Wijziging hoofdstuk IV Werkloosheidswet; Memorie van toelichting
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-04 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 31080, nr. 3

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer

25-06-2007

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2006-2007

31080 nr. 3

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamALGEMEEN1. Aanleiding2. Inhoud en doelstelling van het wetsvoorstel3. Uitvoerbaarheid en handhaafbaarheid4. Financiële effectena. Uitkeringslastenb. Uitvoeringskostenc. Gevolgen voor de administratieve lasten voor het
bedrijfslevend. Gevolgen voor de administratieve lasten voor de
burgerARTIKELSGEWIJSOnderdeel AOnderdeel B en onderdeel C, onder 2 en 3Onderdelen C, onder 1 en 4, en EOnderdeel DOnderdeel FOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 31080Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 30 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
31 080Wijziging van hoofdstuk IV van de Werkloosheidswet teneinde enkele vereenvoudigingen
te realiseren en een uitkering bij overlijden toe te voegennr. 3MEMORIE VAN TOELICHTINGHet advies van de Raad van State wordt niet openbaar gemaakt, omdat het
zonder meer instemmend luidt/uitsluitend opmerkingen van redactionele aard
bevat (artikel 25a, vierde lid, onderdeel b, van de Wet op de Raad van State).ALGEMEEN1. AanleidingHoofdstuk IV van de Werkloosheidswet (WW) biedt de werknemer een tijdelijke
garantie op doorbetaling van zijn loon en enkele andere financiële aanspraken
ingeval de werkgever door blijvende betalingsonmacht daartoe niet langer in
staat is. De werknemer van een betalingsonmachtige werkgever kan op grond
van hoofdstuk IV WW (verder: hoofdstuk IV) bij het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen
(UWV) een aanvraag indienen voor een uitkering die voorziet in overname van
loon, vakantiegeld of vakantiebijslag. Ook bedragen, die de betalingsonmachtige
werkgever in verband met de dienstbetrekking aan derden verschuldigd is, maar
niet heeft betaald, worden door het UWV overgenomen. Dit betreft met name
pensioenpremies en bijdragen voor een spaar- of levensloopregeling. Sinds
1980 zijn de voorwaarden waaraan de regeling moet voldoen opgenomen in de
Europese richtlijn inzake de bescherming van werknemers bij insolventie van
de werkgever1.Met het onderhavige wetsvoorstel beoogt de regering de regeling van de
gevolgen van werkhervatting tijdens de uitkering op grond van hoofdstuk IV
te vereenvoudigen en minder belastend te maken voor de werkgever waar de werknemer
het werk hervat. Voorts stelt de regering voor om in hoofdstuk IV een recht
op een overlijdensuitkering op te nemen voor de nabestaanden van een werknemer
van wie de werkgever door blijvende betalingsonmacht niet in staat is de overlijdensuitkering
op grond van artikel 674 van Boek 7 van het Burgerlijk Wetboek (artikel 7:674
BW) of een overlijdensuitkering op grond van een ambtelijke rechtspositieregeling
te voldoen.Hoofdstuk IV is met de Wet wijziging WW-stelsel
per 1 oktober 2006 ingrijpend gewijzigd, onder meer om de regeling meer
eenduidig en eenvoudiger te maken. Voor de gevolgen van werkhervatting bevatte
hoofdstuk IV vóór 1 oktober 2006 twee aparte regimes, afhankelijk
van het moment waarop de werknemer het werk hervatte. Bepalend daarvoor was
de datum waarop de curator (of bij betalingsonmacht buiten faillissement:
de werkgever) de dienstbetrekking had opgezegd. Als de werknemer vóór
of op de datum van opzegging van zijn dienstbetrekking al werkzaamheden
voor een andere werkgever verrichte, ontstond geen recht op uitkering over
de opzegtermijn1. De inkomsten uit die werkzaamheden
werden verrekend met de uitkering over de periode vóór de opzegdatum.
Als de werknemer na de datum van opzegging werkzaamheden ging verrichten,
leidden deze tot een gehele of gedeeltelijke beëindiging van de uitkering,
afhankelijk van de omvang van die nieuwe arbeid. De verhouding tussen deze
regimes, inkomstenverrekening of beëindiging op arbeidsuren, was onvoldoende
duidelijk.Vanaf 1 oktober 2006 geldt bij werkhervatting een uniforme regeling:
de uitkering op grond van hoofdstuk IV wordt doorbetaald tot het einde van
de opzegtermijn. De inkomsten uit de nieuwe arbeid worden met die uitkering
verrekend.Na de invoering van deze wijziging merkte het UWV op dat de nieuwe regeling
moeilijk uitvoerbaar is en administratieve lasten veroorzaakt bij de werkgever
bij wie de werknemer het werk hervat (de nieuwe werkgever). Het UWV moet bij
die nieuwe werkgever uitvragen welk loon de werknemer over de uitkeringsperiode
heeft verdiend, hoeveel vakantierechten entoeslag de werknemer over die periode
heeft opgebouwd en welke bedragen de werkgever in verband met de dienstbetrekking
aan derden verschuldigd is. Met name de verrekening van de bij de nieuwe werkgever
opgebouwde vakantieaanspraken en pensioenpremies over de duur van de uitkering
levert in de praktijk problemen op. De periode waarover de werknemer recht
heeft op een uitkering op grond van hoofdstuk IV hangt af van de datum waarop
de curator de dienstbetrekking heeft opgezegd. De periode waarover de nieuwe
werkgever inkomsten moet opgeven wijkt daarom bijna altijd af van het aangiftetijdvak
waarover de werkgever het loon administreert (maand of vier weken). In de
praktijk blijkt het bewerkelijk om vakantieaanspraken en pensioenpremies over
een afwijkende periode te berekenen. Het is voor het UWV bovendien niet goed
mogelijk om de opgegeven bedragen te verifiëren. Daarvoor zou het UWV
actuele kennis over alle CAO’s en pensioenreglementen moeten bijhouden.
De toename van de administratieve lasten en de complexere uitvoeringspraktijk
staan haaks op het doel van de wijziging van hoofdstuk IV WW. Dit wetsvoorstel
beoogt deze effecten ongedaan te maken.Voorts stelt de regering voor om in hoofdstuk IV de mogelijkheid van een
uitkering voor nabestaanden van de werknemer in te voeren. Als een werknemer
overlijdt hebben zijn nabestaanden op grond van artikel 7:674 BW of een bepaling
in een CAO recht op een overlijdensuitkering. Ook in de rechtspositieregelingen
van overheidswerknemers zijn aanspraken geregeld op een overlijdensuitkering.
Als de werkgever deze uitkering wegens faillissement, of anderszins blijvende
betalingsonmacht, niet kan betalen, staan de nabestaanden met lege handen.
De overlijdensuitkering wordt op dit moment bij faillissement of blijvende
betalingsonmacht van de werkgever niet overgenomen.2. Inhoud en doelstelling van het wetsvoorstelDe uitkering op grond van hoofdstuk IV omvat:a. het loon over ten hoogste 13 weken, onmiddellijk voorafgaande aan de
dag van opzegging van de dienstbetrekking;b. het loon over de voor de werknemer geldende termijn van opzegging,
met als maximum de termijn op grond van artikel 40 van de Faillissementswet
(zes weken);c. het vakantiegeld, de vakantiebijslag en de bedragen, die de werkgever
in verband met de dienstbetrekking met de werknemer aan derden verschuldigd
is, over ten hoogste het jaar onmiddellijk voorafgaande aan het tijdstip waarop
de onder b bedoelde termijn eindigt.Dit voorstel strekt ertoe dat het recht op uitkering op grond van hoofdstuk
IV bij werkhervatting geheel of gedeeltelijk eindigt. Het recht op uitkering
eindigt geheel als de omvang van de nieuwe arbeid in arbeidsuren per week
niet, of in geringe mate, afwijkt van de omvang van de dienstbetrekking van
de werknemer met de betalingsonmachtige werkgever. Dat is het geval als het
aantal arbeidsuren per week van de nieuwe arbeid minder dan vijf uur afwijkt
van het aantal arbeidsuren bij de betalingsonmachtige werkgever. Als de werknemer
per week minder dan 10 uur werkzaam was voor de betalingsonmachtige werkgever
eindigt de uitkering geheel als de nieuwe arbeid in omvang meer dan de helft
van dat aantal uren bedraagt. Als het verschil 5 uur of meer bedraagt, eindigt
het recht gedeeltelijk.De beoordeling van het verschil in arbeidsuren is ontleend aan de systematiek
van artikel 16 in verbinding met artikel 20 WW dat de omvang van het recht
op een «normale» WW-uitkering regelt. Om technische redenen wijkt
de berekening op een enkel punt af. Als de dienstbetrekking met de betalingsonmachtige
werkgever namelijk korter dan 26 weken heeft geduurd, wordt het gemiddeld
aantal arbeidsuren berekend over de duur van die dienstbetrekking. Dit voorkomt
dat in een dergelijk geval de uitkering na werkhervatting onevenredig laag
uitkomt. Voor het recht op uitkering op grond van hoofdstuk IV is de duur
van de dienstbetrekking met de betalingsonmachtige werkgever niet van belang.Het belangrijkste voordeel van de voorgestelde systematiek is dat er bij
de nieuwe werkgever – behoudens een incidentele steekproef – in
het geheel geen gegevensuitvraag nodig is. Voor de hoogte van het recht is
immers alleen van belang hoeveel uren de werknemer werkt, niet hoeveel hij
verdient. Voor de omvang van de hervatte arbeid baseert het UWV zich primair
op de opgave van de werknemer. De controle op de opgegeven arbeidsuren geschiedt
aan de hand van steekproeven. De administratieve lasten worden hiermee beperkt.Het voorgestelde systeem bij werkhervatting is meer in overeenstemming
met de systematiek van de WW-uitkering bij ontslagwerkloosheid. De werknemer
die het werk tijdens de uitkering op grond van hoofdstuk IV gedeeltelijk hervat
en na afloop van die uitkering gedeeltelijk werkloos blijft, krijgt hierdoor
niet met twee verschillende vormen van anticumulatie te maken, eerst inkomstenverrekening
en vervolgens een beëindiging op uren.Een nadeel kan optreden voor de werknemer die het werk hervat tegen een
lager loon dan hij verdiende bij de betalingsonmachtige werkgever. Als de
omvang van de arbeid nieuwe arbeid (ongeveer) gelijk is aan de omvang van
de dienstbetrekking met de betalingsonmachtige werkgever, wordt de uitkering
beëindigd.Bij de huidige regeling wordt de uitkering tot het einde van de opzegtermijn
(maximaal 6 weken) voortgezet en de nieuwe inkomsten daarmee verrekend.Door het wegvallen van de gegevensuitvraag bij de werkgever en van de
verrekening van eventuele inkomsten met de uitkering wordt de uitvoering eenvoudiger.
Het UWV kan de uitkeringen hierdoor eenvoudiger en sneller vaststellen. De
betaling aan de werknemer zal hierdoor ook sneller plaatsvinden. De beëindiging
van de uitkering bij werkhervatting beperkt voorts het aantal lopende uitkeringen.De beoogde invoeringsdatum van dit voorstel is 1 januari 2008. Op
uitkeringen op grond van hoofdstuk IV waarvan de eerste dag van de periode
van 13 weken vóór de opzegdatum ligt voor 1 januari 2008,
blijven de bepalingen van toepassing die voor de invoeringsdatum
van kracht zijn. De gewijzigde regeling bij werkhervatting geldt alleen voor
uitkeringen met een ingangsdatum op of na 1 januari 2008. Bij dit overgangsrecht
is rekening gehouden met het Toetsingskader overgangsrecht.13. Uitvoerbaarheid en handhaafbaarheidZoals hiervoor is aangegeven is dit voorstel ingegeven door in de uitvoeringspraktijk
ervaren problemen. De voorgestelde wijziging van hoofdstuk IV is afgestemd
met het UWV.In zijn uitvoeringstechnisch commentaar van 2 april 2007 acht het
UWV het voorstel vanaf 1 januari 2008 goed uitvoerbaar als rekening
wordt gehouden met zijn opmerkingen. Deze opmerkingen waren aanleiding om:– op de overlijdensuitkering in hoofdstuk IV (ook) het vierde lid
van artikel 7:674 BW van overeenkomstige toepassing te verklaren;– de wettekst aan te passen in die zin dat de uitkering ook bij
werkhervatting in het kader van een doorstart wordt beëindigd;– in de toelichting enkele aspecten te verduidelijken.De voorgestelde systematiek is voor UWV niet nieuw. Vóór
1 oktober 2006 paste het UWV deze al toe op uitkeringen op grond van
hoofdstuk IV als de werknemer op de opzeggingsdatum al geheel of gedeeltelijk
aan het werk was bij een nieuwe werkgever.Het voorstel past binnen een breder streven naar vereenvoudiging van de
WW en vermindering van administratieve lasten als gevolg van de sociale verzekeringswetgeving.De Inspectie Werk en Inkomen (IWI) merkt in zijn commentaar van 30 maart
2007 op dat de aanvraag van de overlijdensuitkering op grond van hoofdstuk
IV niet adequaat was geregeld. Naar aanleiding van dit commentaar is in het
wetsvoorstel geregeld dat de aanvraag wordt ingediend bij het UWV. Evenals
het UWV adviseert de IWI het vierde lid van artikel 7:674 BW van overeenkomstige
toepassing te verklaren op de overlijdensuitkering. Dit advies is overgenomen.4. Financiële effectena. UitkeringslastenDe voorgestelde wijziging van de gevolgen van werkhervatting voor de uitkering
leidt niet tot substantiële toe- of afname van de uitkeringslasten WW.
Het gewijzigde uitkeringsregime heeft alleen gevolgen voor uitkeringsgerechtigden
die hervatten in lager betaalde arbeid. Naar verwachting brengt dat geen extra
lasten of opbrengsten met zich mee.In 2005 is aan ongeveer 24 000 werknemers een uitkering op grond
van hoofdstuk IV toegekend. Ruim een kwart van deze werknemers heeft in 2005
tijdens de uitkering het werk hervat. Het overgrote deel (ongeveer 6250) hervatte
de arbeid in hetzelfde aantal uren per week. Ongeveer 250 werknemers hervatten
de arbeid voor een deel van de verloren arbeidsuren. In 2006 heeft het UWV
aan ongeveer 25 000 werknemers een uitkering toegekend. Van hen hebben
naar schatting 5000 werknemers het werk tijdens de duur van de uitkering hervat.
Het is niet bekend tegen welk inkomen werknemers met een uitkering op grond
van hoofdstuk IV het werk hervatten.De invoering van de overlijdensuitkering ter hoogte van een maandloon
voor de nabestaande(n) van de werknemer leidt tot een beperkte toename van
de uitkeringslasten. Deze toename bedraagt minder dan € 100 000.b. UitvoeringskostenDe vereenvoudigde uitvoering van hoofdstuk IV vermindert de uitvoeringskosten
van het UWV. Het wegvallen van het uitvragen en verrekenen van de inkomsten
van de werknemer na werkhervatting bespaart structureel € 375 000
per jaar.De (eenmalige) invoeringskosten bedragen € 200 000.c. Gevolgen voor de administratieve lasten voor het
bedrijfslevenAls gevolg van het voorstel vindt enige verlichting van administratieve
lasten plaats. Voor werkgevers vervalt de verplichting voor de betreffende
groep over loon- en ander kosten te rapporteren aan het UWV. Vaak is de periode
waarover gerapporteerd dient te worden niet gelijk aan het tijdvak waarover
de werkgever het loon, de vakantieaanspraken en de pensioenpremies administreert.
Door dit verschil moeten werkgevers een rekenslag maken om de juiste informatie
aan te leveren. Het is vooral deze berekening die door werkgevers als problematisch
wordt ervaren. Naar schatting zullen de administratieve lasten voor werkgevers
met circa € 0,4 miljoen dalen.Het Adviescollege toetsing administratieve lasten (Actal) merkt in zijn
advies van 30 maart 2007 op dat het wetsvoorstel – vanuit het oogpunt
van administratieve lasten – een minder belastend alternatief vormt
voor de regeling van de gevolgen voor werkhervatting voor de uitkering op
grond van hoofdstuk IV. Actal adviseert op basis hiervan het wetsvoorstel
in te dienen.d. Gevolgen voor de administratieve lasten voor de
burgerDoor onderhavig voorstel ontstaat geen wijziging in de informatieverplichting
van de burger. Het voorstel leidt dan ook niet tot een af- of toename van
de administratieve lasten voor de burger.ARTIKELSGEWIJSOnderdeel ADit onderdeel regelt dat de aanvraag van een uitkering op grond van het
voorgestelde artikel 61a WW, evenals de aanvraag van een uitkering op grond
van artikel 61 WW, wordt ingediend bij het UWV.Onderdeel B en onderdeel C, onder 2 en 3Artikel 61a WW maakt het mogelijk dat de nagelaten betrekkingen van een
werknemer een uitkering verkrijgen op grond van hoofdstuk IV. Deze uitkering
komt overeen met de overlijdensuitkering die de werkgever op grond van artikel
7:674 BW verschuldigd is in verband met het overlijden van de werknemer.De nagelaten betrekkingen hebben recht op uitkering op grond van artikel
61a WW als de werknemer komt te overlijden tijdens de periode waarin voor
hem recht bestaat op uitkering op grond van hoofdstuk IV. Daarnaast kan een
recht op overlijdensuitkering ontstaan in het geval waarin de werknemer vóór
de datum van blijvende betalingsonmacht van de werkgever is overleden en de
werkgever de op de datum van blijvende betalingsonmacht verschuldigde uitkering
aan de nagelaten betrekkingen als gevolg van de betalingsonmacht niet kan
voldoen.Een deel van de overheidswerknemers in de zin van de WW valt niet onder
het regime van artikel 7:674 BW. Indien evenwel op grond van hun rechtspositieregeling,
bijvoorbeeld artikel 102 van het Algemeen rijksambtenarenreglement, een recht
op een overlijdensuitkering ontstaat voor de nagelaten betrekkingen van een
overheidswerknemer, ontstaat in het geval van betalingsonmacht van de overheidswerkgever
recht op een uitkering op grond van artikel 61a WW alsof artikel 7:674 BW
wel van toepassing is.Voor de uitbetaling van de uitkering is op grond van het tweede lid van
artikel 61a de volgorde van uitbetaling aan de nagelaten betrekkingen uit
het derde lid van artikel 7:674 BW van overeenkomstige toepassing.Het UWV is door het van overeenkomstige toepassing verklaren van het vierde
lid van artikel 7:674 BW, bevoegd om een overlijdensuitkering op grond van
een wettelijk voorgeschreven ziekte- of arbeidsongeschiktheidsverzekering
in mindering te brengen op de uitkering op grond van artikel 61a WW. In een
beperkt aantal situaties kan namelijk aan de nagelaten betrekkingen naast
de uitkering op grond van artikel 61a WW ook een overlijdensuitkering op grond
van artikel 35 van de Ziektewet (ZW) worden toegekend. Deze samenloop doet
zich met name voor in situaties waarin ondanks het bestaan van een dienstbetrekking
de werknemer onmiddellijk voorafgaand aan zijn overlijden ook recht heeft
op een ZW-uitkering (bijvoorbeeld bij de toepassing van artikel 29, tweede
lid, onderdeel e, van de ZW). Het ligt niet in de rede dat de uitkering op
grond van artikel 61a WW en een met dezelfde dienstbetrekking samenhangende
overlijdensuitkering op grond van artikel 35 ZW onverkort naast elkaar worden
betaald.Indien de nagelaten betrekkingen op grond van het vijfde lid van artikel
7:674 BW van de werkgever geen overlijdensuitkering kunnen vorderen, bestaat
er – op grond van het eerste lid van het voorgestelde artikel 61a WW –
ook geen aanspraak op grond van dat artikel.Onderdelen C, onder 1 en 4, en EMet de aanpassing van artikel 68 worden de artikelen 19, eerste lid, onderdelen
a tot en met d, tweede, vierde en zesde lid, 20 en 21 en de daarop berustende
bepalingen van overeenkomstige toepassing op hoofdstuk IV. Een recht op uitkering
op grond van dat hoofdstuk – met uitzondering van de uitkering bedoeld
in het nieuwe artikel 61a WW – ontstaat indien is voldaan aan de voorwaarden
van artikel 61 WW en artikel 62, eerste, derde en vierde lid WW daaraan niet
in de weg staan. Eventueel arbeidsurenverlies speelt daarbij geen rol. Op
grond van het voorgestelde nieuwe tweede en vijfde lid van dat artikel eindigt
en herleeft het recht op uitkering daarna wel geheel of gedeeltelijk op basis
van de urensystematiek in plaats van inkomensverrekening van het bij een nieuwe
werkgever verdiende loon.Wanneer sprake is van hervatting of uitbreiding van werkzaamheden bij
een andere werkgever dan de betalingsonmachtige werkgever tijdens de periode,
die is vermeld in het eerste lid, onder a of b, van artikel 64 WW, eindigt
het recht op de uitkering over die perioden geheel of gedeeltelijk overeenkomstig
artikel 20, eerste lid, onderdeel b, juncto derde tot en met zevende lid,
van de WW. Dit geldt ook ingeval er sprake is van een «doorstart»
van de betalingsonmachtige werkgever, waarbij deze weer overgaat tot betaling
van loon over gewerkte uren.Werkzaamheden als zelfstandige leiden eveneens tot gehele of gedeeltelijke
eindiging van het recht op uitkering voor het aantal uren dat die werkzaamheden
worden verricht overeenkomstig artikel 20, eerste lid, onderdeel a, juncto
artikel 8 WW.Het resterende arbeidsurenverlies wordt vastgesteld overeenkomstig de
beoordeling op grond van artikel 16 juncto 20 WW. Daartoe worden zowel de
dienstbetrekking met de betalingsonmachtige werkgever als eventuele daarnaast
bestaande dienstbetrekkingen in aanmerking genomen. Bijvoorbeeld: als de werknemer
in de referteperiode van 26 kalenderweken twee dienstbetrekkingen vervulde
van 20 uur en bij één van de twee werkgevers betalingsonmacht
optreedt waarna de werknemer vervolgens het aantal arbeidsuren bij de andere
werkgever uitbreidt naar 30 uur, resteert een arbeidsurenverlies van 10 uur.Echter, als de duur van de dienstbetrekking, bedoeld in artikel 61 WW,
korter was dan 26 kalenderweken, wordt de referteperiode voor de berekening
van het arbeidsurenverlies bepaald op het gehele aantal kalenderweken dat
de werknemer werkzaam was in die dienstbetrekking.Op het vereiste om beschikbaar te zijn om arbeid te verrichten wordt een
uitzondering gemaakt, voor zover het gaat om niet beschikbaarheid als gevolg
van ziekte, gebreken, zwangerschap of bevalling en voor zover de werknemer
een uitkering ontvangt op grond van de Wet arbeid en zorg in verband met zwangerschap,
bevalling, adoptie en pleegzorg. Mocht de werknemer na werkhervatting bij
de nieuwe werkgever ziek worden en in verband daarmee recht op ziekengeld
krijgen dan is overigens geen sprake van herleving van het recht op uitkering
op grond van hoofdstuk IV.Het komt voor dat een werknemer al vóór het faillissement
elders in dienst is getreden, maar nog een vordering op de werkgever heeft
die uitsluitend wegens de betalingsonmacht niet kan worden geïnd. Het
gaat daarbij met name om vorderingen op grond van artikel 64, eerste lid,
onderdeel c, (vakantiegeld, vakantiebijslag en bedragen die de werkgever aan
derden verschuldigd is). Op dergelijke vorderingen is het al dan niet bestaan
van arbeidsurenverlies niet van invloed, voor zover deze vorderingen betrekking
hebben op het tijdvak vóór de periode, bedoeld in artikel 64,
eerste lid, onderdeel a, WW.Onderdeel DAangezien niet langer gekozen wordt voor het in mindering brengen van
inkomsten uit arbeid als werknemer of werkzaamheden anders dan als werknemer,
maar voor een berekening van het arbeidsurenverlies ten opzichte van de gemiddelde
arbeidsduur in een referteperiode, kan het huidige artikel 65 WW vervallen.
Ook de bepalingen ten aanzien van vakantiedagen, vakantiebijslag en bedragen,
die in verband met de dienstbetrekking verschuldigd zijn aan derden, zijn
hierdoor niet langer nodig.In de plaats daarvan komt een artikel dat aangeeft wat de hoogte van de
uitkering is in geval dat recht gedeeltelijk is geëindigd. In het voorbeeld
van de werknemer die in de referteperiode van 26 kalenderweken twee dienstbetrekkingen
vervulde van 20 uur en bij één van de twee werkgevers betalingsonmacht
optreedt waarna de werknemer vervolgens het aantal arbeidsuren bij de andere
werkgever uitbreidt naar 30 uur, leidt dat tot de volgende uitkomst. Door
de uitbreiding resteert een arbeidsurenverlies van 10 uur. Aangezien het gemiddeld
aantal arbeidsuren bij de betalingsonmachtige werkgever 20 is, is de hoogte
van de uitkering over de desbetreffende week 10/20 van het op grond van artikel
64 WW vastgestelde recht over die week.Onderdeel FMet dit onderdeel wordt bewerkstelligd dat op uitkeringen op grond van
hoofdstuk IV waarvan de eerste dag van de periode van 13 weken, bedoeld in
artikel 64, eerste lid, onderdeel a, ligt op of na 1 oktober 2006 en voor de inwerkingtreding van dit wetsvoorstel, hoofdstuk IV van
toepassing blijft zoals het luidde op de dag voor de inwerkingtreding van
dit wetsvoorstel.De minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid,J. P. H. DonnerXNoot1Richtlijn 80/987 EEG.XNoot1In paragraaf 2 zijn de op grond van hoofdstuk IV over te nemen perioden
nader uiteengezet.XNoot1Kamerstukken I 1999/00, 25 900, nr. 87b. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-31080-3.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl