Reparatiewet III Justitie; Memorie van Toelichting
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2019-09-23 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 31248, nr. 3

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer

19-10-2007

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2007-2008

31248 nr. 3

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamAlgemeenArtikelsgewijze toelichting ABCDA, DBCEFGHA, B, C, DEFAAB, C, D, E en FAlgemeenB en DCEABBCBCABACDEF, GHIA, BA, B, DACEFGArtikel XLIIIArtikel XLIVArtikel XLVOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 31248Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 61 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
31 248Herstel van wetstechnische gebreken en leemten alsmede aanbrenging van
andere wijzigingen van ondergeschikte aard in diverse wetsbepalingen op het
terrein van het ministerie van Justitie (Reparatiewet III Justitie)nr. 3MEMORIE VAN TOELICHTINGAlgemeenDit wetsvoorstel strekt tot herstel van wetstechnische gebreken en leemten
alsmede aanbrenging van andere wijzigingen van ondergeschikte aard in diverse
wettelijke bepalingen op het terrein van het ministerie van Justitie.Voortdurend wordt gestreefd naar hoogwaardige kwaliteit van wetgeving.
Het is echter onvermijdelijk dat in de vele (wijzigings)wetten die jaarlijks
tot stand komen, zo nu en dan, (wets)technische onvolkomenheden sluipen. Het
is daarom noodzakelijk de wetgeving op het terrein van het ministerie van
Justitie periodiek op te schonen. Het wetsvoorstel omvat onder meer herstel
van onjuiste verwijzingen, verschrijvingen en wetswijzigingen waarbij een
foutief artikel- of lidnummer werd genoemd en op een enkele plaats wordt aangrenzende
wetgeving gewijzigd.De wijzigingsvoorstellen beogen nadrukkelijk niet om beleidsinhoudelijke
wijzigingen door te voeren aangezien een reparatiewet daarvoor niet het aangewezen
instrument is.De redenen voor de wijzigingen zijn meestal zo vanzelfsprekend dat een
inhoudelijke toelichting achterwege kan blijven. Toch wordt in het artikelsgewijze
deel van deze toelichting een (soms summiere) uitleg gegeven van de beoogde
wijzigingen teneinde de achtergrond van het voorstel te belichten.Artikelsgewijze toelichting Artikel IAdvocatenwetArtikel XXVI onderdeel BWet rechtspositie rechterlijke ambtenarenArtikel XXXVI onderdeel AWet op het NotarisambtBij brief van 26 juni 2006 is het advies van de commissie toetredingsvereisten
juridische beroepen aan de Tweede Kamer gezonden en bericht dat bij algemene
maatregel van bestuur zal worden geregeld dat de combinatie van de graad hbo-bachelor
recht en een deficiëntieprogramma, in het kader van de vereisten voor
toetreding tot de advocatuur, de rechterlijke macht en het notariaat, gelijk
wordt gesteld aan de graad wo-bachelor recht (Kamerstukken II 2005/06, 30 300
VI, nr. 175). Abusievelijk is verzuimd in verband hiermee
in artikel 9.3 van de Aanpassingswet invoering bachelor-masterstructuur de
opsomming van wetsartikelen aan te passen. Hierdoor zijn onbedoeld de voor
de bovenbedoelde algemene maatregel van bestuur benodigde grondslagen in de
Advocatenwet, de Wet rechtspositie rechterlijke ambtenaren en de Wet op het
notarisambt met ingang van 1 maart 2007 komen te vervallen. Dit wordt
nu hersteld. Artikel IIAuteurswet 1912ADeze wijziging betreft een redactionele verbetering.BDe rechtbank te ’s-Gravenhage wordt, zoals in de Auteurswet bij
geschillen over vergoedingen gebruikelijk, ook in eerste aanleg bij uitsluiting
bevoegd kennis te nemen van geschillen over vergoedingen voor het overnemen
van beschermd materiaal voor het onderwijs (artikel 16 van de Auteurswet)
en vergoedingen voor reprografische verveelvoudigingen (artikel 16h van de
Auteurswet).CIn het kader van de omzetting van richtlijn nr. 2001/29/EG is artikel
17a aangepast. De woorden «in het algemeen belang» zijn daarbij
weggevallen. Die omissie wordt hersteld. Verder is van de gelegenheid gebruik
gemaakt op de in de Auteurswet gebruikelijke wijze te verwijzen naar het Verdrag
betreffende de Europese Economische Ruimte.DIn artikel 30a, derde lid, is een verschrijving hersteld. Artikel II onderdeel EAuteurswet 1912Artikel VIBoek 4 van het Burgerlijk WetboekArtikel IX onderdeel BDatabankenwetArtikel XIVUitleveringswetArtikel XIXWet bescherming oorspronkelijke topografieën
van halfgeleiderproduktenArtikel XXIVWet openbaarheid van bestuurArtikel XXVIIWet toezicht collectieve
beheersorganisa- ties auteurs- en naburige rechtenArtikel XXXII onderdeel BWet op de naburige rechtenArtikel XXXVIIWetboek van Burgerlijke RechtsvorderingArtikel XLWet van 21 december 1995 tot wijziging
van de Auteurswet 1912 en de Wet op de naburige rechtenin verband met de richtlijn
van de Raad van de Europese Gemeenschappen van 19 november 1992, PbEG
1992, L 345/61 betreffende het verhuurrecht, het uitleenrecht en bepaalde
naburige rechten op het gebied van intellectuele eigendom Artikel XLIWet van 20 juni 1996 tot wijziging
van de Auteurswet 1912 en de Wet op de naburige rechten in verband met richtlijn
nr. 93/83/EEG van de Raad van de Europese Gemeenschappen van 27 september
1993 tot coördinatie van bepaalde voorschriften betreffende het auteursrecht
en naburige rechten op het gebied van de satellietomroep en de doorgifte via
de kabel (PBEG L 248)Artikel XLIIWet van 6 juli 2004
tot aanpassing van de Auteurswet 1912, de Wet op de naburige rechten en de
Databankenwet ter uitvoering van richtlijn nr. 2001/29/EG van het Euro- pees
Parlement en de Raad van de Euro- pese Unie van 22 mei 2001 betreffende
de harmonisatie van bepaalde aspecten van het auteursrecht en de naburige
rechten in de informatiemaatschappij (PbEG L 167) (Uitvoering richtlijn auteursrecht
en nabu- rige rechten in de informatiemaatschappij) (Stb. 336)Voorgesteld wordt het jaartal 1912 bij de aanduiding van de Auteurswet
te schrappen. Die overbodige toevoeging wekt ten onrechte de indruk dat de
wet in de loop der jaren niet veelvuldig aan technologische ontwikkelingen
is aangepast. De Auteurswet is in het kader van de omzetting van richtlijn
nr. 2001/29/EG van het Europees Parlement en de Raad van de Europese Unie
van 22 mei 2001 betreffende de harmonisatie van bepaalde aspecten van
het auteursrecht en de naburige rechten in de informatiemaatschappij (PbEG
L 167) geheel gemoderniseerd en aan de laatste technologische ontwikkelingen
aangepast. Artikel IIIBeginselenwet justitiële jeugdinrichtingenArtikel XIIPenitentiaire beginselenwetDeze wijzigingen van de Penitentiaire beginselenwet en de Beginselenwet
justitiële jeugdinrichtingen houden verband met de wet van 1 november
2001 tot wijziging van het Wetboek van Strafvordering en enige andere wetten
omtrent de toepassing van maatregelen in het belang van het onderzoek en enige
andere onderwerpen (Stb. 2001, 532). Die wet deed de artikelen 222 en 225
van de Invoeringswet van het Wetboek van Strafvordering vervallen. De regeling
van de toepassing van maatregelen in het belang van het onderzoek, waarnaar
artikel 58, derde lid, van de Penitentiaire beginselenwet en artikel 62, derde
lid, van de Beginselenwet justitiële jeugdinrichtingen naar verwijzen,
is sinds de inwerkingtreding van de wet van 1 november 2001, opgenomen
in de artikelen 62, 62a en 76 van het Wetboek van Strafvordering. Artikel IVBoek 1 van het Burgerlijk WetboekA, DDe wijziging bevat een technische aanpassing aan het vervallen van het
instituut procureur, welke in de Wet afschaffing procuraat en invoering elektronisch
berichtenverkeer per abuis niet is opgenomen. BDe verwijzing naar artikel 302, vierde lid, komt te vervallen. Artikel
302 is geheel opnieuw vastgesteld bij wet van 22 april 2004 (Stb. 2004,
306) en wet van 24 december 2004 (Stb. 2004, 700). Deze wetten zijn in
werking getreden met ingang van 1 januari 2005. Het oude artikel 302,
vierde lid, diende in samenhang met het oude artikel 302, derde lid, te worden
gelezen. Het derde lid betrof de overgang van de voogdij van een rechtspersoon
op een andere rechtspersoon ten gevolge van fusie en splitsing. Het vierde
lid bepaalde dat de kantonrechter vervolgens op verzoek van bloed- en aanverwanten
van de minderjarige, van de raad voor de kinderbescherming, van belanghebbenden
of ambtshalve, de voogdij aan een ander kon opdragen.In de nieuwe organisatie van de jeugdzorg en de jeugdbescherming is een
fusie of splitsing van voogdij-instellingen niet meer aan de orde. Het oude
derde en vierde lid zijn daarom overbodig geworden en vervallen. Een verwijzing
naar artikel 302, vierde lid, is daarom niet meer op zijn plaats.CIngevolge de wet van 22 november 2006, Stb. 589, in werking getreden
op 1 mei 2007, is de materie van de voogdij over minderjarigen (met uitzondering
van het voogdijbewind) voor zover ter zake de kantonrechter bevoegd was, tot
de bevoegdheid van de rechtbank gaan behoren. Dit heeft in het bijzonder het
niet onderkende en niet minder ook onwenselijke gevolg dat de stichting die
een bureau jeugdzorg in stand houdt, voor verzoeken die zij voorheen zonder
procureur aan de rechter kon richten, thans een procureur moet inschakelen
(art. 278 lid 3 Rv). Stichting Nidos («de rechtspersoon bedoeld in artikel
302, tweede lid (van Boek 1 van het Burgerlijk Wetboek»)) wordt met
hetzelfde euvel geconfronteerd. De voorgestelde voorziening van artikel 283
is ontleend aan artikel 1:265 lid 4 BW, alwaar voor verzoeken die de stichting
in het kader van de ondertoezichtstelling aan de kinderrechter of het gerechtshof
doet, hetzelfde is bepaald. Uiteraard geldt het nieuwe artikel 283 alleen
indien de wet aan de stichting/de rechtspersoon van artikel 302 lid 2 de bevoegdheid
om een verzoek te doen heeft toegekend. Onverlet blijft de reeds thans bestaande
mogelijkheid voor de stichting/de rechtspersoon van artikel 302 lid 2 om de
rechter erop te attenderen dat ambtshalve benoeming van een, al dan niet tijdelijke,
voogd aangewezen is.ESinds de wet van 22 november 2006, (Stb. 2006, 589) in werking getreden
met ingang van 1 mei 2007 (Stb. 2007, 110), is tot ondercuratelestelling
niet meer de rechtbank, maar de kantonrechter bevoegd. Over het hoofd is gezien
dat als gevolg van deze competentiewijziging, en anders dan tot 1 mei
2007 het geval was, de in BOPZ-zaken bevoegde rechtbank niet meer tevens bevoegd
zou zijn om van verzoeken tot ondercuratelestelling kennis te nemen. De voorgestelde
wijziging herstelt de oude toestand. Zie voor de overeenkomstige bepalingen,
zoals deze door de wet van 22 november 2006 nog zijn gewijzigd, ook art.
1:431 lid 3 en 1:450 lid 4 BW.FSinds de wet van 22 november 2006, Stb. 589, in werking getreden
op 1 mei 2007, heeft de onder curatele gestelde voor zover het de relatieve
bevoegdheid van de kantonrechter gedurende de curatele betreft, geen afhankelijke
woonplaats meer. Zie daarvoor artikel 12, vierde lid, Boek 1 BW. Het is sedertdien
de kantonrechter van de «echte» woonplaats van de betrokkene
die het toezicht uitoefent. Daarmee is niet in overeenstemming dat de rekening
en verantwoording bij het einde van de curatele zou moeten worden gedaan ten
overstaan van de kantonrechter van de woonplaats van de curator, zoals voortvloeit
uit artikel 1:385, eerste lid, Boek 1 BW, hetwelk artikel 1:374 Boek 1 BW
van overeenkomstige toepassing verklaart. Gelet op de overgangsbepaling van
artikel VI, derde lid, van genoemde wet van 22 november 2006, is voor
curatelen die op 1 mei 2007 reeds in werking waren getreden, voor de
eindrekening en -verantwoording alleen dan de kantonrechter van de«echte»
woonplaats van de onder curatele gestelde bevoegd indien de kantonrechter
binnen wiens rechtsgebied de curator woonplaats heeft, zijn taak aan de kantonrechter
van de «echte» woonplaats heeft overgedragen. De formulering van
het nieuwe onderdeel e houdt hiermee rekening.G«De beëindiging van een deelgenootschap» uit het huidige
artikel 1:421 BW is vervangen door «de afrekening uit hoofde van een
verrekenbeding». Bij wet van 14 maart 2002, (Stb. 2002, 152) in
werking getreden op 1 september 2002, is de regeling van het wettelijk
deelgenootschap komen te vervallen en zijn in de wet regels betreffende verrekenbedingen
opgenomen (Boek 1, titel 8, afdeling 2). Deze wijzigingen nopen tot aanpassing
van de terminologie.HMet de invoering van het geregistreerd partnerschap bij wet van 5 juli
1997 (Stb. 1997, 324) zijn de vermogensrechtelijke gevolgen van het geregistreerd
partnerschap gelijkgesteld aan die van het huwelijk. Artikel 431 wordt aangepast
aan deze wijziging. Artikel VBoek 2 van het Burgerlijk WetboekA, B, C, DBehalve aan aandeelhouders kan ook aan houders van certificaten van aandelen
en aan vruchtgebruikers en pandhouders het recht toekomen om de algemene vergadering
bij te wonen en daarin het woord te voeren. Aan vruchtgebruikers en pandhouders
kan onder bepaalde voorwaarden ook het stemrecht op de aandelen toekomen.
Op verschillende plaatsen in Boek 2 BW gebruikt de wet nog de term «algemene
vergadering van aandeelhouders». Omdat de toegang tot de algemene vergadering
niet beperkt is tot aandeelhouders, wordt zowel in de regeling voor de nv
als in die voor de bv «algemene vergadering van aandeelhouders»
telkens vervangen door «algemene vergadering». In het wetsvoorstel
vereenvoudiging en flexibilisering bv-recht wordt de term «algemene
vergadering» al gehanteerd. Voor de artikelen die in dat wetsvoorstel
aan de orde zijn, behoeft de wijziging hier derhalve niet meer plaats te vinden.EIn de Wet van 20 oktober 2005 tot wijziging van Boek 2 van het Burgerlijk
Wetboek ter bevordering van het gebruik van elektronische communicatiemiddelen
bij de besluitvorming in rechtspersonen (Stb. 2006, 525) is abusievelijk bepaald
dat in artikel 224, tweede lid, «de oproepingsbrieven» wordt vervangen
door «de oproeping». In het tweede lid komt het begrip «de
oproepingsbrieven» niet voor. Bedoeld was het derde lid van dit artikel
te wijzigen. Dit verzuim wordt nu hersteld. FMet deze aanpassing wordt een spelfout gecorrigeerd. Artikel VIIBoek 5 van het Burgerlijk WetboekMet de Wet van 19 februari 2005 tot wijziging van titel 5.9 (Appartementsrechten)
van het Burgerlijk Wetboek (BW) (Stb. 2005, 89) werd het toepassingsgebied
van de regeling inzake appartementsrechten uitgebreid. Sinds de inwerkingtreding
van die wet is het ook mogelijk om het recht op een stuk grond dat niet bij
een gebouw hoort, te splitsen in appartementsrechten (artikel 5:106 BW). In
artikel 5:109 BW is bepaald dat de splitsing geschiedt door een daartoe bestemde
notariële akte (splitsingsakte), gevolgd door inschrijving van die akte
in de openbare registers. Vervolgens is in artikel 5:111, onderdeel d, BW
bepaald dat de splitsingsakte onder meer een reglement moet inhouden. Het
reglement dient ingevolge artikel 5:112, tweede lid, onderdeel a, BW melding
te maken van de ligging van het gebouw.Bij de genoemde wetswijziging is over het hoofd gezien dat ook artikel
5:112, tweede lid, onderdeel a, BW aangepast diende te worden. Nu het sinds
de inwerkingtreding van de Wet van 19 februari 2005 tot wijziging van
titel 5.9 (Appartementsrechten) van het Burgerlijk Wetboek ook mogelijk is
om het recht op een stuk grond dat niet bij een gebouw behoort, te splitsen,
zullen er immers splitsingsakten zijn die uitsluitend betrekking hebben op
de splitsing van een stuk grond. In het in de splitsingsakte opgenomen reglement
dient in dat geval de ligging van het stuk grond
te worden gemeld. In dit artikel wordt artikel 5:112, tweede lid, onderdeel
a, BW alsnog aangepast. Artikel VIIIBoek 7 van het Burgerlijk WetboekAbusievelijk is in artikel I van de Wet van 1 juni 2006 tot wijziging
van artikel 274 van Boek 7 van het Burgerlijk Wetboek (Stb. 2006, 270) een
onjuiste verwijzing opgenomen. Met de huidige wijziging wordt de correcte
verwijzing naar de Wet educatie en beroepsonderwijs opgenomen. Artikel IXDatabankenwetADeze wijziging betreft een redactionele verbetering. Artikel XFaillissementswetAAangezien het wenselijk is dat de mogelijkheid bestaat om een ander orgaan
dan een bestuursorgaan aan te wijzen als houder van het in artikel 294a Faillissementswet
bedoelde centrale register wordt deze wijziging aangebracht.B, C, D, E en FAlgemeenDeze onderdelen strekken tot het repareren van enkele redactionele onvolkomenheden
die in de Faillissementswet terecht zijn gekomen ten gevolge van de wet van
24 mei 2007 tot wijziging van de Faillissementswet in verband
met herziening van de schuldsaneringsregeling natuurlijke personen (Stb. 2007,
192).B en DIn de artikelen 303, derde lid, en 358, vijfde lid van de Faillissementswet
wordt de terminologie in overeenstemming gebracht met de terminologie uit
titel 9 van boek 3 van het Burgerlijk Wetboek.CIn de hiervoor wet wordt de procedure van artikel 354, derde lid, voor
beëindiging van de schuldsaneringsregeling zonder verificatievergadering
in een nieuw artikel 354a ondergebracht. Onderdeel B past de verwijzing naar
dit artikel aan in artikel 356, eerste en tweede lid.EIn de nota van wijziging bij de hiervoor genoemde wet (Kamerstukken II 2005/06, 29 942, nr. 8), is artikel 359, eerste
lid, zoals het in het wetsvoorstel stond (onderdeel MMM), gewijzigd. Deze
wijziging bevatte echter een redactionele onvolkomenheid, waardoor de wijziging
van dat artikel zoals zij nu in Kamerstukken I, 2006/07, 29 942, nr.
A staat, niet goed uitvoerbaar is. In plaats daarvan komt de wijziging zoals
in dit wetsvoorstel voorgesteld, die recht doet aan de bedoeling van de nota
van wijziging. Artikel XILuchtvaartwetABij wet van 9 juli 2007 tot wijziging van de Luchtvaartwet in verband
met de verduidelijking en uitbreiding van bevoegdheden op het terrein van
de beveiliging van de burgerluchtvaart en wijziging van de Wet wapens en munitie
met betrekking tot onderzoek aan de kleding en de verpakking van goederen,
met inbegrip van reisbagage, op wapenbezit van personen die zich op luchtvaartterreinen
bevinden (Stb. 2007, 257) is in artikel 37ab een verwijzing naar artikel 37ada
opgenomen. Daarbij is verzuimd een komma in te voegen. Door middel van de
onderhavige wijziging wordt dit verzuim hersteld.BIn artikel 37ada, tweede lid, van de Luchtvaartwet wordt abusievelijk
gesproken van «regels» waar «nadere regels» wordt
bedoeld. Via de voorgestelde wijziging wordt deze omissie gecorrigeerd, waarmee
het bepaalde in overeenstemming wordt gebracht met aanwijzing 32 van de Aanwijzingen
voor de regelgeving. Artikel XIII onderdeel APolitiewet 1993Artikel XXXWet op de bijzondere opsporingsdienstenMet deze wijzigingen wordt de bevoegdheid van de ambtenaren van de bijzondere
opsporingsdiensten om inzage te vorderen van een identiteitsbewijs van de
Politiewet 1993 overgeheveld naar de Wet op de bijzondere opsporingsdiensten.
Aangezien ook de bevoegdheden om geweld te gebruiken en de bevoegdheid tot
onderzoek aan de kleding van personen in de Wet op de bijzondere opsporingsdiensten
zijn geregeld, ligt het voor de hand ook de bevoegdheid tot het vorderen van
een identiteitsbewijs in de wet zelf op te nemen. De bevoegdheid zelf blijft
met deze overheveling ongewijzigd. Artikel XIIIPolitiewet
1993BMet deze wijziging wordt de delegatiegrondslag van artikel 11, tweede
lid, beperkt tot het stellen van regels over de samenwerking tussen de politie
en buitengewoon opsporingsambtenaren. Onbedoeld was, als gevolg van de uit
de Wet op bijzondere opsporingsdiensten voortvloeiende toevoeging van ambtenaren
van bijzondere opsporingsdiensten aan het eerste lid, de delegatiegrondslag
in het tweede lid uitgebreid tot regels over de samenwerking tussen politie
en (ambtenaren van) bijzondere opsporingsdiensten. De Wet op de bijzondere
opsporingsdiensten bevat immers zelf reeds (artikel 13, eerste lid) een grondslag
voor het stellen van regels over die samenwerking.CKrachtens artikel XV van de Reparatiewet II Justitie (Stb. 2006, 24) is
de bijlage bij de Politiewet gewijzigd. Daarbij zijn de namen onder het kopje «Twente»
in alfabetische volgorde gezet, waardoor Almelo nu als eerste wordt genoemd
en Enschede naar achteren is geplaatst. Omdat krachtens de aanhef van diezelfde
bijlage de burgemeester van de eerstgenoemde gemeente de korpsbeheerder is,
is krachtens de wet de burgemeester van Almelo nu korpsbeheerder. Dit onbedoelde
gevolg wordt met deze wijziging weggenomen. Artikel XVUitvoeringswet verordening Europese coöperatieve
vennootschapOp 13 oktober 2006 is de Uitvoeringswet verordening Europese coöperatieve
vennootschap in werking getreden (Stb. 2006, 425). Bij de parlementaire behandeling
is een technische aanvulling aangekondigd, waarmee verduidelijkt wordt dat
toezichthoudende bestuursleden in een monistisch gestructureerde SCE slechts
natuurlijke personen kunnen zijn (EK 2005/06, 30 382, C, p. 4). Dit voorstel
komt daaraan tegemoet.Artikel 46, eerste lid, SCE-verordening biedt de mogelijkheid om in de
statuten van een SCE te bepalen dat vennootschappen in de zin van artikel
48 EG-verdrag lid van een orgaan van de Europese coöperatieve vennootschap
kunnen zijn, tenzij de wetgeving inzake coöperaties in de lidstaat van
de statutaire zetel van de SCE dit uitsluit. Het Nederlandse coöperatierecht
staat niet toe dat een rechtspersoon deel uitmaakt van het toezichthoudend
orgaan van een SCE met statutaire zetel in Nederland. Artikel 2:57, eerste
lid, BW bepaalt dat de raad van commissarissen uit een of meer natuurlijke
personen moet bestaan.Een afzonderlijk toezichthoudend orgaan ontbreekt als de structuur van
de SCE wordt gebaseerd op het monistische stelsel (vgl. artikel 42 SCE-verordening).
Wel kan worden gekozen voor een zodanige taakverdeling tussen de bestuursleden,
dat een deel van de leden (mede) een toezichthoudende rol vervult. Het ligt
dan voor de hand te bepalen dat deze toezichthoudende leden natuurlijke personen
moeten zijn. Dit was ook geschied in artikel 14 van de Uitvoeringswet verordening
Europese vennootschap (SE; Stb. 2005, 150). De commissie vennootschapsrecht
meende dat hiertoe in casu geen aanvullende wettelijke regeling nodig was,
omdat uit artikel 46, eerste lid, tweede alinea, van de SCE-verordening al
zou volgen dat toezichthoudende leden van een one-tier-board van een SCE slechts
natuurlijke personen kunnen zijn. Dit standpunt was aanvankelijk door de regering
overgenomen (Kamerstukken II, 2005–2006, 30 382, nr. 4, blz. 62),
maar bleek tijdens de parlementaire behandeling tot misverstanden aanleiding
te kunnen geven. Daarom is een technische aanvulling aangekondigd, overeenkomstig
hetgeen voor de SE was voorzien.Met het voorgestelde nieuwe derde lid van artikel 13 wordt verduidelijkt
dat de leden van het bestuursorgaan van een SCE die niet zijn belast met het
uitvoerend bestuur («non executives»), natuurlijke personen moeten
zijn. Met uitvoerend bestuur wordt gedoeld op de uitvoerende taken van het
bestuursorgaan, het dagelijks bestuur. Deze nadere invulling van de regeling
in artikel 46, eerste lid, SCE-verordening is mede gebaseerd op artikel 42,
vierde lid, SCE-verordening. Op grond daarvan hebben lidstaten de bevoegdheid
om passende maatregelen te treffen met betrekking tot SCE’s die kiezen
voor een monistische bestuursstructuur en hun statutaire zetel op het grondgebied
van die lidstaat vestigen. Dezelfde beleidskeuze is in artikel 14 Uitvoeringswet
verordening Europese vennootschap (SE) gemaakt. Daarmee wordt ook in dit opzicht
congruentie bereikt tussen het voor de SCE en de SE geldende regime. Artikel XVI onderdeel AVreemdelingenwet 2000Artikel XXI onderdeel AWet Centraal Orgaan opvang asielzoekersArtikel XXIIIWet Justitie-subsidiesArtikel XXXIWet op de jeugdzorgArtikel XXXV onderdeel CWet op de rechtsbijstandVia deze artikelen wordt de aanduiding van de verantwoordelijke ministers
in diverse wetten geactualiseerd.Wat de Wet Justitie-subsidies betreft wordt opgemerkt dat de artikelen
die de basis verschaffen voor subsidies op het terrein van integratie vooralsnog
in die wet blijven opgenomen, aangezien een algemene subsidiewet voor het
ministerie van VROM ontbreekt. Een en ander laat onverlet dat de subsidies
thans ten laste komen van de begroting van het ministerie van VROM. Aangezien
de algemene bepalingen in de artikelen 3 tot en met 5 van de Wet Justitie-subsidies
niet automatisch gelden omdat het niet gaat om subsidies die door de Minister
van Justitie worden verstrekt (zie art. 2 jo. art. 1 van die wet), wordt voorgesteld
deze bepalingen in de artikelen 48r en 48s uitdrukkelijk van overeenkomstige
toepassing te verklaren. In verband met redactionele wijzigingen voortvloeiend
uit het voorstel van wet tot wijziging van de Wet Justitie-subsidies in verband
met slachtofferhulp zullen de artikelen 11 en 14 niet langer van overeenkomstige
toepassing zijn op het verstrekken van subsidies. Derhalve vervalt de vermelding
van deze artikelen in artikel 48r. Artikel XVIVreemdelingenwet 2000BIngevolge het vierde lid, onder b, van artikel 2 adviseert de Adviescommissie
voor vreemdelingenzaken (ACVZ) over bij of krachtens algemene maatregel van
bestuur aangewezen beschikkingen. In artikel 1.5 van het Vreemdelingenbesluit
2000 is neergelegd dat het daarbij gaat om beschikkingen waarbij het verblijf
van een gemeenschapsonderdaan geweigerd, dan wel wordt bepaald dat de gemeenschapsonderdaan
geen verblijf als bedoeld in artikel 8, onder e, toekomt dan wel dat dit is
geëindigd, op grond van gevaar voor openbare orde, de openbare veiligheid
en de volksgezondheid als bedoeld in richtlijn nr. 64/221/EG.Op grond van artikel 9 van deze richtlijn was immers advies van een onafhankelijke
instantie verplicht voorafgaand aan een besluit tot weigering van verlening
van een verblijfsvergunning of het besluit tot verwijdering van het grondgebied
van een houder van een verblijfsvergunning indien (onder meer) het gerechtelijk
beroep tegen het besluit geen opschortende werking heeft. Uit richtlijn nr. 2004/38/EG (PbEU 2004, L229) betreffende het recht op
vrij verkeer en verblijf op het grondgebied van de lidstaten voor burgers
van de Unie en hun familieleden en tot (onder meer) intrekking van de hierboven
genoemde richtlijn nr. 64/221/EG volgt dat in geval van een besluit tot verwijdering
om redenen van openbare orde, openbare veiligheid of volksgezondheid de betrokkene
in het gastland toegang tot gerechtelijke en in voorkomend geval administratieve
rechtsmiddelen om tegen het besluit beroep in te stellen (artikel 31, eerste
lid). De rechtsmiddelen voorzien in de mogelijkheid van onderzoek van de wettigheid
van het besluit, alsmede van de feiten en omstandigheden die de voorgenomen
maatregel rechtvaardigen. Zij garanderen tevens dat het besluit niet onevenredig
is, met name gelet op de voorwaarden van artikel 28 betreffende de bescherming
tegen verwijdering (artikel 31, derde lid).De verplichting van het inwinnen van advies van een onafhankelijke instantie
is daarmee komen te vervallen. Daarmee kan ook voor de hier aan de orde zijnde
categorie vreemdelingen de bewaarfase komen te vervallen.Voor artikel 2 heeft dit tot gevolg dat onderdeel b van het vierde lid
komt te vervallen. Er zijn immers geen beschikkingen meer waarvoor advisering
ingevolge een verdrag of een Nederland bindend besluit van een volkenrechtelijke
organisatie verplicht is. Een dergelijke verplichting kon alleen gevonden
worden in richtlijn nr. 64/221/EG.Aangezien aldus geen sprake meer zal zijn van advisering door de ACVZ
in individuele zaken, komt ook de behoefte aan de instelling van subcommissie
voor de afdoening van deze zaken, neergelegd in het zesde lid, te vervallen.COnderhavige wijzigingen van de Vreemdelingenwet 2000 vloeien voort uit
de wijziging van de interne organisatie van de krijgsmacht en het feit dat
sinds 5 september 2005 de Koninklijke Marechaussee onder leiding staat
van de Commandant der Koninklijke marechaussee. Artikel XVIIWet administratiefrechtelijke handhaving
verkeersvoorschriftenBij wet van 13 december 1990, houdende vaststelling van een algemene
regeling van beslag op loon, sociale uitkeringen en andere periodieke betalingen
(Stb. 1990, 605) is met ingang van 1 april 1991 ook beslag op andere
periodieke inkomsten dan loon mogelijk geworden. Met die wet werden in het
Wetboek van burgerlijke rechtsvordering (hierna: Rv) bepalingen toegevoegd
over de definiëring en opsomming van de voor beslag vatbare periodieke
inkomsten alsook de hoogte van het beslagvrije deel daarvan. In deze wet zijn
tegelijkertijd wijzigingen aangebracht in zowel artikel 1638g van het Burgerlijk
wetboek als het vijfde lid van artikel 576 van het Wetboek van Strafvordering.
Sindsdien wordt daarin bepaald dat de toegevoegde bepalingen, zoals neergelegd
in de artikelen 475a tot en met 475g Rv, van overeenkomstige toepassing zijn
voor het verhaal van een boete door de Officier van Justitie.Destijds is echter verzuimd ook de Wet administratiefrechtelijke handhaving
verkeersvoorschriften (hierna: Wahv) dienovereenkomstig aan te passen. Hierdoor
is de situatie ontstaan dat, gezien de tot op heden geldende redactie van
het vijfde lid van artikel 27 Wahv, verhaal van een opgelegde administratieve
sanctie mogelijk is tot 10% van een periodieke uitkering ongeacht of
daarbij nog de, in artikel 475c Rv neergelegde, uniforme beslagvrije voet
resteert. Op basis van dit artikellid kan daarmee beslag gelegd worden op
kinderbijslag. Zoals blijkt uit artikel 23 van de Algemene kinderbijslagwet,
maar ook uit artikel 19 van de Invorderingswet en onderdeel c
van artikel 475c Rv heeft de kinderbijslag een beslagvrije status. Met onderhavige
wijziging wordt ook de beslagvrije status van de kinderbijslag in de Wahv
neergelegd. Artikel XVIIIWet beëdigde tolken en vertalersIn het voorlopig verslag bij het wetsvoorstel houdende regels inzake de
beëdiging van tolken en vertalers en de kwaliteit en integriteit van
beëdigde tolken en vertalers (Wet beëdigde tolken en vertalers)
(Kamerstukken I 2006–2007, 29 936 B) hebben de leden van de VVD-fractie
de aandacht gevraagd voor een paar verschrijvingen in het wetsvoorstel. In
de memorie van antwoord is hierop toegezegd deze verschrijving te herstellen
via de thans voorliggende reparatiewet. Artikel XXWet bescherming persoonsgegevensDeze wijziging strekt tot aanpassing van de genoemde bepaling omdat daarin
is verzuimd een bedrag in guldens te vervangen door een bedrag in euro’s. Artikel XXI onderdeel BWet Centraal Orgaan opvang asielzoekersDe voorgestelde wijziging van artikel 18, vijfde lid, van de Wet Centraal
Orgaan opvang asielzoekers (Wet COA) strekt tot correctie van een onjuiste
verwijzing die met de Reparatiewet I Justitie (Stb. 2004, 50) abusievelijk
is aangebracht. De instemming waarnaar in artikel 18, vijfde lid, wordt verwezen,
is niet langer opgenomen in artikel 16, eerste lid, maar in artikel 17, eerste
lid, van de Wet COA. Artikel XXIIWet justitiële en strafvorderlijke
gegevensArtikel XXXIX onderdeel B en DWetboek van StrafvorderingMet deze wijzigingen wordt artikel 39e van de Wet justitiële en strafvordelijke
gegevens en worden de artikelen 126h, 126j, 126p en 126qa en 177 van het Wetboek
van Strafvordering technisch aangepast aan het bij gelegenheid van de Wet
op de bijzondere opsporingsdiensten gewijzigde artikel 141 Sv. Deze artikelen
waren hieraan eerder, abusievelijk, nog niet aangepast. Het is uiteraard de
bedoeling dat er geen wijziging komt in de mogelijkheid dat de officier van
justitie de ambtenaren van de bijzondere opsporingsdiensten kan belasten met
de uitvoering van de bijzondere opsporingsbevoegdheden waarmee hij thans de
buitengewoon opsporingsambtenaren bij (de voorlopers van) die diensten kan
belasten. Het is voorts uiteraard de bedoeling dat de rechter-commissaris
in het belang van het onderzoek ook de ambtenaren van bijzondere opsporingsdiensten
het doen van nasporingen kan opdragen en bevelen kan geven.Verder is het uiteraard van belang dat het College van procureurs-generaal
niet alleen aan de andere opsporingsambtenaren maar ook aan een opsporingsambtenaar
van een bijzondere opsporingsdienst strafvorderlijke gegevens kan verstrekken
indien zulks met het oog op een zwaarwegend algemeen belang noodzakelijk is.Tenslotte zijn de artikelen 39a en 39q van de Wet justitiële en strafvorderlijke
gegevens aangepast aan de instelling van het functioneel parket.Artikel XXVWet opneming buitenlandse kinderen
ter adoptieADe voorgestelde wijziging van artikel 5, vierde lid, van de Wet opneming
buitenlandse kinderen ter adoptie (verder: Wobka) is redactioneel van aard.BSinds de invoering van de Wet op de jeugzorg (Stb. 2004, 306) op 1 januari
2005 is de Inspectie jeugdhulpverlening van naam veranderd in «Inspectie
jeugdzorg» (artikel 47 van de Wet op de jeugdzorg). Artikel 25 Wobka
was hieraan nog niet aangepast. Daarin wordt alsnog voorzien. Artikel XXVI Onderdeel AWet rechtspositie rechterlijke ambtenarenIn artikel 1a van de Wet rechtspositie rechterlijke ambtenaren wordt een
abusievelijk niet eerder geregelde verwijzing opgenomen naar artikel 137a,
zesde lid, van de Wet op de rechterlijke organisatie. Op grond van dat artikel
kan het College van procureurs-generaal (in plaats van de Minister van Justitie)
een officier van justitie bij het functioneel parket benoemen tot plaatsvervangend
advocaat-generaal. Artikel XXVIIIWet tuchtrechtspraak bedrijfsorganisatie
2004Artikel 2 van de Wet tuchtrechtspraak bedrijfsorganisatie 2004 (Wtbo 2004)
bevat de tuchtrechtelijke maatregelen in de zin van artikel 104 van de Wet
op de bedrijfsorganisatie, die op overtreding van verordeningen van een bedrijfslichaam
kunnen worden gesteld. Eén van deze maatregelen is de geldboete. In
artikel 4 van de Wtbo 2004 zijn de bedragen van de geldboete opgenomen. Bij
het opstellen van het wetsvoorstel zijn deze bedragen afgestemd op de bedragen
zoals deze op dat moment van toepassing waren op basis van artikel 23 van
het Wetboek van Strafrecht. De bedragen in artikel 23 van het Wetboek van
Strafrecht worden op grond van het bepaalde in artikel 23, negende lid van
het Wetboek van Strafrecht iedere twee jaar aangepast aan de ontwikkeling
van de consumentenprijsindex sinds de laatste aanpassing van de bedragen.
In de Wtbo 2004 is niet voorzien in een dergelijke bepaling. Met de thans
voorgestelde aanpassing van artikel 4 van de Wtbo 2004 wordt het verband hersteld
tussen de bedragen die de tuchtrechter en de strafrechter bij wijze van maatregel
kunnen opleggen. Teneinde te voorkomen dat de bedragen in artikel 4 Wtbo 2004
in de toekomst wederom aangepast dienen te worden, zijn de bedragen vervangen
door de categorieën bedoeld in artikel 23 van het Wetboek van Strafrecht. Artikel XXIXWet wapens en munitieIn de oude redactie van artikel 141 van het Wetboek van Strafvordering
(WvSv) waren ook onbezoldigde (in de huidige terminologie: buitengewone) opsporingsambtenaren
krachtens artikel 141 belast met de opsporing van strafbare feiten. Inmiddels
wordt de opsporingsbevoegdheid van buitengewone opsporingsambtenaren echter
geregeld in artikel 142 van het WvSv. Artikel 45 van de Wet wapens en munitie
(WWM) bevat nog een verwijzing naar artikel 141 (oud) van het WvSv. Artikel
45, eerste lid, aanhef en onder 1°, bedoelt dus te verwijzen naar artikel
141 (oud) van het WvSv, derhalve inclusief buitengewone opsporingsambtenaren. De onderhavige wijziging strekt ertoe de redactie van artikel 45 WWM zodanig
aan te passen dat daarin wederom expliciet tot uitdrukking wordt gebracht
dat ook buitengewone opsporingsambtenaren belast zijn met het toezicht op
de naleving van het bij en krachtens de WWM bepaalde. Artikel XXXIIWet op de naburige rechtenAArtikel 2, onderdeel a, van het op 20 december 1996 te Genève
tot stand gekomen Verdrag inzake uitvoeringen en fonogrammen van de Wereldorganisatie
voor de intellectuele eigendom (hierna: Verdrag van Genève 1996; Trb.
1998, 248) geeft een definitie van uitvoerende kunstenaar die mede uitvoeringen
van uitingen van folklore omvat. Ook de Wet op de naburige rechten (Wnr) bevat
een definitie van uitvoerende kunstenaar (artikel 1, onderdeel a, Wnr). Uitvoeringen
van uitingen van folklore worden op dit moment evenwel niet met zoveel woorden
in de definitie genoemd. Om onduidelijkheden te voorkomen wordt voorgesteld
uitvoeringen van uitingen van folklore in de definitie van uitvoerende kunstenaar
op te nemen. Bij het stilzwijgend aanvaarde wetsvoorstel strekkende tot ratificatie
van onder andere voornoemd verdrag is die wijziging al aangekondigd, maar
daarin is desondanks abusievelijk niet voorzien bij de omzetting van richtlijn
nr. 2001/29/EG van het Europees Parlement en de Raad van de Europese Unie
van 22 mei 2001 betreffende de harmonisatie van bepaalde aspecten van
het auteursrecht en de naburige rechten in de informatiemaatschappij (PbEG
L 167).De UNESCO-WIPO-Modelbepalingen (Model provisions for national laws on
the protection of expressions of folklore against illicit exploitation and
other prejudicial actions, WIPO/GRTKF/IC/2/7) uit 1982 omschrijven «uitingen
van folklore» als producties bestaande uit elementen die karakteristiek
zijn voor het traditionele artistieke erfgoed, ontwikkeld en voortgezet door
een gemeenschap of door individuen en die herkenbaar zijn als traditionele
artistieke aspiraties van die gemeenschap. In het kader van de Wereldorganisatie
voor de intellectuele eigendom wordt in het intergouvernementele comité
intellectuele eigendom en natuurlijke hulpbronnen, traditionele kennis en
folklore gewerkt aan een actualisering van de UNESCO-WIPO Modelbepalingen
uit 1982 en de wens van veel ontwikkelingslanden om te kunnen beschikken over
een juridisch instrumentarium ter bescherming van uitingen van folklore. Er
is nog geen overeenstemming bereikt over een definitie van de notie folklore.Gelet op het gebrek aan internationale overeenstemming over de precieze
inhoud van de uitdrukking «uitingen van folklore» en het feit
dat – mede daarom – een begripsomschrijving ook in het Verdrag
van Genève 1996 ontbreekt, ligt het niet voor de hand om een begripsomschrijving
in de Wnr op te nemen. De nadere concretisering van het begrip «uitingen
van folklore» wordt daarmee aan de rechterlijke macht overgelaten. De
rechterlijke macht kan daarbij rekening houden met de UNESCO-WIPO Modelbepalingen
uit 1982 alsmede met het gegeven dat de inhoud van het begrip folklore naar
tijd en plaats kan verschillen.Verder is van de gelegenheid gebruik gemaakt naast de uitvoering van werken
van letterkunde en kunst tevens de uitvoering van werken van wetenschap toe
te voegen. Daarmee is geen inhoudelijke wijziging beoogd. Met de wijziging
wordt slechts verduidelijkt hetgeen alom wordt aangenomen, namelijk dat ook
een wetenschapper die een voordracht houdt onder omstandigheden – er
dient iets persoonlijks toegevoegd te worden – als een uitvoerende kunstenaar
daarvan in de nabuurrechtelijke betekenis van het woord kan worden aangemerkt. COp grond van artikel 7 Wnr kan een voor commerciële doeleinden uitgebracht
fonogram of een reproductie daarvan zonder toestemming van de uitvoerende
kunstenaar en de fonogrammenproducent worden uitgezonden of op een andere
wijze worden openbaar gemaakt, met uitzondering van het beschikbaar stellen
aan het publiek, mits daarvoor een billijke vergoeding wordt betaald. Sena
is ingevolge artikel 15 Wnr exclusief aangewezen voor het incasseren en verdelen
van de in artikel 7 bedoelde vergoeding.In het advies van de commissie auteursrecht van 17 januari 2003 over
het eerder genoemde Verdrag van Genève 1996 is erop gewezen dat ook
het heruitzenden van een voor commerciële doeleinden uitgebracht fonogram
of een reproductie daarvan onder het vergoedingsrecht van artikel 7 Wnr ressorteert.
De commissie auteursrecht heeft geadviseerd om dat met zoveel woorden in artikel
7 Wnr te bepalen. Dat advies wordt overgenomen. Omdat het heruitzenden van
een voor commerciële doeleinden uitgebracht fonogram of een reproductie
daarvan al binnen de reikwijdte van het vergoedingsrecht van artikel 7 juncto
15 Wnr valt, komt men aan verplicht collectief beheer ten aanzien van een
verbodsrecht ingevolge de artikelen 14a en volgende van de Wnr niet meer toe.Artikel 15, vierde lid, van het Verdrag van Genève 1996 bepaalt
dat «aan het publiek beschikbaar gestelde fonogrammen» mede worden
beschouwd als «voor commerciële doeleinden uitgebrachte fonogrammen»
voor de toepassing van het in het eerste lid bedoelde vergoedingsrecht. Omwille
van de duidelijkheid wordt voorgesteld, onder vernummering van het tweede
en derde lid tot het derde en vierde lid, aan artikel 7 Wnr een nieuw tweede
lid toe te voegen met een met artikel 15, vierde lid, van het Verdrag van
Genève 1996 corresponderende regel. Daarmee wordt duidelijk dat, wanneer
een fonogram via bijvoorbeeld het Internet voor leden van het publiek op zodanige
wijze beschikbaar wordt gesteld dat zij daartoe op een door hen individueel
gekozen plaats en tijd toegang toe hebben, het fonogram wordt beschouwd als
voor commerciële doeleinden uitgebracht, ook als er feitelijk geen commerciële
intenties aan het beschikbaar stellen van het fonogram ten grondslag hebben
gelegen. Bijgevolg loopt de Wet op de naburige rechten dan geheel synchroon
met het Verdrag van Genève 1996.DIn artikel 8, betreffende de rechten van omroeporganisaties, wordt voorzien
in opheffing van een leemte. Artikel 2, zevende tot en met negende lid, wordt
van overeenkomstige toepassing verklaard, zoals dat ook bij de rechten van
de producent van fonogrammen het geval is (vgl. art. 6 van de Wet op de naburige
rechten). Dat betekent dat de uitvoering in het openbaar van een opname van
een programma of een reproductie daarvan die plaatsvindt in de familie-, vrienden-
of een daaraan gelijk te stellen kring, voor het bijwonen waarvan geen betaling
wordt verlangd, buiten de reikwijdte van de naburige rechten van omroeporganisaties
wordt gelaten (vgl. artikel 2, zevende lid). Verder wordt onder zo’n
uitvoering in het openbaar niet begrepen de uitvoering die uitsluitend gebruikt
wordt voor het onderwijs dat vanwege de overheid of vanwege een rechtspersoon
zonder winstoogmerk wordt gegeven, voorzover deze uitvoering deel uitmaakt
van het schoolwerkplan, leerplan en instellingswerkplan of een wetenschappelijk
doel dient (vgl. artikel 2, achtste lid). Als afzonderlijke openbaarmaking
wordt voorts niet beschouwd de heruitzending van een programma door hetzelfde
organisme dat dat programma oorspronkelijk uitzond (vgl. artikel 2, negende
lid). Hiermee wordt de reikwijdte van de naburige rechten van omroeporganisaties
beperkt overeenkomstig het regime dat geldt voor de uitvoerende kunstenaar
en de fonogrammenproducent. Daarmee wordt de coherentie van de
aanspraken van de nabuurrechthebbenden gediend.EArt. 5, tweede lid, onderdeel d, van de richtlijn nr. 2001/29/EG van het
Europees Parlement en de Raad van 22 mei 2001 inzake de harmonisatie
van bepaalde aspecten van het auteursrecht en de naburige rechten in de informatiemaatschappij
(PbEG L 167/10) staat een auteurs- en nabuurrechtelijke beperking toe voor
omroeporganisaties voor de tijdelijke vastlegging van beschermd materiaal
voor openbaarmaking middels uitzending. In artikel 17b van de Auteurswet en
artikel 10, onderdeel g, Wnr is daarvan gebruik gemaakt. Voorgesteld wordt
de terminologie van de nabuurrechtelijke beperking in lijn te brengen met
de auteursrechtelijke beperking. De reden daarvoor is dat de auteursrechtelijke
beperking beter aansluit bij de terminologie van de richtlijn waarop de beperking
uiteindelijk is gebaseerd. De inhoud en strekking van de beperking zijn niet
gewijzigd.F, GDe artikelen 22 en 24 Wnr zijn ontleend aan de artikelen 31a en 32 van
de Auteurswet. In de redactie van de nabuurrechtelijke bepalingen is verduidelijkt
dat alleen illegale opnamen en illegale reproducties zijn verboden. Het zonder
toestemming in het verkeer brengen of openbaar maken van legale opnamen en
legale reproducties ressorteert niet onder de artikelen 22 en 24 Wnr (vgl.
de artikelen 31a en 32 van de Auteurswet). Dat laat onverlet dat dan artikel
21 Wnr van toepassing is (vgl. artikel 31 van de Auteurswet).HIn artikel 30 wordt verduidelijkt dat niet alleen illegale reproducties
maar ook illegale opnamen (zogenaamde bootlegs) door de rechter verbeurd kunnen
worden verklaard.IArtikel 31 Wnr is gebaseerd op het voormalige artikel 36c van de Auteurswet
en regelt een geheimhoudingsplicht. Laatstgenoemde bepaling is bij de invoering
van de Algemene wet bestuursrecht in 1992 met het oog op artikel 2:5 van die
wet als overbodig geschrapt. Artikel 31 Wnr is abusievelijk gehandhaafd. Voorgesteld
wordt deze overbodige bepaling alsnog te schrappen. Artikel XXXIIIWet op de rechterlijke indelingDeze wijziging corrigeert een onjuiste aanduiding van een gemeente in
de Wet op de rechterlijke indeling Artikel XXXIVWet op de rechterlijke organisatieA, BDeze wijzigingen corrigeren een onbedoeld gevolg van de Wet op de bijzondere
opsporingsdiensten. Het met die wet gewijzigde artikel 137 en het nieuw toegevoegde
artikel 137a van de Wet op de rechterlijke organisatie hebben namelijk onbedoeld
tot gevolg dat officieren enkelvoudige zittingen van rechtswege plaatsvervangend
officier van justitie zijn bij de andere parketten. Dat onbedoelde
gevolg wordt met deze wijzigingen weggenomen. Artikel XXXVWet op de rechtsbijstandA, B, DVan de gelegenheid wordt gebruikt gemaakt leestekens juist te plaatsen. Artikel XXXVI onderdeel BWet op het notarisambtIn de nadere memorie van antwoord aan de Eerste Kamer bij het wetsvoorstel
houdende wijziging van de Wet op het notarisambt en enige andere wetten in
verband met de invoering van de mogelijkheid het ambt van notaris in dienstbetrekking
uit te oefenen en het aanbrengen van enkele wijzigingen van technische aard
(Kamerstukken EK 2006/07, 30 350, F) heb ik toegezegd het in dat wetsvoorstel
opgenomen artikel 13a, vierde lid, te verduidelijken. Uit de destijds gekozen
formulering zou kunnen worden afgeleid dat de kamer van toezicht constitutief
het moment bepaald waarop het dienstverband van een notaris in dienstbetrekking
beëindigd wordt, waarmee zou worden afgeweken van het reguliere arbeidsrecht.
De taak van de kamer van toezicht is echter beperkt tot het vermelden van
de beëindiging van de arbeidsovereenkomst en de schorsing van de bevoegdheid
van de betrokken notaris in het register, bedoeld in artikel 5, eerste lid,
van de Wet op het notarisambt. Voor de beëindiging van de arbeidsovereenkomst
en het bepalen van het tijdstip waarop deze effectief is, is het reguliere
arbeidsrecht onverkort van toepassing. Artikel XXXVIIIWetboek van StrafrechtIn artikel 51, eerste lid, van het Wetboek van Strafrecht is bepaald dat
strafbare feiten kunnen worden begaan door natuurlijke personen en rechtspersonen.
In artikel 51, derde lid, van het Wetboek van Strafrecht is onder andere de
rederij met een rechtspersoon gelijkgesteld. Deze gelijkstelling is in het
verleden ten onrechte niet in artikel 23, achtste lid, van het Wetboek van
Strafrecht overgenomen. Dit wordt met deze wijziging hersteld. Artikel XXXIXWetboek van StrafvorderingAOp grond van artikel 90, derde lid, van het Wetboek van Strafvordering
(Sv) wordt een door de rechter toegekende schadevergoeding als in dat artikel
bedoeld, verrekend met geldboeten en andere aan de Staat verschuldigde geldsommen
die de verzoeker eerder zijn opgelegd en die hij nog niet heeft voldaan. Het
gaat daarbij om oplegging in een veroordelend vonnis of arrest. Met de Wet
OM-afdoening (Stb. 2006, 330) wordt de transactie omgevormd tot een strafbeschikking.
De strafbeschikking strekt, anders dan de transactie, niet ter voorkoming
van vervolging maar is een vorm waarin het openbaar ministerie de zaak kan
vervolgen en bestraffen. Daarmee komt de strafbeschikking, wat haar rechtskarakter
betreft, meer overeen met een rechterlijke veroordeling. Hieruit vloeit voort
dat de in artikel 90, derde lid, Sv voorziene verrekening ook plaats moet
hebben met in een onherroepelijke strafbeschikking opgelegde geldboeten en
geldsommen ten behoeve van het slachtoffer tot betaling waarvan de verzoeker
in die strafbeschikking is verplicht (zie voor dat laatste artikel 257a, tweede
lid, onderdeel d, Sv). Opmerking verdient dat onder deze geldsommen niet begrepen
zijn de geldsommen waartoe de verzoeker in een strafbeschikking de aanwijzing
is gegeven deze te voldoen (artikel 257a, derde lid, Sv). Aanwijzingen
kunnen niet tegen de wil van degene jegens wie de strafbeschikking is uitgevaardigd,
ten uitvoer worden gelegd.CAls één van de uitgangspunten bij de wetgeving ter verruiming
van de mogelijkheden tot opsporing en vervolging van terroristische misdrijven
(Wet van 20 november 2006, Stb. 2006, 580) gold dat de reeds bestaande
bijzondere opsporingsbevoegdheden materieel niet zouden worden aangepast.
De bedoeling was alleen het criterium voor de toepassing van deze bevoegdheden
te verruimen door introductie van het begrip «aanwijzingen». Bij
de formulering van artikel 126zm Sv, afgeleid van artikel 126ne Sv, is niet
volledig de hand gehouden aan dat uitgangspunt. De bevoegdheid tot het vorderen
van toekomstige gegevens werd in artikel 126zm, eerste lid, Sv abusievelijk
niet beperkt tot degene die anders dan ten behoeve van persoonlijk gebruik
gegevens verwerkt. Dit onderdeel beoogt deze omissie recht te zetten.EOnderdeel E verwijdert de bepaling van artikel 370a, tweede lid, onderdeel
c, Sv volgens welke de verkorte dagvaarding een mededeling bevat van de mogelijkheid
dat het openbaar ministerie voor hetzelfde feit een transactievoorstel kan
doen.FDe bevoegdheid om een gemeenschappelijk onderzoeksteam in te stellen is
aan de officier van justitie toegekend ter uitvoering van de op 29 mei
2000 te Brussel tot stand gekomen Overeenkomst, door de Raad vastgesteld overeenkomstig
artikel 34 van het Verdrag betreffende de Europese Unie, betreffende de wederzijdse
rechtshulp in strafzaken tussen de Lid-Staten van de Europese Unie (Trb. 2000,
96). De Raad van de Europese Unie heeft na de totstandkoming van die Overeenkomst
besloten om de inhoud van artikel 13, dat de instelling van gemeenschappelijke
onderzoeksteams regelt, ook nog eens separaat in een bindend juridisch instrument
vast te leggen, te weten het kaderbesluit (2002/465/JBZ) aangaande gemeenschappelijke
onderzoeksteams van 13 juni 2002 (Pb EG L162 van 20 juni 2002).
Dat kaderbesluit vergde in Nederland, na de implementatie van de overeenkomst
van 2000, geen verdere uitvoeringswetgeving. Inmiddels is gebleken dat er
in de praktijk enige onduidelijkheid bestond over de vraag of met lidstaten
die wel het kaderbesluit, maar niet de overeenkomst hebben uitgevoerd, een
gemeenschappelijk onderzoeksteam zou kunnen worden gevormd. De onderhavige
wijziging strekt ertoe elke twijfel daarover weg te nemen.GIn de wet van 24 mei 2007 tot wijziging van de Faillissementswet
in verband met herziening van de schuldsaneringsregeling natuurlijke personen
(Stb. 2007, 192) wordt in artikel 561, vijfde lid, Wetboek van Strafvordering
een verwijzing naar een schuldregeling als bedoeld in artikel 287a Faillissementswet
vervangen door een verwijzing naar buitengerechtelijke schuldregelingen in
het algemeen. De strekking van artikel 561, vijfde lid, Wetboek van Strafvordering
is het Centraal Justitieel Incasso Bureau in de gelegenheid te stellen deel
te nemen aan minnelijke betalingsregelingen, zonder dat het daarbij gebonden
is aan de maximale termijnen voor uitstel van betaling of betaling in termijnen,
genoemd in artikel 561, vierde lid, Wetboek van Strafvordering. De bedoeling
van de vermelding van artikel 287a Faillissementswet was een
verwijzing naar de zinsnede «een vóór indiening van het
verzoekschrift aangeboden schuldregeling» in artikel 287a, eerste lid,
Faillissementswet. De vermelding kan echter de onjuiste indruk wekken dat
wordt verwezen naar de gedwongen schuldregeling uit artikel 287a Faillissementswet
of naar een schuldregeling die wordt gevolgd door een verzoekschrift tot toelating
tot de wettelijke schuldsaneringsregeling in geval die schuldregeling niet
succesvol afgesloten kon worden. Daarom wordt deze verwijzing vervangen door
een algemene verwijzing naar buitengerechtelijke schuldregelingen.Artikel XLIIIOnderdeel E van artikel XXXIX verwijdert de bepaling van artikel 370a,
tweede lid, onderdeel c, Sv volgens welke de verkorte dagvaarding een mededeling
bevat van de mogelijkheid dat het openbaar ministerie voor hetzelfde feit
een transactievoorstel kan doen. Op grond van onderhavig artikel blijft artikel
370a, tweede lid, onderdeel c, Sv evenwel gelden voor de transacties die zijn
aangeboden nadat de Wet OM-afdoening in werking is getreden.Artikel XLIVVoor een toelichting op de terugwerkende kracht van de artikelen I, XXVI,
onderdeel B, en XXXVI, onderdeel A, en artikel XIII, onderdeel C, verwijs
ik naar de specifieke toelichting bij die artikelen.Artikel XLVBij de twee eerdere Reparatiewetten Justitie is, met het oog op het periodieke
karakter van de Reparatiewet Justitie, voor een citeertitel gekozen met een
volgnummer. Dat karakter wordt conform de eerdere wetten ook hier tot uiting
gebracht.De minister van Justitie,E. M. H. Hirsch Ballin 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-31248-3.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl