Wijzigingen van wetgevingstechnische of anderszins ondergeschikte aard in o.a. Wet geluidhinder; Nota naar aanleiding van het nader verslag
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-04 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 30848, nr. 10

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum indiening

31-05-2007

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2006-2007

30848 nr. 10

29-05-2007

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaam1. Algemeen2. Artikel VI WoningwetOverzicht vragenAchtergrond en inhoud van de voorgestelde wijzigingen
van de artikelen 46 en 49 van de WoningwetVrijstelling en bouwvergunning, één besluit
of twee besluiten?Beslistermijnen bij samenloop vrijstelling en bouwvergunningCommunicatie en voorlichting aanvrager en andere belanghebbendenDe van rechtswege verleende bouwvergunning3. Vigerende Wet geluidhinderOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 30848Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 31 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
30 848Wijzigingen van wetgevingstechnische of anderszins ondergeschikte aard
aan te brengen in de Wet geluidhinder en enkele andere wettennr. 10NOTA NAAR AANLEIDING VAN HET NADER VERSLAGOntvangen 29 mei 20071. AlgemeenHet doet mij genoegen dat de leden van de fracties van de PvdA en de VVD
met interesse en belangstelling kennis hebben genomen van het wetsvoorstel.
Op de gestelde vragen en gemaakte opmerkingen ga ik hieronder graag in.2. Artikel VI WoningwetOverzicht vragenMet betrekking tot dit artikel zijn diverse vragen ontvangen van de leden
van de fractie van de PvdA. Het is deze leden in de eerste plaats niet duidelijk
hoe een aanvrager van een bouwvergunning waarvoor vrijstelling van het bestemmingsplan
noodzakelijk is nu wordt behandeld.Enerzijds wordt gesproken van het behandelen van de aanvraag als één
besluit, waarvoor de indiening van zienswijzen gelijk loopt, terwijl elders
wordt gerept van een vier-weken-termijn nádat besloten is over de vrijstelling.
Moeten het vrijstellingsbesluit en het besluit op de bouwvergunning nu als één,
of als twee afzonderlijke besluiten gezien worden? Indien het één
besluit zou zijn heerst bij deze leden de angst dat, eventueel onbedoeld,
met het van rechtswege verlenen van de bouwvergunning ook de vrijstelling
van rechtswege zou zijn verleend.De leden van de fractie van de PvdA vragen zich vervolgens af, indien
sprake is van twee afzonderlijke besluiten van burgemeester en wethouders,
wat dan de (opgetelde) uiterlijke termijn is waarop een bouwvergunningaanvrager
een besluit ontvangt op zijn aanvraag.Hoe lang kunnen burgemeester en wethouders doen over het besluit over
vrijstelling van het bestemmingsplan? Wat gebeurt er als deze termijn wordt
overschreden? Wordt met de aanvrager en de mogelijke indieners van zienswijzen
gecommuniceerd over het feit dat het twee afzonderlijke besluiten betreft,
respectievelijk over de vrijstelling en de bouwvergunning zelf?Tot slot hebben de leden van de fractie van de PvdA de volgende vragen
naar voren gebracht. Hoe wordt gewaarborgd dat strijdigheid met het bestemmingsplan
wordt opgemerkt? Welke waarborg is gegeven dat indien een bouwvergunning van
rechtswege wordt verleend na het verstrijken van de vier-weken-termijn
getoetst is óf het past binnen het bestemmingsplan? Welke rechtsgeldigheid
heeft een van rechtswege verleende bouwvergunning als blijkt dat het niet
past binnen het bestemmingsplan en ook geen vrijstelling van het bestemmingsplan
verleend had kunnen worden, bijvoorbeeld omdat er strijdigheid is met natuurregelgeving
of geluidsbeperkingen dan wel bijvoorbeeld een passende beoordeling in het
kader van de Habitatrichtlijn ontbreekt? Op welke wijze worden belanghebbenden
in geval van bouwvergunningaanvragen, welke al dan niet ook bestemmingsplanvrijstellingen
behelzen, (vooraf) geïnformeerd?Achtergrond en inhoud van de voorgestelde wijzigingen
van de artikelen 46 en 49 van de WoningwetDe gestelde vragen hebben betrekking op het besluitvormingsmodel voor
de aanvraag om bouwvergunning zoals thans vervat in de artikelen 46 en 49
van de Woningwet.Met de wijzigingen van deze artikelen, zoals voorgesteld bij artikel VI,
onderdelen F en G, van dit wetsvoorstel, wordt beoogd het bestaande besluitvormingsmodel,
dat al sinds oktober 1992 in de Woningwet is verankerd, te stroomlijnen en
te verduidelijken. Het besluitvormingsmodel zelf wijzigt als zodanig niet,
behoudens één uitzondering. Het betreft hier artikel 46, vijfde
lid (nieuw), van de Woningwet. Dit artikellid strekt ertoe om, bij samenloop
van een aanvraag om bouwvergunning met een verzoek om vrijstelling als bedoeld
in artikel 17 of 19 van de Wet op de Ruimtelijke Ordening (hierna: de
WRO), de voorbereidingsprocedure van de beslissing omtrent de aanvraag om
bouwvergunning gelijk te laten lopen met de voorbereidingsprocedure van de
beslissing omtrent het verzoek om vrijstelling. Aan deze bepaling, waarmee
een onvolkomenheid wordt hersteld die als gevolg van de Aanpassingswet uniforme
openbare voorbereidingsprocedure Awb is ontstaan, bestaat in de praktijk grote
behoefte. Dit is reeds uiteengezet in de toelichting bij de nota van wijziging
bij het onderhavige wetsvoorstel (Kamerstukken II 2006/07, 30 848, nr. 8,
blz. 11 en 12). Ten opzichte van het bestaande besluitvormingsmodel is
dit dus feitelijk het enige element dat door het onderhavige wetsvoorstel
verandert.Vrijstelling en bouwvergunning, één besluit
of twee besluiten?Een belangrijk deel van de gestelde vragen heeft betrekking op de mate
van samenhang tussen het besluit omtrent de vrijstelling en het besluit omtrent
de bouwvergunning. Gaat het hier nu om één besluit of om twee
besluiten?Om deze vragen te kunnen beantwoorden is het noodzakelijk om allereerst
de gang van zaken met betrekking tot de besluitvorming op aanvragen om een
bouwvergunning uiteen te zetten.Als een dergelijke aanvraag wordt ingediend, moet deze worden getoetst
aan de terzake in artikel 44, eerste lid, van de Woningwet opgenomen weigeringsgronden.
Indien geen van deze weigeringsgronden zich voordoet, dan moet de vergunning
worden verleend. Ingevolge artikel 46, eerste lid, van de Woningwet moet het
besluit hiertoe, voor zover het betreft een reguliere bouwvergunning, binnen
twaalf weken na ontvangst van de aanvraag worden genomen. Voor een lichte
bouwvergunning en een reguliere bouwvergunning die in twee fasen wordt verleend,
geldt een beslistermijn van zes weken. Indien de beslissing op de aanvraag
om bouwvergunning niet binnen genoemde termijnen wordt genomen, dan is de
bouwvergunning van rechtswege verleend.Aanvragen die betrekking hebben op bouwwerken voor het bouwen waarvan
slechts vergunning kan worden verleend na het verlenen van vrijstelling als
bedoeld in de artikelen 15, 17 of 19 van de WRO, worden ingevolge artikel
46, derde lid, van de Woningwet geacht mede een verzoek om zodanige vrijstelling
in te houden. Als hiervan sprake is moet eerst worden besloten
omtrent het verzoek om vrijstelling, waarmee de strijdigheid met het bestemmingsplan
kan worden opgeheven, en vervolgens omtrent de aanvraag om bouwvergunning.
Het betreft hier twee afzonderlijke besluiten, die echter in de praktijk vaak
nagenoeg gelijktijdig worden genomen en veelal zelfs in één
document worden vervat.De in artikel 46, eerste lid, van de Woningwet voorgeschreven beslistermijnen
zijn op aanvragen als in de vorige alinea bedoeld niet van toepassing. Hiervoor
gelden afzonderlijke beslistermijnen die zijn voorgeschreven in artikel 49
(oud) en artikel 46, vierde en vijfde lid (nieuw), van de Woningwet. Ook dit
zijn fatale beslistermijnen waardoor een van rechtswege verleende bouwvergunning
kan ontstaan, met dien verstande dat deze termijnen niet ingaan op het tijdstip
van ontvangst van de vergunningaanvraag, maar op het tijdstip waarop de benodigde
vrijstelling is verleend.Het is dus niet zo dat, als een aanvraag om bouwvergunning in strijd is
met een bestemmingsplan, een vergunning van rechtswege kan ontstaan zonder
dat eerst uitdrukkelijk is besloten vrijstelling te verlenen.Uit het voorgaande is reeds duidelijk geworden dat het besluit omtrent
het verzoek om vrijstelling en het besluit omtrent de aanvraag om bouwvergunning
in juridisch opzicht twee afzonderlijke, van elkaar te onderscheiden besluiten
zijn. Weliswaar volgt uit artikel 46, vijfde lid, aanhef en onder a (nieuw),
van de Woningwet dat in het kader van de voorbereiding van deze besluiten
onder bepaalde omstandigheden gelijktijdig zienswijzen naar voren moeten worden
gebracht, maar dat maakt niet dat daardoor van één besluit in
plaats van twee besluiten moet worden gesproken. Ook het bepaalde in artikel
46, zevende lid (nieuw), van de Woningwet, welk artikellid inhoudelijk overeenkomt
met artikel 49, vijfde lid (oud), van die wet, brengt dat niet met zich.Op grond van deze bepaling worden voor de mogelijkheid van beroep ingevolge
hoofdstuk 8 van de Algemene wet bestuursrecht (hierna: de Awb) de beslissing
omtrent de aanvraag om bouwvergunning en die omtrent het verzoek om vrijstelling
als één besluit aangemerkt. Deze bepaling strekt ertoe de bezwaaren
beroepsprocedures tegen de vrijstelling en de bouwvergunning te concentreren
in één procedure. Hiermee wordt een inefficiënte versnippering
in rechtsbescherming voorkomen. Deze concentratie ziet dus pas op de fase
nadat de vrijstelling en de bouwvergunning, elk als afzonderlijk besluit,
tot stand zijn gekomen. Hetgeen hiervoor is opgemerkt over het ontstaan van
de bouwvergunning van rechtswege, speelt zich juist af in die fase van totstandkoming
en wordt dus niet door het bepaalde in artikel 46, zevende lid (nieuw), van
de Woningwet geraakt. Gelet op het voorgaande is de vrees dat het risico bestaat
dat naast de bouwvergunning ook de vrijstelling van rechtswege zou kunnen
worden verleend, ongegrond.Beslistermijnen bij samenloop vrijstelling en bouwvergunningWat betreft de beslistermijn op een aanvraag om bouwvergunning die wordt
geacht mede een verzoek om vrijstelling als bedoeld in de artikelen 15, 17
of 19 van de WRO in te houden, alsmede wat betreft de beslistermijn op
zo’n verzoek om vrijstelling, geldt het volgende.De beslistermijn op een verzoek om vrijstelling als bedoeld in artikel
15 van de WRO (de zogeheten binnenplanse vrijstelling), moet worden bepaald
aan de hand van artikel 4:13 van de Awb. Uit het eerste lid van dit artikel
vloeit voort dat indien terzake in het bestemmingsplan geen beslistermijn
is voorgeschreven, op het verzoek om vrijstelling binnen een redelijke termijn
na ontvangst van het verzoek moet zijn beslist. Ingevolge artikel 4:13, tweede
lid, van de Awb is die redelijke termijn in ieder geval verstreken wanneer
niet binnen acht weken na ontvangst van het verzoek is beslist. Vervolgens
moet ingevolge artikel 46, vierde lid (nieuw), van de Woningwet binnen vier
weken nadat de vrijstelling is verleend, op de aanvraag om bouwvergunning
zijn beslist. Indien op grond van het bestemmingsplan geen afzonderlijke beslistermijn
voor de vrijstelling geldt neemt de procedure in dit geval dus maximaal acht
+ vier is twaalf weken in beslag.De beslistermijn voor een verzoek om vrijstelling als bedoeld in artikel
17 van de WRO (tijdelijke vrijstelling) is geregeld in artikel 18 van die
wet. Op grond van het eerste lid van dat artikel dient zo spoedig mogelijk,
doch in elk geval binnen acht weken na ontvangst van het verzoek om vrijstelling,
te worden beslist of toepassing zal worden gegeven aan het derde lid, dat
betrekking heeft op de procedure tot voorbereiding van het besluit omtrent
de vrijstelling. Terzake is de in afdeling 3.4 van de Awb geregelde uniforme
openbare voorbereidingsprocedure van toepassing verklaard, met dien verstande
dat in artikel 18, derde lid, onder b, van de WRO de termijn waarbinnen uiteindelijk
op het verzoek om vrijstelling moet worden beslist in afwijking van artikel
3:18, eerste en tweede lid, van de Awb is verkort van zes maanden tot vier
weken nadat de termijn voor het naar voren brengen van zienswijzen is verstreken.
Dit betekent dat vanaf het tijdstip van de terinzagelegging van het ontwerpbesluit,
waarna de terinzagelegging, tevens termijn voor het naar voren brengen van
zienswijzen, zes weken duurt, de uniforme openbare voorbereidingsprocedure
maximaal tien weken in beslag neemt. Gevoegd bij de maximale termijn voor
de beslissing bedoeld in artikel 18, eerste lid, voornoemd, te weten acht
weken, komt dit neer op een beslistermijn van maximaal 18 weken voor de vrijstelling.
Daarna geldt ingevolge artikel 46, vijfde lid, onder c, van de Woningwet een
beslistermijn van vier weken voor de bouwvergunning. De maximale beslistermijn
bedraagt hier dus in totaal 22 weken.Laatstgenoemde beslistermijn van maximaal 22 weken voor de vrijstelling
en bouwvergunning geldt evenzeer wanneer het gaat om een verzoek om vrijstelling
als bedoeld in artikel 19 van de WRO, indien daarvoor geen verklaring van
geen bezwaar is vereist. De beslistermijn voor een dergelijk verzoek om vrijstelling
is geregeld in artikel 19a van die wet. Uit dat artikel volgt tevens dat indien
wel een verklaring van geen bezwaar is vereist, hetgeen diverse aanvullende
procedurestappen met zich brengt, de uniforme openbare voorbereidingsprocedure
met maximaal 16 weken wordt verlengd. De beslistermijn voor de vrijstelling
en bouwvergunning bedraagt hier dus in totaal maximaal 38 weken.Indien in het kader van de voorbereiding van de beslissing omtrent het
verzoek om vrijstelling een voorgeschreven wettelijke beslistermijn wordt
overschreden, dan kan de aanvrager bezwaar maken tegen het uitblijven van
een beslissing en terzake een voorlopige voorziening indienen bij de voorzieningenrechter
van de rechtbank. Voor de goede orde en wellicht ten overvloede wijs ik er
daarbij op dat de wettelijke bepalingen die van toepassing zijn op de voorbereiding
van de beslissing omtrent het verzoek om vrijstelling niet zijn gesanctioneerd;
de wet voorziet niet in de figuur van een van rechtswege ontstane vrijstelling.
Een fatale beslistermijn voor de bouwvergunning gaat pas in op het moment
dat de benodigde vrijstelling is verleend.Communicatie en voorlichting aanvrager en andere belanghebbendenDe vergunningaanvrager wordt reeds in de toelichting bij het aanvraagformulier
voor de bouwvergunning, dat bij ministeriële regeling wordt vastgesteld
en waarvan in elke gemeente gebruik moet worden gemaakt, gewezen op het feit
dat als zijn bouwplannen in strijd zijn met het bestemmingsplan – in
welk geval vrijstelling dus noodzakelijk is – er een andere beslistermijn
geldt. Daarbij wordt op het formulier verwezen naar de gemeente voor meer
informatie.Op het moment dat een aanvraag om bouwvergunning wordt ingediend, dienen burgemeester en wethouders daarvan ingevolge artikel 41 van
de Woningwet binnen twee weken na ontvangst kennisgeving te doen in een van
gemeentewege uitgegeven blad of een dag-, nieuws- of huis-aan-huis-blad. Belanghebbenden
worden op deze wijze op de hoogte gesteld van de aanvraag.Indien het een aanvraag betreft die wordt geacht mede een verzoek om vrijstelling
in te houden, dan zal dat uit deze publicatie nog niet blijken. Dat zal eerst
naar voren komen op het moment dat de procedure ter voorbereiding van de beslissing
op het verzoek om vrijstelling wordt gestart en niet op voorhand wordt besloten
om de vrijstelling te weigeren. In dat geval is, indien een vrijstelling als
bedoeld in artikel 17 of 19 van de WRO noodzakelijk is, de in afdeling
3.4 van de Awb geregelde uniforme openbare voorbereidingsprocedure van toepassing.
Deze procedure bevat de verplichting – in artikel 3:12 van de Awb –
om van het ontwerpbesluit kennis te geven in een dag-, nieuws- of huis-aan-huis-blad.
Deze verplichting geldt ingevolge artikel 46, vijfde lid (nieuw), van de Woningwet
evenzeer voor de beslissing omtrent de aanvraag om bouwvergunning, waarbij
op grond van onderdeel a van dat artikellid beide ontwerpbesluiten –
dat terzake van de vrijstelling en dat terzake van de bouwvergunning –
gelijktijdig ter inzage moeten worden gelegd. Op het moment dat de definitieve
beslissingen omtrent het verzoek om vrijstelling en de aanvraag om bouwvergunning
zijn genomen en deze besluiten zijn voorbereid met de uniforme openbare voorbereidingsprocedure,
geldt ingevolge artikel 3:44 van de Awb evenzeer de verplichting om van die
besluiten mededeling te doen in een dag-, nieuws- of huis-aan-huis-blad. Aan
degenen die over de ontwerpbesluiten zienswijzen naar voren hebben gebracht,
dient een exemplaar van de besluiten te worden toegezonden.Indien een vrijstelling als bedoeld in artikel 15 van de WRO noodzakelijk
is, is de omvang van de publicatieverplichtingen bij de voorbereiding van
dat besluit afhankelijk van hetgeen hierover in het bestemmingsplan is bepaald.
Er bestaat krachtens de Awb geen verplichting om belanghebbenden een exemplaar
van het definitieve vrijstellingsbesluit toe te zenden. Hiervoor is op zichzelf
ook geen noodzaak aanwezig, omdat op grond van artikel 46, zevende lid (nieuw),
van de Woningwet, welk artikellid reeds hiervoor aan de orde is geweest, de
beslissing omtrent de aanvraag om bouwvergunning en die omtrent het verzoek
om vrijstelling voor de mogelijkheid van beroep als één besluit
worden aangemerkt. Op het moment dat belanghebbenden op de hoogte raken van
de verlening van de bouwvergunning (veelal door een publicatie van gemeentewege
in een dag-, nieuws- of huis-aan-huis-blad) kunnen zij dus ook nog tijdig
in rechte opkomen tegen de verlening van de vrijstelling.De van rechtswege verleende bouwvergunningIngevolge artikel 46, zesde lid (nieuw), van de Woningwet is, indien burgemeester
en wethouders niet omtrent de aanvraag om bouwvergunning beslissen binnen
de daarvoor in het eerste, vierde of vijfde lid, van dat artikel gestelde
termijn, de vergunning van rechtswege verleend. Zoals hiervoor al opgemerkt
kan hiervan evenwel geen sprake zijn indien het bouwplan in strijd is met
het bestemmingsplan en niet eerst uitdrukkelijk is besloten vrijstelling te
verlenen.Dat strijdigheid met het bestemmingsplan wordt opgemerkt, kan niet volledig
worden gewaarborgd. Binnen het bestaande wettelijke systeem is altijd het
risico aanwezig dat een dergelijke strijdigheid over het hoofd wordt gezien.
Dit geldt zowel in het geval dat het bestaan van een van rechtswege verleende
bouwvergunning wordt aangenomen als in het geval dat sprake is van een uitdrukkelijke
beslissing op de aanvraag om bouwvergunning. Op het moment dat de strijdigheid
met het bestemmingsplan niet wordt onderkend en burgemeester en wethouders
er ten onrechte van zijn uitgegaan dat de beslistermijn van artikel 46, eerste
lid, en niet die van artikel 46, vierde of vijfde lid (nieuw),
van toepassing is, kan dit tot gevolg hebben dat zij na het verstrijken van
de in artikel 46, eerste lid, gestelde termijn zonder dat zij op de aanvraag
om bouwvergunning hebben beslist, ten onrechte de mening zijn toegedaan dat
een van rechtswege verleende bouwvergunning is ontstaan en vervolgens terzake
toepassing geven aan de artikelen 57 en 58 van de Woningwet (het aantekenen
van de van rechtswege verleende bouwvergunning in het openbaar bouwregister
respectievelijk het in kennis stellen van de buren van een van rechtswege
verleende bouwvergunning).In een dergelijke situatie kan de rechtsgeldigheid van de vermeende bouwvergunning
van rechtswege, zowel in die gevallen dat het alsnog verlenen van vrijstelling
wel, als in die gevallen dat het alsnog verlenen van vrijstelling niet tot
de mogelijkheden zou behoren, worden aangetast indien belanghebbenden tegen
die vermeende bouwvergunning bezwaar maken. Daarnaast kan in het kader van
een handhavingsverzoek door belanghebbenden in rechte de vraag aan de orde
worden gesteld of het bouwen rechtmatig plaatsvindt, overeenkomstig een al
dan niet verkregen bouwvergunning van rechtswege. Daarbij zal het met name
gaan om de vraag in hoeverre het bouwen strijdig is met het bestemmingsplan.
Bij strijd zal het bouwen illegaal zijn omdat geen bouwvergunning van rechtswege
tot stand is gekomen. Indien het bouwen niet in strijd is met het bestemmingsplan
is er wel sprake van een bouwvergunning van rechtswege en kan het bouwen derhalve
legaal plaatsvinden.Tot slot wordt naar aanleiding van de vraag met betrekking tot de aanwezigheid
van een waarborg inzake de toetsing aan het bestemmingsplan ingeval een bouwvergunning
van rechtswege wordt verleend na het verstrijken van de vier-weken-termijn
voor de goede orde op het volgende gewezen. Kennelijk wordt hier gedoeld op
de situatie, bedoeld in artikel 46, vierde en vijfde lid (nieuw), van de Woningwet.
De vier-weken-termijn bedoeld in deze artikelleden gaat echter pas in op het
moment dat de vrijstelling is verleend. Dit betekent dus dat de toetsing aan
het bestemmingsplan in dat geval reeds heeft plaatsgevonden.3. Vigerende Wet geluidhinderVoorts vragen de leden van de VVD-fractie nog waarom geen gebruik is gemaakt
van de bestaande mogelijkheid in de Wet geluidhinder om bij amvb categorieën
van gevallen aan te wijzen waarin hogere waarden kunnen worden vastgesteld.
Zij vragen of dit een bewuste keuze is.In het kader van de herijkingsoperatie van de VROM wet- en regelgeving
heeft het toenmalig kabinet gekozen voor een vereenvoudiging van de wetgeving
en waar mogelijk een decentralisatie van bevoegdheden. Het huidige kabinet
trekt deze lijn door. Bij de wijziging van de Wet geluidhinder die per 1 januari
2007 in werking is getreden, is er dan ook voor gekozen om – op een
paar uitzonderingen na – de bevoegdheid tot het vaststellen van hogere
waarden niet langer neer te leggen bij het provinciebestuur maar deze toe
te delen aan het gemeentebestuur. Daarbij heeft het kabinet er bewust voor
gekozen geen invulling te geven aan de door de vraagstellers genoemde mogelijkheid.
Hierdoor wordt het beter mogelijk om een eigen gemeentelijk geluidbeleid te
voeren. Het kabinet ziet geen aanleiding te veronderstellen dat de andere
overheden – nu er in het Besluit geluidhinder geen categorieën
van gevallen zijn aangewezen – niet op een juiste wijze van de bevoegdheid
om hogere waarden vast te stellen gebruik zullen maken.De minister van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer,J. M. Cramer 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-30848-10.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl