Wijz. Elektriciteitswet 1998 t.b.v. stellen nadere regels t.a.v. netbeheer en levering aan beschermde afnemers; Verslag
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-10 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 19981999-26303, nr. 225e

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum vergadering

28-05-1999

Eerste Kamer der Staten-Generaal

1998-1999

26303 nr. 225e

25-05-1999

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 26303Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 34 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
26 303Wijziging van de Elektriciteitswet 1998 ten behoeve van het stellen
van nadere regels ten aanzien van het netbeheer en de levering van elektriciteit
aan beschermde afnemersnr. 225eVERSLAG VAN DE VASTE COMMISSIE VOOR ECONOMISCHE ZAKEN1Vastgesteld 25 mei 1999De memorie van antwoord gaf de commissie nog aanleiding tot het maken
van de volgende opmerkingen en de volgende vragen.De leden van de VVD-fractie dankten de minister voor de spoedige
beantwoording van de door deze Kamer gestelde vragen. De snelle beantwoording
stelden deze leden in de gelegenheid nog een aantal schriftelijke opmerkingen
te maken, waarvan zij graag gebruik wilden maken. Teneinde afronding van dit
wetsvoorstel op korte termijn niet onmogelijk te maken beperkten deze leden
zich tot een voor deze fractie zeer zwaarwegend onderdeel van het wetsvoorstel,
namelijk de procedurele waarborgen inzake de vaststelling van tariefstructuren,
tarieven en voorwaarden voor het netbeheer.De leden van de VVD-fractie hadden met instemming kennis genomen van het
feit dat nu ook de minister is overtuigd van de voordelen van de toepassing
van afdeling 3.4. Algemene wet bestuursrecht op besluiten tot vaststelling
van tariefstructuren, tarieven en voorwaarden voor het netbeheer. Uit de reactie
van de minister blijkt evenwel niet dat zij op basis van dit gegeven zal overgaan
tot het vaststellen van een aanwijzing (in de zin van artikel 6 Elektriciteitswet
1998), die inhoudt dat de directeur van de Dte verplicht is de in afdeling
3.4 Awb bedoelde procedure toe te passen op alle besluiten strekkende tot
vaststelling of wijziging van een tariefstructuur, tarief of voorwaarden voor
gebruik van het net. Om een dergelijke aanwijzing hadden deze leden uitdrukkelijk
verzocht. Is de minister hiertoe bereid?De minister heeft in de memorie van antwoord afwijzend gereageerd op het
voorstel van deze leden om het College van Beroep voor het bedrijfsleven (CBB)
aan te wijzen als bevoegde rechter voor de behandeling van besluiten strekkende
tot vaststelling van tariefstructuren, tarieven en voorwaarden voor gebruik
van het net. In hoofdstuk 9 (rechtsbescherming) van de memorie van antwoord
heeft de minister haar opvatting nader toegelicht. De door de minister gegeven
argumentatie kon de leden van de VVD-fractie evenwel niet overtuigen.De minister stelt onder meer dat niet te lichtvaardig moet worden overgegaan tot het openstellen van beroep tegen besluiten tot vaststelling
van tariefstructuren, tarieven en voorwaarden voor gebruik van het net. Rechtsbescherming
leidt in de visie van de minister tot langdurige onzekerheid over de geldigheid
van de tariefstructuren, tarieven en voorwaarden voor gebruik van het net.
Daarnaast wijst de minister er op dat een beroepsmogelijkheid resulteert in
verlenging van de procedures voor de vaststelling van tariefstructuren, tarieven
en voorwaarden voor gebruik van het net. Een dergelijke vertraging vindt de
minister ongewenst, omdat een snelle aanpassing van tariefstructuren, tarieven
en voorwaarden voor gebruik van het net hierdoor niet goed mogelijk is. De
minister spreekt in dit verband van logge procedures die weinig geschikt zijn
om voortvarend en adequaat in te kunnen spelen op nieuwe ontwikkelingen. Deze
opvatting berust op de misvatting dat de minister, door het niet aanwijzen
van het CBB als bevoegde instantie, kan voorkomen dat justitiabelen een besluit
tot vaststelling van tariefstructuren, tarieven en voorwarden voor gebruik
van het net bij de rechter ter toetsing kunnen voorleggen. Op grond van ons
huidige rechtsstelsel heeft een rechtzoekende immers altijd de mogelijkheid
om tegen een algemeen verbindend voorschrift beroep in te stellen bij de burgerlijke
rechter. Dit uitgangspunt is uitdrukkelijk bevestigd door het arrest van de
Hoge Raad van 11 oktober 1998. Verwezen zij naar hoofdstuk II van het advies
van Kupperman van der Wiel van 22 maart jl., waarin dit aspect nader is uitgewerkt.
De vraag is daarmee niet of de mogelijkheid tot beroep tegen tariefstructuren,
tarieven en voorwaarden voor gebruik van het net wordt opengesteld, maar bij
:welke rechter, d.w.z. de burgerlijke of de administratieve rechter, een dergelijk
beroep door een rechtszoekende aanhangig moet worden gemaakt.Door de minister wordt de stelling betrokken dat het niet wenselijk is
om het CBB als bevoegde rechter voor de toetsing van besluiten tot vaststelling
van tariefstructuren, tarieven en voorwaarden voor gebruik van het net aan
te wijzen, omdat daarmee wordt afgeweken van de Algemene wet bestuursrecht.
Afwijking van de Algemene wet bestuursrecht acht de minister onwenselijk,
omat het in deze wet neergelegde geharmoniseerde systeem van rechtsbescherming
zijn waarde in de praktijk heeft bewezen. Dit argument is door de minister
ook reeds in de Tweede Kamer ten tijde van het wetgevingsoverleg en de plenaire
behandeling van dit wetsvoorstel ter sprake gebracht. Met enige verbazing
is door de VVD-fractie van dit door de minister aangehaalde argument kennis
genomen. In de Elektriciteitswet 1998 is namelijk al herhaaldelijk van de
Algemene wet bestuursrecht afgeweken. Verwezen zij onder meer naar artikel
62, tweede lid en (het voorgestelde) derde lid). Met deze bepalingen wordt
een afwijking beoogd van artikel 8:7van de Algemene wet bestuursrecht (Awb).
Gelijk artikel 8:2 Awb geldt ook voor artikel 8:7Awb dat de wetgever afwijking
van deze algemeen geldende bepaling niet heeft beoogd. Met artikel 62, tweede
en derde lid Elektriciteitswet 1998 wordt dus al inbreuk gemaakt op de Algemene
wet bestuursrecht. Ook de keuze van de minister voor de aanwijzing van het
CBB als rechter in eerste en enige aanleg sluit niet aan bij de systematiek
van de Algemene wet bestuursrecht. Blijkens de wetsgeschiedenis van de Algemene
wet bestuursrecht is uitdrukkelijk gekozen voor een systeem van rechtsbescherming
door middel van beroep bij twee feitelijke instanties. Afwijkingen van dit
systeem van rechtspraak in twee feitelijke instanties is volgens de Awb-wetgever
in uitzonderingsgevallen mogelijk, maar dan alleen indien zwaarwegende maatschappelijke
belangen dat dringend vereisen. Een dergelijke afwijking moet structureel
goed worden gemotiveerd. In de Elektriciteitswet wordt het CBB, in strijd
met dit uitgangspunt van de Algemene wet bestuursrecht, aangewezen als eerste
en enige rechter in feitelijke instantie bij geschillen die hun grondslag
vinden in de Elektriciteitswet. De afwijking van de Algemene wet bestuursrecht
wordt door de minister niet nader gemotiveerd. Het argument dat
de minister het om principiële redenen onjuist vindt om af te wijken
van de Algemene wet bestuursrecht komt deze leden daarom vreemd voor.In dit kader wensten de leden van de VVD-fractie te reageren op de verwijzing
van de minister naar de eerder gevoerde discussie om vooralsnog beroep bij
de bestuursrechter tegen algemeen verbindende voorschriften, door het handhaven
van artikel 8:2 Awb, niet mogelijk te maken. Deze leden zeiden te erkennen
dat het in het algemeen niet wenselijk is om beroep bij de bestuursrechter
tegen algemeen verbindende voorschriften open te stellen. Echter, dit laat
geheel onverlet dat er goede redenen kunnen zijn om in individuele gevallen
van dit algemene uitgangspunt af te wijken. De Awb-wetgever heeft een dergelijke
mogelijkheid tot afwijking van algemeen geldende regels van de Algemene wet
bestuursrecht ook uitdrukkelijk erkend. Uitzonderingen op algemeen geldende
regels van de Algemene wet bestuursrecht is mogelijk, maar deze dienen dan
wel goed te zijn gemotiveerd. In het verleden is reeds verscheidene malen
in verschillende wetten (op incidentele basis) van artikel 8:2 Awb afgeweken.
In het advies van Kupperman Van der Wiel zijn verschillende voorbeelden van
afwijking van artikel 8:2 Awb opgenomen. De enkele verwijzing naar de discussie
in de Staten-Generaal over het handhaven van artikel 8:2 Awb is voor de leden
van de VVD-fractie dan ook onvoldoende reden om hun eerder ingenomen standpunt
om te komen tot een een novelle te verlaten.Door de minister is er op gewezen dat door afwijking van de Algemene wet
bestuursrecht het systeem van rechtsbescherming verder wordt gecompliceerd.
In dit verband wezen deze leden er op dat ook het huidige systeem van rechtsbescherming
tegen besluiten genomen op grond van de Elektriciteitswet ook thans reeds
in vergaande mate als complex kan worden beschouwd. In dit verband kunnen
de volgende procedures worden onderscheiden.1. In het algemeen geldt dat tegen op grond van de Elektriciteitswet genomen
besluiten, niet inhoudende algemeen verbindende voorschriften, na een daaraan
voorafgaande bezwaarschriftprocedure, beroep in eerste en enige instantie
kan worden ingesteld bij het CBB. Te denken valt onder meer aan besluiten
strekkende tot aanwijzing van netbeheerders en besluiten van de landelijke
netbeheerder, genomen op grond van artikel 33a Elektriciteitswet 1998. Ook
besluiten inzake ontheffingen in de zin van artikel 15 Elektriciteitswet 1998
kunnen na de verplichte bezwaarprocedure bij het CBB aanhangig worden gemaakt.2. In afwijking van deze hoofdregel geldt voor besluiten, genomen op grond
van de (in artikel 62 genoemde) artikelen 56 en 77 t/m 77c dat, na de bezwaarschriftprocedure,
eerst beroep moet worden ingesteld bij de Arrondissementsrechtbank (sector
bestuursrecht). Tegen deze uitspraak kan hoger beroep worden ingesteld bij
het CBB.3. Tegen besluiten genomen door de directeur van de Dte strekkende tot
vaststelling van tariefstructuren, tarieven en voorwaarden voor gebruik van
het net kan beroep worden aangetekend bij de burgerlijke rechter. De procedure
bij de burgerlijke rechter start met beroep bij de Arrondissementsrechtbank
(civiele kamer), hoger beroep bij het Hof en eventueel cassatie bij de Hoge
Raad. Tenslotte kan de Hoge Raad de zaak voor verdere afhandeling terugzenden
naar het Hof.4. Het is ook mogelijk om een door de directeur van de Dte genomen besluit
tot vaststelling van tariefstructuren, tarieven of voorwaarden voor gebruik
van het net indirect, namelijk in het kader van een concreet geschil over
toegang tot het net te laten toetsen op basis van de Mededingingswet. De procedure
is in dat geval dat eerst het geschil wordt voorgelegd aan de Nederlandse
Mededingingsautoriteit (Nma). Tegen dit besluit van de Nma staat, na een voorafgaande
bezwaarschrifprocedure, beroep open bij de arrondissementsrechtbank te Rotterdam en vervolgens kan tegen de uitspraak van arrondissementsrechtbank
hoger beroep worden ingesteld bij het CBB.5. De in de Mededingingswet geregelde procedure laat overigens onverlet
dat een justitiabele zijn geschil over toegang en gebruik van het net ook
rechtstreeks kan voorleggen aan de burgerlijke rechter. In dat geval geldt
de procedure als omschreven in onderdeel 3. In een dergelijk geschil kan dan
ook, gelijk de procedure op basis van de Mededingingswet, een door de directeur
van de Dte genomen besluit tot vaststelling van tariefstructuren, tarieven
en voorwaarden voor gebruik van het net, (indirect) worden getoetst.6. Geschillen die betrekking hebben op burgerrechtelijke kwestie, zoals
overeenkomsten tussen distributiebedrijven en beschermde afnemers moeten worden
voorgelegd aan de burgerlijke rechter. Dit uitgangspunt is ook van toepassing
op geschillen tussen een netbeheerder en een afnemer over de uitleg van de
overeenkomst die is gesloten in het kader van toegang tot het net. Dergelijke
geschillen zijn in beginsel ook aan het privaatrecht onderworpen en kunnen
daarom ook aan de burgerlijke rechter worden voorgelegd. Een extra complicatie
vloeit hier evenwel voort uit artikel 3:14 BW. Dit artikel is blijkens de
wetsgeschiedenis ook van toepassing op particulieren. De netbeheerder, alhoewel
volgens huidige jurisprudentie (vermoedelijk) niet aan te merken als bestuursorgaan,
de landelijke netbeheerder in bepaalde gevallen uitgezonderd, is belast met
het beheer van het elektriciteitsnet. Dit net, dat in eigendom is van particulieren,
namelijk de elektriciteitsbedrijven, moet worden beschouwd als een openbare
zaak. Deze netten vervullen een maatschappelijke functie, hetgeen er toe leidt
dat een ieder tot deze netten toegang moet hebben. Om deze reden spreken wij
van de nutsfunctie van het net. Aangezien een door een netbeheerder beheert
elektriciteitsnet moet worden aangemerkt als een «openbare zaak»
is de netbeheerder bij de uitoefening van zijn eigendomsbevoegdheden op grond
van artikel 3:14 BW gebonden aan de geschreven en ongeschreven regels van
publiek recht. Zo zal de netbeheerder bij de verdeling van de beschikbare
netcapaciteit over de verschillende afnemers artikel 3:4 Awb in acht moeten
nemen. Indien de netbeheerder dit nalaat kan op grond van de artikelen 3:14
en 3:40 BW juncto de artikelen 3:1 en 3:4 Awb de afnemer in beroep bij de
burgerlijke rechter verzoeken om de door de netbeheerder verrichte rechtshandeling
(verdeling capaciteit) alsnog nietig te verklaren wegens strijd met de Algemene
wet bestuursrecht.Uit deze veelheid aan procedures blijkt dat het systeem van rechtsbescherming
op basis van de Elektriciteitswet ook op dit moment reeds een grote mate van
complexiteit kent. Naar de mening van de leden van de VVD-fractie kan dit
argument dan ook niet beslissend zijn om te komen tot afwijzing van het voorstel
om rechtstreeks beroep tegen besluiten tot vaststelling van tariefstructuren,
tarieven en voorwaarden voor gebruik van het net bij het CBB open te stellen.
Rechtstreeks beroep tegen deze besluiten bij het CBB lijkt eerder bij te dragen
aan een vereenvoudiging van het toch al complexe systeem van rechtsbescherming.De leden van de VVD-fractie deelden niet de mening van de minister dat
rechtstreeks beroep bij het CBB tegen besluiten tot vaststelling door de directeur
van de Dte van tariefstructuren, tarieven en voorwaarden voor gebruik van
het net niets toevoegt aan het bestaande systeem van rechtsbescherming, waarbij
beroep tegen vaststellingsbesluiten kan worden ingesteld bij de burgerlijke
rechter. Deze uitspraak wordt door de leden van de VVD-fractie met kracht
bestreden. Aan rechtstreeks beroep tegen vaststellingsbesluiten bij het CBB
zijn naar de mening van deze leden enkele belangrijke voordelen verbonden.De leden hier aan het woord zeiden van mening te zijn dat onzekerheid
over de gelding van besluiten strekkende tot vaststelling van tariefstructuren,
tarieven en voorwaarden voor gebruik van het net zo kort mogelijk moet duren.
In zoverre delen zij de opvatting van de minister op dit punt. Echter, in
tegenstelling tot de minister, impliceert dit uitgangspunt een keuze voor
rechtstreeks beroep tegen deze besluiten bij het CBB. Een procedure bij de
burgerlijke rechter zal al snel vele jaren kunnen duren. In het geval dat
een partij besluit door te procederen tot de Hoge Raad is een beroepsprocedure
van 10 jaar (in uitzonderlijke gevallen) niet uit te sluiten. Een administratieve
beroepsprocedure zal, inclusief de verplichte bezwaarprocedure, veelal niet
langer dan twee à drie jaar duren. De keuze voor het CBB als bevoegde
rechter voor de toetsing van besluiten tot vaststelling van tariefstructuren,
tarieven en voorwaarden voor gebruik van het net, verdient daarmee de voorkeur.
Onzekerheid over de geldigheid van door de directeur van de Dte genomen vaststellingsbesluiten
zal door aanwijzing van het CBB als eerste en enige instantie aanzienlijk
worden verkort.De mogelijkheid van een (civiel) kort geding leidt niet tot een andere
uitkomst. In dit verband moet worden opgemerkt dat ook het administratieve
recht de mogelijkheid van een voorlopige voorziening kent. In zoverre is er
geen onderscheid tussen de civiele of administratieve procedure. Een belangrijk
verschil is wel dat tegen een vonnis gewezen in kort geding de mogelijkheid
van hoger beroep openstaat. Het administratieve recht kent evenwel niet de
mogelijkheid van hoger beroep (tegen de voorlopige voorziening). Om deze reden
heeft een voorlopige voorziening in het kader van een administratieve procedure
bij de leden van de VVD-fractie de voorkeur.Volledigheidshalve zij opgemerkt dat een voorlopige voorziening (of kort
geding) geen echte oplossing biedt voor het gesignaleerde probleem. Gelet
op het voorlopige karakter van kort geding of voorlopige voorziening bestaat
tenslotte altijd de mogelijkheid dat in een bodemprocedure de bevoegde rechter
alsnog oordeelt dat een in kort geding of voorlopige voorziening geveld oordeel
wegens strijd met de wet of ongeschreven recht niet in stand kan blijven.Een ander naar het oordeel van de leden van de VVD-fractie belangrijk
voordeel van de aanwijzing van het CBB als bevoegde rechter is de inmiddels
door dit college in de loop der tijd opgebouwde ervaring en deskundigheid
met de elektriciteitswetgeving. Uit de memorie van antwoord leiden deze leden
af dat dit argument in belangrijke mate ten grondslag lag aan het huidige
artikel 62 Elektriciteitswet 1998, alwaar het CBB als de voor deze wet bevoegde
rechter is aangewezen. Naar de mening van deze leden pleit dit argument er
voor om het CBB ook aan te wijzen als bevoegde rechter voor de toetsing van
besluiten tot vaststelling van tariefstructuren, tarieven en voorwaarden voor
gebruik van het net.Een laatste voordeel is dat het CBB naast bevoegde rechter voor de Elektriciteitswet
ook is belast met de afhandeling in hoger beroep van geschillen op grond van
de Mededingingswet. Zoals reeds gesteld kunnen geschillen over toegang tot
elektriciteitsnetten ook op basis van de Mededingingswet door de Nma worden
getoetst. Het oordeel van de Nma kan door een belanghebbende uiteindelijk,
na het doorlopen van de bezwaarprocedure, worden voorgelegd aan de arrondissementsrechtbank
(te Rotterdam). Tegen deze uitspraak kan hoger beroep worden ingesteld bij
het CBB. Teneinde te voorkomen dat verschillende rechters oordelen over een
zelfde besluit, in casu een door de directeur van de Dte genomen besluit tot
vaststelling van een tariefstructuur, tarief of voorwaarden voor gebruik van
het net, ligt aanwijzing van het CBB als bevoegde rechter voor toetsing van
deze besluiten voor de hand.Op grond van het voorgaande zeiden de leden van de VVD-fractie hun voorkeur
voor aanwijzing van het CBB als eerste en enige rechter. De minister wordt
daarom dringend verzocht haar eerder ingenomen standpunt te heroverwegen en
alsnog te komen met een novelle. Indien de minister een andere weg ziet om
aan de bezwaren van de VVD-fractie tegemoet te komen dan zeiden
deze leden daarvoor open te staan.De leden van de CDA-fractie hadden met belangstelling, zij
het niet altijd met instemming, kennis genomen van de memorie van antwoord.
Zij wilden nog een aantal nadere vragen stellen. Op plaatsen waar zij daarbij
verwijzen naar die memorie gebruikten ze daarbij de bladzijnummering van de
niet-gedrukte tekst van de memorie.Op blz. 6 wordt ontkend dat de staat niet aansprakelijk wordt voor de
verplichtingen als de staat die verplichtingen verdeelt. Nu heeft de staat
reeds medeverantwoordelijkheid voor een deel van die verplichtingen aanvaard
door toezegging van een compensatieregeling ten laste van de elektriciteitsverbruikers.
Deze leden vreesden dat de druk om compensatie te bieden alleen maar zal toenemen
in de gegeven omstandigheden. De minister is er ongetwijfeld van op de hoogte
dat bedrijven het bestaan van de draagplicht zelf ontkennen en tot de hoogste
rechter zullen aanvechten. Hoe lang kan het in die omstandigheden duren voordat
de verdeling definitief is geworden?Deze leden zouden het op prijs stellen als de minister nog eens een beeld
zou willen geven van de rol die de aandeelhouders van de productiebedrijven
in deze zaak hebben gespeeld vanaf het moment dat pogingen werden ondernomen
om tot een grootschalig productiebedrijf te komen tot heden.Op blz.10 ontkent de minister dat de compensatieregeling een open-einde
karakter heeft. Dat de bijdrage dient ter «dekking van specifiek omschreven
kosten» zal waar zijn maar de koppeling aan niet te voorziene marktprijsontwikkelingen
schept grote onzekerheden met betrekking tot de omvang van de prijs die de
consumenten straks moeten betalen. Als de compensatie toch een «einde»
heeft zouden deze leden graag vernemen waar dat einde in omvang en tijdsduur
dan wel ligt. Zou de minister willen aangeven wat de omvang in guldens zal
zijn in de slechts denkbare omstandigheden en daarbij tevens betrekken de
kosten van aanleg en jaarlijkse exploitatie van de Noorse verbinding, voorzover
niet gedekt door niet-preferentiële gebruikers? En tevens hoe lang de
regeling van toepassing zal zijn gezien de duur van de contracten? Zij vroegen
zich tevens af of de regeling voorziet in een negatieve compensatie indien
de marktprijzen op enig moment boven het niveau van 7 cent zouden stijgen.
Als de gebruikers een bijdrage wordt gevraagd in de verliezen bij dalende
prijzen, waarom zouden ze bij stijgende prijzen ook niet delen in de winstgevendheid
van de contracten?Weinig geloofwaardig achten deze leden de stelling dat «verdere
betrokkenheid bij of inmenging in de bedrijven niet aan de orde is»
(blz.10). Allereerst wordt bij het vaststellen van de compensatie nu ook de
«draagkracht» van de bedrijven betrokken, hetgeen een oordeel
van de minister over die draagkracht en een relatie daarvan met het recht
op compensatie veronderstelt. Bovendien blijkt uit blz. 11–12 dat bedrijven
pas in aanmerking komen voor compensatie wanneer een onherroepelijke verdelingsregeling
van de verplichtingen tot stand gekomen is. Deze leden vroegen zich af welke
definitie van het begrip «niet-inmenging» de minister hier hanteert.De aankondiging dat de toeslag reeds geheven kan worden voordat de verdelingsregeling
definitief is, had deze leden slechts gesterkt in hun overtuiging dat de basis
onder deze zgn. «belastingwet» zwak is, zoals zij reeds eerder
hadden betoogd. Anders dan de minister dacht gingen deze leden er niet van
uit dat de betreffende artikelen «op zichzelf reeds leiden tot onomkeerbare
stappen bij het opleggen van een toeslag» (blz.12) en evenmin zagen
zij over het hoofd «dat die artikelen niet dwingend voorschrijven in
welke omvang een toeslag wordt vastgesteld». Krachtens art. 104 van
de Grondwet dienen heffingen van het Rijk bij de wet te worden geregeld. Zo'n
wet dient aan deugdelijkheidseisen te voldoen. Naar de mening van deze leden
voldoen de genoemde artikelen hieraan niet. Ook in dit opzicht
is een advies van de Raad van State hoogstnoodzakelijk.GDe op blz. 15 vermelde mogelijkheid van differentiatie naar groepen verbruikers
bij het opleggen van de toeslag voegt opnieuw een element toe dat naar de
mening van deze leden bij wet geregeld zal moeten worden.Dat het Protocol en de toeslag amvb geen «dubbel belastingkanaal»
vormen is ongetwijfeld juist omdat ze volgtijdelijk zijn. Geen antwoord ontvingen
deze leden echter op hun vraag of het eerste kanaal alleen gevoed wordt door
de niet-vrije gebruikers. Blijkens het antwoord gegeven op blz. 31 ontstaat
er naast de toeslag amvb wel een tweede «belastingkanaal» ter
financiering van de Noorse verbinding.De minister acht deze financiering gerechtvaardigd vanuit het breder belang
gelegen in de invoer van milieuvriendelijke elektriciteit uit Noorwegen. Maar
Nederlandse distributeurs/leveranciers die op grond van dezelfde belangen
rechtstreeks uit Noorwegen zouden willen importeren betalen dan wel dubbel
voor die verbinding (als ze, «achtergestelde klant» zijnde, al
een plaats op het net krijgen). Het woord «concurrentievervalsing»
drong zich sterk aan deze leden op.Naar de mening van de leden van de CDA-fractie was de minister onvoldoende
ingegaan op de vraag hoe zich een omvangrijke steunoperatie als de onderhavige
laat verenigen met de privatisering van de steunontvangende ondernemingen.
In punt 1 op blz. 17 noemt de minister als beoordelingspunt bij haar toestemming
tot privatisering dat «in de contracten tussen de bestaande en de nieuwe
aandeelhouders» «voldoende gewaarborgd dient te zijn dat de vennootschap
maatregelen treft om de niet/marktconforme kosten te dragen» (dus geen
of zo laag mogelijke overheidscompensatie). Maar beide groepen aandeelhouders
hebben toch belang bij het tegenovergestelde. Dit zal dus krachtige interventie
van de minister vereisen. Clausules die daarvoor een basis zouden vormen waren
(blijkens haar antwoord op blz. 16) niet in de Overeenkomst op hoofdlijnen
opgenomen. Hoe denkt de minister dit te effectueren?In verband met een eventueel 100% aandeelhouderschap van de staat in TenneT
zouden deze leden gaarne vernemen wat de in geld uitgedrukte waarde van het
landelijk hoogspanningsnet momenteel is en geacht kan worden te zijn onder
het nieuwe regime van toezicht, verplichtingen en tariefvaststelling door
Dte. Zou de minister deze waarde willen vergelijken met de financiële
omvang van de compensatieregeling bijv. bij een daling van de marktprijzen
tot 6 cent? Op welk bedrag wordt de investering in de Noorse verbinding geschat?Zou de minister willen uitleggen waarom de op blz. 34 gegeven uitleg van
het gebruik in art. 27a van het woord «tarieven» in plaats van
«maximumtarieven» voor het transport van elektriciteit niet evenzeer
van toepassing is op de maximumtarieven voor de levering van elektriciteit
in de artikelen 41 e.v.?Uit de toelichting op blz. 35 meenden deze leden te hebben begrepen dat
de objectieve factoren die verschillen in transporttarieven (min of meer blijvend)
rechtvaardigen, buiten de formule vallen en dus afzonderlijk zullen moeten
worden geëxpliciteerd om de tariefvaststelling doorzichtig te maken voor
de buitenwereld.De leden behorend tot de fractie van de PvdA waardeerden de
degelijkheid van de memorie van antwoord. Niettemin wensten zij op enkele
punten een nadere toelichting en boden zij alternatieve oplossingen aan. Deze
leden toonden zich erkentelijk voor de toezegging, dat een advies van de Raad
van State over de regeling in het wetsvoorstel, die de artikelen 75 tot en
met 77 van de Elektriciteitswet 1998 vervangt, alsnog ingewonnen wordt.Deze leden zouden het overigens op prijs stellen te vernemen welke reële betekenis nu moet worden toegekend aan de Overeenkomst op Hoofdlijnen,
wetend dat die overeenkomst, ondanks het ontbreken van een formele status
en ondanks de uitspraak in de memorie van antwoord, dat zij niet geïmplementeerd
kan worden, toch als uitgangspunt voor de nieuwe artikelen 76, 77 en 77d heeft
gediend en daarbij zelfs «leidraad» is geweest.De leden van de PvdA-fractie bleven vooralsnog van oordeel, dat privatisering
zonder dat de verdelingsregeling m.b.t. de niet-marktconforme kosten formeel
onherroepelijk is, moeilijk te rijmen is met de motie op stuk nr. 66 van het
Tweede Kamerlid Van Walsem c.s.Zij herhaalden hun opmerking in het voorlopig verslag, die er op neer
komt, dat in zo'n situatie van onzekerheid ofwel de koper een blanco cheque
voor bepaalde bakstenen moet trekken dan wel gemeentelijke en of provinciale
aandeelhouders in enigerlei vorm garanties moeten afgeven voor de financiering
van die bakstenen.Zij hadden vernomen, dat dat laatste gekozen zou zijn bij de voorgenomen
verkoop van UNA aan Reliant en hadden de minister gevraagd dit al dan niet
te bevestigen en er haar oordeel over te geven. Op die vraag zouden zij gaarne
alsnog een antwoord krijgen.De leden van de PvdA-fractie wensten nog enige verheldering over de procedures
bij de APX voor zover het gaat om handhaving van de reciprociteitsregels.
Een koper van stroom via de beurs zal bij TenneT aannemelijk moeten maken,
dat hij bevoegd is deze stroom af te nemen gelet op de reciprociteitsregels,
zo meldt de memorie van antwoord. De beurs moet daarvoor dan «de juiste
informatie» kunnen geven. Daarbij zal een «statistische benadering»
worden gekozen. Deze leden wilden vernemen of zo'n statistische benadering
uitsluitsel kan geven over de rechtmatigheid van stroomaankoop door een individuele
koper. Zij wilden dus weten of die statistische benadering meer dan een globaal
karakter draagt en het mogelijk maakt alle overeenkomsten, die tegen de reciprociteitsregels
zondigen, te traceren.De leden van de PvdA-fractie hadden in het voorlopig verslag vragen gesteld
over de rol van minderheidscommissarissen in TenneT, over de geschiktheid
van de figuur van groepsmaatschappij en over de problemen bij financiering
van investeringen door een houdster-maatschappij. Zij hadden op die vragen
slechts zeer ten dele antwoord gekregen. Zij vroegen de regering tevens een
duidelijk antwoord te geven op de vraag of de aandeelhouders in TenneT een
medebeslissingsrecht hebben bij voorgenomen investeringen of niet. Zij hadden
nog steeds de indruk, dat met volledige staatseigendom van TenneT dit soort
problemen in essentie kunnen worden opgeheven en verwezen daarbij nogmaals
naar hun betoog bij de behandeling van de Elektriciteitswet 1998 op 30 juni
1998. Deze leden verzochten de regering dieper en vollediger op deze materie
in te gaan.De leden van de PvdA-fractie hadden de indruk, dat de artikelen 77 tot
en met 77d zonder groot bezwaar op een later tijdstip in werking kunnen treden
of zelfs, wanneer veranderde omstandigheden of inzichten daartoe aanleiding
geven, in een gewijzigd wetsvoorstel kunnen neerslaan. Zij hadden er anderzijds
begrip voor, dat de spoedeisende onderdelen van het wetsvoorstel, vooral betrekking
hebbend op tariefstructuur, tarieven en netbeheer, geen uitstel dulden. Dat
geldt inderdaad ook voor de artikelen 75 en 76. Deze leden waren dan ook erkentelijk
voor de toezegging, dat, bij aanvaarding van het wetsvoorstel, de artikelen
77 tot en met 77d niet in werking zullen treden voordat het advies van de
Raad van State over deze artikelen en het advies van de drie personen bedoeld
in artikel 77, derde lid is uitgebracht. Zij verzochten de minister wel reeds
nu te overwegen of bij deze gelegenheid de toeslag op de tarieven, waarmee
de «bakstenen» zullen worden gefinancierd, niet geschraagd zou
moeten worden door een gewijzigd wetsvoorstel met het karakter van een belastingwet. Uit hun bijdrage aan het voorlopig verslag bleek reeds, dat deze leden
twijfelen aan de effectiviteit en uitvoerbaarheid van de regeling ter oplossing
van het bakstenenprobleem, zoals de regering die voorstaat. Zij beseften ten
volle, dat het hier een nalatenschap betreft, die moeilijk te regelen valt.De leden van de PvdA-fractie vroegen zich met de leden van de VVD-fractie
af of een andere benadering niet meer kans van slagen heeft en legden die
aan de regering voor:De reële waarde van het hoogspanningsnet onder TenneT hangt met name
af van de methodiek van waardebepaling, afschrijvingstermijnen en veronderstelde
efficiencyverbeteringen. Aannemend, dat besloten wordt TenneT de nodige ruimte
te geven om een dynamisch beleid te voeren, eventueel ook voor wat de tot
nu toe onbenutte mogelijkheden op het gebied van de telecommunicatie betreft,
is te verwachten dat haar werkelijke waarde aanzienlijk boven de huidige boekwaarde
ligt.Deze leden vroegen de minister aan te geven wat naar haar oordeel de intrinsieke
waarde is van het hoogspanningsnet, bij voorbeeld uitgaande van het begrip
Regulatory Asset Base en van een «return on investment» van rond
6%. Het gaat dan om de vervangingswaarde van de in gebruik zijnde systemen
en om afschrijvingstermijnen van 40 tot 60 jaar.Aangenomen mag worden, dat vanuit deze optiek en bij realisering van de
werkelijke waarde de Sep als enig aandeelhouder zelf in staat zal kunnen zijn
een groot deel van de «bakstenen» te financieren. Dat zal zeker
het geval zijn bij een prijspeil rond 7 cent/kWh. In plaats van de bakstenen,
zoals nu voorzien, rechtstreeks te financieren via een toeslag op de transporttarieven,
zou het rijk de volledige eigendom van TenneT moeten overnemen en zo de Sep
in staat stellen de betreffende bakstenenkosten te dekken. De leden van de
PvdA-fractie voegden hier nog aan toe dat bij een prijspeil lager dan 7 cent/kWh
naar hun mening een staatsgarantie voor de dekking van de extra «bakstenen»
gegeven zou kunnen worden met een regresrecht op de aandeelhouders. De voordelen
van zo'n regeling lijken evident. Het verdelingsprobleem wordt ingeperkt,
lange juridische procedures liggen minder voor de hand en vooralsnog valt
niet aan te nemen dat de kosten zullen verschillen van wat de regering nu
voor ogen staat.Deze leden verzochten de regering hierop in te gaan en aan te geven hoe
een regeling als deze zich verhoudt tot die van het wetsvoorstel.Vertrouwende, dat deze vragen tijdig zullen worden beantwoord, acht de
commissie de openbare beraadslaging over het onderhavige wetsvoorstel voldoende
voorbereid.De voorzitter van de commissie,HilaridesDe griffier van de commissie,Hordijk XNoot1Samenstelling: Tiesinga-Autsema (D66), Pit (PvdA), Zijlstra
(PvdA), Van Dijk (CDA), Stevens (CDA) plv. voorzitter, Hilarides (VVD) voorzitter,
J. van Leeuwen (CDA), Schoondergang-Horikx (GL), Van den Berg (SGP), Loudon
(VVD), Ketting (VVD) en Bierman. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-19981999-26303-225e.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl