Huursubsidiewet; Brief staatssecretaris inzake onderzoek naar de werking van de woonkostentoeslag (WKT) als onderdeel van de bijzondere bijstand
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-11 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 25090, nr. 64

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

01-09-1997

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1996-1997

25090 nr. 64

25-08-1997

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaam1. Afschaffen schattingsregeling2. De invulling van de RBH-regeling3. Een sluitend vangnet en het effect op de aanvragen
woonkostentoeslag4. Het bereik van het vangnet RBH en bijzondere bijstand5. Conclusie6. Overige aspecten6.1 Vervolgaanvraag RBH (mevrouw Versnel-Schmitz)1. Meer dan één keer in één
jaar2. Langere periode6.2 Relatie vermogenstoets Bijstand en RBH/HSW (mevrouw
Aiking-van Wageningen)6.3. Overleg met de VNGOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 25090Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 42 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
25 090Nieuwe regels over het verstrekken van huursubsidies (Huursubsidiewet)nr. 64BRIEF VAN DE STAATSSECRETARIS VAN VOLKSHUISVESTING, RUIMTELIJKE ORDENING
EN MILIEUBEHEERAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-Generaal's-Gravenhage, 25 augustus 1997Tijdens het op 14 juli jl. gehouden Algemeen Overleg met de vaste commissie
voor VROM heb ik de toezegging gedaan onderzoek te doen naar de relatie tussen
de bijzondere bijstand (in de vorm van woonkostentoeslag) en de Regeling Bijdrage
Huurlasten (RBH), alsmede de mogelijkheden van een goede inkomenscontrole.
Met deze brief kom ik tegemoet aan de wens die tijdens het Algemeen Overleg
is geuit. Achtereenvolgens zullen de volgende onderwerpen de revue passeren:1. De beweegredenen van het Kabinet om de schattingsregeling af te schaffen;2. De invulling van een vangnet voor huishoudens met inkomensdaling (de
RBH-regeling);3. Een sluitend vangnet en het effect op de aanvragen woonkostentoeslag
van de bijzondere bijstand (verder WKT);4. Het bereik van de RBH-regeling;5. Een concluderende visie op de RBH-regeling; en6. Een aantal overige aspecten, zoals vragen die tijdens het Algemeen
Overleg van 14 juli jl. zijn gesteld.Om een gedegen antwoord op deze vragen te kunnen formuleren, is een onderzoek
bij een aantal gemeenten uitgevoerd naar de werking van de WKT (onderdeel
van de bijzondere bijstand). In overleg met het Ministerie van Sociale Zaken
en Werkgelegenheid en de Vereniging Nederlandse Gemeenten (VNG) is dit onderzoek
verricht. De resultaten zullen in deze brief worden meegenomen. 1. Afschaffen schattingsregelingDe huursubsidieregeling in de oude wet IHS kende een tweetal inkomensjaren;
allereerst het basisjaar (het kalenderjaar dat voorafgaat aan het begin van
het huursubsidietijdvak) en daarnaast het schattingsjaar (het kalenderjaar
waarin het huursubsidietijdvak aanvangt). Standaard werd gebruik
gemaakt van het basisjaar – bijvoorbeeld 1995 voor huursubsidiejaar
1996/97 –, echter, indien het huishouden verwachtte dat het inkomen
in het schattingsjaar – 1996 in eerder genoemd voorbeeld – meer
dan 15% afweek van het inkomen uit het basisjaar was men verplicht het inkomen
te schatten. Dit gold zowel wanneer het inkomen steeg als daalde. Dit was
ingegeven door de wens het inkomen te hanteren dat zo actueel mogelijk was.Deze keuze had echter een schaduwkant. In de praktijk bleek het schatten
van een belastbaar inkomen uiterst problematisch. Immers, het overgrote deel
van de huishoudens diende in mei een prognose te maken van het totale inkomen
van dat jaar. Velen schatten onjuist of hadden moeten schatten. Dit was niet
in alle gevallen te voorzien. Men kon immers alleen vóór aanvang
van het huursubsidiejaar het inkomen schatten. Plotselinge werkloosheid, arbeidsongeschiktheid
of het vinden van een baan (tijdens het subsidiejaar) was een onvoorziene
inkomensfluctuatie waarbij een schatting niet meer mogelijk was. Dit leidde
tot veel navorderingen (ca. 70 000 per jaar), hetgeen weer kon leiden
tot schuldenproblematiek. De burger werd immers geruime tijd na afloop van
het huursubsidiejaar, als het belastbaar inkomen over het geschatte jaar definitief
was vastgesteld, geconfronteerd met een plotselinge terugvordering.Een andere keerzijde van de schattingsregeling was, dat de verplichting
om uit te gaan van een actueel geschat inkomen impliceerde, dat bij aanvaarding
van werk een belangrijk deel van de extra inkomsten direct zou moeten worden
gespendeerd aan extra huur. De huursubsidie werd dan immers direct lager.
De prikkel tot het aanvaarden van werk werd met de schattingsregeling verminderd
(armoedeval).Ten slotte leidde het schattingsinkomen tot een relatief hoge werklast,
zowel bij het departement als bij de verhuurders.Voor het Kabinet waren deze nadelen aanleiding om van de schattingsregeling
af te stappen (zie MvT HSW; Kamerstukken II 1996–1997, 25 090 nr.
3; pag. 17). Als gevolg hiervan mogen ontvangers van huursubsidie die een
baan aanvaarden nog een tijdje, ondanks hun gestegen inkomen, hun hogere huursubsidie
behouden. Een zekere vermindering van de doelmatigheid van de huursubsidieregeling
is derhalve ingezet voor het doel van armoedebestrijding en bestrijding van
de armoedeval.Ook stond vast dat er voor huishoudens die met plotselinge inkomensdaling
worden geconfronteerd, een vangnet moest zijn. Gelet op de oorsprong van het
probleem, een plotselinge inkomensdaling, die tijdelijk niet leidt tot extra
huursubsidie, werd in eerste instantie gedacht aan een oplossing via de bijzondere
bijstand. Belangrijk criterium voor het Kabinet was dat voor deze huishoudens
een sluitend vangnet zou worden geboden, zonder dat huishoudens tussen wal
en schip zouden raken.Er is uiteindelijk gekozen voor een vangnet binnen het Ministerie van
VROM zelf. Met name de relatief hoge uitvoeringskosten van de bijzondere bijstand
speelden hierbij een rol.De specifieke problematiek van de overgang van 64 jaar naar 65 jaar in
de nieuwe Huursubsidiewet is van meet af aan ondervangen. Door de andere fiscale
vaststelling is, bij gelijk netto inkomen, het belastbaar AOW-inkomen aanmerkelijk
lager. In de oude wet Individuele Huursubsidie maakten veel ouderen om die
reden gebruik van de schattingsfaciliteit. Immers, het belastbaar inkomen
daalde door een ander fiscaal regime voor 65-plussers (15,55% loonheffing
versus 37,5% loonheffing). Aangezien deze fiscale daling op zich niet gepaard
gaat met een (vergelijkbare) daling van het netto inkomen, is besloten deze
huishoudens buiten het te ontwikkelen vangnet te houden. Hiervoor is een –
voor deze huishoudens gunstige – aanpassing in de Huursubsidiewet
opgenomen. De normhuur wordt voor hen, in het jaar dat zij 65 worden, bepaald
op basis van het, relatief lage, belastbaar inkomen. 2. De invulling van de RBH-regelingHet centrale uitgangspunt is dat de RBH-regeling een vangnet is, voor
de minst draagkrachtige huishoudens die een inkomensdaling ondervinden. Daarnaast
is een aantal andere condities aan de regeling gesteld.Allereerst kan worden genoemd de eis dat het systeem sluitend is, zodat
er geen huishoudens tussen wal en schip kunnen vallen. In paragraaf 3 wordt
dit verder uiteengezet.Het moest voorts een regeling zijn waarbij snel uitgekeerd kan worden.
Het gaat immers om huishoudens met een (plotselinge) daling van het inkomen.
Daarnaast moest uiteraard worden voorkomen dat de nieuwe vangnetregeling de
problemen waarvoor de schattingsregeling juist was afgeschaft – terugvorderingen
en schuldenproblematiek, complexiteit en hoge werklast – weer binnen
zou halen.Tevens was de wens om het mogelijk te maken dat er op ieder moment een
beroep op kan worden gedaan. Bij de schattingsregeling kon dit niet; het opgeven
van een schattingsinkomen kon alleen vóór aanvang van het huursubsidiejaar.Tot slot was er de wens om bij de vangnetregeling dezelfde – verruimde –
berekeningssystematiek te hanteren als bij de nieuwe Huursubsidie- wet.Op basis van deze uitgangspunten is de Regeling Bijdrage Huurlasten ontwikkeld,
kortweg de RBH.Een huishouden dient, om in aanmerking te komen voor een bijdrage uit
deze regeling, aan twee inkomenscriteria te voldoen. Ten eerste moet het naar
een belastbaar jaarbedrag omgerekende actuele jaarinkomen op of onder het
minimum liggen. Daarnaast moet het belastbare inkomen uit het jaar voorafgaand
aan het huursubsidiejaar (= rekeninkomen) ten minste 20% hoger zijn geweest
dan dat minimum, zodat er sprake is van een substantiële daling van het
inkomen1.Dit is een aanzienlijke verbetering ten opzichte van de wens die in de
Kamer bij de behandeling van de Huursubsidiewet is geuit van een minimaal
dalingspercentage van 25. Overigens wijs ik er op dat de Tweede Kamer op 4
februari jl. in de tweede nota van wijziging op de Huursubsidiewet (TK, 96/97,
25 090, nr. 47) al een eerste inzicht in de nieuwe regeling is gegeven.
Ik citeer:«Wat betreft de inhoud van de ministeriële regeling wordt gedacht
aan het volgende:– Die huishoudens komen voor een financiële bijdrage in aanmerking,
die een inkomensdaling van tenminste 25% ondervinden, al dan niet gecombineerd
met het vereiste dat de daling tot gevolg moet hebben dat het huishouden beneden
een bepaald inkomensniveau is gezakt.– Voorts moet men voldoen aan de overige criteria van de Huursubsidiewet
(inschrijving in de gemeentelijke basisadministratie persoonsgegevens, huurprijs
niet boven de maximale huurgrens, etc.).– De hoogte van bijdrage wordt gebaseerd op de berekeningssystematiek
van de Huursubsidiewet.»De minimale inkomensdaling heb ik later teruggebracht tot 20%. Dat is
een additionele verbetering.Naast de nota van wijziging is de regeling in een MG-circulaire gepubliceerd
op 28 april jl (MG 97–09). Voorts is de RBH-regeling op 26 mei in de
Staatscourant geplaatst (Scrt. 96; 1997).Gelet op het beoogde karakter van de nieuwe regeling is bij de bepaling
van het recht op RBH het actuele maandinkomen uitgangspunt. Met de keuze voor
een actueel maandinkomen als grondslag, om daarmee een zo klantvriendelijk
mogelijke regeling te maken, is er voor het controlebeleid nogal wat veranderd.
Waar in de reguliere huursubsidie gewerkt wordt met door het huishouden opgegeven
jaarinkomen, die eenvoudig naast de gegevens van de belastingdienst kunnen
worden gelegd, ligt dit bij de RBH aanmerkelijk moeilijker. Actuele netto
maandinkomens moeten, om terugvorderingen zoveel mogelijk te voorkomen, vooraf
zo goed mogelijk gecontroleerd worden op juistheid en volledigheid. Zeker
voor een uitvoeringsorganisatie op afstand van de burger dient deze problematiek
niet te worden onderschat. De kans op afwijkingen bij achteraf-controle van
het inkomen is daarbij groot.Deze problemen doen zich voornamelijk voor bij meervoudige inkomens; dat
zijn huishoudinkomens met meerdere inkomensbronnen.Belangrijk aspect bij de uitvoering van de RBH-regeling is de snelheid
van de beslissing. Het gaat om huishoudens die, gezien hun draagkracht, snel
ondersteuning nodig hebben. De beslistermijn is in vergelijking met de reguliere
huursubsidie, waarbij een maximum geldt van 15 maanden, zeer kort. Deze is
vanaf 1 juli 1998 op vier weken gesteld en tot die tijd 6 weken. Dat laat
onverlet dat zich in de beginperiode aanloopproblemen kunnen voordoen.Omwille van die snelheid is er gekozen voor een verkorte uitvoeringsprocedure,
waarbij het onderzoek door de gemeente naar de juistheid van de opgegeven
gegevens zich beperkt tot controle van de bewoningssituatie. Voor de toekenning
van een RBH wordt, in tegenstelling tot de toekenning van huursubsidie, geen
passendheidsadvies van de gemeente vereist en is de zgn. brengplicht op het
punt van huurgegevens, met de daarbij behorende procedure bij de Huurcommissie,
niet van toepassing. Voorts wordt de RBH niet door middel van huurmatiging
of gemeentelijke voorschotverstrekking uitbetaald, maar rechtstreeks aan de
huurder. De RBH wordt niet per drie maanden achteraf uitbetaald (zoals bij
«reguliere» huursubsidie-ontvangers die niet via huurmatiging
hun subsidie krijgen) maar per maand. 3. Een sluitend vangnet en het effect op de aanvragen
woonkostentoeslagOok bij de schattingsregeling was een beroep op een bijdrage uit de woonkostentoeslag,
in geval van inkomensdaling wel degelijk, mogelijk. Onderstaande tabel geeft
aan met welk type inkomensdaling de huishoudens geconfronteerd kunnen worden
en in hoeverre het betreffende huishouden gebruik kon maken van de schattingsregeling
of de WKT (in geval van de oude wet IHS), of in hoeverre het betreffende huishouden
gebruik kan maken van de RBH of de WKT (in geval van de huidige Huursubsidiewet). Situatie Inkomenssituatie*Situatie
met schattingsinkomen (Wet IHS)Huidige situatie met RBH (HSW) Huishouden
met onvoorziene inkomensdaling (bv: plotseling arbeidsongeschikt of werkloos)Allen
woonkostentoeslag(op/onder minimum en daling > 20%) RBH (anders)
woonkostentoeslag Huishouden met inkomensdaling (onvoorzien of voorzien)
in de tweede helft van het huursubsidiejaar (dus na 1 januari)allen
woonkostentoeslag(op/onder het minimum en daling > 20%) RBH (anders)
woonkostentoeslag Huishoudens met voorziene inkomensdaling
op maandbasis, maar zodanig laat in het kalenderjaar dat het jaarinkomen te
hoog blijft.Allen woonkostentoeslag(op/onder het minimum en daling
> 20%) RBH (anders) woonkostentoeslag Huishoudens met inkomensdaling
die niet tot de bovengenoemde categorieën behoren (dus: voorzien en vroeg
in het kalenderjaar, voordat het huursubsidiejaar begint).Schattingsregeling(op/onder
het minimum en daling > 20%) RBH (anders) woonkostentoeslag* Een inkomensdaling is voorzien indien het huishouden de daling in het
desbetreffende jaar ziet aankomen. Concreet: in mei worden de meeste formulieren
ingevuld; indien een huishouden dan reeds weet dat het inkomen in de toekomst
(fors) zal dalen, dan is deze inkomensdaling voorzien. Indien een inkomensstijging
niet werd voorzien (en dus op basis van een te laag inkomen huursubsidie werd
uitbetaald), werd de teveel betaalde huursubsidie – ook al was men te
goeder trouw – teruggevorderd. Evenzo, indien een inkomensdaling niet
werd voorzien, diende men – wanneer de daling plaatsvond – een
beroep op de WKT te doen.Het aantal huishoudens dat in de huidige situatie (regime huursubsidiewet,
met RBH) gebruik zal maken van de WKT zal nagenoeg gelijk zijn aan het aantal
huishoudens in de situatie met de schattingsregeling onder het regime van
de wet IHS; in de tabel is te zien dat alleen indien de daling vroeg in het
huursubsidiejaar was of men de toekomstige daling kon voorzien van de schattingsregeling
gebruik kon worden gemaakt, anders diende men een beroep te doen op de WKT.Daarnaast zal voor de GSD, dankzij het veel lagere aantal terugvorderingen,
de schuldsaneringsproblematiek minder zijn.Dit alles overziende is de huidige RBH-regeling beter en klantvriendelijker
dan de schattingsregeling in de oude wet IHS. Samen met de WKT wordt een sluitend
en adequaat vangnet gevormd waarbij dus niemand die het echt nodig heeft buiten
de boot behoeft te vallen. Het aantal huishoudens dat in de huidige situatie
(huursubsidiewet, met RBH) gebruik zal maken van de WKT zal, macro gezien,
gelijk zijn aan het aantal huishoudens in de situatie met de schattingsregeling
onder het regime van de oude wet IHS.Ter indicatie: de groep die een beroep kan doen op de voorliggende voorziening
is naar schatting 13 000. Van deze groep zullen er ca. 6 000 huishoudens
zijn, die in de oude regeling geen mogelijkheid hadden gehad om een schattingsinkomen
op te geven (om de redenen die in de tabel worden genoemd) en dus indertijd
een beroep op de WKT hadden moeten doen. Evenzo is de groep die gebruik had
kunnen maken van de schattingsfaciliteit en thans doorverwezen wordt naar
de woonkostentoeslag naar schatting 6 000 groot. 4. Het bereik van het vangnet RBH en bijzondere bijstandIn de afgelopen weken is nader onderzoek gepleegd naar het uitvoeringsbeleid
van de RBH en de bijzondere bijstand. Deze laatste regeling maakt, net als
de RBH, gebruik van actuele inkomensgegevens.Via drie wegen heeft het onderzoek plaatsgevonden. Aan het Ministerie
van Sociale Zaken en Werkgelegenheid en de VNG is een vragenlijst gestuurd
met vragen om zo een beeld te kunnen krijgen van de mogelijke antwoorden op
de onderzoeksvragen, zoals gesteld in de inleiding van deze brief. Voorts
is bij een tiental gemeenten telefonisch navraag gedaan naar hun uitvoerings-
en controlebeleid bij de woonkostentoeslag en de ervaringen met
de RBH. Als derde actie is met de accountantsdienst en de betreffende interne
controle-afdelingen binnen het DGVH overleg gevoerd over de mogelijke vormgeving
van het controle-instrumentarium.Twee belangrijke resultaten blijken uit het onderzoek:– Uit met name de reacties van de gemeenten en de VNG blijkt, dat
de Gemeentelijke Sociale Diensten over het algemeen de berekening van de RBH/huursubsidie
volgen. Daarbij kunnen ook niet-minima in aanmerking komen voor een woonkostentoeslag.
Het is echter wel zo, dat er bij de bepaling van de woonkostentoeslag rekening
wordt gehouden met de beschikbare bestedingsruimte die volledig in mindering
wordt gebracht op de woonkostentoeslag. Uiteraard hebben de gemeenten hierbij
een door de wetgever gewenste beleidsvrijheid. Daarnaast gelden in de bijstand
lagere vermogensgrenzen dan in de RBH (f 9 500 voor alleenstaanden
en f 19 000 voor meerpersoonshuishoudens. Voor eigen woningbezitters
is additionele vrijstelling van aan de woning gebonden vermogen mogelijk van
f 15 000 plus de helft van het meerdere tot een maximum van f 60 000).– De controleproblematiek van de bovenminimale inkomens is zeker
niet eenvoudiger dan ik in het overleg met de commissie heb uiteengezet. De
kans op meervoudige (d.w.z. bestaande uit meerdere inkomensbronnen) inkomens
is uiteraard bij bovenminimale inkomens groter dan bij minimum inkomens. Ook
bij de huidige RBH-regeling blijkt de controleproblematiek overigens al groot.
Centrale uitvoering van controle van actuele inkomens is, zeker bij de controle
van meerdere inkomens achter één voordeur, vanwege de grotere
afstand tot de burger, problematischer dan bij decentrale uitvoering. Men
kan immers de cliënt niet voor een gesprek op het departement uitnodigen.De kans op misbruik en oneigenlijk gebruik is bij uitvoering door een
anonieme, op afstand staande, centrale overheid dan ook groter dan bij lokale
uitvoering. De GSD heeft hier meer ervaring in en is, als decentraal uitvoeringsorgaan
dat dicht bij de klant staat, beter hiervoor geoutilleerd.Eventuele uitbreiding van de RBH-regeling naar boven-minimale inkomens
zou dus een viertal effecten hebben:– Allereerst zal de complexiteit van de te toetsen inkomens nog
aanzienlijk toenemen; in de controle voorafgaand aan de beslissing, maar zeker
ook achteraf wanneer de bijdrage reeds is uitgekeerd. Gezien het centrale
karakter van de RBH-regeling – waardoor communicatie met de klant moeilijker
is – en een controlesystematiek à la de bijzondere bijstand op
belangrijke onderdelen onmogelijk en onpraktisch is, wordt de kans op een
beschikking, die niet bij de financiële situatie van de klant hoort,
aanzienlijk groter. Dit acht ik een groot afbreukrisico.– Hierdoor zal het aantal terugvorderingen aanmerkelijk toenemen,
wat de schuldenproblematiek bij de betreffende huishoudens (en ook de Gemeentelijk
Sociale Diensten) doet toenemen.– Uitbreiding van de regeling tot niet-minima zou er overigens toe
leiden dat de verhouding tussen de subsidie en uitvoeringskosten schever zal
worden. Niet-minima krijgen immers een lagere bijdrage. Dit zal nog pregnanter
worden, omdat de uitvoeringskosten – vanwege de toegenomen complexiteit,
maar ook vanwege het toenemen van de zeer arbeidsintensieve terugvorderingen –
hoger zullen worden.– Aanpassing van de RBH-regelgeving, in de zin van verruiming van
de normen, zou extra implementatieproblemen en een permanent grotere uitvoeringsorganisatie
met zich mee brengen. Bij een kleine regeling met een relatief beperkt aantal
aanvragers en een beperkte uitvoeringsorganisatie, zoals de huidige RBH-regeling,
acht ik centrale uitvoering nog verdedigbaar. Bij uitbreiding van het bereik
van de regeling, zoals bij het laten vallen van de minimumeis,
komt de keuze van centrale uitvoering onder te grote druk te staan. 5. ConclusieDe Kamer heeft haar zorg kenbaar gemaakt over de huishoudens die een inkomensdaling
ervaren en de effecten op de huursubsidiebijdrage. Het Kabinet deelt deze
zorg terdege. Vandaar dat het Kabinet een sluitend systeem heeft gecreëerd
waarbij de RBH-regeling, met haar grondslag in de Huursubsidiewet, en de woonkostentoeslag,
als onderdeel van de bijzondere bijstand, elkaar aanvullen. Omdat het een
nieuwe regeling betreft zal de RBH-regeling en de werking van de woonkostentoeslag
goed worden gevolgd. De resultaten van deze monitoring zullen nauwlettend
worden gevolgd en – indien dit noodzakelijk blijkt – als input
dienen voor eventuele wijzigingen in het gecreëerde vangnet van RBH en
woonkostentoeslag.Wat de situatie van heden betreft, heeft het Kabinet het volgende overwogen,
mede naar aanleiding van de resultaten van het onderzoek naar aanleiding van
het Algemeen Overleg van 14 juli jl.Het Kabinet heeft besloten de schattingsregeling af te schaffen, omdat
deze regeling voor veel huursubsidie-ontvangers (één op de dertien)
na een lange tijd een terugvordering betekende. Tevens was de schattingsregeling
uitermate lastig voor de huursubsidie-ontvangers en leverde deze regeling
een aanzienlijke bijdrage aan de armoedeval. Daarnaast was de schattingsregeling
arbeidsintensief voor zowel het departement als de verhuurders en de uitvoeringskosten
waren navenant.Er is gekozen om een vangnetregeling te ontwerpen voor huishoudens die
een significante inkomensdaling (minimaal 20%) ervaren tot op/onder het minimum
inkomen. De huishoudens met een bepaalde inkomensdaling, die niet aan deze
eis voldoen, kunnen een beroep doen op de WKT. Hierdoor heeft het Kabinet
voor een sluitend systeem gezorgd en hoeft niemand tussen wal en schip te
vallen. Het grote voordeel van de RBH-regeling is dat onmiddellijk bij inkomensdaling
(voorzien of onvoorzien) een bijdrage kan worden gevraagd; een grote verbetering
ten opzichte van de schattingsregeling.Ook bij de schattingsregeling deden huishoudens een beroep op een bijdrage
woonkostentoeslag. Indien men laat in het jaar of onvoorzien met een inkomensdaling
te maken kreeg, bood de schattingsregeling geen oplossing. Deze huishoudens
werden verwezen naar de WKT. Zij kunnen nu wel gebruik maken van de RBH-regeling.
Daar staat tegenover dat, vanwege de gestelde inkomenseisen, een aantal huishoudens
dat voorheen het inkomen kon schatten, nu naar de bijzondere bijstand wordt
verwezen. Per saldo zal het aantal huishoudens dat een beroep doet op de WKT
gelijkblijven.De WKT is over het algemeen gebaseerd op de huursubsidiewet. Hij biedt
dan ook een goed vangnet voor die huishoudens die niet tot de minima behoren,
maar wel met een inkomensdaling te maken hebben. Voorts kunnen de Gemeentelijke
Sociale Diensten de meervoudige inkomens (inkomens uit meer dan één
bron) beter controleren, vanwege hun jarenlange ervaring en hun directe contacten
met de klant. De foutkans – en daardoor kans op voor de klant zeer ingrijpende
terugvorderingen – is dan kleiner dan als de centrale RBH-uitvoeringsorganisatie
de controle en uitbetaling voor haar rekening neemt.De woonkostentoeslag vormde, ook bij de oude huursubsidieregeling, het
complement als vangnet voor degenen die niet voor huursubsidie (incl. de schattingsregeling)
in aanmerking kwamen, doch in relatie tot hun draagkracht te hoge woonlasten
hadden. Dit principe van complementariteit verandert met de komst
van de RBH niet. De bijzondere bijstand blijft als vangnet werken. Het beroep
op de bijzondere bijstand, i.c. de woonkostentoeslag, zal door de RBH-regeling
per saldo naar verwachting niet toenemen.Het Kabinet heeft vertrouwen in het instrument bijzondere bijstand. Het
feit alleen dat huishoudens tijdelijk een beroep op de WKT moeten doen, voordat
zij huursubsidie kunnen aanvragen – hetgeen in de oude regeling ook
het geval was – is dan ook voor het Kabinet geen reden de RBH-regeling
te wijzigen.De WKT blijkt in de praktijk naar tevredenheid te werken en biedt mijns
inziens geen grondslag voor het vermeende slechte imago van de bijzondere
bijstand bij enkele afgevaardigden. Het Kabinet heeft vertrouwen in het instrument
bijzondere bijstand. Dit vertrouwen wordt ook nog eens bevestigd door het
voornemen f 250 miljoen per jaar aan dit budget toe te voegen om de aanpak
van armoede en sociale uitsluiting te intensiveren.Gelet op het voorgaande ziet het Kabinet geen aanleiding om de RBH aan
te passen. Allereerst is er sprake van een sluitend systeem, waarbij de RBH-regeling
als voorliggende voorziening, alsmede de woonkostentoeslag goed blijken te
werken. Wellicht ten overvloede zal het Kabinet er bovendien bij de gemeenten
op aandringen de WKT ruimhartig toe te passen. Daarnaast is uitbreiding van
het bereik van de RBH-regeling niet wenselijk omdat dit op onoverkomelijke
uitvoeringsproblemen zal stuiten. Wel zal de nieuwe regeling uiteraard worden
geëvalueerd zodat volgend jaar opnieuw een beeld van de werking van de
RBH in relatie tot de bijzondere bijstand kan worden geleverd.Een breder bereik van de RBH-regeling zou als noodzakelijke consequentie
hebben, gelet op eerder genoemde argumenten, dat de regeling niet meer door
een centraal uitvoeringsorgaan kan worden uitgevoerd. Uitvoering door de gemeenten
zou dan ook de enige terugvaloptie zijn. Hierin zijn twee modaliteiten te
onderkennen:– De grondslag voor de bijdrage ligt in de bijzondere bijstand (normering
op basis van woonkostentoeslag); of– De grondslag voor de bijdrage ligt in de Huursubsidiewet, waarbij
burgemeester en wethouders beschikkingsbevoegd zullen zijn (normering op basis
van de Huursubsidiewet).In beide gevallen kunnen de gemeenten een bijdrage – voor zowel
de subsidie als de uitvoeringskosten – van het Rijk ontvangen, waarbij
bij de eerste variant dat via het Gemeentefonds zal zijn en bij de tweede
variant op basis van declaratie per beschikking.Hoe dan ook zal er veel uitgezocht moeten worden en met een aantal partijen
overleg moeten worden gevoerd over uitvoeringsconsequenties en de daarmee
gemoeide kosten. Dit brengt een aanzienlijk tijdsbeslag met zich mee. Ik ben
bereid de terugvaloptie in het kader van de monitoring met betrokkenen te
bespreken en u over de bevindingen te rapporteren.Het alternatief waarbij de gemeenten beschikkingsbevoegd worden, heeft
wel een aantal specifieke aandachtspunten m.b.t. de klantgerichtheid en de
uitvoeringskosten. In mijn monitoringsrapportage zal ik hier in het bijzonder
op ingaan. 6. Overige aspectenIn het Algemeen Overleg van 14 juli jl. is nog een tweetal vragen onbeantwoord
gebleven. Hieronder zal ik deze vragen kort beantwoorden. Voorts zal ik ingaan
op het gevoerde overleg met de VNG. 6.1 Vervolgaanvraag RBH (mevrouw Versnel-Schmitz)Kamerlid mevrouw Versnel-Schmitz vroeg wat de duur van een RBH-uitkering
kan zijn. Deze vraag zal in twee richtingen worden beantwoord. Allereerst
is het mogelijk dat een huishouden, dat in één jaar twee keer
met een inkomensdaling te maken krijgt, een beroep doet op de RBH-regeling.
Daarnaast zal ook de situatie worden geschetst als een huishouden langer dan
één jaar een beroep moet doen op de RBH-regeling. 1. Meer dan één keer in één
jaarIndien een huishouden een inkomensdaling ervaart, en aan de twee eisen
van de RBH-regeling voldoet (minimaal 20% daling en op/onder het minimum inkomen),
kan men een aanvraag voor een RBH-regeling indienen. Indien men later in hetzelfde
jaar weer met een inkomensdaling (tot verder onder het minimum) te maken krijgt,
zal dat aan de RBH-regeling niets veranderen. Immers, men heeft reeds de maximale
bijdrage.Is de eerste daling, echter, niet onder het minimum-inkomen, dan kan men
geen beroep doen op de RBH-regeling, maar wel op bijdrage woonkostentoeslag.
Indien dit huishouden later in hetzelfde jaar nogmaals een inkomensdaling
ervaart – en dit keer wel op/onder het minimum inkomen – is een
beroep op de RBH-regeling wel mogelijk. Onderstaande tabel verduidelijkt een
en ander, waarbij wordt aangenomen dat de daling minimaal 20% is.  Daling
op/onder het minimum inkomenBetreffende vangnet Eerste inkomensdaling
in het jaarJaRBH Tweede inkomensdaling in het jaarJaRBHEerste inkomensdaling in het jaarNeewoonkostentoeslag Tweede
inkomensdaling in het jaarJaRBH Eerste inkomensdaling in
het jaarNeewoonkostentoeslag Tweede inkomensdaling in het
jaarNeewoonkostentoeslag2. Langere periodeEen huishouden kan langer dan één jaar een beroep doen op
de RBH. Vindt de inkomensdaling, bijvoorbeeld, per 1 januari van 1998 plaats,
dan zal voor de resterende periode van het lopende huursubsidietijdvak (tot
30 juni 1998) een beroep op de RBH-regeling kunnen worden gedaan, indien men
aan de twee gestelde eisen voldoet. Immers, voor dat huursubsidiejaar (1997/98)
geldt het inkomensjaar 1996 en met dat «hoge» inkomen zou een
beroep op de huursubsidie niet of maar ten dele mogelijk zijn. Vanaf het nieuwe
huursubsidiejaar (1998/99) geldt het inkomen van 1997; ook dit inkomen is
van voor de daling en dus wellicht te hoog om voor huursubsidie in aanmerking
te komen. Ook voor het gehele huursubsidiejaar 1998/99 is een beroep op de
RBH-regeling mogelijk. Vanaf tijdvak 1999/2000 ontvangt het huishouden de
maximale huursubsidie. Immers, dan geldt het inkomen van 1998 (dus na de daling).In de «oude» wet IHS (met de schattingsfaciliteit) zou dit
huishouden voor de periode vanaf de daling, 6 maanden lang, geen huursubsidie
ontvangen, alsmede geen schattingsinkomen opgeven. Dit huishouden was dan
aangewezen op een aanvraag woonkostentoeslag. 6.2 Relatie vermogenstoets Bijstand en RBH/HSW (mevrouw
Aiking-van Wageningen)De argumenten waarom voor de vermogenstoets van de HSW en de RBH
niet aangesloten wordt bij die van de Algemene Bijstandswet zijn met name
de volgende:– de huursubsidie is een bijzondere regeling op het terrein van
de huur. De algemene bijstand is dat niet en geldt louter als een inkomensvangnet,
dat rekening houdt met alle bijzondere regelingen. Bovendien gelden in de
bijstand aanzienlijk lagere grenzen voor bedragen waarover men vrij mag beschikken
dan in de HSW/RBH (de hoogte van de vermogenstoets in de bijstand is voor
alleenstaanden f 9 500,– en voor meerpersoonshuishoudens f 19 000.
Voor eigen woningbezitters is additionele vrijstelling van aan de woning gebonden
vermogen mogelijk van f 15 000 plus de helft van het meerdere tot
een maximum van f 60 000,–);– de vrijstelling voor eigenaar bewoners is gebonden aan de bewoning
van de eigen woning en is derhalve niet vrij besteedbaar;– in de doelgroep van de HSW/RBH komen geen eigenaar-bewoners voor. 6.3. Overleg met de VNGUit de brief van de VNG van 12 augustus jl, wordt duidelijk dat –
via de geëigende overlegkanalen tussen VNG en het departement –
regeling en circulaire in maart en april aan de VNG voor commentaar zijn toegezonden.
De VNG is in de gelegenheid gesteld opmerkingen te maken of vragen te stellen.
Dit kon via de gebruikelijke kanalen, zoals ook bij de Huursubsidiewet is
geschied. Dit heeft, wat de RBH betreft geleid tot overleg over het eventuele
beslag op de bijzondere bijstand en de afspraak om te monitoren. De Staatssecretaris van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en
Milieubeheer,D. K. J. Tommel XNoot1Opgemerkt zij dat bij de 20%-eis er voor gekozen is een omgekeerde formulering
te hanteren in vergelijking met het schattingsinkomen. «Het rekeninkomen
moet 20% hoger zijn dan het minimum» i.p.v. «het rekeninkomen
moet 20% gedaald zijn». Met deze omgekeerde formulering is het verschil
met het bij het schattingsinkomen gehanteerde percentage slechts gering. Reeds
bij een daling van 16,67% van het rekeninkomen voldoet men aan de dalingseis.
Aan de hand van een voorbeeld zal ik dit verduidelijken. In de RBH bedraagt
het minimum voor meerpersoonsouderenhuishoudens f 25 000 en moet
men een rekeninkomen hebben gehad van ten minste f 30 000 (f 25 000
+ 20%) om aan de vereiste daling te voldoen. Geformuleerd in termen van een
dalingspercentage, zoals bij het schattingsinkomen, bedraagt de vereiste daling
slechts 16,67% (16,67% van f 30 000 = f 5 000; f 30 000
minus f 5 000 = f 25 000). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-25090-64.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl