Onderzoek Besluit Beheer Sociale Huursector (Onderzoek BBSH); Brief minister met beleidsvisie inzake woningcorporatie
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-06 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 29846, nr. 7

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

01-07-2005

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2004-2005

29846 nr. 7

22-06-2005

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaam1. Aanleiding en hoofdlijnen2. Conclusies uit adviezen3. Uitwerking van hoofdlijnenLokaal wat kan: de rol van partijenCentraal wat moet: de rol van het rijkWerkterreinToezichtAanvullend instrumentariumJuridische vormgevingTot slotOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 29846Toon alle publicaties in het hoofddossier
Kamerdossier 29453Toon alle publicaties in dit dossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 33 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
29 846Onderzoek Besluit Beheer Sociale Huursector (Onderzoek BBSH)29 453Woningcorporatiesnr. 7BRIEF VAN DE MINISTER VAN VOLKSHUISVESTING, RUIMTELIJKE ORDENING EN
MILIEUBEHEERAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-GeneraalDen Haag, 22 juni 2005Bij het aanbieden van het rapport «Lokaal wat kan, centraal wat
moet. Nieuw bestel voor woningcorporaties» van de commissie De Boer
heb ik in de brief van 25 mei 2005 (29 846 nr. 3) aan uw Kamer aangekondigd
om medio juni terug te komen op de hoofdlijnen voor mijn beleidsvisie inzake
de woningcorporaties.In deze brief geef ik de hoofdlijnen die de richting van de beleidsvisie
bepalen. Bij het beschrijven van de hoofdlijnen betrek ik het advies van commissie
De Boer en het door de Kamer geïnitieerde onderzoeksrapport «Woningcorporaties:
naar een duidelijke taakafbakening en een heldere sturing»1 waarover de Kamer mij heeft verzocht te reageren in de brief van 29 april
2005 (29 846 nr. 2). Ook de adviezen die recent door de WRR2 en de SER3 over publieke dienstverlening
zijn uitgebracht en de kabinetsreactie hierop, komen aan bod. Ik ben voornemens
om in ieder geval vóór de behandeling van de begroting voor
2006 van VROM, in de vorm van een beleidsbrief, uitgewerkte voorstellen over
de toekomst van toegelaten instellingen aan uw Kamer te doen toekomen. Hiermee
wil ik mede uitvoering geven aan de motie Koopmans en Hofstra (29 383,
nr. 10). Dit is tevens in lijn met het Bestuurdersakkoord van april 2004 waarin
is vastgelegd dat ik samen met Aedes nadere afspraken zal maken over de relatie
tussen woningcorporaties en het rijk.Deze brief gaat eerst in op de aanleiding en de hoofdlijnen voor de beleidsvisie.
Daarna geef ik een korte schets van de hiervoor genoemde adviezen als inbreng
voor de beleidsvisie. Tenslotte geef ik mijn visie op hoofdlijnen.1. Aanleiding en hoofdlijnenKern van de beleidsvisie zal zijn een nieuw arrangement tussen overheid
en woningcorporaties, dat ruimte en waarborgen biedt voor effectief maatschappelijk
ondernemerschap onder vermindering van regeldruk en administratieve lasten.
Daarover ben ik het met de sector in grote lijnen eens. In ieder geval wil
ik dat de grotere ruimte voor maatschappelijk ondernemerschap
gepaard gaat met het wegnemen van vertragende factoren ten aanzien van de
prestaties van de corporaties. Vergroting van ruimte, effectiviteit en snelheid
is daarbij het motto. Meer beweging op de woningmarkt door vermindering van
het woningtekort en de uitvoering van de herstructurering: dat zijn de grote
opgaven op het terrein van wonen voor nu en de toekomst. Daarbij is een belangrijke
rol voor de woningcorporaties weggelegd. Zij hebben de sociale huurwoningvoorraad
grotendeels in handen, hebben inzicht in en ervaring met de lokale opgaven
en kennen financiële stabiliteit. Zij zijn zelfstandige en tevens maatschappelijke
ondernemingen.De vraagstukken rond corporaties worden niet structureel opgelost met
ad hoc aanpassingen van het Besluit Beheer Sociale Huursector (BBSH). Dat
is dan ook de reden dat ik samen met Aedes de commissie De Boer de mogelijkheden
van een vernieuwd arrangement tussen corporatie en rijk heb laten onderzoeken.
Dit heeft geleid tot een advies, op 17 mei jl. uitgebracht, met aanbevelingen
over met name het komen tot prestaties, de afbakening van het werkdomein en
over het toezicht. Deze aanbevelingen zal ik nader bezien bij de ontwikkeling
van de beleidsvisie.De kern van veel vraagstukken rond de corporaties ligt in de volgende
punten:– het zekerder stellen van maatschappelijke prestaties en het effectief
inzetten van het maatschappelijk bestemde vermogen van de corporaties;– de corporatie als maatschappelijke onderneming en de betrokkenheid
van gemeente, huurders en andere belanghouders daarbij (lokale binding);– de afbakening van het werkterrein van corporaties;– het interne en het externe toezicht op de corporaties;– de verantwoordelijkheden en bevoegdheden van de overheid en de
corporaties, met name in het licht van de ministeriële verantwoordelijkheid.Dit zijn hoofdlijnen waarlangs ik mijn beleidsvisie zal opbouwen. 2. Conclusies uit adviezenIn de recent verschenen rapporten, en de discussies die over publieke
dienstverlening en de corporatiesector hebben plaatsgevonden, constateer ik
in de eerste plaats veel overeenstemming. Zowel over wat er behouden als over
wat er aangescherpt of afgeschaft moet worden.De constatering dat woningcorporaties zelfstandige maatschappelijke ondernemingen
zijn die in hun beleid het realiseren van maatschappelijke doelstellingen
voorop moeten stellen, komt in alle adviezen naar voren. Ook is er brede instemming
over dat de huidige sturingslijnen tussen het rijk en corporaties aan herijking
toe zijn; het rijk moet enerzijds duidelijkere kaders geven en anderzijds
meer op afstand geplaatst worden. Ik constateer dat het uitgangspunt van inbedding
in publieke regelgeving, inclusief een vorm van overheidstoezicht, op zich
niet ter discussie staat. Over de beleidsaccenten zie ik tevens veel overeenstemming:– Breed gedeeld wordt dat de feitelijke prestaties achterblijven
bij de verwachtingen en de mogelijkheden, zeker gezien de omvang van het «prestatievermogen»
van woningcorporaties. Het helder neerzetten van de gevraagde prestaties en
het zorgen voor meer prikkels die corporaties uitdagen tot actief en innovatief
handelen, komt in veel adviezen naar voren.– De rapporten en adviezen benadrukken ook allemaal het belang van
beïnvloeding door (lokale) belanghouders. Daarbij gaat het in de eerste plaats om de gemeente, die immers verantwoordelijk is voor het lokale
woonbeleid. Ten tweede is de beleidsbeïnvloeding door huurders(organisaties)
van belang. En ook andere belanghouders moeten over beïnvloedingsmogelijkheden
beschikken. Dat versterkt zowel de legitimiteit als de doeltreffendheid van
het corporatiebeleid.– Er is een breed gedeeld pleidooi voor versterking en professionalisering
van het interne toezicht.– Wat betreft het werkdomein constateer ik dat de adviezen geen
eensluidend beeld verschaffen. Wel lijkt er een zekere consensus over een
beperkte verruiming van het werkdomein, zonder echter al te ver van het huidige
takenpakket af te dwalen. Het voorkomen van mogelijke concurrentieverstoring,
mede rekening houdend met de Europese regelgeving ter zake, wordt daarbij
herhaaldelijk als aandachtspunt genoemd.3. Uitwerking van hoofdlijnenHierna geef ik op een aantal onderdelen een eerste uitwerking op hoofdlijnen.Lokaal wat kan: de rol van partijenOp lokaal niveau moet worden gepresteerd, waarbij de nadruk ligt op het
terugdringen van het woningtekort en het doen slagen van de herstructurering.Ik zie daarbij belangrijke relaties tussen de corporatie als maatschappelijke
onderneming en betrokken partijen. Allereerst de relatie met de gemeente als
gelijkwaardige contractpartner, daarnaast de relatie met klanten en de huurders(organisaties)
van de corporatie en tenslotte de relatie met de overige belanghouders, zoals
wijk- en welzijnsorganisaties en vele anderen.Ik vind het gewenst dat de benodigde prestaties in overeenkomsten tussen
gemeenten en woningcorporaties worden vastgelegd. Gemeenten en corporaties
moeten op basis van hun eigen verantwoordelijkheid tot zakelijke afspraken
en contracten komen. Mijns inziens is het daarbij essentieel dat partijen
van elkaar weten hoe zij, wederzijds, tegen de lokale problematiek aankijken.
De belangen van de burger zijn daarbij een belangrijk uitgangspunt. Het is
wenselijk dat partijen van elkaar weten welke middelen ter beschikking staan
om de problemen aan te pakken en aldus op transparante wijze met elkaar het
onderhandelingsproces ingaan om zo tot uitvoerbare en effectieve afspraken
te komen. Daartoe wil ik niet meer dan het minimaal noodzakelijke regelen.
Mijn gedachten gaan er naar uit dat de gemeente eerst haar woonbeleid moet
expliciteren, afgestemd op de landelijke doelen en regionale afspraken. Bij
de ontwikkeling van haar meerjarige investerings- en prestatievoornemens zal
de corporatie het gemeentelijk beleid dan in acht moeten nemen. Zij moet als
het ware «een bod doen» uitgedrukt in investeringen en prestaties,
in reactie op de gemeentelijke woonvisie. Op deze wijze is afstemming tussen
beide partijen geborgd.In mijn ogen snijdt de commissie De Boer een heel belangrijk onderwerp
aan als zij het heeft over contractering, activering en arbitrage. Dat kunnen
wezenlijke hulpmiddelen zijn om het onderhandelingsproces tussen gemeenten
en corporaties te versnellen en impasses te doorbreken. Ik wil daarom aan
deze functionaliteit van «mediation» vorm en inhoud geven. Ik
ben echter zeer terughoudend in het creëren van een nieuw instituut hiervoor.
Ook acht ik contracteerverplichtingen juridisch niet haalbaar. Maar het faciliteren
van geschillenbeslechting tussen gemeenten en corporaties, zowel voorafgaand
aan contracten als ten aanzien van lopende contracten heeft mijns
inziens een belangrijke meerwaarde. Ik ga er van uit dat in veel geschillen
een gemeenschappelijke noemer zit. Dat kan er toe leiden dat de «rode
draad» in de uitspraken van de mediator in de praktijk gaat werken als
richtinggevend kader voor gemeente en corporaties, zonder dat interventies
nodig zijn.Mocht de hiervoor genoemde geschillenbeslechting toch onverhoopt niet
tot resultaten leiden, dan zie ik in laatste instantie een rol vanuit mijn
ministeriële verantwoordelijkheid. Als alle wegen om tot contracten en
afspraken te komen door partijen zijn bewandeld, maar een der partijen is
evident onredelijk, dan zal ik desgevraagd een oordeel uitspreken. Bij evidente
onredelijkheid van de gemeente zal ik een oordeel geven over wat wel en wat
niet van de corporatie verwacht mag worden. Bij evidente onredelijkheid van
de corporatie zal ik gebruik kunnen maken van het sanctie-instrumentarium.
Het stelsel moet evenwel zoveel mogelijk uitgaan van stimulansen die voorkomen
dat veel en extra regelgeving nodig is. Het stelsel is daarom gebaat bij aanvullende
en bij voorkeur economische en financiële prikkels.De suggestie van de commissie De Boer om alle woningcorporaties landelijk
toe te laten zie ik, indien dat binnen condities gebeurt, als een mogelijkheid
om de concurrentie tussen instellingen en de keuzemogelijkheden voor gemeenten
te vergroten. Ik wil evenwel landelijke toelating nog goed op zijn merites
beoordelen, met name vanuit de vraag welke dynamiek het oproept en wat de
effecten daarvan zijn voor lokale binding en ook voor zaken als matching van
middelen en opgaven tussen corporaties.De gemeente is op lokaal niveau uiteraard niet de enige instantie waar
de corporatie als maatschappelijk onderneming mee te maken heeft. Daarnaast
is, zoals de commissie De Boer ook aangeeft, huurdersinvloed een essentieel
onderdeel van de professionele corporatie. Aan de commissie Leemhuis heb ik
gevraagd om te onderzoeken waar en hoe de positie en zeggenschap van huurders
en huurderorganisaties kunnen worden verbeterd en versterkt. Eind augustus
verwacht ik een advies hierover. Op basis hiervan zal ik de positie van de
huurders en huurdersorganisaties nader beschrijven.Ik vind een grote betrokkenheid van de overige belanghouders wezenlijk
bij het beleidsvormingsproces van de corporatie. Zij heeft namelijk baat bij
een groter draagvlak en een grotere legitimiteit bij haar doen en laten. Ik
vind het van groot belang dat de corporatie een analyse van haar belanghouders
maakt en deze belanghouders een stem geeft bij de beleidsvorming. Ik acht
het evenwel de verantwoordelijkheid van de corporatie om dit te effectueren.
Ik kan mij voorstellen dat de sector daar zelf ook maatregelen voor neemt
als onderdeel van de verdere professionalisering, bijvoorbeeld in de sfeer
van de Aedescode (zelfsturing).Centraal wat moet: de rol van het rijkIk vat mijn verantwoordelijkheid voor de corporaties als toegelaten instellingen
primair op als een systeemverantwoordelijkheid. Dat wil zeggen dat ik verantwoordelijk
ben en blijf voor het goed functioneren van het stelsel van corporaties. Dat
gaat het best als de betrokken partijen op een vanzelfsprekende manier samenwerken
omdat ze daar het meeste baat bij hebben. Daar moeten dan condities voor zijn.
En het is mijn systeemverantwoordelijkheid om die condities te creëren
en toezicht te houden op de werking van het stelsel binnen die condities.Naast het juridisch kader van wet- en regelgeving en de financiële
condities, zoals de garantiestructuur, zie ik ook het vaststellen van wat
op macroniveau op hoofdlijnen nodig is met betrekking tot de prestaties
als mijn systeemverantwoordelijkheid. Dat geldt eveneens voor de inzet van
het maatschappelijk gebonden vermogen van de corporaties.Het zekerder stellen van gewenste maatschappelijke prestaties is uitgangspunt
van mijn beleid. Mijn verantwoordelijkheid ligt daarbij in eerste instantie
op macroniveau. Ik wil vooraf en periodiek aangeven welke prestaties op landelijk
niveau benodigd zijn, waar wenselijk uitgesplitst naar provincies en regio's.
Dit zal met name de woningbouw en de herstructurering betreffen en wellicht
ook bijzondere aandachtsgroepen. Op deze wijze hebben gemeenten en woningcorporaties
inzicht in de prestaties die op een hoger schaalniveau gewenst zijn, zodat
zij hun eigen prestaties daarop af kunnen stemmen. Dit vertoont een parallel
met de werkwijze rond het Investeringsbudget Stedelijke Vernieuwing waar gemeenten
hun meerjaren ontwikkelingsprogramma afstemmen op regionaal gemaakte afspraken.
Ik hecht eraan te benadrukken dat niet beoogd wordt om landelijke opgaven
één op één door te vertalen naar het lokale niveau.
Zowel gemeenten als woningcorporaties hebben op dat lokale niveau een eigen,
zelfstandige verantwoordelijkheid.De effectieve inzet van het maatschappelijk gebonden vermogen van de corporaties
zie ik als onderdeel van mijn systeemverantwoordelijkheid in relatie tot de
landelijke doelen. Ik zal bezien of de huidige regelgeving daartoe voldoende
is. Ik zal in ieder geval aandacht besteden aan de toepassing van een methodiek
waarbij transparant wordt hoeveel financiële middelen de corporatie op
maatschappelijke prestaties inzet en in kan zetten. Ik hecht er aan dat daarbij
een eenduidige set van financiële parameters wordt gehanteerd.Aangezien op mij in het uiterste geval de verantwoordelijkheid rust voor
het (dis)functioneren van de individuele toegelaten instelling dien ik wel
de mogelijkheid te blijven behouden om zonodig bij individuele corporaties
in te grijpen als daar sprake is van onrechtmatig handelen, financiële
malversaties of van evidente wanprestaties. Daarbij moet ik over een effectief
sanctie instrumentarium beschikken. Ik zal daarbij de suggesties van de commissie
De Boer ter uitbreiding van het huidige instrumentarium nader bezien.WerkterreinEen heldere afbakening van de toegestane werkzaamheden van woningcorporaties
is nodig, om op die manier te kunnen waarborgen dat maatschappelijk bestemd
vermogen ook maatschappelijk wordt ingezet.Een verruiming van taken en werkzaamheden kan onder condities aan de orde
zijn, gelet op de maatschappelijke opgaven en de middelen waarover corporaties
beschikken. Ik zal daarbij in beschouwing nemen de ontwikkeling van vastgoed
met een maatschappelijke functie, zoals wordt voorgesteld in het onderzoeksrapport
van uw Kamer «Woningcorporaties: naar een duidelijke taakafbakening
en een heldere sturing», en het vervullen van een verbindende rol op
buurtniveau. Dat laatste wordt door de WRR in haar rapport «Vertrouwen
in de buurt» bepleit. Startpunt voor mij is het beoordelingskader zoals
dat geadviseerd is door de commissie De Boer: een deugdelijke argumentatie
vanuit het vastgoedbelang van corporaties, een bedrijfseconomische onderbouwing,
een legitimerend contract met de overheid of de instelling op wier gebied
men zich begeeft en uiteraard een scherpe toets door de raad van commissarissen.Bij het invullen van deze beleidslijn is essentieel dat, mede in het licht
van de Europese regelgeving, een level playing field wordt gewaarborgd. Daarbij
wil ik, zoals eerder aan uw Kamer voorgelegd, een duidelijke scheiding tussen
kernactiviteiten en commerciële activiteiten aanbrengen. Een juridische
scheiding, zodat corporaties onder strikt marktconforme condities
woondiensten in ruime zin kunnen leveren maar dat de faciliteiten in de sfeer
van staatssteun (borging bij leningen) alleen gebruikt kunnen worden voor
kernactiviteiten. Daarbij wil ik het stelsel zó inrichten dat de winsten
uit commerciële activiteiten uiteindelijk weer voor maatschappelijke
bestemmingen worden ingezet.ToezichtZoals de commissie De Boer ook aangeeft is een strak en professioneel
opgetuigde interne governance, met een centrale rol voor de raad van commissarissen
(intern toezicht), essentieel voor degelijk ondernemerschap. De raad van commissarissen
dient er op toe te zien dat de corporatie efficiënte en verantwoorde
bedrijfsvoering en de realisatie van maatschappelijke doelen met elkaar in
evenwicht brengt en houdt. Ik ben van mening dat bij een goed functionerend
intern toezicht het externe toezicht minder intensief hoeft te zijn. Ik zie
een belangrijke rol weggelegd voor zowel Aedes als de Vereniging van Toezichthouders
Woningcorporaties bij het verder professionaleren van het intern toezicht.Belangrijk acht ik ook de opdracht van de accountantscontrole, als hulpmiddel
voor het interne toezicht en als document voor het externe toezicht. Ook dit
is door de commissie De Boer benadrukt. Ik wil bezien hoe – met in achtneming
van het principe van single audit – de accountantsverklaring kan worden
bijgesteld, zodat dit qua administratieve lasten een besparing betekent, ook
in relatie tot het externe toezicht.Dat het externe toezicht, en de eventuele toepassing van sancties, in
laatste instantie bij de Minister behoort, blijft uitgangspunt van mijn beleid.
Dat is immers het sluitstuk van mijn systeemverantwoordelijkheid: toezicht
op de werking van het stelsel, zowel wat betreft de prestaties en de inzet
van het maatschappelijk gebonden vermogen van de corporaties als de handhaving
van de juridische kaders en de financiële continuïteit. En daarbij
hoort een effectief en gedifferentieerd sanctie instrumentarium om desnoods
ook bij een individuele corporatie te kunnen ingrijpen.Voor mij staat voorop dat een goed en effectief toezicht een publiekrechtelijke
inbedding behoeft. Het Centraal Fonds Volkshuisvesting (CFV) heeft momenteel
zo'n positie. In dat licht bezien wil ik de suggestie van de commissie De
Boer om het Waarborgfonds Sociale Woningbouw (WSW) een formele rol in het
toezicht te geven niet volgen, omdat het WSW een privaatrechtelijk instituut
is. Niettemin concludeer ik dat in de verschillende rapporten en adviezen
wordt geconstateerd dat er sprake is van een stapeling van spelers en verantwoordelijkheden
in de toezichtketen. Dit komt de doelmatigheid niet ten goede. Ik wil daarom
de doelstellingen en activiteiten van het CFV, het WSW en het rijk met betrekking
tot het toezicht doorlichten om tot een helderder en doelmatiger taakverdeling
te komen. Daarbij wil ik ook de mogelijkheid bezien van een rol van het WSW
bij de informatievoorziening ten behoeve van het externe toezicht.Aanvullend instrumentariumDe primaire verantwoordelijkheid voor het functioneren van corporaties
ligt uit haar aard bij de instellingen zelf: zelfstandige ondernemingen die
door het interne toezicht op de juiste koers worden gehouden en door gemeenten,
huurders en andere belanghouders ten aanzien van hun prestaties worden beïnvloed.
Zowel op brancheniveau als door afzonderlijke corporaties wordt er gewerkt
aan instrumenten voor kwaliteitsverbetering (visitatie, benchmarking, enzovoorts).
Ik ondersteun de ontwikkeling van dergelijke instrumenten van harte. Wel teken
ik aan dat dergelijke instrumenten vooral van waarde zijn als ze ook daadwerkelijk en eenduidig toegepast worden door de gehele sector. Ik kies er voor
om ze niet op te nemen in het verplichte repertoire van de rijksoverheid.
Dat zou ten koste kunnen gaan van de creativiteit en het innovatief en lerend
vermogen, dat voor de werking van deze instrumenten juist zo essentieel is.
In die zin sluit ik mij aan bij de opvattingen van de commissie De Boer en
van de WRR.Juridische vormgevingMede vanwege de wens om te komen tot een nieuw, stabiel en duurzaam arrangement
kies ik voor een verankering van dit arrangement in wetgeving. Indien nodig
zal ik daarbij aansluiten op een eventuele wijziging van het Burgerlijk Wetboek
met betrekking tot «good governance» van een maatschappelijke
onderneming.Tot slotMet deze brief heb ik u een eerste visie op hoofdlijnen gegeven. Op 29 juni
vindt er een hoofdlijnendebat met uw Kamer plaats. Mede naar aanleiding van
dit debat zal ik vóór de behandeling van de begroting voor 2006
van VROM uw Kamer informeren over de verdere uitwerking die ik bij deze hoofdlijnen
voor ogen heb, in de vorm van een beleidsvisie op de toekomst van corporaties.De Minister van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer,S. M. Dekker XNoot1Rigo, april 2005.XNoot2«Bewijzen van goede dienstverlening», december 2004. «Vertrouwen
in de buurt», april 2005.XNoot3«Ondernemerschap voor de publieke zaak», april 2005. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-29846-7.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl