereiding van het korte en langere termijn beleid inzake
de forensische psychiatrie in welk verband gemeenschappelijk uitvoering zal
worden gegeven aan moties en opdrachten van de Tweede Kamer;– de coördinatie van de planning van de voorzieningen;De opdracht aan en de taken van het Permanente Overleg zijn in een instellingsbeschikking
van de Ministers van VWS en Justitie vastgelegd. Daarmee wordt gehoor gegeven aan de aanbeveling van de werkgroep om de
gezamenlijke verantwoordelijkheid van beide departementen in een convenant
vast te leggen. 3.3. Wijzigingen in de financieringssystematiekVerdere kostenbeheersing acht het Kabinet in beginsel mogelijk door het
ontwikkelen van een nieuw systeem van financiële prikkels. Daartoe zal
het huidige systeem van twee tarieven worden afgeschaft en vervangen door
een sterker gedifferentieerd tarievenstelsel, dat zal aansluiten
bij een nader te omschrijven reeks van behandel- en verpleegmodules. Een en
ander mondt uit in een herziening van de COTG-richtlijnen voor alle forensisch
psychiatrische voorzieningen. Het onderzoek dat nodig is voor die herziening
start dit voorjaar. Tegen het eind van dit jaar dienen de resultaten bekend
te zijn. Op basis daarvan wordt met het veld van de forensische psychiatrie
concreet over de herziening van de tarieven gesproken, conform de voor herziening
van COTG-richtlijnen geldende procedure. Uiterlijk medio 1998 dient deze procedure
uit te monden in vaststelling van de nieuwe richtlijnen opdat deze per 1 januari
1999 kunnen worden geïmplementeerd.Behalve dit onderzoek naar aanpassing van de tarieven start dit jaar ook
een onderzoek naar de mogelijkheid om forensische patiënten te gaan onderscheiden
naar zorgzwaarte. Hiertoe is een zogeheten monitorsysteem in ontwikkeling
bij het Prof. dr. F. S. Meijers Instituut (MI) te Utrecht. Onderdeel van deze
categorisering van patiënten naar zorgzwaarte is ook een evaluatie van
de gemiddelde behandelduur die per categorie patiënten in een behandel-
of verpleegmodule wordt doorgebracht. Met behulp van de aldus gegeneerde gegevens
met betrekking zorgzwaarte en gemiddelde behandelduur per module kan een procedure
voor een meer gerichte indicatiestelling en selectie door het MI worden ontwikkeld
en toegepast, waarbij per (type) TBS-verpleegde een indicatief behandelverloop
kan worden bepaald. Op basis van die – met de opnemende kliniek doorgesproken –
indicatiestelling verblijft een patiënt voor een bepaalde duur in bepaalde
behandel- en verpleegmodules. Wordt de termijn overschreden, dan is aan de
kliniek om de onderbouwen dat verlenging van die specifieke module nodig is
(de zogeheten omgekeerde bewijslast).Aan de ontwikkeling van de voornoemde indicatiecriteria en selectieprocedure
wordt reeds door het MI, in samenspraak met de TBS-behandelinrichtingen, gewerkt.
De plaatsingsbeslissing wordt formeel genomen door de Minister van Justitie.
De minister kan afwijken van het plaatsingsvoorstel.De verwachting is dat door het samenspel van bovengenoemde maatregelen
de thans bestaande doorstromingsproblematiek zou kunnen verminderen en de
efficiency in de verpleging en behandeling worden verhoogd. Randvoorwaarde
bij dit alles blijft dat de beoogde vergroting van de efficiency geen afbreuk
aan de effectiviteit van de TBS maatregel mag doen. Primair doel van de maatregel
is de beveiliging van de samenleving.Bij de herdefinitie van de positie en de taken van het Meijers Instituut
zal ook het voorstel van de werkgroep tot uitbreiding van de (her)indicatie
en selectietaak van het MI tot alle andere forensisch psychiatrische voorzieningen
dan TBS-inrichtingen worden meegenomen. Meer in het bijzonder acht het kabinet
het wenselijk dat nader uitgewerkt wordt of indicatiestelling voor plaatsing
in forensische voorzieningen van ernstig gestoorde delinquenten (maar niet-TBS-gestelden)
door het Meyers Instituut haalbaar is. In dit verband zullen ook de voorstellen
uit het recent verschenen rapport van de interdepartementale werkgroep «Forensische
zorg» worden meegenomen. Deze werkgroep van VWS en Justitie heeft het
afgelopen jaar de problematiek van psychisch gestoorde gedetineerden in de
penitentiaire inrichtingen onderzocht en heeft aanbevelingen terzake gedaan.Het beleid gericht op bevordering van de doorstroming naar vervolgvoorzieningen
omvat daarnaast ondermeer de volgende elementen. Het Meijers Instituut kan
TBS-verpleegden rechtstreeks voor deze voorzieningen (her-)selecteren en de
te ontwikkelen indicatiestelling met een genormeerd behandelverloop,
kan een geëigend moment van doorplaatsing naar een vervolgvoorziening
kan omvatten.Het voorstel van de heroverwegingswerkgroep om in het budget van de TBS-inrichtingen
een vrije marge van 10% op te nemen, wordt in afwachting van de wijzigingen
in de financieringsstructuur in die zin overgenomen dat voorstellen voor inkoop
van zorg in het planningsoverleg tussen Justitie en VWS worden besproken en
gefiatteerd.Voor het bevorderen van de uitstroom uit de TBS-klinieken worden nog drie
andere instrumenten ingezet. Ten eerste, het sluiten van convenanten tussen
TBS-klinieken en Regionale Instellingen voor Beschermende woonvormen (RIBW),
gericht op het opnemen van TBS-patiënten op forensische doorstroomplaatsen
in die RIBW's. In deze convenanten is onder meer een garantie op terugname
door de TBS-kliniek geregeld, voor het geval een opname misgaat.Een tweede voorziening – mede gericht op het verhogen van de uitstroom –
betreft de voor de rechter gecreëerde mogelijkheid voor het voorwaardelijk
beëindigen van een TBS-maatregel (wetgeving Fokkens).Een laatste, hier te vermelden instrument betreft een bepaling uit de
Beginselenwet TBS die het mogelijk maakt om een garantie te geven aan instellingen
die een TBS gestelde met proefverlof opnemen, dat bij een mislukking van het
verblijf aldaar na beëindiging van de maatregel de desbetreffende (dan
ex-) TBS-gestelde nog steeds kan worden teruggenomen door een TBS-kliniek.Mocht op basis van de jaarlijkse monitoring van de capaciteitsbehoefte
blijken dat genoemde maatregelen onvoldoende waarborg zijn voor doorstroming,
dan zullen nadere maatregelen worden uitgewerkt, gebruikmakend van de aanbevelingen
van de werkgroep. 3.4. Aparte voorzieningen voor bepaalde patiënten
categorieënHet kabinet acht het voorts wenselijk om de mogelijkheden voor een apart
aanbod in termen van beveiliging, behandeling en zorg, voor bepaalde categorieën
terbeschikkinggestelden nader te onderzoeken. Op dit moment wordt reeds het
initiatief uitgewerkt om te komen tot een zogeheten «long stay»
voorziening voor chronisch gevaarlijke verpleegden op het terrein van de TBS-inrichting
Veldzicht. Zowel in het veld van de TBS als in dat van de GGZ wordt er gericht
onderzoek gedaan naar de wenselijkheid van aparte programma's voor sexuele
delinquenten. Tenslotte worden er momenteel praktijkervaringen opgedaan met
specifieke behandeling van psychotici in daarop aangepaste voorzieningen.
Het is op dit moment nog te vroeg om conclusies te trekken in de richting
van meer accent op medicamenteuze benadering en een sneller doorstromen naar
de reguliere psychiatrie. 3.5. Ontwikkeling van sturingsgegevens/patiënten-volgsysteemTevens stelt het kabinet voor om met behulp van het monitorsysteem zoals
in opbouw bij het Meijers Instituut gegevens te verzamelen over in, door-
en uitstroom. Na een aantal jaren experimenteren tussen klinieken en het Meijers
Instituut kan met behulp van het monitorsysteem de nodige kennis zijn ontwikkeld
over de behandelindicatie en de prognose van de duur van de verpleging. Dat
zou dan een grondslag kunnen bieden voor het normeren van de duur en het intensiteit
van de verschillende behandelfasen.De centrale rol die het Meijers Instituut in verband met de monitor functie
krijgt toebedeeld, vereist een goede inbedding van het instituut in het forensisch
psychiatrische veld.In de aanbevelingen van de werkgroep heroverweging is in dit verband het voorstel gedaan om het Meijers Instituut te laten aansturen door
een bestuursraad. Het kabinet wil hierover nog geen uitspraak doen maar eerst
de positie en taken van het Meijers Instituut vaststellen. Wel kan zij zich
vinden in de gedachten dat de initiatieven van het Meijers Instituut inzake
het ontwikkelen, uitwerken en interpreteren van de gegevensverzameling worden
voorgelegd aan vertegenwoordigers van het forensisch psychiatrische veld.
Dit is ook conform de werkwijze zoals die thans wordt gevolgd. 4. Te nemen maatregelenI. De oprichting van een Permanent Overleg tussen VWS en Justitie ten
behoeve van de voorbereiding van het korte en langere termijn beleid inzake
de forensische psychiatrie, de coördinatie van de planning van de voorzieningen
en het gemeenschappelijk uitvoering geven aan moties en opdrachten van de
Tweede Kamer (zie bijlage)1 . Dit overleg zal
iedere twee maanden plaatsvinden.II. De budgetten van alle forensische voorzieningen zullen worden gebaseerd
op herziene en meer gedifferentieerde COTG-tarieven; Hiertoe worden behandelmodules
(op grond van zorgzwaarte en behandelaanbod) vastgesteld die vervolgens worden
vertaald in COTG-tarieven. De Ministers van VWS en Justitie zullen op korte
termijn opdracht geven aan de Nederlandse Vereniging voor Geestelijke Gezondheidszorg
(NVGGZ) om e.e.a. vóór 1 januari 1998 uit te werken. Daarna
zullen in samenwerking tussen NVGGZ en COTG richtlijnen worden opgesteld.
Het ligt in de bedoeling de nieuwe richtlijnen uiterlijk per 1 januari 1999
in te voeren.II. De positie en de taken van het Meijers Instituut zullen op korte termijn
nader worden uitgewerkt door het Ministerie van Justitie, in overleg met het
ministerie van VWS en betrokken partijen in het veld. Uitgangspunt daarbij
is dat het Meijers Instituut verantwoordelijk is voor de selectie en indicatie-stelling,
inclusief de herijking van de indicatie, ten behoeve van TBS-gestelden en
dat onderzocht zal worden in hoeverre uitbreiding van deze taak naar alle
andere forensisch psychiatrische voorzieningen haalbaar is.Het Meijers Instituut is reeds opgedragen om in overleg met het veld zorg
te dragen voor de ontwikkeling van criteria voor indicatie (inclusief herijking)
en selectie voor TBS-gestelden.IV. Het bij het Meijers Instituut reeds in ontwikkeling zijnde monitoringsysteem
met betrekking tot de in-, door- en uitstroom van patiënten in TBS-klinieken
zal met voortvarendheid worden afgerond. Gegevens uit dit monitoring-systeem
zijn nodig voor de normering van de duur en intensiteit van de verschillende
behandelfasen op langere termijn; vooralsnog gaat het kabinet er van uit dat
voor het verantwoord kunnen prognosticeren over de duur van de behandeling
een periode van drie tot vier jaar nodig zal zijn.V. Over vier jaar zal er een evaluatie plaatsvinden van de voorgestelde
maatregelen, waarbij de voorkeur uit gaat naar een interdepartementaal beleidsonderzoek
(een zogeheten IBO-constellatie). XNoot1De reacties van de organisaties op het rapport «Doelmatig behandelen»
liggen ter inzage bij de afdeling Parlementaire Documentatie.XNoot1Ter inzage gelegd bij de afdeling Parlementaire Documentatie. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-24561-1.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl