Evaluatie Huisvestingswet; Brief minister over evaluatie van de Huisvestingswet
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-07 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 29624, nr. 1

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

08-06-2004

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2003-2004

29624 nr. 1

02-06-2004

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamTerugblik2 EvaluatieWoningmarkttoelatingWoningtoewijzingWoningvoorraad3 BeleidsvoornemensWijzigingsvoorstelHerziening HuisvestingswetDifferentiatie van wijken4. ConclusieOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Gerelateerde publicaties

Kamerstuk 29624, nr. 1 b1Gerelateerde publicatie

 
 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 29624Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 29 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
29 624Evaluatie Huisvestingswetnr. 1BRIEF VAN DE MINISTER VAN VOLKSHUISVESTING, RUIMTELIJKE ORDENING EN
MILIEUBEHEERAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-GeneraalDen Haag, 2 juni 2004De Huisvestingswet biedt gemeenten instrumenten om te sturen op de woonruimteverdeling
en de samenstelling van de woningvoorraad. Ingrijpen op de woonruimteverdeling
kan van belang zijn als door schaarste of dreigende schaarste aan (goedkopere)
woonruimte de huisvesting van groepen met een zwakke positie op de woningmarkt
in gevaar komt.Sinds 1995 wordt er gewerkt aan een wetsvoorstel tot wijziging van de
Huisvestingswet. Gezien de stand van zaken rondom het wetsvoorstel tot wijziging
van de Huisvestingswet, enkele maatschappelijke verlangens met betrekking
tot aanpassing van de Huisvestingswet en de resultaten van de herijking regelgeving
waar de Huisvestingswet onderdeel van uit maakte, heeft in 2003 een evaluatie
van de Huisvestingswet plaatsgevonden. Deze treft u hierbij aan1. In deze brief ga ik in op de uitkomsten van de evaluatie en geef
ik aan welke conclusies ik trek voor de ontwikkeling van mijn toekomstige
beleid.TerugblikDe vigerende Huisvestingswet is in 1993 in werking getreden. Twee jaar
na de inwerkingtreding bleken er interpretatieverschillen te zijn met gemeenten
en provincies met betrekking tot de gehanteerde koopprijsgrenzen. De Tweede
Kamer is hierover in 1995 per brief (TK 1994/95 23 900 XI, nr. 75 en
24 400 XI, nr. 46) geïnformeerd. Deze problematiek, de weinig transparante
woonruimteverdeling, alsmede het verschil in interpretatie over het toepassen
van bindingseisen, heeft geleid tot het formuleren van een wetsvoorstel tot
wijziging van de Huisvestingswet. In dit wetsvoorstel zijn ondermeer de toetsingscriteria
voor het stellen van bindingseisen strakker geformuleerd (EK 1997/98, 25 334,
no. 324, met novelle EK 1999/2000, 26 471, nr. 172). Gedurende de behandeling
van het wetsvoorstel bleek een tweede novelle noodzakelijk. Deze novelle was
nodig vanwege de synchronisatie van het wijzigingsvoorstel met de Vijfde Nota Ruimtelijke Ordening. De novelle is inmiddels voorzien van een
advies van de Raad van State.In eerdergenoemde brieven is aan de Tweede Kamer voorgesteld twee jaar
na invoering van het wetsvoorstel tot wijziging van de Huisvestingswet, over
te gaan tot een (uitgebreidere) evaluatie van de Huisvestingswet. Het wetsvoorstel
is nog niet in werking getreden. Hierdoor heeft er sinds de inwerkingtreding
van de wet tot op heden geen integrale evaluatie van de wet plaatsgevonden.Daarbij komt dat er de laatste tijd ontwikkelingen gaande zijn die van
invloed zijn op de Huisvestingswet. Zo is er ten opzichte van 1995 sprake
van een wat meer gespannen woningmarkt en is er de problematiek van de differentiatie
van wijken. Deze ontwikkelingen hebben mede aanleiding gegeven tot de nu gereed
zijnde evaluatie.2 EvaluatieZoals hiervoor al is aangegeven is er op het terrein van de Huisvestingswet
veel in beweging. Reden om bij de evaluatie te kijken op welke wijze de Huisvestingswet
op dit moment wordt toegepast. Het wetsvoorstel tot wijziging van de Huisvestingswet
is hierin niet meegenomen, aangezien dit nog niet in werking is getreden.
Het doel van de evaluatie is om een uitspraak te doen over de vraag of de
Huisvestingswet gefunctioneerd heeft zoals was beoogd. Dit is gedaan door
te kijken naar de mate waarin en de wijze waarop de instrumenten van de Huisvestingswet
en hetbesluit worden gebruikt.Hiertoe is een schriftelijke enquête gehouden onder gemeenten en
provincies naar het gebruik van en de ervaringen met de instrumenten die de
Huisvestingswet biedt. Ook hebben diepte-interviews met enkele gemeenten en
provincies plaatsgevonden. Daarnaast is een literatuurstudie gedaan. Tot slot
is een bijeenkomst georganiseerd met een groot aantal maatschappelijke organisaties
en marktpartijen.Zoals eerder aangegeven biedt de Huisvestingswet gemeenten instrumenten
om nadere regels te stellen met betrekking tot de woonruimteverdeling en de
samenstelling van de woningvoorraad. Bij de woonruimteverdeling gaat het om
nadere regels betreffende de toelating tot de woningmarkt en de toewijzing
van woningen. Bij de samenstelling van de woningvoorraad gaat het om regels
betreffende het splitsen van woningen en het onttrekken van woningen aan de
woningvoorraad.De belangrijkste conclusies zijn:WoningmarkttoelatingDe mate waarin gemeenten toelatingscriteria (bindingseisen) kunnen hanteren
wordt zowel door de gemeenten als door de provincies het meest genoemd als
knelpunt van de Huisvestingswet. Enerzijds wordt aangegeven dat het recht
op vrije vestiging meer gewaarborgd dient te worden, anderzijds wordt aangegeven
dat de Huisvestingswet juist meer mogelijkheden zou moeten bieden voor het
stellen van bindingseisen.WoningtoewijzingIn de Huisvestingswet wordt de nadruk gelegd op het passend toewijzen
aan woningzoekenden, in ieder geval qua inkomen in relatie tot de prijs maar
ook qua overige kenmerken van de woning en de woningzoekende. Doordat het
instrumentarium toegepast kan worden op een deel van de voorraad, het zogeheten
distributiebestand, betekent dat voor een aantal groepen (met een te hoog
inkomen) met een verhoudingsgewijs zwakke positie op de woningmarkt geen oplossing
binnen de kaders van de Huisvestingswet gevonden kan worden, bijvoorbeeld
gehandicapten met een hoger inkomen.WoningvoorraadDe Huisvestingswet bevat naast instrumenten ten behoeve van de woonruimteverdeling
ook instrumenten die het behoud of de samenstelling van de woningvoorraad
kunnen reguleren. Dit zijn de splitsingsvergunning, de onttrekkingsvergunning
en het instrument vordering van woonruimte. Uit de evaluatie blijkt dat gemeenten
deze instrumenten bruikbaar en belangrijk vinden, onder meer omdat gemeenten
met behulp van deze instrumenten invloed kunnen uitoefenen op de woningvoorraad.Daarnaast is nog geconcludeerd dat de Huisvestingswet nauwelijks grenzen
stelt aan de regulering op uitvoeringsniveau, noch aan de transparantie en
verantwoording van de uitvoering. De bekendheid van de (inhoud van de) wet
laat bij de uitvoerders te wensen over en de mogelijkheden voor toezicht en
controle worden nauwelijks gebruikt.In aansluiting op de evaluatie heeft in mei 2003 een bijeenkomst met betrokken
maatschappelijke organisaties en marktpartijen plaatsgevonden. De volgende
partijen waren bij deze bijeenkomst vertegenwoordigd: de Vereniging van Nederlandse
Gemeenten (VNG), het Interprovinciaal Overleg (IPO), de Stichting Stuurgroep
Experimenten Volkshuisvesting (SEV), de Vereniging van Woningcorporaties (Aedes),
de Vereniging van Institutionele Beleggers (IVBN), de Nederlandse Vereniging
van Beleggers en Eigenaren (Vastgoedbelang), de Woonbond, de Nederlandse Vereniging
van Makelaars o.g. en vastgoeddeskundigen (NVM), de Vereniging Bemiddeling
Onroerend Goed (VBO), de Landelijke Makelaars Vereniging (LMV), de Vereniging
Eigen Huis (VEH), de Nederlandse Vereniging van Projectontwikkeling Maatschappijen
(Neprom), het Algemeen Verbond Bouwbedrijf (AVBB), de Nederlandse Vereniging
van Bouwondernemingen (NVB), VVE-belang en het Expertisecentrum Leeftijd en
Maatschappij (LBL).Tijdens deze bijeenkomst is gesproken over de knelpunten van de huidige
Huisvestingswet en de wensen voor een eventuele toekomstige Huisvestingswet.Als knelpunt is door de organisaties onder meer gewezen op de ondoorzichtigheid
van regels die in de verschillende lokale/regionale woningmarkten worden gehanteerd.
Voor de toekomst heeft de meerderheid van de organisaties aangegeven dat de
Huisvestingswet zich uitsluitend zou moeten richten op de woonruimteverdeling.
Hierbij moet de wet zich beperken tot het stellen van kaders met mogelijkheden
voor lokaal en/of regionaal maatwerk. Daarnaast hebben de aanwezigen aangegeven
dat het beperken van de toelating tot de woningmarkt alleen publiekrechtelijk
mogelijk moet zijn. Uitgangspunt hierbij moet zijn het principe van «vrije
vestiging, tenzij...». Heldere kaders moeten worden gesteld die transparant
en toetsbaar moeten zijn. Tot slot is gewezen op de kwetsbare groepen op de
woningmarkt, waarbij is opgemerkt dat aandacht voor deze groepen van belang
blijft.Samenvattend kan worden gezegd dat blijkt dat partijen sterk tegengestelde
verwachtingen hebben ten aanzien van de toelatingscriteria. Voor wat betreft
de regels voor de woningvoorraad wordt hier belang aan gehecht door gemeenten
maar minder door maatschappelijke organisaties. Met betrekking tot de woningtoewijzing
is aangegeven dat het stellen van regels hiervoor zo veel mogelijk zou moeten
worden overgelaten aan gemeenten. Het blijkt dus dat er sterk verschillende
verwachtingen, ambities en beelden zijn over waarvoor de Huisvestingswet er
zou moeten zijn. Een nadere bezinning op de wet vind ik dan ook nodig.3 BeleidsvoornemensVerschillende politieke afspraken en maatschappelijke wensen hebben een
relatie met de Huisvestingswet. Zo is er in het Hoofdlijnenakkoord afgesproken
dat gemeenten in het landelijk gebied de mogelijkheid moeten hebben om te
bouwen voor de natuurlijke bevolkingsaanwas. De toewijzing van woningen aan
de natuurlijke bevolkingsaanwas kan worden gereguleerd op grond van de Huisvestingswet.
De gemeente Rotterdam heeft de wens geuit om de Huisvestingswet op een aantal
punten aan te passen zodat deze gericht kan worden ingezet om de differentiatie
in wijken te bevorderen. Deze afspraken, wensen en de resultaten van de evaluatie
hebben mij aanleiding gegeven om doel, nut en toekomst van de Huisvestingswet
opnieuw te bezien. In mijn voorstellen tot herijking van de VROM regelgeving
(TK 2003/2004, 29 200 XI, nr. 7) heb ik daarom aangekondigd dat de huidige
Huisvestingswet zal worden doorgelicht. Bovendien is aangegeven dat de lopende
wetswijzigingen zullen worden heroverwogen en zonodig ingetrokken.WijzigingsvoorstelEerder genoemd wetsvoorstel tot wijziging van de Huisvestingswet heeft
een lange voorbereidingsprocedure gekend. Deze lange doorlooptijd werd onder
meer veroorzaakt door de tussentijds wijzigende inzichten in welke zaken er
nu wel of niet in de Huisvestingswet geregeld zouden moeten worden. Mede hierdoor
is een gedetailleerde regeling ontstaan met meer en meer uitzonderingsbepalingen
en begrippen die om nadere bepalingen en uitleg vragen.In het wijzigingsvoorstel ontbreekt het kabinetsvoornemen om gemeenten
in landelijk gebied de mogelijkheid te geven om te kunnen bouwen voor de natuurlijke
bevolkingsaanwas. Dit voornemen uit het Hoofdlijnenakkoord sluit aan op de
eerder aan u gezonden Stellingnamebrief (TK 2002/2003 28 667, nr. 1)
en is nader uitgewerkt in de Nota Ruimte. Hierin is aangegeven dat «in
iedere gemeente voldoende ruimte zal worden geboden om te voorzien in de natuurlijke
bevolkingsaanwas. Dit geldt ook voor het landelijk gebied, waar vooral starters
en ouderen moeite hebben aan een geschikte woning te komen, waardoor de sociale
samenhang onder druk komt te staan.»Voor de Huisvestingswet is dit van belang omdat bedoelde gemeenten deze
te bouwen woningen ook zouden moeten kunnen toewijzen aan de natuurlijke bevolkingsaanwas.
De vigerende Huisvestingswet biedt, onder bepaalde voorwaarden, mogelijkheden
tot een inperking van het recht op vrije vestiging. De inperking op lokaal
niveau moet dan wel noodzakelijk zijn met het oog op «een evenwichtige
en rechtvaardige verdeling van woonruimte in verband met uit bovengemeentelijk
ruimtelijk beleid voortvloeiende geringe mogelijkheden tot uitbreiding van
de woonruimtevoorraad in de betrokken gemeente of kern». Met toepassing
van hetzelfde criterium kan daarbij, met toestemming van Gedeputeerde Staten,
van hogere dan de reguliere prijsgrenzen worden uitgegaan.Het opnemen in het wijzigingsvoorstel van een juridische basis voor het
kabinetsvoornemen om gemeenten de mogelijkheid te bieden tot het stellen van
lokale bindingseisen ten behoeve van de natuurlijke bevolkingsaanwas, zou
er toe leiden dat het wijzigingsvoorstel twee onverenigbare uitgangspunten
zou krijgen. Namelijk die van de reeds in het wijzigingsvoorstel opgenomen
regels (regionale eisen) en die van de nieuw op te nemen regels als gevolg
van het kabinetsbeleid (lokale bindingseisen).In de Europese regelgeving zijn het recht op vrije vestiging, het vrije
personenverkeer (het vrije reis en verblijfsrecht voor iedere onderdaan van
de Europese Unie) en het vrije kapitaalverkeer vastgelegd.Bij een beperking van dit recht moet er, kort samengevat, sprake zijn
van dwingende redenen van openbaar belang, objectieve en openbare criteria
en proportionaliteit. Van de opzet van het wijzigingsvoorstel (en de vigerende Huisvestingswet) kan worden gesteld dat deze voldoet aan het
Europese recht. Het wijzigingsvoorstel biedt slechts in een beperkt aantal
gevallen mogelijkheden tot het stellen van bindingseisen. Daarnaast biedt
het wijzigingsvoorstel mogelijkheden woningen bij voorrang toe te wijzen –
het gaat hier om woningtoewijzing en niet om woningmarkttoelating –
aan bepaalde groepen lokale woningzoekenden (lokaal maatwerk). Het gebruik
daarvan kan echter gemakkelijk leiden tot het stellen van (indirecte) bindingseisen.
Dit is gedurende de behandeling van het wijzigingsvoorstel steeds met klem
door het kabinet afgewezen omdat deze mogelijkheid uitsluitend bedoeld ten
aanzien van belangrijke volkshuisvestelijke problemen in een gemeente.Wanneer de behandeling van het bij de Eerste Kamer reeds ingediende wijzigingsvoorstel
zou worden voortgezet, zou een fundamentele aanpassing van de tweede novelle
nodig zijn. Het is daarbij de vraag in hoeverre de nu in het wijzigingsvoorstel
opgenomen systematiek kan worden gehandhaafd of dat er al snel sprake zal
zijn van een nieuw wijzigingsvoorstel. Bedoelde aanpassing van het wijzigingsvoorstel
vraagt een vergelijkbaar tijdsbeslag als een fundamentele herziening van de
Huisvestingswet. Daar komt nog bij dat ik wil bezien in hoeverre de vigerende
Huisvestingswet voldoende mogelijkheden biedt om de differentiatie in wijken
te bevorderen.Mede gezien het kabinetsvoornemen met betrekking tot vereenvoudiging van
de regelgeving, acht ik het niet zinvol om op de ingeslagen weg met het wijzigingsvoorstel
en de tweede novelle door te gaan. Bovendien zijn de resultaten van de evaluatie
van dien aard dat ik van mening ben dat een fundamentele herziening van de
Huisvestingswet noodzakelijk is. Herziening HuisvestingswetGezien het bovenstaande ben ik voornemens over te gaan tot intrekking
van het reeds ingediende wijzigingsvoorstel en zal ik een verkenning uitvoeren
naar een fundamentele herziening van de Huisvestingswet. Hierbij heb ik de
volgende uitgangspunten voor ogen:1. eenvoudige en transparante regelgeving die handhaafbaar en uitvoerbaar
is;2. het al of niet stellen van regels met betrekking tot woonruimteverdeling
is een lokale verantwoordelijkheid;De vigerende Huisvestingswet biedt instrumenten die ingezet kunnen worden
wanneer sprake is van (dreigende) schaarste aan goedkope woonruimte. Omdat
er naast schaarste nog andere imperfecties op de woningmarkt kunnen zijn (bijvoorbeeld
de eenzijdige samenstelling van wijken) die het reguleren van de woningmarkt
noodzakelijk maken zal het aan de lokale overheid worden overgelaten of zij
een of meerdere instrumenten van de Huisvestingswet willen toepassen.3. gemeenten in landelijk gebied moeten, binnen de mogelijkheden die de
Europese regelgeving biedt, de mogelijkheid hebben om woningen toe te wijzen
aan de natuurlijke bevolkingsaanwas;De vigerende Huisvestingswet biedt gemeenten hiervoor slechts onder voorwaarden
mogelijkheden. De herziene Huisvestingswet moet gemeenten hiervoor ruime mogelijkheden
bieden zodat bijvoorbeeld starters en senioren op de woningmarkt in deze gemeenten
voldoende mogelijkheden krijgen.4. regels voor specifieke groepen, zoals statushouders, zullen onderdeel
blijven uitmaken van de Huisvestingswet.De huisvesting van statushouders is in de Huisvestingswet geregeld. Het
huisvesten van deze doelgroep stagneert echter. Reden waarom binnenkort een
kleine wijziging van de vigerende Huisvestingswet zal worden ingediend. Om
de huisvesting voor deze groep te waarborgen zal bij de herziening
van de Huisvestingswet ook regelgeving voor specifieke groepen worden meegenomen.Bij de verkenning zal ik nagaan of de huidige regels met betrekking tot
de woningvoorraad moeten worden behouden en of de Huisvestingswet de aangewezen
regelgeving is om deze in op te nemen.Differentiatie van wijkenMet betrekking tot de differentiatie van wijken heb ik eerder al de relatie
tussen het woonruimteverdelingsbeleid en de differentiatie van wijken geschetst
(TK 2003/2004, 29 200 XI, nr. 20).Inmiddels heeft het kabinet een reactie uitgebracht op het «Actieprogramma
Rotterdam 2004» en zal binnenkort een reactie uitbrengen op het rapport
«Bruggen bouwen» van de Commissie Onderzoek Integratiebeleid.
Bij de herziening zal een sterke relatie worden gelegd met het kabinetsstandpunt
van beide rapportages. Bij de herziening zal dan ook bekeken worden in hoeverre
er mogelijkheden moeten worden geboden om tegemoet te komen aan de wens om
te kunnen sturen op de differentiatie van wijken. Dit zou als consequentie
kunnen hebben dat regelgeving wordt ontwikkeld die toegepast kan worden op
de gehele woningvoorraad. Op korte termijn zullen gemeenten gebruik moeten
maken van de mogelijkheden die het huidige instrumentarium biedt.De verkenning naar de fundamentele herziening van de Huisvestingswet zal
de nodige tijd in beslag nemen. Ik zal u over de voortgang en de resultaten
van dit onderzoek nader berichten. Uiteraard zullen VNG, IPO en andere betrokken
organisaties bij de verkenning worden betrokken.Ik besef dat in de tussenliggende tijd een aantal zaken om een oplossing
vraagt. Een van deze zaken is de stagnatie van de huisvesting van statushouders.
Reden om hiervoor binnenkort een kleine wijziging van de vigerende Huisvestingswet
in te dienen.4. ConclusieOp basis van de bestuurlijke wensen met betrekking tot aanpassing van
de Huisvestingswet op het gebied van toewijzen van woningen aan de natuurlijke
bevolkingsaanwas en het kunnen sturen op leefbaarheidproblemen, de resultaten
van de evaluatie van de Huisvestingswet en de resultaten van de herijking
regelgeving ben ik tot de volgende beleidsvoornemens gekomen.Ik ben voornemens het wetsvoorstel tot wijziging van de Huisvestingswet
(EK 1997/98, 25 334, no. 324, met novelle EK 1999/2000, 26 471,
nr. 172) in te trekken, een verkenning te starten naar een fundamentele herziening
van de Huisvestingswet en op korte termijn een wetsvoorstel tot wijziging
van de Huisvestingswet in te dienen met betrekking tot de huisvesting van
statushouders.De Minister van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer,S. M. DekkerXNoot1Ter inzage gelegd bij het Centraal Informatiepunt Tweede Kamer. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-29624-1.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl