Werkbezoek van een delegatie uit de vaste commissie voor Buitenlandse Zaken aan Bhutan; Verslag
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-12 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 24156, nr. 1

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum vergadering

16-05-1995

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1994-1995

24156 nr. 1

04-05-1995

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamAchtergrondinformatieGesprekken en bezoeken Gesprek met de minister van Buitenlandse ZakenGesprek met de minister van Binnenlandse ZakenGesprek met de minister van Handel en IndustrieBezoek aan een stedelijk water- en rioleringsprojectBezoek aan het parlementGesprek met de minister van PlanningGesprek met leden van de Bhutan Task Force for Sustainable
DevelopmentGesprek met staf van SNV (Nederlandse Ontwikkelingsorganisatie)Tot besluitOndertekeningBIJLAGEPROGRAMMA VAN HET WERKBEZOEK AAN BHUTAN VAN 26–30 JANUARI 1995Donderdag 26 januari 1995Vrijdag 27 januari 1995Zaterdag 28 januari 1995Zondag 29 januari 1995Maandag 30 januari 1995
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 24156Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 32 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
24 156Werkbezoek van een delegatie uit de vaste commissie voor Buitenlandse
Zaken aan Bhutannr. 1VERSLAG VAN EEN WERKBEZOEKVastgesteld 4 mei 1995Aansluitend aan het werkbezoek aan India heeft een aantal leden van de
vaste commissie voor Buitenlandse Zaken van 26–30 januari 1995 een bezoek
gebracht aan Bhutan. Deze delegatie bestond uit de leden J. J. Lilipaly (PvdA),
voorzitter, mevr. A. M. A. van Ardenne-van der Hoeven (CDA), mw. A. L. E.
C. van der Stoel (VVD) en werd begeleid door mw. E. C. Janssen (griffier van
de commissie). Het bezoek vond plaats op uitnodiging van de Bhutanese minister
van Buitenlandse Zaken in het kader van het in 1994 tot stand gekomen verdrag
inzake duurzame ontwikkeling.Het programma bestond grotendeels uit gesprekken met verschillende bewindslieden
en politici. Om behalve van de politieke en sociale aspecten van het land
ook een indruk te krijgen van de bijzondere culturele en religieuze waarden
die in Bhutan een grote rol spelen, was in het programma (zie bijlage) ook
een aantal culturele activiteiten opgenomen. De gastvrijheid van de Bhutanse
regering was bijzonder groot. De delegatie werd niet alleen tijdens haar verblijf
bijgestaan door Mw Pema Choden van het ministerie, ook de minister van Buitenlandse
Zaken was bij een groot deel van het programma aanwezig. AchtergrondinformatieTijdens de UNCED-conferentie gehouden in Rio de Janeiro in 1992 werd een
«declaration of intent» getekend door de ministers Pronk en Alders
enerzijds en HKH Sonam Choden Wangchuk, de koning van Bhutan, anderzijds.
Deze intentieverklaring was gericht op het tot stand komen en uitvoeren van
een bilaterale overeenkomst Duurzame Ontwikkeling tussen beide landen. Het
verdrag, het zogenaamde Verdrag inzake duurzame ontwikkeling, werd in maart
1994 ondertekend. Het behelst een nieuwe benadering van een ontwikkelingssamenwerkingsrelatie
op basis van gelijkwaardigheid, wederkerigheid en participatie. Een centrale
gedachte is daarbij de noodzaak om te komen tot herverdeling van de mondiale
milieugebruiksruimte. Gesprekken en bezoeken Gesprek met de minister van Buitenlandse ZakenIn het gesprek met de minister van Buitenlandse Zaken, Lyonpo Dawa Tsering,
kwamen onder meer aan de orde de positie van Bhutan in Azië, alsmede
hoe Nederland en Bhutan elkaar kunnen helpen bij de uitvoering van de afspraken
gemaakt tijdens de milieutop in Rio de Janeiro in 1992. Ook werd gesproken
over de problemen met de Nepalese immigranten in Bhutan. Er zijn grote verschillen
qua cultuur en ontwikkeling tussen Bhutan en de rest van Azië, aldus
de minister. Het land is zo groot als Zwitserland (64% daarvan is zeer dicht
bebost) en het heeft 600 000 inwoners. De buurlanden zijn voor Bhutan
zeer belangrijk. Het land is erg afhankelijk van India in het zuiden en China
in het noorden. Zijn eerste prioriteit is te overleven. Over de grenzen met
Tibet vinden gesprekken plaats met China, aangezien die nog niet vastliggen.Tot 1961 was Bhutan geheel van de wereld afgesloten, wat ten koste van
technologische en milieu-technische ontwikkelingen is gegaan. Sinds het openstellen
van de grenzen probeert Bhutan als klein land zich te manifesteren in internationale
organisaties door zich aan te sluiten bij andere kleine landen. Op bilateraal
niveau vindt contact plaats met donoren als Denemarken, Zwitserland, Oostenrijk
en Nederland, maar niet met grote landen. Buitenlandse hulp moet echter tot
een minimum beperkt blijven. Het beleid is erop gericht de religieuze identiteit,
die tot een algemeen welzijn en geluk van de inwoners leidt, te bewaren. Het
boedhisme is de staatsgodsdienst. Ook de traditionele architectuur, beeldhouwkunst
en muziek moeten bewaard blijven. Wel is er grote behoefte aan human resources.
Ieder jaar worden de 1000 beste studenten naar bekende buitenlandse universiteiten
gestuurd. Het land is door de Boedhistische cultuur nationalistisch ingesteld.
De belangstelling voor de buitenlandse politiek is gering. Ook de opvattingen
over mensenrechten zijn daardoor wat anders dan die in Westerse culturen.Bhutan heeft geprobeerd de problemen met de Nepalese immigranten via de
Commissie voor de Mensenrechten van de VN op te lossen, aldus de minister.
Over de detinering in vluchtelingenkampen is door een werkgroep van die commissie
op 20 december 1994 een rapport uitgebracht waaruit blijkt dat de detinering
niet in strijd is met de Universele Verklaring voor de rechten van de mens.
Ook het Internationale Rode Kruis heeft de kampen bezocht en geconstateerd
dat de situatie zodanig is verbeterd dat pas op de langere termijn een volgend
controlebezoek hoeft te worden gebracht.Bhutan beschikt potentieel over de mogelijkheid om zichzelf te bedruipen
door de verkoop van hydro-elektriciteit. Ook de export van vruchten is winstgevend.
Door verbeteringen in de landbouw zal ook de export van landbouwprodukten
kunnen toenemen. Er is geen werkloosheid. De lonen liggen hoger dan in de
omringende landen. In Nepal leeft 65% van de bevolking echter onder de armoedegrens.
Sinds 1958 worden Nepalese arbeiders in Bhutan toegelaten als houthakkers
in de de bosbouw. Zij hebben echter niet de Bhutanese nationaliteit gekregen.
Alleen degenen die eigenaar waren van een stuk land kregen in de 60-er jaren
de Bhutanese nationaliteit. In 1968 werden door Nepalese arbeiders wegen aangelegd,
met als gevolg een groot aantal immigranten dat zich illigaal in Bhutan vestigde.
Deze hebben geen juridische rechten. De Bhutanese regering overlegt met de
Nepalese regering over de terugkeer van de Nepalesen, aangezien de Bhutanese
inheemse bevolking zich door het grote aantal bedreigd voelt.De Bhutanese economie is nog zo beperkt en fragiel dat de regering geen
buitenlandse investeerders wil binnenhalen. Slechts één Japanse
investeerder op het gebied van electronica is toegelaten. Verder vinden op
het ogenblik onderhandelingen plaats voor het opzetten van een cementfabriek.
Ook het aantal buitenlandse toeristen wil de regering beperkt houden.Democratie betekent in Bhutan dat de burgers zeggenschap hebben bij het
vaststellen van het beleid en bij de besluitvorming over de uitvoering, zowel
op districtsniveau als op lokaal niveau.Tot besluit verduidelijkte de minister dat hij hulp van Nederland bij
de ontwikkeling van human resources op prijs zou stellen, niet noodzakelijkerwijs
met financiële middelen maar door het verzorgen van opleidingen etc. Gesprek met de minister van Binnenlandse ZakenDe minister van Binnenlandse Zaken, Lyonpo Dago Tshering, ging allereerst
in op het decentralisatieproces dat plaatsvindt van het nationale niveau naar
districts- en lokaal niveau. Het is belangrijk dat de dorpsraad deelneemt
in de economische, sociale en politieke ontwikkeling. Vijf- à zesjarenplannen
worden nu tot op grass root-niveau besproken en vastgesteld. Decentralisatie
tot op grass root-niveau vindt plaats om de bevolking een eigen verantwoordelijkheid
te geven. De financiële middelen voor de uitvoering worden door de regering
beschikbaar gesteld. De mogelijkheden van de bevolking zelf om iets te financieren
zijn erg beperkt. De regering gaat na of de plannen inderdaad worden uitgevoerd.
De lokale bevolking wijst aan wie in de dorpsraad zitting heeft. Daarvoor
bestaan geen speciale voorschriften, wel staat vast welke groepen erin vertegenwoordigd
moeten zijn. De onderwijzer is secretaris, het dorpshoofd de voorzitter. Per
gezin neemt één persoon deel aan de vergaderingen en heeft stemrecht
bij de verkiezing van het dorpshoofd.Over nationale belangen wordt in het parlement beslist. Ook het besluit
verplicht traditionele kleding te dragen is door het parlement genomen. Er
is ook een nationale gedragscode. De monniken nemen een belangrijke plaats
in in het dagelijks leven; zij zijn nauw verbonden met de maatschappij.Vervolgens kwam het probleem met de Nepalese migranten aan de orde. De
minister merkte op dat de problemen zijn ontstaan doordat een groot aantal
Nepalese arbeiders in Bhutan is blijven wonen nadat hun arbeidscontract was
afgelopen. Ook haalden zij hun familieleden naar Bhutan. Zo profiteren de
Nepalesen in de ogen van de inheemse bewoners van de faciliteiten van het
land in plaats van de lokale bevolking. Dit zette kwaad bloed in de dorpen.
Tot 1958 kregen op grond van de National Citizenship Act immigranten ook de
Bhutanese nationaliteit, daarna niet meer. Wel kan naturalisatie plaatsvinden.
Een klein aantal, te weten slechts 231, Nepalesen vertrok vrijwillig naar
Nepal en zette daar met behulp van UNHCR een kamp op. Zij waren echter niet
door de Bhutanese regering uitgezet, zo benadrukte de minister. Het kamp trok
vervolgens dakloze, werkloze Nepalesen aan die in verhouding in het kamp een
beter leven hebben. En vrij snel zaten er 6000 mensen. Bhutan heeft Nepal
gevraagd de grens te sluiten en de vluchtelingen te screenen op diegenen die
werkelijk uit Bhutan komen. Vanuit de kampen wordt in omliggende dorpen actie
gevoerd met het uiteindelijke oogmerk om de regering van Bhutan omver te gooien
en de macht over te nemen, zo vervolgde de minister zijn betoog. Onderhandelingen
vinden thans plaats met de regering van Nepal om tot een oplossing van de
problemen te komen. Amnesty International beschuldigt Bhutan. Een VN-werkgroep
heeft recentelijk echter vastgesteld dat het de «law of the land»
is die door Bhutan wordt gevolgd. In de bilaterale onderhandelingen met Nepal
heeft de Bhutanese regering nu voorgesteld om in een gezamenlijk veldonderzoek
vast te stellen wie oorspronkelijk uit Bhutan afkomstig is, Bhutanesen die
vrijwillig geëmigreerd zijn, niet-Bhutanesen en misdadigers. Alleen de
eersten krijgen dan het recht naar Bhutan terug te keren. Gesprek met de minister van Handel en IndustrieMet de minister van Handel en Industrie, Lyonpo Om Pradhan, besprak de
delegatie onder meer de positie van Bhutan in Azië, en de gevolgen voor
het land van de economische liberalisering in het buurland India. Bhutan maakt
deel uit van zuidoost-Azië, wat religie betreft is het eigenlijk meer
een onderdeel van centraal-Azië. Door de uitzonderlijke cultuur van het
land heeft eerder immigratie plaatsgevonden vanuit Tibet dan vanuit het zuiden.
Bhutan is de enige nog overgebleven boedhistische staat.Japan heeft veel hulp verleend. Met India onderhoudt Bhutan nauwe banden:
85% van de handel vindt met dat land plaats. India biedt een markt met 80
miljoen inwoners, die door de liberalisering veel potentieel biedt. Bhutan
verkoopt hydro-elektriciteit aan India. De handel met andere landen loopt
ook via India. Nauwe banden bestaan voorts met Thailand en de zuidoost-Aziatische
landen.Het zevende vijfjarenplan wordt thans uitgevoerd. Het doel daarvan is
de levensstanddaard van de inwoners te verbeteren, niet om de werkgelegenheid
te vergroten. Arbeid moet zelfs vaak worden geïmporteerd. Op het land
betekent dat een verbetering van de infrastructuur. Ook moeten de bewoners
meer zeggenschap krijgen. Een ander punt dat aandacht verdient is het tegengaan
van het gebruik van hout als brandstof voor huishoudelijk gebruik. Het vestigen
van nieuwe met hout gestookte industrie is verboden, hydro-elektrische projecten
worden gestimuleerd. Hydro-elektriciteitscentrales kunnen zonder enig ecologisch
probleem worden gebouwd. Niemand in Bhutan is tot nu toe in staat in nieuwe
industrieën te investeren, daarom zijn die in regeringshanden. Nederlandse
hulp zou ook gericht kunnen worden op kleine hydro-elektrische projecten,
aldus de minister. Elektriciteit en goede wegen verhogen onmiddellijk de levenstandaard
van de burgers. Scholen en poliklinieken (bezoek is gratis) zijn daarvoor
ook heel belangrijk. Indien de plannen voor de bouw van een grote hydro-elektriciteitscentrale
voor de levering van elektriciteit aan India verwezenlijkt zullen zijn, zullen
de inkomsten van Bhutan verdrievoudigen. De investeringen vormen echter een
probleem. Tot nu toe zijn er nog weinig grootgebruikers van elektriciteit,
industrieën kunnen zich pas gaan vestigen als de centrale gereed is.
Bossen mogen niet onnodig worden gekapt, mineralen voor de fabricage van cement
mogen wel worden gebruikt maar niet uitgeput. Alleen water als natuurlijke
bron mag ongelimiteerd worden gebruikt. De Wereldbank heeft helaas geen belangstelling
voor de bouw van de hydro-elektriciteitscentrale. India zal de investeringen
dan ook voor zijn rekening moeten nemen, de centrale blijft evenwel eigendom
van Bhutan.De Kamer van koophandel is oorspronkelijk door de regering opgezet. Er
is echter geen sprake van een echte handelsgeest. Het aantal zakenlieden is
kleiner dan 1000. Er is ook nooit enige behoefte geweest om een vakbond op
te richten. Bezoek aan een stedelijk water- en rioleringsprojectDe delegatie kreeg in Thimphu een uiteenzetting van een water- en rioleringsproject
dat door Denen wordt gefinancierd en begeleid. Hoewel het aantal landen waaraan
Denemarken ontwikkelingshulp verleent, is teruggebracht van 60 naar 20, stelt
het in Bhutan $ 8 à 9 miljoen per jaar beschikbaar voor gezondheidszorg-,
drinkwaterprojecten en openbare werken aan stedelijke water- en rioleringsprojecten.
In Thimphu wordt een water- en rioleringssysteem aangelegd waarbij voor het
eerst de gebruiker voor de aansluiting een kleine bijdrage moet betalen. Het
project is in 1988 ontworpen en wordt sinds begin 1993 uitgevoerd. Het is
aan een Deense aannemer aanbesteed, die met een lokale onderaannemer werkt.
De riolering komt uit in een zuiveringsinstallatie die is gebouwd op gewonnen
land in de bedding van de Thimphu-rivier. Het gezuiverde water
wordt weer geloosd in de Thimpu-rivier. Ook wordt een opleiding verzorgd voor
het onderhoud van het systeem en de onderhoudskosten.Watervoorziening en sanitatie is hard nodig in Bhutan, aldus de Denen,
maar 50% van het land is ruraal en de dorpjes zijn zo klein. Sanitaire voorzieningen
worden op simpele wijze met medewerking van de bewoners getroffen. Via onderwijs
worden de mensen hygiënebewust gemaakt. Het is de bedoeling dat in 2000
ieder huis over een latrine beschikt. Bezoek aan het parlementIn een ijskoude vergaderzaal in het parlement sprak de delegatie met de
Voorzitter en 6 leden van de Royal Advisory Council tevens lid van het Parlement.
Het parlement heeft 152 leden, waarvan 105 leden worden gekozen. Tien leden
zijn geestelijken. De Royal Advisory Council is een nationaal orgaan met een
eigen reglement van orde, waarin vertegenwoordigers van de nationale regering,
van het parlement en de Koning zitting hebben. Vergaderingen worden uitgeschreven
door het secretariaat, dat punten ter bespreking verzamelt, ordent en agendeert. In het parlement hebben afgevaardigden uit 20 districten zitting, 6 daarvan
worden gekozen als lid van de Royal Advisory Council. Zij wonen alle Kabinetsvergaderingen
bij.Een staatssecretaris is de secretaris van de raad. De aangemelde onderwerpen
worden aan de Koning voorgelegd, die de raad ± 6 maal per jaar bijeenroept.
Gewoonlijk worden beslissingen in een Kabinetsvergadering genomen, soms is
het echter nodig dat een onderwerp eerst aan de nationale vergadering wordt
voorgelegd. De nationale vergadering heeft het uiteindelijke recht om een
voorstel te verwerpen, zelfs als het door het Kabinet is aangenomen. De Koning
is de hoogste macht. Het Kabinet neemt de beslissingen die vervolgens door
de Koning worden overgenomen.Wat de rol van de districten betreft werd opgemerkt dat een vijfjarenplan
wordt uitgewerkt om de besluitvorming te doen plaatsvinden via dorpsniveau
naar districtsniveau, zodat de participatie van de burgers in ieder plan wordt
verzekerd. Gesprek met de minister van PlanningDe minister van Planning, Lyonpo Chenkyab Dorti, memoreerde dat er in
1961 toen het land werd opengesteld geen wegen waren, geen elektriciteit was
en er slechts 8 scholen met 8 onderwijzers bestonden. Het eerste vijfjarenplan
werd dan ook in dat jaar opgesteld. Daarin was opgenomen de aanleg van infrastructuur
(het aanleggen van wegen), met parallel de bouw van scholen en poliklinieken.
3000 km weg is inmiddels aangelegd, 286 scholen en 528 poliklinieken zijn
geopend. Ook zijn er rondrijdende gezondheidsteams, waardoor 90% van de bevolking
nu wordt bereikt; hopelijk 100% in het jaar 2000. Met de aanleg van telecommunicatie
is ook begonnen.Bhutan probeert het milieuaspect als integraal onderdeel van het rurale
ontwikkelingsplan te behandelen. 72,5% van het land is bebost, waarvan 64%
dicht bebost. 46% van het land is bestempeld als nationaal park, dat niet
ontgonnen mag worden. Het land beschikt over hydro-elektriciteit, natuurlijke
mineralen, bos en human resources. Strenge voorschriften leiden echter tot
sluiting van de industrie die afhankelijk is van hout. Nederland geeft daarvoor
steun. Tezamen met de UNDP, Noorwegen en de Wereldbank heeft de regering een
master-plan opgezet voor hydro-elektriciteit. 85% van de bevolking werkt in
de landbouw. Door de bergachtige opbouw van het land is het onmogelijk veel
te mechaniseren. De oogst is echter niet groot genoeg voor export. Sinds 1968 vindt decentralisatie naar districtsniveau plaats, sinds '91 ook naar grass-rootniveau. Een ontwerp-voorstel wordt in een vergadering
waarbij ieder huishouden vertegenwoordigd is, goedgekeurd. Uiteindelijk ratificeert
de nationale vergadering het besluit. Participatie van de bewoners is een
vereiste, de regering kan wel hulp bieden maar niet alles zelf doen.Wat het Duurzaamheidsverdrag met Nederland betreft, merkte de minister
op dat in het verdrag een andere dan de traditionele donor-ontvanger relatie
wordt vastgelegd tussen vier kleine landen. Vier min of meer gelijke partners
zijn bereid een nieuwe donor-ontvangerrelatie, gebaseerd op reciprociteit,
aan te gaan. Deelname door NGO's in Bhutan vormt geen probleem. Over de reciprociteit
is nog veel onderzoek en discussie nodig. De minister dacht daarbij wat Bhutan
betreft aan uitwisseling van ideeën, zoals de natuurlijke geneeswijze
van het inheemse hospitaal of op het gebied van organische landbouw. Andere
landen hebben daarvoor al belangstelling getoond.Planning vindt plaats via vijfjarenplannen. Een ontwerp wordt op nationaal
niveau opgesteld en vervolgens op districtsniveau besproken. Monitoring en
evaluatie vindt op dat laatste niveau ieder jaar plaats en bovendien halverwege
de uitvoering.Als gevolg van de verwezenlijking van de doelstelling van 100% bereikbaarheid
van scholen en gezondheidszorg in het jaar 2000 ontstaat binnenkort mogelijk
een tekort aan eigen financiële middelen. De regering kijkt dan ook uit
naar verruiming van haar inkomsten, te meer daar uit milieu-oogpunt is besloten
af te zien van het kappen van bossen en uitputting van mineralen. Zij ziet
de inkomsten uit elektriciteitsprojecten als mogelijke aanvulling. Twee projecten
met India zijn al startklaar; die zullen na 5 jaar al winst opleveren. Dan
zijn er plannen voor een groot project voor de levering van elektriciteit
aan India. De komende vijf jaar vormen echter een probleem. De elektriciteitsheffingen
op export en de heffingen op exportgoederen mogen daarom voor enige tijd verhoogd
worden. Belasting op landbouwprodukten is echter minimaal. Steun van donoren
blijft daarom nodig. Gesprek met leden van de Bhutan Task Force for Sustainable
DevelopmentDe Task Forces uit Bhutan en Nederland, ingesteld ter uitvoering van het
Duurzaamheidsverdrag, zijn in april 1993 voor de eerste keer bijeen geweest.
De Bhutanese leden (11) hebben ieder een verschillende achtergrond, maar zijn
allen op hun gebied erkend deskundig. Zij willen het overgebruik van nationale
grondstoffen voorkomen.De wijze van communiceren tussen donor en ontvanger zal in het nieuwe
systeem korter zijn. Wel moet aan strenge voorschriften worden voldaan. Nieuw
is dat men nu samen om de tafel gaat zitten en dat door beide zijden wordt
meegedacht. Reciprociteit op technisch niveau is ingewikkelder. Vroeger werden
teveel activiteiten tegelijk ondernomen en duurde het te lang voordat goedkeuring
werd verkregen. Nu concentreert men zich op sleutelgebieden en bekijken beide
landen samen hoe een en ander moet worden aangepakt. Op de volgende vergadering
van de Task Forces zal de richting worden vastgesteld. Ook moet dan worden
vastgesteld wat het sleutelprobleem in Bhutanees opzicht is. Daarmee zal een
proef worden genomen. Reciprociteit is het moeilijkste uitgangspunt van het
Duurzaamheidsverdrag. De verwachtingen van de andere zijde kunnen hoger blijken
te zijn dan Bhutan kan bieden.Het verdrag kent twee basisprincipes: gelijkwaardigheid en reciprociteit.
Door beide landen is een onderhandelingsmechnisme ingesteld, dat werkt met
de nieuwe procedures op basis van gelijkheid. Reciprociteit kan niet inhouden
dat het ene land het andere dicteert wat te doen, beslissingen zullen dan
ook op basis van dialoog genomen moeten worden. Reciprociteit
is gebaseerd op advies en gelijkheid. Duurzame ontwikkeling is echter een
proces.Hoe vindt participatie in de praktijk plaats? Op grassroot-niveau bestaat
al een mechanisme van participatie bij de planning. Doordat het land zo klein
is, is alles doorzichtig. Leden van de dorpsraad en districtsraad zijn ook
lid van de National Assembly.Nieuwe projecten moeten echter nog worden vastgesteld. Het soort projecten
zal afhankelijk zijn van de behoefte in de verschillende landen. De leden
van de Task Force verwachtten echter geen onmiddellijk resultaat wat duurzaamheid
betreft. In Bhutan zullen de projecten gericht zijn op het tegengaan van uitputting
van de natuurlijke bronnen, op sociale ontwikkeling, onderwijs en volksgezondheid,
energieverstrekking en het behoud van de Bhutanese cultuur. In principe gaat
het in het verdrag om bilaterale samenwerking, ook trilaterale samenwerking
is echter mogelijk. De leden merkten nog op dat duurzaamheid een filosofie
is die in Bhutan al meespeelt in ontwikkelingsprojecten. Gesprek met staf van SNV (Nederlandse Ontwikkelingsorganisatie)Met een korte presentatie en een videofilm lichtte de SNV haar werkzaamheden
in Bhutan toe. De SNV werkt sinds 1988 in Bhutan in de landbouw- en watersector.
De werkzaamheden vinden op alle niveaus plaats, van dorp, regio tot district.
Ook geeft zij kleinschalige financiële steun.Het project in het Shemgang-district is erop gericht tezamen met Bhutanse
autoriteiten de basisvoorzieningen te verbeteren. Bij de opzet van projecten
wordt al geprobeerd met het duurzaamheidsaspect rekening te houden.Regionaal heeft de SNV projecten in de dichtstbevolkte regio van oost-Bhutan
op het gebied van irrigatie, drinkwatervoorzieningen, rurale landbouw en research.
Een zonne-energieproject moet elektriciteit leveren voor scholen en kliniekjes. Tot besluitTijdens informele contacten lieten Bhutanese autoriteiten blijken dat
het beleid ten aanzien van de Nepalesen terecht is, maar dat de uitvoering
te wensen overlaat. Herhaling moet dan ook voorkomen worden. De voorzitter van de delegatie,LilipalyDe griffier van de delegatie,Janssen BIJLAGEPROGRAMMA VAN HET WERKBEZOEK AAN BHUTAN VAN 26–30 JANUARI 1995Donderdag 26 januari 1995– Vertrek vliegveld Delhi– Aankomst vliegveld Paro– Vertrek naar Thimphu Vrijdag 27 januari 1995– Gesprek met de minister van Buitenlandse Zaken– Gesprek met de minister van Binnenlandse Zaken– Gesprek met de minister van Handel en Industrie– Bezoek Deens rioleringproject in Thimphu– Bezoek tempel Zaterdag 28 januari 1995– Bezoek lokale markt– Gesprek met de Voorzitter van de National Assembly en leden van
de Advisory Council– Gesprek met de minister van Planning– Ontmoeting met de leden van de Bhutan Task Force for Sustainable
Development– Bezoek aan inheems ziekenhuis met natuurlijke geneeswijze– Ontmoeting met staf van SNV Zondag 29 januari 1995– Cultureel programma in de Tashichhodzong– Vertrek naar Paro– Bezoek nationaal museum in Paro– Bezoek Kyichu Monastery Maandag 30 januari 1995– Vertrek van vliegveld Paro– Aankomst vliegveld Delhi 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-24156-1.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl