Wijziging Grondwet in verband met benoeming van de commissaris van de Koning en de burgemeester; Nota n.a.v. het verslag
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-08 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 27551, nr. 5

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum indiening

10-05-2001

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2000-2001

27551 nr. 5

08-05-2001

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 27551Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 27 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
27 551Verklaring dat er grond bestaat een voorstel in overweging te nemen
tot verandering in de Grondwet, strekkende tot wijziging van de bepaling inzake
de benoeming van de commissaris van de Koning en de burgemeesternr. 5NOTA NAAR AANLEIDING VAN HET VERSLAGOntvangen 8 mei 2001Met bijzondere belangstelling heb ik kennisgenomen van het verslag van
de vaste kamercommissie voor Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties. Daaruit
blijkt dat onderhavig wetsvoorstel dat strekt tot deconstitutionalisering
van de aanstellingswijze van de commissaris van de Koning en de burgemeester
overeenkomstig het advies van de Staatscommissie dualisme en lokale democratie
door de meeste fracties positief is ontvangen. Veel van de gestelde vragen
betreffen de meerwaarde van dit wetsvoorstel boven het inmiddels ingetrokken
wetsvoorstel 25 620 en de overwegingen die de regering tot het indienen
van onderhavig voorstel hebben gebracht. Enkele van de aan het woord zijnde
fracties gaven naast hun opvatting over dit voorstel tot deconstitutionalisering
tevens blijk van hun opvatting over de meest wenselijke aanstellingswijze.
In het hierna volgende zal ik ingaan op de gestelde vragen en gemaakte opmerkingen.De leden van de PvdA-fractie gaven aan met instemming en waardering kennis
genomen te hebben van het wetsvoorstel omdat zij voorstander van deconstitutionalisering
in deze kwestie zijn. Deconstitutionalisering maakt de weg vrij voor een vruchtbaar
debat over de aanstellingswijze van de commissaris van de Koning en de burgemeester
in de context van een bredere discussie over de inrichting van het lokale
politieke stelsel. Zij juichen het toe dat de wetgever na deconstitutionalisering
eenvoudiger en sneller kan inspelen op toekomstige ideeën over de aanstellingswijze
van deze ambtsdragers. Wel hadden zij behoefte aan een nadere precisering
waarom de regering bij nader inzien een expliciete opdracht verkiest boven
een impliciete die voortvloeit uit het stelsel van de Grondwet. Waarom is
de aanstellingswijze van een belangrijk ambt aan de ene kant niet van zodanig
gewicht dat deze in de Grondwet moet worden verankerd, maar hecht de regering
er aan de andere kant wel aan dat deze een grondwettelijke basis heeft, zo
wilden deze leden weten.De leden van de VVD-fractie brachten in herinnering dat zij in verband
met de in het regeerakkoord gemaakte afspraken uiteindelijk voor het ingetrokken
voorstel 25 620 hadden gestemd, hoewel zij moeite hadden met het doen
vervallen van de bepaling in de Grondwet inzake de benoeming van de commissaris
van de Koning en de burgemeester. Zij vinden het onderhavige voorstel dat
er vanuit gaat dat de wijze van aanstelling of benoeming van belangrijke
ambten een grondwettelijke basis behoeft een beter voorstel. Deze leden merkten
voorts op dat zij voorstander blijven van de door de Kroon benoemde burgemeester
en commissaris. Ook zij vroegen de regering nader te motiveren waarom zij
zich bij nader inzien aansluit bij het standpunt van de Staatscommissie Dualisme
en lokale democratie en of zij ook andere argumenten heeft voor de gemaakte
keuze.De leden van de CDA-fractie hadden met belangstelling kennisgenomen van
het wetsvoorstel en van de historische beschouwing waaruit moet blijken dat
met dit wetsvoorstel wordt aangesloten bij de benadering van Thorbecke. Zij
stelden daar echter tegenover dat niettemin de besluitvorming sindsdien zodanig
is geweest dat de kroonbenoeming in de Grondwet is gehandhaafd. Zij waren
het overigens niet met de Raad van State eens dat een bepaling die de wetgever
de opdracht geeft de aanstellingswijze te bepalen overbodig is, wél
dat ook in dat geval sprake is van deconstitutionalisering. Hun bezwaren tegen
deconstitutionalisering hadden zij nog steeds. Zou de positie van de burgemeester
als onafhankelijke en boven de partijen staande bestuurder, niet juist wél
grondwettelijk verankerd moeten zijn om zo zijn positie te legitimeren en
te ontdoen van veranderende politieke visies, zo vroegen deze leden. Zij vroegen
voorts of het onderhavige voorstel nodig is om het voorstel tot invoering
van een burgemeestersreferendum in overeenstemming te brengen met de Grondwet.De leden van de D66-fractie hadden met belangstelling kennisgenomen van
het wetsvoorstel. Zij hechten aan schrapping van de kroonbenoeming van de
burgemeester uit de Grondwet en menen dat deze grondwettelijke verankering
slecht past in de wijze waarop de decentrale inrichting en bevoegdheden in
ons staatsbestel zijn geregeld. Zij achten het merkwaardig en zeker in deze
tijd niet goed te verdedigen dat vrijwel de hele organisatie en inrichting
van het decentrale stelsel van provincies en gemeenten worden overgelaten
aan de gewone wetgever, terwijl alleen de aanstelling van de meest toonaangevende
functionaris in de Grondwet wordt geregeld. Zij wezen op de verschillende
pogingen die in het verleden zijn ondernomen om deze grondwettelijke verankering
ongedaan te maken waaraan evenwel de zware grondwetsprocedure steeds in de
weg heeft gestaan. Zij vroegen of de regering in de discussie over het rapport
van de commissie Elzinga en in het feit dat een kamermeerderheid zich bij
de discussie over het burgemeestersreferendum heeft uitgesproken voor een
andere wijze van aanstelling dan de kroonbenoeming argumenten ziet voor het
verwijderen van de grondwettelijke belemmering.De leden van de fractie van GroenLinks herinnerden eraan dat zij hun steun
hadden gegeven aan wetsvoorstel 25 620 omdat zij van oordeel zijn dat
de regels over de aanstellingswijze van de burgemeester en de commissaris
van de Koning beter door de wetgever kunnen worden ingevuld. Dan kan slagvaardiger
worden ingespeeld op de wensen die ter zake onder de bevolking leven. Deze
leden hadden er begrip voor dat de regering de adviezen van de Staatscommissie
Dualisme en lokale democratie ter harte had genomen maar waren niet overtuigd
van de toegevoegde waarde van dit gewijzigde voorstel. Mede naar aanleiding
van het advies van de Raad van State vroegen zij of bij het schrappen van
artikel 131 gevreesd zou moeten worden dat de wetgever de aanstelling van
de burgemeester en de commissaris van de Koning ongeregeld laat. Als deze
vraag ontkennend wordt beantwoord zien zij de thans voorgestelde wijziging
niet als een verbetering ten opzichte van het eerdere voorstel. De leden van de fracties van RPF en GPV hadden met gemengde gevoelens
kennisgenomen van het wetsvoorstel en herinnerden eraan dat zij bij de behandeling
van wetsvoorstel 25 620 nog hadden gesteld dat zij de methode van aanwijzing
van de burgemeester en de commissaris van de Koning als een wezenlijk onderdeel
van het constitutionele recht beschouwen dat grondwettelijke bescherming verdient.
Zij delen de mening van de Raad van State dat het onderhavige voorstel materieel
op hetzelfde neerkomt als het vorige en vroegen dan ook wat de werkelijke
waarde is van deze aanpassing.De leden van de SGP-fractie hadden met belangstelling maar niet met instemming
kennis genomen van het wetsvoorstel omdat de kroonbenoeming van commissaris
van de Koning en de burgemeester tot de essentiële elementen van ons
constitutionele bestel behoort. Zij menen dat het wetsvoorstel inhoudelijk
op hetzelfde neerkomt als het ingetrokken wetsvoorstel 25 620. Zij vragen
daarom welk doel met deze gang van zaken gediend kan zijn omdat het gezien
de vergevorderdheid van wetsvoorstel 25 620 voor de hand had gelegen
het advies van de Raad van State te volgen en een nota aan de Eerste Kamer
te zenden met de aan het rapport van de Staatscommissie ontleende argumenten
ten gunste van deconstitutionalisering.De regering stelt voorop dat het onderhavige wetsvoorstel, net als het
ingetrokken wetsvoorstel 25 620, uitdrukking geeft aan haar opvatting
dat de aanstellingswijze van de burgemeester niet in de Grondwet moet worden
vastgelegd maar aan de wetgever kan worden overgelaten. Los van de vraag wat
in de Nederlandse verhoudingen de beste wijze van aanstelling van de burgemeester
is, is zijn aanstellingswijze niet van zodanig gewicht dat deze in de Grondwet
moet worden verankerd. Aan de wetgever dient te worden overgelaten hoe de
burgemeester wordt aangesteld. Deconstitutionalisering biedt de wetgever de
mogelijkheid op een procedureel minder omslachtige wijze te reageren op breed
gedragen inzichten terzake.Met de beschouwing over de grondwetsgeschiedenis in de memorie van toelichting
heeft de regering duidelijk willen maken dat de grondwettelijke regeling van
de aanstellingswijze van de burgemeester van meet af aan – te beginnen
met de grondlegger van de Grondwet van 1848, Thorbecke, die zich met overtuiging
op het standpunt stelde dat de gewone wetgever deze bevoegdheid toekwam –
omstreden is geweest. Zij is sindsdien verschillende keren ter discussie gesteld,
zonder dat daarbij overigens de geldende aanstellingswijze zelf tot voorwerp
van discussie werd gemaakt. Voorts is van belang te constateren dat in die
discussie de vraag of de aanstellingswijze grondwettelijke regeling behoeft
door de tot de wetgever behorende organen op onderscheiden momenten verschillend
is beoordeeld, en bovendien die discussie niet is gevoerd op basis van duidelijk
te herleiden argumenten pro of contra. Het enkele feit dat de aanstellingswijze
tot op de dag van vandaag in onze Grondwet staat lijkt tegen die achtergrond
de belangrijkste overweging om de aanstellingswijze als een wezenlijk bestanddeel
van ons constitutionele bestel aan te merken, zoals de fracties van RPF, GPV
en SGP doen. De vraag van de CDA-fractie – evenals die van de SGP-fractie –
of de positie van de burgemeester, als onafhankelijk en boven de partijen
staande bestuurder, grondwettelijk verankerd moet zijn om zijn positie te
legitimeren en te ontdoen van veranderende politieke visies, is naar de mening
van de regering dan ook veeleer een poging tot legitimatie achteraf van een
grondwettelijke regeling die in de historische context van 1848 primair als
achtergrond had de staatseenheid te garanderen en daartoe de rijksbemoeienis
met het decentrale bestuur zeker te stellen. De directe verkiezing van de
raad, de verkiezing van de wethouders door en uit de raad, en de aanmerkelijke
reductie van het preventieve toezicht van hogerhand leidden ertoe
dat de burgemeester niet alleen formeel als enige rijksorgaan bleef, maar
door tijdgenoten ook heel sterk als rijkspottenkijker werd gezien. De in de
memorie van toelichting geciteerde motivering van de toenmalige regering om
af te wijken van het voorstel van de Staatscommissie Thorbecke ten gunste
van een verplichte kroonbenoeming («omdat de zuiverheid en volledigheid
van het stelsel vorderen, dat aan het hoofd van dit college, mede uitmakend
een schakel van de keten van de uitvoerende macht, een commissaris des Konings
zij geplaatst») geeft strikt genomen uitsluitend een argument voor de
kroonbenoeming, niet voor het grondwettelijk regelen daarvan.De maatschappelijke, politieke en bestuurlijke ontwikkelingen die sindsdien
hebben plaatsgevonden stellen eens te meer de onnodig conserverende werking
van de nog immer bestaande grondwettelijke regeling ter discussie. De bestuurlijke
organisatie zoals ontworpen door Thorbecke is tot volle wasdom gekomen en
heeft een ongekende stabiliteit en vitaliteit getoond. Het lokaal bestuur
heeft zich enorm ontwikkeld en heeft in menig opzicht een voortrekkersrol
vervuld in de maatschappelijke en bestuurlijke ontwikkeling van ons land.
De burgemeester is allang geen rijksorgaan meer, maar is meer en meer een
gemeentelijk bestuurder geworden en ontleent daaraan zijn gezag. De samenhang
en eenheid in het binnenlands bestuur zijn een vanzelfsprekendheid. Niet valt
in te zien waarom het nodig is de aanstellingswijze aan de oordeelsvorming
van de formele wetgever te onthouden. De herhaalde pogingen tot deconstitutionalisering
zijn dan ook te beschouwen als een illustratie van het feit dat als een onderwerp
eenmaal in de Grondwet is opgenomen het moeilijk is het er weer uit te halen.
De weerstand daartegen is in dit geval vooral te verklaren uit de steun die
de huidige aanstellingswijze begrijpelijkerwijze geniet. In dat verband zij
er ten overvloede op gewezen dat het onderhavige voorstel net zomin als alle
eerder gedane pogingen tot deconstitutionalisering de aanstellingswijze als
zodanig ter discussie stelt. Waaruit de leden van de CDA-fractie afleiden
dat dit wel het geval, is de regering niet duidelijk.De regering beantwoordt de vragen van de leden van de CDA-fractie en de
D66-fractie ontkennend die een verband leggen met het wetsvoorstel dat voorziet
in de mogelijkheid tot het houden van een burgemeestersreferendum (25 444).
Anders dan de D66-fractie heeft de regering niet waargenomen dat een meerderheid
van de volksvertegenwoordiging zich bij de behandeling van dat wetsvoorstel
voor een andere wijze van aanstelling heeft uitgesproken, nog daargelaten
dat de behandeling in de Eerste Kamer nog gaande is. Evenmin begrijpt de regering
de indruk van de CDA-fractie dat het onderhavige wetsvoorstel nodig is om
het burgemeestersreferendum in overeenstemming te brengen met de Grondwet.
Wetsvoorstel 25 444 maakt een burgemeestersreferendum ten behoeve van
de aanbeveling van de raad mogelijk binnen het stelsel van de kroonbenoeming,
hetgeen door de CDA-fractie bij de behandeling van dat voorstel niet is betwist.De regering is van mening dat de huidige grondwettelijke regeling een
open discussie over de meest wenselijke ontwikkeling van het burgemeestersambt
blokkeert, aangezien een dergelijke discussie zich onvermijdelijk dient af
te spelen binnen de ruimte die de grondwettelijk verankerde aanstellingswijze,
i.c de kroonbenoeming, laat. De barriere die de procedure van grondwetsherziening
opwerpt impliceert namelijk dat een verandering van de aanstellingswijze pas
mogelijk is als een zeer grote en bestendige meerderheid een dergelijk veranderingsvoorstel
steunt. Zo'n meerderheid dient bovendien niet alleen gevonden te worden voor
de wijziging van de aanstellingswijze als zodanig. Zij moet ook gevonden worden
voor de nadere vormgeving van de positie van de burgemeester binnen het lokale
bestuursmodel die daaruit zou moeten voortvloeien respectievelijk
de wijze waarop (een gewijzigde) aanstellingswijze procedureel moet worden
vormgegeven. De ontwikkelingen die zich binnen het stelsel van de kroonbenoeming
hebben voorgedaan illustreren dat daarbinnen nog tal van modaliteiten denkbaar
zijn en dat daarover ook zeer verschillend kan worden gedacht. De regering
is van oordeel dat de discussie over het lokaal bestuur en de plaats van de
burgemeester daarin, inclusief zijn aanstellingswijze, ermee gebaat is als
verandering een reële optie is. Dat dwingt eens te meer tot waardering
van het bestaande.Het advies van de Staatscommissie Dualisme en lokale democratie heeft
laten zien hoe complex de verhoudingen binnen het lokale bestuursmodel zijn
en hoe belangrijk het is deze in samenhang te beschouwen. De regering ontleent
daaraan in zoverre een argument ten gunste van deconstitutionalisering dat
het grondwettelijk kader ruimte moet bieden om ontwikkelingen die zich in
de praktijk voordoen op te vangen. De dualisering die in de praktijk van het
decentrale bestuur zijn beslag zal krijgen zal naar verwachting een nieuwe
dynamiek losmaken en ook gevolgen kunnen hebben voor de positie van de burgemeester,
al is niet aan te geven hoe deze ontwikkeling zich mede in samenhang met andere
ontwikkelingen binnen en buiten het bestuur zal voltrekken. De staatscommissie
heeft in haar rapport expliciet aandacht besteed aan de inhoud van een voorstel
tot deconstitutionalisering en het volgende overwogen (blz. 410): «Ingevolge
artikel 131 van de Grondwet wordt de burgemeester benoemd bij koninklijk besluit.
Het is evident dat deze bepaling gewijzigd moet worden alvorens de wetgever
kan overgaan tot invoering van de verkiezing van de burgemeester door de raad
of door de bevolking. Bij een dergelijke wijziging van de Grondwet geeft de
commissie de voorkeur aan een regeling van het passief en actief kiesrecht
die aansluit bij de bepalingen die gelden voor vertegenwoordigende organen
met inachtneming van de aanpassingen die verbonden zijn aan de eenhoofdigheid
van het ambt (zie bijlage). Voorts zijn, los van een invoering van een verkiezing
door de raad of door de bevolking, door de regering argumenten van constitutioneel
beleid aangevoerd die pleiten voor deconstitutionalisering van de wijze van
aanstelling van de burgemeester. Is deze deconstitutionalisering gerealiseerd,
dan rijst de vraag of het zonder grondwettelijke grondslag mogelijk is een
directe verkiezing van de burgemeester te introduceren. Er wordt wel gesteld
dat een dergelijke verkiezing van zodanige constitutionele orde is dat, dat
hiervoor een grondwettelijke grondslag niet kan ontbreken. Op soortgelijke
wijze wordt eveneens wel gesteld dat de (wijze van) benoeming of aanstelling
van belangrijke ambten een grondwettelijke basis dient te hebben. Om een en
ander buiten twijfel te stellen zou, teneinde zoveel mogelijk recht te doen
aan genoemde constitutionele normen, een grondwetsherziening tot deconstitutionalisering
van de aanstellingswijze vergezeld moeten gaan van een bepaling die waarborgt
dat de wetgever de keuze van de aanstellingswijze bepaalt.»De regering heeft zich laten overtuigen door de staatscommissie en bij
de indiening van het onderhavige voorstel dat het advies van de staatscommissie
volgt, wetsvoorstel 25 620 ingetrokken. Het verheugt de regering dat
de leden van de VVD-fractie het onderhavige voorstel een beter voorstel vinden
en ook dat leden van de CDA-fractie, anders dan de Raad van State, van mening
zijn dat een grondwettelijke bepaling die de formele wetgever de opdracht
geeft een regeling te treffen, betekenis heeft. Deze opvattingen van beide
fracties ondersteunen de overwegingen die de regering ertoe hebben gebracht
het advies van de staatscommissie te volgen en het onderhavige voorstel in
te dienen. Met dit voorstel wordt wettelijke regeling van de aanstellingswijze
gegarandeerd en de wetgever tevens volledige vrijheid gelaten. Een expliciete
grondwettelijke opdracht aan de wetgever doet meer recht aan de betekenis
die beide ambten in ons staatsbestel vervullen. Daarin ligt ook het antwoord
op de vraag van de leden van de PvdA-fractie besloten die zich
afvroegen waarom een grondwettelijke basis nodig is terwijl de aanstellingswijze
als zodanig niet in de Grondwet behoeft te worden vastgelegd alsook op de
vraag van de leden van de GroenLinks-fractie die zich afvroegen of gevreesd
moet worden dat de wetgever geen regeling tot stand brengt als er geen grondwettelijke
opdracht is. Overigens deelt de regering niet de vrees van de leden van laatstgenoemde
fractie dat deconstitutionalisering ertoe zou kunnen leiden dat regelmatig
wijzigingen worden aangebracht in de wetgeving over dit onderwerp. De regering
ziet anders dan deze leden geen grote fluctuaties in de meningen over dit
onderwerp. Bovendien nopen de samenhangen binnen het lokale bestuursmodel
tot terughoudendheid bij het aanbrengen van wijzigingen. Naar aanleiding van
een daartoe strekkende vraag van de leden van de D66-fractie merkt de regering
op dat de gehanteerde terminologie waarin het woord regels is opgenomen impliceert,
dat delegatie is toegestaan.De leden van de D66-fractie vroegen of het niet voor de hand ligt om –
gezien het rapport van de commissie Elzinga en de mogelijke uitwerking daarvan –
ook de grondwettelijke belemmering voor een verdergaand dualisme uit de Grondwet
te verwijderen, zoals artikel 125 over het voorzitterschap van de raad. De
leden van de fracties van RPF en GPV wilden weten waarom de regering met het
indienen van voorliggend voorstel niet gewacht heeft totdat de besluitvorming
over het advies van de Commissie Elzinga is afgerond. De leden van de SGP-fractie
wilden weten of de regering ook andere bepalingen van de Grondwet als een
«loden last» aanmerkt voor de discussie over de vormgeving van
de dualisering, zoals die over het hoofdschap van raad en staten en die over
het voorzitterschap van de burgemeester en de commissaris van de Koning. Zij
vroegen voorts in algemene zin of de wens om «op een procedureel minder
omslachtige wijze te reageren op breed gedragen inzichten» een argument
kan zijn om belangrijke elementen van ons staatsbestel uit de Grondwet te
verwijderen.De regering wijst er allereerst op dat wetsvoorstel 25 620 op 17 september
1997 als uitvloeisel van een geheel ander voorbereidingsproces is ingediend
en dus geheel losstaat van de dualisering die door de instelling van de Staatscommissie
Dualisme en lokale democratie en het kabinetsstandpunt naar aanleiding van
haar advies thans in de fase van wetgeving is. Deconstitutionalisering en
dualisering staan niet alleen in de tijd los van elkaar maar moeten ook inhoudelijk
los van elkaar worden gezien. Het voorstel tot deconstitutionalisering staat
geheel neutraal tegenover de dualisering. Zoals hiervoor aangegeven strekt
het onderhavige voorstel er uitsluitend toe de bevoegdheidsverdeling tussen
grondwetgever en formele wetgever te wijzigen en staat niet de huidige aanstellingswijze
als zodanig ter discussie. Of en op welke wijze die discussie na aanvaarding
van het onderhavige voorstel zal plaatsvinden respectievelijk welke uitkomst
zo'n eventuele discussie zal hebben, is thans ongewis. De staatscommissie
heeft er terecht op gewezen dat een discussie over de aanstellingswijze van
de burgemeester een afgeleide dient te zijn van het gewenste taakprofiel van
de burgemeester. De staatscommissie heeft zich voorts op het standpunt gesteld
dat er verschillende aanstellingswijzen zijn die de huidige positie van de
burgemeester als enigszins afstandelijke, dat wil zeggen niet direct van partijpolitieke
verhoudingen in de raad afhankelijke bestuurder kunnen schragen, namelijk
de kroonbenoeming en de rechtstreekse verkiezing. De regering heeft op dit
moment geen aanwijzing dat het taakprofiel van de burgemeester ter discussie
staat. Dat geldt evenzeer de huidige aanstellingswijze, in weerwil van de
tekenen die de leden van de D66-fractie menen waar te nemen. Overigens laat
het rapport van de staatscommissie zien dat een wijziging van de aanstellingswijze
grote gevolgen heeft voor het lokale bestuursmodel. Het is dus bepaald niet
zo dat een wijziging op zichzelf kan worden beschouwd. Er is derhalve
geen reden voor de vrees die uit de opmerkingen van de leden van de CDA-fractie
en de GroenLinks-fractie lijkt te spreken dat de wetgever indien hem de bevoegdheid
tot regeling van de aanstellingswijze toekomt met regelmatige wijzigingen
gaat komen.Zoals in het kabinetsstandpunt op het advies van de staatscommissie is
aangegeven zal bij de aangekondigde wijziging van hoofdstuk 7 van de Grondwet
worden bezien op welke wijze de dualisering zal doorwerken het grondwettelijk
kader. In het kabinetsstandpunt is aangegeven dat daarbij een algemene vraag
van constitutioneel beleid aan de orde is, namelijk hoeveel ruimte de Grondwet
de wetgever moet laten om de inrichting van het gemeentelijk bestuur te regelen.
De grondwetgever zal zich in het licht van de dualisering derhalve opnieuw
moeten uitspreken welke elementen grondwettelijk verankerd dienen te worden
respectievelijk te blijven en welke ruimte de wetgever dient te worden gelaten
om te kunnen reageren op ontwikkelingen die zich in de praktijk aandienen.De Minister-President, Minister van Algemene Zaken,W. KokDe Minister van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties,K. G. de Vries 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-27551-5.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl