Minderhedenbeleid 1997; Lijst van vragen en antwoorden over Rapportage vd rondetafelgesprekken, Evaluatierapport EMO-2 en publ. 'Een kleurrijke aanpak' (25001, nrs. 4,5,10)
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-11 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 25001, nr. 9

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer

14-04-1997

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1996-1997

25001 nr. 9

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekeningLichaam25 001, nr. 4 «RTG-notitie» 12345678910111213141516171819202122232425262728293031323334353637383940414243444525 001, nr. 5 «Evaluatie EMO» 46474849505152535455565758596061626364656667686970717273747576777825 001, nr. 10 «Een Kleurrijke Aanpak» 7980818283848586878889909192939495
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 25001Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 76 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
25 001Minderhedenbeleid 1997nr. 9LIJST VAN VRAGEN EN ANTWOORDENVastgesteld 9 april 1997De vaste commissie voor Binnenlandse Zaken1
heeft ter voorbereiding van een overleg een aantal vragen gesteld aan de regering
over:– de Rapportage van de rondetafelgesprekken over het integratiebeleid
minderheden (25 001, nr. 4);– het Evaluatierapport inzake uitvoering van het beleidsplan werkgelegenheid
voor minderheden bij Rijksoverheid 1991–1995 (EMO-2) (25 001, nr.
5);– de publicatie «een kleurrijke aanpak» (25 001,
nr. 10).De regering heeft de vragen beantwoord bij brief van 8 april 1997. Vragen
en antwoorden zijn hieronder afgedrukt.De voorzitter van de commissie,De CloeDe griffier van de commissie,Hommes 25 001, nr. 4 «RTG-notitie» 1In de brief wordt onder de noemer nieuwe accenten in het beleid de
nadruk gelegd op het ontwikkelen in de eigen groep. In het verslag van de
rondetafelgesprekken wordt de daaraan voorafgaande principiële vraag
gesteld of verzuiling stimulerend of belemmerend werkt voor integratie (p.
19). Kan de minister de principiële keuze voor het ontwikkelen in de
eigen groep de nieuwe beleidsaccenten toelichten?In het algemeen kan worden gesteld dat burgers zich in de Nederlandse
samenleving op velerlei terreinen organiseren met het oog op het behartigen
van hun belangen. Het is voor leden van minderheidsgroepen een goede zaak
als zij zich bij deze organisaties aansluiten. Het merendeel van deze organisaties
is – blijkens de gemaakte opmerkingen tijdens de gesprekken –
evenwel vanwege de samenstelling van bestuur en ledenbestand en de organisatiecultuur
niet danwel onvoldoende ingericht om de belangen van de minderheidsgroepen
effectief te vertegenwoordigen. Voor de minderheidsgroepen die zich nog maar
kort in ons land bevinden, is overigens het oprichten van eigen organisaties
een goede mogelijkheid om zich maatschappelijk te manifesteren. Kenmerk moet
zijn dat deze organisaties een draagvlak hebben binnen de minderheidsgroepen
zelf. Dat kan blijken uit het feit dat de leden van de minderheidsgroepen
zelf de middelen die voor de organisatie nodig zijn kunnen opbrengen. In de
opbouwfase van de organisatie kan soms een steuntje in de rug nodig zijn.
Het subsidiebeleid voor de landelijke zelforganisaties van de staatssecretaris
van VWS is er daarom op gericht deze organisaties in deze fase te ondersteunen,
zodat zij naar verloop van tijd in staat zijn op eigen benen te staan.Bij dit al is een herwaardering aan de orde van de rol die eigen organisaties
kunnen spelen in het integratieproces. Het perspectief van zelfredzaamheid,
betrokkenheid en eigen verantwoordelijkheid is hierbij leidend. Tevens is
er behoefte aan opinieleiders uit de verschillende minderheidsgroepen. Voorts
kunnen de organisaties dienen als oriëntatie- en identificatiepunt voor
de individuele leden van de minderheidsgroepen. Voor de overheden en organisaties
van autochtone origine zijn de zelforganisaties belangwekkend in het wederzijdse
proces van integratie, met name waar zij zich expliciet richten op de participatie
van hun leden aan de Nederlandse samenleving. 2In de aanbiedingsbrief van de minister is een lijst van nieuwe accenten
opgenomen. Deze keuze impliceert een beleidsinspanning gericht op minderheidsgroepen,
meer dan op de Nederlandse samenleving als geheel. In het verslag van de rondetafelgesprekken
worden veel aanbevelingen gedaan gericht op zowel de ontwikkeling van de minderheidsgroepen
zelf, als de ontwikkeling van een multiculturele samenleving in Nederland.
Waarom heeft de regering ervoor gekozen de beleidsaccenten met name te richten
op de minderheidsgroepen zelf? Heeft de regering inzicht of een visie op mogelijke
instrumenten die als het om integratie gaat een meer wederkerig karakter hebben
tussen autochtonen en allochtonen? (Brief minister blz. 1).De rapportage over de rondetafelgesprekken is, zo blijkt uit de aanbiedingsbrief,
uitdrukkelijk bedoeld als basis voor een discussie van het kabinet met de
Tweede Kamer. Het kabinet hecht grote betekenis aan deze discussie en de conclusies
die daaruit zullen worden getrokken. Overigens kan de discussienotitie
niet los worden gezien van de algemene beleidskaders van het integratiebeleid
minderheden die de Kamer bekend zijn.Wat betreft de agendapunten voor de discussie met de Kamer kan naar de
mening van het kabinet niet worden gesteld dat deze zich alleen richten op
de minderheidsgroepen. Waar het bijvoorbeeld gaat om punten als de kennis
en betekenis van de multiculturele samenleving, de rol van religie of economische
integratie, is het de bedoeling deze aan de orde te stellen vanuit het oogpunt
van de integratieve potentie die daarvan kan uitgaan voor alle leden van de
samenleving. Integratie wordt daarbij gezien als een wederzijds proces waarbij
de gehele samenleving, autochtonen en minderheden, betrokken is en waarbij
verschillende bevolkingsgroepen elkaar leren kennen en leren respecteren. 3In de brief wordt kennis en betekenis van de multiculturele samenleving
als eerste accent van nieuw beleid genoemd. Onderwijs en opvoeding spelen
bij het invulling geven aan de multiculturele samenleving een belangrijke
rol, waarbij ouders zo nodig ondersteund moeten worden door «deskundigen
uit de eigen groep». Wordt hierbij ook gedoeld op de kennis en betekenis
van de multiculturele samenleving bij autochtone Nederlanders? Is er volgens
de regering voldoende kennis aanwezig bij de autochtone bevolking over de
diverse culturen en religies van de verschillende minderheidsgroepen? Is er
volgens de minister voldoende kennis aanwezig bij beleidsmakers en -uitvoerders
over de diverse culturen en religies van de verschillende minderheidsgroepen?
Is er zicht op mogelijke beleidsinstrumenten gericht op integratie die uitgaan
van een wederkerige relatie tussen autochtonen en allochtonen? Zo ja, welke?
(brief blz. 3).Waar het gaat om de multiculturele samenleving is er in de visie van het
kabinet sprake van een voortdurende dynamiek. Alleen in de ontmoeting van
de verschillende culturen kan de multiculturele samenleving zich daadwerkelijk
ontwikkelen. Dat vraagt om inzet van alle burgers en om wederzijds begrip
voor en kennis van de sociale en culturele achtergronden van de verschillende
bevolkingsgroepen in de samenleving. Daadwerkelijke participatie van minderheidsgroepen
in alle onderdelen en op alle niveaus van de samenleving biedt daarvoor een
basis. Geconstateerd kan echter worden dat er bij de verschillende bevolkingsgroepen
nog niet voldoende zicht bestaat op sociale en culturele achtergronden van
de andere groepen. 4Deelt de regering de constatering in de rapportage dat evenwichtige
beeldvorming bevorderend werkt op het integratiebeleid? Kan worden aangegeven
waarom beeldvorming – waarin juist met name cultuurspecifieke en etnisch-religieuze
aspecten een doorslaggevende rol spelen – niet als speciaal beleidsaccent
is genoemd? (Rapportage blz. 21).Het kabinet is het eens met de constatering dat evenwichtige beeldvorming
bevorderend werkt op het integratiebeleid. Op het gebied van de beeldvorming
heeft het kabinet echter slechts beperkte mogelijkheden. Beeldvorming vindt
over het algemeen plaats in de samenleving en in en door de media. Deze zijn
volledig onafhankelijk en kunnen op geen enkele manier door de overheid worden
beïnvloed. Daarom is bij de mogelijke beleidsaccenten ook gesproken over
de functie van rolmodellen. Deze kunnen een belangrijke functie in de beeldvorming
vervullen, zowel voor de eigen groep als voor de autochtonen. De overheid
kan slechts een rol spelen bij het bevorderen van het ontstaan van kader binnen
de minderheidsgroepen die de functie van rolmodel kunnen vervullen. Overigens
wordt momenteel nagegaan of met inachtneming van de genoemde beperkingen een
algemeen beleidskader hiervoor kan worden ontwikkeld. 5Kan worden gespecificeerd wat precies wordt bedoeld met de nieuwe
aanpak in de zorg voor ouderen? Waaruit bestaat die nieuwe aanpak? Wat wordt
concreet bedoeld met aangepaste voorzieningen voor ouderen uit minderheidsgroepen?
Kan bij het beantwoorden van die vraag speciaal worden ingaan op aspecten
die in het verslag van de rondetafelgesprekken worden genoemd, als: voorlichting
aan allochtone ouderen, de sociale functie van allochtone ouderen in de geïndividualiseerde
Nederlandse samenleving, de drempel die allochtone ouderen ervaren in de toegang
tot de algemene zorgvoorzieningen? (brief blz. 3).Is de overgang van de WBO naar de AWBZ een extra hindernis om tot
een goede aanpak te komen, vanwege bijv. de «verdunning» van (groepen)
mensen naar culturele en/of religieuze achtergrond op regionale schaal? Is
er ruimte voor aangepaste voorzieningen binnen het huidige beleid?Benadrukt dient andermaal te worden dat de in de rapportage in algemene
bewoordingen gestelde aanbevelingen nog met de Kamer moeten worden besproken
en dat derhalve nog geen sprake is van conclusies en instrumenten.In de rapportage wordt gesproken over de specifieke positie van de ouderen
uit de minderheidsgroepen. Zij worden ouder in een omgeving en een cultuur
die in niets lijkt op de omgeving waarin zij vroeger groot zijn geworden.
In veel gevallen zijn zij de Nederlandse taal niet machtig of vanwege taalregressie
niet meer machtig. Veelal raken zij daarom in een geïsoleerde positie,
zeker in het geval zij gebruik dienen te maken van de bestaande algemene voorzieningen
voor ouderen. Deze zijn vaak niet toegesneden op de religieuze behoeften en
de specifieke gewoonten van de ouderen en beschikken niet of nauwelijks over
personeel afkomstig uit de verschillende doelgroepen.Waar het gaat om de nieuwe aanpak duidt dit erop dat in de bestaande voorzieningen
meer dan tot nu toe het geval is, rekening wordt gehouden met de sociale en
culturele achtergrond van de ouderen uit de minderheidsgroepen. Waar nodig
en mogelijk kan daarbij bezien worden of er specifieke voorzieningen voor
deze ouderen worden gecreëerd waar rekening kan worden gehouden met deze
achtergrond. Ook in de geriatrische zorg zal kennis en ervaring moeten worden
opgedaan in het omgaan met ouderen uit de minderheidsgroepen.Binnen het huidige beleid is ruimte voor aangepaste voorzieningen voor
allochtone ouderen. Verschillende projecten getuigen daar ook van. Het gaat
dan veelal om combinaties van wonen en zorg. De overgang van verzorgingshuizen
van de WBO naar de AWBZ (vooralsnog wettelijk geregeld door de Overgangswet
verzorgingshuizen) werpt geen extra hinderpalen op wat betreft het realiseren
van op minderheden toegesneden intramurale voorzieningen. Uiteraard zullen
uit een oogpunt van efficiency noodzakelijke schaaleffecten wel een rol blijven
spelen: een groot aantal zeer kleine intramurale voorzieningen is niet alleen
kostbaar, maar brengt ook risico's voor een goede kwaliteit met zich mee. 6Maakt van de genoemde nieuwe aanpak in de zorg voor oudere allochtonen
ook de verbetering van het remigratiebeleid onderdeel uit? (Brief blz. 3). Het kabinet heeft besloten het remigratiebeleid voort te zetten en te
intensiveren. Inmiddels is een wetsvoorstel voorbereid dat binnenkort voor
advies wordt voorgelegd aan de Raad van State. 7Maakt van de genoemde nieuwe aanpak in de zorg voor oudere allochtonen
ook het stimuleren van de aanwezigheid van voldoende (hoger) allochtoon personeel
in de (zorg-)voorzieningen onderdeel uit? (Samenvatting blz. 8/9)Al jaren voert het kabinet een beleid dat erop is gericht te bevorderen
dat minderheden op een evenredig niveau deelnemen aan de arbeidsmarkt. Daaraan
is in de vorm van de Wet bevordering evenredige arbeidsdeelname allochtonen
(Wbeaa) ook een wettelijk kader gegeven. Evenredige arbeidsdeelname van leden
van minderheidsgroepen is ook voor de zorgsector van groot belang, zoals in
vraag 5 reeds is aangegeven.In de zorgsector is de afgelopen jaren al een belangrijke eerste stap
gezet. Er is op intensieve manier gewerkt aan de instroom van leden van minderheidsgroepen
in het kader van het project TOPAZ. Dit project wordt inmiddels als voorbeeld
gebruikt voor de instroom van leden van minderheidsgroepen in andere sectoren.
Het kabinet gaat ervan uit dat de werkgevers in de zorgsector middels gericht
instroom- en doorstroombeleid een evenredige vertegenwoordiging van minderheden
blijven nastreven. 8Met betrekking tot de jeugd wordt in het verslag van de rondetafelconferentie
gesteld dat er geen aanleiding is om de regeringsdoelstellingen van gelijke
kansen en evenredige deelname te wijzigen. Wel bestaat er volgens het verslag
aanleiding om de effectiviteit van gehanteerde beleidsinstrumenten kritisch
te bekijken. Kan de regering aangeven hoe zij de beleidsaanbevelingen beoordeelt,
met name op de terreinen:– voorschoolse opvang om achterstanden te voorkomen;– het specifiek toesnijden van jeugdhulpverlening op jongeren
uit minderheidsgroepen;– de negatieve beeldvorming van allochtone jongeren door associatie
met marginalisering en criminaliteit? (Rapport blz. 61).De positie van de jeugd uit de minderheidsgroepen baart het kabinet de
nodige zorgen. Aan de ene kant is er een positieve ontwikkeling waar te nemen,
in die zin dat het opleidingsniveau van jongeren uit minderheidsgroepen steeds
verbetert. Toch lukt het deze jongeren nog niet om de achterstand ten opzichte
van hun autochtone leeftijdgenoten te verkleinen. Aan de andere kant is de
grote uitval die in het voortgezet onderwijs plaatsvindt verontrustend. Deze
voortijdig schoolverlaters komen zonder primaire startkwalificatie in een
uitzichtloze positie op de arbeidsmarkt. In veel gevallen leidt dit tot deelname
aan marginalisering en criminele activiteiten. Deze processen en het beleid
om deze te keren worden op dit moment in interdepartementaal verband verkend.
Het is de bedoeling dat de Tweede Kamer daarover rond de zomer zal worden
geïnformeerd. Hierin zal ook aandacht worden besteed aan de negatieve
beeldvorming over jongeren uit minderheidsgroepen door associatie met marginalisering
en criminaliteit.Uit veel studies blijkt dat de kiem van deze problemen voor een belangrijk
deel te vinden is in de achterstandspositie waarin de jonge kinderen uit minderheidsgroepen
het basisonderwijs binnenkomen. Het kabinet is bereid na te gaan in hoeverre
een integrale en op resultaten gerichte aanpak in de (voorschoolse)
opvang van deze kinderen kan leiden tot een betere uitgangspositie en uiteindelijk
betere eindresultaten van kinderen uit minderheidsgroepen in het onderwijs,
in aansluiting op velerlei initiatieven die het kabinet reeds eerder heeft
genomen. Ook hier geldt dat de organisaties die een dergelijke aanpak gaan
uitvoeren in bestuur en werkorganisatie een evenredige vertegenwoordiging
van minderheden nastreven. 9Wanneer worden de resultaten verwacht van het reeds eerder aangekondigde
onderzoek naar marginalisering van en criminaliteit onder jongeren uit de
grotere etnische groepen?De resultaten van het aangekondigde onderzoek naar de marginalisering
van en criminaliteit onder jongeren uit de minderheidsgroepen zal naar verwachting
rond de zomer aan de Tweede Kamer kunnen worden aangeboden. 10Onderschrijft de regering de analyse van de WRR in haar laatste rapport
Tweedeling in perspectief met betrekking tot de dreigende tweedeling in de
Nederlandse samenleving? Verbindt de minister conclusies aan het WRR-rapport
in relatie tot het minderhedenbeleid? Zo ja, welke?Het kabinet zal separaat reageren op het WRR-rapport «Tweedeling
in perspectief». Daarin zal ingegaan worden op de positie van minderheidsgroepen. 11Heeft de minister kennis genomen van het openbaar college dat Kees
Schuyt op 16 januari jl. in politiek-cultureel centrum De Balie in Amsterdam
heeft gehouden gepubliceerd in de Volkskrant, 18 januari 1997)? Ziet de minister
een relatie tussen het betoog van Schuyt en de kansen en bedreigingen om te
komen tot een verder geïntegreerde multiculturele samenleving? Als tolerantie
in betrokkenheid en niet uit distantie het toverwoord is, ziet de minister
dan meer mogelijkheden om de tolerantie in onze samenleving te vergroten?Het openbaar college van prof. Schuyt stelt een aantal fundamentele kwesties
van een samenleving in verandering aan de orde. De vraag die prof. Schuyt
stelt is of de vermindering van de sociale cohesie als gevolg van het verzwakken
van de binding met de sociale groep niet kan worden gecompenseerd door een
andere sociale binding op basis van een hoger, abstracter kenmerk. Dat vraagt
in zijn visie om het handhaven van een eenheid (lokaal, sociaal) bij een steeds
toenemende verscheidenheid. Hij stelt dat voor het bijeenhouden van de huidige,
heterogene en uiterst pluriforme samenleving tolerantie nodig is, in de zin
van het kunnen omgaan met datgene wat je eigenlijk niet goed vindt. De analyse van prof. Schuyt brengt goed tot uitdrukking welke kansen er
zijn voor de multiculturele samenleving en aan welke bedreigingen deze onderhevig
is. Waar het gaat om het bevorderen van de door prof. Schuyt zo belangrijk
geachte tolerantie in betrokkenheid is een voortdurende dialoog en ontmoeting
tussen de verschillende groepen nodig, in het onderwijs, op de arbeidsmarkt,
in het politiek bestuur en vooral in de buurt en de wijk.De overheid is niet in staat deze tolerantie af te dwingen, wel kan de
overheid de dialoog tussen de verschillende groepen bevorderen en burgers
garanties bieden waar het gaat om de uitoefening van hun grondrechten. 12Wat is de invloed van achterstand, deprivatie, kansarm en kansloos
van een aanzienlijke groep in onze bevolking (autochtoon en allochtoon) op
tolerantie en integratie van minderheden? Meent de regering dat er een relatie
is met armoede en de meer dan proportionele achterstandssituatie van minderheden.
Zo ja, welke conclusies trekt de regering daaruit.De achtergestelde positie van minderheidsgroepen in de Nederlandse samenleving
is in 1983 het vertrekpunt geweest voor het minderhedenbeleid van de regering.
Doel van dit beleid, in de Contourennota (1994) integratiebeleid etnische
minderheden genoemd, is het bereiken van een situatie waarin leden van minderheidsgroepen
individueel en groepsgewijs op een evenredige manier kunnen deelnemen aan
de Nederlandse samenleving en volledig gebruik kunnen maken van hun rechten
en plichten als burger. Het voortbestaan van de achterstandssituatie vormt
een belemmering voor een evenredige deelname en is tevens de verklaring voor
de armoede waarin een deel van de minderheidsgroepen verkeert. 13In de brief van de minister wordt gesteld dat er bijzondere aandacht
moet worden gegeven aan wijken en buurten waar de totstandkoming van de multiculturele
samenleving zich voltrekt. Welke mogelijkheden en maatregelen ziet de regering
in deze wijken en buurten?De multiculturele samenleving krijgt in eerste instantie vorm in de stedelijke
samenlevingen waar minderheden een aanzienlijk aandeel van de bevolking uitmaken.
Juist in de wijken met grote concentraties minderheden moet voorkomen worden
dat er een opeenstapeling van achterstanden ontstaat.De ontmoeting van de verschillende bevolkingsgroepen zal mogelijk moeten
zijn in een sfeer van wederzijdse acceptatie. Daarvoor is nodig dat deze wijken
beschikken over een voldoende voorzieningenniveau, goede huisvesting en een
veelvoud aan economische en maatschappelijke activiteiten. Het grotestedenbeleid
van het kabinet is voor een belangrijke mate gericht op de revitalisering
van deze wijken en buurten en het herstel van de sociale cohesie. Deze aanpak
op wijkniveau is vooral een zaak van de lokale overheden en vergt een integrale
benadering, mede op basis van de wensen van de bewoners zelf. In dit kader
is het van belang dat gemeenten, zelforganisaties en bewonersorganisaties
in gezamenlijk overleg initiatieven nemen. Ook kan een zekere stabilisering
in de samenstelling van de bevolking bijdragen aan een positieve ontwikkeling
in de integratie van minderheden. 14In de aanhef geeft de regering aan dat welzijn een belangrijk accent
gaat krijgen in het integratiebeleid. Op welke manier en met wat voor soort
maatregelen denkt de regering dat het welzijn van mensen uit minderheidsgroepen
bevorderd wordt? (brief blz. 1).In de rondetafelgesprekken is benadrukt dat sociaal-culturele factoren
een belangrijke rol spelen bij de integratie van minderheden in de samenleving.
Dat geldt voor alle terreinen waarop de regering beleid heeft ontwikkeld en
ontwikkelt ter bevordering van de integratie van minderheden. Het gaat hierbij
om de ruimte die minderheidsgroepen krijgen om deel te nemen aan de Nederlandse
samenleving. Daarmee wordt het welzijn van leden van minderheidsgroepen bevorderd.
Naar aanleiding van de uitkomsten van de discussie met de Kamer zal de regering
nadere maatregelen overwegen. 15Bestaan er voornemens om de Kamer voor het algemeen overleg op 21
april 1997 concrete suggesties voor te leggen over nieuwe accenten in het
beleid als vervolg op de rondetafelgesprekken? Zo nee, vindt u het verantwoord
dit geheel te verschuiven naar de volgende kabinetsperiode?Het is niet de bedoeling om nog voor het overleg van 21 april a.s. concrete
suggesties aan de Kamer voor te leggen over nieuwe accenten in het integratiebeleid
minderheden. De notitie is uitdrukkelijk bedoeld als discussienotitie, die
vanwege de voorstellen en nieuwe accenten een serieuze discussie vraagt. Het
kabinet wacht daarom de uitkomsten van dit overleg af om zich te beraden over
verder te ondernemen stappen. 16Op welke wijze en in welke mate worden nu de (economische) potenties
van de etnische minderheden veronachtzaamd?Op verschillende manieren kan gesproken worden over het niet benutten
van de economische potenties van minderheden. Allereerst is er sprake van
een meer dan evenredige werkloosheid, die zoals uit onderzoek blijkt slechts
ten dele te verklaren valt uit de relatief lage scholingsgraad van deze groepen.
Ten tweede ligt het ondernemerschap van deze groepen nog niet op vergelijkbaar
niveau als onder autochtonen. Leden van minderheidsgroepen die een eigen bedrijf
willen starten ondervinden de nodige belemmeringen (kartelvorming/geslotenheid
van branches, moeilijke bereikbaarheid van kapitaal en dergelijke). Ten derde
wordt door Nederlandse bedrijven nog te weinig gebruik gemaakt van de mogelijkheid
om leden van minderheidsgroepen in te zetten als ingang voor markten in de
herkomstlanden. 17Wat is de status van de Bijlage «de multiculturele samenleving
als uitdaging» d.d. 29 november 1996?De notitie «De multiculturele samenleving als uitdaging» is
de eindrapportage van de regering van de rondetafelgesprekken over het integratiebeleid
minderheden. De notitie is bedoeld als basis voor een discussie van het kabinet
met de Kamer over accenten in het toekomstig integratiebeleid. In de ogen
van de regering gaat het hierbij om een open discussie waarin nieuwe horizons
voor het integratiebeleid minderheden kunnen worden verkend. 18Kan de stelling worden toegelicht dat multiculturaliteit als een
verrijking van de samenleving kan worden ervaren (blz. 2)?In de Contourennota Integratiebeleid etnische minderheden is reeds door
de regering gewezen op de verrijkende en dynamiserende effecten van de deelname
van leden van minderheidsgroepen aan de samenleving. Met name de jongeren
vormen een belangrijk economisch en maatschappelijk potentieel, dat overigens
nog niet voldoende wordt benut.Daar kan aan worden toegevoegd dat een samenleving waarin meerdere culturen
elkaar ontmoeten, voortdurend in beweging is. Immers, waarden en normen, gebruiken
en methoden, kunst en cultuur die verschillen in oorsprong, leiden niet alleen
tot een grotere diversiteit in de samenleving, maar kunnen wanneer zij met
elkaar in contact worden gebracht, leiden tot vernieuwing van de samenleving. 19Waaruit blijkt dat in de publiciteit teveel aandacht wordt gegeven
aan negatieve ontwikkelingen en voorbeelden (blz. 5)?In de publiciteit wordt de etnische herkomst van personen in veel gevallen
benadrukt wanneer het gaat om negatieve zaken als conflicten of criminele
handelingen. Deze berichten spelen een belangrijke rol in de beeldvorming
over minderheidsgroepen. Hierdoor ontstaat een eenzijdig beeld over de minderheidsgroepen.
Te weinig wordt in de publiciteit de positieve bijdrage die leden van de minderheidsgroepen
leveren aan de samenleving naar voren gebracht. 20«Een vrijblijvende participatie aan de samenleving kan niet
langer worden geaccepteerd.» Aan welke nieuwe niet-vrijblijvende maatregelen
wordt gedacht? (blz. 6)Inzet van het integratiebeleid van het kabinet is dat minderheden op een
volwaardige manier deelnemen aan de samenleving. Dat betekent dat niet alleen
kan worden gesproken over rechten, maar ook over plichten. Van leden van minderheidsgroepen
kan daarom worden gevraagd dat zij zich inzetten om een plaats te verwerven
in de samenleving. Waar nodig zal een niet-vrijblijvende aanpak worden gekozen.
Een voorbeeld daarvan is het voornemen van het kabinet een plicht tot inburgering
in te voeren voor nieuwkomers. 21Kan een volledige opsomming worden gegeven van de basale principes
die de fundamenten van de samenleving raken en die als vaststaand moeten worden
gekenschetst?De basale principes die de fundamenten van de samenleving raken en die
als vaststaand moeten worden gekenschetst, zijn in principe opgenomen in de
Grondwet. Deze basiswaarden kennen een eigen dynamiek. Het is bij uitstek
de taak van de politiek om steeds waar het gaat om basiswaarden in debat vast
te stellen of het wenselijk is de invulling daarvan aan te passen in verband
met de veranderde maatschappelijke omstandigheden en veranderde samenstelling
van de bevolking. Wat dit laatste betreft zal het in dit debat gaan om het
verruimen van de mogelijkheden voor beleving van andere culturen zonder dat
het de basale waarden in essentie aantast. In de rapportage van de rondetafelgesprekken
is een aanduiding gegeven van de basiswaarden die hierbij in ieder geval aan
de orde kunnen komen: de democratische rechtsorde, de grondrechten, het zelfbeschikkingsrecht
van het individu, de gelijkwaardigheid van man en vrouw en de scheiding van
kerk en staat. 22Waarom wordt de term allochtonen als niet adequaat en vervreemdend
ontraden (blz. 10)? Gelden de bezwaren tegen deze term niet voor de aanduiding
«lid van een etnische groep»? Is niet iedereen lid van een etnische
groep?In het standpunt naar aanleiding van het WRR-advies «Allochtonenbeleid»
uit 1989 heeft het kabinet aangegeven niet het voorstel van de WRR over te
nemen om voortaan te spreken over allochtonenbeleid. Het kabinet heeft toen
aangegeven dat de aanduiding «minderheden» internationaal is geaccepteerd
en verwijst naar de fundamentele democratische rechtsbeginselen, met name
het beginsel van het respecteren van minderheden. Daarbij kan worden aangetekend
dat veel leden van etnische groepen in Nederland zijn geboren
en getogen en er geen behoefte aan hebben als «allochtoon» te
boek te staan. Zij zijn burger van dit land en beschouwen een wij/zij-benadering
als vervreemdend. Het kabinet is daarom van mening dat er geen reden is het
eerder ingenomen standpunt te wijzigen. 23Hoe is de keuze van de acht thema's voor de discussie over het toekomstige
integratiebeleid tot stand gekomen?In de rondetafelgesprekken is gezocht naar nieuwe invalshoeken voor het
integratiebeleid minderheden. De acht thema's voor de discussie over het toekomstig
integratiebeleid zijn naar aanleiding van de uitkomsten van de rondetafelgesprekken
tot stand gekomen. 24Bij de agenda voor de discussie over het toekomstige integratiebeleid
wordt opgemerkt dat «het concept van vrijblijvende participatie aan
de samenleving niet langer kan worden geaccepteerd». Kan de regering
dit nader toelichten? Zou niet vrijwillige coöptatie het uitgangspunt
moeten zijn?Zoals reeds in het antwoord op vraag 20 is aangegeven kan van de leden
van de minderheidsgroepen worden verwacht dat zij daadwerkelijk participeren
in de samenleving als volwaardig burger. Dat betekent dat zij net als alle
andere burgers te maken hebben met de rechten en plichten die horen bij het
burgerschap. Natuurlijk is het de verantwoordelijkheid van elke burger om
zoveel als mogelijk op zijn eigen wijze invulling te geven aan zijn rechten
en plichten. Daar waar nodig kan de overheid met het oog op bevordering van
participatie aan burgers plichten opleggen. Dit laatste is met name bedoeld
met de aangehaalde passage uit de notitie. 25Hoe kan worden voorkomen dat moskeeën gedwongen worden fondsen
te accepteren van de regeringen van de landen van herkomst?Niet uitgesloten is dat er relaties bestaan tussen enkele moskeeorganisaties
en de landen van herkomst. Op zich bestaat daar geen bezwaar tegen onder de
voorwaarde dat er geen ongewenste inmenging in het functioneren van deze organisaties
in de Nederlandse samenleving plaatsvindt. Deze kwestie wordt waar nodig aan
de orde gesteld bij contacten met betrokken landen van herkomst. 26Wordt ook rekening gehouden met het feit dat een belangrijk deel
van de minderheden niet religieus actief is en ook niet op religieuze basis
benaderd wil worden?Waar het gaat om de organisatievorming onder minderheidsgroepen wordt
geenszins alleen gedoeld op organisaties op religieuze grondslag. Het is aan
de minderheidsgroepen zelf te bepalen op welke wijze zij zich organiseren.
Alle voor de groep representatieve organisaties kunnen dienen als aanspreekpunt
voor de verschillende overheden. 27Hoe wil de regering participatie als verplichtend concept vormgeven?Zie hiervoor het antwoord op de vragen 20 en 24. 28Een grote rol wordt toebedacht aan de landelijke zelforganisaties
van minderheden. Hoe valt dit te rijmen met het vrij marginale subsidiebeleid
ten aanzien van deze landelijke zelforganisaties?Zie het antwoord op vraag 1. 29Aan de hand van welke criteria kan worden beoordeeld of de eigen
instellingen (scholen, omroepen, instellingen voor ouderenzorg) van de verschillende
groepen uiteindelijk de deelname aan de samenleving bevorderen?Het gaat hier om een combinatie van een drietal criteria. Ten eerste zal
in de doelstelling van de eigen instelling tot uitdrukking dienen te komen
dat zij een bijdrage willen leveren aan de integratie van minderheden in de
Nederlandse samenleving. Ten tweede gaat het om de mate waarin deze instellingen
vanuit de betrokken groepen worden ondersteund. Ten derde hebben de eigen
instellingen, zoals scholen en omroepen, te voldoen aan de algemene criteria
van doelmatigheid die aan vergelijkbare instellingen worden gesteld. 30Op welke wijze wordt binnen de discussie, naast het invullen van
de verantwoordelijkheden voor minderhedenorganisaties, door de regering de
verantwoordelijkheid van het autochtone deel van de samenleving en haar organisaties
geconcretiseerd?In de discussienotitie wordt aangegeven dat integratie van minderheden
een verantwoordelijkheid is voor alle leden van de samenleving. Van de autochtone
bevolking wordt gevraagd dat zij ruimte bieden aan leden van minderheidsgroepen
om zich maatschappelijk te manifesteren. In de verdere ontwikkeling van het
integratiebeleid minderheden zal de rol van het autochtone deel van de bevolking
verder moeten worden uitgewerkt. 31Hoe valt de herwaardering van zelforganisaties te rijmen met de beleidsmaatregel
van de minister van Binnenlandse Zaken om bepaalde bevolkingsgroepen bij voorbaat
uit te sluiten van het Landelijk Overleg Minderhedenbeleid én met het
beperkte subsidiebeleid van de staatssecretaris van VWS ten aanzien van landelijke
zelforganisaties?In de Wet overleg minderhedenbeleid (WOM) die inmiddels door de Tweede
Kamer is aanvaard, wordt aan alle relevante minderheidsgroepen in de Nederlandse
samenleving een plaats geboden in het overleg met leden van de Nederlandse
regering. Daarbij gaat het om groepen die specifieke overheidsaandacht behoeven
bij hun integratie in de Nederlandse samenleving. Zie overigens het antwoord
op vraag 1. 32Op welke wijze wordt binnen de discussie – naast het invullen
van verantwoordelijkheden voor minderheden(organisaties) – door het
kabinet de verantwoordelijkheid van het autochtone deel van de samenleving
en haar operaties geconcretiseerd?Zie antwoord op vraag 30. 33Welke rol dient het kabinet het emancipatieproces toe (als doel op
zichzelf én als integratiemiddel) in de organisatie en mobilisatie
van de eigen gemeenschap?De integratie van minderheden in de samenleving kan gezien worden als
een emancipatieproces. Het grootste deel van de minderheden komt in de eerste
fase van het verblijf in Nederland in een bescheiden maatschappelijke positie
terecht. Pas na langer verblijf, veelal pas in de tweede of derde generatie,
doen zich mogelijkheden voor om optimaal gebruik te maken van de kansen die
de Nederlandse samenleving biedt. Organisatie in eigen kring en behoud van
de eigen identiteit kunnen een ondersteuning van dit proces van integratie
en emancipatie vormen. Zie ook het antwoord op vraag 1. 34Wat is de reden dat het onderwerp jeugdbeleid (dat in de rondetafelgesprekken
uitgebreid aan de orde is geweest) ontbreekt bij de acht uitgekozen thema's?In de aanbiedingsbrief bij de discussienotitie wordt aangegeven dat met
name is gezocht naar nieuwe invalshoeken voor het integratiebeleid minderheden
onder behoud van de onverminderde inzet op de terreinen onderwijs, arbeidsmarkt,
huisvesting en welzijn. De positie van de jeugd is op deze terreinen voortdurend
aan de orde. Verder verwijst het kabinet naar de eindrapportage van het project
Criminaliteit en integratie etnische minderheden, die naar verwachting rond
de zomer aan de Kamer zal worden aangeboden. 35Is de regering voornemens de participatie van vrouwen uit minderheidsgroeperingen
aan de agenda toe te voegen?De positie van de vrouw binnen de minderheidsgroepen wordt in hoge mate
bepaald door de sociaal-culturele factoren waaraan in de rondetafelgesprekken
zoveel aandacht is besteed. Daarbij is met name gewezen op de kwetsbare en
geïsoleerde positie van (oudere) vrouwen. In het vervolg op de discussie
met de Kamer zal het kabinet bij het overwegen van nadere stappen expliciet
aandacht besteden aan de positie van vrouwen. 36Welke concrete bijdrage levert de centrale overheid zelf aan de voorgestelde
agenda?Het kabinet heeft naar aanleiding van de uitkomsten van de rondetafelgesprekken
de notitie voorbereid met het oog op een open discussie daarover met de Kamer.
Naar aanleiding van de uitkomsten van dit debat zal het kabinet zich beraden
over verder te ondernemen stappen. 37Over het appèl dat wordt gedaan op de verantwoordelijkheden
die verschillende groepen hebben om op meer dan vrijblijvende wijze vorm te
geven aan deze samenleving; dit geldt zowel voor minderheden als autochtonen?De integratie van minderheden in de Nederlands samenleving en daarmee
de multiculturele samenleving, heeft alleen maar kans van slagen, als er voldoende
mogelijkheden worden geschapen voor minderheden om hun burgerschap volwaardig
uit te oefenen. Dat vraagt inzet van alle leden van de samenleving,
zowel leden van etnische minderheidsgroepen als autochtonen. 38Wat houdt het project «Beeldvorming» van de Nederlandse
Vereniging van Journalisten precies in?Beeldvorming over etnische minderheden is een continu aandachtsveld voor
de Werkgroep Migranten en Media van de NVJ. Het project Beeldvorming van allochtonen
in de media omvat een drietal debatten met forumdiscussie. Hierbij zal aan
de hand van recente gebeurtenissen of thema's worden geanalyseerd wat beelden
mogelijkerwijs zouden kunnen oproepen bij het publiek. Het doel is een betere
bewustwording hiervan bij de producenten van beelden: journalisten, programmamakers
en voorlichters. Doelgroep zijn journalisten en Kamerleden (mediaspecialisten).Het eerste debat op 20 februari jl. stond in het teken van het boek De
schepping van de wereld in het nieuws van dr. Jaap van Ginneken. De volgende
debatten vinden plaats op 15 april a.s. (De journalist gemuilkorfd) en 10
juni a.s. (een vertegenwoordiger BBC bespreekt eigen beleid etnische minderheden). 39Kent de zoektocht naar cultuurspecifieke danwel etnisch-religieuze
aspecten van de integratie van minderheden nog een ander doel (bijvoorbeeld
in de richting van identificatie of emancipatie) behalve oplossingsscenario's
op het gebied van onderwijs, arbeidsmarkt en marginalisering?In de discussienotitie wordt gezocht naar nieuwe accenten voor het integratiebeleid
minderheden. In eerste instantie wordt daarom bezien in hoeverre sociaal-culturele
factoren een rol spelen in de integratie van minderheden. De deelnemers aan
de rondetafel-gesprekken hebben deze vraag ondubbelzinnig positief beantwoord.
De uitdaging is nu om overeenstemming te bereiken binnen de politiek en in
het overleg met de minderheidsgroepen zelf op welke manier in het beleid de
sociaal-culturele aspecten invulling kunnen krijgen. Dat laat onverlet de
emancipatorische functie die religie en cultuur kunnen hebben in het integratieproces,
die in het antwoord op vraag 33 aan de orde is gesteld. 40Waarom is voor deze vorm van rondetafelgesprekken gekozen; betekent
dit een omslag in het denken over beleidsadvisering en -voorbereiding en de
participatie van minderheden hierbij; welke rol heeft het Landelijk Overleg
Minderhedenbeleid bij de totstandkoming van deze discussienota gespeeld?De rondetafelgesprekken hebben de mogelijkheid geboden om in een informele
en open sfeer een groot aantal leden van minderheidsgroepen en anderen op
basis van deskundigheid bij elkaar te brengen om van onderop nieuwe visies
en gezichtspunten op tafel te brengen over het integratiebeleid minderheden.
Overigens moet hierbij worden aangetekend dat deze vorm van consultatie een
intensieve voorbereiding vergt, zodat het niet in alle gevallen toepasbaar
zal zijn bij de voorbereiding van beleid. Het LAO is van alle stappen in de
rondetafelgesprekken op de hoogte gesteld en heeft daarover kunnen adviseren.
Ook zijn vertegenwoordigers van het LAO op basis van persoonlijke deskundigheid
bij de rondetafelgesprekken aanwezig geweest. 41Welke status krijgt de discussienota in het overleg met de Kamer
en welke status krijgen toekomstige stukken na overleg met de Kamer?Zie het antwoord op de vragen 15 en 17. 42Kan de regering ingaan op het verband tussen enerzijds de relatie
burger–overheid (met bepaalde verantwoordelijkheden) en aan de andere
kant het streven naar participatie van minderheden in een multiculturele samenleving?Centraal begrip hierbij is burgerschap. Van een burger kan worden verwacht
dat deze niet alleen oog heeft voor het – gerechtvaardigde – eigen
belang, maar ook voor de belangen van zijn sociale omgeving en de samenleving
in zijn geheel. De burger kan zich hierbij in eerste instantie beroepen op
door de overheid gegarandeerde rechten. Daar staat tegenover dat de overheid
kan verwachten dat de burger de plichten waartoe in het publieke debat is
besloten, ook daadwerkelijk nakomt. Ook van leden van minderheidsgroepen kan
worden verwacht dat zij op een dergelijke manier deelnemen aan de samenleving.
Echter vastgesteld kan worden dat veel leden van minderheidsgroepen niet in
de gelegenheid zijn om redenen die in de rondetafelgesprekken uitgebreid aan
de orde zijn gekomen, om volwaardig deel te nemen. De doelstelling van het
integratiebeleid is om te bevorderen dat leden van minderheidsgroepen evenredig
kunnen deelnemen aan de samenleving en daarmee vorm kunnen geven aan hun burgerschap. 43Hoe valt het streven naar sociale cohesie en interculturele interactie
te rijmen met het terugtrekken van de overheid uit tal van kerntaken in de
samenleving (ouderen, welzijnswerk, buurtwerk, opbouwwerkers etc); wordt er
op deze manier niet een onevenredig groot beroep gedaan op de verantwoordelijkheid
van individuele burgers, met of zonder rolmodellen?Zoals in het vorige antwoord wordt benadrukt, staat bij het streven naar
sociale cohesie en interculturele interactie het burgerschap centraal. Interactie
geschiedt immers tussen mensen. De burger moet zich verantwoordelijk weten
voor zijn eigen sociale omgeving en daarmee voor de sociale cohesie. Waar
de sociale cohesie verdwenen is of dreigt te verdwijnen zal de overheid –
en dan met name op het lokale niveau – een stimulerende en ondersteunende
rol dienen te spelen, bijvoorbeeld via een integrale wijkaanpak (zie ook het
antwoord op vraag 13). Daarbij is overigens een tendens waar te nemen dat
de methoden van het opbouw- en welzijnswerk een bredere toepassing hebben
gekregen zoals te zien is bij politie, woningbouwcorporaties etc. 44Welke positie dicht de regering de vluchtelingen toe in deze discussienota?
Voldoet de agenda voor deze groep minderheden, welke accenten (bijvoorbeeld
huisvesting en inspraak op gemeentelijk beleid) dienen bijgesteld te worden?Vluchtelingen komen naar Nederland in de hoop een veilige plaats te vinden.
Wanneer zij eenmaal na een zorgvuldige procedure zijn toegelaten, zijn zij
in een vergelijkbare positie als elke andere Nederlandse burger. De in de
discussienotitie aangegeven agenda met nieuwe accenten voor beleid is daarom
ook volledig van toepassing op de groep toegelaten vluchtelingen. 45Kiest de regering ervoor om deze discussienota alleen te richten
op de integratie van minderheden die al langer in Nederland verblijven of
van plan zijn zich hier voor lange tijd te vestigen? Als het laatste het geval
is, is het kabinet dan voornemens een aparte discussienota aan vluchtelingen
te wijden, waarin sociale, economische, religieuze, culturele en andere aspecten
met betrekking tot de integratie van vluchtelingen aan de orde komen?Zie hiervoor het antwoord op de vorige vraag. 25 001, nr. 5 «Evaluatie EMO» 46Waarom is besloten om met ingang van 1994 geen EMO-registratie te
laten plaatsvinden (uitgezonderd de drie ministeries die dat wel gedaan hebben)
waardoor het in 1991 ingang gezette project afgebroken werd? Had achteraf
gezien een registratie naast de WBEAA niet in de rede gelegen? (rapport blz.
15 brief blz. 1).Ik heb de Tweede Kamer bij brief d.d. 14 oktober 1994 (Tweede Kamer 1994–1995,
nr. 23 901) geïnformeerd over de voorbereiding van de uitvoering
van de WBEAA bij de Rijksdienst en de gevolgen daarvan voor de EMO-rapportages.
In deze brief heb ik er op gewezen dat handhaving van de EMO-rapportages zou
betekenen dat naast de WBEAA-registratie een EMO-registratie nodig zou zijn.
Vanwege daarbij te voorziene uitvoeringsproblemen heb ik er voor gekozen de
EMO-rapportage te laten vervallen. De uitvoering van het voorkeursbeleid ten
aanzien van minderheden is sedertdien voortgezet op titel van de WBEAA. Ik
blijf bij mijn standpunt dat het voeren van twee registratiesystemen uitvoeringsproblemen
met zich had meegebracht, waartegenover slechts een beperkt voordeel had gestaan. 47Is er in 1994 of 1993 wel een vergelijking gemaakt tussen het EMO-bestand
en de WBEAA standgegevens? (brief blz. 1)Neen. De EMO-registratie bestond niet uit standgegevens, maar omvatte
alleen een registratie van in- en uitstroom. Enigerlei vergelijking tussen
EMO- en WBEAA-gegevens zou bovendien voor het jaar 1993 onmogelijk zijn geweest,
daar de WBEAA eerst per 1 juli 1994 in werking trad. 48Op welk moment en door wie is geconstateerd dat de gegevens op basis
waarvan het EMO-project is opgebouwd niet juist en dus niet betrouwbaar zijn?
Wanneer is de Kamer daarover geïnformeerd? (brief blz. 1).Uit de WBEAA-rapportage over 1994 bleek dat 3,2% van het voor de WBEAA
geregistreerde personeel bij de rijksdienst als allochtoon geregistreerd stond.
Indicatief kon hieruit worden afgeleid dat het startpercentage voor EMO-2
van 3% niet correct was. Daarbij moet worden aangetekend dat eind 1994 slechts
73% van het personeel in de WBEAA-registratie was opgenomen, en, zoals uitvoerig
toegelicht in de eindevaluatie, in EMO-2 meer doelgroepen waren opgenomen
dan in de WBEAA. Ik heb derhalve in 1995, aan de hand van de WBEAA-registratie over 1994,
nog niet de conclusie getrokken dat het startpercentage voor EMO-2 niet correct
was. Zulk is dus pas gebleken tijdens de eindevaluatie. 49Kunt u een vergelijkend overzicht geven van de EMO-registratie en
de WBEAA gegevens/registratie.van de ministeries van SZW, van Binnenlandse
Zaken en van Justitie over 1994? (brief blz.1, rapport blz. 20).Neen. De genoemde departementen hebben over 1994 weliswaar een EMO-registratie
gevoerd, maar de registratie in het kader van de WBEAA van in- en uitstroom
heeft niet over heel 1994 plaatsgevonden. De WBEAA werd immers met ingang
van 1 juli 1994 van kracht. 50Is het met de instemming van het kabinet dat het ministerie dat het
slechtst scoort in het aantal minderheden per departement namelijk het ministerie
van OCenW (50% van de taakstelling ingevuld, 100 allochtonen te weinig) in
haar personeelswervingsadvertenties op geen enkele wijze melding maakt van
het kabinet voorgestane voorkeursbeleid? (NRC 25-1-1997, vijftien academici
OCenW)? (rapport blz. 28).Het ministerie van OCenW memoreert in al zijn personeelsadvertenties dat
het ministerie en voorkeursbeleid voert. De eerste selectieronde richt zich
daarbij in het algemeen uitsluitend op leden van etnische minderheidsgroepen,
gehandicapten en vrouwen. De advertentie waarnaar in de vraag wordt verwezen
is gericht op jongeren. Het ministerie van OCenW wil het aantal jongeren in
beleidsfuncties vergroten, met het oog op het streven naar een evenwichtige
samenstelling van het personeelsbestand. Het is in dat kader dat in deze advertentie
niet is verwezen naar het voorkeursbeleid van het departement. Wel wordt er
in de advertentie op gewezen dat het ministerie ook leden van etnische minderheden
zoekt. Het kabinet meent derhalve niet dat het ministerie van OCenW geen serieuze
aandacht aan het voorkeursbeleid besteedt. 51Wat is de opvatting van de regering over de sancties die in de aanbevelingen
van het rapport «Vijf jaar voorkeursbeleid worden gedaan?» (hoofdstuk
6). Zullen de voorgestelde sancties door de regering worden voorgeschreven?
(rapport blz. 143 e.v.).In de eindevaluatie is een aantal aanbevelingen opgenomen ten aanzien
van het te voeren beleid in geval van positieve dan wel negatieve resultaten
van voorkeursbeleid. In de eerste plaats wijst het kabinet er op dat het voorkeursbeleid
ten aanzien van allochtonen thans plaatsvindt op titel van de WBEAA. De resultaten
van dit beleid zien er vooralsnog niet ongunstig uit. Van het voor de WBEAA
geregistreerde personeel was per eind 1995 3,5% van allochtone afkomst; bij
een evenredige afspiegeling zou dit 3,8% moeten zijn. De wijziging in doelgroepen
van de WBEAA zal echter veranderingen in het evenredigheidspercentage met
zich meebrengen.Het kabinet wil de rapportages over 1996 afwachten en alsdan bezien of
het opportuun is het voorkeursbeleid binnen de departementen te stimuleren
door middel van het uitvoeren van de in de eindevaluatie gedane aanbevelingen
of anderszins. 52Welke mogelijkheden ziet de regering om met name de ministeries die
onvoldoende presteren tot een beter resultaat te prikkelen? (rapport blz.
143 e.v.).Zoals in het antwoord op de vorige vraag reeds gesteld, beschikt het kabinet
thans nog niet over de rapportages 1996 met betrekking tot de uitvoering van
de WBEAA. Daarnaast wijst het kabinet op het feit dat de departementen zelf
in hun taakstellende werkplannen voor de WBEAA zullen aangeven welke maatregelen
getroffen zullen worden om evenredige vertegenwoordiging van minderheden te
realiseren. De aanbevelingen zoals gedaan in de eindevaluatie zullen daarbij
waar nodig betrokken worden. 53In het rapport worden zowel allochtonen als autochtonen gevraagd
naar hun opvattingen over de gang van zaken bij vacaturevervulllng, uitstroom
en kansen. Opvallend is dat de allochtonen hun mogelijkheden veel kansarmer
beoordelen en (bewuste en onbewuste) discriminatie als een duidelijke factor
die negatief uitwerkt aanwijzen. Welke conclusies verbindt de regering aan
deze opvattingen en ervaringen?In het kader van de eindevaluatie is geen onderzoek gedaan naar het daadwerkelijk
voorkomen van bewuste en/of onbewuste discriminatie. Ook indrukken en opvattingen
van medewerkers uit de minderheidsgroepen terzake zijn echter van belang.
Het kabinet zal dan ook aandacht vragen van het lijnmanagement in de departementen
voor deze problematiek. 54Wat is de opvatting van de regering over het opzetten van een gedragscode
bij werving en selectie vanwege gesignaleerd bewuste en onbewuste discriminatie?
(rapport blz. 156).De meeste departementen beschikken reeds over gedragscodes en klachtenprocedures
met betrekking tot discriminatie. De ministeries die hierover niet beschikken
zullen bezien of introductie hiervan gewenst is. 55Het blijkt dat allochtonen inkrimpingen en reorganisaties als de
belangrijke faalfactoren beschouwen. De uitstroom is elders (blz. 36) een
belangrijke factor in het niet halen van de taakstelling? (rapport blz. 156).
Op welke wijze denkt de minister de meer dan proportionele uitstroom te beperken?
(blz 36)De ministeries rapporteren in hun jaarverslagen over de uitvoering van
de WBEAA ook over het aandeel van allochtonen in de totale uitstroom. Aan
de hand daarvan kan worden bepaald of deze onevenredig hoger is dan het aandeel
van allochtonen in het personeelsbestand. In mijn aanbiedingsbrief bij de
eindevaluatie aan de Kamer heb ik er op gewezen dat het aandeel van allochtonen
in de uitstroom in 1995 met 4,4% hoger was dan het aandeel van allochtonen
in het personeelsbestand van 3,5%. Over 1996 zijn nog geen cijfers bekend.
Het kabinet streeft er naar onvrijwillige uitstroom zo veel mogelijk te beperken.
Bij reorganisaties biedt het ARAR de mogelijkheid om onevenredige uitstroom
van allochtonen te bestrijden.Het kabinet zal aan de hand van de rapportages over 1996 bezien of nader
onderzoek gewenst is; het ministerie van VROM is daarmee overigens zelf reeds
gestart. 56Vindt de regering dat de vijf ministeries die aan hun taakstelling
in het kader van de WBEAA voldoen er nog een stapje bovenop moeten doen? Meent
de regering dat de rijksoverheid in deze een voorbeeldfunctie heeft? (rapport
blz. 28).Zoals gesteld in het antwoord op de vragen 51 en 52 is thans nog niet
duidelijk of en zo ja welke ministeries na de wijziging in doelgroepen van
de WBEAA voldoen aan de evenredigheidsnorm. De ministeries zullen bovendien
dit jaar ook nadere gegevens publiceren over de mate van evenredige vertegenwoordiging
van allochtonen naar functieniveau. Het kabinet meent niet dat ministeries
die ook naar functieniveau evenredigheid gerealiseerd hebben per se hogere
percentages moeten nastreven. Het beleid zal in dat geval meer gericht kunnen
zijn op behoud en doorstroom van allochtoon personeel.Zoals bekend acht het kabinet het van belang dat de WBEAA adequaat en
zorgvuldig wordt uitgevoerd. Een effectieve uitvoering van de wet is mede
afhankelijk van de mate waarin deze serieus door de regering zelf binnen de
rijksdienst ter hand wordt genomen. In deze zin heeft de rijksdienst qualitate
qua een voorbeeldfunctie. 57Welke actiepunten staan de minister van Binnenlandse Zaken dan wel
het kabinet voor ogen in de richting van die departementen waarop kennelijk
de conclusie van toepassing is dat de mate waarin het beleidsbepalend kader
het voorkeursbeleid voor minderheden ondersteunt bepalend is voor het succes?In de eindevaluatie wordt er op gewezen dat de mate waarin succes wordt
geboekt bij de uitvoering van voorkeursbeleid onder meer afhankelijk is van
de steun binnen een departement voor de doelstellingen van het voorkeursbeleid.
Het kabinet is van mening dat bij de uitvoering van de WBEAA sprake is van
een wettelijke verplichting waaraan loyaal uitvoering dient te worden gegeven.De ministers zullen er derhalve op toezien dat de WBEAA in hun eigen departement
effectief wordt uitgevoerd. 58In hoeverre is er een causaal verband met het akkoord in de stichting
van de Arbeid? Wil de rijksoverheid in deze een volgend beleid voeren, afgeleid
van wat binnen de Stichting van de Arbeid wordt overeengekomen ?Het kabinet staat een beleid voor ogen dat in de lijn ligt van het Stichtinsgakkoord.
Daarbij acht het kabinet het niet noodzakelijk om voor de sector Rijk als
geheel een inspanningsverplichting te formuleren. De facto is de inspanningsverplichting
in de sector de som van de streefcijfers in de taakstellende werkplannen van
de departementen. Een en ander is onderwerp van overleg met de centrales van
overheidspersoneel. 59Bestrijding van de uitstroom van allochtonen zal onder meer gestalte
krijgen door gebruik te maken van de mogelijkheden die het ARAR biedt om bij
reorganisatie onevenredige uitstroom van groepen met een achterstandspositie
tegen te gaan. Ook zullen ministeries informatie uitwisselen over succesvolle
methoden van werving en selectie. Worden ook maatregelen overwogen die tot
doel hebben om de ingestroomde allochtone medewerkers aan de organisatie te
binden, zoals bijvoorbeeld het inventariseren van loopbaanwensen en het aanbieden van opleidingen
en loopbaanmogelijkheden?Ja. Zulks is immers ook gebruikelijk in het reguliere personeelsbeleid. 60De evaluatie van het eerste EMO-plan liet zien dat het streven om
het aandeel minderheden in dienst van de Rijksoverheid te verhogen van 2 tot
3% nagenoeg was gerealiseerd. Hoe is dit te rijmen met het gegeven dat de
aanname bij de start van EMO-2, dat het aandeel 3% bedroeg, niet correct kan
zijn geweest? (blz. 15).Bij de opstelling van het eerste EMO-plan is er destijds van uitgegaan
dat het percentage minderheden bij de Rijksoverheid op dat moment 2 procent
bedroeg. Deze raming was gebaseerd op onderzoek dat in 1983 plaatsvond, en
waaruit volgde dat het aandeel toen circa 1,8 procent bedroeg. Bij de schatting
van 2 procent was dus, voor de periode 1983–1987, een beperkte groei
van 0,2 procent geraamd.De uitvoering van EMO-1 is grotendeels geslaagd. Op basis daarvan werd
het aandeel van minderheden in het personeelsbestand van de rijksdienst per
eind 1990 op 3 procent geraamd. Eerst met de invoering van de WBEAA zijn standcijfers
bekend geworden. Bij de start van EMO-2 was zulks nog niet het geval. 61Zijn er oorzaken aan te wijzen voor de grote verschillen tussen de
afzonderlijke EMO-jaren? (blz. 22).Neen. Zoals ook in de eindevaluatie wordt aangetoond is er slechts voor
sommige ministeries een verband aan te tonen tussen de vacatureruimte en de
instroom van minderheden in een bepaald jaar. 62Hoe is het te verklaren dat bij de start van het EMO-project nooit
een goede nulpuntmeting heeft plaatsgevonden? (blz. 30).Bij de start van het EMO-beleid, in 1987, is er voor gekozen de in- en
uitstroom van minderheden te registreren en niet over te gaan tot een nulpuntmeting.
Een nulpuntmeting zou hebben betekend dat minimaal eenmalig van het gehele
personeel de etnische herkomst in kaart zou moeten worden gebracht. Zoals
bekend is het vragen naar, dan wel het registreren van herkomstgegevens een
gevoelig onderwerp, waarmee destijds geen ervaring bestond. Om praktische
redenen is hier dan ook van afgezien. 63Het aandeel van de Molukkers in de netto-instroom is in vergelijking
met EMO-1 sterk gedaald (bij EMO-1 was hun aandeel in de instroom 20%, bij
EMO-2 slechts 1%). De verminderde beleidsaandacht tijdens EMO-2 heeft voor
deze groep nadelig uitgepakt. Welke conclusies verbindt de regering hieraan?
(blz. 34).Tijdens de uitvoering van EMO-1 vond tevens de uitvoering plaats van het
zg. 300-banenplan Molukkers bij de rijksoverheid. Dat is de reden voor het
grote aandeel van Molukkers in de instroom in het kader van EMO-1. Zoals bekend
hebben met name de banenplannen bij de overheid en in de marktsector geleid
tot een aanzienlijke daling van de werkloosheid onder Molukkers. Het kabinet
acht de daling van het aandeel van Molukkers in de instroom dan ook op zich
niet verontrustend. De opname van Molukkers als doelgroep van de herziene
WBEAA (het wetsvoorstel Samen) zal bovendien naar verwachting
tot meer aandacht voor deze groep leiden. 64Bij sommige ministeries heeft het voorkeursbeleid vertraging opgelopen
omdat personeelsfunctionarissen mede door efficiency-operaties zich minder
dan voorheen bezig kunnen houden met het voorkeursbeleid. Wat is de reactie
van de regering hierop? (blz. 51).Het kabinet erkent dat de uitvoering van het voorkeursbeleid bij een aantal
departementen bemoeilijkt is door efficiency-operaties. Deze legden blijkbaar
een dusdanig groot beslag op de personeelsafdelingen van de departementen,
dat de uitvoering van andere beleidsdoelstellingen tijdelijk minder aandacht
kreeg. Het kabinet constateert overigens dat dit niet heeft geleid tot een
slecht resultaat. 65Volgens het rapport is het ministerie van Binnenlandse Zaken er niet
altijd in geslaagd om ministeries goed te informeren over de inhoud en de
doelstellingen van het voorkeursbeleid. Hoe is de situatie nu? (blz. 56).Het voorkeursbeleid ten aanzien van leden van minderheidsgroepen wordt
thans uitgevoerd in het kader van de WBEAA. Daarmee zijn alle departementen
zelf verantwoordelijk voor de uitvoering: zij maken hun eigen jaarverslag
en taakstellend werkplan. Waar nodig vindt interdepartementaal overleg plaats
over de uitvoering. 66Hoe wordt voorkomen dat de aandacht voor de doelstellingen van het
voorkeursbeleid niet verslapt? (blz. 64).Zie het antwoord op de vorige vraag. 67Uit het rapport blijkt dat rondom het voorkeursbeleid veel misverstanden
bestaan. Er zou te weinig voorlichting en informatie worden verstrekt over
het voorkeursbeleid, waardoor een onjuiste beeldvorming over het beleid kan
blijven bestaan. Wat is de reactie van de regering hierop? (blz. 88).In de eindevaluatie wordt met name gedoeld op misverstanden ten aanzien
van de uitvoering van het inmiddels afgesloten tweede EMO-plan. De departementen
hebben bij de introductie van de WBEAA de nodige voorlichtingsactiviteiten
uitgevoerd gericht op personeelsfunctionarissen, lijnmanagers en het personeel.
De ministeries van SZW en BiZa hebben deze ondersteund door middel van voorlichtingsmateriaal
en mondelinge toelichtingen. Het kabinet heeft niet de indruk dat over de
uitvoering van de WBEAA thans nog te weinig kennis zou bestaan bij de departementen. 68In het kader van de WBEAA worden de resultaten van het ministerie
uitsluitend als geheel bekeken. Hoe wordt voorkomen dat bij de departementsonderdelen
de aandacht voor het halen van de taakstelling verslapt? (blz. 90).Het is aan elke minister afzonderlijk om te bepalen welke bijdrage onderdelen
van zijn of haar departement aan de realisatie van de taakstelling in het
kader van de WBEAA kunnen leveren. Zo kan de taakstelling b.v. verdeeld worden
over de diverse onderdelen. 69Geldt een voorkeursbeleid ook bij doorstroombeslissingen? (blz. 119).Het kabinet voert wat betreft doorstroom van minderheden geen beleid voor
de totale rijksdienst. Dat betekent dat elke minister terzake eigen beleid
kan voeren. 70Voor de ondersteuning bij werving en selectie en voorlichting over
de motieven en doelstellingen van het voorkeursbeleid is het volgens het rapport
aanbevelenswaardig dat ministeries een coördinator voor het minderhedenbeleid
aanstellen. Dit is des te meer van belang nu de centrale coördinatie
en ondersteuning vanuit Binnenlandse Zaken niet langer beschikbaar is. Wat
is de reactie van de regering op deze aanbeveling? Kan de regering aangeven
op welke wijze de werving verbeterd kan worden? (blz. 163).Op alle departementen zijn personen werkzaam die zich geheel of gedeeltelijk
bezig houden met de uitvoering van de WBEAA en het voorkeursbeleid in het
algemeen. Het kabinet meent dan ook dat de functie zoals in de aanbeveling
wordt voorgesteld de facto reeds bestaat. Een aantal ministeries beziet de
mogelijkheid voor nieuwe wervingskanalen zoals universiteiten, en specifieke
wervingsbureaus. 71Het jaar 1997 is uitgeroepen als Europees jaar tegen het racisme.
In hoeverre zijn maatschappelijke organisaties zoals het Landelijk Bureau
Racismebestrijding, gelet op de onderzoekservaringen van het LBR op dit terrein,
betrokken bij de voorbereiding en uitvoering?In de aanloop naar het Europees Jaar tegen racisme hebben plenaire bijeenkomsten
plaatsgevonden waarin vertegenwoordigers van alle betrokken departementen
met vertegenwoordigers van alle betrokken ngo's met elkaar van gedachten hebben
gewisseld over de invulling van het Jaar. Tijdens deze bijeenkomsten zijn
de initiatieven van de overheden, de ngo's en het advies dat aan het Nationaal
Comité onder voorzitterschap van de heer Nijpels, zou worden meegegeven,
besproken. De gedachtenvorming van het Comité Nijpels, waarin overigens
personen zitting hebben die geacht kunnen worden het vertrouwen van de ngo's
te bezitten, is dus in sterke mate door dit overleg beïnvloed.Het voornemen bestaat om ook tijdens het Jaar regelmatig met de ngo's
om de tafel te gaan. 72Is de minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid van zins op basis
van de verkregen gegevens over discriminatie bij werving en selectie van overheidspersoneel
stappen te ondernemen om deze belemmerende factoren terug te dringen? Is hij
in dit kader voornemens om de gedragscodes bij te stellen dan wel aan te scherpen?Werving en selectie van overheidspersoneel is een verantwoordelijkheid
van de individuele departementen. De meeste departementen beschikken reeds
over gedragscodes en klachtenprocedures met betrekking tot discriminatie.
De ministeries die niet hierover beschikken zullen bezien of invoering hiervan
gewenst is. 73Kan de minister een overzicht geven van de behaalde resultaten per
departement? In hoofdstuk 2 van de eindevaluatie is een overzicht per departement opgenomen
van de resultaten van het voorkeursbeleid. Voor 1996 zijn nog geen cijfers
beschikbaar. 74Kan de regering aangeven op welke wijze de werving verbeterd kan
worden? Is de minister van zins om ten behoeve van de werving meer gebruik
te gaan maken van minderhedenorganisaties en media?In toenemende mate wordt voor de werving van met name hoog opgeleide personen
uit minderheidsgroepengebruik gemaakt van specifieke zoekkanalen zoals universiteiten
en allochtone media en specifieke wervingsbureaus. Terzake wordt op rijksniveau
geen beleid gevoerd; wel worden ervaringen uitgewisseld. 75Wat wordt er gedaan met de resultaten van de enquête onder
allochtone en autochtone medewerkers in Rijksdienst over hun verklaringen
voor achterblijvende resultaten?Zie het antwoord op vraag 53. 76Heeft de cursusmodule «Aansturen van diversiteit» eveneens
betrekking op personeels-, wervings- en doorstroombeleid op alle niveaus en
niet alleen op het niveau van het hoger management?De module is qua doelgroep gericht op het hoger management (vanaf directieniveau)
in de rijksdienst, en heeft betrekking op het aansturen van alle aspecten
van diversiteitsbeleid in het gehele personeelsbestand, waarvoor het directieniveau
verantwoordelijk is. 77Is er informatie bekend over de oorzaken voor de hoge uitstroom van
allochtonen zodat deze gegevens gebruikt kunnen worden ter bestrijding van
deze uitstroom?Neen. Het kabinet zal aan de hand van de rapportages over 1996 bezien
of nader onderzoek gewenst is. 78Is de regering van mening dat er, op basis van de verkregen evaluatie-gegevens,
reden is om de streefcijfers omhoog te schroeven?Neen. Het kabinet hecht er aan dat de ministeries streven naar evenredige
vertegenwoordiging van minderheden op alle functieniveaus. Er is geen aanleiding
om streefcijfers te formuleren die hoger liggen dan die welke jaarlijks door
het ministerie van Sociale Zaken en Werkgelegenheid worden gepubliceerd. 25 001, nr. 10 «Een Kleurrijke Aanpak» 79Een van de belangrijke aanbevelingen van het rapport is dat resultaten
van projecten beter zichtbaar gemaakt moeten worden. Deelt de regering deze
conclusie?De afgelopen jaren is er veel ervaring opgedaan met criminaliteitspreventie
bij jongeren uit de minderheidsgroepen. Mede om vast te stellen
wat werkt en wat niet werkt hebben we dit boekje uitgebracht. De regering
deelt dan ook de conclusie dat de resultaten van projecten beter zichtbaar
gemaakt moeten worden.80Op welke wijze denkt de regering een bijdrage te kunnen leveren om
projecten als die uit de rapportage beter op de effecten getoetst te krijgen?Wanneer het Rijk gemeentelijke projecten op enigerlei wijze ondersteunt,
kunnen hierover afspraken gemaakt worden. Deze kabinetsperiode zijn we volop
bezig een meer doelgerichte werkmethode te ontwikkelen. In het GSB is er bijvoorbeeld
duidelijk voor gekozen concrete doelstellingen te formuleren en te meten in
hoeverre deze doelstellingen gehaald worden. We hopen dat het meten van de
effecten van beleid in het kader van het GSB een aanzet zal zijn om in bredere
lagen van de organisatie een dergelijke werkwijze te hanteren.81Vindt de regering dat de bevindingen van het rapport een onderdeel
moeten worden van lopende en nieuw op te starten projecten van het lokaal
en regionaal jeugdbeleid? Zo ja, op welke wijze kan daaraan worden bijgedragen?Diverse publicaties, ook van zeer recente datum, benadrukken nog eens
de ernst van de situatie. Ik denk dus dat de overheid er in de toekomst niet
aan ontkomt aandacht te besteden aan de aanpak van de criminaliteit onder
jongeren uit minderheidsgroepen. Tegelijkertijd wil ik benadrukken dat er
op dit moment al veel gebeurt op dit terrein, zowel in de grote steden als
daarbuiten. Ik zou het van harte toejuichen als bij de aanpak van het probleem
gebruik wordt gemaakt van de bevindingen uit dit boekje. Hiertoe heb ik het
boekje breed verspreid onder gemeenten en politiekorpsen en heeft mijn collega
van Justitie hetzelfde gedaan onder de betrokken justitiële diensten.82Meent de regering dat binnen de convenanten grote steden er specifiek
aandacht besteed dient te worden aan preventie en kansverbetering voor risicovolle
allochtonen jongere groepen? Ziet de regering aan de hand van deze rapportage
extra mogelijkheden. Zo ja welke?De steden die betrokken zijn bij het GSB, hebben de gelden ingezet op
de risicogroepen. Het blijkt dat een groot deel van de allochtonen onderdeel
uitmaakt van zo'n risicogroep. Hierdoor komt op dit moment een groot gedeelte
van de gelden al ten goede aan jongeren uit de minderheidsgroepen (vb. de
instroom bij het project Nieuwe Perspectieven in Amsterdam bestaat voor +/–
80% uit Marokkaanse, Turkse of Surinaamse jongeren). Daarnaast wordt in de
steden ook al het een en ander gedaan aan specifieke projecten voor minderheden.
Ik hoop dat dit boekje de steden steunt bij het opzetten van dergelijke projecten.De vraag of er nog meer gedaan moet worden hangt mede af van de resultaten
die het project Criem opleveren.83Waarom wordt de niet adequaat en vervreemdend geachte term «allochtonen»
gebruikt?Feitelijk beperkt het rapport zich weliswaar tot een bestudering van projecten
voor jongeren uit de grootste allochtone bevolkingsgroepen, te weten die met
een Marokkaanse, Turkse, Surinaamse, Antilliaanse of Arubaanse
achtergrond (blz. 16), die ook behoren tot de etnische minderheden in de zin
van het integratiebeleid terzake. Maar aan het rapport «Een kleurrijke
aanpak» ligt niet ten principale een beperking tot jongeren uit de doelgroepen
van het integratiebeleid etnische minderheden ten grondslag.84Is het wel juist dat lokale omstandigheden zo sterk variëren
dat het niet mogelijk is uit de ervaringen met tientallen projecten een standaardaanpak
met enkele varianten te ontwikkelen en daarover afspraken te maken met de
gemeenten?Het boekje stelt terecht dat de lokale omstandigheden sterk kunnen verschillen.
Het gaat dan zowel om de aard en omvang van het probleem, alsook hoe de verschillende
betrokken partners zich tot elkaar en het probleem verhouden. Dat verschilt
per gemeente. Desalniettemin bevat het boekje wel een aantal algemene lijnen
die uitgewerkt zijn in de vijf verschillende aanpakken. Wat echter niet past,
gegeven de verhouding tussen Rijk en gemeenten en de manier waarop we met
elkaar omgaan, is dat wij dwingend een probleemdefinitie voorschrijven en
een blauwdruk voor de oplossing opleggen.85Is een databank beschikbaar met de evaluatie-gegevens van alle projecten?
Indien dat niet het geval is, is het zinvol de totstandkoming van zo'n databank
te bevorderen?De VNG heeft de beschikking over een bibliotheek en informatiecentrum
BIDOC. In BIDOC verzamelt men ook informatie over projecten op het terrein
van Jeugdbeleid. Er zijn veel projecten die in het kader van Sociale Vernieuwing
op het terrein van jeugd zijn gestart in te vinden. Gemeenten kunnen via Gemnet
deze projectenbank raadplegen. Een databank daarnaast lijkt me niet zinvol.86Is de regering bereid om interdepartementaal een dergelijk deltaplan
te ontwikkelen om marginalisatie van allochtone jongeren tegen te gaan?Dit wordt aan de orde gesteld in het kader van het gezamenlijk Justitie
en Binnenlandse Zaken project CRIEM (Criminaliteit en Integratie van Etnische
Minderheden). De Kamer zal hierover rond de zomer worden geïnformeerd.87Is de regering bereid om binnen de convenanten van het grotestedenbeleid
aan de lokale overheid de eis te stellen om expliciet aandacht te besteden
aan preventie, kansverbetering en een adequaat aanbod voor allochtone jongeren
binnen de gemeente?Zie antwoord op vraag 8288Is de regering bereid om initiatieven voor preventie en extra ondersteuning,
die specifiek op een etnische groep zijn gericht, financieel te ondersteunen?Op dit moment wordt al veel gedaan. In het kader van het grote stedenbeleid
is in de G21 al veel in gang gezet. Ook buiten de grote steden zijn gemeenten
actief bezig met preventieprojecten. Met het gedeelte van de Montfransgelden
dat niet naar de grote steden is gegaan (f 16 miljoen voor
drie jaar) wil de rijksoverheid ze daar de komende jaren ook graag in steunen.
De vraag of nog meer moet worden gedaan hangt mede af van de resultaten van
het project CRIEM, dat is gestart naar aanleiding van de bevindingen van de
Commissie van Traa.89Hoe kan de signaleringsfunctie van scholen met betrekking tot de
problemen van jongeren worden verbeterd? Worden methodieken voor probleemsignalering
in het onderwijs ontwikkeld? (blz. 13).Beoogd wordt de signaleringsfunctie van scholen te verbeteren door middel
van activiteiten en instrumenten die in het kader van de campagne «De
Veilige School» zijn en nog worden ontwikkeld. Bij de invulling van
de activiteiten in het kader van de convenanten Jeugd en Veiligheid in de
G4 en de G15 wordt in de regel gebruik gemaakt van de in deze campagne ontwikkelde
instrumenten.90«Voor een adequate aanpak van criminaliteit onder allochtone
jongeren is een projectmatige aanpak alleen niet voldoende, maar dienen gemeenten
te beschikken over een beleidskader voor projecten die een bepaalde aanpak
uitvoeren, met heldere en meetbare doelstellingen» (p.12). Hoe verhoudt
zich deze roep om een (landelijk) beleidskader als de tendens juist is om
jeugdbeleid en onderwijsbeleid te decentraliseren naar de gemeenten; welke
verantwoordelijkheden neemt de landelijke overheid op zich?In het boekje wordt gedoeld op een gemeentelijk beleidskader en er is
dus in het geheel geen sprake van een roep om een landelijk beleidskader. 91Is de regering bereid om de bevindingen in de notitie «Een
kleurrijke aanpak» een integraal onderdeel te laten zijn van de lopende
veranderingsprocessen binnen het lokaal preventief jeugdbeleid en de toegang
tot de jeugdzorg (vanuit de ministeries van OCW en VWS) om de vroegtijdige
hulpverlening en ondersteuning daadwerkelijk structureel transcultureel en
effectief te maken?«Een kleurrijke aanpak» bevat waardevolle bevindingen en aanbevelingen,
ook voor het preventief jeugdbeleid van gemeenten. Het kabinet zal deze aanbevelingen
onder de aandacht brengen van de projectgroep Ontwikkeling lokaal preventief
jeugdbeleid, die de opdracht heeft gemeenten te stimuleren bij de ontwikkeling
van het preventief lokaal jeugdbeleid. Deze projectgroep richt zich niet op
speciale thema's of doelgroepen. De prioriteiten van deze projectgroep, namelijk
aandacht voor jeugd en preventie stimuleren, gemeenten adviseren over de invulling
van de regierol, hoe zij samenhang in het aanbod kunnen bewerkstelligen en
jeugdigen kunnen betrekken, sluiten wel goed aan bij de aanbevelingen van
het rapport. Met de realisering van deze prioriteiten worden randvoorwaarden
gecreëerd voor een samenhangend beleid, ook rond de problematiek van
jongeren uit minderheidsgroepen en criminaliteit.Voor wat betreft de toegang tot de curatieve jeugdzorg heeft de projectgroep
Toegang, in aanvulling op de door hen uitgebrachte systeemeisen voor de toegang
tot de jeugdzorg, advies gevraagd aan het instituut voor multiculturele ontwikkeling
(Forum) om de effectiviteit van de systeemeisen ten aanzien van de toegankelijkheid
van de jeugdzorg voor jongeren uit de minderheidsgroepen en hun ouders te
toetsen.Dit advies zal begin mei 1997 uitgebracht worden als «Handreiking»
bij de systeemeisen. Het biedt een aantal suggesties om de toegankelijkheid van de jeugdzorg voor minderheden te bevorderen, niet uitsluitend
waar het de toegang betreft, maar met name ook de daaropvolgende eigenlijke
zorgverlening, waar de elementen transcultureel werken en methodiekontwikkeling
centraal staan.92Welke rol ziet de regering weggelegd voor het onderwijs als het gaat
om preventieve mogelijkheden; dit geldt met name voor voor- en naschoolse
activiteiten en de inzet van allochtone leerlingbegeleiders als intermediair
(bemiddeling) tussen leerlingen, ouders en school?Het gemeentelijk onderwijsachterstandenbeleid (GOA) dat per 1-8-1998 volledig
zal worden ingevoerd, biedt voor de gemeenten en scholen voldoende mogelijkheden
om preventieve maatregelen te nemen. Voor- en naschoolse activiteiten, alsmede
de inzet van leerrlingbegeleiders uit de minderheidsgroepen behoren tot die
mogelijkheden.93Is de regering bereid om initiatieven voor preventie en extra ondersteuning,
die specifiek op een etnische groep zijn gericht, financieel te ondersteunen?Cumulatie van risicofactoren in de opvoedingssituatie komt naar verhouding
vaker voor bij gezinnen met achterstandssituaties, waaronder relatief veel
gezinnen uit de minderheidsgroepen. Deze gezinnen maken bovendien veelal minder
gebruik van het bestaande ondersteuningsaanbod. Met name in grotere gemeenten
komt opeenstapeling van problemen bij maatschappelijk kwetsbare groepen geconcentreerd
in een aantal wijken voor. Om deze gezinnen te ondersteunen bij opvoedingstaken
en de ontwikkelingskansen van de kinderen te vergroten, zal daarom vaak een
combinatie van activiteiten nodig zijn. Het gaat dus om opvoedingsondersteuning
in ruime zin, namelijk al die activiteiten die tot doel hebben de opvoedings-
en leefsituatie van kinderen te verbeteren teneinde maatschappelijke uitval
te voorkomen.Zowel in het beleid van de rijksoverheid (VWS, OCenW, Justitie en BiZa)
als in dat van gemeenten wordt al aandacht gegeven aan opvoedingsondersteuning,
ontwikkelingsstimulering, onderwijs-achterstandsbestrijding en criminaliteitspreventie.
Om tot een goede interdepartementale afstemming tussen deze thema's te komen,
is onlangs een interdepartementale werkgroep (VWS, OCenW, Justitie en Binnenlandse
Zaken) ingesteld. Deze werkgroep zal de betrokken bewindspersonen medio 1997
adviseren over de vraag hoe de rijksoverheid kan stimuleren dat op (achterstands)wijkniveau
een meer samenhangend en effectief aanbod op het gebied van opvoedingsondersteuning
en ontwikkelingsstimulering tot stand komt.94Welke rol, inhoud en vorm heeft, volgens de bewindslieden, de opvoedingsondersteuning
aan allochtone ouders als middel ter preventie van criminaliteit?Bij vroegtijdige preventie van uitval en onmaatschappelijk gedrag, waaronder
criminaliteit, kan opvoedingsondersteuning, met name gericht op risicogroepen,
een rol spelen. Kinderen die opgroeien in situaties waarin meerdere risicofactoren
tegelijkertijd aanwezig zijn lopen namelijk een grotere kans om op latere
leeftijd ernstiger/ hardnekkiger problemen te ontwikkelen.Voor het overige zie het antwoord op vraag 93. 95Bestaat er interdepartementaal (BiZa, VWS, OCW, Justitie en SoZaWe)
de bereidheid om een landelijk en structureel «deltaplan» te ontwikkelen
om marginalisering van allochtone jongeren (schooluitval, werkloosheid en
criminaliteit) te voorkomen?Dit wordt aan de orde gesteld in het kader van het gezamenlijk Justitie
en Binnenlandse Zaken project CRIEM (Criminaliteit en Integratie van Etnische
Minderheden). De Kamer zal hierover rond de zomer worden geïnformeerd.XNoot1Samenstelling: Leden: Van Erp (VVD), V. A. M. van der Burg (CDA), Te Veldhuis
(VVD), Van der Heijden (CDA), De Cloe (PvdA), voorzitter, Janmaat (CD), Van
den Berg (SGP), Scheltema-de Nie (D66), ondervoorzitter, Apostolou (PvdA),
Kalsbeek-Jasperse (PvdA), Zijlstra (PvdA), Van der Hoeven (CDA), Remkes (VVD),
Gabor (CDA), Koekkoek (CDA), Nijpels-Hezemans (Groep Nijpels), Oedayraj Singh
Varma (GroenLinks), Hoekema (D66), Essers (VVD), Dittrich (D66), Dijksman
(PvdA), De Graaf (D66), Cornielje (VVD), Rouvoet (RPF), Rehwinkel (PvdA).Plv. leden: Korthals (VVD), Dankers (CDA), Van Hoof (VVD), Bijleveld-Schouten
(CDA), Liemburg (PvdA), Poppe (SP), Schutte (GPV), Jeekel (D66), Van Heemst
(PvdA), Noorman-den Uyl (PvdA), vacature PvdA, Verhagen (CDA), Van der Stoel
(VVD), Mateman (CDA), Mulder-van Dam (CDA), Van Wingerden (AOV), Rabbae (GroenLinks),
Van Boxtel (D66), H. G. J. Kamp (VVD), Assen (CDA), M. M. van der Burg, (PvdA),
Bakker (D66), Klein Molekamp (VVD), Leerkes (U55+), Van Oven (PvdA). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-25001-9.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl