Wet overige OCenW-subsidies; Memorie van toelichting
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-11 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 25671, nr. 3

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer

16-10-1997

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1997-1998

25671 nr. 3

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamALGEMEEN 1. Inleiding2. Verhouding tot de Algemene wet bestuursrecht3. Reikwijdte van het wetsvoorstel 3.1 Algemeen3.2 Subsidiëring in bijzondere gevallen4. Opzet van de wet5. DereguleringARTIKELSGEWIJZE TOELICHTING Artikel 1Artikelen 2 en 3Artikel 4Artikel 5Artikel 6Artikel 7Artikel 8Artikel 9Artikel 10Artikel 11Artikel 12Artikel 13Artikel 14Artikelen 15 tot en met 20Artikel 21Artikel 22Ondertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 25671Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 37 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
25 671Regels inzake de verstrekking van subsidies door de Minister van Onderwijs,
Cultuur en Wetenschappen (Wet overige OCenW-subsidies)nr. 3MEMORIE VAN TOELICHTING ALGEMEEN 1. InleidingAanleiding voor het onderhavige wetsvoorstel is de vaststelling van de
derde tranche van de Algemene wet bestuursrecht (Awb) (Stb. 1996, 333). De
derde tranche voegt aan de Awb onder meer een nieuwe titel 4.2 toe die algemene
regels bevat voor het verstrekken van subsidie. In artikel 4:23 van titel
4.2 is vastgelegd dat voor de subsidieverstrekking in beginsel een wettelijke
grondslag is vereist. Voor de rijksoverheid betekent dit, dat voor de verstrekking
van subsidies in beginsel een grondslag in de wet in formele zin is vereist,
tenzij het gaat om een incidentele subsidiefaciliteit of het bedrag van de
subsidie en de desbetreffende ontvanger in de begroting worden vermeld. Ook
op het terrein van onderwijs, van onderzoek en van cultuur dient derhalve
een dergelijke wettelijke grondslag voorhanden te zijn. Voor het bekostigd
onderwijs en onderzoek bestaat reeds een wettelijke grondslag ten behoeve
van de bekostiging in de onderscheiden bekostigingswetten. Voorts verschaffen
de Wet op het specifiek cultuurbeleid, de Monumentenwet 1988 en de Mediawet
voor het beleidsterrein van cultuur een wettelijke grondslag voor de verstrekking
van subsidies. Op het terrein van onderwijs en van onderzoek ontbreekt thans
echter een dergelijke grondslag voor zover het betreft subsidiëring van
activiteiten buiten de in de bekostigingswetgeving geregelde gevallen. Met
dit wetsvoorstel wordt daarin voorzien.In het wetsvoorstel wordt tevens uitwerking gegeven aan de in de derde
tranche van de Awb opgenomen mogelijkheid om de daarin voorkomende regeling
betreffende de zogenoemde per boekjaar verstrekte subsidies van toepassing
te verklaren bij wettelijk voorschrift.De achtergronden van het vereiste van een wettelijke grondslag voor subsidiëring
zijn uiteengezet in de memorie van toelichting bij de derde tranche van de
Awb. Wat betreft dit wetsvoorstel kan er nog op worden gewezen dat wettelijke
regulering van subsidieverstrekking tevens past in het geïntegreerd subsidiebeleid,
zoals dit door het kabinet is ontwikkeld. Dit beleid kent twee sporen. Het
eerste spoor is gericht op verbetering van het subsidiebeheer. Daaronder worden
mede begrepen het voorkomen en het bestrijden van misbruik en
oneigenlijk gebruik. Het tweede spoor betreft de doelmatigheid, actualiteit
en effectiviteit van de subsidieverstrekking. Voor beide sporen is het vereiste
van een wettelijke grondslag voor subsidieverstrekking van belang. In de wettelijke
regeling kunnen de verschillende beslismomenten in verband met de subsidiëring
duidelijk worden onderscheiden. Als gevolg van de daardoor verkregen over-
en inzichtelijkheid wordt het proces van subsidiëring beter beheersbaar.
Voorts kunnen de rechten en verplichtingen van de subsidieontvanger nauwkeurig
worden afgebakend en kan worden voorzien in adequate controle- en sanctiebevoegdheden.
Tenslotte noopt wettelijke regeling tot een omschrijving van het doel en de
doelgroep van de subsidie en van de aard van de te subsidiëren activiteiten
en daarmee tot een bezinning op de doelmatigheid, effectiviteit en actualiteit
van de subsidie. 2. Verhouding tot de Algemene wet bestuursrechtTitel 4.2 van de Awb regelt een aantal aspecten van subsidieverhoudingen.
Zij geeft regels voor die onderwerpen die bij iedere subsidieverhouding aan
de orde zijn. Voor kleinere incidentele subsidieverhoudingen kan deze basisregeling
in de Awb voldoende zijn. Voor meer structurele subsidiestromen vereist de
Awb echter een nadere regeling op grond van een wettelijk voorschrift. Dit
wetsvoorstel houdt daartoe een voorziening in. Ook ten aanzien van een enkel
ander aspect is ingevolge de Awb een wettelijke grondslag vereist. Zo kan
een subsidieplafond slechts bij of krachtens wettelijk voorschrift worden
vastgesteld. In hoofdstuk 1 van dit wetsvoorstel is de mogelijkheid daartoe
opgenomen.De Awb biedt voorts de mogelijkheid om op een aantal onderdelen betreffende
de subsidiëring een (nadere) regeling te treffen. Zo geeft de Awb soms
een hoofdregel waarvan bij wettelijk voorschrift kan worden afgeweken, zoals
ten aanzien van de betalingstermijn. In andere gevallen geeft de Awb een aanvullende
regeling die slechts geldt als bij bijzondere wet niet anders is bepaald,
zoals ten aanzien van de termijn waarbinnen de aanvraag tot vaststelling van
subsidie moet worden ingediend. Op weer andere punten geeft de Awb een standaardregeling
die bij wettelijk voorschrift van toepassing kan worden verklaard. Zo wordt
in hoofdstuk 2 van dit wetsvoorstel afdeling 4.2.8 bij of krachtens van toepassing
verklaard op de per boekjaar verstrekte subsidies. 3. Reikwijdte van het wetsvoorstel 3.1 AlgemeenHet wetsvoorstel strekt er toe een wettelijke basis te bieden ten behoeve
van subsidies op het beleidsterrein van de Minister van Onderwijs, Cultuur
en Wetenschappen. Het wetsvoorstel ziet daarbij in beginsel op alle subsidies
op dat terrein, maar houdt wel de bepaling in dat de regeling niet van toepassing
is ingeval van subsidieverstrekking krachtens andere wetgeving. Dit houdt
in het bijzonder in dat het wetsvoorstel geen betekenis heeft voor de reguliere
bekostiging van het onderwijs en onderzoek en voor de subsidieverstrekking
op het terrein van cultuur. Zie evenwel de alinea hierna en onder punt 3.2.De bekostiging van het onderwijs is sectorsgewijs geregeld in een aantal
bekostigingswetten en omvat de reguliere geldstromen voor de instandhouding
van de verschillende onderwijssoorten. Voor het uitzonderlijke geval dat er
geen bekostiging plaatsvindt van onderwijsinstellingen op grond van de bekostigingswetten,
maar dat er rechtstreeks aan deze instellingen subsidie wordt verstrekt op
grond van de onderhavige regeling, is in artikel 2, tweede lid, het voorschrift
opgenomen dat dan het beginsel in acht moet worden genomen van
behandeling van openbare en bijzondere onderwijsinstellingen naar dezelfde
maatstaf. Daarmee wordt verzekerd dat scholen voor de subsidiëring van
activiteiten die niet onder de bekostigingswetgeving zijn te brengen, de waarborg
van gelijke behandeling genieten die in het onderwijs gebruikelijk is. In
artikel 2, tweede lid, wordt dezelfde bewoording gehanteerd als in artikel
105a1, tweede lid, van de Wet op het basisonderwijs waarin wordt bepaald dat
de in dat artikel bedoelde regeling geen onderscheid maakt tussen openbaar
en bijzonder onderwijs en voorziet in een behandeling van scholen naar dezelfde
maatstaf.Onder bekostiging van het onderzoek moet worden begrepen de voor onderzoek
bestemde component van de geldstromen naar de instellingen voor hoger onderwijs
(de zogenaamde eerste geldstroom).Voorts kent het terrein van cultuur al eigen en uitputtende wettelijke
regelingen betreffende subsidieverstrekking. Met name gaat het dan om de Wet
op het specifiek cultuurbeleid en het daarop gebaseerde Bekostigingsbesluit
cultuuruitingen, de Monumentenwet 1988 met de daarop gebaseerde subsidiebesluiten
en de Mediawet. In verband hiermee zal de werking van het wetsvoorstel in
de praktijk beperkt zijn tot het terrein van onderwijs en van onderzoek. Om
die reden zal in het vervolg van deze toelichting het accent steeds liggen
op de subsidiëring op die laatste twee terreinen.Ook wat betreft de subsidiëring van de landelijke onderwijsondersteunende
activiteiten wordt voorzien in een afzonderlijke wet: de Wet subsidiëring
landelijke onderwijsondersteunende activiteiten. Ook deze activiteiten vallen
dus buiten de werking van het wetsvoorstel.Verder vallen ook de regelingen in verband met de studiefinanciering en
de tegemoetkoming studiekosten niet onder het bereik van het wetsvoorstel.
Deze twee voorzieningen hebben een eigen karakter waarbij het element van
(aanvullende) inkomensvoorziening overheerst. Zie in dit verband ook de memorie
van toelichting bij de derde tranche van de Awb (kamerstukken II 1993/94,
23 700, nr. 3, blz. 34, en nr. 5, blz. 14).Tenslotte is de onderhavige regeling niet van toepassing op de aanspraak
op financiële middelen, die wordt verstrekt op grond van een wettelijk
voorschrift dat uitsluitend voorziet in verstrekking aan rechtspersonen die
krachtens publiekrecht zijn ingesteld. De uitzondering van artikel 4:21, derde
lid, van de Awb heeft mede betrekking op dit wetsvoorstel. Dat wil zeggen
dat op specifieke uitkeringen aan mede-overheden in de zin van artikel 4:21,
derde lid, de Financiële-verhoudingswet onverkort van toepassing is.Aanpassing van de bestaande wetgeving op het terrein van de Minister van
Onderwijs, Cultuur en Wetenschappen aan de subsidietitel vindt separaat plaats. 3.2 Subsidiëring in bijzondere gevallenOp basis van artikel 3, tweede lid, van het wetsvoorstel kan in afwijking
van bestaande regels in bijvoorbeeld de bekostigingswetgeving voor het onderwijs,
subsidie worden verstrekt voor innovatieve activiteiten van bepaalde omvang
en duur en gericht op een specifieke bestemming der middelen. Het gaat hier
om de stimulering van vernieuwende initiatieven die niet het primaire proces
op het terrein van (met name) onderwijs zelf betreffen, maar wel daaraan raken
en tot dat terrein kunnen worden gerekend. De mogelijkheid om af te wijken
van reeds bestaande wettelijke regels op het terrein van onderwijs kan dus
hoe dan ook geen grondslag vormen voor wijzigingen die direct betrekking hebben
op het primaire onderwijsproces. Aan de hier bedoelde bevoegdheid bestaat
behoefte, wanneer (begunstigend) handelen op korte termijn geboden is, bestaande
wetgeving niet toelaat om aan de middelen die bij de subsidieverstrekking
voor ogen staan, een specifieke bestemming te geven, en zowel regering als parlement het er over eens zijn dat dit handelen doorgang moet
vinden. Dit is thans bijvoorbeeld het geval bij de financiering van een aantal
activiteiten voor scholen en instellingen in het kader van het beleid in verband
met informatie- en communicatietechnologie in het onderwijs (ICT). In de brief
over «Investeren in voorsprong» d.d. 17 september 1977 van de
Minister van OCenW aan de Tweede en Eerste Kamer (kenmerk: FacB-dir 1997/19 446)
is op de aard van deze activiteiten nader ingegaan en is het voorstel voor
een wettelijke voorziening, die hier aan de orde is, in het vooruitzicht gesteld.
De afwijkingsmogelijkheid betreft innovatieve activiteiten die beperkt zijn
in tijd en omvang en gericht zijn op een specifieke bestemming der middelen.
De beperking omtrent de omvang duidt er op dat deze activiteiten principieel
een begrenzend karakter moeten hebben dat tot uitdrukking komt in bijvoorbeeld
een opsomming of een thematische samenhang. Zoals reeds is aangegeven, is
gebruikmaking van de bevoegdheid aan de orde indien het om dringende gevallen
van financieel begunstigend handelen ten aanzien van scholen en instellingen
gaat. Bovendien moet het besluit, waarbij wordt afgeweken aan specifieke inhoudelijke
en procedurele vereisten voldoen. Afwijking kan alleen op grond van een algemene
maatregel van bestuur of een ministeriële regeling, voor de duur van
maximaal vier jaren en – voorzover het het onderwijs betreft –
met inachtneming van het beginsel van behandeling van openbaar en bijzonder
onderwijs naar dezelfde maatstaf. Wat betreft deze laatste voorwaarde wordt,
evenals in artikel 2, tweede lid, dezelfde bewoording gehanteerd als in artikel
105a1, tweede lid, van de Wet op het basisonderwijs. In dit verband zijn voor
de keuze tussen een regeling op grond van een algemene maatregel van bestuur
dan wel een ministeriële regeling onder meer de volgende aspecten relevant:
het belang van subsidieverstrekking voor de betrokkenen, de omvang van het
beslag dat de met de subsidieverstrekking gemoeide middelen leggen op de begroting,
de omvang en de zwaarte van de op te leggen verplichtingen en de frequentie
waarmee de betreffende voorschriften wijziging behoeven.Verder dient een vastgestelde algemene maatregel van bestuur of een ministeriële
regeling waarin van de afwijkingsmogelijkheid wordt gebruik gemaakt, te worden
overgelegd aan beide kamers der Staten-Generaal. Inwerkingtreding van de algemene
maatregel van bestuur of de ministeriële regeling is niet mogelijk dan
nadat vier weken na de overlegging zijn verstreken. Binnen deze termijn kan
door of namens een der kamers de wens te kennen worden gegeven het desbetreffende
onderwerp bij wet te regelen. Alsdan wordt terzake zo spoedig mogelijk een
wetsvoorstel ingediend. Met deze voorhangprocedure wordt beoogd optimaal te
waarborgen dat van de mogelijkheid om af te wijken van al bestaande wettelijke
regels op het terrein van onderwijs slechts in dringende gevallen gebruik
wordt gemaakt. 4. Opzet van de wetHet wetsvoorstel bestaat uit 4 hoofdstukken.Het eerste hoofdstuk bevat algemene bepalingen. De werking van deze bepalingen
strekt zich uit tot zowel de per boekjaar verstrekte subsidies, bedoeld in
het tweede hoofdstuk, als de projectsubsidies, bedoeld in het derde hoofdstuk.
Alle subsidieverstrekkingen die op deze wet berusten, dienen derhalve te voldoen
aan deze algemene bepalingen.Allereerst geeft het eerste hoofdstuk de minister een bevoegdheid om subsidie
te verstrekken voor activiteiten die passen in het onderwijs-, het onderzoeks-
of het cultuurbeleid. Deze bevoegdheid is van toepassing op alle gevallen
van subsidieverstrekking die op deze wet berusten.Het eerste hoofdstuk regelt voorts dat de wet niet van toepassing is op
subsidies die de minister verstrekt krachtens een andere wet, behoudens het
zeer dringende geval waarin tijdelijk in afwijking van bestaande wetgeving
subsidie wordt verstrekt. Op een en ander is hierboven onder punt 3 reeds
ingegaan.Vervolgens houdt het eerste hoofdstuk de verplichting in dat subsidieverstrekking
in beginsel uitsluitend geschiedt op grond van een algemene maatregel van
bestuur of een ministeriële regeling. Hierbij geldt de eis dat in ieder
geval een aantal elementen van de subsidieverstrekking moet worden vastgelegd.
Uitzondering op deze eis is mogelijk in verschillende situaties. In de eerste
plaats betreft het hier de gevallen die worden omschreven in artikel 4:23,
derde lid, van de Awb. Achtereenvolgens zijn dit: het geval dat de subsidie
in afwachting van de totstandkoming van een wettelijk voorschrift voor ten
hoogste een jaar wordt verstrekt, het geval dat de subsidie rechtstreeks op
een in het kader van de Europese Unie vastgesteld programma wordt verstrekt,
het geval dat in de begroting of de memorie van toelichting bij de begroting
de subsidieontvanger en het bedrag waarop de subsidie ten hoogste kan worden
vastgesteld, worden vermeld en het geval dat zo incidenteel is dat algemene
normering geen zin heeft. Ten tweede bestaat de mogelijkheid om te volstaan
met een mededeling vooraf aan beide kamers der Staten-Generaal over de voorgenomen
subsidieverstrekking. De hierbedoelde mogelijkheden tot uitzondering hebben
uitsluitend betrekking op de eis betreffende het tot stand brengen van een
algemene maatregel van bestuur of een ministeriële regeling. De overige
bepalingen van het wetsvoorstel blijven ook ingeval van die uitzonderingsmogelijkheden
gebruik wordt gemaakt, van toepassing.Ook in het eerste hoofdstuk is opgenomen een bevoegdheid van de minister
om een subsidieplafond vast te stellen.Tenslotte omvat het eerste hoofdstuk nog een aantal andere algemene bepalingen.Het tweede hoofdstuk regelt dat afdeling 4.2.8 van de Awb op per boekjaar
verstrekte subsidies van toepassing is en bevat voorts enkele nadere bepalingen
omtrent deze subsidies.Het derde hoofdstuk geeft regels voor projectsubsidies voor bepaalde activiteiten.De twee vormen van subsidieverstrekking in het tweede en derde hoofdstuk
vinden op het terrein van onderwijs en onderzoek veelvuldig toepassing. Deze
hoofdstukken bevatten aanvullende procedurele bepalingen.In het vierde hoofdstuk zijn overgangs- en slotbepalingen opgenomen. 5. DereguleringMet de Wet overige OCenW-subsidies onderwijs en onderzoek wordt extra
regelgeving tot stand gebracht. Dit laatste vloeit onvermijdelijk voort uit
de subsidietitel van de Awb op grond waarvan een wettelijke grondslag voor
subsidies moet worden gecreëerd. Deze extra regelgeving is echter gerechtvaardigd,
namelijk in het belang van de rechtszekerheid van de subsidieontvanger, van
het voorkomen en bestrijden van misbruik en oneigenlijk gebruik en van een
regelmatige bezinning op de doelmatigheid en effectiviteit van de subsidieverstrekking.In dit verband verdient opmerking dat van titel 4.2 van de Awb een harmoniserende
werking zal uitgaan. Verwacht mag worden dat die mede leidt tot een zekere
arbeidsbesparing. ARTIKELSGEWIJZE TOELICHTING Artikel 1Met het begrip «projectsubsidie» wordt bewerkstelligd dat
deze subsidie duidelijk kan worden onderscheiden van de andere subsidies waar
het wetsvoorstel op betrekking heeft. Artikelen 2 en 3Artikel 2 geeft de minister een algemene bevoegdheid om subsidie te verstrekken
op zijn beleidsterrein, te weten het terrein van onderwijs, van onderzoek
en van cultuur. Wat betreft de te subsidiëren activiteiten is een grote
variëteit mogelijk. Wel wordt de algemene bevoegdheid tot subsidieverstrekking
ingeperkt in artikel 3 door de bepaling dat de Wet overige OCenW-subsidies
niet van toepassing is op subsidies die de minister verstrekt krachtens andere
wetten, behoudens afwijking daarvan in bepaalde dringende gevallen. Op een
en ander is hierboven in het algemene deel van de toelichting onder 3 reeds
ingegaan. Daar is ook het tweede lid van artikel 3 verder toegelicht.Artikel 2 heeft een algemene strekking. Het artikel heeft dus in beginsel
betrekking op alle door de minister verstrekte subsidies. Op de betekenis
van het tweede lid van artikel 2 is onder punt 3 van het algemene deel van
de toelichting reeds ingegaan. Onder punt 3 van het algemene deel van de toelichting
is verder aangegeven dat de werking van het wetsvoorstel in de praktijk beperkt
zal zijn tot activiteiten op het terrein van onderwijs en onderzoek, waarop
niet de bekostigingswetgeving van toepassing is. Dergelijke activiteiten op
het terrein van het onderwijs kunnen voorkomen in alle onderwijssectoren,
dus in het basisonderwijs, het voortgezet onderwijs, de educatie en het beroepsonderwijs
en het hoger onderwijs. Voor subsidie in aanmerking komende activiteiten op
het terrein van onderzoek zullen doorgaans voorkomen in het hoger onderwijs.
Wat betreft deze laatste activiteiten verdient nog het volgende de aandacht.
De definitie van het subsidiebegrip in de Awb betekent, voorzover hier van
belang, dat betalingen van geleverde goederen en diensten tegen een marktprijs
en het voldoen aan een verplichting tot schadevergoeding niet onder het begrip
subsidie worden geschaard. Bij betalingen kan worden gedacht aan bijvoorbeeld
betalingen voor de aanschaf van kantoorbenodigdheden, boeken en tijdschriften,
alsmede aan betalingen in het kader van het verrichten van onderhoudswerkzaamheden.
Ook ten behoeve van de minister tegen marktprijs verricht onderzoek valt buiten
het bereik van het begrip subsidie. Artikel 4Artikel 4, eerste lid, stelt de eis dat subsidies altijd op grond van
een algemene maatregel van bestuur of een ministeriële regeling worden
verstrekt. Er blijven echter gevallen waarin dat niet nodig of niet wel mogelijk
is. Deze gevallen zijn limitatief opgesomd in de onderdelen a en b. In onderdeel
a is aansluiting gezocht bij de in artikel 4:23, derde lid, van de Awb omschreven
gevallen waarin de eis, dat subsidie wordt verstrekt op grond van een wettelijk
voorschrift, niet geldt. Daarbij moet met name worden gedacht aan in de begroting
vermelde subsidies en aan incidentele subsidies. Naast deze gevallen in onderdeel
a kunnen zich gevallen voordoen van zeer incidentele of experimentele subsidieverstrekking
of van subsidiefaciliteiten waarmee slechts een klein totaalbedrag gemoeid
is, waarin een voorafgaande mededeling aan beide kamers van de Staten-Generaal
op zijn plaats is, bijvoorbeeld in het kader van de jaarlijkse begrotingscyclus.
In het overleg met het parlement kan uiteraard de vraag aan de orde komen
of terecht wordt afgezien van het opstellen van een subsidieregeling
en kunnen afspraken worden gemaakt over de termijn waarop zulk een regeling
tot stand zal worden gebracht, indien het betrokken beleid wordt gecontinueerd.Voor de op grond van artikel 4, eerste lid, te maken keuze tussen een
regeling op grond van een algemene maatregel van bestuur en een ministeriële
regeling zijn – evenals bij de keuze tussen een van beide op grond van
artikel 3, tweede lid, onderdeel a – onder meer de volgende aspecten
relevant: het belang van subsidieverstrekking voor de betrokkenen, de omvang
van het beslag dat de met de subsidieverstrekking gemoeide middelen leggen
op de begroting, de omvang en de zwaarte van de op te leggen verplichtingen
en de frequentie waarmee de betreffende voorschriften wijziging behoeven.Omdat de in artikel 2, eerste lid, genoemde beleidsterreinen in algemene
zin zijn geformuleerd, is in artikel 4, tweede lid, bepaald dat bij of krachtens
algemene maatregel van bestuur of bij ministeriële regeling de activiteiten
waarvoor subsidie kan worden verstrekt, nader kunnen worden bepaald. De omschrijving
van deze activiteiten, alsmede de toekenningscriteria zullen – in het
belang van de rechtszekerheid – zo concreet mogelijk moeten zijn.In dezelfde regels als die bedoeld in het tweede lid, kunnen krachtens
het derde lid van artikel 4 nadere regels worden gesteld ten aanzien van een
aantal onderwerpen.Met betrekking tot de aanvraag (artikel 4, derde lid, onderdeel a) kunnen
bijvoorbeeld regels worden gesteld over de datum van indiening van de aanvraag.
Bij de besluitvorming over de aanvraag kan worden gedacht aan in acht te nemen
termijnen, indien het wenselijk wordt geoordeeld af te wijken van de Awb.Het subsidiebedrag (artikel 4, derde lid, onderdeel b) zal vaak noch in
de algemene maatregel van bestuur noch in de ministeriële regeling worden
opgenomen, bijvoorbeeld omdat de subsidie is gerelateerd aan de daadwerkelijk
gemaakte kosten. Wel zal in dergelijke gevallen de wijze waarop het bedrag
wordt berekend in de subsidieregeling moeten zijn opgenomen, waarbij tevens
anticumulatiebepalingen van belang zijn. In de beschikking tot subsidieverlening
wordt dan het bedrag vermeld waarop de subsidie ten hoogste wordt vastgesteld.Een voorbeeld van een voorwaarde waaronder de subsidie kan worden verleend
(artikel 4, derde lid, onderdeel c) is de medewerking aan de totstandkoming
van een subsidieovereenkomst ter uitvoering van de beschikking tot subsidieverlening,
als bedoeld in artikel 4:36 Awb. Het tweede lid van dat artikel bepaalt dat
bij wettelijk voorschrift kan worden afgeweken van de bevoegdheid in de subsidieovereenkomst
te bepalen dat de subsidieontvanger verplicht is de activiteiten te verrichten
waarvoor de subsidie is verleend.Artikel 4:37 van de Awb beschrijft een aantal onderwerpen waarop de verplichtingen
van de subsidieontvanger (artikel 4, derde lid, onderdeel d) betrekking kunnen
hebben. Deze zullen in nadere regelgeving moeten worden geconcretiseerd, of
krachtens een wettelijk voorschrift in de beschikking tot subsidieverlening
moeten worden opgenomen ingevolge artikel 4:38, tweede lid, van de Awb.De vaststelling van de subsidie (artikel 4, derde lid, onderdeel e) is
grotendeels geregeld in afdeling 4.2.5 van de Awb. In aanvulling daarop kunnen
in de subsidieregeling bepalingen over een aanvraag- en beslistermijn worden
opgenomen.Ook ten aanzien van de intrekking of wijziging ten nadele van de subsidieontvanger
van de beschikking tot subsidieverlening of -vaststelling (artikel 4, derde
lid, onderdeel f) biedt de Awb reeds een regeling. Het kan echter wenselijk
zijn om in aanvulling op afdeling 4.2.6 van de Awb hierover regels te stellen,
bijvoorbeeld ten aanzien van de gevallen waarin tot gedeeltelijke of gehele
intrekking kan worden overgegaan. De bepaling over betaling van de subsidie en het verlenen van voorschotten
(artikel 4, derde lid, onderdeel g) biedt de mogelijkheid de terzake bestaande
Awb-bepalingen aan te vullen, bijvoorbeeld door de voorwaarden waaronder voorschotten
kunnen worden verleend, nader te bepalen.Artikel 4:24 van de Awb bepaalt dat, indien subsidie op een wettelijk
voorschrift berust, tenminste eenmaal in de vijf jaar een verslag over de
doeltreffendheid en de effecten van de subsidie in de praktijk wordt gepubliceerd,
tenzij bij wettelijk voorschrift anders is bepaald. Artikel 4, tweede lid,
onderdeel h, biedt de bevoegdheid om bij wettelijk voorschrift van de hoofdregel
van artikel 4:24 van de Awb af te wijken. Artikel 5Ingevolge artikel 4:25, eerste lid, van de Awb kan een subsidieplafond
slechts bij of krachtens wettelijk voorschrift worden vastgesteld. Artikel
5 biedt de minister de mogelijkheid voor de verstrekking van subsidie krachtens
deze wet een subsidieplafond vast te stellen. Ingevolge artikel 4:27, eerste
lid, van de Awb geldt dat het subsidieplafond bekend wordt gemaakt voor de
aanvang van het tijdvak waarvoor het is vastgesteld. De vaststelling van een
subsidieplafond kan bij afzonderlijk besluit (te publiceren in de Staatscourant)
geschieden, maar ook in de subsidieregeling zelf.Artikel 4:26 van de Awb schrijft voor dat wanneer bij of krachtens wettelijk
voorschrift een subsidieplafond wordt vastgesteld, tevens bij of krachtens
wettelijk voorschrift wordt bepaald hoe het beschikbare bedrag wordt verdeeld.
In artikel 5 wordt hiertoe een basis opgenomen. In de subsidieregeling zelf
worden de concrete verdelingsregels nader vorm gegeven. Deze regels kunnen
niet op voorhand worden vastgesteld gezien de grote verscheidenheid van de
subsidieregelingen. Artikel 6In de regeling die is neergelegd in het wetsvoorstel worden geen «open-einde
regelingen» gecreëerd. De subsidies die in het wetsvoorstel hun
regeling vinden, lenen zich daarvoor ook niet gezien de aard van de activiteiten
waarop zij betrekking hebben. Ook niet-wettelijke subsidies zullen niet het
karakter hebben van een open einde. Dit zou slechts anders kunnen zijn indien
vooruitlopend op de totstandkoming van een wettelijk voorschrift met de subsidiëring
wordt aangevangen, terwijl uit het desbetreffende wettelijk voorschrift zou
voortvloeien dat de begrotingsvoorwaarde niet mag worden opgenomen (vergelijk
artikel 4:34, tweede lid, van de Awb). In algemene zin kan daarom in artikel
6 het opnemen van de begrotingsvoorwaarde bij de verlening van een subsidie
worden voorgeschreven. Dit betekent dat in alle gevallen gebruik zal worden
gemaakt van de in artikel 4:34, eerste lid, van de Awb neergelegde bevoegdheid
om subsidies die worden verleend ten laste van een ontwerp-begroting, te verlenen
onder de voorwaarde dat voldoende gelden ter beschikking worden gesteld. Daardoor
worden al te hoog gespannen verwachtingen bij de subsidieaanvragers voorkomen.
De bepaling laat uiteraard onverlet dat de begrotingsvoorwaarde steeds expliciet
in de beschikking tot subsidieverlening dient te worden opgenomen. Artikel 7In artikel 7 wordt tot uiting gebracht dat voorschotverlening mogelijk
is ten aanzien van alle subsidies die in het wetsvoorstel aan de orde zijn,
dus zowel de subsidies die in het wetsvoorstel hun regeling vinden als de
niet-wettelijke subsidies. Deze bepaling houdt een uitwerking in van artikel 4:54, eerste lid, van de Awb waarin is opgenomen dat een bestuursorgaan
voorschotten kan verstrekken indien dat bij wettelijk voorschrift of bij de
subsidieverlening is bepaald. De bepaling is naar het oordeel van de ondergetekende
wenselijk met het oog op een ordelijk verloop van de subsidieverstrekking. Artikel 8Artikel 8 houdt een regeling in voor de situatie waarin dezelfde activiteiten
worden gesubsidieerd door verschillende bestuursorganen en de daarbij opgelegde
verplichtingen niet met elkaar sporen. In die situatie kan van de bij of krachtens
de regeling in het wetsvoorstel opgelegde verplichtingen worden afgeweken,
mits daarbij wordt voldaan aan de onder a en b gestelde voorwaarden. Artikel 9De Europese Commissie kan bepalen dat in strijd met de artikelen 92 en
93 van het EG-verdrag toegekende steun met rente wordt terugbetaald. Ook moeten
bepaalde (steun)regelingen soms aan haar worden gemeld. Dat kan er toe leiden
dat de aanvraag moet worden afgewezen of dat een beschikking tot subsidieverstrekking
moet worden ingetrokken. De grondslag in het nationale recht, die hiervoor
is vereist, wordt in dit artikel gelegd. Daarbij is gekozen voor een ruime
formulering, omdat niet uitgesloten is dat ook andere verdragen voor de staat
verplichtingen met zich meebrengen, die hij bij het verstrekken van subsidies
in acht moet nemen.In het vierde lid is artikel 4:50, tweede lid, van de Awb van overeenkomstige
toepassing verklaard. Artikel 4:50, tweede lid, bepaalt dat bij intrekking
of wijziging van de subsidieverlening het bestuursorgaan de schade vergoedt
die de subsidieontvanger lijdt doordat hij in vertrouwen op de subsidie anders
heeft gehandeld dan hij zonder subsidie zou hebben gedaan.In het vijfde lid is bepaald dat de artikelen 4:49, derde lid, en 4:57
van de Awb niet van toepassing zijn, omdat de daaruit voortvloeiende beperking
van de termijn waarbinnen tot intrekking, wijziging en terugvordering kan
worden overgegaan niet zou passen bij het dwingende karakter van de verplichtingen
op grond waarvan de staat tot intrekking of wijziging gehouden kan zijn. Artikel 10Artikel 4:59 van de Awb geeft een bevoegdheid tot het aanwijzen van toezichthouders
die zijn belast met het toezicht op de naleving van aan de subsidieontvanger
opgelegde verplichtingen. Deze bepaling geldt echter alleen voor per boekjaar
vastgestelde subsidies waarop afdeling 4.2.8 van de Awb van toepassing is.
Artikel 10 geeft een overeenkomstige bevoegdheid in die gevallen waarop afdeling
4.2.8 niet van toepassing is.Op de toezichthouders is afdeling 5.2 van de Awb van toepassing. Aan de
bevoegdheden in de artikelen 5:18 en 5:19 van de Awb betreffende het onderzoeken
van zaken, het nemen van monsters en het onderzoeken van vervoermiddelen bestaat
geen behoefte. Deze bevoegdheden zijn daarom in artikel 10 uitgezonderd.In dit verband wordt nog opgemerkt dat de Algemene Rekenkamer terzake
van de subsidieverstrekking zelfstandige controlebevoegdheden heeft op basis
van artikel 59, eerste lid, onder c, van de Comptabiliteitswet. Deze bevoegdheden
houden onder meer in dat de Algemene Rekenkamer kennis kan nemen van jaarrekeningen
en daarop betrekking hebbende rapporten van hen die deze jaarrekeningen hebben
gecontroleerd. Artikel 11Artikel 11 regelt dat op de per boekjaar verstrekte subsidies afdeling
4.2.8 van de Awb van toepassing is. Hierbij kan ook worden gedacht aan subsidies
waarbij de subsidieontvanger èn het bedrag van de subsidie in de begroting
zijn vermeld.Het tweede lid biedt de mogelijkheid om vrijstelling of ontheffing te
verlenen van de in het eerste lid opgenomen van toepassingverklaring van afdeling
4.2.8 van de Awb. De verlening, zowel van vrijstelling als van ontheffing,
is slechts mogelijk indien de aard van de subsidie of de hoogte van het bedrag
van de subsidie daartoe aanleiding geeft. Op basis van deze criteria kan blijken
dat het niet zinvol is om de subsidie, ook al heeft deze betrekking op een
bepaald boekjaar, te onderwerpen aan de systematiek van afdeling 4.2.8. Vrijstelling
wordt verleend indien sprake is van een categorie van gevallen. Ontheffing
wordt verleend in individuele gevallen. De keuze tussen vrijstelling en ontheffing
wordt mede bepaald aan de hand van de juistgenoemde criteria betreffende de
aard van de subsidie en de hoogte van het subsidiebedrag. Gelet op het collectieve
karakter van de vrijstelling is bepaald dat deze bij of krachtens algemene
maatregel van bestuur of bij ministeriële regeling wordt verleend. Ten
aanzien van de ontheffing, die immers individuele gevallen betreft, kan worden
volstaan met een verlening door de minister.Het derde lid biedt de minister de mogelijkheid om het boekjaar aan een
andere jaarlijkse periode gelijk te stellen dan aan het kalenderjaar. Hierbij
valt met name te denken aan een gelijkstelling met het schooljaar of het studiejaar.
Hoewel de begrippen schooljaar en studiejaar vooral van betekenis zijn in
het kader van de sectorsgewijs geregelde bekostigingswetten op het terrein
van het onderwijs, kan het wenselijk blijken dat van deze begrippen ook gebruik
wordt gemaakt in geval van subsidieverstrekking. Artikel 12Artikel 4:72 van de Awb stelt dat bij wettelijk voorschrift kan worden
bepaald dat de ontvanger van een subsidie een egalisatiereserve vormt. In
het derde lid van artikel 12 wordt de vorming van een dergelijke reserve verplicht
voorzover het betreft subsidieverstrekking voor langer dan een boekjaar. De
egalisatiereserve is bedoeld om verschillen tussen werkelijk gemaakte kosten
en subsidiebedragen op te vangen. Aangezien met de egalisatiereserve een buffer
wordt gevormd waarmee tekorten in het ene jaar kunnen worden opgevangen met
overschotten in het andere jaar, bestaat ingevolge het derde lid van artikel
12 alleen dan een verplichting tot een egalisatiereserve indien het om subsidiëring
gaat voor langer dan een boekjaar. De laatste volzin van het derde lid biedt
de minister de mogelijkheid om bij de subsidieverlening rekening te houden
met een egalisatiereserve die in de voorafgaande periode is gevormd. Artikel 13De accountant van de subsidieontvanger krijgt ingevolge artikel 13 tevens
een taak toebedeeld bij de controle op de naleving van de aan de subsidie
verbonden verplichtingen. Artikel 4:79, eerste lid, van de Awb opent de mogelijkheid
daartoe. Het tweede lid van artikel 4:79 verbindt daaraan de eis, dat de opdracht
aan de accountant vergezeld gaat van een bij of krachtens wettelijk voorschrift
of bij de subsidieverlening vast te stellen aanwijzing over de reikwijdte
en de intensiteit van de controle, een zogenaamd controle-protocol. Het eerste
lid van artikel 13 regelt de vaststelling van het controle-protocol door de
minister. In het tweede lid van artikel 13 wordt de relatie geregeld tussen
de accountant van de subsidieontvanger en de departementale accountantsdienst.
De subsidieontvanger moet er voor zorgen dat zijn accountant
meewerkt aan onderzoeken door of namens de departementale accountantsdienst
naar de werkzaamheden die die accountant heeft verricht. De kosten van dergelijke
onderzoeken komen voor rekening van de subsidieontvanger. Artikel 14Ingevolge artikel 4:41 van de Awb kan, mits dit bij wettelijk voorschrift
of bij de subsidieverlening is bepaald, aan een subsidieontvanger een vergoedingsplicht
worden opgelegd, indien de verstrekking van subsidie heeft bijgedragen aan
de vorming van vermogen bij de subsidieontvanger. Deze verplichting kan alleen
worden opgelegd in de gevallen genoemd in artikel 4:41. Het betreft hier de
beëindiging van de activiteiten waarvoor subsidie is verstrekt, de ontbinding
van de rechtspersoon aan wie subsidie is verstrekt, de intrekking van de subsidieverlening
of -verstrekking of de situatie dat de subsidieontvanger schadevergoeding
ontvangt voor verlies of beschadiging van voor de gesubsidieerde activiteiten
gebruikte of bestemde goederen of deze goederen vervreemdt, bezwaart of de
bestemming ervan wijzigt.Artikel 14 vormt een uitwerking van deze bepaling. In het eerste lid is
vastgelegd dat de minister de hoogte van de vergoedingsplicht bepaalt. Het
tweede lid vloeit voort uit artikel 4:41, eerste lid, onder b, en bepaalt
welke uitgangspunten zullen worden gehanteerd bij de vaststelling van de hoogte
van de vergoeding. Deze uitgangspunten sluiten aan bij de bestaande praktijk.
Het derde lid voorziet in de situatie dat de activiteiten van de subsidieontvanger
door een ander worden voortgezet en in het kader daarvan ook de activa en
passiva van de subsidieontvanger worden overgedragen. In die situatie is er
in beginsel geen aanleiding een vergoedingsplicht op te leggen. Wel is voor
een dergelijke overdracht toestemming vereist van de minister. Artikelen 15 tot en met 20Deze artikelen bevatten procedurele regels over de verstrekking van projectsubsidies.
Met deze regels wordt, binnen het kader van de subsidieregels in de Awb, op
een aantal punten aan die subsidieregels een nadere uitwerking gegeven. Aangezien
deze regels voor zeer uiteenlopende subsidies geschikt moeten zijn, zijn zij
vrij globaal van aard. Desgewenst kunnen zij bij de subsidieverlening en -vaststelling
nader worden uitgewerkt. Artikel 21Met artikel 21 wordt eerbiedigende werking verleend ten aanzien van bestaande
subsidieverhoudingen. Deze dienen derhalve te worden afgewikkeld volgens het
ten tijde van hun ontstaan toepasselijke recht. Artikel 22Voor de formulering in artikel 22, dat de inwerkingtreding op een bij
koninklijk besluit te bepalen tijdstip plaatsvindt dat voor de verschillende
artikelen of onderdelen daarvan kan worden vastgesteld, is gekozen om te garanderen
dat de invoering van de Wet overige OCenW-subsidies zo soepel mogelijk verloopt.
In dit verband is van betekenis dat het schooljaar en het studiejaar in het
onderwijs niet synchroon lopen met het kalenderjaar.De Minister van Onderwijs, Cultuur en Wetenschappen,J. M. M. Ritzen 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-25671-3.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl