Wet bepalingen ter introductie niet-sectorspecifieke toezichtsdimensie in wetten beleggingsinstel./verzekeringsw.; Nota n.a.v. het verslag
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-08 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 27290, nr. 6

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum indiening

02-04-2001

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2000-2001

27290 nr. 6

27-03-2001

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamInleiding1. Ontwikkelingen in markt en beleid2. Kern en doelstelling van het wetsvoorstel3. Raad van Financiële Toezichthouders4. De bestuursovereenkomsten5. Niet-sectorspecifieke onderwerpen6. Verslaglegging en evaluatieOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 27290Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 44 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
27 290Wet tot het voorzien in bepalingen ter introductie van een niet-sectorspecifieke
toezichtsdimensie in de Wet toezicht beleggingsinstellingen, de Wet toezicht
effectenverkeer 1995, de Wet toezicht kredietwezen 1992, de Wet toezicht natura-uitvaartverzekeringsbedrijf
en de Wet toezicht verzekeringsbedrijf 1993nr. 6NOTA NAAR AANLEIDING VAN HET VERSLAGOntvangen 27 maart
2001InleidingAlvorens in te gaan op de vragen van de fracties van de PvdA, VVD, CDA
en D66 hecht ik eraan de achtergrond en het belang te benadrukken van het
onderhavige wetsvoorstel voor de vormgeving en de effectiviteit van het toezicht
op de financiële marktsector.Sinds de liberalisatie van het structuurbeleid (scheiding bank/verzekeraar)
in 1990 loopt Nederland internationaal voorop in de trend van toenemende vervlechting
van zowel financiële instellingen zelf als van de producten en diensten
die door deze instellingen worden aangeboden. Met het vervagen van de grenzen
tussen verschillende financiële deelsectoren is het zaak om het overheidsbeleid
op het terrein van de financiële markten en de vormgeving van het toezicht
daarop in sectoroverstijgend perspectief te beoordelen en waar nodig te vernieuwen.
In een snel veranderende financiële wereld betekent dit een voortdurende
aandacht voor adequaat toegesneden toezicht en wetgeving die zoveel mogelijk
ruimte laten voor de marktdynamiek. Het onderhavige wetsvoorstel beoogt de
basis te geven voor een effectiever toezicht dat ongerechtvaardigde verschillen,
lacunes en overlap op niet-sectorspecifiek terrein ondervangt.Het verheugt mij dan ook te kunnen constateren dat de betrokken fracties
positief staan tegenover het wetsvoorstel.1. Ontwikkelingen in markt en beleidDe leden van de PvdA-fractie hadden de volgende vragen
over het wetsvoorstel.Het wetsvoorstel beperkt zich tot de financiële
marktsector. De regering erkent dat er belangrijke raakvlakken zijn, met mogelijke
consequenties voor het toezicht, met de sectoren pensioenen, sociale zekerheid
en volksgezondheid.Hierover zal later een aparte nota worden verzonden,
in samenwerking met de Ministers van Sociale Zaken en Werkgelegenheid,
en van VWS. Deze leden juichen een dergelijke bredere visie op het toezicht
op zowel markt- als collectieve sector toe. Wanneer kan deze nota verwacht
worden?Tijdens het algemeen overleg met de vaste commissie voor Financiën
d.d. 19 oktober jl. over de Nota inzake het toezicht
op financiële conglomeraten1 heb
ik toegezegd de genoemde nota aan de Tweede Kamer te sturen na ontvangst van
het advies van de SER over de aangekondigde nieuwe Pensioenwet. Dit advies
ziet immers onder meer op pensioenfondsen die zich tot conglomeraat hebben
ontwikkeld. De verwachting is dat de SER zijn advies in mei 2001 zal uitbrengen,
zodat de nota in de loop van dit jaar aan de Tweede Kamer kan worden gezonden.De leden van de VVD-fractie onderschreven de beleidsvoornemens
van de regering. Deze leden zijn van mening dat de institutionele veranderingen
bij financiële instellingen zoals banken, verzekeraars en beleggingsinstellingen
nopen tot een niet-sectorspecifieke toezichtsdimensie. Afstemming van beleid
en het wegnemen van afwijkende regelgeving moet leiden tot een verlaging van
de administratieve kosten voor het bedrijfsleven alsmede een duidelijke toezichtstructuur.
Van belang is echter dat het creëren van een niet-sectorspecifieke toezichtsdimensie
geen extra toezichthouder noch extra administratieve lasten tot gevolg heeft.Uitkomst is inderdaad dat met de instelling van de Raad van Financiële
Toezichthouders (RFT) geen extra toezichthouder in het leven wordt geroepen.
Het is de bedoeling om tot effectiever toezicht te komen doordat de toezichthouders
in het kader van de RFT ongerechtvaardigde verschillen, lacunes en overlap
in het toezicht ondervangen. Dit biedt ook kansen voor de verlaging van administratieve
lasten. Gedacht kan worden aan de stroomlijning van regelgeving, beleid en
uitvoering van het toezicht op financiële conglomeraten en betrouwbaarheidstoetsing,
waardoor onnodige overlap en daarbij behorende lasten kunnen worden vermeden.De leden van de CDA-fractie onderschreven de noodzaak
tot aanvullende wetsbepalingen geheel. Zij hadden echter wel een aantal vragen
betreffende deze wet. In de memorie van toelichting wordt zeer de nadruk gelegd
op het grensoverschrijdende karakter van de diensten van financiële instellingen
en het internaliseren daarvan binnen een conglomeraat.Ook wordt gewezen op de mengvormen van producten die
aangeboden worden aan het publiek. Genoemde leden zijn het daarmede uiteraard
eens, doch dient niet evenzeer gewezen te worden op de grensoverschrijdende
producten aan de inleenkant van financiële instellingen c.q. conglomeraten?
Door de vele innovaties die onder andere verband houden met veiligstelling
zijn aan de inleenzijde ook «grensoverschrijdende» producten in
zwang gekomen. Ook die kunnen in de opvatting van deze leden aanleiding vormen
tot niet sectorgebonden toezicht.De CDA-fractie brengt de inleenkant van financiële conglomeraten
terecht onder de aandacht. In de Nota inzake het toezicht
op financiële conglomeraten is een analyse opgenomen van de
vervlechting tussen bank-, verzekerings-, beleggings- en effecteninstellingen
die heeft plaatsgevonden binnen financiële conglomeraten. Dit is een
belangrijke aanleiding geweest om de RFT in te stellen. In die nota is geconstateerd
dat ook aan de inleenkant van een financieel conglomeraat sprake is van vervlechting.
De externe financiering (aandelen en obligatieuitgifte) is over het algemeen
groepsbreed van karakter. De groep geeft nieuwe aandelen uit, niet het bank-,
verzekerings-, beleggings- of effectendeel van de groep. Daarnaast is het in de verzekeringssector mogelijk om te herverzekeren
via de kapitaalmarkt, bijvoorbeeld door middel van securitisatie (voornamelijk
catastrofebonds) en het gebruik van derivaten. Hierdoor neemt de vervaging
van sectoren toe. Dit is een van de redenen waarom gekozen is voor een flexibele
benadering van het toezicht op niet-sectorspecifiek terrein.2. Kern en doelstelling van het wetsvoorstelOp bladzijde 2 van het advies van de Raad van State
en nader rapport (TK, 1999–2000, 27 290 A, blz. 2) wordt gezegd
dat naar aanleiding van het advies van de Raad van State enige wijzigingen
zijn toegevoegd aan het wetsvoorstel en de memorie van toelichting, teneinde
de inhoud aan de actualiteit aan te passen. Dit verbaasde de leden van de
PvdA-fractie enigszins, aangezien wetgeving een duurzaam karakter zou moeten
hebben, en op zichzelf niet vatbaar zou moeten zijn voor de grillen van de
actualiteit.Kan de regering meedelen om welke wijzigingen het gaat?De als aanpassing aan de actualiteit aangeduide wijzigingen zijn zuiver
technisch van aard en hebben betrekking op het regelen van de samenloop met
een ander wetsvoorstel en een nota die bij de Tweede Kamer zijn ingediend
in de periode nadat het onderhavige wetsvoorstel voor advies is voorgelegd
aan de Raad van State. De wijzigingen hebben plaatsgevonden in artikel VI
van het onderhavige voorstel (datum van indiening en kamernummer) en in de
laatste alinea van paragraaf 5 van de Memorie van Toelichting (datum
van indiening, kamernummer en verkorte inhoud).Een doelstelling van de wet is om het toezicht efficiënter
te maken, en daardoor de toezichtskosten voor de financiële instellingen
te beperken.Hierdoor zou ook de concurrentiepositie van de Nederlandse
financiële sector versterkt kunnen worden. Welk bedrag aan toezichtskosten
denkt de regering te kunnen besparen, zo vroegen deze leden.De samenwerking van de toezichthouders binnen de RFT geschiedt via het
bestaande apparaat van de toezichthouders en heeft niet geleid tot een wijziging
van apparaatskosten. Deze samenwerking heeft derhalve evenmin geleid tot een
wijziging in de tarieven en heffingen die worden doorberekend aan de onder
toezicht staande instellingen. Bij de beantwoording van de vragen van de VVD-fractie
in paragraaf 1 ben ik reeds ingegaan op de kansen voor de verlaging van
administratieve lasten. Een precies bedrag aan te besparen toezichtskosten
is echter moeilijk te geven.De leden van de CDA-fractie zouden gaarne vernemen
in hoeverre de voorgestelde toezichtsbepalingen al dan niet aansluiten bij
Europese regelgeving en de voorschriften c.q. afspraken die voortvloeien uit
het werk van de Bank for International Settlements (BIS) te Bazel.De instelling van de RFT sluit aan bij de huidige internationale situatie.
Het wetsvoorstel kent een verplichting toe aan de toezichthouders op niet-sectorspecifiek
terrein die zal worden ingevuld met de bestaande bevoegdheden. De Europese
regelgeving laat ruimte voor deze benadering. Voorts doen zich ook internationaal
ontwikkelingen voor die niet-sectorspecifiek van aard zijn. In EU-verband
wordt bijvoorbeeld gewerkt aan een richtlijn voor financiële conglomeraten
en is ook een niet-sectorspecifiek overlegforum voor ministeries van Financiën
ontstaan (Financial Services Policy Group, voorgezeten door EU-commissaris
Bolkestein). Anderzijds overleggen de toezichthouders in internationaal verband
primair via sectorale gremia. Daarnaast is er ook in dit internationaal
kader steeds vaker sprake van niet-sectorspecifiek overleg, bijvoorbeeld in
het kader van het Joint Forum on Financial Conglomerates en de Round Table of Regulators. Het
model van de RFT biedt goede mogelijkheden om adequaat in te springen op de
niet-sectorspecifieke ontwikkelingen zonder de aansluiting te verliezen op
aspecten die vooralsnog sectoraal worden uitgewerkt.3. Raad van Financiële ToezichthoudersDe leden van de PvdA-fractie hadden enkele vragen met
betrekking tot de Raad van Financiële Toezichthouders. Wat zal de vergaderfrequentie
zijn van de Raad van Financiële Toezichthouders? Is het reglement van
deze Raad openbaar? Deze leden proefden uit de tekst van de memorie van toelichting
dat een effectief besluitvormingsmechanisme nog zou ontbreken. Is dit juist?
Zo ja, waarom? Hoe kreeg het besluitvormingsmechanisme gestalte in de periode
van 7 juli 1999 tot nu? Welke omvang heeft het eigen secretariaat?De RFT vergadert gemiddeld twee keer per kwartaal. In de periode van augustus
1999 tot augustus 2000 is de RFT acht maal bijeen geweest. Voor het daarop
volgende jaar zijn eveneens acht vergaderingen gepland. Daarnaast heeft de
RFT (vaste) commissies en (ad hoc) werkgroepen ingesteld voor de behandeling
van niet-sectorspecifieke onderwerpen die frequenter bijeen komen. Uiteraard
zal het aantal vergaderingen afhankelijk zijn van het aantal en de aard van
de onderwerpen die door de RFT worden behandeld.Het Instellingsbesluit en het Reglement van de RFT zijn op 7 juli
1999 door de toezichthouders ondertekend in de aanwezigheid van de Minister
van Financiën. Het Reglement is aan de Tweede Kamer gezonden bij brief
d.d. 8 juli 1999.Om de slagkracht van de RFT te waarborgen is een effectief besluitvormingmechanisme
vereist. Daarbij moeten twee categorieën besluiten worden onderscheiden
die binnen de RFT kunnen worden genomen. In de eerste plaats nemen de toezichthouders
binnen de RFT besluiten over beleid en regelgeving op niet-sectorspecifiek
terrein. Daarbij hebben de toezichthouders gekozen voor besluitvorming bij
consensus. Voor het geval geen consensus kan worden bereikt, bepaalt het Reglement
van de RFT dat de RFT de minister om advies kan vragen. In het eerste jaar
van het functioneren van de RFT is gebleken dat de RFT op het terrein van
het effectentypisch toezicht geen consensus heeft kunnen bereiken over de
onderlinge taakverdeling. Dit onderwerp is daarom aan de minister teruggelegd,
die hierover de Kamer binnenkort zal informeren.In de tweede plaats kunnen individuele toezichtssituaties op niet-sectorspecifiek
terrein aan de orde zijn. Bij de uitvoering van het toezicht op individuele
onder toezicht staande instellingen is geen rol weggelegd voor de minister
van Financiën, gegeven zijn verantwoordelijkheid op afstand en de wettelijke
geheimhoudingsplicht van de toezichthouders. Ook voor dergelijke situaties
zal het model echter slagvaardig moeten zijn zodat lacunes en overlap in het
toezicht kunnen worden voorkomen. Door de toezichthouders is ook hier gekozen
voor besluitvorming bij consensus; dit in het heldere besef van de noodzaak
c.q. verplichting die rust op de toezichthouders om tot besluiten te komen,
gegeven de nieuwe wettelijke taak en het niet-vrijblijvende karakter van de
opdracht tot het tot stand brengen van gelijkgerichte regelgeving, beleid
en uitvoering. Overigens zijn de toezichthouders op grond van de toezichtswetten,
de statuten en de Algemene wet bestuursrecht verplicht hun verantwoordelijkheid
en besluiten op sectoraal en niet-sectorspecifiek terrein tijdig te nemen.
De combinatie van de verschillende verplichtingen kan bijdragen aan eeneffectief besluitvormingsmechanisme voor individuele toezichtssituaties
op niet-sectorspecifiek terrein.Het secretariaat van de RFT bestaat uit drie secretarissen; een per toezichthouder.
Eén van de secretarissen vervult de functie van dagelijks secretaris
voor een periode van twee opeenvolgende jaren. Deze functie rouleert tussen
de toezichthouders in de volgorde: De Nederlandsche Bank, de Stichting Toezicht
Effectenverkeer en de Pensioen & Verzekeringskamer. Op dit moment wordt
de functie van dagelijks secretaris vervuld door een medewerker van De Nederlandsche
Bank.De minister van Financiën zou geen rol kunnen
spelen bij individuele geschillen over het feitelijke toezicht. Redenen hiervoor
zijn de «verantwoordelijkheid op afstand» voor het feitelijke
toezicht, en de wettelijke geheimhoudingsplicht van de toezichthouders voor
wat betreft informatie over individuele financiële instellingen. Waarop
is het concept van «verantwoordelijkheid op afstand» gebaseerd?
Deze leden vroegen of het niet zo is dat «verantwoordelijkheid op afstand»,
zowel theoretisch als praktisch, samen kan gaan met de mogelijkheid om toch
in individuele of uitzonderlijke gevallen in te kunnen grijpen. Wat zou zich
hiertegen verzetten?Vervolgens vroegen de leden van de PvdA-fractie hoe
de ministeriële verantwoordelijkheid op afstand zich verhoudt tot de
gewone ministeriële verantwoordelijkheid. Is hier sprake van een nieuwe
of aparte staatsrechtelijke figuur? Wordt het concept van «verantwoordelijkheid
op afstand» regelmatig geëvalueerd? Is het juist dat de minister
van Financiën in bepaalde gevallen toegang heeft tot individuele dossiers
van onder toezicht gestelde instellingen? Hoe verhoudt dit zich tot de stelling
dat de minister geen rol kan spelen in individuele gevallen door een wettelijke
geheimhoudingsplicht van de toezichthouders? Indien binnen de Raad van Financiële
Toezichthouders toch een geschil ontstaat met betrekking tot een individuele
onder toezicht staande instelling, waarbij dus geen consensus bereikt kan
worden, wat zal dan de te volgen procedure zijn?Het concept verantwoordelijkheid op afstand is gebaseerd op de volgende
uitgangspunten. De toezichthouders zijn onafhankelijk in de uitoefening van
het toezicht, waarbij zij dienen te opereren vanuit hun specifieke deskundigheid
en binnen het wettelijke kader. De minister van Financiën is verantwoordelijk
op afstand. Deze verantwoordelijkheid betreft de toezichtsregelgeving, inclusief
de aanwijzing van de toezichthouder, de verantwoordelijkheid voor een adequaat
toezichtsinstrumentarium, het scheppen van overige randvoorwaarden voor een
slagvaardig functioneren van de toezichthouder en de benoeming en het ontslag
van de bestuurders van de toezichthouders. De plaatsing op afstand van de
overheid in een privaatrechtelijke rechtsvorm geeft de toezichthouders ook
beheersmatig armslag om snel in te kunnen spelen op ontwikkelingen in het
toezicht.Uitgangspunt is derhalve dat de toezichthouders verantwoordelijk zijn
voor de uitoefening van het toezicht en hun toezichtstaken in onafhankelijkheid
uitoefenen. Dat houdt in dat de minister slechts onderzoek zal doen indien
zijn verantwoordelijkheid op afstand dat vereist. Voorts is daarbij van belang
dat het adequate functioneren van de Nederlandse toezichthouders niet wordt
aangetast. Voorwaarde hiervoor is dat de onder toezicht staande instellingen
zonder terughoudendheid inlichtingen en stukken omtrent hun bedrijfsvoering
aan de toezichthouders verstrekken. Daartoe dient de geheimhouding van de
verstrekte informatie gewaarborgd te zijn, hetgeen ook in Europese richtlijnen
is erkend en voorgeschreven1. Gegevens of inlichtingen
die herleidbaar zijn tot individuele instellingen en personen
worden derhalve in beginsel niet aan de minister van Financiën verstrekt.
Een uitzondering wordt echter gemaakt voor gegevens en inlichtingen die betrekking
hebben op of herleidbaar zijn tot instellingen die failliet zijn, waarover
een noodregeling is uitgesproken c.q. waaraan surséance van betaling
is verleend of die op grond van een rechterlijke uitspraak zijn ontbonden
(voor de volledigheid wordt opgemerkt dat dit niet omvat vrijwillige liquidatie).1 Noodregeling, surséance van betaling en faillissement
komen op grond van wettelijke publicatieverplichtingen altijd in de openbaarheid.
De (bedrijfseconomische) toezichthouder beoogt het risico op faillissementen
te minimaliseren, maar kan dit in een markteconomie niet uitsluiten.Voor de beantwoording van de vraag van de PvdA-fractie wat de te volgen
procedure zal zijn indien binnen de RFT een geschil ontstaat met betrekking
tot een individuele onder toezicht staande instelling, waarbij dus geen consensus
kan worden bereikt, verwijs ik naar de beantwoording van de eerste vragen
in deze paragraaf.De leden van VVD-fractie vroegen een toelichting op
de vraag of de regering de noodzaak tot wettelijke grondslag van de Raad voor
Financiële Toezichthouders nader kan toelichten gelet op het commentaar
van de Raad van State.Naar aanleiding van het commentaar van de Raad van State is het belang
en de noodzaak van een wettelijke regeling als volgt in de memorie van toelichting
verwoord.De keuze voor een wettelijke regeling hangt samen met de omstandigheid
dat met betrekking tot niet-sectorspecifieke onderwerpen de aard en het doel
van de taak van de toezichthouders worden uitgebreid van sectoraal naar niet-sectorspecifiek.
Deze uitbreiding wordt met de wettelijke regeling als geldend richtsnoer vastgelegd
in het regelgevend kader voor de toezichthouders. Voorts biedt de wettelijke
regeling de basis voor het bij ministeriële regeling aanwijzen van de
onderwerpen die als niet-sectorspecifiek worden beschouwd.Beide elementen zijn wezenlijke veranderingen van het thans geldende wettelijke
kader, dat de blikwijdte van elke toezichthouder beperkt tot een uitsluitend
sectorale. Voor niet-sectorspecifieke toezichtsdomeinen is dit inhoudelijk
misplaatst; bovendien is het een voedingsbodem voor lacunes en overlap.Graag kregen de leden van de fractie van D66 toegelicht
hoe de Raad van Financiële Toezichthouders en zijn secretariaat worden
gefinancierd.Voorts kregen deze leden graag inzicht in het besluitvormingsmechanisme
van de Raad van Financiële Toezichthouders in die gevallen dat consensus
onhaalbaar blijkt.De toezichthouders nemen elk de kosten voortvloeiende uit hun werkzaamheden
voor de RFT voor hun rekening. In het Tussentijds bericht van de RFT is aangegeven
dat in de periode tot augustus 2000 geen sprake was van andere (externe) kosten.
Indien in de toekomst andere (externe) kosten gemaakt zouden worden dan zullen
de drie toezichthouders, in overeenstemming met artikel 9 van het Reglement
van de Raad van Financiële Toezichthouders, elk een derde van deze kosten
dragen.Voor het antwoord op de vraag naar het besluitvormingsmechanisme van de
RFT in die gevallen dat consensus onhaalbaar blijkt, verwijs ik graag naar
de voorgaande antwoorden. 4. De bestuursovereenkomstenDe leden van de PvdA-fractie vroegen wanneer de bestuursovereenkomsten
tussen toezichthouders kunnen worden verwacht. Zullen deze worden voorgelegd
aan de Tweede Kamer? Hoe verhouden de bestuursovereenkomsten zich tot het
reglement van de Raad van Financiële Toezichthouders, waarin reeds afspraken
zijn opgenomen over coördinatie en afstemming van regelgeving en beleid?Het Reglement van de RFT voorziet in bepalingen over de samenstelling
en werkwijze van de RFT in algemene zin. Daarin is onder meer bepaald wie
de leden van de RFT zijn, hoe het secretariaat is samengesteld en op welke
wijze het voorzitterschap en de dagelijks secretaris rouleren. De bestuursovereenkomsten
voorzien in de wijze waarop bepaalde niet-sectorspecifieke onderwerpen worden
behandeld. Op basis van deze bestuursovereenkomsten handelen de toezichthouders
op gelijkluidende wijze. In april 2000 is bijvoorbeeld de Beleidsregel inzake
de betrouwbaarheidstoetsing van (kandidaat) (mede)beleidsbepalers en houders
van gekwalificeerde deelnemingen in onder toezicht staande instellingen gepubliceerd
(Stcrt. 2000, 78). Deze is het resultaat van de overeenkomst tussen de toezichthouders
dat zij de betrouwbaarheidstoetsing op basis van dezelfde beleidsregels zullen
uitvoeren. Een dergelijke overeenkomst is in de memorie van toelichting aangeduid
als bestuursovereenkomst.De bestuursovereenkomsten zijn derhalve overeenkomsten die tussen de drie
toezichthouders worden gesloten. Zij hebben geen externe werking en zijn in
beginsel niet openbaar. Beleidsregels en andere regelingen die voortvloeien
uit de bestuursovereenkomsten, werken daarentegen wel extern via handelingen
van de toezichthouders op basis van deze regels. Zij zullen volgens dezelfde
principes openbaar worden gemaakt als regels die door de afzonderlijke toezichthouders
op sectorspecifiek terrein worden vastgelegd en uitgevaardigd. De beleidsregel
inzake betrouwbaarheidstoetsing is daarvan een voorbeeld.Deze leden vroegen voorts of de te sluiten bestuursovereenkomsten
een bilateraal of multilateraal karakter hebben. Hebben genoemde leden het
goed begrepen dat de te sluiten bestuursovereenkomsten op grond van de voorliggende
wet een verplicht karakter krijgen? Vinden onderhandelingen en besluitvorming
over een bestuursovereenkomst plaats binnen de Raad van Financiële Toezichthouders,
of bilateraal buiten de Raad van Financiële Toezichthouders om?De bestuursovereenkomsten worden in het kader van de RFT gesloten tussen
de individuele toezichthouders. Het wetsvoorstel impliceert een verplichting
tot het sluiten van bestuursovereenkomsten. Het is evident dat dergelijke
overeenkomsten vorm vrij zijn en derhalve ook mondeling kunnen worden gesloten.
In de meeste gevallen zal het gaan om overeenkomsten tussen de drie toezichthouders,
zodat deze een tripartiet karakter zullen hebben. Indien en voor zover bepaalde
onderwerpen het terrein van twee van de drie financiële toezichthouders
betreffen, heeft de overeenkomst een bilateraal karakter.De regering stelt dat de toezichthouders het in de
Raad van Financiële Toezichthouders geformuleerde beleid als hun eigen
beleid toepassen, en dit ertoe zal leiden dat het beleid van de individuele
toezichthouders gelijkgericht is. De leden van de PvdA-fractie zetten vraagtekens
bij deze stelling. Er kunnen immers interpretatieverschillen optreden. Wat
bedoelt de regering exact met «gelijkgericht»?De term «gelijkgericht» is gebruikt om tot uitdrukking te
brengen dat het beleid van de individuele toezichthouders door de afspraken
binnen de RFT op niet-sectorspecifiek terrein dezelfde oriëntatie
zal hebben. De exacte uitwerking ervan kan in verschillende omstandigheden
uiteraard verschillen vertonen. De gelijkgerichtheid wordt bereikt doordat
het binnen de RFT geformuleerde beleid de uitgangspunten, doelen en –
voor zover mogelijk – werkwijzen op niet-sectorspecifiek terrein zal
vastleggen. Het eigen beleid van de afzonderlijke toezichthouders ten aanzien
van niet-sectorspecifieke onderwerpen zal worden uitgevoerd in overeenstemming
met deze beginselen en daarmee gelijke richting krijgen. Aldus is het in de
RFT geformuleerde beleid zodanig eenduidig dat het beleid van de toezichthouders
ook eensluidend dient te zijn. Naarmate beleid gedetailleerder wordt vastgelegd,
zal deze situatie dichter worden benaderd. Overigens zijn de toezichthouders
er uiteraard op uit om interpretatieverschillen te vermijden. In ieder geval
zullen interpretatieverschillen die van dien aard zijn dat het uniforme beleid
van de toezichthouders zonder inhoudelijke grond gevaar loopt niet meer gelijkgericht
te zijn, door nadere of nieuwe afspraken in het kader van de RFT moeten worden
overbrugd. Het onderhavige wetsvoorstel legt de toezichthouders immers de
verplichting op om te komen tot gelijkgerichte regelgeving en beleid en tot
afspraken over coördinatie en afstemming van regelgeving, beleid en –
in voorkomende gevallen – uitvoering van het toezicht. Gegeven hun identieke
verantwoordelijkheid op helder afgebakend niet-sectorspecifiek terrein, is
er voor verschillen op dit terrein geen grond meer.5. Niet-sectorspecifieke onderwerpenDe leden van de VVD-fractie vroegen een nadere uiteenzetting
over de niet-sectorspecifieke onderwerpen in relatie tot aanvullend groepstoezicht.Is het afbakenen van onderwerpen niet belemmerend voor
het oppakken van onderwerpen met betrekking tot nieuwe ontwikkelingen die
buiten de strikte definitie van het onderwerpcriterium vallen?De relatie tussen de niet-sectorspecifieke onderwerpen en het aanvullend
groepstoezicht is de volgende. De aanleiding om aanvullend groepstoezicht
voor financiële conglomeraten te introduceren is, dat binnen financiële
conglomeraten verschillende toezichtsonderwerpen als gevolg van interne vervlechting
niet meer sectorspecifiek zijn, waardoor een groepsbrede benadering van het
toezicht gewenst is. Daarnaast zijn er ook andere toezichtsonderwerpen niet-sectorspecifiek,
zoals integriteit in de financiële sector en informatieverstrekking aan
de consument.De afbakening van de niet-sectorspecifieke onderwerpen aan de hand van
een criterium dient de rechtszekerheid. Gelet op het belang van het onderhavige
wetsvoorstel voor de wettelijke taak van de toezichthouders bestaat daaraan
behoefte bij de toezichthouders. Anderzijds is het niet gewenst dat het criterium
belemmerend zou werken voor het oppakken van nieuwe onderwerpen. Het criterium
kent dan ook geen beperking ten aanzien van de aard van het onderwerp. Het
bepaalt welke toegevoegde waarde van de aanwijzing moet kunnen worden verwacht:
gelijkgericht optreden van de toezichthouders dient bij te dragen aan de effectiviteit
van het toezicht. Overigens staat het de RFT vrij om naast de aangewezen onderwerpen
andere onderwerpen op te pakken; de aanwijzing van de onderwerpen is immers
niet exclusief bedoeld.De leden van de CDA-fractie vroegen of de regering
helderheid kan verschaffen in hoeverre de toezichthouders in staat zijn de
zogenaamde systeemrisico's te bepalen en zelfs te kwantificeren. Deze zijn
meestal niet sectorgebonden en derhalve voor de werking van deze wetsbepalingen
van groot belang.Ook verwachtten deze leden een toelichting op de bepaling
waarom niet is gekozen voor een AMvB met voorhangprocedure in plaats van voor
een ministeriële regeling bij de niet sectorgebonden onderwerpen.De uiting en gevolgen van een mogelijke systeemcrisis spelen het meest
pregnant in het bancaire deel (met de direct opeisbare tegoeden) van een groep.
Daarom is er een belangrijke rol voor De Nederlandsche Bank weggelegd in haar
rol als centrale bank en systeemtoezichthouder. Wel kan er in andere sectoren
een soort systeemrisico c.q. besmettingsrisico bestaan. Systeemrisico kan
met de komst van financiële conglomeraten in verschillende onderdelen
van de financiële sector zijn oorzaak vinden c.q. gevolg krijgen. Als
financiële problemen ontstaan binnen een onderdeel van de groep, kunnen
deze als gevolg van de onderlinge verwevenheid doorslaan in de richting van
de andere onderdelen van de groep. De drie toezichthouders dienen hier alert
op te zijn. De samenwerking in het kader van de RFT is daarbij van belang
om lacunes en overlap te voorkomen.Het model van de RFT biedt kansen om op flexibele wijze in te spelen op
ontwikkelingen in de financiële marktsector. Dit streven is ingegeven
door de dynamiek in de financiële sector. Daarbij past een wettelijk
kader dat randvoorwaarden stelt en bij ministeriële regeling kan worden
uitgewerkt. Uiteraard zijn op dit moment reeds ideeën gevormd over de
onderwerpen die bij inwerkingtreding van deze wet in ieder geval zouden moeten
worden aangewezen. Deze zijn het aanvullend groepstoezicht, de betrouwbaarheidstoetsing
en de informatievoorziening aan de consument. Ter informatie treft u bijgaand
de concept ministeriële regeling aan die reeds is voorgelegd aan de RFT1. Voorts zal de Tweede Kamer, zoals toegezegd in Nota institutionele vormgeving toezicht in de financiële marktsector2,periodiek worden geïnformeerd over de vorderingen
op niet-sectorspecifiek terrein en de openbare verslagen van de RFT ter beschikking
krijgen.Het was de leden van de fractie van D66 niet duidelijk
waardoor de noodzaak om niet tot een open-einde regeling te komen wordt ingegeven.
Welke risico's hangen met een open-einde regeling samen? Deze leden merkten
op dat de niet-sectorspecifieke onderwerpen worden vastgelegd in een ministeriële
regeling. Zij verzochten daarbij een voorhangprocedure toe te passen.Voor de beantwoording van deze vragen verwijs ik gaarne naar de voorgaande
antwoorden.6. Verslaglegging en evaluatieDe leden van de VVD-fractie waren geïnteresseerd
te vernemen waarom de relevante criteria voor de beoordeling van verantwoordelijkheden
(bladzijde 6 van de memorie van toelichting) niet alle zijn opgenomen in het
«onderwerpcriterium» voor niet-sectorspecifieke onderwerpen (bladzijde
4 van de memorie van toelichting).De VVD-fractie signaleert terecht een onbedoeld verschil tussen het «onderwerpcriterium»
en de criteria voor de beoordeling in hoeverre op adequate wijze invulling
wordt gegeven aan het niet-sectorspecifieke toezicht. Het begrip effectiviteit
in het «onderwerpcriterium» beoogt de verschillende criteria voor
de beoordeling te omvatten. Een onderwerp zal derhalve ook als niet-sectorspecifiek
kunnen worden aangemerkt indien door de minister van Financiën is vastgesteld
dat het ontbreken van gelijkgerichtheid in het beleid en de regelgeving afbreuk
doet aan de slagkracht van het toezicht of aan het uitgangspunt dat –
zonder inhoudelijke grond – geen zelfstandige invloed van
het toezicht mag uitgaan op het gelijke speelveld in en de concurrentiekracht
van de financiële sector.Deze leden vroegen waarom een gezamenlijk jaarverslag
van de Raad van Financiële Toezichthouders noodzakelijk is gelet op het
feit dat deze Raad geen rechtspersoonlijkheid kent. Kan niet volstaan worden
met het opnemen van een specifiek hoofdstuk in de jaarverslagen van de afzonderlijke
toezichthouders?De gezamenlijke verslaglegging door de drie toezichthouders in het kader
van de RFT wordt niet alleen wezenlijk geacht voor de verantwoording, maar
ook ter bevordering van de slagvaardigheid op beleidsmatig vlak. Dit verslag
zal door mij, eventueel voorzien van mijn beleidsmatig commentaar, aan de
Tweede Kamer worden aangeboden, alwaar het onderwerp van overleg kan zijn.Tot besluit zeiden de leden van de VVD-fractie dat
zij het eens zijn met de criteria uit de Nota Institutionele vormgeving van
het toezicht op de financiële marktsector en willen benadrukken dat het
toezicht geen zelfstandige invloed mag hebben, zonder inhoudelijke grond,
op de marktverhoudingen.Op welke wijze wordt bovenstaande bewaakt?De invloed van het toezicht op het gelijke speelveld in en de concurrentiekracht
van de financiële sector is een van de criteria die voortdurend aandacht
behoeft voor de beoordeling van de vorderingen van het toezicht, zowel op
sectoraal als op niet-sectorspecifiek terrein. Een snel veranderende financiële
wereld is immers gediend met adequaat toegesneden wetgeving die zo veel mogelijk
ruimte laat voor de marktdynamiek. De uitdaging voor overheid en toezichthouders
is om het toezicht zo veel mogelijk toe te snijden op de financiële sector
zelf. Daarbij is een consistent kader van toezichtseisen gewenst. Op niet-sectorspecifiek
terrein wordt dan ook aandacht besteed aan het analyseren van verschillen
in en het stroomlijnen van regelgeving, ook in internationaal verband.Een belangrijk kenmerk van het aanvullend groepstoezicht op financiële
conglomeraten is bijvoorbeeld, dat het zodanig is vorm gegeven dat het toezicht
toegesneden is op de keuzen die het financieel conglomeraat maakt ten aanzien
van zijn strategie en organisatie van activiteiten en functies. Omdat enkele
financiële conglomeraten de groepsbrede benadering volgen voor verschillende
functies als administratieve organisatie, interne controle en risicomanagement,
is het de bedoeling dat toezichthouders hun voorschriften betreffende deze
functies ten behoeve van de financiële conglomeraten ook gaan stroomlijnen,
voor zover specifieke sectorale toezichtseisen dit toelaten. Hiervoor zal
het samenwerkingsprotocol tussen toezichthouders worden geactualiseerd.Ook voor kwantitatieve toezichtsinstrumenten als kapitaalsvereisten is
een vanuit de financiële risico's opgebouwd consistent kader wenselijk
in plaats van het huidige sectorale perspectief. Een dergelijk consistent
kader start met een meer uniforme meting van risico's en vertaalt het gevonden
risicoprofiel vervolgens naar kapitaalsvereisten. Op het gebied van kapitaalsvereisten
gelden afspraken in internationaal verband. Vanuit de optiek van een gelijk
speelveld is het belangrijk dat eisen voor Nederlandse financiële instellingen
aansluiten bij internationale maatstaven. Binnen het kader van de op Europese
Richtlijnen gebaseerde kapitaalsvereisten kunnen thans al gemeenschappelijke
elementen worden onderscheiden. Nederland zal binnen de EU stimuleren om verdere
stroomlijning van kapitaalsvereisten op inhoudelijke gronden
op basis van risico-categorie in plaats van sector te bevorderen.Ten aanzien van de onderwerpen op het gebied van informatievoorziening
aan de consument worden eveneens verschillen waarvoor een inhoudelijke grond
ontbreekt, weggenomen door harmonisatie en uniformering van de normstelling.
De RFT levert bijvoorbeeld inspanningen ten behoeve van de invoering van een
kernpuntendocument voor een diversiteit aan financiële producten.Tot slot wijs ik op de gedragsregels ten aanzien van het contact met de
consument. In de financiële toezichtswetten zijn ten aanzien van diverse
onderwerpen specifieke gedragsregels opgenomen. Te denken is aan afkoelingsperiodes,
een verbod op telefonische colportage in de effectensector, het handelen in
het belang van de cliënt, klachtenregelingen etc. Het voornemen bestaat
om, op analoge wijze als is geschied ten aanzien van de regels omtrent informatieverstrekking
aan de consument van financiële diensten, een vergelijkende analyse uit
te voeren van de gedragsregels die op de verschillende categorieën financiële
diensten van toepassing zijn.De Minister van Financiën,G. ZalmXNoot1Kamerstukken II 1999/2000, 27 241, nr. 1.XNoot1Richtlijnen: 92/49/EEG (PbEG L 228); 92/96/EEG (PbEG L 360); Tweede Richtlijn
van de Raad van 15 december 1989 (PbEG L 386); 93/22/EEG (PbEG L 141); 85/611/EEG
(PbEG L 375); 95/26/EG (PbEG L 168).XNoot1Aanpassing van de Wet toezicht beleggingsinstellingen, de Wet toezicht
effectenverkeer, de Wet toezicht kredietwezen 1992, de Wet toezicht verzekeringsbedrijf 1993
en de Wet toezicht natura-uitvaartverzekeringsbedrijf in verband met het mogelijk
maken van onderzoek naar de toereikendheid van deze wetgeving of van de wijze
waarop de toezichthouders deze wetgeving uitvoeren of hebben uitgevoerd (Kamerstukken
II 1995/96, 24 456 nr. 3).XNoot1Ter inzage gelegd bij het Centraal Informatiepunt Tweede Kamer.XNoot2Kamerstukken II 1998/99, 26 466, nr. 1. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-27290-6.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl