Wijziging Elektriciteitswet 1998 en Gaswet ter verbetering werking elektriciteits- en gasmarkt; Brief van de Minister van Economische Zaken
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2019-09-23 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 31374, nr. 15

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

05-06-2008

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2007-2008

31374 nr. 15

02-06-2008

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamInvulling komende periode met betrekking tot de slimme
meterDe slimme meter1. Het eisenpakket aan de slimme meter2. De termijn voor wijziging van de NTA3. Verantwoordelijkheidsverdeling functioneren meter4. Relatie met de Meetcode5. De slimheid van de gasmeter6. Afschrijvingstermijnen7. Beveiliging en hacken8. Privacy9. Regelingsniveau van de metereisen10. Eisen aan warmtemetersHet capaciteitstariefHet leveranciersmodelDe informatiecodeOndertekeningBIJLAGE Van een galvanisch verbonden deelnet is sprake voor zover het
deelnet zich bevindt achter één transformator. Voor kleinverbruikers
gaat het dan om een deelnet achter één middenspanningsstation
(een MS/LS-transformator). Het gaat dan om een wijk of een industrieterrein.
Alle aansluitpunten van één onroerende zaak op een galvanisch
verbonden deelnet mogen voor de berekening van het transporttarief als één
aansluiting worden beschouwd, waarvoor dan dus maar één keer
het capaciteitstarief hoeft te worden betaald. Dus over alle aansluitingen
van het vaste net van KPN (wijkkastjes, telefooncellen) op één
galvanisch verbonden deelnet hoeft maar één keer het capaciteitstarief
betaald te worden. Dit geldt ook voor alle pompen en gemalen van de Gemeente
Apeldoorn in één galvanisch verbonden deelnet. In een gemeente
als Apeldoorn zijn er ongeveer 430 middenspanningsstations. Dit betekent dat
er in de Gemeente Apeldoorn ongeveer 430 galvanisch gescheiden deelnetten
zijn.
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 31374Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 39 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
31 374Wijziging van de Elektriciteitswet 1998 en de Gaswet ter verbetering
van de werking van de elektriciteits- en gasmarktnr. 15BRIEF VAN DE MINISTER VAN ECONOMISCHE ZAKENAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-GeneraalDen Haag, 2 juni 2008Op 26 mei heb ik met uw Kamer uitgebreid gesproken over de invoering
van de slimme meter, als onderdeel van het wetsvoorstel ter verbetering van
de werking van de elektriciteits- en gasmarkt. In dat overleg heb ik u nadere
informatie toegezegd. Deze informatie treft u hierbij aan. Ik begin met mijn
visie op de uitrol van de slimme meter in de komende periode. Daarna ga ik
achtereenvolgens in op de vragen over de introductie van de slimme meter,
vragen over het capaciteitstarief, twee vragen over het leveranciersmodel
en een vraag over de Informatiecode.Invulling komende periode met betrekking tot de slimme
meterWij hebben uitvoerig met elkaar van gedachten gewisseld over de verplichte
uitrol en de temporisering daarvan. Op basis van de zorgen die door de Kamer
zijn geopperd en het door de meerderheid gedragen standpunt dat de slimme
meter er weliswaar moet komen, maar wel op een verantwoorde wijze, stel ik
de volgende invulling van de komende periode voor:A. na inwerkingtreding van het wetsvoorstel is installatie van een slimme
meter die tenminste voldoet aan de wettelijke eisen (waarbij wordt uitgegaan
van de huidige Nederlandse Technische Afspraak 8130) zonder voorwaarden verplicht
in de door de EU Richtlijn energie-efficiency genoemde situaties:1. bij nieuwbouw;2. bij ingrijpende renovatie.B. Daarnaast zal een netbeheerder verplicht worden om zonder voorwaarden
een slimme meter ter beschikking te stellen in het geval een woning of gebouw
met energielabel C of lager energielabel B verwerft. In het wetsvoorstel zal
worden opgenomen dat deze situaties bij algemene maatregel van bestuur worden
bepaald. C. Na inwerkingtreding van de wet is het op basis van de EU Richtlijn
energie-efficiency in de volgende situaties ter beoordeling aan de netbeheerder
of installatie van een slimme meter die tenminste voldoet aan de wettelijke
eisen (waarbij wordt uitgegaan van de huidige NTA8130) al dan niet wordt uitgevoerd:1. bij reguliere vervanging;2. op aanvraag.  De netbeheerder mag zijn oordeel in die gevallen slechts laten
afhangen van de uitzonderingsgronden zoals genoemd in de EU Richtlijn energie-efficiency.
Bij een installatie op verzoek kan de netbeheerder op basis van het wetsvoorstel
een nog door de NMa vast te stellen prioriteitsvergoeding in rekening brengen
aan de aanvrager.D. Daarnaast kunnen slimme meters die tenminste voldoen aan de wettelijke
eisen (waarbij wordt uitgegaan van de huidige NTA8130) op verzoek van de kleinverbruiker
worden geïnstalleerd door ook andere partijen dan de netbeheerder. Conform
het wetsvoorstel gaat deze meter op het moment van installatie in beheer over
naar de netbeheerder. Indien de meter voldoet aan de gestelde eisen draagt
de netbeheerder een overnamevergoeding af aan de derde partij.Ik stel voor om 1 jaar na inwerkingtreding van de wet een eerste evaluatie
uit te voeren. Na 2 jaar zal een tweede evaluatie uit moeten wijzen of alle
seinen op groen staan om de uitrol van de slimme meter te accelereren. De
NMa is al gestart met het opzetten van een monitoringstraject. Deze monitoring
zal niet meer zijn gebaseerd op het volgen van een grootschalige uitrol, maar
ziet veel meer op de kwaliteit. Ik denk daarbij aan de volgende toetsingscriteria:• technische betrouwbaarheid (werkt alles zoals het moet);• beveiliging (maatregelen tegen hacken);• is privacy voldoende gewaarborgd;• installatiecapaciteit;• beschikbaarheid van meters;• kostenefficiency.Op basis van het overleg van 26 mei met uw Kamer zal ik komen met
een nota van wijziging die ik u uiterlijk 6 juni a.s. zal doen toekomen.
Hierin wordt, behalve enkele technische wijzigingen, geregeld dat de grootschalige
verplichte uitrol van de slimme meter niet eerder dan na een proefperiode
zal plaatsvinden, zoals hierboven geschetst.De slimme meterHieronder zal ik ingaan op de in totaal tien onderwerpen in het kader
van de slimme meter waarover ik een nadere reactie heb toegezegd.1. Het eisenpakket aan de slimme meterUw Kamer heeft mij verzocht te kijken naar de functionaliteiten van de
meetinrichting om te borgen dat de meetinrichting die nu wordt voorgeschreven
voldoende toekomstbestendig is en doelstellingen in het kader van duurzaamheid
voldoende ondersteunt. Ik begrijp dat er zorgen bestaan dat de huidige NTA8130
afspraak die de minimum eisen van de slimme meter vastlegt, in dat kader niet
voldoet. Ik ben bereid om op zo kort mogelijke termijn samen met betrokken
partijen te bezien welke additionele eisen dienen te worden vastgelegd om
te kunnen voldoen aan de uitgangspunten van toekomstbestendigheid en het optimaal
faciliteren van duurzaamheid en energiemanagementsystemen. Daarbij zal wel
een afweging moeten worden gemaakt tussen de kosten die deze extra eisen met zich mee brengen en de voordelen die daarvan worden verwacht. Ik
heb de NMa gevraagd om een inschatting te maken van deze kosten op de totale
kosten voor de netbeheerder in relatie tot mijn voornemen om de tarieven op
het niveau van 2005 te baseren. Ik hoop u de eerste conclusies van de NMa
binnen enkele weken te kunnen presenteren. Uiteraard zullen de eisen die worden
gesteld aan meetinrichtingen ook moeten passen binnen de geldende metrologiewetgeving.De eerste eis aan de slimme meter die veelvuldig is genoemd is de registratie
van bruto productiemeting van duurzaam opgewekte energie. Een dergelijke eis
zou bijdragen aan een effectieve administratieve afhandeling in het kader
van het Besluit stimulering duurzame energieproductie. Dit zou overigens ook
de eis in de huidige NTA8130 dat er vier telwerken aanwezig moeten zijn (voor
afname van het net piek/dal en teruglevering piek/dal) wellicht overbodig
maken. De registratie en communicatie van bruto productiegegevens heeft zowel
consequenties voor de configuratie van de meetinrichting zelf als voor de
achterliggende systemen bij de netbeheerder. Er zijn dan namelijk ook communicatieprotocollen
noodzakelijk om de verschillende soorten gegevens van elkaar te onderscheiden.
Naar aanleiding van het met uw Kamer gevoerde debat, ben ik bereid om in lagere
regelgeving de netbeheerder te verplichten om, indien de afnemer daarom vraagt,
registratie en communicatie van de bruto productiemeting aan te bieden. Ik
zal er bij de sector op aandringen dat de registratie van de bruto productiemeter
in ieder geval ook zal worden geagendeerd voor de herziening van de NTA8130.Dan zijn er ondermeer door de fractie van de PvdA een aantal wensen genoemd
die alle functionaliteiten betreffen van energiemanagement systemen. Genoemd
zijn een gebruiksvriendelijk display, een alarmeringsfunctie bij ongebruikelijke
fluctuaties in het energieverbruik, het realtime meten en afrekenen van verbruik,
geautomatiseerde stroomlevering aan specifieke apparaten in het huis –
zoals de airconditioning of de wasmachine –, gekoppeld aan externe factoren,
zoals de weersgesteldheid of de prijs van energie op een bepaald moment. In
dit kader is van belang dat er onderscheid gemaakt wordt tussen de meetinrichting
als zodanig die krachtens het wetsvoorstel valt onder het beheer van de netbeheerder
en energiemanagement systemen die op die meter zouden kunnen worden aangesloten.
Voor het aanleggen van energiemanagement systemen is additionele (meet)apparatuur
nodig en daarvoor zijn ook extra fysieke handelingen in het huis vereist door
een erkende installateur. Het ligt voor de hand dat een dergelijk systeem
alleen wordt aangelegd als de afnemer hierom vraagt en dat dit dus een zaak
is van de leverancier of andere commerciële marktpartijen. Zoals ook
in de memorie van toelichting is aangegeven, dient de meetinrichting de basis
te bieden voor dit soort additionele en innovatieve toepassingen. Naar ik
begrijp gaat het er vooral om te verzekeren dat dergelijke energiemanagement
systemen actief worden aangeboden en dat de interoperabiliteit met de slimme
meter in alle gevallen is verzekerd. Ik ben het volledig eens met de fractie
van de PvdA dat dergelijke secundaire apparatuur zonder meer moet kunnen communiceren
met de slimme meter. Ik zal verifiëren of de NTA daar afdoende waarborgen
voor biedt en zo nodig middels uitvoeringsregelgeving verzekeren dat deze
interoperabiliteit in alle gevallen is geborgd.Met de fractie van de PvdA ben ik van mening dat zowel de leveranciers
als de consument een zo effectief mogelijke prikkel moeten ontvangen voor
een duurzame energiehuishouding. Op diverse vlakken heeft het Kabinet in dat
kader maatregelen genomen (bijvoorbeeld het programma Schoon en Zuinig). Naar
aanleiding van het debat met u op 26 mei jl. neem ik graag het initiatief
om in overleg te treden met de gezamenlijke leveranciers om op zo kort mogelijke
termijn te kijken op welke wijze bereikt zou kunnen worden dat
energiemanagement systemen actief worden aangeboden aan de klant. De gereguleerde
infrastructuur van de netbeheerder moet daarvoor een optimaal platform bieden.
Dit biedt de leverancier de mogelijkheid om zijn afnemers adequaat te faciliteren
bij energiebesparing en actief te stimuleren om de functionaliteiten van de
slimme meter effectief te benutten. Uiteindelijk blijft het de klant zelf
die bepaalt of hij hiervan gebruik maakt en is het aan de leverancier om hierin
zo innovatief en dienstverlenend mogelijk op treden. In dat kader zou eventueel
een koppeling gelegd kunnen worden met het Meer met Minder project. De aanwezigheid
van een energiemanagement systeem zou bijvoorbeeld extra mee kunnen tellen
in het labelsysteem. Dit heeft als bijkomend positief effect dat het enthousiasme
bij de consument om dit systeem ook daadwerkelijk te gebruiken vele malen
groter zal zijn. Hierover wissel ik graag nader met u van gedachten.Tenslotte werd als wens genoemd de communicatie met andere meters bij
de aansluiting, zoals warmte, koude en productiemeters. De NTA8130 voorziet
al in deze communicatie door het verplicht stellen van een minimaal aantal
poorten op de slimme meter waarop andere meetinrichtingen kunnen worden aangesloten.
De zorg lijkt er uit te bestaan dat de minimum eis is gesteld op 4. Een afnemer
die beschikt over zonnepanelen en waarbij de watermeter, de gasmeter en een
meter voor thermische energie of opgewekte windenergie zijn verbonden met
de slimme meter kan daarmee uit de voeten. Maar als deze afnemer op termijn
echter ook nog een HRe ketel zou aanschaffen, zou daarvoor geen poort meer
beschikbaar zijn. Het is echter altijd mogelijk een splitter aan te brengen.
Bovendien is het standaard aanbrengen van meer poorten ook altijd mogelijk
en toegestaan. Ik ben van mening dat indien de situatie bij een individuele
kleinverbruiker dat vergt, er altijd een voldoende aantal poorten op de meter
aanwezig moet zijn. Van belang is wel dat de verschillende soorten meetdata
alle op de juiste wijze worden verwerkt in het registratiesysteem. Momenteel
is al voorzien in verschillende communicatieprotocollen ter ondersteuning
van diverse soorten meetdata. Ik sluit niet uit dat het aantal communicatieprotocollen
of de ruimte daarvoor dient te worden uitgebreid. Ik zeg u toe dat ik in overleg
met betrokken partijen zal bezien hoe kan worden verzekerd dat in dit kader
geen problemen optreden en of hiervoor de NTA8130 nog moet worden aangepast.2. De termijn voor wijziging van de NTADan kom ik op de consequenties die het stellen van aanvullende eisen aan
de meter heeft voor de huidige NTA8130. Deze norm is tot stand gekomen onder
auspiciën van het Nederlands Normalisatie Instituut (NEN), in opdracht
van EZ. Dit traject heeft ongeveer 2 jaar geduurd. Het door de NEN gevolgde
proces is bijzonder waardevol en zeer zorgvuldig geweest omdat iedere partij
die invloed wilde uitoefenen zich in dit proces kon voegen en alle technische
eisen uit andere normen onder één dak getoetst konden worden.
Ik zou echter willen voorkomen dat een dergelijke termijn ook voor dit nieuwe
traject zal gelden. Ik zal daarom in overleg met betrokken partijen bezien
hoe het proces van vaststelling van additionele eisen het meest effectief
vorm gegeven kan worden.3. Verantwoordelijkheidsverdeling functioneren meterIn uw Kamer waren vragen over welke partij verantwoordelijk is indien
de meetinrichting gebreken vertoont en of gewaarborgd is dat de consument
daar geen nadelen van ondervindt. In het wetsvoorstel wordt de verantwoordelijkheid
voor het beheer van de meetinrichting en de daar deel van uitmakende communicatie-infrastructuur
belegd bij de netbeheerder. Nadat een meetinrichting geïnstalleerd
is, ligt daarmee de verantwoordelijkheid voor een ordentelijk functioneren
van de meetinrichting bij de netbeheerder. Indien er sprake zou zijn van storingen,
gebreken of anderszins niet adequaat functioneren van de meetinrichting die
niet aantoonbaar zijn veroorzaakt door de kleinverbruiker zelf, is derhalve
de netbeheerder verantwoordelijk voor het repareren of vervangen van de meetinrichting.
Er kan in dat geval nooit sprake zijn van kosten die in rekening worden gebracht
aan de desbetreffende kleinverbruiker. Deze kosten zijn onderdeel van het
reguliere tarief voor meterhuur.4. Relatie met de MeetcodeIk heb contact gehad met NMa over de door hen verwachte gevolgen die de
introductie van de slimme meter heeft voor de controle van meetgegevens door
de netbeheerder op basis van de Meetcode. Op dit moment is in de Meetcode
vastgelegd dat de netbeheerder de integriteit van de ontvangen meetdata toetst
en zo nodig actie onderneemt om te verzekeren dat de juiste data worden gecollecteerd.
Dit past ook goed in de nieuwe rol van de netbeheerder waarbij deze verantwoordelijk
is voor het beschikbaar stellen van ruwe meetdata uit de slimme meter. De
NMa heeft aangegeven dat er aanscherpingen van de Meetcode nodig zijn voor
wat betreft de eisen en voorwaarden ten aanzien van datacollectie, het beschikbaar
stellen van meetgegevens en de afbakening van groepen meters. Uiteraard hoeven
regels en eisen die al zijn vastgelegd in de NTA8130 of de uitvoeringsregelgeving
niet nogmaals te worden vastgelegd in de Meetcode. De procedure voor wijziging
van de Meetcode is dat de netbeheerders een wijzigingsvoorstel indienen bij
de NMa na consultatie van belanghebbenden. Afhankelijk van de uitkomsten van
deze consultatie en de overeenstemming die er in de markt bestaat over de
wijzigingsvoorstellen, duurt het proces tot vaststelling van een herziene
Meetcode tussen de 4 en 8 maanden.5. De slimheid van de gasmeterTijdens het debat is de vraag gesteld of de gasmeter wel slim genoeg is
en voldoet aan de eis die wordt gesteld in de Europese Richtlijn energie-efficiency
ten aanzien van het nauwkeurig meten van het verbruik. Ik ga ervan uit dat
hiermee wordt gedoeld op de volumecorrectie die nu administratief wordt toegepast
en waarvan momenteel in opdracht van de NMa wordt onderzocht of de huidige
methode voldoet. Dit onderzoek heb ik eerder aan u toegezegd. Kiwa GasTec
heeft zijn onderzoek overigens inmiddels afgerond en de NMa is nu bezig met
het finaliseren van zijn rapportage. Deze rapportage wordt medio juni verwacht.
Ik zal u deze rapportage zo spoedig mogelijk na ontvangst toesturen.6. AfschrijvingstermijnenIn uw Kamer is gevraagd naar de afschrijvingstermijnen van slimme meters
waar in de business case rekening mee is gehouden. In de memorie van toelichting
wordt gesproken over de baten van de slimme meter waarbij wordt verwezen naar
de netto contante waarde. Alleen de additionele baten (21 miljoen euro per
jaar) die ontstaan door de toevoeging van intelligentie aan de meetinfrastructuur
zijn daarbij opgenomen. Omdat de meterhuurcomponent niet als zodanig wordt
beïnvloed door de introductie van de slimme meter, zijn deze reguliere
inkomsten aan meterhuur (circa 300 miljoen euro per jaar) niet in de kosten-baten
analyse opgenomen. Deze meterhuuropbrengsten dienen echter uiteraard in de
berekening van de afschrijvingstermijn te worden betrokken. Zij zullen deels
ook bijdragen aan de dekking van de benodigde investeringen. 7. Beveiliging en hackenUw Kamer had vragen of de beveiliging van de slimme meter nader onderzocht
kon worden. Ik deel de mening van de Kamer volledig dat de beveiliging van
de slimme meter gewaarborgd dient te zijn ter preventie van hacking en andere
manieren van fraude en misbruik. Deze waarborging dient plaats te vinden ten
aanzien van zowel de meetinrichting als het berichtenverkeer. Ik ben van mening
dat de netbeheerders de veiligheid van hun systeem dienen aan te tonen door
middel van onderzoek en een goede beoordeling van een daarvoor gekwalificeerd
onderzoeksinstituut. Tijdens het wetgevingsoverleg van 26 mei jl. is
in dat verband gesproken over de Radboud Universiteit Nijmegen. Deze universiteit
maakt deel uit van het samenwerkingverband van technische universiteiten Laquso.
Laquso heeft zich gespecialiseerd in verificatie en validatie van software
systemen en onderzocht ondermeer de OV-chipkaart. Ik heb begrepen dat Laquso
de slimme meter die door Continuon momenteel al wordt geïnstalleerd reeds
heeft beoordeeld en de hoogste kwalificatie heeft gegeven. Deze kwalificatie
luidt: «zo veilig als mogelijk, veiligheidsonderzoeksinstituten zouden
meer dan 2 jaar nodig hebben om het systeem te hacken». De meter hangt
niettemin voor een beoogde termijn van 15 jaar, daarom zijn tussentijdse veiligheidupdates
noodzakelijk. Hier dient bij de introductie en inrichting van de systemen
al terdege rekening te worden gehouden door de netbeheerders. Ik treed op
zeer korte termijn in overleg met in elk geval Laquso om dit aspect mee te
kunnen nemen in de voorbereiding van het opstellen van uitvoeringsregelgeving
ten aanzien van de eisen aan de meetinrichting.Overigens hebben de netbeheerders dit thema reeds als een gezamenlijke
verantwoordelijkheid opgepakt. Van EnergieNed heb ik begrepen dat binnen de
sector gezamenlijke afspraken over het benodigde niveau van de technische
en organisatorische inrichting van de informatiebeveiliging ervoor moeten
zorgen dat de slimme meter aan de noodzakelijke veiligheidseisen voldoet.8. PrivacyNaar aanleiding van de vragen van de Kamer in het kader van de relatie
tot de beschikbaarheid van gedetailleerde verbruiksgegevens en privacy aspecten
heb ik het College Bescherming Persoonsgegevens (CBP) verzocht een advies
uit te brengen over het wetsvoorstel, in het bijzonder over het voorgestelde
hoofdstuk 4 van de Elektriciteitswet 1998 en hoofdstuk 3 van de Gaswet. Normaal
gesproken duurt de adviestermijn zes weken. Het CBP heeft toegezegd op zo
kort mogelijke termijn te zullen adviseren. Ik zal dat advies aan de Kamer
toezenden zodra het door mij ontvangen is.Overigens ontvangt u, op uw schriftelijke verzoek, tegelijkertijd met
onderhavige brief een afschrift van mijn antwoord op de brief van de Consumentenbond
over dit onderwerp.9. Regelingsniveau van de metereisenNaar aanleiding van amendement nr. 12 over het regelingsniveau van de
aan meetinrichtingen te stellen eisen kom ik terug op de vraag of alle eisen
met betrekking tot meetinrichtingen bij algemene maatregel van bestuur kunnen
worden geregeld. In een algemene maatregel van bestuur moeten in elk geval
de politieke keuzes met betrekking tot die meetinrichtingseisen worden vastgelegd,
zoals de vraag welke faciliteiten de meetinrichting moet ondersteunen. Ik
denk dan bijvoorbeeld aan de vraag of de meetinrichting ook in alle gevallen
de decentraal opgewekte elektriciteit moet kunnen meten.Echter, naast deze algemene uitgangspunten zijn ook meer gedetailleerderegels noodzakelijk, die zich naar hun aard beter lenen voor vastlegging
in een ministeriële regeling. Deze normen, die qua niveau van detail
vergelijkbaar zijn met de normen uit de NTA 8130, zijn uitvoeringstechnisch
van aard. Te denken valt bijvoorbeeld aan de norm dat de interne klok in de
meetinrichting op geen enkel moment meer dan 60 seconden mag afwijken van
de nationale standaardtijd en de norm dat de meetinrichting op zijn minst
(datum en tijdstip van) de 10 laatst gegeven controleopdrachten registreert.10. Eisen aan warmtemetersAmendement 31 320 nummer 9 voorziet in de verplichting om –
bij AMvB – eisen aan warmtemeters vast te stellen. Aangezien de warmtemarkt
nog niet gereguleerd is en mij niet bekend is dat deze meters onbetrouwbaar
zouden zijn, heb ik tijdens het wetgevingsoverleg dit onderdeel van het amendement
ontraden. Ik heb toegezegd een onderzoek naar de betrouwbaarheid van meters
uit te voeren. Indien hieruit blijkt dat deze meters onbetrouwbaar zouden
zijn, zal ik eisen omtrent deze meters bij AMvB vaststellen. Dit onderzoek
heb ik inmiddels in gang gezet. De uitvoerder daarvan is WE energie.Het capaciteitstariefIk heb toegezegd nader in te zullen gaan op de vraag van welk gemiddeld
verbruik bij de compensatieregeling voor de energiebelasting precies wordt
uitgegaan en voor wie deze compensatie gemiddeld positief of negatief uitwerkt.
Huishoudens en kleinere zakelijke afnemers met een verbruik tot 10 000
kWh per jaar worden niet gecompenseerd op basis van gemiddeld verbruik. Ik
kan mij voorstellen dat hier vanwege eerdere onderzoeken in dit verband (SEO)
waarin verschillende berekeningwijzen zijn verkend, wellicht onduidelijkheid
over is gerezen. Via de compensatieregeling wordt het wegvallen van het variabele
deel van het transporttarief (het kWh-tarief) gecompenseerd door een gelijktijdige
verhoging van het energiebelastingtarief in de eerste schijf met eenzelfde
bedrag per kWh. Afnemers met een verbruik tot 10 000 kWh blijven daarom
in totaal per kWh evenveel betalen, of ze nu veel of weinig elektriciteit
gebruiken. Het capaciteitstarief zelf (een vast bedrag per jaar) wordt gecompenseerd
door een verhoging van de belastingvermindering van de energiebelasting (dit
betreft ook een vast bedrag). Ook het vaste bedrag dat afnemers moeten betalen
(inclusief energiebelasting) blijft daarmee gelijk.Alle huishoudens en kleinere zakelijke afnemers met een verbruik tot 10 000
kWh per jaar worden dus volledig gecompenseerd via de energiebelasting. Ook
huishoudens met een zeer laag verbruik. De compensatieregeling pakt zowel
bij een laag, als bij een hoog verbruik (tot 10 000 kWh) in beginsel
neutraal uit. Wel kunnen huishoudens marginale veranderingen merken, omdat
de huidige tarieven per netbeheerder verschillen en de compensatie is gebaseerd
op het landelijke gemiddelde netwerktarief.De fractie van de CDA vroeg naar de compensatie van multisites als bedoeld
in artikel 1, lid 2 van de Elektriciteitswet 1998 en de verschillende wijzen
waarop het effect van invoering van het capaciteitstarief voor deze afnemers
wordt gecompenseerd. Gemeenten komen hier met andere rekensommen en wijzen
op het onderscheid tussen het optellen van aansluitingen voor de energiebelasting
en de berekening van de transportkosten. De heer Hessels vroeg om een verklaring.Het is juist dat er een onderscheid moet worden gemaakt tussen de mogelijkheid
om het verbruik van verschillende aansluitingen op te tellen voor de energiebelasting,
waardoor uiteindelijk minder energiebelasting hoeft te worden betaald (consolidatie)
en de mogelijkheid om bij de berekening van het transporttarief, binnen één
galvanisch gescheiden deelnet een aantal aansluitpunten op te
tellen tot een aansluiting (artikel 27, tweede lid, sub c Elektriciteitswet
1998).Consolidatie voor de energiebelasting is mogelijk, indien op grond van
de complexbepaling sprake is van één onroerende zaak. Daarbij
wordt uitgegaan van de kleinste zelfstandige bruikbare eenheid, waarbij gedeelten
die bij dezelfde rechtspersoon in gebruik zijn en die naar de omstandigheden
beoordeeld bij elkaar horen, als één eenheid worden beschouwd.
Zo kan een landelijk telefoonnetwerk met al haar aansluitingen onder de complexbepaling
als één onroerende zaak worden aangemerkt. Gemeenten kennen
voor bijvoorbeeld openbare verlichting, riolering (pompen en gemalen) en verkeersregelinstallaties
per activiteit één energiebelastingcluster. Voor de berekening
van de energiebelasting kan het verbruik van al deze aansluiting (per functionaliteit)
dan worden opgeteld. Door het degressieve tarief van de energiebelasting is
dit voordelig voor deze multisites. Zij betalen dan ook maar één
keer het verhoogde energiebelastingtarief in de eerste schijf. Deze multisites
worden daarom niet meer getroffen dan andere zakelijke afnemers zonder verblijfsfunctie.De mogelijkheid om bij de berekening van het transporttarief, binnen één
galvanisch gescheiden deelnet een aantal aansluitpunten op te tellen tot een
aansluiting, zoals vastgelegd in artikel 27, tweede lid, sub c Elektriciteitswet
1998, en nader ingevuld in artikel 3.1.3. van de Tarievencode, staat los van
de mogelijkheid om voor de berekening van de energiebelasting het verbruik
van deze aansluitingen op te kunnen tellen (consolidatie). Consolidatie, voor
zover de verschillende objecten naar de omstandigheden beoordeeld bij elkaar
behoren, is gebonden aan eigendom. Zo mag het verbruik van alle telecommunicatieaansluitingen
van het vaste net van KPN in Nederland voor de vaststelling van de energiebelasting
bij elkaar worden opgeteld. Dat geldt ook voor de pompen en gemalen van de
waterzuivering van de gemeente Apeldoorn, maar alleen voor zover deze aansluitingen
op één galvanisch gescheiden deelnet zitten. Dit is ook bevestigd
door de Hoge Raad in haar arrest van 30 maart 2007, nr. AZ4063 in de
zaak Prorail vs. verschillende netbeheerders. De Hoge Raad stelt in haar arrest
gemotiveerd vast dat Prorail in de zin van de WOZ één aansluiting
heeft, maar dat met het oog op de vaststelling van de tariefstructuren en
de toepassing daarvan, gelet op het kostenveroorzakingsbeginsel, voor het
zijn van één aansluiting de eis van galvanische verbondenheid
mag worden gesteld.Gezien de technische complexiteit treft u in de bijlage een nadere duiding
aan van deze eis. Belangrijkste conclusie in dat verband is dat over de aansluitingen
van bijvoorbeeld de pompen en gemalen van de Gemeente Apeldoorn op één
galvanisch verbonden deelnet maar één keer het capaciteitstarief
betaald hoeft te worden. Het is dus niet zo dat gemeenten per definitie voor
elke multisite aansluiting als bedoeld in artikel 1, lid 2, van de Elektriciteitswet
het capaciteitstarief moet betalen.Door uw Kamer is verder aandacht gevraagd voor het salderen van teruggeleverde
stroom op basis van artikel 31c van de Elektriciteitwet 1998. Ik ga hierbij
graag nader in op hetgeen hierover door de heer Samsom van de PvdA is opgebracht.
Het is juist dat door de invoering van het capaciteitstarief de bezwaren tegen
de uitbreiding van de salderingsgrens verminderen. Overigens hoeven kleinverbruikers
die elektriciteit invoeden op het net alleen energiebelasting te betalen over
het positieve saldo van de via de aansluiting geleverde elektriciteit minus
de via de aansluiting ingevoede elektriciteit. De saldering in verband met
de «transportkosten» wordt daarmee feitelijk opgetrokken tot 10 000
kWh. De verbruiksafhankelijke transportkosten worden immers vervangen door
een verhoging van de energiebelasting met eenzelfde bedrag. Verder is voorgesteld
artikel 31c van de Elektriciteitswet 1998 ook te laten gelden voor andere
vormen van decentrale opwekking zoals micro-wkk. Hierdoor zullen meer afnemers
profiteren van de saldering van de leveringskosten. Dan ga ik in op de effecten van saldering op leveranciers. De afnemers
waar het hier om gaat zijn zogenaamde profielklanten. De administratieve kosten
die voor deze klanten worden gemaakt, worden door de leveranciers verwerkt
in de leveringstarieven. Zolang het bij de hoeveelheid teruggeleverde stroom
om relatief kleine volumes gaat zal, gezien de lage marges per kWh, dit bedrijfseconomisch
gezien weinig nadelige gevolgen hebben. Indien er in de toekomst op grote
schaal HRe ketels zouden worden geplaatst, gaat het niveau van zelfvoorzienendheid
en de volumes van teruglevering wel aanzienlijk oplopen. Mocht het dan alsnog
een probleem worden om kosten te verhalen op deze klanten, dan heeft de leverancier
altijd nog de mogelijkheid om het vastrecht voor deze afnemers te verhogen.
In de leveringsvoorwaarden kan dan bijvoorbeeld worden opgenomen dat voor
klanten die de beschikking hebben over grotere opwekinstallaties een hoger
vastrecht geldt. Vanuit dit oogpunt kan ik mij vinden in amendement TK 2007/2008,
31 374, nr. 9.Het leveranciersmodelDe fractie van de CDA gaf aan zich zorgen te maken over de gang van zaken
bij het melden van een energiestoring in relatie tot het leveranciersmodel.
In alle omstandigheden moet worden geborgd dat de afnemer bij een energiestoring
onverwijld de juiste partij aan de lijn krijgt. Vertraging bij het melden
en oplossen van storingen is ongewenst. Ik heb over de gang van zaken bij
energiestoringen deze week contact gehad met de sector.Een aantal jaar geleden is een landelijke campagne gevoerd ten behoeve
van de introductie van het landelijke storingsnummer gas en elektriciteit
(0800 9009). Het doel van dit landelijke nummer is vergelijkbaar met
het alarmnummer 112: laagdrempelig, één loket, gratis en het
zoeken van de juiste partij voor het oplossen van het probleem wordt gedaan
door de meldkamer. Bij de meeste consumenten staat dit nummer op een sticker
in de meterkast, maar ook via de energiefactuur, in het telefoonboek of via
Internet is dit nummer makkelijk te achterhalen. Het succes van dit landelijke
storingsnummer wordt bepaald door de geautomatiseerde locatiebepaling van
de beller. Het hele systeem is er op gericht om zo min mogelijk vertraging
te creëren. Indien de consument zijn leverancier zou bellen omdat dat
nu eenmaal zijn energiebedrijf is, is uiteraard een optie dat het call center
van de leverancier een storingsmelding onmiddellijk doorzet naar het nummer
0800 9009. Echter, in dat geval is de automatische locatiebepaling technisch
niet meer mogelijk. Er kan dan onnodige vertraging ontstaan. Dat is ook het
geval indien de leverancier eerst zou moeten uitzoeken in welk netgebied de
storing heeft plaatsgevonden en wie de verantwoordelijke netbeheerder is.Mijn conclusie is daarom als volgt. Het landelijke storingsnummer werkt
met succes en het nummer is makkelijk vindbaar. In het kader van het leveranciersmodel
moet verzekerd zijn dat zaken waarvoor de leverancier niet primair verantwoordelijk
is (zoals het fysiek oplossen van een storing aan het transportnetwerk), maar
waarvoor de klant wel contact opneemt, de leverancier er zorg voor draagt
dat signalen onmiddellijk bij de juiste partij terechtkomen. Gezien de werking
van het nummer 0800 9009 is de meest effectieve methode, dat de leverancier
de beller verzoekt om alsnog dat nummer te draaien. Ik heb met de sector afgesproken
dat de kenbaarheid van het landelijke storingsnummer verder zal worden verbeterd.
Daarbij heb ik aangedrongen op een grotere rol van de leverancier bij de promotie
van dit nummer.Ik heb u toegezegd dat ik, naar aanleiding van amendement TK 2007/2008,
31 374, nr. 11, terug zou komen op de vraag of voor leveranciers
verjaringstermijnen dan wel vervaltermijnen gelden. In 2004 zijn de koop van
elektriciteit en gas gebracht onder de regeling voor consumentenkoop,
zoals opgenomen in Boek 7 van het Burgerlijk Wetboek. Het onderbrengen van
de koop van elektriciteit en gas onder de regeling van consumentenkoop viel
samen met de volledige liberalisering van de markt voor levering van elektriciteit
en gas. Reden voor het onderbrengen van de koop van elektriciteit en gas was
dan ook dat het goederen betreft die op een vrije markt aan consumenten worden
geleverd (Kamerstukken II 2003/04, 29 372, nr. 11). Volgens artikel
7:28 van het Burgerlijk Wetboek verjaart de rechtsvordering tot betaling van
de koopprijs door verloop van twee jaren. In het nu voorliggende wetsvoorstel
is aangesloten bij de regels van de consumentenkoop waar het betreft de verjaringstermijn
voor de levering van elektriciteit en gas (zie artikel I, onderdeel L, artikel
31, tiende lid, artikel I, onderdeel W, artikel 95cb, vierde lid, artikel
II, onderdeel D, artikel 12b, derde lid, en artikel II, onderdeel L, artikel
44b, vierde lid). Dit ligt in de rede nu de leverancier één
nota stuurt voor zowel de leveringskosten als de terugkerende bedragen die
een kleinverbruiker verschuldigd is aan de netbeheerder en is in lijn met
de indertijd aan de Eerste Kamer hieromtrent gedane toezeggingen (zie Kamerstukken
I 2006/07, 30 212, F).De informatiecodeZoals toegezegd kom ik terug op de bezwaar- en beroepsmogelijkheden bij
de Informatiecode. Technische codes en Tarievencodes zijn algemeen verbindende
voorschriften. Als uitgangspunt kan tegen algemeen verbindende voorschriften
geen beroep worden ingesteld (artikel 8:2, onderdeel a, Algemene wet bestuursrecht).
Van dit uitgangspunt kan bij wet worden afgeweken.In artikel 82, derde lid van de Elektriciteitswet 1998 en artikel 61,
derde lid, van de Gaswet is opgenomen dat beroep tegen deze codes mogelijk
is. In het nu voorliggende wetsvoorstel is niet opgenomen dat tegen de informatiecode
ook beroep kan worden ingesteld. Ik begrijp dat de wens van de Kamer is om
de procedures voor alle codes gelijk te trekken. Deze wens tot gelijkschakeling
van de beroepsmogelijkheden tegen codes moet echter worden afgewogen tegen
het algemene uitgangspunt dat tegen algemeen verbindende voorschriften geen
beroep kan worden ingesteld.Uiteraard ben ik bereid technische bijstand te verlenen bij het opstellen
of aanpassen van amendementen.De minister van Economische Zaken,M. J. A. van der Hoeven BIJLAGE Van een galvanisch verbonden deelnet is sprake voor zover het
deelnet zich bevindt achter één transformator. Voor kleinverbruikers
gaat het dan om een deelnet achter één middenspanningsstation
(een MS/LS-transformator). Het gaat dan om een wijk of een industrieterrein.
Alle aansluitpunten van één onroerende zaak op een galvanisch
verbonden deelnet mogen voor de berekening van het transporttarief als één
aansluiting worden beschouwd, waarvoor dan dus maar één keer
het capaciteitstarief hoeft te worden betaald. Dus over alle aansluitingen
van het vaste net van KPN (wijkkastjes, telefooncellen) op één
galvanisch verbonden deelnet hoeft maar één keer het capaciteitstarief
betaald te worden. Dit geldt ook voor alle pompen en gemalen van de Gemeente
Apeldoorn in één galvanisch verbonden deelnet. In een gemeente
als Apeldoorn zijn er ongeveer 430 middenspanningsstations. Dit betekent dat
er in de Gemeente Apeldoorn ongeveer 430 galvanisch gescheiden deelnetten
zijn.Het is dus niet zo dat gemeenten voor elke multisite aansluiting als bedoeld
in artikel 1, lid 2, van de Elektriciteitswet het capaciteitstarief moet betalen.
Zo heeft de gemeente Apeldoorn bijvoorbeeld 825 pompen en gemalen voor haar
rioleringssysteem. Dit betekent dat er gemiddeld 2 pompen en gemalen per deelnet
staan en dat dus maximaal 430 keer het capaciteitstarief hoeft te worden betaald
voor deze 825 aansluitingen. Mij is gebleken dat gemeenten zich hier niet
altijd van bewust zijn. Dit is ook wel verklaarbaar. De relevantie van de
mogelijkheid om bij de berekening van het transporttarief, binnen één
galvanisch gescheiden deelnet een aantal aansluitpunten op te tellen tot één
aansluiting neemt door de invoering van het capaciteitstarief sterk toe. Op
dit moment is het transporttarief grotendeels gebaseerd op het aantal verbruikte
kWh’s. Het is niet relevant of deze kWh’s op één
aansluiting of op drie aansluitingen zijn verbruikt. Bij de invoering van
het capaciteitstarief is het wel relevant of je één keer € 125
betaalt of drie keer € 125. Het is mogelijk dat gemeenten zich nog
onvoldoende bewust zijn van deze mogelijkheid. Dit geldt ook voor openbare
verlichting. In de Elektriciteitswet 1998 is specifiek geregeld dat voor de
toepassing van het transporttarief, een streng van lichtmasten geacht wordt
te beschikken over één aansluiting. Voor een streng van lichtmasten
hoeft dus maar één keer het capaciteitstarief betaald te worden.
Een streng van lichtmasten is het aantal lichtmasten, niet zijnde een OV-installatie,
dat wordt gevoed vanuit dezelfde laagspanningsrail in een transformatorruimte
en waarover slechts één afnemer kan beschikken. Uit onderzoek
is mij gebleken dat gemeenten vaak een onjuiste definitie van een streng hanteren
en alle afgaande kabels achter één voedingspunt als een streng
aanmerken. Deze interpretatie leidt tot een groter aantal OV-strengen (vaak
5x) en daarmee tot een te negatief beeld over de gevolgen van invoering van
het capaciteitstarief. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-31374-15.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl