Uitvoeringswet internationale kinderbescherming; Gewijzigd voorstel van wet
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-06 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 20052006-29980, nr. A

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer

05-10-2005

Eerste Kamer der Staten-Generaal

2005-2006

29980 nr. A

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamHOOFDSTUK 1 – ALGEMENE BEPALINGENArtikel 1Artikel 2Artikel 3HOOFDSTUK 2 – TAAK EN BEVOEGDHEDEN VAN DE CENTRALE
AUTORITEITArtikel 4Artikel 5Artikel 6Artikel 7Artikel 8HOOFDSTUK 3 – PROCEDURE IN GEVAL VAN PLAATSING VAN
EEN KIND VANUIT NEDERLAND IN EEN ANDERE STAAT EN IN GEVAL VAN PLAATSING VAN
EEN KIND VANUIT EEN ANDERE STAAT IN NEDERLANDArtikel 9Artikel 10Artikel 11HOOFDSTUK 4 – RECHTSPLEGING TER ZAKE VAN OUDERLIJKE
VERANTWOORDELIJKHEID EN MAATREGELEN TER BESCHERMING VAN KINDERENArtikel 12Artikel 13Artikel 14HOOFDSTUK 5 – ERKENNING, NIET-ERKENNING EN TENUITVOERLEGGING
VAN BESLISSINGEN OP GROND VAN HET VERDRAGArtikel 15Artikel 16Artikel 17HOOFDSTUK 6 – ERKENNING, NIET-ERKENNING EN TENUITVOERLEGGING
VAN BESLISSINGEN OP GROND VAN DE VERORDENINGArtikel 18Artikel 19Artikel 20Artikel 21Artikel 22Artikel 23HOOFDSTUK 7 – INTERNATIONALE SAMENWERKING VAN GERECHTENArtikel 24HOOFDSTUK 8 – VERKLARING INZAKE OUDERLIJKE VERANTWOORDELIJKHEIDArtikel 25HOOFDSTUK 9 – SAMENLOOP MET ANDERE INTERNATIONALE
REGELINGENArtikel 26HOOFDSTUK 10 – WIJZIGING VAN ANDERE WETTENArtikel 27Artikel 28Artikel 5Artikel 29HOOFDSTUK 11 – SLOTBEPALINGENArtikel 30Artikel 31Artikel 32
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 29980Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 38 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
29 980Uitvoering van het op 19 oktober 1996 te 's-Gravenhage tot
stand gekomen verdrag inzake de bevoegdheid, het toepasselijke recht, de erkenning,
de tenuitvoerlegging en de samenwerking op het gebied van ouderlijke verantwoordelijkheid
en maatregelen ter bescherming van kinderen alsmede van de verordening (EG)
nr. 2201/2003 van de Raad van de Europese Unie van 27 november 2003 betreffende
de bevoegdheid en de erkenning van beslissingen in huwelijkszaken en inzake
de ouderlijke verantwoordelijkheid, en tot intrekking van Verordening (EG)
nr. 1347/2000 (PbEU L 338), en wijziging van het Burgerlijk Wetboek, het Wetboek
van Burgerlijke Rechtsvordering en de Uitvoeringswet EG-executieverordening
(Uitvoeringswet internationale kinderbescherming)AGEWIJZIGD VOORSTEL VAN WET27 september 2005Wij Beatrix, bij de gratie Gods, Koningin der Nederlanden, Prinses van
Oranje-Nassau, enz. enz. enz.Allen, die deze zullen zien of horen lezen, saluut! doen te weten:Alzo Wij in overweging genomen hebben, dat het wenselijk is om wettelijke
voorzieningen te treffen ter uitvoering van het op 19 oktober 1996 te 's-Gravenhage
tot stand gekomen verdrag inzake de bevoegdheid, het toepasselijke recht,
de erkenning, de tenuitvoerlegging en de samenwerking op het gebied van ouderlijke
verantwoordelijkheid en maatregelen ter bescherming van kinderen (Trb. 1997,
299) alsmede van de verordening (EG) nr. 2201/2003 van de Raad van de Europese
Unie van 27 november 2003 betreffende de bevoegdheid en de erkenning
en tenuitvoerlegging van beslissingen in huwelijkszaken en inzake de ouderlijke
verantwoordelijkheid, en tot intrekking van Verordening (EG) nr. 1347/2000
(PbEU L 338) en mede tot wijziging van het Burgerlijk Wetboek, het Wetboek
van Burgerlijke Rechtsvordering en de Uitvoeringswet EG-executieverordening;Zo is het, dat Wij, de Raad van State gehoord, en met gemeen overleg der
Staten-Generaal, hebben goedgevonden en verstaan, gelijk Wij goedvinden en
verstaan bij deze: HOOFDSTUK 1 – ALGEMENE BEPALINGENArtikel 1In deze wet wordt verstaan onder:– het verdrag: het op 19 oktober 1996 te 's-Gravenhage
tot stand gekomen verdrag inzake de bevoegdheid, het toepasselijke recht,
de erkenning, de tenuitvoerlegging en de samenwerking op het gebied van ouderlijke
verantwoordelijkheid en maatregelen ter bescherming van kinderen (Trb. 1997,
299);– de verordening: de Verordening (EG) nr. 2201/2003 van de Raad
van de Europese Unie van 27 november 2003 betreffende de bevoegdheid
en de erkenning en tenuitvoerlegging van beslissingen in huwelijkszaken en
inzake de ouderlijke verantwoordelijkheid, en tot intrekking van Verordening
(EG) nr. 1347/2000 (PbEU L 338).Artikel 2De hoofdstukken 1, 2, 4, 7 en 8 zijn mede van toepassing op internationale
kwesties van ouderlijke verantwoordelijkheid en maatregelen ter bescherming
van kinderen die niet door het verdrag of de verordening worden beheerst.Artikel 31. Onverminderd het bepaalde in artikel 1, onder a, van het op 20 mei
1980 te Luxemburg tot stand gekomen Europese verdrag betreffende de erkenning
en de tenuitvoerlegging van beslissingen inzake het gezag over kinderen en
betreffende het herstel van het gezag over kinderen (Trb. 1981, 10), artikel
4 van het op 25 oktober 1980 te 's-Gravenhage tot stand gekomen
verdrag inzake de burgerrechtelijke aspecten van internationale ontvoering
van kinderen (Trb. 1987, 139) en artikel 2 van de Wet van 2 mei 1990
tot uitvoering van die verdragen (Stb. 202), is deze wet van toepassing op
kinderen die de leeftijd van achttien jaren nog niet hebben bereikt.2. Bereikt een kind ten aanzien waarvan een verzoek op grond van het verdrag,
van de verordening of van deze wet in behandeling is, de leeftijd van achttien
jaren, dan wordt de behandeling van dat verzoek ambtshalve gestaakt. Hetzelfde
geldt voor maatregelen ter uitvoering van een beslissing op een verzoek.HOOFDSTUK 2 – TAAK EN BEVOEGDHEDEN VAN DE CENTRALE
AUTORITEITArtikel 41. Onze Minister van Justitie wordt voor Nederland aangewezen als centrale
autoriteit, bedoeld in artikel 29 van het verdrag en in artikel 53 van de
verordening.2. De centrale autoriteit is belast met de in hoofdstuk V van het verdrag,
onderscheidenlijk hoofdstuk IV van de verordening omschreven taken van de
centrale autoriteit. Deze centrale autoriteit is als zodanig tevens belast
met de behandeling van verzoeken om tussenkomst in internationale kwesties
betreffende ouderlijke verantwoordelijkheid en maatregelen ter bescherming
van kinderen, wanneer deze niet door het verdrag of de verordening worden
beheerst. Bij de behandeling van deze verzoeken worden de bepalingen van hoofdstuk
V van het verdrag zoveel mogelijk in acht genomen.3. In het bijzonder neemt de centrale autoriteit alle passende maatregelen teneinde te bevorderen dat in de omstandigheden waarin het verdrag,
de verordening of deze wet van toepassing is, minnelijke schikkingen tot stand
komen met betrekking tot de bescherming van de persoon of het vermogen van
het kind.4. De aanwijzing van de centrale autoriteit staat er niet aan in de weg
dat een persoon zich rechtstreeks tot de rechter of andere autoriteiten wendt
ten einde de erkenning van de ouderlijke verantwoordelijkheid over een kind,
het herstel van die verantwoordelijkheid over een kind te bereiken, of de
vaststelling of wijziging van een beslissing inzake ouderlijke verantwoordelijkheid
dan wel een maatregel ter bescherming van een kind te verkrijgen.Artikel 51. De centrale autoriteit is bevoegd, zonodig ook zonder uitdrukkelijke
volmacht van degene die zich met een verzoek tot haar heeft gewend, zowel
in als buiten rechte namens hem op te treden.2. De centrale autoriteit behoeft, indien zij in rechte optreedt, niet
de bijstand van een advocaat of procureur, tenzij de rechtsgang aanvangt met
een dagvaarding.3. Onverminderd het bepaalde in artikel 5, derde lid, van het op 20 mei
1980 te Luxemburg tot stand gekomen Europese verdrag betreffende de erkenning
en de tenuitvoerlegging van beslissingen inzake het gezag over kinderen en
betreffende het herstel van het gezag over kinderen (Trb. 1981, 10) en artikel
26 van het op 25 oktober 1980 te 's-Gravenhage tot stand gekomen
verdrag inzake de burgerrechtelijke aspecten van internationale ontvoering
van kinderen (Trb. 1987, 139), draagt de centrale autoriteit zelf alle kosten
die aan de uitvoering van haar taak zijn verbonden.Artikel 6De centrale autoriteit kan de uitvoering van bepaalde handelingen, met
uitzondering van optreden in rechte, overeenkomstig door haar te geven aanwijzingen
opdragen aan de raad voor de kinderbescherming. De bepalingen van dit hoofdstuk
zijn mede van toepassing ten aanzien van de raad.Artikel 7De gemeentebesturen en de ambtenaren van de burgerlijke stand verschaffen
de centrale autoriteit kosteloos alle inlichtingen en verstrekken haar kosteloos
en vrij van zegel alle afschriften en uittreksels uit hun registers die deze
autoriteit van hen vraagt in verband met de uitvoering van haar taak.Artikel 81. Indien de centrale autoriteit voor het vinden van de verblijfplaats
van een kind in Nederland medewerking behoeft van dienaren van de openbare
macht, kan zij zich voor het verkrijgen daarvan wenden tot de officier van
justitie in het arrondissement waar het kind vermoedelijk verblijft, of anders
in het arrondissement 's-Gravenhage. De officier van justitie kan de
zaak overeenkomstig door hem te geven aanwijzingen overdragen aan een officier
van justitie in een ander arrondissement, indien de opsporing vermoedelijk
in dat arrondissement moet geschieden.2. De in het eerste lid bedoelde officier van justitie behandelt een verzoek
om medewerking van de centrale autoriteit met voorrang.3. De ambtenaar, aangesteld voor de uitvoering van de politietaak, die is aangewezen om zijn medewerking te verlenen aan de opsporing van
de verblijfplaats van een kind, mag daartoe elke plaats betreden, voor zover
dat redelijkerwijs voor de vervulling van die taak nodig is.HOOFDSTUK 3 – PROCEDURE IN GEVAL VAN PLAATSING VAN
EEN KIND VANUIT NEDERLAND IN EEN ANDERE STAAT EN IN GEVAL VAN PLAATSING VAN
EEN KIND VANUIT EEN ANDERE STAAT IN NEDERLANDArtikel 91. De beslissing tot plaatsing van, of tot verstrekking van zorg aan een
uit Nederland afkomstig kind in een pleeggezin of in een instelling in een
andere staat ingevolge artikel 33 van het verdrag dan wel artikel 56 van de
verordening, wordt in Nederland genomen door de centrale autoriteit, bedoeld
in artikel 4, eerste lid.2. De centrale autoriteit zendt een gemotiveerd verzoek, vergezeld van
een rapport betreffende het kind, toe aan de centrale autoriteit dan wel de
andere bevoegde autoriteit van de staat waar de plaatsing of de verstrekking
van zorg dient plaats te vinden. Zij treedt met deze autoriteit in overleg.3. De in het eerste lid bedoelde beslissing wordt eerst genomen nadat
de centrale autoriteit, bedoeld in artikel 4, eerste lid, de volgende bescheiden
heeft ontvangen:a. een schriftelijke verklaring van de personen of de instelling bij welke
de plaatsing of de verstrekking van zorg dient plaats te vinden, waaruit hun
instemming blijkt;b. indien gewenst, een door de centrale autoriteit of de andere bevoegde
autoriteit in het land van plaatsing opgesteld rapport waaruit de geschiktheid
van de pleegouder tot het verstrekken van pleegzorg aan het kind blijkt;c. de instemming, bedoeld in artikel 33, tweede lid, van het verdrag,
dan wel artikel 56, tweede lid, van de verordening;d. indien toepasselijk, bescheiden waaruit blijkt dat het kind vergunning
heeft of zal verkrijgen om de staat waar de plaatsing of de verstrekking van
zorg zal plaatsvinden, binnen te komen en met het oog op de plaatsing of de
verstrekking van zorg een verblijfsrecht in die staat heeft of zal verkrijgen.Artikel 101. In geval van plaatsing van een kind vanuit een andere staat in Nederland
of verstrekking van zorg aan een zodanig kind in een pleeggezin of in een
instelling in Nederland ingevolge artikel 33 van het verdrag dan wel artikel
56 van de verordening, dient de instemming, bedoeld in de genoemde artikelen,
te worden gegeven door de centrale autoriteit, bedoeld in artikel 4, eerste
lid.2. De instemming, bedoeld in het eerste lid, wordt eerst gegeven nadat
de centrale autoriteit, bedoeld in artikel 4, eerste lid, van de bevoegde
autoriteit van de staat van herkomst van het kind een gemotiveerd verzoek
heeft ontvangen, vergezeld van een rapport betreffende het kind, en nadat
zij de volgende bescheiden heeft ontvangen, welke bescheiden zij toezendt
aan de bevoegde autoriteit van het land van herkomst van het kind:a. een schriftelijke verklaring van de personen of de instelling bij welke
de plaatsing of de verstrekking van zorg dient plaats te vinden, waaruit hun
instemming blijkt;b. indien gewenst, een rapport waaruit de geschiktheid van de pleegouder
tot het verstrekken van pleegzorg aan het kind blijkt; c. indien van toepassing, bescheiden waaruit blijkt dat het kind vergunning
heeft of zal verkrijgen om Nederland binnen te komen en met het oog op de
plaatsing of de verstrekking van zorg een verblijfsrecht in Nederland heeft
of zal verkrijgen.3. Kennisgevingen van buitenlandse autoriteiten, als bedoeld in artikel
56, vierde lid, van de verordening, worden aan de centrale autoriteit, bedoeld
in artikel 4, eerste lid, gericht. Deze zendt afschriften van deze kennisgevingen
toe aan de raad voor de kinderbescherming en aan de Immigratie- en Naturalisatiedienst.Artikel 111. Indien de voorschriften van artikel 10 niet in acht zijn genomen, kan
de officier van justitie of de centrale autoriteit de kinderrechter verzoeken
een stichting als bedoeld in artikel 1, onder f, van de Wet op de jeugdzorg
te belasten met de voorlopige voogdij over het kind. Dit verzoek kan ook worden
gedaan door de raad voor de kinderbescherming. Tenzij de kinderrechter een
langere termijn van verval van de voorlopige voogdij heeft bepaald, wendt
de raad zich binnen zes weken na de beslissing over de voorlopige voogdij
tot de rechter ten einde een voorziening in het gezag over de minderjarige
te verkrijgen. Artikel 241, vierde, vijfde en zesde lid, alsmede artikel 306a
van Boek 1 van het Burgerlijk Wetboek zijn van overeenkomstige toepassing.
Artikel 813, tweede lid, van het Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering is
van overeenkomstige toepassing.2. De voorlopige voogdij eindigt, behoudens eerdere opheffing, op het
tijdstip waarop hetzij de voogdij over het kind, dan wel diens plaatsing bij
andere personen of een andere instelling, een aanvang neemt, of zijn terugkeer
naar het land van herkomst is geregeld.3. De kosten die de voogdij-instelling ten behoeve van het kind moet maken,
komen ten laste van degene bij wie het kind in strijd met artikel 10 is geplaatst.
De artikelen 69 tot en met 76 van de Wet op de jeugdzorg zijn van overeenkomstige
toepassing.HOOFDSTUK 4 – RECHTSPLEGING TER ZAKE VAN OUDERLIJKE
VERANTWOORDELIJKHEID EN MAATREGELEN TER BESCHERMING VAN KINDERENArtikel 121. Onverminderd de bevoegdheid van de voorzieningenrechter in kort geding,
is de rechtbank bevoegd tot kennisneming van alle zaken met betrekking tot
de regeling en de uitoefening van ouderlijke verantwoordelijkheid en maatregelen
ter bescherming van kinderen in internationale gevallen, behoudens voor zover
het betreft de erkenning, de niet-erkenning en de tenuitvoerlegging van buitenlandse
beslissingen.2. De rechtbank is bevoegd tot kennisneming van een zaak als bedoeld in
het eerste lid indien het kind binnen haar rechtsgebied gewone verblijfplaats
heeft. In gevallen waarin het verdrag of de verordening een bevoegdheid toekent
aan de autoriteiten van de verdragsstaat waar het kind niet zijn gewone verblijfplaats
heeft, maar zich bevindt, is tot kennisneming daarvan bevoegd de rechtbank
binnen wier rechtsgebied het kind zich bevindt. In gevallen waarin het verdrag
of de verordening een bevoegdheid toekent aan de autoriteiten van een staat
waar het kind noch zijn gewone verblijfplaats heeft noch zich bevindt, is
tot kennisneming daarvan bevoegd de rechtbank te 's-Gravenhage. Artikel 13De zaken tot kennisneming waarvan de rechtbank op grond van artikel 12,
eerste lid, bevoegd is, worden ingeleid met een verzoekschrift. Het verzoekschrift
wordt ingediend door een procureur. Heeft de verzoeker zich tot de centrale
autoriteit gewend, dan kan het verzoekschrift worden ingediend door de centrale
autoriteit. Het verzoekschrift houdt tevens in de keuze van een woonplaats
binnen het arrondissement van de rechtbank. De verzoeker die zich tot de centrale
autoriteit heeft gewend, wordt geacht ten kantore van de centrale autoriteit
woonplaats te hebben gekozen.Artikel 14Artikel 14 van de Wet van 2 mei 1990 tot uitvoering van het op 20 mei
1980 te Luxemburg tot stand gekomen Europese verdrag betreffende de erkenning
en de tenuitvoerlegging van beslissingen inzake het gezag over kinderen en
betreffende het herstel van het gezag over kinderen, uitvoering van het op
25 oktober 1980 te 's-Gravenhage tot stand gekomen verdrag inzake
de burgerrechtelijke aspecten van internationale ontvoering van kinderen alsmede
algemene bepalingen met betrekking tot verzoeken tot teruggeleiding van ontvoerde
kinderen over de Nederlandse grens en de uitvoering daarvan (Stb. 1990, 202)
is van overeenkomstige toepassing in gevallen die door het verdrag, de verordening
of deze wet worden bestreken.HOOFDSTUK 5 – ERKENNING, NIET-ERKENNING EN TENUITVOERLEGGING
VAN BESLISSINGEN OP GROND VAN HET VERDRAGArtikel 151. De voorzieningenrechter van de rechtbank is bevoegd tot kennisneming
van alle verzoeken die betrekking hebben op de erkenning, de niet-erkenning
en de tenuitvoerlegging van beslissingen inzake ouderlijke verantwoordelijkheid
en maatregelen ter bescherming van kinderen die op grond van het verdrag zijn
gegeven, voor zover de erkenning, de niet-erkenning en de tenuitvoerlegging
daarvan niet door de verordening worden beheerst. Ten aanzien van het verlof
tot tenuitvoerlegging zijn de artikelen 985 tot en met 990 van het Wetboek
van Burgerlijke Rechtsvordering niet van toepassing.2. In de zaken, bedoeld in het eerste lid, is bevoegd de voorzieningenrechter
van de rechtbank binnen wier rechtsgebied de persoon tegen wie de tenuitvoerlegging
wordt gevraagd, dan wel een kind waarop het verzoek betrekking heeft, gewone
verblijfplaats heeft. Indien geen van deze personen gewone verblijfplaats
in Nederland heeft, is bevoegd de voorzieningenrechter van de rechtbank binnen
wier rechtsgebied de tenuitvoerlegging dient plaats te vinden. Kan de bevoegdheid
niet worden gebaseerd op de in dit artikellid genoemde gronden, dan is bevoegd
de voorzieningenrechter van de rechtbank te 's-Gravenhage.3. Een beslissing op een verzoek als bedoeld in het eerste lid, wordt
gevraagd bij verzoekschrift. Het wordt ingediend door een procureur. Heeft
de verzoeker zich gewend tot de centrale autoriteit, dan kan het verzoekschrift
worden ingediend door de centrale autoriteit. Het verzoekschrift houdt tevens
in de keuze van een woonplaats binnen het arrondissement van de rechtbank.
De verzoeker die zich heeft gewend tot de centrale autoriteit wordt geacht
ten kantore van de centrale autoriteit woonplaats te hebben gekozen. Artikel 161. De voorzieningenrechter bij wie een verzoek als bedoeld in artikel
15, eerste lid, is ingediend, doet daarover onverwijld uitspraak.2. Het verlof tot tenuitvoerlegging is uitvoerbaar bij voorraad.Artikel 171. De rechtbank waarvan de voorzieningenrechter op een verzoek als bedoeld
in artikel 15, eerste lid, heeft beschikt, neemt kennis van het hoger beroep
van die beschikking. Alleen de partijen kunnen hoger beroep tegen de beschikking
instellen.2. Het hoger beroep tegen een beschikking waarbij een verzoek als bedoeld
in artikel 15, eerste lid, is ingewilligd, moet worden ingesteld binnen een
maand na de betekening van de beschikking. Indien de partij tegen wie tenuitvoerlegging
wordt gevraagd, haar gewone verblijfplaats heeft in het buitenland, bedraagt
de termijn voor het instellen van hoger beroep twee maanden, te rekenen vanaf
de datum van de betekening aan deze partij in persoon of aan zijn adres. De
termijn kan niet op grond van de afstand worden verlengd.3. Indien hoger beroep wordt ingesteld door de verzoeker en is gericht
tegen de weigering om een verzoek als bedoeld in artikel 15, eerste lid, in
te willigen, wordt het ingesteld binnen een maand na de dagtekening van de
beschikking.4. De rechtbank bij welke hoger beroep is ingesteld, doet daarover onverwijld
uitspraak.5. Tegen de in hoger beroep gegeven beschikking kan slechts beroep in
cassatie worden ingesteld.6. De rechtbank bij welke hoger beroep is ingesteld, onderscheidenlijk
de Hoge Raad bij welke beroep in cassatie is ingesteld, kan op verzoek van
de partij tegen wie tenuitvoerlegging wordt gevraagd, zijn uitspraak aanhouden
indien in de staat van herkomst van de beslissing een gewoon rechtsmiddel
is ingesteld of de termijn daartoe nog niet is verstreken. In dit laatste
geval kan de rechtbank, onderscheidenlijk de Hoge Raad, een termijn vaststellen
binnen welke het rechtsmiddel moet worden ingesteld.7. Indien in de beslissing uitspraak is gedaan over meer dan een onderdeel
van het verzoek en de tenuitvoerlegging niet voor het geheel kan worden toegestaan,
wordt de tenuitvoerlegging voor één of meer van die onderdelen
toegestaan.8. De verzoeker kan om gedeeltelijke tenuitvoerlegging vragen.HOOFDSTUK 6 – ERKENNING, NIET-ERKENNING EN TENUITVOERLEGGING
VAN BESLISSINGEN OP GROND VAN DE VERORDENINGArtikel 181. De voorzieningenrechter van de rechtbank is bevoegd tot kennisneming
van de verzoeken, bedoeld in de artikelen 21, derde lid, 28 en 48, eerste
lid, van de verordening. Ten aanzien van het verlof tot tenuitvoerlegging
zijn de artikelen 985 tot en met 990 van het Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering
niet van toepassing.2. Artikel 29, tweede lid, van de verordening is van overeenkomstige toepassing
op de relatieve bevoegdheid van de voorzieningenrechter in de zaken, bedoeld
in artikel 21, derde lid, van de verordening. Kan de bevoegdheid van deze
rechter niet worden gebaseerd op de daar genoemde gronden, dan is bevoegd
de voorzieningenrechter van de rechtbank te 's-Gravenhage.3. Een beslissing op een verzoek als bedoeld in het eerste lid, wordt gevraagd bij verzoekschrift. Het wordt ingediend door een procureur.
Heeft de verzoeker zich gewend tot de centrale autoriteit, dan kan het verzoekschrift
worden ingediend door de centrale autoriteit. Het verzoekschrift houdt tevens
in de keuze van een woonplaats binnen het arrondissement van de rechtbank.
De verzoeker die zich heeft gewend tot de centrale autoriteit, wordt geacht
ten kantore van de centrale autoriteit woonplaats te hebben gekozen.4. Onverminderd het bepaalde bij artikel 38, eerste lid, van de verordening,
wordt bij ongenoegzaamheid van de bij het verzoekschrift overgelegde stukken
aan de verzoeker de gelegenheid tot aanvulling gegeven met het stuk, bedoeld
in artikel 37, eerste lid, onder a, van de verordening.Artikel 191. De persoon tegen wie tenuitvoerlegging wordt gevraagd en andere belanghebbenden
worden in de procedure over een verzoek als bedoeld in artikel 18, eerste
lid, niet opgeroepen.2. Inwilliging van het verzoek, bedoeld in artikel 28 van de verordening,
door de voorzieningenrechter geschiedt in de vorm van een eenvoudig verlof,
dat op de overgelegde expeditie van de ten uitvoer te leggen beslissing wordt
gesteld.3. Het verlof tot tenuitvoerlegging is uitvoerbaar bij voorraad.Artikel 201. De rechtbank waarvan de voorzieningenrechter op een verzoek als bedoeld
in artikel 18, eerste lid, heeft beschikt, neemt kennis van het rechtsmiddel,
bedoeld in artikel 33 van de verordening.2. Het rechtsmiddel, bedoeld in artikel 33 van de verordening, wordt,
indien het wordt ingesteld door de verzoeker en is gericht tegen een weigering
om een verzoek als bedoeld in artikel 18, eerste lid, in te willigen, ingesteld
binnen een maand na de dagtekening van de beschikking.3. De rechtbank bij welke hoger beroep is ingesteld, doet daarover onverwijld
uitspraak.Artikel 211. De procedure van artikel 26 van Boek 1 van het Burgerlijk Wetboek is
niet van toepassing ten aanzien van het op artikel 21, derde lid, van de verordening
gegronde verzoek om een beslissing houdende erkenning of niet-erkenning van
een in een andere lidstaat gegeven beslissing ter zake van echtscheiding,
scheiding van tafel en bed of nietigverklaring van het huwelijk.2. Artikel 26e van Boek 1 van het Burgerlijk Wetboek is van overeenkomstige
toepassing op een beslissing als bedoeld in het eerste lid.Artikel 22In het in artikel 41, derde lid, laatste zin, van de verordening bedoelde
geval wordt het verzoek om een certificaat betreffende een beslissing inzake
het omgangsrecht bij verzoekschrift door tussenkomst van een procureur ingediend
bij de voorzieningenrechter van de rechtbank van welke de kinderrechter de
beslissing heeft gegeven. De voorzieningenrechter beslist onverwijld op het
verzoek. Artikel 19, eerste lid, is van overeenkomstige toepassing. Artikel 23Artikel 31 van het Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering is van overeenkomstige
toepassing op de procedure, bedoeld in artikel 43 van de verordening, indien
het certificaat door een Nederlandse rechter is afgegeven.HOOFDSTUK 7 – INTERNATIONALE SAMENWERKING VAN GERECHTENArtikel 241. De Raad voor de Rechtspraak wijst een of meer kinderrechters aan, die
in het bijzonder belast zijn met het faciliteren van contacten van rechters
in Nederland bij wie op grond van het verdrag, de verordening of deze wet
procedures aanhangig zijn met rechters in het buitenland die terzake bevoegd
zijn, alsmede contacten van rechters in het buitenland bij wie zodanige procedures
aanhangig zijn, met rechters in Nederland die terzake bevoegd zijn.2. Indien een rechter in Nederland in verband met een procedure in het
eerste lid een rechter in het buitenland wenst te consulteren, kan hij gebruik
maken van de tussenkomst van de in het eerste lid bedoelde rechter.3. De in het tweede lid bedoelde tussenkomst wordt ook verleend aan een
rechter in het buitenland die in verband met een bij hem aanhangige procedure
als bedoeld in het eerste lid een rechter in Nederland wenst te consulteren.4. Indien in verband met een consultatie als bedoeld in het tweede of
het derde lid stukken dienen te worden vertaald of indien daarvoor de bijstand
van een tolk nodig is, draagt de in het eerste lid bedoelde rechter hiervoor
zorg.5. Voordat een consultatie als bedoeld in het tweede lid plaatsvindt,
stelt de rechter bij wie de procedure aanhangig is, de partijen hiervan in
kennis. Nadat de consultatie heeft plaatsgevonden, doet hij partijen verslag
van de consultatie.6. De overdracht van verzoeken als bedoeld in de artikelen 8 en 9 van
het verdrag en artikel 15 van de verordening, geschiedt door tussenkomst van
de in het eerste lid bedoelde rechter. De rechter die een verzoek heeft overgedragen,
stelt partijen hiervan in kennis.HOOFDSTUK 8 – VERKLARING INZAKE OUDERLIJKE VERANTWOORDELIJKHEIDArtikel 251. Tot de afgifte van een verklaring als bedoeld in artikel 40, van het
verdrag, is bevoegd de notaris.2. De verklaring wordt afgegeven op een bij besluit van Onze Minister
van Justitie vast te stellen formulier.HOOFDSTUK 9 – SAMENLOOP MET ANDERE INTERNATIONALE
REGELINGENArtikel 26In de betrekkingen tussen Nederland en andere staten die partij zijn zowel
bij het in artikel 1 bedoelde verdrag als bij het op 20 mei 1980 te Luxemburg tot stand gekomen Europese verdrag betreffende de erkenning
en de tenuitvoerlegging van beslissingen inzake het gezag over kinderen en
betreffende het herstel van het gezag over kinderen (Trb. 1981, 10) gaat het
in artikel 1 bedoelde verdrag voor.HOOFDSTUK 10 – WIJZIGING VAN ANDERE WETTENArtikel 27Het Burgerlijk Wetboek wordt als volgt gewijzigd:Artikel 253o, tweede lid, van Boek 1 van het Burgerlijk Wetboek komt te
vervallen.Artikel 28Het Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering wordt als volgt gewijzigd:A. De aanhef van artikel 3 komt als volgt te luiden:In zaken die bij verzoekschrift moeten worden ingeleid, met uitzondering
van zaken als bedoeld in de artikelen 4 en 5, heeft de Nederlandse rechter
rechtsmacht indien:B. Artikel 4, eerste lid, komt als volgt te luiden:1. Indien de Verordening (EG) nr. 2201/2003 van de Raad van de Europese
Unie van 27 november 2003 betreffende de bevoegdheid en de erkenning
en tenuitvoerlegging van beslissingen in huwelijkszaken en inzake de ouderlijke
verantwoordelijkheid, en tot intrekking van verordening (EG) nr. 1347/2000
(PbEU L 338) niet van toepassing is, wordt de rechtsmacht van de rechter met
betrekking tot echtscheiding, scheiding van tafel en bed en ontbinding van
het huwelijk na scheiding van tafel en bed, nietigverklaring, alsmede nietigheid
en geldigheid van het huwelijk uitsluitend bepaald overeenkomstig de artikelen
3, 4 en 5 van deze verordening.C. Artikel 5 komt als volgt te luiden:Artikel 5Onverminderd artikel 1 heeft de Nederlandse rechter in zaken betreffende
ouderlijke verantwoordelijkheid geen rechtsmacht indien het kind zijn gewone
verblijfplaats niet in Nederland heeft, tenzij hij zich in een uitzonderlijk
geval, wegens de verbondenheid van de zaak met de rechtssfeer van Nederland,
in staat acht het belang van het kind naar behoren te beoordelen.Artikel 29Artikel 4 van de Uitvoeringswet EG-executieverordening wordt als volgt
gewijzigd:Het tweede en het vierde lid komen te vervallen. HOOFDSTUK 11 – SLOTBEPALINGENArtikel 301. Artikel 28, onderdeel B, van deze wet is van toepassing op procedures
inzake echtscheiding, scheiding van tafel en bed en ontbinding van het huwelijk
na scheiding van tafel en bed, nietigverklaring alsmede nietigheid en geldigheid
van het huwelijk die worden ingesteld op of na 1 maart 2005.2. Het in artikel 1 bedoelde verdrag is niet van toepassing in procedures
inzake ouderlijke verantwoordelijkheid of maatregelen ter bescherming van
kinderen, die vóór zijn inwerkingtreding in Nederland zijn ingesteld
en waarin na zijn inwerkingtreding een beslissing wordt genomen.3. De inwerkingtreding in Nederland van het in artikel 1 bedoelde verdrag
laat ouderlijke verantwoordelijkheid die voordien van rechtswege aan een persoon
is toegekomen, onverlet.4. Vanaf het tijdstip van de inwerkingtreding in Nederland van het in
artikel 1 bedoelde verdrag wordt het van rechtswege ontstaan van ouderlijke
verantwoordelijkheid van een persoon die deze niet reeds heeft, door dat verdrag
beheerst.Artikel 31Deze wet treedt in werking op een bij koninklijk besluit te bepalen tijdstip.Artikel 32Deze wet wordt aangehaald als: Uitvoeringswet internationale kinderbeschermingLasten en bevelen dat deze in het Staatsblad zal worden geplaatst en dat
alle ministeries, autoriteiten, colleges en ambtenaren wie zulks aangaat,
aan de nauwkeurige uitvoering de hand zullen houden.GegevenDe Minister van Justitie, 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-20052006-29980-A.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl