Wijziging Boek 2 Burgerlijk Wetboek e.e.a. wetten i.v.m. openbaarmaking bezoldiging en aandelenbezit bestuurders; Memorie van toelichting
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-08 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 27900, nr. 3

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer

10-09-2001

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2000-2001

27900 nr. 3

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamALGEMEEN1. Inleiding2. Bezoldiging3. Optieregelingen4. Aandelenbezit5. Administratieve lasten6. Budgettaire gevolgen7. AdviezenARTIKELENArtikel IArtikel 58 lid 1, 101 lid 1, 210 lid 1, 396 lid 6Artikel 383bArtikel 383cLid 1Lid 2Lid 3Lid 4Artikel 383dLid 2Lid 3Lid 4Artikel 383eArtikel 391 lid 2Artikel 410Artikel IIArtikel 1Artikel 2aArtikel 6a en 6bArtikel 7aArtikel 13bArtikel IIIArtikel IVArtikel VArtikel VIOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 27900Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 52 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
27 900Wijziging van boek 2 van het Burgerlijk Wetboek alsmede enige andere
wetten in verband met de openbaarmaking van de bezoldiging en het aandelenbezit
van bestuurders en commissarissennr. 3MEMORIE VAN TOELICHTINGALGEMEEN1. InleidingHet voorstel maakt deel uit van de reeks van voornemens van het kabinet
tot verbetering van regelingen rond de rechten en verplichtingen van degenen
die betrokken zijn bij de vennootschap en de daarmee verbonden onderneming
(corporate governance). Het is aangekondigd in de op 10 mei 1999 aan de Tweede
Kamer toegezonden kabinetsreactie op het rapport van de Monitoring Commissie
Corporate Governance, ook wel commissie Peters II genaamd (Kamerstukken II,
1998/99, 25 732, nr. 8). In deze kabinetsreactie is aangegeven dat bestuurders
en commissarissen van vennootschappen in de financiële verslaggeving
meer duidelijkheid moeten verschaffen omtrent hun bezoldiging en effectenbezit.
Dit wetsvoorstel strekt tot uitvoering van dat voornemen.De bepalingen voor de inrichting van het financieel verslag staan in titel
9 van Boek 2 van het Burgerlijk Wetboek (BW). Het financieel verslag van een
vennootschap wordt gevormd door de jaarrekening met een bestuursverslag en
aan de jaarrekening toe te voegen overige gegevens. De jaarrekening zelf bestaat
uit de balans, de winst- en verliesrekening en de toelichting daarop. De toelichting
voorziet in het systeem van titel 9 in een aantal specifieke informatiebehoeften.
In de internationale praktijk spreekt men ook wel van «disclosure»
verplichtingen. Bij dergelijke verplichtingen gaat het vaak om een afweging
van belangen. De vennootschap en haar bestuur kunnen er belang bij hebben
bepaalde gegevens uit oogpunt van concurrentieverhoudingen of privacy niet
te publiceren. Degenen aan wie als verschaffer van risicodragend kapitaal
verantwoording behoort te worden afgelegd over het beleid kunnen juist behoefte
hebben aan meer specifieke informatie.Op grond van artikel 2:383 BW moeten in de toelichting thans gegevens
worden verstrekt voor het geheel van de groep bestuurders en gewezen bestuurders,
alsmede voor het geheel van de groep van commissarissen en gewezen commissarissen.
Het gaat daarbij om het bedrag van de bezoldiging, inclusief pensioenlasten
die in het boekjaar ten laste van de vennootschap zijn gekomen en gegevens
omtrent verstrekte leningen, voorschotten en garanties. Deze regeling geldt
voor iedere rechtspersoon die verplicht is een jaarrekening op
te stellen ingevolge het bepaalde in artikel 2:360 BW, met uitzondering van
de kleine rechtspersoon bedoeld in artikel 2:396 BW. Bij de invoering van
deze regeling werd het verschaffen van informatie voor de gezamenlijke bestuurders
en commissarissen, waaronder ook begrepen de voormalige bestuurders en commissarissen,
voldoende geacht. Uit het oogpunt van privacy regelt artikel 2:383 BW daarbij
ook dat een opgave die te herleiden is totéén natuurlijke persoon
niet behoeft te worden gedaan.2. BezoldigingDe afgelopen jaren is een toenemende behoefte gebleken aan meer informatie
over de bezoldiging van ieder van de bestuurders en commissarissen in de naamloze
vennootschap die een beroep doet op de openbare kapitaalmarkt. Bestuurders
en commissarissen hebben in het algemeen belangrijke invloed op de hoogte
en samenstelling van hun bezoldiging. Zij behoren daarom openheid te betrachten
over die bezoldiging en verantwoording af te leggen over de ten aanzien van
die bezoldiging genomen besluiten. Dat wordt ook betoogd in het rapport van
de commissie Corporate Governance (commissie Peters I) van 25 juni 1997, waarin
40 aanbevelingen staan voor goed bestuur van Nederlandse vennootschappen,
adequaat toezicht en het afleggen van verantwoording binnen de vennootschap
en de daarmee verbonden onderneming. De commissie Peters beveelt onder meer
aan dat in het financieel verslag meer informatie wordt verstrekt over de
bezoldiging van de bestuurders. Ook behoort een vennootschap meer inzicht
te geven in het aandelenbezit van de bestuurders en commissarissen. De door
de vennootschap in het betreffende boekjaar aan de bestuurders en overige
personeelsleden verstrekte optierechten behoren naar het oordeel van de commissie
Peters in de toelichting bij de jaarrekening te worden opgenomen. De commissie
Peters gaat er daarbij van uit dat commissarissen geen recht hebben op resultaatafhankelijke
beloningen, vooral niet in de vorm van rechten tot het nemen van aandelen
in de vennootschap waarvan zij commissaris zijn. De naleving van deze en andere
aanbevelingen van de commissie Peters is onderzocht door de Monitoring Commissie
Corporate Governance (commissie Peters II), die op 3 december 1998 een rapport
uitbracht. Uit dit rapport blijkt dat er verschillen zijn in de mate waarin
iedere aanbeveling wordt nageleefd. Vooral de aanbeveling over de splitsing
van de bezoldiging tussen de huidige en de voormalige bestuurders en de aanbeveling
over vermelding van personeelsoptieregelingen – inclusief de regeling
voor zittende bestuurders – scoorden laag.De vraag naar hoogte en structuur van de beloning van bestuurders en commissarissen
is niet alleen van belang voor de interne verhoudingen binnen de rechtspersoon.
De door de rechtspersoon in stand gehouden onderneming vervult in onze samenleving
verschillende rollen: als producent of leverancier van goederen of diensten,
als verschaffer van werk en inkomen en als beleggingsobject voor aandeelhouders,
waaronder ook pensioen- en verzekeringsfondsen. Zij allen hebben baat bij
een deskundig en met visie geleide onderneming. De taken van bestuurders en
commissarissen brengen aldus veel verantwoordelijkheid met zich. Evenals elders
in de samenleving staat daar een bepaalde beloning tegenover. De laatste jaren
lijkt zich een tendens te ontwikkelen naar een beloning die wat betreft hoogte
en structuur nadrukkelijker aansluit bij internationale, in het bijzonder
Angelsaksische, ontwikkelingen. De Angelsaksische beloningsstructuur wordt
gekenmerkt door een ruime vergoeding gekoppeld aan een voor Europese begrippen
ruimhartig optiepakket. Bestuurders en commissarissen van Nederlandse vennootschappen
wijzen er vaker op dat ook de Nederlandse ondernemingspraktijk zich verhardt
en goed bestuur een prijs heeft. Bovendien is met de ondernemingen ook de
arbeidsmarkt voor bestuurders en commissarissen geïnternationaliseerd.
Het groter wordende aantal niet-Nederlandse bestuurders van vooral grote beursgenoteerde
ondernemingen laat dat goed zien.Indien de ontwikkeling van bestuurdersbeloningen in Nederlandse vennootschappen
sterk achterblijft bij wat in het buitenland gebruikelijk is, bestaat de kans
dat goede bestuurders en toezichthouders minder vaak bereid zullen zijn deel
uit te maken van bestuur of raad van commissarissen van Nederlandse vennootschappen.
Dat is slecht voor de ontwikkeling van het Nederlands bedrijfsleven, slecht
voor de ontwikkeling van de werkgelegenheid en slecht voor het investeringsklimaat.
Daar staat tegenover dat bestuurders in Angelsaksische landen doorgaans minder
zeker zijn van hun positie en niet zelden op korte termijn het veld moeten
ruimen, bijvoorbeeld als gevolg van een (hun) vijandige overname. Bovendien
bestaan in deze landen vergaande regels voor de openbaarmaking van de bezoldiging.
Zo vereisen de regels voor toelating van vennootschappen aan de beurs in het
Verenigd Koninkrijk, de zogenoemde «listing rules» van de Financial
Services Authority (FSA), dat beursgenoteerde ondernemingen informatie verschaffen
over de bezoldiging per «director». Ook behoort het jaarverslag
een bepaling te bevatten over de wijze van beloning van deze «directors»,
waarbij tevens aangegeven dient te worden in hoeverre is voldaan aan de «Combined
Code's best practice». Deze code bevat onder meer aanbevelingen over
de wijze waarop de beloningen worden vastgesteld en de wijze waarop de beloning
afhankelijk kan worden gesteld van de door het bestuur geleverde prestaties.
De FSA listing rules gelden voor alle vennootschappen waarvan effecten zijn
genoteerd aan de Engelse aandelenbeurs, ongeacht hun nationaliteit of vennootschapsrechtelijke
structuur.Naar ons oordeel behoort een ondernemingsbestuur dat zich wil laten belonen
naar internationaal (Angelsaksisch) voorbeeld daarover ten minste dezelfde
openheid te betonen als in de Angelsaksische wereld gebruikelijk is. De bij
de vennootschap en de daarmee verbonden onderneming betrokkenen hebben er
recht op, geïnformeerd te worden over de bedragen die met het aantrekken
respectievelijk vasthouden van bestuurders en commissarissen gemoeid zijn.
Alleen op die manier is een op de feiten gebaseerd oordeel over de kosten
van bestuur en toezicht in verhouding tot de prestaties van onderneming en
ondernemingsleiding mogelijk.3. OptieregelingenEen steeds belangrijker deel van de bezoldiging van bestuur en (soms)
commissarissen wordt vormgegeven door toekenning van optierechten, dat wil
zeggen rechten tot het nemen van aandelen of certificaten daarvan, in het
kapitaal van de vennootschap waarvan de bezoldigde bestuurder of commissaris
is. In het algemeen bestaat tegen deze wijze van bezoldiging voor bestuurders
geen bezwaar. Maar een optieregeling die een onevenredig groot deel uitmaakt
van de totale bezoldiging kan er toe leiden dat het bestuur zich bij zijn
besluiten betreffende de vennootschap vooral laat leiden door de wens de koersen
van de onderliggende aandelen in het kapitaal van de vennootschap op korte
termijn te beïnvloeden. Het uitoefenen van opties kan een verwateringsaspect
hebben als de vennootschap aandelen uitgeeft teneinde aan de verplichtingen
uit de optieovereenkomsten te voldoen. Een goed oordeel over bestuur en toezicht
is dan ook alleen mogelijk als ook duidelijkheid wordt verschaft omtrent deze
beloningscomponent.In de wet zijn thans geen specifieke voorschriften opgenomen over informatieverstrekking
betreffende (personeels)opties. Wij kennen wel het inzichtvereiste van artikel
2:362 BW, dat eist dat de jaarrekening een zodanig inzicht geeft dat een verantwoord
oordeel kan worden gevormd over vermogen en resultaat van de rechtspersoon.
Er zijn voorts regels over de inkoop van eigen aandelen. Openbaarmaking
van de regelingen voor de toekenning en uitoefening van opties is nog geen
gemeengoed.De vragen die in de afgelopen tijd door verschillende Kamerleden zijn
gesteld (zie bijvoorbeeld de vragen van 3 mei 2000 en 17 mei 2000), laten
goed zien dat de verschafte informatie over optieregelingen in het algemeen
als onvoldoende wordt ervaren. Het belang dat aan informatie over dergelijke
regelingen wordt gehecht, blijkt ook uit de verschillende aanbevelingen die
de afgelopen jaren door belangenorganisaties zijn gepubliceerd. De Vereniging
van Effectenbezitters (VEB) heeft diverse keren aangedrongen op informatieverstrekking
met betrekking tot opties. VNO-NCW en het Nederlands Centrum voor Directeuren
en commissarissen (NCD) hebben eveneens aanbevelingen opgesteld voor de verwerking
van optieregelingen in de jaarrekening en het voorkomen van handel met gebruik
van voorwetenschap. Het NCD heeft aanvullend een handleiding gepubliceerd
voor commissarissen, die in de praktijk vaak de bezoldiging van de bestuurders
goedkeuren. De behoefte aan openheid blijkt verder uit de aandacht die in
de financiële pers aan deze optieregelingen wordt besteed.Naar het oordeel van het kabinet behoort iedere vennootschap die een beroep
doet op de openbare kapitaalmarkt over het optiebezit van het bestuur en (voor
zover van toepassing) de commissarissen en het overige personeel informatie
te verschaffen. Het is voorts van belang dat dit voor die vennootschappen
op een eenduidige en onderling vergelijkbare manier gebeurt. De verschillende
reeksen aanbevelingen zijn niet bindend en worden door vennootschappen op
een verschillende manier gebruikt. Vennootschappen en hun bestuurders of commissarissen
kunnen uit het oogpunt van concurrentieverhoudingen huiverig staan tegenover
het verschaffen van deze informatie als zij niet weten of en in hoeverre hun
concurrenten die informatie eveneens opnemen. De voorgestelde regeling beoogt
aan die onzekerheid een einde te maken.Kenmerk van optieregelingen is dat de opties tot het nemen van aandelen
in de vennootschap zijn toegekend aan bestuurders en andere werknemers van
de vennootschap en geschreven door de vennootschap zelf. Het verlenen van
optierechten is een vorm van beloning die tot de waarde van de verstrekte
opties als kosten voor de vennootschap kan worden beschouwd. Deze kosten zou
de vennootschap ook zichtbaar moeten maken in de winst- en verliesrekening.
De waardering van dergelijke financiële instrumenten is evenwel een ingewikkelde
zaak. Optiewaarderingsmodellen zijn nog niet internationaal uitgewerkt. De
International Accounting Standards Board (IASB) heeft nog geen regeling opgesteld
voor de waardering van opties. De standaard over personeelsbeloningen IAS
19 kent wel voorschriften omtrent informatie over het bestaan van opties,
maar bevat geen voorschriften voor waardering. In de Verenigde Staten bestaan
twee standaarden naast elkaar, APB 25 «Accounting for stock issued to
employees» uit 1972 en FAS 123 «Accounting for Stock-Based Compensation»
uit 1995 van de Financial Accounting Standards Board. APB 25 komt neer op
een verantwoording in de jaarrekening van de beloningscomponent van aandelen
of rechten tot het nemen van aandelen. Die beloningscomponent is het verschil
tussen de beurskoers van het onderliggend aandeel op het moment van toekenning
en het bedrag dat de werknemer voor zijn optie moet betalen. Een complicatie
van dit voorschrift is dat er alleen een toerekening aan loonkosten plaatsvindt
als de uitoefenprijs op het moment van toekenning lager ligt dan de beurswaarde
van het onderliggend aandeel. In andere gevallen worden geen kosten verantwoord
in de jaarrekening. De nieuwe FASB standaard FAS 123 maakt wel gebruik van
zogenaamde optiewaarderingsmodellen. Die standaard verlangt dat de (actuele)
waarde van toegekende opties wordt getoond. Men mag de kosten ook als last
verantwoorden. Ook hier leert de ervaring dat het waarderen van opties van
werknemers lastig is. Vaak hebben opties bijzondere voorwaarden
waaronder uitoefening is toegestaan. Gebruikelijk, ook in Nederland, is het
beding dat de opties alleen kunnen worden uitgeoefend als de werknemer op
het moment van uitoefening in dienst is van de vennootschap. Veel werknemersopties
zijn voorts niet overdraagbaar. De invloed van dergelijke voorwaarden op de
waardebepaling is niet eenvoudig te meten. De waardebepaling van optieregelingen
is dan ook subjectief. Recent is door vier standaardsetters en de IASB een
document gepubliceerd getiteld «Accounting for share-based payment».
Dit document wil een aanzet geven voor waardering van aandelen en opties die
worden toegekend aan het personeel. Zoals gebruikelijk heeft de IASB alle
geïnteresseerden uitgenodigd commentaar te leveren op dit stuk. Wij verwachten
dat binnen de IASB en bij andere standardsetters zoals de Amerikaanse FASB
nader over deze ingewikkelde materie zal worden nagedacht. In Nederland heeft
de Raad voor de Jaarverslaggeving aangekondigd te bezien of de economische
kosten verbonden aan het toekennen van optierechten zichtbaar kunnen worden
gemaakt in de winst- en verliesrekening en zo ja, hoe deze kosten moeten worden
bepaald. Te gelegener tijd zal op dit onderwerp kunnen worden teruggekomen.4. AandelenbezitVoorts wordt een voorstel gedaan voor het openbaar maken van het aandelenbezit
van de bestuurders en commissarissen in de vennootschap waarvan zij bestuurder
of commissaris zijn. Inzicht in het bestaand en toekomstig aandelenbezit van
bestuurders en commissarissen in de «eigen» vennootschap is om
meerdere redenen van belang. Het aandelenbezit geeft informatie over de zeggenschapsverhoudingen
binnen de vennootschap en de mogelijke stemverhouding in de algemene vergadering
van aandeelhouders. Bestuurders van de vennootschap kunnen elk afzonderlijk
enkele procenten van het totale aantal aandelen van de eigen vennootschap
bezitten. Gezamenlijk kunnen deze bestuurders dan een belangrijke stempel
drukken op de besluitvorming in de algemene vergadering van aandeelhouders,
in het bijzonder als de vergadering slecht wordt bezocht. Het uitoefenen van
optierechten kan voorts leiden tot een vergroting van het aantal uitstaande
aandelen, waarbij het relatieve belang van de bestaande aandeelhouders zal
verminderen, het zogenoemde verwateringsaspect. En tenslotte is niet ondenkbaar
dat bestuurders of commissarissen zich bij het nemen van of beslissen over
bestuursbesluiten mede laten leiden door hun eigen financiële belangen.
Vanuit het oogpunt van transparantie van de kapitaalmarkt en inzicht in de
mogelijke belangenverstrengeling is het wenselijk dat inzicht wordt verschaft
in het bezit van aandelen van bestuurders en commissarissen in vennootschappen
die op enigerlei wijze zijn gelieerd met de beursvennootschap waarvan zij
bestuurder of commissaris zijn.Ook een wijziging in het aandelenbezit is belangrijke informatie voor
aandeelhouders. Wijzigingen kunnen signalen afgeven over hoe deze personen
de toekomstige ontwikkeling van de vennootschap en de daarmee verbonden onderneming
beoordelen. Ook de koers van het aandeel kan door deze verwachtingen worden
beïnvloed. Openbaarmaking van deze informatie bevordert aldus de transparantie
en de werking van de effectenmarkt.De Wet melding zeggenschap in ter beurze genoteerde vennootschappen 1996
(Wmz 1996) verplicht thans aandeelhouders en stemgerechtigden in beursgenoteerde
vennootschappen om bij de minister van Financiën en de vennootschap zelf
melding te maken van het feit dat hun stemrecht of kapitaalbelang zekere drempelpercentages
bereikt of passeert. Op grond van het Overdrachtsbesluit Wmz 1996 moet de
melding worden gedaan aan de Stichting Toezicht Effectenverkeer (STE). Voorgesteld
wordt voor de melding van het aandelenbezit door bestuurders en commissarissen bij deze regeling aan te sluiten. Bestuurders en commissarissen die
beschikken over aandelen in het kapitaal van de eigen beursvennootschap of
in het kapitaal van de met de eigen beursvennootschap gelieerde beursvennootschappen
zullen dit bezit dus moeten melden bij de STE. De omvang van het belang doet
niet ter zake. Dit geldt ook voor het bezit van stemmen die de bestuurders
en commissarissen op de aandelen – in de terminologie van de Wmz 1996
het geplaatste kapitaal – van de eigen (beurs)vennootschap of de aandelen
van de met de beursvennootschap gelieerde andere beursvennootschappen kunnen
uitbrengen. Onder aandelen worden in dit verband mede verstaan certificaten
van aandelen.De meldingen worden door de STE opgenomen in een openbaar register. Belanghebbenden –
hier wordt vooral gedacht aan (potentiële) aandeelhouders – kunnen
dan op elk moment een overzicht krijgen van het aandelenbezit van bestuurders
en commissarissen, en daarmee ook van de mogelijke stemverhouding in de algemene
vergadering van aandeelhouders. In afwijking van de huidige systematiek van
de Wmz 1996 wordt voorgesteld dat bestuurders en commissarissen het aantal aandelen en stemmen melden en niet het percentage aan effecten en stemmen. Deze manier van melden
is eenvoudiger uitvoerbaar voor bestuurders en commissarissen.Bestuurders en commissarissen blijven verplicht om op grond van artikel
2 Wmz 1996 alsnog een melding te doen indien hun kapitaalbelang of stemrechten
een in de wet bepaalde drempelwaarde heeft bereikt of gepasseerd. Deze melding
kan op hetzelfde formulier worden gedaan als de melding over (de wijziging
in) het bezit aan effecten.Op grond van artikel 46b, derde lid, onder a en b, van de Wet toezicht
effectenverkeer 1995 (Wte 1995) zijn bestuurders en commissarissen van instellingen
die zijn genoteerd aan een effectenbeurs in Nederland thans verplicht om alle
door hen verrichtte of bewerkstelligde transacties in effecten die zijn uitgegeven
door de eigen vennootschap te melden aan de STE. Om dubbele meldingen en een
stijging van de administratieve lasten voor bestuurders en commissarissen
tegen te gaan, wordt voorgesteld dat bestuurders en commissarissen die op
grond van de Wmz 1996 reeds een door een transactie veroorzaakte mutatie in
hun effectenbezit hebben gemeld, daarmee tevens hebben voldaan aan hun verplichting
op grond van artikel 46b, derde lid, van de Wte 1995.Door het gebruik van de term «beschikken» in de Wmz 1996 wordt
bereikt dat bestuurders en commissarissen ook mutaties moeten melden die voor
hen zijn verricht door een derde. Op grond van de meldingsregeling van de
Wte 1995 is thans melding van transacties die worden verricht of bewerkstelligd
door een gevolmachtigde aan wie door middel van een schriftelijke overeenkomst
van lastgeving het vrije beheer van de effectenportefeuille is overgedragen
(kortheidshalve: de vermogensbeheerder) niet verplicht voor de volmachtgever
of voor de lasthebber, tevens gevolmachtigde. Indien een bestuurder of commissaris
het beheer over zijn effectenportefeuille aan een vermogensbeheerder heeft
overgedragen, kunnen de Wmz-meldingen van mutaties in het aandelenbezit worden
gedaan door deze vermogensbeheerder. Dit laat onverlet dat meldingsplichtigen
zelf eindverantwoordelijk blijven voor de melding. De uitbreiding van de meldingsplicht
kan weliswaar voor de bestuurders en commissarissen aanvullende lasten met
zich brengen, maar het belang van een transparante effectenmarkt moet hier
prevaleren.Mutaties in het aandelenbezit van bestuurders en commissarissen die zijn
verricht door een vermogensbeheerder kunnen door de spelers op de kapitaalmarkt
anders worden geïnterpreteerd dan mutaties die door de bestuurders of
commissarissen zelf zijn verricht. Daarom wordt voorgesteld dat, indien de
mutaties tot stand zijn gekomen door de vermogensbeheerder, dit feit moet
worden aangegeven op het meldingsformulier. Voor alle thans op grond van artikel 46b van de Wte 1995 meldingsplichtige
personen en instellingen geldt dat zij slechts één maal een
wijziging van het aandelenbezit hoeven te melden. Voor bestuurders en commissarissen
van naamloze vennootschappen waarvan aandelen zijn genoteerd aan een beurs
in Nederland geldt de bepaling dat men door een melding van de mutaties in
het aandelenbezit op grond van de meldingsregeling van de Wmz 1996 geacht
wordt tevens te hebben voldaan aan de meldingsregeling van de Wte 1995. Bestuurders
en commissarissen van buitenlandse vennootschappen waarvan aandelen zijn genoteerd
aan een beurs in Nederland zullen de door hen bewerkstelligde of verrichte
transacties in effecten van de eigen vennootschap uitsluitend hoeven te melden
op grond van de meldingsregeling van artikel 46b van de Wte 1995. Instellingen
die transacties verrichten of bewerkstelligen in op hen betrekking hebbende
effecten moeten dit blijven melden op grond van artikel 46b van de Wte 1995.
Door de opname van de voorgestelde meldingsregeling in de Wmz 1996 zullen
ook bestuurders en commissarissen van een naamloze vennootschap waarvan de
aandelen zijn genoteerd aan een beurs in een andere lidstaat van de Europese
Unie (wijzigingen in) hun aandelenen stemmenbezit moeten gaan melden. Een
dergelijke reikwijdte houdt rekening met de mogelijkheden voor Nederlandse
vennootschappen om elders in de Europese Unie een beursnotering aan te vragen.
Deze mogelijkheden zullen in de toekomst verder toenemen.5. Administratieve lastenDe gewenste uitbreiding van de informatie mag niet leiden tot een onaanvaardbare
verzwaring van administratieve lasten voor het bedrijfsleven. Bij de formulering
van de voorgestelde artikelen in het Burgerlijk Wetboek is daarom aangesloten
bij de richtlijnen van de Raad voor de Jaarverslaggeving. Deze richtlijnen
zijn niet bindend, maar kunnen worden beschouwd als normen voor goede verslaggeving.
De Raad voor de jaarverslaggeving is samengesteld uit vertegenwoordigers van
de ondernemingen als verschaffers van informatie, werknemers en beleggingsanalisten
als gebruikers en de externe accountants. De leden van de Raad voor de jaarverslaggeving
zijn veelal accountant of hebben anderszins financieel-technische ervaring.
Door zoveel mogelijk aan te sluiten bij door de Raad opgestelde normen beogen
wij de regeling goed hanteerbaar te maken voor de opstellers, externe accountants
en gebruikers van de jaarrekening in de praktijk.Het wetsvoorstel brengt voor bestuurders en commissarissen van Nederlandse
vennootschappen waarvan aandelen zijn genoteerd aan een beurs in de Europese
Unie enige stijging van de administratieve lasten met zich mee. Daaromtrent
is overleg gevoerd met het Adviescollege toetsing administratieve lasten (Actal).
Actal voert een toets uit op de administratieve lasten als wordt voorzien
dat de hiermee gemoeide kosten voor het bedrijfsleven hoger zullen liggen
dan f 500 000 per jaar. Het gaat om naar schatting 400 vennootschappen.
Uitgaande van een gemiddeld aantal bestuurders en commissarissen van 14 per
beursgenoteerde vennootschap en het feit dat met de verzameling van de gegevens
niet bijzonder veel tijd gemoeid zal zijn – zij zijn immers reeds per
bestuurder of commissaris voorhanden – is het totaal aan administratieve
lasten gelegen onder de door Actal gehanteerde norm voor het uitvoeren van
een toets.De regeling is voorts zo eenvoudig en bruikbaar mogelijk gehouden. De
bestuurders en commissarissen zullen in aanvulling op de huidige bepaling
in de Wte 1995 op het meldingsformulier ook opgaaf kunnen doen van de wijzigingen
in het aantal stemmen waarover zij beschikken. Daarnaast moeten zij het totale
bezit van aandelen en stemmen voorafgaande aan en na de mutatie melden, alsmede
het aandelen- en stemmenbezit bij inwerkingtreding van deze wet.
De stijging van de totale administratieve lasten zal naar verwachting beperkt
van omvang zijn, aangezien de STE voornemens is de mogelijkheid te creëren
om de meldingen via elektronische weg te verrichten met gebruikmaking van
een elektronische handtekening.6. Budgettaire gevolgenDe uitvoering van het toezicht op de naleving van de Wmz 1996 is overgedragen
aan de STE. De kosten hiervan komen niet ten laste van de Rijksbegroting.
Artikel 12 Wmz 1996 bepaalt dat de kosten die voor de uitvoering van de wet
worden gemaakt, kunnen worden verhaald op de beursgenoteerde vennootschappen
en op de meldingsplichtigen. Het voornemen bestaat om de kosten die zijn verbonden
aan de ontvangst van de door dit wetsvoorstel geïntroduceerde melding
en de registratie van de daardoor ontvangen gegevens uitsluitend aan de beursgenoteerde
vennootschappen in rekening te brengen. Dit is administratief het minst bezwaarlijk.
Bovendien ziet de huidige kostenregeling van de Wmz 1996 ook alleen op de
beursgenoteerde vennootschappen. De STE verwacht dat de extra werkzaamheden
die aan de uitvoering van dit wetsvoorstel zijn verbonden binnen het bestaande
apparaat kunnen worden opgevangen. Voorts ontstaat enige vergroting van de
werklast voor de Fiscale Inlichtingen- en Opsporingsdienst – Economische
Controledienst (FIOD/ECD). Naar verwachting hoeft deze vergroting van de werklast
niet tot een uitbreiding van de capaciteit van deze organisatie te leiden.7. AdviezenZoals gebruikelijk bij wetsvoorstellen die het ondernemingsrecht betreffen,
is over een voorontwerp van wet advies ingewonnen van de Commissie vennootschapsrecht.
Het advies van de commissie vennootschapsrecht is als bijlage aan deze toelichting
gehecht.1Gelet op de samenhang met de richtlijnen voor de jaarverslaggeving is
tevens geadviseerd door de Raad voor de jaarverslaggeving. Er is verder overleg
gepleegd met de STE. Ook VNO-NCW, de Federatie Nederlandse Vakbeweging (FNV)
en de Vereniging van Effectenuitgevende Ondernemingen (VEUO) hebben een voorontwerp
becommentarieerd. Zij kunnen zich in grote lijnen vinden in het wetsvoorstel,
maar hebben nog wel enkele vragen gesteld bij het voorgestelde toepassingsbereik
en de openbaarmaking van wijzigingen in het aandelenbezit van bestuurders
en commissarissen, verricht door een onafhankelijke derde. Daarnaast is het
advies ingewonnen van enkele deskundigen op het terrein van het jaarrekeningrecht.
Deze adviezen zijn in het voorstel verwerkt.ARTIKELENArtikel IArtikel 58 lid 1, 101 lid 1, 210 lid 1, 396 lid 6De voorgestelde wijziging hangt samen met de uitzondering voor zogenoemde
kleine rechtspersonen bedoeld in artikel 2:396 BW. Deze rechtspersonen zijn
niet verplicht een jaarverslag op te stellen. Artikel 2:383 BW is op deze
rechtspersonen niet van toepassing. Het voorgestelde onderdeel C verklaart
de nieuwe artikelen 383b–383e eveneens niet van toepassing op deze kleine
rechtspersoon.Tevens wordt voorgesteld een technische aanpassing bij artikel 2:396 BW
door te voeren. Het artikel verklaart de verplichting tot het opstellen van
een jaarverslag en het vermelden van de geaggregeerde bezoldiging van bestuur en eventuele raad van commissarissen niet van toepassing, tenzij
krachtens wettelijke verplichting een ondernemingraad moet worden ingesteld.
Dit voorschrift houdt verband met de Wet op de ondernemingsraden (WOR). De
WOR regelt onder meer het overleg tussen ondernemer en ondernemingsraad over
jaarrekening en jaarverslag (artikel 31a WOR). Artikel 2 WOR stelde een ondernemingsraad
verplicht wanneer ten minste 35 werknemers werkzaam waren in de onderneming.
De grens voor toepassing van artikel 396 ligt bij 50 werknemers. Daarom bepaalde
lid 6 van artikel 2:396 dat, in geval krachtens wettelijke verplichting een
ondernemingsraad was ingesteld, er wel een jaarverslag moest zijn.Inmiddels is de WOR aangepast (Wet van 14 februari 1998 tot wijziging
van de wet op de ondernemingsraden en titel 7.10 van het Burgerlijk Wetboek,
Stb. 107), waarbij de grens voor het verplicht instellen van een ondernemingraad
is vastgesteld op 50 werknemers. De in het tweede deel van lid 6 van artikel
2:396 bedoelde situatie kan zich thans niet meer voordoen. Daarom wordt voorgesteld
die zinsnede te schrappen. Dat betekent dat ook de verwijzing in de artikelen
2:58 lid 1, 2:101 lid 1 en 2:210 lid 1 BW moet worden aangepast.Artikel 383bDit artikel regelt het toepassingsbereik. Bij een regeling over toepassingsbereik
spelen verscheidene vragen. In iedere vennootschap, ongeacht de grootte, behoort
het bestuur en indien aanwezig de raad van commissarissen verantwoording af
te leggen over het gevoerde financiële beleid, inclusief de kosten verbonden
aan hun bezoldiging. Een regeling die ziet op informatie aan aandeelhouders
moet dienen ter bescherming van de belangen van alle aandeelhouders die zich
in een vergelijkbare positie bevinden. Dat brengt met zich dat wij bij ons
oordeel hebben laten meewegen de vraag of houders van aandelen in de betrokken
vennootschappen op eenvoudige wijze aan die informatie zouden kunnen komen
als de wet geen verplichting inhoudt.Gaat het om een besloten vennootschap (bv), dan biedt de nauwe band tussen
aandeelhouders onderling en vaak ook tussen de aandeelhouders en het bestuur
voldoende mogelijkheden voor de algemene vergadering om desgewenst dergelijke
aanvullende informatie te verlangen. Voor deze vennootschappen blijft artikel
2:383 BW gelden. Artikel 2:383 BW blijft ook van toepassing voor de besloten
naamloze vennootschap (nv), dat wil zeggen de nv waarop de geschillenregeling
bedoeld in artikel 2:335 BW van toepassing is. In de praktijk zijn dit nv's
die wat betreft de structuur van hun aandeelhoudersbezit en de verhouding
tot het bestuur meer lijken op een bv dan op een nv. Vaak zijn aandelen in
bekende handen en is één van de aandeelhouders tevens bestuurder.
De afstand tussen aandeelhouders en bestuur is dan ook over het algemeen klein.Voor naamloze vennootschappen die een beroep doen op de openbare aandelenmarkt
ligt dat anders. De formulering is ontleend aan het wetsvoorstel beschermingsconstructies
(Kamerstukken II, 1997/98, 25 732, nr. 2). Het criterium «open
naamloze vennootschappen» is ook elders in boek 2 BW gebruikt, in het
bijzonder bij de afbakening van de geschillenregeling (artikel 2:335 e.v.
BW). Bij de introductie van de geschillenregeling is uitdrukkelijk gekozen
voor toepassing op alle «besloten» naamloze vennootschappen. Die
afbakening heeft geen problemen opgeleverd.De Raad van State signaleerde dat de formulering van open naamloze vennootschappen
geen rekening houdt met de mogelijkheid dat enerzijds naamloze vennootschappen
die voldoen aan de formulering van de uitzondering een beroep kunnen doen
op de openbare kapitaalmarkt en anderzijds vennootschappen die formeel niet
voldoen aan de formulering van de uitzondering niet noodzakelijkerwijs een
beroep doen op de kapitaalmarkt. In die gevallen gaat het echter niet om aandelen,
maar om obligaties of anders schuldtitels. Houders van dergelijke schuldtitels
staan niet in een vennootschapsrechtelijke relatie tot de nv.
Er is verder op gewezen dat de regeling door gebruik van het aan ontwerp-artikel
2:359a ontleende criterium van toepassing zou worden op vennootschappen waarvoor
zij niet bedoeld is. In de gegeven voorbeelden gaat het evenwel steeds om
vennootschappen waar de verschaffer van het kapitaal door de gekozen structuur
geen directe relatie heeft met het bestuur en eventuele raad van commissarissen.
Men denke aan de familievennootschap waarvan een belangrijk deel van de aandelen
wordt gehouden door een administratiekantoor dat certificaten aan toonder
heeft uitgegeven. Ook in die gevallen past het, informatie te verschaffen
over bezoldiging en optiebezit.De Raad van State wees er op dat, nu de Wet giraal effectenverkeer aandelen
op naam in het girale systeem toelaat, verwacht mag worden dat steeds meer
vennootschappen met aandelen op naam in de nabije toekomst een beroep op de
openbare kapitaalmarkt zullen doen. Maar dat een vennootschap haar effecten
niet ter beurze genoteerd heeft, sluit niet uit dat zij een beroep doet op
de kapitaalmarkt om haar activiteiten te financieren en daartoe aandelen of
certificaten uitgeeft die vrij verhandelbaar zijn, dat wil zeggen, waar geen
blokkeringsregeling aan verbonden is. Het voorgestelde artikel 383b sluit
toepassing uit op vennootschappen wier aandelen of certificaten een blokkeringsregeling
kennen. Artikel 8a van de Wet giraal effectenverkeer, waarnaar de Raad van
State verwees, gaat uit van dezelfde categorieën van effecten. Toelating
van aandelen op naam in het giraal systeem is slechts mogelijk gemaakt voor
aandelen op naam waarvan de overdraagbaarheid bij de statuten (of, in het
geval van certificaten van aandelen, bij de voorwaarden van uitgifte) niet
is beperkt of uitgesloten. Dergelijke aandelen kunnen immers alleen worden
geleverd door middel van een notariële akte.Gelet op het bovenstaande willen wij de houders van vrij verhandelbare
aandelen of certificaten van aandelen de in dit wetsvoorstel voorziene informatierechten
niet onthouden.De Raad van State wees er tenslotte op dat het aantal open naamloze vennootschappen
dat niet beschikt over een beursnotering gering lijkt te zijn. Op dit moment
wordt een onderzoek verricht naar het vóórkomen van open naamloze
vennootschappen waarvan effecten niet aan de beurs genoteerd staan. Aan de
hand van de resultaten van dat onderzoek zullen wij de keuze voor open naamloze
vennootschappen heroverwegen.Artikel 383cLid 1Lid 1 regelt de informatieverschaffing over de bezoldiging van degenen
die in het verslagjaar bestuurder zijn. De Raad voor de jaarverslaggeving
heeft in 1999 een ontwerp-richtlijn Personeelsbeloningen gepubliceerd, die
mede is gebaseerd op IAS 19 Employee Benefits. De ontwerprichtlijn onderscheidt
verschillende componenten van bezoldiging, te weten periodiek betaalbare beloningen
(salaris, sociale premies, vakantiegeld, etc.); beloningen na afloop van het
dienstverband (pensioenen); beloningen betaalbaar op termijn mits het dienstverband
wordt voortgezet (langdurig verlof, arbeidsongeschiktheidsuitkeringen); uitkeringen
bij beëindiging van het dienstverband (afvloeiingsregelingen); en beloning
in de vorm van aandelen of het recht om aandelen te verwerven (optieregeling).
In deze opsomming is de meeste gewenste informatie te herkennen. Voorgesteld
wordt om in een nieuw artikel 2:383c BW deze indeling als uitgangspunt te
nemen. De regeling betreffende opties krijgt afzonderlijk een plaats in het
voorgestelde artikel 2:383d BW.Onder (a) periodiek betaalde beloningen wordt verstaan het salaris van
elk van de huidige bestuurders. Het begrip periodieke beloningen dient ruim
te worden opgevat. Het omvat alle regelmatig betaalbaar of beschikbaar gestelde vergoedingen voor zover lid 1 sub b, c of de geen afzonderlijke
vermelding voorschrijft. Winstdelingen en bonusbetalingen behoren ingevolge
lid 1 sub d afzonderlijk te worden opgegeven. Doorbetalingen bij ziekte en
vakantie en vergoedingen in natura behoren onder periodiek betaalde beloningen
te worden opgenomen.In de RJ-richtlijn over personeelsbeloningen wordt een onderscheid gemaakt
tussen beloningen na afloop van het dienstverband en beloningen betaalbaar
op termijn, waarbij voortzetting van het dienstverband wordt verondersteld.
Met beloningen na afloop van het dienstverband wordt in de RJ-richtlijn gedoeld
op pensioenaanspraken van bestuurders en commissarissen. Daaronder vallen
betalingsverplichtingen van de vennootschap uit hoofde van ouderdoms- en nabestaandenpensioenen.
Het gaat om de bedragen die de vennootschap betaalt en niet om het uiteindelijk
door de bestuurder te ontvangen pensioenbedrag. Meestal zijn dit premiebetalingen,
maar de vennootschap kan ook jaarlijks een bedrag ten behoeve van de bestuurder
ter beschikking stellen aan een pensioenverzekeraar van zijn keuze. De wijze
waarop deze aanspraken worden gewaardeerd en verwerkt, wordt niet in de wet
geregeld. Die verwerking is afhankelijk van de aard van de regeling en de
sector waarin de vennootschap werkzaam is. De Raad voor de jaarverslaggeving
geeft richtlijnen voor de verwerking van zogenoemde beschikbare premieregelingen
en salaris/dienstjaar stelsels.De commissie vennootschapsrecht wees er op dat van sommige betalingen
niet steeds duidelijk zal zijn of zij vallen onder het bepaalde in b) of in
c) van de richtlijnen. Zo worden beloningen verband houdende met een regeling
voor vervroegde uittreding – de VUT-regelingen – door de Raad
voor de jaarverslaggeving begrepen onder deze uitgestelde beloningen. Betalingen
verband houdend met ziekte of arbeidsongeschiktheid kunnen ook plaatsvinden
na afloop van een dienstverband. Om onduidelijkheid op dit punt te voorkomen,
wordt voorgesteld de betalingen uit hoofde van pensioenverplichtingen, VUT-regelingen
en sabatticals tezamen te nemen in een subcategorie b, beloningen betaalbaar
op termijn. Het doet er daarbij niet toe of de bestuurder ten tijde van de
betaling nog in dienst is van de vennootschap. Hier moeten derhalve ook worden
opgenomen de vergoedingen die een verplichting van de vennootschap omvatten
tot betaling van bedragen aan een bestuurder in bepaalde gevallen. Veelal
is de verplichting kenbaar uit een personeelsreglement of opgenomen in de
arbeidsovereenkomst met de bestuurder. Het gaat in het bijzonder om jubileumuitkeringen,
doorbetaling van (een deel van) het salaris in het kader van een zogenaamd
«sabattical» en het recht op aanvulling van een sociale uitkering.Uitkeringen bij ontslag (c) zijn de vergoedingen die de vennootschap moet
voldoen uit hoofde van het ontslag zelf. Daarbij wordt vooral gedoeld op de
uitkering die door de rechter wordt vastgesteld in het kader van een procedure
tot beëindiging van het dienstverband van de bestuurder. Uitkeringen
in het kader van collectieve ontslagen zullen hier in het algemeen niet onder
vallen, omdat zo'n regeling zelden tegelijkertijd voor de bestuurders van
toepassing is. Betaling ingevolge een in een overeenkomst opgenomen regeling
waarbij een bestuurder een vooraf afgesproken vergoeding ontvangt als hij –
in het bijzonder als gevolg van een fusie of overname – als bestuurder
het veld moet ruimen, de zogenoemde golden parachute regeling, valt eveneens
onder deze omschrijving.Een afzonderlijke regeling geldt op grond van (d) voor periodiek betaalbare
beloningen in de vorm van winstdelingsof bonusregelingen, tenzij deze de vorm
van rechten tot het nemen van aandelen als bedoeld in artikel 2:383d BW behelzen.
Dergelijke winstdelings- of bonusregelingen zijn in het algemeen afhankelijk
van de vervulling van bepaalde voorwaarden, zoals het bereiken van een vooraf
afgesproken resultaat of een beoordeling door degene die een besluit moet
nemen over de toekenning van een bonus. De toekenning van bonussen is vaak gebaseerd op criteria die verband houden
met de doelstellingen van de vennootschap zelf. Dat kunnen doelstellingen
voor de door de vennootschap in stand gehouden onderneming zijn, zoals het
behalen van een bepaalde omzet. Ook ziet men regelingen waarbij het recht
op betaalbaarstelling van een bonus afhankelijk wordt gesteld van de prestaties
van de betrokken bestuurder. Voor het oordeel over de bezoldiging heeft de
algemene vergadering behoefte aan informatie omtrent deze doelstellingen en
prestatiecriteria. Daarom wordt voorgesteld dat de vennootschap die gebruik
maakt van dergelijke criteria voor het kunnen geldend maken van een recht
op een bonus, deze criteria vermeldt en daarbij aangeeft, of zij zijn bereikt.Lid 2Dit artikellid gaat over verplichtingen jegens voormalige bestuurders.
Voor deze groep van gerechtigden is het verstrekken van informatie die verband
houdt met een bestaand dienstverband niet aan de orde. Meestal zal het gaan
om pensioenverplichtingen. Optieregelingen van voormalige bestuurders of commissarissen
vallen onder het voorgestelde artikel 2:383d BW.Lid 3Lid 3 regelt de informatie over bezoldiging van de huidige commissarissen.
Omdat commissarissen niet in dienst zijn van de vennootschap, is de indeling
van het eerste lid voor commissarissen niet geschikt. Daarom bepaalt een afzonderlijk
lid 3 dat de bezoldiging van iedere commissaris moet worden opgegeven.Een beloningscomponent in de vorm van een winstdelings- of bonusregeling
behoort afzonderlijk te worden vermeld. Bovendien wordt van de vennootschap
verwacht dat wordt aangegeven waarom voor zo'n resultaatafhankelijke beloning
is gekozen. Deze eis wordt uitdrukkelijk gesteld omdat het kabinet met de
commissie Peters I van oordeel is dat het toekennen van resultaatafhankelijke
beloningen aan commissarissen in beginsel niet past.Hebben de resultaatafhankelijke beloningen de vorm van een optieregeling,
dan gelden de uitgebreidere voorschriften van artikel 2:383d BW.Lid 4Dit artikellid gaat over de voormalige commissarissen. Een commissaris
is niet in dienst van de vennootschap. De rechtsverhouding met de vennootschap
wordt doorgaans gezien als een overeenkomst van opdracht. Daarom wordt in
dit artikellid, in tegenstelling tot het overigens vergelijkbare lid 2, geen
eis gesteld ten aanzien van het specificeren van uitkeringen bij beëindiging
van een dienstverband.Artikel 383dDe Raad voor de jaarverslaggeving heeft in 1998 een richtlijn (271–611)
over opties aangepast naar aanleiding van de aanbevelingen van de commissie
Peters. De Raad beveelt in deze richtlijn thans aan dat de optieregeling die
deel uitmaakt van de beloning van bestuurders (en commissarissen) in de toelichting
moet worden opgenomen. Opties zijn voorts van invloed op het eigen vermogen
van de vennootschap. Daarom beveelt de Raad voor de jaarverslaggeving aan
dat in de toelichting nadere informatie wordt verschaft over de voorwaarden
van de optieregelingen.De op deze richtlijn gebaseerde regeling betreffende rechten tot het nemen
van effecten (opties) is in zijn geheel opgenomen in artikel 2:383d BW.
Lid 1 bepaalt dat in de toelichting informatie moet worden opgenomen over
de optieregelingen voor de bestuurders afzonderlijk en het overige personeel
gezamenlijk. Voor een bestuurder gaat het dan om rechten in de vennootschap
waarvan men bestuurder is alsmede vennootschappen die tot de groep behoren
en in de consolidatie worden betrokken. In die gevallen is de jaarrekening
van de dochters en groepsmaatschappijen beperkt van opzet.De vennootschap kan zelf bepalen hoe gedetailleerd de informatie is die
wordt verschaft. De informatie dient echter ten minste de in lid 1 genoemde
punten te omvatten. Daarbij is aangesloten bij RJ-richtlijn 240 en IAS 19.
IAS 19 bepaalt dat personeelsregelingen gerelateerd aan het eigen vermogen,
met bijvoorbeeld daarin opgenomen aandelen, opties, converteerbare obligaties,
bonussen afhankelijk van de beurskoers, gedetailleerd in de toelichting worden
opgenomen. Dit betreft onder andere een omschrijving van de regeling met voorwaarden
(inclusief het aantal verkregen rechten, de uitoefenprijzen en de uitoefenperioden),
de verwerkingswijze in de jaarrekening, de hiermee samenhangende posten in
de jaarrekening en de marktwaarde van de instrumenten aangehouden of verstrekt
door de onderneming in het kader van dergelijke regelingen. Voor Nederland
bepaalt richtlijn 240 van de Raad voor de jaarverslaggeving welke informatie
naar het oordeel van de Raad in de toelichting behoort te worden vermeld.
De vernieuwde bepaling in RJ-richtlijn 240 beveelt aan te vermelden wat de
belangrijkste voorwaarden voor de verlening van optierechten zijn. Ook behoort
naar het oordeel van de Raad te worden aangegeven het aantal gedurende het
boekjaar uitgeoefende rechten, het daarbij behorende aantal aandelen en de
uitoefenprijzen.In het algemeen deel van de toelichting is aangegeven dat jaarrekeningvoorschriften
over het berekenen van de marktwaarde van opties nog in ontwikkeling zijn.
In overeenstemming met het advies van de commissie vennootschapsrecht en de
bedenkingen van de Raad voor de jaarverslaggeving, VNO-NCW en VEUO wordt zo'n
opgave daarom niet van de vennootschap geëist. Wel wordt voorgeschreven
dat de vennootschap opgave doet van de uitoefenprijs van de rechten als die
uitoefenprijs lager ligt dan de prijs die op dat moment voor een onderliggend
aandeel moet worden betaald. Met de commissie vennootschapsrecht zijn wij
van oordeel dat het verschil tussen die uitoefenprijs en de koers van het
onderliggend aandeel bij toekenning van de optie een vorm van loonkosten is,
waarover de vennootschap informatie behoort te verschaffen.Lid 2Uit het eerder genoemde Monitoring Rapport bleek dat enkele vennootschappen
ook opties hebben doen uitreiken aan de commissarissen. Daarom wordt de regeling
ook van toepassing op commissarissen. De regeling in lid 2 is in grote lijnen
gelijk aan de regeling voor bestuurders en overige werknemers. In geval van
het toekennen van opties aan commissarissen wordt tevens gevraagd naar een
motivering van het besluit tot toekenning. VNO-NCW en het NCD achten toekennen
van opties aan commissarissen van de vennootschap niet wenselijk. Men vergelijke
de door VNO-NCW en het NCD gedane aanbeveling 9 van 27 augustus 1999. Commissarissen
hebben tot taak toezicht te houden op het bestuur in het belang van de vennootschap
en de daarmee verbonden onderneming. Zij mogen niet slechts het aandeelhoudersbelang
op korte termijn dienen. Het toekennen van resultaatafhankelijke beloningen
zou hun blik kunnen vertroebelen. Is men niettemin van oordeel is dat een
optieregeling voor commissarissen gewenst is, dan mag worden verwacht dat
belanghebbenden daaromtrent worden ingelicht en hen desgevraagd uitleg wordt
verschaft. Lid 3Lid 3 betreft de wijze waarop de vennootschap aan zijn verplichting jegens
de houder van de opties gaat voldoen. Voor aandeelhouders en zij die overwegen
aandelen in de vennootschap te kopen, is het van belang te weten of binnenkort
een (grote) emissie zal plaatsvinden waarbij het voorkeursrecht is uitgesloten.
Ook hebben (potentiële) aandeelhouders er belang bij te weten of hun
bezit binnenkort in meer of mindere mate zal verwateren door een emissie die
strekt tot het voldoen aan verplichtingen uit optieregelingen.Het voorschrift om het beleid ten aanzien van het afdekken van verleende
opties in de toelichting te vermelden, vinden we ook terug in richtlijn 271–713
van de Raad voor de jaarverslaggeving. De uitgifte van nieuwe aandelen na
machtiging van de algemene vergadering of met gebruikmaking van een eerder
daartoe verleende machtiging heeft andere gevolgen voor de financiële
positie van de vennootschap dan het gebruiken van aandelen die eerder door
de vennootschap zijn ingekocht. Het in portefeuille houden van eigen aandelen
ter voldoening aan contractuele verplichtingen is niet ongebruikelijk. Naast
informatie over het aantal aandelen dat in de afgelopen jaren is ingekocht
of uitgegeven, wordt ook gevraagd dat de vennootschap aangeeft of en zo ja
hoeveel aandelen in de komende tijd zullen worden uitgegeven of opnieuw geplaatst
ter voldoening aan de verplichtingen uit de optieregeling. Doorslaggevend
daarbij is de balansdatum.Lid 4Dit lid bepaalt dat het bij toekenning van de opties niet uitmaakt of
met de opties aandelen dan wel certificaten van aandelen kunnen worden verkregen.Artikel 383eLid 2 van artikel 2:383 BW regelt thans de openbaarmaking van de leningen,
voorschotten en garanties die zijn verstrekt aan de bestuurders en commissarissen
gezamenlijk. Daarbij moet worden vermeld het per de balansdatum openstaande
bedrag, de overeengekomen aflossingen, de aflossingen gedurende het boekjaar
en de op achterstallige bedragen, alsmede de rentevoet en de belangrijkste
overige voorwaarden van de lening. Ook moeten worden opgegeven de garanties
die zijdens de vennootschap worden verstrekt ten behoeve van de bestuurders
en commissarissen. Deze regeling blijft ook van belang voor de vennootschappen
die niet langer op basis van artikel 2:383 BW maar conform het bepaalde in
de nieuwe artikelen 2:383c en 2:383d BW gaan rapporteren. Dat vergt een nieuw
artikel 2:383e BW.Artikel 391 lid 2In artikel 2:391 lid 2 BW is toegevoegd dat de vennootschap tevens verslag
doet van het beleid van de vennootschap aangaande de bezoldiging van haar
bestuurders en commissarissen en de wijze waarop dit in de praktijk is gebracht.
Na de adviesaanvraag aan de Raad van State zijn onderzoeksresultaten gepubliceerd.
Daaruit is gebleken dat de hoogte van de bezoldiging per bestuurder sterk
kan verschillen. Naar ons oordeel kunnen de bij de vennootschap betrokkenen
zich pas een goed oordeel vormen over het gevoerde beleid ten aanzien van
de bezoldiging als zij de achtergronden van eventuele verschillen kennen.
Lid 2 van het artikel bepaalt daarom dat mededeling wordt gedaan van het beleid
van de vennootschap met betrekking tot de bezoldiging van de bestuurders en,
indien van toepassing, de commissarissen. Ook wordt van de vennootschap
geëist dat zij aangeeft hoe dit beleid zich heeft vertaald naar de salarissen
van de betrokken bestuurders en commissarissen.Artikel 410Artikel 2:410 BW regelt thans dat artikel 2:383 BW niet van toepassing
is op de geconsolideerde jaarrekening. De uitzondering betekent dat –
in de geconsolideerde jaarrekening – vermelding over geldelijke verhoudingen
met bestuurders en commissarissen niet voor alle bestuurders en commissarissen
wordt vereist, maar alleen voor de bestuurders en commissarissen van de moedermaatschappij.
Hun bezoldiging en pensioenlasten moeten worden vermeld, ook uit groepsmaatschappijen
waarbij zij niet in dienst zijn, maar waar wel betaling plaatsvindt uit hoofde
van bijvoorbeeld een commissariaat of adviseurschap. Deze regeling moet ook
worden gehandhaafd voor de naamloze vennootschap die niet langer op grond
van artikel 2:383 BW over bezoldiging rapporteert maar op grond van de artikelen
2:383c-383e BW. Artikel 2:410 BW is aldus aangevuld.Artikel IIArtikel 1In dit artikel wordt het begrip «een met een vennootschap gelieerde
vennootschap» geïntroduceerd. Een met een vennootschap gelieerde
vennootschap wordt gedefinieerd als iedere beursgenoteerde vennootschap (als
bedoeld in onderdeel a van artikel 1) waarmee de vennootschap in een groep
is verbonden in de zin van artikel 2:24b BW, of waarin de vennootschap een
deelneming heeft in de zin van artikel 2:24c BW, indien de meest recente vastgestelde
omzet van die vennootschap tenminste tien procent van de geconsolideerde omzet
van de vennootschap bedraagt. Tevens valt onder dit begrip iedere vennootschap
die meer dan 25 procent van het kapitaal van de vennootschap rechtstreeks
of middellijk verschaft. Deze getalsmatige criteria sluiten aan bij de criteria
van artikel 3, onder a en b, van de Regeling melding en reglementering transacties
in effecten 1999. Door in het kader van deze bepaling de definitie van het
begrip «groepsvennootschap» uit artikel 2:24b BW over te nemen,
wordt aangesloten bij de in het jaarrekeningrecht gehanteerde criteria voor
de consolidatieplicht die geldt voor een moedervennootschap met betrekking
tot andere vennootschappen in de groep.Deze bepaling brengt bijvoorbeeld met zich mee dat, indien vennootschap
A een deelneming heeft in vennootschap B, enerzijds bestuurders en commissarissen
van A (wijzigingen in) hun aandelen- en stemmenbezit in B moeten melden, maar
anderzijds bestuurders en commissarissen van B ook (wijzigingen in) hun aandelen-
en stemmenbezit in A moeten melden.Ingevolge artikel 1, onder a, wordt onder vennootschap verstaan een naamloze
vennootschap naar Nederlands recht waarvan aandelen zijn toegelaten tot de
officiële notering aan een in een lid-staat van de Europese Unie gelegen
en werkzame effectenbeurs. Door gebruik te maken van deze definitie gaat het
bij de gelieerde vennootschap ook om beursgenoteerde vennootschappen.Artikel 2aDit artikel bevat een opsomming van personen voor wie de meldingsplicht
geldt, wat zij moeten melden en wanneer. De meldingsplicht geldt voor de bestuurders
en commissarissen van een naamloze vennootschap naar Nederlands recht waarvan
aandelen zijn toegelaten tot de officiële notering aan een in een lid-staat
van de Europese Unie gelegen en werkzame effectenbeurs. Het eerste lid bepaalt dat deze twee categorieën personen verplicht
zijn binnen een periode van twee weken nadat zij tot bestuurder respectievelijk
commissaris zijn benoemd het aantal aandelen en het aantal stemrechten waarover
zij beschikken te melden aan de STE. Met het woord «aanwijzing»
wordt geduid op de commissarissen die bij akte van oprichting worden aangewezen
als bedoeld in artikel 2:143 2 BW. Thans geldt voor commissarissen de bepaling
van artikel 2:142 lid 3 BW: bij een aanbeveling of voordracht tot benoeming
van een commissaris moet onder andere het bedrag aan door hem gehouden aandelen
in het kapitaal van de vennootschap worden medegedeeld.Het tweede lid bepaalt dat ten tijde van toelating tot de officiële
notering bestuurders en commissarissen hun bestaande aandelen- en stemmenbezit
moeten melden. De bestaande noteringsvoorwaarden van Euronext Amsterdam NV
schrijven al een grote mate van transparantie voor op het punt van het effectenbezit
van bestuurders en commissarissen.Het derde en vierde lid bepalen dat de genoemde categorieën personen
ook verplicht zijn om alle mutaties in het aantal aandelen en het aantal stemmen
te melden, waarbij tevens opgaaf dient te worden gedaan van het totale aantal
aandelen en stemmen die de meldingsplichtige bezit voorafgaande en na de mutatie.
Een onverwijlde melding van de wijzigingen verhoogt de transparantie van de
effectenmarkt. Bovendien kunnen wijzigingen in het bezit van aandelen en stemrechten
van bestuurders en commissarissen onder omstandigheden koersgevoelige informatie
zijn. Deze zouden volgens de huidige beursregels al onverwijld openbaar gemaakt
moeten worden.Het vijfde lid bepaalt dat een beursgenoteerde vennootschap verplicht
is aan de STE melding te maken van het vertrek van bestuurders en commissarissen,
om welke reden dan ook. De STE is dan in staat om ten behoeve van de aandeelhouders
een actueel overzicht bij te houden van het aandelen- en stemmenbezit van
de in functie zijnde bestuurders en commissarissen van de vennootschap.In het bijzonder bij beleggingsinstellingen komt het voor dat een rechtspersoon
bestuurder is. Het zesde lid bepaalt daarom dat, indien één
of meerdere bestuurders van een beursgenoteerde vennootschap rechtspersoon
zijn, ook de bestuurders en commissarissen van deze rechtsperso(o)n(en) (elke
wijziging van) hun aandelen- en stemmenbezit in de vennootschap en in de aan
de vennootschap gelieerde vennootschappen moeten melden. Verder moet worden
voorkomen dat de verplichtingen van dit wetsvoorstel kunnen worden ontgaan
door tussenschakeling van één of meerdere rechtspersonen. De
verplichtingen zullen dan ook gelden voor alle natuurlijke personen die het
dagelijks beleid van de rechtspersoon bepalen, alsmede op de natuurlijke personen
die toezicht houden op het beleid van het bestuur en de algemene gang van
zaken in deze rechtspersoon.Artikel 6a en 6bDe artikelen 6a en 6b bepalen welke gegevens ten aanzien van (de wijziging
van) het aandelenstemmenbezit gemeld dienen te worden. De meldingen zien alleen
op (wijzigingen in) het bezit van aandelen van bestuurders en commissarissen
in de eigen vennootschap en in de met de vennootschap gelieerde vennootschappen.
De gegevens die op grond van artikel 6b moeten worden gemeld kunnen ook van
belang zijn bij een eventueel onderzoek naar het gebruik van voorwetenschap.
Op grond van de artikelen 6a en 6b maken ook de adres- en woonplaatsgegevens
deel uit van de melding. Deze gegevens worden echter niet in het openbaar
register opgenomen, omdat zij niet relevant zijn voor de met de melding beoogde
transparantie van de kapitaalmarkt. Bovendien zou openbaarmaking van deze
gegevens een te grote inbreuk betekenen op de persoonlijke levenssfeer van
bestuurders en commissarissen. Deze argumenten gelden ook voor
de natuurlijke personen die onder de meldingsplicht van de artikelen 2 en
3 vallen. Artikel 7 is aangepast waardoor de adres- en woonplaatsgegevens
van grootaandeelhouders voorzover zij natuurlijk persoon zijn niet openbaar
hoeven te worden gemaakt.Artikel 7aMeldingen op grond van de Wmz 1996 dienen te worden gedaan aan de vennootschap
en aan de Minister van Financiën. Op grond van het Overdrachtsbesluit
wet melding zeggenschap 1996 zijn de taken en bevoegdheden die de Minister
van Financiën op grond van de Wmz 1996 heeft, overgedragen aan de STE.
Dit betekent onder meer dat Wmz-meldingen aan de STE moeten worden gedaan.
In navolging van de meldingsregeling op grond van artikel 46b van de Wte 1995,
zullen de gegevens die zijn verstrekt op grond van artikelen 6a en 6b, met
uitzondering van de adreswoonplaatsgegevens, worden opgenomen in een openbaar
register. Het register is voor eenieder toegankelijk. Op dit register is het
Besluit tarieven openbaarheid van bestuur van toepassing. In afwijking van
de systematiek die geldt voor de overige meldingen op grond van de Wmz 1996,
hoeven de meldingen niet door middel van een publicatie in een landelijk verspreid
dagblad openbaar te worden gemaakt. Hierdoor kunnen de kosten die uit het
verwerken van de meldingen voortvloeien voor de STE (en daarmee tevens voor
de onder toezicht staande instellingen, op wie immers de kosten die met de
meldingen samenhangen worden verhaald) worden beperkt.Artikel 13bOp grond van dit artikel kan de STE een bestuurlijke boete opleggen ter
zake van overtreding van voorschriften, gesteld bij of krachtens de nieuw
geïntroduceerde bepalingen van de artikelen 2a, 6a en 6b.Artikel IIIWanneer bestuurders en commissarissen op grond van de Wmz 1996 reeds een
door een transactie veroorzaakte wijziging in hun effectenbezit hebben gemeld,
hoeven zij deze transactie niet meer te melden op grond van de verplichting
van artikel 46b van de Wte 1995. Bestuurders en commissarissen van Nederlandse
vennootschappen die zijn genoteerd aan een effectenbeurs in Nederland hoeven
derhalve niet twee keer te melden. Aangezien de Wmz 1996 uitsluitend van toepassing
is op naamloze vennootschappen naar Nederlands recht waarvan aandelen zijn
toegelaten tot een effectenbeurs in de Europese Unie, blijven bestuurders
en commissarissen van buitenlandse vennootschappen die zijn genoteerd aan
een effectenbeurs in Nederland uitsluitend meldingsplichtig op grond van artikel
46b van de Wte 1995.Artikel IVOp grond van dit artikel is de overtreding van de uit de nieuwe bepalingen
voortvloeiende verplichtingen, evenals reeds het geval is met de overige bepalingen
van de Wmz 1996, een economisch delict.Artikel VDeze overgangsbepaling houdt in dat bestuurders en commissarissen die
ten tijde van inwerkingtreding van het wetsvoorstel over aandelen en stemmen
in de eigen vennootschap en in de met de vennootschap gelieerde vennootschappen
beschikken, dit binnen vier weken na inwerkingtreding van dit wetsvoorstel
aan de vennootschap en de STE dienen te melden. Voor wat betreft
de inhoud van de melding is artikel 6a van toepassing.Artikel VITeneinde rekening te kunnen houden met de gevolgen van de Tijdelijke referendumwet
(Kamerstukken II 2000–2001, 27 034), is gekozen voor inwerkingtreding
bij koninklijk besluit. Op deze manier kan worden verzekerd dat de termijn
van zes weken die voortvloeit uit artikel 12 lid 1 Tijdelijke referendumwet
in acht kan worden genomen.De Minister van Justitie,A. H. KorthalsDe Minister van Economische Zaken,A. Jorritsma-LebbinkDe Minister van Financiën,G. ZalmDe Minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid,W. A. F. G. VermeendXNoot1Ter inzage gelegd bij het Centraal Informatiepunt Tweede Kamer. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-27900-3.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl