Wet bijzondere maatregelen grootstedelijke problematiek; Oorspronkelijke tekst
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-06 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 30091, nr. 4

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer

09-05-2005

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2004-2005

30091 nr. 4

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamI VOORSTEL VAN WETa. Artikel 1 van het voorstel luidde als volgt:Artikel 1b. De eerste twee leden van artikel 3 luidden als volgt:c. Artikel 4 luidde als volgt:Artikel 4d. De laatste volzin van het tweede lid van artikel 5
luidde als volgt:e. De artikelen 11, 12 en 13 luidden:Artikel 11Artikel 12ABArtikel 100fArtikel 13ABArtikel 100ff. Artikel 17 luidde:Artikel 17II MEMORIE VAN TOELICHTINGA. Algemeena. In paragraaf 1, Inleiding, ontbraken de twee voorlaatste
alinea's («De problematiek die Rotterdam schetst» ... tot en met
«maar niet volledig tussen de genoemde onderdelen zelf.»)b. Paragraaf 2 ontbrak. De paragrafen 3 tot en met
6 waren genummerd: 2 tot en met 5.c. Paragraaf 3.2 (par. 2.2 in het voorstel zoals
het naar de Raad van State is gegaan) luidde als volgt.2.2. Onroerende-zaakbelastingenCriteria voor het aanwijzen van gebieden voor de OZB-maatregelStaatssteund. In paragraaf 4.2 (par. 3.2 in de RvSt-versie)
ontbrak in het onderdeel «aan te wijzen gebieden» de navolgende
passage, voorafgaand aan de laatste volzin:e. Aan het slot van paragraaf 4.2 ontbrak het onderdeel
«Rechtsbescherming».f. In paragraaf 4.3 (par. 3.3. in de RvSt. versie)
komen de volgende verschillen voor.1. Het begin van de paragraaf, tot aan «Daarnaast
raken de maatregelen aan het recht op gelijke behandeling» ..., luidde
als volgt:2. Aan het slot van de volgende alinea, na «niet
op voorhand volledig worden uitgesloten» zijn de volgende volzinnen
geschrapt:3. De eerste zin van de volgende alinea luidde als volgt:4. De laatste volzin van het onderdeel «Geschikt»
luidde als volgt.g. Paragraaf 6, Bestuurslasten (par. 5 in de RvSt
versie) luidde als volgt.5. BestuurslastenB. Artikelsgewijze toelichtinga. Bij artikel 1 was de volgende toelichting gegeven.Artikel 1b. In de toelichting bij artikel 3 ontbrak aan het slot
van de derde alinea de volgende passage.c. De toelichting bij artikel 4 luidde als volgt:Artikel 4d. In de toelichting bij artikel 12 zijn de volgende veranderingen
aangebracht.1. De toelichting bevatte een aanhef met de volgende tekst.2. Onderdeel A van de toelichting luidde als volgtOnderdeel Ae. Bij artikel 13 was een toelichting opgenomen met de
volgende tekst.Artikel 13f. Bij artikel 17 was een toelichting opgenomen met de
volgende tekst.Artikel 17g. Voorts is in het algemeen deel en in de artikelsgewijze
toelichting nog een aantal redactionele verbeteringen aangebracht. 
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 30091Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 40 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
30 091Regels die een geconcentreerde aanpak van grootstedelijke problemen
mogelijk maken (Wet bijzondere maatregelen grootstedelijke problematiek)nr. 4OORSPRONKELIJKE TEKST VAN HET VOORSTEL VAN WET EN VAN DE MEMORIE VAN
TOELICHTING ZOALS VOORGELEGD AAN DE RAAD VAN STATE EN VOORZOVER NADIEN GEWIJZIGDI VOORSTEL VAN WETa. Artikel 1 van het voorstel luidde als volgt:Artikel 1In deze wet en de daarop berustende bepalingen wordt verstaan onder:a. Onze Minister: Onze Minister voor Bestuurlijke Vernieuwing en Koninkrijksrelaties;b. kleine zelfstandige onderneming: een kleine zelfstandige onderneming
in de zin van verordening (EG) nr. 70/2001 van de Commissie van de Europese
Gemeenschappen van 12 januari 2001 betreffende de toepassing van de artikelen
87 en 88 van het EG-Verdrag op staatssteun voor kleine en middelgrote ondernemingen
(PbEG L 10, 2001);c. regio: een gebied dat uit een oogpunt van het functioneren van de woonruimtemarkt
als een samenhangend geheel kan worden beschouwd;d. huisvestingsverordening: de verordening, bedoeld in artikel 2 van de
Huisvestingswet;e. huisvestingsvergunning: een vergunning als bedoeld in artikel 7, eerste
lid, van de Huisvestingswet.b. De eerste twee leden van artikel 3 luidden als volgt:1. Een gebied binnen de gemeente kan door de gemeenteraad als kansenzone
worden aangewezen indien het voldoet aan de volgende eisen:a. het totaal van de percentages1°. niet-actieven,2°. huishoudens in het gebied dat behoort tot het landelijk laagste
inkomens kwintiel,3°. allochtonen, binnen dat gebied bedraagt ten minste zestig, met
dien verstande dat de percentages, bedoeld onder 1° en 2° elk ten
minste 25 bedragen,b. het gebied kent naar het oordeel van de gemeenteraad een bijzondere
behoefte aan omschakeling wegens lokale sociaal-economische problemen,c. het gebied heeft ten minste 10 000 en ten hoogste 30 000
inwoners,d. het totaal aantal inwoners van de gemeente bedraagt meer dan 100 000.2. Voor het vaststellen van de percentages, bedoeld in het eerste lid,
wordt gebruik gemaakt van cijfers zoals die worden vastgesteld door het Centraal
Bureau voor de Statistiek.c. Artikel 4 luidde als volgt:Artikel 41. In de verordening op de heffing en invordering van de onroerende zaakbelastingen,
bedoeld in artikel 220 van de Gemeentewet, kan worden bepaald dat de belastingaanslag
wordt verminderd ter zake van in een kansenzone gelegen onroerende zaken die
in hoofdzaak dienen voor de uitoefening van een zelfstandige kleine onderneming.2. Voor de toepassing van dit hoofdstuk dient een onroerende zaak in hoofdzaak
voor de uitoefening van een onderneming als de waarde die op grond van hoofdstuk
IV van de Wet waardering onroerende zaken is vastgesteld voor die onroerende
zaak in hoofdzaak kan worden toegerekend aan delen van de onroerende zaak
die dienen voor de uitoefening van een onderneming dan wel volledig dienstbaar
zijn aan een onderneming.3. De vermindering wordt zodanig vastgesteld dat deze niet leidt tot een
negatieve aanslag.4. Het bedrag van de vermindering wordt op het aanslagbiljet vermeld.5. Indien binnen het grondgebied van een gemeente meer dan een kansenzone
is aangewezen wordt de vermindering van de belastingaanslag, bedoeld in het
eerste lid, voor alle kansenzones op dezelfde wijze bepaald. 6. Het eerste tot en met vijfde lid zijn van overeenkomstige toepassing
op de belastingen, bedoeld in artikel 221 van de Gemeentewet, voor zover die
worden geheven ter zake van bedrijfsruimten.d. De laatste volzin van het tweede lid van artikel 5
luidde als volgt:Het bepaalde in dit artikel en de artikelen 6 en 7 is van overeenkomstige
toepassing.e. De artikelen 11, 12 en 13 luidden:Artikel 11Aan artikel 77, eerste lid, van de onteigeningswet wordt onder vervanging
van de punt aan het slot van onderdeel 7° door een puntkomma, een onderdeel
toegevoegd, luidende:8°. van een gebouw, een open erf of een terrein als bedoeld in artikel
100f van de Woningwet ten behoeve van het opheffen van een overtreding als
bedoeld in dat artikel, indien de toepassing van de bevoegdheden, bedoeld
in artikel 14, eerste lid, van de Woningwet, geen uitzicht heeft geboden op
het duurzaam achterwege blijven van een zodanige overtreding.Artikel 12Artikel I van het bij koninklijke boodschap van 5 januari 2004 ingediende
voorstel van wet tot wijziging van de Woningwet en enkele andere wetten (verbetering
naleving, handhaafbaarheid en handhaving bouwregelgeving) wordt als volgt
gewijzigd:AIn onderdeel L wordt in artikel 14, eerste lid, aanhef, na «op grond
van» ingevoegd: artikel 100f,.BIn onderdeel V wordt na artikel 100e een artikel toegevoegd, luidende:Artikel 100f1. Indien overtreding van de bij of krachtens hoofdstuk I, II, III, of
IV gegeven voorschriften met betrekking tot de staat of het gebruik van een
gebouw, open erf of terrein gepaard gaat met een ernstige bedreiging van de
leefbaarheid of een gevaar voor de veiligheid of de gezondheid, en er een
klaarblijkelijk gevaar is op herhaling van de overtreding, kunnen burgemeester
en wethouders besluiten dat gebouw, dat open erf of dat terrein te sluiten.
De artikelen 5:24, vierde lid, en 5:25 tot en met 5:28 van de Algemene wet
bestuursrecht zijn van overeenkomstige toepassing.2. Burgemeester en wethouders bepalen in het besluit, bedoeld in het eerste
lid, de duur van de sluiting en doen dat besluit zo spoedig mogelijk inschrijven
in de openbare registers, bedoeld in artikel 16 van Boek 3 van het Burgerlijk
Wetboek. Artikel 24 van dat boek is niet van toepassing.Artikel 13Indien het bij koninklijke boodschap van 5 januari 2004 ingediende
voorstel van wet tot wijziging van de Woningwet en enkele andere wetten (verbetering
naleving, handhaafbaarheid en handhaving bouwregelgeving) na tot wet te zijn
verheven tegelijk met of eerder dan deze wet in werking treedt, vervalt artikel
12 en wordt de Woningwet als volgt gewijzigd:AIn artikel 14, eerste lid, aanhef, wordt na «op grond van»
ingevoegd: artikel 100f.BNa artikel 100e wordt een artikel ingevoegd, luidende:Artikel 100f1. Indien overtreding van de bij of krachtens hoofdstuk I, II, III, of
IV gegeven voorschriften met betrekking tot de staat of het gebruik van een
gebouw, open erf of terrein gepaard gaat met een ernstige bedreiging van de
leefbaarheid of een gevaar voor de veiligheid of de gezondheid, en er een
klaarblijkelijk gevaar is op herhaling van de overtreding, kunnen burgemeester
en wethouders besluiten dat gebouw, dat open erf of dat terrein te sluiten.
De artikelen 5:24, vierde lid, en 5:25 tot en met 5:28 van de Algemene wet
bestuursrecht zijn van overeenkomstige toepassing.2. Burgemeester en wethouders bepalen in het besluit, bedoeld in het eerste
lid, de duur van de sluiting en doen dat besluit zo spoedig mogelijk inschrijven
in de openbare registers, bedoeld in artikel 16 van Boek 3 van het Burgerlijk
Wetboek. Artikel 24 van dat boek is niet van toepassing.f. Artikel 17 luidde:Artikel 17Deze wet treedt in werking op een bij koninklijk besluit te bepalen tijdstip,
dat voor de verschillende hoofdstukken of onderdelen daarvan verschillend
kan worden vastgesteld.II MEMORIE VAN TOELICHTINGA. Algemeena. In paragraaf 1, Inleiding, ontbraken de twee voorlaatste
alinea's («De problematiek die Rotterdam schetst» ... tot en met
«maar niet volledig tussen de genoemde onderdelen zelf.»)b. Paragraaf 2 ontbrak. De paragrafen 3 tot en met
6 waren genummerd: 2 tot en met 5.c. Paragraaf 3.2 (par. 2.2 in het voorstel zoals
het naar de Raad van State is gegaan) luidde als volgt.2.2. Onroerende-zaakbelastingenDe voorgestelde OZB-maatregel geeft de grootste gemeenten de mogelijkheid
om in specifieke wijken, aan te duiden als kansenzones, te werken aan verbetering
van het ondernemersklimaat en de bedrijvigheid. Deze kansenzones worden binnen
het kader van dit wetsvoorstel uitsluitend aangewezen voor de uitvoering van
de OZB-maatregel en niet voor de uitvoering van andere maatregelen uit dit
wetsvoorstel.Met het (deels) verminderen van de aanslag OZB valt voor de betreffende
ondernemingen een deel van de vaste kosten weg die verbonden zijn aan het
beheer en de eigendom van onroerend goed. De maatregel geldt ook voor de belastingen
op duurzaam aan een plaats gebonden bedrijfsruimten die niet onroerend zijn,
als bedoeld in artikel 221 van de Gemeentewet. Het risico om te investeren
wordt beperkt, doordat de jaarlijkse vaste kosten lager zijn. Op deze manier
wordt mede voorkomen dat zittende bedrijven wegtrekken, en stimuleert
de gemeente nieuwe bedrijvigheid in een aantal specifiek aan te wijzen kansenzones.
Er is nadrukkelijk voor gekozen zowel bestaande als nieuwe bedrijven te laten
profiteren van de OZB-maatregel. Uit wijken waar het niet goed gaat of waar
grootschalige renovaties aan de gang zijn trekken ondernemers vaak weg. Voor
een ondernemer is het vaak moeilijk om af te wachten tot betere tijden aanbreken.
Echter, de neerwaartse spiraal waarin een wijk zit wordt daarmee nog versterkt.
Met deze maatregel beoogt de regering de bestaande ondernemers een steun in
de rug te geven én hoopt het nieuwe ondernemers over de streep te trekken.
Het stimulerend effect van de OZB-maatregel wordt verder versterkt door de
genoemde aanvullende maatregelen.Het voorstel voorziet in de mogelijkheid voor gemeenten de aanslag onroerende-zaakbelasting
ter zake van kleine zelfstandige ondernemingen in bepaalde gebieden te verminderen.
Datzelfde geldt ook voor de belasting op niet-onroerende bedrijfsruimten,
bedoeld in artikel 221 van de Gemeentewet. De Europese Commissie heeft een
voorkeur voor het stimuleren van met name kleine bedrijven. De regering gaat
hierin mee. Gezien de opbouw van de wijken en de waarde van het onroerend
goed, leert de ervaring in Rotterdam dat het in de aan te wijzen gebieden
vooral gaat om kleine bedrijven. Kleine bedrijven vormen een belangrijke motor
voor economische groei en werkgelegenheid in Nederland. Het kabinet vindt
het daarom wenselijk dat kleine bedrijven in deze wijken in aanmerkingen komen
voor de OZB-maatregel.Voor de definitie van kleine zelfstandige ondernemingen is aangesloten
bij de EG-regelgeving, meer in het bijzonder een verordening die de Europese
Commissie in 2001 heeft vastgesteld betreffende de toepassing van de artikelen
87 en 88 van het EG-verdrag op staatssteun voor kleine en middelgrote ondernemingen.
Onder kleine ondernemingen wordt verstaan ondernemingen waar minder dan 50
personen werkzaam zijn en waarvan de jaaromzet of het jaarlijkse balanstotaal € 10
miljoen niet overschrijdt. De omschrijving van zelfstandige ondernemingen
is vrij uitgebreid. In de kern gaat het om ondernemingen die geen zogenaamde
partneronderneming of verbonden onderneming zijn. Kort weergegeven houdt dit
in dat er geen overwegende invloed moet zijn in of van een andere onderneming
die ertoe leidt dat in totaal (voor het gehele samenstel van onzelfstandige
onderdelen) het aantal werknemers meer dan 50 wordt en de jaaromzet of balanstotaal € 10
miljoen overschrijdt. De achterliggende gedachte van deze beperking tot zelfstandige
kleine ondernemingen is dat ondernemingen die deel uitmaken van een groter
geheel (een middelgrote of grote onderneming) niet het beperkte financiële
draagvlak hebben dat de reden is voor deze maatregel.De ozb-vermindering kan oplopen tot 100%. De bevoegdheid tot vermindering
van de aanslag geldt zowel voor de zogenaamde gebruikersbelasting, als voor
de belasting voor eigenaren. Naast vestiging in het gebied van de kansenzone
is het namelijk van belang dat ook investeringen in gebouwen en andere bedrijfsruimten
worden gestimuleerd. Door vrijstelling van het eigenarendeel wordt gestimuleerd
dat men investeert in onroerend goed. Niet alleen het aankopen, maar ook het
opknappen van gebouwen wordt bevorderd. Immers, normaal zou restauratie uiteindelijk
waardevermeerdering tot gevolg hebben en daardoor een hogere OZB-aanslag.
Dit effect wordt met de vermindering van de aanslag voorkomen. Desgewenst
kan een gemeente er ook voor kiezen de vermindering alleen toe te passen op
één van beide belastingen. Als in een gemeente meer dan één
kansenzone is aangewezen moet voor al die kansenzones hetzelfde regiem gelden.Het gebruik van de OZB-maatregel is nadrukkelijk tijdelijk en kan voor
een periode van maximaal 4 jaar gelden en daarna nogmaals met maximaal 4 jaar
worden verlengd. De tijdelijkheid geldt omdat het een maatregel is die wijken
een steun in de rug moet geven in slechte tijden. De bedoeling is dat als
het gewenste resultaat is bereikt, er weer teruggekeerd moet worden naar een
normaal regiem.Als een gemeente gebruik maakt van deze mogelijkheid zal dat leiden tot
verschillende belastingbedragen ter zake van onroerende zaken die wel dezelfde
heffingsgrondslag hebben, als ze in verschillende wijken liggen met een verschillend
regiem. Een dergelijke maatregel zal in overeenstemming moeten zijn met het
gelijkheidsbeginsel. Dit betekent dat het inzetten van deze maatregel gerechtvaardigd
moet zijn door de bijzondere omstandigheden in de betreffende kansenzones.
Het effect, een stimulering van de investeringen in achterstandwijken moet
op wegen tegen het nadeel dat andere belastingplichtigen zouden kunnen ondervinden
als de gemeente de afname van inkomsten zou compenseren met een verhoging
van het tarief. Bedrijven in achterstandswijken aan de andere kant hebben
juist hogere lasten, onder andere door hogere beveiligingskosten. Door de
OZB-maatregel zullen hogere kosten deels worden gecompenseerd. Wel hebben
vergelijkbare bedrijven in aangrenzende gebieden een (klein) concurrentienadeel.Een voordeel van het inzetten van de OZB-maatregel is de eenvoud van het
systeem. Alle in het gebied gevestigde kleine zelfstandige bedrijven komen
in aanmerking voor de vrijstelling. Er hoeft geen subsidieaanvraag of rapportage
worden overlegd door de in aanmerking komende bedrijven. Een maatregel die
dergelijke administratieve vereisten niet stelt, voorkomt dat bedrijven die
dit als een grote last ervaren (vaak kleine bedrijven) niet bereikt worden.Kansenzones als bedoeld in dit wetsvoorstel kunnen in geheel Nederland
aangewezen worden. Het budgettair effect in Rotterdam is naar schatting een
bedrag van € 5 miljoen. Geëxtrapoleerd naar de rest van Nederland
is de totale omvang van de maatregel naar verwachting maximaal € 24
mln. Het gaat bij de OZB-maatregel om het bieden van een mogelijkheid aan
de steden om differentiatie aan te brengen in de OZB-aanslag en nadrukkelijk
niet om een verplichting. De gemeenten beslissen zelf binnen hun financiële
mogelijkheden of ze van deze mogelijkheid gebruik zullen maken. De gemeente
kan er desgewenst voor kiezen om in de rest van de gemeente het OZB-tarief
te verhogen. Het al dan niet gebruiken van deze maatregel wordt
dus lokaal afgewogen. Daarbij zal de gemeente moeten afwegen of het daadwerkelijk
inzetten van deze maatregel in overeenstemming is met het gelijkheidsbeginsel.De OZB-maatregel blijft op rijksniveau budgettair neutraal. Een eventuele
derving van inkomsten bij de gemeente wordt door het Rijk niet gecompenseerd.
De gemeente zal het verlies aan inkomsten dus zelf moeten compenseren, bijvoorbeeld
door de tarieven van de OZB te verhogen of door elders te bezuinigen.Criteria voor het aanwijzen van gebieden voor de OZB-maatregelDe betreffende gebieden worden als zodanig door de gemeenteraad aangewezen.
Die beslist of hij een of meer wijken zal aanwijzen op grond van dit wetsvoorstel,
maar die wijken zullen dan wel moeten voldoen aan een aantal criteria.In de eerste plaats moet het gebied hoge percentages niet-actieven, huishoudens
met lage inkomens en allochtonen kennen. Deze percentages kunnen ontleend
worden aan het Centraal Bureau voor de Statistiek. Voor huishoudens met lage
inkomens moet dan meer in het bijzonder gekeken worden naar de categorie huishoudens
dat behoort tot het landelijk laagste inkomenskwintiel, zoals het CBS dat
vaststelt. Dat kan gelden als indicator voor sociale uitsluiting. Bij elkaar
opgeteld moeten die percentages ten minste het getal zestig opleveren, waarbij
het percentage werklozen en het percentage huishoudens met lage inkomens elk
ten minste 25 moeten bedragen. Bij het kiezen van deze criteria is aangesloten
bij de criteria die gangbaar zijn, en ook in het verleden gebruikt zijn, bij
het aanwijzen van achterstandsgebieden vanuit de Europese geldstromen Urban
en Doelstelling 2 binnen het Grotestedenbeleid dat in Nederland gevoerd wordt.
Afgezien van de gangbaarheid van deze criteria is het daarnaast van belang
voor de goedkeuring van de OZB-maatregel als toegestane vorm van staatssteun
bij de Europese Commissie, om aan te sluiten bij door de Europese Commissie
gestelde voorwaarden. Hieraan is tegemoet gekomen in het wetsvoorstel door
deze criteria te hanteren.In de tweede plaats moet sprake zijn van een bijzondere behoefte aan omschakeling
wegens lokale sociaal-economische problemen. Dit criterium is toegevoegd omdat
het duidt op bijvoorbeeld te eenzijdig gerichte economische activiteiten.
De OZB-maatregel is uiteindelijk bedoeld om een economische stimulans te geven.
Het kabinet kiest er expliciet voor om dit criterium zelf niet nader in te
vullen. Het is aan de gemeente om in haar kwalitatieve onderbouwing aan te
geven op basis van welke sociaal-economische maatstaven dit criterium wordt
ingevuld. De gemeenteraad heeft hier uiteindelijk het laatste oordeel. Op
het lokale niveau kan de invulling op dit punt het best gemaakt worden.In de derde plaats moet het aan te wijzen gebied in ieder geval ten minste
10 000 inwoners en ten hoogste 30 000 inwoners omvatten en moet
het gaan om een gemeente met meer dan 100 000 inwoners. Op deze punten
wordt aangesloten bij het beleid dat de Europese Commissie in het verleden
heeft vastgesteld ten aanzien van het verlenen van overheidssteun in achtergestelde
wijken.StaatssteunDe OZB-maatregel levert een financieel voordeel op voor kleine zelfstandige
ondernemingen die eigenaar of gebruiker zijn van een niet-woning in een kansenzone.
Dit voordeel kan mogelijk staatssteun vormen in de zin van artikel 87, eerste
lid, van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap (hierna: EG-Verdrag)-.
De OZB-maatregel zal echter voor het merendeel van de begunstigde ondernemingen
onder het De minimis plafond blijven1.. Bovendien komt het voordeel alleen ten goede aan kleine ondernemingen.
Daardoor leidt de OZB-maatregel niet of nauwelijks tot beïnvloeding van
de handel tussen de lidstaten. In dat geval vormt de OZB-maatregel geen staatssteun
in de zin van het EG-Verdrag. Uit een oogpunt van rechtszekerheid wordt de
OZB-maatregel neergelegd in dit wetsvoorstel evenwel ter goedkeuring aan de
Commissie voorgelegd.Wanneer de Commissie van oordeel is dat niet uitgesloten kan worden dat
er sprake is van staatssteun, rest een rechtstreeks beroep op een goedkeuringsgrond
van het EG-Verdrag. Op grond van artikel 87 lid 3 sub c kan de Commissie steunmaatregelen
goedkeuren die de ontwikkeling van bepaalde vormen van economische bedrijvigheid
of van bepaalde regionale economieën vergemakkelijken, mits de voorwaarden
waaronder het handelsverkeer plaatsvindt daardoor niet zodanig worden veranderd
dat het gemeenschappelijk belang wordt geschaad. Op grond van dit artikel
kunnen steunvoornemens voor achtergestelde stadswijken worden getoetst.De OZB-maatregel wil de economische bedrijvigheid bevorderen in de meest
achtergestelde stadswijken van Nederland (de kansenzones). Dit sluit aan op
de communautaire doelstellingen gericht op sociale en economische cohesie.
Van deze maatregel gaat een stimulerend effect uit naar investeringen in deze
wijken. Maar door de relatief lage steunintensiteit en de verwachte begunstigden
(kleine ondernemingen) is er sprake van zeer beperkte invloed op het handelsverkeer
tussen de lidstaten. Het gunstig effect voor de achtergestelde wijken en het
beperkte effect op het handelsverkeer tussen de lidstaten betekenen naar het
oordeel van de regering dat de OZB-maatregel verenigbaar is met de gemeenschappelijke
markt.d. In paragraaf 4.2 (par. 3.2 in de RvSt-versie)
ontbrak in het onderdeel «aan te wijzen gebieden» de navolgende
passage, voorafgaand aan de laatste volzin:Vanuit hun verantwoordelijkheid op het terrein van bijvoorbeeld de regionale
woningbouwafspraken, de stedelijke vernieuwing en de woonruimteverdeling
zijn zij in staat te komen tot een afgewogen advies. Behalve op het terrein
van de genoemde slaagkansen kan dit ook een advies zijn voor wat betreft het
al dan niet gerechtvaardigd zijn van de extra belasting, die inzet van deze
maatregel voor de omliggende gemeenten met zich meebrengt.e. Aan het slot van paragraaf 4.2 ontbrak het onderdeel
«Rechtsbescherming».f. In paragraaf 4.3 (par. 3.3. in de RvSt. versie)
komen de volgende verschillen voor.1. Het begin van de paragraaf, tot aan «Daarnaast
raken de maatregelen aan het recht op gelijke behandeling» ..., luidde
als volgt:De maatregelen die in dit wetsvoorstel zijn opgenomen raken aan het recht
op vrije vestiging en het recht op gelijke behandeling (op grond van inkomen,
ras en afkomst). In het hierna volgende wordt ingegaan op de verhouding tussen
de voorgestelde maatregelen en de genoemde grondrechten.Artikel 8 van het onderhavige wetsvoorstel biedt de gemeenteraad de bevoegdheid
om in de huisvestingsverordening te bepalen dat woningzoekenden, die minder
dan zes jaar ingezetene zijn in de regio, slechts voor een huisvestingsvergunning
in aanmerking komen als zij voldoen aan de in dat artikel gestelde eisen met
betrekking tot hun inkomen. Artikel 9 van dit wetsvoorstel biedt de gemeenteraad
de bevoegdheid om te bepalen dat woningzoekenden, die voldoen aan de op grond
van artikel 9 in de huisvestingsverordening vastgelegde sociaal-economische
kenmerken voorrang hebben bij de toewijzing van woningen. De eisen op grond
van de artikelen 8 en 9 mogen alleen gesteld worden aan woningzoekenden die
in aanmerking willen komen voor een woning in de op grond van artikel 5 door
de Minister van VROM aangewezen gebieden.De voorgestelde maatregelen vormen een geringe beperking op het recht
op vrije vestiging, zoals beschermd door artikel 12, eerste lid, van het Internationaal
Verdrag inzake burgerrechten en politieke rechten (hierna: het IVBPR), artikel
2 van het Vierde Protocol bij het Europees Verdrag tot bescherming van de
rechten van de mens en de fundamentele vrijheden (hierna: het EVRM) en de
artikelen 18 en 43 van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap.
Deze rechten van vrije vestiging kunnen in beginsel bij de wet worden beperkt
als dat nodig is ter bescherming van de nationale veiligheid, de openbare
orde, de volksgezondheid of de goede zeden of van de rechten en vrijheden
van anderen. In het kader van toetsing aan het EVRM komt staten, als het gaat
om maatregelen op sociaal-economische beleidsterreinen, waaronder huisvestingsbeleid,
een zekere mate van beleidsvrijheid toe.Op grond van dit voorstel kunnen bepaalde groepen woningzoekenden zich,
als de bevoegdheden van de artikelen 8 en 9 worden toegepast, niet vrij vestigen
in de op grond van artikel 5 aangewezen gebieden. Hun recht van vrije vestiging
elders in de gemeente of in de regio wordt door de mogelijkheden die dit wetsvoorstel
biedt, niet beperkt. Hierbij kan worden opgemerkt dat geen onderscheid wordt
gemaakt tussen woningzoekenden met de Nederlandse nationaliteit en woningzoekenden
met een andere nationaliteit die legaal in Nederland verblijven.Deze geringe beperking van het recht op vrije vestiging wordt gerechtvaardigd
door het belang dat de samenleving heeft bij het voorkomen van een als gevolg
van selectieve migratie toenemende concentratie van sociaal-economisch zwakke(re)
groepen in bepaalde gebieden of wijken. De maatregel stelt de gemeente in
staat op korte termijn via regulering van het aanbod aan woonruimte de bestaande
segregatie van inkomens over de stad aan te pakken en aldus het leefklimaat
voor de bewoners in die wijken te verbeteren. De instroom van kansarmen heeft
immers als consequentie, dat er een navenant groot beroep op sociale voorzieningen
wordt gedaan, dat er een afnemend draagvlak voor aanwezige economische activiteiten
en voorzieningen is, en dat de integratie van allochtone groepen wordt belemmerd.
Dit leidt tot een dreiging van sociaal isolement voor zowel autochtone als
allochtone huishoudens in die wijken. Om deze ontwikkeling te keren is een
tijdelijke beperking van de instroom van sociaal-economisch zwakke(re) groepen
vereist. Zoals in paragraaf 3.1 is aangegeven wordt op deze wijze voor
de desbetreffende wijk een soort adempauze gecreëerd, zodat de veelal
reeds in gang gezette maatregelen om de situatie in die gebieden of wijken
duurzaam te verbeteren daadwerkelijk hun beslag kunnen krijgen.Uitvoering van deze maatregel heeft tot gevolg dat het recht op vrije
vestiging voor bepaalde groepen tijdelijk in geringe mate wordt beperkt. Bovenstaande
overwegingen en het feit dat deze inperking gelimiteerd is tot de op grond
van artikel 5 aangewezen gebieden rechtvaardigen echter een afwijking van
dit recht. Elders in de gemeente en de regio kunnen deze groepen wel huisvesting
verwerven. Dat ze daartoe voldoende mogelijkheden houden, is een randvoorwaarde
voor de aanwijzing van gebieden.2. Aan het slot van de volgende alinea, na «niet
op voorhand volledig worden uitgesloten» zijn de volgende volzinnen
geschrapt:Artikel 7, eerste lid, onderdeel c, van de Awgb verbiedt «instellingen
die werkzaam zijn op het gebied van volkshuisvesting» om onder andere
op grond van ras onderscheid te maken als het gaat om huisvesting. Artikel
2 van die wet staat indirect onderscheid wel toe als dat gerechtvaardigd wordt
door een legitiem doel en dat onderscheid passend en noodzakelijk is.3. De eerste zin van de volgende alinea luidde als volgt:De vraag of er een objectieve rechtvaardiging bestaat voor de voorgestelde
maatregelen moet worden beantwoord aan de hand van vier vragen.4. De laatste volzin van het onderdeel «Geschikt»
luidde als volgt.Om te voorkomen dat de maatregel (te) negatief uitwerkt op de regionale
woningmarkt en de noodzakelijke flexibiliteit binnen de regio worden aan woningzoekenden
die in de regio wonen en beschikken over zelfstandige woonruimte
de bewuste eisen niet gesteld.g. Paragraaf 6, Bestuurslasten (par. 5 in de RvSt
versie) luidde als volgt.5. BestuurslastenDit wetsvoorstel leidt naar het oordeel van het kabinet niet tot een verzwaring
van de bestuurslasten. Specifiek op het terrein van de Huisvestingswet maakt
het wetsvoorstel het makkelijker om wettelijke mogelijkheden aan te wenden
ten einde de problematiek van de leefbaarheid op te lossen. De Minister van
VROM zal voorts in zijn besluit tot het aanwijzen van gebieden de vorm en
uitvoerbaarheid van het «geoptimaliseerd» instrumentarium van
de huidige Huisvestingswet meewegen.B. Artikelsgewijze toelichtinga. Bij artikel 1 was de volgende toelichting gegeven.Artikel 1In onderdeel b is een definitie gegeven van kleine zelfstandige ondernemingen.
Die is relevant voor de toepassing van hoofdstuk 2, waarin de bevoegdheid
wordt gegeven de aanslag onroerende-zaakbelastingen en de aanslag roerende-
woon- en bedrijfsruimtebelastingen te verminderen voor zover het kleine zelfstandige
ondernemingen betreft. De Europese Commissie heeft in 2001 een verordening
vastgesteld betreffende de toepassing van de artikelen 87 en 88 van het EG-verdrag
op staatssteun voor kleine en middelgrote ondernemingen: de verordening (EG)
nr. 70/2001 van de Commissie van de Europese Gemeenschappen van 12 januari
2001 betreffende de toepassing van de artikelen 87 en 88 van het EG-Verdrag
op staatssteun voor kleine en middelgrote ondernemingen (PbEG L 10, 2001).
Voor de definitie van kleine ondernemingen verwijst de Verordening naar een
bij de Verordening gevoegde bijlage: een uittreksel uit een aanbeveling 96/280EG
van de Commissie van 3 april 1996 betreffende de definitie van kleine
en middelgrote ondernemingen (Pb L 107 van 30.4 1996, blz. 4). Daarmee
heeft die omschrijving, bij de toepassing van die verordening, rechtstreekse
werking in Nederland. Via de verwijzing in artikel 1, aanhef en onder letter
b, krijgt die omschrijving dan ook rechtstreekse gelding bij de toepassing
van de betreffende maatregel in dit wetsvoorstel. Diezelfde bijlage bij de
bedoelde EG-verordening bevat ook een definitie van zelfstandige ondernemingen.Het gaat hier om een dynamische verwijzing. Latere wijzigingen in de EG-verordening
gelden ook automatisch voor de toepassing van dit wetsvoorstel. Dat heeft
met name betrekking op de bijlage bij de genoemde EG-verordening: De daar
bedoelde aanbeveling is met ingang van 1 januari 2005 vervangen door
aanbeveling 2003/361/EG van 6 mei 2003 (Pb L 124 van 20 mei 2003,
blz. 36).b. In de toelichting bij artikel 3 ontbrak aan het slot
van de derde alinea de volgende passage.Voor de niet-actieven hanteert het CBS de volgende definitie: Personen
met een werkloosheidsuitkering, arbeidsongeschikten, pensioenontvangers, bijstandsontvangers
en de groep «overige inkomstenontvangers» worden tot de niet-actieven
gerekend. Deze niet-actieven hadden dus een uitkering als voornaamste inkomstenbron.c. De toelichting bij artikel 4 luidde als volgt:Artikel 4De gemeente kan binnen bepaalde marges verschillende tarieven vaststellen
voor woningen en niet-woningen (artikel 220f Gemeentewet). Het voorgestelde
systeem houdt in dat binnen de categorie niet-woningen een nadere differentiatie
kan worden toegepast in die zin dat binnen de aangewezen kansenzones ter zake
van kleine zelfstandige ondernemingen minder belasting wordt betaald dan ter
zake van de overige niet-woningen in die kansenzones en de niet-woningen in
de rest van de gemeente. Het tarief blijft voor alle niet-woningen hetzelfde,
maar de aanslag kan in de bedoelde gevallen worden verminderd. De aanslag
wordt gewoon vastgesteld op de wijze zoals dat zou zijn gebeurd zonder dit
bijzondere regiem, maar na vaststelling van de aanslag wordt deze in het geval
van de bedoelde bedrijven verminderd op de wijze als aangegeven in de belastingverordening.
Het bedrag van de vermindering moet voor elke belastingplichtige afzonderlijk
op de aanslag worden vermeld. Op die manier is de geboden faciliteit voor
de belastingplichtige als zodanig herkenbaar.In het algemeen deel van de toelichting is al ingegaan op de redenen om
deze maatregel te beperken tot kleine zelfstandige ondermemingen en op de
gekozen definitie. Die definitie is opgenomen in artikel 1, onder b. Daarbij
wordt verwezen naar EG-regelgeving op het gebied van staatssteun. Kortheidshalve
wordt verwezen naar paragraaf 2.2 van het algemeen deel van deze toelichting
en naar de toelichting bij artikel 1.In aansluiting op de omschrijving van woningen in artikel 220f, tweede
lid, van de Gemeentewet bepaalt dit artikel dat sprake is van een onderneming
als de waarde die als heffingsgrondslag dient in hoofdzaak kan worden toegerekend
aan delen van de roerende of onroerende zaak die dienen voor de uitoefening
van een onderneming of die volledig dienstbaar zijn aan die onderneming.De gemeente kan als gezegd zelf bepalen op welke wijze de vermindering
wordt verleend. Dat zou bijvoorbeeld een percentage van de aanslag kunnen
zijn of een vast bedrag dat voor alle belastingplichtigen voor wie de maatregel
geldt hetzelfde is. Wel verdient het de aanbeveling de vermindering, als daarvoor
wordt gekozen, substantieel te doen zijn. Als dat maar een beperkt bedrag
zou zijn dan kan gemakkelijk de vraag rijzen in hoeverre de maatregel überhaupt
gerechtvaardigd is. Blijkbaar is de nood dan niet zo hoog.Bij een vermindering met een vast bedrag zou het resultaat voor sommige
aanslagen kunnen zijn dat deze negatief wordt. Daarom bepaalt dit artikel
dat de regeling van de vermindering in de belastingverordening zodanig moet
worden vastgesteld dat het bedrag niet negatief kan worden. De vermindering
kan ook op 100% worden gesteld. Ook dan is vermelding op het aanslagbiljet
op zijn plaats, omdat dan zichtbaar wordt welke maatregel is getroffen.Als binnen het grondgebied van een gemeente meerdere gebieden als kansenzone
zijn aangewezen op basis van artikel 3 van dit wetsvoorstel, dan moet in al
deze kansenzones hetzelfde regiem gelden. Het gemeentebestuur kan er niet
voor kiezen in die kansenzones onderling ook weer een verschillend regiem
te doen gelden.Artikel 221 van de Gemeentewet biedt een regeling van de zogenaamde roerende
woon- en bedrijfsruimtebelastingen, als complement op de onroerende-zaakbelastingen.
Het ligt voor de hand een faciliteit als in dit voorstel van wet bedoeld,
ook voor die belastingen te laten gelden. d. In de toelichting bij artikel 12 zijn de volgende veranderingen
aangebracht.1. De toelichting bevatte een aanhef met de volgende tekst.Indien dit wetsvoorstel eerder in werking treedt dan het bij koninklijke
boodschap van 5 januari 2004 ingediende voorstel van wet tot wijziging
van de Woningwet en enige andere wetten (verbetering naleving, handhaafbaarheid
en handhaving bouwregelgeving) (Kamerstukken II 2003/04, 29 392, nr.
1–2) wordt dat voorstel van wet gewijzigd in die zin dat de uitbreiding
van de Wet victor wordt ingevoerd in dat voorstel van wet.2. Onderdeel A van de toelichting luidde als volgtOnderdeel ADeze voorgestelde wijziging van het in artikel I, onderdeel L, van het
bovengenoemde wetsvoorstel opgenomen artikel 14 van de Woningwet, strekt er
toe dat na een sluiting op grond van het voorgestelde artikel 100f het beheer
kan worden overgenomen op dezelfde wijze als dat mogelijk is na een sluiting
op grond van de Gemeentewet of de Opiumwet. e. Bij artikel 13 was een toelichting opgenomen met de
volgende tekst.Artikel 13Indien het bij koninklijke boodschap van 5 januari 2004 ingediende
voorstel van wet tot wijziging van de Woningwet en enige andere wetten (verbetering
naleving, handhaafbaarheid en handhaving bouwregelgeving) (Kamerstukken II
2003/04, 29 392, nr. 1–2) tegelijk met of eerder dan dit wetsvoorstel
in werking treedt, vervalt artikel 12 dat een wijziging inhoudt van dat voorstel
van wet en wordt de Woningwet gewijzigd.f. Bij artikel 17 was een toelichting opgenomen met de
volgende tekst.Artikel 17Het is niet zeker dat de verschillende onderdelen van het voorstel op
hetzelfde moment in werking kunnen treden. Het onderdeel dat betrekking heeft
op de onroerende-zaakbelastingen zal als vorm van staatssteun aan de Europese
Commissie in Brussel gemeld moeten worden ter beoordeling van de vraag of
de gekozen aanpak verenigbaar is met het EG-verdrag. Het kan niet in werking
treden zolang niet zeker is dat deze beoordeling positief uitpakt.g. Voorts is in het algemeen deel en in de artikelsgewijze
toelichting nog een aantal redactionele verbeteringen aangebracht. XNoot1Wanneer het totale bedrag aan steun per onderneming niet hoger is dan € 100 000
in drie jaar, vormt dit geen staatssteun. Dit is neergelegd in de De minimis
verordening van de Europese Commissie (PbEG 2001, L10/30). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-30091-4.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl