Vierde Nationaal Milieubeleidsplan; Brief minister over Register Risicoregistraties Gevaarlijke Stoffen (RRGS)
Staten-Generaal — Kamerstuk Brief regering
Datum: 2014-07-03 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


Tweede Kamer der Staten-Generaal
 2
 Vergaderjaar 2009-2010
 
 
 
 KST138200
 2009-2010
 
 27 801
 Vierde Nationaal Milieubeleidsplan
 
 
 
 
 Nr. 
 69
 BRIEF VAN DE MINISTER VAN VOLKSHUISVESTING, RUIMTELIJKE ORDENING EN
MILIEUBEHEER
 Aan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-Generaal
 
 Den Haag, 1 december 2009
 
 De vuurwerkramp bij Enschede en de Nieuwjaarsbrand te Volendam zijn aanleiding
geweest voor het opzetten van een Register Risicosituaties Gevaarlijke Stoffen
(RRGS). In dit RRGS worden alle zich in Nederland bevindende stationaire (inrichtingen)
en niet-stationaire (transport over weg, water of spoor, danwel transport
door buisleidingen) situaties waar gevaarlijke stoffen liggen opgeslagen of
worden verwerkt weergegeven. Dergelijke inrichtingen en transportvormen zijn
vervolgens op de zogenaamde risicokaarten gezet, met een versie die slechts
voor professionals toegankelijk is (die daarmee o.m. toegang hebben tot niet
voor het publiek toegankelijke gegevens, zoals effectafstanden),
en een publieke versie die voor iedereen via internet valt te bekijken.
 Basis voor de gegevensverzameling is het Registratiebesluit externe veiligheid,
dat maart 2007 in werking trad, en aangeeft voor welk type inrichting of transportfunctie
welke gegevens aangeleverd moeten worden, en door welke instantie.
 Tijdens de opstelling van deze regelgeving was door het ministerie van
Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties (BZK) – onder invloed van
de discussie die in de Kamer plaatsvond naar aanleiding van de terroristische
aanslag op onder meer de Twin Towers in New York – aangevoerd dat een
deel van de informatie op de risicokaarten gevoelig was in verband met onder
meer de terrorismedreiging. Deze discussies leidden er toe dat gegevens met
betrekking tot effecten van gevaarlijke stoffen
(bijvoorbeeld gevolgen van een industrieel ongeval bij een inrichting of transportfunctie)
van de publieke risicokaarten werden gehouden.
 Discussie over publieke toegankelijkheid van risico-informatie
 Tijdens een Algemeen Overleg van de vaste kamercommissie van VROM in juni
2008 (Kamerstuk 27 801, nr. 61) gaf het lid mevrouw Neppérus
aan moeite te hebben met het toegankelijk maken van informatie met betrekking
tot gevaarlijke stoffen, ondanks het feit dat echt strategische informatie
niet via deze kaarten publiekelijk beschikbaar is. Vervolgens is op het
ministerie van VROM een presentatie over de publieke risicokaarten gegeven.
Tevens is overleg gevoerd met de AIVD over de vraag hoe oneigenlijk gebruik/misbruik
van «gevoelige» informatie door derden zoveel mogelijk kan worden
voorkomen.
 Aanpassingsmogelijkheden
 Bij het vinden van een balans tussen het informeren van burgers over risicosituaties
in hun omgeving en het beperken van de toegankelijkheid tot informatie die
mogelijkerwijs misbruikt kan worden voor terroristische doeleinden, zijn drie
mogelijkheden voorstelbaar.
 
 Een eerste mogelijkheid ligt in de aanpassing van de inlogprocedure. Vanuit
de ministeries van VROM en BZK, in samenspraak met het IPO, is gekeken of
invoering van een inlogprocedure voor de risicokaarten tot de mogelijkheden
behoorde om de «exposure» van gebruikers te verhogen. Het gebruik
van internet biedt immers een zekere anonimiteit.
 Maar deze technische drempel heeft niet de voorkeur, omdat er diverse
mogelijkheden zijn zo’n inlogprocedure te omzeilen, waardoor misbruik
mogelijk blijft, terwijl naar verwachting de meeste «bonafide»
gebruikers zo’n inlogprocedure als te bewerkelijk of te tijdrovend zien.
Waardoor het doel van de risicokaarten, te weten het informeren van burgers
over gevaarlijke situaties, in gevaar komt.
 
 Een tweede mogelijkheid is het niet voor het publiek beschikbaar stellen
van de informatie over effectafstanden. Informatie over risico’s van
gevaarlijke stoffen (bijvoorbeeld in de omgeving) is van belang voor de burgers,
maar de vraag is of het echt nodig is om aan te geven over welke afstanden
het effect van een ontploffing of brand nog merkbaar is, terwijl dit voor
bijvoorbeeld terroristen wel een interessant gegeven is. Derhalve is in het
verleden al besloten om dergelijke effectafstanden niet via de publieke risicokaarten
ter beschikking te stellen.
 
 Een derde mogelijkheid heeft betrekking op de weergave van de aard van
de gevaarlijke stof. Deze weergave is dikwijls gekoppeld aan het type inrichting
waarin deze stof(fen) worden opgeslagen of gebruikt. Vergunningverleners geven
ten behoeve van de risicokaarten informatie op zowel het niveau van individuele
installaties als op individueel (vergund) stofniveau; informatie waar met
name professionele gebruikers (zie hiervoor eind van deze brief) toegang toe
willen hebben.
 Toegankelijk maken voor het algemene publiek van juist deze gedetailleerde
informatie schiet zijn doel voorbij, terwijl kwaadwillenden er juist veel
baat bij hebben om over deze informatie te kunnen beschikken. Het is dan ook
een goede zaak, dat deze informatie alleen geaggregeerd voor typen inrichtingen,
niet herleidbaar tot afzonderlijke soorten installaties of gevaarlijke stoffen,
op de publieke risicokaart wordt gepresenteerd. Naar aanleiding van de discussie
in uw Kamer heb ik nagegaan of een verdere aggregatie tot de mogelijkheden
behoort.
 Voorgenomen aanpassing RRGS
 Binnen het kader van het verzoek van uw Kamer om prudent te zijn met het
beschikbaar stellen van gevoelige informatie aan het algemene publiek, heb
ik gekeken of er nog meer detailgegevens zijn, die niet noodzakelijkerwijs
afzonderlijk herkenbaar weergegeven hoeven te worden op de publieke risicokaarten.
Dit betreft naar mijn oordeel het type inrichtingen «Ontplofbare stoffen».
 Ik zal dit type inrichtingen als afzonderlijke categorie van de publieke
risicokaarten te verwijderen, en het onder brengen bij de categorie «Overig».
Ik zal het Registratiebesluit externe veiligheid dienovereenkomstig aanpassen
 
 Op de publieke risicokaarten resteren dan vervolgens nog de volgende typen
inrichtingen:
 • Opslag
 • LPG
 • Ammoniak
 • Emplacementen
 • Vervoer
 • Vuurwerk
 • Nucleair
 • Defensie
 • Overig
 De onder het Registratiebesluit externe veiligheid vallende categorie «Ontplofbare
stoffen» (meer dan 10 kg ontplofbare stof of meer dan 100 kg netto explosieve
massa aan munitie) bedraagt in ons land ca. 50 inrichtingen.
 
 Wél zullen de genoemde inrichtingscategorieën (inclusief «Ontplofbare
stoffen») alsmede hun onderliggende gegevens beschikbaar blijven voor
professionele gebruikers (personen werkzaam bij gemeenten, provincies en inspecties,
onder meer voor de vergunningverlening en handhaving, voor ruimtelijke ordening
en voor hulpverlening bij rampen en ongevallen). De toegang van deze personen
tot een professionele risicokaart is strikt gereguleerd/geadministreerd via
een systeem van autorisatie middels passwords.
 
 De minister van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer,
 J. M. Cramer