Vaststelling begroting Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties (VII) voor het jaar 2008; Verslag van een Schriftelijk Overleg
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2019-09-26 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 20072008-31200-VII, nr. B

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum vergadering

14-02-2008

Eerste Kamer der Staten-Generaal

2007-2008

31200-VII nr. B

04-02-2008

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekeningLichaamBRIEF AAN DE MINISTER VAN BINNENLANDSE ZAKEN EN KONINKRIJKSRELATIESOndertekeningLichaamBRIEF VAN DE MINISTERS VAN BUITENLANDSE ZAKEN, VAN JUSTITIE
EN VAN BINNENLANDSE ZAKEN EN KONINKRIJKSRELATIES1. Inleiding2. Constitutionele aspectenDoorwerking internationaal rechtArtikel 92 GrondwetArtikelen 93 en 94 GrondwetFormele en materiële vereistenArtikelen 15, 17 en 113 GrondwetParlementaire betrokkenheidArtikel 91, in het bijzonder lid 3 Grondwet3. Een Raamverdrag?4. ConclusieOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 31200-VIIToon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: onbekend

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
31 200 VIIVaststelling van de begrotingsstaten van het Ministerie van Binnenlandse
Zaken en Koninkrijksrelaties (VII) voor het jaar 2008BVERSLAG VAN EEN SCHRIFTELIJK OVERLEGVastgesteld 4 februari 2008De vaste commissie voor Justitie van de Eerste Kamer1 heeft bij brief van 24 april 2007 de minister van Binnenlandse
Zaken en Koninkrijksrelaties verzocht een toezegging na te komen welke zij
heeft gedaan tijdens een plenaire debat van 3 april 2007 over artikel
91, lid 3 Grondwet. Deze toezegging betrof het ontplooien van initiatief van
kabinetszijde om te komen met een notitie over de wenselijkheid van een met
de Verenigde Naties te sluiten raamverdrag inzake internationale strafhoven.
Bij brief van 1 februari 2008 hebben de ministers van Buitenlandse Zaken,
van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties en van Justitie de wenselijkheid
van een dergelijk raamverdrag verkend en hun overwegingen kenbaar gemaakt.De commissie brengt hierbij verslag uit van het aldus gevoerde schriftelijke
overleg.De griffier van de vaste commissie voor Justitie,Van DoorenBRIEF AAN DE MINISTER VAN BINNENLANDSE ZAKEN EN KONINKRIJKSRELATIESDen Haag, 24 april 2007In de vaste commissie voor Justitie van de Eerste Kamer is een toezegging
besproken welke u heeft gedaan tijdens het plenaire debat van 3 april
jongstleden over artikel 91, lid 3 Grondwet. Deze toezegging betrof het ontplooien
van initiatief van kabinetszijde om te komen met een notitie over de wenselijkheid
van een met de Verenigde Naties te sluiten raamverdrag.Door enkele woordvoerders werd op 3 april jl. gerefereerd aan het «Lockerbie»-debat
van 10 november 1998 (zie Handelingen EK 1998–1999, nr. 6, pag.
96–103, inzake behandeling wetsvoorstel 26 221 Instelling Schots
Hof in Nederland inzake de Lockerbie-affaire) en «Charles Taylor»-debat
van 3 juli 2006 (zie Handelingen EK 2005–2006, nr. 35, pag. 1681–1693,
behandeling van wetsvoorstel 30 610 Wet Speciaal Hof voor Sierra Leone).Na dit «Charles Taylor»-debat is in de commissie Justitie
geconstateerd dat de behoefte bestaat follow-up te geven aan dit debat. Een
aantal leden staat voor ogen dat een met de Verenigde Naties te sluiten en
met tweederde meerderheid te ratificeren raamverdrag enige constitutionele
fricties zou kunnen ondervangen. Tevens zou zo’n raamverdrag de kaders
kunnen geven waarbinnen de internationale afspraken gemaakt kunnen worden
en de parlementaire betrokkenheid kunnen regelen voor de fase dat een concreet
voorstel voorligt.In het debat van 3 april is u gevraagd of u bereid bent om, in overleg
met uw collega’s van Justitie en van Buitenlandse Zaken, de gedachte
om te komen tot een raamverdrag met de Verenigde Naties te onderzoeken. Dit
om te vermijden dat de discussies zoals indertijd gevoerd rond het Schotse
Hof en het Sierra Leone Hof zich zouden blijven herhalen en om ervoor te zorgen
dat het adequaat en snel mogelijk is dergelijke tribunalen op Nederlands grondgebied
toe te laten, voor die gevallen dat de weg van het Internationaal Strafhof
niet bewandeld kan worden.De commissie noteert met instemming dat u bevestigend heeft gereageerd
op dit verzoek. Tegelijkertijd heeft u aangegeven dat daar enige tijd mee
gemoeid kan zijn. De commissie verzoekt u een indicatie te geven op welke
termijn een notitie over dit onderwerp tegemoet kan worden gezien.De voorzitter van de vaste commissie voor Justitie van de Eerste
Kamer der Staten-Generaal,R. H. van de Beeten BRIEF VAN DE MINISTERS VAN BUITENLANDSE ZAKEN, VAN JUSTITIE
EN VAN BINNENLANDSE ZAKEN EN KONINKRIJKSRELATIESAan de Voorzitter van de Eerste Kamer der Staten-GeneraalDen Haag, 1 februari 2008Bij brief van 24 april 2007 aan de minister van Binnenlandse Zaken
en Koninkrijksrelaties heeft de vaste commissie voor Justitie van de Eerste
Kamer verzocht de wenselijkheid te onderzoeken van een met de Verenigde Naties
te sluiten raamverdrag inzake de vestiging van internationale ad hoc straftribunalen
op Nederlands grondgebied. Een dergelijk raamverdrag zou – aldus de
brief – na ratificatie met tweederde meerderheid enige constitutionele
fricties kunnen ondervangen, de kaders kunnen geven waarbinnen internationale
afspraken gemaakt kunnen worden en de parlementaire betrokkenheid kunnen regelen
voor de fase dat een concreet voorstel voorligt. Het verzoek van de vaste
commissie volgt op een toezegging ter zake van de minister van Binnenlandse
Zaken en Koninkrijksrelaties in het plenaire debat van 3 april jongstleden
over artikel 91 lid 3 van de Grondwet1.In het navolgende wordt de wenselijkheid van een dergelijk raamverdrag
verkend. Daartoe gaat deze brief kort in op de belangrijkste constitutionele
aspecten die een rol spelen bij de vestiging van internationale straftribunalen
op Nederlands grondgebied (onder 2)2. Het ondervangen
van constitutionele fricties zou immers een belangrijke doelstelling van het
beoogde raamverdrag moeten zijn. Ook wordt hierbij ingegaan op de parlementaire
betrokkenheid bij de vestiging van internationale ad hoc straftribunalen.
Het kabinet gaat voorts nog in op de derde beoogde doelstelling, te weten
het geven van kaders voor de internationale afspraken rond de ad hoc straftribunalen
(onder 3).De algehele conclusie luidt dat het kabinet niet overtuigd is van de meerwaarde
van zodanig raamverdrag (onder 3 en 4).1. InleidingMet de oprichting van het Internationale Strafhof is een grote stap voorwaarts
gedaan in de uitbouw van internationale strafrechtspraak over de meest ernstige
vergrijpen tegen de fundamentele normen van internationaal (humanitair) recht.
Het kabinet juicht deze versterking van de internationale rechtsorde, mede
gelet op artikel 90 van de Grondwet, sterk toe. In dat licht past ook de medewerking
die werd en wordt verleend aan de vestiging van internationale ad hoc straftribunalen
op Nederlands grondgebied. Vestiging van deze juridische instituties hier
te lande onderstreept de bijzondere verbondenheid van Nederland, en van Den
Haag in het bijzonder, met de ontwikkeling van het internationale recht. In
dit kader stelt het kabinet voorop dat de werking van het Internationaal Strafhof
prioriteit heeft. De vestiging van ad hoc straftribunalen komt derhalve pas
in beeld als de weg van het Internationaal Strafhof om uiteenlopende redenen
niet in de rede ligt, bijvoorbeeld omdat de misdrijven zich hebben voorgedaan
voorafgaande aan de oprichting van het Internationaal Strafhof of omdat het
te berechten misdrijf niet valt onder de jurisdictie van het Strafhof.In het verleden is driemaal een internationaal ad hoc straftribunaal op
Nederlandse bodem gevestigd, te weten het International Criminal Tribunal
for the Former Yugoslavia (ICTY), de appelkamer van het International Criminal
Tribunal for Rwanda (ICTR) en – ten behoeve van de berechting van Charles
Taylor – het Special Court for Sierra Leone (SCSI-). Daarnaast
is het Schots Hof inzake de twee Lockerbieverdachten op Nederlandse bodem
gevestigd geweest. Van recenter datum is het verzoek van de Secretaris-Generaal
van de Verenigde Naties (VN) aan Nederland om de vestiging van het Speciaal
Tribunaal voor Libanon op zich te nemen1.Hoewel de internationaal-politieke situatie soms met zich meebrengt dat
spoed is geboden, spreekt het vanzelf dat de vestiging van internationale
straftribunalen in Nederland gepaard moet gaan met een sluitende juridische
grondslag voor onder andere de detentie en berechting van verdachten. In de
hierboven genoemde gevallen is het desbetreffende tribunaal opgericht door
middel van hetzij een bilateraal oprichtingsverdrag tussen de VN en het betrokken
land hetzij een resolutie van de VN-Veiligheidsraad op grond van hoofdstuk
VII van het Handvest van de Verenigde Naties. In alle gevallen is tevens een
zetelverdrag gesloten tussen Nederland en de VN of tussen Nederland en het
betreffende tribunaal2. De Nederlandse wetgever
implementeert en faciliteert dit internationale recht door middel van een
uitvoeringswet.2. Constitutionele aspectenBij de vestiging van internationale ad hoc straftribunalen spelen vragen
rond de doorwerking van internationaal recht, de vrijheidsontneming door en
exclusieve rechtsmacht van het betreffende straftribunaal op Nederlands grondgebied
en rond de parlementaire betrokkenheid. De navolgende grondwettelijke bepalingen
zijn daarbij van belang.Doorwerking internationaal rechtArtikel 92 GrondwetEen internationaal tribunaal ontleent zijn bestaansrecht aan het internationale
recht. Dit internationale recht is bindend in de Nederlandse rechtsorde3. Zo is het Internationaal Strafhof opgericht bij multilateraal
verdrag, te weten het Statuut van Rome inzake het Internationaal Strafhof,
waarbij Nederland partij is. Het ICTY en het ICTR ontlenen hun bestaansrecht
aan resoluties van de Veiligheidsraad, die tevens de aanvaarding van een statuut
omvatten (Resolutie 827/93 en 955/94). Resolutie 1688/06 regelt voorts specifiek
de detentie en berechting van Charles Taylor door het SCSL in Nederland. Deze
resoluties vinden hun basis in het VN-Handvest. Waar de Nederlandse rechtsorde
direct in het geding is omdat het tribunaal alhier wordt gevestigd, is artikel
92 Grondwet van belang. Dat artikel bepaalt dat bij of krachtens verdrag,
in casu het Statuut van Rome en het VN-Handvest, aan volkenrechtelijke organisaties
bevoegdheden tot, onder andere, rechtspraak kunnen worden opgedragen, met
inachtneming, zo nodig, van het bepaalde in artikel 91 lid 3. Dit artikel
bepaalt dat indien een verdrag bepalingen bevat welke afwijken van de Grondwet
dan wel tot zodanig afwijken noodzaken, de Kamers de goedkeuring aan dit verdrag
alleen kunnen verlenen met ten minste twee derden van het aantal uitgebrachte
stemmen. De tekst van artikel 92 brengt tot uitdrukking dat een verdrag, of
besluit van een volkenrechtelijke organisatie krachtens verdrag, dat bevoegdheden
tot rechtspraak opdraagt aan een niet-Nederlandse rechter niet reeds op de
enkele grond dat het gepaard zou gaan met verlies aan soevereiniteit afwijkt
van de Grondwet4.Artikelen 93 en 94 GrondwetWaar verdragen en resoluties van de Veiligheidsraad naar hun inhoud een
ieder verbindende bepalingen bevatten, kunnen deze ook worden tegengeworpen
aan burgers, zo volgt uit artikel 93 Grondwet. Op grond van artikel 94 Grondwet
vinden binnen het Koninkrijk geldende wettelijke voorschriften geen toepassing
indien deze strijdig zijn met een ieder verbindende bepalingen.
In het geval van de SCSL-zaak Charles Taylor bood via deze systematiek een
resolutie van de Veiligheidsraad de noodzakelijke grondslag voor de doorvoer,
berechting en detentie op Nederlands grondgebied. Deze resolutie bevatte immers
bepalingen die zodanig dwingend, specifiek en onvoorwaardelijk waren geformuleerd
dat deze konden gelden als een ieder verbindend in de zin van artikel 93 Grondwet,
zodat Taylor, als enige geadresseerde van deze een ieder verbindende bepaling,
zich de werking van de Veiligheidsraadresolutie moest laten welgevallen1.Formele en materiële vereistenArtikelen 15, 17 en 113 GrondwetIn artikel 113 Grondwet wordt aan de rechterlijke macht de berechting
van strafbare feiten opgedragen. Naar de opvatting van de regering blijkt
uit het karakter van deze bepaling dat die uitsluitend betrekking heeft op
de Nederlandse rechterlijke macht. Zij ziet niet op internationale rechters,
ook niet als zij in Nederland gevestigd zijn. Zoals gezegd biedt artikel 92
Grondwet de ruimte om rechtspraak op te dragen aan nietNederlandse rechters.
Artikel 113 Grondwet kan dus verder buiten beschouwing blijven.Artikel 15 lid 1 Grondwet bepaalt dat buiten de gevallen bij of krachtens
de wet bepaald niemand zijn vrijheid mag worden ontnomen. Voor de detentie
op Nederlands grondgebied is dus een formeelwettelijke grondslag vereist.
Die grondslag wordt geboden in de uitvoeringswet die in verband met de vestiging
van een tribunaal wordt vastgesteld. Dat is alleen dan niet nodig in het uitzonderingsgeval
waarin reeds een resolutie van de Veiligheidsraad een afdoende detentietitel
bevat en die bepalingen een ieder verbindend zijn in de zin van artikel 94,
hetgeen het geval was bij Charles Taylor.Een straftribunaal ontleent zijn bevoegdheid tot vrijheidsontneming aan
het internationale recht. De grondslag voor vrijheidsontneming is namelijk
gelegen in het door het tribunaal op grond van zijn statuut, in samenhang
met het daarop gebaseerde procesrecht, afgegeven bevel tot voorlopige hechtenis.
Het zetelverdrag bepaalt bovendien dat de detentieruimten onder de controle
en autoriteit van het tribunaal staan.In de uitvoeringswet wordt de Nederlandse wet daarom niet van toepassing
verklaard op vrijheidsontneming ondergaan op last van het tribunaal binnen
aan het tribunaal in Nederland ter beschikking staande ruimten2. De betreffende bepaling in de respectieve uitvoeringswetten strekt
er blijkens haar totstandkomingsgeschiedenis toe te verduidelijken dat het
tribunaal binnen de Nederlandse rechtsorde een eigen bevoegdheid tot vrijheidsbeneming
heeft en kan als zodanig als een formeelwettelijke grondslag gelden in de
zin van artikel 15 lid 1 Grondwet3.De artikelen 15 lid 2 en 17 Grondwet garanderen de toegang van gedetineerden
tot de rechter. Het is niet in strijd met deze bepalingen dat rechtsbescherming
niet door de Nederlandse rechter wordt geboden, maar door een internationale
rechter. De betreffende bepaling in de uitvoeringswet strekt er ook toe dat
een gedetineerde zich in het kader van een habeas-corpusprocedure niet tot
de Nederlandse rechter kan wenden, maar tot het tribunaal zelf4.Ook het Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens (EVRM) staat toe
dat de rechtsbescherming op het grondgebied van een staat wordt geboden door
een aldaar gevestigde internationale organisatie, mits de rechten van betrokken
personen bij de internationale organisatie zelf voldoende zijn gewaarborgd5. Uit het Bosphorusarrest van het Europese Hof
voor de Rechten van de Mens (EHRM) kan voorts worden afgeleid dat lidstaten
die handelen ter uitvoering van verplichtingen jegens internationale organisaties
het EVRM in beginsel niet schenden indien de desbetreffende organisatie geacht
kan worden fundamentele rechten te beschermen «in a manner which can
be considered at least equivalent to that for which the Convention provides»1. Over bijvoorbeeld het Joegoslavië-tribunaal oordeelde
het EHRM dat het hier ging om «an international court which offers all
the necessary guarantees including those of impartiality and independence»2. Ook bij de vestiging van het SCSL in Nederland gaf de
regering zich rekenschap van deze eisen3.Parlementaire betrokkenheidArtikel 91, in het bijzonder lid 3 GrondwetDe Eerste Kamer heeft ook aandacht gevraagd voor de parlementaire betrokkenheid
in het geval een concreet voorstel tot vestiging voorligt. Het is van groot
belang dat de vestiging van ad hoc straftribunalen op Nederlands grondgebied
democratisch gelegitimeerd is. De parlementaire betrokkenheid die hieruit
voortvloeit krijgt op verschillende manieren vorm. Het parlement wordt allereerst
betrokken door het verstrekken van informatie over de vestiging van het tribunaal.
Daarnaast is de StatenGeneraal als medewetgever betrokken bij de totstandkoming
van de uitvoeringswet. Een instrument dat verder kan worden toegepast is dat
van parlementaire goedkeuring van het zetelverdrag, geregeld door artikel
91 Grondwet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen (Rgbv).In een aantal gevallen is bij het zetelverdrag van een internationaal
straftribunaal geen parlementaire goedkeuring gevraagd op grond van artikel
7 sub a Rgbv juncto artikel 3 Wet van 1947 houdende goedkeuring verdrag voorrechten
en immuniteiten Verenigde Naties (Stb. H452). In het geval van het SCSL is
gebruik gemaakt van de artikelen 7 sub c (éénjarig verdrag)
en 7 sub e (verlenging van een aflopend verdrag) van de Rgbv. Voor het zetelverdrag
van het permanente Internationaal Strafhof is parlementaire goedkeuring gevraagd.
Het kabinet is voornemens in voorkomend geval parlementaire goedkeuring te
vragen voor zetelverdragen ten behoeve van ad hoc straftribunalen. Dit betekent
concreet dat voor het zetelverdrag tot vestiging van het Speciaal Tribunaal
voor Libanon parlementaire goedkeuring zal worden gevraagd. Hiermee wordt
de democratische legitimatie van internationale rechtsmacht op Nederlands
grondgebied verder verhoogd. Zonodig zal evenwel gebruik worden gemaakt van
de mogelijkheden die de Rgbv biedt voor een snelle toepassing van een verdrag.Artikel 91 lid 3 van de Grondwet brengt met zich mee dat de wetgever in
voorkomend geval zorgvuldig moet onderzoeken of er met sluiting van een verdrag
sprake is van een afwijking van specifieke grondwettelijke bepalingen4. Uitdrukkelijke goedkeuring met tweederde meerderheid
is dan immers vereist. Uit het bovenstaande blijkt dat artikel 91 lid 3 bij
vestiging van ad hoc straftribunalen in beginsel niet aan de orde is.3. Een Raamverdrag?Uit het onder 2 besprokene blijkt, dat met de vestiging van een internationaal
straftribunaal in Nederland in beginsel niet van de Grondwet wordt afgeweken.
Een raamverdrag met de VN dat, met het doel constitutionele fricties te ondervangen,
met tweederde meerderheid wordt goedgekeurd, ligt derhalve niet in de rede
omdat de noodzaak ontbreekt.Indien Nederland voorts – als enige VN-lidstaat – een verdrag
met de VN zou sluiten dat in algemene zin de vestiging van ad hoc tribunalen
in Nederland toelaat, zal van deze omstandigheid een uitnodigende werking uitgaan in die zin dat dit zal kunnen leiden tot een vrijwel automatisch
verzoek tot vestiging van ad hoc straftribunalen op zijn grondgebied. Hoewel
Nederland wat dit betreft tot dusver in het algemeen een positieve grondhouding
heeft aangenomen, is het niet ondenkbaar dat het in de toekomst bezwaarlijk
kan zijn de vestiging van een ad hoc tribunaal te accepteren. Het kabinet
wenst de ruimte voor bespreking van de vestiging van ad hoc tribunalen zo
groot mogelijk te houden, zodat in voorkomend geval een verzoek om vestiging
niet kan worden ingewilligd; bijvoorbeeld omdat binnen de gegeven termijn
geen geschikte locatie kan worden gevonden, om redenen van beveiliging of
omdat detentie buiten ons land bij veroordeling niet afdoende wordt geregeld.
Het kabinet acht sluiting van een raamverdrag met de VN dan ook onwenselijk.
Een verdrag vormt voorts niet het geëigende instrument om de onderlinge
relatie tussen het kabinet en het parlement te regelen.Het kabinet is zich ervan bewust dat Nederland in de toekomst, ondanks
het functioneren van het Internationaal Strafhof, opnieuw zal kunnen worden
gevraagd een ad hoc straftribunaal op zijn grondgebied te vestigen. Bij de
vestiging van de ad hoc straftribunalen is tot dusver steeds, ook dankzij
de volledige medewerking van de Staten-Generaal, een passende ad hoc oplossing
gevonden. Met het oog hierop zal het kabinet een onderzoek laten verrichten
naar de opstelling van een kaderwet die een snelle vestiging van een ad hoc
tribunaal mogelijk maakt, en die tevens de democratische legitimatie van besluiten
tot vestiging van ad hoc tribunalen ten goede kan komen.4. ConclusieHet kabinet meent dat met de vestiging van een internationaal straftribunaal
in beginsel geen afwijking van grondwettelijke bepalingen plaatsvindt. Er
vindt geen verdergaande beperking van grondrechten plaats dan de Grondwet
toelaat en de vestiging leidt niet tot een inbreuk op in de Grondwet geformuleerde
grondrechten met een absoluut karakter. Een raamverdrag zal constitutionele
fricties derhalve niet hoeven op te lossen. Het kabinet is dan ook geen voorstander
van een raamverdrag omdat nut en noodzaak ontbreekt. Een raamverdrag is bovendien
niet wenselijk, omdat Nederland met de sluiting daarvan zijn onderhandelingspositie
in VN-kader onnodig zou beperken. Het kabinet zal evenwel onderzoeken of een
nationale kaderwet gewenst is om de eventuele vestiging van internationale
straftribunalen juridisch soepel te laten verlopen.Een afschrift van deze brief wordt gezonden aan de Tweede Kamer der Staten-Generaal.De minister van Buitenlandse Zaken,M. J. M. VerhagenDe minister van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties,G. ter HorstDe minister van Justitie,E. M. H. Hirsch BallinXNoot1Samenstelling:Holdijk (SGP), Dölle (CDA), Tan (PvdA), Van de Beeten (CDA), voorzitter,
Broekers-Knol (VVD), De Graaf (VVD), Kneppers-Heynert (VVD), Kox (SP), Westerveld
(PvdA), vice-voorzitter, Russell (CDA), Engels (D66), Franken (CDA), Peters
(SP), Quik-Schuijt (SP), Haubrich-Gooskens (PvdA), Ten Horn (SP), Janse de
Jonge (CDA), Koffeman (PvdD), Böhler (GL), Van Bijsterveld (CDA), Strik
(GL), Lagerwerf-Vergunst (CU), Rehwinkel (PvdA), Duthler (VVD) en Yildirim
(Fractie-Yildirim)XNoot1Handelingen EK 2006–2007, nr. 25, blz. 812–819, 830–831,
839–842.XNoot2Zie ook Kamerstukken onder nrs. 23 542, 24 818, 26 221,
27 484 (R1669), 30 610 en bijbehorende Handelingen.XNoot1Zie Kamerstukken II 2006–2007, 31 128, nrs. 1 en 2.XNoot2Het Schots Hof werd daarentegen opgericht bij verdrag tussen Nederland
en het Verenigd Koninkrijk.XNoot3Zie ook Kamerstukken 11, 2007–2008, 29 861, nr. 19.XNoot4Zie ook Kamerstukken II, 1983/84, 17 980, nr. 7, p. 3.XNoot1Zie ook Kamerstukken II, 2005–2006, 30 610, nr. 3, p. 5–6.XNoot2Zie bijvoorbeeld artikel 17 Uitvoeringswet ICTY (Kamerstukken II, 1993–1994,
23 542, nr. 10) en artikel 88 Uitvoeringswet Internationaal Strafhof
(Kamerstukken 11, 2001–2002, 28 098 (R 1704), nr. 2).XNoot3Zie Kamerstukken 11, 2005–2006, 30 610, nr. 4, p. 5.XNoot4Zie ook Rb ’s-Gravenhage 26 februari 2002, KG 02/105 (Milosevic).XNoot5EHRM van 18 februari 1999, Waite en Kennedy tegen Duitsland en Beer
resp. Regan tegen Duitsland, Appl. Nos 26 083/94 en 28 934/95.XNoot1EHRM van 30 juni 2005, Appl. No. 45 036/98, r.o. 155. Zie ook
Kamerstukken II, 2005–2006, 30 610, nr. 3, p. 11.XNoot2EHRM van 4 mei 2000, Mladen Naletilic tegen Kroatië.XNoot3Zie Kamerstukken II, 2005–2006, 30 610, nr. 3.XNoot4Is Zie ook Handelingen EK 2006–2007 nr. 25, blz. 812–819,
830–831, 839–842. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-20072008-31200-VII-B.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl