WAO-stelsel; Brief minister over o.m. herbeoordeling met nieuwe Schattingsbesluit en overgangsrecht
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-12 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 28333, nr. 36

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

05-07-2004

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2003-2004

28333 nr. 36

28-06-2004

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamDe gevolgen van de herbeoordelingsoperatie met het nieuwe
Schattingsbesluit en het gehanteerde overgangsrechtPersonen met een slechte levensverwachtingEnkele arbeidsrechtelijke casuspositiesEnkele andere arbeidsrechtelijke vraagstukkenToezicht op reïntegratiebedrijvenOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 28333Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 35 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
28 333WAO-stelselnr. 36BRIEF VAN DE MINISTER VAN SOCIALE ZAKEN EN WERKGELEGENHEIDAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-GeneraalDen Haag, 28 juni 2004Tijdens het debat Arbeid en ziekte op 14 en 15 juni jl. in de Eerste
Kamer heb ik toegezegd schriftelijk terug te komen op enkele onderwerpen.
Het betreft de gevolgen van de herbeoordelingsoperatie met het nieuwe Schattingsbesluit
en het gehanteerde overgangsrecht, personen met een slechte levensverwachting,
enkele arbeidsrechtelijke casusposities, enkele andere arbeidsrechtelijke
vraagstukken en het toezicht op reïntegratiebedrijven. Op enkele andere
onderwerpen die daar aan de orde zijn gekomen, zal ik zoals toegezegd terugkomen
bij het wetsvoorstel Werk en Inkomen naar Arbeidsvermogen.Met het oog op de behandeling in beide Kamers van het nieuwe Schattingsbesluit
wordt deze brief zowel naar de Eerste Kamer als naar de Tweede Kamer gezonden.De gevolgen van de herbeoordelingsoperatie met het nieuwe
Schattingsbesluit en het gehanteerde overgangsrechtDoor verschillende fracties is gevraagd naar de inkomenspositie van personen
die in de herbeoordelingsoperatie een uitkeringsverlaging krijgen en op wie
het nieuwe Schattingsbesluit van toepassing is.Om te beginnen is het belangrijk aan te geven dat het nieuwe Schattingsbesluit
niet van toepassing is op personen die op 1 juli 55 jaar of ouder zijn
en niet op personen die onder oud overgangsrecht vallen, waaronder de mensen
die onder de werkingssfeer vallen van de wet BIA. Het nieuwe Schattingsbesluit
is uiteraard van toepassing op de nieuwe instroom en daarnaast op het bestand
arbeidsongeschikten dat betrokken is bij de herbeoordelingsoperatie.Personen die een verlaging of een beëindiging van de uitkering krijgen,
krijgen indien zij daarvoor in aanmerking komen, een reïntegratietraject.
Het is in dat verband belangrijk te memoreren dat het mijn streven is dat
de personen die daarvoor in aanmerking komen, beginnen met hun reïntegratieactiviteiten
vóór het moment dat de verlaging of beëindiging van de
uitkering daadwerkelijk optreedt. Het is immers zo dat een uitkeringsverlaging
of beëindiging pas twee maanden na de beschikking met betrekking tot
het lagere arbeidsongeschiktheidspercentage plaatsvindt. Binnen deze twee
maanden zullen betrokkenen contact hebben met het reïntegratiebedrijf
dat hen helpt bij het vinden van werk.Bij de besluitvorming over de vraag welke arbeidsongeschikten betrokken
zouden moeten worden bij de herbeoordelingsoperatie en welke niet, en of nog
aanvullende maatregelen nodig zouden zijn, heb ik me laten leiden door het
Toetsingskader overgangsrecht.Indien het nieuwe Schattingsbesluit alleen toegepast zou worden op de
nieuwe instroom, zou het gevolg daarvan zijn dat het doel van het nieuwe Schattingsbesluit
(mensen aanspreken op wat zij nog wél kunnen) niet bereikt zou worden
voor de bestaande arbeidsongeschikten. Deze groep zou daardoor de facto minder
kansen krijgen en minder gestimuleerd worden. Een ander nadeel zou zijn dat
dan nog veel langer dan nu het geval is met twee Schattingsbesluiten gewerkt
zou moeten worden. Tot slot zou dit budgettaire gevolgen hebben.Om die reden heb ik er voor gekozen onderscheid te maken tussen twee groepen
waarop het nieuwe Schattingsbesluit en de herbeoordelingsoperatie wel respectievelijk
niet van toepassing zijn. Voor de groep die wel onder het nieuwe Schattingsbesluit
valt, wordt dit gefaseerd ingevoerd, namelijk op het moment dat iemand herbeoordeeld
wordt. Het is dus niet zo dat het wijzigen van het Schattingsbesluit op zichzelf
aanleiding is voor een herbeoordeling. De groep die wordt uitgezonderd betreft
behalve de groep ouderen, ook de groep die bij eerdere wijzigingen nadrukkelijk
is ontzien. In het Toetsingskader wordt dit ook nadrukkelijk aanbevolen.De regering is van mening dat met de voorliggende wijzigingen een verantwoorde
afweging is gemaakt tussen het rechtszekerheids- en het gelijkheidsbeginsel.
Zoals in het Toetsingskader staat, ligt eerbiedigende werking bij langlopende
rechten minder voor de hand omdat er dan lange tijd rechtsongelijkheid is.
Het Toetsingskader geeft ook nadrukkelijk ruimte voor een indeling in groepen
op basis van leeftijd. Zo wordt gesteld dat de groep ouderen ten opzichte
van de groep jongeren zich vaak niet in een gelijke (arbeidsmarkt)positie
bevinden.Voor gedeeltelijk arbeidsongeschikten die werkloos zijn, geldt alleen
de wekeneis (in tenminste 26 van de 39 weken voorafgaand aan de ziekte als
werknemer gewerkt hebben). Zij krijgen een loongerelateerde uitkering waarvan
de duur afhangt van hun arbeidsverleden. De duur kan variëren van zes
maanden tot vijf jaar.Indien nu een arbeidsongeschikte een lagere uitkering krijgt, kunnen twee
situaties onderscheiden worden. Als hij eerst volledig arbeidsongeschikt was,
zal altijd recht op WW ontstaan, mits hij aan de wekeneis voldoet.Was hij eerst gedeeltelijk arbeidsongeschikt en gedeeltelijk werkloos,
dan zou het kunnen dat de duur van zijn WW-uitkering al verstreken is. In
dat geval heeft hij geen recht op WW. Indien de duur nog niet verstreken is,
dan houdt hij wel een WW-uitkering voor de resterende duur.Informatie over personen die met een uitkeringsverlaging geconfronteerd
worden en geen of nog slechts een beperkt recht op WW hebben, is momenteel
niet beschikbaar. Wel is duidelijk dat het zittend bestand voor het grootste
deel uit volledig arbeidsongeschikten bestaat, voor wie het WW-recht voor
het eerst ontstaat. Van het kleinere gedeelte gedeeltelijk arbeidsongeschikten
werkt al ruim de helft. Dit is een groep met een relatief grote kans om hun
verdiencapaciteit volledig te benutten. Bovendien geldt dat deze groep de
WW-rechten vaak nog niet benut heeft. Van degenen die niet werken heeft waarschijnlijk
ook een deel de WW-rechten nog niet verbruikt. Op basis hiervan wordt vooralsnog
indicatief ingeschat dat het aantal personen dat na herbeoordeling en uitkeringsverlaging
onvrijwillig werkloos is en geen WW krijgt circa 10 000 – 20 000
personen bedraagt. Indien zij aan de voorwaarden voldoen, krijgen
zij een bijstandsuitkering.Daarnaast zijn er mensen die vanwege hun arbeidsverleden een WW-uitkering
van korter dan een jaar krijgen. Bij een arbeidsverleden van 4 jaar duurt
de uitkering 6 maanden, bij een arbeidsverleden van 5 tot 10 jaar 9 maanden.
Personen met een WW-duur korter dan een jaar vanwege hun arbeidsverleden zijn
dus in de leeftijd van circa 28 jaar. Dit betreft circa 5% van de personen
die herbeoordeeld worden in de herbeoordelingsoperatie.Voor de hoogte van de WW-uitkering geldt het volgende. De WAO-uitkering
en de WW-uitkering samen geven een uitkering ter hoogte van 70% van het (gemaximeerde)
dagloon. Dus hoe lager het arbeidsongeschiktheidspercentage, hoe hoger het
relatieve deel van de WW-uitkering en omgekeerd. Dit wordt geregeld via de
dagloonregels. Deze algemene regel betekent dat een gedeeltelijke arbeidsongeschikte
die al recht had op een WW-uitkering, nu een hogere WW-uitkering krijgt als
zijn arbeidsongeschiktheidspercentage daalt.Gedeeltelijk arbeidsongeschikten die werkten naast hun WAO-uitkering en
die een lagere arbeidsongeschiktheidsuitkering krijgen, kunnen naast hun verlaagde
WAO-uitkering en hun loon, nog recht hebben op WW als zij voldoen aan de wekeneis
en als de maximale termijn nog niet verstreken is. Voor de volledigheid zij
nog vermeld dat zij wel een nieuw WW-recht kunnen opbouwen voor de uren dat
zij werken, maar een dergelijk nieuw recht voorziet niet in een compensatie
voor de verlaagde arbeidsongeschiktheidsuitkering.Naar aanleiding van een suggestie van mw. Van Leeuwen om het overgangsrecht
aan te passen voor een deel van de groep die betrokken is bij de herbeoordelingsoperatie
heb ik besloten het overgangsrecht van het nieuwe Schattingsbesluit te verbeteren.Het is mijn voornemen om voor de groep arbeidsongeschikten die te maken
krijgt met een verlaging van het arbeidsongeschiktheidspercentage, die geen
recht heeft op een WW-uitkering én die minder verdient dan het bedrag
waarmee hun uitkering verlaagd is, tijdelijk te compenseren. Ik ben voornemens
een regeling te treffen op grond waarvan deze groep een tijdelijke financiële
aanspraak krijgt op grond van de kaderwet SZW-subsidies. Het moet dan gaan
om arbeidsongeschikten die een lager arbeidsongeschiktheidspercentage krijgen
in de herbeoordelingsoperatie en die ondanks adequaat sollicitatieen reïntegratiegedrag
er niet in slagen een arbeidsinkomen te verwerven dat opweegt tegen de uitkeringsverlaging.
Deze personen krijgen gedurende maximaal zes maanden na de uitlooptermijn
van twee maanden, een tijdelijke financiële aanspraak ter hoogte van
de verloren gegane arbeidsongeschiktheidsuitkering. Voorwaarde is dat zij
voldoende inspanningen leveren om aan de slag te gaan. Voor allen die daarvoor
in aanmerking komen, bestaat zoals hiervoor al aangegeven de mogelijkheid
van ondersteuning bij de reïntegratie. Deze ondersteuning zal binnen
twee maanden van start gaan. Door deze verbetering van het overgangsrecht
wordt bereikt dat deze personen in een overgangsperiode geen inkomensachteruitgang
ondervinden indien zij een lager arbeidsongeschiktheidspercentage krijgen
in de herbeoordelingsoperatie.De extra lasten van deze tijdelijke financiële aanspraak bedragen
ca. 30 miljoen voor de gehele herbeoordelingsoperatie en gespreid over de
periode 2004–2007.Personen met een slechte levensverwachtingMw. Van Leeuwen heeft vragen gesteld over personen met een zeer slechte
levensverwachting. Zij vroeg zich af of in het nieuwe stelsel deze groep wel
onder het criterium «volledig en duurzame arbeidsongeschiktheid»
valt.Een deel van de groep waar mw. Van Leeuwen op doelt, valt onder de categorie
«volledig arbeidsongeschiktheid op medische gronden». Dit zijn
personen die weliswaar nog enige benutbare mogelijkheden hebben, maar wegens
een terminale ziekte een zodanig slechte levensverwachting hebben dat zij
die mogelijkheden naar verwachting binnen afzienbare termijn zullen verliezen.
Hierbij wordt gedacht aan de periode van een jaar. Deze groep valt onder de
categorie volledig en duurzaam arbeidsongeschikt, omdat onder duurzame arbeidsongeschiktheid
ook de situatie valt dat iemand alleen nog maar kan verslechteren.Daarnaast zijn er personen die weliswaar een slechte levensverwachting
op termijn hebben, maar waarvan niet gezegd kan worden dat zij geen mogelijkheden
om te werken hebben. Een deel van deze groep zal na arbeidskundig onderzoek
volledig arbeidsongeschikt blijken te zijn (en ook duurzaam omdat hun situatie
alleen maar kan verslechteren), een ander deel gedeeltelijk. Indien deze laatste
personen op enig moment wel volledig arbeidsongeschikt worden, krijgen zij
vanaf dat moment recht op een uitkering op grond van de IVA-regeling. Er is
in alle gevallen sprake van een individuele toetsing door de verzekeringsarts.Enkele arbeidsrechtelijke casuspositiesDoor mw. Westerveld zijn vragen gesteld met betrekking tot het uitgangspunten
«werken moet lonen». Zij noemde verschillende voorbeeldgevallen
van zieke werknemers, die ik in deze brief graag wil behandelen.Een werknemer met een bruto-maandsalaris van € 5000, wordt ziek.
Aan het eind van het eerste ziektejaar biedt de werkgever passend werk aan
met een inkomen van €2500 en werknemer aanvaardt dit werk. Het is dan
de vraag op welk inkomen de werknemer in het tweede ziektejaar recht heeft.
In onderstaande casus wordt voor de inzichtelijkheid geabstraheerd van het
feit dat het door mw. Westerveld genoemde loon hoger is dan het maximumdagloon.In het BW is geregeld dat de werknemer gedurende twee jaar van zijn ziekte
recht heeft op 70% van de oorspronkelijk bedongen arbeid, of te wel € 3500,–.
Op dit bedrag houdt de werknemer tenminste recht, ongeacht het salaris van
de nieuwe arbeid.Mw. Westerveld vroeg ook of de werknemer de aangeboden baan mag weigeren
omdat hij deze te zeer onder zijn kunnen vindt liggen.Het antwoord is dat dit niet mag als het gaat om passende arbeid. In het
BW is immers bepaald dat een zieke werknemer verplicht is passende arbeid
te aanvaarden (artikel 7:660a, onderdeel c, BW ) Weigert de zieke werknemer
passende arbeid dan heeft de werknemer niet langer recht op loondoorbetaling
(art 7:629, derde lid, onderdeel c, BW) en kan de werkgever hem in het uiterste
geval ook opzeggen (art. 7:670b, derde lid, onderdeel b, BW).Of de aangeboden functie daadwerkelijk passend is, is afhankelijk van
individuele omstandigheden. Hierbij moet worden gekeken naar relevante factoren
als werkervaring, loonhoogte, opleiding en uiteraard naar de gezondheidstoestand.
Passende arbeid is in het algemeen arbeid die in eerste instantie zo dicht
mogelijk aansluit bij de oorspronkelijke arbeid. Wanneer echter de gezondheidstoestand
vereist dat op een lager niveau moet worden gewerkt, dan is ook deze lagere
arbeid als passend te beschouwen. Hetzelfde geldt indien de werknemer al langer
uit het arbeidsproces is: hoe langer uit het arbeidsproces hoe
eerder functies (ook qua niveau) passend zullen zijn.Mw. Westerveld vroeg waarom de bepaling van artikel 7:629, twaalfde lid,
BW, waarin is geregeld dat de arbeidsovereenkomst onverkort in stand blijft
als de werknemer tijdens zijn ziekte passende arbeid aanvaardt, tenzij werknemer
en werkgever iets anders overeenkomen, niet dwingendrechtelijk van aard is.Hiervoor is niet gekozen. Wanneer werkgever en werknemer niets anders
regelen, geldt de regeling van het ongewijzigd blijven van de arbeidsovereenkomst
en van het recht op doorbetaling van 70% van het loon dat hij voor zijn ziekte
had. Zouden werkgever en werknemer iets anders overeen willen komen, dan staat
het hun in het kader van hun contractsvrijheid vrij om dit te doen.In het voorbeeld van mw. Westerveld heeft de werknemer tijdens zijn ziekte
een functie met een loon van € 2500 aanvaard, maar blijkt bij de
claimbeoordeling WAO dat zijn resterende verdiencapaciteit hoger is, namelijk € 3000.
Zij vroeg of dit betekent dat de betreffende werknemer een hoger loon kan
vragen.Dit kan zeker het geval zijn. Betrokkene kan de uitkomst van de claimbeoordeling
aangrijpen om opnieuw te onderhandelen over zijn loon, en hij kan deze uitkomst
als argument inbrengen. De werkgever is echter niet verplicht een loon te
betalen ter hoogte van de door het UWV vastgestelde resterende verdiencapaciteit.Vervolgens stelde mw. Westerveld vragen over een WAO-er die werkt voor
zijn resterende verdiencapaciteit en hiermee een loon van € 2500
ontvangt. Hij heeft een arbeidsongeschiktheidsklasse van 45–55%. Na
een herbeoordeling blijkt hij in de klasse 35–45% te vallen. Het is
nu de vraag wat dit betekent voor zijn inkomen. Geldt hier niet het beginsel
«afspraak is afspraak»?Bij de beantwoording moet dan onderscheid worden gemaakt tussen de situatie
dat betrokkene werkt in het aantal uren dat voor hem maximaal haalbaar is
(in dat geval heeft hij van de verzekeringsarts een zogenaamde medische urenbeperking
gekregen) en de situatie dat dat niet zo is. In het eerste geval is de enige
mogelijkheid om meer loon te verwerven een baan te zoeken met een hoger uurloon
dan wel zijn werkgever om een loonsverhoging te vragen. Net als in het vorige
voorbeeld kan hij geen recht doen gelden op een hoger loon, maar hij kan de
uitkomst van de claimbeoordeling wel inbrengen als argument.In het tweede geval kan hij zowel zoeken naar een baan met een hoger uurloon
(of in dezelfde baan een loonsverhoging vragen), als naar een baan met meer
uren (of aan zijn werkgever vragen of hij meer uren kan werken). Dit laatste
geldt uiteraard alleen als hij niet fulltime werkte. Er ligt hier geen taak
voor de overheid om regelend op te treden, ook niet in verband met het hier
aan de orde zijnde overgangsrecht. De situatie is immers vergelijkbaar met
de huidige gang van zaken waarin iemand bij een herbeoordeling een lager arbeidsongeschiktheidspercentage
krijgt en daardoor een verlaging van de uitkering. De hoogte van het loon
is binnen de relevante wettelijke kaders immers vrij.Bovenstaande geldt ook in de situatie dat de arbeidsongeschiktheidsuitkering
wordt uitbetaald via de werkgever.Enkele andere arbeidsrechtelijke vraagstukkenDe heer Van den Berg heeft enkele arbeidsrechtelijke vraagstukken aan
de orde gesteld, die betrekking hebben op de uitzonderingsgronden die gelden
voor de loondoorbetalingsverplichting bij ziekte.Allereerst is genoemd dat uit de jurisprudentie blijkt dat de uitzonderingsgrond «opzet of bewuste roekeloosheid» niet snel wordt
aangenomen. Het beoefenen van gevaarlijke sporten wordt in ieder geval niet
beschouwd als opzet of bewuste roekeloosheid. Dit roept bij de heer Van den
Berg de vraag op of het wel zo terecht is dat een werkgever moet betalen omdat
zijn werknemer vanwege een risicovolle sport niet op het werk kan komen.Voorts is opgemerkt dat uit de jurisprudentie blijkt dat ook een beroep
op het verstrekken van valse informatie in het kader van een aanstellingskeuring
slechts in uitzonderlijke gevallen gehonoreerd wordt. Dit wordt niet alleen
veroorzaakt doordat aanstellingskeuringen op grond van de Wet op de Medische
Keuringen slechts in uitzonderlijke gevallen zijn toegestaan, maar ook doordat
er op de werkgever een zware bewijslast rust. De heer Van den Berg wees op
een uitspraak van het Hof van Justitie waarin het ging om het niet-melden
van een zwangerschap bij de sollicitatie. De wettelijke uitzondering zou in
zijn ogen uitgebreid moeten worden met het bij de sollicitatie verstrekken
van informatie die voor de vervulling van de functie van belang is.Ten derde heeft de heer Van den Berg geconstateerd dat het belemmeren
of vertragen van genezing niet betekent dat een werknemer kan worden gedwongen
om een bepaalde behandeling te ondergaan, omdat dit in strijd is met de lichamelijke
integriteit. Dit roept bij hem de vraag op of de bescherming van dit grondrecht
niet is doorgeschoten.Tot slot is opgemerkt dat als een werknemer de controlevoorschriften overtreedt,
dit leidt tot het opschorten van de loondoorbetaling; niet tot het definitief
geen loon betalen. Dit roept bij de heer Van den Berg de vraag op of deze
«tandeloze tijger» niet vervangen zou moeten worden door een meer
effectieve sanctie.De door de heer Van den Berg gesignaleerde punten acht ik in algemene
zin zeer waardevol, maar houden als zodanig geen verband met de Wet verbetering
poortwachter of met de Wet verlenging loondoorbetalingsverplichting bij ziekte.
De kritiek richt zich op punten die in de Ziektewet en het Burgerlijk Wetboek
geregeld zijn. De kritiek suggereert bovendien een zekere onmachtspositie
van de werkgever, terwijl nu juist in de Wet verbetering poortwachter de wederzijdse
verantwoordelijkheden van werkgever en werknemer aangescherpt zijn. In de
Wet verbetering poortwachter worden immers zowel werkgevers als werknemers
instrumenten aangereikt waardoor zij elkaar kunnen aanspreken op de naleving
van hun wederzijdse verplichtingen, zoals het vragen van een deskundigenoordeel
aan het UWV en de mogelijkheid om de loondoorbetaling stop te zetten. Voorts
is met de Wet verlenging loondoorbetalingsverplichting bij ziekte een belangrijke
volgende stap gezet om de wettelijke mechanismen, instrumenten, prikkels en
gedragingen van actoren als het ware om te zetten van gerichtheid op arbeidsongeschiktheid naar gerichtheid op arbeidsgeschiktheid.Met betrekking tot de genoemde punten merk ik het volgende op.1. Uitgangspunt is en blijft dat de werkgever financieel verantwoordelijk
is voor ziekte van de werknemer, ongeacht de oorzaak hiervan. De begrenzing
is gelegen in de door opzet of bewuste roekeloosheid veroorzaakte arbeidsongeschiktheid.
De genoemde jurisprudentie acht ik noch in strijd met de wet, noch met de
bedoeling van de wetgeving. Bovendien heeft een werkgever weliswaar niet altijd
invloed op het ontstaan van de arbeidsongeschiktheid, maar door de reïntegratie
van de werknemer actief ter hand te nemen kan de werkgever wel de duur van
het verzuim bekorten.2. Naar aanleiding van de aangehaalde jurisprudentie over het niet-melden
van een zwangerschap bij een sollicitatie, merk ik het volgende op. Nog los
van de discussie of zwangerschap een ziekte is die gemeld zou
moeten worden aan een potentiële werkgever, wijs ik er op dat het recht
op zwangerschap- en bevallingsverlof geregeld is in de Wet arbeid en zorg
en niet ten laste van de werkgever komt. Nu het verlof niet voor rekening
van de werkgever komt is de vraag of hij het loon in deze periode mag stopzetten
(omdat de zwangerschap niet bij de sollicitatie is gemeld) dan ook niet aan
de orde. In deze jurisprudentie zie ik in ieder geval geen aanleiding om de
mededelingsverplichting van de werknemer uit te breiden.3. Inderdaad kan een werknemer niet worden gedwongen om een bepaalde medische
behandeling te ondergaan. Wel is het zo dat werkgever en werknemer –
in het kader van de Wet verbetering poortwachter – afspraken maken over
de aanpak van het verzuim en het herstelgedrag van de werknemer. Ook het ondergaan
van bepaalde behandelingen en trainingen kan hier deel van uitmaken. Via deze
weg heeft de werkgever (diens bedrijfsarts) dus wel degelijk invloed op het
herstelgedrag van zijn werknemer.4. Dat ingeval van overtreding van de controlevoorschriften het loon slechts
wordt opgeschort, acht ik te rechtvaardigen nu het hier gaat om relatief kleine
problemen, zoals het niet komen opdagen op het spreekuur. Het middel van het
definitief stopzetten van het loon acht ik in zo'n situatie dan ook te vergaand.
Als de werknemer niet alleen de controlevoorschriften overtreedt, maar ook
anderszins niet meewerkt aan zijn reïntegratie, heeft de werkgever bovendien
wél het middel van het stopzetten van het loon.Toezicht op reïntegratiebedrijvenEr zijn vragen gesteld over het toezicht op de reïntegratiebedrijven
die arbeidsongeschikten ondersteunen bij hun reïntegratie. Hierover kan
het volgende worden opgemerkt.Het Uitvoeringsinstituut Werknemersverzekeringen (UWV) is verantwoordelijk
voor de reïntegratie van personen met een arbeidsongeschiktheidsuitkering,
voorzover deze verantwoordelijkheid niet is neergelegd bij de werkgevers.
Het UWV is de opdrachtgever voor de reïntegratie. De daadwerkelijke uitvoering
van de reïntegratie-activiteiten dient door het UWV te worden uitbesteed
aan private reïntegratiebedrijven via een transparante en toetsbare aanbestedingsprocedure.De publieke reïntegratiemiddelen worden door de Minister aan het
UWV verstrekt. UWV legt verantwoording af aan de minister over de besteding
hiervan, dus ook bij inschakeling van een privaat reïntegratiebedrijf.
Het UWV verantwoordt zich jaarlijks aan de Minister over de resultaten van
de uitgevoerde werkzaamheden door middel van een jaarverslag en een jaarrekening.
Daarnaast verantwoordt UWV zich via kwartaalrapportages. In het kader van
het jaarplan en de begrotingscyclus worden hierover met de uitvoering concrete
afspraken gemaakt. De toezichtsbevindingen van de Inspectie Werk en Inkomen
(IWI) zijn hierbij een belangrijke input voor de minister.Het UWV sluit contracten met reïntegratiebedrijven. In het besluit
SUWI is geregeld dat het UWV gehouden is contractueel te regelen dat ze alle
relevante informatie bij het reïntegratiebedrijf kan opvragen en dat
het reïntegratiebedrijf toestaat dat een externe accountant in opdracht
van het UWV toegang krijgt tot alle relevante informatie in verband met een
review op de verstrekte verantwoordingsinformatie. Op deze wijze wordt de
wijze van samenwerking tussen UWV en het reïntegratiebedrijf transparant gemaakt en wordt gegarandeerd dat door het UWV altijd verantwoording
kan worden afgelegd over de ingekochte reïntegratietrajecten.Het toezicht op de uitvoering van wettelijke reïntegratietaken wordt
uitgeoefend door de IWI. Een adequaat toezicht op de rechtmatige, doelmatige
en doeltreffende besteding van publieke reïntegratiemiddelen is een belangrijke
voorwaarde bij de verantwoording door de Minister aan het parlement. De IWI
houdt toezicht op de besteding van publieke reïntegratiemiddelen door
het UWV en baseert zich bij de oordeelsvorming op de aangeleverde verantwoordingsinformatie
en op eigen onderzoek. Het UWV is gehouden om alle informatie aan de IWI te
verschaffen benodigd voor de uitoefening van haar toezichtstaak. Indien nodig
kan de IWI het UWV opdragen om een review uit te laten voeren op de verstrekte
verantwoordingsinformatie.De Minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid,A. J. de Geus 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-28333-36.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl