Wet sociale zekerheidsrelatie Marokko; Nadere memorie van antwoord
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-07 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 20012002-28275, nr. 314e

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum ontvangst

20-06-2002

Eerste Kamer der Staten-Generaal

2001-2002

28275 nr. 314e

18-06-2002

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaam1. Inleiding2. Koppeling bijstand en sociale verzekeringen3. Internationaalrechtelijke aspecten4. Stand van zaken en verdere trajectOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 28275Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 23 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
28 275Goedkeuring van de opzegging van het op 14 februari 1972 te Rabat ondertekende
Algemeen Verdrag inzake sociale zekerheid tussen het Koninkrijk der Nederlanden
en het Koninkrijk Marokko, en het op 3 november 1972 te Rabat ondertekende
Administratief Akkoord betreffende de wijze van toepassing van het Algemeen
Verdrag inzake sociale zekerheid tussen het Koninkrijk der Nederlanden en
het Koninkrijk Marokko, met overgangsvoorziening (Wet sociale zekerheidsrelatie
Marokko)nr. 314eNADERE MEMORIE VAN ANTWOORDOntvangen 18 juni 20021. InleidingHet kabinet dankt de leden van de verschillende fracties voor hun nadere
inbreng bij het voorliggende wetsvoorstel. Uitgaande van die inbreng constateert
het kabinet andermaal dat de kwestie van de handhaafbaarheid van sociale zekerheidsregelingen
over de grens, en dus ook van sociale voorzieningen ten behoeve van in Nederland
wonende burgers met een andere dan Nederlandse achtergrond, ook na deze nadere
inbreng niet ter discussie staat. De leden van de fracties van de PvdA, VVD
en het CDA vragen het kabinet enkele punten uit de memorie van antwoord nader
uiteen te zetten dan wel te preciseren. Het gaat daarbij om de kwestie van
het koppelen van bijstand aan sociale verzekeringen (meer in het bijzonder
aan de verdragen op grond van de Wet beperking export uitkeringen), over de
internationaalrechtelijke component van de onderhavige materie, en over de
stand van zaken en het verdere traject. 2. Koppeling bijstand en sociale verzekeringenDe leden van de PvdA-fractie zijn van mening dat de handhaafbaarheid van
de voorschriften terzake van sociale voorzieningen een afzonderlijk te regelen
materie zijn. In dat verband vragen zij het kabinet nog eens uiteen te zetten
waar en vanaf wanneer de koppeling aan de handhavingsverdragen in het kader
van de Wet beperking export uitkeringen vandaan komt, omdat naar hun inzicht
deze koppeling pas in de loop van het traject van de verificatieproblemen
met betrekking tot de bijstand in het zicht is gekomen.Ook de leden van de CDA-fractie geven als hun mening te kennen (op basis
van de stukken zoals bij brief van 21 mei jl. aan de geachte leden verstrekt)
dat twee verdragen meer voor de hand zouden hebben gelegen. Het kwam deze
leden voor dat het komen tot één verdrag is geschied «pour
besoin de la cause», gelet op het tot dan toe niet gemaakte principiële
verschil tussen de wijzen van uitvoering van de verificaties. De leden
van de CDA-fractie vragen of alleen bij nog nieuw af te sluiten verdragen
er één handhavingsverdrag zal komen en of in de situatie van
reeds gesloten verdragen de handhaving van de socialezekerheidsuitkeringen
én de bijstandsvoorzieningen ontkoppeld blijven. Zij vragen om een
overzicht van de landen waarmee dan twee verdragen zullen bestaan. De leden
van de PvdA-fractie vragen of de reeds in het kader van de Wet beperking export
uitkeringen gesloten handhavingsverdragen zonder bijstandscomponent worden
opengebroken. In verband met de afzonderlijke protocollen die worden voorzien
met Turkije en Suriname vragen zij of dit niet minstens de indruk wekt dat
er sprake is van ongelijke behandeling in het kader van de Wet beperking export
uitkeringen. Zij vragen voorts of het kabinet dezelfde sancties (het opzeggen
van de handhavingsverdragen met die landen) voorziet indien deze protocollen
niet tot stand komen.Uitgangspunt voor het kabinet is dat in generale zin de relatie tussen
Nederland en andere landen op het terrein van de sociale zekerheid niet alleen
kan bestaan uit afspraken omtrent de export van uitkeringen, maar tevens afspraken
dient te omvatten die controles ten aanzien van de rechtmatigheid van Abw-uitkeringen
mogelijk maken.Het kabinet acht het getuigen van consequent beleid om niet alleen met
Marokko, maar ook met andere landen over de handhaving van zowel socialeverzekerings-
als bijstandsuitkeringen bij verdrag zoveel mogelijk dezelfde afspraken te
maken. Dit betekent dat in het lopende proces van het sluiten van handhavingsverdragen
in het kader van de Wet beperking export uitkeringen het maken van handhavingsafspraken
met betrekking tot de bijstandsuitkeringen wordt meegenomen. Met de desbetreffende
landen wordt dan één handhavingsverdrag gesloten dat zowel op
socialeverzekerings- als bijstandsuitkeringen betrekking heeft. Ten aanzien
van de landen waarmee al een handhavingsverdrag in het kader van de Wet beperking
export uitkeringen is gesloten, zal het regelen van de handhaving van de bijstandsuitkeringen
in dat verdrag bij een eerstvolgende verdragswijziging worden meegenomen.
Het is niet zo dat met de desbetreffende landen twee verdragen op het terrein
van de handhaving zullen gaan bestaan, één voor de socialeverzekeringsuitkeringen
en één voor de bijstandsuitkeringen. Voor zover het landen betreft
waar Nederland er belang bij heeft om vermogensverificaties te doen uitvoeren
in verband met bijstandsuitkeringen, zoals in Turkije en Suriname, acht het
kabinet het vanuit een oogpunt van zorgvuldigheid wenselijk dit zo snel mogelijk
verdragsrechtelijk vast te leggen. Met Suriname zou dit kunnen gebeuren in
de vorm van een wijziging van het handhavingsverdrag in het kader van de Wet
beperking export uitkeringen. Met Turkije, waarmee reeds in het verdere verleden
een socialezekerheidsverdrag is gesloten, zou kunnen worden gekozen voor een
bijstandsprotocol dat een integrerend onderdeel van het genoemde verdrag uitmaakt.
In alle gevallen geldt echter dat de inhoud en vorm van de verdragsrechtelijke
afspraken over de vermogensverificaties onderwerp zijn van onderhandelingen.
Elk bilateraal verdrag is maatwerk, zoals ook de thans overeengekomen verdragstekst
met Marokko maatwerk is. Dit laat echter onverlet dat het kabinet met alle
landen ten aanzien waarvan afspraken over het verrichten van vermogensverificaties
aan de orde zijn, deze afspraken bij verdrag wil vastleggen.Met betrekking tot Marokko heeft het kabinet in de periode van februari
2001 tot en met februari 2002 een aantal stappen gezet waardoor het conflict
met Marokko met betrekking tot de verificatie van bijstandsuitkeringen naar
het oordeel van het kabinet tot een goed einde zou kunnen worden gebracht.
Zoals uit de correspondentie met de Tweede Kamer der Staten-Generaal moge
blijken (met name uit het bij die correspondentie gevoegde procesverloop)
heeft het kabinet daarbij in eerste instantie gezocht naar een separate oplossing
voor het conflict met de Marokkaanse overheid. Daarin leek het kabinet te
zijn geslaagd door het akkoord van 8 mei 2001, doch het werd daarin door de
Marokkaanse autoriteiten teleurgesteld bij de eerste 'test' van het akkoord
in juni 2001. Een ministeriële brief en drie diplomatieke missies op
hoog niveau later, dit alles in de periode van juni 2001 tot en met januari
2002, heeft uiteindelijk geleid tot het kabinetsstandpunt van 8 februari 2002:
dat er in het kader van verificatie van zowel socialeverzekeringsuitkeringen
als van bijstandsuitkeringen geen verschil mag bestaan in de wijze van uitvoering
daarvan. Het kabinet vindt dan ook in deze kwestie weloverwogen, zorgvuldig
en gefaseerd te hebben gehandeld.De leden van de VVD-fractie verzoeken meer precies aan te geven waarom
bij de afweging tussen enerzijds het niet meer mogelijk maken van het exporteren
van een uitkering en anderzijds de mogelijkheid van het handhaven van de Algemene
bijstandswet (Abw) er voldoende rechtvaardigingsgrond bestaat om het verdrag
op te zeggen.Principieel geldt naar de mening van het kabinet – het zij hier
herhaald – dat er in het kader van verificatie van zowel socialeverzekeringsuitkeringen
als van bijstandsuitkeringen geen verschil mag bestaan in de wijze van uitvoering
daarvan. Vanuit dat (principiële) besef, maar zelfs ook los daarvan,
zou het naar de mening van het kabinet dan ook verbazing wekken om wél
bindende afspraken rondom sociale verzekeringen te maken waarin wél
is voorzien in handhavingsafspraken, terwijl tegelijkertijd met één
en hetzelfde land geen afspraken zouden kunnen worden gemaakt over handhavingsafspraken
rondom bijstandsuitkeringen, terwijl beide soorten uitkeringen samen één
geheel van de Nederlandse sociale zekerheid vormen.3. Internationaalrechtelijke aspectenDe Vaste Kamercommissie van Sociale Zaken en Werkgelegenheid verzoekt
de regering nader in te gaan op de notitie van professor Groenendijk, voorzitter
van de Permanente commissie van deskundigen in internationaal vreemdelingen-,
vluchtelingen- en strafrecht, over het internationaalrechtelijk deel van de
memorie van antwoord. Tevens verzoekt de VVD-fractie meer precies aan te geven
waarom artikel 65, vierde lid, van de Associatieovereenkomst EG-Marokko geen
rechtstreekse werking zou hebben. Ook verwijst deze fractie naar de notitie
van professor Groenendijk.De notitie geeft de regering geen aanleiding om terug te komen op haar
oordeel, dat artikel 65, vierde lid, van de Associatieovereenkomst EU-Marokko,
gelet op zijn formulering, geen exportverplichting bevat, en zich in ieder
geval niet leent voor rechtstreekse toepassing. Voor de onderbouwing van dit
oordeel zij verwezen naar de memorie van antwoord. Dit oordeel wordt ook gedeeld
door de Sociale verzekeringsbank (SVB), hetgeen moge blijken uit de door dit
lichaam vastgestelde en gepubliceerde beleidsregels. In de bij besluit van
27 april 2001 vastgestelde «SVB Beleidsregels 2001» (onder de
rubriek inzake Samenwerkingsovereenkomsten met derde landen uiteengezet; Deel
III, Internationaal, paragraaf 2.1) stelt de SVB zich op het standpunt
dat voor de toepassing van andere bepalingen dan non-discriminatiebepalingen
in samenwerkingsovereenkomsten nadere uitvoeringsregels onontbeerlijk zijn.
De regering ondersteunt dit beleid en acht zich niet geroepen dieper in te
gaan op de juridische onderbouwing van de Permanente Commissie. Duidelijk
blijft immers dat over de al dan niet rechtstreekse werking ook onder
juristen een meningsverschil zal blijven bestaan en dat het laatste woord
hierover nog niet gesproken is.Zonder af te doen aan het belang van deze discussie wijst de regering
erop dat de rechtstreekse werking pas van enig belang wordt indien de regering
zich genoodzaakt ziet het socialezekerheidsverdrag uit 1972 daadwerkelijk
op te zeggen. Hoewel de strekking van onderhavige wetsvoorstel opzegging beoogt,
vertrouwt de regering erop dat het niet zover zal behoeven te komen. Met Marokko
is inmiddels een nieuw wijzigingsverdrag tot stand gebracht dat naar verwachting
nog deze maand ondertekend wordt. Dit verdrag zal – na advisering door
de Raad van State – voor stilzwijgende goedkeuring aan beide kamers
der Staten-Generaal worden voorgelegd opdat een spoedige afronding van de
binding aan dit verdrag voor beide koninkrijken gerealiseerd zal worden.Indien onverhoopt in een later stadium mocht blijken dat door de rechter
toch rechtstreekse werking wordt toegekend aan artikel 65, vierde lid, en
dit artikellid gekwalificeerd wordt als een exportverplichting, zal de betekenis
hiervan slechts van beperkte omvang zijn. Voorzover het ziet op arbeidsongeschiktheidsuitkeringen
is er slechts sprake van uitkeringen in verband met arbeidsongevallen en beroepsziekten.
Het aantal uitkeringen met een dergelijk karakter omvat bij benadering slechts
vijf procent van het totaal aantal arbeidsongeschiktheidsuitkeringen. Het
merendeel van dergelijke uitkeringen zal dus nooit op grond van artikel 65,
vierde lid, geëxporteerd hoeven te worden. Tevens voorziet dit artikellid
niet in de exporteerbaarheid van kinderbijslag.Mocht het toch noodzakelijk blijken het socialezekerheidsverdrag uit 1972
op te zeggen, dan zal dit in ieder geval de exporteerbaarheid van nieuwe arbeidsongeschiktheidsuitkeringen
en van alle rechten op kinderbijslag – zowel voor de oude als de nieuwe
gevallen – doen beëindigen. Daar doet de al dan niet rechtstreekse
werking van artikel 65, vierde lid, van de Associatieovereenkomst niets aan
af. Het ouderdomspensioen tot het bedrag van het pensioen voor de gehuwde
65-plusser maakt geen onderdeel uit van de Wet beperking export uitkeringen
en blijft op grond van de Algemene Ouderdomswet gewoon exporteerbaar naar
Marokko. Op grond van overgangsrecht blijven bestaande uitkeringen ook naar
Marokko exporteerbaar.De leden van de PvdA-fractie stellen tevens de vraag waarom geen overleg
in EU-verband heeft plaatsgevonden en waarom Nederland geen medewerking heeft
verleend aan de totstandkoming van een uitvoeringsregeling met betrekking
tot artikel 64 van de Associatieovereenkomst. De leden van de CDA-fractie
vragen of eenheid in de Europese aanpak hier (in het hanteren van controle)
niet verre de voorkeur verdient (bedoeld zal zijn boven de opstelling en handelwijze
van Nederland) en welke pogingen tot een Europese aanpak reeds zijn ondernomen
en alsnog zullen worden ondernomen.Onder verwijzing naar het nader rapport (onder punt 4) dat in reactie
op het advies van de Raad van State tot stand is gebracht, wordt hier nogmaals
benadrukt dat, uiteraard met inachtneming van de verplichtingen vastgelegd
in de Associatieovereenkomst, Nederland vrij is de relatie met Marokko nader
vorm te geven. Het opstellen van een uitvoeringsregeling is, evenals de totstandkoming
van een associatieovereenkomst, een verantwoordelijkheid die primair bij de
Europese Commissie ligt en niet bij de afzonderlijke lidstaten.4. Stand van zaken en verdere trajectDe leden van de CDA-fractie vragen naar de laatste stand van zaken met
betrekking tot ondertekening en ratificatie van het nieuwe verdrag met Marokko.
De leden van de PvdA-fractie hebben gevraagd naar de procedure inzake de goedkeuring
van het nieuwe verdrag en de relatie met de opzegging van het socialezekerheidsverdrag
van 1972 (het «moederverdrag»).De Nederlandse ambassade te Rabat laat weten dat de Marokkaanse autoriteiten
er alles aan zullen doen om het nieuwe verdrag voor 1 juli 2002 te ondertekenen.
Daarna zullen zowel in Marokko als in Nederland de procedures moeten worden
gevolgd voor de goedkeuring van het verdrag. Pas als in beide landen deze
procedures zijn voltooid, kan het nieuwe verdrag in werking treden. Beide
partijen zijn zich bewust van de noodzaak om de bedoelde procedures zo spoedig
mogelijk af te ronden. Een natuurlijke datum daarbij is 1 januari 2003. Immers,
een eventuele voor 1 juli 2002 gedane opzegging van het moederverdrag wordt
per die datum geëffectueerd. Tegenover Marokko is duidelijk gemaakt dat
het opzeggingsproces van het moederverdrag pas wordt stopgezet, als het nieuwe
verdrag aan Marokkaanse zijde is goedgekeurd. Op de goedkeuringsprocedure
aan Marokkaanse zijde heeft Marokko immers zelf invloed, niet op de goedkeuringsprocedure
aan Nederlandse zijde. Dit laat onverlet dat ook Nederland het nieuwe verdrag
dient goed te keuren om het in werking te laten treden. Mocht Nederlandse
parlementaire goedkeuring onverhoopt aan het nieuwe verdrag worden onthouden,
dan ziet het kabinet zich genoodzaakt om het opzeggingsproces, waarvoor immers
de goedkeuring zal zijn verkregen op grond van het onderhavige wetsvoorstel,
te hervatten.De Minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid,W. A. F. G. Vermeend 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-20012002-28275-314e.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl