Subsidiariteitstoets EU-voorstel Wijziging Prospectusrichtlijn; Voorstel betreffende prospectus en transparantievoorwaarden t.a.v. effecten(uitgevende) instellingen
Staten-Generaal — Kamerstuk Voorstel van de Europese Commissie
Datum: 2014-07-03 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


Tweede Kamer der Staten-Generaal
 2
 Vergaderjaar 2009-2010
 
 
 
 KST136178
 2009-2010
 
 32 192
 Subsidiariteitstoets EU-voorstel Wijziging Prospectusrichtlijn
 
 
 
 
 Nr. 
 1
 VOORSTEL VOOR EEN RICHTLIJN VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD TOT
WIJZIGING VAN RICHTLIJN 2003/71/EG BETREFFENDE HET PROSPECTUS DAT GEPUBLICEERD
MOET WORDEN WANNEER EFFECTEN AAN HET PUBLIEK WORDEN AANGEBODEN OF TOT DE HANDEL
WORDEN TOEGELATEN EN RICHTLIJN 2004/109/EG BETREFFENDE DE TRANSPARANTIEVEREISTEN
DIE GELDEN VOOR INFORMATIE OVER UITGEVENDE INSTELLINGEN WAARVAN EFFECTEN TOT
DE HANDEL OP EEN GEREGLEMENTEERDE MARKT ZIJN TOEGELATEN (COM(2009)491DEF)
 Brussel, 23.9.2009
 TOELICHTING
 1. Achtergrond van het voorstel
 In januari 2007 heeft de Europese Commissie een aanvang gemaakt met het
actieprogramma ter vermindering van de administratieve lasten van bestaande
regelgeving in de Europese Unie, waarmee zij aangaf veel belang te hechten
aan betere regelgeving als onderdeel van de strategie voor groei en werkgelegenheid. Tijdens zijn bijeenkomst in maart 2007 heeft de Europese
Raad overeenstemming bereikt over een gezamenlijk door de EU en de lidstaten
te realiseren vermindering van de administratieve lasten met 25% tegen
2012 opdat het concurrentievermogen van ondernemingen in de Gemeenschap wordt
versterkt. Daarenboven dient de Commissie overeenkomstig artikel 31 van de
Prospectusrichtlijn vijf jaar na de datum van
inwerkingtreding ervan een evaluatie van de toepassing van genoemde richtlijn
te verrichten en, in voorkomend geval, herzieningsvoorstellen in te dienen.
Vijf jaar na de inwerkingtreding van de richtlijn is het oordeel over de algemene
gevolgen ervan globaal genomen positief.
 
 Ondanks dit globale succes is de richtlijn aangemerkt als een besluit
dat tot een aantal rechtsonzekerheden en ongerechtvaardigde belastende vereisten
aanleiding geeft die in hogere kosten en inefficiënties resulteren en
het daardoor moeilijker maken voor ondernemingen en financiële intermediairs
in de EU om middelen op de effectenmarkten aan te trekken. Voorts moet de
samenvatting van het prospectus eenvoudiger en leesbaarder worden
gemaakt teneinde beleggers een nog betere bescherming te bieden en aldus doeltreffend
op de heersende financiële crisis te reageren. Deze herziening strookt
met de benadering die moet worden gevolgd volgens de mededeling van de Commissie
over pakketproducten voor retailbeleggingen, waarin ervoor wordt gepleit om
voor een breed scala aan categorieën van retailbeleggingsproducten horizontale
vereisten voor precontractuele informatie en verkooppraktijken in te voeren. De hoofddoelstelling van het onderhavige voorstel bestaat
erin de toepassing van de richtlijn te vereenvoudigen en te verbeteren, de
efficiëntie ervan te verhogen en het internationale concurrentievermogen
van de EU te versterken, waarbij tegelijkertijd rekening wordt gehouden met
het belang van de verhoging van het niveau van beleggersbescherming dat door
de richtlijn wordt geboden, en ervoor wordt gezorgd dat de verstrekte informatie
toereikend en adequaat is om aan de behoeften van kleine beleggers te voldoen,
met name in de context van de turbulentie die in 2007 op de financiële
markten is ontstaan. Deze herziening past in het kader van het Europees economisch
herstelplan en de hervorming van de financiële diensten die in de mededeling
van 4 maart aan de Europese voorjaarsraad met als titel «Op weg
naar Europees herstel» zijn aangekondigd.
 2. Raadpleging van belanghebbende partijen
 Het voorstel is het resultaat van een uitvoerige en continue dialoog met
en raadpleging van alle belangrijke belanghebbenden, zoals onder meer effectentoezichthouders
enregelgevers, marktdeelnemers en consumenten. Het berust op de opmerkingen
en analyses die zijn opgenomen in de verslagen die door het Comité
van Europese effectenregelgevers (CEER) en de
Europese deskundigengroep voor effectenmarkten (European Securities Markets
Expert Group – ESME) zijn gepubliceerd.
In het voorstel is ook gebruikgemaakt van de bevindingen van een studie van
het Centre for Strategy & Evaluation Services (CSES). Van 9 januari tot en met 10 maart 2009 heeft op internet
een openbare raadpleging plaatsgevonden.
 3. Effectbeoordeling
 Overeenkomstig haar beleid voor betere regelgeving heeft de Commissie
een effectbeoordeling van de beleidsalternatieven
verricht. Voor de volgende kwesties zijn beleidsopties onderzocht:
 – uiteenlopende definities van «gekwalificeerde beleggers»
in artikel 2, lid 1, onder e), van de richtlijn en «professionele cliënten»
in bijlage II, deel II, van de MiFID;
 – beperking van de in artikel 2, lid 1, onder m), geboden keuze
van de lidstaat van herkomst voor instellingen die effecten zonder aandelenkarakter
met een nominale waarde per eenheid van minder dan 1 000 EUR uitgeven;
 – verduidelijking van de vereisten van artikel 3, lid 2, van de
richtlijn in geval van de doorplaatsing van effecten via financiële intermediairs
(«retail cascade»);
 – de in artikel 4, lid 1, onder e), van de richtlijn vervatte regeling
voor aandelenplannen voor werknemers;
 – werking van de samenvatting van het prospectus;
 – belastende informatieverplichtingen in het geval van claimemissies
van beursgenoteerde ondernemingen, aanbiedingen van door kredietinstellingen
uitgegeven effecten zonder aandelenkarakter boven het in artikel 1, lid 2,
onder j), van de richtlijn vermelde grensbedrag en aanbiedingen van effecten
door uitgevende instellingen met beperkte beurswaarde;
 – ontbreken van geharmoniseerde aansprakelijkheidsregels in artikel
6 van de richtlijn; 
 – belastende openbaarmakingsregeling voor overheidsgarantieregelingen;
 – overlappende informatieverplichtingen in artikel 10 van de richtlijn;
 – in artikel 14 van de richtlijn vastgelegde vereisten ten aanzien
van de beschikbaarstelling van het prospectus in de vorm van een drukwerk;
 – verduidelijking van de verplichting om een prospectus aan te vullen
en van de uitoefening van het in artikel 16 van de richtlijn vastgelegde recht
tot intrekking van de aanvaarding;
 – in artikel 18 van de richtlijn vastgelegde vereisten ten aanzien
van de vertaling van de samenvatting van het prospectus.
 
 Elke beleidsoptie is beoordeeld in het licht van de volgende criteria:
beleggersbescherming, consumentenvertrouwen, doeltreffendheid, duidelijkheid
en rechtszekerheid, en vermindering van onevenredige en administratieve lasten.
 4. Vereenvoudiging
 Het voorstel is opgenomen in het lopend programma van vereenvoudigingsmaatregelen
die in 2009 door de Commissie moeten worden goedgekeurd. De vereenvoudiging
levert aanzienlijke voordelen op en tegelijkertijd blijft het door de richtlijn
geboden niveau van beleggersbescherming behouden. De verlichting van de informatieverplichtingen
voor ondernemingen met beperkte beurswaarde kan naar verwachting elke twee
jaar in een totale besparing van 173 miljoen EUR resulteren. Regels die tot
dubbele transparantieverplichtingen leiden worden afgeschaft, waardoor ondernemingen
in totaal 30 miljoen EUR aan onnodige kosten uitsparen. Door aandelenplannen
voor werknemers van de prospectusplicht vrij te stellen, zal ruim 18 miljoen
EUR worden bespaard. De vermindering van de informatieverplichtingen bij het
aantrekken van kapitaal via claimemissies zal een besparing van bijna 80 miljoen
EUR opleveren. Doordat bij overheidsgarantieregelingen geen gedetailleerde
gegevens over de financiële situatie van de garant behoeven te worden
verstrekt, zal nog eens 812 000 EUR worden bespaard. De totale potentiële
kostenbesparingen van al deze maatregelen samen worden op niet minder dan
302 miljoen EUR per jaar geraamd.
 
 In een advies van 18 september 2008 heeft de Groep van onafhankelijke
belanghebbenden op hoog niveau inzake administratieve lasten onder het voorzitterschap
van de heer Stoiber de Europese Commissie aangeraden te overwegen de volgende
verplichtingen af te schaffen: i) de in artikel 14, lid 2, neergelegde verplichting
voor de aanvrager van de toelating tot de handel of voor de financiële
intermediairs die effecten plaatsen of verkopen om op verzoek van de belegger
of de aanbieder kosteloos een papieren versie van het prospectus te verstrekken,
omdat de verplichting volgens een groep belanghebbenden uit de sector geen
toegevoegde waarde heeft en de elektronische informatieverstrekking volstaat
voor een doeltreffend toezicht; en ii) de in artikel 19, lid 3, neergelegde
verplichting om in geval van grensoverschrijdende aanbiedingen een vertaling
van de samenvatting te verstrekken, omdat een groep belanghebbenden uit de
sector dit vereiste onnodig vindt en ervoor pleit de taalregeling voor de
gehele interne markt te harmoniseren.
 
 De afschaffing van de verplichting om een papieren versie van het prospectus
te verstrekken zou weliswaar een positief effect sorteren doordat de administratieve
lasten worden verminderd voor de persoon die het prospectus aan de belegger
moet bezorgen (de aanbieder, de aanvrager van de toelating tot de handel of
de financiële intermediairs die de effecten plaatsen of verkopen), maar
vanwege de bestaande digitale kloof zou een dergelijke afschaffing in een
lager niveau van beleggersbescherming resulteren, namelijk ingeval
de belegger geen toegang heeft tot internet. De afschaffing van deze verplichting
zou dan ook negatieve gevolgen hebben voor het consumentenvertrouwen, omdat
zij zou leiden tot discriminatie tussen beleggers die internettoegang hebben
en beleggers die geen internettoegang hebben.
 
 De afschaffing van de bij grensoverschrijdende aanbiedingen geldende verplichting
om de samenvatting van het prospectus te vertalen zou weliswaar de aan dergelijke
aanbiedingen verbonden administratieve lasten verminderen omdat de persoon
verantwoordelijk voor de opstelling van het prospectus de kosten van de vertalingen
zou uitsparen, maar zij zou daarentegen bijzonder nadelige gevolgen hebben
voor de bescherming van de beleggers. Overeenkomstig artikel 5, lid 2, van
de Prospectusrichtlijn beschrijft de samenvatting van het prospectus immers
de belangrijkste kenmerken van en risico’s verbonden aan de uitgevende
instelling, de eventuele garant en de effecten. Ingeval het prospectus via
het «Europees paspoort» ook geldt voor landen waar de beleggers
de taal waarin het prospectus is opgesteld niet machtig zijn, is het van essentieel
belang dat beleggers ten minste de samenvatting van het prospectus ontvangen
in een taal die zij kunnen begrijpen. De eventuele afschaffing van deze verplichting
zou het consumentenvertrouwen dan ook ondermijnen omdat zij indruist tegen
de hoofddoelstelling van de Prospectusrichtlijn: beleggers alle nodige informatie
verstrekken om hen in staat te stellen met kennis van zaken een beleggingsbeslissing
te nemen (artikel 5 van de Prospectusrichtlijn).
 5. Juridische elementen van het voorstel
 5.1. Rechtsgrondslag
 Het voorstel is gebaseerd op de artikelen 44 en 95 van het EG-Verdrag.
 5.2. Subsidiariteit en evenredigheid
 Een richtlijn tot wijziging van de bestaande richtlijn is het meest geschikte
instrument. De doelstellingen van het voorstel kunnen overeenkomstig het subsidiariteits-
en het evenredigheidsbeginsel, zoals neergelegd in artikel 5 van het EG-Verdrag,
niet voldoende door de lidstaten worden verwezenlijkt en kunnen derhalve beter
door de Gemeenschap worden verwezenlijkt. Met het voorstel wordt meer in het
bijzonder beoogd de rechtszekerheid en efficiëntie van de prospectusregeling
te vergroten en de onevenredige en administratieve lasten te verminderen die
wegen op ondernemingen die in de Gemeenschap kapitaal willen aantrekken. Aangezien
aanbiedingen van effecten een grensoverschrijdende dimensie kunnen hebben,
kan deze exercitie beter door de Gemeenschap worden aangepakt: een consistente
benadering is van essentieel belang om regelgevingsarbitrage in de lidstaten
en concurrentieverstoringen op de diverse markten te vermijden. Het voorstel
strookt met het evenredigheidsbeginsel omdat bij alle aangereikte oplossingen
kostenefficiëntie voor ogen staat, en gaat niet verder dan nodig is om
de nagestreefde doelstellingen te verwezenlijken.
 5.3. Nadere uitleg van het voorstel, per hoofdstuk of
per artikel
 5.3.1. Artikel 1, lid 2, onder h) en j), artikel
1, lid 4, en artikel 3, lid 2, onder e)
 De wijze waarop de grensbedragen van aanbiedingen in de richtlijn worden
berekend, kan in de diverse lidstaten tot uiteenlopende interpretaties leiden.
Om zekerheids- en efficiëntieredenen dient derhalve te worden verduidelijkt
dat de in de artikel 1, lid 2, onder h) en j), en artikel 3, lid 2, onder
e), van de richtlijn vermelde totale tegenwaarde van de aanbiedingen op Gemeenschapsbrede
basis en niet per land dient te worden berekend. Aangezien de in de richtlijn
vastgelegde grensbedragen bovendien na verloop van tijd achterhaald kunnen
zijn, moet de Commissie de bevoegdheid krijgen om uitvoeringsmaatregelen met
betrekking tot deze grensbedragen vast te stellen teneinde met de technische
ontwikkelingen op de financiële markten rekening te houden en een eenvormige
toepassing van de richtlijn te garanderen. Deze maatregelen, die niet-essentiële
onderdelen van deze richtlijn beogen te wijzigen door haar aan te vullen,
moeten worden vastgesteld volgens de in artikel 5 bis van Besluit 1999/468/EG
bedoelde regelgevingsprocedure met toetsing.
 5.3.2. Artikel 2, lid 1, onder e)
 De in artikel 2, lid 1, onder e), punten i), ii) en iii), van de richtlijn
vastgelegde definitie van «gekwalificeerde beleggers» verschilt
van de in bijlage II, deel II, van de MiFID voorkomende definitie van «professionele
cliënten», waardoor beleggingsondernemingen niet van hun categorie-indeling
voor een onderhandse plaatsing kunnen gebruikmaken en dus niet kunnen profiteren
van de vrijstelling waarin artikel 3, lid 2, onder a), van de richtlijn voorziet.
Dit resulteert in complexiteit en kosten voor beleggingsondernemingen bij
onderhandse plaatsingen: een onderneming moet controleren of haar professionele
cliënten als gekwalificeerde beleggers zijn geregistreerd of moet ervan
afzien effecten bij haar professionele cliënten te plaatsen. Deze situatie
beperkt het vermogen van uitgevende instellingen om tot onderhandse plaatsingen
bij sommige categorieën ervaren individuele beleggers over te gaan. Aangezien
er uit het oogpunt van de beleggersbescherming geen enkele reden is waarom
de definitie van geavanceerde beleggers in beide richtlijnen uiteenloopt,
is het beleggingsondernemingen en kredietinstellingen voortaan toegestaan
natuurlijke of rechtspersonen die zij overeenkomstig bijlage II, deel II,
van de MiFID als professionele cliënten of in aanmerking komende tegenpartijen
beschouwen, in het kader van onderhandse plaatsingen van effecten als gekwalificeerde
beleggers te behandelen.
 5.3.3. Artikel 2, lid 1, onder m), punt ii)
 Voor emissies van effecten zonder aandelenkarakter met een nominale waarde
per eenheid van minder dan 1 000 EUR beperkt artikel 2, lid 1, onder
m), punt ii), de keuze van de lidstaat van herkomst (uit de lidstaten waar
de uitgevende instelling haar statutaire zetel heeft, waar de effecten tot
de handel op een gereglementeerde markt zullen worden toegelaten of waar de
effecten aan het publiek worden aangeboden). Indien de nominale waarde per
eenheid minder dan 1 000 EUR bedraagt, bepaalt de richtlijn immers dat
de lidstaat van herkomst de lidstaat is waar de uitgevende instelling haar
statutaire zetel heeft. Dit drempelbedrag levert praktische problemen op voor
uitgevende instellingen van effecten zonder aandelenkarakter omdat deze instellingen
zich verplicht kunnen zien meerdere prospectussen voor één enkele
emissie op te stellen, namelijk een prospectus voor een emissieprogramma waarbij
onder het drempelbedrag wordt gebleven en een ander prospectus voor de overige
emissieactiviteiten waarbij dat drempelbedrag eventueel wordt overschreden.
Bovendien kan het drempelbedrag niet worden toegepast op bepaalde gestructureerde
producten waarvoor geen nominale waarde per eenheid is vastgesteld. Teneinde
een efficiëntere en flexibelere emissie van schuldtitels in de Gemeenschap
mogelijk te maken, dient de ten aanzien van de bepaling van de lidstaat van
herkomst geldende beperking voor emissies van effecten zonder aandelenkarakter
met een nominale waarde per eenheid van minder dan 1 000 EUR dan ook
te worden afgeschaft. 
 
 Een dergelijke wijziging zou geen concrete risico’s uit het oogpunt
van de beleggersbescherming met zich meebrengen omdat de kenmerken van en
risico’s verbonden aan effecten zonder aandelenkarakter niet afhankelijk
zijn van de nominale waarde per eenheid van de effecten die worden aangeboden
of op een gereglementeerde markt worden verhandeld. Aangezien uitgevende instellingen
als gevolg van dit voorstel in de toekomst voor alle effecten zonder aandelenkarakter,
ongeacht de nominale waarde per eenheid, de lidstaat van herkomst zullen mogen
kiezen, zal deze momenteel door de richtlijn geboden keuzemogelijkheid voor «effecten
zonder aandelenkarakter die recht geven op het verkrijgen van ongeacht welke
verhandelbare effecten of op het ontvangen van een geldbedrag, door middel
van conversie of door uitoefening van de daaraan verbonden rechten, op voorwaarde
dat de uitgevende instelling van de effecten zonder aandelenkarakter niet
de uitgevende instelling is die de onderliggende effecten heeft uitgegeven,
of een entiteit die tot de groep van die uitgevende instelling behoort»,
niet meer nodig zijn. Het in artikel 2, lid 1, onder i), punt i), van Richtlijn
2004/109/EG vastgelegde mechanisme voor de bepaling van de lidstaat van herkomst
en de lidstaten van ontvangst dient tevens dienovereenkomstig te worden gewijzigd.
 5.3.4. Artikel 3, lid 2
 Krachtens artikel 3, leden 1 en 3, moet een prospectus worden gepubliceerd
wanneer effecten aan het publiek worden aangeboden en wanneer effecten tot
de handel op een gereglementeerde markt worden toegelaten. In artikel 3, lid
2, wordt een aantal omstandigheden opgesomd waarin een aanbieding van effecten
aan het publiek van de prospectusplicht is vrijgesteld. De onduidelijkheid
van artikel 3, lid 2, lijkt echter problemen voor uitgevende instellingen
te veroorzaken op sommige markten waar effecten via «retail cascade»
worden verspreid. «Retail cascade» is een verschijnsel dat zich
gewoonlijk voordoet wanneer effecten aan beleggers (die geen gekwalificeerde
beleggers zijn) worden verkocht door intermediairs en niet rechtstreeks door
de uitgevende instelling. Het is met name onduidelijk hoe de verplichting
om een prospectus op te stellen en te actualiseren en hoe de verantwoordelijkheids-
en aansprakelijkheidsbepalingen van toepassing zijn wanneer effecten door
de uitgevende instelling bij financiële intermediairs worden geplaatst
en vervolgens over een periode die vele maanden in beslag kan nemen, soms
via een of meer extra lagen van intermediairs aan kleine beleggers worden
doorverkocht. Een geldig prospectus, dat door de uitgevende instelling of
de aanbieder is opgesteld en dat bij de definitieve plaatsing van effecten
via financiële intermediairs of bij een doorverkoop van effecten beschikbaar
is voor het publiek, moet voldoende informatie bevatten opdat beleggers met
kennis van zaken beleggingsbeslissingen kunnen nemen. Het dient financiële
intermediairs die de effecten plaatsen of doorverkopen, derhalve te worden
toegestaan van het door de uitgevende instelling of de aanbieder gepubliceerde
oorspronkelijke prospectus gebruik te maken zolang dit geldig is en naar behoren
is aangevuld in overeenstemming met artikel 9, en de uitgevende instelling
of de aanbieder verantwoordelijk voor de opstelling van dit prospectus in
het gebruik ervan toestemt. In een dergelijk geval mag geen ander prospectus
worden geëist. Ingeval de uitgevende instelling of de aanbieder verantwoordelijk
voor de opstelling van een dergelijk oorspronkelijk prospectus echter niet
in het gebruik ervan toestemt, dient de financiële intermediair verplicht
te zijn een nieuw prospectus te publiceren. De financiële intermediair
kan eventueel van het oorspronkelijke prospectus gebruikmaken door de relevante
delen ervan door middel van verwijzing in zijn nieuwe prospectus op te nemen.
 5.3.5. Artikel 4, lid 1, onder e)
 Artikel 4, lid 1, onder e), voorziet specifiek in een vrijstelling van
de prospectusplicht voor aanbiedingen van effecten aan werknemers, mits aan
de volgende beide voorwaarden is voldaan: i) effecten van de uitgevende instelling
moeten tot de handel op een gereglementeerde markt zijn toegelaten; en ii)
er moet een document beschikbaar worden gesteld dat informatie bevat betreffende
het aantal en de aard van de effecten en de redenen voor en de bijzonderheden
van de aanbieding. Deze vrijstelling geldt niet op gelijke wijze voor alle
werknemers, maar resulteert in een minder gunstige situatie voor werknemers
van twee categorieën ondernemingen, namelijk ondernemingen uit derde
landen die geen notering op een gereglementeerde markt in de EU hebben en
niet-beursgenoteerde EU-ondernemingen of EU-ondernemingen waarvan effecten
op een «beursgereguleerde» EU-markt worden verhandeld. Uitgevende
instellingen uit derde landen die geen notering op een gereglementeerde markt
hebben, kunnen niet van de vrijstelling gebruikmaken omdat het concept «gereglementeerde
markt» krachtens artikel 4, lid 1, punt 14, van de MiFID per definitie
beperkt is tot de EU. Ook voor niet-beursgenoteerde EU-ondernemingen of EU-ondernemingen
waarvan effecten op beursgereguleerde EU-markten worden verhandeld is het
onmogelijk om aan de bovenbeschreven voorwaarde te voldoen, omdat zij evenmin
over een notering op een gereglementeerde markt als omschreven in de toepasselijke
MiFID-definitie beschikken. De verplichting om voor dergelijke aanbiedingen
een volledig prospectus op te stellen, is niet alleen geen doeltreffend middel
om werknemers over de risico’s en voordelen van dat zeer bijzondere
type aanbieding te informeren, maar brengt voor werkgevers ook buitensporige
kosten met zich mee die uit het oogpunt van de beleggersbescherming niet gerechtvaardigd
zijn. De vrijstelling waarin artikel 4, lid 1, onder e), met betrekking tot
aandelenplannen voor werknemers voorziet, dient derhalve te worden uitgebreid
tot aandelenplannen voor werknemers van ondernemingen die niet op een gereglementeerde
markt zijn genoteerd.
 5.3.6. Artikel 5, lid 2, artikel 6, lid 2, en artikel
7
 De samenvatting van het prospectus is in de praktijk een essentiële
bron van informatie voor kleine beleggers bij het nemen van hun beleggingsbeslissingen.
Zij dient dan ook kort, eenvoudig en begrijpelijk te zijn voor de beoogde
beleggers. Zij dient hoofdzakelijk de kerngegevens te bevatten en mag niet
beperkt zijn tot een van tevoren bepaald aantal woorden. Bovendien moet de
inhoud van de samenvatting van dien aard zijn dat een vergelijking mogelijk
is met andere beleggingsproducten die gelijkenis vertonen met het beleggingsvoorstel
dat in het prospectus is beschreven. Een uitgebreidere samenvatting zal voor
een beter evenwicht zorgen tussen de noodzaak beleggers de nodige bescherming
te bieden en de noodzaak kleine beleggers een begrijpelijk document ter hand
te stellen. Een dergelijke samenvatting zal er tevens voor zorgen dat de beoogde
kleine beleggers met kennis van zaken beleggingsbeslissingen kunnen nemen.
Het logische gevolg van een uitgebreidere samenvatting is dat daaraan wettelijke
aansprakelijkheid wordt verbonden, niet alleen als deze samenvatting misleidend,
onjuist of inconsistent is wanneer zij samen met de andere delen van het prospectus
wordt gelezen, maar ook als zij niet de kerngegevens bevat die beleggers in
staat stellen met kennis van zaken beleggingsbeslissingen te nemen en de effecten
met andere beleggingsproducten te vergelijken.
 
 In het geval van claimemissies is het mogelijk dat de kosten die aan de
opstelling van een volledig prospectus verbonden zijn, niet gerechtvaardigd
zijn omdat bestaande aandeelhouders reeds de initiële beslissing hebben genomen om in de betrokken onderneming te investeren en er dus
vertrouwd mee zouden moeten zijn. Bovendien kunnen de informatieverplichtingen
van de richtlijn volgens sommige belanghebbenden uit de sector ook te belastend
zijn en te veel kosten met zich meebrengen voor ondernemingen met een kleinere
beurswaarde bij aanbiedingen van ten minste 2 500 000 EUR, alsook
voor kleine kredietinstellingen bij aanbiedingen van in artikel 1, lid 2,
onder j), bedoelde effecten zonder aandelenkarakter van ten minste 50 000 000
EUR. Deze belanghebbenden hebben erop gewezen dat deze grensbedragen in de
praktijk te laag zijn en het daardoor moeilijker maken voor de genoemde categorieën
uitgevende instellingen om in de EU middelen aan te trekken. Deskundigen uit
consumentenkringen hebben evenwel benadrukt dat de invoering van een «miniprospectus»
dat eventueel beter op de behoeften en de omvang van kleine ondernemingen
is toegesneden, in de eerste plaats hetzelfde niveau van beleggersbescherming
moet garanderen, ongeacht de omvang van de uitgevende instelling. Teneinde
grensoverschrijdende claimemissies efficiënter te laten verlopen en de
informatieverschaffing aan de omvang van de uitgevende instellingen (met name
kredietinstellingen die de in artikel 1, lid 2, onder j), bedoelde effecten
uitgeven, waarbij de aanbieding onder of boven het in deze bepaling vastgelegde
grensbedrag ligt, en ondernemingen met beperkte beurswaarde) aan te passen,
dient voor dergelijke aanbiedingen een evenredige openbaarmakingsregeling
in de richtlijn te worden opgenomen, terwijl tegelijkertijd een hoog niveau
van beleggersbescherming wordt gehandhaafd.
 5.3.7. Artikel 8
 Overeenkomstig artikel 1, lid 2, onder d), van de richtlijn is deze niet
van toepassing op effecten die onvoorwaardelijk en onherroepelijk gegarandeerd
zijn door een lidstaat. Krachtens artikel 1, lid 3, van de richtlijn beschikt
een uitgevende instelling waarvan de effecten door een lidstaat zijn gegarandeerd,
over de mogelijkheid toch een prospectus op te stellen zodat zij van het Europees
paspoort kan profiteren om in de Gemeenschap tot een grensoverschrijdende
aanbieding over te gaan. In een dergelijk geval schrijft artikel 5, lid 1,
van de richtlijn voor dat het prospectus gegevens moet bevatten over de uitgevende
instelling, de effecten en de garant van de aanbieding. Wanneer een aanbieding
van effecten door een derde partij is gegarandeerd, moet de uitgevende instelling
overeenkomstig bijlage VI bij de Prospectusverordening in het prospectus gegevens over de aard en draagwijdte van de garantie
en over de garant verstrekken. In deze bijlage is met name het volgende bepaald: «De
garant verstrekt dezelfde informatie over zichzelf als de uitgevende instelling
van hetzelfde type effect dat het voorwerp van de garantie uitmaakt».
In het geval van door een lidstaat gegarandeerde effecten moet de uitgevende
instelling derhalve de bij de bijlagen VI en XVI van de Prospectusverordening
voorgeschreven gegevens over de garant verstrekken om van de paspoortregeling
te kunnen profiteren. Aangezien de lidstaten evenwel ruime informatie over
hun financiële situatie verstrekken en deze informatie doorgaans voor
het publiek beschikbaar is, levert de voor de uitgevende instelling geldende
verplichting om in het prospectus de bij de bijlagen VI en XVI van de Prospectusverordening
voorgeschreven gegevens over de als garant optredende lidstaten te verschaffen,
geen meerwaarde op voor beleggers. Het moet instellingen die door een lidstaat
gegarandeerde effecten uitgeven, bijgevolg worden toegestaan de informatie
over een dergelijke garant niet te vermelden wanneer zij overeenkomstig artikel
1, lid 3, van de richtlijn een prospectus opstellen.
 5.3.8. Artikel 9 en artikel 14, lid 4
 Krachtens artikel 9 van de richtlijn is een prospectus, basisprospectus
en registratiedocument geldig gedurende een periode van ten hoogste
twaalf maanden. Aangezien deze documenten momenteel overeenkomstig artikel
16 van de richtlijn kunnen worden aangevuld of overeenkomstig artikel 12 van
de richtlijn kunnen worden geactualiseerd, is er geen risico dat zij achterhaald
zullen raken. Gezien de tijd en de kosten die de opstelling en goedkeuring
van een prospectus vergen, dient de geldigheidstermijn van twaalf maanden
van een prospectus, basisprospectus en registratiedocument derhalve te worden
verlengd tot 24 maanden, mits deze documenten naar behoren worden aangevuld.
Artikel 14, lid 4, moet dienovereenkomstig worden gewijzigd.
 5.3.9. Artikel 10, artikel 11, lid 1, en artikel 12, lid
2
 Als gevolg van de inwerkingtreding van Richtlijn 2004/109/EG van het Europees
Parlement en de Raad van 15 december 2004 betreffende de transparantievereisten
die gelden voor informatie over uitgevende instellingen waarvan effecten tot
de handel op een gereglementeerde markt zijn toegelaten en tot wijziging van
Richtlijn 2001/34/EG is de in artikel 10 van
de richtlijn neergelegde verplichting voor de uitgevende instelling om jaarlijks
een document te verstrekken dat alle gegevens bevat of naar alle gegevens
verwijst die in de twaalf maanden vóór de openbaarmaking van
het prospectus zijn gepubliceerd, een overbodige verplichting geworden die
derhalve dient te worden afgeschaft. Artikel 11, lid 1, van de richtlijn en
artikel 2, lid 1, onder i), punt i), van Richtlijn 2004/109/EG moeten dienovereenkomstig
worden gewijzigd, voor zover zij naar artikel 10 verwijzen. Bovendien moet
het registratiedocument, dat momenteel overeenkomstig artikel 10, lid 1, en
artikel 12, lid 2, kan worden geactualiseerd, alleen volgens de in artikel
16 van de richtlijn neergelegde normale procedure voor het aanvullen van een
prospectus worden aangevuld. Het registratiedocument bevat immers gegevens
over de uitgevende instelling. Het dient derhalve niet langer overeenkomstig
artikel 12, lid 2, te worden geactualiseerd, d.w.z. door middel van een verrichtingsnota,
die in plaats daarvan gegevens over de effecten bevat.
 5.3.10. Artikel 16
 De huidige formulering van artikel 16, lid 1, van de richtlijn resulteert
in grote onzekerheid omtrent het tijdstip waarop de prospectusplicht eindigt
wanneer de effecten tot de handel op een gereglementeerde markt zullen worden
toegelaten. De relatie tussen «de definitieve afsluiting van de aanbieding»
en «het tijdstip waarop de handel op een gereglementeerde markt aanvangt»
moet worden verduidelijkt in die zin dat de prospectusplicht eindigt met de
aanvang van de handel in de effecten op een gereglementeerde markt, waarbij
het niet uitmaakt of de aanbiedingsperiode definitief is afgesloten. De inschrijvingsperiode
loopt immers doorgaans af vóór de toelating van de effecten
tot de handel en beleggers mogen niet over het in artikel 16, lid 2, neergelegde
recht om zich terug te trekken beschikken wanneer de aanbieding reeds is afgesloten.
Om bijgevolg te verduidelijken dat de prospectusplicht eindigt met de aanvang
van de handel in de effecten op een gereglementeerde markt, ongeacht of de
aanbieding aan het publiek al dan niet definitief is afgesloten, dient de
verplichting om het prospectus aan te vullen te eindigen bij de definitieve
afsluiting van de aanbiedingsperiode of op het tijdstip waarop de handel in
deze effecten op een gereglementeerde markt aanvangt indien dat eerder valt.
 
 Bovendien hebben beleggers overeenkomstig artikel 16, lid 2, van de richtlijn
het recht om telkens als een prospectus tijdens een aanbieding wordt aangevuld,
hun eerdere aanvaardingen in te trekken. Dit recht kan gedurende ten minste
twee dagen na de publicatie van het document ter aanvulling worden
uitgeoefend. Aangezien het tijdsbestek voor de uitoefening van dit recht niet
is geharmoniseerd, hebben de lidstaten in hun nationale omzettingswetgeving
verschillende termijnen vastgesteld. In geval van een grensoverschrijdende
aanbieding is het dan ook onduidelijk of het in de nationale wetgeving van
de lidstaat van herkomst van de uitgevende instelling vastgelegde tijdsbestek
van toepassing is, dan wel het tijdsbestek dat is vastgesteld in de wetgeving
van elk van de lidstaten waar de aanbieding of toelating tot de handel plaatsvindt.
Het ontbreken van een gemeenschappelijk tijdsbestek leidt tot hogere kosten
voor juridisch advies. Wanneer een prospectus wordt aangevuld, zou de harmonisatie
op Gemeenschapsniveau van het tijdsbestek waarbinnen beleggers het recht tot
intrekking van hun eerdere aanvaardingen kunnen uitoefenen, de uitgevende
instellingen die grensoverschrijdende aanbiedingen van effecten verrichten
derhalve meer zekerheid bieden. Teneinde uitgevende instellingen uit lidstaten
die traditioneel een langer tijdsbestek hanteren de nodige flexibiliteit te
bieden, dient de uitgevende instelling, aanbieder of aanvrager van de toelating
tot de handel op een gereglementeerde markt de termijn voor de uitoefening
van dat recht op vrijwillige basis te kunnen verlengen.
 5.3.11. Artikel 18
 Overeenkomstig artikel 18 van de richtlijn moet de bevoegde autoriteit
van de lidstaat van herkomst de bevoegde autoriteit van de lidstaten van ontvangst
een goedkeuringsverklaring verstrekken waarin wordt bevestigd dat het prospectus
in overeenstemming met de Prospectusrichtlijn is opgesteld. In de praktijk
heeft dit bij uitgevende instellingen evenwel tot onzekerheid geleid over
de vraag of en wanneer een dergelijke kennisgeving effectief heeft plaatsgevonden.
De kennisgevingsprocedure van artikel 18 van de richtlijn dient bijgevolg
zodanig te worden gewijzigd dat de bevoegde autoriteit van de lidstaat van
herkomst tegelijkertijd met de bevoegde autoriteit van de lidstaat van ontvangst
ook de uitgevende instelling of de persoon verantwoordelijk voor de opstelling
van het prospectus in kennis moet stellen van de verstrekking van de goedkeuringsverklaring.
Dit zal in minder kosten en risico’s resulteren voor de uitgevende instelling
of de persoon verantwoordelijk voor de opstelling van het prospectus, die
er zeker van zal zijn niet onopzettelijk de wet te hebben overtreden door
effecten aan het publiek aan te bieden in een lidstaat waar het paspoort nog
niet geldt vanwege een onoplettendheid of een vergissing van de bevoegde autoriteit
van de lidstaat van herkomst.
 6. Gevolgen voor de begroting
 Het voorstel heeft geen gevolgen voor de begroting van de Gemeenschap. 
 
 2009/0132 (COD)
 
 Voorstel voor een
 RICHTLIJN VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD
 tot wijziging van Richtlijn 2003/71/EG betreffende het
prospectus dat gepubliceerd moet worden wanneer effecten aan het publiek worden
aangeboden of tot de handel worden toegelaten en Richtlijn 2004/109/EG betreffende
de transparantievereisten die gelden voor informatie over uitgevende instellingen
waarvan effecten tot de handel op een gereglementeerde markt zijn toegelaten
 (Voor de EER relevante tekst)
 HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
 Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, en met
name op de artikelen 44 en 95,
 
 Gezien het voorstel van de Commissie,
 
 Gezien het advies van het Europees Economisch en Sociaal Comité,
 
 Gezien het advies van de Europese Centrale Bank,
 
 Handelend volgens de procedure van artikel 251 van het Verdrag,
 
 Overwegende hetgeen volgt:
 (1) Tijdens zijn bijeenkomst van 8 en 9 maart 2007 is de Europese
Raad overeengekomen dat de administratieve lasten voor vennootschappen tegen
2012 met 25% verminderd moeten zijn, opdat het concurrentievermogen
van vennootschappen in de Gemeenschap wordt versterkt.
 (2) Richtlijn 2003/71/EG van het Europees Parlement en de Raad van 4 november
2003 betreffende het prospectus dat gepubliceerd moet worden wanneer effecten
aan het publiek worden aangeboden of tot de handel worden toegelaten en tot
wijziging van Richtlijn 2001/34/EG is door de
Commissie aangemerkt als een wetgevingsbesluit dat vennootschappen een aantal
verplichtingen oplegt waarvan sommige belastend lijken.
 (3) Deze verplichtingen moeten opnieuw worden bezien, opdat de lasten
die op ondernemingen in de Gemeenschap wegen, tot het noodzakelijke minimum
worden beperkt zonder dat de bescherming van de beleggers en de goede werking
van de effectenmarkten in de Gemeenschap in het gedrang komen.
 (4) Overeenkomstig Richtlijn 2003/71/EG dient de Commissie vijf jaar na
de datum van inwerkingtreding een evaluatie van de toepassing van genoemde
richtlijn te verrichten en, in voorkomend geval, herzieningsvoorstellen in
te dienen. De evaluatie heeft uitgewezen dat sommige onderdelen van Richtlijn
2003/71/EG moeten worden gewijzigd om de toepassing ervan te vereenvoudigen
en te verbeteren, de doeltreffendheid ervan te verhogen en het internationale
concurrentievermogen van de Gemeenschap te bevorderen, waarmee tot de vermindering
van de administratieve lasten wordt bijgedragen. 
 (5) Om zekerheids- en efficiëntieredenen dient de wijze te worden
verduidelijkt waarop de grensbedragen van aanbiedingen in Richtlijn 2003/71/EG
worden berekend. De totale tegenwaarde voor bepaalde in genoemde richtlijn
bedoelde aanbiedingen dient op Gemeenschapsbrede basis te worden berekend.
 (6) Voor onderhandse plaatsingen van effecten dient het beleggingsondernemingen
en kredietinstellingen te worden toegestaan de volgende personen als gekwalificeerde
beleggers te behandelen: natuurlijke of rechtspersonen die worden beschouwd
of door hen worden behandeld als professionele cliënten, of die als in
aanmerking komende tegenpartijen worden erkend overeenkomstig Richtlijn 2004/39/EG
van het Europees Parlement en de Raad van 21 april 2004 betreffende markten
voor financiële instrumenten, tot wijziging van de Richtlijnen 85/611/EEG
en 93/6/EEG van de Raad en van Richtlijn 2000/12/EG van het Europees Parlement
en de Raad en houdende intrekking van Richtlijn 93/22/EEG van de Raad. Een onderlinge afstemming van de desbetreffende bepalingen
van de Richtlijnen 2003/71/EG en 2004/39/EG in deze zin zou de complexiteit
en de kosten voor beleggingsondernemingen bij onderhandse plaatsingen verminderen,
omdat deze ondernemingen daardoor in staat zouden zijn de personen voor wie
de plaatsing is bedoeld, te bepalen op basis van hun eigen lijst van professionele
cliënten en in aanmerking komende tegenpartijen. De in Richtlijn 2003/71/EG
vervatte definitie van gekwalificeerde beleggers dient daarom tot deze personen
te worden uitgebreid.
 (7) Voor emissies van effecten zonder aandelenkarakter met een nominale
waarde per eenheid van minder dan 1 000 EUR dient de ten aanzien van
de bepaling van de lidstaat van herkomst geldende beperking te worden afgeschaft
teneinde een efficiëntere en flexibelere emissie van dergelijke effecten
in de Gemeenschap mogelijk te maken. Het in Richtlijn 2004/109/EG vastgelegde
mechanisme voor de bepaling van de lidstaat van herkomst en de lidstaten van
ontvangst dient eveneens dienovereenkomstig te worden gewijzigd.
 (8) Een geldig prospectus, dat door de uitgevende instelling of de aanbieder
is opgesteld en dat op het tijdstip van de definitieve plaatsing van effecten
via financiële intermediairs of bij een doorverkoop van effecten beschikbaar
is voor het publiek, bevat voldoende informatie opdat beleggers met kennis
van zaken beleggingsbeslissingen kunnen nemen. Het dient financiële intermediairs
die de effecten plaatsen of doorverkopen, derhalve te worden toegestaan van
het door de uitgevende instelling of de aanbieder gepubliceerde oorspronkelijke
prospectus gebruik te maken zolang dit geldig is en naar behoren is aangevuld
in overeenstemming met de artikelen 9 en 16 van Richtlijn 2003/71/EG, en de
uitgevende instelling of de aanbieder verantwoordelijk voor de opstelling
van dit prospectus in het gebruik ervan toestemt. In een dergelijk geval mag
geen ander prospectus worden geëist. Ingeval de uitgevende instelling
of de aanbieder verantwoordelijk voor de opstelling van een dergelijk oorspronkelijk
prospectus echter niet in het gebruik ervan toestemt, dient de financiële
intermediair verplicht te zijn een nieuw prospectus te publiceren.
 (9) De verplichting om voor aanbiedingen in het kader van een aandelenplan
voor werknemers een prospectus op te stellen, is geen doeltreffend middel
om werknemers te informeren over de risico’s en voordelen van dit zeer
bijzondere type aanbieding, en brengt voor werkgevers buitensporige
kosten met zich mee die niet gerechtvaardigd zijn uit het oogpunt van de beleggersbescherming.
Niet-beursgenoteerde ondernemingen en ondernemingen die in de Gemeenschap
op andere markten dan gereglementeerde markten zijn genoteerd, dienen derhalve
te worden vrijgesteld van de verplichting om onder deze omstandigheden een
prospectus op te stellen.
 (10) De samenvatting van het prospectus is een essentiële bron van
informatie voor kleine beleggers. Zij dient kort, eenvoudig en makkelijk te
begrijpen te zijn voor de beoogde beleggers. Zij dient hoofdzakelijk de kerngegevens
te bevatten die beleggers nodig hebben om in staat te zijn met kennis van
zaken beleggingsbeslissingen te nemen. De inhoud ervan mag niet beperkt zijn
tot een van tevoren bepaald aantal woorden. De vorm en inhoud van de samenvatting
dienen van dien aard te zijn dat een vergelijking mogelijk is met andere beleggingsproducten
die gelijkenis vertonen met het beleggingsvoorstel dat in het prospectus is
beschreven. De lidstaten dienen daarom wettelijke aansprakelijkheid aan de
samenvatting te verbinden, niet alleen als deze misleidend, onjuist of inconsistent
is wanneer zij samen met de andere delen van het prospectus wordt gelezen,
maar ook als zij niet de kerngegevens bevat die beleggers in staat stellen
met kennis van zaken beleggingsbeslissingen te nemen en de effecten met andere
beleggingsproducten te vergelijken.
 (11) Teneinde grensoverschrijdende claimemissies efficiënter te maken
en op adequate wijze rekening te houden met de omvang van uitgevende instellingen,
en met name kredietinstellingen die emissies van in artikel 1, lid 2, onder
j), van Richtlijn 2003/71/EG genoemde effecten verrichten voor bedragen die
ten minste gelijk zijn aan het in genoemde bepaling vastgelegde grensbedrag,
alsook ondernemingen met beperkte beurswaarde, dient een evenredige openbaarmakingsregeling
te worden ingevoerd voor claimemissies, voor aanbiedingen van aandelen van
uitgevende instellingen met beperkte beurswaarde en voor aanbiedingen van
in artikel 1, lid 2, onder j), van Richtlijn 2003/71/EG bedoelde effecten
zonder aandelenkarakter die door kredietinstellingen worden uitgegeven voor
bedragen die ten minste gelijk zijn aan het in genoemde bepaling vastgelegde
grensbedrag.
 (12) De lidstaten publiceren ruime informatie over hun financiële
situatie; deze informatie is in het algemeen openbaar. Ingeval een aanbieding
van effecten door een lidstaat van de Gemeenschap wordt gegarandeerd, dient
de uitgevende instelling derhalve niet verplicht te zijn in het prospectus
informatie te verstrekken over de betrokken lidstaat die als garant optreedt.
 (13) Aangezien het prospectus overeenkomstig Richtlijn 2003/71/EG door
middel van documenten ter aanvulling van het prospectus kan worden geactualiseerd,
bestaat er geen risico dat het prospectus achterhaald raakt. Gezien de tijd
en de kosten die de opstelling en goedkeuring van een prospectus vergen, dient
de geldigheidstermijn van twaalf maanden van het prospectus, basisprospectus
en registratiedocument derhalve te worden verlengd tot 24 maanden, mits deze
documenten naar behoren worden aangevuld.
 (14) Als gevolg van de inwerkingtreding van Richtlijn 2004/109/EG van
het Europees Parlement en de Raad van 15 december 2004 betreffende de
transparantievereisten die gelden voor informatie over uitgevende instellingen
waarvan effecten tot de handel op een gereglementeerde markt zijn toegelaten
en tot wijziging van Richtlijn 2001/34/EG is
de in Richtlijn 2003/71/EG neergelegde verplichting voor de uitgevende
instelling om jaarlijks een document te verstrekken dat alle gegevens bevat
of naar alle gegevens verwijst die in de twaalf maanden vóór
de openbaarmaking van het prospectus zijn gepubliceerd, een dubbele verplichting
geworden die derhalve dient te worden afgeschaft. Dit heeft tot gevolg dat
een registratiedocument niet meer overeenkomstig artikel 10 dient te worden
geactualiseerd maar in plaats daarvan volgens de normale procedure voor het
aanvullen van prospectussen dient te worden aangevuld.
 (15) Om te verduidelijken dat de verplichting om een document ter aanvulling
van het prospectus te publiceren eindigt met de aanvang van de handel in de
effecten op een gereglementeerde markt, waarbij het niet uitmaakt of de aanbiedingsperiode
is afgesloten, dient de verplichting om het prospectus aan te vullen te eindigen
bij de definitieve afsluiting van de aanbiedingsperiode of op het tijdstip
waarop de handel in deze effecten op een gereglementeerde markt aanvangt indien
dat eerder valt.
 (16) Wanneer het prospectus wordt aangevuld, zou de harmonisatie op Gemeenschapsniveau
van het tijdsbestek waarbinnen beleggers het recht tot intrekking van hun
eerdere aanvaardingen kunnen uitoefenen, de uitgevende instellingen die grensoverschrijdende
aanbiedingen van effecten verrichten meer zekerheid bieden. Teneinde uitgevende
instellingen uit lidstaten die op dit gebied traditioneel een langer tijdsbestek
hanteren de nodige flexibiliteit te bieden, dient de uitgevende instelling,
aanbieder of aanvrager van de toelating tot de handel op een gereglementeerde
markt de termijn voor de uitoefening van dat recht op vrijwillige basis te
kunnen verlengen.
 (17) De voor de goedkeurig van het prospectus verantwoordelijke autoriteit
dient ook de uitgevende instelling of de persoon verantwoordelijk voor de
opstelling van het prospectus in kennis te stellen van de goedkeuringsverklaring
van het prospectus die overeenkomstig Richtlijn 2003/71/EG aan de autoriteiten
van de lidstaten van ontvangst is toegezonden teneinde de uitgevende instelling
of de persoon verantwoordelijk voor de opstelling van het prospectus zekerheid
te verschaffen omtrent de vraag of en wanneer kennisgeving aan de lidstaten
van ontvangst daadwerkelijk heeft plaatsgevonden.
 (18) De voor de uitvoering van deze richtlijn vereiste maatregelen moeten
worden vastgesteld overeenkomstig Besluit 1999/468/EG van de Raad van 28 juni
1999 tot vaststelling van de voorwaarden voor de uitoefening van de aan de
Commissie verleende uitvoeringsbevoegdheden.
 (19) Met name om met de technische ontwikkelingen op de financiële
markten rekening te houden en om een eenvormige toepassing van Richtlijn 2003/71/EG
te garanderen, dient de Commissie de bevoegdheid te krijgen om uitvoeringsmaatregelen
vast te stellen voor het actualiseren van de in genoemde richtlijn vastgelegde
grensbedragen. Daar het maatregelen van algemene strekking betreft tot wijziging
van niet-essentiële onderdelen van Richtlijn 2003/71/EG door haar aan
te vullen met nieuwe niet-essentiële onderdelen, moeten deze volgens
de in artikel 5 bis van Besluit 1999/468/EG bepaalde regelgevingsprocedure
met toetsing worden vastgesteld.
 (20) Aangezien de doelstellingen van deze richtlijn, namelijk de vermindering
van de administratieve lasten die met name voortvloeien uit de publicatie
van een prospectus ingeval in de Gemeenschap effecten aan het publiek worden
aangeboden en tot de handel op gereglementeerde markten worden toegelaten,
niet voldoende door de lidstaten kunnen worden verwezenlijkt en derhalve vanwege
de omvang en de gevolgen beter door de Gemeenschap kunnen worden verwezenlijkt,
kan de Gemeenschap overeenkomstig het in artikel 5 van het Verdrag neergelegde
subsidiariteitsbeginsel maatregelen nemen. Overeenkomstig het in datzelfde
artikel neergelegde evenredigheidsbeginsel gaat deze richtlijn niet verder
dan nodig is om die doelstellingen te verwezenlijken.
 (21) Richtlijn 2003/71/EG en Richtlijn 2004/109/EG moeten daarom dienovereenkomstig
worden gewijzigd,
 
 HEBBEN DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:
 Artikel 1 Wijzigingen in Richtlijn 2003/71/EG
 Richtlijn 2003/71/EG wordt als volgt gewijzigd:
 
 1. artikel 1 wordt als volgt gewijzigd:
 a) lid 2 wordt als volgt gewijzigd:
 i) punt h) wordt vervangen door:
 «h) effecten die deel uitmaken van een aanbieding waarbij de totale
tegenwaarde van de aanbieding in de Gemeenschap minder dan 2 500 000
EUR bedraagt, welk grensbedrag wordt berekend over een periode van twaalf
maanden;»;
 ii) punt j) wordt vervangen door:
 «j) effecten zonder aandelenkarakter, die doorlopend of periodiek
door kredietinstellingen worden uitgegeven waarbij de totale tegenwaarde van
de aanbieding in de Gemeenschap minder dan 50 000 000 EUR bedraagt,
welk grensbedrag wordt berekend over een periode van twaalf maanden, op voorwaarde
dat die effecten:i) niet achtergesteld, converteerbaar of omwisselbaar zijn;
   ii) geen recht geven tot het inschrijven op of het verwerven van
andere categorieën effecten en niet aan een derivaat gekoppeld zijn.«;
 b) het volgende lid 4 wordt toegevoegd:
 «4. Teneinde rekening te houden met de technische ontwikkelingen
op de financiële markten en een eenvormige toepassing van deze richtlijn
te garanderen, stelt de Commissie uitvoeringsmaatregelen vast betreffende
de aanpassing van de in artikel 1, lid 2, onder h) en j), bedoelde grensbedragen.
Deze maatregelen, die niet-essentiële onderdelen van deze richtlijn beogen
te wijzigen door haar aan te vullen, worden vastgesteld volgens de in artikel
5 bis van Besluit 1999/468/EG bedoelde regelgevingsprocedure met toetsing.»;
 
 2. artikel 2, lid 1, wordt als volgt gewijzigd:
 a) punt e) wordt als volgt gewijzigd:
 i) punt i) wordt vervangen door:
 «i) personen of entiteiten die overeenkomstig bijlage II bij Richtlijn
2004/39/EG als professionele cliënten worden beschouwd of op verzoek
als professionele cliënten worden behandeld, of die overeenkomstig artikel
24 van Richtlijn 2004/39/EG als in aanmerking komende tegenpartijen worden
erkend;»;
 ii) de punten ii) en iii) worden geschrapt;
 b) in punt m) wordt punt ii) vervangen door:
 «ii) ingeval het een emissie van effecten zonder aandelenkarakter betreft, de lidstaat waar de uitgevende instelling haar statutaire
zetel heeft, dan wel de door de uitgevende instelling, aanbieder of aanvrager
van de toelating tot de handel, al naar gelang het geval, gekozen lidstaat
waar de effecten tot de handel op een gereglementeerde markt zijn of zullen
worden toegelaten of waar de effecten aan het publiek worden aangeboden;»;
 
 3. artikel 3 wordt als volgt gewijzigd:
 a) in lid 2, eerste alinea, wordt punt e) vervangen door:
 «e) een aanbieding van effecten met een totale tegenwaarde in de
Gemeenschap van minder dan 100 000 EUR, welk grensbedrag wordt berekend
over een periode van twaalf maanden.»;
 b) aan lid 2 wordt de volgende alinea toegevoegd:
 «Bij een dergelijke doorverkoop van effecten of definitieve plaatsing
van effecten via financiële intermediairs eisen de lidstaten geen ander
prospectus zolang een geldig prospectus in de zin van artikel 9 beschikbaar
is en de uitgevende instelling of de persoon verantwoordelijk voor de opstelling
van een dergelijk prospectus in het gebruik ervan toestemt.»;
 
 4. in artikel 4, lid 1, wordt punt e) vervangen door:
 «e) effecten die door de werkgever of door een verbonden onderneming
worden aangeboden of toegewezen dan wel toe te wijzen zijn aan huidige of
voormalige bestuurders of werknemers, mits een document beschikbaar wordt
gesteld dat informatie bevat betreffende het aantal en de aard van de effecten
en de redenen voor en de bijzonderheden van de aanbieding.»;
 
 5. in artikel 5, lid 2, wordt de eerste alinea vervangen door:
 «Het prospectus bevat gegevens over de uitgevende instelling en
de effecten die aan het publiek worden aangeboden of tot de handel op een
gereglementeerde markt worden toegelaten. Het omvat ook een samenvatting.
De samenvatting beschrijft op beknopte wijze en in niet-technische bewoordingen
de belangrijkste kenmerken van en risico’s verbonden aan de uitgevende
instelling, de eventuele garant en de effecten, in de taal waarin het prospectus
oorspronkelijk is gesteld. De vorm en inhoud van de samenvatting van het prospectus
verschaffen kerngegevens opdat beleggers in staat zijn met kennis van zaken
beleggingsbeslissingen te nemen en de effecten met andere beleggingsproducten
te vergelijken. De samenvatting bevat ook de waarschuwing dat:»;
 
 6. in artikel 6, lid 2, wordt de tweede alinea vervangen door:
 «De lidstaten dragen er evenwel ook zorg voor dat een persoon niet
wettelijk aansprakelijk kan worden gesteld op basis van de samenvatting alleen,
met inbegrip van enigerlei vertaling ervan, tenzij deze misleidend, onjuist
of inconsistent is wanneer zij samen met de andere delen van het prospectus
wordt gelezen, en niet de kerngegevens bevat die beleggers in staat stellen
met kennis van zaken beleggingsbeslissingen te nemen en de effecten met andere
beleggingsproducten te vergelijken.»;
 
 7. artikel 7, lid 2, wordt als volgt gewijzigd:
 a) punt e) wordt vervangen door:
 «e) de verschillende activiteiten en de omvang van de uitgevende
instelling, met name kredietinstellingen die in artikel 1, lid 2, onder j),
bedoelde effecten zonder aandelenkarakter uitgeven voor ten minste de in dat
artikel vastgestelde grensbedragen, ondernemingen met beperkte beurswaarde
en kleine en middelgrote ondernemingen. Voor dergelijke ondernemingen worden de vereiste gegevens aangepast aan hun omvang en, in voorkomend geval,
hun kortere staat van dienst;»;
 b) het volgende punt g) wordt toegevoegd:
 «g) er geldt een evenredige openbaarmakingsregeling voor claimemissies
van ondernemingen waarvan de aandelen tot de handel op een gereglementeerde
markt zijn toegelaten.»;
 
 8. in artikel 8 wordt na lid 3 het volgende lid 3 bis ingevoegd:
 «3 bis. Indien effecten door een lidstaat zijn gegarandeerd, wordt
het een uitgevende instelling, aanbieder of aanvrager van de toelating tot
de handel op een gereglementeerde markt toegestaan om bij de opstelling van
een prospectus overeenkomstig artikel 1, lid 3, geen melding te maken van
gegevens over een dergelijke garant.»;
 
 9. artikel 9 wordt als volgt gewijzigd:
 a) de leden 1 en 2 worden vervangen door:
 «1. Een prospectus is gedurende 24 maanden na de publicatie ervan
geldig voor aanbiedingen aan het publiek of toelatingen van effecten tot de
handel op een gereglementeerde markt, mits het wordt aangevuld met overeenkomstig
artikel 16 vereiste documenten ter aanvulling van het prospectus.
 2. Bij een aanbiedingsprogramma is het eerder ingediende basisprospectus
geldig gedurende een periode van ten hoogste 24 maanden.»;
 b) lid 4 wordt vervangen door:
 «4. Een eerder gedeponeerd en goedgekeurd registratiedocument zoals
bedoeld in artikel 5, lid 3, is geldig voor een periode van ten hoogste 24
maanden, mits het overeenkomstig artikel 16 is aangevuld. Het registratiedocument
dat, indien nodig, overeenkomstig artikel 16 is aangevuld en van de verrichtingsnota
en de samenvatting vergezeld gaat, wordt als een geldig prospectus beschouwd.»;
 
 10. artikel 10 wordt geschrapt;
 
 11. in artikel 11 wordt lid 1 vervangen door:
 «1. De lidstaten staan toe dat informatie in het prospectus wordt
opgenomen door middel van verwijzing naar één of meer eerder
of gelijktijdig gepubliceerde documenten die overeenkomstig deze richtlijn
of Richtlijn 2004/109/EG door de bevoegde autoriteit van de lidstaat van herkomst
goedgekeurd of bij deze autoriteit gedeponeerd zijn. Deze informatie is de
meest recente waarover de uitgevende instelling beschikt. In de samenvatting
wordt geen informatie door middel van verwijzing opgenomen.»;
 
 12. in artikel 12 wordt lid 2 vervangen door:
 «2. In dat geval wordt het registratiedocument aangevuld overeenkomstig
artikel 16. De verrichtingsnota en de samenvatting worden afzonderlijk goedgekeurd.»;
 
 13. in artikel 14 wordt lid 4 vervangen door:
 «4. De bevoegde autoriteit van de lidstaat van herkomst publiceert
op haar website alle prospectussen of, naar keuze, ten minste de lijst met
alle prospectussen die zij de afgelopen 24 maanden overeenkomstig artikel
13 heeft goedgekeurd, in voorkomend geval met een hyperlink naar het prospectus
dat op de website van de uitgevende instelling of op de website van de gereglementeerde
markt wordt gepubliceerd.»;
 
 14. Artikel 16 wordt vervangen door: 
 «Artikel 16 Documenten ter aanvulling van het
prospectus
 1. Elke met de informatie in het prospectus verband houdende belangrijke
nieuwe ontwikkeling, materiële vergissing of onjuistheid die van invloed
kan zijn op de beoordeling van de effecten en zich voordoet of geconstateerd
wordt tussen het tijdstip van goedkeuring van het prospectus en de definitieve
afsluiting van de aanbieding of, in voorkomend geval, het tijdstip waarop
de handel op een gereglementeerde markt aanvangt indien dat eerder valt, wordt
vermeld in een document ter aanvulling van het prospectus, dat op dezelfde
wijze binnen ten hoogste zeven werkdagen wordt goedgekeurd en dat conform
ten minste dezelfde regelingen als bij de verspreiding van het oorspronkelijke
prospectus wordt gepubliceerd. Ook de samenvatting en eventuele vertalingen
daarvan worden zo nodig aangevuld, zodat rekening kan worden gehouden met
nieuwe, in het document ter aanvulling opgenomen informatie.
 
 2. Beleggers die reeds aanvaard hebben de effecten te kopen of op de effecten
in te schrijven voordat het document ter aanvulling is gepubliceerd, hebben
het recht om binnen twee werkdagen na de publicatie van het document ter aanvulling
hun aanvaarding in te trekken. Deze termijn kan door de uitgevende instelling,
aanbieder of aanvrager van de toelating tot de handel op een gereglementeerde
markt worden verlengd.»;
 
 15. in artikel 18 wordt lid 1 vervangen door:
 «1. Op verzoek van de uitgevende instelling of van de persoon verantwoordelijk
voor de opstelling van het prospectus stelt de bevoegde autoriteit van de
lidstaat van herkomst binnen drie werkdagen na het verzoek of, indien het
verzoek samen met het ontwerpprospectus is ingediend, binnen één
werkdag na goedkeuring van het prospectus, de bevoegde autoriteit van de lidstaat
van ontvangst in kennis door het verstrekken van een goedkeuringsverklaring
dat het prospectus in overeenstemming met deze richtlijn is opgesteld, alsook
van een kopie van dat prospectus. Deze kennisgeving gaat, in voorkomend geval,
vergezeld van een onder de verantwoordelijkheid van de uitgevende instelling
of van de persoon verantwoordelijk voor de opstelling van het prospectus gemaakte
vertaling van de samenvatting. Voor eventuele documenten ter aanvulling van
het prospectus wordt dezelfde procedure gevolgd. Ook de uitgevende instelling
of de persoon verantwoordelijk voor de opstelling van het prospectus wordt
tegelijk met de bevoegde autoriteit van de lidstaat van ontvangst van de goedkeuringsverklaring
in kennis gesteld.»
 Artikel 2 Wijziging in Richtlijn 2004/109/EG
 In artikel 2, lid 1, onder i), van Richtlijn 2004/109/EG wordt punt i)
vervangen door:
 
 «i) ingeval het gaat om een instelling die aandelen uitgeeft:
 – wanneer de uitgevende instelling in de Gemeenschap is gevestigd:
de lidstaat waar zij haar statutaire zetel heeft;
 – wanneer de uitgevende instelling in een derde land is gevestigd:
de lidstaat bedoeld in artikel 2, lid 1, onder m), punt iii), van Richtlijn
2003/71/EG.«
 Artikel 3 Omzetting
 1 De lidstaten doen de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking treden om uiterlijk [twaalf
maanden na de inwerkingtreding van deze richtlijn] aan deze
richtlijn te voldoen. Zij delen de Commissie de tekst van die bepalingen onverwijld
mede, alsmede een tabel ter weergave van het verband tussen die bepalingen
en deze richtlijn.
 
   Wanneer de lidstaten deze bepalingen aannemen wordt in die bepalingen
naar de onderhavige richtlijn verwezen of wordt hiernaar verwezen bij de officiële
bekendmaking van die bepalingen. De regels voor deze verwijzing worden vastgesteld
door de lidstaten.
 
 2 De lidstaten delen de Commissie de tekst van de belangrijkste bepalingen
van intern recht mee die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen.
 Artikel 4 Inwerkingtreding
 Deze richtlijn treedt in werking op de twintigste dag volgende op die
van haar bekendmaking in het Publicatieblad van de Europese
Unie.
 Artikel 5 Adressaten
 Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten.
 
 Gedaan te Brussel,
 
 
 Voor het Europees Parlement,
 
 
 De voorzitter
 
 
 
 Voor de Raad,
 
 
 De voorzitter
 
 
 
 
 http://www.cc.cec/sg_vista/cgi-bin/repository/getdoc/COMM_PDF_COM_2007_0023_F_NL_ACTE.pdf.
 
 
 Richtlijn 2003/71/EG van het Europees Parlement en de Raad van 4 november
2003 betreffende het prospectus dat gepubliceerd moet worden wanneer effecten
aan het publiek worden aangeboden of tot de handel worden toegelaten en tot
wijziging van Richtlijn 2001/34/EG. PB L 345 van 31.12.2003, blz. 64.
 
 
 De herziening van de Prospectusrichtlijn overlapt niet met de werkzaamheden
die in het kader van de mededeling van de Commissie over pakketproducten voor
retailbeleggingen moeten worden verricht, omdat deze werkzaamheden betrekking
zullen hebben op verschillende categorieën van retailbeleggingsproducten
(zoals unit-linked levensverzekeringen, beleggingsfondsen, bepaalde structured
notes en certificaten) die buiten de werkingssfeer van de Prospectusrichtlijn
vallen en waarvoor niet hetzelfde niveau van beleggersbescherming geldt als
momenteel door de Prospectusrichtlijn wordt geboden.
 
 
 COM(2009) 114 definitief van 4 maart 2009.
 
 
 Het CEER is een onafhankelijke adviesgroep van de Europese Commissie,
bestaande uit de nationale toezichthouders voor de EU-effectenmarkten. Zie
Besluit 2009/77/EG van de Commissie van 23 januari 2009 tot instelling
van het Comité van Europese effectenregelgevers. PB L 25 van 23.10.2009,
blz. 18. Het CEER heeft tot taak de coördinatie tussen effectenregelgevers
te verbeteren, op te treden als een adviesgroep die de Europese Commissie
bijstaat, en een consistentere en tijdige uitvoering van de communautaire
wetgeving in de lidstaten te garanderen.
 
 
 De ESME is een adviesorgaan van de Commissie, bestaande uit op de effectenmarkten
actief zijnde personen en deskundigen ter zake. De deskundigengroep is in
april 2006 door de Commissie in het leven geroepen en opereert op basis van
Besluit 2006/288/EG van de Commissie van 30 maart 2006 tot oprichting
van een Europese deskundigengroep voor effectenmarkten die tot taak heeft
juridisch en economisch advies te verstrekken over de toepassing van de EU-effectenrichtlijnen.
PB L 106 van 19.4.2006, blz. 14–17.
 
 
 Het CSES is een particulier adviesbureau dat de studie heeft uitgevoerd
in reactie op een verzoek om dienstverlening in het kader van de raamovereenkomst
voor de evaluatie en effectbeoordeling van de werkzaamheden van het directoraat-generaal
Interne markt en diensten.
 
 
 De Commissie heeft 121 bijdragen ontvangen. Deze reacties, met uitzondering
van die welke als vertrouwelijk zijn aangemerkt, zijn te vinden op: http://ec.europa.eu/internal_market/consultations/2009/prospectus_en.htm.
 
 
 De effectbeoordeling is te vinden op de volgende website: AAA.
 
 
 Richtlijn 2004/39/EG van het Europees Parlement en de Raad van 21 april
2004 betreffende markten voor financiële instrumenten, tot wijziging
van de Richtlijnen 85/611/EEG en 93/6/EEG van de Raad en van Richtlijn 2000/12/EG
van het Europees Parlement en de Raad en houdende intrekking van Richtlijn
93/22/EEG van de Raad. PB L 145 van 30.4.2004, blz. 1–44.
 
 
 Verordening (EG) nr. 809/2004 van de Commissie van 29 april 2004
tot uitvoering van Richtlijn 2003/71/EG van het Europees Parlement en de Raad
wat de in het prospectus te verstrekken informatie, de vormgeving van het
prospectus, de opneming van informatie door middel van verwijzing, de publicatie
van het prospectus en de verspreiding van reclame betreft. PB L 149 van 30.4.2004,
blz. 1.
 
 
 PB L 390 van 31.12 2004, blz. 38.
 
 
 PB C [...] van [...], blz. [...].
 
 
 PB C [...] van [...], blz. [...].
 
 
 PB C [...] van [...], blz. [...].
 
 
 PB C [...] van [...], blz. [...].
 
 
 PB L 345 van 31.12 2003, blz. 64.
 
 
 PB L 145 van 30.4.2004, blz. 1.
 
 
 PB L 390 van 31.12.2004, blz. 38.
 
 
 PB L 184 van 17.7.1999, blz. 23.