Toezichtsverslagen AIVD en MIVD; Brief van de Minister van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2019-09-06 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 29924, nr. 35

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

13-05-2009

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2008-2009

29924 nr. 35

27-04-2009

 

 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 29924Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 21 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
29 924Toezichtsverslagen AIVD en MIVDnr. 35BRIEF VAN DE MINISTER VAN BINNENLANDSE ZAKEN EN KONINKRIJKSRELATIESAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-GeneraalDen Haag, 27 april 2009De commissie van toezicht betreffende de inlichtingen- en veiligheidsdiensten
heeft in het kader van haar taak bedoeld in artikel 64, tweede lid, onder
a, van de Wet op de inlichtingen- en veiligheidsdiensten 2002 (WIV 2002) een
onderzoek verricht inzake de rechtmatigheid van financieel-economische onderzoeken
door de AIVD. Naar aanleiding van dit onderzoek heeft de commissie een toezichtsrapport
vastgesteld. Dit toezichtsrapport is openbaar, behoudens enkele delen die
zicht bieden op de in concrete gevallen gebruikte middelen, geheime bronnen,
modus operandi of het actuele kennisniveau van de AIVD. Het openbare deel
van het toezichtsrapport dien ik, met mijn reactie, aan beide Kamers der Staten-Generaal
te zenden. Bedoeld openbaar rapport alsmede mijn reactie treft u bijgaand
aan.1 Het deel van het rapport met passages die
gelet op de eerder genoemde gronden niet openbaar mogen worden gemaakt zend
ik, vergezeld van mijn reactie daarop, aan de Commissie voor de Inlichtingen-
en Veiligheidsdiensten van de Tweede Kamer der Staten-Generaal (CIVD).Van de inhoud van het rapport heb ik kennisgenomen.In algemene zin valt op dat een substantieel deel van het openbare rapport –
ongeveer de helft – de problematiek van de zogenoemde bevriezingslijsten
betreft (paragraaf 5 van het rapport). Deze problematiek behoort, behoudens
hetgeen in paragraaf 5.7 specifiek ten aanzien van de AIVD wordt opgemerkt,
niet tot mijn verantwoordelijkheid, maar tot die van de minister van Buitenlandse
Zaken. Voor zover het besprokene onder de verantwoordelijkheid van de minister
van Buitenlandse Zaken valt, wordt hieronder mede namens hem gereageerd. Overigens
acht ik het opmerkelijk, gelet op de taakstelling van de commissie (het achteraf
toezien op de rechtmatige uitvoering van hetgeen bij of krachtens de WIV 2002
alsmede de Wet veiligheidsonderzoeken is gesteld), dat een zo groot deel van
het rapport is gewijd aan een problematiek waarvoor ik als minister geen verantwoordelijkheid
draag. Bovendien wordt daarmee, zoals de commissie in paragraaf 5.1
van het rapport ook onderkent, de indruk gewekt van onevenredigheid. Terwijl
in de paragrafen 5.1 tot en met 5.6 uitgebreid wordt ingegaan op de nationale
en internationale context waarbinnen bevriezing van tegoeden wordt aangewend
ter bestrijding van de financiering van terrorisme, komt de rol van de AIVD–
die in feite slechts een signalerende en informerende rol heeft – slechts
kort aan de orde in paragraaf 5.7. Aldus wordt wel (erg) veel aandacht
geschonken aan een onderwerp waarvoor de AIVD niet verantwoordelijk is. Deze
onevenredigheid wordt naar mijn mening niet opgeheven wanneer de inhoudelijke
bevindingen van de commissie omtrent de rol van de AIVD bij de uitvoering
van de bevriezingsmaatregelen, die zijn opgenomen in de geheime bijlage bij
het rapport, daarbij worden betrokken. Voor mijn inhoudelijke reactie op de
bevindingen van de commissie terzake en de daaruit voortvloeiende aanbevelingen,
verwijs ik naar het slot van deze reactie.Paragraaf 3.3 van het rapport gaat over de samenwerkingspartners
van de AIVD in het kader van financieel-economische onderzoeken en de onderlinge
afspraken die daarover in sommige gevallen zijn gemaakt. In paragraaf 3.3.2
van het rapport merkt de commissie op dat artikel 2.1 van het convenant tussen
de belastingdienst en de AIVD suggereert dat gegevensverstrekking door de
AIVD aan het OM ook zou kunnen plaatsvinden enkel in het kader van de taakuitvoering
van de belastingdienst, zonder dat sprake is van gegevens die van belang kunnen
zijn voor de opsporing of vervolging van strafbare feiten. De commissie geeft
in dezelfde alinea tevens aan dat gegevensverstrekking door de AIVD plaats
kan vinden in het kader van de eigen taakuitvoering (artikel 36 WIV 2002),
of als het gaat om gegevens die tevens van belang kunnen zijn voor de opsporing
of vervolging van strafbare feiten (artikel 38 Wiv 2002) of wanneer sprake
is van dringende en gewichtige reden (artikel 39 Wiv 2002). In dat laatste
geval gaat het echter om gegevensverstrekking aan een beperkte groep instanties,
waarvan de belastingdienst geen deel uitmaakt, aldus de commissie.In aansluiting op het laatstgestelde door de CTIVD, merk ik op dat in
het Aanwijzingsbesluit artikel 39 WIV 2002 ten aanzien van die beperkte groep
instanties is opgenomen in artikel 1 onder a: «Onze ministers».
Het behoeft geen nader betoog dat hiermee ook de minister van Financiën
is bedoeld, verantwoordelijk voor de Belastingdienst. De Belastingdienst maakt
dus, via de verantwoordelijke minister, wel degelijk deel uit van de reikwijdte
van artikel 39 WIV 2002.Dit doet er niet aan af dat ik het standpunt van de commissie deel dat
de tekst van artikel 2.1, in combinatie van artikel 3.1 van het convenant,
aanleiding kan geven tot misverstanden. Het is immers gezien het geschetste
wettelijke kader niet mogelijk om gegevens aan het OM te verstrekken enkel
in het kader van de taakuitvoering van de Belastingdienst. In de praktijk
hebben verstrekkingen (enkel) op die grond nimmer plaatsgevonden. Genoemde
bepaling uit het convenant heeft dus nooit tot onrechtmatige verstrekkingen
geleid. Niettemin acht ik het aangewezen de tekst van genoemde artikelen aan
te passen, conform aanbeveling 6.1 van de commissie. Ook overigens zal worden
bezien of het convenant moet worden aangepast, mede in verband met het wetsvoorstel
tot wijziging van de WIV 2002 dat thans in de Eerste Kamer aanhangig is (30 553).
In genoemd wetsvoorstel wordt artikel 62 van de WIV 2002 namelijk in die zin
gewijzigd dat alle ambtenaren van de Belastingdienst onder de reikwijdte van
het artikel gaan vallen, in plaats van alleen ambtenaren die bevoegd zijn
inzake de douane. Hierdoor komt waardevolle informatie bij de Belastingdienst
met het oog op financieel onderzoek in de strijd tegen het terrorisme –
anders dan op vrijwillige basis – beschikbaar. Met de Belastingdienst
zal over de aanpassing van het convenant het overleg worden geopend.De commissie concludeert verder – zie daartoe de aanbevelingen 6.2
en 6.3 – dat de door de AIVD verrichte financieel-economische onderzoeken
passen binnen de wettelijke taakstelling en dat, behoudens een enkel geval,
de inzet van bijzondere bevoegdheden op grond van artikel 18 e.v. van de WIV
2002 in het kader van financieel-economisch onderzoek plaatsvindt in overeenstemming
met de wettelijke vereisten. In het navolgende ga ik op de desbetreffende
gevallen – zie de aanbevelingen 6.4, 6.5 en 6.6 – in.De commissie concludeert in paragraaf 4.2 – zie ook aanbeveling
6.4 – dat in een enkel geval bij de inzet van bijzondere bevoegdheden
in het kader van financieel-economisch onderzoek de motivering te wensen overlaat.
Vanwege het geheime karakter van de desbetreffende bijzondere bevoegdheid
is door de commissie een nadere toelichting opgenomen in de geheime bijlage
van haar toezichtsrapport. Het ging hier, zo kan ik uw Kamer berichten, over
de inzet van verschillende bijzondere bevoegdheden in één bepaald
kader. De commissie heeft hierbij geconcludeerd dat de motiveringen van de
bijzondere bevoegdheden niet geheel eenduidig waren. Ik merk hierover het
volgende op. Ik ben het met de CTIVD eens dat de dienst moet zorgdragen, waar
toepasselijk en noodzakelijk, voor een eenduidige motivering bij de inzet
van bijzondere bevoegdheden. Alhoewel het hier ging om verschillende bevoegdheden,
lag het, gezien de aard van het onderzoek, voor de hand de motiveringen op
elkaar aan te passen. Het feit dat de motiveringen bij de verschillende bijzondere
bevoegdheden op zichzelf voldoen aan de beginselen van noodzakelijkheid, proportionaliteit
en subsidiariteit, doet daar niet aan af. Ik heb de dienst op dit punt om
verbetering verzocht.Ten aanzien van het door de commissie in paragraaf 4.2.1 en de daarmee
samenhangende aanbeveling 6.5 geconcludeerde, merk ik op dat ik het standpunt
van de commissie onderschrijf dat het bewuste middel, dat op deze plek niet
nader kan worden gekarakteriseerd, moet worden aangemerkt als een bijzondere
bevoegdheid in de zin van artikel 20, eerste lid, onder b, van de WIV 2002.
De procedure voor de inzet van het bewuste inlichtingenmiddel is intern bekend
gesteld en in de toekomst zal de juiste procedure worden gevolgd. In mijn
reactie aan de CIVD ga ik kort in op de aard van het ingezette middel.Voor wat betreft de door de commissie in paragraaf 4.2.2 beschreven
operatie waarbij een agent is ingezet die intensief werkte voor de AIVD, is
in het rapport aangegeven dat in de inmiddels (intern) afgeronde eindevaluatie
van deze operatie is geconcludeerd dat er veel «lessons to be learned»
zijn. Aanbeveling 6.6 van de commissie om op basis van deze eindevaluatie
concrete aanbevelingen ten aanzien van de gesignaleerde knelpunten te formuleren,
en deze dienstbreed te beoordelen op mogelijke toepassing en invoering, zal
worden opgevolgd.Aanbeveling 6.7, inhoudende dat uit het onderzoek van de commissie niet
is gebleken dat de AIVD in de samenwerking met overheidsorganen en instellingen
uit de financiële wereld de grenzen die wet- en regelgeving stellen aan
deze samenwerking overschrijdt, noopt mij niet tot een nadere reactie.Voor wat betreft de in paragraaf 5 door de commissie besproken bevriezingslijsten,
en de daaruit voortvloeiende aanbevelingen 6.8, 6.9 en 6.10, wordt inhoudelijk
en in aanvulling op mijn algemene reactie aan het begin van deze brief, het
volgende opgemerkt.Aan het slot van paragraaf 5.4 is vermeld dat vertegenwoordigers
van het ministerie van Buitenlandse Zaken zitting hebben in de werkgroep GS
931 en dat zij worden vergezeld door medewerkers van de nationale inlichtingen-
en veiligheidsdiensten. Voor de goede orde zij vermeld dat bedoelde medewerkers
van de nationale inlichtingen- en veiligheidsdiensten niet standaard meegaan
naar genoemde werkgroep, maar dat zij wel mee kunnen worden gevraagd. De afgelopen
jaren is dat incidenteel gebeurd.Aan het slot van paragraaf 5.6 wordt gesteld dat bij het voordragen
voor de verschillende bevriezingslijsten staten een zekere beoordelingsruimte
hebben. In deze beoordelingsruimte dient volgens de commissie het beginsel
van proportionaliteit te worden meegenomen. De oplopende zwaarte van de bevriezingsprocedures
dient, aldus de commissie, vanuit het oogpunt van proportionaliteit dan ook
een rol te spelen in de beslissing om een nationale sanctiemaatregel te treffen
of over te gaan tot voordracht voor plaatsing op de EU of VN bevriezingslijst.
Indien bijvoorbeeld wordt beoogd een nationale rekening te bevriezen van een
persoon die aan terroristische activiteiten in het algemeen is te relateren,
maar mogelijk ook aan Al Qa’ida, dan is het volgens de commissie een
onevenredig zwaar middel om over te gaan tot voordracht voor plaatsing op
de EU of VN bevriezingslijst.Ik zie dit evenwel als volgt. De doelstelling van de bevriezingsmaatregelen
is altijd: voldoen aan de internationale verplichtingen die op Nederland rusten.
Het gaat dus niet om een afweging tussen een particulier Nederlands belang
en de ingrijpendheid van de bevriezingsmaatregel. Het is veeleer zo dat in
het kader van het voldoen aan de internationale verplichtingen wordt bezien
op welk niveau bevriezing mogelijk en gerechtvaardigd is.Het stemt mij verder tot tevredenheid dat de commissie is gebleken –
zie daartoe paragraaf 5.7.3 en aanbeveling 6.8 – dat de bijdrage
van de AIVD aan de verschillende procedures inzake de bevriezingslijsten in
het algemeen plaatsvindt binnen de geldende regels. Verder constateert de
commissie in aanbeveling 6.9 dat de AIVD in de kandidaatstelling voor bevriezing
een belangrijke signalerende en informerende taak heeft. In één
geval van voordracht voor plaatsing op de VN bevriezingslijst zou de AIVD
zijn rol ruimer hebben ingevuld dan door het protocol voorgeschreven. De inhoudelijke
bevindingen in deze casus worden besproken in de geheime bijlage bij het rapport
en lenen zich derhalve alleen voor bespreking in de CIVD. Ik volsta hier met
te vermelden dat ik het standpunt van de commissie op dit punt niet deel,
hetgeen ik in mijn reactie richting de CIVD nader toelicht.De commissie acht het tot slot wenselijk – aanbeveling 6.10 –
dat financiële instellingen het advies van de AIVD vragen in alle gevallen
waarin zij menen dat een persoon die voorkomt in hun systeem op een bevriezingslijst
staat, opdat alleen na positief advies van de AIVD overgegaan kan worden tot
bevriezing. Dit ziet er aan voorbij dat op de financiële instelling de
wettelijke verplichting rust om terstond over te gaan tot bevriezing ingeval
sprake is van een exacte treffer. Daarenboven geldt dat als eerst een advies
van de AIVD moet worden afgewacht, de kans groot is dat de tegoeden aan de
rekening worden onttrokken voordat zij kunnen worden bevroren. Er wordt daarom
(vooralsnog) geen aanleiding gezien om ten aanzien van de huidige handelwijze
een wijziging te initiëren of aan te brengen. Alle exacte treffers komen
bij de AIVD. Indien wordt geconstateerd dat geen sprake is van een exacte
treffer wordt dit via een ambtsbericht aan het ministerie van Financiën
gemeld. Bovendien wijs ik er op dat de aanbeveling van de commissie noopt
tot een wijziging van de terzake geldende regelgeving en het terzake
geldende protocol, hetgeen niet, althans niet uitsluitend binnen mijn verantwoordelijkheid
als minister van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties valt.De minister van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties,G. ter HorstXNoot1Ter inzage gelegd bij het Centraal Informatiepunt Tweede Kamer. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-29924-35.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl