De immigratieramp van Nederland; vreemd vreemdelingenbeleid; Initiatiefnota
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2019-10-04 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 31225, nr. 2

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

08-10-2007

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2007-2008

31225 nr. 2

03-10-2007

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamDE IMMIGRATIERAMP VAN NEDERLAND; VREEMD VREEMDELINGENBELEID1. Algemene knelpunten in het vreemdelingenbeleid1.1 Het rechtmatig in Nederland mogen zijn door het
indienen van een verblijfsaanvraag1.2 Het eindeloos kunnen indienen van verblijfsaanvragen1.3 Het mogelijk maken van langdurig verblijf in
het buitenland1.4 Een asielstatus is een blijvende status1.5 Het massaal toelaten van vreemdelingen op grond
van bijzondere (pardon)regelingen1.6 Zwak optreden tegen criminele migranten1.7 Slechte aanpak van vreemdelingen die valse gegevens
verstrekken2. Wanbeleid bij gezinsvorming- en hereniging2.1 Het in de hand werken van ketenmigratie2.2 Het ongelimiteerd over kunnen laten komen van
partners2.3 Het mogelijk maken van de wisseltruc2.4 Dramatisch EU-beleid3. Slechte uitvoering van het vreemdelingenbeleid3.1 Slechte controle op de inkomenseis3.2 Slechte controle op samenwoning en vestiging
in Nederland3.3 Slechte controle op documenten3.4 Het helemaal niet toetsen van verblijfsaanvragen3.5 De streepjescultuur3.6 Slechte aanpak van fraude4. Aanbevelingen• Parlementaire enquete• Immigratiestop• Een einde maken aan de «binnen zonder
kloppen» benadering• Elke vreemdeling kan slechts één
verblijfsaanvraag indienen• Snellere intrekking van de verblijfsvergunning
bij verblijf in buitenland• Asielvergunningen blijven altijd tijdelijk• Geen bijzondere regelingen• Hardere aanpak van criminele migranten• Hardere aanpak van vreemdelingen die valse
gegevens verstrekken• Zelfstandig verblijf na 10 jaar in plaats
van na 3 jaar• Maximaal één niet-westerse partner
laten overkomen• Het uitsluiten van de overkomst van ex-partners• Criminelen mogen geen partner en/of familielid
naar Nederland laten overkomen• Het verstrekken van een waarborgsom bij gezinsvorming• Gezinsmigratie alleen mogelijk voor (huwelijks)partners
en voor kinderen beneden de 15 jaar• Gezinsmigratie alleen mogelijk voor partners
van 24 jaar of ouder• Afstand nemen van EU-beleid op het gebied
van gezinsvorming- en hereniging• Migranten moeten Nederlandse waarden en normen
delen: assimilatiecontract• Remigratie naar het land van herkomst bevorderen• Bezem door de IND5. Beslispunten6. Financiën
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 31225Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 54 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
31 225De immigratieramp van Nederland; vreemd vreemdelingenbeleidnr. 2INITIATIEFNOTAOntvangen 3 oktober 2007DE IMMIGRATIERAMP VAN NEDERLAND; VREEMD VREEMDELINGENBELEID1. Algemene knelpunten in het vreemdelingenbeleid1.1 Het rechtmatig in Nederland mogen zijn door het
indienen van een verblijfsaanvraagHet indienen van een verblijfsaanvraag is genoeg om legaal in Nederland
te mogen zijn. Daardoor reizen vele vreemdelingen illegaal naar Nederland,
en regelen hier op simpele wijze (tijdelijk) rechtmatig verblijf door een
verblijfsvergunning aan te vragen. Deze «binnen zonder kloppen»-benadering,
die het mogelijk maakt om hier zelfs zonder visum te mogen zijn, heeft de
instroom van vreemdelingen tot grote hoogten opgestuwd.1.2 Het eindeloos kunnen indienen van verblijfsaanvragenEr is geen grens gesteld aan het aantal verblijfsaanvragen dat kan worden
ingediend. Logisch gevolg is dat vreemdelingen zichzelf eindeloos in procedure
houden om het land maar niet te hoeven verlaten. Het traineren van procedures,
en daarmee van het vertrek uit Nederland, is recentelijk bekroond met een
generaal pardon. Vorig jaar is door een kamermeerderheid een motie van het
lid Wilders aangenomen, die ertoe strekt om het «procedure stapelen»
uit te bannen. Het kabinet weigert deze motie echter uit te voeren. Het probleem
van het procedurestapelen blijft dus bestaan, waardoor vreemdelingen zichzelf –
tot het volgende generaal pardon – nog steeds eindeloos in procedure
kunnen houden.1.3 Het mogelijk maken van langdurig verblijf in
het buitenlandHoewel het voor de hand ligt om van vreemdelingen te vragen in Nederland
te (blijven) wonen wanneer zij een Nederlandse verblijfsvergunning hebben,
mogen zij jaarlijks rustig een half jaar in hun land van herkomst vertoeven.
Hier wordt dankbaar gebruik van gemaakt, wat de integratie in de Nederlandse
samenleving natuurlijk niet ten goede komt. Criminelen mogen trouwens
nog langer wegblijven als ze in een ander land een gevangenisstraf uitzitten.1.4 Een asielstatus is een blijvende statusIemand die een asielstatus heeft, kan na 5 jaar al een verblijfsvergunning
voor onbepaalde tijd c.q. een Nederlands paspoort krijgen. De Nederlandse
samenleving vangt dus blijvend zeer veel mensen op, die zonder problemen veilig
terug kunnen keren naar hun land van herkomst. Dit is een merkwaardige vanzelfsprekendheid,
die asiel aanvragen in Nederland bijzonder aantrekkelijk maakt.1.5 Het massaal toelaten van vreemdelingen op grond
van bijzondere (pardon)regelingenDe steeds terugkerende illegalen- of pardonregelingen rijden het vreemdelingenbeleid
op ongelooflijke wijze in de wielen. Steeds weer wordt aangetoond dat in Nederland
verblijfsrecht is te krijgen zonder aan de gangbare toelatingsvoorwaarden
te voldoen, dat het loont om nooit meer vrijwillig weg te gaan, dat het daarentegen
loont om je eindeloos in procedure te houden of de illegaliteit in te duiken.
Bijzondere regelingen houden overigens niet op bij illegalen- of pardonregelingen;
vreemdelingen worden voortdurend buiten het gebruikelijke vreemdelingenbeleid
om in het bezit gesteld van verblijfsvergunningen. Zo is een aantal jaren
geleden besloten om iedereen die een aanvraag om een verblijfsvergunning had
ingediend op grond van «klemmende redenen van humanitaire aard»,
waarop na drie jaar nog niet was beslist, in het bezit te stellen van een
verblijfsvergunning. Dit betekende een massale inwilliging van normaliter
kansloze aanvragen.1.6 Zwak optreden tegen criminele migrantenTot voor kort stond het plegen van een ernstig misdrijf het verkrijgen
van een verblijfsvergunning vaak niet in de weg. Duizenden criminele vreemdelingen
zijn «gewoon» tot Nederland toegelaten, na de samenleving eerder
te hebben opgezadeld met geweld, overvallen, drugshandel etc. Hoewel het openbare
ordebeleid is aangescherpt, worden er nog steeds criminelen toegelaten. Gewelds-
en drugsdelicten verjaren namelijk na 10 jaar, en andere misdrijven na slechts
vijf jaar. Verder raken veel criminelen die al een verblijfsvergunning hebben
deze na het plegen van misdrijven niet standaard kwijt. Na het verkrijgen
van een Nederlands paspoort (na drie of vijf jaar verblijf in Nederland) kan
een misdrijf, hoe ernstig dan ook, helemaal niet meer leiden tot intrekking
van verblijfsrecht.1.7 Slechte aanpak van vreemdelingen die valse gegevens
verstrekkenHet verstrekken van onjuiste gegevens is bij een verblijfsaanvraag geen
zelfstandige afwijzingsgrond. Ook als bij een eerdere verblijfsaanvraag is
gelogen/bedrogen, heeft dat geen consequenties voor een volgende verblijfsaanvraag.
Dit leidt er bijvoorbeeld toe dat veel afgewezen asielzoekers, die in de asielprocedure
uit Irak claimden te komen, zich in een volgende procedure (meestal voor gezinsvorming)
met een puntgaaf Egyptisch paspoort melden. Ook op het achterhouden van relevante
gegevens staat overigens geen sanctie. Als een relatie op grond waarvan een
vreemdeling verblijfsrecht heeft ontwricht is, wordt dit bijvoorbeeld zelden
doorgegeven, omdat men weet dat dan de verblijfsvergunning kan worden ingetrokken.
Het sjoemelen met gegevens wordt dus in het geheel niet ontmoedigd.2. Wanbeleid bij gezinsvorming- en herenigingPolitiek en media hebben altijd de asielzoeker centraal gesteld in de
discussies over het vreemdelingenbeleid. Hiermee is de Nederlandse bevolking
(waarschijnlijk bewust) op het verkeerde been gezet, omdat verreweg de meeste
vreemdelingen naar Nederland komen in het kader van gezinsvorming- en hereniging.
Het gaat hierbij (nog steeds) om tienduizenden mensen per jaar. Dit is dus
de ware motor achter de decennia durende massaimmigratie vanuit landen als
Marokko en Turkije. Daarom verdient deze vorm van migratie speciale aandacht
bij het in kaart brengen van de misstanden in het vreemdelingenbeleid. Dit
geldt temeer omdat massaal misbruik wordt gemaakt van de mogelijkheden om
op grond van «verblijf bij (huwelijks)partner» een verblijfsvergunning
te krijgen. Onderstaande punten geven een beeld van het uiterst naïeve
beleid op het gebied van gezinsmigratie.2.1 Het in de hand werken van ketenmigratieHet gezinsvormings- en herenigingsbeleid wordt door vreemdelingen op grote
schaal aangegrepen om zich in Nederland te vestigen. Van echte duurzame relaties
of huwelijken, op grond waarvan dat recht wordt verkregen, is in zeer veel
gevallen geen sprake. De praktijk is dat «partners» (al dan niet
met kinderen) door in Nederland woonachtige oud-landgenoten naar Nederland
worden gehaald en in het bezit worden gesteld van een verblijfsvergunning.
Deze verblijfsvergunning wordt de eerste drie jaar afgegeven op voorwaarde
dat de relatie of het huwelijk blijft bestaan. Na drie jaar is de afhankelijkheid
van de (huwelijks)relatie voorbij en kan een zelfstandige verblijfsvergunning
(voor «voortgezet verblijf») of een Nederlands paspoort worden
verkregen. Buitengewoon veel (huwelijks)relaties eindigen na (precies) drie
jaar. Dit duidt er natuurlijk op dat de relaties veelal gefingeerd zijn om
een verblijfsvergunning te bemachtigen en dat de boel dus platweg bedonderd
wordt. Na de drie jaar halen beide «ex-partners» nieuwe oud-landgenoten
(«partners») naar Nederland, waarmee een herhaling van zetten
optreedt. Ook kinderen van naar Nederland komende partners en kinderen van
vreemdelingen die in Nederland zijn geboren laten meestal «partners»
uit het buitenland overkomen, waarmee het beschreven sneeuwbaleffect nog verder
wordt versterkt. Ter illustratie: van alle Marokkanen en Turken in Nederland
haalt maar liefst driekwart de (huwelijks)partner uit het land van herkomst,
ondanks het feit dat het aanbod van in Nederland woonachtige Turken of Marokkanen
natuurlijk al zeer groot is.Dit sneeuwbaleffect kan «ketenmigratie» worden genoemd en
is reeds decennia lang gaande. De Marokkaanse gemeenschap in Nederland is
hierdoor uitgegroeid van enkele duizenden personen naar honderdduizenden.
En de gecombineerde groep Turken en Marokkanen is in de (korte) periode van
1990 tot 2000 met maar liefst 70% gegroeid. Deze groei kan onmogelijk
alleen verklaard worden door de overkomst van «echte» (huwelijks)partners
van gastarbeiders en hun kinderen en vervolgens de overkomst van «echte»
(huwelijks)partners van die kinderen. Het is onbegrijpelijk dat het massale
misbruik van het gezinsmigratiebeleid nooit is gestopt, maar zelfs in de hand
is gewerkt door na een zeer korte periode van drie jaar aan gezinsmigranten
zelfstandig verblijf toe te staan.2.2 Het ongelimiteerd over kunnen laten komen van
partnersMisbruik van het gezinsvormings en -herenigingsbeleid wordt ook eenvoudig
gemaakt omdat een individuele vreemdeling ongelimiteerd nieuwe partners achter
elkaar naar Nederland kan halen. Wanneer iemand bijvoorbeeld al acht keer
een partner uit het land van herkomst over heeft laten komen,
is er geen enkele regel die de overkomst van een negende partner in de weg
staat. Als iets een indicatie is van schijnrelaties, dan is het natuurlijk
wel het veelvuldig over laten komen van partners. Maar ook dit wordt al decennialang
goed gevonden.2.3 Het mogelijk maken van de wisseltrucEen volgend voorbeeld van het feit dat het huidige beleid op het gebied
van gezinsmigratie massaal misbruik in de hand werkt, is dat bijzonder veel
vreemdelingen om overkomst van hun ex-partner vragen. Deze vreemdelingen hebben
verblijfsrecht in Nederland gekregen via een gestelde relatie met een in Nederland
woonachtig persoon (veelal een oud-landgenoot), en wanneer na drie jaar zelfstandig
verblijfsrecht is verkregen, wordt gesteld dat de relatie met de in het land
van herkomst achtergebleven ex-partner is opgeleefd en wordt om overkomst
gevraagd. De naar Nederland verhuizende (ex)partner neemt de kinderen dan
natuurlijk ook mee. Het vooropgezette plan om als echtpaar/koppel/gezin met
kinderen naar Nederland te verhuizen is via deze weg (van het aanvankelijk
opzetten van een schijnrelatie) al na drie jaar uitgevoerd en staat bij IND-medewerkers
bekend als «de wisseltruc».2.4 Dramatisch EU-beleidHet Nederlandse wanbeleid ten aanzien van gezinsvorming- en hereniging
wordt qua slapte en mogelijkheden tot misbruik overtroffen door het EU-beleid.
Dit EU-beleid op het gebied van gezinsvorming en hereniging geldt voor ingezetenen
van de EU die in een ander EU-land verblijven dan het land waar ze de nationaliteit
van hebben; Spanjaarden die in Frankrijk verblijven, Nederlanders die in België
verblijven etc. Voor deze «gemeenschapsonderdanen» geldt het nationale
toelatingsbeleid van de verschillende EU-lidstaten niet meer, omdat ze gebruik
maken van het recht van vrij verkeer binnen de EU, zoals dat is omschreven
in het EU-verdrag. Deze mensen hebben een verblijfsstatus die wordt ontleend
aan dat EU-verdrag. Nu wil het geval dat niet alleen Nederlanders die in bijvoorbeeld
België verblijven een EU-verblijfsstatus krijgen, maar ook hun gezins-
en familieleden. De nationaliteit van deze gezins- en familieleden is hierbij
niet van belang! Alle voorwaarden zoals die normaal gesproken in het nationale
toelatingsbeleid gelden om iemand uit het buitenland over te laten komen,
worden met deze mogelijkheid omzeild c.q. «overruled» door de
veel mildere EU-bepalingen. Deze route wordt natuurlijk dankbaar gebruikt
door alle vreemdelingen die normaliter niet in aanmerking zouden komen voor
een verblijfsvergunning. Deze vreemdelingen komen massaal met bijv. een Duitse
partner op de proppen, wat garant staat voor verblijfsrecht. Op deze grote
en problematische migratiestroom heeft Nederland dus al geen vat meer.3. Slechte uitvoering van het vreemdelingenbeleidDe gevolgen van de vele tekortkomingen in het vreemdelingenbeleid, als
hiervoor beschreven, hebben een desastreus effect voor onze samenleving. Wat
echter misschien nog wel een groter probleem is dan een zwak vreemdelingenbeleid,
is de slechte wijze waarop dit beleid door de Immigratie- en Naturalisatiedienst
(IND) wordt uitgevoerd. Vele vreemdelingen krijgen een verblijfsvergunning
terwijl ze daar geen recht op hebben.3.1 Slechte controle op de inkomenseisDe belangrijkste voorwaarde om in het kader van gezinsmigratie een verblijfsvergunning
te krijgen is de inkomenseis. Iemand die een partner of familielid
uit het buitenland wil laten overkomen, moet bij gezinsvorming tenminste 120%
van het minimumloon verdienen. Bij gezinshereniging is de norm tenminste 100%
van het bestaansminimum, als bepaald in de Wet Werk en Bijstand. Dit komt
neer op respectievelijk € 1 441 en € 1 201 netto.
In de praktijk blijkt deze eis echter weinig voor te stellen. Vreemdelingen
geven zelf aan, bijvoorbeeld in het Justitie Magazine,
dat de inkomenseis makkelijk te manipuleren is: «Je gaat naar een naaiatelier of uitzendbureau en krijgt een bewijs van inkomen». Zo wordt de inkomenseis massaal met het verstrekken van valse gegevens
en documenten als werkgeversverklaringen, salarisspecificaties en arbeidscontracten
omzeild.De fraude ligt er ontzettend dik bovenop. Toen onlangs de inkomenseis
bij gezinsvorming omhoog werd bijgesteld naar bovenstaand bedrag van netto € 1 441,
verdienden vele allochtonen, die een partner uit het buitenland wilden halen
en via uitzendbureautjes bijvoorbeeld in de tuinbouw (stelden te) werken,
plotseling dit voor hun werk en vaak jonge leeftijd onwaarschijnlijk hoge
salaris. Het spreekt voor zich dat de «manipulatie», zoals vreemdelingen
het omzeilen van de inkomenseis zelf noemen, alleen mogelijk is door een zeer
slechte controle door de IND op de gestelde dienstverbanden. Zo wordt vrijwel
nooit, ter verificatie van het gestelde inkomen, navraag gedaan bij de belastingdienst.
Ook wordt nooit navraag gedaan bij de sociale dienst of iemand een bijstandsuitkering
ontvangt, wat het verstrekken van de verblijfsvergunning ook in de weg staat.
Iemand die een bijstandsuitkering heeft en bij de IND met valse gegevens aantoont
dat hij/zij inkomen uit werk heeft, kan hier altijd mee weg komen.3.2 Slechte controle op samenwoning en vestiging
in NederlandEen andere belangrijke voorwaarde, waaraan bij gezinsvorming en hereniging
moet worden voldaan, is dat de immigrant op hetzelfde adres verblijft als
de partner of het familielid. Dit is vanzelfsprekend, omdat «verblijf
bij partner c.q. familielid» immers de reden is van het verstrekken
van een verblijfsvergunning. Om een verblijfsvergunning te krijgen en te behouden
dient men zich dus bij de GBA (gemeentelijke basisadministratie) in te schrijven
op hetzelfde adres.Controle door de IND of men wel op hetzelfde adres verblijft moet dus
plaatsvinden middels gegevens van de GBA. Nu wil echter het geval dat IND-medewerkers
helemaal geen toegang hebben tot deze cruciale informatie! En mutaties van
de adresgegevens van vreemdelingen bij de GBA’s worden niet automatisch
doorgegeven aan de IND. Hoewel bij de eerste toelatingsaanvraag door de immigrant
zelf met GBA-gegevens moet worden aangetoond dat hij/zij op hetzelfde adres
woont als zijn/haar partner of familielid, is er geen haan die ernaar kraait
als de immigrant zich daarna op een ander adres vestigt. Van doorlopende controle
op samenwoning is dus geen sprake. Als iemand bijvoorbeeld voor 5 jaar in
het bezit is gesteld van een verblijfsvergunning, is er gedurende die 5 jaar
geen enkele tussentijdse controle of die persoon bij de GBA nog wel op hetzelfde
adres staat ingeschreven als de partner of het familielid.De gevolgen hiervan laten zich niet raden: duizenden vreemdelingen die
niet meer aan de samenwoningsvoorwaarde voldoen en dus geen recht meer hebben
op hun verblijfsvergunning houden deze toch omdat de IND zo’n voor de
hand liggend controlemiddel als het periodiek bekijken van GBA-gegevens onbenut
laat! Alleen bij wijze van puur toeval komt soms aan het licht dat niet meer
aan het samenwoningsvereiste wordt voldaan.Niet alleen GBA-gegevens zijn cruciaal om te controleren of sprake is
van samenwoning. In veel gevallen staan vreemdelingen keurig ingeschreven
op hetzelfde adres als hun partner of familielid, maar wonen ze in de praktijk
toch elders. Omdat de voorwaarde is dat sprake moet zijn van feitelijke samenwoning,
is alleen een gezamenlijke inschrijving op hetzelfde adres bij de GBA niet
genoeg en kan een verblijfsvergunning in die gevallen toch worden geweigerd
of ingetrokken. Het is daarom belangrijk dat er regelmatig adrescontroles
plaatsvinden door de Vreemdelingendienst om te controleren of mensen in de
praktijk wel echt op hetzelfde adres wonen. Dit is een van de weinige concrete
dingen die gedaan kunnen worden om het grote aantal schijnrelaties en -huwelijken
aan te pakken. Wanneer echter door de IND niet eens goed naar de situatie
op papier wordt gekeken (middels GBA-gegevens), zal het niemand verbazen dat
helemaal niet goed naar de situatie in de praktijk wordt gekeken (middels
het uitvoeren van adrescontroles). Het door de Vreemdelingendiensten uitvoeren
van adrescontroles gebeurt bijna nooit! Alleen als er concrete aanwijzingen
zijn dat er sprake is van een schijnhuwelijk of schijnrelatie vinden dergelijke
controles plaats, maar zelfs dan blijven ze vaak achterwege. Het feit dat
ook dit bekend is bij vreemdelingen doet het toch al grote aantal schijnrelaties
en schijnhuwelijken uiteraard alleen maar verder toenemen. De «pakkans»
is zo klein, dat dat feit alleen al het aangaan van schijnrelaties stimuleert.3.3 Slechte controle op documentenDe hele procedure rond het aanvragen en verkrijgen van een verblijfsvergunning
is een papieren exercitie. En de mogelijkheden om met valse papieren verblijfsrecht
te krijgen kennen geen grenzen. Denk aan het verkrijgen van verblijfsrecht
op grond van het EU-verdrag met een vals EU-paspoort, het met valse geboorteaktes
over laten komen van kinderen die niet de eigen kinderen zijn, het verstrekken
van valse ongehuwdverklaringen door mensen die in het land van herkomst gehuwd
zijn en een andere vrouw in het kader van een partnerrelatie naar Nederland
willen halen;Het is dan ook van groot belang om alle door vreemdelingen verstrekte
documenten zeer zorgvuldig te controleren. Dit gebeurt echter niet; de IND
neemt zelfs genoegen met kopietjes van de benodigde documenten, waar uiteraard
eenvoudig mee te knoeien valt! En als de in kopie verstrekte gegevens er geloofwaardig
uit zien, verstrekken de beslismedewerkers een verblijfsvergunning. Met de
huidige ondermaatse controle op documenten worden veel verblijfsvergunningen
ten onrechte verstrekt en het is een kwestie van tijd dat bijvoorbeeld een
terrorist op grond van valse persoonsgegevens Nederland binnenkomt en hier
een aanslag pleegt.3.4 Het helemaal niet toetsen van verblijfsaanvragenDe slechte uitvoering van het vreemdelingenbeleid door de IND gaat helaas
nog een grote stap verder dan het slecht controleren van dienstverbanden,
samenwoning en documenten. Vaak wordt namelijk helemaal niet gekeken of (nog)
aan de voorwaarden wordt voldaan om een verblijfsvergunning te krijgen of
te behouden! De snelste manier om werkvoorraden weg te werken is namelijk
het bijna blind inwilligen van de vele verblijfsaanvragen. Deze simpele «opgeruimd
staat netjes» strategie wordt schandalig vaak toegepast. Een klein voorbeeld
hiervan is dat er in 2004 maar liefst zesenveertigduizend aanvragen om verlenging
van de geldigheidsduur van een verblijfsvergunning zijn ingewilligd, terwijl
(behoudens een openbare orde toets en een toets aan het paspoortvereiste)
niet is gekeken of aan alle relevante voorwaarden voor verlenging is voldaan.
Het feit dat bijna vijftigduizend vreemdelingen hun verblijfsvergunning
konden behouden, ook al voldeden ze niet aan het inkomensvereiste of het samenwoningsvereiste,
heeft natuurlijk kwalijke, en dure, gevolgen. Zelfs de meest opzichtige indicaties
dat er iets «fout» zat werden opzij geveegd.3.5 De streepjescultuurHet slecht, of zelfs helemaal niet, toetsen van verblijfsaanvragen heeft
te maken met de politieke druk om tijdig op verblijfsaanvragen te beslissen.
Als de capaciteit van de IND niet is opgewassen tegen de enorme hoeveelheid
verblijfsaanvragen (en dat is in feite constant het geval), worden de verblijfsaanvragen
zonder volledige toetsing ingewilligd. Dit maakt de vreemdelingenwet slechts
een papieren wet. Kwantiteit, ofwel het zo snel mogelijk afdoen van zo veel
mogelijk zaken, is binnen de IND vele malen belangrijker dan kwaliteit.Het is precies deze omstandigheid die leidt tot veel van de hiervoor besproken
problemen. Een afgedane zaak wordt binnen de IND als een «streepje»
gezien, dus daarom wordt door de IND-medewerkers gesproken over «streepjescultuur»
als dit probleem ter sprake komt. Die cultuur heerst in alle lagen van de
organisatie: van het hoofd van de IND, die bijvoorbeeld verantwoordelijk was
voor voornoemde 46 000 zaken, tot de beslismedewerker die op individuele
verblijfsaanvragen beslist. Alle medewerkers worden door hun leidinggevende
bijna uitsluitend beoordeeld («afgerekend») op het aantal zaken
dat ze afhandelen: de «productie». Hoe hoger de productie, des
te beter het is en hoe minder je je zorgen hoeft te maken om een negatieve
beoordeling. Als de productienorm echter niet wordt gehaald krijg je dat onherroepelijk
op je bordje.De effecten van het feit dat beslismedewerkers constant de hete adem van
de productiedruk in de nek voelen zijn desastreus. De meeste medewerkers willen
de hen toebedeelde zaken veel te snel afdoen, waarbij niet goed wordt onderzocht
of wel aan alle relevante voorwaarden wordt voldaan. En als duidelijk is dat
niet aan de voorwaarden wordt voldaan, wordt toch een oogje dichtgeknepen
om de zaak snel af te doen. Het aantal ten onrechte ingewilligde verblijfsaanvragen,
dat het gevolg is van deze mentaliteit, moet astronomisch zijn. Het probleem
is echter dat de ten onrechte ingewilligde zaken nauwelijks aan het licht
komen, want deze beslissingen worden in tegenstelling tot afwijzingen uiteraard
niet aangevochten bij de rechter. De inwilligende beschikkingen verdwijnen
in handen van de tevreden vreemdelingen en alleen bij puur toeval wordt af
en toe ontdekt dat iets niet klopt aan de genomen beslissing.3.6 Slechte aanpak van fraudeIn de «Rijksbegroting Justitie 2007» lezen we de volgende
opmerking met betrekking tot het verbeteren van de werkwijze van de IND: «Fraudebestrijding.
Hier is al in 2006 mee begonnen». Met andere woorden: De afgelopen decennia
kon de boel steeds vrijuit bedonderd worden, maar nu is een begin gemaakt
om dat te stoppen. Het op die manier achter de feiten aanlopen geeft natuurlijk
niet veel vertrouwen voor de toekomst. De poging om eindelijk fraude aan te
pakken is gedoemd te mislukken omdat, zoals al naar voren is gekomen, de huidige
werkwijze van de IND juist alle mogelijke vormen van fraude uitlokt en beloont.De tekortschietende fraudebestrijding blijkt uit ontelbare zaken. Een
voorbeeld: Per jaar worden ongeveer 200 000 verblijfsdocumenten aangemaakt.
Een fors deel daarvan betreft de aanmaak van nieuwe verblijfsvergunningen
voor vreemdelingen die hun verblijfsvergunning zijn kwijtgeraakt. Het aantal
aanvragen voor vervanging van verblijfsvergunningen wegens verlies
of diefstal is zo groot (tienduizenden per jaar), dat met recht vraagtekens
kunnen worden gesteld bij de betrouwbaarheid van de meldingen. Veel vreemdelingen «verliezen»
hun verblijfsvergunning namelijk bijzonder vaak, zelfs meerdere keren per
jaar, en dienen bij de IND herhaaldelijk aanvragen in voor een vervangend
verblijfsdocument. Deze aanvragen worden routinematig, zonder fraudeonderzoeken
ingewilligd. Het spreekt voor zich dat veel«verloren» of «vervangende»
verblijfsdocumenten in handen van kwaadwillende belanden.4. AanbevelingenHet is duidelijk dat het voor vreemdelingen geen enkel probleem is om,
goedschiks of kwaadschiks, een verblijfsvergunning te bemachtigen. Het beleid
werkt in de hand dat (op valse gronden) heel eenvoudig verblijfsrecht kan
worden verkregen. De toelatingsvoorwaarden zijn veel te slap en door het gebrek
aan controle bovendien makkelijk te omzeilen. Mensen die niet aan de voorwaarden
voldoen, krijgen/houden toch massaal verblijfsrecht. En zelfs wanneer dat
toch niet lukt, is er nog steeds niets aan de hand: vroeg of laat vallen vreemdelingen
vanzelf onder een «bijzondere (pardon)regeling». Niet uit Nederland
vertrekken door vele verblijfsaanvragen te doorlopen is het enige wat ze daar
voor hoeven te doen. Ondertussen hebben we het gezinsmigratiebeleid voor een
groot deel uit handen gegeven aan de EU, die de immigratiedrempels zo laag
heeft gelegd, dat ontelbare niet-westerse immigranten daar probleemloos overheen
stappen, en Nederland daar al niets meer aan kan doen. Hierbij tast men zelfs
in het duister over aantallen immigranten die zo binnenkomen.De controle op de immigratie is kortom volledig verdwenen. En zo blijft
de immigratieramp zich in Nederland voltrekken. Aangezien helder is dat dit
onze maatschappij ernstig ontwricht, is de de noodzaak tot ingrijpen bijzonder
groot. Hieronder volgen aanbevelingen om de immigratieramp van Nederland tot
staan te brengen.• Parlementaire enqueteDe prijs die de Nederlandse samenleving betaalt voor de zich voltrekkende
immigratieramp is letterlijk en figuurlijk gigantisch. Daarom dient er zo
snel mogelijk een parlementaire enquête te komen om de vele problemen
te belichten en uit te diepen. Enerzijds moet daarbij aandacht worden geschonken
aan het wanbeleid, dat het vreemdelingenbeleid in heden en verleden ontegenzeggelijk
is, en anderzijds moet de disfunctionerende IND onder de loep worden genomen.
De ware aard van migratie naar Nederland moet mede door middel van gesprekken
met betrokken personen grondig geanalyseerd worden. Zo kan ook een einde worden
gemaakt aan de ongewenste situatie dat het immigratie-thema is «gekaapt»
door partijdige organisaties zoals vluchtelingenwerk en de publieke omroep,
die politiek en samenleving voortdurend gekleurde informatie over het onderwerp
geven, en daarnaast belangrijke/relevante informatie achterhouden. Op grond
van de blootgelegde, harde, feiten moet de immigratieramp van Nederland vervolgens
met een gezonde dosis daadkracht worden bestreden.• ImmigratiestopOmdat immigratie van mensen afkomstig uit moslimlanden enorme problemen
met zich meebrengt voor de Nederlandse samenleving (integratieproblemen, veiligheidsproblemen,
een veel te hoge druk op uitkeringen, onderwijs, gezondheidszorg etc.) is
het meer dan gerechtvaardigd om voor een periode van ten minste vijf jaar
geen (gezins-)migratie van mensen uit moslimlanden naar Nederland toe te staan.Bij het proberen op te lossen van de problemen is al bewezen dat dweilen
met de kraan open niet werkt!Zolang deze immigratiestop niet haalbaar is, moet het vreemdelingenbeleid
in ieder geval op de volgende punten worden gewijzigd:• Een einde maken aan de «binnen zonder
kloppen» benaderingHoewel vreemdelingen die naar Nederland willen komen vantevoren meestal
in het bezit moeten zijn gesteld van een (door de ambassade in het land van
herkomst afgegeven) machtiging tot voorlopig verblijf (MVV), mogen vreemd
genoeg dus ook vreemdelingen die geen MVV hebben de beslissing op een verblijfsaanvraag
in Nederland afwachten. Om echt streng te zijn aan de poort, moet deze tegenstrijdigheid
natuurlijk worden weggenomen. Dat kan eenvoudig door uitsluitend vreemdelingen
die met een MVV Nederland zijn ingereisd, en waarvan vantevoren dus is vastgesteld
dat ze aan de toelatingsvoorwarden voldoen, in staat te stellen om de beslissing
op hun aanvraag om een verblijfsvergunning hier af te wachten.• Elke vreemdeling kan slechts één
verblijfsaanvraag indienenOm paal en perk te stellen aan het door veel vreemdelingen eindeloos indienen
van verblijfsaanvragen, moet dit gelimiteerd worden tot één
aanvraag om een reguliere verblijfsvergunning. Het kabinet moet haar beslissing
om de door een kamermeerderheid aangenomen motie Wilders niet uit te voeren
dan ook herzien!• Snellere intrekking van de verblijfsvergunning
bij verblijf in buitenlandHet hebben van een Nederlandse verblijfsvergunning moet betekenen dat
ook in Nederland wordt gewoond. Daarom moet het verblijfsrecht van migranten
worden ingetrokken bij een verblijf in het buitenland van langer dan zes weken.
Hier moet ook actief op worden gecontroleerd.• Asielvergunningen blijven altijd tijdelijkHet is van belang om ook het misbruik van het asielbeleid tegen te gaan.
Dit kan onder meer door asielzoekers, die veilig terug kunnen keren naar hun
land van herkomst, hun verblijfrecht in Nederland te laten verliezen. Dit
brengt met zich mee dat naturalisatie voor deze groep niet langer mogelijk
moet zijn. Asielzoekers die naar Nederland komen om zich hier definitief te
vestigen worden met deze maatregelen ontmoedigd. En echte vluchtelingen, die
niet in de eigen regio kunnen worden opgevangen, kunnen – mits gelimiteerd –
een veilig bestaan in Nederland leiden voor zolang dat noodzakelijk is.• Geen bijzondere regelingenIllegalen- of pardonregelingen moeten definitief tot het verleden behoren.
Daarmee wordt wangedrag immers beloond, zoals procedurestapelen en het negeren
van aanzeggingen om Nederland te verlaten. Ook wordt met de regelingen het
foute signaal gegeven dat het loont om naar Nederland te komen zonder dat
aan de gangbare verblijfsvoorwaarden wordt voldaan.• Hardere aanpak van criminele migrantenDe verjaringstermijn van misdrijven, waarna verblijfsaanvragen niet meer
kunnen worden afgewezen op grond van de openbare orde, moet in alle gevallen
naar tien jaar. Daarnaast moeten criminele vreemdelingen, die wel verblijfsrecht
hebben maar niet de Nederlandse nationaliteit, na elk gepleegd misdrijf het
land uit worden gezet. Allochtone criminelen die wel de Nederlandse nationaliteit
hebben, maar daarnaast ook een andere, moeten in bepaalde gevallen gedenaturaliseerd
en uitgezet worden. Hierbij valt te denken aan recidiverende straatterroristen.
Wanneer de daders minderjarig zijn, moeten ook de ouders worden uitgezet.
Zij zijn immers verantwoordelijk voor de opvoeding van hun kinderen,
en zullen die waarschijnlijk beter ter hand nemen als hun verblijfsrecht vervalt
bij wangedrag van hun kinderen. Er moet een einde worden gemaakt aan de rariteit
dat gevangenisstraf in het buitenland een reden is om niet aan de gebruikelijke
verblijfsvoorwaarden te hoeven voldoen, zoals het niet mogen verplaatsen van
het hoofdverblijf buiten Nederland.• Hardere aanpak van vreemdelingen die valse
gegevens verstrekkenHet claimen van een verblijfsvergunning middels leugens en bedrog moet
worden ontmoedigd. Mensen die bewust valse gegevens verstrekken, of bewust
relevante gegevens verzwijgen, zouden dan ook hun rechten moeten verspelen
om ooit nog voor verblijf in Nederland in aanmerking te komen.• Zelfstandig verblijf na 10 jaar in plaats
van na 3 jaarDe termijn van drie jaar, waarna gezinsmigranten zelfstandig verblijfsrecht,
of een Nederlands paspoort krijgen, moet opgerekt worden naar 10 jaar. Dit
vertraagt de zogenaamde ketenmigratie.• Maximaal één niet-westerse partner
laten overkomenMisbruik van het gezinsvormings- en herenigingsbeleid kan ook eenvoudig
worden tegengegaan door een grens te stellen van maximaal één
niet-westerse partner die elk individu naar Nederland over kan laten komen.• Het uitsluiten van de overkomst van ex-partnersEen andere noodzakelijke ingreep om misbruik van het gezinsmigratiebeleid
tegen te gaan is het stoppen van het toestaan van de overkomst naar Nederland
van ex-partners. Het massaal toepassen van de zogenaamde wisseltruc rechtvaardigt
dat.• Criminelen mogen geen partner en/of familielid
naar Nederland laten overkomenVeel allochtone criminelen laten een partner en/of familielid uit het
buitenland overkomen. Deze partners en/of familieleden vestigen zich dan dus
bij mensen, die niet in staat zijn gebleken om het goede voorbeeld te geven
voor fatsoenlijke en succesvolle deelname aan de Nederlandse samenleving.
Hun integratie verloopt dan ook vaak zeer problematisch en niet zelden raken
kinderen van criminelen hier ook op het criminele pad. Wie veroordeeld is
wegens een misdrijf, moet daarom het recht verliezen om een partner c.q. familielid
uit het buitenland te halen. Omdat niet-westerse allochtonen al fors zijn
oververtegenwoordigd in de criminaliteitsstatistieken geldt dit voorstel alleen
voor niet-westerse allochtonen die om overkomst van een partner/familielid
vragen. Potentiële vrouwelijke migranten worden met deze maatregel overigens
beschermd. Zo kunnen mannen die veroordeeld zijn wegens mishandeling van hun
partner, als gevolg van deze maatregel geen andere partner uit het buitenland
halen, die anders wellicht ook met (huiselijk) geweld zou worden geconfronteerd.• Het verstrekken van een waarborgsom bij gezinsvormingImmigratie kost de Nederlandse samenleving veel meer geld dan het oplevert.
Dit komt onder meer door de hoge uitkeringsafhankelijkheid onder allochtonen.
Het ligt in de rede dat de rekening van door migranten gemaakte kosten in
de eerste plaats betaald moet worden door degenen die deze migranten naar
Nederland hebben laten overkomen. Daarom stellen wij voor dat iedereen die
een partner uit het buitenland haalt, een waarborgsom van € 10 000,–
moet betalen. Wanneer de migrant binnen de eerste 10 jaar van zijn/haar verblijf
in Nederland – op wat voor wijze dan ook – een beroep
doet op publieke middelen (uitkering, huursubsidie e.d.), wordt deze waarborgsom
ingehouden.• Gezinsmigratie alleen mogelijk voor (huwelijks)partners
en voor kinderen beneden de 15 jaarHet Nederlandse vreemdelingenbeleid maakt het mogelijk dat men om overkomst
kan vragen van onder meer kinderen (ook van meerderjarige kinderen) en ouderen
(van 65 jaar of ouder). Deze reikwijdte van gezinsmigratie is veel te ruim,
en moet beperkt worden tot (huwelijks)partners en kinderen van beneden de
15 jaar. Het spreekt immers voor zich dat oudere kinderen, die bijna geheel
zijn opgegroeid in een ander land, moeilijker in Nederland kunnen aarden dan
jongere kinderen. Ouders die hun kinderen uit het buitenland over willen laten
komen, moeten hiertoe dus een aanvraag indienen voordat de kinderen de leeftijd
van 15 jaar hebben bereikt.• Gezinsmigratie alleen mogelijk voor partners
van 24 jaar of ouderVóór 1 november 2004 was de minimum-leeftijd om in
aanmerking te kunnen komen voor een verblijfsvergunning voor gezinsvorming-
of hereniging 18 jaar. Dit gold zowel voor de migrant, als voor degene die
deze migrant naar Nederland liet overkomen. Deze leeftijdsgrens is daarna
opgerekt naar 21 jaar in geval van gezinsvorming, maar bij gezinshereniging
bleef de leeftijdsgrens van 18 jaar gehandhaafd. Dit onderscheid is onzinnig.
Bij gezinsvorming- en hereniging zou eenzelfde leeftijdsgrens gehanteerd moeten
worden, en wel een grens van 24 jaar (voor beide partners). De kans dat ouders
hun kinderen in een huwelijk kunnen dwingen neemt immers af naarmate kinderen
ouder en zelfstandiger worden.• Afstand nemen van EU-beleid op het gebied
van gezinsvorming- en herenigingEr moet afstand worden genomen van het EU-gezinsmigratiebeleid, dat onvoorstelbaar
slap is, en onvoorstelbaar veel misbruik in de hand werkt. De nationale toelatingsvoorwaarden
worden al op grote schaal omzeild.• Migranten moeten Nederlandse waarden en normen
delen: assimilatiecontractEen noodzakelijke eis aan de (toekomstige) migrant is het tekenen van
een «assimilatiecontract» met de Nederlandse overheid. Hiermee
geeft de migrant te kennen dat hij de Nederlandse dominante waarden en normen
zal gaan delen. Het niet tekenen van dit contract zal een directe afwijzingsgrond
zijn van de verblijfsaanvraag en een intrekkingsgrond van de verblijfsvergunning
van vreemdelingen die hier al zijn. Dit laatste gebeurt ook als vast komt
te staan dat het contract niet wordt nageleefd. Het contract zal onder meer
toe gaan zien op: gelijkheid tussen man en vrouw, het niet accepteren van
gebruik van fysiek geweld tegen vrouwen, het principe van scheiding tussen
kerk en staat en de vrijheid van homoseksuelen om een relatie aan te gaan
met iemand van hetzelfde geslacht.• Remigratie naar het land van herkomst bevorderenHet is al lang bewezen dat immigratie in zijn huidige vorm – in
tegenstelling tot wat velen beweren – ons land niet heeft verrijkt!
In uitgaven van het Sociaal Cultureel Planbureau, onder andere over de gevolgen
van immigratie voor onze economie, is uitvoerig becijferd dat de kosten van
de komst van niet-westerse migranten naar Nederland veel groter zijn dan de
baten. Dan hebben we het nog niet eens over de gevolgen van de immigratie
op terreinen als veiligheid. Het is dus grote onzin om migratie in zijn huidige
vorm als oplossing voor economische problemen als de toenemende vergrijzing
te zien. Het feit dat de Europese Commissie dit wel doet, geeft de gevaren
van de EU nog maar weer eens aan.De problemen die immigratie met zich heeft meegebracht kunnen worden verminderd
door in te zetten op remigratie. Onderzoek van Regioplan beleidsonderzoek
heeft aan het licht gebracht dat elke vreemdeling, die in het kader van de
remigratiewet vrijwillig terugkeert naar het land van herkomst, de schatkist
over een periode van 10 jaar maar liefst € 33 531 oplevert.
Dus zelfs met de betaling van zeer forse terugkeerpremies aan deze vreemdelingen,
wordt er enorm veel geld bespaard op uitgaven voor zaken als uitkeringen,
huursubsidie, gezondheidszorg en onderwijs. Deze uitgaven zouden wel moeten
worden gedaan als de remigrerende vreemdelingen in Nederland zouden zijn gebleven.
Nog belangrijker dan het financiële aspect is echter dat de integratieproblemen
verminderen en dat de Nederlandse kernwaarden minder onder druk komen te staan.
Op korte termijn dient 250 miljoen euro geïnvesteerd te worden om de
vrijwillige remigratie van vreemdelingen verder te stimuleren.• Bezem door de INDDe ongelooflijk slechte wijze waarop de Vreemdelingenwet is gehandhaafd
is bijna misdadig te noemen, als we de gevolgen daarvan voor de Nederlandse
samenleving in ogenschouw nemen. Het slecht of helemaal niet toetsen van verblijfsaanvragen,
waardoor tienduizenden vreemdelingen ten onrechte een verblijfsvergunning
hebben gekregen en nog steeds krijgen, richt misschien wel even veel schade
aan als het slechte beleid. De werkwijze bij de IND moet drastisch worden
omgegooid, waarbij alle verblijfsaanvragen actief aan alle toelatingsvoorwaarden
worden getoetst. Daarbij moeten veel meer middelen beschikbaar komen om deze
goede toetsing, bijvoorbeeld op het gebied van inkomen, samenwoning en documenten,
mogelijk te maken. De streepjescultuur die van de IND een verblijfsaanvragen-inwilligingsmachine
maakt, moet verdwijnen. Als er al productiedruk moet zijn, moet die zich uitsluitend
richten op het aantal afwijzingen. Vanzelfsprekend moet fraudebestrijding
topprioriteit krijgen.5. BeslispuntenOp grond van het bovenstaande luiden de beslispunten dan ook als volgt:• Er dient een parlementaire enquête te komen over het immigratiebeleid
en de uitvoering daarvan door de IND.• Er dient een immigratiestop te komen van ten minste 5 jaar voor
mensen uit moslimlanden.• Alleen vreemdelingen die met een geldige MVV Nederland zijn ingereisd
mogen de behandeling van hun aanvraag om een verblijfsvergunning in Nederland
afwachten.• Elke vreemdeling kan slechts één reguliere verblijfsaanvraag
indienen.• Bij verblijf in het buitenland van langer dan 6 weken dient de
verblijfsvergunning te worden ingetrokken.• Asielvergunningen zijn altijd tijdelijk.• Er dienen geen bijzondere (pardon)regelingen meer te komen.• Criminele immigranten dienen harder aangepakt te worden.• Vreemdelingen die valse gegevens verstrekken kunnen nooit verblijfsrecht
in Nederland krijgen.• Gezinsmigranten kunnen pas na 10 jaar zelfstandig verblijf krijgen.• Ieder individu kan niet meer dan één niet-westerse
partner naar Nederland over laten komen.• Ex-partners kunnen niet naar Nederland gehaald worden.• Criminelen mogen geen partner en/of familielid naar Nederland laten
overkomen.• Bij gezinsmigratie dient een waarborgsom verstrekt te worden.• Gezinsmigratie is alleen mogelijk voor (huwelijks)partners en voor
kinderen beneden de 15 jaar.• Gezinsmigratie is alleen mogelijk voor partners van 24 jaar of
ouder.• Er dient afstand genomen te worden van het EU beleid op het gebied
van gezinsvorming en -hereniging.• Migranten dienen een assimilatiecontract te ondertekenen.• Remigratie naar het land van herkomst dient bevorderd te worden.• De werkwijze van de IND moet verbeterd worden.6. FinanciënDe hier voorgestelde immigratiebeperkingen zullen positieve financiële
consequenties hebben. Aangetoond is immers dat immigranten veel kosten met
zich meebrengen op het gebied van huisvesting, uitkeringen, onderwijs, gezondheidszorg
en veiligheid. Minder immigratie betekent dus minder kosten. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-31225-2.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl