Goedkeuring Protocol II verbod gebruik mijnen 3 mei 1996 en Protocol IV blindmakende laserwapens 13 oktober 1995; Nota n.a.v. het verslag
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-10 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 25925, nr. 6

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum indiening

03-07-1998

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1997-1998

25925-(R1614) nr. 6

26-06-1998

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamInleidingProtocol IIARTIKELEN Artikel 1Artikel 2Artikel 3Artikel 4Artikel 5Artikel 6Artikel 7Artikel 8Artikel 11Artikel 12Artikel 13Artikel 14Protocol IVOndertekeningBIJLAGE Bijlage bij de nota naar aanleiding van het verslag
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 25925Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 39 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
25 925 (R1614)Goedkeuring van het op 3 mei 1996 te Genève tot stand gekomen
Protocol inzake het verbod of de beperking van het gebruik van mijnen, valstrikmijnen
en andere mechanismen, zoals gewijzigd op 3 mei 1996 (Protocol II zoals gewijzigd
op 3 mei 1996), en van het op 13 oktober 1995 te Wenen tot stand gekomen Aanvullend
Protocol inzake blindmakende laserwapens (Protocol IV), gehecht aan het Verdrag
inzake het verbod of de beperking van het gebruik van bepaalde conventionele
wapens die geacht kunnen worden buitensporig leed te veroorzaken of een niet-onderscheidende
werking te hebbennr. 6NOTA NAAR AANLEIDING VAN HET VERSLAGOntvangen 26 juni 1998De regering heeft met belangstelling kennis genomen van de bevindingen
van de vaste commissie voor Buitenlandse Zaken. De in het verslag gestelde
vragen zullen zoveel mogelijk in de volgorde van het verslag worden beantwoord.
De regering dankt de verschillende fracties voor de waarderende opmerkingen.
Enkele van de vragen van de leden van die fracties hebben overigens voornamelijk
betrekking op het op 18 september 1997 te Oslo totstandgekomen Verdrag inzake
het verbod van het gebruik, de aanleg van voorraden, de productie en de overdracht
van anti-personeelmijnen en inzake de vernietiging van deze wapens (ap-mijnenverdrag;
Trb. 1998, 65). Dit verdrag, door diverse leden ook het Ottawa-verdrag genoemd,
zal zo spoedig mogelijk aan de Kamer worden voorgelegd.In een bijlage bij deze nota is ter beantwoording van de vragen van de
leden van de diverse fracties terzake, een overzicht opgenomen met daarin
het partijenbestand bij het Conventionele-Wapensverdrag en de daarbij behorende
protocollen en het partijenbestand bij het ap-mijnenverdrag. InleidingDe leden van de fractie van de PvdA vragen of de landen waar de meeste
landmijnen zijn gelegd, partij zijn bij het Conventionele- Wapensverdrag (CWV)
en de onderhavige protocollen. Hierop antwoorden wij dat van de landen die
te maken hebben met ernstige landmijnen-problemen Bosnië, Cambodja en
Kroatië partij zijn bij het Conventionele-Wapensverdrag en Protocol II.Op de vraag wie de mijnen aan deze landen levert, antwoorden wij dat in het verleden vooral landen als China, Italië, Rusland en het
voormalig Joegoslavië grote ap-mijnenleveranciers waren. De meeste landen
zijn nu, in ieder geval tijdelijk, gestopt met de export van deze mijnen.In vervolg hierop noemen wij de voornaamste producenten van landmijnen,
te weten China, Egypte, India, Irak, Iran, Noord-Korea, Pakistan, de Russische
Federatie, en Zuid-Korea. Genoemde landen alsmede de Oekraine, de Verenigde
Staten en Wit-Rusland beschikken tevens over grote voorraden ap-mijnen.Vervolgens vragen deze leden naar de aanschaf door de Nederlandse krijgsmacht
van at-mijnen. Hierop antwoorden wij dat Nederland alleen detecteerbare anti-tankmijnen
zal aanschaffen die bovendien zijn uitgerust met een zelfneutraliserings-
en zelfdeactiveringsmechanisme. Deze mechanismen zullen een mijn na korte
tijd buiten werking stellen. Hierdoor is de kans op burgerslachtoffers zeer
gering.Wat betreft de datum van inwerkingtreding van deze protocollen waar de
leden van de fractie van het CDA naar vragen, melden wij dat Protocol IV op
30 juli 1998 in werking zal treden. Het is nog niet bekend wanneer het gewijzigde
Protocol II in werking zal treden, aangezien nog niet het vereiste aantal
aanvaardingen (20) binnen is; inmiddels hebben 16 landen het gewijzigde protocol
aanvaard.Het ap-mijnenverdrag ligt momenteel ter advisering bij de Raad van State
van het Koninkrijk; naar verwachting zal het voorstel van rijkswet inzake
de goedkeuring van dit verdrag na het zomerreces bij de Tweede Kamer kunnen
worden ingediend, antwoorden wij op de vraag van de aan het woord zijnde leden
en aan de leden van de D66-fractie.Op de vraag van deze leden naar demarches van de Europese Unie (EU) bij
landen die geen partij (willen) worden bij het Conventionele Wapensverdrag,
antwoorden wij dat een groot aantal staten nog geen partij is bij het Conventionele
Wapensverdrag. Daarnaast dient, naast het Koninkrijk, nog een groot aantal
landen de onderhavige protocollen te aanvaarden. Wij bevestigen dat de EU
voornemens is door middel van demarches bij deze landen aan te dringen op
spoedige ratificatie van het verdrag en de protocollen.De leden van de fractie van de VVD-fractie vragen wat de directe consequenties
zijn van de onderhavige protocollen voor de Nederlandse krijgsmacht. Deze
gevolgen zijn beperkt. Het gebruik van ap-mijnen is in maart 1996 gestaakt.
Nederland beschikt niet over verstrooibare mijnsystemen. De clusterbommen
van de Koninklijke Luchtmacht van het type CBU-89 (Gator), die zowel ap- en
at-mijnen bevatten, zullen worden aangepast. De ap-mijnen zullen uit het wapensysteem
worden verwijderd.De horizontaaleffectwapens die voor de Luchtmobiele brigade zijn aangeschaft,
zijn van Oostenrijkse makelij. Zij kunnen uitsluitend op afstand door militair
personeel worden bediend. Deze wapens behoren tot de categorie «andere
mechanismen» en het gebruik ervan is onderworpen aan de algemene beperkingen
van artikel 3.De Nederlandse krijgsmacht bezit geen wapens waarvan Protocol IV het gebruik
en de overdracht verbiedt.De leden van de D66-fractie vragen naar de stand van zaken met betrekking
tot de opleiding van mijnenruiminstructeurs. Van de groep van 80 militairen
die worden opgeleid tot mijnenruiminstructeur zijn er inmiddels 50 inzetbaar.
Tien van hen zijn sinds eind maart van dit jaar actief in Bosnië-Herzegovina,
waar mijnen veel slachtoffers onder de burgerbevolking eisen. In beginsel
kunnen twintig tot vijfentwintig instructeurs tegelijkertijd worden ingezet.
Voorshands lijkt deze capaciteit voldoende om in de vraag naar instructeurs
te voorzien. Die vraag kan overigens toenemen naarmate de organisatie en de
financiering van mijnenruimoperaties, al dan niet in VN-kader, doeltreffender
en doelmatiger worden. Donorlanden, VN-organisaties, het Internationale Rode Kruis en niet-gouvernementele organisaties overleggen inmiddels over
een gezamenlijke, systematische benadering van het mijnenruimen. De onlangs
opgerichte «UN Mine Action Service» (UNMAS) in New York stelt
de VN hopelijk in staat beter dan tot dusver een coördinerende, ondersteunende
rol te spelen.Een aantal landen heeft initiatieven genomen om technische hulpmiddelen
voor het detecteren en ruimen van landmijnen te ontwikkelen. In ons land financieren
de ministers van Defensie en voor Ontwikkelingssamenwerking het ontwikkelingsproject
HOM-2000. De Verenigde Staten verrichten op ruime schaal onderzoek en ook
de Europese Commissie, met name het «Joint Research Centre» in
het Italiaanse Ispra, is op dit terrein actief.Op de vraag van de leden van de D66 naar de betrokkenheid van de Nederlandse
Antillen en Aruba, wijzen wij er op dat evenals voor de onderhavige protocollen,
ook voor het ap-mijnenverdrag de goedkeuring voor het gehele Koninkrijk zal
worden gevraagd. Dit betekent uiteraard dat bij de voorbereiding de Nederlandse
Antillen en Aruba zijn betrokken. De hier door de leden van deze fractie gestelde
verdere vragen over het ap-mijnenverdrag, zullen bij de behandeling van dat
verdrag aan de orde komen. Het wachten is thans op het advies van de Raad
van State. Protocol IIOp de vraag van de leden van de CDA-fractie waarom de landmijnenproblematiek
niet in zijn geheel in het gewijzigde Protocol II is geregeld, antwoorden
wij als volgt. Tijdens de onderhandelingen over de wijziging van dit protocol
bleek er geen consensus mogelijk over een algeheel verbod op ap-mijnen. Pas
vorig jaar bleek het mogelijk dit te regelen en is dit verbod vastgelegd in
een apart verdrag. Zoals uiteengezet in de memorie van toelichting bij de
onderhavige protocollen zijn wij van mening dat ook na de totstandkoming van
het ap-mijnenverdrag Protocol II zoals gewijzigd, van belang blijft. Integratie
van dit gewijzigde protocol in een allesomvattend verdrag inzake landmijnen
is vanwege het verschil in opvattingen over de aanpak van het landmijnenprobleem
op korte termijn nog niet aan de orde.De aan het woord zijnde leden vragen naar de consequenties die Nederland
verbindt aan het niet ondertekenen van het protocol. Landen die noch het protocol,
noch het ap-mijnenverdrag ratificeren en die doorgaan met het gebruik van
ap-mijnen komen niet in aanmerking voor Nederlandse ondersteuning bij mijnenruiming,
behalve bij een acute humanitaire noodsituatie. In EU-kader wordt eenzelfde
benadering gevolgd.Op de vraag van de aan het woord zijnde leden over het Nederlandse wapenexportbeleid,
antwoorden wij dat Nederland een algeheel uitvoermoratorium heeft ingesteld
op ap-mijnen. De omstandigheid of staten partij zijn bij het (gewijzigde)
Protocol II is dus niet relevant voor het Nederlandse wapenexportbeleid ten
aanzien van deze mijnen.De landen die tijdens de toetsingsconferentie niet bereid bleken het gebruik
van landmijnen drastisch te beperken, zo antwoorden wij op de vraag van deze
leden, waren vooral China, India, Pakistan en de Russische Federatie.Op de vraag van deze leden naar het gebruik door EU-landen van ap-mijnen
en naar de maatregelen die zijn genomen in het kader van artikel 3 van het
gemeenschappelijk optreden van 28 november 1997, antwoorden wij als volgt.
In het verleden hebben vele EU-landen ap-mijnen geproduceerd en geëxporteerd.
Sinds 1996 zijn alle lidstaten gebonden aan een absoluut exportmoratorium.
Sinds 1997 heeft de EU ook een gemeenschappelijk productiemoratorium.
De tenuitvoerlegging van artikel 3 van het gemeenschappelijk optreden van
28 november 1997 vordert gestaag. Alle lidstaten zijn bezig met de ratificatieprocedure
van de onderhavige protocollen of hebben die reeds voltooid.Wat betreft de vraag van de leden van de VVD-fractie naar het advies van
de Raad van State, met name met betrekking tot de uitvoeringswetgeving, verwijzen
wij naar hetgeen daarover in de memorie van toelichting naar aanleiding van
het advies van de Raad is opgemerkt (paragraaf 6). Momenteel wordt interdepartementaal
gewerkt aan wetgeving waarbij de uitvoeringswetgeving voor de verschillende
ontwapeningsverdragen wordt geregeld, zodat niet telkens ad hoc regelgeving
behoeft te worden gecreëerd. Vooralsnog is de uitvoering van de onderhavige
protocollen geregeld via de in de memorie van toelichting genoemde regelgeving,
maar in de toekomst zal ook de uitvoering van de protocollen via deze «hogere»
wetgeving worden geregeld. Wat betreft de overige door de Raad opgebrachte
punten blijkt uit het nader rapport dat daaraan tegemoet is gekomen. ARTIKELEN Artikel 1De leden van de PvdA-fractie vragen waarom de anti-vaartuigmijnen expliciet
zijn uitgezonderd. Hierop antwoorden wij dat deze uitzondering afkomstig is
uit het oude protocol. Verdrag en Protocol richten zich op de landoorlog.
Er gaan wel stemmen op ook het gebruik van anti-vaartuigmijnen te reguleren,
hiervoor bestaat echter internationaal weinig steun. Tijdens de toetsingsconferentie
bleken alleen Nederland en Zweden bereid dit onderwerp op termijn op de agenda
te zetten.Wat betreft de af te leggen verklaringen, waar deze leden en die van de
D66-fractie naar vragen, verwachten wij dat de voorgenomen verklaringen over
de toepassing van het protocol in vredestijd (verklaring bij artikel 1) en
de interpretatie van het begrip «primarily designed», ook door
een groot aantal andere landen worden afgelegd. Denemarken, Duitsland, Ierland,
Liechtenstein en Zweden hebben dat al gedaan.In het geval een groot aantal landen een interpretatieve verklaring heeft
afgelegd met dezelfde strekking, zou men daar uit af kunnen leiden dat deze
interpretatie van de desbetreffende verklaring de juiste is, zo antwoorden
wij de aan het woord zijnde leden.Wat betreft de vraag van de leden van de CDA-fractie, of interne onrust
en rellen duidelijk onderscheiden kunnen worden van een intern gewapend conflict,
en ook de leden van de D66-fractie vragen hiernaar, verwijzen wij voor alle
duidelijkheid naar de criteria van een intern gewapend conflict zoals vastgelegd
in artikel 1 van het protocol. Op grond van het protocol is er sprake van
een intern gewapend conflict wanneer er gevechtshandelingen plaatsvinden tussen
reguliere militaire eenheden van een staat en andere (dissidente) gewapende
eenheden die zijn georganiseerd, onder een verantwoordelijk bevel staan, en
een deel van het territoir van de staat beheersen van waaruit militaire operaties
worden uitgevoerd.Ook vragen deze leden waarom de essentiële verduidelijking die de
regering voornemens is in een verklaring aan te geven, niet in het verdrag
zelf is opgenomen. In antwoord hierop, wijzen wij er op dat bij de onderhandelingen
door verzet van de groep van niet-gebonden landen het niet mogelijk was in
het verdrag zelf deze verduidelijking op te nemen. De regering heeft zich
er samen met andere westelijke landen voor ingezet de toepasselijkheid in
vredestijd op heldere wijze in het protocol zelf opgenomen te krijgen. Voorzover bekend, delen de andere westelijke landen deze opvatting. Of
deze landen ook een verklaring op dit punt af zullen leggen is niet bekend,
zo antwoorden wij desgevraagd de aan het woord zijnde leden.De leden van de D66-fractie vragen voorts naar de praktische betekenis
van de beperking dat de bepalingen van het protocol niet mogen worden aangewend
als rechtvaardiging voor inmenging in een gewapend conflict of in de interne
of externe aangelegenheden van een land waarin dat conflict zich afspeelt.
Gezien het gebruik van het begrip «inmenging», zo antwoorden wij,
betekent dit dat het protocol niet als argument mag worden gehanteerd om zich
rechtstreeks te mengen in een gewapend conflict. Dat verhindert een verdragspartij
uiteraard niet een andere verdragspartij aan te spreken op niet-nakoming van
de verplichtingen van het verdrag. Artikel 2Op de vraag van de leden van de PvdA-fractie, waarom onontplofte munitie
niet valt onder de bepalingen van het protocol, antwoorden wij dat de in de
vraag bedoelde onontplofte munitie een ongewild gevolg is van artilleriebeschietingen
of bombardementen en niet een door strijdende partijen bewust ingezet wapen
zoals een landmijn. Beperking van het gebruik van onontplofte munitie past
dan ook niet in de logica van het verdrag en zijn protocollen.Er zijn ook geen bepalingen over dit soort munitie in andere verdragen
of protocollen, zo antwoorden wij de aan het woord zijnde leden.Een aantal bepalingen in het protocol, zo antwoorden wij de leden van
de CDA-fractie, betreffen het plaatsen of overdragen van mijnen. Het doet
dus niet terzake of deze mijnen tot ontploffing komen voor de vraag of er
sprake is van een verdragsschending. Voor het verschil tussen onontplofte
munitie en landmijnen verwijzen wij ook naar ons antwoord op vraag 23.Met de leden van de fracties van het CDA, D66 en de VVD zijn wij van mening
dat het gebruik van de formulering «primarily designed» in de
definitie van ap-mijn onduidelijkheid kan scheppen. De regering zal in een
verklaring benadrukken dat het enige doel van deze formulering is duidelijk
te maken dat een anti-tankmijn uitgerust met een anti-hanteermechanisme niet
als ap-mijn in de zin van het protocol moet worden beschouwd. Naar verwachting,
zullen de meeste westelijke landen een soortgelijke verklaring afleggen. Denemarken,
Duitsland, Ierland, Liechtenstein en Zweden hebben dat reeds gedaan. In het
ap-mijnenverdrag maakt deze verklaring vrijwel integraal deel uit van de definitie
van ap-mijn. Op de vraag van de leden van de D66-fractie of hierover overleg
binnen de NAVO plaatsvindt, antwoorden wij ontkennend.Voorts vragen de leden van de CDA-fractie waarop het criterium van 500
meter voor de definitie van verstrooibare mijnen is gebaseerd. Hierop antwoorden
wij dat uiteraard elk afstandscriterium arbitrair is. Tijdens de toetsingsconferentie
is door een aantal landen sterk aangedrongen op het criterium van 500 meter.
Hierdoor wilden zij een aantal in gebruik zijnde systemen voor verspreiding
van mijnen over korte afstand buiten de werking van de bepalingen voor verstrooibare
mijnen houden. Hiertegen is geen verzet gerezen.Op de vraag van de leden van de CDA en de D66-fracties met betrekking
tot het derde lid van artikel 2, namelijk hoe zeker men kan zijn van het niet
op grote schaal ontduiken van het protocol, antwoorden wij dat er geen absolute
zekerheid is dat mijnen die niet hoofdzakelijk zijn ontworpen voor inzet tegen
personen – en dus niet als ap-mijn in de zin van het protocol moeten
worden beschouwd – toch als ap-mijn worden ingezet. Het is echter uit
militair en economisch oogpunt niet erg efficiënt om andere
dan ap-mijnen tegen personen in te zetten. Door de hoge kosten van at-mijnen
zullen zij ook in veel kleinere hoeveelheden beschikbaar zijn dan de goedkope
ap-mijnen. Het gebruik van anti-tankmijnen uitgerust met anti-hanteermechanisme
is algemeen aanvaard, zo antwoorden wij de aan het woord zijnde leden. Ook
het ap-mijnenverdrag beschouwt dergelijke anti-tankmijnen niet als ap-mijnen.Van de zijde van niet-gouvernementele organisaties is wel bezwaar gemaakt
tegen het gebruik van anti-hanteermechanismen. Artikel 3De leden van de PvdA-fractie vragen of landen als Angola, Bosnië
en Cambodja partij zijn bij deze protocollen, en hoe zij deze verplichtingen
nakomen. Wij antwoorden hierop dat Bosnië en Cambodja partij zijn bij
het CWV en protocollen (zie de bijlage), maar Angola niet. Genoemde landen
proberen ook zelf de mijnen op hun grondgebied op te ruimen. Tot het ruimen
van alle mijnen zijn zij echter op eigen kracht niet in staat.Op de vraag van de leden van de VVD-fractie naar de reikwijdte van de
definitie van het begrip overdracht, antwoorden wij als volgt. In de Engelse
versie van het protocol is sprake van «transfer of titel» hetgeen
meer omvat dan alleen overdracht van eigendomsrecht. De beperking in de Nederlandse
vertaling tot alleen overdracht van eigendomsrecht– overigens wel de meest gangbare vorm van overdracht in het geval
van wapensystemen – is dus niet geheel juist.Wat betreft de vraag van de leden van de D66-fractie, in hoeverre afdwingbaar
is dat de partij die mijnen legt deze ook weer opruimt, antwoorden wij dat
het niet voldoen aan de bepaling van artikel 3, tweede lid van het protocol,
inzake het ruimen van mijnen, valstrikmijnen en andere mechanismen een schending
van het verdrag oplevert. Deze schending kan onder de aandacht worden gebracht
van de vergadering van partijen voorzien onder artikel 13 van het protocol.
Ook kan gebruik worden gemaakt van de tussenkomst van de Secretaris-Generaal
van de Verenigde Naties of andere internationale procedures conform artikel
14, vierde lid, van het protocol.Op de Conferentie is voorts op Nederlands initiatief onderhandeld over
een algeheel verbod van anti-hanteermechanismen op ap-mijnen die niet zijn
uitgerust met een zelfvernietigings- of zelfdeactiveringsmechanisme. Hierover
bestond echter geen consensus, zo beantwoorden wij de vraag van de leden van
de D66-fractie.Deze leden vragen vervolgens naar de bepaling over de waarschuwing van
de burgerbevolking. Hierop antwoorden wij dat een van de belangrijkste, algemene
uitgangspunten van het humanitaire oorlogsrecht is dat non-combattanten zoveel
mogelijk worden ontzien tijdens een gewapend treffen. In het onderhavige geval
wordt dit bereikt door burgers bijtijds te waarschuwen. Er zijn echter situaties
denkbaar waarin er geen tijd is om burgers te waarschuwen of waarin dat de
veiligheid van de eigen troepen teveel in gevaar zou brengen. Onder dergelijke
omstandigheden geldt deze verplichting niet. Artikel 4Op de vraag van de leden van de PvdA- en de VVD-fractie naar de steun
voor een verbod van gebruik van niet-detecteerbare at-mijnen, antwoorden wij
dat behalve Ierland, Nederland en de Verenigde Staten geen enkel land een
dergelijk verbod steunde.Voorts vragen de leden van de CDA-fractie naar de Nederlandse initiatieven
om het gebruik van niet-detecteerbare at-mijnen te beperken. Hierop
antwoorden wij dat Nederland van plan is in ieder geval tijdens de jaarlijkse
bijeenkomst van partijen voorzien onder het protocol en tijdens de toetsingsconferentie
van het CWV wederom aandacht te vragen voor beperkingen op het gebruik van
at-mijnen.Aan de leden van de D66-fractie antwoorden wij, dat de argumenten van
«een groot aantal staten» om dit niet te willen, liggen in het
feit dat veel staten van mening bleken dat beperkingen op het gebruik van
at-mijnen hun veiligheid in gevaar zou brengen. Artikel 5De leden van de CDA-fractie, de VVD-fractie en de D66-fractie vragen naar
de uitzondering voor het horizontaaleffectwapen in dit artikel. In ons antwoord
hierop wijzen wij op het volgende. Artikel 5, zesde lid, heeft alleen betrekking
op horizontaaleffectwapens die met een struikeldraad zijn uitgerust en derhalve
als ap-mijn moeten worden beschouwd. De ratio voor de uitzondering is dat
deze wapens vaak slecht gedurende korte tijd op een bepaalde plaats in een
gevechtsgebied zullen worden ingezet. De verplichting tot omheining en markering
is in die korte periode moeilijk te vervullen. De Nederlandse krijgsmacht
gebruikt alleen horizontaaleffectwapens met afstandsbediening. In deze bedieningsversie
zijn deze wapens niet te beschouwen als ap-mijn in de zin van het protocol. Artikel 6Evenals de leden van de VVD-fractie ook had de regering graag gezien dat
ook voor een zelfneutraliseringsmechanisme van een mijn een tijdsduur was
vastgesteld waarbinnen het zou moeten werken, zo beantwoorden wij de vraag
van deze leden. Tijdens de toetsingsconferentie bleek hierover echter geen
consensus mogelijk. De regering hoopt dat het in de toekomst mogelijk zal
zijn strengere regels te stellen aan het gebruik van verstrooibare mijnen
anders dan ap-mijnen, is ons antwoord op de vraag van de leden van de fractie
van D66. Artikel 7Op de vraag van de leden van de D66-fractie naar eenduidige procedures
voor het inzetten van booby traps, antwoorden wij dat er geen procedures zijn
om vast te stellen of er sprake is van oorlogvoering of directe dreiging daarvan.
In gevallen waarin het onduidelijk is of er sprake is van oorlogvoering of
van directe dreiging daarvan is het derde lid van artikel 7 van toepassing
en mogen valstrikmijnen en andere mechanismen alleen worden gebruikt in de
directe omgeving van militaire doelen of als er maatregelen zijn genomen om
burgers tegen hun uitwerking te beschermen. Artikel 8Op de vraag van de leden van de PvdA-fractie naar de in dit artikel genoemde
overgangstermijnen, antwoorden wij dat de overgangstermijnen inzake gebruiksbeperkingen
niet van toepassing zijn op de bepalingen inzake overdracht. De bepalingen
inzake overdrachten in het ap-mijnenverdrag gaan verder.Naar aanleiding van artikel 8 vragen de leden van de CDA- en de VVD-fractie
op welke wijze van ontvangende staten wordt nagegaan dat zij de bepalingen
van het protocol zullen naleven. Hierop antwoorden wij als volgt. Of een ontvangende
staat die geen partij is bij het protocol de bepalingen van het protocol naleeft
is ter vaststelling aan de staat die partij is bij het verdrag en van plan
is ap-mijnen te leveren. Indien er sprake is van een onterechte
leverantie op grond van deze bepaling is er sprake van een schending van het
verdrag door de leverende partij. Levering aan niet-staten is op grond van
het eerste lid, onder b, van dit artikel niet toegestaan.De vragen van de leden van de VVD- en D66-fractie naar het ap-mijnenverdag
zal bij de behandeling van dat verdrag aan de orde komen. Artikel 11Op de vraag van de leden van de VVD-fractie naar het (mede-)gebruik van
de VN-databank, antwoorden wij dat deze databank toegankelijk is voor alle
lidstaten van de Verenigde Naties. Artikel 12Op de vragen van de leden van de D66-fractie naar de bescherming van humanitaire
missies en VN-vredesoperaties, wijzen wij op datgene wat daarover in de memorie
van toelichting bij artikel 12 is gesteld. Niet valt te voorspellen hoe deze
discussie zich in de toekomst zal ontwikkelen. Artikel 13Consultatieve bijeenkomsten van partijen, de leden van de fractie van
D66 vragen hiernaar, zullen pas plaatshebben na inwerkingtreding van het gewijzigde
Protocol II. Artikel 14Op de vraag van de leden van de PvdA-fractie, en ook die van D66, naar
de uitvoeringswetgeving op de Nederlandse Antillen en Aruba, antwoorden wij,
dat de uitvoeringswetgeving in samenhang met de benodigde uitvoeringswetgeving
voor het ap-mijnenverdrag zal worden opgesteld. Momenteel vindt interdepartementaal
overleg plaats over de uitvoeringswetgeving. De vertegenwoordigers van de
Nederlandse Antillen en Aruba zijn ook dit overleg betrokken.Wat betreft de strafrechtelijke vervolging waar de leden van de D66-fractie
naar vragen, verwijzen wij naar datgene wat daarover in de memorie van toelichting
is gezegd, namelijk dat de strafrechtelijke aansprakelijkheid buiten oorlogstijd
wordt gevestigd door de Wet Economische Delicten en de Wet Wapens en Munitie.
Voor vervolging in oorlogstijd wordt dit geregeld in artikel 8 van de Wet
Oorlogsstrafrecht. Er is terzake dus geen extra uitvoeringswetgeving nodig
voor de onderhavige protocollen. Protocol IVOp de vragen van de leden van de PvdA-fractie naar aanleiding van blindmakende
laserwapens, antwoorden wij dat, voorzover bekend, dergelijk wapens nog niet
operationeel zijn ingezet. Wel heeft onderzoek naar deze wapens plaats. Het
Protocol IV beoogt echter verdergaande ontwikkeling te voorkomen. Wat betreft
het productieverbod waar deze leden naar vragen, wijzen wij er op dat een
productieverbod niet past bij het humanitair-oorlogsrechtelijke karakter van
het CWV. Ook in het (gewijzigde) Protocol II is geen sprake van productieverboden.Op de vraag van de aan het woord zijnde leden naar verzet om het permanente
verblinden als methode van oorlogvoering te verbieden, antwoorden wij dat
er helaas tijdens de toetsingsconferentie weinig steun bleek te bestaan voor
een verbod op het opzettelijk permanent verblinden als methode van oorlogsvoering,
zoals door Nederland nagestreefd. De regering beziet de mogelijkheid deze
kwestie in de toekomst, bijvoorbeeld bij de eerstvolgende toetsingsconferentie,
wederom aan de orde te stellen. Zo beantwoorden wij ook de door de leden van
de CDA-fractie gestelde vraag terzake.Tenslotte vragen de leden van de fractie van de PvdA naar het gebruik
van deze wapens door Nederland en andere EU-landen. Wij bevestigen dat de
Nederlandse krijgsmacht niet over blindmakende laserwapens beschikt. Voorzover
bekend, zijn deze wapens ook niet in het bezit van de strijdkrachten van EU-partners.Wat betreft de vraag van de leden van de CDA-fractie naar het wapenexportbeleid
en de blindmakende laserwapens, wijzen wij er op dat goederen die op de bijlage
bij het Uitvoerbesluit strategische goederen 1963 zijn vermeld (militaire
lijst) bij uitvoer vergunningplichtig zijn. De bijlage is rechtstreeks gebaseerd
op de «munitions-list» van het Wassenaar-Arrangement on exportcontrols
for conventional arms and dual-use goods and technologies. Het Wassenaar Arrangement
is opgericht op 12 juli 1996 en vormt een internationaal exportcontrole regime,
waarbinnen wordt bepaald welke militaire goederen en goederen voor tweeërlei
gebruik aan exportcontrole onderworpen dienen te zijn. Zie ook de brief van
de Staatssecretaris van Economische Zaken aan de Voorzitter van de Tweede
Kamer van 16 november 1995, onder kenmerk BEB/SGS 95 065 341.Blindmakende laserwapens zijn op dit moment nog niet opgenomen in de «munitions
list» of in de bijlage bij het Uitvoerbesluit. Onlangs is echter in
internationaal verband voorgesteld blindmakende laserwapens op te nemen in
de munitions-list, welk voorstel door Nederland wordt gesteund. Naar het zich
laat aanzien wordt dit voorstel op korte termijn aanvaard. Vervolgens zal
de bijlage bij het Uitvoerbesluit dienovereenkomstig worden aangepast, waarna,
evenals bij ap-mijnen is gebeurd, een uitvoermoratorium kan worden ingesteld
voor deze wapens.Op de vraag van deze leden of de productie van blindmakende laserwapens
in Nederland eventueel wel is toegestaan, antwoorden wij dat in de memorie
van toelichting bij Protocol IV is aangegeven dat blindmakende laserwapens
bij ministeriële regeling door de minister van Justitie op grond van
artikel 2, eerste lid, onder ten zevende, zullen worden aangewezen als zijnde
«voorwerpen die een ernstige bedreiging van personen kunnen vormen».
Hiermee zijn deze wapens categorie I wapens. Voor de productie ervan geldt
alsdan ingevolge artikel 13 van de Wet wapens en munitie een verbod tot vervaardiging.
Van dit verbod kan de minister van Justitie blijkens artikel 13, tweede lid,
ontheffing verlenen met het oog op gebruik door de krijgsmacht, onderwijs
ten behoeve van de politie en de overige openbare dienst, alsmede voor doorvoer
van wapens en munitie.Tevens vragen de aan het woord zijnde leden of het de regering bekend
is dat de zogenaamde laserpennen die vrij in ons land in gebruik zijn, eveneens
tijdelijke en permanente verblinding veroorzaken, en of de regering maatregelen
neemt om gebruik en handel van deze kleine wapens te verbieden. Hierop antwoorden
wij dat de laserpen in de samenleving in beginsel wordt gebruikt als een normaal
gebruiksvoorwerp, namelijk als aanwijsinstrument. Bij misbruik van dergelijke
voorwerpen kan, indien gelet op de aard van het voorwerp en de omstandigheden
waaronder een dergelijk voorwerp wordt aangetroffen, worden aangenomen dat
het voorwerp voor geen ander doel bestemd is dan om letsel toe te brengen
of te dreigen. In dat geval kan het voorwerp op grond van de Wet wapens en
munitie als wapen worden aangemerkt en op die grond in beslag worden genomen,
een en ander voorzover dit voorwerp op de openbare weg of andere voor het
publiek toegankelijke plaats wordt gedragen. Dazzle lasers zijn niet in gebruik bij de Nederlandse strijdkrachten.
Partijen die wel over deze wapens beschikken zijn op grond van artikel 3 van
het protocol gehouden al het haalbare te doen om misbruik te voorkomen.Tenslotte vragen de leden van de D66-fractie naar de universaliteit van
de onderhavige protocollen en het Chemische Wapens-Verdrag. Ervanuitgaande
dat deze leden het Conventionele Wapensverdrag bedoelen, verwijzen wij naar
het overzicht in de bijlage. Voor de inspanningen van de regering om meer
partijen bij het Verdrag en de bijbehorende protocollen te verwerven, verwijzen
wij naar de antwoorden die wij hierboven op soortgelijke vragen hebben gegeven.De Minister van Buitenlandse Zaken,H. A. F. M. O. van MierloDe Minister van Defensie,J. J. C. VoorhoeveDe Minister van Economische Zaken,G. J. WijersDe Minister van Justitie,W. Sorgdrager BIJLAGE Bijlage bij de nota naar aanleiding van het verslagOverzicht partijenbestand bij het Conventionele Wapensverdrag en bijbehorende
Protocollen, en bij het anti-personeelmijnenverdrago = ondertekeningr = ratificatie  CWV  landorProt
IProt IIgew. Prot IIProt IIIProt IVap-mijn Afghanistano       Algerije       oAndorra       o Angola       oAntigua en Barbuda       oArgentiniëorrr r oAustraliëorrrrrroBahamas       o Barbados       oBelgiëorrr r o Belize       oBenin rr  r o Bolivia       oBosnië-H rrr r o Botswana       oBrazilië rrr r o Brunei
Darussalam       o Bulgarijeorrr r oBurkina Faso       o Burundi       oCambodja rrrrrro CanadaorrrrrrrChili       o Chinaorrr r  Colombia       oCook-eilanden       o Costa
Rica       o Cubaorrr r  Cyprus rrr r oDenemarkenorrrrrro Djibouti rrr r oDominica       o Dominicaanse
Republiek       o Duitslandorrr rroEcuadororrr r o Egypteo       El
Salvador       o Ethiopië       oFiji       o FilippijnenorrrrrroFinlandorrr rr Frankrijkorrr   oFYROM rrr r  Gabon       oGambia       o Georgië rrr r  Grenada       oGriekenlandorrr rro Guatemala rrr r oGuinee       o Guinee
Bissau       o Guyana       oHaiti       o Honduras       oHongarijeorrrrrro Ierlandorrrrrrr IJslando      o Indiaorrr r  Indonesië       oIsraël rrr    Italiëorrr r oIvoorkust       o Jamaica       oJapanorrrrrro Jemen       oJoegoslaviëorrr r  Jordanië rr  r  Kaapverdië rrrrrrohet Koninkrijk derorrr r oNederlanden        Kameroen       oKenya       o Kroatië rrr r oLaosorrr r  Lesotho       oLetland rrr rr LiechtensteinorrrrrroLuxemburgorrr r o Madagascar       oMalawi       o Maleisië       oMali       o Malta rrr r oMarokkoo       Marshall
eilanden       o Mauretanië       oMauritius rrr r r Mexicoorrr rroMoldavië       o Monaco rr r  oMongoliëorrr r  Mozambique       oNamibië       o Nicaraguao rr r oNieuw ZeelandorrrrrroNiger rrr r o Nigeriao       Niue       oNoorwegenorrr r o Oeganda rrr r oOekraineorrr r  Oezbekistan rrr rr Oostenrijkorrr r oPakistanorrr r  Panama rrr rroParaquay       o Peru rr rrroPolenorrr r o Portugalorrr r oQatar       o Roemeniëorrr r oRuslandorrr r  Rwanda       oSan Marino       r Senegal       ode Seychellen       o Sierra
Leoneo       Sint Christopher
en Nevis       o Sint Lucia       oSint Vincent en de       o Grenadinen        Slovenië rrr r oSlowakije rrr r o Soedano       Solomon
eilanden       o SpanjeorrrrrroSudan       o Suriname       oSwaziland       o Tanzania       oThailand       o Toerkmenistan       rTogoorrr r o Trinidad
en Tobago       o Tsjechië rrr r oTunesië rrr r o Turkijeo       Uruguay rrr r oVanuata       o Vaticaanstad rrr rrrVenezuela       o Verenigd
Koninkrijkorrr r o Verenigde
Statenorrr    Vietnamo       West-Samoa       oWit-Ruslandorrr r  Zambia       oZimbabwe       o Zuid-Afrika rrr r oZwedenorrrrrro Zwitserlandorrrrrrr 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-25925-6.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl