Wijziging van de Wet balansverkorting geldelijke steun volkshuisvesting (aanvullende bijdrage); Nota n.a.v. het verslag
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-11 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 24514, nr. 10

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum indiening

19-11-1996

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1996-1997

24514 nr. 10

14-11-1996

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 24514Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 29 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
24 514Wijziging van de Wet balansverkorting geldelijke steun volkshuisvesting
(aanvullende bijdrage)nr. 10NOTA NAAR AANLEIDING VAN HET NADER VERSLAGOntvangen 14 november 1996Alvorens tot de beantwoording van de gestelde vragen over te gaan wil
ik nog eens in het kort ingaan op de strekking van dit wetsvoorstel.De Wet balansverkorting geldelijke steun volkshuisvesting beperkt het
geval dat woningen in economische eigendom meetellen voor de berekening van
de aanvullende bijdrage tot zodanige woningen op verontreinigde grond.Bij de uitwerking van het bruteringsakkoord in wetgeving begin 1994 is
de problematiek als gevolg van het onderscheid tussen economische en juridische
eigendom voor het eerst aan de orde geweest. Aan de sector is toen toegezegd
dat aan deze problematiek zou worden tegemoet gekomen onder de voorwaarde
dat een en ander juridisch sluitend geregeld zou kunnen worden.Daarbij is alleen het duidelijke criterium «bodemverontreiniging»
als voorwaarde om voor een aanvullende bijdrage in aanmerking te kunnen komen,
overgebleven als juridisch sluitend criterium.Ik hecht er aan hierbij in herinnering te brengen dat ik bij de behandeling
van de Wet balansverkorting geldelijke steun volkshuisvesting in de Tweede
Kamer en in mijn brief van 20 november 1995 (kamerstukken II 1995–96,
23 817, nr 50) heb aangegeven dat ik het verstrekken van aanvullende
bijdragen voor woningen van toegelaten instellingen in economische eigendom
zou beperken tot gevallen waarin er een duidelijke reden was om de juridische
overdracht van woningen uit te stellen en tevens de controleerbaarheid was
gewaarborgd. Dit betreft naar mijn mening uitsluitend woningen staande op
verontreinigde grond. Door de Wet balansverkorting geldelijke steun volkshuisvesting
in de huidige vorm te aanvaarden hebben de Staten-Generaal mijn mening geaccepteerd.
Deze opvatting ben ik nog steeds toegedaan en het is dan ook geenszins mijn
bedoeling met het onderhavige wetsvoorstel de principiële discussie over
de mogelijkheid en wenselijkheid van toekenning van een aanvullende bijdrage
voor woningen in economische eigendom te heropenen.In het onderhavige wetsvoorstel zoals dit nu luidt gaat het allereerst –
en aanvankelijk zelfs uitsluitend – om het herstellen van een technische
onvolkomenheid in de wet, teneinde te voorkomen dat niet bedoelde te hoge aanvullende bijdragen zouden moeten worden verstrekt. Hiervan
zou sprake zijn indien de woningen in juridische eigendom en de woningen in
economische eigendom staande op verontreinigde grond niet zouden worden afgezet
tegenover alle woningen in juridische en economische eigendom van de betreffende
toegelaten instelling.Ik constateer met genoegen dat deze wetstechnische reparatie niet omstreden
is.De toevoeging aan het wetsvoorstel van de regeling inzake de extra aanvullende
bijdrage doet aan het weergegeven beginsel niet af. Deze extra aanvullende
bijdrage zal immers slechts in beperkte mate worden verstrekt. De regeling
bedoelt alleen een verzachting aan te brengen in overzienbare gevallen, waarin
het verschil tussen een wettelijke regeling zonder een algemene regeling voor
economische eigendom en een wettelijke regeling waarin economische eigendom
volledig zou meetellen erg groot is. De bij nota van wijziging toegevoegde
voorziening beoogt niet tot een principiële uitbreiding te komen van
de categorie woningen in economische eigendom die voor een aanvullende bijdrage
in aanmerking zouden komen.De nu voorliggende regeling is ook alleen van toepassing op vertraagde
overdrachten tussen gemeenten en toegelaten instellingen. Bij uitbreiding
van de regeling tot vertraagde overdrachten tussen corporaties onderling zou
de reikwijdte van de regeling en zouden de financiële effecten daarvan
niet meer zijn te overzien. In het bijzonder zou het gevaar dreigen van dubbele
of te hoge subsidiëring.Met de in de voorgestelde regeling opgenomen drempelwaarde wordt in hoofdlijnen
gevolg gegeven aan een in het verslag van 22 januari 1996 (stuk nr. 5) gedaan
voorstel. Ook geeft de drempelwaarde aan dat het hier een speciale regeling
betreft voor de gevallen waarin de grootste effecten optreden van het niet-bezitten
van juridische eigendom en niet een algemene bepaling betrekking hebbend op
woningen in economische eigendom. Tevens heeft de drempelwaarde betekenis
om eventuele niet te voorziene gevolgen te vermijden (beheersing open einde).Hierbij moet de 3.8% gemiddelde huurstijging niet opgevat worden als een
nieuw trendmatig huurstijgingspercentage voor de komende 15 jaar. Deze 3.8%
is niet meer dan een rekenkundig gemiddelde op basis van een macro-benadering,
waaraan geen normatieve betekenis op corporatie-niveau mag worden toegekend.
Op basis van de wet kan de ene corporatie voldoende hebben aan 3 procent huurverhogingen,
terwijl een andere bij voorbeeld 4 procent in rekening zou moeten brengen
vanuit de rekenkundige uitgangspunten van de brutering.Binnen de kaders van de in 1993 geïntroduceerde huursombenadering
zijn instellingen vrij in de aanzegging van huurverhogingen. Gebruik makend
van die vrijheid kan men een gedifferentieerd huurbeleid voeren. Door middel van de voorgestelde extra aanvullende bijdrage wordt voor
de zwaarste financiële problemen, voor zover voortvloeiend uit de problematiek
van de economische eigendom, een verzachting aangereikt, en indien er vanuit
de financiële positie van de corporatie nog een financieel knelpunt zou
overblijven, kan dit mogelijk ook via andere maatregelen van de corporatie
opgelost worden, en behoeft dit niet altijd te leiden tot extra huurverhogingen.In dit verband beschouw ik de tekst van een door enige woningbouwcorporaties
in een landelijk dagblad geplaatste advertentie, waarbij gesteld werd dat
75 000 bewoners van woningen reeds begroot subsidiegeld zouden moeten
opbrengen, als onjuist.Allereerst is er geen geld begroot en is er dus ook geen voordeel voor
het rijk. Ten tweede kan elke corporatie beleid voeren op bedrijfsniveau en dat
biedt meer mogelijkheden dan louter huurverhoging.Overigens acht ik de tekst in de advertentie dat het flankerend beleid
onjuist zou zijn berekend eveneens ondeugdelijk. De berekeningen zijn correct
uitgevoerd op grond van de vigerende wettekst en in overeenstemming met de
uitvoeringsbrochures die alle corporaties hebben ontvangen.Ik ga thans over tot het beantwoorden van de gestelde vragen, voor zover
mijn inleidend betoog daarop niet reeds volledig ingaat.De leden van de PvdA-fractie merkten in de eerste plaats op met zorg kennis
te hebben genomen van de gevolgen van het rechttrekken van een onvolkomenheid
in de Wet balansverkorting geldelijke steun volkshuisvesting.Ik wil hier ter voorkoming van misverstanden graag voorop stellen dat
voor zover deze leden doelen op het oorspronkelijke wetsvoorstel ik van mening
ben dat het herstel van een technische onvolkomenheid waar het bestaan niet
van ontkend wordt, geen zorgelijke gevolgen kan hebben. De bij nota van wijziging
gedane aanvulling op deze technische wijziging kan evenmin zorgelijke gevolgen
hebben, aangezien het hier gaat om een uitbreiding van het bestaande flankerend
beleid.Deze leden vroegen om nadere uitleg waarom niet alle door de corporaties
aangegeven oorzaken voor het ontbreken van tijdig juridisch eigendom, en met
name het ontbreken van tijdig juridisch eigendom samenhangend met herverkaveling
tussen corporaties, worden geaccepteerd.In mijn inleiding ben ik reeds ingegaan op de vraag waarom niet alle oorzaken
van het ontbreken van tijdige juridische eigendom kunnen worden aanvaard en
al helemaal niet wanneer het gaat om herverkaveling tussen corporaties.Ook over de drempelwaarde, over de achtergronden waarvan de leden van
de PvdA-fractie uitleg vroegen, moge ik verwijzen naar mijn inleiding.Op de vraag van deze leden welke geldbedragen met deze wetswijziging zijn
gemoeid, merk ik op dat, zoals ook in de ontwerp-begroting voor 1997 staat
(kamerstukken II, 1996–97, 25 000 XI, nrs 1 en 2) met het betreffende
wetsvoorstel uitsluitend de verwachte extra uitgaven ad f 40 miljoen
zijn gemoeid. Uitbreiding van de regeling tot alle woningen in economische
eigendom of verlaging van de drempelwaarde zou leiden tot nog eens extra uitgaven.De leden van de PvdA-fractie vroegen hoe de regering de noodzaak beoordeelt
voor de corporaties om het misgelopen bedrag aan flankerend beleid te compenseren
door eventuele extra huurverhogingen tot 2010 van 0.2 procent.Naar aanleiding hiervan zij in de eerste plaats opgemerkt dat de opgenomen
drempelwaarde nog niet betekent dat toch een extra huurverhoging voor de huurders
plaatsvindt.Het huurbeleid van een woningcorporatie komt tot stand in een afweging
met het totale beleid van een woningcorporatie, dat betrekking kan hebben
op gewenste niveaus van financiële reserves, gewenste (on)rendabele investeringen,
gewenste c.q. noodzakelijke verkopen van woningen e.d.Daarnaast speelt ook de financiële (reserve)positie van de corporatie
een rol. Via de balansverkortingsoperatie is nooit beoogd dit probleem van verschillende uitgangsposities van corporaties op te lossen. In
de jaarstukken van de in het geding zijnde corporaties komt het voornemen
tot uiting rond het jaar 2000 een huurstijging van 3 procent te realiseren.
Met uitzondering van één corporatie lijken deze corporaties
een vermogenspositie te hebben die dat beleid mogelijk maakt.Hierbij zij ook verwezen naar de inleiding van deze nota.Het verheugt mij dat de leden van de CDA-fractie waardering hebben voor
het aanreiken van een oplossing voor de problemen van een aantal woningcorporaties
ten aanzien van het flankerend beleid.Deze leden vroegen, gezien de aard van de oplossing en de daarin opgenomen
drempelwaarde, wel naar de relatie tussen de voorgestane oplossing en het
streven van de regering om de huurstijging te beperken.Het streven om de huurverhogingen in de toekomst verder te kunnen beperken
moet gezien worden als beleid dat past binnen de marges van hetgeen afgesproken
is bij de Wet balansverkorting geldelijke steun volkshuisvesting. Het is dan
ook niet de bedoeling om bij alle corporaties, die zich momenteel een verdere
mitigering van de huurverhogingen vanuit hun financiële positie niet
kunnen permitteren, aan te dringen op lagere huurverhogingen. Wel is het regeringsbeleid
om, daar waar mogelijk vanuit de financiële positie van de corporatie
en rekening houdend met de realisatie van de afgelopen jaren, een ruimhartig
ontheffingsbeleid te voeren van de minimale huursomstijging van 3.5% (kamerstukken
II, 1995–96, 24 874, nrs 1–3).Opgemerkt wordt trouwens dat ik de oplossing van het probleem niet ten
principale zie door middel van extra huurverhogingen.Ik verwijs hiervoor ook naar hetgeen ik hierboven reeds over het karakter
van de regeling van de extra aanvullende bijdrage heb opgemerkt.De leden van de CDA-fractie spraken er de voorkeur voor uit om de oplossing
meer te zoeken in een afbakening op juridische gronden, een mening die mede
gebaseerd is op recente brieven van de landelijke centrales van woningcorporaties.Met de voorkeur die de leden van de CDA-fractie hier uitspraken stem ik
volledig in. Het onderhavige wetsvoorstel beoogt juist een duidelijk juridische
afbakening te geven van het recht op een aanvullende of een extra aanvullende
bijdrage.De leden van de VVD-fractie vroegen waarom de regering afwijkt van de
eerder door de Kamer gesteunde consistente lijn.Van de consistente lijn dat woningen in economische eigendom behalve ingeval
van bodemverontreiniging niet voor een aanvullende bijdrage in aanmerking
komen wordt niet afgeweken. Alleen is, rekening houdend met de door verschillende
Kamerfracties geuite wensen (zie daarvoor het verslag van het algemeen overleg
van 18 januari 1996, 23 817/24 508, nr 55, en het verslag van 22
januari 1996, 24 514, nr 5) om aan de woningcorporaties tegemoet te komen,
een extra aanvullende bijdrage ingevoerd voor corporaties om mogelijke problemen
in belangrijke mate op te lossen. Overigens, zelfs als men de oplossing voor
het restant geheel zou willen zoeken in een extra huurverhoging leidt dit
tot een extra huurverhoging van maximaal 0,2 procentpunt per jaar.Aan de wens van de leden van de VVD-fractie om toezending van het bruteringsakkoord
dat aan de Wet balansverkorting geldelijke steun volkshuisvesting
ten grondslag lag, is in feite reeds voldaan door toezending bij mijn brief
van 18 november 1993 (kamerstukken II, 1993–1994, 23 400 XI, nr.
29).In verband met dit verzoek alsmede op een verzoek om toezending in verband
met de behandeling van de begroting voor 1997 van het ministerie van Volkshuisvesting,
Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer heb ik voorts bij brief van 23 oktober
1996, nr. DBD/96501139 wederom een exemplaar toegezonden.De leden van de VVD-fractie vroegen zich af waarom nu gekozen is voor
een subjectieve compensatie op basis van de benodigde huurverhoging.Ik ben, maar ik aanneem met de leden van de VVD-fractie, van mening dat
een subjectieve compensatie niet op zijn plaats zou zijn. Daarom is juist
gekozen voor de objectief vast te stellen laatst bekende huursommen van de
desbetreffende corporaties (de jaarverslagen over 1995 komen momenteel binnen).
Hiermede wordt een goede aansluiting gevonden bij de in het verslag van 22
januari 1996 (stuk nr 5) geuite wensen van verschillende Kamerfracties.De leden van de VVD-fractie vroegen of het juist is dat de regering de
indruk zou hebben dat de VVD-fractie compensatie nodig zou achten.Ik ben van mening dat diverse Kamerfracties de wens hebben geuit om de
regering iets te laten doen aan de gevallen waarin de grootste effecten optraden
door het niet bezitten van de juridische eigendom, hetgeen met de toevoeging
aan het oorspronkelijke wetsvoorstel wordt beoogd. Het met betrekking tot
dit wetsvoorstel uitgebrachte verslag (stuk nr 5) heeft bij mij echter niet
de mening doen post vatten dat de leden van de VVD-fractie compensatie nodig
zouden achten.Op de vraag van de leden van de VVD-fractie over de lobbykosten van de
desbetreffende corporaties merk ik op dat de regering uitdrukkelijk heeft
gekozen voor verzelfstandiging van de sociale-huursector. Daarvan uitgaande
hebben de corporaties de vrijheid om te lobbyen. Daarvoor staan verschillende
reguliere overlegvormen ter beschikking. Nog afgezien van de inhoud –
die onjuist en derhalve misleidend is – ben ik van mening dat de gekozen
weg, een paginagrote en kostbare advertentie, niet de juiste is.Naar aanleiding van de voorkeur van de leden van de VVD-fractie om de
plenaire behandeling van deze wetswijziging te combineren met het onder nr.
24 874 ingediende wetsvoorstel merk ik op dat ik daarvan kennis heb genomen
en dat ik daar geen bezwaar tegen heb.De leden van de D66-fractie vroegen naar het moment waarop gekozen is
voor een nadere inperking van de aanvullende bijdrage voor het DKP-bezit als
dit in economische eigendom van de corporatie is en of de desbetreffende corporaties
hiervan op de hoogte konden zijn.Bij de onderhandelingen over het bruteringsakkoord zelf is de problematiek
van de economische eigendom niet aan de orde geweest. Bij de uitwerking van
het akkoord is het onderscheid tussen economische en juridische eigendom voor
het eerst aan de orde geweest. In mijn inleiding ben ik daarop reeds ingegaan.De corporaties waren hiervan op de hoogte.In de brochures in het kader van de uitvoering van de brutering zijn de
corporaties vervolgens vroegtijdig geïnformeerd over het uitgangspunt
van het juridisch eigendom en over het feit dat bij verkeerde opgaven dit
bij de definitieve vaststelling zou leiden tot terugvorderingen. Deze leden vroegen voorts of het ministerie, op basis van tengevolge van
onduidelijkheid niet juiste opgaven van corporaties, uitbetalingen heeft verricht,
waardoor een teruggaveverplichting is ontstaan.Feit is dat de opgaven van de gemeenten en corporaties in het kader van
de bevoorschotting in een aantal gevallen, ondanks expliciete vermelding in
de voorlichtingsbrochures, zijn uitgegaan van de economische eigendom. Aangezien
in de voorgestane bevoorschottingsprocedure in 1995 hieromtrent geen expliciete
toetsing door het ministerie is voorzien, heeft een aantal corporaties een
te hoog voorschot ontvangen, hetgeen bij de definitieve afwikkeling in de
periode 1996 tot en met 1998 zal worden gecorrigeerd.Deze ontvangsten, voor zover bekend, zijn reeds in de meerjarenraming
bij de begroting 1997 verwerkt.Naar de mening van de leden van deze fractie is er sprake van medeverantwoordelijkheid
van de gemeenten door de relatief trage afhandeling van de eigendomsoverdracht.
Zij vragen of is overwogen om de gemeenten een bijdrage te laten leveren om
het probleem tot een aanvaardbare oplossing te brengen.Waar er sprake van trage afhandeling van de eigendomsoverdracht door de
gemeente mocht zijn, hangt het van de inhoud van de tussen de gemeente en
de corporatie gesloten overeenkomst af of deze traagheid relevant is voor
het ontstaan van medeverantwoordelijkheid. Het rijk staat daar geheel buiten.De leden van de D66-fractie vroegen of voor de resterende f 60 miljoen
een oplossing te vinden is door een relatie te leggen met de uitbetalings-
en afrekeningssystematiek. Ook vroegen zij of een naar achteren schuiven van
de daadwerkelijke uitbetaling tot een oplossing zou kunnen leiden.Hierover merk ik op dat ook het uitsmeren van f 60 miljoen over de
jaren van de definitieve afwikkeling tot extra uitgaven leidt.Deze leden zijn tenslotte benieuwd wat de effecten voor de corporaties
zouden zijn als de door hen nodig geachte f 60 miljoen niet beschikbaar
komt.Het niet beschikbaar komen van dit bedrag zal voor corporaties geen belangrijke
financiële gevolgen hebben. In een voorlopig onderzoek is gebleken dat
slechts één corporatie een zwakke financiële structuur
heeft. Het onderzoek heeft voorts uitgewezen dat deze zwakke positie ook los
van de onderhavige problematiek al aanwezig is. Met het thans voorliggende
voorstel wordt de financiële positie van de corporaties alleen maar versterkt.De leden van de GroenLinksfractie vroegen waarom de economische eigendom
niet in plaats van de juridische eigendom als grondslag wordt erkend voor
het flankerend beleid.De reden hiervoor is dat het bestaan van juridische eigendom duidelijk
is vast te stellen in tegenstelling tot economische eigendom waar zich minder
duidelijke situaties kunnen voordoen. Dat is ook de reden waarom de onderhavige
voorstellen beperkt zijn tot gevallen waarbij gemeenten betrokken zijn bij
de overdracht van economische eigendom.Deze leden vroegen ook waarom er gekort wordt op de aanvullende bijdrage. Er wordt niet gekort op de aanvullende bijdrage.Met de ingevolge het onderhavige wetsvoorstel beoogde extra aanvullende
bijdrage ontvangen de betreffende corporaties in tegendeel ca. f 40 miljoen
meer.Voor het antwoord op de vraag van deze leden waarom een drempel voor het
ontvangen van de extra aanvullende bijdrage is opgeworpen en waarom slechts
een huurverhoging boven 4 procent wordt vergoed moge ik verwijzen naar hetgeen
ik eerder in de inleiding van deze nota heb gesteld.De leden van de GroenLinksfractie vroegen ook of er een overzicht is te
geven van de gevolgen van de in hun ogen beperkte tegemoetkoming richting
corporaties.Ook hier moge ik verwijzen naar hetgeen ik eerder in de inleiding van
deze nota heb gesteld.De leden van de SGP-fractie zijn geïnteresseerd naar de visie van
de regering op de stellingname van de woningcorporaties dat het wetsvoorstel
slechts ten dele tegemoet komt aan de problemen met betrekking tot de economische
eigendom.Ik moge hiervoor verwijzen naar mijn eerdere bij de inleiding gegeven
beschouwingen.Voorts vroegen deze leden in hoeverre er overeenstemming was met de koepels
van woningcorporaties over de inhoud van het wetsvoorstel. Een dergelijke
overeenstemming kwam deze leden voor als een vereiste, omdat sprake is van
een eerder gesloten overeenkomst.Met de koepels van woningcorporaties is wel overleg gevoerd. Een overeenstemming
als hier bedoeld is overigens naar mijn mening geen vereiste. Er is immers
geen sprake van dat het wetsvoorstel er toe leidt dat het bruteringsakkoord
wordt opengebroken. Het oorspronkelijke wetsvoorstel is niet meer dan het
op een bepaald onderdeel preciseren van de vastlegging in wetgeving van het
akkoord. Met de bij nota van wijziging gegeven uitbreiding aan het wetsvoorstel
werd tegemoetgekomen aan bij het Verslag gedane suggesties.Het antwoord op de vraag van de leden van de SGP-fractie of de problematiek
van het economisch eigendom middels de nota van wijziging definitief is opgelost,
is bevestigend. Naar mijn mening zijn de resterende problemen zeer wel te
overzien en door de corporaties zelf op te lossen.De leden van de SGP-fractie vroegen voorts naar de toereikendheid van
de ramingen voor het flankerend beleid.De raming voor het flankerend beleid ad f 1 898 miljoen in de
begroting 1995 blijkt redelijk goed uit te zijn gekomen. Bij de onderhandelingen
in 1993 en de begrotingsopstelling 1995 medio 1994 is voor de raming van het
flankerend beleid uitgegaan van de jaarverslagen van de betrokken instellingen
en de eigendomssituatie zoals eind 1993 bekend bij het ministerie. Opgemerkt
wordt dat hieruit géén onderscheid was te destilleren tussen
juridische en economische eigendom, maar ook andere eigendomssituaties per
1-1-1993 en 1-1-1995 waren nog niet bekend (bijvoorbeeld ten aanzien van aan
toegelaten instellingen overgedragen woningen van gesaneerde niet-toegelaten
instellingen en nieuwe toelatingen). Ten opzichte van de wettekst zijn deze
onzekerheden toen echter als financieel beperkt ingeschat. Ook de Algemene
Rekenkamer is hierop ingegaan bij haar ten behoeve van de Tweede
Kamer uitgevoerde begrotingsonderzoek.De begrotingsrealisatie 1995 is uiteindelijk licht hoger uitgekomen dan
geraamd, enerzijds vanuit de geschetste problematiek rondom de onzekerheid
met betrekking tot de eigendom, en anderzijds omdat renteconversies op DKP-complexen
tegen hogere rentepercentages plaatsvonden dan indertijd voorzien.De leden van de GPV-fractie vroegen in te gaan op de kritiek uit de sector
op de nota van wijziging. Zij vragen daarbij in het bijzonder naar de argumentatie
die ten grondslag ligt aan de voorgestelde drempelwaarde en op de gevolgen
van een mogelijk weglaten van de drempelwaarde voor de Staatskas en voor de
woningcorporaties.Voor het antwoord op deze vragen moge ik verwijzen naar mijn eerdere in
de inleiding gegeven beschouwingen.De leden van de GPV-fractie vroegen ook of ik onderschrijf dat «bezit»
in het bruteringsakkoord zowel juridische als economische eigendom omvat.De stelling van deze leden dat «bezit» in het bruteringsakkoord
zowel juridische als economische eigendom omvat, onderschrijf ik niet in die
zin, dat de wettelijke regeling bij aanwezigheid voor een bepaalde woning
van zowel een juridische als een economische eigenaar zou moeten kiezen voor
de economische eigenaar.Bij de vaststelling van de som, bedoeld in artikel 2 van de Wet balansverkorting
geldelijke steun volkshuisvesting, is van de juridische eigendom uitgegaan.
Voor de vaststelling van de aanvullende bijdrage geldt in beginsel hetzelfde,
zij het dat daarbij bepaalde categorieën woningen die in juridische eigendom
aan gemeenten toebehoren en in economische eigendom aan toegelaten instellingen,
bij die toegelaten instellingen worden meegerekend – en dus logischerwijs
niet bij de betrokken gemeenten. In zoverre vallen, waar de term «bezit
van toegelaten instellingen» in het akkoord is gebezigd, onder dat bezit
wettelijk mede woningen in economische eigendom.De Staatssecretaris van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en
Milieubeheer,D. K. J. Tommel 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-24514-10.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl