Subsidiariteitstoets van voorstel voor richtlijn betreffende consumentenrechten (COM(2008)614def); Voorstel voor een Richtlijn van de Raad
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2019-09-24 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 31733, nr. 1

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

29-10-2008

Eerste en Tweede Kamer der Staten-Generaal

2008-2009

31733 nr. 1;A

08-10-2008

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamTOELICHTING1. ACHTERGROND VAN HET VOORSTEL• Motivering en doel van het voorstel• Algemene context• Bestaande bepalingen op het door het voorstel
bestreken gebied• Samenhang met andere beleidsgebieden en doelstellingen
van de Unie2. RAADPLEGING VAN BELANGHEBBENDE PARTIJEN EN EFFECTBEOORDELING• Raadpleging van belanghebbende partijenWijze van raadpleging, belangrijkste geraadpleegde sectoren
en algemeen profiel van de respondentenSamenvatting van de reacties en hoe daarmee rekening is
gehouden• Bijeenbrengen en benutten van deskundigheid• Effectbeoordeling3. JURIDISCHE ELEMENTEN VAN HET VOORSTEL• Samenvatting van de voorgestelde maatregel(en)• Rechtsgrondslag• Subsidiariteitsbeginsel• Evenredigheidsbeginsel• Keuze van instrumenten4. GEVOLGEN VOOR DE BEGROTING5. AANVULLENDE INFORMATIE• Vereenvoudiging• Intrekking van bestaande wetgeving• Evaluatie-/herzienings-/vervalbepaling• Transponeringstabel• Europese Economische Ruimte• Nadere uitleg van het voorstel, per hoofdstuk
of per artikelRICHTLIJN VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAADbetreffende consumentenrechten(Voor de EER relevante tekst)Hoofdstuk IOnderwerp, definities en toepassingsgebiedArtikel 1OnderwerpArtikel 2DefinitiesArtikel 3ToepassingsgebiedArtikel 4Volledige harmonisatieHoofdstuk IIConsumenteninformatieArtikel 5Algemene informatieverplichtingenArtikel 6Niet-verstrekking van informatieArtikel 7Specifieke informatievoorschriften voor tussenpersonenHoofdstuk IIIConsumenteninformatie en herroepingsrecht voor op afstand
en buiten verkoopruimten gesloten overeenkomstenArtikel 8ToepassingsgebiedArtikel 9Informatievoorschriften voor op afstand en buiten verkoopruimten
gesloten overeenkomstenArtikel 10Formele vereisten voor buiten verkoopruimten gesloten
overeenkomstenArtikel 11Formele vereisten voor overeenkomsten op afstandArtikel 12Duur en begin van de herroepingstermijnArtikel 13Weglating van informatie over het herroepingsrechtArtikel 14Uitoefening van het herroepingsrechtArtikel 15Gevolgen van herroepingArtikel 16Verplichtingen van de handelaar bij herroepingArtikel 17Verplichtingen van de consument bij herroepingArtikel 18Gevolgen van de uitoefening van het herroepingsrecht op
aanvullende overeenkomstenArtikel 19Uitzonderingen op het herroepingsrechtArtikel 20Uitgesloten op afstand en buiten verkoopruimten gesloten
overeenkomstenHoofdstuk IVAndere consumentenrechten met betrekking tot verkoopovereenkomstenArtikel 21ToepassingsgebiedArtikel 22LeveringArtikel 23Risico-overdrachtArtikel 24Overeenstemming met de overeenkomstArtikel 25Wettelijke rechten – Aansprakelijkheid voor gebrek
aan overeenstemmingArtikel 26Rechtsmiddelen bij gebrek aan overeenstemmingArtikel 27Kosten en schadevergoedingArtikel 28Termijnen en bewijslastArtikel 29HandelsgarantiesHoofdstuk VConsumentenrechten met betrekking tot bedingen in overeenkomstenArtikel 30ToepassingsgebiedArtikel 31Voorschriften betreffende de transparantie van bedingen
in overeenkomstenArtikel 32Algemene beginselenArtikel 33BewijslastArtikel 34Bedingen die onder alle omstandigheden als oneerlijk beschouwd
wordenArtikel 35Bedingen die verondersteld worden oneerlijk te zijnArtikel 36Interpretatie van bedingenArtikel 37Effecten van oneerlijke bedingen in overeenkomstenArtikel 38Toezicht op de naleving in verband met oneerlijke bedingen
in overeenkomstenArtikel 39Herziening van de bedingen in de bijlagen II en IIIHoofdstuk VIAlgemene bepalingenArtikel 40Het comitéArtikel 41HandhavingArtikel 42SanctiesArtikel 43Dwingend karakter van de richtlijnArtikel 44InformatieverstrekkingArtikel 45Niet-gevraagde leveringenArtikel 46OmzettingHoofdstuk VIISlotbepalingenArtikel 47IntrekkingsbepalingenArtikel 48HerzieningArtikel 49InwerkingtredingArtikel 50AdressatenBIJLAGE IINFORMATIE BETREFFENDE DE UITOEFENING VAN HET RECHT VAN
HERROEPINGA. Informatie die bij het herroepingsformulier gevoegd
moet wordenB. Model van een herroepingsformulierBIJLAGE IIBEDINGEN IN OVEREENKOMSTEN DIE ONDER ALLE OMSTANDIGHEDEN
ALS ONEERLIJK WORDEN BESCHOUWDBIJLAGE IIIBEDINGEN IN OVEREENKOMSTEN DIE VERONDERSTELD WORDEN ONEERLIJK
TE ZIJNBIJLAGE IVINGETROKKEN RICHTLIJNEN MET OVERZICHT VAN DE ACHTEREENVOLGENDE
WIJZIGINGEN ERVAN (ALS BEDOELD IN ARTIKEL 47)BIJLAGE VTRANSPONERINGSTABELFINANCIEEL MEMORANDUM1. TITEL VAN HET VOORSTEL:2. ABM/ABB-KADER3. BEGROTINGSONDERDELEN3.1. Begrotingsonderdelen (beleidsuitgaven en bijbehorende
uitgaven voor technische en administratieve bijstand (vroegere B.A-onderdelen))
inclusief omschrijving:3.2. Duur van de actie en van de financiële
gevolgen:3.3. Begrotingskenmerken:4. OVERZICHT VAN DE MIDDELEN4.1. Financiële middelen4.1.1. Overzicht van de vastleggingskredieten (VK)
en betalingskredieten (BK)in miljoen euro (tot op 3 decimalen)Medefinanciering: Niet van toepassing.in miljoen euro (tot op 3 decimalen)4.1.2. Compatibiliteit met de financiële programmering4.1.3. Financiële gevolgen voor de ontvangstenin miljoen euro (tot op een decimaal)4.2. Personele middelen in voltijdequivalenten (VTE;
ambtenaren, tijdelijk en extern personeel) – zie punt 8.2.1.5. KENMERKEN EN DOELSTELLINGEN5.1. Behoefte waarin op korte of lange termijn moet worden
voorzien5.2. Meerwaarde van het communautaire optreden, samenhang
van het voorstel met andere financiële instrumenten en mogelijke synergie5.3. Doelstellingen, verwachte resultaten en bijbehorende
indicatoren van het voorstel in de context van het ABM5.4. Wijze van uitvoering (indicatief)6. TOEZICHT EN EVALUATIE6.1. Toezichtsysteem6.2. Evaluatie6.2.1. Evaluatie vooraf6.2.2. Naar aanleiding van een tussentijdse evaluatie
of evaluatie achteraf genomen maatregelen (ervaring die bij soortgelijke activiteiten
in het verleden is opgedaan)6.2.3. Voorwaarden en frequentie van toekomstige
evaluaties7. FRAUDEBESTRIJDINGSMAATREGELEN8. MIDDELEN8.1. Financiële kosten van de doelstellingen van
het voorstelVastleggingskredieten, in miljoen euro (tot op 3 decimalen)8.2. Administratieve uitgaven8.2.1. Aantal en type menselijke hulpbronnen8.2.2. Beschrijving van uit de actie voortvloeiende
taken8.2.3. Bronnen van (statutair) personeel8.2.4. Andere administratieve uitgaven binnen het
referentiebedrag (XX 01 04/05 – Uitgaven voor administratief beheer)in miljoen euro (tot op 3 decimalen)8.2.5. Personeelsuitgaven en aanverwante uitgaven
die niet in het referentiebedrag zijn begrepenin miljoen euro (tot op 3 decimalen)8.2.6. Andere administratieve uitgaven die niet in
het referentiebedrag zijn begrepenin miljoen euro (tot op 3 decimalen)
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 31733Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 128 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
31 733Subsidiariteitstoets van het voorstel voor een richtlijn betreffende
consumentenrechten (COM(2008)614def)Anr. 1VOORSTEL VOOR EEN RICHTLIJN VAN DE RAADBrussel, 8.10.2008...TOELICHTING1. ACHTERGROND VAN HET VOORSTEL• Motivering en doel van het voorstelHet voorstel is een van de resultaten van de herziening van het consumentenacquis,
die een aantal richtlijnen op het gebied van consumentenbescherming bestrijkt.Deze herziening is gestart in 2004, met het doel het bestaande regelgevende
kader te vereenvoudigen en te completeren. Het overkoepelende doel van deze
herziening is een echte interne markt voor «business-to-consumer»-handel
(b2c) tot stand te brengen en daarbij, met inachtneming van het subsidiariteitsbeginsel,
het juiste evenwicht te vinden tussen een hoog beschermingsniveau voor de
consument en het concurrentievermogen van het bedrijfsleven.De richtlijnen die momenteel herzien worden, bevatten minimumclausules
betreffende harmonisatie, hetgeen betekent dat de lidstaten ook striktere
regels inzake consumentenbescherming kunnen handhaven of invoeren. De lidstaten
hebben uitvoerig gebruik gemaakt van deze mogelijkheid. Dit heeft geleid tot
een versnipperd regelgevend kader in de Gemeenschap, hetgeen aanzienlijke
nalevingskosten veroorzaakt voor bedrijven die grensoverschrijdend handel
willen drijven.De collisieregels zoals die bijvoorbeeld zijn opgenomen in de Verordening
inzake het recht dat van toepassing is op verbintenissen uit overeenkomst
(«Rome I») bieden geen oplossing voor dit probleem. Volgens Rome
I kunnen consumenten die een overeenkomst aangaan met een buitenlandse handelaar
daardoor niet de bescherming verliezen die zij genieten op grond van bepalingen
waarvan niet bij overeenkomst kan worden afgeweken van hun eigen land.Voor de interne markt heeft deze versnippering tot gevolg dat bedrijven
minder geneigd zijn om grensoverschrijdend aan consumenten te verkopen, wat
weer in het nadeel van de consumenten is. Als consumenten niet
in staat zijn om gebruik te maken van concurrerende grensoverschrijdende aanbiedingen,
profiteren zij niet volledig van de voordelen van de interne markt, in termen
van meer keuze en lagere prijzen.Het blijkt dat de consument weinig vertrouwen heeft in grensoverschrijdende
handel. Een van de redenen van dit verschijnsel is de versnippering van het
consumentenacquis. De versnippering en het variabele niveau van consumentenbescherming
bemoeilijken pan-Europese voorlichtingscampagnes over de rechten van consumenten
en de toepassing van mechanismen voor alternatieve geschillenbeslechting.Het doel van het voorstel is bij te dragen tot het beter functioneren
van de b2c-interne markt door vertrouwen van de consument in de interne markt
te versterken en de terughoudendheid van het bedrijfsleven inzake grensoverschrijdende
handel te verminderen. Dit algemene doel moet bereikt worden door de versnippering
aan te pakken, het regelgevend kader te stroomlijnen en consumenten een hoog
gemeenschappelijk niveau van consumentenbescherming te bieden, alsmede adequate
informatie over hun rechten en hoe zij daar gebruik van kunnen maken. Met
het oog daarop zal de Commissie een proces op gang brengen om vast te stellen
wat de meest geëigende manier is om consumenten op het verkooppunt te
informeren over hun grondrechten.• Algemene contextDe naleving van het versnipperde consumentenacquis brengt voor het bedrijfsleven
aanzienlijke kosten met zich. Uit onderzoeken is gebleken dat voor de meeste
handelaren deze nalevingskosten een belangrijke barrière vormen voor
grensoverschrijdende handel en hen ervan weerhouden om grensoverschrijdend
te verkopen, in het bijzonder aan consumenten in kleinere lidstaten. Wanneer
geen wetgevende initiatieven op communautair niveau worden genomen, zullen
deze kosten verder worden doorgegeven aan consumenten in de vorm van hogere
prijzen; in het ongunstigste geval zullen bedrijven blijven weigeren om grensoverschrijdend
te verkopen of consumenten geografisch discrimineren op basis van het land
waar zij wonen.Het Europees Parlement heeft in zijn resolutie van 16 juli 2007 aanbevolen
wetgevende actie te ondernemen en een voorkeur geuit voor goedkeuring van
een instrument in de vorm van een horizontale richtlijn gebaseerd op volledige
doelgerichte harmonisatie.In haar mededeling «Een interne markt voor het Europa van de 21ste
eeuw» van 20 november 2007 verklaarde de Commissie dat de interne
markt betere resultaten en tastbare voordelen moet opleveren voor consumenten
en kmo’s.• Bestaande bepalingen op het door het voorstel
bestreken gebiedHet voorstel is gericht op herziening van Richtlijn 85/577/EEG betreffende
buiten verkoopruimten gesloten overeenkomsten, Richtlijn 93/13/EEG betreffende
oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten, Richtlijn 97/7/EG betreffende
op afstand gesloten overeenkomsten, en Richtlijn 1999/44/EG betreffende bepaalde
aspecten van de verkoop van en de garanties voor consumptiegoederen. Deze
vier richtlijnen regelen de contractuele rechten van consumenten.Het voorstel combineert deze vier richtlijnen in één enkel
horizontaal instrument dat de gemeenschappelijke aspecten op systematische
wijze regelt, de bestaande regels vereenvoudigt en bijwerkt, inconsistenties
wegneemt en hiaten opvult.Het voorstel volgt niet dezelfde minimumharmonisatiebenadering als de
vier bestaande richtlijnen (d.w.z. lidstaten kunnen striktere nationale regels
handhaven of invoeren dan die in de richtlijnen); in plaats daarvan is
gekozen voor een benadering van volledige harmonisatie (d.w.z. lidstaten mogen
geen bepalingen handhaven of invoeren die afwijken van die van de richtlijn).• Samenhang met andere beleidsgebieden en doelstellingen
van de UnieRichtlijn 2005/29/EG betreffende oneerlijke handelspraktijken van ondernemingen
jegens consumenten op de interne markt bevat enkele basisvoorschriften inzake
informatieverstrekking waaraan handelaren moeten voldoen voordat er een overeenkomst
kan worden gesloten. Ook de Richtlijnen 85/577/EEG, 97/7/EG en 99/44/EEG bevatten
enkele voorschriften betreffende informatie. Overeenkomstig de algemene doelstelling
van betere regelgeving zorgt het voorstel voor consistentie tussen deze verschillende
richtlijnen en regelt het de juridische gevolgen van niet-naleving van dergelijke
voorschriften.Het doel van het voorstel is een hoog niveau van consumentenbescherming
in consumentenovereenkomsten te bereiken. Het voorstel is dan ook in overeenstemming
met de grondrechten, met name met artikel 38 van het Handvest van de Grondrechten
van de Europese Unie.Het voorstel sluit ook aan bij de grondbeginselen van het EG-Verdrag,
zoals het vrije verkeer van goederen en de vrijheid van dienstverlening, die
niet beperkt zullen worden door striktere nationale regels op het door de
richtlijn geharmoniseerde terrein, behalve wat betreft de noodzakelijke en
evenredige maatregelen die lidstaten eventueel kunnen nemen om redenen van
openbaar beleid, de openbare veiligheid, de volksgezondheid of de bescherming
van het milieu, overeenkomstig het Gemeenschapsrecht.2. RAADPLEGING VAN BELANGHEBBENDE PARTIJEN EN EFFECTBEOORDELING• Raadpleging van belanghebbende partijenWijze van raadpleging, belangrijkste geraadpleegde sectoren
en algemeen profiel van de respondentenDe Commissie heeft op 8 februari 2007 het Groenboek over de herziening
van het consumentenacquis goedgekeurd, waarin de initiële bevindingen
van de Commissie worden samengevat; dit groenboek gaf de aanzet tot een openbare
raadpleging over met name de thema’s die in alle vier genoemde richtlijnen
aan de orde komen (m.a.w. de horizontale kwesties).Het groenboek leidde tot reacties van een grote verscheidenheid van betrokken
partijen, waaronder vertegenwoordigers van het bedrijfsleven en van de consumenten,
het Europees Parlement, de lidstaten, en academici en juristen.De Commissie heeft ook twee raadplegingsdocumenten gepubliceerd over Richtlijn
97/7/EG en Richtlijn 85/577/EEG die ingaan op de specifieke (verticale) thema’s
van deze richtlijnen. Alle belanghebbenden werden uitgenodigd om hun reacties
vóór respectievelijk 21 november 2006 en 4 december
2007 aan de Commissie toe te zenden. De Commissie ontving respectievelijk
84 en 62 reacties van relevante stakeholders. De resultaten van deze twee
specifieke raadplegingen zijn te vinden op de volgende website: http://ec.europa.eu/consumers/rights/gen_rights_en.htmDe Commissie heeft verder op 14 november 2007 een conferentie voor
belanghebbenden georganiseerd.Op 20 december 2007 zond de contractant van de Commissie twee vragenlijsten
(een voor bedrijven en een voor consumenten) aan belanghebbende partijen.De huidige problemen en de geplande aanpassingen van de wetgeving, met
de verschillende opties, zijn besproken met vertegenwoordigers van het bedrijfsleven
en van de consumenten, die in het kader van in februari 2008 gehouden
workshops uitgenodigd werden om hun mening te geven over de waarschijnlijke
gevolgen van de afzonderlijke opties.Samenvatting van de reacties en hoe daarmee rekening is
gehoudenDe meeste respondenten drongen in hun reacties op het groenboek aan op
invoering van een horizontaal wetgevend instrument dat van toepassing zou
moeten zijn op zowel binnenlandse als grensoverschrijdende transacties, en
gebaseerd op volledige doelgerichte harmonisatie; d.w.z. gericht op die problemen
die voor het bedrijfsleven wezenlijke belemmeringen van de handel betekenen
en/of consumenten ervan weerhouden grensoverschrijdende aankopen te doen.
Een dergelijk horizontaal wetgevend instrument zou naar de mening van de meerderheid
van de respondenten gecombineerd moeten worden met verticale herzieningen
van de bestaande sectorspecifieke richtlijnen (bijvoorbeeld van de richtlijnen
betreffende timesharing en pakketreizen). Er was veel steun voor aanscherping
en systematisering van het consumentenacquis, bijvoorbeeld door invoering
van gemeenschappelijke definities van de begrippen consumenten, handelaren
en levering, geharmoniseerde regels betreffende het recht op informatie en
het herroepingsrecht, en invoering op communautair niveau van een «zwarte
lijst» van oneerlijke bedingen in overeenkomsten (bedingen die a priori
verboden zijn) en een «grijze» lijst van bedingen die aanleiding
zijn tot een vermoeden van oneerlijke praktijken, in plaats van de huidige
louter indicatieve lijst.Deze openbare raadpleging op internet over het groenboek vond plaats van
8.2.2007 tot 15.5.2007. De Commissie ontving 307 reacties. De resultaten zijn
te vinden op http://ec.europa.eu/consumers/rights/cons_ acquis_en.htm.• Bijeenbrengen en benutten van deskundigheidEr behoefde geen beroep te worden gedaan op externe deskundigheid.• EffectbeoordelingZes verschillende opties werden onderworpen aan een effectbeoordeling.
Alle beleidsopties nemen de dit jaar vastgestelde Rome I-verordening als uitgangspunt.Beleidsoptie 1 is de status quo-optie: de minimale harmonisatie van het
consumentenacquis wordt gehandhaafd. Het economisch effect van deze optie
is negatief. Het centrale probleem van de versnippering van het regelgevend
kader blijft bestaan.Beleidsoptie 2 is een niet-wetgevende optie: communautaire financiering
voor bewustmakingscampagnes en zelfregulering. Dit zou, als geïsoleerd
pakket maatregelen, geen enkel positief effect hebben, aangezien het centrale
probleem van juridische versnippering zou blijven bestaan, tenzij de gedragscodes
gebaseerd zouden zijn op de hoogste gemeenschappelijke normen en de gehele
Gemeenschap zouden bestrijken.Beleidsoptie 3 omvat vier wetgevingsvoorstellen die gebaseerd zijn op
het beginsel van volledige harmonisatie en die in een horizontaal instrument
verwerkt zouden kunnen worden. Deze optie is gericht op een beperkt aantal
inconsistenties in de communautaire wetgeving. Definities die duidelijker
en meer up to date zijn, vereenvoudigen de wetgeving maar leveren slechts
een zeer beperkte bijdrage in termen van het beter functioneren van de interne
markt, het verlichten van de lasten voor het bedrijfsleven en het versterken
van het vertrouwen van de consument.Beleidsoptie 4 omvat 16 wetswijzigingen op basis van volledige harmonisatie
en in combinatie met de vier onder beleidsoptie 3 voorgestelde wetswijzigingen.
Deze optie gaat in op alle relevante kwesties inzake consumentenbescherming
waarmee handelaren rekening moeten houden bij het ontwerpen van hun reclamemateriaal,
bij het opstellen van hun standaardbedingen en bij contacten met
consumenten. Volledige harmonisatie van deze punten zou de administratieve
kosten voor de grensoverschrijdende directe handel en handel op afstand aanzienlijk
omlaag brengen en zou een positief effect hebben op het functioneren van de
interne markt. Dergelijke wetswijzigingen zijn relevant voor het vertrouwen
van de consument in grensoverschrijdende transacties. Bovendien omvat deze
beleidsoptie een aanpassing van de wetgeving aan nieuwe ontwikkelingen op
de markt. Deze beleidsoptie heeft positieve economische gevolgen, versterkt
het vertrouwen van de consument en verbetert de kwaliteit van de wetgeving.Beleidsoptie 5 omvat drie wetgevende voorstellen die gebaseerd zijn op
volledige harmonisatie en nieuwe consumentenrechten toekennen, in aanvulling
op de 20 wetgevingswijzigingen van de beleidsopties 3 en 4. Het negatieve
effect op de kosten voor het bedrijfsleven en op het goede functioneren van
de interne markt lijken minder zwaar te wegen dan de voordelen die dit voor
consumenten zou brengen.Beleidsoptie 6 omvat de wetgevende voorstellen van de beleidsopties 3
en 4 plus een internemarktclausule die van toepassing is op de niet volledig
geharmoniseerde aspecten. De internemarktclausule zou partijen bij een overeenkomst,
voor die aspecten die onder de clausule vallen, de mogelijkheid bieden om
te kiezen voor het recht van onverschillig welke lidstaat, ook wanneer dat
recht een lager niveau van consumentenbescherming biedt dan het recht van
het land waar de consument woont. Aangezien een dergelijke clausule strijdig
zou zijn met artikel 6 van Rome I, zou een wetgevingswijziging noodzakelijk
zijn, die een belangrijke aanpassing van het beleid zou betekenen, slechts
enkele maanden na vaststelling van Rome I; die verordening bevat overigens
een herzieningsclausule (verslag in 2013). Bovendien wordt deze beleidsoptie
weliswaar ondersteund door het bedrijfsleven, maar de grote meerderheid van
de lidstaten en alle consumentenorganisaties hebben zich ertegen verzet in
hun reacties op het groenboek. Deze optie zou bepaalde barrières in
de regelgeving van de interne markt wegnemen en de lasten voor het bedrijfsleven
verlichten, maar zou anderzijds het probleem van de rechtsonzekerheid afwentelen
op de consumenten, wat het vertrouwen van de consumenten negatief zou beïnvloeden;
dit zou ook problemen opleveren voor nationale rechtbanken en met het toezicht
op de naleving belaste instanties, die het recht van een andere lidstaat zouden
moeten toepassen.De Commissie heeft conform haar wetgevings- en werkprogramma een effectbeoordeling
uitgevoerd, waarvan het verslag kan worden geraadpleegd op: http://ec.europa.eu/consumers/rights/cons_acquis_en.htm.3. JURIDISCHE ELEMENTEN VAN HET VOORSTEL• Samenvatting van de voorgestelde maatregel(en)Het doel van het voorstel is bij te dragen tot het goede functioneren
van de b2c-interne markt en een hoog gemeenschappelijk niveau van consumentenbescherming
te bereiken door de belangrijkste voor de interne markt relevante aspecten
van het recht dat van toepassing is op consumentenovereenkomsten volledig
te harmoniseren.• RechtsgrondslagArtikel 95 van het Verdrag.• SubsidiariteitsbeginselHet subsidiariteitsbeginsel is van toepassing voor zover het voorstel
geen gebieden bestrijkt die onder de exclusieve bevoegdheid van de Gemeenschap
vallen.De doelstellingen van het voorstel kunnen om de volgende redenen niet
voldoende door de lidstaten worden verwezenlijkt.Het probleem van de versnippering van de regelgeving kan niet door de
lidstaten afzonderlijk worden opgelost, aangezien het juist de uiteenlopende
tenuitvoerlegging door de lidstaten van de minimumharmonisatieclausules in
de bestaande richtlijnen is die aan de wortel van het probleem ligt. Het op
ongecoördineerde wijze aanpakken van nieuwe marktontwikkelingen, lacunes
in de regelgeving en inconsistenties in de communautaire consumentenwetgeving
leidt tot meer versnippering en verergert het probleem. Alleen een gecoördineerd
optreden van de Gemeenschap kan dit probleem oplossen en daardoor een bijdrage
leveren aan de voltooiing van de interne markt.Ongecoördineerde maatregelen door individuele lidstaten zouden de
interne markt niet in staat stellen om de gewenste resultaten op te leveren
ten behoeve van zowel het bedrijfsleven – met name kmo’s –
als de consumenten. Dergelijk ongecoördineerd optreden zou geen gebruik
maken van het potentieel van de b2c-interne markt, met name van het aanzienlijke
groeipotentieel van de grensoverschrijdende verkoop op afstand, waarvan kmo’s
rechtstreeks zouden kunnen profiteren. Ook zouden de consumenten dan niet
in staat zijn om optimaal te profiteren van de voordelen van de interne markt,
met meer keuze en gunstigere prijzen door grensoverschrijdende aanbiedingen.
Tenslotte zou het de ontwikkeling van concurrerende ondernemingen belemmeren,
met name van kmo’s die in de gehele Gemeenschap actief willen worden.De doelstellingen van het voorstel kunnen om de volgende redenen beter
door een optreden van de Gemeenschap worden verwezenlijkt.Het voorstel is gebaseerd op volledige harmonisatie van het communautaire
recht dat van toepassing is op consumentenovereenkomsten. Het positieve effect
op de detailhandel zou aanzienlijk zijn. Zoals blijkt uit de effectbeoordeling
zouden ook de besparingen qua verlichting van de administratieve lasten voor
ondernemingen die grensoverschrijdend willen verkopen, aanzienlijk zijn.Het voorstel betreft invoering van één pakket regels dat
een hoog gemeenschappelijk niveau van consumentenbescherming in de hele Gemeenschap
moet garanderen en dat handelaren in staat moet stellen om te verkopen aan
consumenten in alle 27 lidstaten, op dezelfde basis als in eigen land, met
bijvoorbeeld dezelfde standaardbedingen en hetzelfde informatiemateriaal.
Het voorstel zou dus de nalevingskosten voor handelaren aanzienlijk beperken
en tegelijkertijd consumenten een hoog niveau van bescherming bieden.De discrepantie tussen de groei van de binnenlandse verkoop en die van
de grensoverschrijdende verkoop is met name significant bij de verkoop via
internet, waar een aanzienlijk potentieel voor verdere groei bestaat. Dit
voorstel zou dus een van de belangrijkste tastbare verworvenheden van de b2c-interne
markt kunnen opleveren.De versnippering van de regelgeving als gevolg van het gebruik door de
lidstaten van de minimumharmonisatieclausules in de genoemde richtlijnen is
aan het licht gebracht door een vergelijkende juridische analyse van de tenuitvoerlegging
van het consumentenacquis in alle 27 lidstaten. Deze analyse is gepubliceerd
op de website: http://ec.europa.eu/consumers/rights/cons_acquis_en.htm#comp.Een Eurobarometer-enquête van 2008 wijst erop dat deze versnippering
een belangrijke barrière voor de grensoverschrijdende handel vormt.De reikwijdte van het voorstel blijft beperkt tot regels inzake consumentenbescherming in overeenkomsten tussen handelaren en consumenten.
Het behelst volledige harmonisatie van alle aspecten van de consumentenbescherming
die relevant zijn voor grensoverschrijdende handel, d.w.z. de aspecten die
van belang zijn voor handelaren bij het opstellen van hun standaardbedingen
in overeenkomsten en bij het ontwerpen van informatiemateriaal, en ook voor
het managen van hun bedrijf (bv. management van geretourneerde goederen bij
verkoop op afstand of rechtstreekse verkoop).Het voorstel is derhalve in overeenstemming met het subsidiariteitsbeginsel.De Commissie erkent dat de aanpak van volledige harmonisatie op het terrein
van consumentenbescherming, die met de richtlijn betreffende oneerlijke handelspraktijken
met succes in praktijk is gebracht, een nieuw begin betekent op het terrein
van de contractuele rechten van consumenten. Dat betekent dat er een passende
communicatiestrategie nodig is om de gevolgen en voordelen van het voorstel
toe te lichten. Naast de interinstitutionele dialoog met het Parlement en
de Raad wil de Commissie in de komende maanden ook actief de discussie aangaan
met alle betrokken partijen in de verschillende lidstaten.• EvenredigheidsbeginselHet voorstel is om de volgende redenen in overeenstemming met het evenredigheidsbeginsel.Het voorstel regelt alleen de voornaamste aspecten van het recht dat van
toepassing is op consumentenovereenkomsten, en raakt niet aan meer algemene
concepten van het verbintenissenrecht, zoals bijvoorbeeld de bevoegdheid om
een overeenkomst te sluiten of de toekenning van schadevergoeding.Het voorstel is van toepassing op zowel binnenlandse als grensoverschrijdende
overeenkomsten, overeenkomstig de resultaten van de discussie over het groenboek.
Het opnemen van binnenlandse transacties in de werkingssfeer staat in verhouding
tot de doelstelling van vereenvoudiging van het communautair regelgevend kader,
aangezien aldus een dubbele wettelijke regeling vermeden wordt, hetgeen zou
leiden tot verdere versnippering en verstoringen van de concurrentie tussen
ondernemingen die alleen in eigen land handel drijven en ondernemingen die
zowel binnenslands als grensoverschrijdend actief zijn.De administratieve belasting voor overheden zou minimaal zijn en zou alleen
bestaan in het aan de Commissie melden van nationale jurisprudentie inzake
oneerlijke bedingen in overeenkomsten, in de context van een comitologieprocedure.De handelaren in de Gemeenschap die grensoverschrijdend zaken willen doen,
zouden aanzienlijk lagere administratieve kosten hebben als gevolg van de
volledige harmonisatie. Enkele van de ondernemingen die alleen binnenslands
handel drijven en geen gebruik willen maken van de voordelen van de interne
markt, zouden een minimaal nadeel ondervinden door de geringe en eenmalige
kosten van aanpassing aan de wijzigingen van de regelgeving. Voor detailhandelaren
die direct contact met hun klanten hebben, valt een minimale extra belasting
te verwachten voor specifieke vormen van «face-to-face»-handel,
zoals tweedehandswinkels die als tussenpersoon voor consumenten optreden.Als het voorstel de consumentenbescherming bevordert en de concurrentie
in de detailhandel stimuleert door meer grensoverschrijdend aanbod, is dat
in het voordeel van de consumenten, die kunnen profiteren van meer keuze,
betere kwaliteit en lagere prijzen.• Keuze van instrumentenVoorgestelde instrumenten: richtlijn.Andere instrumenten zouden om de volgende redenen ongeschikt zijn.Het probleem van de versnippering van het regelgevend kader in de Gemeenschap
kan alleen worden opgelost door een wetgevend initiatief op communautair niveau.
Zelfregulering of mederegulering zou geen oplossing bieden voor het probleem
van deze versnippering.Een richtlijn geniet de voorkeur boven een verordening aangezien de omzetting
ervan een soepelere tenuitvoerlegging van het Gemeenschapsrecht in het bestaande
nationale verbintenissenrecht of in gedragscodes voor de handel mogelijk zou
maken. Een richtlijn zou de lidstaten de noodzakelijke beoordelingsmarge laten
om nationale juridische concepten en basisbeginselen van het nationale verbintenissenrecht
te kunnen handhaven, voor zover die verenigbaar zijn met de doelstellingen
van het wetgevende voorstel van de Gemeenschap. In tegenstelling tot wat het
geval is bij een verordening kan de tenuitvoerlegging van een richtlijn leiden
tot één enkel coherent pakket van wetgeving op nationaal niveau
dat handelaren eenvoudiger kunnen toepassen en interpreteren, op de naleving
waarvan de autoriteiten gemakkelijker kunnen toezien, en dat beter aansluit
bij het subsidiariteitsbeginsel.4. GEVOLGEN VOOR DE BEGROTINGDe kosten van het geplande Comité voor oneerlijke bedingen omvatten
het salaris van één ambtenaar, geraamd op 117 000 euro,
voor de ondersteuning van de comitologieprocedure. Verder zijn er de kosten
van de plenaire sessies met één deelnemer uit elk van de 27
lidstaten: drie vergaderingen per jaar, geraamd op 20 000 euro per vergadering.5. AANVULLENDE INFORMATIE• VereenvoudigingHet voorstel voorziet in vereenvoudiging van wetgeving.Het voorstel betekent een aanzienlijke vereenvoudiging van het consumentenacquis.
Door samenvoeging van vier richtlijnen worden de gemeenschappelijke aspecten
systematisch geordend en worden overlappingen en inconsistenties geëlimineerd.
Het voorstel regelt gemeenschappelijke punten zoals de definities, een verplicht
minimum van precontractuele informatie, en regels betreffende de contractuele
aspecten van verkoop, die nu over meerdere richtlijnen verdeeld zijn.Het voorstel is opgenomen in het programma van de Commissie voor de modernisering
en vereenvoudiging van het acquis communautaire en in het wetgevings- en werkprogramma
van de Commissie, onder referentie 2008/SANCO/001.• Intrekking van bestaande wetgevingDe vaststelling van het voorstel heeft de intrekking van bestaande wetgeving
tot gevolg.• Evaluatie-/herzienings-/vervalbepalingHet voorstel bevat een herzieningsclausule.• TransponeringstabelDe lidstaten delen de Commissie de tekst van de nationale bepalingen tot
omzetting van de richtlijn mee, alsmede een transponeringstabel ter weergave
van het verband tussen die bepalingen en deze richtlijn.• Europese Economische RuimteDe voorgestelde maatregel betreft een onderwerp dat onder de EER-overeenkomst
valt en moet daarom worden uitgebreid tot de Europese Economische Ruimte.• Nadere uitleg van het voorstel, per hoofdstuk
of per artikelHoofdstuk I bevat de gemeenschappelijke definities van onder andere «consument»
en «handelaar» en legt het beginsel van volledige harmonisatie
vast.Hoofdstuk II gaat in op de informatie die handelaren minimaal dienen te
verstrekken vóór sluiting van consumentenovereenkomsten, en
bevat een informatieverplichting voor tussenpersonen die namens consumenten
overeenkomsten sluiten. Hoofdstuk III, dat alleen geldt voor op afstand en
buiten verkoopruimten gesloten overeenkomsten, bevat een aantal specifieke
voorschriften inzake informatie en regelt het herroepingsrecht (duur, uitoefening
en effecten) op consistente wijze. Hier wordt ook verwezen naar een standaardformulier
voor herroeping, dat is bijgevoegd in bijlage I, deel B.Hoofdstuk IV verduidelijkt de bepalingen van Richtlijn 99/44/EG. Het principe
dat de handelaar aansprakelijk blijft jegens de consument voor een periode
van twee jaar wanneer de goederen niet in overeenstemming zijn met de overeenkomst,
blijft gehandhaafd. Er wordt een nieuwe regel ingevoerd dat het risico van
verlies of beschadiging van de goederen pas overgaat op de consument wanneer
hijzelf of een door hem aangewezen derde persoon, die niet de vervoerder is,
de goederen daadwerkelijk in bezit heeft.In Hoofdstuk V worden in grote lijnen de bepalingen van Richtlijn 93/13/EEG
overgenomen. Het gaat daarbij om oneerlijke bedingen in overeenkomsten waarover
niet afzonderlijk onderhandeld is, zoals standaardbedingen. Oneerlijke bedingen
zijn bedingen die het evenwicht tussen de rechten en verplichtingen van consumenten
en die van handelaren in aanzienlijke mate verstoren ten nadele van de consument
en daarom niet bindend zijn voor consumenten. Om te zorgen voor rechtszekerheid
bevat de richtlijn twee lijsten van oneerlijke bedingen. Bijlage II bevat
een lijst van bedingen die onder alle omstandigheden als oneerlijk worden
beschouwd. Bijlage III bevat een lijst van bedingen die als oneerlijk worden
beschouwd tenzij de handelaar het tegendeel bewijst. Deze lijsten zijn van
toepassing in alle lidstaten en kunnen alleen gewijzigd worden via de in de
richtlijn bepaalde comitologieprocedure.2008/0196 (COD)Voorstel voor eenRICHTLIJN VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAADbetreffende consumentenrechten(Voor de EER relevante tekst)HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, inzonderheid
op artikel 95,Gezien het voorstel van de Commissie1,Gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité2,Handelend volgens de procedure van artikel 251 van het Verdrag3,Overwegende hetgeen volgt:(1) In Richtlijn 85/577/EEG van de Raad van 20£december 1985 betreffende
de bescherming van de consument bij buiten verkoopruimten gesloten overeenkomsten4, Richtlijn 93/13/EEG van de Raad van 5 april 1993
betreffende oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten5, Richtlijn 97/7/EG van het Europees Parlement en de Raad van 20 mei
1997 betreffende de bescherming van de consument bij op afstand gesloten overeenkomsten6, en Richtlijn 1999/44/EG van het Europees Parlement
en de Raad van 25 mei 1999 betreffende bepaalde aspecten van de verkoop
van en garanties voor consumptiegoederen7, is
een aantal contractuele rechten van consumenten vastgelegd.(2) Deze richtlijnen zijn opnieuw bestudeerd, in het licht van de opgedane
ervaringen, met het oog op het vereenvoudigen en bijwerken van de toepasselijke
regels, het wegnemen van inconsistenties en het opvullen van lacunes. Uit
dit onderzoek is gebleken dat het zinvol is de genoemde vier richtlijnen te
vervangen door deze enkele richtlijn. Deze richtlijn dient dan ook standaardregels
aan te geven voor de gemeenschappelijke aspecten en een stap verder te gaan
dan de benadering van minimale harmonisatie waarop de vroegere richtlijnen
gebaseerd waren, in het kader waarvan de lidstaten eventueel striktere nationale
regels konden invoeren of handhaven.(3) In artikel 153, lid 1 en lid 3, onder a), van het Verdrag is bepaald
dat de Gemeenschap dient bij te dragen tot de verwezenlijking van een hoog
niveau van consumentenbescherming door middel van maatregelen die zij op grond
van artikel 95 van het Verdrag neemt.(4) De interne markt omvat volgens artikel 14, lid 2, van het Verdrag
een ruimte zonder binnengrenzen waarin het vrije verkeer van goederen en diensten
en de vrijheid van vestiging zijn gewaarborgd. Harmonisatie van bepaalde aspecten
van de wetgeving inzake consumentenovereenkomsten is noodzakelijk voor de
bevordering van een echte interne markt voor de consument en het vinden van
een juist evenwicht, met inachtneming van het subsidiariteitsbeginsel, tussen
een hoog beschermingsniveau voor de consument en het concurrentievermogen
van het bedrijfsleven.(5) Het grensoverschrijdende potentieel van verkoop op afstand, dat een
van de voornaamste zichtbare resultaten van de interne markt zou moeten
zijn, wordt niet ten volle benut door consumenten. Vergeleken met de significante
groei van de binnenlandse verkoop op afstand in de afgelopen jaren is groei
van de grensoverschrijdende verkoop op afstand beperkt gebleven. Deze discrepantie
is met name opvallend wat de verkoop via internet betreft, waar een groot
potentieel voor verdere groei bestaat. De ontwikkeling van het grensoverschrijdende
potentieel van buiten verkoopruimten gesloten overeenkomsten (rechtstreekse
verkoop) wordt belemmerd door een aantal factoren, waaronder de uiteenlopende
nationale regels inzake consumentenbescherming waarmee het bedrijfsleven rekening
moet houden. Vergeleken met de groei van de binnenlandse rechtstreekse verkoop
in de afgelopen jaren, met name in de dienstensector (bv. nutsbedrijven),
is het aantal consumenten dat langs deze weg grensoverschrijdend koopt nauwelijks
toegenomen. Gezien de sterk toegenomen mogelijkheden om zaken te doen in veel
lidstaten, zouden kleine en middelgrote ondernemingen (inclusief eenmansbedrijven)
en vertegenwoordigers van firma’s die rechtstreeks verkopen eigenlijk
meer geneigd moeten zijn om deze nieuwe mogelijkheden te ontdekken, met name
in grensregio’s. De volledige harmonisatie van consumenteninformatie
en van het herroepingsrecht bij op afstand en buiten verkoopruimten gesloten
overeenkomsten zal dan ook bijdragen tot het beter functioneren van de b2c-interne
markt.(6) De wetten van de lidstaten betreffende consumentenovereenkomsten vertonen
duidelijke verschillen, die aanzienlijke concurrentieverstoringen en belemmeringen
voor een goede werking van de interne markt kunnen veroorzaken. De bestaande
communautaire wetgeving op de gebieden van consumentenovereenkomsten die op
afstand of buiten verkoopruimten, worden gesloten, consumptiegoederen en garanties,
en oneerlijke bedingen in overeenkomsten stelt minimumnormen vast voor het
harmoniseren van de wetgeving, waarbij de lidstaten de mogelijkheid hebben
striktere maatregelen te handhaven of in te voeren die op hun grondgebied
een hoger niveau van consumentenbescherming waarborgen. Verder zijn veel aspecten
in de richtlijnen niet consequent geregeld of zelfs helemaal buiten beschouwing
gelaten. Deze kwesties zijn door de lidstaten op uiteenlopende wijze geregeld.
Als gevolg daarvan lopen de nationale bepalingen waarmee de richtlijnen inzake
consumentenrecht zijn omgezet, ook sterk uiteen.(7) Deze dispariteiten vormen ernstige belemmeringen voor het goede functioneren
van de interne markt, ten nadele van het bedrijfsleven en van consumenten.
Ondernemingen die grensoverschrijdend goederen willen verkopen of diensten
willen aanbieden, krijgen te maken met hogere nalevingskosten. Deze versnippering
ondermijnt ook het vertrouwen van de consument in de interne markt. Het negatieve
effect op het vertrouwen van de consument wordt nog versterkt door het ongelijke
niveau van consumentenbescherming in de Gemeenschap. Dit probleem is bijzonder
dringend in het licht van nieuwe marktontwikkelingen.(8) Volledige harmonisatie van bepaalde centrale regelgevingsaspecten
zal de rechtszekerheid voor zowel de consumenten als het bedrijfsleven aanzienlijk
verbeteren. Zij zullen zich kunnen verlaten op één enkel regelgevend
kader, op basis van duidelijk omschreven rechtsbegrippen, dat bepaalde aspecten
van b2c-overeenkomsten in de gehele Gemeenschap regelt. Het effect daarvan
zal zijn dat de barrières als gevolg van de versnippering van de regelgeving
zullen worden geëlimineerd en dat de interne markt op dit terrein voltooid zal kunnen worden. Het wegnemen van deze barrières is alleen
mogelijk door uniforme regels op communautair niveau vast te stellen. Verder
zullen de consumenten een hoog gemeenschappelijk niveau van bescherming genieten
in de gehele Gemeenschap.(9) Het door deze richtlijn geharmoniseerde terrein dient bepaalde aspecten
van b2c-overeenkomsten te omvatten. Dit zijn met name regels betreffende de
informatie die verstrekt dient te worden voor de sluiting en tijdens de uitvoering
van de overeenkomst, het herroepingsrecht bij op afstand en buiten verkoopruimten
gesloten overeenkomsten, specifieke consumentenrechten met betrekking tot
verkoopovereenkomsten, en oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten.(10) De bepalingen van deze richtlijn dienen Verordening (EG) nr. 593/2008
van het Europees Parlement en de Raad inzake het recht dat van toepassing
is op verbintenissen uit overeenkomst (Rome I)1
onverlet te laten.(11) De bestaande communautaire wetgeving betreffende financiële
diensten omvat talrijke regels inzake consumentenbescherming. De bepalingen
van deze richtlijn gaan dan ook alleen in op overeenkomsten met betrekking
tot financiële diensten voor zover dat noodzakelijk is om de lacunes
in de regelgeving op te vullen.(12) De nieuwe definitie van «op afstand gesloten overeenkomst»
dient alle gevallen te bestrijken waar bij het sluiten van verkoop- en dienstenovereenkomsten
uitsluitend gebruik wordt gemaakt van (een of meer) middelen voor communicatie
op afstand (zoals postorder, internet, telefoon of fax). Dit zou alle handelaren
op afstand gelijke concurrentievoorwaarden bieden. Het zou ook de rechtszekerheid
verbeteren ten opzichte van de huidige definitie, volgens welke sprake moet
zijn van een door de leverancier georganiseerd systeem voor verkoop op afstand
of dienstverlening op afstand waarbij, voor deze overeenkomst, uitsluitend
gebruik gemaakt wordt van een of meer technieken voor communicatie op afstand
tot en met de sluiting van de overeenkomst zelf.(13) De specifieke omstandigheden waaronder een aanbod werd gedaan of
een overeenkomst werd gesloten, zouden niet relevant moeten zijn voor de definitie
van een overeenkomst op afstand. Wanneer een handelaar alleen nu en dan op
afstand verkoopt of gebruikt maakt van een door derden georganiseerd systeem
zoals bijvoorbeeld een online-platform, zou dat niet moeten betekenen dat
de consumenten minder bescherming genieten. Ook wanneer er bij een transactie
sprake is geweest van persoonlijk contact buiten verkoopruimten tussen handelaar
en consument, dient de overeenkomst toch als een overeenkomst op afstand beschouwd
te worden, als de overeenkomst vervolgens gesloten is uitsluitend door middel
van technieken voor communicatie op afstand, zoals internet of telefoon. Voor
handelaren zou een eenvoudigere definitie van een overeenkomst op afstand
de rechtszekerheid verbeteren en hen beschermen tegen oneerlijke concurrentie.(14) Een buiten verkoopruimten gesloten overeenkomst zou gedefinieerd
moeten worden als een overeenkomst bij de sluiting waarvan de handelaar en
de consument beide fysiek aanwezig waren, buiten verkoopruimten, bijvoorbeeld
bij de consument thuis of op zijn arbeidsplaats. Bij een verkoopsituatie buiten
verkoopruimten staan consumenten onder een zekere psychologische druk, of
zij nu zelf om het bezoek van de handelaar gevraagd hebben of
niet. Om omzeiling van de regels te vermijden wanneer consumenten buiten verkoopruimten
worden benaderd, zou bovendien een overeenkomst waarover bijvoorbeeld bij
de consument thuis onderhandeld is maar die in een winkel wordt gesloten,
beschouwd moeten worden als een buiten verkoopruimten gesloten overeenkomst.(15) Het begrip verkoopruimten dient alle ruimten, van welke aard ook
(winkels, bestelwagens), te omvatten die voor de handelaar als permanente
bedrijfsruimte dienen. Marktkramen en stands op beurzen dienen als verkoopruimten
te worden beschouwd, ook als de handelaar er slechts tijdelijk gebruik van
maakt. Andere ruimten die slechts voor korte tijd worden gehuurd en waar de
handelaar niet gevestigd is (zoals hotels, restaurants, conferentiecentra
en bioscopen die worden gehuurd door handelaren die daar niet gevestigd zijn)
dienen niet als verkoopruimten beschouwd te worden. Ook alle openbare ruimten,
met inbegrip van openbare vervoermiddelen en faciliteiten, en privéwoningen
en arbeidsplaatsen, dienen niet als verkoopruimten beschouwd te worden.(16) De definitie van duurzame drager dient met name papieren documenten,
usb-sticks, cd-rom’s, dvd’s, memory cards en de harde schijf van
de computer waar een e-mail of een pdf-bestand is opgeslagen, te omvatten.(17) Consumenten moeten een wettelijk recht hebben bepaalde informatie
te ontvangen voor de sluiting van de overeenkomst. Handelaren moeten echter
niet verplicht worden om informatie te verstrekken die al duidelijk is uit
de context. Bij een transactie in een verkoopruimte bijvoorbeeld kunnen de
voornaamste kenmerken van een product, de identiteit van de handelaar en de
wijze van levering al duidelijk zijn uit de context. Bij transacties op afstand
en buiten verkoopruimten dient de handelaar in alle gevallen informatie te
verstrekken over de wijze van betaling, levering, uitvoering en de klachtenprocedure,
aangezien die mogelijk niet duidelijk zijn uit de context.(18) Handelaren dienen verplicht te worden om consumenten van te voren
in te lichten over eventuele aanbetalingsregelingen, inclusief het blokkeren
van een bedrag op de krediet- of debetkaart van de consument.(19) Bij openbare veilingen kan, gezien de bijzondere aard en tradities
van deze verkoopmethode, de veilingmeester in plaats van de identiteit en
het adres van de verkoper namens wie hij de optreedt zijn eigen contactgegevens
aangeven.(20) De consument dient te weten of hij een overeenkomst sluit met een
handelaar of met een tussenpersoon die namens een andere consument optreedt,
aangezien hij in het laatste geval mogelijk niet de bescherming uit hoofde
van deze richtlijn geniet. De tussenpersoon dient dit dus mede te delen, en
ook wat de consequenties daarvan zijn. Online-platforms die geen overeenkomsten
in naam van of ten behoeve van enige andere partij sluiten, dienen niet onder
de definitie van het begrip tussenpersoon te vallen.(21) Bij overeenkomsten op afstand dienen de voorschriften inzake informatie
aangepast te worden om rekening te houden met de technische beperkingen van
bepaalde media, zoals bijvoorbeeld het mogelijke aantal karakters op het scherm
van mobiele telefoons of de maximale duur van reclamespots op televisie. In
dergelijke gevallen dient de handelaar te voldoen aan bepaalde
minimumvoorschriften en de consument voor het overige te verwijzen naar een
andere informatiebron, bijvoorbeeld door een gratis telefoonnummer aan te
geven of een link naar een webpagina van de handelaar waar de relevante informatie
rechtstreeks beschikbaar en gemakkelijk te raadplegen is.(22) Aangezien de consument bij verkoop op afstand de goederen niet kan
zien voordat hij de overeenkomst sluit, dient hij een herroepingsrecht te
hebben, dat hem de tijd geeft om de aard en het functioneren van de goederen
te controleren.(23) Momenteel lopen de herroepingstermijnen uiteen, zowel tussen de lidstaten
als tussen op afstand en buiten verkoopruimten gesloten overeenkomsten, en
dat veroorzaakt rechtsonzekerheid en nalevingskosten. Voor alle op afstand
en buiten verkoopruimten gesloten overeenkomsten zou dezelfde herroepingstermijn
moeten gelden.(24) Met het oog op de rechtszekerheid dient Verordening (EEG, Euratom)
nr. 1182/71 van de Raad van 3 juni 1971 houdende vaststelling van de
regels die van toepassing zijn op termijnen, data en aanvangs- en vervaltijden1 van toepassing te zijn op de berekening van de in deze
richtlijn bedoelde termijnen. Alle in deze richtlijn aangegeven termijnen
zijn dan ook uitgedrukt in kalenderdagen.(25) De regels betreffende overeenkomsten op afstand dienen de bepalingen
betreffende het sluiten van contracten en het plaatsen van orders langs elektronische
weg van de artikelen 9 en 11 van Richtlijn 2000/31/EG van het Europees Parlement
en de Raad van 8 juni 2000 betreffende bepaalde juridische aspecten van
de diensten van de informatiemaatschappij, met name de elektronische handel,
in de interne markt («richtlijn inzake elektronische handel»),
onverlet te laten.(26) Wanneer een consument meer dan één artikel bestelt
bij dezelfde handelaar, dient hij voor elk artikel afzonderlijk van zijn herroepingsrecht
gebruik te kunnen maken. Wanneer deze goederen separaat geleverd worden, dient
de herroepingstermijn voor ieder afzonderlijk artikel in te gaan op het moment
dat de consument het daadwerkelijk in ontvangst neemt. Wanneer een goed in
verschillende partijen of onderdelen geleverd wordt, dient de herroepingstermijn
in te gaan op het moment dat de consument of een door de consument aangewezen
derde de laatste partij of het laatste onderdeel daadwerkelijk in bezit krijgt.(27) Wanneer de handelaar de consument vóór de sluiting
van een overeenkomst op afstand of buiten verkoopruimten niet op de hoogte
heeft gesteld van het herroepingsrecht, dient de herroepingstermijn verlengd
te worden. Om echter rechtszekerheid op langere termijn te waarborgen, dient
een uiterste limiet van drie maanden te worden bepaald, op voorwaarde dat
de handelaar volledig aan zijn contractuele verplichtingen heeft voldaan.
De handelaar moet geacht worden volledig aan zijn verplichtingen te hebben
voldaan wanneer hij de door de consument bestelde goederen heeft geleverd
of de bestelde diensten heeft verleend.(28) Verschillen tussen de manieren waarop het herroepingsrecht wordt
uitgeoefend in de lidstaten veroorzaken extra kosten voor ondernemingen die
grensoverschrijdend verkopen. Invoering van een geharmoniseerd standaardformulier
voor herroeping door de consument zal het herroepingsproces vereenvoudigen
en meer rechtszekerheid brengen. Om die reden dienen de lidstaten af te zien
van aanvullende eisen betreffende de presentatie, bijvoorbeeld betreffende
de lettergrootte, waaraan het standaardformulier voor de hele Gemeenschap
zou moeten voldoen.(29) Uit ervaring blijkt dat veel consumenten en handelaren bij voorkeur
communiceren via de website van de handelaar; daarom zouden handelaren de
mogelijkheid moeten hebben de consument online een herroepingsformulier aan
te bieden. Wanneer de consument daar gebruik van maakt, dient de handelaar
onverwijld per e-mail een ontvangstbevestiging te sturen.(30) Bij herroeping dient de handelaar alle van de consument ontvangen
bedragen terug te betalen, inclusief die voor de kosten van levering van de
goederen aan de consument.(31) Het komt voor dat consumenten gebruik maken van hun herroepingsrecht
nadat zij de goederen meer gebruikt hebben dan noodzakelijk was om de aard
en het goede functioneren ervan te controleren. In dat geval dient de consument
aansprakelijk te zijn voor het waardeverlies van de goederen. Het uitgangspunt
dient te zijn dat de consument, om de aard en het goede functioneren van een
artikel te controleren, dat artikel op dezelfde manier mag hanteren of testen
als hij dat in een winkel zou mogen doen. De consument mag dus bijvoorbeeld
wel proberen of een kledingstuk past, maar hij mag het niet langere tijd dragen.
Om de werkzaamheid van het herroepingsrecht te waarborgen bij dienstenovereenkomsten,
met name betreffende niet-urgente renovatiewerkzaamheden bij de verkoop aan
huis waarvan consumenten soms onder druk gezet worden, en waarbij de dienst
dan vaak onmiddellijk wordt verricht voordat de herroepingstermijn is verstreken,
dienen consumenten geen kosten te dragen voor een dergelijke dienst.(32) Om te voorkomen dat een handelaar een consument zijn geld terugbetaalt
terwijl de laatste de goederen niet heeft geretourneerd, dient de consument
verplicht te worden de goederen terug te zenden binnen veertien dagen nadat
hij de handelaar heeft medegedeeld dat hij de overeenkomst herroept.(33) Bepaalde uitzonderingen op het herroepingsrecht moeten mogelijk zijn,
zoals in gevallen waar een dergelijk recht onredelijk zou zijn, gezien de
aard van het product. Dat geldt bijvoorbeeld voor overeenkomsten van speculatieve
aard betreffende wijn die pas langere tijd na sluiting van de overeenkomst
wordt geleverd, en waarbij de waarde afhangt van schommelingen van de markt
(vin en primeur).(34) Ook bij overeenkomsten op afstand betreffende de verlening van diensten,
waarbij die verlening begint vóór het einde van de herroepingstermijn
(bv. het downloaden van gegevensbestanden door de consument), zou het onredelijk
zijn als consument zou kunnen herroepen nadat hij al volledig of gedeeltelijk
gebruik heeft gemaakt van de dienst. De consument dient daarom zijn herroepingsrecht
te verliezen zodra de verlening van de dienst begint, voor zover hij daar
van te voren uitdrukkelijk mee heeft ingestemd.(35) De Commissie heeft enkele belangrijke consumentenproblemen geconstateerd
in de sector woningverbetering, waar consumenten vaak onder sterke druk worden
gezet om opdracht te geven tot kostbare renovatiewerkzaamheden. De reikwijdte
van de regels inzake informatie en herroeping dient verduidelijkt
en uitgebreid te worden om dit soort overeenkomst te bestrijken. Alleen overeenkomsten
betreffende de overdracht van onroerend goed dienen te worden uitgesloten
van de werkingssfeer van de regels inzake informatie en herroeping die gelden
voor overeenkomsten op afstand en buiten verkoopruimten gesloten overeenkomsten.(36) Een herroepingsrecht kan ook niet passend zijn voor bepaalde diensten
met betrekking tot onderbrenging, vervoer en vrijtijdsbesteding. De sluiting
van de desbetreffende overeenkomsten impliceert dat er capaciteit wordt gereserveerd,
waarvoor de handelaar bij herroeping mogelijk geen bestemming meer kan vinden.
Dit type overeenkomsten op afstand dient daarom niet onder de bepalingen inzake
consumenteninformatie en herroepingsrecht te vallen.(37) Met het oog op vereenvoudiging en rechtszekerheid dient het herroepingsrecht
van toepassing te zijn op alle typen buiten verkoopruimten gesloten overeenkomsten,
behalve onder bepaalde nauwkeurig omschreven en gemakkelijk aan te tonen omstandigheden.
Zo dient er geen herroepingsrecht te gelden bij dringende reparaties bij de
consument thuis, omdat een dergelijk herroepingsrecht onverenigbaar zou zijn
met de dringende aard van de situatie, en ook niet bij levering aan huis door
supermarkten waarbij consumenten levensmiddelen, dranken en andere goederen
voor normale huishoudelijke consumptie kunnen bestellen via de website van
de supermarkt. Het gaat daarbij om relatief geringe bedragen en om goederen
die regelmatig door consumenten worden gekocht voor dagelijkse consumptie
of dagelijks gebruik in het huishouden, waarvoor dus geen herroepingsrecht
zou moeten gelden. De voornaamste problemen voor consumenten en de voornaamste
bron van geschillen met handelaren betreffen de levering van goederen, zoals
goederen die verloren gaan of beschadigd worden gedurende het vervoer, en
late en onvolledige levering. Het is daarom zinvol de nationale regels inzake
levering en het overgaan van risico’s te verduidelijken en te harmoniseren.(38) In de context van verkoop aan consumenten kan de levering van goederen
op verschillende manieren plaatsvinden. De noodzakelijke flexibiliteit om
met deze verschillen rekening te kunnen houden, kan alleen verzekerd worden
door een regel waarop ruime uitzonderingen mogelijk zijn. De consument dient
beschermd te worden tegen alle risico’s van verlies of beschadiging
van de goederen gedurende het door de handelaar geregelde of verzorgde vervoer.
De regel betreffende de overgang van deze risico’s dient niet van toepassing
te zijn wanneer de consument onnodig lang wacht tot hij de goederen in ontvangst
neemt (bijvoorbeeld wanneer hij de goederen niet afhaalt bij het postkantoor
binnen de door de post aangegeven termijn). Onder die omstandigheden dient
de consument het risico van verlies of bederf te dragen nadat het met de handelaar
overeengekomen tijdstip van levering verstreken is.(39) De handelaar dient aansprakelijk te zijn jegens de consument wanneer
de goederen niet in overeenstemming zijn met de overeenkomst. De goederen
moeten geacht worden in overeenstemming met de overeenkomst te zijn wanneer
zij voldoen aan een aantal voorwaarden, hoofdzakelijk met betrekking tot de
kwaliteit. Welke kwaliteit en prestaties de consumenten redelijkerwijs kunnen
verwachten, hangt onder andere af van de vraag of de goederen nieuw of tweedehands
zijn, en van de te verwachten levensduur van de goederen.(40) Wanneer het goed niet in overeenstemming is met de overeenkomst,
dient de consument allereerst het recht te hebben om van de handelaar herstel
of vervanging te verlangen, naar keuze van de handelaar, tenzij de handelaar
kan aantonen dat deze genoegdoening onwettig of onmogelijk is of de handelaar
buitensporige inspanningen zou kosten. De van de handelaar verlangde inspanning
dient objectief vastgesteld te worden, rekening houdende met de kosten van
het verhelpen van het gebrek aan overeenstemming, de waarde van de goederen,
en het belang van het gebrek aan overeenstemming. Het ontbreken van reserveonderdelen
dient niet beschouwd te worden als een geldige reden voor de handelaar om
het gebrek aan overeenstemming niet – binnen een redelijke termijn en
zonder bovenmatige inspanning – te verhelpen.(41) De consument dient geen kosten te dragen voor het verhelpen van het
gebrek aan overeenstemming, met name de kosten van verzending, arbeid of materiaal.
Verder dient de consument de handelaar geen compensatie te betalen voor het
gebruik van de goederen met gebreken.(42) Wanneer de handelaar geweigerd heeft om het gebrek aan overeenstemming
te verhelpen, of daar bij herhaling niet in geslaagd is, moet de consument
vrijelijk kunnen kiezen uit de beschikbare rechtsmogelijkheden. De weigering
van de handelaar kan hetzij expliciet of impliciet zijn; het laatste is het
geval wanneer de handelaar niet reageert of niet ingaat op het verzoek van
de consument om het gebrek aan overeenstemming te verhelpen.(43) Richtlijn 1999/44/EG bood de lidstaten de mogelijkheid om een periode
van niet minder dan twee maanden te bepalen waarbinnen de consument de handelaar
op de hoogte diende te brengen van enig gebrek aan overeenstemming. De uiteenlopende
omzetting daarvan heeft handelsbelemmeringen gecreëerd. Het is dan ook
noodzakelijk deze regelgevingsoptie te schrappen en de rechtszekerheid te
verbeteren door consumenten te verplichten om de handelaar binnen twee maanden
na de datum waarop een gebrek aan overeenstemming wordt vastgesteld daarvan
op de hoogte te stellen.(44) Sommige handelaren of producenten bieden consumenten handelsgaranties.
Teneinde te verzekeren dat de consument niet misleid wordt, moeten de handelsgaranties
bepaalde gegevens bevatten, onder meer de duur, de territoriale reikwijdte
en een verklaring dat zij de rechten van de consument onverlet laten.(45) Consumenten dienen beschermd te worden tegen oneerlijke bedingen
in overeenkomsten waarover niet afzonderlijk is onderhandeld, zoals standaardbedingen.
De regels inzake oneerlijke bedingen dienen niet van toepassing te zijn op
bedingen waarmee de consument na onderhandeling heeft ingestemd. Dat een consument
de keuze wordt geboden tussen verschillende bedingen die zijn opgesteld door
de handelaar of door een derde partij die namens de handelaar optreedt, dient
niet als een onderhandeling beschouwd te worden.(46) Bepalingen inzake oneerlijke bedingen in overeenkomsten dienen niet
van toepassing te zijn op bedingen die direct of indirect wettelijke of regelgevende
bepalingen van de lidstaten weerspiegelen die in overeenstemming zijn met
het Gemeenschapsrecht. Ook bedingen die de beginselen weerspiegelen van internationale
verdragen waarbij de Gemeenschap of de lidstaten partij zijn,
met name wat vervoer betreft, dienen niet op oneerlijkheid getoetst te worden.(47) Consumentenovereenkomsten dienen in eenvoudige en begrijpelijke taal
opgesteld te worden en goed leesbaar te zijn. Handelaren dienen vrij te zijn
om zelf lettertype en lettergrootte van de bedingen te bepalen. De consument
dient gelegenheid te krijgen om de bedingen door te lezen voordat de overeenkomst
gesloten wordt. Dit kan inhouden dat de bedingen op verzoek overhandigd worden
(bij overeenkomsten in verkoopruimten), of dat die op andere wijze toegankelijk
worden gemaakt (bv. op de website van de handelaar bij overeenkomsten op afstand),
of dat standaardbedingen aan het bestelformulier worden gehecht (bij buiten
verkoopruimten gesloten overeenkomsten). De handelaar dient de consument te
vragen of deze instemt met eventuele aanvullende betalingen naast de betaling
voor het onderwerp van de eigenlijke contractuele verlichting van de handelaar.
Dat deze instemming geacht wordt te zijn verkregen door opt-out-systemen,
zoals al aangekruiste vakjes bij online-verkoop, dient verboden te worden.(48) Bij beoordeling van de goede trouw dient in het bijzonder te worden
gelet op de min of meer sterke respectieve onderhandelingsposities van de
partijen en op de vraag of de consument er op enigerlei wijze toe is aangezet
het beding te accepteren, en of de goederen of diensten op speciale bestelling
van de consument zijn verkocht of geleverd. De handelaar voldoet aan het vereiste
van goede trouw als hij eerlijk en rechtvaardig omgaat met de andere partij
en rekening houdt met de legitieme belangen van die andere partij.(49) Voor de doeleinden van deze richtlijn dient de eerlijkheid van de
bedingen die het centrale onderwerp van de overeenkomst beschrijven niet beoordeeld
te worden, noch de kwaliteit-prijsverhouding van de geleverde goederen of
diensten, tenzij deze bedingen niet aan de voorschriften inzake transparantie
voldoen. Het centrale onderwerp van de overeenkomst en de prijs-kwaliteitverhouding
spelen echter wel een rol bij de beoordeling van de eerlijkheid van andere
bedingen. Bij verzekeringsovereenkomsten bijvoorbeeld dienen de bedingen die
het verzekerde risico en de verbintenis van de verzekeraar duidelijk omschrijven
of afbakenen, niet het voorwerp van een dergelijke toetsing te zijn, aangezien
deze beperkingen in aanmerking worden genomen bij de berekening van de door
de consument betaalde premie.(50) Om te zorgen voor rechtszekerheid en om het functioneren van de interne
markt te verbeteren, bevat de richtlijn twee lijsten van oneerlijke bedingen.
Bijlage II bevat een lijst van bedingen die onder alle omstandigheden als
oneerlijk beschouwd moeten worden. Bijlage III bevat een list van bedingen
die als oneerlijk beschouwd moeten worden tenzij de handelaar het tegendeel
kan bewijzen. Deze lijsten dienen in alle lidstaten van toepassing te zijn.(51) De voor de tenuitvoerlegging van deze richtlijn vereiste maatregelen
dienen te worden vastgesteld overeenkomstig Besluit 1999/468/EG van de Raad
van 28 juni 1999 tot vaststelling van de voorwaarden voor de uitoefening
van de aan de Commissie verleende uitvoeringsbevoegdheden1.(52) Meer in het bijzonder dient de Commissie bevoegd te zijn de bijlagen
II en III betreffende als oneerlijk beschouwde bedingen in overeenkomsten
te wijzigen. Daar het maatregelen van algemene strekking betreft
tot wijziging van niet-essentiële onderdelen van deze richtlijn, moeten
zij worden vastgesteld volgens de in artikel 5 bis van Besluit 1999/468/EG
bepaalde regelgevingsprocedure met toetsing.(53) De bevoegdheid van de Commissie om de bijlagen II en III te wijzigen,
dient te worden gebruikt om consistente toepassing van de regels inzake oneerlijke
bedingen te waarborgen, door aanvulling van deze bijlagen met contractuele
bedingen die respectievelijk onder alle omstandigheden of totdat de handelaar
het tegendeel bewijst als oneerlijk moeten worden beschouwd.(54) De lidstaten kunnen gebruik maken van ieder gewenst concept/element
van het nationale verbintenissenrecht dat beantwoordt aan de doelstelling
dat oneerlijke bedingen in overeenkomsten niet bindend moeten zijn voor de
consument.(55) De lidstaten dienen ervoor te zorgen dat hun gerechtelijke en administratieve
instanties over passende en doeltreffende middelen beschikken om een einde
te maken aan de toepassing van oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten.(56) Overeenkomstig het Verdrag voorziet de richtlijn in een hoog niveau
van consumentenbescherming. De bepalingen van deze richtlijn beletten handelaren
geenszins om consumenten contractuele regelingen aan te bieden die verder
gaan dan de door deze richtlijn geboden bescherming.(57) Personen of organisaties die krachtens de nationale wetgeving een
rechtmatig belang hebben bij het beschermen van de contractuele rechten van
consumenten, dienen over rechtsmiddelen te kunnen beschikken om stappen te
ondernemen, hetzij voor een rechterlijke instantie, hetzij bij een administratieve
instantie die bevoegd is zelf een uitspraak te doen over een klacht of een
passende gerechtelijke procedure in te leiden.(58) De lidstaten moeten sancties vaststellen voor inbreuken op de bepalingen
van deze richtlijn en moeten erop toezien dat deze worden toegepast. De sancties
moeten doeltreffend, evenredig en afschrikkend zijn.(59) De consument mag de door deze richtlijn geboden bescherming niet
worden onthouden. Wanneer op een overeenkomst het recht van een derde land
van toepassing is, is Verordening (EG) nr. 593/2008 van het Europees Parlement
en van de Raad betreffende het recht dat van toepassing is op contractuele
verbintenissen (Rome I), van toepassing om vast te stellen of de consument
nog de door deze richtlijn geboden bescherming geniet.(60) De Europese Commissie zal nagaan wat de meest geëigende manier
is om ervoor te zorgen dat alle consumenten op het verkooppunt worden geïnformeerd
over hun rechten.(61) Aangezien inertiaverkoop, dat wil zeggen de ongevraagde levering
van goederen of diensten aan consumenten, verboden is bij Richtlijn 2005/29/EG
van het Europees Parlement en de Raad van 11 mei 2005 betreffende oneerlijke
handelspraktijken van ondernemingen jegens consumenten op de interne markt
en tot wijziging van Richtlijn 84/450/EEG van de Raad, Richtlijnen 97/7/EG,
98/27/EG en 2002/65/EG van het Europees Parlement en de Raad en van Verordening
(EG) nr. 2006/2004 van het Europees Parlement en de Raad («Richtlijn oneerlijke handelspraktijken»)1,
maar geen contractueel verweer wordt geboden, dient in deze richtlijn een
contractueel verweer te worden opgenomen dat de consument vrijwaart van enige
betalingsverplichting voor dergelijke ongevraagde leveringen.(62) Richtlijn 2002/58/EG regelt al ongevraagde communicatie en voorziet
in een hoog niveau van consumentenbescherming. De overeenkomstige bepalingen
over datzelfde onderwerp in artikel 10 van Richtlijn 97/7/EG dienen te worden
geschrapt.(63) Deze richtlijn moet opnieuw worden bezien wanneer belemmeringen van
het functioneren van de interne markt worden gesignaleerd. De toetsing zou
kunnen leiden tot een voorstel van de Commissie tot wijziging van deze richtlijn,
die zou kunnen bestaan in wijzigingen van andere regelgeving inzake consumentenbescherming,
als afspiegeling van de toezegging die de Commissie in het kader van haar
strategie voor het consumentenbeleid heeft gedaan om het acquis opnieuw te
bezien teneinde een hoog gemeenschappelijk niveau van consumentenbescherming
tot stand te brengen.(64) De Richtlijnen 85/577/EEG, 93/13/EEG, 97/7/EG en 1999/44/EG dienen
te worden ingetrokken.(65) Daar de doelstellingen van deze richtlijn niet voldoende door de
lidstaten kunnen worden verwezenlijkt en derhalve beter door de Gemeenschap
kunnen worden verwezenlijkt, kan de Gemeenschap, overeenkomstig het in artikel
5 van het Verdrag neergelegde subsidiariteitsbeginsel, maatregelen nemen.
Overeenkomstig het in hetzelfde artikel neergelegde evenredigheidsbeginsel
gaat deze richtlijn niet verder dan wat nodig is om de belemmeringen voor
de interne markt te verwijderen en een hoog niveau van consumentenbescherming
tot stand te brengen.(66) Deze richtlijn eerbiedigt de grondrechten en neemt de beginselen
in acht die met name zijn erkend in het Handvest van de grondrechten van de
Europese Unie,HEBBEN DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:Hoofdstuk IOnderwerp, definities en toepassingsgebiedArtikel 1OnderwerpHet doel van deze richtlijn is om bij te dragen aan de goede werking van
de interne markt en om een hoog niveau van consumentenbescherming tot stand
te brengen door bepaalde aspecten van de wettelijke en bestuursrechtelijke
bepalingen van de lidstaten inzake consumentenovereenkomsten te harmoniseren.Artikel 2DefinitiesVoor de toepassing van deze richtlijn wordt verstaan onder:(1) «consument»: iedere natuurlijke persoon die bij onder
deze richtlijn vallende overeenkomsten handelt voor doeleinden
die buiten zijn bedrijfs- of beroepsactiviteit vallen;(2) «handelaar»: iedere natuurlijke persoon of rechtspersoon
die in onder deze richtlijn vallende overeenkomsten handelt voor doeleinden
die betrekking hebben op zijn bedrijfs- of beroepsactiviteit, alsook degene
die in naam van of voor rekenschap van een handelaar optreedt;(3) «verkoopovereenkomst»: iedere overeenkomst betreffende
de verkoop van goederen door een handelaar aan een consument, met inbegrip
van overeenkomsten met een gemengd doel die zowel goederen als diensten betreffen;(4) «goederen»: alle roerende lichamelijke zaken, behalve:a) goederen die executoriaal of anderszins gerechtelijk worden verkocht;b) water en gas die niet marktklaar zijn gemaakt in een bepaald volume
of in een bepaalde hoeveelheid;c) elektriciteit;(5) «dienstenovereenkomst» iedere andere overeenkomst dan
een verkoopovereenkomst, waarbij de handelaar de consument een dienst levert;(6) «overeenkomst op afstand»: iedere verkoop- of dienstenovereenkomst
waarbij de handelaar, vóór de sluiting van de overeenkomst,
uitsluitend gebruik maakt van een of meer technieken voor communicatie op
afstand;(7) «techniek voor communicatie op afstand»: ieder middel
dat, zonder gelijktijdige fysieke aanwezigheid van handelaar en consument
kan worden gebruikt voor de sluiting van de overeenkomst tussen deze partijen;(8) «buiten verkoopruimten gesloten overeenkomst»:a) Iedere verkoop- of dienstenovereenkomst die buiten verkoopruimten wordt
gesloten in gelijktijdige fysieke aanwezigheid van de handelaar en de consument,
of iedere verkoop- of dienstenovereenkomst waarvoor de consument een aanbod
heeft gedaan onder dezelfde omstandigheden, ofb) iedere verkoop- of dienstenovereenkomst die gesloten wordt in verkoopruimten
maar waarover buiten verkoopruimten onderhandeld is, in gelijktijdige fysieke
aanwezigheid van de handelaar en de consument;(9) «verkoopruimten»:a) iedere permanente of mobiele ruimte voor detailhandel, met inbegrip
van ruimten voor seizoenverkoop, waar de handelaar op permanente basis zijn
activiteiten uitvoert, ofb) marktkramen en beursstands waar de handelaar op regelmatige of tijdelijke
basis zijn activiteiten uitvoert;(10) «duurzame drager»: ieder hulpmiddel dat de consument
of de handelaar in staat stelt om persoonlijk aan hem gerichte informatie
op te slaan op een wijze die deze informatie toegankelijk maakt voor toekomstig
gebruik gedurende een periode die is afgestemd op het doel waarvoor de informatie
kan dienen, en die een ongewijzigde reproductie van de opgeslagen informatie
mogelijk maakt;(11) «bestelformulier»: een instrument waarin de bedingen
van de overeenkomst zijn aangegeven, en dat de consument moet ondertekenen
om een overeenkomst buiten verkoopruimten te sluiten;(12) «product»: een goed of dienst, met inbegrip van onroerend
goed, rechten en verplichtingen;(13) «financiële dienst»: iedere dienst van bancaire
aard of op het gebied van kredietverstrekking, verzekering, individuele pensioenen,
beleggingen en betalingen;(14) «professionele toewijding»: het normale niveau van bijzondere
vakkundigheid en zorgvuldigheid dat redelijkerwijs van een handelaar ten aanzien
van consumenten mag worden verwacht, overeenkomstig eerlijke marktpraktijken
en/of het algemene beginsel van goede trouw in de sector van de handelaar;(15) «verkoop bij opbod»: een verkoopmethode waarbij goederen
of diensten worden aangeboden door een handelaar door middel van een competitieve
biedprocedure, waarbij eventueel ook gebruik gemaakt kan worden van technieken
voor communicatie op afstand, en waarbij de hoogste bieder verplicht is de
goederen of de diensten af te nemen. Een transactie op basis van een vaste
vraagprijs is geen verkoop bij opbod, ook niet als de consument de optie geboden
wordt om de overeenkomst te sluiten via een biedprocedure;(16) «publieke verkoop bij opbod»: een verkoopmethode waarbij
goederen door de handelaar worden aangeboden aan de consumenten, die persoonlijk
aanwezig zijn of de mogelijkheid krijgen om persoonlijk aanwezig te zijn,
door middel van een competitieve biedprocedure, onder leiding van een veilingmeester,
en waarbij de hoogste bieder verplicht is de goederen te kopen;(17) «producent»: de fabrikant van goederen, de importeur
van goederen op het grondgebied van de Europese Gemeenschap, of elke andere
persoon die zich als producent voordoet door zijn naam, handelsmerk of enig
ander onderscheidend teken op de goederen aan te brengen;(18) «handelsgarantie»: iedere toezegging van de handelaar
of producent (de «garant») aan de consument de betaalde prijs
te zullen vergoeden, of de goederen op enigerlei wijze te zullen vervangen,
repareren of onderhouden, wanneer die niet voldoen aan specificaties in de
garantieverklaring of in de desbetreffende reclameboodschappen ten tijde van
of vóór de sluiting van de overeenkomst;(19) «tussenpersoon»: een handelaar die namens of ten behoeve
van een consument een overeenkomst sluit;(20) «aanvullende overeenkomst»: een overeenkomst waarbij
een consument goederen of diensten verwerft in verband met een overeenkomst
op afstand of een buiten verkoopruimten gesloten overeenkomst, en deze goederen
of diensten door de handelaar of door een derde partij worden geleverd op
basis van een afspraak tussen die derde partij en de handelaar.Artikel 3Toepassingsgebied1. Deze richtlijn is van toepassing, onder de voorwaarden en in die mate
als aangegeven in de bepalingen ervan, op verkoop- en dienstenovereenkomsten
tussen handelaren en consumenten.2. Deze richtlijn is alleen van toepassing op financiële diensten
voor wat betreft bepaalde buiten verkoopruimten gesloten overeenkomsten zoals
bedoeld in de artikelen 8 tot en met 20, oneerlijke bedingen in overeenkomsten
zoals bedoeld in de artikelen 30 tot en met 39, en algemene bepalingen zoals
bedoeld in de artikelen 40 tot en met 46, gelezen in samenhang met artikel
4 betreffende volledige harmonisatie.3. Alleen de artikelen 30 tot en met 39 betreffende consumentenrechten
in verband met oneerlijke bedingen in overeenkomsten, gelezen in samenhang
met artikel 4 betreffende volledige harmonisatie, zijn van toepassing op overeenkomsten
die vallen binnen de werkingssfeer van Richtlijn 94/47/EG van het Europees
Parlement en de Raad1 en van Richtlijn 90/314/EEG
van de Raad2.4. De artikelen 5, 7, 9 en 11 laten de bepalingen betreffende informatieverplichtingen
in Richtlijn 2006/123/EG van het Europees Parlement en van de Raad3 en in Richtlijn 2000/31/EG van het Europees Parlement
en de Raad4 onverlet.Artikel 4Volledige harmonisatieLidstaten mogen in hun nationale wetgeving geen bepalingen handhaven of
invoeren die afwijken van de bepalingen in deze richtlijn, met inbegrip van
meer of minder strikte bepalingen die een ander niveau van consumentenbescherming
moeten waarborgen.Hoofdstuk IIConsumenteninformatieArtikel 5Algemene informatieverplichtingen1. Voorafgaande aan de sluiting van enige verkoop- of dienstenovereenkomst
verstrekt de handelaar de consument de volgende informatie, voor zover die
niet al duidelijk is uit de context:a) de voornaamste kenmerken van het product, in de mate waarin zulks gezien
het medium en het product passend is;b) het geografische adres en de identiteit van de handelaar, in het bijzonder
zijn handelsnaam, en, in voorkomend geval, het geografische adres en de identiteit
van de handelaar namens wie hij optreedt;c) de prijs, inclusief belastingen, of, als het om een soort product gaat
waarvan de prijs redelijkerwijs niet vooraf kan worden berekend, de manier
waarop de prijs wordt berekend, en, in voorkomend geval, alle extra vracht-,
leverings- of portokosten of, indien deze kosten redelijkerwijs niet vooraf
kunnen worden berekend, in ieder geval het feit dat er eventueel
dergelijke extra kosten moeten worden betaald;d) de wijze van betaling, levering, uitvoering en het beleid inzake klachtenbehandeling,
indien deze afwijken van de vereisten van professionele toewijding;e) het bestaan van een recht van herroeping, indien van toepassing;f) het bestaan en de voorwaarden van klantenservice en handelsgaranties,
voor zover van toepassing;g) de duur van de overeenkomst, indien van toepassing, of, wanneer de
overeenkomst van onbepaalde duur is, de voorwaarden voor het beëindigen
van de overeenkomst;h) de minimumduur van de verplichtingen van de consument uit hoofde van
de overeenkomst, voor zover van toepassing;i) het bestaan en de voorwaarden van aanbetalingen of andere financiële
waarborgen die de consument op verzoek van de handelaar moet betalen of bieden.2. Bij een openbare verkoop bij opbod kan de in lid 1, onder b), bedoelde
informatie vervangen worden door het geografische adres en de identiteit van
de veilingmeester.3. De in lid 1 bedoelde informatie vormt een integrerend onderdeel van
de verkoop- of dienstenovereenkomst.Artikel 6Niet-verstrekking van informatie1. Wanneer de handelaar niet voldaan heeft aan de informatievoorschriften
betreffende extra kosten zoals bedoeld in artikel 5, lid 1, onder c), is de
consument niet verplicht deze extra kosten te betalen.2. Onverminderd artikel 7, lid 2, en de artikelen 13 en 42, worden de
gevolgen van een inbreuk op artikel 5 vastgesteld overeenkomstig het toepasselijke
nationale recht. De lidstaten zorgen ervoor dat hun nationale wettelijke bepalingen
inzake verbintenissenrecht voorzien in effectieve rechtsmiddelen voor inbreuken
op artikel 5.Artikel 7Specifieke informatievoorschriften voor tussenpersonen1. Voorafgaande aan de sluiting van de overeenkomst deelt de tussenpersoon
de consument mee dat hij optreedt namens een andere consument, en dat de overeenkomst
niet beschouwd dient te worden als een overeenkomst tussen een consument en
een handelaar, maar als een overeenkomst tussen twee consumenten, en dus buiten
de werkingssfeer van deze richtlijn valt.2. Een tussenpersoon die niet aan de onder lid 1 bedoelde verplichting
voldoet, wordt geacht de overeenkomst op eigen naam te hebben gesloten.3. Dit artikel is niet van toepassing op openbare verkopen bij opbod.Hoofdstuk IIIConsumenteninformatie en herroepingsrecht voor op afstand
en buiten verkoopruimten gesloten overeenkomstenArtikel 8ToepassingsgebiedDit hoofdstuk is van toepassing op op afstand en buiten verkoopruimten
gesloten overeenkomsten.Artikel 9Informatievoorschriften voor op afstand en buiten verkoopruimten
gesloten overeenkomstenBij op afstand of buiten verkoopruimten gesloten overeenkomsten verstrekt
de handelaar de volgende informatie, die een integrerend onderdeel vormt van
de overeenkomst:a) de in de artikelen 5 en 7 bedoelde informatie, en in afwijking van
artikel 5, lid 1, onder d), in alle gevallen de wijze van betaling, levering
en uitvoering;b) wanneer een recht van herroeping bestaat, de voorwaarden en procedures
voor de uitoefening van dat recht, overeenkomstig bijlage I;c) wanneer dat verschilt van zijn persoonlijke geografische adres, het
geografische adres van de bedrijfsruimten van de handelaar (en indien van
toepassing dat van de handelaar namens wie hij optreedt), waaraan de consument
eventuele klachten kan richten;d) het eventuele bestaan van gedragscodes, en hoe die geraadpleegd kunnen
worden;e) het bestaan van een regeling voor minnelijke schikking van eventuele
geschillen, voor zover van toepassing;f) dat de overeenkomst wordt gesloten met een handelaar en dat de consument
derhalve de door deze richtlijn geboden bescherming geniet.Artikel 10Formele vereisten voor buiten verkoopruimten gesloten
overeenkomsten1. Bij buiten verkoopruimten gesloten overeenkomsten wordt de in artikel
9 genoemde informatie op het bestelformulier verstrekt, in duidelijke en begrijpelijke
taal en in goed leesbare vorm. Het bestelformulier omvat verder ook het standaardformulier
voor herroeping zoals aangegeven in bijlage I, deel B.2. Een buiten verkoopruimten gesloten overeenkomst is alleen geldig wanneer
de consument een bestelformulier ondertekent en wanneer hij, wanneer het geen
formulier op papier betreft, een kopie van het formulier op een andere duurzame
drager ontvangt.3. De lidstaten leggen geen andere formele vereisten op dan die in de
leden 1 en 2.Artikel 11Formele vereisten voor overeenkomsten op afstand1. Bij overeenkomsten op afstand wordt de in artikel 9, onder a), genoemde
informatie vóór de sluiting van de overeenkomst aan de consument
verstrekt of beschikbaar gemaakt, in duidelijke en begrijpelijke taal en in
leesbare vorm, op een wijze die passend is voor de gebruikte techniek voor
communicatie op afstand.2. Wanneer de handelaar de consument opbelt met het oogmerk een overeenkomst
op afstand te sluiten, geeft hij aan het begin van het telefoongesprek met
de consument zijn identiteit en het commerciële doel van het gesprek
aan.3. Wanneer de overeenkomst gesloten wordt door middel van een medium dat
maar weinig ruimte of tijd biedt voor het tonen van de informatie, vertrekt
de handelaar ten minste de informatie betreffende de voornaamste kenmerken
van het product en de totale prijs, zoals bedoeld in de artikelen 5, lid 1,
onder a) en c), via dat medium voordat de overeenkomst gesloten wordt. De
overige in de artikelen 5 en 7 bedoelde informatie wordt door de handelaar
op passende wijze aan de consument verstrekt, overeenkomstig lid 1.4. De consument ontvangt een bevestiging van alle in artikel 9, onder
a) tot en met f) bedoelde informatie, op een duurzame drager, binnen een redelijke
periode na sluiting van een overeenkomst op afstand, en uiterlijk bij de levering
van de goederen of wanneer de verrichting van de dienst begint, tenzij die
informatie al vóór de sluiting van de overeenkomst op afstand
op een duurzame drager aan de consument is verstrekt.5. De lidstaten leggen geen andere formele vereisten op dan die in de
leden 1 tot en met 4.Artikel 12Duur en begin van de herroepingstermijn1. De consument beschikt over een termijn van veertien dagen om de overeenkomst
op afstand of de buiten verkoopruimten gesloten overeenkomst zonder opgave
van redenen te herroepen.2. Bij een buiten verkoopruimten gesloten overeenkomst begint de herroepingstermijn
op de dag waarop de consument het bestelformulier ondertekent, of, wanneer
het bestelformulier niet van papier is, wanneer de consument een kopie van
het bestelformulier op een andere duurzame drager ontvangt.  Bij een overeenkomst op afstand betreffende de verkoop of goederen
begint de herroepingstermijn op de dag waarop de consument of een door de
consument aangewezen derde partij, die niet de vervoerder is, de goederen
daadwerkelijk in ontvangst neemt.  Bij een overeenkomst op afstand voor de verlening van diensten
begint de herroepingstermijn op de dag van de sluiting van de overeenkomst.3. De in lid 1 bedoelde termijn wordt in acht genomen wanneer de consument
de mededeling betreffende de uitoefening van het herroepingsrecht verzendt
voordat die termijn is verlopen.4. De lidstaten verbieden de partijen niet hun verplichtingen uit hoofde
van de overeenkomst na te komen gedurende de herroepingstermijn.Artikel 13Weglating van informatie over het herroepingsrechtWanneer de handelaar de consument niet de ingevolge artikel 9, onder b),
artikel 10, lid 1, en artikel 11, lid 4, verplichte informatie over het herroepingsrecht
heeft verstrekt, loopt de herroepingstermijn af drie maanden nadat de handelaar
volledig aan zijn andere contractuele verplichtingen heeft voldaan.Artikel 14Uitoefening van het herroepingsrecht1. De consument stelt de handelaar op een duurzame drager op de hoogte
van zijn beslissing de overeenkomst te herroepen, hetzij in een tot de handelaar
gerichte verklaring in eigen woorden, hetzij met gebruikmaking van het standaardformulier
voor herroeping zoals aangegeven in bijlage I, deel B.  De lidstaten leggen geen andere formele vereisten op met betrekking
tot dit standaardformulier voor herroeping.2. Bij overeenkomsten op afstand die op internet worden gesloten, kan
de handelaar, naast de in lid 1 bedoelde mogelijkheden, de consument de mogelijkheid
bieden het standaardformulier voor herroeping in te vullen en toe te zenden
via de website van de handelaar. In dat geval stuurt de handelaar de consument
onverwijld per e-mail een bevestiging van de ontvangst van de herroeping.Artikel 15Gevolgen van herroepingDoor de uitoefening van het herroepingsrecht zijn de partijen niet langer
verplicht:a) de op afstand of buiten verkoopruimten gesloten overeenkomst uit te
voeren, ofb) een overeenkomst buiten verkoopruimten te sluiten, in het geval de
consument een aanbod heeft gedaan.Artikel 16Verplichtingen van de handelaar bij herroeping1. De handelaar vergoedt alle van de consument ontvangen betalingen binnen
dertig dagen na ontvangst van het bericht van herroeping.2. Bij verkoopovereenkomsten kan de handelaar wachten met terugbetaling
totdat hij alle goederen heeft teruggekregen of teruggehaald, of totdat de
consument heeft aangetoond dat hij de goederen heeft teruggezonden, al naar
gelang welk tijdstip eerder valt.Artikel 17Verplichtingen van de consument bij herroeping1. Bij verkoopovereenkomsten waar de consument de goederen daadwerkelijk
in ontvangst heeft genomen, of wanneer die op zijn verzoek aan een derde partij
zijn overgedragen, vóór het einde van de herroepingstermijn,
zendt de consument de goederen terug of overhandigt die aan de handelaar of
aan een persoon die door de handelaar gemachtigd is om de goederen in ontvangst
te nemen, binnen veertien dagen na de dag waarop hij de herroeping aan de
handelaar heeft medegedeeld, tenzij de handelaar aangeboden heeft de goederen
zelf af te halen.  De consument draagt alleen de directe kosten van het retourneren
van de goederen, tenzij de handelaar ermee instemt deze kosten voor zijn rekening
te nemen.2. De consument is alleen aansprakelijk voor de waardevermindering van
de goederen die het gevolg is van hanteren of gebruik dat verder ging dan
nodig was om de aard en het functioneren van de goederen te controleren. Hij
is niet aansprakelijk voor waardevermindering wanneer de handelaar heeft nagelaten
om overeenkomstig artikel 9, onder b), informatie over het herroepingsrecht
te verstrekken. Voor dienstenovereenkomsten waarvoor een herroepingsrecht
geldt, draagt de consument geen kosten voor diensten die geheel of ten dele
tijdens de herroepingstermijn zijn verleend.Artikel 18Gevolgen van de uitoefening van het herroepingsrecht op
aanvullende overeenkomsten1. Onverminderd artikel 15 van Richtlijn 2008/48/EG worden, wanneer de
consument gebruik maakt van zijn recht van herroeping van een overeenkomstig
de artikelen 12 tot en met 17 op afstand of buiten verkoopruimten gesloten
overeenkomst, alle eventuele aanvullende overeenkomsten automatisch eveneens
beëindigd, zonder kosten voor de consument.2. De lidstaten stellen uitvoeringsbepalingen voor de beëindiging
van dergelijke overeenkomsten vast.Artikel 19Uitzonderingen op het herroepingsrecht1. Met betrekking tot overeenkomsten op afstand is het herroepingsrecht
niet van toepassing op:a) diensten waarvan de uitvoering is begonnen, met uitdrukkelijke voorafgaande
instemming van de consument, vóór het einde van de in artikel
12 bedoelde periode van veertien dagen;b) de levering van goederen of diensten waarvan de prijs gebonden is aan
schommelingen op de financiële markt waarop de handelaar geen invloed
heeft;c) de levering van goederen die zijn vervaardigd volgens specificaties
van de consument, of die duidelijk voor een specifieke persoon bestemd zijn,
of die snel bederven of aflopen;d) De levering van wijn waarvan de prijs is overeengekomen bij de sluiting
van de verkoopovereenkomst, maar waarvan de levering alleen kan plaatsvinden
na de in artikel 22, lid 1, bedoelde termijn, en waarvan de feitelijke
waarde afhankelijk is van schommelingen van de markt waarop de handelaar geen
invloed heeft;e) de levering van verzegelde audio- en video-opnamen en computerprogrammatuur
waarvan de verzegeling door de consument is verbroken;f) de levering van kranten en tijdschriften;g) diensten van kansspelen en loterijen;h) overeenkomsten die zijn gesloten bij een verkoop bij opbod.2. Wat buiten verkoopruimten gesloten overeenkomsten betreft, is het herroepingsrecht
niet van toepassing op:a) overeenkomsten betreffende de levering van levensmiddelen, dranken
of andere goederen die bestemd zijn voor dagelijkse huishoudelijke consumptie,
die door de consument van te voren worden geselecteerd door middel van communicatie
op afstand, en die fysiek bij de woning of arbeidsplaats van de consument
worden afgeleverd door een handelaar die dergelijke goederen gewoonlijk in
zijn eigen bedrijfsruimten verkoopt;b) overeenkomsten waarbij de consument, met het oog op onmiddellijke reactie
op een noodgeval, de handelaar verzocht heeft om de overeenkomst onmiddellijk
uit te voeren; wanneer echter de handelaar bij die gelegenheid aanvullende
diensten verleent of goederen verkoopt die niet strikt noodzakelijk zijn om
het hoofd te bieden aan het noodgeval van de consument, is het herroepingsrecht
van toepassing op deze aanvullende diensten of goederen;c) overeenkomsten waarbij de consument de handelaar door middel van communicatie
op afstand expliciet verzocht heeft hem thuis te bezoeken om daar reparaties
of onderhoud te verrichten; wanneer echter de handelaar bij die gelegenheid
aanvullende diensten verleent waarom de consument niet expliciet heeft gevraagd,
of goederen levert die niet strikt noodzakelijk zijn voor het verrichten van
de reparaties of het onderhoud, is het herroepingsrecht van toepassing op
die aanvullende diensten of goederen.3. De partijen kunnen overeenkomen de leden 1 en 2 niet toe te passen.Artikel 20Uitgesloten op afstand en buiten verkoopruimten gesloten
overeenkomsten1. De artikelen 8 tot en met 19 gelden niet voor op op afstand en buiten
verkoopruimten gesloten overeenkomsten:a) voor de verkoop van onroerende goederen, alsmede overeenkomsten betreffende
andere rechten op onroerende goederen, met uitzondering van verhuur en werkzaamheden
met betrekking tot onroerende goederen;b) die worden gesloten door middel van distributieautomaten of geautomatiseerde
handelsruimten;c) die worden gesloten met telecommunicatie-exploitanten via openbare
telefoons voor dat doel;d) voor de levering van levensmiddelen of dranken door een handelaar die
frequente en regelmatige rondes maakt in de omgeving van zijn bedrijfsruimten.2. De artikelen 8 tot en met 19 zijn niet van toepassing op buiten verkoopruimten
gesloten overeenkomsten met betrekking tot:a) verzekeringen;b) financiële diensten waarvan de prijs afhangt van schommelingen
van de financiële markten waarop de handelaar geen invloed heeft en die kunnen plaatsvinden tijdens de herroepingstermijn, zoals bepaald
in artikel 6, lid 2, onder a), van Richtlijn 2002/65/EG1;c) kredieten die binnen de werkingssfeer van Richtlijn 2008/48/EG vallen.3. De artikelen 8 tot en met 19 zijn niet van toepassing op overeenkomsten
op afstand voor de levering van logies, vervoer, het restaurantbedrijf en
vrijetijdsbesteding, voor wat betreft overeenkomsten waarin een bepaalde datum
of periode van uitvoering is voorzien.Hoofdstuk IVAndere consumentenrechten met betrekking tot verkoopovereenkomstenArtikel 21Toepassingsgebied1. Dit hoofdstuk is van toepassing op verkoopovereenkomsten. Onverminderd
artikel 24, lid 5, dat betrekking heeft op «gemengde» overeenkomsten
die zowel goederen als diensten betreffen, is dit hoofdstuk allen van toepassing
op goederen.2. Dit hoofdstuk is ook van toepassing op overeenkomsten voor de levering
van goederen die nog vervaardigd of geproduceerd moeten worden.3. Dit hoofdstuk is niet van toepassing op de reserveonderdelen die een
handelaar monteert bij het verhelpen van een gebrek aan overeenstemming door
reparatie zoals bedoeld in artikel 26.4. De lidstaten kunnen besluiten dit hoofdstuk niet toe te passen op de
verkoop van tweedehands goederen bij openbare verkopen bij opbod.Artikel 22Levering1. Tenzij de partijen anders zijn overeengekomen, levert de handelaar
de goederen door deze fysiek over te dragen aan de consument of aan een door
de consument aangewezen derde partij, die niet de vervoerder is, binnen ten
hoogste dertig dagen na de dag van de sluiting van de overeenkomst.2. Wanneer de handelaar niet voldaan heeft aan zijn verplichtingen inzake
levering, heeft de consument recht op vergoeding van alle betaalde bedragen
binnen zeven dagen na de uiterlijke datum van levering zoals bepaald in lid
1.Artikel 23Risico-overdracht1. Het risico van verlies of beschadiging van de goederen gaat over op
de consument zodra hij of een door hem aangewezen derde partij, die niet de
vervoerder is, de goederen daadwerkelijk in bezit heeft gekregen.2. Wanneer de consument of een door hem aangewezen derde partij, die niet de vervoerder is, nagelaten heeft redelijke stappen te nemen
om de goederen daadwerkelijk in bezit te krijgen, gaat het in lid 1 bedoelde
risico over op de consument op het door de partijen overeengekomen tijdstip
van levering.Artikel 24Overeenstemming met de overeenkomst1. De handelaar levert de goederen in overeenstemming met de verkoopovereenkomst.2. De geleverde goederen worden geacht in overeenstemming met de overeenkomst
te zijn als ze voldoen aan de volgende voorwaarden:a) ze zijn in overeenstemming met de door de handelaar gegeven beschrijving
ervan, en bezitten de eigenschappen van de goederen die de handelaar aan de
consument als monster of als model heeft getoond;b) ze zijn geschikt voor elk bijzonder door de consument gewenst gebruik
dat deze aan de handelaar bij het sluiten van de overeenkomst heeft medegedeeld
en dat de handelaar heeft aanvaard;c) ze zijn geschikt voor het gebruik waarvoor goederen van dezelfde soort
gewoonlijk dienen, ofd) ze bieden de kwaliteit en prestaties die voor goederen van dezelfde
soort normaal zijn en die de consument redelijkerwijs mag verwachten, gelet
op de aard van de goederen en op de eventuele door de handelaar, de producent
of diens vertegenwoordiger – met name in reclame of etikettering –
publiekelijk gedane mededelingen over de bijzondere kenmerken ervan.3. In de zin van dit artikel kan er geen sprake zijn van gebrek aan overeenstemming
wanneer het gebrek op het tijdstip van sluiting van de overeenkomst de consument
bekend was of redelijkerwijs bekend had moeten zijn, of wanneer het gebrek
zijn oorsprong heeft in door de consument geleverde grondstoffen.4. De handelaar is niet gebonden door de in lid 2, onder d), bedoelde
publiekelijk gedane mededelingen indien hij kan aantonen dat een van de volgende
omstandigheden bestond:a) de mededeling in kwestie was hem niet bekend en kon hem redelijkerwijs
niet bekend zijn;b) de mededeling was op het tijdstip van sluiting van de overeenkomst
rechtgezet;c) de beslissing tot aankoop van de goederen kon niet door deze mededeling
beïnvloed zijn.5. Elk gebrek aan overeenstemming dat het gevolg is van een niet-correcte
installatie van de geleverde goederen wordt beschouwd als niet-conformiteit
van de goederen zelf, indien de installatie deel uitmaakt van de verkoopovereenkomst
en de goederen door de handelaar of onder diens verantwoordelijkheid werden
geïnstalleerd. Hetzelfde geldt als voor montage door de consument bestemde
goederen door de consument zijn geïnstalleerd en de verkeerde installatie
een gevolg is van fouten of onduidelijkheden in de montagehandleiding.Artikel 25Wettelijke rechten – Aansprakelijkheid voor gebrek
aan overeenstemmingDe handelaar is jegens de consument aansprakelijk voor elk gebrek aan
overeenstemming dat bestaat op het moment dat het risico overgaat op de consument.Artikel 26Rechtsmiddelen bij gebrek aan overeenstemming1. Zoals bepaald in de leden 2 tot en met 5 heeft de consument wanneer
de goederen niet in overeenstemming zijn met de overeenkomst recht op:a) reparatie of vervanging om het gebrek aan overeenstemming te verhelpen,b) verlaging van de prijs,c) ontbinding van de overeenkomst.2. De handelaar verhelpt het gebrek aan overeenstemming door hetzij reparatie
of vervanging, naar zijn keuze.3. Wanneer de handelaar heeft aangetoond dat het verhelpen van het gebrek
aan overeenstemming door reparatie of vervanging onwettig of onmogelijk is,
of van de handelaar buitensporige inspanningen zou verlangen, kan de consument
kiezen tussen een korting op de prijs of ontbinding van de overeenkomst. De
van een handelaar verlangde inspanning is buitensporig wanneer hij daarbij
kosten maakt die veel hoger zijn dan die van korting van de prijs of ontbinding
van de overeenkomst, rekening houdende met de waarde van de goederen als er
geen gebrek aan overeenstemming zou zijn en met het belang van het gebrek
aan overeenstemming.  De consument kan de overeenkomst alleen opzeggen als het gebrek
aan overeenstemming van meer dan geringe aard is.4. De consument kan gebruik maken van een van de in lid 1 genoemde mogelijkheden
wanneer een van de volgende situaties bestaat:a) de handelaar heeft impliciet of expliciet geweigerd het gebrek aan
overeenstemming te verhelpen;b) de handelaar heeft het gebrek aan overeenstemming niet binnen een redelijke
termijn verholpen;c) de handelaar heeft geprobeerd het gebrek aan overeenstemming te verhelpen,
maar heeft daarbij de consument aanzienlijke overlast bezorgd;d) hetzelfde gebrek heeft zich binnen een korte periode meerdere malen
voorgedaan.5. Bij de beoordeling van de vragen of er sprake is van aanzienlijke overlast
voor de consument en hoeveel tijd de handelaar redelijkerwijs nodig zou hebben
om de goederen in overeenstemming te brengen, wordt rekening gehouden met
de aard van de goederen en het doel waarvoor de consument de goederen heeft
aangeschaft, zoals bepaald in artikel 24, lid 2, onder b).Artikel 27Kosten en schadevergoeding1. De consument heeft er recht op dat de goederen in overeenstemming worden
gebracht zonder dat dat voor hem kosten met zich brengt.2. Onverminderd de bepalingen van dit hoofdstuk kan de consument schadevergoeding
eisen voor verlies of schade dat of die niet overeenkomstig artikel 26 in
orde is gebracht.Artikel 28Termijnen en bewijslast1. De handelaar is aansprakelijk krachtens artikel 25 wanneer het gebrek
aan overeenstemming zich manifesteert binnen een termijn van twee jaar nadat
het risico is overgegaan op de consument.2. Wanneer de handelaar het gebrek aan overeenstemming heeft verholpen
door de goederen te vervangen, is hij krachtens artikel 25 aansprakelijk wanneer
het gebrek aan overeenstemming zich manifesteert binnen een termijn van twee
jaar nadat de consument of een door de consument aangewezen derde partij de
vervangende goederen daadwerkelijk in bezit heeft gekregen.3. Bij tweedehands goederen kunnen de handelaar en de consument een kortere
aansprakelijkheidstermijn overeenkomen, die echter niet korter dan één
jaar mag zijn.4. Om zijn rechten uit hoofde van artikel 25 gebruik te kunnen maken,
dient de consument de handelaar op de hoogte te stellen van het gebrek aan
overeenstemming binnen twee maanden na de datum waarop hij dat gebrek aan
overeenstemming heeft geconstateerd.5. Manifesteert zich een gebrek aan overeenstemming binnen een termijn
van zes maanden vanaf het tijdstip dat het risico is overgegaan op de consument,
dan geldt tot bewijs van het tegendeel het vermoeden dat dit gebrek op dat
tijdstip al bestond, tenzij dit vermoeden onverenigbaar is met de aard van
de goederen of met de aard van het gebrek aan overeenstemming.Artikel 29Handelsgaranties1. Een handelsgarantie is bindend voor de garant, onder de in het garantiebewijs
aangegeven voorwaarden. Als er geen garantiebewijs is verstrekt, is de handelsgarantie
bindend onder de voorwaarden als aangegeven in de reclame betreffende de handelsgarantie.2. Het garantiebewijs dient in duidelijke en begrijpelijke taal te zijn
opgesteld en goed leesbaar te zijn. Hierbij gaat het om:a) de wettelijke rechten van de consument, zoals bepaald in artikel 26,
en een duidelijke verklaring dat de handelsgarantie die rechten onverlet laat,b) de inhoud van de handelsgarantie en de voorwaarden voor het indienen
van claims, met name de duur en het geografische toepassingsgebied van de
garantie en naam en adres van de garant,c) onverminderd de artikelen 32 en 35 en bijlage III, punt 1, onder j),
een verklaring, voor zover van toepassing, dat de handelsgarantie niet kan
worden overgedragen bij doorverkoop.3. Wanneer de consument daarom verzoekt, stelt de handelaar de garantie
ter beschikking op een duurzame drager.4. Niet-naleving van lid 2 of lid 3 is niet van invloed op de geldigheid
van de garantie.Hoofdstuk VConsumentenrechten met betrekking tot bedingen in overeenkomstenArtikel 30Toepassingsgebied1. Dit hoofdstuk is van toepassing op bedingen in overeenkomsten die van
te voren door de handelaar of een derde partij zijn opgesteld en waarmee de
consument heeft ingestemd zonder invloed op de inhoud te hebben, met name
wanneer dergelijke bedingen in overeenkomsten onderdeel zijn van een vooraf
opgestelde standaardovereenkomst.2. Het feit dat de consument de mogelijkheid had om de inhoud van bepaalde
aspecten van een van de voorwaarden van de overeenkomst, of een specifieke
voorwaarde, te beïnvloeden, staat niet in de weg aan toepassing van dit
hoofdstuk op andere bedingen die deel uitmaken van diezelfde overeenkomst.3. Dit hoofdstuk is niet van toepassing op bedingen in overeenkomsten
die dwingende wettelijke of regelgevende bepalingen weerspiegelen die in overeenstemming
zijn met het Gemeenschapsrecht en met de bepalingen of beginselen van internationale
verdragen waarbij de Gemeenschap of de lidstaten partij zijn.Artikel 31Voorschriften betreffende de transparantie van bedingen
in overeenkomsten1. Bedingen in overeenkomsten dienen in duidelijke en begrijpelijke taal
opgesteld en goed leesbaar te zijn.2. Bedingen van overeenkomst worden aan de consument ter beschikking gesteld
op een zodanige wijze dat hij daadwerkelijk in staat is zich daarvan op de
hoogte te stellen voordat de overeenkomst gesloten wordt, met inachtneming
van het gebruikte communicatiemiddel.3. De handelaar vraagt de consument uitdrukkelijk of deze instemt met
eventuele aanvullende betalingen naast de overeengekomen betaling voor het
onderwerp van de eigenlijke contractuele verplichting van de handelaar. Wanneer
de handelaar niet de uitdrukkelijke toestemming van de consument heeft verkregen,
maar ervan uitgaat dat de consument die heeft gegeven omdat deze geen gebruik
heeft gemaakt van de mogelijkheid bepaalde default-opties, en daarmee de aanvullende
betalingen, af te wijzen, heeft de consument recht op vergoeding van deze
betalingen.4. De lidstaten leggen geen aanvullende eisen op met betrekking tot de
wijze waarop de bedingen in overeenkomsten gepresenteerd, geformuleerd of
ter beschikking van de consument gesteld worden.Artikel 32Algemene beginselen1. Wanneer een beding in een overeenkomst niet in bijlage II of III is
opgenomen, zorgen de lidstaten ervoor dat het als oneerlijk wordt beschouwd
indien het, in strijd met de goede trouw, het evenwicht tussen de uit de overeenkomst
voortvloeiende rechten en verplichtingen van de partijen aanzienlijk verstoort
ten nadele van de consument.2. Onverminderd de artikelen 34 en 38 worden voor de beoordeling van het
oneerlijke karakter van een beding in een overeenkomst alle omstandigheden
rond de sluiting van de overeenkomst, alsmede alle andere bedingen van de
overeenkomst of van een andere overeenkomst waarvan deze afhankelijk is, op
het moment waarop de overeenkomst is gesloten in aanmerking genomen, rekening
houdende met de aard van de producten waarop de overeenkomst betrekking heeft.
Bij de beoordeling van het (on)eerlijke karakter van een voorwaarde in een
overeenkomst houdt de bevoegde nationale autoriteit ook rekening met de wijze
waarop de handelaar de overeenkomst heeft opgesteld en aan de consument heeft
medegedeeld, in het licht van artikel 31.3. De leden 1 en 2 zijn niet van toepassing op de beoordeling van het
eigenlijke onderwerp van de overeenkomst of op de redelijkheid van de aangegeven
betaling voor de vervulling van de centrale contractuele verplichting van
de handelaar, op voorwaarde dat de handelaar volledig voldaan heeft aan artikel
31.Artikel 33BewijslastWanneer de handelaar beweert dat een beding in een overeenkomst het voorwerp
is geweest van afzonderlijke onderhandeling, is het aan hem om dit te bewijzen.Artikel 34Bedingen die onder alle omstandigheden als oneerlijk beschouwd
wordenDe lidstaten zorgen ervoor dat de in de lijst in bijlage II opgenomen
bedingen in overeenkomsten onder alle omstandigheden als oneerlijk beschouwd
worden. Deze lijst van bedingen in overeenkomsten is van toepassing in alle
lidstaten en mag alleen worden gewijzigd zoals aangegeven in artikel 39, lid
2, en artikel 40.Artikel 35Bedingen die verondersteld worden oneerlijk te zijnDe lidstaten zorgen ervoor dat de in de lijst in punt 1 van bijlage III
opgenomen bedingen in overeenkomsten als oneerlijk beschouwd worden tenzij
de handelaar aantoont dat dergelijke bedingen eerlijk zijn in de zin van artikel
32. Deze lijst van bedingen in overeenkomsten is van toepassing
in alle lidstaten en mag alleen worden gewijzigd zoals aangegeven in artikel
39, lid 2, en artikel 40.Artikel 36Interpretatie van bedingen1. In geval van twijfel over de betekenis van een beding prevaleert de
voor de consument gunstigste interpretatie.2. Dit artikel is niet van toepassing in het kader van de in artikel 38,
lid 2, bedoelde procedures.Artikel 37Effecten van oneerlijke bedingen in overeenkomstenOneerlijke bedingen in overeenkomsten zijn niet bindend voor de consument.
Een overeenkomst blijft echter bindend voor de partijen wanneer die van kracht
kan blijven zonder de oneerlijke bedingen.Artikel 38Toezicht op de naleving in verband met oneerlijke bedingen
in overeenkomsten1. De lidstaten zien erop toe dat er, in het belang van de consumenten
en van de concurrerende handelaren, doeltreffende en geschikte middelen bestaan
om een eind te maken aan het gebruik van oneerlijke bedingen in overeenkomsten
tussen consumenten en handelaren.2. Met name moet het mogelijk zijn dat personen of organisaties die volgens
de nationale wetgeving een legitiem belang hebben bij het beschermen van consumenten,
een beroep kunnen doen op rechtbanken of administratieve instanties om te
oordelen of bepaalde contractuele bedingen die zijn opgesteld voor algemeen
gebruik oneerlijk zijn.3. De lidstaten zorgen ervoor dat de rechtbanken of bevoegde administratieve
instanties beschikken over passende en doeltreffende middelen om te verhinderen
dat handelaren verder gebruik te maken van bedingen die als oneerlijk zijn
beoordeeld.4. De lidstaten zorgen ervoor dat de in de leden 2 en 3 bedoelde gerechtelijke
stappen afzonderlijk of gezamenlijk kunnen worden ondernomen, afhankelijk
van de nationale procedures, tegen verschillende handelaren in dezelfde economische
sector of hun verenigingen die gebruik maken dan wel het gebruik aanbevelen
van dezelfde of gelijksoortige algemene bedingen.Artikel 39Herziening van de bedingen in de bijlagen II en III1. De lidstaten stellen de Commissie op de hoogte van de bedingen die
als oneerlijk zijn beoordeeld door de bevoegde nationale instanties en die
zij relevant achten met het oog op aanpassing van deze richtlijn, zoals voorzien
in lid 2.2. In het licht van de uit hoofde van lid 1 ontvangen kennisgevingen past
de Commissie de bijlagen II en III aan. Maatregelen met betrekking tot aanpassing
van niet-essentiële elementen van deze richtlijn worden aangenomen volgens
de regelgevende procedure met toetsing zoals bedoeld in artikel 40, lid 2.Hoofdstuk VIAlgemene bepalingenArtikel 40Het comité1. De Commissie wordt bijgestaan door het Comité voor oneerlijke
bedingen in consumentenovereenkomsten (hierna «het comité»
genoemd).2. Wanneer naar dit lid wordt verwezen, zijn artikel 5 bis, lid 1 tot
en met 4, en artikel 7 van Besluit 1999/468/EG1
van toepassing, met inachtneming van artikel 8 van dat besluit.Artikel 41Handhaving1. De lidstaten zorgen ervoor dat passende en doeltreffende middelen beschikbaar
zijn om de bepalingen van deze richtlijn te doen naleven.2. De in lid 1 bedoelde middelen omvatten bepalingen volgens welke een
of meer van onderstaande, naar nationaal recht bepaalde instanties, zich overeenkomstig
het nationale recht tot de bevoegde rechterlijke of administratieve instanties
kunnen wenden om de nationale bepalingen ter uitvoering van deze richtlijn
te doen toepassen:a) overheidsinstanties of de vertegenwoordigers ervan;b) consumentenorganisaties die een rechtmatig belang hebben bij de bescherming
van de consument;c) beroepsorganisaties die een rechtmatig belang hebben bij een optreden
in rechte.Artikel 42Sancties1. De lidstaten stellen de regels vast inzake de sancties die van toepassing
zijn op inbreuken op de krachtens deze richtlijn vastgestelde nationale bepalingen
en treffen alle nodige maatregelen om ervoor te zorgen dat zij worden toegepast.
De sancties moeten doeltreffend, evenredig en afschrikkend zijn.2. De lidstaten stellen de Commissie uiterlijk op de in artikel 46 genoemde
datum van deze bepalingen in kennis en delen haar onmiddellijk alle latere
wijzigingen van die bepalingen mee.Artikel 43Dwingend karakter van de richtlijnWanneer het recht dat op de overeenkomst van toepassing is het recht van een lidstaat is, kunnen consumenten geen afstand doen van de rechten
die zij uit hoofde van deze richtlijn genieten.Artikel 44InformatieverstrekkingDe lidstaten nemen passende maatregelen om de consumenten op de hoogte
te brengen van de nationale bepalingen die met het oog op de omzetting van
deze richtlijn zijn vastgesteld en moedigen, waar passend, handelaren en houders
van een gedragscode aan om de consumenten over hun rechten in te lichten.Artikel 45Niet-gevraagde leveringenConsumenten zijn niet verplicht enige vergoeding te betalen in gevallen
van ongevraagde levering van een product zoals verboden door artikel 5, lid
5, en punt 29 van bijlage I van Richtlijn 2005/29/EC. Het feit dat een consument
niet reageert op een dergelijke ongevraagde levering betekent niet dat hij
met de levering instemt.Artikel 46Omzetting1. De lidstaten stellen uiterlijk op [achttien maanden na de inwerkingtreding
ervan] de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen vast om
aan deze richtlijn te voldoen en maken deze bekend. Zij delen de Commissie
de tekst van die bepalingen onverwijld mede, alsmede een tabel ter weergave
van het verband tussen die bepalingen en deze richtlijn.  Zij passen deze bepalingen toe met ingang van [twee jaar na
de inwerkingtreding van de richtlijn].  Wanneer de lidstaten die bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen
zelf of bij de officiële bekendmaking daarvan naar deze richtlijn verwezen.
De regels voor de verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten.2. De lidstaten delen de Commissie de tekst van de belangrijkste bepalingen
van intern recht mee die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen.Hoofdstuk VIISlotbepalingenArtikel 47IntrekkingsbepalingenDe Richtlijnen 85/577/EEG 93/13/EEG en 97/7/EG, en Richtlijn 1999/44/EG
zoals gewijzigd bij de in bijlage IV genoemde richtlijnen, worden ingetrokken.Verwijzingen naar de ingetrokken richtlijnen worden beschouwd als verwijzingen
naar deze richtlijn, volgens de transponeringstabel in bijlage V.Artikel 48HerzieningDe Commissie evalueert deze richtlijn en brengt uiterlijk op [vijf
jaar na de in artikel 46, lid 1, genoemde datum] verslag uit aan het
Europees Parlement en de Raad.Zo nodig doet zij voorstellen om de richtlijn aan de ontwikkelingen op
dit terrein aan te passen. De Commissie kan inlichtingen bij de lidstaten
vragen.Artikel 49InwerkingtredingDeze richtlijn treedt in werking op de twintigste dag volgende op die
van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese Unie.Artikel 50AdressatenDeze richtlijn is gericht tot de lidstaten.Gedaan te Brussel,Voor het Europees Parlement Voor de RaadDe voorzitter De voorzitterBIJLAGE IINFORMATIE BETREFFENDE DE UITOEFENING VAN HET RECHT VAN
HERROEPINGA. Informatie die bij het herroepingsformulier gevoegd
moet worden1. Naam, geografisch adres en e-mailadres van de handelaar aan wie het
herroepingsformulier gezonden moet worden.2. Een verklaring dat de consument het recht heeft de overeenkomst te
herroepen, en dat hij van dit recht gebruik kan maken door onderstaand herroepingsformulier
in te vullen en op een duurzame drager aan de in lid 1 bedoelde handelaar
te zenden:a) voor buiten verkoopruimten gesloten overeenkomsten: binnen een periode
van veertien dagen nadat hij het bestelformulier heeft ondertekend;b) voor verkoopovereenkomsten op afstand: binnen een periode van veertien
dagen nadat de consument of een door de consument aangewezen derde partij,
die niet de vervoerder is, de goederen daadwerkelijk in ontvangst heeft genomen;c) voor op afstand gesloten dienstenovereenkomsten:– binnen een periode van veertien dagen na de sluiting van de overeenkomst,
wanneer de consument er van te voren niet uitdrukkelijk mee heeft ingestemd
dat de uitvoering van de overeenkomst kan beginnen vóór het
einde van deze periode van veertien dagen;– binnen een periode die eindigt zodra de uitvoering van de overeenkomst
begint, wanneer de consument er van te voren uitdrukkelijk mee heeft ingestemd
dat de uitvoering van de overeenkomst kan beginnen vóór het
einde van deze periode van veertien dagen.3. Voor alle verkoopovereenkomsten: een verklaring waarin de consument
geïnformeerd wordt over de termijnen en modaliteiten voor het retourneren
van de goederen aan de handelaar en over de voorwaarden voor vergoeding overeenkomstig
artikel 16 en artikel 17, lid 2.4. Voor op overeenkomsten op afstand die op internet zijn gesloten: een
verklaring dat de consument het standaardherroepingsformulier elektronisch
kan invullen en inzenden op de website van de handelaar, en dat hij zo snel
mogelijk van de handelaar per e-mail een bevestiging van de ontvangst van
de herroeping zal ontvangen.5. Een verklaring dat de consument het in deel B aangegeven herroepingsformulier
kan gebruiken.B. Model van een herroepingsformulier(dit formulier alleen invullen en inzenden als u de overeenkomst wilt
herroepen)– Aan:– Ik/Wij* deel/delen* u hierbij mede dat ik/wij* onze overeenkomst
betreffende de verkoop van de volgende goederen/levering van de volgende dienst*
herroep/herroepen*– Besteld op*/Ontvangen op*– Naam/Namen consument(en)– Adres consument(en)– Handtekening van consument(en) (alleen wanneer dit formulier op
papier wordt ingediend)– Datum* Doorhalen wat niet van toepassing is.BIJLAGE IIBEDINGEN IN OVEREENKOMSTEN DIE ONDER ALLE OMSTANDIGHEDEN
ALS ONEERLIJK WORDEN BESCHOUWDBedingen in overeenkomsten die een of meer van de volgende bedoelingen
of feitelijke gevolgen hebben, worden onder alle omstandigheden als oneerlijk
beschouwd:a) het uitsluiten of beperken van de wettelijke aansprakelijkheid van
de handelaar bij overlijden of lichamelijk letsel van de consument door het
toedoen of nalaten van die handelaar;b) het beperken van de verplichting van de handelaar om de verbintenissen
na te komen die door zijn gevolmachtigden zijn aangegaan, of het laten afhangen
van diens verbintenissen van het voldoen aan een bijzondere voorwaarde waarvan
de verwezenlijking uitsluitend van de wil van de handelaar afhangt;c) het uitsluiten of beperken van het recht van de consument om juridische
stappen te nemen of van enig ander rechtsmiddel gebruik te maken, met name
door de consument te verplichten om eventuele geschillen uitsluitend voor
te leggen aan een niet onder een wettelijke regeling vallend scheidsgerecht;d) het beperken van de bewijsmiddelen waarover de consument kan beschikken,
of het opleggen aan de consument van een bewijslast die volgens het geldende
recht op de handelaar zou moeten rusten;e) het toekennen aan de handelaar van het recht te bepalen of de geleverde
goederen of de dienst in overeenstemming zijn met de overeenkomst, of van
het exclusieve recht om de bedingen van de overeenkomst te interpreteren.BIJLAGE IIIBEDINGEN IN OVEREENKOMSTEN DIE VERONDERSTELD WORDEN ONEERLIJK
TE ZIJN1. Bedingen in overeenkomsten die een of meer van de volgende bedoelingen
of feitelijke gevolgen hebben, worden verondersteld oneerlijk te zijn:a) uitsluiting of beperking van de wettelijke rechten van de consument
ten aanzien van de handelaar of een andere partij in geval van volledige of
gedeeltelijke wanprestatie of gebrekkige uitvoering door de handelaar van
een van diens contractuele verplichtingen, met inbegrip van de mogelijkheid
voor de consument om een schuld jegens de handelaar te compenseren met een
schuldvordering jegens deze;b) de mogelijkheid voor de handelaar om door de consument betaalde bedragen
te behouden wanneer deze afziet van het sluiten of uitvoeren van de overeenkomst,
zonder dat erin is voorzien dat de consument een gelijkwaardig bedrag aan
schadevergoeding mag verlangen van de handelaar wanneer die zich terugtrekt;c) het opleggen van schadevergoedingen aan een consumenten die zijn verbintenissen
niet nakomt die buiten verhouding staan tot de door de handelaar geleden schade;d) de mogelijkheid voor de handelaar om de overeenkomst naar believen
op te zeggen, terwijl de consument niet dat recht heeft;e) de mogelijkheid voor de handelaar om een overeenkomst van onbepaalde
duur zonder redelijke opzeggingstermijn eenzijdig op te zeggen, zonder dat
de consument ernstig in gebreke is gebleven;f) automatische verlenging van een overeenkomst van bepaalde duur bij
ontbreken van tegengestelde kennisgeving van de consument, waarbij de consument
verplicht wordt om lang voor het einde van de overeenkomst te kennen te geven
dat hij geen verlenging wenst;g) de mogelijkheid voor de handelaar om de met de consument bij de sluiting
van de overeenkomst overeengekomen prijs te verhogen, zonder dat de consument
het recht heeft de overeenkomst op te zeggen;h) de verplichting voor de consument om al zijn verbintenissen na te komen,
ook wanneer de handelaar dat niet heeft gedaan;i) de mogelijkheid voor de handelaar om zijn verplichtingen uit hoofde
van de overeenkomst aan derden over te dragen zonder instemming van de consument;j) beperking van het recht van de consument om de goederen door te verkopen,
door de overdraagbaarheid van door de handelaar verstrekte handelsgaranties
te beperken;k) de mogelijkheid voor de handelaar om eenzijdig de bedingen van de overeenkomst
te wijzigen, met inbegrip van de kenmerken van het product of de dienst;l) de mogelijkheid van eenzijdige wijziging van de bedingen van de overeenkomst
die op een duurzame drager aan de consument zijn medegedeeld, door middel
van online-bedingen waarmee de consument niet heeft ingestemd.2. Punt 1, onder e), is niet van toepassing op bedingen waarbij de leverancier
van financiële diensten zich het recht voorbehoudt om eenzijdig en zonder
opzegtermijn een eind te maken aan een overeenkomst van onbepaalde duur, mits
de leverancier verplicht is de andere contracterende partij(en) hiervan onmiddellijk
op de hoogte te stellen.3. Punt 1, onder g), is niet van toepassing op:a) transacties met betrekking tot effecten, financiële instrumenten
en andere producten of diensten waarvan de prijs verband houdt met de
fluctuaties van een beurskoers of een beursindex dan wel financiële marktkoersen
waar de handelaar geen invloed op heeft;b) overeenkomsten voor de aankoop of verkoop van vreemde valuta, reischeques
of internationale in deviezen opgestelde postmandaten;c) bedingen van prijsindexering, voor zover deze wettig zijn en de wijze
waarop de prijs wordt aangepast hierin expliciet beschreven is.4. Punt 1, onder k), is niet van toepassing op:a) bedingen waarbij de leverancier van financiële diensten zich het
recht voorbehoudt de door of aan de consument te betalen rentevoet of het
bedrag van alle andere op de financiële diensten betrekking hebbende
lasten bij geldige reden zonder opzegtermijn te wijzigen, mits de leverancier
verplicht is dit zo spoedig mogelijk ter kennis te brengen van de andere contracterende
partij(en) en deze vrij is (zijn) onmiddellijk de overeenkomst op te zeggen;b) transacties met betrekking tot effecten, financiële instrumenten
en andere producten of diensten waarvan de prijs verband houdt met de fluctuaties
van een beurskoers of een beursindex dan wel financiële marktkoersen
waar de handelaar geen invloed op heeft;c) overeenkomsten voor de aankoop of verkoop van vreemde valuta, reischeques
of internationale in deviezen opgestelde postmandaten;d) bedingen waarbij de handelaar zich het recht voorbehoudt om eenzijdig
de voorwaarden van een overeenkomst van onbepaalde duur te wijzigen, mits
hij verplicht is dit zo spoedig mogelijk ter kennis te brengen van de consument
en deze vrij is de overeenkomst op te zeggen.BIJLAGE IVINGETROKKEN RICHTLIJNEN MET OVERZICHT VAN DE ACHTEREENVOLGENDE
WIJZIGINGEN ERVAN (ALS BEDOELD IN ARTIKEL 47)Richtlijn 85/577/EEG van de Raad van 20 december
1985 betreffende de bescherming van de consument bij buiten verkoopruimten
gesloten overeenkomstenPB L 372 van 31.12.1985,
blz. 31. Richtlijn 93/13/EEG van de Raad van 5 april
1993 betreffende oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomstenPB L 95 van 21.4.1993, blz. 29. Richtlijn 97/7/EG van het Europees Parlement en de
RaadPB L 144 van 4.6.1997, blz. 19. Richtlijn 2002/65/EG van het Europees Parlement en
de RaadPB L 271 van 9.10.2002, blz. 16. Richtlijn 2005/29/EG van het Europees Parlement en
de RaadPB L 149 van 11.6.2005, blz. 29. Richtlijn 2007/64/EG van het Europees Parlement en
de Raad van 13 november 2007PB L 319 van
5.12.2007, blz. 1. Richtlijn 1999/44/EG van het Europees Parlement en
de RaadPB L 171 van 7.7.1999, blz. 12.BIJLAGE VTRANSPONERINGSTABELOude nummering van Richtlijn 85/577/EEG
van de Raad van 20 december 1985 betreffende de bescherming van de consument
bij buiten verkoopruimten gesloten overeenkomsten.Oude nummering van Richtlijn 1993/13/EG betreffende
oneerlijke bedingen in consumen- tenovereenkomstenOude nummering van Richtlijn 1997/7/EG van het Europees Parlement
en de Raad van 20 mei 1997 betreffende de bescherming van de consument
bij op afstand gesloten overeenkomstenOude nummering van Richtlijn 1999/44/EG betreffende bepaalde aspecten van
de verkoop van en de garanties voor consumptiegoederenNieuwe nummering in deze richtlijn Artikel 11     Artikel 1, lid 12    Artikel 1, lid 2 (vervangen)  Artikel 30, lid 3  Artikel 12     Artikel 1, lid 12    Artikel 1, lid 2, onder a) (vervangen)Artikel 2, punt 1   Artikel 1, lid 2, punt b)3Artikel 2, punt 4    Artikel
21, lid 3   Artikel 1, lid 2, onder c) Artikel 2, punt 2   Artikel 1, lid 2, onder d) Artikel 2, punt 18   Artikel 1, lid 2, onder e) (vervangen)Artikel 2, punt 19   Artikel 1, lid 2, onder f) Geschrapt   Artikel 1, lid 3 (vervangen) Artikel 21, lid 4   Artikel 1, lid 4 Artikel 21, lid 2Artikel 2 (vervangen)   Artikel 2, punt 1    Artikel
2, punt 2 Artikel 2, punt a)   Geschrapt Artikel 2, punt b) (vervangen)   Artikel 2, punt 1 Artikel 2, punt c) (vervangen)   Artikel 2, punt 2  Artikel 2, lid 1 (vervangen)  Artikel 2, punt 6  Artikel 2, lid 2 (vervangen)  Artikel 2, punt 1  Artikel 2, lid 3 (vervangen) Artikel 2, punt 2  Artikel 2, lid 4, eerste zin (vervangen)  Artikel 2, punt 7  Artikel 2, lid 4, tweede zin  Geschrapt  Artikel 2, lid 5  Geschrapt   Artikel 2, lid 1 Artikel 24, lid 1    Artikel
22   Artikel 2, lid 2 Artikel 24, lid 2   Artikel 2, lid 3Artikel 24, lid 3   Artikel 2, lid 4Artikel 24, lid 4   Artikel 2, lid 5Artikel 24, lid 5Artikel 3, lid 1   Geschrapt     Artikel 3, lid 2, onder a) (vervangen)    Artikel 20, lid 1, onder a)Artikel 3, lid 2, onder b) (vervangen)   Artikel 20, lid 1, onder d)Artikel 3, lid 2, onder c) (vervangen)    Artikel 12, lid 2Artikel 3, lid 2, onder d)    Artikel 20, lid 2, onder a)Artikel 3, lid 2, onder e)   Artikel 20, lid 2, onder b)Artikel 3, lid 34     Artikel 3, lid 1  Artikel 32, lid 15 Artikel 3, lid 2, eerste
alinea (vervangen)   Artikel 30, lid 1 Artikel 3, lid 2, tweede
alinea  Artikel 30, lid 2 Artikel 3, lid 2, derde
alinea   Artikel 33 Artikel 3, lid 3 (vervangen)   Artikel 34    Artikel
35  Artikel 3, lid 1, eerste streepje (vervangen)  Artikel 3, lid 2  Artikel 3, lid 1, tweede streepje  Artikel 20, lid 1, onder b)  Artikel 3, lid 1, derde streepje (vervangen)  Artikel 20, lid 1, onder c)  Artikel 3, lid 1, vierde streepje (vervangen) Artikel 20, lid 1, onder a)  Artikel 36, lid 1, vijfde streepje (vervangen)    Artikel 3, lid 2, eerste streepje (vervangen) Artikel 20, lid 1, onder d)  Artikel 3, lid 2, tweede streepje (vervangen)  Artikel 20, lid 3   Artikel 3, lid 1 (vervangen) Artikel 25    Artikel
23   Artikel 3, lid 2 (vervangen) Artikel 26, lid 1Artikel 4, eerste zin (vervangen)    Artikel 9Artikel 4, tweede zin (vervangen)    Artikel 10 Artikel 4, lid 1 (vervangen)   Artikel 32, lid 2 Artikel 4, lid 2 (vervangen)   Artikel 32, lid 3  Artikel 4, lid 1, onder a) (vervangen) Artikel 5, lid 1, onder b)  Artikel 4, lid 1, onder b) (vervangen)  Artikel 5, lid 1, onder a)  Artikel 4, lid 1, onder c) (vervangen) Artikel 5, lid 1, onder c)  Artikel 4, lid 1, onder d) (vervangen)  Artikel 5, lid 1, onder c)  Artikel 4, lid 1, onder e) (vervangen) Artikel 9, lid 1, onder a)Artikel 5, lid 1 (vervangen)    Artikel 12    Artikel
14Artikel 5, lid 2 (vervangen)    Artikel 15    Artikel
16    Artikel 17 Artikel 5, eerste zin
(vervangen)  Artikel 31 Artikel 5, tweede en
derde zin   Artikel 36Artikel 6 (vervangen)   Artikel 43 Artikel 6, lid 1  Artikel 37 Artikel 6, lid 2  GeschraptArtikel 77     Artikel 7, lid 1  Artikel 38, lid 1 Artikel 7, lid 2 (vervangen)   Artikel 38, lid 2Oude
nummering van Verordening (EG) nr. 2006/2004 betreffende samenwerking tussen
de nationale instanties die verantwoordelijk zijn voor handhaving van de wetgeving
inzake consumentenbeschermingOp te vatten als een verwijzing naar Tekstparagrafen 2, 6, 8
en 11; deze richtlijn 1 In hoofdzaak vervangen door de artikelen 3 en 8, te
lezen in samenhang met artikel 2, punt 8.2 In hoofdzaak vervangen door artikel 1.3 In hoofdzaak gewijzigd door artikel 21, lid 4.4 In hoofdzaak vervangen door de artikelen 3 en 8, te
lezen in samenhang met artikel 2, punt 8.5 Te lezen in samenhang met artikel 30, lid 1.6 Gedeeltelijk vervangen door artikel 19, lid 1, onder
h.7 In hoofdzaak vervangen door de artikelen 16 en 17.FINANCIEEL MEMORANDUM1. TITEL VAN HET VOORSTEL:Voorstel voor een richtlijn van het Europees Parlement en de Raad betreffende
cosumentenrechten2. ABM/ABB-KADERConsumentenbeleid3. BEGROTINGSONDERDELEN3.1. Begrotingsonderdelen (beleidsuitgaven en bijbehorende
uitgaven voor technische en administratieve bijstand (vroegere B.A-onderdelen))
inclusief omschrijving:XX0101: voor de betaling van de ambtenarenXX010211: voor de betaling van de comitékosten3.2. Duur van de actie en van de financiële
gevolgen:Vanaf 2011 (d.w.z. jaar n = 2011), duur niet bepaaldDeze begroting is bedoeld om de kosten te dekken van het toekomstige Comité
voor oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten, dat volgens de richtlijn
zal worden opgericht na de goedkeuring van de richtlijn door het Europees
Parlement en de Raad:1 VTE administrateur om het comitéproces te ondersteunen, à
117 000 euro per administrateur (volgens de specifieke richtsnoeren).Kosten van de plenaire vergaderingen met één deelnemer voor
elk van de 27 lidstaten. Drie geplande vergaderingen per jaar, à 20 000
euro per vergadering. De feitelijke kosten en de frequentie van deze vergaderingen
kunnen, afhankelijk van de uiteindelijke vorm van de richtlijn na goedkeuring
door de Raad en het Parlement en de vereiste comitéstructuren, bijgesteld
worden.3.3. Begrotingskenmerken:BegrotingsonderdeelSoort uitgave Nieuw Bijdrage EVABijdragen kandidaat-lidstaten Rubriek financiële vooruitzichten XX 0101 Verplicht Niet-gesplitste kredieten1NEE NEE NEE 5XX 010211 Niet-verplicht Niet-gesplitste kredieten1NEE NEE NEE 51 Niet-gesplitste kredieten.4. OVERZICHT VAN DE MIDDELEN4.1. Financiële middelen4.1.1. Overzicht van de vastleggingskredieten (VK)
en betalingskredieten (BK)in miljoen euro (tot op 3 decimalen)Soort uitgave Punt nr. Jaar n (2011) n + 1(2012) n + 2(2013) n + 3(2014) n + 4(2015) n + 5 e.v.(2016 e.v.)Totaal Beleidsuitgaven1         Vastleggingskredieten (VK) 8.1. a       Betalingskredieten (BK)  b                 Administratieve uitgaven binnen
het referentiebedrag2                   Technische & administratieve bijstand (NGK)8.2.4. c                  TOTAAL REFERENTIEBEDRAG         Vastleggingskredieten a+c       Betalingskredieten b+c                  Administratieve uitgaven dienietin het referentiebedrag zijn begrepen3                   Personeelsuitgaven en aanverwante uitgaven (NGK) 8.2.5. d 0,117 0,117 0,117 0,1170,117 0,117 0,702           Andere niet in het referentiebedrag begrepen administratieve
uitgaven (NGK) 8.2.6.e 0,060 0,060 0,060 0,060 0,060 0,0600,360           Totale indicatieve kosten van
de maatregel                   TOTAAL VK inclusief personeelsuitgaven a+c+d+e 0,177 0,177 0,177 0,177 0,1770,177 1,062           TOTAAL BK inclusief personeelsuitgaven b+c+d+e 0,177 0,177 0,1770,177 0,177 0,177 1,0621 Uitgaven die niet onder hoofdstuk xx 01 van de betrokken
titel xx vallen.2 Uitgaven in het kader van artikel xx 01 04 van titel
xx.3 Uitgaven in het kader van hoofdstuk xx 01, met uitzondering
van de artikelen xx 01 04 of xx 01 05.Medefinanciering: Niet van toepassing.Indien het voorstel door lidstaten of uit andere bronnen (geef aan welke)
wordt medegefinancierd, geef dan een raming daarvan in de onderstaande tabel
(voeg extra rijen toe indien de medefinanciering uit meer dan een bron afkomstig
is):in miljoen euro (tot op 3 decimalen)Medefinancieringsbron  Jaar n n + 1 n + 2n + 3 n + 4 n + 5 e.v. Totaal ....... f       TOTAAL VK inclusief medefinancieringa+c+d+e+f        4.1.2. Compatibiliteit met de financiële programmeringx Het voorstel is verenigbaar met de bestaande financiële programmering.▪ Het voorstel vergt herprogrammering van de betrokken rubriek van
de financiële vooruitzichten.▪ Het voorstel vergt wellicht toepassing van de bepalingen van het
Interinstitutioneel Akkoord1 (flexibiliteitsinstrument
of herziening van de financiële vooruitzichten).4.1.3. Financiële gevolgen voor de ontvangstenx Het voorstel heeft geen financiële gevolgen voor de ontvangsten▪ Het voorstel heeft de volgende financiële gevolgen voor de
ontvangsten:in miljoen euro (tot op een decimaal)  Vóór de actie [Jaar n-1] Situatie na de actie  Begrotings- onderdeelOntvangsten  [Jaar n] [n+1] [n+2] [n+3][n+4] [n+5]1 a) Ontvangsten in absolute bedragen        b) Wijzigingen van de ontvangsten▵      1 Voeg zo nodig extra kolommen toe (wanneer de duur van
de actie langer is dan 6 jaar).4.2. Personele middelen in voltijdequivalenten (VTE;
ambtenaren, tijdelijk en extern personeel) – zie punt 8.2.1.Jaarlijkse behoeftenJaar n (2011) n + 1 (2012) n + 2 (2013) n + 3 (2014)n + 4 (2015) n + 5 e.v. (2016 e.v.) Totale personele middelen in VTE 1 1 1 1 1 15. KENMERKEN EN DOELSTELLINGEN5.1. Behoefte waarin op korte of lange termijn moet worden
voorzienNiet van toepassing.5.2. Meerwaarde van het communautaire optreden, samenhang
van het voorstel met andere financiële instrumenten en mogelijke synergieNiet van toepassing.5.3. Doelstellingen, verwachte resultaten en bijbehorende
indicatoren van het voorstel in de context van het ABMNiet van toepassing.5.4. Wijze van uitvoering (indicatief)▪ Gecentraliseerd beheerx rechtstreeks door de Commissie▪ gedelegeerd aan:▪ uitvoerende agentschappen▪ door de Gemeenschappen opgerichte organen als bedoeld in artikel
185 van het Financieel Reglement▪ nationale publiekrechtelijke organen of organen met een openbaredienstverleningstaak▪ Gedeeld of gedecentraliseerd beheer▪ met lidstaten▪ met derde landen▪ Gezamenlijk beheer met internationale organisaties (geef aan welke)Opmerkingen:6. TOEZICHT EN EVALUATIE6.1. ToezichtsysteemDe notulen van de vergaderingen van de comités worden regelmatig
verspreid onder de lidstaten en de diensten van de Commissie.6.2. Evaluatie6.2.1. Evaluatie voorafNiet van toepassing.6.2.2. Naar aanleiding van een tussentijdse evaluatie
of evaluatie achteraf genomen maatregelen (ervaring die bij soortgelijke activiteiten
in het verleden is opgedaan)Niet van toepassing.6.2.3. Voorwaarden en frequentie van toekomstige
evaluatiesNa vijf jaar wordt het functioneren van het comité geëvalueerd.7. FRAUDEBESTRIJDINGSMAATREGELENNiet van toepassing.8. MIDDELEN8.1. Financiële kosten van de doelstellingen van
het voorstelVastleggingskredieten, in miljoen euro (tot op 3 decimalen)(Vermeld de doelstellingen, acties en
outputs) Soort output Gem. kostenJaar n (2011) Jaar n+1 (2012) Jaar n+2 (2013) Jaar n+3 (2014) Jaar n+4
(2015) Jaar n+5 e.v. (2016 e.v.) TOTAALAantal Totale kostenAantal Totale kosten Aantal Totale kosten AantalTotale kosten Aantal Totale kosten Aantal Totale kosten Aantal Totale kosten OPERATIONELE DOELSTELLING NR. 11 ...                                  Actie 1: Comité voor oneerlijke
bedingen in consumenten-overeenkomsten                Output N° meetings  3 0,060 3 0,060 3 0,060 30,060 3 0,060 3 0,060 18 0,360 Output 2                Actie 2...                – Output 1                Subtotaal doelstelling 1                OPERATIONELE DOELSTELLING NR. 2...                Actie 1...                – Output 1                Subtotaal doelstelling 2                OPERATIONELE DOELSTELLING NR. n 1                Subtotaal doelstelling n                TOTALE KOSTEN                1 Zoals beschreven in punt 5.3.8.2. Administratieve uitgaven8.2.1. Aantal en type menselijke hulpbronnenSoort post  Huidig of extra personeel
dat zal worden ingezet voor het beheer van de actie (aantal
posten/VTE)   Jaar n (2011) Jaar n+1
(2012) Jaar n+2 (2013) Jaar n+3 (2014) Jaar n+4 (2015)Jaar n+5 (2016) Ambtenaren of tijdelijk personeel1 (XX
01 01) A*/AD 1 1 1 11 1 B*, C*/AST       Uit art. XX 01 02 gefinancierd personeel1      Uit art. XX 01 04/05 gefinancierd ander
personeel2      TOTAAL       1 Waarvan de kosten NIET door het referentiebedrag worden
gedekt.2 Waarvan de kosten door het referentiebedrag worden gedekt.8.2.2. Beschrijving van uit de actie voortvloeiende
takenBeheer van het nieuwe comitologiecomité («Comité voor
oneerlijke bedingen in consumentenovereenkomsten») dat overeenkomstig
artikel 39 van deze richtlijn wordt opgericht en dat zich met de uitvoering
van de richtlijn bezighoudt.Kosten van de plenaire vergaderingen met één deelnemer voor
elk van de 27 lidstaten. Drie geplande vergaderingen per jaar, à 20 000
euro per vergadering. De feitelijke kosten en de frequentie van deze vergaderingen
kunnen, afhankelijk van de uiteindelijke vorm van de richtlijn na goedkeuring
door de Raad en het Parlement, bijgesteld worden.De behoeften op het administratieve en personele vlak worden gefinancierd
uit de toewijzing voor het beheer die het betreffende directoraat-generaal
in het kader van de jaarlijkse toewijzingsprocedure ontvangt.8.2.3. Bronnen van (statutair) personeelx Posten die momenteel zijn toegewezen aan het beheer van het te vervangen
of te verlengen programma▪ Posten die al zijn toegewezen in het kader van de JBS/VOB-procedure
voor jaar n▪ Posten waarom in het kader van de volgende JBS/VOB-procedure zal
worden gevraagd▪ Bestaande posten binnen de beherende dienst die worden heringedeeld
(interne herindeling)▪ Posten die voor jaar n nodig zijn maar die in het kader van de
JBS/VOB-procedure voor dat jaar nog niet zijn toegewezen8.2.4. Andere administratieve uitgaven binnen het
referentiebedrag (XX 01 04/05 – Uitgaven voor administratief beheer)in miljoen euro (tot op 3 decimalen)Begrotingsonderdeel (nummer en omschrijving) Jaar n Jaar n+1 Jaar n+2 Jaar n+3Jaar n+4 Jaar n+5 e.v. TOTAAL 1 Technische en administratieve bijstand (inclusief
bijbehorende personeelsuitgaven)       Uitvoerende agentschappen1       Andere technische en administratieve bijstand        – intra muros       – extra muros       Totaal technische en administratieve bijstand       1 Verwijs naar het specifieke financieel memorandum voor
de betrokken uitvoerende agentschappen.8.2.5. Personeelsuitgaven en aanverwante uitgaven
die niet in het referentiebedrag zijn begrepenin miljoen euro (tot op 3 decimalen)Soort personeelJaar n (2011) Jaar n+1 (2012) Jaar n+2 (2013) Jaar
n+3 (2014) Jaar n+4 (2015) Jaar n+5 e.v. (2016 e.v.) Ambtenaren en tijdelijk personeel (XX 01 01) 0,1170,117 0,117 0,117 0,117 0,117 Uit art. XX 01 02 gefinancierd personeel (hulpfunctionarissen,
gedetacheerde nationale deskundigen, personeel op contractbasis, enz.) (vermeld
begrotingsonderdeel)       Totaal personeelsuitgaven en aanverwante uitgaven
die NIET in het referentie-bedrag zijn begrepen      Berekening – Ambtenaren en tijdelijke functionarissenOvereenkomstig de BUDG-richtsnoeren is bij de berekening van de kosten
uitgegaan van 117 000 euro per personeelslid.Berekening – Uit artikel XX 01 02 gefinancierd personeel[...]8.2.6. Andere administratieve uitgaven die niet in
het referentiebedrag zijn begrepenin miljoen euro (tot op 3 decimalen) Jaar n (2011) Jaar n+1
(2012) Jaar n+2 (2013) Jaar n+3 (2014)Jaar n+4 (2015) Jaar n+5 e.v. (2016 e.v.) TOTAAL XX 01 02 11 01 – Dienstreizen        XX 01 02 11 02 – Conferenties en vergaderingen        XX 01 02 11 03 – Comités 0,060 0,060 0,060 0,060 0,0600,060 0,360 XX 01 02 11 04 – Studies en adviezen       XX 01 02 11 05 – Informatiesystemen       2 Totaal Andere beheersuitgaven (XX 01 02 11)0,060 0,060 0,060 0,060 0,0600,060 0,360 3 Andere uitgaven van administratieve aard (vermeld welke en verwijs naar het begrotingsonderdeel)       Totale andere administratieve uitgaven die
NIET in het referentiebedrag zijn begrepen0,0600,060 0,060 0,060 0,060 0,060 0,360Berekening – Andere administratieve uitgaven die niet in het referentiebedrag
zijn begrepen[...]De behoeften op het administratieve en personele vlak worden gefinancierd
uit de toewijzing voor het beheer die het betreffende directoraat-generaal
in het kader van de jaarlijkse toewijzingsprocedure ontvangt.XNoot1PB C [...] van [...], blz. [...].XNoot2PB C [...] van [...], blz. [...].XNoot3PB C [...] van [...], blz. [...].XNoot4PB L 372 van 31.12.1985, blz. 31.XNoot5PB L 95 van 21.4.1993, blz. 29.XNoot6PB L 144 van 4.6 1997, blz. 19. Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij
Richtlijn 2007/64/EG (PB L 319 van 5.12.2007, blz. 1).XNoot7PB L 171 van 7.7.1999, blz. 12.XNoot1PB L 177 van 4.7.2008, blz. 6.XNoot1PB L 124 van 8.6.1971, blz. 1.XNoot1PB L 184 van 17.7.1999, blz. 23.XNoot1PB L 149 van 11.6.2005, blz. 22.XNoot1PB L 280 van 29.10.1994, blz. 83.XNoot2PB L 158 van 23.6.1990, blz. 59.XNoot3PB L 376 van 27.12.2006, blz. 36.XNoot4PB L 178 van 17.7.2000, blz. 1.XNoot1PB L 271 van 9.10.2002, blz. 16.XNoot1PB L 184 van 17.7.1999, blz. 23. Beschikking gewijzigd bij Beschikking
2006/512/EG (PB L 200 van 22.7.2006, blz. 11).XNoot1Zie de punten 19 en 24 van het Interinstitutioneel Akkoord. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-31733-1.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl