Invoering van een beloningsstructuur voor politieke ambtsdragers; Memorie van toelichting
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-05 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 30693, nr. 3

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer

18-09-2006

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2005-2006

30693 nr. 3

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamALGEMEEN DEEL1. Aanleiding en achtergrond1.1 Inleiding1.2 Adviesaanvraag van de commissie Dijkstal II1.3 Advies van de commissie Dijkstal II2. Kabinetsstandpunt3. Strekking van het wetsvoorstel3.1 Algemeen3.2 Beloningsgebouw3.3 Indexatie3.4 Vaste onkostenvergoedingen3.5 Neveninkomsten4. Indeling in gemeenteklassen5. Volksvertegenwoordigers in een internationale
parlementaire assemblee6. Inwerkingtreding7. Financiële gevolgen8. Administratieve lastenARTIKELSGEWIJSArtikel I, onderdeel AArtikel I, onderdeel BArtikel I, onderdeel CArtikel 9, eerste lidArtikel 9, tweede lidRekenvoorbeeld voorgestelde onkostenvergoeding voor leden
Tweede KamerArtikel 9, derde lidArtikel 9, derde lid (huidige)Artikel I, onderdeel DArtikel II, onderdeel AArtikel II, onderdeel BArtikel II, onderdeel CArtikel II, onderdeel DArtikel III, onderdelen A en BArtikel III, onderdelen C en DArtikel IV, onderdeel AArtikel IV, onderdeel B en artikel V, onderdelen A en
BArtikel VIArtikel VIIOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 30693Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 61 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
30 693Invoering van een beloningsstructuur voor politieke ambtsdragersnr. 3MEMORIE VAN TOELICHTINGALGEMEEN DEEL1. Aanleiding en achtergrond1.1 InleidingDit wetsvoorstel strekt in hoofdzaak tot invoering van een beloningsstructuur
voor politieke ambtsdragers. Het voorstel regelt in dat kader een aanpassing
van de schadeloosstelling van de leden van de Eerste en Tweede Kamer der Staten-Generaal
en van de leden van het Europees Parlement. De aanpassing van de bezoldigingen
van de andere politieke ambtsdragers, zoals de commissarissen van de Koningin,
de burgemeesters, de gedeputeerden, de wethouders, de leden van provinciale
staten en de gemeenteraadsleden, zal bij algemene maatregel van bestuur plaatsvinden
op hetzelfde tijdstip als waarop deze wet in werking treedt.De essentie van de nieuwe beloningsstructuur is dat voor de hoogte van
de beloning van de politieke ambtsdragers het bedrag van de bezoldiging van
de ministers het ijkpunt is.Voorts introduceert het voorstel een systematiek van vaste kostenvergoedingen
voor de leden van de Eerste en Tweede Kamer en van het Europees Parlement
en worden nadere regels gesteld ten aanzien van terugstorting en verrekening
van neveninkomsten van deze politieke ambtsdragers.Het wetsvoorstel vloeit voort uit het «Advies beloningsverhoudingen
politieke ambtsdragers» van de Adviescommissie rechtspositie politieke
ambtsdragers (hierna te noemen: commissie Dijkstal II) dat in november 2005
aan de minister van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties is aangeboden.
Dit advies is bij brief van 23 november 2005 aan de Tweede Kamer toegezonden1. Het standpunt van het kabinet is aan de Tweede Kamer
toegezonden op 13 april 20062.Het advies van de commissie Dijkstal II is een logisch vervolg op het
eerdere advies van de commissie van april 2004 «Over dienen en verdienen».
Dit eerste advies had voornamelijk betrekking op de beloning van ministers
en de verhouding van deze beloning tot de ambtelijke topstructuur.
In dat advies heeft de commissie voor de inrichting van de beloningsstructuur
van het openbaar bestuur het volgende aangegeven:– het ministerssalaris staat als ijkpunt aan het hoofd van het salarisgebouw;– hiertoe moet eerst het ministerssalaris worden verhoogd;– de koppeling van het ministerssalaris aan het salaris van de overige
categorieën politieke ambtsdragers wordt op een later moment in een nader
advies op hun eigen merites beoordeeld.Het onderdeel van het advies inzake de verhoging van het ministerssalaris
en de adviespunten van de commissie op andere onderwerpen betreffende politieke
ambtsdragers hebben geleid tot de indiening in januari 2006 van een viertal
wetsvoorstellen1, waaronder het wetsvoorstel tot
wijziging van de Wet rechtspositie ministers en staatssecretarissen.1.2 Adviesaanvraag van de commissie Dijkstal IIGezien het advies van de commissie Dijkstal I om de koppeling van de salarissen
van de politieke ambtsdragers nader te bezien, heeft het kabinet de commissie
Dijkstal II bij brief van 15 maart 2005 gevraagd een advies uit te brengen
over de relatie tussen de salariëring van ministers en staatssecretarissen
en de overige categorieën politieke ambtsdragers (Eerste en Tweede Kamerleden,
Hoge Colleges van Staat, commissarissen van de Koningin, gedeputeerden, statenleden,
burgemeesters, wethouders, raadsleden en waterschapsbestuurders). Het betreft
de onderlinge beloningsverhoudingen tussen deze verschillende categorieën
politieke ambtsdragers die eigenstandig moeten worden beoordeeld en opnieuw
vastgesteld, uitgaande van de eerder vastgelegde norm van het ministersalaris
als top van het salarisgebouw van de publieke sector. Op verzoek van de minister
van Verkeer en Waterstaat zijn ook de voorzitters van de waterschapsbesturen
in het advies meegenomen. De commissie heeft daarnaast ook uitspraken gedaan
over de aan de topstructuur gerelateerde functionarissen die deel uitmaken
van de sector rechterlijke macht. Dit gezien de door de commissie geconstateerde
oorspronkelijke verbondenheid van de top van de sector rechterlijke macht
met de topstructuur in de sector Rijk2.Concreet zijn de volgende adviesvragen aan de commissie voorgelegd:– hoe dient de beloningsstructuur voor politieke ambtsdragers in
relatie tot het normsalaris van de minister te worden vormgegeven?– wat is daarbij een geëigend salarisniveau voor de verschillende
groepen politieke ambtsdragers?– wat is in de toekomst een passende indexeringswijze voor salarissen
van politieke ambtsdragers?1.3 Advies van de commissie Dijkstal IIDe adviespunten uit het «Advies beloningsverhoudingen politieke
ambtsdragers» van de commissie Dijkstal II kunnen als volgt worden samengevat:1. Beloningsgebouw  Om de salarisverhoudingen duidelijker te markeren adviseert de
commissie één nieuwe salaristabel voor politieke ambtsdragers,
leden van de Hoge Colleges van Staat en voor de rechterlijke macht te introduceren,
waarbij het – verhoogde – salaris van de minister het hoogste
in de tabel is.2. Indexering  De salaristabel voor politieke ambtsdragers wordt geïndexeerd
aan de hand van de salarisontwikkeling in de sector Rijk.3. Vaste onkostenvergoedingen  De vaste onkostenvergoeding wordt uitgedrukt in een percentage
van het bruto maandsalaris, te weten 6%. Voor gemeenteraadsleden en
leden van provinciale staten wordt dit 10%, Voor alle ambtsdragers
betreft dit een belaste brutovergoeding. De minister-president en de minister
van Buitenlandse Zaken behouden een dubbele ambtstoelage en de leden van de
Eerste Kamer ontvangen dezelfde onkostenvergoeding als de Tweede Kamerleden.4. Inkomsten uit nevenfuncties  Neveninkomsten die fulltime bestuurders bij provincies en gemeenten
uit hoofde van de functie ontvangen (qualitate qua functies) moeten nu reeds
door deze ambtsdragers in de provincie- of gemeentekas worden gestort. Deze
verplichting wordt ook van toepassing op alle overige fulltime politieke ambtsdragers.
Daarnaast wordt de verplichting uitgebreid voor alle neveninkomsten afkomstig
uit de publieke kas ook als dit geen qq-functie betreft. Onder neveninkomsten
uit de publieke kas worden verstaan inkomsten uit functies in openbare dienst
en bij publiekrechtelijke zelfstandige bestuursorganen.  Voor de overige neveninkomsten – niet die uit publieke kas –
gaat voor alle fulltime politieke ambtsdragers (commissarissen van de Koningin,
gedeputeerden, burgemeesters en wethouders in gemeenten met meer dan 18 000
inwoners) een kortingsregeling gelden, overeenkomstig de kortingsregeling
die nu geldt voor de leden van de Tweede Kamer.5. Indelingen in gemeenteklassen  De indeling in gemeenteklassen voor de bezoldiging van burgemeesters
wordt ook toegepast op wethouders en raadsleden. Dat betekent dat het aantal
indelingen in gemeenteklassen voor de bezoldiging van wethouders en gemeenteraadsleden
wordt teruggebracht van vijf naar één.2. KabinetsstandpuntHet kabinet heeft bij brief van 13 april 2006 aan de Tweede Kamer
zijn standpunt op het advies van de commissie Dijkstal kenbaar gemaakt. Het
kabinet onderschrijft het advies van de commissie Dijkstal II, maar wijkt
op één onderdeel af van het advies, te weten het onderdeel betreffende
de beloningspositie van de leden van de Hoge Colleges van Staat en de rechterlijke
macht. Het kabinet is van oordeel dat de salarisposities van deze ambtsdragers
en de onderlinge verhoudingen in een later stadium op hun eigen merites moeten
worden beoordeeld.Het kabinet meent dat nader onderzoek op dit onderwerp noodzakelijk is
om de volgende reden. De commissie Dijkstal heeft in haar eerste advies «Over
dienen en verdienen» van april 2004 terecht aangegeven dat het ministerssalaris
in de publieke sector de norm aan dient te geven. De commissie onderkent in
het kader van de beoordeling van de hoogte van de genoemde functionarissen
ook de bijzondere staatsrechtelijke positie van de vice-president van de Raad
van State, de president van de Algemene Rekenkamer en de Nationale ombudsman.
Dit geldt evenzeer voor de positie van de president van de Hoge Raad en de
procureur-generaal bij de Hoge Raad.De commissie constateert anderzijds dat ten aanzien van het ambt van minister
in de vergelijking met de ambten bij de Hoge Colleges van Staat en de rechterlijke
macht factoren als verantwoordelijkheid en de zwaarte van het ambt een rol
spelen. De commissie Dijkstal heeft in dit kader wat betreft de ministers
de staatsrechtelijke positie, de daaraan gekoppelde verantwoordelijkheden
en de publieke druk als belangrijke verschilpunten met de overige ambtsdragers
genoemd. Om deze reden heeft de commissie voor de benoemde bestuurders en
volksvertegenwoordigers, op grond van een feitelijke analyse van
de salarisontwikkeling sinds 1970, een salarisverhouding ten opzichte van
het nieuwe ministerssalaris voorgesteld. De commissie Dijkstal pleit mede
vanuit deze gedachte voor het niet automatisch doorvertalen van de verhoging
van het ministerssalaris naar andere ambtsdragers.Het advies van de commissie Dijkstal II om de bezoldigingsbedragen van
de genoemde ambten bij de Hoge Colleges van Staat en de rechterlijke macht
op hetzelfde niveau als dat van een minister vast te stellen, is gezien het
voorgaande voor het kabinet niet vanzelfsprekend. Het kabinet wil voor die
salarisposities eenzelfde redenering volgen als voor de andere ambtsdragers.
Het benodigde onderzoek en de standpuntbepaling van het kabinet ten aanzien
van de genoemde ambten zal zijn afgerond vóór de daadwerkelijke
implementatie van het nieuwe ministerssalaris.Voorafgaand aan de totstandkoming van het kabinetsstandpunt heeft de minister
van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties met vertegenwoordigers van verschillende
groepen ambtsdragers van gedachten gewisseld over de voorstellen van de commissie
Dijkstal II. Daarbij zijn de betrokkenen in de gelegenheid gesteld hun opvattingen
kenbaar te maken over de wijze waarop de commissie een en ander in kaart heeft
gebracht en de daaraan door de commissie verbonden conclusies.Gesproken is met de commissie Emolumenten van de Tweede Kamer, de voorzitter
van de Eerste Kamer, het Interprovinciaal Overleg, de Vereniging van Nederlandse
Gemeenten en de Unie van Waterschappen, het Georganiseerd Overleg Burgemeesters,
de gedeputeerden en de commissarissen van de Koningin. Eveneens is gesproken
met de vice-president van de Raad van State, de president van de Algemene
Rekenkamer en de Nationale ombudsman.De Vereniging van Nederlandse Gemeenten heeft verzocht de verrekeningsregeling
voor deeltijdwethouders niet onverkort toe te passen, aangezien het voor deze
functionarissen dan onaantrekkelijk wordt een dergelijk ambt te ambiëren.
Met dit verzoek is rekening gehouden. Voor deeltijdwethouders en -gedeputeerden
wordt een soepeler verrekeningsregime voorgesteld dan voor hun fulltime ambtgenoten.3. Strekking van het wetsvoorstel3.1 AlgemeenHet wetsvoorstel voorziet in:– een aanpassing van het beloningsgebouw voor de leden van de Eerste
en de Tweede Kamer der Staten-Generaal en de leden van het Europees Parlement;– een aanpassing van de systematiek van vaste onkostenvergoedingen
voor de leden van de Eerste en de Tweede Kamer der Staten-Generaal en de leden
van het Europees Parlement;– nadere regels voor de inkomsten uit nevenfuncties voor politieke
ambtsdragers die het politieke ambt als hoofdfunctie uitoefenen;– een wettelijke grondslag om in voorkomende gevallen een suppletie
op de vergoeding toe te kennen aan leden van de Eerste Kamer die uit hoofde
van hun functie een functie vervullen in een internationale parlementaire
assemblee.Het wetsvoorstel beperkt zich tot die groepen politieke ambtsdragers van
wie de rechtspositie bij wet wordt geregeld. De wijzigingen van de rechtspositiebesluiten
van de politieke ambtsdragers bij de decentrale overheden zullen bij algemene
maatregel van bestuur worden gewijzigd. Dit laatste geldt ook voor de wijziging
van de kostenvergoedingen voor ministers en staatssecretarissen,
te weten aanpassing van het Voorzieningenbesluit ministers en staatssecretarissen.3.2 BeloningsgebouwDe commissie Dijkstal II heeft ten behoeve van het advies de ontwikkeling
van de bezoldiging van de politieke ambtsdragers over de periode 1970–2005
in kaart gebracht. Bezien is wat de bruto loonontwikkeling van de beloningen
van de politieke ambtsdragers gedurende genoemde periode is geweest en hoe
deze zich ten opzichte van het ministerssalaris en elkaar verhouden. De commissie
heeft geconcludeerd dat de beloningsverhoudingen tussen de verschillende categorieën
politieke ambtsdragers zich betrekkelijk willekeurig lijken te hebben ontwikkeld.
Zo bestaat er wel een aantal horizontale koppelingen (ministers, leden Hoge
Colleges van Staat, commissarissen van de Koningin en de burgemeesters van
de grote steden), maar de koppelingen binnen de verschillende bestuurslagen
zijn minder duidelijk aan te geven. Gedeputeerden en leden van de Tweede Kamer
zijn bijvoorbeeld gekoppeld aan schalen voor het rijkspersoneel. De leden
van provinciale staten, wethouders en gemeenteraadsleden kennen echter weer
eigenstandige bezoldigingssystemen.Het verschil in salarisontwikkeling wordt veroorzaakt door het ontbreken
van een eenduidige beloningssystematiek en door het incidentele karakter van
de salarisaanpassingen voor de verschillende groepen. Salarisaanpassingen
hebben in het verleden fragmentarisch plaatsgevonden. Veronderstelde salarisachterstanden
zijn vaak naar aanleiding van politieke druk uit het veld voor bepaalde functies
geïdentificeerd en vervolgens gerepareerd. Dit leidde echter vervolgens
weer tot relatieve achterstanden bij andere politieke ambtsdragers.Op grond van deze analyse wordt, overeenkomstig het advies van de commissie,
voorgesteld om de onderlinge salarisverhoudingen aan elkaar te koppelen. Er
ontstaat zo één nieuwe salaristabel voor alle politieke ambtsdragers.
Uitgaande van de door het kabinet voorgestelde verhoging van het ministerssalaris
komt de bezoldigingstabel er als volgt uit te zien:Uitgaande van BBRA 1-1-2006 Benoemde bestuurdersVolksvertegenwoordigers110%€ 13 742minister-president 100%€ 12 493minister 90%€ 11 243staatssecretaris 85%€ 10 619commissaris van de Koningin, burgemeester grote
steden 70%€  8 745voorzitter waterschap, wethouder grote steden 60%€  7 496gedeputeerden 55%€  6 871 leden Eerste en Tweede
Kamer* 20%€  2 499 raadsleden grote steden 10%€  1 249 statenleden* Vergoeding van EK-leden is afgeleid van TK-leden (25% van
de schadeloosstelling).De verhoging van het ministerssalaris met 30% en de vaststelling
van de percentages van de bezoldiging van de minister-president en de staatssecretarissen
van respectievelijk 110% en 90% maakt deel uit van het bij koninklijke
boodschap van 3 januari 2006 bij de Tweede Kamer ingediende wetsvoorstel
tot wijziging van de Wet rechtspositie ministers en staatssecretarissen (Kamerstukken
II, 2005/06, 30 426, nr. 2).In het onderhavige wetsvoorstel worden de beloningen van de overige politieke
ambtsdragers, voor zover die beloningen bij wet worden geregeld, ingepast
in de nieuwe beloningsstructuur. De wijziging houdt concreet in dat de vergoeding
van de leden van de Eerste en Tweede Kamer der Staten-Generaal
wordt bepaald op het in de tabel genoemde percentage van het ministerssalaris.
Vanwege de koppeling aan de vergoeding van leden van de Tweede Kamer werkt
deze wijziging door naar de schadeloosstelling van leden van het Europees
Parlement. Deze koppeling verdwijnt bij het van kracht worden van het Statuut
voor de Leden van het Europees Parlement in 2009.3.3 IndexatieMet betrekking tot de aanpassing van de bezoldigingen van de politieke
ambtsdragers aan de salarisontwikkelingen concludeert de commissie dat er
uiteenlopende indexeringswijzen worden gehanteerd. Sommige functies zijn gekoppeld
aan de feitelijke schaalbedragen van het rijkspersoneel. Vaker worden salarisbedragen
geïndexeerd aan de hand van de procentuele salarisontwikkeling van de
sector Rijk. De vergoedingen van gemeenteraadsleden en leden van provinciale
staten daarentegen worden aangepast aan een CBS-indexcijfer dat de contractloonontwikkeling
van het overheidspersoneel weergeeft.De bezoldigingen, schadeloosstellingen en vergoedingen in de beloningstabel
zullen, conform het advies van de commissie Dijkstal, in de toekomst worden
geïndexeerd aan de hand van de salarisontwikkeling in de sector rijk.
Door middel van deze eenduidige indexeringswijze van het gehele salarisbouwwerk
wordt, in combinatie met het voorstel voor de nieuwe systematiek van vaste
onkostenvergoedingen, voor de toekomst een ongelijke salarisontwikkeling van
de verschillende groepen ambtsdragers voorkomen. Dit geldt voor zowel de onderlinge
verhoudingen als de verhouding ten opzichte van de salarisontwikkeling in
de sector Rijk.De uitwerking in wettelijke regels van deze indexeringsmethode is –
na inwerkingtreding van de voorgestelde wijzigingen – als volgt. De
Wet rechtspositie ministers en staatssecretarissen bepaalt dat de bezoldiging
van de ministers wordt aangepast overeenkomstig de algemene wijzigingen in
de salarissen van het rijkspersoneel. Gezien de koppeling van de beloningen
van de andere politieke ambtsdragers aan dat van de ministers – de beloning
wordt bepaald op een percentage van het ministerssalaris –, volgen al
deze beloningen «automatisch» de algemene salarisontwikkeling
in de sector Rijk.3.4 Vaste onkostenvergoedingenPolitieke ambtsdragers ontvangen naast hun schadeloosstelling, wedde of
bezoldiging een vergoeding voor kosten die zij maken bij de uitoefening van
hun ambt. Deze vaste algemene onkostenvergoeding bestaat ook onder de benaming «ambtstoelage».
Onkostenvergoedingen zijn bedoeld voor kosten die voor eigen rekening komen.
Alle categorieën politieke ambtsdragers ontvangen een vaste – fiscaal
belaste – onkostenvergoeding c.q. ambtstoelage. De minister-president
en de minister van Buitenlandse Zaken ontvangen ten opzichte van de overige
ministers een tweemaal zo hoge vergoeding in verband met bijzondere representatieve
verplichtingen.Uit de analyse van de commissie blijkt dat tussen de verschillende categorieën
politieke ambtsdragers forse verschillen bestaan in de hoogte van de forfaitaire
onkostenvergoedingen, ondanks het feit dat bij een groot aantal groepen ambtsdragers
dezelfde kostencomponenten worden geacht door deze vergoeding te worden bestreken.De hoogte van de verstrekte vergoedingen varieert van 2% tot 24%
van het bruto salaris. In absolute bedragen liggen de onkostenvergoedingen
tussen de € 164,– en € 1 647,– per maand.
Voor het merendeel van de benoemde ambtsdragers geldt een vaste
onkostenvergoeding van circa 6% van hun bruto bezoldiging.Het voorstel van de commissie om de onkostenvergoeding op 6% van
de bezoldiging vast te stellen, bevestigt de al langer bestaande wens tot
een vereenvoudiging van het systeem van de vaste kostenvergoedingen. De huidige
systematiek van de vaste onkostenvergoedingen dateert van 2000. De vaste kostenvergoedingen
werden tot 1998 onbelast verstrekt. Mede ten gevolge van gewijzigde belastingwetgeving
is destijds op verzoek van de belastingdienst in opdracht van de Vereniging
van Nederlandse Gemeenten (VNG) en het Interprovinciaal Overleg (IPO) een
onderzoek verricht naar de werkelijk gemaakte kosten waarvoor de vaste kostenvergoedingen
worden toegekend. De belangrijkste uitkomst van het onderzoek was dat de gemiddelde
feitelijke kosten in overeenstemming waren met de vergoedingen, maar dat er
in de uitgaven binnen de onderscheiden kostencategorieën een forse spreiding
was. Omdat op basis van de onderzoeksresultaten de verschillende groepen ambtsdragers
niet langer konden worden aangeduid als fiscaal te behandelen homogene groepen
heeft de Belastingdienst geconcludeerd dat de huidige vaste onkostenvergoedingen
in de belastingheffing betrokken worden. Om deze reden zijn de vaste onkostenvergoedingen
vervolgens gebruteerd. Daarnaast is in dit onderzoek ook opgemerkt dat er
bij politieke ambtsdragers veel onduidelijkheid bestaat over de betekenis
en invulling van de vaste kostenvergoeding.Overeenkomstig het advies van de commissie wordt voorgesteld de systematiek
voor de vaststelling van de hoogte van de vaste onkostenvergoeding c.q. ambtstoelage
te harmoniseren en uniformeren door deze uit te drukken in een percentage
van de bruto bezoldiging per maand, te weten 6%. Voor gemeenteraadsleden
en leden van provinciale staten wordt dit 10% aangezien deze deeltijd-volksvertegenwoordigers
in mindere mate dan benoemde bestuurders gebruik kunnen maken van door de
organisatie ter beschikking gestelde faciliteiten. De minister-president en
de minister van Buitenlandse Zaken behouden gezien hun bijzondere representatieve
verplichtingen een dubbele ambtstoelage. De leden van de Eerste Kamer ontvangen
dezelfde onkostenvergoeding als de leden van de Tweede Kamer, gezien de constatering
van de commissie Dijkstal dat de rechtspositie van leden van de Eerste Kamer
in belangrijke mate is afgeleid van de rechtspositie van de leden van de Tweede
Kamer en zij naar verwachting een vergelijkbaar kostenpatroon hebben. Deze
systematiek leidt tot een wezenlijke vereenvoudiging van het systeem van de
vaste kostenvergoedingen.De vergoeding van 6%, respectievelijk 10% betreft een bruto
vergoeding, waarvan het netto bedrag – na aftrek van belasting –
geacht wordt de onkosten van de beroepsuitoefening te dekken. In de artikelsgewijze
toelichting (artikel I, onderdeel C) wordt dit nader toegelicht.3.5 NeveninkomstenPolitieke ambtsdragers vervullen naast hun ambt veelal nevenfuncties,
betaald of onbetaald. De samenloop van de inkomsten uit deze functies met
de beloning als politiek ambtsdrager wordt in de regelgeving verschillend
behandeld, afhankelijk van het bestuursniveau. Voor bestuurders van provincies
en gemeenten (commissarissen, burgemeesters, gedeputeerden en wethouders)
geldt dat inkomsten uit nevenfuncties die ambtshalve worden uitgeoefend (qualitate
qua-functies), moeten worden teruggestort in de provinciekas respectievelijk
de gemeentekas. Er zijn geen regels inzake verrekening van inkomsten uit nevenfuncties,
anders dan uit qualitate qua-functies.Leden van de Tweede Kamer kennen een regeling waarbij inkomsten uit nevenfuncties
voor een bepaald deel worden verrekend met de schadeloosstelling. Alleen neveninkomsten
die hoger zijn dan 14% van de schadeloosstelling worden daarop gekort.
De korting is de helft van dat hogere bedrag. Tevens geldt er een maximum
korting van 35% van de schadeloosstelling.Ministers en staatssecretarissen zien bij aanvaarding van hun functie
af van de vervulling van nevenactiviteiten, zodat neveninkomsten voor die
categorie geen rol spelen.De ratio van beide regelingen (terugstorten en verrekenen) is gelegen
in een opvatting over publieke ambten. Het salaris dat bij een publiek ambt
hoort, is een volwaardig salaris en moet dat ook zijn. Vanuit deze gedachte
wordt ook het beloningsgebouw opnieuw ingericht. Een adequaat salaris in de
publieke sector dient niet substantieel te worden aangevuld met inkomsten
uit nevenfuncties. Het is bovendien niet wenselijk dat door cumulatie van
publieke nevenfuncties een hoog inkomen uit publieke kas wordt «gestapeld».
Tevens speelt dat de beoordeling of een nevenfunctie van een bestuurder al
dan niet uit hoofde van zijn politiek ambt wordt uitgeoefend, aan interpretatie
onderhevig is. Publieke discussies over het al dan niet moeten terugstorten
van neveninkomsten zijn schadelijk voor het openbaar bestuur. Vermeden moet
worden dat daarover geschillen ontstaan.De commissie adviseert daarom alle uit de publieke kas bekostigde nevenfuncties
van politieke ambtsdragers met een volledig inkomen, te beschouwen als qualitate
qua-functies en de inkomsten daaruit terug te storten in de provincie- of
gemeentekas.Het kabinet is van oordeel dat, gezien de achtergrond en motivering van
de maatregel inzake verrekening en terugstorting, gedeputeerden en wethouders
die hun ambt in deeltijd vervullen, niet van deze maatregel kunnen worden
uitgezonderd. Het kabinet acht het voor deeltijdgedeputeerden en -wethouders
echter redelijk dat zij naast hun ambt een inkomen hebben om te kunnen voorzien
in een volwaardig inkomen. De maatregel zal daarom voor deze groep ambtsdragers
beperkt gelden. Slechts voor zover de bezoldiging in hun deeltijdambt samen
met de neveninkomsten meer bedraagt dan de bezoldiging in een fulltime ambt,
zal dat meerdere worden verrekend c.q. worden teruggestort.De commissie adviseert voorts om de verrekeningsregeling van de leden
van de Tweede Kamer toe te passen voor alle ambtsdragers met neveninkomsten
die niet uit de publieke kas betaald worden. De motivering voor dit advies
ligt in het verlengde van de hiervoor genoemde opvatting van de commissie
over publieke ambten.Het kabinet neemt dit voorstel van de commissie over, zij het met een
uitzondering voor twee categorieën fulltime volksvertegenwoordigers,
nl. de leden van de Tweede Kamer en de leden van het Europees Parlement. Het
kabinet vindt het niet bij deze ambten passen om bij eventuele nevenfuncties
bekostigd uit de publieke kas, te spreken van qualitate qua-functies en de
inkomsten in de rijkskas te laten terugstorten. Het uitgangspunt voor een
volksvertegenwoordiger is dat deze nevenfuncties uitoefent voor een adequate
invulling van zijn of haar werk als lid van het parlement en niet, zoals bij
bestuurders veelal wel het geval is, uitsluitend vanwege de deskundigheid
uit hoofde van zijn of haar ambt. Bovendien geldt er reeds een verrekeningsregeling
voor de leden van de Tweede Kamer en van het Europees Parlement met betrekking
tot alle inkomsten, zowel uit de publieke kas als die uit anderen hoofde.Het voorgaande betekent dat de regeling van verrekening van inkomsten
voor de leden van de Tweede Kamer en van het Europees Parlement ongewijzigd
blijft, behoudens een wijziging van een percentage voor de laatste categorie.
Deze wordt toegelicht in de artikelsgewijze toelichting. Voor ministers en
staatssecretarissen zijn regelingen met betrekking tot neveninkomsten niet
relevant. Voor de lokale fulltime bestuurders wordt in de Provinciewet en
de Gemeentewet bepaald dat alle neveninkomsten uit de publieke kas worden
teruggestort in de provincie- of gemeentekas. De regeling voor deze ambtsdragers
voor verrekening van inkomsten uit anderen hoofde zal, evenals de nieuwe bepalingen
omtrent de bezoldiging, worden neergelegd in de onderscheiden algemene maatregelen
van bestuur die de rechtspositie van deze functionarissen regelen.Een bijzonder punt van aandacht is de vraag welke neveninkomsten beschouwd
kunnen worden als inkomsten uit de publieke en welke als inkomsten uit private
kas. Immers de inkomsten uit publieke kas moeten geheel in de provincie- of
gemeentekas worden teruggestort, terwijl de verrekeningsregeling voor inkomsten
uit private kas vrijstellingen en grenswaarden kent.Om alle misverstanden daaromtrent uit te sluiten wordt voor de definitie
van neveninkomsten uit publieke kas aangesloten bij de Wet openbaarmaking
uit publieke middelen gefinancierde topinkomens (Wopt). De Wopt biedt een
definitie voor het onderscheid tussen publieke en private inkomsten. Inkomsten
uit de publieke kas betreffen op grond van de artikelen 2 en 3 van de Wopt
inkomsten verkregen uit functies bij:1. de overheid (rijksoverheid, provincies, gemeenten en waterschappen);2. de openbare lichamen zoals de publiekrechtelijke bedrijfsorganisaties
en de zelfstandige bestuursorganen met eigen rechtspersoonlijkheid;3. organisaties die gedurende minimaal twee jaar voor minimaal 33%
worden gefinancierd uit de opbrengst van heffingen, of voor tenminste € 100 000
worden gesubsidieerd.Voor de definitie van neveninkomsten uit private bron wordt aangesloten
bij de definitie van artikel 3 van de Wet schadeloosstelling leden Tweede
Kamer. In deze bepaling wordt onder neveninkomsten verstaan het gezamenlijke
bedrag dat het kamerlid wegens het verrichten van nevenactiviteiten tijdens
het lidmaatschap geniet als:a. winst uit een of meer ondernemingen, bedoeld in artikel 3.8 van de
Wet inkomstenbelasting 2001 (Wet IB 2001);b. loon uit tegenwoordige arbeid enc. belastbaar resultaat uit overige werkzaamheden, behoudens voorzover
het een werkzaamheid betreft als bedoeld in de artikelen 3.91, eerste lid,
onderdelen a en b, en 3.92 van de Wet IB 2001.Onder winst uit onderneming wordt ingevolge artikel 3.8 de Wet IB 2001
verstaan het bedrag van de gezamenlijke voordelen die, onder welke naam en
in welke vorm ook, worden verkregen uit een onderneming.4. Indeling in gemeenteklassenUit een oogpunt van heldere systematiek stelt de commissie Dijkstal voor
de vijf verschillende indelingen in gemeenteklassen, die worden gebruikt voor
het vaststellen van de bezoldiging en onkostenvergoedingen van de verschillende
categorieën politieke ambtsdragers in gemeenten, terug te brengen tot één
klassenindeling.Het kabinet heeft dit voorstel ongewijzigd overgenomen. De regelgeving
met betrekking tot deze nieuwe indeling zal plaatsvinden door wijziging bij
algemene maatregel van bestuur van de onderscheiden rechtspositieregelingen.
Gezien de samenhang van de onderwerpen in het advies van de commissie Dijkstal
II meent het kabinet dat het goed is dat de inhoud op hoofdlijnen van de voornemens
op het punt van de indeling in gemeenteklassen, samen met de voorstellen op
de andere onderwerpen in deze memorie van toelichting gepresenteerd wordt.In combinatie met de voorstellen tot vereenvoudiging en uniformering van
het systeem van vaste onkostenvergoedingen en de eerder voorgenomen afschaffing
van het periodiekenstelsel burgemeesters komt er één nieuwe
klassenindeling in elf klassen voor de bezoldiging van gemeentebestuurders.
In de onderstaande nieuwe salaristabel is dit aangegeven. Door het gelijktijdig
afschaffen van het periodiekenstelsel van burgemeesters, zoals door de commissie
Dijkstal I geadviseerd in het eerste advies, zijn de gemeenteklassen van genoemde
groepen ambtsdragers op grond van de nieuw ontstane klassenindeling burgemeesters
samengevoegd.De VNG heeft in relatie tot het aantal gemeenteklassen voorgesteld om
in gemeenten tot en met 18 000 inwoners de beperkingen van de tijdbestedingsnormen
voor wethouders af te schaffen. Het kabinet kan zich vinden in deze wens van
de VNG om ook gemeenteraden in gemeenten tot en met 18 000 inwoners volledig
vrij te laten in de vaststelling van de tijdbestedingsnorm. Tengevolge van
deze vereenvoudiging is de gemeenteraad in alle gemeenten vrij per wethouder
een deeltijdfactor vast te stellen.5. Volksvertegenwoordigers in een internationale
parlementaire assembleeGebleken is dat volksvertegenwoordigers die uit hoofde van hun functie
een functie vervullen in een internationale parlementaire assemblee, in een
aantal gevallen geen vergoeding ontvangen voor deze werkzaamheden. Dit is
niet redelijk voor de leden van de Eerste Kamer der Staten-Generaal die het
ambt van volksvertegenwoordiger niet als hoofdfunctie uitoefenen. De hoogte
van de vergoeding van de leden van de Eerste Kamer is toegesneden op een beperkte
werklast en tijdsbesteding. Voorgesteld wordt een regeling die in voorkomende
gevallen een suppletie op de vergoeding van het Eerste Kamerlid toekent, die
in een redelijke verhouding staat tot de extra werklast die met een vertegenwoordigende
functie in een internationale assemblee is gemoeid.Voor de hoogte van de vergoeding van de leden van de Eerste Kamer geldt
als uitgangspunt gemiddeld vier vergaderdagen per maand. Voorgesteld wordt
om de niet door de internationale organisatie gehonoreerde werkzaamheden,
te vergoeden met hetzelfde bedrag als de vergoeding voor het lidmaatschap
van de Eerste Kamer. Voor één vergaderdag van de assemblee geldt
dezelfde vergoeding als voor één vergaderdag kamerlidmaatschap.6. InwerkingtredingDe inwerkingtreding op een bij koninklijk besluit te bepalen tijdstip
is nodig om de volgende reden. De bezoldigingen, schadeloosstellingen en vergoedingen
worden gekoppeld aan de met 30% verhoogde ministersbezoldiging. Deze
verhoging is opgenomen in het wetsvoorstel tot wijziging van de Wet rechtspositie
ministers en staatssecretarissen1. De ingangsdatum
van deze wet wordt eveneens bij koninklijk besluit bepaald. De ingangsdatum
voor wijziging van de schadeloosstelling van de kamerleden van Eerste Kamer,
Tweede Kamer en Europees Parlement zal op hetzelfde tijdstip ingaan als de
verhoging van de ministersbezoldiging.De onderdelen van het voorstel betrekking hebbend op terugstorting of
verrekening van inkomsten uit nevenfuncties brengen een materiële verslechtering
teweeg in de rechtspositie van ambtsdragers. Om die reden zal
deze maatregel voor de op het moment van inwerkingtreding zittende gemeentelijke
en provinciale ambtsdragers eerst ingaan met ingang van een nieuwe benoeming
in een andere gemeente of provincie.7. Financiële gevolgenDe voorgestelde maatregelen hebben een beperkt effect op de Rijksbegroting.
Ten behoeve van de aanpassing van de bezoldiging van de leden van de Staten-Generaal
en het Europees Parlement zal € 0,3 mln. aan begrotingshoofdstuk
II van de Rijksbegroting worden toegevoegd.8. Administratieve lastenHet wetsvoorstel is niet voorgelegd aan het Adviescollege toetsing administratieve
lasten (Actal), aangezien het wetsvoorstel niet leidt tot informatieverplichtingen
waaruit administratieve lasten voor burgers of bedrijven voortvloeien.ARTIKELSGEWIJSArtikel I, onderdeel AArtikel 2 verwijst naar artikel 1, eerste lid, van de Wet rechtspositie
ministers en staatssecretarissen, zoals dat komt te luiden nadat artikel I,
onderdeel A, van het wetsvoorstel tot wijziging van de Wet rechtspositie ministers
en staatssecretarissen1, nadat het tot wet is
verheven, in werking treedt. Er wordt vanuit gegaan dat dit wetsvoorstel eerder
dan het onderhavige wetsvoorstel in werking treedt. Gezien de relatie tussen
beide wetsvoorstellen zal het onderhavige voorstel mogelijk gelijktijdig,
maar in elk geval nooit eerder dan het eerstgenoemde wetsvoorstel in werking
treden.Evenals in de huidige systematiek van de Wet schadeloosstelling leden
Tweede Kamer bestaat de schadeloosstelling uit het hoofdinkomen (in het wetsvoorstel
55% van de ministersbezoldiging) vermeerderd met de vakantie-uitkering.De verwijzing naar het in het Bezoldigingsbesluit Burgerlijke Rijksambtenaren
1984 genoemde percentage van de vakantie-uitkering, is vervangen door een
algemene, dynamische, verwijzing naar het percentage van de vakantie-uitkering
dat geldt voor rijkspersoneel. De Aanwijzingen voor de regelgeving schrijven
voor in een regeling niet te verwijzen naar een met name genoemde regeling
van lagere orde. Inhoudelijk wijzigt de bepaling niet.Artikel I, onderdeel BBij wet van 20 december 2001 tot (onder meer) wijziging van de Wet
schadeloosstelling leden Tweede Kamer (Stb. 2001, 704) is het percentage in
artikel 3 van deze wet van 12% gewijzigd in 14%. Neveninkomsten
met een bedrag lager dan dit percentage van de schadeloosstelling, blijven
buiten de verrekening met de schadeloosstelling. Deze wijziging is bij amendement
totstandgekomen (Kamerstukken II, 2001/02, 27 827, nr. 7).In artikel 4 wordt naar het percentage van artikel 3 verwezen, in die
zin dat kamerleden een verklaring aan de Belastingsdienst kunnen verstrekken
dat zij niet meer dan een bedrag ter hoogte van dit percentage aan neveninkomsten
hebben genoten. Bij de genoemde wetswijziging is verzuimd het percentage van
artikel 4 in overeenstemming te brengen met het gewijzigde percentage van
artikel 3. Dit verzuim wordt hiermee hersteld.Artikel I, onderdeel CArtikel 9, eerste lidDe onkostenvergoeding bedraagt 6% van het bedrag van de schadeloosstelling,
verminderd met de vakantie-uitkering. De 6% toelage is een bruto bedrag,
waarvan het netto bedrag – na aftrek van belasting – geacht wordt
de onkosten van de beroepsuitoefening te dekken. De vermindering van de vakantie-uitkering
vloeit voort uit systematiek van de onkostenvergoeding voor alle ambtsdragers,
te weten de vergoeding is een percentage van de bruto bezoldiging.Artikel 9, tweede lidTweede Kamerleden worden fiscaal aangemerkt als «genieters van resultaat
uit overige werkzaamheden». Zij kunnen echter hun arbeidsverhouding
door de belastinginspecteur laten aanmerken als een dienstbetrekking. De meesten
maken van deze mogelijkheid gebruik. Dit heeft tot gevolg dat op de schadeloosstelling,
en ook op de toelage, loonbelasting wordt ingehouden. Bij het vaststellen
van het percentage van 6% van de vergoeding is verdisconteerd dat daarover
belasting wordt ingehouden. Het netto bedrag wordt geacht de onkosten van
de beroepsuitoefening te dekken.Voor de kamerleden die hun arbeidsverhouding als dienstbetrekking hebben
laten aanmerken dekt de toelage van 6% dus op de juiste wijze de onkosten.
Echter kamerleden die hun arbeidsverhouding niet hebben laten aanmerken als
dienstbetrekking, en dus als zelfstandige worden aangemerkt, hebben wel de
mogelijkheid om beroepskosten voor belasting in mindering te brengen op het
inkomen. Om de hoogte van de vergoeding voor beide groepen kamerleden gelijk
te houden, dient voor de kamerleden die fiscaal als genieters van resultaat
uit overige werkzaamheden worden aangemerkt, de toelage verminderd te worden
te worden tot het bedrag dat een kamerlid die in dienstbetrekking is aan netto
vergoeding ontvangt. Om dit te bewerkstelligen wordt voor de als zelfstandige
aan te merken kamerleden op de uit te betalen toelage het percentage van de
hoogste belastingschijf in de inkomstenbelasting in mindering gebracht.Feitelijk ontvangen de als zelfstandige aan te merken kamerleden een lagere
bruto toelage dan de kamerleden die werknemer zijn. Hier staat tegenover dat
de eersten de werkelijke kosten in mindering kunnen brengen op de ontvangen
vergoeding. Over het saldo zijn zij inkomstenbelasting verschuldigd.Rekenvoorbeeld voorgestelde onkostenvergoeding voor leden
Tweede Kamer1. Kamerlid met de fiscale hoedanigheid van genieter
van resultaat uit overige werkzaamheden en dus niet vallend onder
het regime van de loonbelasting:Onkostenvergoeding per jaar 6% van de schadeloosstelling€ 4 947,–Vermindering artikel 9, tweede lid (percentage hoogste tarief
Wet IB = 52%)€ 2 572,– Vergoeding€ 2 375,–De vergoeding behoort tot het resultaat uit overige werkzaamheden en wordt
als zodanig in de heffing van de inkomstenbelasting betrokken. Daartegenover
staat dat de onkosten aftrekbaar zijn. Indien de onkosten van de beroepsuitoefening € 2 375,–
bedragen, resteert per saldo geen te belasten bedrag.2. Kamerlid dat zich als werknemer heeft
laten aanmerken en daardoor vallend onder het regime van de loonbelasting:Onkostenvergoeding per jaar 6% van de schadeloosstelling€ 4 947,– Inhouding loonbelasting door inhoudingsplichtige volgens tarief
tabel loonbelasting = 52%€ 2 572,– Netto vergoeding € 2 375,–Op het loon kunnen geen onkosten van de beroepsuitoefening in aftrek worden
gebracht. Deze onkosten moeten uit het nettoloon worden bestreden. Indien
de onkosten van de beroepsuitoefening € 2 375,– bedragen,
is de vergoeding na aftrek van de inkomstenbelasting (52%) toereikend
om deze onkosten te dekken.Artikel 9, derde lidHet derde lid betreft een aangepaste formulering van een onderdeel van
het wetsvoorstel houdende regeling van de tijdelijke vervanging van leden
van de Tweede Kamer en Eerste Kamer der Staten-Generaal, de provinciale staten
en de gemeenteraden wegens zwangerschap en bevalling of ziekte dat bij koninklijke
boodschap van 6 september 2005 bij de Tweede Kamer der Staten-Generaal
is ingediend (kamerstukken II 2004/05, 30 229, nrs. 1–2).
Een gewijzigd voorstel van wet is op 21 maart 2006 ingediend bij de Eerste
Kamer der Staten-Generaal, (Kamerstukken I, vergaderjaar 2005/06, 30 229,
A). De Eerste Kamer heeft op 13 juni 2006 het eindverslag uitgebracht.
Gelet op het verloop van behandeling door de beide Kamers der Staten-Generaal
is de verwachting gerechtvaardigd dat het wetsvoorstel kracht van wet zal
krijgen en in werking zal treden voordat het onderhavige wetsvoorstel in werking
treedt. Om ingewikkelde formuleringen van voorwaardelijke inwerkingtredingsbepalingen
te vermijden, is in dit wetsvoorstel uitgegaan van het door genoemd wetsvoorstel
gewijzigde artikel 9. Mocht om welke reden dan ook het wetsvoorstel inzake
de tijdelijke vervanging van kamerleden een ander verloop hebben dan verwacht,
dan zullen met een Nota van wijziging de noodzakelijke wijzigingen worden
aangebracht. Artikel 9, derde lid (huidige)Dit lid betreft de aanpassing van de onkostenvergoeding aan de consumentenprijsindex.
Gezien de voorgestelde systematiek van de koppeling van de onkostenvergoeding
aan het bedrag van de schadeloosstelling, kan deze bepaling vervallen.Artikel I, onderdeel DDe verwijzing naar artikel 6a vloeit voort uit het wetsvoorstel genoemd
in de artikelsgewijze toelichting van artikel I, onderdeel C (artikel 9, derde
lid).Artikel II, onderdeel ADe vergoeding bedraagt 25% van de schadeloosstelling van de leden
van de Tweede Kamer. Tot deze schadeloosstelling behoort vakantie-uitkering.
In de vergoeding van de leden van de Eerste Kamer is derhalve ook de vakantie-uitkering
verwerkt.Artikel II, onderdeel BHet huidige artikel 9 bepaalt dat de vergoeding wordt herzien overeenkomstig
de wijziging van de schadeloosstelling van de leden van de Tweede Kamer. Nu
de vergoeding van de leden van de Eerste Kamer direct aan de schadeloosstelling
is gekoppeld, is deze bepaling overbodig geworden.Voor een toelichting op het nieuwe artikel 9 verwijs ik naar § 5
van het algemeen deel van de memorie van toelichting.Artikel II, onderdeel CIk verwijs voor de toelichting naar het tweede deel van de toelichting
op artikel I, onderdeel AArtikel II, onderdeel DIk verwijs voor de toelichting op artikel 16 naar de toelichting op artikel
I, onderdeel CArtikel III, onderdelen A en BDe wijzigingen in de artikelen 1 en 2 van de Wet schadeloosstelling, uitkering
en pensioen leden Europees Parlement betreffen een technische aanpassing van
de verwijzing naar de gewijzigde bepalingen Wet schadeloosstelling leden Tweede
Kamer en het herstel van een onjuist weergegeven citeertitel.De verwijzing naar het eerste lid van artikel 1 vloeit voort uit het wetsvoorstel
genoemd in de artikelsgewijze toelichting van artikel I, onderdeel C (artikel
9, derde lid).Artikel III, onderdelen C en DVoor de achtergrond van deze wijziging verwijs ik naar de toelichting
op artikel I, onderdeel B. Bij de betreffende wijziging van de Wet schadeloosstelling
leden Tweede Kamer was tevens verzuimd om de percentages in de overeenkomstige
artikelen in de Wet schadeloosstelling, uitkering en pensioen leden Europees
Parlement aan te passen. Dit verzuim wordt hiermee hersteld.Artikel IV, onderdeel AArtikel 43 regelt de bezoldiging van de gedeputeerden van een provincie.
Het vijfde lid bepaalt dat vergoedingen voor werkzaamheden verricht in nevenfuncties
die de gedeputeerden uit hoofde van hun ambt vervullen (qualitate qua-functies),
in de provinciale kas worden gestort. Het nieuwe zesde lid van artikel 43
regelt dat alle uit de publieke kas bekostigde inkomsten uit nevenfuncties
van de voltijd gedeputeerde, beschouwd worden als inkomsten uit qualitate
qua-functies en geheel teruggestort worden in de provinciale kas. In § 3.5
van het algemeen deel van de memorie van toelichting is de achtergrond hiervan
toegelicht. Het zevende lid bevat een overeenkomstige regeling voor de in
deeltijd werkende gedeputeerde.Voor de vraag welke inkomsten als inkomsten uit de publieke kas moeten
worden aangemerkt, wordt verwezen naar de Wet openbaarmaking met publieke
middelen gefinancierde topinkomens. Voorbeelden van instellingen of organisaties
bedoeld in of aangewezen krachtens de artikelen 2 tot en met 5 van die wet
zijn:– departementen,– het koninklijk huis,– de hoge colleges van staat,– de provincies,– de gemeenten,– de waterschappen,– de openbare lichamen voor beroep en bedrijf, zoals publiekrechtelijke
bedrijfsorganisaties,– woningcorporaties,– zelfstandige bestuursorganen met eigen rechtspersoonlijkheid die
bij of krachtens de wet is toegekend, zoals de OPTA en Staatsbosbeheer,– privaatrechtelijke rechtspersonen die aan bepaalde voorwaarden
voldoen inzake hun bekostiging, zoals heffingen of verstrekking van subsidie,
lening of garantie.Deze lijst is niet uitputtend.De volgens het achtste lid bij algemene maatregel van bestuur te stellen
regels betreffen de verrekening met de bezoldiging van inkomsten anders dan
bekostigd uit de publieke kas. Daarmee zijn bedoeld alle inkomsten die niet
vallen onder de Wet openbaarmaking met publieke middelen gefinancierde topinkomens.
In het algemeen gesproken zijn dat inkomsten uit private loondienst of uit
zelfstandige beroepsuitoefening. Deze te stellen regels zullen voor alle politieke
ambtsdragers gelijk zijn en voor wat betreft de omvang van het te verrekenen
aandeel van de neveninkomsten overeenkomen met de huidige verrekeningsregeling
van de leden van de Tweede Kamer. De uitvoerings- en procedureregels kunnen
uit een oogpunt van doelmatigheid en doeltreffendheid afwijken van die van
de Tweede Kamer.Artikel IV, onderdeel B en artikel V, onderdelen A en
BDeze onderdelen regelen de terugstorting en verrekening van inkomsten
uit nevenfuncties van respectievelijk de commissarissen van de Koningin, de
wethouders en de burgemeesters of gelijke wijze als in artikel IV, onderdeel
A, voor de gedeputeerden.In artikel V, onderdeel A, wordt ten aanzien voor de wethouder die zijn
functie in deeltijd vervult een aparte regeling getroffen. De terugstorting
in de gemeentekas van inkomsten uit qualitate qua-functies vindt plaats voor
zover de inkomsten als wethouder, tezamen met de neveninkomsten meer bedragen
dan de bezoldiging van een fulltime wethouder. De achtergrond hiervan is toegelicht
in § 3.5 van het algemeen deel van deze toelichting.In dat kader wordt voorgesteld artikel 44, vijfde lid, van de Gemeentewet
te schrappen. Deze bepaling regelt dat de raad in bijzondere gevallen ontheffing
kan verlenen van de storting in de gemeentekas van door wethouders ontvangen
vergoedingen voor qualitate qua-functies. Uit de memorie van toelichting bij
de totstandkoming van deze bepaling blijkt dat deze bedoeld is om de mogelijkheid
open te houden nevenfuncties die de gebruikelijke wethouderswerkzaamheden
in omvang te boven gaan, voor een vergoeding in aanmerking te brengen. Dit
betreft blijkens de toelichting met name deeltijd-wethouders. Voor hen moet
een redelijke verhouding bestaan tussen de vergoeding van de nevenfunctie
en de bezoldiging van wethouder. Nu voor deze situatie in het voorgestelde
zesde lid een regeling is getroffen, is een bepaling met bedoelde strekking
niet meer noodzakelijk.Artikel VIIn het kabinet is afgesproken de bevoegdheid tot vaststelling van de materiële
rechtspositie van waterschapsbestuurders onder de verantwoordelijkheid te
brengen van de Minister van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties, waar
dat thans de minister van Verkeer en Waterstaat is. De achtergrond
van deze afspraak is de veranderde positie van de functie van de dagelijkse
bestuurder van een waterschap, die steeds meer het karakter krijgt van een
politiek ambt. Dit heeft geleid tot het besluit om, evenals de leden van het
dagelijks bestuur van een waterschap, ook de voorzitter onder de werking van
de Appa te brengen. Dit besluit zal op korte termijn in een wetsvoorstel aan
de Staten-Generaal worden voorgelegd.In een bij koninklijke boodschap van 3 januari 2006 bij de Tweede
Kamer ingediend wetsvoorstel1 is voor de politieke
ambtsdragers de openbaarmaking van nevenfuncties en de inkomsten uit nevenfuncties
geregeld.Het kabinet van oordeel dat de openbaarmaking van nevenfuncties en de
inkomsten uit nevenfuncties op dezelfde wijze als voor de andere politieke
ambtsdragers moet gelden voor waterschapsbestuurders. Het betreft de leden
van het algemeen bestuur van de leden van het dagelijks bestuur van een waterschap,
waaronder de voorzitter. Naar analogie van de regeling voor de andere politieke
ambtsdragers betekent dit openbaarmaking van nevenfuncties voor alle bestuursleden
en openbaarmaking van de inkomsten daaruit voor degenen met een volledige
dagtaak. Dat laatste is bij de waterschappen alleen de voorzitter.De openbaarmaking van nevenfuncties voor alle bestuurders, inclusief de
voorzitter, is al in de Waterschapswet geregeld. Dit artikel regelt voor de
voorzitter op overeenkomstige wijze als voor de andere politieke ambtsdragers,
de openbaarmaking van de inkomsten uit nevenfuncties
(artikel 48, tweede en derde lid).Voorts wordt op overeenkomstige wijze als voor de overige politieke ambtsdragers,
ten aanzien van de voorzitter geregeld dat inkomsten uit nevenfuncties, hetzij
teruggestort, hetzij, via een delegatiebepaling, verrekend worden met de bezoldiging
als voorzitter (artikel 48, vierde en vijfde lid).Artikel VIIIn de Algemene pensioenwet politieke ambtsdragers (Appa) wordt in artikel
50 (begripsbepalingen betreffende leden van de Tweede Kamer) verwezen naar
het begrip schadeloosstelling in artikel 2 van de Wet schadeloosstelling leden
Tweede Kamer. De voorgestelde wijziging in dit artikel (artikel I, onderdeel
A) betekent dat twee maal het begrip «percentage» daarin voorkomt.
In de Appa wordt verduidelijkt welk percentage bedoeld wordt, te weten dat
van de vakantie-uitkering.De Minister van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties,J. W. RemkesXNoot1Kamerstukken II, 2005/06, 28 479, nr. 22.XNoot2Kamerstukken II, 2005/06, 28 479, nr. 24.XNoot1Kamerstukken II, 2005/06, nrs. 30 424 t/m 30 427.XNoot2Niveau 19 t/m 21 van het BBRA.XNoot1Kamerstukken II, 2005/06, nr. 30 426.XNoot1Kamerstukken II, 2005/06, nr. 30 426.XNoot1Wetsvoorstel tot wijziging van de Wet schadeloosstelling leden Tweede
Kamer, de Wet vergoedingen leden Eerste Kamer, de Wet schadeloosstelling,
uitkering en pensioen leden Europees Parlement, de Provinciewet en de Gemeentewet
in verband met de openbaarmaking van nevenfuncties en inkomsten uit nevenfuncties
(Kamerstukken II, 2005/06, 30 425, nr. 2). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-30693-3.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl