Wijziging van de Wet op de beroepen in de individuele gezondheidszorg (voorlopige maatregel); Verslag
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-08 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 27669, nr. 4

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum vergadering

27-06-2001

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2000-2001

27669 nr. 4

22-06-2001

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamAlgemeenOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 27669Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 39 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
27 669Wijziging van de Wet op de beroepen in de individuele gezondheidszorg
(voorlopige maatregel)nr. 4VERSLAGVastgesteld 22 juni 2001De vaste commissie voor Volksgezondheid, Welzijn en Sport,1 belast met het voorbereidend onderzoek van voorliggend wetsvoorstel
brengt onderstaand verslag uit over haar bevindingen. Met een tijdige en afdoende
beantwoording van de daarin opgenomen vragen en opmerkingen acht de commissie
de openbare behandeling van het wetsvoorstel voldoende voorbereid.AlgemeenDe leden van de fractie van de PvdA hebben met instemming kennis genomen
van onderhavig wijzigingsvoorstel. Zij onderschrijven de opvatting dat het
nodig is tijdig te kunnen ingrijpen wanneer beoefenaars van (niet wettelijk
geregelde) beroepen op het terrein van de alternatieve geneeswijzen de gezondheid
van patiënten ernstig bedreigen, en zijn het, gezien de geruchtmakende
incidenten die de afgelopen jaren op dit terrein hebben plaatsgevonden, eens
met de opvatting dat het niet verantwoord is de invoering van een preventief
instrumentarium langer uit te stellen.De leden van de PvdA-fractie prefereren deze weg boven het eerst «regelen»
van de nog niet wettelijk geregelde beroepen, omdat zij verdere fragmentatie
in het beroepenveld onwenselijk achten. Zij vinden het verstandig de evaluatie
van de Wet BIG af te wachten, zodat eerst bezien kan worden op welke wijze
het veld het beste geordend kan worden. Zij willen graag weten wanneer de
evaluatie van de Wet BIG te verwachten.De leden van de PvdA-fractie kunnen zich goed vinden in de argumentatie
van de regering met betrekking tot de bezwaren die naar voren zijn gebracht
door de Raad van State. Deze leden zijn van mening dat de voorgestelde wijziging
de rechtspositie van de beoefenaar van een niet wettelijk geregeld beroep
op het terrein van de alternatieve geneeswijzen niet onevenredig schaadt,
temeer daar artikel 96 a in die zin is uitgebreid dat tegen een bevel van
de officier van justitie tot het zich onthouden van bepaalde handelingen in
beroep kan worden gegaan bij de rechter.De leden van de VVD-fractie hebben met gemengde gevoelens kennisgenomen
van het voorstel tot wijziging van de Wet BIG. Enerzijds delen zij de opvatting
dat snel en effectief moet kunnen worden opgetreden tegen beoefenaren van
(alternatieve) behandelingsmetho-den die ernstige gezondheidsschade
berokkenen, en hebben wat dat betreft sympathie voor de doelstelling van de
wetswijziging. Anderzijds plaatsen zij vraagtekens bij de effectiviteit en
hebben zij moeite met de wijze waarop de regering de doelstelling via de wet
tracht te regelen.In navolging van het advies van de Raad van State willen de leden van
de VVD-fractie de regering erop attenderen dat, met uitzondering van artikel
96, de Wet BIG uitsluitend gericht is op gekwalificeerden. Uit deze opzet
blijkt volgens hen, dat de wetgever het de primaire verantwoordelijkheid van
de consument acht om te bepalen of, en zo ja hoe, hij gebruik maakt van de
alternatieve geneeskunst. Door de alternatieve geneeskunst niet op te nemen
in het BIG-register laat de wetgever thans in voldoende mate zien dat de consument
te maken heeft met een niet gereguleerd segment van de zorg. Zij vragen hoe,
en in welke mate, overheidsingrijpen op grond van de Wet BIG dan toch nog
de aangewezen weg is. Zou het niet zo moeten zijn dat wanneer ernstige gezondheidsschade
te duchten valt van enigerlei handeling (of nalaten), de overheid op grond
van een generieke regeling, dus los van de Wet BIG, zou moeten kunnen ingrijpen?
Biedt het strafrecht daartoe als zodanig niet al enig handvat? Zij vragen
de regering hierop in te gaan.De leden van de VVD-fractie vragen voorts of het bestaande strafrechtelijk
instrumentarium wel voldoende is onderzocht op de mogelijkheid tot het treffen
van een voorlopige voorziening zoals ook met dit wetsvoorstel is beoogd, en
zo ja, waarom de regering daarvan geen gebruik heeft willen maken. Heeft de
regering, voor zover een dergelijke voorziening ontbreekt, overwogen om een
generieke regeling in het strafrecht in te bouwen, om het bestaande instrumentarium
in de sfeer van voorlopige voorzieningen uit te breiden tot een bevel zich
te onthouden van een bepaalde (be)handeling of gedraging? Een dergelijke generieke
regeling zou ook buiten de alternatieve geneeskunst bruikbaar zijn. Voorts
vragen deze leden of de regering bij de incidenten die zich hebben voorgedaan,
heeft overwogen om een civielrechtelijk kort geding aan te spannen teneinde
ernstig gevaar voor de volksgezondheid af te wenden?De leden van de VVD-fractie vragen de regering tevens aan te geven hoe
artikel 96 van de Wet BIG thans in de praktijk wordt toegepast ten aanzien
van beoefenaren die een bedreiging vormen voor de volksgezondheid. Kan de
regering aangeven op welke wijze de bevoegdheden van de Inspectie voor de
Gezondheidszorg tekort schieten, en op welke argumenten de in de Memorie van
Toelichting genoemde onderzoeksconclusie is gebaseerd?Ook willen de leden van de VVD-fractie weten wanneer de Kamer de evaluatie
van de Wet BIG tegemoet kan zien. Heeft de regering overwogen de evaluatie
versneld uit te voeren en intussen met onderhavige wetswijziging te wachten
totdat de werking van de wet is geëvalueerd?De leden van de VVD-fractie maken uit de Memorie van Toelichting op dat
de regering zich (pas) naar aanleiding van een incident de vraag heeft gesteld
of de overheid over voldoende effectieve instrumenten beschikt om (verdere)
gezondheidsschade te voorkomen, in geval waarin de alternatieve behandeling
de gezondheid van patiënten ernstig bedreigd. Zij vragen of, en zo ja
waarom, dit vraagstuk niet aan de orde is gekomen bij de totstandkoming van
de Wet BIG. Heeft de regering destijds welbewust niets willen regelen omtrent
een voorlopige voorziening aangaande behandelingen van alternatieve genezers
(en zo ja waarom), of heeft de regering niet stilgestaan bij de vraag of het
al dan niet wenselijk is om een dergelijke voorziening te treffen?Artikel 96 Wet BIG biedt volgens de leden van de VVD-fractie op zichzelf
voldoende ruimte om een alternatieve genezer in het geval van «het veroorzaken
van een aanmerkelijke kans op schade aan de gezondheid van een ander»,
te vervolgen. Belangrijk punt hierbij is dat de criteria die in artikel 96
worden genoemd hiervoor worden verhelderd, aangescherpt en nader
worden ingevuld. Hoe staat de regering tegenover de gedachte om de wetswijziging
te beperken tot een aanscherping c.q. nadere invulling van de criteria in
artikel 96? Kan de regering voorts aangeven hoe het overleg verloopt tussen
de Inspectie voor de Gezondheidszorg en het Openbaar Ministerie (OM) om afstemming
op dit punt te verkrijgen? Is er reeds onderlinge afstemming bereikt op dit
punt? Zo ja, wat is daarvan het resultaat? Zo nee, waarom is dat nog niet
gelukt? Deze leden wensen in elk geval nader inzicht op deze onderdelen en
(derhalve) op de vervolgingsinstructies.De leden van de VVD-fractie zijn van mening dat niet lichtvaardig mag
worden overgegaan tot vervolging van alternatieve genezers. Het enkele feit
dat de behandeling niet tot het gewenste resultaat leidt mag natuurlijk nooit
leiden tot vervolging ex. artikel 96 Wet BIG. Zij vragen hoe de regering daartegen
aan kijkt. Louter het veroorzaken van een aanmerkelijke kans op schade aan
de gezondheid van een ander moet effectief kunnen worden aangepakt. Zij vragen
welke gevallen de regering hierbij voor ogen heeft, en of de regering de opvatting
deelt dat het om hoge uitzonderingen gaat; om malafide alternatieve genezers.
Hoe vaak denkt de regering te moeten optreden? Zij vragen de regering volledig
inzicht te verschaffen in de criteria die tot vervolging leiden. Ook willen
zij weten in welke gevallen het inmiddels tot vervolging heeft geleid op grond
van overtreding van artikel 96 Wet BIG en tot welk strafrechtelijke resultaat
dat heeft geleid.De leden van de VVD-fractie plaatsen vraagtekens bij de effectiviteit
van het wetsvoorstel. Zij vragen de regering hierop in te gaan. Kan de regering
aangeven in hoeverre dit wetsvoorstel een relevante bijdrage zal gaan leveren
aan het effectieve optreden tegen malafide beroepsbeoefenaren die alternatieve
behandelingsmethoden toepassen M.a.w. wanneer gaat de inspectie resp. het
OM welke actie ondernemen en hoe vaak was dat in de afgelopen periode gebeurd
wanneer de thans voorgestelde mogelijkheden reeds aanstonds in de Wet BIG
geregeld waren?De leden van de VVD-fractie zijn ook benieuwd naar de wijze waarop andere
landen de strijd tegen malafide (alternatieve) genezers hebben geregeld. Zij
vragen de regering dit in een rechtsvergelijkend overzicht aan te geven.In navolging van de Raad van State achten de leden van de VVD-fractie
het bezwaarlijk dat de Officier van Justitie zodanige bevoegdheden krijgt,
die in praktijk feitelijk kunnen neerkomen op het kunnen stilleggen van het
bedrijf of het beroep van betrokkene. Zij vragen de regering dan ook deze
voorgestelde bevoegdheid in heroverweging te nemen. Zij geven – in navolging
van de Raad van State – ook in overweging de bevoegdheid tot het treffen
van een voorlopige voorziening, zoals een bevel zich te onthouden van bepaalde
behandelingen, aan de rechter (of de rechter-commissaris) voor te behouden.
De strafrechtspraktijk laat zien dat de rechter-commissaris in staat is snel,
weloverwogen, adequaat en met rechtswaarborgen omkleed te beslissen over zaken
die aan hem zijn voorgelegd. Zij vragen de regering in dit verband een beschouwing
te geven over de houdbaarheid van het wetsvoorstel en van het aangedragen
alternatief in het licht van het EVRM.De leden van de CDA-fractie hebben met gemengde gevoelens kennis genomen
van de inhoud van het voorliggende wetsvoorstel en de daarbij behorende Memorie
van Toelichting. Het voorstel beoogt een preventief instrumentarium in het
leven te roepen met als doel te voorkomen dat er (verdere) schade wordt toegebracht
aan patiënten van een verdachte van overtreding van artikel 96 voordat
de zaak ter zitting is behandeld en de verdachte is veroordeeld.Hoewel de leden van de CDA-fractie positief staan tegenover het doel van
de voorgestelde wetswijziging, plaatsen zij in navolging van de Raad van State, grote vraagtekens bij de wijze waarop getracht is vorm en inhoud
te geven aan het doel van de wetswijziging.Ten eerste betreft dat de principiële opmerking die de Raad van State
maakt. De Wet BIG is, met uitzondering van artikel 96, uitsluitend gericht
op gekwalificeerden. Met voorliggend wetsvoorstel wordt artikel 96 gebruikt
om regels te stellen met betrekking tot mogelijk optreden tegen beoefenaren
van alternatieve geneeswijzen. De leden van de CDA-fractie vragen of het niet
wijzer zou zijn geweest om de evaluatie van de Wet BIG af te wachten, en alsdan
de vraag te beantwoorden of het misschien beter zou zijn om de wet zodanig
uit te breiden dat ook beoefenaren van alternatieve geneeswijzen onder de
reikwijdte van de wet zouden komen te vallen.De regering stelt dat het bestaande strafrechtelijke instrumentarium tekort
schiet om adequaat te kunnen optreden tegen gezondheidsbedreigende behandelingsmethoden.
Tegelijkertijd wordt gesteld dat het noodzakelijk is criteria te ontwikkelen
voor het beantwoorden van de vraag wanneer sprake is van «het veroorzaken
van een aanmerkelijke kans op schade aan de gezondheid van een ander».
Bij deze leden roept dit de vraag op waarom voorliggend voorstel nodig is
om die criteria te ontwikkelen. Kunnen deze bijvoorbeeld niet in de praktijk
ontwikkeld en toegepast worden, en later gecodificeerd wanneer naar aanleiding
van de evaluatie verdere wijzigingen voorgesteld worden?De regering stelt het dat het niet verantwoord zou zijn om te wachten
tot zich veel situaties hebben voorgedaan, zoals die van de iatrosoof in Den
Haag, alvorens instrumenten in het leven te roepen. De leden van de CDA-fractie
kunnen zich vinden in deze benadering, maar merken tegelijkertijd op dat de
minister twee voorbeelden van de afgelopen jaren opnoemt, waaruit opgemaakt
kan worden dat dergelijke situaties (gelukkig) zó weinig voorkomen
dat men met het bestaande instrumentarium nog uit de voeten kan totdat de
evaluatie van de Wet BIG heeft plaatsgevonden.De regering stelt verder in haar antwoord op het commentaar van de Raad
van State dat eenzelfde maatregel een al lang bestaand instrument is bij economische
delicten. Dit doet bij deze leden de vraag rijzen of het niet praktischer
ware geweest om de Wet Economische Delicten ook van toepassing te maken op
alternatieve behande-lingsmethoden, in plaats van de Wet BIG daarvoor vergaand
op te rekken?In de Memorie van Toelichting wordt gesteld dat het voor de hand ligt
om het geven van een bevel in handen te leggen van de officier van justitie
die met de strafvervolging is belast. De Raad van State is van oordeel dat
het juist voor de hand ligt om het geven van een bevel in handen te leggen
van een rechter. De regering stelt dat het niet gaat om het geheel of gedeeltelijk
stilleggen van een onderneming, de reden dat er in de Wet Economische Delicten
een rechter aan te pas moet komen, maar om een bevel om zich te onthouden
van bepaalde handelingen. Bij deze leden roept dit toch de vraag op in hoeverre
er sprake is van verschillende situaties. Immers, door het zich moeten onthouden
van bepaalde handelingen, komt de feitelijke situatie neer op geheel of gedeeltelijk
stilleggen van een onderneming. Waarom dan toch niet gekozen voor het geven
van de bevoegdheid aan de rechter, zo vragen deze leden.De leden van de D66-fractie vinden het een goede zaak dat er strafrechtelijke
mogelijkheden zijn om beperkingen op te leggen aan het uitoefenen van alternatieve
behandelingswijzen. Zij zijn echter van mening dat het moment dat dit instrument
ingezet kan worden, vaak te laat is om misstanden te voorkomen. Daarom kunnen
zij van harte instemmen met het voorstel van de regering om ook een preventief
instrumentarium te ontwikkelen, door in de Wet BIG vast te leggen dat een
verdachte van overtreding van artikel 96 een bevel kan worden
gegeven zich van bepaalde handelingen te onthouden.De leden zouden echter wel nog een nadere toelichting willen waarom niet
de keuze is gemaakt de bevoegdheid tot het geven van een dergelijk bevel in
handen te leggen van de Inspectie van de Gezondheidszorg. De constructie waarbij
de officier van justitie dit bevel doet, maar eerst daarover overleg moet
voeren met de Inspectie lijkt hen zeer omslachtig. Dit zou er in hun ogen
toe kunnen leiden dat er enige tijd verstrijkt voordat een bevel gegeven wordt,
waardoor aan vermoede misstanden niet acuut een einde komt. Is het niet beter
dat de Inspectie dit besluit neemt en daarvan melding maakt bij de officier
van Justitie?Deze leden vinden het een goede zaak dat ter aanvulling op deze wettelijke
maatregel de ontwikkeling van criteria voor vervolging en het maken van afspraken
tussen Openbaar Ministerie en Inspectie, ook gezorgd wordt voor een stimuleringsbeleid
inzake de bevordering van de kwaliteit van de beroepsbeoefening in het veld
van de alternatieve geneeswijzen. Kan dit geconcretiseerd worden? De leden
van de D66-fractie zijn hierin zeer geïnteresseerd omdat zij al vaak
een pleidooi hebben gehouden om, rekening houdend met 1 miljoen gebruikers,
te komen tot erkenning van homeopathische artsen en stimulering van wetenschappelijk
onderzoek. Zij hebben begrepen dat in ieder geval over de erkenning van homeopathische
artsen een Europese richtlijn is ontwikkeld. Klopt dit? Zo ja, waarom is deze
in Nederland dan nog niet tot uitvoering gekomen?De minister is van mening dat de nu voorliggende wetgeving in combinatie
met een controle door de Consumentenbond voldoende is om misstanden in de
sector van de alternatieve behandelwijzen te voorkomen. De leden van de D66-fractie
zijn van mening dat er meer nodig is dan alleen dit. Is het niet zo dat de
controle van de Consumentenbond voornamelijk de randvoorwaarden van de praktijkvoering
betreft, en dat dus de deskundigheid van de behandelaar nauwelijks aan bod
komt?Tevens willen de leden van de D66-fractie deze gelegenheid nogmaals aangrijpen
om de minister te verzoeken te komen tot een register of wettelijk keurmerk
dat wel ingaat op de kwaliteit van de dienstverlening. Gaarne ontvangen zij
een reactie op dit voorstel.Tenslotte merken zij op een aantal klachten te hebben ontvangen over de
werking van de Wet BIG die zij in het verlengde van de voorliggende wetswijziging
graag aan de orde willen stellen. Deze klachten behelzen met name de handhaving
van de wet op het punt van archivering en informatieverstrekking. Dossiers
van bijvoorbeeld (ex) psychiatrische patiënten zouden niet op tijd vernietigd
worden, patiënten krijgen geen mogelijkheid hun dossier in te zien. Kan
aangegeven worden of dit nu daadwerkelijk een uitvoeringsprobleem is betreffende
de Wet BIG, en zo ja, hoe de minister hiermee denkt om te gaan?De leden van de fractie van GroenLinks hebben met belangstelling kennis
genomen van het voorstel tot wijziging van de Wet op de beroepen in de individuele
gezondheidszorg. Het betreft hier een probleem dat inherent is aan de opzet
van de wet, waarbij het een ieder vrij staat de individuele gezondheidszorg
uit te oefenen, mits men zich onthoudt van voorbehouden handelingen. Daarnaast
kent de wet het systeem van registratie en titelbescherming, omschrijft opleidingseisen
en deskundigheidsgebieden van een achttal beroepen op het gebied van de individuele
gezondheidszorg en regelt de tuchtrechtspraak en een aantal andere zaken.Deze leden delen de constatering dat er zich gevallen hebben voorgedaan,
en kunnen voordoen, dat de gezondheid van patiënten ernstig bedreigd
wordt door beoefenaren van alternatieve geneeswijzen, niet zijnde beoefenaren
van een krachtens de Wet BIG geregeld beroep. Ook delen zij de mening dat
het wenselijk ware in een eerder stadium dan na veroordeling maatregelen te
kunnen treffen. Het huidige artikel 96 van de wet biedt hiertoe
geen mogelijkheden, omdat het slechts de strafbepaling regelt. De regering
stelt voor de Officier van Justitie, gehoord de Inspecteur voor de Gezondheidszorg,
de bevoegdheid te geven de verdachte te bevelen zich van handelingen te onthouden,
hangende de gerechtelijke uitspraak.De leden van de fractie van GroenLinks hebben kennis genomen van de vragen
en bedenkingen die de Raad van State heeft opgeworpen naar aanleiding van
dit voorstel. De eerste vraag van de Raad van State is gericht op het ontbreken
van een beschouwing waarin wordt uiteengezet waarom het bestaande strafrechtelijke
instrumentarium te kort schiet. Deze vraag wordt in de Memorie van Toelichting
niet beantwoord. Zo wordt niet ingegaan op de mogelijkheid een voorlopige
maatregel in kort geding te vorderen. Deze leden verzoeken hier alsnog op
in te gaan, omdat zij met de Raad van State menen dat wetgeving slechts opportuun
is wanneer daarmee in een lacune wordt voorzien.Ten tweede is de vraag naar het te hanteren criterium van belang. Het
voorstel gaat er van uit dat het ontbreken van communicatie met het reguliere
circuit of het interveniëren in reguliere behandelingen aanknopingspunten
voor vervolging kunnen zijn. Deze leden vragen of dit voldoende onderscheid
oplevert. Wezenlijke risico's voor de volksgezondheid kunnen immers ook optreden
wanneer schadelijke stoffen worden toegediend of onjuiste leefregels worden
aangeraden. Of is de bedoeling dat er altijd communicatie met het reguliere
circuit zou moeten zijn en dat het inzicht van de reguliere beroepsbeoefenaar
gevolgd zou moeten worden door de alternatieve – beroepsbeoefenaar?
Met de Raad van State menen wij dat de effectiviteit van dit voorstel veel
te wensen over laat.Ten derde is er de onduidelijkheid omdat artikel 96 zowel ziet op personen
die niet ingeschreven staan in een register als op personen die wel ingeschreven
staan maar kennelijk buiten hun deskundigheidsgebied treden. Hoe moet het
voorgestelde criterium in de tweede situatie uitgelegd worden?Gezien het wezenlijke karakter van deze vragen wachten wij het antwoord
van de regering af alvorens ons uit te spreken over de wenselijkheid van verdere
behandeling van dit wetsvoorstel.De leden van de fractie van de ChristenUnie hebben met belangstelling
kennisgenomen van het wetsvoorstel. Zij zijn van mening dat het een zinvolle
aanvulling is op de wettelijke mogelijkheden om in te grijpen indien een beroepsbeoefenaar
in de individuele gezondheidszorg onzorgvuldig handelt en onnodige schade
toebrengt aan zorgvragers. In het algemeen zal het gaan om incidenten. De
leden hebben er begrip voor dat de regering stelt dat het moeilijk is om de
noodzaak van de voorgestelde wetswijziging te onderbouwen met meer gegevens,
zoals de Raad van State vraagt in zijn advies.Het voorliggende wetsvoorstel roept bij deze leden op enkele punten vragen
op.Het lijkt de leden van de fractie van de ChristenUnie dat de voorgestelde
regeling wel degelijk effectief is, omdat deze inderdaad primair bedoeld is
voor beroepsbeoefenaren die niet geregistreerd zijn.De vraag is echter wel waarom volgens artikel 96 alleen strafbaar kunnen
worden gesteld die onzorgvuldig uitgevoerde handelingen die buiten het deskundigheidsgebied
van de beroepsbeoefenaar liggen. Voor bijvoorbeeld een arts is dat deskundigheidsgebeid
vrijwel onbepaald, zoals ook de Raad van State opmerkt. Is het niet beter
om die beperking te schrappen, zodat ook onzorgvuldige/schadelijke handelingen
die binnen het deskundigheidsgebied vallen strafbaar gesteld kunnen worden
en kunnen leiden tot een schriftelijk bevel om zich daarvan te onthouden?Kan de regering aangeven of het opleggen van de maatregel in de praktijk
toch zal betekenen dat het bedrijf (dat is de praktijkvoering) zal moeten
worden stilgelegd? Tenslotte merken de leden van de fractie van de ChristenUnie op dat het
niet duidelijk is in welke situaties de maatregel toegepast gaat worden. Gaat
het om alle verdachten van overtreding van artikel 96, of alleen bij een deel
van de verdachten? Zo ja, bij welk deel dan? Alleen zij waartegen «ernstige
bezwaren» zijn en die de volksgezondheid in gevaar brengen? Wat zijn
die «ernstige bezwaren anders dan de feiten die al hebben geleid tot
het verdacht zijn van overtreding van artikel 96? Is het verdacht zijn van
artikel 96 altijd al niet zo ernstig dat eigenlijk altijd de maatregel toegepast
moet worden (tenminste als er kans is op het voortbestaan van het risico)?
Bij «volksgezondheid» denken de leden van de fractie de ChristenUnie
bovendien aan de gezondheid van grote(re) groepen mensen en daar zal het in
dit soort gevallen lang niet altijd om gaan. Het gaat om een incident waarna
bij verder onderzoek bijvoorbeeld blijkt dat het bij een (beperkt) aantal
andere patiënten ook zo is gegaan of zal gaan. Zou in de voorgestelde
nieuwe artikelen 96a en 96b niet beter gekozen kunnen worden voor een formulering
waaruit blijkt dat de maatregel uitgevaardigd kan worden bij beroepsbeoefenaars
die verdacht worden van overtreding van artikel 96 en waarbij een risico bestaat
op herhaling van de overtreding. Daarmee vervalt dus de noodzaak om aan te
tonen dat er sprake moet zijn van «ernstige bezwaren» en een bedreiging
van de volksgezondheid.De leden van de SGP-fractie hebben met belangstelling kennisgenomen van
voorliggend wetsvoorstel dat een wijziging van de Wet BIG beoogt, teneinde
het publiek nog beter te kunnen beschermen en effectiever op te kunnen treden
tegen beoefenaren van alternatieve behandelings-methoden die ernstige gezondheidsschade
berokkenen. Gezien de ernstige excessen op dit terrein van de laatste jaren,
in de Memorie van Toelichting wordt aan enkele daarvan gerefereerd, zijn deze
leden van mening dat het niet verantwoord is om met de invoering van een krachtig
preventief instrumentarium langer te wachten. Desalniettemin wijzen de aan
het woord zijnde leden op de forse kritiek van de Raad van State op onderhavig
wetsvoorstel met betrekking tot de effectiviteit en diens advies om dit wetsvoorstel
derhalve niet in te dienen. Deze leden ervaren in dezen dan ook een ernstig
dilemma. Zij achten het de verantwoordelijkheid van de regering om hen aangaande
de effectiviteit en de handhaafbaarheid van voorliggend wetsvoorstel nader
te overtuigen.In het licht van hun bovenstaande opmerkingen hebben de leden van de SGP-fractie
de nodige twijfels bij de stelligheid waarmee de regering in de Memorie van
Toelichting (blz. 3) stelt dat deze «wettelijke maatregel tezamen met
de ontwikkeling van criteria voor vervolging en het maken van afspraken tussen
het openbaar ministerie en de inspectie, aangevuld met het stimuleringsbeleid
inzake de bevordering van de kwaliteit van de beroepsuitoefening in het veld
van alternatieve behandelwijzen» de regering als «evenwichtig
en voldoende effectief» voor komt. Zowel met betrekking tot het vervolgingsbeleid
als aangaande het stimuleringsbeleid hebben deze leden de nodige vragen.De leden van de SGP-fractie vragen de regering meer duidelijkheid te verschaffen
omtrent de ruime definitie van het begrip «handelingen op het gebied
van de individuele gezondheidszorg» in artikel 1 Wet BIG, namelijk mede
omvattende handelingen op het gebied van de geneeskunst. Deze leden refereren
in dit verband aan de kritiek van de Raad van State en de reactie van de regering
daarop. De aan het woord zijnde leden constateren dat in hun optiek het werkelijke
probleem in het alternatieve veld nu juist de gebrekkige (lees: afwezigheid
van) afgrenzing van deskundigheidsgebieden bij hen die een niet wettelijk
geregeld beroep uitoefenen is. Deze leden zijn van mening dat dit dan ook
een gevaar blijft vormen voor de patiënt. Zij vragen een reactie op dit
punt. Tevens stellen deze leden in dit verband de wenselijkheid van zowel
een registratiemogelijkheid voor alternatieve behandelaars als een adequate
klachtenregeling voor alternatieve behandelwijzen aan de orde.
Zij vragen wat de inspanningen van de regering in dezen (zullen) zijn.De leden van de SGP-fractie merken op dat de wettelijke beperkingen van
de mogelijkheid alternatieve behandelingswijzen toe te passen, zoals deze
in voorliggend wetsvoorstel worden voorgesteld, geheel op het terrein van
het strafrecht liggen. Deze leden constateren tevens dat de Inspectie voor
de Gezondheidszorg is belast met het toezicht op de naleving van de in voorliggend
wetsvoorstel opgenomen strafbepalingen, maar uiteraard niet zelf strafrechtelijk
kan optreden. Zij vragen de regering nader in te gaan op de vormgeving van
het daartoe benodigde afstemmingsbeleid tussen de Inspectie en het Openbaar
Ministerie.Tevens vragen de aan het woord zijnde leden waarom in voorliggend wetsvoorstel
niet is voorzien in enige vorm van tuchtrecht voor alternatieve genezers.
Deze leden constateren immers dat daar waar de Inspectie voor de Gezondheidszorg
ziekenhuizen en instellingen actief bezoekt om te controleren of relevante
voorschriften worden nageleefd, een dergelijke aanpak niet geldt voor het
terrein van de alternatieve geneeswijzen. Dat betekent dat een alternatieve
behandelaar, ondanks het feit dat er sterke aanwijzingen zijn dat er vanwege
zijn praktijkuitoefening in de toekomst aanmerkelijke gezondheidsschade kan
ontstaan, feitelijk niet kan worden aangepakt. Deze leden concluderen derhalve
dat in voorliggend wetsvoorstel de verantwoordelijkheid te zeer bij de patiënt
wordt gelegd. Zij vragen de regering op de door hen gemaakte opmerkingen in
te gaan.De leden van de SGP-fractie constateren dat in voorliggend wetsvoorstel
de mogelijkheid is opgenomen dat een verdachte van overtreding van artikel
96 Wet BIG kan worden bevolen zich van bepaalde handelingen te onthouden.
Het kan hier dus een deel van het behandelaanbod van de betreffende alternatieve
behandelaar betreffen. Deze leden wijzen er echter op dat het in hun optiek,
gezien de door hen reeds aan de orde gestelde gebrekkige (lees: afwezigheid
van) afgrenzing van deskundigheidsgebieden bij vele alternatieve behandelaars,
niet altijd eenduidig kan worden vastgesteld welke handelingen nu wel of niet
onder een dergelijk verbod dienen te vallen. Daar komt nog bij, dat met name
in bepaalde kringen binnen de alternatieve geneeskunst – de aan het
woord zijnde leden refereren onder andere aan enkele recente affaires in de
sfeer van de macrobiotiek en de iatrosofie – de behandeling vaak meer
van relationele aard is en derhalve sterk met de persoon van de behandelaar
is verbonden en minder van bepaalde handelingen afhangt dan in de reguliere
geneeskunde het geval is. Gezien de ernstige consequenties voor de volksgezondheid
bepleiten deze leden dan ook voor het algeheel stilleggen van het bedrijf
of het beroep van diegene die van overtreding van artikel 96 Wet BIG verdacht
wordt. Zij vragen in hoeverre hun pleidooi feitelijk en materieel overeenkomt
met hetgeen de regering in voorliggend wetsvoorstel beoogt te regelen.Met betrekking tot het stimuleringsbeleid constateren de leden van de
SGP-fractie dat het hier landelijke projecten betreft die (mede) uitgevoerd
worden door het Centraal Begeleidingsorgaan (CBO) en de Consumentenbond. Deze
leden vinden de informatie over deze projecten in de Memorie van Toelichting
dermate summier dat zij ernstig behoefte aan nadere bijzonderheden in dezen.
Zij vragen de regering nader op de vormgeving van het voorgestelde stimuleringsbeleid
en de inhoud van genoemde projecten in te gaan.De leden van de SGP-fractie
vinden het overigens bevreemdend dat het stimuleringsbeleid vooral is gericht
op de kwaliteitsbevordering bij beroepsbeoefenaren die, blijkens de Memorie
van Toelichting in de voorzienbare toekomst geen – en wellicht nooit –
een wettelijke status zullen verwerven. De artsen en andere BIG-beroepsbeoefenaren
voor wie de overheid zich in bepaalde opzichten garant heeft gesteld, profiteren
nauwelijks van het stimulerend overheidsbeleid voor alternatieve geneeswijzen.
Deze leden noemen dit een onbegrijpelijke inconsequentie die niet in het voordeel
is van de patiënt. Naar de mening van de aan het woord zijnde
leden zou het stimuleringsbeleid vooral uit moeten gaan naar onderzoek om
doelmatigheid van de alternatieve geneeskunde te bevorderen op het hoogst
beschikbare niveau en kwaliteit te bevorderen bij beroepsgroepen wier bevoegdheden
binnen wettelijke kaders omschreven zijn. Pas dan kan de overheid beweren
dat zij een beleid voert dat er op gericht is de veiligheid van de patiënt
zo veel mogelijk te waarborgen. Deze leden vragen een reactie op deze stelling.De leden van de SGP-fractie vragen de regering nader in te gaan op het
onderzoek naar de vorderingen in het kwaliteitsbeleid in het niet-reguliere
segment van de gezondheidszorg zoals dat door de Consumentenbond zal worden
uitgevoerd. Deze leden gaan er van uit, dat naast de randvoorwaarden van de
praktijkvoering, zoals informatieverschaffing, hygiëne, bereikbaarheid,
klachtenregeling, etc., ook het medisch deskundigheidsniveau onderwerp van
onderzoek zal zijn. Naar de mening van deze leden is het medisch deskundigheidsniveau
één van de belangrijkste kwaliteitscriteria in de geneeskunde.
De aan het woord zijnde leden spreken hun verwachting uit dat het meewegen
van het medisch deskundigheidsniveau in de beoordeling door de Consumentenbond
er mede toe bijdraagt dat soortgelijke excessen als rond het Amsterdamse Kushi-Instituut
in de toekomst worden voorkomen. Zij vragen de regering nader op deze stelling
in te gaan.Gezien de grote belangstelling van de Nederlandse bevolking voor alternatieve
geneeswijzen, zoals die uit onafhankelijke onderzoeken blijkt, vinden de leden
van de SGP-fractie het, mede gelet op de problematiek waar voorliggend wetsontwerp
uit voortvloeit, van belang dat er in de richting van de consument meer duidelijkheid
dient te komen over de verschillen tussen alternatieve artsen en alternatieve
therapeuten. Deze leden wijzen onder meer op het verschil in opleidingsniveau
en wat dit voor consequenties heeft ten aanzien van diagnostiek en behandeling,
zoals het vermogen om een medische diagnose te stellen en om ook gedurende
de behandeling gespitst te zijn op medische verwikkelingen zodat indien nodig
tijdig reguliere behandeling kan worden ingezet. Zij vragen de regering aan
te geven op welke wijze zij actief bijdraagt aan de erkenning van de homeopathie
als specialisme.Tenslotte vragen de leden van de SGP-fractie de regering aan te geven
waarom de voorliggende wijziging van de Wet BIG een voorlopige maatregel betreft.De voorzitter van de commissie,Van LenteDe griffier van de commissie,TeunissenXNoot1Samenstelling: Leden: Van der Vlies (SGP), Swildens-Rozendaal (PvdA),
ondervoorzitter, Middel (PvdA), Van Lente (VVD), voorzitter, Dankers (CDA),
Oudkerk (PvdA), Bakker (D66), Rouvoet (ChristenUnie), Van Vliet (D66), Van
Blerck-Woerdman (VVD), Passtoors (VVD), Gortzak (PvdA), Hermann (GroenLinks),
Buijs (CDA), Atsma (CDA), Arib (PvdA), Spoelman (PvdA), Kant (SP), E. Meijer
(VVD), Van der Hoek (PvdA), Blok (VVD), Mosterd (CDA), Vacature (CDA), Vacature
(GroenLinks), Rijpstra (VVD).Plv. leden: Lambrechts (D66), Rehwinkel (PvdA), Apostolou (PvdA), Örgü
(VVD), Verburg (CDA), Noorman-den Uyl (PvdA), Ravestein (D66), Slob (ChristenUnie),
Van 't Riet (D66), Terpstra (VVD), Udo (VVD), Belinfante (PvdA), Harrewijn
(GroenLinks), Ross-van Dorp (CDA), Th.A.M. Meijer (CDA), Duijkers (PvdA),
Smits (PvdA), Marijnissen (SP), O.P.G. Vos (VVD), Hamer (PvdA), Cherribi (VVD),
Eurlings (CDA), Visser-van Doorn (CDA), Van Gent (GroenLinks), Weekers (VVD). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-27669-4.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl