Programma voor Jeugd en Gezin; Verslag van een Schriftelijk Overleg
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2019-09-06 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 31001, nr. 60

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum vergadering

31-12-2008

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2008-2009

31001 nr. 60

17-12-2008

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekeningLichaamInhoudsopgave blz.InleidingI. VRAGEN EN OPMERKINGEN VANUIT DE FRACTIES– Vragen en opmerkingen van de CDA-fractie– Vragen en opmerkingen van de PvdA-fractie– Vragen en opmerkingen van de SP-fractie– Vragen en opmerkingen van de VVD-fractie– Vragen en opmerkingen van de PVV-fractie– Vragen en opmerkingen van de ChristenUnie-fractieII. REACTIE VAN DE MINISTERS1. Nadruk op preventieAlgemeenLaagdrempelige voorzieningen via Centra voor Jeugd en
GezinPreventie door voor- en vroegschoolse educatie (VVE)Soms een stevige aanpak2. Rekening houden met verschillen en risicofactorenVerschillen bij jongens en meisjesMigrantenjongeren in de jeugd-ggzMigrantenjongeren met een licht verstandelijke handicap3. Kennis over effectiviteit bundelen en toepassenKennis systematisch bundelen en verspreidenKennis in academische werkplaatsen toepassen4. Vakmanschap bij professionals, in opleidingen
en personeelsbeleidOpleidingen en scholingPersoneelsbeleid en pleegzorgKennisorganisaties5. Monitoren van beleid en afrekenbare doelstellingen
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 31001Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 50 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
31 001Programma voor Jeugd en Gezinnr. 60VERSLAG VAN EEN SCHRIFTELIJK OVERLEGVastgesteld 17 december 2008In de algemene commissie voor Jeugd en Gezin1
bestond er bij enkele fracties behoefte een aantal vragen en opmerkingen voor
te leggen aan de ministers voor Jeugd en Gezin en voor Wonen, Wijken en Integratie
over de brief van 11 juli 2008 inzake diversiteit in het jeugdbeleid
(Kamerstuk 31 001, nr. 52).De op 26 september 2008 toegezonden vragen zijn met de door de ministers
bij brief van 16 december 2008 toegezonden antwoorden, voorzien van een
inleiding, hieronder afgedrukt.De voorzitter van de algemene commissie voor Jeugd en Gezin,HeijnenDe griffier van de algemene commissie voor Jeugd en Gezin,TeunissenInhoudsopgave blz.Inleiding 2I. Vragen en opmerkingen vanuit de fracties 2II. Reactie van de ministers 7InleidingHierbij zenden wij u de antwoorden op de vragen van de Kamerleden naar
aanleiding van het schriftelijk overleg van de algemene commissie voor Jeugd
en Gezin over de brief «Diversiteit in het Jeugdbeleid» (31 001,
nr. 52).De vragen van de fractieleden over deze brief worden gebundeld beantwoord
in onderstaande paragrafen. Bij de antwoorden is ook aangegeven welke fracties
hierover vragen hebben gesteld:1. Nadruk op preventie2. Rekening houden met verschillen en risicofactoren3. Kennis over effectiviteit bundelen en toepassen4. Vakmanschap bij professionals, in organisaties en opleidingen5. Monitoren van beleid en afrekenbare doelstellingenI. VRAGEN EN OPMERKINGEN VANUIT DE FRACTIES– Vragen en opmerkingen van de CDA-fractieDe leden van de CDA-fractie hebben kennisgenomen van de brief «Diversiteit
in het jeugdbeleid». Deze leden onderschrijven het belang in het jeugdbeleid
rekening te houden met de diversiteit in de samenleving. In het bijzonder
past daarbij aandacht voor migrantenkinderen. Een blik in de samenleving toont
aan dat de jeugdzorg overwegend «wit» is, waar in de repressieve
instellingen er overwegend allochtone jongeren zijn. Problemen in stadswijken
onderstrepen deze problematiek nog eens nadrukkelijk. Dit moet veranderen,
zo vinden zij. Het bereik van deze groep migrantenkinderen en hun ouders is
nog onvoldoende, en er ontbreekt veelal kennis over welke aanpak effectief
is. Daarom is het goed dat er specifiek aandacht wordt gegeven aan deze groep.
Ieder kind verdient immers passende aandacht ongeacht zijn of haar achtergrond.Toch hebben deze leden vragen over de inhoud van de brief. De brief stelt
dat er onvoldoende kennis is van de effectiviteit van het beleid. Dat wekt
de indruk alsof we vanaf «nul» zouden moeten beginnen. Is er de
afgelopen jaren niet geïnvesteerd in kennis over effectieve methoden?
Hoe beoordelen de ministers bijvoorbeeld de rol van Forum in dit verband?
Waarom wordt er alleen samenwerking gezocht met het NJI, het RIVM en ZonMw,
en niet met Forum? De ministers willen een nulmeting laten plaatsvinden. Genoemde
leden vragen hen toe te lichten op welke punten dit zal zijn en of er ook
meetbare en afrekenbare doelstellingen aan zijn gekoppeld. Onduidelijk is
ook wie nu welke verantwoordelijkheid heeft. Er wordt van alles in gang gezet,
maar wie is daarvoor nu afrekenbaar?Genoemde leden onderschrijven het belang om ook in de hulpverlening multiculturaliteit
te laten terugkomen. Het is van belang dat mensen uit de doelgroep ook als
hulpverleners kunnen worden ingezet. Deze leden stellen echter wel dat het
van belang is dat zij voldoende kennis hebben van de cultuur enerzijds, en
anderzijds dat er ook voldoende afstand is tot hun eigen cultuur om ook daadwerkelijk
de positie van hulpverlener te kunnen vervullen. Graag ontvangen zij een reactie
van de ministers op dit standpunt.De brief stelt dat van de € 200 mln. die beschikbaar wordt gesteld
aan de Centra voor Jeugd en Gezin (CJG’s) ook een deel ten goede zal
komen aan migrantenkinderen- en ouders. Deze leden vragen de ministers
dit toe te lichten. Zijn daar concrete afspraken over gemaakt, om welk deel
gaat het en is dit te controleren?De leden van de CDA-fractie vinden het van groot belang dat het CJG ouders
van de migrantenkinderen weet te bereiken. In dat verband wordt er gesproken
over het ontwikkelen van een gereedschapskist. Graag ontvangen zij een toelichting
op dit punt. Verder constateren deze leden dat gemeenten die gewend zijn in
een multiculturele omgeving te functioneren (Nieuwegein, Rotterdam en Zaanstad)
hun CJG’s afstemmen op de doelgroep. Zij vinden het echter ook van groot
belang dat CJG’s in een omgeving waar men niet direct gewend is te werken
vanuit multiculturaliteit, zoals in de regiogemeenten waar de doelgroep veel
kleiner is, ook hiermee leren omgaan.Een onderdeel van de Jeugdzorg vormt de pleegzorg. Daarbinnen is een tekort
aan allochtone pleegouders. Graag horen de leden van de CDA-fractie welke
mogelijkheid de ministers zien om dit tekort weg te krijgen.– Vragen en opmerkingen van de PvdA-fractieDe leden van de PvdA-fractie zijn blij dat het voornemen tot meer diversiteit
in het jeugdbeleid eindelijk is uitgewerkt. Maatwerk is van groot belang.
Alleen met maatwerk kun je «alle kansen voor alle kinderen» in
de praktijk realiseren. Op dit moment zijn we nog ver verwijderd van dit ideaal.
Deze leden vinden het daarom belangrijk dat er hard gewerkt wordt aan het
vergroten van diversiteit in het jeugdbeleid te vergroten en hebben enkele
vragen en opmerkingen over de brief.Om het jeugdbeleid beter te kunnen toerusten op «diversiteit»
is het van belang dat er zicht is op de aard en omvang van de problemen. In
de brief geven de ministers aan dat ouders van migrantenkinderen vaak moeilijk
bereikt worden. Toch is de omvang van het probleem niet duidelijk. Hoeveel
migrantenkinderen zijn er met een lichtverstandelijke handicap? Is dit bekend
en/of onderzocht? Hoeveel van deze kinderen krijgen jeugdhulp of worden anderszins
bijgestaan door professionals? Hoe verhoudt dit aantal zich tot het aantal
autochtone kinderen met een licht verstandelijke handicap? Hoe verhoudt dit
zich tot het aantal kinderen dat jeugdhulp ontvangt en of op andere wijze
wordt bijgestaan door professionele hulpverleners? Pas als we bekend zijn
met de aard en omvang van het probleem kunnen we achteraf kijken of het beleid
dat we gevoerd hebben vruchten afwerpt.Ook met betrekking tot de instroom in de jeugd-GGZ bestaat er bij de leden
van de PvdA-fractie nog onduidelijkheid. Uit de tabel op bladzijde 3 komt
naar voren dat het aandeel van migrantenjongeren in de jeugd-GGZ 9 procent
is. Hoe verhoudt dit aantal zich tot de behoefte aan geestelijke gezondheidszorg
onder migrantenjongeren? Hoe verhoudt dit aantal zich tot het aantal autochtone
jongeren in de jeugd-GGZ?De leden van de PvdA-fractie vermoeden dat de ondervertegenwoordiging
van jongens uit migrantengroepen in de vrijwillige jeugdzorg verband houdt
met de oververtegenwoordiging in de justitiële jeugdzorg. In de tabel
wordt geen onderscheid gemaakt tussen jongens en meisjes. Is het waar dat
de oververtegenwoordiging in de justitiële jeugdinrichtingen (JJI’s)
en de oververtegenwoordiging in de gesloten jeugdzorg nog groter is als we
alleen naar migrantenjongens kijken? Hoe verklaren de ministers dit verschil?Wat gaan de ministers ondernemen om ouders van migrantenkinderen eerder
op het spoor van de vrijwillige hulpverlening te krijgen?In de brief geven de ministers aan dat ouders en hulpverleners een belangrijke
rol spelen bij het zoeken en bieden van hulp en dat in sommige culturen schaamte
bij ouders een belangrijke reden kan zijn om geen hulp te zoeken. Kan worden
aangegeven op welke wijze hij met deze informatie aan de slag
gaat? Kan een offensief worden verwacht met het doel dit taboe te doorbreken?
Wat gaan de ministers concreet doen om alle ouders van alle kinderen bekend
te maken met de voordelen van vrijwillige hulp in een vroeg stadium? Zien
zij een rol voor de CJG’s? Welke (andere) instanties willen de ministers
er bij gaan betrekken en welke resultaten verwachten zij te behalen en op
welke termijn? Kunnen concrete voorstellen, afrekenbare doelen en een concreet
tijdpad worden gegeven? Op voorhand moet duidelijk zijn wat de ministers willen
bereiken en op welke termijn. In de brief geven de ministers aan dat zij de
nieuwe professionals in de jeugdzorg zo wil opleiden dat deze na hun opleiding
in het bezit zijn van interculturele competenties en vaardigheden. Ook geven
zij aan dat er voor de huidige professionals in de jeugdzorg een specifiek
bijscholingsprogramma dient te worden samengesteld en aangeboden. Deze leden
juichen dit toe. Ook geven de ministers aan dat het van belang is dat er aandacht
wordt besteed aan het aantrekken van medewerkers met diverse culturele achtergronden.
Ook dit vinden genoemde leden zeer belangrijk. Een goed diversiteitbeleid
in instellingen draagt immers in belangrijke mate bij aan verbeteren van de
aansluiting met de doelgroep. Niet bij alle jeugdzorginstellingen in Nederland
lijkt dit mogelijk. Kunnen de ministers uiteenzetten op welke wijze bijvoorbeeld
het Leger des Heils werkt aan het aantrekken van medewerkers met een verschillende
culturele achtergrond nu het Leger des Heils alleen professionals met een
christelijke achtergrond aanneemt? Hoe kan worden gewaarborgd dat ook in deze
organisatie medewerkers met diverse culturele achtergronden worden aangesteld?Diversiteit in het jeugdbeleid is erg belangrijk. In de brief wordt het
onderscheid gemaakt tussen migrantenjongeren en autochtone jongeren. Er wordt
echter geen onderscheid gemaakt tussen jongens en meisjes. Toch zijn de leden
van de PvdA-fractie van mening dat er een groot verschil bestaat tussen de
jeugdzorgproblemen van migranten jongens en migranten meisjes. Aan dit verschil
wordt nauwelijks aandacht besteed in de brief. Kunnen de ministers uiteenzetten
waarom dit onderscheid in de brief niet gemaakt wordt? Kan ook worden toegelicht
welke specifiek op de problemen van migranten meisjes gericht beleid er op
dit moment ontwikkeld wordt? Tenslotte valt het de leden van de PvdA-fractie
op dat het accent in de brief wel wat al te eenzijdig op jeugdzorg ligt. De
brief gaat vooral over het voorkomen van individuele problemen bij jongeren.
Zij vinden dat diversiteit breder is dan dat. Graag hadden zij ook een visie
gehad op het versterken van burgerschap bij alle jongeren, en antwoord op
de volgende vragen. Hoe kun je alle jongeren betrekken bij burgerschap? Wat
kun je doen om er voor te zorgen dat autochtone en allochtone jongeren elkaar
blijven ontmoeten en stimuleren in een samenleving die in sneltreinvaart segregeert?
Wat ga je doen aan een kleine minderheid die een straatcultuur hoog houdt
die je niet bevalt? Wat ga je doen aan de discriminatie van jongeren die heel
erg graag willen maar geen eerlijke kans krijgen? Dit zijn allemaal vragen
die deze leden graag beantwoord zouden zien door de ministers.– Vragen en opmerkingen van de SP-fractieDe leden van de SP-fractie hebben met kennisgenomen van de brief over
diversiteit in het jeugdbeleid en stellen de navolgende vragen aan de ministers.
In de brief noemen de ministers voor Jeugd en Gezin en voor Wonen, Wijken
en Integratie als belangrijke preventieve actie de CJG’s. In hoeverre
zijn straks deze centra meer gericht op het diversiteitbeleid dan de al bestaande
hulporganisaties? (bijvoorbeeld het algemeen maatschappelijk werk, schoolmaatschappelijk
werk, jeugdzorg etc.). Hoe gaan de ministers ervoor zorgen dat de CJG’s
wel de migrantenjongeren gaan bereiken, anders dan de bestaande hulporganisaties?
Hoeveel van de migrantenjongeren worden er nog niet bereikt? Hoe gaan de ministers ervoor zorgen dat deze jongeren wel bereikt worden? Welk streefgetal
hebben zij hierbij voor ogen? Waarom is er tot op heden zo weinig aandacht
besteed aan het bereiken van de diverse migrantengroepen? Wordt het huisbezoek
een standaard onderdeel van het contact tussen migrantenjongeren en hun ouders
in de hulpverlening? Zo nee, waarom niet? Voor de CJG’s komt € 200
mln. beschikbaar, die deels ten goede komt aan migrantenkinderen en ouders.
Welk deel is dit en hoe wordt dit concreet ingezet? Waarom is gekozen voor
3 regionale academische werkplaatsen en waarop is dit aantal gebaseerd?Uitstroom van professionals is een groot probleem in de jeugdhulpverlening,
omdat het veel tijd kost voor professionals om vertrouwen op te bouwen, zo
schrijven de ministers. Wat is de omvang van deze uitstroom? Hoe gaan de ministers
deze uitstroom uit de jeugdhulpverlening bestrijden? Kunnen de ministers uiteenzetten
hoe groot het aantal medewerkers met diverse culturele achtergronden is in
de jeugdhulpverlening? Nieuwe professionals moeten na hun opleiding in bezit
zijn van interculturele competenties en vaardigheden. In hoeverre wordt dit
al niet geboden op de diverse opleidingen? Zijn de ministers bereid ook te
kijken naar opleidingen die dit al bieden en dit als voorbeeld te stellen?
Kan een voorbeeld worden genoemd?– Vragen en opmerkingen van de VVD-fractieDe leden van de VVD-fractie vinden het onbegrijpelijk dat er nu weer € 10
mln. geïnvesteerd gaat worden in een beleidsspecifieke aanpak om migrantenouders
en -kinderen te bereiken terwijl er al tal van programma’s bestaan.
De ministers geven in hun brief al aan dat er een uitgebreid beleidsinstrumentarium
bestaat om ook migrantenkinderen en -ouders te bereiken. Dit zijn onder andere
de volgende programma’s: VVE (€ 70 mln. OCW), Aanval op de
uitval (€ 100 mln. OCW), Iedereen Doet mee (€ 205 mln.
SZW), Actie programma overlast en verloedering (BZK begroting onduidelijk),
Actieplan polarisatie en radicalisering (€ 28 mln. BZK), Wijkenaanpak
(€ 115 500 000 WWI), Integratie Nota «Zorg dat je
erbij hoort» (OCW, VWS, BZK, JUS en J&G), Meedoen Allochtone Jeugd
door Sport (VWS en WWI), Naar een professionele, integrale en meerjarige aanpak
voor Antilliaans-Nederlandse risicojongeren (WWI en Jus) en dan nog op preventief
gebied: de CJG’s (€ 200 mln.), De Brede School en de Krachtwijken.
Maar al deze programma’s zijn volgens de ministers te «inclusief»
en besteden te weinig aandacht aan de «diversiteit» van het jeugdbeleid.
Als klap op de vuurpijl geven de ministers ook nog aan dat ondanks bovenstaand
beleid «we toch nog onvoldoende weten over effectief jeugdbeleid voor
migrantenouders en -kinderen». De leden van de VVD-fractie vinden het
onbegrijpelijk dat er naast alle bestaande initiatieven er nu weer 3 jaar
lang onderzoek moet worden gedaan naar de juiste aanpak. Bovendien zullen
de effecten van dit onderzoek pas na 8 à 10 jaar zichtbaar zijn. Kan
worden uitgelegd hoe het komt dat de bestaande programma’s niet genoeg
effect opleveren? Kan worden toegelicht hoe het mogelijk is dat er nu nog
steeds niet bekend is hoe migrantenouders en -kinderen het meest effectief
bereikt kunnen worden? Waarom moet hiervoor nu weer nieuw beleid worden gemaakt
en opnieuw geld voor worden uitgetrokken? Deze leden zouden graag zien dat
er eerst eens gekeken wordt naar de effectiviteit van de al bestaande programma’s.Het kabinet wil met «Diversiteit in het jeugdbeleid» inzetten
op het ontwikkelen van kennis via academische werkplaatsen. Waarom nu weer
aparte werkplaatsen opzetten? Wat is de toegevoegde waarde van die werkplaatsen?
Wachten de ministers eerst de resultaten af van de projecten «interculturele
meetladder» en «versterken van de frontlinie» eind 2008?
Wat is eigenlijk de toegevoegde waarde van die projecten? De leden van de
VVD-fractie zijn absoluut tegen al die versnippering van losse projecten waarbij
de ondoorzichtigheid steeds groter wordt.Welke specifieke onderdelen worden er in 2010 precies geëvalueerd?
En welke SMART indicatoren worden er aan het beleid gekoppeld? De ministers
geven aan dat uit sociaaleconomisch onderzoek blijkt dat vroeg en effectief
ingrijpen tot een hoger sociaal en economisch rendement lijdt. Daarom willen
zij «aandacht» geven aan het ondersteunen bij de opvoeding van
ouders van kinderen van 0 tot 4 jaar en aan de Voor- en Vroegschoolse Educatie
(VVE). Wat bedoelen de ministers precies met «aandacht» geven?
Waarom wordt VVE voor migrantenkinderen met een taalachterstand niet gewoon
verplicht gesteld? Het is toch bekend dat er vooral in die gezinnen taalachterstanden
bestaan? Waarom wordt er niet keihard ingezet op deze preventieve werking?
Waarom is er niet ook een verplichte taalcursus voor ouders uit migrantengezinnen?Waarom gaat de minister voor Jeugd en Gezin de bestaande programma’s
niet gewoon zelf coördineren in plaats van opnieuw beleid optuigen wat
allang bestaat?– Vragen en opmerkingen van de PVV-fractieDe leden van de PVV-fractie hebben kennisgenomen van de brief inzake «Diversiteit
in het jeugdbeleid» en hebben naar aanleiding daarvan een aantal vragen.Is het, gezien het feit dat dit beleid is gebaseerd op de stelling dat
migrantenjongeren ondervertegenwoordigd zijn in de ontwikkelingsgerichte jeugdhulpverlening,
niet behoorlijk knullig dat we in een voetnoot moeten lezen dat na 2002 het
aandeel van migrantenjongeren in de jeugdhulpverlening niet consistent meer
is bijgehouden?Vormt het optuigen van een miljoenenverslindende diversiteitsindustrie
binnen het jeugd- en jongerenwerk, zoals nu dreigt, feitelijk niet gewoon
de beklinking van het volstrekte falen van het integratiebeleid van de afgelopen
decennia?Waarom denken de ministers eigenlijk dat meer jeugdhulp het antwoord is
op de problemen rond migrantenjongeren? Wat hebben al die miljoenen die we
in dit land over de jaren hebben besteed aan jeugd- en jongerenwerk feitelijk
nu eigenlijk opgeleverd?Een van de doelstelling is dat migrantenkinderen gelijke kansen moeten
krijgen. Waar baseren de ministers de aanname op dat migrantenkinderen in
dit land geen gelijke kansen krijgen? Is het in werkelijkheid niet zo dat
bepaalde groepen migranten de kansen die hen in dit land geboden worden zelf
niet grijpen, omdat ze opgesloten zitten in destructieve culturen?Waarom wordt er een rol voor migrantenorganisaties ingeruimd, terwijl
het gezien de negatieve rol die culturele factoren spelen in de problemen
rond migrantenjongeren juist zaak is om migrantenjongeren los te weken van
de cultuur van hun landen van herkomst?– Vragen en opmerkingen van de ChristenUnie-fractieDe leden van de ChristenUnie-fractie hebben met belangstelling kennisgenomen
van de brief inzake «Diversiteit in het jeugdbeleid» en hebben
naar aanleiding daarvan een aantal vragen en opmerkingen.Op bladzijde 4 van de brief staat dat de achterstand bij ouders bij zowel
autochtone als allochtone gezinnen een voorspeller is van achterstand bij
kinderen. De ontwikkeling van een kind is door professionals al vroeg in te
schatten, ook door te kijken naar andere factoren. Deze leden vragen of in
het jeugdbeleid breed gebruik wordt gemaakt van het op jonge leeftijd inschatten
van de persoonlijke ontwikkeling van kinderen.Op bladzijde 10 van de brief staat dat een grondige kennis van voorkomende
culturen in Nederland bij professionals en organisaties in de jeugdgezondheidszorg,
het jeugdwerk en de jeugdzorg niet noodzakelijk is. De leden van de ChristenUnie-fractie
wijzen op de verschillen tussen steden en regio’s van voorkomende
culturen. Hoe kunnen steden en regio’s zich afzonderlijk specialiseren
in veelvoorkomende culturen? Krijgt de specifieke werkwijze bij veel voorkomende
culturen van steden en regio’s gestalte in «Diversiteit in het
jeugdbeleid», naast de specifieke aanpak van problemen onder jongeren
van Marokkaanse en Antilliaanse afkomst?II. REACTIE VAN DE MINISTERS1. Nadruk op preventieAlgemeenDe leden van de fracties van het CDA, de ChristenUnie
en de PvdA onderschrijven het belang om in het jeugdbeleid rekening te houden
met de diversiteit in de samenleving. Door de fractieleden van de VVD en de
PVV zijn vragen gesteld waarom de huidige programma’s niet voldoende
zouden opleveren.De acties uit «Diversiteit in het Jeugdbeleid» zijn gericht
op het eerder en beter bereiken van migrantenouders en kinderen door de hulpverlening
en op het stimuleren van participatie en burgerschap. Voorkomen moet worden
dat een nieuwe generatie migrantenkinderen achterstand oploopt en de aansluiting
met de samenleving dreigt te verliezen. Dat lukt alleen door kinderen en ouders
vanaf het begin te bereiken met algemene jeugdvoorzieningen zoals opvoedondersteuning,
jeugd- en jongerenwerk en spel en bewegen. Dat vraagt om inclusief beleid
en inspanning op vele terreinen, waaronder onderwijs, arbeidsmarkt en participatie.Lopende programma’s bij de verschillende ministeries vallen onder
generiek beleid, gericht op het wegnemen van achterstanden en het bieden van
een goede ontwikkeling, waar de migrantenjeugd mede (maar nog onvoldoende)
van kan profiteren. Daarnaast is er specifiek beleid om problemen van en met
doelgroepen aan te pakken. Deze problemen zijn vaak geconcentreerd in gemeenten
of wijken (vindplaats), zoals met Antilliaans-Nederlandse en Marokkaans-Nederlandse
jongeren. Het gaat hierbij vooral om problemen als criminaliteit, overlast,
schooluitval en werkloosheid.We willen ook bereiken dat er minder migrantenkinderen in de zware vormen
van hulpverlening terechtkomen, zoals de jeugdzorg en justitiële inrichtingen.
Diversiteit in het jeugdbeleid is nodig om deze problemen, vóórdat
ze ontstaan en zich manifesteren, te voorkómen. Dit is recentelijk
nog eens bevestigd in het overleg van 22 oktober jl. van een kabinetsdelegatie
(ministers voor Jeugd en Gezin, WWI, BZK en Justitie) met gemeenten met relatief
grote groepen Marokkaans-Nederlandse probleemjongens.De focus ligt daarbij op preventie en op ontwikkelingsgericht jeugdbeleid,
zoals het stimuleren van wijkactiviteiten, jeugd- en jongerenwerk en peuterspeelzaalwerk,
en opvoedingsondersteuning. Migrantenkinderen en hun ouders worden nu nog
vaak te weinig of niet adequaat door jeugdprofessionals bereikt met algemene
jeugdvoorzieningen en opvoedondersteuning. «Diversiteit in het Jeugdbeleid»
is niet alomvattend, maar kan andere beleidsporen versterken, zoals integratiebeleid
en de bestrijding van (rassen)discriminatie. Deze onderwerpen zijn concreet
ingevuld in de Integratienota.Met «Diversiteit in het Jeugdbeleid» willen we kortom de voorwaarden
creëren voor een beter bereik en resultaat van het reguliere jeugdbeleid
onder migrantenouders en kinderen, door goede voorbeelden te bundelen,
het zicht op de werkzame factoren te verbeteren en de resultaten daarvan te
verspreiden.Laagdrempelige voorzieningen via Centra voor Jeugd en
GezinDoor de fractieleden van CDA, PvdA en SP zijn vragen
gesteld over het bereik van migranten door de Centra voor Jeugd en Gezin.
Vragen werden gesteld over de gereedschapskist, de beschikbare middelen voor
diversiteit (welk deel van de € 200 miljoen) en de kleine gemeenten
waar Centra voor Jeugd en Gezin ook moeten worden toegerust op diversiteit.In het bieden van vrijwillige en laagdrempelige vormen van hulp, en dus
ook in het diversiteitsbeleid, spelen de Centra voor Jeugd en Gezin een belangrijke
rol. Zij bieden deze laagdrempelige functie voor jeugdigen van 0 tot 23 jaar
en hun ouders. Dat begint al bij het consultatiebureau. De consultatiebureaus
hebben het hoogste bereik onder migrantengroepen van alle (vrijwillige) voorzieningen
die wij hebben in Nederland. 98% van de 0–1-jarigen en 95%
van de 3 jarigen is 12 maanden voorafgaand aan de peildatum bij het consultatiebureau
geweest. Dat de jeugdgezondheidszorg (JGZ) voor kinderen van 0 tot 19 jaar
onderdeel is van de Centra voor Jeugd en Gezin biedt daarom goede mogelijkheden
om vanuit deze Centra contact te leggen met alle ouders en kinderen in Nederland
en deze contacten na het bereiken van de leeftijd van vier jaar te behouden.
De Centra voor Jeugd en Gezin richten zich op een goede ontwikkeling van kinderen
van jongs af aan en waar nodig wordt advies of begeleiding gegeven. De JGZ-professionals
maken hierbij gebruik van de beschikbare wetenschappelijke kennis over risico’s
voor een gezonde ontwikkeling van een kind. Dit in antwoord op de vraag van
de ChristenUnie naar het in het jeugdbeleid benutten van de mogelijkheden
om op jonge leeftijd risico’s voor de ontwikkeling in te schatten.Het Centrum voor Jeugd en Gezin moet migrantenouders en -kinderen net
zo goed bereiken als autochtone ouders en kinderen. Het vergt maatwerk om
de Centra goed te richten op de behoeften van de bevolking in hun werkgebied.
De Gereedschapskist Centrum voor Jeugd en Gezin kan daarbij helpen. Deze gereedschapskist
bevat praktische handreikingen voor de inrichting, organisatie en werkwijze
van het Centrum voor Jeugd en Gezin. In de gereedschapskist, die in schriftelijke
en digitale vorm beschikbaar is, worden de resultaten opgenomen van de pilots
interculturalisatie, die nu worden uitgevoerd bij Centra voor Jeugd en Gezin
in de gemeenten Nieuwegein, Zaanstad en Rotterdam. De ervaringen van deze
pilots worden zo ontsloten voor alle Nederlandse gemeenten.Zoals eerder met uw Kamer is besproken worden de extra gelden die beschikbaar
worden gesteld aan gemeenten voor de totstandkoming van Centra voor Jeugd
en Gezin niet gelabeld, ten einde maximale ruimte te bieden voor decentraal
maatwerk. Het is dus niet zo dat er delen van deze extra gelden geoormerkt
zijn voor diversiteit. Ook zijn er geen afspraken gemaakt met gemeenten om
delen van de extra gelden hiervoor in te zetten.Door vanaf het begin bij de CJG-ontwikkeling aandacht te besteden aan
het evenredig bereiken van alle groepen in het werkgebied (dus inclusief beleid
te voeren), zullen ook migrantenkinderen en -ouders baat hebben bij de extra
gelden voor de Centra voor Jeugd en Gezin. De ChristenUnie vroeg naar de wijze
waarop steden en regio’s zich kunnen specialiseren in de daar meest
voorkomende culturen. Het inclusieve beleid biedt ruimte voor maatwerk en
biedt steden en regio’s zo de mogelijkheid in te spelen op de specifieke
veelvoorkomende culturen in hun werkgebied. Dit krijgt in het programma «Diversiteit
in het jeugdbeleid» gestalte.Preventie door voor- en vroegschoolse educatie (VVE)De fractie van de VVD heeft vragen gesteld waarom VVE niet verplicht wordt
gesteld voor kinderen met taalachterstand.In de brief «Ontwikkelingskansen door Kwaliteit en Educatie»
(Kamerstukken II 2007/08, 31 322, nr. 25) heeft staatssecretaris
Dijksma van Onderwijs, Cultuur en Wetenschap uiteengezet op welke wijze het
kabinet het VVE-beleid vormgeeft. Op dit moment is een wetsvoorstel in voorbereiding
dat uitwerking geeft aan die brief. Het kabinet wil de leerplichtige leeftijd
van kinderen niet verlagen en dus geen leerplicht opleggen aan kinderen (autochtoon én
migrant) jonger dan 5 jaar (zie de brief «Samen spelen, samen leren»,
Kamerstukken II 2006/07, 30 800 VIII, nr. 169).Er is op grond van de Wet inburgering een verplichte taalcursus als onderdeel
van het inburgeringsprogramma voor ouders die inburgeringsplichtig zijn. In
de brief van 4 september 2008 (Kamerstukken II 2007/08, 31 143,
nr. 22) heeft de minister voor Wonen, Wijken en Integratie, mede namens
de minister voor Jeugd en Gezin en de staatssecretaris van Onderwijs, Cultuur
en Wetenschap (primair onderwijs) aangegeven dat er een juridisch onderzoek
zal worden uitgevoerd om te bezien of er mogelijkheden zijn om ouders, die
niet inburgeringsplichtig zijn en jonge kinderen hebben, te verplichten tot
het leren van de Nederlandse taal. Het is de bedoeling dat dit onderzoek in
het voorjaar gereed zal zijn. Het kabinet ziet tegelijkertijd veel mogelijkheden
binnen de bestaande wettelijke kaders om op lokaal niveau ouders te wijzen
op de mogelijkheden die er zijn om een taalcursus te volgen.Soms een stevige aanpakDe fractie van de PvdA heeft gevraagd naar wat er gedaan
wordt aan jongeren die deelnemen aan een ongewenste straatcultuur of jongeren
die overlast veroorzaken.Jeugdbeleid houdt ook in dat – wanneer er urgente problemen ontstaan
door ongewenst gedrag – het kabinet deze problemen aanpakt. Op ongewenst
gedrag of overlast moeten we alert zijn en tijdig reageren. Ouders zullen
meer worden aangesproken op het gedrag van hun kind. Dat geldt ook voor ouders
van migrantenkinderen. Waar ouders hun verantwoordelijkheid niet nemen, is
inzet van jeugdbeschermingsmaatregelen aan de orde, zonodig gepaard met verplichte
opvoedondersteuning. Het kabinet heeft in de notitie «Aanpak overlast
kinderen jonger dan 12 jaar» voorstellen gedaan voor de aanpak van overlastgevende
jeugd, onder andere via de inzet van straatcoaches. Ook de problematiek met
Marokkaans-Nederlandse jongeren vraagt om een stevige aanpak. Het kabinet
stuurt dit najaar de beleidsbrief over de aanpak van Marokkaans-Nederlandse
probleemjongens naar de Tweede Kamer.2. Rekening houden met verschillen en risicofactorenVerschillen bij jongens en meisjesDe PvdA-fractie heeft gevraagd naar de verschillen
tussen de problemen van jongens en meisjes en de vertegenwoordiging van migrantenjongens
in de jeugdzorg en de justitiële jeugdinrichtingen.Met diversiteitsbeleid wordt ingezet op het onderkennen van alle relevante
verschillen en het daarop effectief inspelen met hulpverlening. Dat houdt
in dat er net zo goed oog zal zijn voor verschillende doelgroepen als voor
verschillen in sekse. Onderkend wordt dat bij zowel de problemen van psychische
aard als bij de wijze waarop problemen worden geuit, er verschillen
zijn tussen jongens en meisjes. Het is bekend dat jongens vaker deelnemen
aan een straatcultuur, vaker overlast veroorzaken en meer in justitiële
inrichtingen zitten dan meisjes. Meisjes hebben meer internaliserende problemen,
zoals depressies. Dit beeld zie je ook terug in de verhouding tussen migrantenjongens
en -meisjes in de Justitiële Jeugdinrichtingen. Er zitten iets meer migrantenjongens
in een Justitiële Jeugdinrichting (54,5%) dan autochtone jongens
(45,5%). Voor migrantenmeisjes is de verhouding 37,5% versus
62,1% autochtoon.Migrantenjongeren in de jeugd-ggzDe fractie van de PvdA vraagt naar het aandeel van
migrantenjongeren in de jeugd-ggz.Ongeveer 5 procent van de kinderen en jeugdigen in Nederland heeft psychische
problemen die zo ernstig zijn dat ze daardoor disfunctioneren in het dagelijks
leven. Daarvan is ongeveer 3 procent daadwerkelijk in zorg bij de jeugd-ggz
(120 000 jeugdigen op een populatie van ongeveer 4 miljoen kinderen en
jeugdigen). Er lijkt dus voor de totale populatie jeugdigen sprake van ondervertegenwoordiging
van kinderen met psychische problemen in de zorg. Migrantenkinderen zijn op
dit moment bovendien ondervertegenwoordigd in de jeugd-ggz: in 2006 was het
aandeel migrantenjongeren in de jeugd-ggz 11% tegen hun aandeel van
22% in de totale Nederlandse jeugd. Omdat we geen reden hebben om aan
te nemen dat het aantal stoornissen lager is (schizofrenie en depressie komen
zelfs vaker voor bij sommige migrantengroepen), is aannemelijk dat binnen
de groep die nu nog niet wordt behandeld veel migrantenkinderen zitten. Hoewel
jonge migranten even vaak naar de huisarts gaan voor hun psychische klachten
als autochtone adolescenten, laten zij zich minder vaak behandelen in de ggz.
Oorzaken hiervoor zijn onder andere dat zij hun psychische problemen niet
onderkennen, de ernst ervan onderschatten en twijfelen aan het nut van de
behandeling. Er heerst onder deze groepen nog een groot taboe op ggz-hulp.
Als ze binnenkomen is dit veelal via somatische klachten en crisissituaties.
GGZ Nederland heeft aangegeven dat het voor de jeugd-ggz hoge prioriteit heeft
om psychische stoornissen bij kinderen uit migrantengezinnen vroegtijdig te
signaleren. Ook de diagnostiek en behandeling moeten beter aansluiten bij
de specifieke hulpvraag van de cliënten uit de migrantengroepen. In het «Actieplan
Overlast en Verloedering», dat in februari 2008 naar uw Kamer is gestuurd,
is daarom ook opgenomen dat de ministers voor Wonen, Wijken en Integratie
en voor Jeugd en Gezin in 2008 zullen starten met onderzoek naar de psychische
problematiek onder Marokkaans-Nederlandse jongeren. In de GGZ wordt met voorlichting,
consultatie en zorgtoeleiding gewerkt aan verbetering hiervan, zoals bij «GGZ
kiest kleur Amsterdam».Migrantenjongeren met een licht verstandelijke handicapDe PvdA-fractie heeft gevraagd naar de situatie van migrantenjongeren
met een licht verstandelijke handicap.De instellingen voor gehandicaptenzorg registreren geen gegevens over
etniciteit. De vraag is hoe we migrantenkinderen met een verstandelijke beperking
met de hulpverlening kunnen bereiken: hoe zorgen we dat ze niet «verborgen»
zijn of blijven. Het is bekend dat in sommige culturen schaamte een rol speelt
bij het al dan niet vragen van hulp of zorg. De gehandicaptensector probeert
onder andere door voorlichting, deskundigheidsbevordering en het specifiek
werven van personeel van allochtone afkomst de gehandicaptenzorg beter bereikbaar
te maken voor deze bevolkingsgroepen. Instellingen, bijvoorbeeld de orthopedagogische behandelcentra voor licht verstandelijk gehandicapten, ontwikkelen
in toenemende mate beleid gericht op interculturalisatie. Instellingen waar
al een groter aantal allochtone cliënten behandeld wordt, hebben de behandelingen
inhoudelijk en methodisch daarop afgestemd. Op meer specifieke vragen zoals
de verhouding tussen migrantenjongeren en autochtone jongeren met een lichtverstandelijke
handicap, is de Kamer eerder geïnformeerd door de beantwoording van vragen
van het lid Koşer-Kaya (2070801200) en het lid Arib (2070801190).3. Kennis over effectiviteit bundelen en toepassenKennis systematisch bundelen en verspreidenDe fracties van CDA en VVD vragen naar wat er wordt
gedaan met de kennis die al is opgedaan in lopende programma’s en projecten,
zoals over effectieve methoden. Door verschillende fractieleden zijn vragen
gesteld over het bereiken van migranten wanneer schaamte (PvdA) of cultuur
(PVV) belemmerend werkt en over huisbezoeken als standaard onderdeel van het
contact van de hulpverlener (SP).Het aantal methodieken en programma’s, dat objectief is geëvalueerd
en als veelbelovend of effectief is beoordeeld, is beperkt. Deze methodieken
en programma’s zijn te vinden in de databank effectieve jeugdinterventies
van het Nederlands Jeugd Instituut. Het beleid is erop gericht verbetering
te brengen in het aanbod en de bestaande methodieken beter toe te spitsen
op de situatie van de verschillende migrantenjongeren. Willen we ervoor zorgen
dat migrantenkinderen minder problemen hebben en veroorzaken, dan zullen we
ons goed rekenschap moeten geven van wat hen beweegt en hoe daar effectief
op in te spelen. Kennis die momenteel wordt opgedaan bij lopende projecten,
zoals de Frontlinie Aanpakken, en de Interculturele Meetladder, wordt meegenomen.
Met de Frontlinie Aanpakken worden handvatten ontwikkeld voor gemeenten om
een goede keuze te kunnen maken uit het aanbod van het betrekken van (migranten)vrijwilligers
om de moeilijkste doelgroepen te bereiken. Met de Interculturele Meetladder
worden toetsingscriteria ontwikkeld waarmee nieuwe en bestaande methodieken
beoordeeld kunnen worden op hun effectiviteit voor specifieke doelgroepen.
Alle bestaande kennis, ook de kennis die bij professionals beschikbaar is
over het op jonge leeftijd inschatten van de ontwikkeling van kinderen, wordt
nu systematisch gebundeld, beoordeeld en toegankelijk gemaakt. In de rondetafelgesprekken
met professionals werden huisbezoeken, ontmoetingen en groepsaanpakken genoemd
als methoden die goed kunnen werken. Naar aanleiding van de vraag van de SP
over huisbezoeken: de effectiviteit van deze aanpakken wordt ondermeer in
een experiment in het kader van de wijkaanpak onderzocht alvorens huisbezoeken
als standaard onderdeel van het contact van de hulpverlener kunnen worden
meegenomen.Kennis in academische werkplaatsen toepassenDe fracties van de SP en VVD vragen naar de toegevoegde
waarde van de academische werkplaatsen en waarom er drie worden georganiseerd.Met het diversiteitsbeleid wordt ingezet op kennisontwikkeling en -verspreiding.
Meer toegespitst gaat het daarbij om professionalisering, effectiviteit van
interventies en bereik van de doelgroepen. Daarnaast is het onontbeerlijk
dat op lokaal en regionaal niveau alle partijen samenwerken aan het verbeteren
van de positie van migrantenjongeren in het jeugdbeleid in de praktijk. In
de academische werkplaatsen wordt daaraan gewerkt en wordt vanuit de praktijk
onderzocht wat wel goed werkt, maar nog niet wetenschappelijk bewezen effectief
is te noemen. Door het samenbrengen van universiteiten/hogescholen,
jeugdprofessionals en gemeenten, kunnen in de academische werkplaatsen werkwijzen
op effectiviteit worden onderzocht. Onderzoekers gaan aan de slag met vragen
die er in de praktijk toe doen. En de praktijk leert kritischer te kijken
naar het eigen werkproces: gebruiken we wel methoden en werkwijzen met het
meeste effect. Bijkomend voordeel is dat deze alliantie de mogelijkheden versterkt
om via deze uitwisseling bestaande opleidingen van nieuwe professionals te
versterken. Onderzoekers die vaak ook als docent zijn verbonden aan opleidingen,
kunnen opleidingen beter op de praktijk laten aansluiten en ook praktijkprofessionals
inschakelen bij het verzorgen van onderwijs. Het concept academische werkplaats
is een beproefde methode, die ook is toegepast in de publieke gezondheid.
Met de beschikbare middelen kunnen drie academische werkplaatsen worden gestart.De kennis die in deze werkplaatsen wordt opgedaan wordt landelijk verspreid
via congressen en publicaties en via de CJG’s. In 2010 en 2011 zullen
de drie academische werkplaatsen diversiteit zelf ook een actieve rol vervullen
in de verspreiding van kennis en ervaringen naar andere gemeenten.4. Vakmanschap bij professionals, in opleidingen
en personeelsbeleidOpleidingen en scholingVerschillende fracties (PvdA, SP, PVV en CDA) hebben
vragen gesteld over de rol van (migranten)professionals en vrijwilligers,
en over opleidingen en personeelsbeleid in «Diversiteit in het Jeugdbeleid».Professionals moeten beschikken over voldoende interculturele competenties
en vaardigheden. Op diverse opleidingen en in bij- en nascholing worden modules
aangeboden, gericht op het verwerven van interculturele competentie. Naar
aanleiding van de vraag van de SP zijn hiervan enkele voorbeelden te noemen,
zoals het intercultureel competentieprofiel dat door Mikado is beschreven
voor de GGZ en de interculturele thermometer, waarbij medewerkers in korte
tijd de eigen interculturele competentie kunnen scoren. Het streven is dat
interculturele competenties terugkomen in alle curricula en dan niet alleen
met een losse module. Het integreren van interculturele competenties in de
beroepsopleidingen is nog geen gemeengoed. Diversiteitsmodules zijn vaak beperkt
van omvang en diepgang en veelal slechts keuzevak. Met de MO-groep, de MBO-
en de HBO-raad zal overlegd worden hoe de aandacht voor interculturele competenties
in de opleidingen kan worden versterkt. De professional met adequate interculturele
competenties is in staat om de cliënt met zijn probleem in relatie tot
zijn culturele achtergrond te doorgronden, op grond daarvan de meest geschikte
aanpak te kiezen en een succesvolle werkwijze bij de cliënt over te brengen.
Dit kan worden vergemakkelijkt als de professional ook een migrantenachtergrond
heeft. Uitgangspunt daarbij is de professionaliteit van de hulpverlener, ook
van een hulpverlener met een andere culturele achtergrond. Dat betekent ook
afstand kunnen nemen van zijn of haar cliënt. De fractieleden van de
CDA en de PVV hebben hiernaar gevraagd.Daarnaast kan de inzet van vrijwilligers uit de doelgroep een positief
effect hebben op de deelname van migranten aan jeugdvoorzieningen en opvoedondersteuning.
Dit kan een oplossing zijn als schaamte een drempel is om hulp te zoeken bij
sommige migrantenouders. Hierover heeft de PvdA een vraag gesteld. Bij het
betrekken van mensen uit de eigen doelgroep gaat het er om dat deze inzet
leidt tot een beter bereik van ouders en kinderen bij reguliere voorzieningen.
Daarvoor is een positieve basishouding van de vrijwilligers nodig om de deelname
aan deze voorzieningen te verbeteren.Personeelsbeleid en pleegzorgDe fractie van de SP heeft een vraag gesteld over het
probleem van de uitstroom van professionals, de PvdA-fractie over organisaties,
zoals het Leger des Heils, die met professionals werken met een christelijke
achtergrond en de fractie van de CDA over het tekort aan pleegzorgouders van
migrantenafkomst.Een jeugdinstantie met voldoende diversiteit in haar personeelsbestand
wint aan kwaliteit en zal migranten beter kunnen bereiken. In de (nul)meting,
waarover in paragraaf 5 meer, wordt het aandeel professionals met een
andere culturele achtergrond meegenomen. Het Leger des Heils heeft diverse
financieringsbronnen. Zij worden onder andere door provincies gesubsideerd
om effectieve jeugdzorg te leveren. Hoewel de praktijk uitwijst dat de inzet
van personen uit de doelgroep het bereik van migrantenouders en jongeren kan
vergemakkelijken, is dit geen absolute voorwaarde voor een goed bereik. Desgevraagd
heeft het Leger des Heils hier zelf over laten weten: «Medewerkers van
het Leger des Heils hebben allemaal verschillende achtergronden. Elke medewerker
van het Leger des Heils respecteert dat een cliënt een andere of geen
geloofsovertuiging en/of culturele achtergrond kan hebben. Iedere medewerker
van het Leger des Heils heeft een luisterend oor en treft zo nodig regelingen
om de cliënt, indien daar behoefte aan is, bij te (laten) staan. De praktijk
laat zien dat medewerkers van het Leger des Heils in staat zijn hulpvragers
met complexe vraagstukken en zeer diverse culturele achtergronden ter zijde
te staan en adequaat te helpen».Wat de pleegzorg betreft wordt eerst in het sociale netwerk gezocht naar
een pleeggezin. Dit is voor migrantengezinnen, ook voor moslimgezinnen, niet
moeilijker dan voor autochtone gezinnen. Het is moeilijk om moslimgezinnen
te werven als pleeggezin. Daardoor kost het meer moeite om een moslimpleeggezin
te vinden als dit niet in het eigen netwerk te vinden is. In de pleegzorgcampagne
wordt hier extra aandacht aan besteed. Ook hebben sommige instellingen voor
pleegzorg specifieke methoden om moslimpleeggezinnen te werven.Zoals gesteld in vragen van de SP is uitstroom van personeel in de jeugdsector
een probleem, net als in het onderwijs en de gezondheidszorg. Jeugdinstanties
zullen in hun personeelsbeleid oog moeten hebben voor het werven van professionals
met verschillende migrantenachtergronden, maar ook voor een professioneel
management dat de meerwaarde van deze migrantenprofessionals beter tot zijn
recht laat komen. Dit kan door goed oog te hebben voor de doorstroommogelijkheden
voor deze professionals. Hiervan mag een positief effect op de huidige uitstroom
van deze professionals worden verwacht. In de pilots interculturalisatie CJG
wordt hieraan aandacht besteed.KennisorganisatiesOver de samenwerking met kennisorganisaties en specifiek
met Forum, zijn door de CDA-fractie vragen gesteld.De kennis die Forum heeft over de verschillende migrantengroepen en over
interculturalisatie zal waar mogelijk worden benut. In de brief wordt nadrukkelijk
gesproken van een alliantie van organisaties en doelgroepen om de doelstellingen
te kunnen realiseren. ZonMw heeft de opdracht om zowel de doelgroep als de
kennisorganisaties actief te betrekken in het activiteitenprogramma. In het
verzoek aan ZonMw om het programma uit te voeren is gevraagd om bestaande
kennisorganisaties te betrekken, waarbij Forum expliciet is genoemd.5. Monitoren van beleid en afrekenbare doelstellingenDoor verschillende fracties (CDA, PvdA en VVD) is aangegeven
dat meetbare en afrekenbare doelstellingen en een concreet tijdpad moeten
worden gegeven, zodat het helder is wat bereikt moet worden en op welke termijn.
De VVD-fractie heeft gevraagd om SMART indicatoren te koppelen aan beleid
en de resultaten van lopende programma’s mee te nemen.De ambitie zoals opgenomen in de beleidsbrief is dat migrantenkinderen
en hun ouders even goed worden bereikt en even goed worden geholpen als autochtone
kinderen. Daarvan is sprake wanneer tenminste de ondervertegenwoordiging van
migrantenkinderen in de vrijwillige en vroege hulp en de oververtegenwoordiging
van hen in de zwaardere vormen van hulp uiteindelijk worden weggewerkt.Naast informatie over de resultaten van het beleid is eveneens van belang
te monitoren in hoeverre sprake is van interculturalisatie van jeugdvoorzieningen,
waarbij tevens een rol speelt in hoeverre de instellingen erin geslaagd zijn
om in hun personeelsbeleid aan diversiteit vorm te geven.Om hier zicht op te krijgen zal een nulmeting worden uitgevoerd. In de
nulmeting wordt gemeten hoe het bereik nu is bij de jeugdorganisaties en wat
het aandeel migranten is uit het personeelsbestand van de (preventieve) jeugdsector.Het vergt een lange adem om de bovengenoemde eindresultaten (outcome)
van «Diversiteit in het jeugdbeleid» te bereiken. Dit neemt niet
weg, dat de in «Diversiteit in het Jeugdbeleid»genoemde acties
van meet af aan voortvarend worden uitgevoerd, zodat in 2011 de beoogde tussenresultaten
(output) behaald zijn. Bij dit laatste gaat het bijvoorbeeld om de uitvoering
van de academische werkplaatsen, publicaties over wat werkt, zorgen dat er
goed na- en bijscholingsaanbod is, waar ook gebruik van wordt gemaakt, het
actualiseren van de opleidingen op het punt van interculturalisatie, het aanvullen
van de gereedschapskist CJG, en dergelijke. Ook de implementatie van effectieve
aanpakken is een belangrijk onderdeel. ZonMW is inmiddels al gestart met de
academische werkplaatsen, en werkt tegelijk de beleidsbrief «Diversiteit
in het Jeugdbeleid» uit tot een programma met concrete resultaten. Eind
2010 wordt een tussenevaluatie uitgevoerd om te kunnen bijsturen in de programma-acitiviteiten,
en om het vervolgtraject te bepalen.XNoot1Samenstelling:Leden: Van der Vlies (SGP), Çörüz (CDA), Tichelaar (PvdA),
Gerkens (SP), ondervoorzitter, Sterk (CDA), Van Miltenburg (VVD), Van Dijken
(PvdA), Dezentjé Hamming-Bluemink (VVD), Aasted-Madsen-van Stiphout
(CDA), Koşer Kaya (D66), Jonker (CDA), Teeven (VVD), Wolbert (PvdA),
Voordewind (CU), Zijlstra (VVD), Bouchibti (PvdA), Langkamp (SP), Ouwehand
(PvdD), Agema (PVV), Leijten (SP), Dibi (GL), Heijnen (PvdA), voorzitter,
Van Toorenburg (CDA), Uitslag (CDA) en Vacature (SP).Plv. leden: Vacature (SGP), Omtzigt (CDA), Heerts (PvdA), Kant (SP), Blanksma-van
den Heuvel (CDA), Van der Burg (VVD), Eijsink (PvdA), Vacature (VVD), Biskop
(CDA), Van der Ham (D66), De Pater-van der Meer (CDA), Verdonk (Verdonk),
Bouwmeester (PvdA), Wiegman-van Meppelen Scheppink (CU), Schippers (VVD),
Timmer (PvdA), Gesthuizen (SP), Vacature (PvdD), Bosma (PVV), De Wit (SP),
Azough (GL), Arib (PvdA), De Vries (CDA), Van Dijk (CDA) en Karabulut (SP). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-31001-60.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl