Wijziging Algemene wet bestuursrecht mbt kosten bezwaar en administratief beroep (kosten bestuurlijke voorprocedures); Verslag
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-09 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 27024, nr. 4

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum vergadering

26-04-2000

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1999-2000

27024 nr. 4

19-04-2000

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamALGEMEEN1. Strekking van het wetsvoorstel2. Voorbereiding van dit wetsvoorstel3. Het huidige recht4. Noodzaak van een nieuwe regeling; beperkte aansprakelijkheid5. Uitsluitende bevoegdheid van de bestuursrechter6. Procedurele aspectenOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 27024Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 58 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
27 024Wijziging van de Algemene wet bestuursrecht met betrekking tot de kosten
van bezwaar en administratief beroep (kosten bestuurlijke voorprocedures)nr. 4VERSLAGVastgesteld 19 april 2000De vaste commissie voor Justitie1, belast
met het voorbereidend onderzoek van dit voorstel van wet, brengt als volgt
verslag uit van haar bevindingen.Onder het voorbehoud dat de regering de gestelde vragen tijdig zal hebben
beantwoord, acht de commissie de openbare behandeling van dit voorstel van
wet voldoende voorbereid.ALGEMEEN1. Strekking van het wetsvoorstelDe leden van de PvdA-fractie zijn ingenomen over het feit dat dit wetsontwerp
op deze termijn de Tweede Kamer heeft bereikt. Een belangrijk uitgangspunt
bij de beoordeling van het wetsvoorstel voor deze leden, is de mate waarin
het bestuursrecht voor iedereen toegankelijk blijft. Daarbij wijzen zij erop
dat de Wet op de rechtsbijstand alleen rechtsbijstandkosten vergoedt en geen
proceskosten. Zou de regering ook in deze wet meer specifieke criteria, dus
duidelijke normering, kunnen opnemen betreffende situaties waarin proceskosten
al dan niet worden vergoed?De VVD is verheugd over het feit dat de regering wordt gedreven in zijn
daden door de behoefte om duidelijkheid te scheppen over bovenliggende vragen.
Het verschijnsel dat verschillende rechtscolleges niet eenduidig over dit
onderwerp denken mag als zeer bedreigend worden beschouwd voor de rechtszekerheid
en rechtsgelijkheid van de burger.Opvallend onderdeel van dit wetsvoorstel zoals het er nu ligt is dat er
slechts een veroordeling in de proceskosten wordt uitgesproken, als het bestuursorgaan
het bestreden besluit door ernstige onzorgvuldigheid in strijd met het recht
heeft genomen. Zoals in de memorie van toelichting wordt uitgelegd moet er
sprake zijn van handelen in «ernstige mate van onzorgvuldigheid».
Toch rijst dan de vraag of deze ernstige mate van onzorgvuldigheid rechtszekerheid
zal bewerkstelligen. Wat is de betekenis van een «ernstige mate van
onzorgvuldigheid»? Is de inhoud van deze formulering zo bekend en algemeen
aanvaardt dat de burger zeker is van zijn kansen? In de memorie van toelichting
wordt gesteld dat een verdergaande aansprakelijkheid van bestuursorganen voor
de proceskosten van de bestuurlijke voorprocedure zou leiden tot
een ongewenste juridisering van de oorprocedures. Zal het hanteren van formuleringen
als «ernstige mate van onzorgvuldigheid» niet juist juridisering
in de hand werken? Een verdere precisering van de betekenis van het wetsvoorstel
op dit vlak wordt door de leden van de VVD-fractie zeer op prijs gesteld.
Dit geldt dus zowel voor het wijzigingsvoorstel van artikel 7:15 als voor
7:28 Awb.De leden van de SP-fractie hebben met belangstelling kennisgenomen van
dit wetsvoorstel, maar hebben enkele vragen dienaangaande. Zo constateren
deze leden dat de regering heeft besloten de jurisprudentie van de bestuursrechter
te volgen als leitmotiv voor dit wetsvoorstel. Uitgangspunt van de voorgestelde
wettelijke regeling dient te zijn, dat het bestuursorgaan in beginsel niet
aansprakelijk kan worden gesteld voor de kosten die een burger maakt in verband
met de behandeling van zijn bezwaar of administratief beroep, tenzij het bestuursorgaan
ernstige onzorgvuldigheid kan worden verweten, zo lezen deze leden in de memorie
van toelichting.2. Voorbereiding van dit wetsvoorstelKan de regering aangeven waar dit wetsontwerp afwijkt van het voorontwerp
van de Commissie wetgeving Algemene Regels van Bestuursrecht en met welke
argumenten voor deze afwijkingen is gekozen, vragen de leden van de PvdA-fractie.3. Het huidige rechtIn de memorie van toelichting stelt de regering dat volgens de civielrechtelijke
jurisprudentie de kosten van rechtsbijstand in de voorprocedure onder omstandigheden
kunnen worden aangemerkt als vermogensschade, voortvloeiend uit een onrechtmatige
overheidsdaad. In dit soort gevallen kan het bestuur gehouden zijn deze schade
te vergoeden, voor zover het inroepen van deze rechtsbijstand en de hoogte
van de gemaakte kosten als redelijk kunnen worden aangemerkt. Dit vloeit volgens
de regering voort uit het arrest van de Hoge Raad van 17 november 1989 inzake
Velsen/De Waard. Nadien zijn er ook enkele arresten gewezen, die een verdergaande
aansprakelijkheid voor de overheid hebben gecreëerd (HR 1 juli 1993 NCB/Staat
der Nederlanden en HR 2 juni 1995 Aharchi/Bedrijfsvereniging). Kan de regering
ingaan op de betreffende overwegingen omtrent deze verdergaande aansprakelijkheid,
vragen de leden van de D66-fractie.De leden van de SP-fractie constateren ook dat in het recente verleden
de Hoge Raad een verdergaande aansprakelijkheid van het bestuursorgaan voor
de kosten van de voorprocedure toestond. In de memorie van toelichting wordt
toegelicht dat door het toekennen van een exclusieve bevoegdheid aan de bestuursrechter
in het te wijzigen artikel 8:75 Awb, de burgerlijke rechter niet meer tot
oordelen geroepen zal zijn over de kosten van bestuurlijke voorprocedures.
Hoe is de verhouding met een recent arrest van de Hoge Raad (HR17-12-1999,
RvdW 2000,5 Groningen-Raatgever), waarin aangegeven wordt dat er goede gronden
zijn om een uitzondering op het beginsel van de formele rechtskracht te aanvaarden
voor zuivere schadebesluiten. De Hoge Raad verwijst ter onderbouwing van dit
oordeel naar het niet-exclusieve karakter van 8:73 Awb, waarin staat dat er
een keuzevrijheid bestaat om een schadevergoedingsvordering hetzij bij de
burgerlijke rechter, hetzij bij de bestuursrechter aanhangig te maken. De
Hoge Raad stelt: «Het zou niet met deze keuzevrijheid stroken om voor
een partij die zich tot een bestuursorgaan heeft gewend teneinde schadevergoeding
te verkrijgen en die in reactie op dat verzoek een voor bezwaar en beroep
vatbaar zuiver schadebesluit heeft verkregen (...), met een beroep
op het beginsel van de formele rechtskracht de toegang tot de burgerlijke
rechter te blokkeren». Wat is de visie hierop van de regering?4. Noodzaak van een nieuwe regeling; beperkte aansprakelijkheidDe leden van de PvdA-fractie vragen of de regering de overeenkomsten en
verschillen kan aangeven tussen het bestuursrecht, het civiele recht en strafrecht
als het om een mogelijke vergoeding van proceskosten gaat.De leden van de VVD-fractie zijn benieuwd naar de mening van de regering
met betrekking tot de mogelijkheid om het bestuursorgaan in ieder geval aansprakelijk
te stellen voor de kosten als men heeft nagelaten zich aan de daarvoor gestelde
termijn te houden. Bij behandeling van een beroep- of bezwaarschrift heeft
een bestuursorgaan ingevolge de artikelen 7:10 en 7:24 Awb een vastgestelde
termijn om te beslissen.Vanuit de achterliggende gedachte dat het recht ook voor de overheid bindend
is, is de redenering makkelijk te volgen dat nalatigheid van de overheid bij
het hanteren van termijnen verwijtbaar is en de burger hiervan zeker geen
nadelen mag ondervinden. Behalve het feit dat dit voorstel eenduidig is en
zal bijdragen aan de rechtszekerheid, zal er ook een breed maatschappelijk
draagvlak voor zijn.Vaak wordt gesproken en geschreven over de financiële gevolgen van
de trage besluitvorming van de overheid, ook bij beslissingen in bezwaar-
en beroepsprocedures. Daarom verzoeken de leden van de VVD-fractie om in ieder
geval onder «een ernstige mate van onzorgvuldigheid» te verstaan,
het overschrijden van gestelde termijnen voor het beslissen in bezwaar- en
beroepsprocedures door het bestuursorgaan. Is amendering van het voorstel
nodig teneinde deze rechtstoepassing veilig te stellen of is de regering bereid
deze wijziging van het voorstel aan te nemen?Het wetsvoorstel tot wijziging van de Algemene wet bestuursrecht met betrekking
tot de kosten voor de bestuurlijke voorprocedures heeft de instemming van
de leden van de CDA-fractie. Slechts op één punt maken deze
leden zich zorgen en wel over het volgende. De regering zoekt in wezen aansluiting
bij de jurisprudentie van de bestuursrechters in de uitspraak dat het wenselijk
is om «de aansprakelijkheid van het bestuursorgaan voor de bestuurlijke
voorprocedure te beperken». Dit resulteert in het dubbele criterium
«onrechtmatig èn ernstig onzorgvuldig. Dit criterium moge afkomstig
zijn uit het voorontwerp van de Commissie Wetgeving algemene regels van bestuursrecht,
de zorgen van de leden van de CDA-fractie zijn er niet minder om. Er ontstaat
op deze wijze een dubbele discussie, want wat voegt het criterium «ernstig
onzorgvuldig» toe aan het criterium «onrechtmatig» en wat
voegt het woord «ernstig» inhoudelijk gezien toe aan het begrip
«onzorgvuldig».Voor een goed begrip willen deze leden kwijt dat ook in hun ogen allerlei
situaties denkbaar zijn, waarin een bestuursorgaan in wezen onbetekende fouten
maakt die bovendien geheel onbedoeld zijn. In de meeste gevallen zullen daar
dan ook geen belangen geschaad zijn en zal een bestuursorgaan niet in de kosten
van de voorprocedure worden veroordeeld. Het door de regering voorgestelde
dubbele criterium roept echter volgens de leden van de CDA-fractie allerlei
onbedoelde vragen op, met name rond het leerstuk van de onrechtmatigheid,
dat immers zelf het zorgvuldigheidscriterium al sedert bijna een eeuw in zich
draagt.Ook de benadering van het gehele probleem van het onbehoorlijk bestuurlijk
handelen langs de weg van de algemene beginselen van behoorlijk bestuur voert
al spoedig naar het zorgvuldigheidscriterium. Door invoering van dit nevenschikkend
criterium, versterkt via het woord «ernstig», naast de onrechtmatige
daadtoets, wordt naar de mening van deze leden doctrinaire verwarring gesticht.
Het zou ook heel wel anders kunnen worden geregeld door ontwikkeling
van een bepaling, inhoudend dat het de rechter vrij staat een bestuursorgaan
niet in de kosten van een voorprocedure te veroordelen als deze van mening
is dat de belanghebbende door het onrechtmatig besluit niet in zijn belangen
is geschaad. Is zulks immers wel het geval, dan dient volgens de algemene
rechtsleer ook elk gevolg in de schadesfeer van het onrechtmatig overheidsoptreden
te worden vergoed, ook in de sfeer van«perceptiekosten». De dubbele
redelijkheidstoets voorkomt uitwassen, echter de regering heeft door terecht
aansluiting te zoeken bij de methode van forfaitaire normering de last voor
het bestuur op dit punt al extra mild behandeld. De leden van de CDA-fractie
zien met belangstelling het standpunt van de regering tegemoet.De leden van de fractie van D66 hebben met belangstelling kennisgenomen
van het onderhavige wetsvoorstel dat strekt tot aanvulling van de Algemene
wet bestuursrecht met een regeling inzake de vergoeding van kosten die een
belanghebbende maakt in verband met de behandeling van een door hem ingediend
bezwaar- of administratief beroepsschrift.Voorgesteld wordt dat het bestuursorgaan de kosten van rechtsbijstand
uitsluitend vergoedt, indien het bestreden besluit onrechtmatig blijkt en
het bestuursorgaan in ernstige mate onzorgvuldig heeft gehandeld. Voorts wordt
door de regering voorgesteld om de kosten van het beroep bij de rechter voor
de bevoegdheid om een bestuursorgaan in de kosten van de voorprocedure te
veroordelen, bij uitsluiting toe te kennen aan de bestuursrechter.De leden van de fractie van D66 zijn van mening dat de regering met dit
wetsvoorstel meer duidelijkheid schept voor de praktijk, maar hebben nog enkele
vragen. De leden van de fractie van D66 zouden graag een reactie willen van
de regering op de stelling dat dit wetsvoorstel geen recht doet aan de wens
tot dejuridisering, aangezien er over de vraag of er «ernstig onzorgvuldig»
is gehandeld vele procedures zijn te verwachten. Voorts achten deze leden
de kans niet gering dat verschillende benaderingen tussen administratieve
rechters ontstaan, aangezien er geen enkel objectief toetsingscriterium aanwezig
is. Kan de regering hier op ingaan?De leden van de fractie van D66 achten het niet zuiver dat een bestuursorgaan
zelf vaststelt of er ernstig onzorgvuldig is gehandeld, dan wel dat een bestuursorgaan
vaststelt dat een ander bestuursorgaan ernstig onzorgvuldig gehandeld heeft.
Kan de regering ingaan op deze enigszins dubbele rol voor het bestuursorgaan?
Dienen dit soort vragen niet aan de rechter voorbehouden te zijn?Is de regering met de leden van de fractie van D66 van mening dat er een
ongewenst verschil in regelingen ontstaat, doordat de vraag naar ernstig onzorgvuldig
handelen door een burger wel aan de orde gesteld kan worden in de bezwaarschrift-
en administratief beroepsschrift procedure, doch niet in geval de openbare
voorbereidingsprocedure gevolgd is. Nu in de openbare voorbereidingsprocedure
niet een dergelijke regeling vigeert zou dit ervoor kunnen pleiten dat het
bestuursorgaan om die reden kiest voor de openbare voorbereidingsprocedure.
Kan de regering hier op ingaan?De leden van de SP-fractie vragen de regering toe te lichten hoe en op
welke manier het criterium «ernstige onzorgvuldigheid» eerder
in de jurisprudentie is uitgelegd. Wordt het elders in de wetgeving gebruikt
en met welke invulling?De leden van de fracties van GPV en RPF hebben kennisgenomen van het voorliggende
wetsvoorstel. Zij vinden het positief dat de regering met dit wetsvoorstel
een einde wil maken aan de onduidelijkheid die er in de jurisprudentie bestaat
over de vraag in hoeverre de kosten van bestuurlijke voorprocedures bij onjuiste
beslissingen in aanmerking komen voor vergoeding. Zij zijn er
echter nog niet van overtuigd dat de gewenste duidelijkheid door dit wetsvoorstel
in alle opzichten zal worden bereikt. Zo vraagt het criterium «ernstig
onzorgvuldig handelen» om interpretatie. In eerste instantie zal dit
door het betrokken bestuursorgaan moeten gebeuren, maar is het wel juist een
bestuursorgaan te verplichten een oordeel uit te spreken over de mate van
eigen onzorgvuldig handelen? Is dit niet bij uitstek een taak voor de rechter?De leden van de SGP-fractie hebben met belangstelling van het wetsvoorstel
kennisgenomen, maar betwijfelen op voorhand of een gelukkige en doeltreffende
regeling is voorgesteld. Op zichzelf genomen konden deze leden instemmen met
de gedachte dat de kosten die de belanghebbende in verband met de behandeling
van het bezwaar of administratief beroep redelijkerwijs heeft moeten maken
door het bestuursorgaan worden vergoed, voor zover het bestreden besluit door
(ernstige) onzorgvuldigheid in strijd met het recht is genomen.Deze leden stellen de vraag of de grondfout van het wetsvoorstel niet
is gelegen in het feit dat het voorstel voortborduurt op de door het voorstel
zelf ongewenste jurisprudentie van de Hoge Raad. Onderdelen van de voorgestelde
regeling die bij deze leden bezwaren oproepen zijn, dat het desbetreffende
bestuursorgaan zelf moet vaststellen of er sprake is van ernstig onzorgvuldig
handelen, dat het verzoek om kostenvergoeding op oneigenlijke wijze de bezwaarschriftprocedure
belast, dat de burger de vraag naar ernstig onzorgvuldig handelen niet aan
de orde kan stellen in het geval de openbare voorbereidingsprocedure door
het bestuursorgaan is gekozen, dat verschillende benaderingen tussen administratieve
rechters (ook in hoger beroep) kunnen ontstaan, hetgeen de rechtseenheid en
de rechtszekerheid niet dient en dat voor andere kosten dan die van rechtshulp
de civiele rechter de aangewezen rechter zal blijven.De leden van de SGP-fractie stellen de vraag of de kwestie van de schadevergoeding
wegens de onrechtmatige daad (mede) wordt veroorzaakt door het feit dat het
maken van bezwaar tegen een besluit geen schorsende werking heeft.Verder vragen deze leden of de regering het met hen eens is dat het uitgangspunt
van de Hoge Raad is geweest, dat het redelijker is de kosten van bezwaarprocedures
ten laste te laten komen van de gemeenschap dan ze voor rekening te laten
komen van de individuele burger die met een onjuiste rechtsopvatting van het
bestuur is geconfronteerd. Zo ja, waarom moet dan van deze redelijke kostenverdeling
worden afgezien? Is de regering van mening dat de civiele rechter onvoldoende
grenzen stelt aan de risicoaansprakelijkheid van het bestuur?Deze leden stellen ook de vraag hoe de regering het feit waardeert dat
de bezwaarschriftenprocedure mede is bedoeld om een zorgvuldige besluitvorming
te bevorderen.Zien de leden van de SGP-fractie het goed dan wordt de beperking van de
civielrechtelijke jurisprudentie met name bewerkstelligd door de introductie
van het criterium «ernstige onzorgvuldigheid». Zij vragen of,
wanneer er sprake is van ernstig onzorgvuldig handelen door een overheidsorgaan,
integrale – en niet gedeeltelijke – kostenvergoeding niet is aangewezen.
Zo nee, waarom niet? Zij vragen eveneens of bij een benadering zoals in de
memorie van toelichting, waar de bezwaarprocedure als «verlengde besluitvorming»
wordt beschouwd, überhaupt nog wel een aanspraak op schadevergoeding
past. Wordt in deze beschouwing echter niet (te veel) voorbij gegaan aan het
feit dat de bezwaarprocedure ook rechtsbescherming biedt?De nadere invulling van het criterium «ernstig onzorgvuldig»,
zoals die wordt aangetroffen in de memorie van toelichting, doet deze leden
de vraag stellen of de aldaar aangebrachte «horden» er niet toe
zullen leiden dat vrijwel nooit van een kostenvergoeding sprake zal zijn.
Gelden deze zelfde hoge eisen ook in een beroepsprocedure? Zo
nee, lokt de opzet van het voorstel dan geen onnodige beroepsprocedures uit?Voorts vragen deze leden of, wanneer het verzoek om kostenvergoeding in
de bezwaarfase moet worden gedaan, het bestuursorgaan daarop behoort te wijzen
in de beschikking of het besluit.De leden van de SGP-fractie vragen of het nodig is om in artikel 8:75
Awb aan de rechter de bevoegdheid te verlenen een partij te veroordelen in
de kosten van de bezwaarprocedure. Voor zover het gaat om een veroordeling
van het bestuursorgaan verwijzen zij naar de eerste volzin van het voorgestelde
artikel 7:15 derde lid, in samenhang met artikel 8:72 vierde lid Awb. Deze
leden stellen de vraag of artikel 8:75 bedoelt de mogelijkheid te openen om
de burger in de kosten van de bezwaarprocedure te veroordelen. Zo ja, past
dit dan bij de visie van de regering dat de bezwaarprocedure in het teken
staat van verlengde besluitvorming?5. Uitsluitende bevoegdheid van de bestuursrechterIn de memorie van toelichting wordt opgemerkt, dat geschillen over de
vergoeding van de kosten in de bezwaarprocedure het beste door de bestuursrechter
kunnen worden beslecht. Het onderhavige wetsvoorstel kent daartoe aan de bestuursrechter
een exclusieve bevoegdheid toe om te beslissen over geschillen van vergoeding
van de kosten van de bestuurlijke voorprocedure. Kan de regering ingaan op
de situatie dat een belanghebbende niet een verzoek tot vergoeding van kosten
van rechtsbijstand bij de bestuursrechter indient, maar de voorkeur geeft
aan een vordering bij de burgerlijke rechter inzake onrechtmatige daad? Zal
aldus niet ook de burgerlijke rechter bevoegd blijven te oordelen over verzoeken
om vergoeding van rechtsbijstand bij toegewezen bezwaarschriften?De leden van de fracties van GPV en RPF betwijfelen ook of het doel om
de bestuursrechter bij uitsluiting bevoegd te verklaren, in de praktijk zal
worden bereikt. Er kan immers naast kosten van rechtsbijstand ook sprake zijn
van andere gemaakte kosten, bij voorbeeld voor inschakeling van deskundigen.
Over de eventuele vergoeding daarvan blijft de burgerlijke rechter oordelen.
Wat is dan nog het verschil met de huidige situatie?Het voorstel van wet voorziet aan de bestuursrechter exclusieve bevoegdheid
toe te kennen om te oordelen over verzoeken om vergoeding van de kosten van
rechtsbijstand in de bezwaarprocedure. Indien dit inderdaad de bedoeling is,
botst het wetsvoorstel op dit punt dan niet met artikel 112 Grondwet, dat
bepaalt dat de burgerlijke rechter bevoegd is kennis te nemen van vorderingen
uit hoofde van onrechtmatige daad?Zien de leden van de SGP-fractie het goed, dan leidt het wetsvoorstel
ertoe dat bepaalde geschillen over een vordering uit onrechtmatige daad niet
langer door de burgerlijke rechter beoordeeld kunnen worden, maar uitsluitend
door de bestuursrechter. Indien deze bestuursrechter niet tot de rechterlijke
macht behoort, zoals onder meer het geval is bij de Tariefcommissie, is het
voorstel dan wel in overeenstemming met artikel 112, eerste lid, Grondwet,
zo vragen deze leden.Nu uit de geformuleerde tekst blijkt dat de bestuursrechter uitsluitend
op verzoek van de belanghebbende het bestuursorgaan kan veroordelen tot vergoeding
van de kosten voor rechtsbijstand, stellen deze leden de vraag of in deze
tekst besloten ligt dat een belanghebbende een dergelijk verzoek ook achterwege
kan laten en zich tot de burgerlijke rechter kan wenden.De leden van de SGP-fractie, die hierboven reeds de verenigbaarheid van
(een onderdeel van het) wetsvoorstel met de Grondwet aan de orde stelden,
stellen ook nog de vraag of en in hoeverre de beperking van aansprakelijkheid
van een bestuursorgaan verenigbaar is met internationale regelingen. Wat het
EU-verdrag betreft wijzen zij op het tweede Marshall-arrest van het Europese
Hof van Justitie, alsmede op het recente arrest van dit Hof inzake
Konle/Oostenrijk van 1 juni 1999 (nr. C-302/97). Wat het EVRM betreft wijzen
zij op artikel 6, eerste lid, en het arrest Nevis & Silva d.d. 27 april
1989 (nr. A 153) en het arrest Editions Périscope van 26 maart 1992
(nr. A234–13), beide van het Europese Hof voor de rechten van de mens.
Hierbij was de vraag aan de orde of een integrale schadevergoeding gerekend
kan worden tot de burgerlijke rechten en verplichtingen. In relatie tot artikel
1, eerste lid, van het Eerste Protocol bij het EVRM, zij gewezen op de zaak
Sequaris versus België, waarin door de Europese Commissie voor de Rechten
van de mens werd beslist dat ook vorderingen van een particulier op de Staat
als eigendom in de zin van het Eerste Protocol kunnen worden aangemerkt. Wat
betreft de onbelemmerde toegang tot de rechter en de processuele gelijkheid
van partijen, wordt gewezen op het arrest Hentrich van het EHRM van 22 september
1994. Wil de regering genoemde uitspraken van commentaar voorzien voor zover
zij het wetsvoorstel raken?Wat betreft het overgangsrecht, dat erin voorziet dat de nieuwe regeling
ook van toepassing zal zijn op reeds lopende procedures, stellen de leden
van de SGP-fractie de vraag of dit voorstel zich verdraagt met artikel 1 van
het Eerste Protocol bij het EVRM. Zij wijzen op het arrest Pressos van het
EHRM van 20 november 1995. Is het, om strijd met het verdragsrecht te vermijden,
niet aan te bevelen de nieuwe regeling alleen van toepassing te laten zijn
op een bezwaar of administratief beroep dat na de invoering daarvan aanhangig
wordt gemaakt?6. Procedurele aspectenWil een belanghebbende in aanmerking komen voor een vergoeding van de
kosten die hij in verband met het aantekenen van bezwaar heeft gemaakt, dan
dient hij dit kenbaar te maken voordat het bestuursorgaan op het bezwaar beslist
heeft. De leden van de fracties van GPV en RPF kunnen zich voorstellen dat
de verhoudingen tussen de belanghebbende en het bestuursorgaan onder druk
komen te staan, als het bestuursorgaan zich geconfronteerd ziet met het verwijt
dat het ernstig onzorgvuldig heeft gehandeld. Dit komt de oplossing van het
geschil, waar beide partijen belang bij hebben, niet ten goede. De leden van
de fracties van GPV en RPF zouden van de regering willen vernemen of het niet
beter is te regelen dat in de beroepsfase een eerste verzoek voor vergoeding
van de kosten gedaan moet worden.De voorzitter van de vaste commissie voor Justitie,Van HeemstDe griffier voor dit verslag,FenijnXNoot1Samenstelling: Leden: Van de Camp (CDA), Biesheuvel (CDA), Swildens-Rozendaal
(PvdA), Scheltema-de Nie (D66), Kalsbeek-Jasperse (PvdA), Zijlstra (PvdA),
Apostolou (PvdA), Middel (PvdA), Van Heemst (PvdA), voorzitter, Dittrich (D66),
ondervoorzitter, Rabbae (GL), Rouvoet (RPF), Van Oven (PvdA), O. P. G. Vos
(VVD), Van Wijmen (CDA), Patijn (VVD), De Wit (SP), Ross-van Dorp (CDA), Niederer
(VVD), Nicolaï (VVD), Halsema (GL), Weekers (VVD), Van der Staaij (SGP),
Wijn (CDA), Vacature (VVD).Plv. Leden: Balkenende (CDA), Verhagen (CDA), Wagenaar (PvdA),
Van Vliet (D66), Arib (PvdA), Duijkers (PvdA), Kuijper (PvdA), Albayrak (PvdA),
Barth (PvdA), Hoekema (D66), Karimi (GL), Schutte (GPV), Santi (PvdA), Van
den Doel (VVD), Rietkerk (CDA), Rijpstra (VVD), Marijnissen (SP), Buijs (CDA),
Van Baalen (VVD), Van Blerck-Woerdman (VVD), Oedayraj Singh Varma (GL), De
Vries (VVD), Van Walsem (D66), Eurlings (CDA), Kamp (VVD). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-27024-4.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl