Vaststelling begroting Ministerie van Sociale Zaken en Werkgelegenheid (XV) voor het jaar 2009; Brief van de Minister en Staatssecretaris van Sociale Zaken en Werkgelegenheid
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2019-09-24 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 31700-XV, nr. 54

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

17-02-2009

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2008-2009

31700-XV nr. 54

10-02-2009

 

 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 31700-XVToon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 24 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
31 700 XVVaststelling van de begrotingsstaten van het Ministerie van Sociale
Zaken en Werkgelegenheid (XV) voor het jaar 2009nr. 54BRIEF VAN DE MINISTER EN STAATSSECRETARIS VAN SOCIALE ZAKEN EN WERKGELEGENHEIDAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-GeneraalDen Haag, 10 februari 2009Bij het debat over het rapport van de Themacommissie Ouderenbeleid in
januari en februari 2008 heeft uw Kamer de motie Willemse-van der Ploeg (Kamerstukken
2007–2008, 29 549, nr. 21) aangenomen. Hierin wordt de regering
verzocht te onderzoeken of er mogelijkheden zijn om AOW-gerechtigden met inwonende
pleegkinderen ouder dan 18 jaar die tot dan toe onder het geregistreerd pleegouderschap
vielen op eenzelfde wijze te behandelen als AOW-gerechtigde ouders met inwonende
eigen kinderen.Deze brief bevat de toegezegde analyse. Deze begint met informatie over
pleegkinderen en een overzicht van de geldende regels voor de verschillende
soorten pleegkinderen in verschillende financiële regelingen, en de overwegingen
die daarbij een rol spelen. De notitie eindigt met een weging van de argumenten
voor of tegen aanpassing van de huidige regels.Ons uitgangspunt is dat waar mogelijk pleeggezinnen in de sociale zekerheid
net zo behandeld moeten worden als gezinnen met eigen kinderen als de maatschappelijke
opvattingen daar aanleiding toe geven. De maatschappelijke situatie van pleeggezinnen
lijkt in veel opzichten op die van gezinnen met eigen kinderen. Voor zover
er verschillen zijn die essentieel zijn, is er aanleiding voor een verschillende
behandeling. Zo kunnen pleegouders een kostendekkende pleegvergoeding voor
hun pleegkind krijgen, die ouders uiteraard niet krijgen voor hun eigen kinderen.
Een dergelijk verschil tussen soorten gezinnen is gerechtvaardigd. Voor zover
de maatschappelijke situatie tussen beide soorten gezinnen meer gelijk is,
zou de sociale zekerheid daarbij moeten aansluiten. Zo vinden wij het een
kenmerk van gezinnen dat ouders en kind in een ouder-kind relatie staan met
enerzijds een gezagscomponent en anderzijds een afhankelijkheidscomponent.
Het is dan niet logisch dat ouder en kind op het moment dat het kind meerderjarig
wordt, opeens als gelijkwaardige partners gezien zouden worden. Om die reden
is in de sociale zekerheid bepaald dat een alleenstaande ouder geen gezamenlijke
huishouding kan voeren met zijn meerderjarig eigen kind.Op dit moment zijn er in de sociale zekerheid regelingen waarin pleegkinderen
als eigen kinderen worden gezien en regelingen waarin pleegkinderen niet als
eigen kinderen behandeld worden. Voor de meeste verschillen zijn goede redenen
aan te geven. Bij een nadere analyse van de verschillen zijn wij echter tot
de conclusie gekomen dat er voor een aantal verschillen, geen rechtvaardiging
is. De reden hiervoor is dat de maatschappij een samenleven van een pleegouder
met een pleegkind dat volwassen wordt, niet beleeft als een samenlevingsverband
van twee gelijkwaardige partners. Men beleeft dit meer als een situatie die
vergelijkbaar is met een natuurlijke ouder met een eigen kind. Dit pleit er
voor in deze situaties pleegkinderen net zo te behandelen als eigen kinderen.Op basis van onze analyse delen wij u daarom mee van plan te zijn de regelgeving
op enkele punten aan te passen.Informatie over pleegkinderenPleegkinderen zijn kinderen die in een gezinssituatie worden opgevoed
door anderen dan hun eigen ouder(s). Er zijn verschillende soorten pleeggezinnen,
en afhankelijk van het soort pleeggezin en de relatie tussen pleegouder en
pleegkind krijgen de pleegouders een verschillende financiële vergoeding
van de overheid.Er zijn pleegouders die formeel als zodanig zijn aangewezen in de zin
van de Wet op de jeugdzorg; zij moeten aan bepaalde vereisten voldoen. De
ouders kunnen vrijwillig instemmen met de pleegouderplaatsing, of zij kunnen
daartoe door de kinderrechter gedwongen zijn. Deze pleegouders hebben een
opvoedingsrelatie met het kind: zij dragen de dagelijkse zorg voor de verzorging
en opvoeding van het kind. Deze pleegouders krijgen een pleegvergoeding. Deze
pleegvergoeding is kostendekkend en bedraagt afhankelijk van de leeftijd maximaal € 553
per maand. In de motie wordt dit geregistreerd pleegouderschap genoemd. Deze
pleegouders krijgen voor het kind geen kinderbijslag. Van een pleegkind in
de zin van de Algemene Kinderbijslagwet AKW is sprake als ouders een kind
opvoeden en onderhouden als hun eigen kind. Nu deze pleegouders pleegvergoeding
ontvangen, voldoen zij daar niet aan.Ook zijn er pleegouders die feitelijk het kind van een ander onderhouden
en opvoeden als hun eigen kind, zonder dat Jeugdzorg hier aan te pas is gekomen.
Soms heeft deze pleegouder het gezag (de voogdij) over dit kind, maar dit
is geen noodzakelijke voorwaarde. Afhankelijk van de precieze situatie heeft
zo’n pleegouder recht op kinderbijslag maar nooit recht op pleegvergoeding.Of er recht bestaat op kinderbijslag, hangt af van de feitelijke situatie
met betrekking tot het gezag en het onderhoud. Voorwaarde is dan dat de pleegouder
dit kind in een exclusieve relatie onderhoudt en opvoedt «als een eigen
kind». Als er nog een natuurlijke ouder bevoegd en in staat is belangrijke
beslissingen te nemen over het kind, dan is er geen sprake van een pleegkind
in de zin van de kinderbijslag. Een soortgelijke redenering geldt in het geval
het kind onder voogdij staat van een bureau jeugdzorg. Deze instelling is
dan verantwoordelijk voor beslissingen omtrent het kind.Als de pleegouder de voogdij heeft over het pleegkind en het onderhoudt,
en het kind woont bij de pleegouder, dan wordt in principe aan de vereisten
van opvoeding en exclusiviteit voldaan. De pleegouder ontvangt dan kinderbijslag
voor het pleegkind. De kinderbijslag bedraagt afhankelijk van de leeftijd
maximaal € 278,55 per kwartaal.De regelgeving in de Algemene ouderdomswet AOWIn de AOW krijgt een alleenstaande ouder met een eigen kind onder de 18
jaar, een uitkering ter hoogte van 90% van het minimumloon. Ditzelfde
geldt als de AOW-er een pleegkind verzorgt waarvoor hij kinderbijslag ontvangt.
Een alleenstaande AOW-er met een pleegkind waarvoor hij pleegvergoeding krijgt,
ontvangt een AOW-uitkering ter hoogte van 70% van het minimumloon.Als het pleegkind 18 jaar wordt, verandert de situatie. Het voormalige
pleegkind kan dan beschouwd worden als een jongere partner die samenwoont
met de alleenstaande AOW-er. Als er aan de voorwaarde van een gezamenlijke
huishouding wordt voldaan (gezamenlijke huisvesting en wederzijds zorg), dan
worden AOW-er en voormalig pleegkind beschouwd als partners. De reden hiervoor
is dat er maar een uitzondering is bij de definitie van gezamenlijke huishouding,
namelijk voor eerstegraads bloedverwanten. Een pleegkind is geen eerstegraads
bloedverwant en is daar ook niet mee gelijkgesteld in de AOW. De AOW-er kan
dan partnertoeslag krijgen voor het voormalige pleegkind. De partnertoeslag
wordt gekort met inkomen van de jongere partner. Afhankelijk van het inkomen
van het voormalige pleegkind, kan de AOW-er dan AOW ter hoogte van 100%
krijgen. Als het voormalige pleegkind inkomen boven een bepaalde grens heeft,
krijgt de pleegouder een AOW-uitkering ter hoogte van 50% van het minimumloon.
Het maakt in dit geval geen verschil of de AOW-er voor het kind toen dit nog
onder de 18 was, pleegvergoeding of kinderbijslag kreeg; als het kind meerderjarig
is, geldt alleen de vraag of het een eigen kind is.De achtergrond van de bepaling over de gezamenlijke huishouding is dat
het niet uitmaakt wat de relatie is tussen twee ongehuwde volwassenen (een
liefdesrelatie of een economische); het is alleen relevant of aan de voorwaarden
van het voeren van een gezamenlijke huishouding voldaan wordt. De enige uitzondering
is die voor eerstegraads bloedverwanten.De regelgeving in de Algemene nabestaandenwet AnwIn de Anw is de regelgeving op dit punt anders.Het gegeven dat een pleegkind dat 18 jaar wordt, gezien kan worden als
de jongere partner van de voormalige pleegouder, is in 1998 aanleiding geweest
de Anw aan te passen. In de Anw worden sindsdien voormalige pleegkinderen
waarvoor de pleegouder kinderbijslag kreeg, gelijk gesteld met eerstegraads
bloedverwanten. Op die manier is voorkomen dat de nabestaande zijn nabestaandenuitkering
zou verliezen vanwege het voeren van een gezamenlijke huishouding met zijn
voormalig pleegkind. De uitkeringssituatie is in de Anw overigens anders dan
in de AOW, omdat het in de AOW gaat om de hoogte van de uitkering (afhankelijk
van de leefsituatie kan die per maand worden bepaald op 50, 70, 90 of 100%),
terwijl het in de Anw gaat om het al dan niet recht hebben op de nabestaanden
uitkering. Een verlies van de nabestaandenuitkering vanwege het voeren van
een gezamenlijke huishouding, is definitief1.Deze uitzondering hangt rechtstreeks samen met het gegeven dat iemand
ook recht op nabestaandenuitkering kan krijgen als zijn partner overlijdt
en zij samen een pleegkind opvoedden waarvoor zij kinderbijslag kregen. Een
nabestaande kan daarentegen geen recht op nabestaandenuitkering ontlenen aan
het gegeven dat hij een pleegkind verzorgt waarvoor hij pleegvergoeding ontvangt.De regelgeving in de Wet werk en bijstand WWBEen bijstandsgerechtigde alleenstaande ouder met een inwonend minderjarig
pleegkind krijgt in beginsel een bijstandsuitkering ter hoogte van de basisnorm
ad 50% van het minimumloon, aangevuld met een gemeentelijke
toeslag van maximaal 20% van het minimumloon (totaal 70%). Een
alleenstaande ouder met een eigen kind ontvangt een bijstandsuitkering ter
hoogte van de basisnorm ad 70% van het minimumloon, aangevuld met een
gemeentelijke toeslag van maximaal 20% van het minimumloon (totaal
90%). Het inwonende minderjarige pleegkind is dus – in tegenstelling
tot een inwonend eigen kind – niet in de gezinsbijstand begrepen. Voor
het minderjarige pleegkind krijgt de ouder òf pleegvergoeding òf
kinderbijslag. De bijstandsuitkering van de ouder wordt niet geanticumuleerd
met de pleegvergoeding of de kinderbijslag die ten behoeve van het pleegkind
wordt ontvangen. Omdat er in het geval van alleen kinderbijslag te weinig
inkomen is (de kinderbijslag is immers anders dan de pleegvergoeding niet
kostendekkend) en het pleegkind in de WWB niet in de gezinsbijstand is begrepen,
kan de gemeente ten behoeve van het minderjarige pleegkind met toepassing
van artikel 16 WWB (zeer dringende redenen) aanvullend algemene bijstand verstrekken
ter hoogte van het verschil tussen pleegvergoeding en kinderbijslag.Als het pleegkind 18 jaar wordt, kan er volgens de WWB formeel-juridisch
sprake zijn van een gezamenlijke huishouding tussen pleegkind en zijn ouder.
Een en ander is echter afhankelijk van de gemeentelijke beoordeling van de
individuele omstandigheden van het geval. De gemeente heeft de bevoegdheid
om in voorkomende gevallen te oordelen dat er sprake is van een huishouden
zoals een ouder dat met een meerderjarig inwonend eigen kind voert.Fiscale aspecten en toeslagenIn de fiscaliteit wordt een pleegkind gelijk gesteld aan een eigen kind.
Ook voor inkomensafhankelijke regelingen zoals de huur-, zorg en kinderopvangtoeslag
geldt dat een pleegkind gelijk gesteld wordt aan een eigen kind. Onder pleegkind
wordt net als in de AKW verstaan een kind dat wordt onderhouden en opgevoed
als een eigen kind. Een pleegkind waarvoor de pleegouders pleegvergoeding
krijgen, voldoet niet aan deze definitie omdat dit kind niet wordt onderhouden
als een eigen kind. Een uitzondering is de Wet kinderopvang; voor de kinderopvangtoeslag
is uitdrukkelijk geregeld dat het ontvangen van een pleegvergoeding niet in
de weg staat dat de pleegouder kinderopvangtoeslag krijgt.StiefkinderenEen stiefkind wordt soms wel en soms niet gelijk gesteld aan een eigen
kind.In de AOW geldt een minderjarig stiefkind waarvoor kinderbijslag wordt
ontvangen als een eigen kind. Een meerderjarig stiefkind is niet gelijk gesteld
met een eerstegraads bloedverwant.In de Anw wordt een minderjarig stiefkind beschouwd als een eigen kind.
Het hebben van een stiefkind kan zodoende recht op nabestaandenuitkering geven.
Een meerderjarig stiefkind wordt ook gelijkgesteld met een eerstegraads bloedverwant.
Er kan dan geen sprake zijn van een gezamenlijke huishouding.In de WWB is een minderjarig inwonend stiefkind gelijk gesteld met een
minderjarig inwonend eigen kind; beiden maken dus onderdeel uit van de gezinsbijstand
die aan hun alleenstaande (stief)ouder wordt verstrekt. Bij meerderjarige
inwonende stiefkinderen geldt de gelijkstelling met eigen kinderen niet. Meerderjarige
inwonende stiefkinderen worden in de WWB net zo behandeld als meerderjarige
inwonende pleegkinderen. Immers pleeg- en stiefkinderen behoren – in
tegenstelling tot eigen kinderen – niet tot de eerstegraads bloedverwanten
van hun pleeg- of stiefouder.Fiscaal gezien worden stiefkinderen gelijk behandeld met eigen kinderen.ConclusieWij constateren op grond van dit overzicht van geldende regelgeving dat
er sprake is van een veelzijdig beeld.Gelet op het uitgangspunt dat waar mogelijk pleeggezinnen in de sociale
zekerheid net zo behandeld moeten worden als gezinnen met eigen kinderen als
de maatschappelijke opvattingen daar aanleiding toe geven, is de conclusie
is dat er bij de behandeling van meerderjarig geworden pleegkinderen verbetering
mogelijk is in de verschillende regelingen. Dit houdt in dat meerderjarig
geworden pleegkinderen gelijk gesteld worden aan eigen kinderen; hetzelfde
voor stiefkinderen. Op die manier wordt voorkomen dat twee personen die nog
steeds in een ouder-kind relatie tot elkaar staan als het kind meerderjarig
wordt, opeens als gelijkwaardige partners gezien worden; dit zou niet stroken
met de opvattingen die in de maatschappij leven over pleeg- en stiefgezinnen.
Wij hebben bij onze overwegingen de vraag betrokken of er ook groepen zijn
die nadeel zouden ondervinden van een gelijkstelling aan eigen kinderen, wat
de uitvoerings-, juridische en financiële gevolgen zouden zijn, en wat
de gevolgen voor andere regelingen zouden zijn. Hier zijn geen beletselen
gebleken.De financiële consequenties van het gelijk behandelen van een volwassen
voormalig pleeg- of stiefkind met een eerstegraads bloedverwant in de AOW
en de WWB zijn verwaarloosbaar. Voor de AOW zou dit betekenen dat de alleenstaande
AOW-er een uitkering van 70% zou krijgen en dat geen recht bestaat
op een eventuele partnertoeslag. Personen die wel recht op een toeslag zouden
hebben, ondervinden financieel nadeel van een gelijkstelling omdat er door
een gelijkstelling geen gezamenlijke huishouding is en dus geen recht op toeslag.
Een dergelijke wijziging heeft geen gevolgen in de fiscale sfeer.Wij zullen daarom een wetsvoorstel voorbereiden waarin pleegen stiefkinderen
in de AOW op het punt van de beoordeling of er sprake is van een gezamenlijke
huishouding tussen enerzijds de ouder en anderzijds het meerderjarig geworden
inwonende pleegof stiefkind, gelijk behandeld worden als inwonende eigen kinderen.
Omdat het belangrijk is dat de uitzondering voor bloedverwanten in de eerste
graad wat betreft pleeg- en stiefkinderen gelijkluidend in de sociale zekerheid
wordt geregeld, zijn wij voornemens om ook de WWB en aanverwante regelingen
bij de voorbereiding van genoemd wetsvoorstel te betrekken.De minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid,J. P. H. DonnerDe staatssecretaris van Sociale Zaken en Werkgelegenheid,J. KlijnsmaXNoot1Met dien verstande dat de uitkering weer herleeft als de gezamenlijke
huishouding binnen zes maanden beëindigd wordt. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-31700-XV-54.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl