Wet publieke gezondheid; Verslag van een Schriftelijk Overleg
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2019-09-26 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 20082009-31316, nr. K

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum vergadering

10-04-2009

Eerste Kamer der Staten-Generaal

2008-2009

31316 nr. K

07-04-2009

 

 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 31316Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 61 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
31 316Bepalingen over de zorg voor de publieke gezondheid (Wet publieke gezondheid)KVERSLAG VAN EEN SCHRIFTELIJK OVERLEGVastgesteld 7 april 2009Op 9 december 20081 heeft de minister
voor Jeugd en Gezin gereageerd op de door de vaste commissie voor Volksgezondheid,
Welzijn en Sport/Jeugd en Gezin2 bij brief van
5 november 2008 gestelde vragen over de digitaliseringsplicht in de jeugdgezondheidszorg
(JGZ).Op 27 januari 2009 heeft de commissie aan de minister vervolgvragen
toegezonden en aangegeven welke vragen naar haar mening niet afdoende beantwoord
waren.De minister heeft op 6 april 2009 gereageerd.De commissie brengt bijgaand verslag uit van het gevoerde schriftelijk
overleg.De griffier van de vaste commissie voor Volksgezondheid, Welzijn
en Sport/Jeugd en Gezin,Warmolt de BoerBRIEF AAN DE MINISTER VOOR JEUGD EN GEZIN Den Haag, 27 januari 2009Op 9 december 2008 heeft de vaste commissie voor Volksgezondheid,
Welzijn en Sport/Jeugd en Gezin (VWS/JG) uw reactie ontvangen op de vragen
en opmerkingen over de digitaliseringsplicht voor de jeugdgezondheidszorg
(artikel 5, derde lid van de Wet Publieke Gezondheid) die de commissie op
5 november 2008 schriftelijk aan u heeft voorgelegd.De beantwoording roept bij de commissie enige vervolgvragen op. Daarnaast
is de commissie van mening dat nog niet alle vragen afdoende beantwoord zijn.InleidingDe leden van de CDA-fractie verzoeken de minister
allereerst nogmaals in te gaan op de vragen en opmerkingen die niet, dan wel
slechts deels, beantwoord zijn1 en hebben daarnaast
nog een aanvullende vraag.De leden van de VVD-fractie danken de minister
voor zijn reactie. Zij hebben naar aanleiding van de antwoorden nog enkele
nadere vragen.De leden van de fractie van de PvdA hebben
in het kader van de discussie over de digitaliseringsplicht nog een aanvullende
vraag.De leden van de SP-fractie danken de minister
voor de uitvoerige beantwoording van de gestelde vragen. Naar aanleiding van
de beantwoording stellen zij nog een nadere toelichting op prijs op enkele
punten.CDA-fractieTen aanzien van de noodzaak en effectiviteit zijn de leden van de CDA-fractie
van mening dat de vraag met betrekking tot de uniformiteit in de automatiseringspakketten –
met name de mogelijke gevolgen van geforceerde digitalisering – te summier
beantwoord is en dat voorbij is gegaan aan de «cultuuraspecten».
Dit geldt ook voor de vraag over de houdbaarheid van de stelling dat digitalisering
beslist tot minder fouten leidt, en de vraag over de negatieve impact van
de overdracht van niet-relevante gegevens uit de kindertijd.Ten aanzien van de relatie tussen het elektronisch kinddossier (EKD) en
elektronisch patiëntendossier (EPD) verzoeken de leden van CDA-fractie
de minister alsnog aan te geven welke niet strikt medische gegevens in het
kader van het EKD worden verzameld, wat hiervoor de wettelijke grondslag is
en of deze gegevens straks ook onderdeel van het EPD gaan vormen.Aan de opmerkingen van de leden van de CDA-fractie over de ketenbrede
informatie-uitwisseling is in het geheel geen aandacht besteed. Zij vragen
alsnog in te gaan op de opmerkingen, zoals opgenomen in de bijlage. Het gaat
hierbij onder meer om de gevolgen van het veiligheidsdenken van de overheid
voor de beroepsattitude van professionals, die ten koste dreigt te gaan van
een interdisciplinaire aanpak en de resultaten op langere termijn; het onvermogen
van instanties om problemen snel en in samenhang aan te pakken, en om de nadelen
van verregaande standaardisering en van het systeem-denken.Tot slot vragen de leden van de CDA-fractie of het juist is dat in Rotterdam
het EKD is gebruikt om meer dan 10 000 huisbezoeken af te leggen op basis
van een analyse van de EKD-gegevens naar risicofactoren. Zo ja, hoe is dit
te verenigen met het voorziene wettelijke regime? In dit verband wijzen deze
leden erop dat een dergelijke analyse praktisch alleen mogelijk
is door automatische gegevensverwerking; bij papieren dossiers zou dat niet
het geval zijn.VVD-fractieDe minister geeft in zijn brief aan dat er een nieuwe versie van de basisdataset
is vastgesteld, versie 2.9. De leden van de VVD-fractie ontvangen graag een
afschrift van deze basisdataset. Deze vormt immers de kern van het EKD en
is van belang om de proportionaliteit van de vast te leggen gegevens te kunnen
beoordelen.Op vragen van de SP-fractie of de gegevens die digitaal worden vastgelegd
ook de voeding vormen voor het EKD, antwoordt de minister dat dit niet het
geval is. De digitaal opgeslagen gegevens komen niet in een breed toegankelijk
EKD, zo schrijft de minister. Hoe valt dit te rijmen met zijn brief van 12 juli
2008, waarin hij schrijft dat de digitale dossiers een opmaat vormen naar
een breed EKD, zodat de afspraak uit het regeerakkoord wordt gerealiseerd?
Kan de minister bevestigen dat met zijn antwoord in deze brief, de brief van
12 juli 2008 achterhaald is?De minister geeft in zijn brief van 9 december 2008 aan dat in het
digitale JGZ-dossier gewerkt wordt met zogeheten vrije tekstvelden. De professional
kan daar zelf tekst typen om nuanceringen of overwegingen te noteren. Deze
kunnen worden overgedragen aan andere professionals. Het risico van tekst
in vrije tekstvelden is dat deze voor verschillende uitleg vatbaar is. Hoe
garandeert de minister een eenduidige interpretatie van de tekst in deze vrije
tekstvelden?De minister geeft aan dat de gegevens in het digitale dossier worden bewaard
volgens de regels van de Wet op de geneeskundige behandelingsovereenkomst
(Wgbo). Dit houdt een bewaartermijn van 15 jaar in. Begrijpen de leden van
de VVD-fractie het goed dat de gegevens tot het 19e jaar worden bijgehouden
en vervolgens 15 jaar bewaard? Kan de minister een rechtvaardiging geven voor
de bewaartermijn van 15 jaar, anders dan dat dit voortvloeit uit de Wgbo?
Is de minister bereid op dit punt de regels aan te passen en die van de Wet
bescherming persoonsgegevens (Wbp) te volgen?De minister heeft € 61,5 mln beschikbaar gesteld voor de invoering
van het EKD-JGZ. Is dat inclusief de reeds bestede € 20 mln aan
de Stichting EKD die inmiddels is opgeheven alsook de kosten voor de ontwikkeling
en exploitatie van de Verwijsindex Risicojongeren? De minister heeft een haalbaarheidsonderzoek
uitgevoerd naar de mogelijkheden voor invoering van het EKD voor de gehele
jeugdketen. Op dit moment onderzoekt hij hoe het berichtenverkeer in deze
brede jeugdketen gestandaardiseerd kan worden. Hoeveel geld stelt de minister
beschikbaar voor dit onderzoek naar standaardisatie? En hoeveel geld stelt
de minister beschikbaar voor het zonodig invoeren van een EKD voor de gehele
jeugdketen?Autorisatie wordt door de JGZ-instellingen vastgesteld op grond van een
autorisatierichtlijn. De leden van de VVD-fractie ontvangen graag een afschrift
van deze autorisatierichtlijn.De minister geeft aan dat verzoeken tot inzage, correctie of verwijdering
van gegevens gericht moeten worden tot de hulpverlener. Deze dient het verzoek
in te willigen voor zover dit niet in strijd is met de wet of goed hulpverlenerschap.
Hoe kan een ouder of een jeugdige foute gegevens corrigeren of doorhalen als
hij geen inzage krijgt in de gegevens, dus ook niet kan weten of de gegevens
al of niet correct zijn? Stel dat de gegevens niet correct zijn, hoe worden
deze dan gecorrigeerd? Wie is aansprakelijk als er beslissingen
worden genomen op basis van deze incorrecte gegevens met eventuele schadelijke
gevolgen. Wie beoordeelt de betrouwbaarheid van de gegevens? Wordt daar een
speciale commissie voor benoemd? Waarom past de minister niet de regels van
de Wbp en Wgbo toe?De minister geeft aan dat er geen noodzaak is voor een basiswet EKD en
dat hij ook nooit een voornemen heeft gehad om te komen tot een breed toegankelijk
EKD. Hoe is dat te rijmen met het eerdere advies van de Raad van State dat
er een aparte wettelijke basis moet komen en de eerder genoemde brief van
juli 2008?De minster geeft aan dat gewerkt wordt met een Landelijk Schakelpunt (LSP)
voor het overdragen van dossiers tussen JGZ-instellingen. Hij schrijft verder
dat de hard- en software van de zorginstellingen geschikt zijn om via het
LSP gegevens te kunnen uitwisselen en dat men beschikt over een goede beveiliging.
Hoe dwingt de minister dat af? Kan de minister inzage geven in de standaard
gegevensset en het standaard overdrachtsbericht waar hij op dit moment aan
werkt en die in maart 2009 gereed zullen zijn? De planning is dat eind 2009
de infrastructuur gereed is om de JGZ-organisaties aan te kunnen sluiten.
Wordt daar in de lopende aanbestedingen op lokaal niveau rekening mee gehouden,
alsook met het LSP en de standaard gegevensset?PvdA-fractieDe leden van de fractie van de PvdA vernemen
graag wat de gevolgen zijn van de intrekking van de Verwijsindex Antillianen
(VIA) voor de inrichting en werkwijze van de Verwijsindex Risicojongeren (VIR).SP-fractieIn de brief van 9 december 2008 wordt opgemerkt dat «zorg voor
veel aandoeningen verbeterd kan worden door eerdere signalering en doorverwijzing.
Het EKD kan daarbij helpen. Dat laat onverlet dat een EKD alleen geen garantie
vormt. Het blijven de medewerkers die de adequate actie moeten inzetten en
die goed moeten samenwerken. Daarom werk ik tegelijkertijd aan de invoering
van de VerwijsIndex Risicojongeren (VIR) als instrument om de samenwerking
tussen hulpverleners rond risicojongeren te bevorderen.» Kan de Minister
toelichten of digitalisering van het EKD een noodzakelijke voorwaarde is voor
de VIR? En wat zijn de gevolgen voor de inhoud van het EKD, respectievelijk
de te verzamelen gegevens in het EKD, van het voornemen om de VIA (doelstelling)
in de VIR te integreren?De minister geeft aan niet van plan te zijn om de JGZ te gaan verplichten
tot een inhaalslag om alle bestaande papieren dossiers om te zetten in digitale
dossiers. Begrijpen de leden van de SP-fractie het goed dat daarmee pas 18
jaar na de invoering van de digitalisering de digitale dossiers betrouwbaar
en volledig zullen zijn? Zo ja, begrijpen zij het goed dat ook pas dan betrouwbaar,
zoals de minister aangeeft «snel gezocht kan worden via het register
of het kind elders (in de JGZ?) bekend is». Zo niet, dan gaarne een
nadere uitleg.«Met de digitaliseringsplicht wordt niet ingestemd met informatie-uitwisseling
met de gezondheidszorg of met andere organisaties in de jeugdsector. Dat is
nu niet aan de orde», vermeldt de brief. In de beantwoording van de
twee daaraan voorafgaande vragen wordt echter aangeven dat «het LSP in eerste instantie alleen gebruikt zal worden om dossiers
over te dragen binnen de JGZ [_] en dat het EKD-JGZ en het EPD op termijn op elkaar worden aangesloten. Kan de minister toelichten
wat de meerwaarde is van verplichte digitalisering van het EKD, indien er
geen wettelijke basis komt voor aansluiting op het EPD?De leden van de commissie zien uw reactie met belangstelling tegemoet.
Na de beantwoording van bovenstaande vragen over de digitaliseringsplicht
is de commissie voornemens de minister uit te nodigen voor een mondeling overleg.De voorzitter van de vaste commissie voor Volksgezondheid, Welzijn
en Sport/Jeugd en Gezin,T. M. Slagter-RoukemaBIJLAGENiet (geheel) beantwoorde vragen CDA-fractieNoodzaak en effectiviteitHet automatiseringspakket dat door de gemeenten moet worden aangeschaft,
moet een voldoende mate van uniformiteit hebben op het punt van met name de
te registreren gegevens. De leden van de CDA-fractie vragen met welke invalshoek
en door wie die uniformiteit bepaald wordt. Achtergrond van deze vraag is
dat met name professionals, ook die in de medische sector en ook wanneer het
om ogenschijnlijk vastomlijnde, medisch-technische begrippen gaat, veelal
behoefte hebben aan nuancering en aan ruimte voor vertaling van de klinische
blik. Een papieren statusvoering laat per definitie ruimte voor nuancering
van de vast te leggen gegevens. De vrees van deze leden is dat bij een geforceerde
digitalisering een mate van standaardisering (afvinken) ontstaat die de waarde
van de gegevens vermindert of zelfs tot onjuiste, voor kind en omgeving nadelige,
gevolgen kan leiden.In dit verband wijzen de leden van de CDA-fractie er op dat digitalisering
ook vaak leidt tot gemakzucht. De voorgeschiedenis van het kind wordt vaak
gekopieerd door een eventuele nieuwe zorgverlener, evenals de medicatie en
andere gegevens. Ingeslopen fouten worden niet meer opgemerkt en blijven in
het dossier staan, met alle gevolgen van dien. Deze leden vragen dan ook of
de stelling dat digitalisering beslist tot minder fouten zal leiden wel is
vol te houden.De medische praktijk is voorts dat overdracht van een papieren status
in toto zelden plaatsvindt. Meestal wordt een gedegen relevante samenvatting
overgedragen, met relevante bijlagen. Niet actieve oude problemen of diagnostische
overwegingen die niet konden worden aangetoond, worden niet opgenomen in deze
overdracht. Met name in de sfeer van de jeugdgezondheidszorg kunnen deze leden
zich voorstellen dat gegevens uit de kindertijd op latere leeftijd niet meer
relevant zijn en toch een negatieve impact genereren. Bij een bewuste overdracht
door een behandelaar staat deze stil bij de vraag wat wel en wat niet te vermelden,
waarbij deze vaak ook nog eens zelf kritisch kijkt naar eigen bevindingen
uit het verleden in het licht van de status van dat moment.Deze vragen zijn summier beantwoord, met voorbijgaan
aan de «cultuuraspecten».EKD en EPDMet betrekking tot de inpassing van het EKD in het EPD op zichzelf constateren
deze leden dat weliswaar medische anamnese er veelvuldig toe leidt dat een
patiëntendossier ook gegevens bevat van gezinsleden en andere familieleden
van de patiënt, maar dat de gegevens die in het kader van het EKD verzameld
worden voor de jeugdgezondheidszorg ruimer lijken, juist omdat ook opvoeding
en verzorging door ouders daarin een belangrijke rol vervullen. Om welke gegevens
gaat het precies en wat is de wettelijke grondslag voor de verzameling ervan?
Worden al deze niet strikt medische gegevens straks ook onderdeel van het
EPD en blijven deze daarvan dan deel uit maken?Deze vraag is in feite niet beantwoord.Ketenbrede informatie-uitwisselingDe leden van de CDA-fractie hebben daarnaast een meer algemene zorg, die
zich ook uitstrekt tot de Verwijsindex Risicojongeren (VIR). Deze leden hebben
de indruk dat het beleid op het terrein van jeugd en gezin zich enerzijds
kenmerkt door het streven om iedere nieuwe Savannah-zaak te voorkomen en anderzijds
door een sterk accent op overheidsingrijpen en inzet daarbij van professionals.
Het eerste element laat zich verklaren vanuit een begrijpelijke wens om kinderlevens
te redden, zeker als er vermijdbare fouten lijken te zijn gemaakt in die gevallen
waarin instanties al bij een kind of gezin betrokken waren. Er schuilt echter
ook een denken achter in termen van het voorzorgprincipe: beter tien keer
onnodig ingrijpen, dan een keer te laat. Bij dit type veiligheidsdenken zetten
de leden van de CDA-fractie vraagtekens niet alleen vanwege het belang van
privacybescherming, maar ook omdat dat den ken een overzichtelijke werkelijkheid
veronderstelt die niet bestaat. Dat kan zich m. n. wreken bij de doorwerking
in het tweede element: overheidsingrijpen met inzet van professionals. Deze
worden dan namelijk de verlengde arm van de overheid en moeten zich inpassen
in systemen en verantwoordingsprocessen die er uiteindelijk alleen op gericht
zijn de politiek-bestuurlijke verantwoordelijkheid van wethouders, gedeputeerden
of bewindspersonen te dienen. Het principiële en ook praktische bezwaar
van de leden van de CDA-fractie tegen een dergelijke ontwikkeling is dat dan
niet meer het kind en diens sociale omgeving centraal staan en niet meer alle
energie, creativiteit en middelen worden ingezet om het gezinssysteem –
zowel opvoedkundig, financieel, qua school, huisvesting en werk – aan
het draaien te houden, waarbij vrijwilligershulp uit de sociale omgeving van
het gezin onmisbaar is. De leden van de CDA-fractie hebben de indruk dat veel
professionals door de eisen die de overheid, vooral door regelgeving, maar
ook in morele zin, aan hen stelt, een beroepsattitude dreigen te ontwikkelen
waarin zij zich beperken tot hun eigen discipline en een defensieve aanpak.
Het gevolg daarvan zal zijn dat – indien resultaat op korte termijn
niet behaald lijkt te kunnen worden en mede vanwege beoordeling op afrekenbare
prestaties – te snel moeilijkere gevallen worden losgelaten, terwijl
een meer interdisciplinaire aanpak in samenspraak met instanties als school
en woningbouwcorporatie en met bijv. een werkgever ook in die gevallen op
langere termijn tot resultaat kan leiden. Te vaak al is bij hulpverleningsinstanties
te horen dat ouders of kinderen geen zorgvraag kunnen formuleren, dat zij
niet gemotiveerd zijn voor zorg. Te veel tijd wordt gespendeerd aan diagnose
en indicaties. (Van professionals die zich hiermee moeten bezighouden op grond
van de bestaande wettelijke systemen valt te horen dat zij zelf de zin er
niet van inzien en liever met concrete hulpverlening bezig zouden zijn.) Te
vaak moeten zowel ouders als hulpverleners onevenredig veel tijd besteden
aan administratieve processen, op zich een bron van deprivatie. Te veel laat
hulpverlening zich leiden door probleemoriëntatie en niet door het levensloopperspectief
waarin een probleem zich al dan niet tijdelijk aandient, hetgeen een andere
beroepshouding vergt dan met name in de opleiding wordt voorzien. Te groot
is de rol van disciplines die sterk op het medisch model zijn georiënteerd,
zoals psychologen en psychiaters en te klein de rol van orthopedagogen, (psychiatrisch)
verpleegkundigen en maatschappelijk werkers.De leden van de CDA-fractie constateren bovendien dat aan de zijde van
de overheid veel instanties bovendien niet flexibel genoeg blijken om in te
spelen op een snelle en concrete aanpak van problemen door procedurele en
organisatorische schotten. Als een kantonrechter een huurontbindings- en ontruimingszaak
behandelt, zou het goed zijn als de verhuurder verplicht is inzicht te geven
in de gezinssamenstelling en de rechter, met name bij verstekzaken, zich kan
laten voorlichten door een maatschappelijk werker over wat er
gaande is. Hij zou de bevoegdheid moeten hebben ontruiming op te schorten
als er financiële problemen zijn en de huurder bereid is bewindvoering
te aanvaarden, hetgeen de kantonrechter in die procedure zou moeten kunnen
beslissen. Als er problemen blijken met de opvoeding van de kinderen, zou
de kantonrechter bevoegd moeten zijn een mentor te benoemen voor zowel ouders/verzorgers
als kind i.p.v. de zware ondertoezichtstelling. Indien een leerplichtambtenaar
signaleert dat er problemen zijn met een kind en een proces-verbaal instuurt
naar het OM, dan zou het goed zijn als daar ook een rapportage van een maatschappelijk
werker bij zit en de (straf)zaak bij de kantonrechter kan worden aangepakt
op dezelfde wijze als hiervoor beschreven. Zo’n mentor of bewindvoerder
zou bij voorkeur uit de familiekring moeten komen of uit de sociale omgeving,
maar daarvoor zou ook in de ruime sociale omgeving kunnen worden gekeken:
werkgever, de school, de woningbouwcorporatie, de buurt.De leden van de CDA-fractie merken op dat de brief van 9 oktober
2008 in zekere zin een illustratie vormt bij de hierboven gegeven analyse
van de beleidsvoornemens. Een belangrijke conclusie van het haalbaarheidsonderzoek
is dat de professionals zelf te kennen geven groot belang te hechten aan mondelinge, «warme»
overdracht van «wat»-informatie, omdat door het ontbreken van
eenheid van taal in de keten het risico bestaat van verkeerde interpretatie.
Bovendien willen professionals ook graag de situatie toelichten. Leest men
dan verder de brief, dan is het actiepunt niet: hoe bevordert de overheid
dat «warme» overdracht en mondelinge toelichting mogelijk blijft,
c.q. verbetert. Nee, het actiepunt wordt het bevorderen van gemeenschappelijke
taal door standaardiseren van berichtenverkeer. Vervolgens moet het veld zich
straks in die standaard gaan wringen en persen. Nog weer een stap verder gaat
dan de passage onder het kopje «Mogelijke oplossing». Daarin wordt
in feite een algemene registratie van jeugdigen en hun gezinsomstandigheden
als wenselijk en als doel opgevoerd middels de zin: «Indien daar gezinsrelatie
en ketenregistratie aan worden toegevoegd, betekent dit in het geval van ketenregistratie
bijvoorbeeld dat alle jongeren waarmee een behandelrelatie bestaat in het
systeem worden geregistreerd en dat heeft de nodige implicaties op het gebied
van privacy.»Kortom: in de opvatting van de CDA-leden zou het beleid moeten worden
ontdaan van het systeem-denken en zou veel meer aandacht moeten worden besteed
aan een «hands on»-benadering, waartoe belemmeringen moeten worden
weggenomen en faciliteiten worden gecreëerd, waarbij EKD en Verwijsindex
Risicojongeren behulpzaam kunnen zijn, maar ook niet meer dan dat.Op deze opmerkingen wordt in het geheel niet ingegaan.BRIEF VAN DE MINISTER VOOR JEUGD EN GEZINAan de Voorzitter van de Eerste Kamer der Staten-GeneraalDen Haag, 6 april 2009In mijn brief van 9 december 2008 heb ik gereageerd op de door u
in uw brief van 5 november 2008 gestelde vragen over de digitaliseringsplicht
in de jeugdgezondheidszorg (JGZ). Op 27 januari 2009 heeft u mij vervolgvragen
toegezonden en aangegeven welke vragen naar uw mening niet afdoende beantwoord
waren. Hierbij ontvangt u mijn reactie hierop.CDA-fractieTen aanzien van de noodzaak en effectiviteit zijn de
leden van de CDA-fractie van mening dat de vraag met betrekking tot de uniformiteit
in de automatiseringspakketten – met name de mogelijke gevolgen van
geforceerde digitalisering – te summier beantwoord is en dat voorbij
is gegaan aan de «cultuuraspecten». Dit geldt ook voor de vraag
over de houdbaarheid van de stelling dat digitalisering beslist tot minder
fouten leidt, en de vraag over de negatieve impact van de overdracht van niet-relevante
gegevens uit de kindertijd.Ik ga er van uit dat met «cultuuraspecten» gedoeld wordt op
wat bij de oorspronkelijke vragen door de CDA-fractie is aangegeven als achtergrond
van de vraag. Namelijk dat met name professionals veelal behoefte hebben aan
nuancering en aan ruimte voor vertaling van de klinische blik. De vrees van
deze leden is dat bij een geforceerde digitalisering een mate van standaardisering
(afvinken) ontstaat die de waarde van de gegevens vermindert of tot onjuiste,
voor kind en omgeving, nadelige gevolgen kan leiden.Het digitaliseren van de dossiers mag naar mijn mening niet leiden tot
een minder effectieve JGZ, maar moet juist bijdragen aan het verbeteren van
de kwaliteit van de uitvoering. De basisdataset wordt niet door mij vastgesteld,
maar door de beroepsgroep zelf. Zij bepalen in welke gevallen volstaan kan
worden met gestandaardiseerde antwoorden en in welke gevallen de mogelijkheid
gegeven wordt om ook zelf teksten in te typen om nuanceringen aan te brengen
of overwegingen te noteren. Waar het veld zelf heeft aangegeven dat dit wenselijk
is zal dit ook mogelijk zijn. Ook wil ik benadrukken dat de BDS geen vragenlijst
is die in zijn geheel ingevuld of afgevinkt moet worden. Het is slechts het
woordenboek waarin wordt aangegeven welke antwoorden ingevuld kunnen worden
op het moment dat dit voor het betreffende kind van toepassing is.Wat betreft de vraag of het wel zo is dat digitalisering tot minder fouten
zal leiden omdat men vaak uit gemakzucht de oude gegevens zal kopiëren,
heb ik in mijn vorige brief aangegeven dat dit niet sterker is dan bij het
papieren dossier. In beide gevallen zal van belangrijke zaken bij de ouder
worden gecheckt of dit nog steeds klopt en zal een en ander zo nodig opnieuw
worden besproken. Cultuuraspecten zoals gemakzucht zoals door u genoemd in
uw brief van 5 november 2008, zullen naar verwachting geen grotere rol
spelen bij de overdracht van digitale dossiers dan bij de papieren dossiers.
Het is niet de verwachting dat bij de overdracht van elektronische dossiers
meer fouten zullen worden gemaakt dan bij papieren dossiers. Integendeel.
De digitalisering is juist bedoeld om over actuele en volledige gegevens van
het kind te beschikken. Dit geldt ook voor het verouderen van de informatie.
Voor zowel het papieren als het digitale dossier geldt dat het een kindvolgsysteem
is. Daarin wordt steeds de actuele informatie van een kind opgenomen, waarbij
de oude informatie beschikbaar blijft zodat de ontwikkeling gevolgd
kan worden. Als zich bij een kind een risico in de ontwikkeling voordoet,
zal dit genoteerd worden in het dossier. Als bij een volgend contactmoment
dit risico niet meer aanwezig is, zal dit worden genoteerd. Het is dan nog
steeds zichtbaar dat dit risico heeft bestaan, maar ook dat daar nu geen sprake
meer van is. Het is dan niet wenselijk om dit uit het dossier te verwijderen
omdat daarmee de historie vernietigd wordt en in de toekomst niet meer gezien
kan worden dat dit zich ooit heeft voorgedaan. Dit kan relevant zijn als zich
in de toekomst een vergelijkbare situatie opnieuw voordoet. Het is de verantwoordelijkheid
van de professional om te bepalen wat relevant is voor het dossier.Ten aanzien van de relatie tussen het elektronisch
kinddossier (EKD) en elektronisch patiëntendossier (EPD) verzoeken de
leden van CDA-fractie de minister alsnog aan te geven welke niet strikt medische
gegevens in het kader van het EKD worden verzameld, wat hiervoor de wettelijke
grondslag is en of deze gegevens straks ook onderdeel van het EPD gaan vormen.In het EKD worden de bevindingen vermeld die de hulpverlener in de JGZ
doet in relatie tot de ontwikkeling van het kind. De wettelijke basis hiervoor
is de Wet publieke gezondheid. Artikel 5 lid 1 van deze wet geeft het college
van burgemeester en wethouders de taak zorg te dragen voor de uitvoering van
de jeugdgezondheidszorg. Artikel 5 lid 2 stelt: Ter uitvoering van de in het
eerste lid bedoelde taak draagt het college van burgemeesters en wethouders
in ieder geval zorg voor:a. het op systematische wijze volgen en signaleren van ontwikkelingen
in de gezondheidstoestand van jeugdigen en van gezondheidsbevorderende ofbedreigende
factoren.Op deze activiteiten is de Wet geneeskundige behandelingsovereenkomst
(Wgbo) van toepassing en daarom moeten deze zaken geregistreerd worden in
het dossier. Het is dus niet zo dat de JGZ zo maar allerlei gegevens verzamelt.
De JGZ beoordeelt gezondheidsbevorderende of -bedreigende factoren en noteert
deze indien ze relevant zijn voor de ontwikkeling van de jeugdige. Naast puur
medische gegevens zijn dit ook sociale en omgevingsfactoren die van invloed
kunnen zijn op de ontwikkeling van het kind. Hierbij kan bijvoorbeeld gedacht
worden aan de gezinssituatie en de woonsituatie.Welke gegevens in de toekomst onderdeel gaan worden van het EPD is nog
niet te zeggen. Volgens het systeem van het EPD maken hulpverleners samenvattingen
van hun dossier die zij beschikbaar stellen voor uitwisseling met andere hulpverleners
in het kader van het EPD. Het is aan de hulpverleners te beoordelen welke
gegevens voor een bepaalde andere hulpverlener relevant zijn.Aan de opmerkingen van de leden van de CDA-fractie
over de ketenbrede informatie-uitwisseling is in het geheel geen aandacht
besteed. Zij vragen alsnog in te gaan op de opmerkingen, zoals opgenomen in
de bijlage. Het gaat hierbij onder meer om de gevolgen van het veiligheidsdenken
van de overheid voor de beroepsattitude van professionals, die ten koste dreigt
te gaan van een interdisciplinaire aanpak en de resultaten op langere termijn;
het onvermogen van instanties om problemen snel en in samenhang aan te pakken,
en om de nadelen van verregaande standaardisering en van het systeem-denken.Ik ben in mijn vorige brief niet ingegaan op bovengenoemde opmerkingen
van de CDA-fractie, omdat ik mij toen heb beperkt tot de concrete vragen die
gesteld werden. Graag reageer ik nu wel inhoudelijk en concludeer dat de strekking
van het betoog van de CDA-fractie goed aansluit op het beleid zoals ik dat
wil voeren. Het gaat mij er juist om er voor te zorgen dat hulpverleners goed
samenwerken in het belang van het kind. Het kind en diens sociale
omgeving staan daarbij centraal en alle energie, creativiteit en middelen
moeten er op gericht zijn om te zorgen dat het kind zich in deze omgeving
goed kan ontwikkelen en dat waar nodig belemmeringen worden weggenomen. Mijn
beleid om te komen tot Centra voor Jeugd en Gezin en het streven naar «één
gezin, één plan» moeten hier juist aan bijdragen. Het
draait hierbij niet om het tot stand brengen van nieuwe systemen, maar om
het bereiken van een werkwijze waarbij samenwerking tussen professionals wordt
gestimuleerd en vanzelfsprekend is. De energie moet zo veel mogelijk gaan
zitten in preventie en ondersteuning van jongeren en gezinnen om te zorgen
dat een goede ontwikkeling bevorderd wordt en problemen voorkomen worden.
De gezonde levensloop van het kind is hierbij het uitgangspunt en wordt gevolgd.
Waar dit toch nodig is moet tijdig ondersteuning geboden worden zijn zodat
ernstiger problemen voorkomen kunnen worden. Als deze toch ontstaan, moet
efficiënt hulp geboden worden en moeten professionals elkaar weten te
vinden en samenwerken. De Centra voor Jeugd en Gezin hebben tot doel deze
werkwijze te bevorderen en ook de Zorg Adviesteams moeten goede en snelle
samenwerking tussen hulpverleners ondersteunen. Daarin wordt juist een beroepsattitude
gestimuleerd die gericht is op samenwerken en het kennen en gebruik maken
van elkaars expertise, zodat de door de CDA-fractie gewenste interdisciplinaire
samenwerking tot stand komt. Om te zorgen dat de hulpverleners ook beschikken
over de hiervoor benodigde werkhouding en competenties, zal hieraan in het
traject van de vorming van de CJG’s ook nadrukkelijk aandacht worden
besteed en worden hiervoor momenteel voorbereidingen getroffen. Voor complexe
situaties zal gezamenlijk een plan gemaakt en uitgevoerd moeten worden. Via
het wetsvoorstel CJG wordt verbetering van de zorgcoördinatie op dit
punt gestimuleerd. Instrumenten als verwijsindex risicojongeren en EKD JGZ
zijn daarbij hulpmiddelen en geen doel op zich. De Verwijsindex maakt het
mogelijk dat hulpverleners weten dat ze met hetzelfde kind bezig zijn en stimuleert
dat ze contact met elkaar opnemen. Dit moet leiden tot de ook door hulpverleners
gewenste warme overdracht. Deze wordt hiermee juist gestimuleerd en mogelijk
gemaakt. Waar nodig zal daartoe ook meer duidelijkheid worden geboden over
wat op grond van de privacyregels wel mogelijk is. Dit om te voorkomen dat
men ten onrechte denkt dat bepaalde zaken niet uitgewisseld mogen worden,
waar dit wel mogelijk is. Ook de opmerkingen over gezinsregistratie en ketenregistratie
moeten gezien worden als verdere mogelijkheden voor het faciliteren van de
hulpverleners. Het is voor hulpverleners van belang te weten of er in hetzelfde
gezin aan een ander kind al hulp wordt verleend of in het verleden is verleend
en of er mogelijk ook nog andere hulpverleners bij een gezin betrokken zijn.
Dit kan juist de verdere samenwerking tussen hulpverleners en warme overdracht
van gegevens bevorderen. Ook hier is registratie dus geen doel op zich, maar
moet het ten dienste staan van de hulpverleners en hun samenwerking.Ook het Elektronisch kinddossier is een hulpmiddel om de kwaliteit van
het werk te verbeteren. De Jeugdgezondheidszorg legt in het dossier zijn bevindingen
met betrekking tot een kind en zijn omgeving vast. Door de digitalisering
wordt het beter mogelijk het dossier over te dragen aan een volgende JGZ-hulpverlener,
bijvoorbeeld bij verhuizing, zodat steeds beschikt wordt over de relevante
eerder verkregen informatie. Daarmee worden ook onnodige herhaling van dezelfde
vragen aan ouders en extra administratieve lasten voor hulpverleners voorkomen.
Hoewel inzage in de dossiers is voorbehouden aan de JGZ-behandelaar is het
wel mogelijk dat de relevant informatie wordt ingebracht in besprekingen over
een kind zoals binnen een CJG of in een ZAT. Het is daarbij aan de professional
om te beoordelen wat relevant is en gedeeld mag worden. Ook hiermee wordt
dus warme overdracht van informatie bevorderd.Het ontwikkelen van een gemeenschappelijke taal is niet alleen belangrijk voor digitale uitwisseling. Ook ten behoeve van de warme overdracht
is het van belang dat verschillende hulpverleners hetzelfde verstaan onder
dezelfde begrippen zodat samenwerking effectiever zal worden. Op termijn zou
dit van belang kunnen zijn voor het standaardiseren van berichtenverkeer,
maar op dit moment is dit nog niet aan de orde en slechts in een verkennende
fase. Ik kom daar later op terug.Met betrekking tot het door de CDA-fractie aangehaalde veiligheidsdenken
van de overheid en daarmee samenhangende punten, zou ik graag het volgende
willen opmerken. Ik ben mij er terdege van bewust dat geen enkel systeem,
dus ook de verwijsindex niet, een 100%-oplossing zal bieden. Hulpverlening
blijft mensenwerk: er zullen altijd jeugdigen zijn die ondanks alle inspanningen
niet door de hulpverlening kunnen worden bereikt, zich niet willen laten helpen,
of bij wie hulpverlening niets uithaalt; uiteindelijk hangt het ook af van
de jeugdige zelf en zijn omgeving. Dat is een gegeven, maar dat betekent niet
dat niet al het mogelijke moet worden gedaan om deze jeugdigen kansen te bieden
en de helpende hand te bieden. Een goede organisatie en het faciliteren van
de hulpverlening is daarbij onontbeerlijk. Dit is wat de overheid voor deze
jeugdigen kan en moet doen, juist ook wetend dat niet al haar inspanningen
succes zullen kunnen garanderen. Aan de andere kant is er de zorg bij de CDA-fractie
dat wordt gedacht vanuit het voorzorgprincipe: «beter tien keer onnodig
ingrijpen, dan één keer te laat» en professionals de verlengde
arm worden van de overheid. Ook is men bang dat te veel tijd wordt gespendeerd
aan diagnoses en indicaties. Ik hoop hierboven te hebben aangegeven dat mijn
inzet juist is om professionals zo goed mogelijk hun werk te laten doen en
door goede samenwerking te komen tot een gezamenlijke aanpak in plaats dat
steeds weer ieder voor zich opnieuw een diagnose en indicatie stelt zonder
dat men gebruik maakt of zelfs weet heeft van elkaars bevindingen en expertise.
Ook moet onnodig ingrijpen worden voorkomen door te beschikken over de juiste
informatie en door het beleid in eerste instantie te richten op preventie.
Zaak is dus om tijdig te signaleren of er lichte hulp nodig is, zodat zwaardere
hulp voorkomen kan worden. Dit betekent dat er goed zicht moet zijn op de
kinderen en gezinnen, zodat signalen tijdig opgevangen kunnen worden. Als
hulp nodig blijkt, dient deze tijdig en gecoördineerd geboden te worden
en niet zwaarder te zijn dan nodig. Ingrijpende maatregelen als ondertoezichtstelling
moeten alleen ingezet worden als daar echt aanleiding voor is. Door een goede
en tijdige signalering en gecoördineerde hulpverlening kan de hulp beter
ingezet worden waar nodig. Zowel te veel als te weinig zorg, moet daarmee
voorkomen worden.Tot slot vragen de leden van de CDA-fractie of het
juist is dat in Rotterdam het EKD is gebruikt om meer dan 10 000 huisbezoeken
af te leggen op basis van een analyse van de EKD-gegevens naar risicofactoren.
Zo ja, hoe is dit te verenigen met het voorziene wettelijke regime? In dit
verband wijzen deze leden erop dat een dergelijke analyse praktisch alleen
mogelijk is door automatische gegevensverwerking; bij papieren dossiers zou
dat niet het geval zijn.Nee, ik heb van de GGD Rotterdam-Rijnmond begrepen dat dit niet klopt.
De GGD Rotterdam-Rijnmond heeft alle ca. 150 000 bestaande papieren en
elektronische dossiers van in Rotterdam woonachtige jeugd gescand op de aanwezigheid
van risico’s daarin. Als er sprake was van risico’s in papieren
dossiers zijn deze versneld gedigitaliseerd. Daarna is een digitale analyse
uitgevoerd om kinderen die risico liepen boven water te krijgen en naar de
juiste zorg te leiden. Deze analyse had overigens evengoed plaats kunnen of
moeten vinden bij papieren dossiers, maar had dan vermoedelijk meer tijd in
beslag genomen. Het ondernemen van actie heeft slechts in een heel enkel geval
geresulteerd in een huisbezoek: alleen dán als er op geen
enkele andere manier contact kon worden verkregen met de ouders van een kind
waarbij hoge risico’s waren geanalyseerd.VVD-fractieDe minister geeft in zijn brief aan dat er een nieuwe
versie van de basisdataset is vastgesteld, versie 2.9. De leden van de VVD-fractie
ontvangen graag een afschrift van deze basisdataset. Deze vormt immers de
kern van het EKD en is van belang om de proportionaliteit van de vast te leggen
gegevens te kunnen beoordelen.De basisdataset versie 2.9 wordt momenteel nog herzien door de beroepsgroepen
en getest voor inbouw in de automatiseringspakketten, waardoor deze naar verwachting
nog zal wijzigingen. Naar verwachting zal deze herziening medio 2009 zijn
afgerond waarna versie 3.0 gepubliceerd zal worden. Op dit moment kan ik u
daarom nog geen afschrift sturen van de basisdataset, maar medio 2009 is dit
mogelijk.Op vragen van de SP-fractie of de gegevens die digitaal
worden vastgelegd ook de voeding vormen voor het EKD, antwoordt de minister
dat dit niet het geval is. De digitaal opgeslagen gegevens komen niet in een
breed toegankelijk EKD, zo schrijft de minister. Hoe valt dit te rijmen met
zijn brief van 12 juli 2008, waarin hij schrijft dat de digitale dossiers
een opmaat vormen naar een breed EKD, zodat de afspraak uit het regeerakkoord
wordt gerealiseerd? Kan de minister bevestigen dat met zijn antwoord in deze
brief, de brief van 12 juli 2008 achterhaald is?In mijn brief van 17 juli 2008 aan de Voorzitter van de Tweede Kamer,
(ik ga er van uit dat u deze brief bedoelt) heb ik de Kamer geïnformeerd
over de voortgang met betrekking tot het EKD JGZ. In deze brief is geen sprake
van het vormen van een breed EKD. Aangegeven is dat volgens planning de JGZ-instellingen
eind 2009 kunnen werken met digitale dossiers en dat dan ook de overdrachtsfunctie
van het LSP gereed zal zijn voor gebruik. Aangegeven is dat daarmee invulling
gegeven wordt aan de afspraak in het regeerakkoord dat het EKD JGZ uiterlijk
in 2009 wordt ingevoerd. Er wordt niet gesproken over een breed EKD. Er is
dan ook geen verschil van opvatting tussen deze brief en mijn brief aan u
van 9 december 2008.Wel heeft de Tweede Kamer mij tijdens het algemeen overleg van 3 oktober
2007 verzocht om het EKD JGZ te verbreden en zo informatie-uitwisseling tussen
de JGZ en andere partijen in de jeugdhulpverlening mogelijk te maken. Het
zou dan gaan om anderen dan de betrokken JGZ-hulpverleners toegang te geven
tot de JGZ-dossiers. Naar aanleiding hiervan heb ik aangegeven dat dit op
grond van de Wgbo niet mogelijk is. Omdat het bij de wens om de toegang tot
het EKD te verbreden in feite gaat om de mogelijkheid om informatie uit te
wisselen tussen de JGZ en andere partijen in de jeugdhulpverlening heb ik
hiernaar een haalbaarheidsstudie laten uitvoeren. Hierbij zou een model gekozen
kunnen worden dat vergelijkbaar is met het Elektronisch Patiëntendossier,
waarbij vooraf afgesproken berichten uitgewisseld kunnen worden via een landelijk
schakelpunt. Op grond van de haalbaarheidsstudie, heb ik geconcludeerd dat
ook ketenbrede informatieuitwisseling in de jeugdsector via digitale weg een
brug te ver is. Ook hier is dus geen sprake van een opmaat voor de vorming
van een breed EKD.De minister geeft in zijn brief van 9 december
2008 aan dat in het digitale JGZ-dossier gewerkt wordt met zogeheten vrije
tekstvelden. De professional kan daar zelf tekst typen om nuanceringen of
overwegingen te noteren. Deze kunnen worden overgedragen aan andere professionals.
Het risico van tekst in vrije tekstvelden is dat deze voor verschillende uitleg vatbaar is. Hoe garandeert de minister een eenduidige interpretatie
van de tekst in deze vrije tekstvelden?Om eenduidige interpretatie te bevorderen en het systeem zo gebruikersvriendelijk
mogelijk te maken, vindt juist standaardisatie plaats en wordt waar mogelijk
gebruik gemaakt van gestandaardiseerde antwoorden. De vrije tekstvelden dienen
om extra toelichting te kunnen geven of nuanceringen aan te brengen. Zoals
in mijn antwoord op vragen van de CDA-fractie aangegeven is het de beroepsgroep
zelf die de basisdataset vaststelt en ook bepaalt waar het nuttig is dat vrije
tekstvelden worden opgenomen. Het is ook de verantwoordelijkheid van de beroepsgroepen
zelf om te zorgen voor zo veel mogelijk eenduidige begrippen en overdraagbaarheid
van de gegevens. Dit gebeurt via de basisdataset.De minister geeft aan dat de gegevens in het digitale
dossier worden bewaard volgens de regels van de Wet op de geneeskundige behandelingsovereenkomst
(Wgbo). Dit houdt een bewaartermijn van 15 jaar in. Begrijpen de leden van
de VVD-fractie het goed dat de gegevens tot het 19e jaar worden bijgehouden
en vervolgens 15 jaar bewaard? Kan de minister een rechtvaardiging geven voor
de bewaartermijn van 15 jaar, anders dan dat dit voortvloeit uit de Wgbo?
Is de minister bereid op dit punt de regels aan te passen en die van de Wet
bescherming persoonsgegevens (Wbp) te volgen?De verantwoordelijkheid van de jeugdgezondheidszorg is bepaald voor personen
tot negentien jaar. Dat maakt dat de JGZ jongeren kan zien tot zij negentien
worden, waarbij het laatste contact meestal op een eerder moment zal zijn.
De termijn van 15 jaar voor het bewaren van medische dossier die is vastgelegd
in de Wgbo is gebaseerd op het mogelijke belang dat de gegevens in een later
stadium kunnen hebben als zich gezondheids- of andere problemen voordoen.
Het kan dan zinvol zijn terug te kunnen kijken naar ziekten of gebeurtenissen
in het verleden die mogelijk van belang zijn voor ontstaan of verloop van
de ziekte of ontwikkeling. De Wet bescherming persoonsgegevens (Wbp) regelt
dat persoonsgegevens niet langer bewaard mogen worden dan noodzakelijk is
voor de doeleinden waarvoor zij zijn verzameld of worden gebruikt. De Wbp
geeft dus geen concrete bewaartermijn voor persoonsgegevens. Omdat de regels
van de Wgbo goed aansluiten bij het doel waarvoor de gegevens zijn verzameld
en hierdoor de privacy goed gewaarborgd is, zie ik geen reden om voor de jeugdgezondheidszorg
af te wijken van de algemene bewaartermijn voor medische dossiers. Dit was
van toepassing op de papieren dossiers en ik zie geen reden om voor de digitale
dossiers een andere termijn te hanteren dan voor de huidige papieren dossiers.De minister heeft € 61,5 mln beschikbaar
gesteld voor de invoering van het EKD-JGZ. Is dat inclusief de reeds bestede € 20
mln aan de Stichting EKD die inmiddels is opgeheven alsook de kosten voor
de ontwikkeling en exploitatie van de Verwijsindex Risicojongeren?De € 61,5 mln heeft betrekking op de gelden die aan de gemeenten
beschikbaar zijn gesteld. Dit bedrag is als volgt opgebouwd: 20072008200920102011totaalIncidenteel*6,55PM**  11,5Structureel* 510152050,0Totaal6,51010152061,5* in miljoenen euro’s** de éénmalige middelen van de stichting EKD onder
aftrek van de kosten van onder andere de landelijke kopDe structurele middelen, oplopend tot € 20 mln in 2011, worden
via de algemene uitkering uit het gemeentefonds aan gemeenten ter beschikking
gesteld. Dit bedrag maakt deel uit van de afspraken uit het bestuursakkoord
tussen Rijk en gemeenten «Samen aan de slag» en is voor de implementatie
van het EKD en de Verwijsindex Risicojongeren. De incidentele middelen zijn
afkomstig van de begroting van Jeugd en Gezin.De in de vraag bedoelde € 20 mln is eerder vanuit de begroting
van Jeugd en Gezin beschikbaar gesteld voor de invoering van het EKD. Van
dit bedrag is € 6,5 mln incidenteel aan gemeenten ter beschikking
gesteld voor de invoering van het EKD (zie bovenstaande tabel). De kosten
gemaakt door de Stichting EKD.NL (in liquidatie) zijn € 3,8 mln.
Hiermee resteert van de € 20 mln nog € 9,7 mln, waaruit
onder andere de kosten van de landelijke kop worden betaald en de kosten van
de ondersteuningstrajecten voor gemeenten en JGZ-instellingen bij de aanschaf
en implementatie van de EKD-pakketten. Met de VNG is afgesproken dat de niet
door de Stichting EKD.NL bestede middelen, na aftrek van deze kosten, ter
beschikking zullen worden gesteld aan de gemeenten. Op dit moment is nog niet
duidelijk om welk bedrag het gaat.De minister heeft een haalbaarheidsonderzoek uitgevoerd
naar de mogelijkheden voor invoering van het EKD voor de gehele jeugdketen.
Op dit moment onderzoekt hij hoe het berichtenverkeer in deze brede jeugdketen
gestandaardiseerd kan worden. Hoeveel geld stelt de minister beschikbaar voor
dit onderzoek naar standaardisatie? En hoeveel geld stelt de minister beschikbaar
voor het zonodig invoeren van een EKD voor de gehele jeugdketen?Ik hecht er aan om in de eerste plaats te verduidelijken dat ik geen haalbaarheidsstudie
heb laten uitvoeren naar de invoering van het EKD voor de gehele jeugdketen.
Het ging om de mogelijkheid om elektronisch informatie uit te wisselen tussen
de JGZ en andere partijen in de jeugdhulpverlening. Zie hiervoor verder ook
mijn antwoord op de vraag van de VVD-fractie. Het EKD is een medisch dossier.
Ik heb dan ook vanaf het begin gezegd dat het verlenen van toegang tot het
EKD aan andere professionals buiten de JGZ niet aan de orde kan zijn in verband
met de regels van de Wet geneeskundige behandelingsovereenkomst (Wgbo). Er
wordt dus ook geen geld beschikbaar gesteld om het EKD in de gehele jeugdketen
in te voeren. Wel heb ik via een haalbaarheidsstudie laten onderzoeken of
uitwisseling van gegevens tussen de partijen in de jeugdsector via elektronische
weg, zo mogelijk via een landelijk schakelpunt mogelijk was. Het gaat daarbij
nadrukkelijk niet om het toegang verlenen van andere dan de JGZ-hulpverleners
tot de JGZ-dossiers. Uit de haalbaarheidsstudie blijkt nu dat ook een dergelijke
manier van elektronische informatie-uitwisseling in de jeugdketen op dit moment
een stap te ver is. Dit hangt samen met de mate van automatisering in het
jeugdveld, maar ook de hulpverleners zelf zijn hier niet aan toe. Ook beschikt
men niet over een gemeenschappelijke taal. Ik ga allereerst samen met het
veld bezien hoe hier de eerste stappen voor kunnen worden gezet. Daarbij is
in dit stadium nog geen sprake van het beschikbaar stellen voor middelen voor
onderzoek naar standaardisatie, daar gaat eerst een verkennende fase aan vooraf.Autorisatie wordt door de JGZ-instellingen vastgesteld
op grond van een autorisatierichtlijn. De leden van de VVD-fractie ontvangen
graag een afschrift van deze autorisatierichtlijn.De in het verleden door Nictiz opgestelde autorisatierichtlijn wordt momenteel
geactualiseerd. De herziene autorisatierichtlijn zal volgens planning in mei
2009 beschikbaar zijn en kan u dan worden toegezonden.De minister geeft aan dat verzoeken tot inzage, correctie
of verwijdering van gegevens gericht moeten worden tot de hulpverlener. Deze
dient het verzoek in te willigen voor zover dit niet in strijd is met de wet
of goed hulpverlenerschap. Hoe kan een ouder of een jeugdige foute gegevens
corrigeren of doorhalen als hij geen inzage krijgt in de gegevens, dus ook
niet kan weten of de gegevens al of niet correct zijn? Stel dat de gegevens
niet correct zijn, hoe worden deze dan gecorrigeerd? Wie is aansprakelijk
als er beslissingen worden genomen op basis van deze incorrecte gegevens met
eventuele schadelijke gevolgen. Wie beoordeelt de betrouwbaarheid van de gegevens?
Wordt daar een speciale commissie voor benoemd? Waarom past de minister niet
de regels van de Wbp en Wgbo toe?Voor alle duidelijkheid kan ik melden dat de passage waarin is aangegeven
dat de hulpverlener een verzoek dient in te willigen voor zover dit niet in
strijd is met de wet of goed hulpverlenerschap, van toepassing is op het recht
op correctie of verwijdering van de gegevens en niet op het inzagerecht. Voor
het inzagerecht geldt volgens de Wgbo artikel 456: «De hulpverlener
verstrekt aan de patiënt desgevraagd zo spoedig mogelijk inzage en afschrift
van de bescheiden, bedoeld in artikel 454. De verstrekking blijft achterwege
voor zover dit noodzakelijk is in het belang van de bescherming van de persoonlijke
levenssfeer van een ander.» Dit betekent dat inderdaad niet in alle
gevallen inzage gegeven hoeft te worden. Het is echter zo dat hiermee niet
wordt afgeweken van de regels van de Wgbo, maar dat deze juist worden toegepast.
Correctie of aanvulling van in de ogen van de ouder of verantwoordelijke onjuiste
gegevens dient door de hulpverlener te gebeuren. Deze is ook verantwoordelijk
voor de inhoud van het dossier en eventuele gevolgen hiervan. Gezien de aard
van het dossier en de vertrouwelijke inhoud is het niet mogelijk om een commissie
te benoemen die toeziet op de betrouwbaarheid van de gegevens. Dit is de professionele
verantwoordelijkheid en plicht van de hulpverlener om het dossier goed bij
te houden. Hierbij is geen verschil met de huidige papieren dossiers.De minister geeft aan dat er geen noodzaak is voor
een basiswet EKD en dat hij ook nooit een voornemen heeft gehad om te komen
tot een breed toegankelijk EKD. Hoe is dat te rijmen met het eerdere advies
van de Raad van State dat er een aparte wettelijke basis moet komen en de
eerder genoemde brief van juli 2008?Het advies dat de Raad van State destijds heeft gegeven bij de Wet publieke
Gezondheid werd gegeven toen nog sprake was van een andere opzet van het EKD
JGZ dan waar nu sprake van is. Toen was het voornemen om één
landelijk automatiseringssysteem te maken waar alle JGZ-instellingen in Nederland
gebruik van zouden maken. Daarbij zou sprake zijn van centrale opslag van
alle dossiers in één landelijk systeem. Daarvan is inmiddels
na het stopzetten van de aanbestedingsprocedure voor het landelijk systeem
geen sprake meer. In november 2007 is besloten, dat JGZ-instellingen op lokaal/regionaal
niveau automatiseringspakketten aanschaffen en daarmee vindt de gegevensopslag
ook decentraal plaats. Tegelijkertijd richtte het bezwaar van de Raad van
State zich op een systeem waar ook anderen dan de behandelaar toegang toe
hebben. Daarvan was toen en is ook nu geen sprake, zoals ik destijds en ook
in mijn brief aan u van 9 december 2008 heb aangegeven. Het gebruik van
digitale dossiers in de JGZ valt geheel onder de regels van de Wgbo en de
Wbp.Voor mijn reactie op de vraag over de eerder genoemde brief van juli 2008
verwijs ik naar het antwoord op dezelfde vraag die ook gesteld is door de
CDA-fractie.De minster geeft aan dat gewerkt wordt met een Landelijk
Schakelpunt (LSP) voor het overdragen van dossiers tussen JGZ-instellingen.
Hij schrijft verder dat de hard- en software van de zorginstellingen geschikt
zijn om via het LSP gegevens te kunnen uitwisselen en dat men beschikt over
een goede beveiliging. Hoe dwingt de minister dat af? Kan de minister inzage
geven in de standaard gegevensset en het standaard overdrachtsbericht waar
hij op dit moment aan werkt en die in maart 2009 gereed zullen zijn? De planning
is dat eind 2009 de infrastructuur gereed is om de JGZ-organisaties aan te
kunnen sluiten. Wordt daar in de lopende aanbestedingen op lokaal niveau rekening
mee gehouden, alsook met het LSP en de standaard gegevensset?Er zijn voorzieningen getroffen om te waarborgen dat de hard- en software
van de zorginstellingen geschikt zijn om via het LSP gegevens te kunnen uitwisselen
en dat men beschikt over een goede beveiliging. Op dit moment beschikken nog
niet alle instellingen over een EKD JGZ en kan dus ook nog niet aan de eisen
worden voldaan, maar dit moet geregeld zijn voordat aangesloten kan worden
op het LSP. Een zorginstelling mag en kan de landelijke infrastructuur alleen
gebruiken als zijn zorginformatiesysteem aan de eisen voor een goed beheerd
zorgsysteem (GBZ) voldoet. Dit betekent onder andere dat zijn zorginformatiesysteem
XIS-typegekwalificeerd is. Voorafgaand aan de aansluiting van een instelling
op het LSP wordt het volgende traject doorlopen: XIS-kwalificatie van het
lokale informatiesysteem, GBZ-verklaring, een ketentest in een testomgeving
en ten slotte een ketentest in de productieomgeving.Iedere leverancier die zijn software geschikt gemaakt heeft voor landelijke
communicatie dient een XIS-typekwalificatie te verkrijgen. Een XIS-typekwalificatie
is een verklaring die door Nictiz wordt afgegeven aan de softwareleverancier
indien deze alle testscripts met het landelijk schakelpunt (LSP) succesvol
heeft doorlopen. Afspraken hierover worden in een overeenkomst tussen de leverancier
en Nictiz vastgelegd. De XIS-typekwalificatie is een essentieel onderdeel
van een zorgomgeving die aan de goed beheerd zorgsysteem eisen (GBZ-eisen)
voldoet. Naast de XIS-typekwalificatie worden binnen de GBZ-eisen ook invulling
gegevens aan technische, juridische en organisatorische aspecten. Hiermee
wordt de beveiliging gewaarborgd. Zorginstellingen met een omgeving die voldoet
aan alle GBZ-eisen mogen aansluiten op het LSP. Voldoet een systeem niet aan
de juiste eisen, dan wordt deze niet op het LSP aangesloten en kan men elektronisch
geen gegevens via de landelijke infrastructuur uitwisselen.De standaard gegevensset waar naar gevraagd wordt betreft de eerder genoemde
basisdataset. In antwoord op een vraag van de VVD-fractie is aangegeven dat
deze medio 2009 beschikbaar zal zijn. Het standaard overdrachtsbericht is
hiervan afgeleid. Het ondersteuningstraject invoering digitale dossiers JGZ
dat was ondergebracht bij de VNG, heeft bevorderd dat in de aanbestedingsprocedures
hiermee rekening wordt gehouden.PvdA-fractieDe leden van de fractie van dePvdA vernemen graag wat de gevolgen zijn van de intrekking van de
Verwijsindex Antillianen (VIA) voor de inrichting en werkwijze van de Verwijsindex
Risicojongeren (VIR).Bij brief van 19 december 2008 (Kamerstukken II, 2008/09, 26 283,
nr. 49) is de Tweede Kamer ingelicht over het kabinetsbesluit met betrekking
tot de VIA. Daarin wordt aangegeven dat de relatie die er ligt tussen de VIA
en de VIR wordt losgemaakt van het vraagstuk rondom registratie van herkomstgegevens.
Registratie van herkomstgegevens betreft een principiële discussie verbonden
met de Grondwet en internationale verdragen, die vraagt om betrokkenheid van
meerdere bewindspersonen en om een zorgvuldige afweging binnen het kabinet.
Het kabinet heeft besloten dat de doelstellingen die aan de VIA zijn gesteld
in de VIR zullen worden gerealiseerd. Een aparte verwijsindex van Antilliaans-Nederlandse
jongeren is daarmee overbodig. Deze doelstellingen zullen worden opgenomen
in de proeftuin van de VIR, voor zover zij daar niet reeds deel van uitmaken,
met als uitgangspunt dat zij een permanent onderdeel gaan vormen van de VIR.
In de bovengenoemde brief is nader uitgewerkt op welke wijze de doelstellingen
die aan de VIA zijn gesteld in de VIR zullen worden gerealiseerd.SP-fractieIn de brief van 9 december 2008 wordt opgemerkt
dat «zorg voor veel aandoeningen verbeterd kan worden door eerdere signalering
en doorverwijzing. Het EKD kan daarbij helpen. Dat laat onverlet dat een EKD
alleen geen garantie vormt. Het blijven de medewerkers die de adequate actie
moeten inzetten en die goed moeten samenwerken. Daarom werk ik tegelijkertijd
aan de invoering van de VerwijsIndex Risicojongeren (VIR) als instrument om
de samenwerking tussen hulpverleners rond risicojongeren te bevorderen.»
Kan de Minister toelichten of digitalisering van het EKD een noodzakelijke
voorwaarde is voor de VIR? En wat zijn de gevolgen voor de inhoud van het
EKD, respectievelijk de te verzamelen gegevens in het EKD, van het voornemen
om de VIA (doelstelling) in de VIR te integreren?Het digitaliseren van het EKD is geen noodzakelijke voorwaarde voor de
VIR. Het zijn twee onafhankelijke trajecten met onderscheidende doelstellingen.
Wel is voorzien dat de JGZ die gebruik maakt van het EKD ook meldingen aan
de VIR doet als meldende instantie. Voorts zie ik geen verband tussen de inhoud
van het EKD en de integratie van de doelstellingen van de VIA in de VIR.De minister geeft aan niet van plan te zijn om de JGZ
te gaan verplichten tot een inhaalslag om alle bestaande papieren dossiers
om te zetten in digitale dossiers. Begrijpen de leden van de SP-fractie het
goed dat daarmee pas 18 jaar na de invoering van de digitalisering de digitale
dossiers betrouwbaar en volledig zullen zijn? Zo ja, begrijpen zij het goed
dat ook pas dan betrouwbaar, zoals de minister aangeeft «snel gezocht
kan worden via het register of het kind elders (in de JGZ?) bekend is».
Zo niet, dan gaarne een nadere uitleg.Ik heb eerder aangegeven dat ik de JGZ niet zal verplichten tot een inhaalslag
om alle bestaande papieren dossiers om te zetten in digitale dossiers. Mijn
uitgangspunt is steeds geweest dat na invoering van digitale dossiers elk
kind bij het eerstvolgende contact met de JGZ een digitaal dossier krijgt.
Op die manier beschikken alle kinderen relatief snel over een digitaal dossier.
Daarbij bestaan dan nog verschillende mogelijkheden voor de conversie van
de al bestaande papieren dossiers. Het is echter zowel bij de keuze voor de
manier van invoering als bij de keuze voor wat te doen met de bestaande papieren
dossiers belangrijk dat de JGZ-instelling zelf kijkt wat nuttig en realistisch
is. Het huidige ondersteuningstraject invoering digitale dossiers in de jeugdgezondheidszorg
heeft een handreiking gemaakt met verschillende invoerscenario’s. Hierin
zijn verschillende uitgangspunten en consequenties aangegeven. Het is aan
de JGZ-instellingen om hier een keuze uit te maken en het hangt van de keuze
af hoe lang het gaat duren voordat de digitale dossiers volledig zijn.Of de al bestaande papieren dossiers worden omgezet in digitale dossiers is niet van belang voor de betrouwbaarheid van de registerfunctie.
Hierin kunnen kinderen worden aangemeld zonder dat een elektronisch dossier
beschikbaar is en dus ook voordat dit dossier volledig is.«Met de digitaliseringsplicht wordt niet ingestemd
met informatie-uitwisseling met de gezondheidszorg of met andere organisaties
in de jeugdsector. Dat is nu niet aan de orde», vermeldt de brief. In
de beantwoording van de twee daaraan voorafgaande vragen wordt echter aangeven
dat «het LSP in eerste instantie alleen gebruikt zal worden om dossiers
over te dragen binnen de JGZ [...] en dat het EKD-JGZ en het EPD
op termijn op elkaar worden aangesloten. Kan de minister toelichten wat de
meerwaarde is van verplichte digitalisering van het EKD, indien er geen wettelijke
basis komt voor aansluiting op het EPD?Het gaat hierbij in feite om een gefaseerde aanpak. Eerst vindt digitalisering
van de JGZ plaats. Om te zorgen dat dit ook echt in heel Nederland plaats
vindt is de digitaliseringsplicht noodzakelijk. Indien er regio’s zijn
die niet deelnemen zou je niet beschikken over een sluitend systeem en kunnen
bij verhuizing naar de betreffende regio’s de kinderen nog niet goed
gevolgd worden. Een wettelijke basis voor aansluiting op het EPD is in deze
fase nog niet nodig omdat nog niet aangesloten wordt bij het EPD en geen uitwisseling
plaats zal vinden met andere hulpverleners in de zorg die aangesloten zijn
op het EPD. De digitaliseringsplicht richt zich dus alleen op het digitaliseren
van de JGZ-dossiers en niet op de aansluiting aan het EPD. De wettelijke basis
voor het overdragen van dossiers binnen de JGZ blijft de Wgbo. Een andere
wettelijke basis is nodig op het moment dat de JGZ gedigitaliseerd is en besloten
worden om aan te sluiten op het EPD. In dat geval dienen delen van dossiers
beschikbaar gesteld te worden voor uitwisseling met andere – medische –
zorgverleners dan JGZ-medewerkers en wordt bredere uitwisseling mogelijk dan
op grond van de Wgbo is toegestaan. Daarvoor zal dan eerst de benodigde juridische
basis gecreëerd moeten worden.Ik verwacht uw vragen hiermee naar tevredenheid beantwoord te hebben.De minister voor Jeugd en Gezin,A. RouvoetXNoot1Kamerstukken I, vergaderjaar 2008–2009, 31 316, J.XNoot2Samenstelling:Werner (CDA), Van den Berg (SGP), Dupuis (VVD) (vice-voorzitter), Rosenthal
(VVD), Swenker (VVD), Tan (PvdA), Van de Beeten (CDA), Slagter-Roukema (SP)
(voorzitter), Linthorst (PvdA), Biermans (VVD), Putters (PvdA), Leijnse (PvdA),
Engels (D66), Thissen (GL), Goyert (CDA), Peters (SP), Quik-Schuijt (SP),
Klein Breteler (CDA), Huijbregts-Schiedon (VVD), Laurier (GL), Ten Horn (SP),
Meurs (PvdA), Leunissen (CDA), De Vries-Leggedoor (CDA), Koffeman (PvdD),
Kuiper (CU), Lagerwerf-Vergunst (CU), De Boer (CU) en Yildirim (Fractie-Yildirim).XNoot1Deze vragen en opmerkingen zijn volledigheidshalve in de bijlage integraal
opgenomen. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-20082009-31316-K.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl