Bescherming van jeugdigen tegen schadelijke invloeden van audiovisuele media; Brief staatssecretaris naar aanleiding van vragen van het lid Rouvoet
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-11 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 25266, nr. 3

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

24-07-1997

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1996-1997

25266 nr. 3

17-07-1997

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 25266Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 19 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
25 266Bescherming van jeugdigen tegen schadelijke invloeden van audiovisuele
medianr. 3BRIEF VAN DE STAATSSECRETARIS VAN VOLKSGEZONDHEID, WELZIJN EN SPORTAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-GeneraalRijswijk, 17 juli 1997Mede namens de Minister van Binnenlandse Zaken, de Minister van Justitie
en de Staatssecretaris van Onderwijs, Cultuur en Wetenschappen A. Nuis, bericht
ik u het volgende.Tijdens het algemeen overleg met de vaste commissie voor Volksgezondheid,
Welzijn en Sport d.d. 29 mei jl. (25 266, nr. 2) heeft de heer Rouvoet
twee schriftelijke vragen gesteld met betrekking tot classificatie van video's
in relatie tot artikel 7 van de Grondwet.De heer Rouvoet vroeg zich af of de tweede volzin van artikel 7, derde
lid, van de Grondwet uitsluitend doelt op openbare vertoningen.De tweede vraag betrof de mogelijkheid om, analoog aan artikel 53 van
de Mediawet, de door de Nederlandse filmkeuring gehanteerde classificatie
van films op dezelfde wijze op te leggen aan de videobranche. Ook voor televisie,
zo stelt de heer Rouvoet, geldt immers het verbod van preventieve censuur.Ten aanzien van de eerste vraag zij het volgende opgemerkt. Artikel 7,
derde lid, tweede volzin, van de Grondwet spreekt hier over «het geven
van vertoningen toegankelijk voor personen jonger dan zestien jaar».
De openbaarheid van de vertoningen ligt besloten in het woord «toegankelijk».
Verwezen zij in dit kader ook naar de terminologie in de Wet openbare manifestaties.
Artikel 8 van deze wet geeft de burgemeester de bevoegdheid een voor het publiek
toegankelijke vergadering terstond te beëindigen. Wellicht ten overvloede
merk ik nog op dat plaatsen die voor een ieder toegankelijk zijn niet altijd
tevens openbare plaatsen zijn. Openbare plaatsen zijn bijvoorbeeld parken,
de openbare weg, overdekte winkelgalerijen, kortom plaatsen waar een ieder
zich kan begeven zonder daarvoor een specifiek doel te hebben.Postkantoren, stations en bioscopen daarentegen zijn voor een ieder toegankelijke
plaatsen, maar geen openbare plaatsen. Men begeeft zich naar die plaatsen
met een bepaald doel. Met betrekking tot de tweede vraag merk ik het volgende op. Artikel 7
van de Grondwet geeft een norm met betrekking tot de wijze van handhaving
door de overheid van de door haar gestelde normen die een beperking van de
vrijheid van meningsuiting inhouden. Algemeen geldt dat de overheid, binnen
de verdragsrechtelijke grenzen1, materiële
normen kan stellen die de vrijheid van meningsuiting beperken. Zij kan de
norm echter alleen achteraf handhaven. Voorafgaand verlof is niet toegestaan.
Het verbod van voorafgaand verlof, neergelegd in het eerste artikel 7 Grondwet,
de vrijheid van meningsuiting door de drukpers, strekt het meest ver2.Het tweede lid, betreffende de vrijheid van meningsuiting door radio en
televisie, verbiedt uitsluitend preventieve censuur. Het derde lid, eerste
volzin, van artikel 7 van de Grondwet beperkt het verbod van voorafgaand verlof
tot een verbod van voorafgaand verlof vanwege de inhoud3. Uitzondering daarop vormt de tweede volzin van artikel 7, derde lid,
van de Grondwet: «De wet kan het geven van vertoningen toegankelijk
voor personen jonger dan zestien jaar regelen ter bescherming van de goede
zeden». Dit houdt in dat de wetgever regels kan stellen die voorzien
in een preventief toezicht op vertoningen die toegankelijk zijn voor personen
jonger dan zestien jaren, voor zover het gaat om de bescherming van de goede
zeden4.Ten aanzien van de vraag van de heer Rouvoet of een soortgelijk stelsel
als in artikel 53 van de Mediawet is neergelegd voor televisie-uitzendingen
ook voor video's toelaatbaar is, zij het volgende opgemerkt.Artikel 53 van de Mediawet verbiedt het uitzenden van films of gedeelten
van films die krachtens de Wet op de filmvertoningen na keuring niet zijn
toegestaan voor vertoning aan personen beneden de leeftijd van twaalf, onderscheidenlijk
zestien jaren, vóór het tijdstip van 20.00 uur respectievelijk
21.00 uur. Tevens dient van de uitslag van de keuring voorafgaand aan de uitzending
melding te worden gedaan. Ingevolge artikel 134 van de Mediawet is het Commissariaat
voor de Media belast met het toezicht op de handhaving van deze norm. Het
tweede lid van dit artikel verbiedt voorafgaand toezicht op de inhoud van
een programma. Het Commissariaat voor de Media mag derhalve achteraf toetsen
of de omroepen de norm, neergelegd in artikel 53 Mediawet, hebben overschreden.
Beslissingen van het Commissariaat voor de Media kunnen op grond van de Algemene
wet bestuursrecht aan de rechter worden voorgelegd.Bij totstandkoming van het huidige artikel 7 van de Grondwet is de vraag
gesteld of het voorgestelde artikel 12 van de Omroepwet (nu artikel 53 van
de Mediawet) verenigbaar is met (het voorgestelde) artikel 7, tweede lid,
van de Grondwet. Daarop werd geantwoord dat «een redelijke uitleg van
artikel 7, derde lid (tweede volzin), meebrengt, dat een overeenkomstig dit
lid ontworpen systeem van filmkeuring voor jeugdigen niet mag worden ontdoken
door een film, waarvan de vertoning voor bepaalde groepen niet is toegelaten,
met behulp van televisie aan deze groepen toch te vertonen. Dit zou anders
zijn, indien ten behoeve van de televisie nog een afzonderlijke keuring in
het leven zou worden geroepen»5.Een soortgelijke redenering zou – juridisch gezien – in principe
ook kunnen worden doorgetrokken naar videofilms. Evenals voor films uitgezonden
door middel van televisie zou een redelijke uitleg van artikel 7, derde lid,
tweede volzin, van de Grondwet ook voor videofilms met zich mee kunnen brengen
dat een overeenkomstig dit lid ontworpen systeem van filmclassificatie niet
mag worden ontdoken. Hoewel doorwerking op basis van een wettelijke bepaling derhalve theoretisch
denkbaar is, heeft het kabinet hiervoor niet gekozen. Enerzijds omdat ook
nu reeds vrijwel altijd de leeftijdclassificatie van een bioscoopfilm die
door de Nederlandse filmkeuring is vastgesteld, indien voorhanden, door de
videobranche wordt overgenomen voor de videoversie van de desbetreffende film.
Anderzijds omdat hiermede slechts een gering deel van de problematiek zou
worden ondervangen. Er worden namelijk zeer veel videofilms aangeboden, die
niet voor een bioscooproulement in aanmerking komen en dus ook niet voor keuring
door de Nederlandse filmkeuring, alsmede videofilms, waarvan de bioscoopversie
niet voor keuring is aangeboden. In praktijk betekent dit, dat het overgrote
deel van de videofilms door de branche zelf geclassificeerd moet worden.In de notitie «Niet voor alle leeftijden» pleit het kabinet
voor een zoveel mogelijk geharmoniseerd en efficiënt systeem van jeugdbescherming
door middel van leeftijdsclassificatie van alle mediaproducten, waarbij producten
worden beoordeeld op basis van dezelfde criteria. Het naast elkaar bestaan
van een classificatiesysteem van overheidswege op basis van een wettelijke
bepaling voor de ene videofilm en een classificatiesysteem op basis van zelfregulering
door de branche voor de andere, past niet goed in die visie. Wel zullen er
ook in het kader van zelfregulering voldoende waarborgen moeten zijn voor
effectieve bescherming van jeugdigen tegen overmatig mediageweld. Mede daarom
wordt voorzien in een juridisch vangnet voor alle media. De Staatssecretaris van Volksgezondheid, Welzijn en Sport,E. G. Terpstra XNoot1Verwezen zij met name naar artikel 10 van het Europese verdrag van de
rechten van de mens en de fundamentele vrijheden (EVRM) en artikel 19 van
het Internationaal verdrag inzake burgerrechten en politieke rechten (Bupo).
Beperkingen op de vrijheid van meningsuitingen zijn geoorloofd, mits bij wet
voorzien en de beperkingen noodzakelijk zijn in een democratische samenleving
en een bepaald in het tweede lid van de betreffende bepalingen omschreven
doel dienen. De maatregelen moeten proportioneel en subsidiair zijn.XNoot2Onder de vrijheid van meningsuiting door de drukpers wordt ook begrepen
het daaraan connexe, zij het daaraan ondergeschikte, recht van verspreiding,
vaste jurisprudentie sinds HR 7 november 1892 W 6259 Haagse APV. Ook de lagere
wetgever mag het verspreidingsrecht beperken. Deze beperking mag echter niet
zover strekken dat het neerkomt op een algemeen verbod tot verspreiding, dan
wel dat de verspreiding afhankelijk wordt gesteld van een voorafgaand verlof.
Zie o.s. HR 2 maart 1982, NJ 1984, 133 (AVP Maastricht) en HR 21 januari 1986,
NJ 1986, 441 (AVP Gouda). Ook dient de beperking de dienende taak onverlet
te laten. Zie o.a. HR 22 maart 1960, NJ 1960, 274 (vestigingsbeschikking boekverkopersbedrijf).XNoot3Kamerstukken II, 1976/77, 13 872, nr. 3, blz. 34 ev.XNoot4Kamerstukken II, 1976/77, 13 872, nr. 3, blz. 36.XNoot5Kamerstukken II 1975/76, 13 872, nr. 7, blz. 29. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-25266-3.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl