Zorgnota 2002; Brief minister over de toekomstige financieringsstructuur van de huisartsenzorg
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-08 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 28008, nr. 12

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

10-12-2001

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2001-2002

28008 nr. 12

30-11-2001

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamMaatschappelijke urgentieTekort aan huisartsenNoodzaak van nieuwe structurenOmslag in de huisartsenzorgTe nemen maatregelen1. Scheiding van inkomen en praktijkkosten2. Lokale differentiatie3. Facilitering van infrastructuur4. Producttypering5. Avond-, nacht- en weekenddiensten6. Rol van gemeenten7. UrgentieOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 28008Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 31 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
28 008Zorgnota 2002nr. 12BRIEF VAN DE MINISTER VAN VOLKSGEZONDHEID, WELZIJN EN SPORTAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-GeneraalDen Haag, 30 november 2001Op 29 juni jl. zond ik u mijn standpunt in hoofdlijnen op het advies van
de Commissie Tabaksblat (Commissie «Toekomstige financieringsstructuur
huisartsenzorg») (27 401, nr. 66). Daarin heb ik u toegezegd een
uitwerking hiervan te geven na afronding van het overleg met partijen en nader
beraad in het kabinet. Met deze brief doe ik die toezegging gestand.Het is van groot maatschappelijk belang de cruciale rol van de huisarts
en de huisartsenzorg als spil in ons systeem van gezondheidszorg te handhaven
en waar mogelijk te versterken. De commissie heeft dit belang onderkend en
ik ben het daar van harte mee eens. Kernthema's in haar advies en ook in mijn
voorgaande brief waren dan ook: de urgentie van het vraagstuk, het (toenemend)
tekort aan huisartsen; de noodzaak van een andere organisatie van deze zorg;
een passende regeling voor de avond-, nacht- en weekenddiensten (ANW-diensten);
verheldering van verantwoordelijkheden en de noodzaak van een efficiënter
en transparant financieringssysteem. Dit laatste vereist ook in de ogen van
de commissie een scheiding van inkomen en praktijkkosten met de mogelijkheid
van lokale differentiatie. Belangrijk daarbij is het opnieuw omschrijven van
het takenpakket van de huisarts. Op deze punten zal hieronder nader worden
ingegaan.Maatschappelijke urgentieOp verschillende plaatsen in ons land zijn de kwaliteit en toegankelijkheid
van de huisartsenzorg in het geding. Op lokaal niveau moeten passende antwoorden
worden gevonden op de veranderende vraag naar zorg, de toegenomen mondigheid,
maar ook de bewerkelijkheid van patiënten. Anderzijds moeten het vak
zelf en de organisatie van de beroepsuitoefening meer flexibiliteit bieden,
waardoor het voor beroepsbeoefenaren aantrekkelijk blijft.Het is bij uitstek een overheidsverantwoordelijkheid de kwaliteit en toegankelijkheid
van de huisartsenzorg te blijven waarborgen. De modernisering van de huisartsenzorg
en de daarbij in acht te nemen verdeling van verantwoordelijkheden vormen
onderdeel van het beleid, zoals het kabinet dat heeft uiteen gezet in de beleidsbrief
Modernisering curatieve zorg fase 2 (T.K. 23 619, nr. 18). Het advies
van de Commissie Tabaksblat is hiermee in lijn en benadrukt de urgentie van
deze modernisering.De maatregelen die de commissie voorstelt, hebben dan ook vooral als doel:
de cruciale rol die de huisarts in de gezondheidszorg heeft, ook voor de toekomst,
veilig te stellen door organisatorische en inhoudelijke vernieuwingen. De
ervaringen van de afgelopen jaren hebben immers geleerd, dat gewenste ontwikkelingen
worden afgeremd door de huidige wijze van financiering van deze zorg. De Commissie
Tabaksblat heeft dat overtuigend geïllustreerd.De afgelopen maanden is overleg gevoerd met de Landelijke Huisartsen Vereniging
(LHV), het Nederlands Huisartsen Genootschap (NHG), Zorgverzekeraars Nederland
(ZN), de Nederlandse Patiënten/Consumenten Federatie (NPCF), de Landelijke
Vereniging van Gezondheidscentra (LVG) en de Vereniging van Nederlandse Gemeenten
(VNG).Tekort aan huisartsenOp dit moment is er sprake van een tekort aan huisartsen. Al diverse keren
heb ik met de Kamer over dit capaciteitsprobleem gesproken.Dat tekort heeft twee kanten. In de eerste plaats gaat het om absolute
tekorten. Het antwoord hierop is: meer huisartsen opleiden en toetredingsbelemmeringen
wegnemen. Daaraan wordt op dit moment volop gewerkt. Ik verwijs daarvoor naar
mijn Plan van aanpak uitbreiding capaciteit zorgverleners, dat ik op 12 november
jl. naar de Kamer heb gestuurd (brief IBE-BO-2232427) en mijn brief over het
opruimen van toetredingsbelemmeringen (brief d.d. 16 oktober jl. TK,
24 036, nr. 230).In de tweede plaats heeft de Commissie Tabaksblat er terecht op gewezen
dat er sprake is van een (gedeeltelijke) «mismatch» tussen behoefte
en aanbod aan huisartsenzorg, onder erkenning van het feit dat extra huisartsen
nodig zijn als «buffer» bij frictieproblemen.Jongere huisartsen en artsen in opleiding hebben nauwelijks belangstelling
voor een solistische praktijk, zoals deze tot voor kort nog vrij algemeen
gebruikelijk was. Op dit moment staan dergelijke praktijken leeg, terwijl
bijna zeshonderd huisartsen zich niet hebben gevestigd. In een aantal gebieden
dreigt dan ook de situatie te ontstaan, dat patiënten geen nieuwe huisarts
meer kunnen vinden zodra de eigen huisarts de praktijk opgeeft. Een aantal
praktijkzoekende huisartsen vindt de aangeboden locatie en de aanwezige faciliteiten
kennelijk niet of niet voldoende aantrekkelijk. Daarmee is de toegankelijkheid
van de zorg in direct gevaar, een probleem dat zich vooral in de grote steden
manifesteert en actie vereist.Daar komt nog bij dat circa een derde deel van de huisartsen op dit moment
50 jaar of ouder is. Een toenemend aantal van hen overweegt de praktijk vervroegd
neer te leggen, onder andere vanwege de werkdruk. Als zij daadwerkelijk daartoe
overgaan, kan het tekort in de toekomst nog groter worden.De huisarts handelt 90% van de gezondheidsklachten zelfstandig af. In
situaties waarin patiënten geen beroep meer kunnen doen op de huisarts,
zullen zij zich tot het ziekenhuis wenden. Dat is hiervoor niet toegerust.
Ziekenhuishulp is bovendien aanzienlijk duurder dan huisartsenhulp.Het delen van verantwoordelijkheid, de wens om samen te werken met andere
eerstelijns zorgverleners en de wens te kunnen werken in deeltijd (vooral
bij het snel toenemend aantal vrouwelijke artsen) zijn alleen mogelijk in
samenwerkingsverbanden.De ontwikkeling in die richting gaat snel; op dit moment is al meer dan
de helft van de huisartsen daarin werkzaam. Als het vak beoefend kan worden
onder omstandigheden die aan de eisen van de beroepsbeoefenaren tegemoet komen,
zal de belangstelling voor de huisartsenopleiding ongetwijfeld toenemen. Het
stimuleren en faciliteren van deze ontwikkeling is dan ook een belangrijke
doelstelling voor de eerstelijns gezondheidszorg.Noodzaak van nieuwe structurenNieuwe structuren binnen de huisartsenpraktijk zijn bovendien noodzakelijk
vanwege veranderingen in de zorg en het zorgaanbod zelf. Bijvoorbeeld voor
de groeiende groep (oudere) patiënten met chronische aandoeningen als
reuma of diabetes bieden groepspraktijken, in de vorm van een HOED (huisartsen
onder een dak) en gezondheidscentra veel meer mogelijkheden voor adequate
behandeling. Delen van de zorg voor chronische patiënten kunnen immers
worden verricht door andere eerstelijns zorgverleners dan verpleegkundigen
of fysiotherapeuten. Hetzelfde geldt voor de behandeling van patiënten
afkomstig uit andere culturen. Groepspraktijken en gezondheidscentra zijn
ook het antwoord op het huidige gebrek aan belangstelling voor (solistische)
praktijken in met name achterstandswijken in de steden of in dunbevolkte gebieden.
Ze bieden wellicht ook een oplossing voor de toenemende agressie in de praktijk.
Ik hecht dus zeer aan samenwerking, zij het dat deze in overeenstemming moet
zijn met de mededingingsregelgeving.Samenwerking betekent niet alleen meer mogelijkheden tot differentiatie,
maar kan ook leiden tot efficiency-winst. De grootschalige dienstenstructuren
voor de avond-, nacht- en weekenddiensten (ANW-diensten), die op dit moment
in snel tempo van de grond komen, zijn daarvan een voorbeeld. Grote groepen
patiënten (100 000 en meer) zijn daardoor verzekerd van goede en
efficiënte hulpverlening. De deelnemende huisartsen worden hierdoor grotendeels
ontlast van een (te) inspannende taak, die de solistische huisarts naast zijn
of haar gewone dagelijkse werk moet uitvoeren. Ook voor de oudere huisartsen
kunnen deze nieuwe dienstenstructuren een verlichting van de werkdruk betekenen,
waardoor zij het beroep langer kunnen blijven uitoefenen. In de praktijk zijn
de dienstenstructuren zeer succesvol, zowel patiënten als huisartsen
zijn tevreden. Overigens blijven er situaties bestaan waarin de solistische
praktijkuitoefening de meest aangewezen vorm is.Een flexibel zorgaanbod op lokaal niveau is alleen mogelijk als verzekeraars
en eerstelijns zorgverleners daartoe niet alleen de nodige ruimte, maar ook
de nodige middelen in handen krijgen. Op dit moment komen op veel plaatsen
in het land eerstelijns samenwerkingsverbanden tot stand. De samenstelling
ervan is vaak divers. Vaak zijn zij monodisciplinair van aard, maar regelmatig
ook multidisciplinair. Bij de totstandkoming daarvan vervult de huisarts vaak
een sleutelrol. Deze ontwikkelingen moeten ook materieel mogelijk worden gemaakt.
Bij het opzetten van groepspraktijken voor eerstelijnsgezondheidszorg is bijvoorbeeld
een goede huisvesting noodzakelijk. Voor veel huisartsen blijkt het heel moeilijk
te zijn een geschikte locatie of financiering daarvoor te vinden. Voorts is
facilitaire ondersteuning noodzakelijk. De adviezen van de Commissie Tabaksblat
grijpen juist aan op dergelijke praktische punten.De commissie geeft hiervoor de volgende «oplossingsrichtingen»:1) De totstandkoming van een goede infrastructuur is de gezamenlijke verantwoordelijkheid
van zorgaanbieders en verzekeraars, veelal in samenwerking met
de betreffende gemeente. Het vinden van een goede locatie en het bieden van
voorfinanciering bijvoorbeeld, zijn zaken die het beste door hen uitgevoerd
kunnen worden en die ook hun belangen raken. Verzekeraars moeten immers garanderen
dat de door hen verzekerde zorg ook daadwerkelijk beschikbaar is.2) Zorgaanbieders en verzekeraars dienen de ruimte te hebben om groepspraktijken
facilitair toe te rusten en te ondersteunen, zodat de huisarts zich kan concentreren
op haar of zijn kerntaak, de directe patiëntenzorg. De praktische ondersteuning
(automatisering, administratie, management, inkoop, huisvesting, werkgeverschap
etc.) kan bij anderen worden ondergebracht.3) Het bieden van helderheid over de producten die de huisarts levert.
Deze aanbeveling van de commissie sluit goed aan bij de producttyperingen,
zoals die thans voor de bekostiging en organisatie van ziekenhuizen worden
uitgewerkt. Gezien de groeiende samenwerking tussen eerste- en tweedelijn
ligt deze aansluiting ook voor de hand. Het inkomen van de huisarts zelf kan
worden berekend via een uurtarief, analoog met de berekening van het inkomen
van medisch specialisten zoals deze thans wordt voorbereid. Dat betekent ook
een meer bevredigende oplossing voor een reëel inkomen voor de huisarts:
men krijgt loon naar werken. Bij een omslag naar vraagsturing is deze wijze
van bekostiging de grondslag voor heldere onderhandelingen tussen verzekeraars
en huisartsen.De aanbevelingen van de commissie Tabaksblat passen goed in het lange
termijn perspectief van het kabinet op de gezondheidszorg. De commissie Tabaksblat
heeft zich vooral gericht op oplossingsrichtingen in een nieuw zorgstelsel,
met een verplichte basisverzekering voor iedereen en met een regierol voor
zorginkopende concurrerende verzekeraars. Verzekeraars onderhandelen op lokaal
niveau met zorgaanbieders en bevorderen daarmee integraal de doelmatigheid
in de zorgverlening. In de verdere vormgeving van de modernisering van de
curatieve zorg, kan de uitwerking daarvan plaats vinden.Gelet echter op een aantal knelpunten in de huisartsenzorg is het noodzakelijk
dat nu reeds en aantal stappen worden gezet. Daarom zal onderstaand worden
ingegaan op oplossingsrichtingen voor de bestaande knelpunten.Omslag in de huisartsenzorgIk constateer dat inmiddels een ingrijpende omslag in de huisartsenzorg
gaande is. Dat maakt veel nieuwe energie los. Ook voor traditioneel werkende
huisartsen die wellicht moeite met de snelle veranderingen hebben, zijn er
mogelijkheden de lasten van het vak aanzienlijk te verlichten, bijvoorbeeld
via de structuur voor de reeds genoemde ANW-diensten. Deze dienstenstructuur,
en het succes daarvan binnen betrekkelijk korte tijd, kan mijns inziens een
nieuw kristallisatiepunt betekenen. Van daaruit kan gezocht worden naar verdere
vernieuwing. Zo kan de producttypering voor huisartsen heel goed starten bij
de dienstenstructuur. Daar wordt immers een aantal duidelijk omschreven producten
geboden: een telefonische dienst die doorlopend ruim bezet is door ter zake
kundige doktersassistenten en verpleegkundigen, onder supervisie van een huisarts,
eerste hulp via de huisartsenpost, eventueel verbonden aan een ziekenhuis,
en zo nodig een thuisvisite. Van daaruit kan de producttypering voor de eerste
lijn verder worden uitgebreid.Samenvattend:– verzekeraars en eerstelijnszorgaanbieders onder wie de huisartsen
krijgen de mogelijkheid om gezamenlijk de infrastructuur en de facilitaire
ondersteuning te verwezenlijken;– heldere producttyperingen zijn noodzakelijk en– loon naar werken wordt het uitgangspunt voor de bepaling van het
inkomen van de huisarts.Samen met de capaciteitsmaatregelen, biedt dit de huisartsen mijn inziens
een reëel en werkzaam toekomstperspectief.Te nemen maatregelenDe maatregelen die ik heb genomen en nog zal nemen, betreffen –
naast de extra opleidingsplaatsen – met name wijzigingen in de systematiek
van de bekostiging van de huisartsenzorg. Ze passen in het besturingsconcept
voor het tweede compartiment waarbij zorgverzekeraars gebudgetteerd en 100%
risicodragend zijn en waarbij onderhandelingen op lokaal niveau plaatsvinden.
Dit houdt onder andere in dat verzekeraars en (samenwerkingsverbanden van)
aanbieders c.q. huisartsen bij hun onderhandelingen over de kosten het gehele
domein waarover zij afspraken maken (dus ook t.a.v. het voorschrijfgedrag,
gebruik van het EVS en verwijsgedrag) kunnen betrekken. Invoering van de maatregelen
kan daarom macro-budgettair neutraal verlopen. Afspraken om in een bepaald
geval hogere kosten in de huisartsenzorg te vergoeden kunnen door de verzekeraar
immers elders worden gecompenseerd via afspraken die leiden tot kostenbesparingen
op andere onderdelen. Overigens impliceert het vorenstaande uitdrukkelijk niet dat de professionele en onafhankelijke oordeelsvorming
van de huisarts in het geding zou mogen of kunnen komen.1. Scheiding van inkomen en praktijkkostenOm deze ontwikkeling, waarin de regierol van de verzekeraar inhoud krijgt,
te ondersteunen is het allereerst nodig, zoals ook de commissie Tabaksblat
voorstelt, dat praktijkkosten en inkomen worden gescheiden. De transparantie
en daarmee het zichtbaar maken van de reële onderhandelingsruimte tussen
partijen worden daardoor sterk bevorderd.Ik heb dan ook op 8 november jl. bij brief (kenmerk Z/P-2222347) het CTG
verzocht aan te geven hoe aan deze scheiding vorm kan worden gegeven.2. Lokale differentiatieDe lokale partijen – huisartsen en verzekeraars – moeten beter
in staat worden gesteld om maatwerk te leveren. Ik wil daarom met ingang van
volgend jaar lokale differentiatie van kosten mogelijk maken.De invoering van lokale differentiatie betekent dat van geval tot geval
de kosten kunnen stijgen of dalen, afhankelijk van de concrete situatie. Het
totaal van de te maken afspraken zal echter op macro niveau budgettair neutraal
moeten zijn. Ik wil de verzekeraars en de huisartsen dan ook uitdagen om op
korte termijn met goed onderbouwde plannen te komen voor gedifferentieerde
vergoedingen voor zowel de avond-, nacht- en weekenddiensten als voor de praktijkkosten.
Deze voorstellen moeten zodanig worden vormgegeven dat ex ante aantoonbaar
is dat op macro-niveau sprake is van budgettaire neutraliteit. ZN zal bovendien
twee maal per jaar over de uitkomsten rapporteren op basis van lokale afspraken.Zoals ik hiervoor al heb aangegeven, zal het totaal van de te maken afspraken
echter voor de verzekeraars budgettair neutraal
moeten zijn. M.a.w. dit zal in ieder geval moeten vallen binnen het budget
waarvoor hij risico draagt. Voor het onderdeel van de huisartsenzorg-sec behoeft
dat dus niet het geval te zijn.3. Facilitering van infrastructuurHet realiseren van lokale differentiatie is een maatregel met effect op
de korte termijn. Op den duur wordt het vraagstuk van een adequate en flexibele
financiering van de infrastructuur opgelost door de verzekeraars in staat
te stellen, de gewenste samenwerkingsverbanden buiten het ziekenhuis en de
toerusting daarvan financieel te ondersteunen. Zo geven zij inhoud aan hun
regierol.De ervaring leert dat gestructureerde samenwerkingsvormen zonder dergelijke
ondersteuning moeizaam ontstaan. Voor huisartsen kunnen samenwerkingsvormen
juist een belangrijke werklastverlichting betekenen door de beheersfuncties
van de huisarts over te nemen (automatisering, administratie, management,
inkoop, huisvesting, werkgeverschap, etc.). De bestaande financiering van
de eerstelijnszorg is, behoudens de subsidieregeling gezondheidscentra, gericht
op het financieren en contracteren van zorgverleners als solisten. Om onderlinge
samenwerking – zowel monodisciplinair als multidisciplinair –
te stimuleren, wil ik een structurele financiering voor de infrastructuur
voor alle gewenste samenwerkingsvormen in de eerste lijn realiseren (met inachtneming
van de mededingingswetgeving). Zoals ik ook reeds in de Zorgnota 2001 heb
opgemerkt, voldoet de huidige regeling daarvoor onvoldoende en zal deze door
een nieuwe regeling op grond van de WTG worden vervangen. Daartoe heb ik op
20 november 2001 bij brief (kenmerk CSZ/EZ-2184087) het CTG gevraagd
op de kortst mogelijke termijn aan te geven op welke wijze aan een dergelijke
structurele regeling vorm gegeven kan worden. Ik heb daarbij aangegeven uit
te gaan van een scheiding van inkomen en praktijkkosten. Het totaal van de
door de deelnemers aan het samenwerkingsverband ingebrachte praktijkkosten
geldt als basis voor de bekostiging van de infrastructurele kosten. Dit vindt
uitsluitend plaats op basis van een praktijkplan waarin met het oog op de
bevordering van doelmatigheid ook afspraken zijn opgenomen over het behandel-,
voorschrijf- en verwijsgedrag. Met die regeling kunnen verzekeraars met in
achtneming van hun totale financiële mogelijkheden samenwerkingsverbanden
financieren en zo inhoud geven aan hun regierol. Ik verwacht dat hiermee partijen
binnen de regio op maat en naar behoefte het zorgaanbod kunnen vormgeven.
Het opstellen van deze praktijkplannen zal naar verwachting nog wel enige
tijd in beslag nemen. Dat betekent in feite dat de effectuering in de loop
van 2002 haar beslag zal krijgen. Ook voor dit onderdeel geldt de eerder genoemde
eis van budgettaire neutraliteit.Met betrekking tot door partijen aan te gane verplichtingen in de sfeer
van kapitaallasten wil ik hen de mogelijkheid bieden gebruik te maken van
de kennis van het College Bouw Ziekenhuisvoorzieningen (CBZ) voor consultatie
en advisering.4. ProducttyperingDe commissie Tabaksblat heeft voorgesteld om binnen het inkomen een scheiding
aan te brengen tussen een vaste component (als vergoeding voor de beschikbaarheid)
en een variabele component. Ook de LHV heeft een dergelijke tariefopbouw bepleit
en wel in de vorm van een gemengde uniforme structuur (gelijk voor ziekenfonds-
en particulier verzekerden).Het kabinet acht het thans nog te vroeg een definitieve keuze te maken
voor een nieuw honoreringssysteem. Het is bovendien niet mogelijk om in de
huidige particuliere ziektekostenverzekering een gemengde tariefstructuur
op te leggen. In het toekomstige verzekeringsstelsel, zoals door het kabinet
ontworpen, zal dit wel mogelijk zijn. Bovendien moet een nieuw honoreringssysteem
volgens de Commissie Tabaksblat gebaseerd zijn op een nieuwe omschrijving
van het takenpakket van de huisarts. Ik verwijs hier naar hetgeen
ik daarover in mijn brief van 29 juni jl. heb opgemerkt. Met de commissie
ben ik van mening dat er op dit moment onvoldoende duidelijkheid bestaat over
het takenpakket van de huisarts. Daarmee is ook de basis voor de tarifering
en financiering van het inkomen van de huisarts nog onhelder. Ook de beroepsgroep
zelf is zich van deze onduidelijkheid rond het takenpakket bewust, getuige
het project dat LHV en NHG momenteel uitvoeren om tot een geactualiseerde
functie- en taakomschrijving van de huisarts te komen. Dit project kan een
goede basis vormen voor de gewenste producttypering van de huisarts.Met deze typering wil ik de lijn doortrekken die vorige jaar bij de medisch
specialisten is ingezet. Een goede producttypering voor de huisarts is een
goed uitgangspunt voor de vormgeving van het principe «loon naar werken»
en kan een basis vormen voor de toekomstige wijze van inkomensverwerving door
de huisarts. Ze vormt eveneens een goed uitgangspunt voor de contractering
door de verzekeraar en voor taakdelegatie en specialisatie binnen samenwerkingsverbanden
in de eerste lijn. De samenhang met de producttypering van de ziekenhuiszorg
(DBC) vormt een belangrijk punt van aandacht vanwege de groeiende samenhang
en integratie van het werk van de huisarts en de specialist en, meer algemeen,
van extramurale en intramurale zorg. Gelet op de discussie binnen de beroepsgroep
over de inkomenspositie zullen met voorrang de producten die door de dienstenstructuren
worden geleverd, worden getypeerd.Vanwege deze samenhang zal ik, vooruitlopend op de omschrijving van het
takenpakket, de mogelijkheid van een normatief uurloon voor de huisarts door
het CTG laten onderzoeken. Zodra aan de voorwaarden van een goede producttypering
en een normatief uurtarief is voldaan, kan vervolgens een hernieuwd honoreringssysteem
voor de huisarts vorm krijgen. Verzekeraars behouden daarbij de mogelijkheid
om de huisarts te contracteren voor het bieden van huisartsenhulp aan een
omschreven populatie voor een afgesproken honorarium. De opvattingen die de
Commissie Tabaksblat daarover in haar advies heeft neergelegd, neem ik daarbij
als uitgangspunt.Binnen het programma Modernisering Curatieve Zorg (MCZ) wordt onder andere
een systematische typering van alle producten en diensten van de zorgaanbieders
in de eerste lijn uitgevoerd. Daarbij wil ik voorrang geven aan die voor huisartsen.
Over de aanpak wil ik op korte termijn met LHV en ZN tot bestuurlijke afspraken
komen ten einde zo spoedig mogelijk hiermee te kunnen starten. Ook het NHG
en de NPCF zal ik bij de producttypering betrekken.5. Avond-, nacht- en weekenddienstenInmiddels is met terugwerkende kracht tot 1 juli 2001 de eerder aangekondigde
algemene maatregel van bestuur van kracht geworden die de huisartsendiensten
aanwijst als aparte organen op grond van de WTG. Deze amvb maakt het mogelijk
tarieven vast te stellen voor de praktijkkosten die door de avond-, nacht-
en weekenddiensten kunnen worden gedeclareerd. Het betreft tarieven die tot
stand komen in onderhandeling tussen de zorgverzekeraar en de dienstenstructuur,
zodat met individuele verschillen in regionaal gemaakte afspraken rekening
kan worden gehouden. Het CTG stelt deze tarieven – uiteraard rekening
houdend met wat redelijk is – vast. Omdat deze systematiek vooruitloopt
op de regierol van de verzekeraars, zal het kabinet de gang van zaken en de
uitkomst volgen.6. Rol van gemeentenOok voor de gemeenten is een belangrijke rol weggelegd bij het realiseren
van een goede infrastructuur voor de eerstelijnszorg. Zij hebben diverse instrumenten
om de lokale partijen te ondersteunen bij het oplossen van de problemen die
er in deze zorg, waaronder de huisartsenzorg, op dit moment zijn. Ik denk
hier aan instrumenten op het gebied van ruimtelijke ordening, grondbeleid,
huisvesting, parkeerbeleid, vergunningenbeleid, coördinatie en op het
gebied van subsidiëring. De gemeenten zijn zich steeds meer bewust van
de problematiek in de eerstelijnszorg. Binnen de Vereniging van Nederlandse
Gemeenten (VNG) is hierover op dit moment volop discussie gaande, teneinde
de gemeenten bij hun beleid te kunnen adviseren. Dit zal binnenkort uitmonden
in adviezen en suggesties van die zijde aan de gemeenten om de beoogde ontwikkelingen
te faciliteren.7. UrgentieIk wil zo snel mogelijk resultaten boeken bij het concreet oplossen van
de urgente problemen waarmee de huisartsen zich geconfronteerd zien. Ook wil
ik voorkomen dat in elke regio partijen ieder voor zich proberen «het
wiel opnieuw uit te vinden», waardoor nodeloos tijd verloren gaat. Dit
vraagt om uitwisseling van opgedane ervaringen van regio's. In mijn opdracht
gaat daarom een «Taskforce knelpunten huisartsenzorg» aan de slag
om in gebieden waar zich concrete knelpunten voordoen de betrokken partijen
bij te staan in het vinden van oplossingen en het uitwisselen van ervaringen.
Allereerst denk ik hierbij aan de grote steden. Bij de werkzaamheden van de
Taskforce zal ik uiteraard de andere partijen betrekken.Het kabinet vertrouwt erop dat met dit samenstel van concrete maatregelen
een deugdelijke grondslag wordt gelegd voor het behoud en de versterking van
de huisarts als gezonde spil in de zorg.De Minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport,E. Borst-Eilers 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-28008-12.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl