Huurprijsbeleid voor 1999; Brief staatssecretaris
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-11 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 26247, nr. 1

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

16-10-1998

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1998-1999

26247 nr. 1

12-10-1998

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaam1. Inleiding2. Algemeen beeld3. De huurprijsontwikkeling in 19983.1 De huurverhogingen per 1998Tabel 1: Gemiddeld huurstijgingspercentage per type verhuurder
exclusief harmonisatie ineens Tabel 2: Differentiatie huurontwikkeling inclusief huurharmonisatie
1993–1998 3.1.1 De huurverhogingen naar type verhuurder3.1.2 De regionale verschillen in huurstijging en de leegstandsontwikkeling3.2 De harmonisatie ineensTabel 3: Landelijk Harmonisatie-effect (periode 1995–1998) 3.3 De huureffecten OZB als gevolg van de invoering van
de WOZ4. Het huurbeleid voor 19994.1 Convenant: ontdooiing huursubsidiegrens4.2 Aanpassing normhuur Huursubsidiewet4.3 De huurparameters voor 1999A) De maximale huurstijging per woning en het subsidie-afbraak
percentageB) De stijging van de maximale huurprijsgrens (puntprijs)Tabel 4: De huur- & huursubsidieparameters voor 1999 5. Gedeeltelijke vervanging van het woningwaarderingsstelsel
door WOZ-waarden6. Beeld van de particuliere HuursectorTypering verhuurders en hun bezitOnderhoudHuurbeleidTot besluitOndertekeningBIJLAGE ITabel I-1: Gemiddeld huurstijgingspercentage exclusief
harmonisatie ineens per provincie/grote gemeenten en type verhuurder (periode
1996–1998) Tabel I-2: Differentiatie van de huurstijging per type
verhuurder exclusief harmonisatie (periode 1996–1998) Tabel I-3: Gemiddelde huurstijging, exclusief harmonisatie,
in procenten en guldens naar huurklasse (periode 1996–1998) 
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 26247Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 54 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
26 247Huurprijsbeleid voor 1999nr. 1BRIEF VAN DE STAATSSECRETARIS VAN VOLKSHUISVESTING, RUIMTELIJKE ORDENING
EN MILIEUBEHEERAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-Generaal's-Gravenhage, 12 oktober 1998 1. InleidingIn de Memorie van toelichting bij de begroting van 1999 is aangegeven
dat u een «uitgebreide» huurbrief zult ontvangen, waarin wordt
ingegaan op het huurprijsbeleid voor 1999. De voorliggende brief voorziet
hierin. Na een korte beschouwing met betrekking tot de ontwikkelingen op de
woningmarkt in relatie tot het huidige instrumentarium, schets ik vervolgens
de ontwikkelingen in de huren tot en met 1998 in paragraaf 3. Hierbij komt,
naast de landelijke huurverhoging, onder meer aan de orde de huurverhoging
naar type verhuurder en de regionale huurverhogingen (aan de hand van het
RIGO-rapport «Feiten en achtergronden huurbeleid verhuurders 1998»,
een herhaling van het rapport dat vorig jaar ook aan u is gezonden). Ook het
effect op de woonlasten door de Onroerende-zaakbelasting (aan de hand van
het door mijn ambtsvoorganger toegezegde rapport «Onroerende-zaakbelasting
en het effect op de huurprijsontwikkeling») komt aan de orde.In paragraaf 4 wordt allereerst ingegaan op de problematiek inzake de
bevroren Huursubsidie-grens. De besprekingen met betrokken partijen zijn afgerond,
resulterend in een op dat vraagstuk toegesneden oplossing. De hiertoe benodigde
aanpassingen in de Huursubsidiewet zullen zo spoedig mogelijk in procedure
worden gebracht.Verder geef ik u in deze paragraaf de beleidsmatige uitgangspunten voor
het huurbeleid voor 1999 met de daarbij behorende parameters. In paragraaf
5 ga ik in op uitkomsten van het onderzoek inzake de mogelijke gedeeltelijke
vervanging van het woningwaarderingsstelsel door WOZ-waarden (zie: De WOZ-waarde
in de WWS-sleutel). Tot slot komt in paragraaf 6 de particuliere huursector
aan de orde, op basis van het eveneens eerder toegezegde onderzoek «Particuliere
huursector in beeld».2. Algemeen beeldDe huurwoningenmarkt ontwikkelt zich in grote lijnen van een aanbiedersmarkt
naar een vragersmarkt. Hierdoor gaan de aanbieders van huurwoningen steeds
meer rekening houden met de wensen van de consument. Dit geldt zowel voor
de kwaliteit van de woning als voor de betaalbaarheid van de woning. De te
vragen huurprijs vloeit dan ook steeds vaker voort uit de gewildheid van de
woning. Met andere woorden: de huren worden steeds meer marktconform vastgesteld.Het vaststellen van marktconforme huren is ook daadwerkelijk mogelijk
omdat de huurprijsregelgeving uitgaat van het beginsel dat partijen «vrijelijk»
een huurprijs kunnen overeenkomen. De huurprijsregelgeving biedt kaders waaraan
deze kan worden getoetst.Het effect van het ruimer worden van de woningmarkt komt eveneens steeds
meer tot uitdrukking in de jaarlijkse huuraanpassing. In het gemiddelde huurstijgingspercentage
is sprake van een voortgaande daling. De dalende trend in de huurstijging
past in het rijksbeleid. In het Regeerakkoord is het uitgangspunt als volgt
geformuleerd: «Met inachtneming van de eisen van een bedrijfseconomische
verantwoorde exploitatie zal het huurprijsbeleid voor woningen onder de grens
van de Huursubsidiewet worden voortgezet in de richting van het inflatiepercentage».De regionaal verschillende huurstijgingspercentages bevestigen bovendien
het landelijke beeld: in gebieden met een ontspannen woningmarkt (bijvoorbeeld
Noorden van het land), wordt de laagste stijging gerealiseerd, terwijl in
de wat krappere woningmarkten de huurstijging veelal iets boven het landelijk
gemiddelde ligt. De regionale situatie zal steeds bepalender gaan worden.De rijksoverheid zal in de komende jaren het huurprijsbeleid en de woonruimteverdeling
waar mogelijk aan de markt overlaten; de markt is immers nuttig als prijsvormend-
en verdeelmechanisme. Aandacht en marktbeïnvloeding blijven echter nodig
gezien de specifieke imperfecties van de woningmarkt (te denken valt aan de
eisen van economische en sociale binding; de kosten in verband met verhuizing),
mede om de betaalbaarheid van de huisvesting van de doelgroep met name in
gebieden met onevenwichtigheid te waarborgen. Vanwege de medeverantwoordelijkheid
van de partners acht ik in geval van imperfecties allereerst bestuurlijk overleg
met de betrokken partijen in de volkshuisvesting om te komen tot oplossingen
het meest geëigend; wet- en regelgeving vormt het sluitstuk als bestuurlijk
overleg en voorlichting en dergelijke onvoldoende effect sorteren.De veranderingen van de woningmarkt en het aflopen van de bruteringsafspraken
na 1999 nopen tot een integrale herbezinning op de huidige kaders. Verantwoordelijkheden
tussen markt en overheid zullen opnieuw moeten worden vastgesteld.Dit zal plaatsvinden in het kader van de «Nota Wonen in de 21e eeuw».
Verkregen inzichten op het gebied van het huurprijsbeleid, voortvloeiend uit
de aangekondigde evaluatie van de Nota «Volkshuisvesting in de jaren
negentig» zullen hierbij worden betrokken. 3. De huurprijsontwikkeling in 1998Evenals in de voorgaande jaren heeft RIGO in opdracht van VROM op basis
van de CBS-huur enquête en een eigen diepte-onderzoek, de differentiaties
in en de achtergronden van de huurprijsontwikkeling bij sociale- en particuliere
verhuurders geanalyseerd. Een exemplaar van het onderzoeksrapport
treft u bijgaand aan1. De belangrijkste resultaten
uit het rapport komen in dit hoofdstuk aan de orde. 3.1 De huurverhogingen per 1998Uit de huurenquête, waarin ook de huurontwikkeling in de commerciële
sector is verwerkt, blijkt dat de gerealiseerde gemiddelde huurstijging (exclusief
harmonisatie ineens) per 1 juli 1998 uitkomt op 3,2% (onafgerond: 3,18%).
Hiermee is de daling in de huurstijging, zoals die de afgelopen jaren heeft
plaatsgevonden, verder voortgezet richting inflatie (CPB-raming: 2,0% in 1998).
Vergeleken met het vorige jaar is, zoals blijkt uit onderstaande tabel, sprake
van een daling van 0,3 procentpunt. Dit komt nagenoeg overeen met de eerder
uitgesproken verwachting dat de gemiddelde huurstijging per 1 juli 1998 3,1%
exclusief harmonisatie ineens zou bedragen (Huurbrief 1998 Kamerstukken II,
1997–1998, 25 651, nr. 1). Tabel 1: Gemiddeld huurstijgingspercentage per type verhuurder
exclusief harmonisatie ineens  19941995199619971998aantal
woningen sociale verhuurders5,0%4,4%4,0%3,5%3,2%2 374 000beleggers5,0%4,5%3,7%3,0%2,9%434 000particulieren4,8%4,2%3,9%3,6%3,0%405 000totaal5,0%4,4%4,0%3,5%3,2%3 213 000inflatie2,7%2,0%2,1%2,2%*2,0% Bron: RIGO/DGVH bewerkingen op CBS * Raming CPBVergeleken met de reële stijging (huurverhoging na aftrek van de
inflatie) kan worden geconstateerd dat de daling van de huurstijging geleidelijk
afvlakt.Gezien deze ontwikkelingen en de verwachting van het CPB dat het inflatiepercentage
ook in het komend jaar laag zal zijn (iets onder 2%), verwacht ik een huurstijgingspercentage
in 1999 van circa 2,9%.In onderstaande tabel 2 is de differentiatie in de huurontwikkeling op
landelijk niveau weergegeven. Duidelijk is dat het zwaartepunt van de huurstijgingen
(zie vetgedrukte deel in tabel 2) steeds verder verschuift naar de lagere
categorieën. In 1993 kreeg slechts 7% van de woningen een verhoging van
minder dan vier procent, sinds 1995 loopt het aandeel lage percentages snel
op. Tabel 2: Differentiatie huurontwikkeling inclusief huurharmonisatie
1993–1998  199319941995199619971998    6%6%7%8%tot
1 %    1%3%4%7%1% tot 2%    5%12%17%26%2%
tot 3% tot 4%7%11%16%32%33%34%3%
tot 4% 4% tot 5%13%23%28%19%19%13%4%
tot 5% 5% tot 6%60%46%29%14%12%8%5%
tot 6% 6% en meer20%21%15%13%8%5%6%
en meer totaal100%100%100%100%100%100%totaalBron: RIGO/DGVH bewerkingen op CBS3.1.1 De huurverhogingen naar type verhuurderEvenals vorig jaar blijken de commerciële verhuurders (met name de
beleggers) een lagere gemiddelde huurstijging te realiseren dan de sociale
verhuurders. Sinds 1995 is bij de beleggers sprake van een afname van de huurstijging
met 1,6 procentpunt en bij de particuliere verhuurders met 1,2 procentpunt
(sociale verhuurders 1,2 procentpunt). De belangrijkste verklaring voor de
afname van de huurstijging is een steeds meer ontspannen woningmarkt. Er wordt
in toenemende mate concurrentie ondervonden van koopwoningen, waardoor de
druk vermindert op bepaalde huursegmenten, vooral het duurdere huursegment.De gevolgen van een minder gespannen woningmarkt (lagere huurstijgingspercentages)
op de woningmarkten komt het sterkst naar voren bij de commerciële verhuurders
en doet zich – in mindere mate – ook voor bij de sociale verhuurders.
Deze laatsten hebben veelal een woningbezit in het onderste- en middensegment
en voelen minder de directe concurrentie met de koopsector (die zich immers
vooral in het duurdere huursegment manifesteert). Het spreekt voor zich dat
hierdoor de prijs-kwaliteitsverhouding van huurwoningen steeds belangrijker
wordt.Ook kan de financiële positie van de verhuurder in relatie tot de
benodigde middelen voor investeringen van belang zijn. Zo zullen de sociale
verhuurders aanzienlijke investeringen in herstructurering moeten doen. Deze
gegevenheden bepalen de ruimte waarbinnen de huurprijs op de marktomstandigheden
kan worden afgestemd.Met betrekking tot de publicatie van de jaarlijkse huurstijgingspercentages
kan nog het volgende worden opgemerkt. In de Huurbrief van vorig jaar is geconstateerd
dat er verschillen zijn tussen de cijfers die door met name de IVBN worden
gepubliceerd en die van het CBS, de cijfermatige basis voor de Huurbrief.
De conclusie was dat er verschillen in methode bestaan. Daarop is overleg
gevoerd met de diverse betrokkenen om deze verschillen te overbruggen. Hieruit
bleek dat met het verbeteren van de steekproef van de CBS-huurenquête,
volgend jaar een eensluidend huurstijgingspercentage mogelijk is.Het CBS werkt overigens op dit moment aan een basisbestand van de commerciële
sector. 3.1.2 De regionale verschillen in huurstijging en de leegstandsontwikkelingDe ontwikkelingen op het gebied van de huurstijging zijn steeds vaker
afhankelijk van de woningmarktsituatie. De landelijke cijfers krijgen dan
ook meer reliëf als de regionale verschillen worden bekeken. Die verschillen
hebben te maken met de mate van spanning op de woningmarkten. In ruimere woningmarkten
wordt de ruimte voor huurstijging beperkt door het concurrerende aanbod van,
vaak relatief goedkope, koopwoningen en een over het geheel genomen kleinere
vraag.Zeeland en de drie noordelijke provincies zijn de meest ontspannen markten.
Hier worden dan ook de laagste huurstijgingspercentages gevonden met als uitschieter
naar beneden de provincie Drenthe (zie bijlage tabel I-1). In krappe woningmarkten,
zoals in (delen van) het westen van het land, is er nog veel vraag naar huurwoningen
en bestaat er markttechnisch gezien ruimte voor een bovengemiddelde huurstijging.Structurele leegstand is in Nederland op nationaal niveau nog steeds een
beperkt probleem. Waar ik het in deze brief heb over structurele leegstand
doel ik op de leegstand van langer dan 3 maanden in de sociale huursector.
De structurele leegstand van sociale huurwoningen is in de loop van 1997 licht toegenomen, namelijk van 0,3% per 1 januari
1997 tot 0,33% per 1 januari 1998, maar blijft landelijk beperkt.Structurele leegstand is niet gelijkmatig gespreid over Nederland. Er
zijn gebieden waar nauwelijks woningen leeg staan, er zijn ook gebieden met
een relatief hoog structureel leegstandspercentage. Op regionaal niveau kan
structurele leegstand wel een probleem zijn. De verdeling van structurele
leegstand over de verschillende regio's loopt voor een deel parallel met die
van de ontspannen woningmarkten. De noordelijke provincies, Zeeland en Flevoland
hebben al langer te maken met structurele leegstand. In Groningen en Flevoland
staan meer dan 1,5% van de sociale huurwoningen in deze provincies langer
dan 3 maanden leeg. In Flevoland wordt dit vrijwel geheel veroorzaakt door
de leegstand in Lelystad. Ook voor wat betreft de langdurige leegstand (langer
dan 12 maanden) scoren Groningen en Flevoland hoog.De leegstand onder grote particuliere verhuurders (meer dan
100 woningen) en beleggers blijkt hoger te zijn (0,9%), dan in
de sociale sector. Bij de (kleinere) particuliere verhuurders staat gemiddeld
0,7% meer dan drie maanden leeg. Het aantal leegstaande beleggerswoningen
loopt terug. Om rendementsredenen zal in de commerciële sector leegstand
geen omvangrijk probleem worden: verkoop van de woningen zal dan meer voor
de hand liggen.De ontwikkeling van de structurele leegstand is nog niet verontrustend,
ondanks het bestaan van een aantal gebieden dat meer dan gemiddeld te maken
heeft met langdurige leegstand. In de Voortgangsbrief '98 (Kamerstukken II,
1997–1998, 24 508, nr. 47) heeft mijn ambtsvoorganger aangegeven
dat in een aantal regio's de zwakste delen van de woningvoorraad de komende
jaren naar verwachting versterkt onder druk komen te staan. Ik sluit een (beperkte)
toename van leegstand in de zwakste delen van woningvoorraad in een aantal
regio's niet uit. Een aanzienlijke toename van leegstand acht ik ongewenst.
Het is belangrijk dat partijen op de woningmarkt meer dan voorheen op de veranderende
wensen van de consumenten ten aanzien van woning en woonomgeving inspelen.
Ik vind het dan ook positief dat steeds meer gemeenten en verhuurders maatregelen
nemen om de leegstand te voorkomen of bestrijden.DGVH laat een onderzoek verrichten naar een aantal succesvolle initiatieven
van verhuurders, die leiden tot voorkoming en bestrijding van leegstand. Dit
zal naar verwachting voor begin 1999 zijn afgerond. Ik zal u dit tezijnertijd
doen toekomen. 3.2 De harmonisatie ineensSinds de invoering van de huursombenadering per 1993 is de harmonisatie
ineens in de praktijk een belangrijk onderdeel geworden bij het komen tot
meer marktgerichte huurprijzen. Veel verhuurders hanteren een streefhuur,
die mede wordt bepaald door de woningmarktpositie en de kosten-kwaliteitsverhouding
van de woning. Veelal ligt dat op een bepaald percentage van de maximale huurprijsgrens.De meeste huurwoningen in Nederland hebben een huur die op 60 à
70% ligt van de maximale huurprijsgrens. Gemiddeld liggen alleen de woningen
boven f 1085,– en in mindere mate boven f 910,– daarboven.
In theorie zouden verhuurders de huren tot 100% kunnen optrekken: de harmonisatieruimte.
Geconstateerd kan worden dat deze ruimte niet volledig wordt benut. Door het
ruimer worden van de woningmarkten wordt de feitelijke harmonisatieruimte
kleiner. Ook kunnen bestaande afspraken tussen gemeenten en corporaties
over de omvang en behoud van de kernvoorraad hierop invloed hebben.Het landelijke beeld laat voor 1998 dan ook een verdere afname van het
harmonisatie effect zien (thans 0,19%).Sociale verhuurders gebruiken het instrument nog om (waar dit nog niet
het geval is, maar markttechnisch wel mogelijk is) de streefhuur van in de
regel 60 à 70% van maximale huurprijsgrens te bereiken. Ook geeft een
aantal corporaties aan dat de harmonisatie ineens wordt gebruikt om tot een
meer gedifferentieerde wijkopbouw te komen. Echter ook hier zorgt de afnemende
druk van de markt ervoor dat de harmonisatieruimte kleiner wordt en dat de
verhogingen beperkt blijven bij mutatie. Bij beleggers is het harmonisatie-effect
vrijwel nihil (0,07%). Dit komt doordat beleggers al langer het harmonisatie-instrument
hanteren, waardoor de harmonisatieruimte beperkter is. De kans is immers groot
dat in het verleden een woning bij het vrijkomen al geharmoniseerd is.Gemiddeld bedroeg de huurstijging in geval van harmonisatie in 1998 9,4%.
De helft van de woningen waar harmonisatie ineens wordt toegepast heeft een
huur onder de 600 gulden. Hoe hoger de huur voor harmonisatie, hoe lager de
stijgingspercentages bij huuraanpassing bij het vrijkomen van de woning. Woningen
met een kale huur onder de 600 gulden (voor harmonisatie) krijgen gemiddeld
13,4% erbij, terwijl de huren van dure woningen (huur boven 810 gulden) gemiddeld
met 4,5% worden verhoogd. Middeldure woningen (huur tussen 600–810 gulden)
zitten hier met 6,0% tussen in. Tabel 3: Landelijk Harmonisatie-effect (periode 1995–1998)  1995199619971998jaarlijkse verhoging per 1 juli excl. harmonisatie4,45%3,96%3,46%3,18%harmonisatie effect0,22%0,18%0,28%0,19% zuivere
huurverhoging incl. harmonisatie4,67%4,14%3,74%3,37%     huurstijging bij harmonisatie16,8%17,0%9,9%9,41%aandeel woning waar harmonisatie is toegepast1,8%1,4%4,1%3,1%Bron: CBS-huurenquête (bewerkingen RIGO-DGVH) 3.3 De huureffecten OZB als gevolg van de invoering van
de WOZMet de in 1997 ingevoerde Wet Onroerende Zaken, veranderde in veel gemeenten
de grondslag voor de Onroerende Zaakbelasting. Aangezien het onroerend goed
in de jaren negentig snel in waarde steeg, was er reden tot bezorgdheid over
het voorkomen van ongewenste lastenverzwaring. Hierop is in 1997 een onderzoek
gedaan, waarover u in de Huurbrief 1998 (Kamerstukken II, 1997–1998,
25 651, nr. 1) op de hoogte bent gesteld van de gevolgen die de
invoering van de wet WOZ per 1 juli 1997 voor de huurprijsstijging heeft
gehad. In de gemeenten waar hertaxatie heeft plaatsgevonden was het effect
op de huurverhogingen 0,12 procentpunt van de 3,5% (zonder harmonisatie ineens)
geweest.Aangezien het mogelijk zou zijn dat er nog een naijleffect zou optreden
bij de huuraanpassing per 1 juli 1998, heeft mijn ambtsvoorganger de Tweede
Kamer toegezegd om ook dit jaar de gevolgen van de wet WOZ te volgen. De onderzoeksrapportage
is bijgevoegd (ABF: «Onroerende-zaakbelastingen en het effect op de
huurprijsontwikkeling»)1.Hieruit valt het volgende te constateren. De gemiddelde OZB-aanslag is
met 2% gestegen. Daarbij is er weinig verschil tussen de gemeenten die vorig
jaar gehertaxeerd hebben (naar de waarde per 1 januari 1995) en de gemeenten
die dat niet gedaan hebben. Bij deze gemiddelde stijging van de
OZB-aanslag van 2% zijn er relatief weinig regionale verschillen. Het effect
van deze verhoogde OZB-aanslag op de huur is minimaal. Het aandeel in de gemiddelde
huurstijging per 1 juli 1998 als gevolg van de wet WOZ bedraagt slechts
0,07 procentpunt van de gemiddelde huurstijging per 1 juli 1998 van 3,2%.
Deze 0,07 procentpunt is exclusief de zogenaamde «Zalmsnip». In
de meeste gemeenten is deze lastenverlichting, uitgekeerd in de vorm van vermindering
van de lokale lasten voor huishoudens met f 100,–.Ik ben derhalve van mening dat de omvang van de effecten van de OZB op
de huurstijging zodanig gering is dat deze geen intensieve aandacht meer behoeft. 4. Het huurbeleid voor 1999Centrale doelstelling van het huur- en subsidiebeleid is het streven naar
het in stand houden van de betaalbaarheid van de woningvoorraad voor de doelgroep
van beleid. Dit kan door de voorwaarden zodanig te maken dat de markt zijn
werk kan doen. Een evenwichtiger woningmarkt leidt tot een meer gelijkwaardige
positie tussen huurder en verhuurder en zorgt tevens (zo is de afgelopen twee
jaren gebleken) voor een afvlakking van de huurstijging. Ook de Wet op het
overleg tussen huurders verhuurder die per 1 december a.s. in werking zal
treden, zal bijdragen aan een verbetering van de positie van de huurder.Dit laat onverlet dat er situaties zijn waarin adequaat optreden van de
overheid (in overleg met betrokken partijen) nodig is, om te voorkomen dat
huishoudens onevenredig worden getroffen.Ik doel in dit verband op de problemen rond de bevroren Huursubsidie-grens.
Partijen hebben vanuit hun verantwoordelijkheid en betrokkenheid snelle actie
ondernomen, teneinde in samenspraak tot een oplossing te komen. Een en ander
is vastgelegd in het convenant, dat ik u separaat heb toegestuurd. Onderstaand
wordt ingegaan op dit convenant, waarna vervolgens de overige van belang zijnde
items voor het huurprijs- en subsidiebeleid aan de orde komen. 4.1 Convenant: ontdooiing huursubsidiegrensIn mijn brief van 29 september jl. – in verband met de beantwoording
van gestelde Kamervragen inzake de bevriezing van de bovengrens van de huursubsidie –
heb ik aangegeven in overleg met betrokken partijen te willen komen tot een
bevredigende oplossing. Immers, huishoudens die gelet op bijvoorbeeld hun
persoonlijke situatie, hun zorgbehoeften of de benodigde aanpassingen aan
de woning, niet of nauwelijks in staat zullen zijn een andere goedkopere woning
te betrekken, mogen in mijn ogen niet de dupe worden van de bevriezing.Deze thematiek heb ik besproken met de verhuurdersorganisaties (Aedes,
IVBN en Vastgoed Belang). Alle partijen bleken een bijdrage te willen leveren
aan een oplossing voor het geconstateerde probleem. Tegelijkertijd zijn door
deze partijen ook enige belangwekkende noties naar voren gebracht:– Door de vertegenwoordigers van de particuliere verhuurders en
beleggers is aangegeven dat het hier in eerste aanleg om een inkomensvraagstuk
gaat, waarvoor zij het Rijk primair verantwoordelijk achten. Desondanks is
men van mening dat de verhuurder een grote maatschappelijke verantwoordelijkheid
heeft ten opzichte van de huurder. Men is bereid mee te werken aan deze uitweg
op de korte termijn en in de komende tijd, in overleg te zoeken naar een structurele
oplossing. Verder wijzen zij erop dat door het ontdooien van de maximale
huursubsidiegrens, ook de liberalisatiegrens wordt opgehoogd, hetgeen ze betreuren.– Door de vertegenwoordigers van de sociale verhuurders is er op
gewezen dat verhuurders gedifferentieerd huurbeleid moeten kunnen voeren,
waarbij rekening gehouden wordt met marktfactoren, prijskwaliteitsverhoudingen
en de financiële continuïteit. Zij erkennen daarbij het belang van
het goed en beheersbaar functioneren van de huursubsidie en wijzen daarbij
op de samenhang met de prestatienormering.Een en ander heeft geresulteerd in de volgende afspraken, welke zijn neergelegd
in het convenant dat 7 oktober jl. is getekend. Hierover bent u reeds
eerder per brief van diezelfde datum geïnformeerd.De kern hiervan is dat is afgesproken dat de verhuurders voor de woningen
met een rekenhuur vlak onder de maximale huurgrens ten hoogste een inflatievolgende
huuraanpassing zullen vragen en dat het Rijk in dit licht zal zorgdragen voor
indexering van deze grens met de consumentenprijsindex (inflatie). In algemene
zin is hiermee het probleem van uitgroei uit de huursubsidie weggenomen. Teneinde
te bewerkstelligen dat ook in specifieke omstandigheden, huishoudens (door
een boveninflatoire huurverhoging) niet het kind van de rekening worden, is
voorts afgesproken dat:– verhuurders zich waar mogelijk zullen inspannen om de huurders
die te maken krijgen met de maximale huurgrens, in samenwerking met de gemeente,
vroegtijdig alternatieve woonruimte aan te bieden;– de huurders van wie de rekenhuur door een boveninflatoire huurverhoging
boven de maximale huurgrens huursubsidie is komen te liggen, toch recht blijven
houden op huursubsidie tot de maximale huurgrens, als zij direct voor die
huurverhoging huursubsidie ontvingen. Aan de verhuurders zal in dit geval
een bijdrage worden gevraagd, welke bestaat uit het verschil tussen de rekenhuur
en de maximale huurgrens huursubsidie (= aanvullend/gericht prestatienormeringsinstrument).Daarnaast is afgesproken dat de bijdrage ingevolge de uitgavennorm eerst
dan zal worden geïnd indien de betreffende norm landelijk bezien, wordt
overschreden.Met dit samenstel van afspraken is gewaarborgd dat huurders nimmer tussen
wal en schip komen te vallen. De hiertoe benodigde aanpassingen in de huursubsidiewet
zullen zo spoedig mogelijk worden ingediend. In aanvulling op het bovenstaande
zullen de huishoudens, die per 1 juli jl. uit de huursubsidie zijn gegroeid
(en thans vallen onder de overgangssystematiek), het volledige huursubsidiebedrag,
behorend bij een rekenhuur van f 1085,– gaan ontvangen over het
tijdvak 1998/1999. Het is de bedoeling deze reparatie zo spoedig mogelijk
uit te voeren, met een terugwerkende kracht tot 1 juli 1998. Opgemerkt
zij dat het hier gaat om afwijking van de bestaande huursubsidie-wetgeving
ten gunste van de huurders. Achteraf zal dit wettelijk worden geformaliseerd. 4.2 Aanpassing normhuur HuursubsidiewetArtikel 27 van de Huursubsidiewet bepaalt dat jaarlijks per 1 juli
de normhuur wordt aangepast die behoort bij de inkomensijkpunten. De normhuur
is het gedeelte van de huur dat tenminste voor rekening van de huurder blijft.
De aanpassing vindt in beginsel plaats aan de hand van de verwachte huurprijsontwikkeling
(art. 27 lid 1). Verder is in de Huursubsidiewet opgenomen dat – in
afwijking hiervan – bij AMvB de normhuur kan worden aangepast met het
stijgingspercentage van het netto-bijstandsinkomen van gehuwden. In het subsidiejaar 1998/1999 is de normhuur op verzoek van uw Kamer aangepast
aan de hand van het stijgingspercentage van de Algemene bijstandswet. Dat
was gunstiger voor de huurders, omdat de stijging van de normhuren hierdoor
lager uitviel dan wanneer de huurontwikkeling zou zijn gevolgd. Nadere besluitvorming
omtrent de aanpassing van de normhuur met betrekking tot het subsidietijdvak
1999–2000, dient nog plaats te vinden. Opgemerkt zij dat, hoewel dit
eerst met zekerheid na 1 januari 1999 is te zeggen het erop lijkt dat
de verwachte stijging van de gemiddelde huur over 1999 (naar verwachting:
2,9%) lager zal zijn dan het stijgingspercentage van het netto-bijstandsinkomen
over 1998 (naar verwachting 3,7%). 4.3 De huurparameters voor 1999Dit kabinet staat een huurprijsbeleid voor dat streeft naar een verdere
daling richting het inflatiepercentage. Ik verwacht dat de woningmarktomstandigheden
in de komende jaren zodanig zijn dat dit mogelijk is. Daarbij zij aangetekend
dat de spanning, tussen het streven naar matiging van de huurverhogingen en
de verwachting dat de sector zijn verantwoordelijkheid neemt en bijdraagt
aan zaken als stedelijke vernieuwing en herstructurering van wijken, de komende
jaren verder zal oplopen.De uitgangspunten voor het huurprijsbeleid zijn hiervoor aangehaald. Samen
met het beeld van de huurprijsontwikkeling en de verwachtingen voor de komende
jaren, brengt mij dit tot de volgende voorstellen van de hoogte van de huurprijsparameters
voor 1999. A) De maximale huurstijging per woning en het subsidie-afbraak
percentageUit de huurronde 1998 blijkt mij dat de toepassing van het maximale huurstijgingspercentage
van 6,5% ten opzichte van de huurronde 1997 nog verder is afgenomen. Dit draagt
bij aan een gemiddeld lagere huurstijging. Het bruteringsaccoord met de sociale
verhuurders, waarin afspraken zijn gemaakt over het niveau van de maximale
huurstijging per woning (te weten een inspannningsverplichting tussen de 6,5%-7,5%),
loopt na 1999 af. Vanaf de huurronde per 1 juli 2000 zou het mogelijk zijn
om een ander maximaal stijgingspercentage vast te stellen dan het huidige.
Daarbij dient dan rekening te worden gehouden met de ontwikkelingen per 1 juli
1999. In de Nota Wonen in de 21-ste eeuw zal ik hier dieper op ingaan en nadere
voorstellen doen.Dit, alles overwegende, brengt mij er toe om het maximale stijgingspercentage
per woning te handhaven op 6,5% (conform het bruteringsaccoord). Overigens
is per 1 juli 1998 de verplichting ten opzichte van de sociale verhuurder
om de huursom met tenminste met een bepaald percentage te laten stijgen komen
te vervallen.Een ander element betreft het subsidie-afbraak percentage. Deze is van
belang voor de woonruimte die (nog) niet is «gebruteerd», te weten
de woningen van niet-winstbeogende instellingen en de lopende verplichtingen
ten aanzien van de woonwagens en standplaatsen. Het is de bedoeling ook voor
deze categorieën te komen tot een bruteringsafspraak.In dit licht ben ik voornemens het subsidie-afbraak percentage voor 1999
te handhaven op 5,5%. B) De stijging van de maximale huurprijsgrens (puntprijs)Sinds 1995 zijn de puntprijzen aangepast met de verwachte gemiddelde huurstijging.
Ten opzichte van de daarvoor van toepassing zijnde systematiek (waarbij de
puntprijs werd bepaald aan de hand van de bij de afgelopen huurronde gerealiseerde
gemiddelde huurstijging) betekende de overgang naar deze systematiek dat,
gezien de jaarlijks dalende gemiddelde huurstijging, de puntprijsstijging
op een lager niveau werd gebracht. Ik ben voornemens deze trend versterkt
door te zetten en de puntprijs voortaan te indexeren met de inflatie (prijsindexcijfer
voor gezinsconsumptie).De ontwikkeling van de puntprijs bepaalt de ontwikkeling van het «plafond»
in de huurprijzen, de maximale huurprijsgrens van woningen. Gemiddeld genomen
liggen de feitelijke huurprijzen nog ruim onder het niveau van de maximale
huurprijsgrens. Blijkens het bijgevoegde RIGO-rapport (tabel 2.8, blz. 16)
liggen de feitelijke huurprijzen gemiddeld op 65% van de «maximaal-redelijke»
huurprijs. Voorts blijkt uit genoemd rapport (tabel 2.9„ blz. 18) dat
in totaal slechts 3% van de huurwoningen een feitelijke huurprijs heeft van
90% of meer van de maximale huurprijsgrens. Bij sociale verhuurders ligt dat
percentage lager (2%), bij beleggers (15%) en particuliere verhuurders (16%)
hoger.De ontwikkeling van de puntprijs heeft, blijkens deze gegevens, voor verreweg
de meeste huurwoningen niet een direct effect op de ruimte voor aanpassing
van de feitelijke huurprijs. Wel wordt voor die segmenten van de voorraad,
waarin de feitelijke huurprijs reeds op of vlak onder de maximale huurprijsgrens
ligt, de ontwikkeling van de feitelijke huurprijzen beperkt tot het niveau
van de verwachte inflatie. Bij die woningen zal derhalve, bij een gelijkblijvend
aantal waarderingspunten op grond van het woningwaarderingsstelsel, de ontwikkeling
van de feitelijke huurprijs in de lijn liggen van de inflatie-ontwikkeling.
Deze woningen hebben per definitie reeds hoge puntprijzen. In de komende jaren
zal het rendement op deze woningen op een gelijk niveau kunnen worden gehandhaafd.Samengevat leidt een en ander tot de volgende huur- & huursubsidieparameters
voor 1999: Tabel 4: De huur- & huursubsidieparameters voor 1999 jaar19981999maximaal huurstijgingspercentage6,5%6,5% stijging
puntprijs3,1%inflatie aanpassing maximale huurgrens huursubsidien.v.t.inflatiesubsidieafbraakpercentage5,5%5,5%5. Gedeeltelijke vervanging van het woningwaarderingsstelsel
door WOZ-waardenMijn ambtsvoorganger heeft toegezegd te onderzoeken in hoeverre het mogelijk
is het Woningwaarderingsstelsel (WWS) gedeeltelijk te vervangen (op de onderdelen
woonvorm en woonomgeving). Daarbij is aangegeven dat een latere algehele vervanging
niet is uitgesloten. Daarbij heeft ook een rol gespeeld dat op dat moment
nog geen ervaringen waren opgedaan met de WOZ-taxaties. Met het bijgaande
onderzoeksrapport wordt invulling gegeven aan deze toezegging1.Het onderzoek heeft zich geconcentreerd op het vinden van een versleuteling
die aan de volgende voorwaarden voldoet:– een eenvoudige, voor de burger inzichtelijke systematiek;– een goede aansluiting bij de lokale woningmarktomstandigheden;– het voorkomen van macro gezien al te grote afwijkingen tussen
de huidige en de nieuwe systematiek voor wat betreft de maximale huurprijsgrens.Bij het nieuwe onderzoek is overigens, in tegenstelling tot het vorige,
gebruik gemaakt van de werkelijke WOZ-waarden zoals deze bij het CBS bekend
zijn. Ook voor wat betreft de gegevens over de woningwaardering is gewerkt
met werkelijke waarden van individuele woningen. Vijf alternatieve versleutelingen zijn ontwikkeld en doorgerekend, waaronder
één voorgesteld door het toenmalige Overleg Landelijke Centrales
Huurders en Verhuurders (OLCHV). In alle varianten is een versleuteling van
WOZ-waarden naar woningwaarderingssysteem-punten technisch mogelijk. De vijf
varianten scoren wel verschillend op elk van de hierboven genoemde voorwaarden.
Voor drie varianten (de door het OLCHV voorgestelde elf klassenvariant; de
rechtlijnige variant en de eenvoudige continuïteitsvariant) is aan de
hand van «cases», gekeken naar de factoren die leiden tot verschillen
tussen de oude en de nieuw berekende maximale huurprijs.Het onderzoek laat zien dat het in beginsel mogelijk is, de omgevingspunten
van het woningwaarderingsstelsel te baseren op de WOZ-waarden, zonder dat
op al te grote schaal de nieuwe maximale huurgrens gaat afwijken van de oude.Het verkregen inzicht dat een en ander technisch mogelijk is zie ik als
een winstpunt. Verder acht ik het op voorhand niet onlogisch om – binnen
bepaalde randvoorwaarden – de marktwaardering meer in het waarderingssysteem
tot uitdrukking te laten komen.Dit neemt niet weg dat ik mede aan de hand van dit onderzoek allereerst
nog nader van gedachten wil wisselen met de partijen in de sector. Voorts
ben ik van mening dat definitieve besluitvorming over eventuele aanpassing
van het WWS in samenhang met het overig instrumentarium van het huurprijsbeleid
dient te geschieden. Zoals eerder aangegeven zal dat gebeuren in de beleidsnota
Wonen in de 21-ste eeuw. Teneinde alle mogelijke opties alsdan te kunnen vergelijken
zullen in het verlengde van het onderhavige onderzoek, de komende tijd ook
de mogelijkheden voor een gehele vervanging van het woningwaarderingssysteem
door een op WOZ-waarden gebaseerde systematiek worden bekeken. 6. Beeld van de particuliere HuursectorMijn ambtsvoorganger kondigde (in het Algemeen Overleg van 6 november
1997) een onderzoek naar de particuliere huursector aan, waarin een zo objectief
en breed mogelijk beeld van de sector zou worden geschetst. Aanleiding was
de lastenontwikkeling in deze sector in verhouding tot de huurprijsonwikkeling.Het bijgevoegde rapport1 levert op basis
van een enquete onder met name de leden van Vastgoed Belang het beeld van
de sector. Een en ander is tot stand gekomen met een breed samengestelde begeleidingscommissie
(ROZ/Vastgoed Belang, Woonbond, VNG, vier grote steden, NVM en CBS). Ik ga
nader in op een aantal onderzoeksresultaten. Typering verhuurders en hun bezitIn het onderzoek is berekend dat de sector uit circa 45 000 particuliere
verhuurders met een totaal woningbestand van 485 000 woningen bestaat.De sector is niet gelijk over het land verspreid. Er is een oververtegenwoordiging
in het westen van het land, met name in de grote steden. Toch bevindt 70%
van de particuliere voorraad zich buiten de grote steden. Ruim driekwart van
de verhuurders heeft niet meer dan 10 woningen in eigendom. Het woningbezit
is vooral vooroorlogs.Financiële redenen zijn het belangrijkste motief om te verhuren.
De groep blijkt redelijk stabiel te zijn: 90% is langer dan 5 jaar in de sector
actief.De sector wordt kleiner, maar in beperkte mate. In het rapport wordt de
verwachting uitgesproken dat de sector de komende jaren met ca 6 000
woningen jaarlijks afneemt.OnderhoudVoor wat betreft onderhoud en verbetering van de woning geven de particuliere
verhuurders aan ongeveer hetzelfde te besteden als de sociale verhuurders.
Al eerder is geconstateerd (bijvoorbeeld in de Kwaliteit van de Nederlandse
woningvoorraad 1995) dat de particuliere sector een aanzienlijke kwaliteitsachterstand
heeft. Hierdoor blijft er een kwaliteitsverschil. HuurbeleidUit het rapport blijkt dat er een verschil bestaat in het huurprijsbeleid
van de verschillende typen particuliere verhuurders. De kleine verhuurders
berekenen een beduidend lagere huurprijsstijging dan de grotere (2,9% tegenover
4,2%). De verklaring hiervoor is niet eenduidig. Zo is er geen relatie met
verschillen in marktpositie van de verhuurde woningen aangetoond. Wellicht
dat meespeelt dat de kleine verhuurders soms een huurronde overslaan.Het onderzoek levert mijns inziens een genuanceerd beeld op van wat er
in de sector speelt. Daarbij komt met name naar voren dat de particuliere
huursector een belangrijke rol vervult in vooral het goedkopere deel van de
woningvoorraad. Dat wil uiteraard niet zeggen dat er ook in deze sector geen
incidenten zijn; maar het beeld is toch dat in de regel verantwoord wordt
verhuurd.Ik zie op basis van dit rapport geen aanleiding om op korte termijn het
huurprijsbeleid voor deze specifieke groep verhuurders te gaan verbijzonderen.
Ik heb het voornemen om de komende maanden op basis van deze onderzoeksresultaten
in gesprek te gaan met de particuliere huursector en andere betrokken partijen.Het gesprek zal wat mij betreft ook moeten gaan over de kwaliteit van
de voorraad. Nu de woningmarkten ruimer worden en de huurder meer op kwaliteit
kan letten, zal de sector meer inspanning moeten verrichten om ook in de toekomst
zijn niet onbelangrijke rol op de woningmarkt te blijven vervullen. Dat vergt
ook de bereidheid om in samenspraak met de gemeenten en andere verhuurders
een bijdrage in de stedelijke vernieuwing te leveren.De uitkomsten van deze gesprekken zal ik betrekken bij de formulering
van de beleidsconclusies die ik in de komende beleidsnota Wonen zal trekken. Tot besluitIk vertrouw erop dat ik u met deze brief een inzichtelijk beeld heb gegeven
van de diverse ontwikkelingen binnen de volkshuisvesting en de daarmee samenhangende
huurontwikkeling in 1998. Voor uitgebreide informatie met betrekking tot de
huurontwikkeling in 1998 verwijs ik u naar het bijgevoegde rapport van het
RIGO. Ik heb daarnaast in deze brief de hoofdlijnen en uitgangspunten van
het door mij voorgestane huurprijs-beleid 1999 uiteengezet, alsmede het vertrekpunten voor de komende jaren
weergegeven.De Staatssecretaris van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en
Milieubeheer,J. W. Remkes BIJLAGE INadere gegevens inzake de huurontwikkelingIn aanvulling op de in deze brief gegeven uiteenzetting van de huurontwikkeling,
is onderstaand een drietal tabellen weergegeven, te weten:– de gemiddelde huurstijging per provincie/grote gemeente en per
type verhuurder;– de differentiatie in de huurstijgingspercentages per type verhuurder;– de gemiddelde huurstijging (in procenten en guldens) per huurklasse. Tabel I-1: Gemiddeld huurstijgingspercentage exclusief
harmonisatie ineens per provincie/grote gemeenten en type verhuurder (periode
1996–1998)  sociale
verhuurdersbeleggers totaal  199619971998199619971998199619971998Groningen4,0%3,4%2,7%1,5%2,6%2,3%3,6%3,3%2,6%Friesland3,6%3,0%2,7%–––3,6%2,9%2,7%Drenthe3,2%2,8%2,2%0,9%2,3%1,9%3,0%2,7%2,2%Overijssel3,9%3,2%2,8%3,4%2,7%2,4%3,8%3,1%2,7%Flevoland3,8%4,3%3,8%2,2%2,0%1,2%3,5%3,9%3,5%Gelderland3,9%3,5%3,1%4,1%2,8%3,2%3,9%3,4%3,1%Utrecht4,1%3,4%3,2%4,4%3,7%3,2%4,2%3,5%3,3%N-Holland4,2%3,7%3,4%4,4%3,3%3,2%4,3%3,7%3,4%Z-Holland4,4%3,8%3,5%4,2%3,3%3,2%4,3%3,7%3,5%Zeeland3,7%3,2%3,0%3,9%2,0%2,0%3,7%3,1%2,9%N-Brabant3,8%3,5%3,2%4,0%3,1%2,6%3,8%3,5%3,1%Limburg4,2%3,4%3,1%2,8%2,3%2,3%4,1%3,3%3,0%Totaal4,0%3,5%3,2%3,7%3,0%2,9%4,0%3,5%3,2%Amsterdam4,5%3,7%4,0%4,2%4,0%3,4%4,4%3,8%3,8%Den Haag4,6%4,1%4,0%4,1%2,7%3,3%4,6%4,0%3,8%Rotterdam5,1%4,1%4,4%4,4%3,8%4,0%5,1%4,0%4,3%Utrecht4,6%4,0%3,9%4,0%––4,0%4,0%3,7%Bron: RIGO/DGVH bewerkingen op CBS. Tabel I-2: Differentiatie van de huurstijging per type
verhuurder exclusief harmonisatie (periode 1996–1998)  sociale
sectorbeleggerparticuliertotaal 199619971998199619971998199619971998199619971998tot 1 %5%6%7%14%19%15%22%22%24%6%7%8%1 tot 2%3%4%6%3%6%11%1%2%1%3%5%7%2 tot 3%12%18%27%15%16%24%7%6%10%12%18%27%3 tot 4%35%35%35%18%21%26%8%14%19%32%33%34%4 tot 5%21%20%14%15%12%5%18%8%9%20%19%13%5 tot 6%14%11%7%18%16%11%28%31%25%15%12%8%6% of meer12%6%3%18%10%7%17%17%13%12%6%4%Bron: gegevens RIGO 1998. Tabel I-3: Gemiddelde huurstijging, exclusief harmonisatie,
in procenten en guldens naar huurklasse (periode 1996–1998)  huurstijginghuurstijginghuurstijgingin
guldensin guldensin guldensaandeel van totale  199619971998199619971998huurwoningmarkttot f 3004,0%3,3%3,1%f 10f 9f 61%f 300–f 4504,3%3,7%3,3%f 16f 15f 139%f 450–f 6004,2%3,7%3,5%f 21f 21f 1926%f 600–f 8103,8%3,4%3,2%f 25f 25f 2244%boven f 8103,6%3,0%3,2%f 32f 29f 2728%totaal nederland4,0%3,5%3,2%f 23f 23f 21100%Bron: gegevens RIGO 1998. XNoot1Ter inzage gelegd bij de afdeling Parlementaire Documentatie.XNoot1Ter inzage gelegd bij de afdeling Parlementaire Documentatie.XNoot1Ter inzage gelegd bij de afdeling Parlementaire Documentatie.XNoot1Ter inzage gelegd bij de afdeling Parlementaire Documentatie. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-26247-1.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl