Derde fase EMU; Brief minister over 'De Euro en de wetgeving'
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-10 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 25107, nr. 32

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

16-04-1999

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1998-1999

25107 nr. 32

07-04-1999

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamDE EURO EN DE WETGEVING I Algemeen I.1 InleidingI.2 Het Europeesrechtelijk kaderI.3 De noodzaak van omzetting van bedragenI.4 Het tijdstip van aanpassingII Financiële aspecten II.1 Afronding vergt beleidsbeslissingenII.2 ProcedureIII Organisatie, inhoud en planning van het wetgevingsproces III.1 OrganisatieIII.2 WetgevingsproductenIII.3 Planning van de verzamelwetten en -besluitenIII.4 Aanpassingen buiten de verzamelwettenIV Samenvatting en tijdschema IV.1 Samenvattend overzichtIV.2 TijdschemaOndertekeningBIJLAGE 1 Introductie op de vuistregelsVuistregels met betrekking tot de introductie van de euroToelichting op de vuistregelingBIJLAGE 2LegendaBIJLAGE 3 AANPASSING VAN WETTEN IN VERBAND MET DE INVOERING VAN EEN
EUROPESE MUNT (AANPASSINGSWET EURO)VOORSTEL VAN WETHOOFDSTUK 1 MINISTERIE VAN ALGEMENE ZAKENHOOFDSTUK 2 MINISTERIE VAN BINNENLANDSE ZAKEN Artikel 1Artikel 2HOOFDSTUK 3 MINISTERIE VAN BUITENLANDSE ZAKEN HOOFDSTUK 4 MINISTERIE VAN DEFENSIE HOOFDSTUK 5 MINISTERIE VAN ECONOMISCHE ZAKEN HOOFDSTUK 6 MINISTERIE VAN FINANCIEN HOOFDSTUK 7 MINISTERIE VAN JUSTITIE HOOFDSTUK 8 MINISTERIE VAN LANDBOUW, NATUURBEHEER EN VISSERIJ HOOFDSTUK 9 MINISTERIE VAN ONDERWIJS, CULTUUR EN WETENSCHAPPEN HOOFDSTUK 10 MINISTERIE VAN SOCIALE ZAKEN EN WERKGELEGENHEID HOOFDSTUK 11 MINISTERIE VAN VERKEER EN WATERSTAAT HOOFDSTUK 12 MINISTERIE VAN VOLKSGEZONDHEID, WELZIJN EN
SPORT HOOFDSTUK 13 MINISTERIE VAN VOLKSHUISVESTING, RUIMTELIJKE
ORDENING EN MILIEUBEHEER HOOFDSTUK 14 SLOTBEPALINGEN
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 25107Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 52 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
25 107Derde fase EMUnr. 32BRIEF VAN DE MINISTER VAN FINANCIËNAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-GeneraalDen Haag, 7 april 1999 DE EURO EN DE WETGEVING I Algemeen I.1 InleidingDe deelname van Nederland aan de Economische en Monetaire Unie heeft ook
voor de wetgeving ingrijpende gevolgen.Bij de aanvang van de monetaire unie op 1 januari 1999 is de wetgeving
inzake het monetaire stelsel aangepast. Deze wijzigingen van onder meer de
Bankwet 1948 – die is vervangen door een geheel nieuwe Bankwet 1998 –
en de Muntwet 1987 werden op de gewone wijze tot stand gebracht.Daarnaast is een tweede, veel omvangrijkere wetgevingsoperatie noodzakelijk.
Aan het einde van de overgangsperiode, dus op 1 januari 2002, moeten alle
guldensbedragen in de Nederlandse wet- en regelgeving zijn omgezet in eurobedragen.
Dit vergt een grote wetgevingsoperatie. Daarvoor geldt bovendien een harde
deadline: de omzetting moet op 1 januari 2002 zijn gerealiseerd; uitstel is
niet mogelijk.Om zo'n omvangrijk wetgevingsproject tijdig tot een goed einde te brengen,
zijn goede afspraken tussen alle actoren in het wetgevingsproces noodzakelijk.
Teneinde daarover met de partners in het wetgevingsproces in overleg te kunnen
treden, doet de regering in deze brief voorstellen voor de inhoud en de aanpak
van de omzettingsoperatie.Gelet op de aard van de materie en de rol van de Raad van State in het
wetgevingsproces, is over deze brief op de voet van artikel 15, tweede lid,
van de Wet op de Raad van State het advies van de Raad van State ingewonnen.
Het advies en het Nader rapport zijn als bijlagen bij deze brief gevoegd)1I.2 Het Europeesrechtelijk kaderHet Europeesrechtelijk kader voor de invoering van de euro wordt, naast
het Verdrag van Maastricht, in hoofdzaak gevormd door twee Verordeningen.
De Verordening (EG) 974/98 van 3 mei 1998, Pb. EG L139/1, gebaseerd op artikel
109L, vierde lid, van het Verdrag, (verder: de 109L4-verordening), regelt
dat de euro, onderverdeeld in 100 centen, de munteenheid van de deelnemende
lidstaten is, en treft enkele voorzieningen voor de overgangsperiode gedurende
welke ook de nationale munteenheden nog bestaan.In dit verband is belangrijker de op artikel 235 van het Verdrag gebaseerde
Verordening (EG) 1103/97 van 17 juni 1997, Pb. EG L162/1, (verder: de 235-verordening).
Artikel 3 van deze Verordening bevat het zogenaamde continuïteitsbeginsel.
Dit beginsel houdt in dat de invoering van de euro niet ten gevolge heeft
dat wijziging wordt gebracht in een rechtsinstrument. Onder rechtsinstrument
wordt in dit verband verstaan: wettelijke en reglementaire bepalingen, bestuursakten,
rechterlijke uitspraken, contracten, eenzijdige rechtsakten, betaalmiddelen
anders dan bankbiljetten en muntstukken, alsmede andere instrumenten die rechtsgevolgen
hebben.De 235-verordening regelt voorts, dat verwijzingen naar de nationale munteenheden
in rechtsinstrumenten die aan het einde van de overgangsperiode bestaan, worden
gelezen als verwijzingen naar de euro-eenheid, overeenkomstig de omrekenkoersen.
De 235-verordening geeft nauwkeurig aan, op welke wijze de omrekening moet
geschieden. I.3 De noodzaak van omzetting van bedragenOp het eerste gezicht zou men uit de voorgaande paragraaf kunnen afleiden
dat uitdrukkelijke omzetting van guldensbedragen in eurobedragen niet nodig
is. De 235-verordening zorgt er immers voor dat guldensbedragen na 1 januari
2002 van rechtswege worden omgerekend in eurobedragen. Om twee redenen is
het echter niet wenselijk om op de werking van de 235-verordening te vertrouwen.
In de eerste plaats zou dat betekenen dat de Nederlandse wetgeving nog tot
in lengte van dagen guldensbedragen zou bevatten, die dan door de gebruiker
van de wet telkens aan de hand van deze verordening zouden moeten worden omgerekend
in eurobedragen. Dat is efficiënt noch gebruikersvriendelijk.In de tweede plaats heeft de wetgever in een aantal gevallen bewust gekozen
voor ronde of afgeronde guldensbedragen. Het omrekenen daarvan levert veelal
«gebroken» bedragen op (dat wil zeggen: bedragen met cijfers achter
de komma). Dat hoeft geen probleem te zijn, maar soms kan het wel een probleem
zijn. Sommige geautomatiseerde systemen, bijvoorbeeld kunnen geen gebroken
bedragen verwerken. Ook zijn er gevallen, waarin het werken met gebroken bedragen
voor de praktijk wel erg moeizaam zou zijn.Artikel 23, vierde lid, van het Wetboek van Strafrecht, dat de maxima
van de zogenaamde geldboetecategorieën regelt, biedt een voorbeeld van
dit laatste. Zouden deze maxima niet worden aangepast, dan zouden zij na 1
januari 2002 moeten worden omgerekend volgens de regels van de verordening.
Bij de koers van 1 euro = f 2,20371 levert dat het volgende resultaat
op. de eerste categorie,euro  226,89
(vijfhonderd gulden); de tweede categorie,euro  2 268,90
(vijfduizend gulden); de derde categorie,euro 4 537,80
(tienduizend gulden); de vierde categorie,euro 11 344,51
(vijfentwintigduizend gulden); de vijfde categorie,euro45 378,02 (honderdduizend gulden); de zesde categorie,euro453 780,22
(één miljoen gulden).Het behoeft geen betoog, dat dit voor de praktijk onhandige bedragen zijn.
Waarschijnlijk zal dus een zekere afronding moeten plaatsvinden. Zo zijn meer
voorbeelden te geven.Ter wille van de toegankelijkheid van de wetgeving en omdat in een aantal
gevallen afrondingen noodzakelijk zullen blijken, is het derhalve noodzakelijk
om alle guldensbedragen in de Nederlandse wet- en regelgeving door middel
van uitdrukkelijke wetswijziging om te zetten in eurobedragen. Dit betekent,
dat de komende periode alle bedragen in de wet- en regelgeving – dat
zijn er naar schatting alleen al op rijksniveau enige duizenden – moeten
worden geïnventariseerd. Vervolgens moeten al deze bedragen worden omgezet
in euro's, waarbij tevens zal moeten worden nagegaan of afronding noodzakelijk
is. Daarbij geldt overigens als uitgangspunt, dat zo weinig mogelijk wordt
afgerond, omdat afrondingen al snel budgettaire effecten hebben. Tenslotte
moeten de omzettingen en afrondingen worden neergelegd in voorstellen tot
wetswijziging. Op de aanpak van dit proces wordt hieronder nader ingegaan. I.4 Het tijdstip van aanpassingDe aanpassingswetgeving dient in werking te treden op 1 januari 2002.
Tot dat tijdstip geldt, dat niemand verplicht kan worden in euro's te betalen
of ontvangen. Bovendien zal naar verwachting tot 1 januari 2002 de overgrote
meerderheid van de particulieren, bedrijven en instellingen uitsluitend bank-
en girorekeningen in guldens aanhouden. Daarom rekent en administreert de
rijksoverheid tot 1 januari 2002 in guldens. Tussen 1 januari 1999 en 1 januari
2002 betaalt de overheid, behoudens uitzonderingen, nog niet in euro's. Betaling
in euro's aan de overheid is in theorie wel mogelijk, maar dan zal de debiteur
van de overheid zelf het verschuldigde bedrag in euro's moeten omrekenen.
De banken zorgen er dan voor, dat het in euro's overgemaakte bedrag weer wordt
teruggerekend naar guldens en in guldens wordt bijgeschreven op de rekening
van de overheid.In de praktijk zal het gros van de betalingen en de communicatie daaromheen
tot 1 januari 2002 dus in guldens geschieden. Er zijn echter uitzonderingen
denkbaar. Zo biedt de belastingdienst reeds vanaf 1 januari 1999 de mogelijkheid
belastingen in euro's aan te geven. De daarvoor benodigde wetgeving is reeds
per 1 januari 1999 in werking getreden. Dit is onder meer van belang voor
internationaal opererende bedrijven, waarvan sommige vanaf 1999 hun interne
administratie in euro's voeren.Hoewel de gulden nog tot uiterlijk 1 juli 2002 wettig betaalmiddel blijft,
schakelt de rijksoverheid op 1 januari 2002 over van guldens op euro's. Dat
is ook voor de burger het meest praktisch. Op 1 januari 2002 zullen de banken
immers alle guldensrekeningen omzetten in eurorekeningen. Ook lonen en salarissen
zullen vanaf januari 2002 in euro's worden uitbetaald. Dat betekent dat het
voor de burger het meest gemakkelijk is om vanaf die datum in euro's te kunnen
betalen. Weliswaar blijft de gulden chartaal nog enige tijd in omloop, maar
het overgrote deel van de betalingen aan en door de overheid geschiedt giraal,
en het girale betalingsverkeer zal na 1 januari 2002 uitsluitend in euro's
verlopen.Het voorgaande heeft betrekking op schulden aan en van de overheid die
na 1 januari 2002 ontstaan. Daarnaast zullen uiteraard na 1 januari 2002 nog
enige tijd betalingen worden gedaan ter voldoening van voor 1 januari 2002
ontstane, in guldens luidende schulden. Deze worden op grond van artikel 14
van de 109L4-verordening, aan het einde van de overgangstermijn van rechtswege
omgezet in euro's II Financiële aspecten II.1 Afronding vergt beleidsbeslissingenHet streven is er op gericht de invoering van de euro zoveel mogelijk
budgettair neutraal (afgezien van de incidentele invoeringskosten) en beleidsneutraal
te laten verlopen. Daarom zullen guldensbedragen zoveel mogelijk volgens de
regels van de 235-Verordening worden omgezet. Dit betekent, kort gezegd, dat
wordt gerekend met een koers in zes significante cijfers, waarbij het resultaat
wordt afgerond op hele eurocenten. Verdere afrondingen zullen slechts plaatsvinden
indien het werken met gebroken bedragen op overwegende bezwaren stuit.In sommige gevallen zijn verdergaande afrondingen overigens mogelijk zonder
dat substantiële budgettaire of beleidsmatige effecten optreden. Indien
bijvoorbeeld de in euro's uitgedrukte maxima van de eerder genoemde geldboetecategorieën
van artikel 23 WvSr verder zouden worden afgerond, leidt dit weliswaar tot
een reële verhoging of verlaging, maar deze verhoging of verlaging heeft
geen rechtstreekse budgettaire effecten omdat het slechts maxima zijn en de
daadwerkelijk opgelegde boeten veelal beduidend lager zijn.1 Evenmin behoeft het bezwaarlijk te zijn de competentiegrens van de
kantonrechter (f 10 000) wat grover af te ronden. Weliswaar treedt
daardoor een zekere verschuiving van zaken van rechtbank naar kantonrechter
of omgekeerd op, maar dit effect zal bij een redelijke afronding beperkt van
omvang zijn.Anders ligt het echter bij bedragen die rechtstreeks van invloed zijn
op de omvang van betalingsverplichtigen van de burger of de overheid. Enkele
voorbeelden kunnen dit verduidelijken. De rentevrijstelling in de inkomstenbelasting
bedraagt thans f 1000,–. Omgerekend is dat euro 453,78. Indien
verdere afronding van dit bedrag noodzakelijk zou worden bevonden, leidt dit
onvermijdelijk tot verhoging of verlaging van de belastingopbrengst, waarbij
het effect groter is naarmate voor een grovere afronding wordt gekozen.Een vergelijkbare problematiek zou zich kunnen voordoen bij de boetebedragen
op grond van de Wet administratiefrechtelijke handhaving verkeersvoorschriften.
Anders dan de strafrechtelijke boetebedragen zijn dit geen maxima, maar vaste
tarieven. Thans zijn deze afgerond op veelvouden van tien gulden. Indien men
ook na 1 januari 2002 met ronde bedragen zou willen of moeten blijven werken,
leidt dit onvermijdelijk tot reële verhogingen of verlagingen van de
opgelegde boeten, met dienovereenkomstige budgettaire effecten.Voor alle duidelijkheid zij benadrukt, dat de regering over bovengenoemde
voorbeelden nog geen enkele beslissing heeft genomen. Daar gaat het in dit
stadium ook niet om. De voorbeelden beogen slechts duidelijk te maken, dat
de omzetting van guldensbedragen in eurobedragen niet in alle gevallen een
puur technische operatie zal kunnen zijn. In sommige gevallen zal de omzetting
beleidsbeslissingen vergen, die gevolgen kunnen hebben voor de rijksbegroting
en/of de collectieve lasten. II.2 ProcedureNu de omzetting van guldensbedragen in eurobedragen in sommige gevallen
beleidsmatige keuzen van niet bij voorbaat ondergeschikt belang zal vergen,
zal over die keuzen zo nodig een debat tussen regering en Staten-Generaal
moeten kunnen plaatsvinden. In het normale geval zou dit debat in hoofdzaak
plaatsvinden bij de behandeling van de wetsvoorstellen waarbij de omzetting
wordt doorgevoerd. Het bijzondere karakter van de omzettingsoperatie brengt
echter met zich, dat het minder gewenst is om het politieke debat uitsluitend
aan het formele wetgevingsproces te koppelen. Er zijn twee argumenten om dit niet te doen. In de eerste plaats zullen
de voorstellen tot wijziging van wetgeving in formele zin een zeer onvolledig
beeld van de gevolgen van de omzettingsoperatie geven. Veel van de bedragen
die moeten worden omgezet – vermoedelijk zelfs het merendeel –
staan immers niet in de wetgeving in formele zin, maar in lagere regelgeving.
Aanpassing van de boetetarieven op grond van de Wet administratiefrechtelijke
handhaving verkeersvoorschriften, bijvoorbeeld, geschiedt formeel bij algemene
maatregel van bestuur. Dit voorbeeld toont tevens aan, dat niet bij voorbaat
vaststaat dat de aanpassing van lagere regelgeving beleidsmatig minder belangrijk
zal zijn dan de aanpassing van formele wetgeving.In de tweede plaats is het, om technische redenen die in paragraaf III.2
nader zullen worden uiteengezet, wenselijk de formele voorstellen tot wetswijzigingen
relatief laat (niet voor medio 2000) in te dienen. Als gevolg daarvan zal
de plenaire behandeling van deze voorstellen in de Tweede Kamer eerst in het
begin van 2001 kunnen plaatsvinden. Dit zal in veel gevallen te laat zijn
om nog wezenlijk andere keuzen te kunnen maken. Omzetting van guldensbedragen
in eurobedragen vergt immers niet alleen aanpassing van wetgeving, maar ook
aanpassingen van geautomatiseerde systemen, van de administratieve organisatie,
van formulieren, voorlichtingsmateriaal en acceptgiro's, enzovoort. Zeker
bij grotere uitvoeringsorganisaties vergen deze aanpassingen een zodanige
voorbereidingstijd, dat reeds geruime tijd voor 2001 duidelijkheid moet bestaan
over op zijn minst de richting van de aanpassingen. Dit probleem is in de
literatuur ook wel het «duivelse wetgevingsdillemma» genoemd;
systeemontwerpers hebben beslissingen van de wetgever nodig die de specificaties
geven waaraan het te bouwen, geautomatiseerde systeem moet voldoen; de wetgever
heeft echter informatie van de systeembouwers nodig om te weten wat de mogelijkheden,
de moeilijkheden, de risico's en de kosten zijn voor de verschillende denkbare
beslissingen. Dus of het moment van wetgeven is te vroeg (de wetgever kan
de relevante beslispunten nog niet overzien), of het moment is te laat (de
systeemontwikkeling is al zo ver voortgeschreden dat principiële veranderingen
tot kapitaalvernietiging zouden leiden).1 Gelet
hierop stelt het kabinet zich voor de volgende procedure te volgen. De inventarisatie
van bedragen is thans in volle gang en zal in het eerste kwartaal van 1999
worden afgerond. Op dat moment kan een overzicht worden opgesteld van omzettingen
met mogelijk substantiële budgettaire of beleidsmatige gevolgen. Aan
de hand daarvan kan de Rijksministerraad medio 1999 de nodige beslissingen
nemen. Deze beslissingen zullen worden neergelegd in een brief aan de beide
kamers der Staten-Generaal, waarover dan in de loop van 1999 een politieke
gedachtewisseling kan plaatsvinden. Het lijkt verstandig deze brief ter besluitvorming
in de rijksministerraad voor te leggen. Immers, verschillende (rijks-) wetten
en regelingen treffen ook de overzeese gebiedsdelen. Vroegtijdige instemming
van het bevoegd gezag van deze rijksdelen is dan ook gewenst.De uitkomsten van besluitvorming worden neergelegd in (rijks-) wetsvoorstellen,
welke medio 2000 bij de Staten-Generaal zullen worden ingediend. Deze wetsvoorstellen
kunnen dan in zoverre een technisch karakter hebben, dat daarin geen nieuwe
beleidsmatige keuzen zullen worden neergelegd, tenzij nieuwe ontwikkelingen
dit onvermijdelijk maken, in welk geval de Staten-Generaal daarover vanzelfsprekend
uitdrukkelijk zullen worden geïnformeerd. Deze procedure heeft tevens
het voordeel, dat het politieke debat kan worden gevoerd aan de hand van een
zo volledig mogelijk en samenhangend overzicht van de gevolgen van de omzettingsoperatie.
Een en ander is in overeenstemming met het beleid zoals neergelegd in het
kabinetsstandpunt «Wetgeving en uitvoering; de positie van de Staten-Generaal
bij wetgevingsprojecten die een vroegtijdige voorbereiding van de uitvoering
vergen» (kamerstukken II 1996/97, 25 428, nr. 1). Voor de goede orde zij voorts opgemerkt, dat in de omzettingswetgeving
geen beleidsmatige wijzigingen van bedragen zullen worden meegenomen die niet
voortvloeien uit de noodzaak van omzetting en afronding zelf. Zou bijvoorbeeld –
het voorbeeld is hypothetisch – in de loop van 2001 op inhoudelijke
gronden een verhoging of verlaging van de rentevrijstelling wenselijk blijken,
dan zal daartoe een afzonderlijk wetsvoorstel worden ingediend.Tot slot wordt opgemerkt dat binnenkort een wettelijke voorziening zal
worden voorgesteld die een goede voortgang en een efficiënt verloop van
het regelgevingsproces bevordert. Met name is het wenselijk om de vele uiteenlopende
«voorhangprocedures» voor de totstandkoming van lagere regelgeving
voor de euro-aanpassingswetgeving buiten toepassing te verklaren.Daartoe zal binnen afzienbare tijd de «Wet regelgevingsprocedures
euro» in procedure worden gebracht. Na inwerkingtreding van deze wet
zal het in bijlage 2 achtergevoegde tijdschema gewijzigd kunnen worden in
die zin dat dan geen tijd meer ingeboekt behoeft te worden voor deze voorhangprocedures. III Organisatie, inhoud en planning van het wetgevingsproces III.1 OrganisatieDe directe verantwoordelijkheid van de regering beperkt zich tot de aanpassing
van de regelgeving op rijksniveau. De aanpassing van de decentrale regelgeving
is primair de verantwoordelijkheid van de decentrale overheden zelf. In het
zogenaamde MOZE-overleg (Mede-overheden, zbo's en euro) overleggen rijk en
mede-overheden overigens wel regelmatig over de invoering van de euro.Op rijksniveau wordt de invoering van de euro gecoördineerd door
de Interdepartementale werkgroep euro. Deze heeft voor de juridische en wetgevingsaspecten
een aparte subwerkgroep ingesteld, de Juridische interdepartementale werkgroep
euro (JIWE). In de JIWE zijn alle departementen vertegenwoordigd; het voorzitterschap
wordt gedeeld door de ministeries van Financiën en Justitie. De JIWE
is onder meer belast met de inhoudelijke en procedurele coördinatie van
de omzettingswetgeving. In het kader van de inhoudelijke coördinatie
heeft zij in 1997 een aantal vuistregels voor de omzetting geformuleerd, die
beogen te waarborgen dat de omzetting bij de rijksoverheid zoveel mogelijk
consistent geschied. Deze vuistregels zijn gebaseerd op vraagpunten die naar
voren kwamen bij een proefomzetting van een steekproef uit de bedragen in
de Nederlandse wet- en regelgeving. Zij zijn als bijlage 1 bij deze brief
gevoegd. Vermoedelijk zullen overigens in de loop van het inventarisatieproces
nog nieuwe vraagpunten naar voren komen; naar aanleiding daarvan zal de JIWE
zo nodig aanvullende vuistregels opstellen.Daarnaast heeft de JIWE zich beziggehouden met de procedurele en wetgevingstechnische
aanpak van de omzettingsoperatie. Daarop wordt in de volgende paragrafen ingegaan. III.2 WetgevingsproductenBedragen komen op alle niveau's van de wet- en regelgeving voor. In hoofdzaak
moeten vier niveau's worden onderscheiden.– de wet in formele zin;– de algemene maatregel van bestuur;– de ministeriële regeling;– overige (regelgeving van zbo's, circulaires e.d.). De aanpassing van voorschriften van zelfstandige bestuursorganen is de
verantwoordelijkheid van deze bestuursorganen zelf, zij het dat de betrokken
minister een afgeleide, ondersteunende verantwoordelijkheid heeft. Aanpassing
van circulaires en ministeriële regelingen, die veelal afkomstig zijn
van één minister, dient te geschieden door de betrokken minister.De aanpassingen van de wetgeving in formele zin en algemene maatregelen
van bestuur zullen zoveel mogelijk worden samengebracht in één
rijksbrede verzamelwet en verzamel-amvb. De ervaring heeft geleerd, dat daardoor
de coördinatie en voortgangsbewaking het beste zijn gewaarborgd.Naast de «gewone» verzamelwet en – amvb zullen zo nodig
een afzonderlijk wetsvoorstel en een afzonderlijk besluit worden voorbereid
tot omzetting van bedragen in rijkswetten en algemene maatregelen van rijksbestuur.
Deze dienen immers een iets andere procedure te doorlopen. Tenslotte zal,
om redenen die in de volgende paragraaf zullen worden uiteengezet, in de tweede
helft van 2001 waarschijnlijk nog een «bezemwetje» nodig zijn.In totaal zullen onder coördinatie van de JIWE dus vijf wetgevingsproducten
worden tot stand gebracht:– een verzamelwet;– een verzamel-rijkswet;– een verzamel-algemene maatregel van bestuur;– een verzamel-algemene maatregel van rijksbestuur;– een «bezemwet».De verzamelwetten en -besluiten zullen worden ondertekend door de ministers
van Financiën en Justitie. Een raamwerk voor de verzamelwet is bijgevoegd.
Zoals daaruit blijkt zullen de omzettingen, in afwijking van de gebruikelijke
wetgevingstechniek, zoveel mogelijk in de vorm van tabellen worden gepresenteerd.
Dat maakt de wetgeving inzichtelijker en voorkomt het vele honderden malen
herhalen van de traditionele zinsnede «In artikel ... wordt X vervangen
door: Y».Geldbedragen in internationale verdragen met landen die niet deelnemen
aan de EMU, luiden in de grote meerderheid van de gevallen niet in guldens,
maar in speciale trekkingsrechten, ECU's of dollars. Aanpassing van deze verdragen
is derhalve niet nodig. In de schaarse gevallen waarin een verdrag wel een
guldensbedrag bevat, wordt dit bedrag na 1 januari 2002, gelezen als een eurobedrag.
Uit het internationale recht vloeit namelijk voort, dat niet-EU-verdragpartners
op dit punt het interne EU-recht zullen respecteren. III.3 Planning van de verzamelwetten en -besluitenDe rijksoverheid heeft het laatste decennium vrij veel ervaring opgedaan
met grootschalige aanpassingswetgeving. De aanpassingswetgeving voor het NBW,
voor de invoering van het geregistreerd partnerschap en voor de verschillende
tranches van de Algemene wet bestuursrecht zijn alle tot op zekere hoogte
vergelijkbaar met de wetgevingsoperatie die nodig is voor de invoering van
de euro.Deze ervaringen hebben geleerd, dat zich bij de planning van dergelijke
wetgevingsoperaties een zeker dilemma voordoet. Voor de uitvoeringsinstellingen
en andere gebruikers van de wet is het uiteraard het meest aantrekkelijk,
als de nieuwe teksten zo vroeg mogelijk in het Staatsblad staan. Geredeneerd
vanuit het wetgevingsproces zelf is het echter juist aantrekkelijk om de teksten
zo laat mogelijk definitief vast te stellen. Dit heeft te maken met het gegeven
dat de Nederlandse wet- en regelgeving veelvuldig wordt gewijzigd.Zou men bijvoorbeeld kiezen voor een tijdpad waarbij de verzamelwet reeds
begin 2000 in het Staatsblad zou worden geplaatst, dan is de kans
groot dat een flink deel van het werk een jaar later over moet, omdat een
deel van de gewijzigde regelgeving tussen begin 2000 en eind 2001 al weer
uit andere hoofde is gewijzigd. Bovendien wordt in die periode nog allerlei
nieuwe regelgeving tot stand gebracht, waarmee nog geen rekening kon worden
gehouden. Hiermee hangt samen, dat de aanpassingswetgeving complexer wordt
naarmate zij eerder tot stand komt. De opsteller van het wetsvoorstel moet
immers trachten de exacte stand van de Nederlandse wetgeving op het tijdstip
van inwerkingtreding te voorspellen. Dat wordt moeilijker naarmate dit tijdstip
verder weg ligt. Op het tijdstip van indienen zijn immers allerlei andere
wetsvoorstellen aanhangig, waarvan nog niet met zekerheid kan worden gezegd
of zij zullen worden aanvaard, en zo ja op welk tijdstip en met welke exacte
tekst.Dit probleem doet zich tot op zekere hoogte bij alle nieuwe wetgeving
van enige omvang voor, maar bij rijksbrede aanpassingwetgeving nemen omvang
en complexiteit daarvan aanzienlijk meer dan evenredig toe. Het probleem wordt
bovendien groter naarmate de tekst van de aanpassingswet eerder vast komt
te staan, omdat daarmee ook het aantal onzekerheden en de mate van onzekerheid
toenemen.Bij «gewone» wetgeving kan dit probleem doorgaans worden opgelost
door samenloopbepalingen van het type «Indien wetsvoorstel A eerder
in werking treedt dan deze wet, komt artikel ... te luiden: ...». Bij
een rijksbrede aanpassingswet als de onderhavige zou echter, indien zij te
vroeg tot stand zou komen, een zeer groot aantal samenloopbepalingen nodig
zijn en geraakt men al spoedig in de situatie dat samenloopbepalingen worden
geformuleerd over wetsvoorstellen die zelf ook weer samenloopbepalingen bevatten,
enzovoort. De complexiteit van de wettekst neemt dan onevenredig toe en de
kans op fouten wordt dienovereenkomstig groot.Gelet hierop verdient het de voorkeur het wetgevingsproces zo te plannen,
dat het wetsvoorstel tot een zo laat mogelijk tijdstip bij nota van wijziging
kan worden aangepast aan de nieuwste stand van de wetgeving. Cruciaal is daarom
het tijdstip van plenaire behandeling door de Tweede Kamer; dat is immers
het laatste tijdstip waarop nog een nota van wijziging kan worden ingediend.Dit alles afwegende wordt voorgesteld het verzamelwetsvoorstel rond 1
april 2000 aan de Raad van State voor te leggen. De Tweede Kamer kan de behandeling
dan naar verwachting kort voor het zomerreces 2001 afronden, de Eerste Kamerbehandeling
kan dan waarschijnlijk in de periode september–december 2001 plaatsvinden.Deze keuze heeft twee gevolgen. Enerzijds is vermoedelijk onvermijdelijk
dat in de zomer van 2001 nog een bezemwetje moet worden ingediend om de allerlaatste
ontwikkelingen te verwerken. Dit bezemwetje zal vermoedelijk pas in december
2001 de Eerste Kamer kunnen bereiken.Een tweede gevolg is dat de parlementaire behandeling van het verzamelwetsvoorstel
helaas voor een groot deel zal plaatsvinden op een tijdstip waarop, gelet
op de eisen van de uitvoering, geen wezenlijk andere keuzen meer kunnen worden
gemaakt. De evidente nadelen hiervan kunnen echter in belangrijke mate worden
ondervangen door de hiervoor in paragraaf II.2 geschetste procedure, waarbij
voor de indiening van het wetsvoorstel een politiek debat plaatsvindt over
de belangrijke beleidsmatige en budgettaire keuzen. III.4 Aanpassingen buiten de verzamelwettenIn een aantal gevallen zijn er redenen om de omzetting van guldensbedragen
in eurobedragen niet in de verzamelwetten en -besluiten op te nemen, maar
langs andere weg te bewerkstelligen. Zo zijn er nogal wat bedragen in de wet-
en regelgeving, die ieder jaar opnieuw worden vastgesteld. Dit geldt bijvoorbeeld
voor veel bedragen in de fiscale regelgeving. De loonbelastingtabellen vormen
een bekend voorbeeld. Het is duidelijk, dat het dan geen zin heeft
de in 2000 of 2001 geldende bedragen om te zetten in euro's. Veeleer
is het zaak te zorgen, dat het reguliere vaststellingstraject voor 2002 in
euro's verloopt. Voor wat de fiscale regelgeving lijkt het dan ook verstandig
de aanpassingen aan de euro eerst mee te nemen bij gelegenheid van het belastingplan
voor 2002, gelet ook op het feit dat de belastingwetten overigens regelmatig
worden gewijzigd. IV Samenvatting en tijdschema IV.1 Samenvattend overzichtDe invoering van de euro heeft gevolgen voor de gehele Nederlandse wet-
en regelgeving.Naast de voor 1 januari 1999 tot stand gebrachte EMU-kwalificatiewetgeving,
dienen uit het oogpunt van duidelijkheid, efficiency en werkbaarheid alle
in de wet- en regelgeving voorkomende guldensbedragen voor 1 januari 2002
te worden omgezet in eurobedragen. Dit vergt een goede planning en afstemming
met de partners in het wetgevingsproces. Het gaat immers om duizenden guldensbedragen
die omgezet moeten worden.Bij de omzetting wordt zoveel mogelijk volstaan met een omrekening volgens
de op Europees niveau vastgestelde regels, waarbij het resultaat wordt afgerond
op hele eurocenten. In een aantal gevallen zal een verdergaande afronding
echter onvermijdelijk zijn. Deze verdergaande afrondingen kunnen budgettaire
consequenties hebben en daarom politieke besluitvorming vergen.De omzettingen zullen zoveel mogelijk worden neergelegd in rijksbrede
verzamelwetsvoorstellen, maar daarop moeten uitzonderingen worden gemaakt
voor onder meer de fiscale regelgeving. Om wetgevingstechnische redenen is
het wenselijk de verzamelwetsvoorstellen relatief laat in procedure te brengen.
Met het oog op een goede voorbereiding van de invoering van de euro dient
de politieke besluitvorming echter eerder plaats te vinden. Met het oog daarop
zal het kabinet medio 1999 een brief met alle relevante beslispunten aan de
Staten-Generaal zenden. IV.2 TijdschemaDe inventarisatie van bedragen wordt in het eerste kwartaal van 1999 afgerond.Vervolgens wordt een overzicht opgesteld van omzettingen met mogelijk
substantiële budgettaire of beleidsmatige gevolgen.Aan de hand daarvan kan de ministerraad medio 1999 de nodige beslissingen
nemen.Deze beslissingen worden neergelegd in een brief aan de beide kamers der
Staten-Generaal, waarover vanaf medio 1999 een politieke gedachtewisseling
kan plaatsvinden.Hierna kan het verzamelwetsvoorstel aan de Raad van State worden voorgelegd
voor advies.Na uitbrengen van dit advies kan de Tweede Kamer vervolgens behandeling
voor het zomerreces van 2001 afgerond hebben. Eerste Kamerbehandeling kan
in de periode september tot december 2001 plaatsvinden. Publicatie in het
Staatsblad vindt plaats in december 2001. Inwerkingtreding is op 1 januari
2002.Een en ander is tevens weergegeven in de tijdsbalk die is opgenomen in
bijlage 2.Mede namens de Minister van Justitie,De Minister van Financiën,G. Zalm BIJLAGE 1 Introductie op de vuistregels• (Rijks)wetten en (rijks)amvb's worden gewijzigd bij (rijks)verzamelwet
onderscheidenlijk verzamel-(rijks) amvb. Ministeriële regelingen worden
door de departementen zelf aangepast. Zbo's en lagere overheden dienen zelf
hun regelgeving aan te passen. Ieder departement is verantwoordelijk voor
zijn eigen zbo's.• Specifiek beleid dat jaarlijks wordt aangepast (tarieven en premies)
zal niet bij de verzamelwet of verzamel-amvb aangepast worden maar bij aparte
wet of amvb.• Bij nieuwe wet- en regelgeving die tot stand wordt gebracht per
1 januari 2002 of vlak daarvoor, wordt uitgegaan van de euro. Bij de totstandkoming
van een meeromvattende wetswijziging (d.w.z. inhoudelijk en niet specifiek
gericht op de euro) per die datum kan worden uitgegaan van de euro, waarbij
tevens overige bepalingen die guldenbedragen bevatten in eurobedragen kunnen
worden omgezet.• Uit oogpunt van zorgvuldige regelgeving zal alle wet- en regelgeving
waarin een «guldens» bedrag voorkomt, aangepast worden. Niet volstaan
zal worden met de bepaling uit de verordening.• Alleen de introductie van de euro zal geregeld worden. Geen inhoudelijke
wijzigingen zullen worden meegenomen.• Het streven is erop gericht om de technische aanpassingsoperatie
van de weten regelgeving op macro-niveau budgettair neutraal te laten verlopen;
dit wil zeggen dat per saldo voor zowel de burger als de overheid geen nadelige
gevolgen optreden. Het is echter onvermijdelijk om op micro-niveau (per –
deel van een – regeling) keuzes te maken. Aldus is het niet denkbeeldig
dat toch voor bepaalde groepen budgettaire effecten zullen ontstaan.• De vuistregels zijn van overeenkomstige toepassing op andere valuta
uit het «eurogebied» die in de regelgeving voorkomen. Vuistregels met betrekking tot de introductie van de euro1. Een algemene verwijzing naar Europese regelgeving waarin een bedrag
in ECU voorkomt behoeft geen aanpassing.2. Indien in de Nederlandse regelgeving een bedrag in ECU voorkomt, dan
wordt het bedrag vervangen door de euro in de verhouding 1:1.3. Een regeling die geen functie meer heeft, wordt niet aangepast aan
de euro.4. Algemene regels met betrekking tot de afronding die thans in de regelgeving
met reden zijn opgenomen, blijven gehandhaafd (afrondingen ten voordele van
de burger bijvoorbeeld; als dit al in de regelgeving stond).5. Primair wordt voor een bedrag bekeken of een technische omzetting van
gulden naar euro (dus in een 2,20371:1 verhouding) mogelijk is.6. Als een technische omzetting niet mogelijk of beslist onwenselijk is,
wordt afgerond op een rond eurobedrag. Per geval zal moeten worden bekeken of afronding naar boven of beneden moet plaatsvinden, waarbij in ieder geval rekening moet worden
gehouden met de budgettaire consequenties7. Slechts grote grensbedragen worden op een mooi afgerond eurobedrag
gesteld8. Wanneer bij de vaststelling van een bedrag of bij afronding rekening
moet worden gehouden met munt-/bankbiljettencoupures, wordt zoveel mogelijk
rekening gehouden met euro-eenheden (bijvoorbeeld 20 eurocent i.p.v. een kwartje).9. Wanneer een regeling voorziet in het gebruik van munten (bijvoorbeeld
bij speelautomaten) dan blijft deze van kracht tot het tijdstip waarop de
gulden formeel geen wettig betaalmiddel meer is.10. Bij het noemen van Nederlands-Antilliaanse guldens of Arubaanse florin
in Rijkswetgeving zal in de bepalingen van deze wetgeving, naast het in euro's
omgezette bedrag in Nederlandse guldens, een bedrag in Nederlands-Antilliaanse
guldens of Arubaanse florin worden opgenomen.11. Bij het noemen van vreemde valuta in relatie tot de gulden zal in
de bepaling euro in plaats van gulden worden opgenomen en indien de clausule
«de tegenwaarde in vreemde valuta» voorkomt, zal deze worden gehandhaafd.12. Indien in een bepaling een valuta wordt genoemd behorende tot het
«eurogebied», moet dit bedrag op gelijke wijze als met de gulden
gebeurt, in euro worden omgezet. Indien dit bedrag ontleend is aan buitenlandse
regelgeving, zal die regelgeving zoveel mogelijk worden gevolgd.13. Geldboetebedragen in strafbepalingen worden niet omgezet in eurobedragen,
maar vervangen door een verwijzing naar een van de geldboetecategorieën
genoemd in artikel 23, vierde lid, Wetboek van Strafrecht, en wel de categorie
waarin het huidige boetebedrag valt. Bestuurlijke, tuchtrechtelijke en andere niet-strafrechtelijke geldboeten
worden met inachtneming van de overige vuistregels omgerekend in euro's.14. Met betrekking tot in formele wetten en amvb's opgenomen bedragen
die bij een lagere regeling kunnen worden aangepast, wordt het betrokken bedrag,
zoals dat rechtens geldt op het tijdstip, waarop het verzamelwetsvoorstel
respectievelijk de ontwerp-verzamel-amvb aan de Raad van State wordt aangeboden,
(omgezet in euro) in het verzamelwetsvoorstel respectievelijk de ontwerp-verzamel-amvb
opgenomen. In een overgangsbepaling wordt aangegeven, dat per 1-1 -2002 in
plaats van de in de betrokken artikelen genoemde (euro)bedragen de bedragen
gelden zoals die krachtens de betrokken wetten en amvb's bij lagere regelgeving
(in euro) worden vastgesteld met ingang van 1-1-2002.15. Deze vuistregels bieden een leidraad voor een uniforme aanpassing
van de regelgeving. Afwijking van de vuistregels kan noodzakelijk zijn. Een
eventuele afwijking zal in de artikelsgewijze toelichting worden toegelicht. Toelichting op de vuistregeling1. Indien in de nationale regelgeving een verwijzing voorkomt naar Europese
regelgeving waarin een bedrag in ECU voorkomt, behoeft de nationale regelgeving
geen aanpassing. De ECU gaat immers over op de euro in de verhouding 1:1.
Dit blijkt uit artikel 2.1 van de (concept) verordening die gebaseerd is op
artikel 235 EG-Verdrag. Een voorbeeld hiervan is artikel 3 van de Regeling
steunverlening producenten akkerbouwgewassen (zie bijlage). Dit artikel bevat
een verwijzing naar een EG-verordening met ECU-bedragen. Het artikel behoeft
niet gewijzigd te worden.2. Dit volgt eveneens uit artikel 2.1 van bovengenoemde verordening. Voor
de duidelijkheid verdient het aanbeveling ECU te vervangen voor Euro.Een voorbeeld
is artikel 10, zevende lid, van de Regeling steunverlening producenten akkerbouwgewassen.
In dit artikel wordt het bedrag van 57 ECU genoemd. Dit wordt gewijzigd in
57 euro.3. Een regeling die geen functie meer heeft behoeft niet te worden aangepast.
Hierbij valt te denken aan een instellingswet of een machtigingswet om ergens
in deel te nemen. Wanneer men wil weten wat het bedrag is in euro, is dit
eenvoudig vast te stellen met behulp van de vastgestelde omrekeningskoersen.4. Bij deze afrondingsregels gaat het vaak om regels die het bijvoorbeeld
voor de administratie of de belastingdienst eenvoudiger moeten maken de wet
uit te voeren. De thans met reden opgenomen afrondingsregels blijven gehandhaafd.
Zie bijvoorbeeld artikel 12, derde lid, van de Algemene Kinderbijslagwet.
Op grond van dit artikel wordt naar boven afgerond op hele guldens ten voordele
van de burger. Een voorbeeld is artikel 8:41 van Algemene wet bestuursrecht.
Op grond van dit artikel bedraagt het griffierecht f 55,=, f 210,=
of f 420,=.5. Geen nadere toelichting6. Per geval moet bekeken worden wat de effecten zijn voor de burger en
de overheid wanneer afgerond wordt naar boven en wanneer afgerond wordt naar
beneden. Per geval zal dan een weloverwogen keuze gemaakt moeten worden.7. Met een groot grensbedrag wordt bijvoorbeeld bedoeld: «ten hoogste
f 40 000,=» of «f 25 000.= of meer»,
of «meer dan 1 miljoen gulden». Een voorbeeld hiervan is te vinden
in de Wet identificatie bij financiële dienstverlening 1993 (artikel
1, tweede lid).8. Er moet rekening gehouden worden met het feit dat bijvoorbeeld geen
eurokwartje bestaat. Een voorbeeld hiervan is te vinden in de Regeling vaststelling
tarieven en modellen van vervoerbewijzen, bijlage 1. Alle bedragen zijn afgerond
op een veelvoud van 25 cent, aangezien contante betaling gebruikelijk is.
Bij aanpassing dus afronden naar veelvouden van 20 eurocent. Een ander voorbeeld
is te vinden in het Speelautomatenbesluit. In artikel 15, eerste lid, onder
e, is bepaald dat de inzet per spel ten hoogste f 0,25 bedraagt.9. Aangezien de euro en de gulden gedurende de overgangsperiode in 2002
naast elkaar bestaan in chartale vorm, zal hier een voorziening voor opgenomen
moeten worden.10. In Rijkswetgeving komt het voor dat dezelfde boetebedragen zijn opgenomen, zij het dat deze moeten worden aangemerkt als uitgedrukt
in Nederlands-Antilliaanse en Arubaanse valuta. Aangezien de euro niet in
de Nederlandse Antillen en Aruba wordt ingevoerd zullen aparte bedragen moeten
worden opgenomen. Een voorbeeld hiervan is te vinden in artikel 31 van de
Rijkswet Noodvoorzieningen Scheepvaart of art. 66ter van de Schepenwet. Deze
bepalingen bevatten boetebedragen in guldens die ook in de Nederlandse Antillen
en Aruba gelden, zij het dat deze moeten worden aangemerkt als uitgedrukt
in Nederlands-Antilliaanse respectievelijk Arubaanse guldens.11. Met vreemde valuta wordt hier gedoeld op valuta van landen die niet
deelnemen aan de derde fase van de EMU.12. Indien een vreemde valuta in de regelgeving voorkomt die eveneens
vervangen wordt door de euro (bijvoorbeeld de Franse franc of de Duitse mark)
dan kan de aanpassing op gelijke wijze plaatsvinden als het geval is met de
gulden, met dien verstande dat indien het bedrag ontleend is aan buitenlandse
regelgeving, die regelgeving zoveel mogelijk wordt gevolgd. BIJLAGE 2Tijdsbalk wet- en regelgeving: jaar1998199920002001 kwartaal34123412341234Wetinventarisatiebesluit- vorming voorbereidingRvS/NRTKEKpublrijkswetinventarisatiebesluit- vorming voorbereidingNARvS/NRTKEKpublamvbinventarisatiebesluit- vorming voorbereiding voor- hangRvS/NRV,
publ, voorhang  rijksamvbinventarisatiebesluit- vormingvoorbereidingNAvoor- hangRvS/NRV,
publ, voorhang  min. Reg.Inventarisatiebesluit- vormingvoorbereidingvoor- hangV, publ, voorhang  overiginventarisatiebesluit- vormingvoorbereidingV, publ, voorhang  bezemwet            RvS TKEK,
publ;LegendaNA= voorleggen Antillen/Aruba RvS/NR=advies Raad van State en Nader rapport TK= Tweede Kamer EK= Eerste Kamer V= vaststelling publ.=publicatie voorhang= publicatie van een (ontwerp-)amvb of ministeriële regeling
om de Staten-Generaal en anderen in de gelegenheid te stellen opmerkingen
te maken (vaak wettelijk voorgeschreven). BIJLAGE 3 AANPASSING VAN WETTEN IN VERBAND MET DE INVOERING VAN EEN
EUROPESE MUNT (AANPASSINGSWET EURO)VOORSTEL VAN WETWij Beatrix, bij de gratie Gods, Koningin der Nederlanden, Prinses van
Oranje-Nassau, enz. enz. enz.Allen, die deze zullen zien of horen lezen, saluut! doen te weten:Alzo Wij in overweging genomen hebben, dat het noodzakelijk is de wetgeving
aan te passen in verband met de invoering van een Europese munt;Zo is het, dat Wij, de Raad van State gehoord, en met gemeen overleg der
Staten-Generaal, hebben goedgevonden en verstaan, gelijk Wij goedvinden en
verstaan bij deze: HOOFDSTUK 1 MINISTERIE VAN ALGEMENE ZAKENHOOFDSTUK 2 MINISTERIE VAN BINNENLANDSE ZAKEN Artikel 1De in de hierna te noemen wetten voorkomende bedragen worden vervangen
overeenkomstig de volgende tabel: Wetartikellidvolzinhuidig
bedragwordt vervangen door: Algemene
burgerlijke pensioenwet11–f xE yArtikel 2[Overige wijzigingen] HOOFDSTUK 3 MINISTERIE VAN BUITENLANDSE ZAKEN HOOFDSTUK 4 MINISTERIE VAN DEFENSIE HOOFDSTUK 5 MINISTERIE VAN ECONOMISCHE ZAKEN HOOFDSTUK 6 MINISTERIE VAN FINANCIEN HOOFDSTUK 7 MINISTERIE VAN JUSTITIE HOOFDSTUK 8 MINISTERIE VAN LANDBOUW, NATUURBEHEER EN VISSERIJ HOOFDSTUK 9 MINISTERIE VAN ONDERWIJS, CULTUUR EN WETENSCHAPPEN HOOFDSTUK 10 MINISTERIE VAN SOCIALE ZAKEN EN WERKGELEGENHEID HOOFDSTUK 11 MINISTERIE VAN VERKEER EN WATERSTAAT HOOFDSTUK 12 MINISTERIE VAN VOLKSGEZONDHEID, WELZIJN EN
SPORT HOOFDSTUK 13 MINISTERIE VAN VOLKSHUISVESTING, RUIMTELIJKE
ORDENING EN MILIEUBEHEER HOOFDSTUK 14 SLOTBEPALINGENLasten en bevelen, enz.De Minister van Financiën,De Minister van Justitie,XNoot1Het advies van de Raad van State wordt niet openbaar gemaakt, omdat het
zonder meer instemmend luidt/uitsluitend opmerkingen van redactionele aard
bevat (artikel 25a, vierde lid, onderdeel b, van de Wet op de Raad van State).XNoot1Bij de aanpassing van bedragen in de vervolgings- en transactierichtlijnen
van het Openbaar Ministerie kunnen uiteraard wel budgettaire effecten optreden.XNoot1T. Schokker, Wet en informatiesysteem in de maak, diss. EUR 1996, Delft
1996, blz. 287 en W. Konijnenbelt, Medewetgeven onder druk, pre-advies voor
de Vereniging voor wetgeving en wetgevingsbeleid 1998. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-25107-32.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl