Wijz. enige bepalingen voorstel van wet tot wijziging titel 7.10 (arbeidsovereenkomst) BW; vakantie/ouderschapsverlof; Memorie van antwoord
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-09 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 20002001-27079, nr. 17a

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum ontvangst

13-11-2000

Eerste Kamer der Staten-Generaal

2000-2001

27079 nr. 17a

09-11-2000

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 27079Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 25 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
27 079Wijziging van enige bepalingen van het voorstel van wet tot wijziging
van titel 7.10 (arbeidsovereenkomst) van het Burgerlijk Wetboek met betrekking
tot vakantie en ouderschapsverlofnr. 17aMEMORIE VAN ANTWOORDOntvangen 9 november 2000Wij hebben met belangstelling kennis genomen van het voorlopig verslag
van de Vaste Commissie voor Sociale Zaken en Werkgelegenheid van de Eerste
Kamer met betrekking tot bovenvermeld wetsvoorstel. Op de door de leden van
de verschillende fracties gestelde schriftelijke vragen gaan wij hieronder
in.De leden van de VVD-fractie hadden uit de nota naar aanleiding van het
verslag van de Tweede Kamer (kamerstukken II, 1999/2000, 27 079, nr.
6) begrepen, dat alle gedurende maximaal 5 jaar gespaarde (wettelijke, m.u.v.
die van het lopende jaar, en bovenwettelijke) vakantiedagen ook tijdens de
dienstbetrekking kunnen worden afgekocht omdat het wettelijk karakter van
de vakantiedagen bij doorschuiven vervalt. Zij vroegen of dit juist was en
zo ja, of de werknemer dan al zijn dagen kan afkopen en vervolgens onbetaald
verlof kan opnemen. Zij vroegen ook wat de meerwaarde is van de mogelijkheid
dat een werknemer eerst zijn dagen afkoopt en vervolgens buitengewoon verlof
opneemt. Waarom, vroegen deze leden, zou een werknemer hiervoor kiezen in
plaats van al zijn opgespaarde vakantiedagen op te nemen. Ook vroegen deze
leden of er consequenties zijn voor de sociale verzekeringen.Het is juist, dat alle uit verstreken jaren opgespaarde vakantiedagen
en bovenwettelijke dagen van het lopende jaar kunnen worden afgekocht. Of
de werknemer, nadat hij zijn vakantiedagen heeft afgekocht, onbetaald verlof
kan opnemen, is echter afhankelijk van de instemming van de werkgever. Hebben
werkgever en werknemer een overeenkomst gesloten waarbij de werknemer naast
een schadevergoeding voor het afstand doen van zijn recht op vakantie ook
een recht op onbetaald verlof heeft bedongen, dan liggen de sociale verzekeringsconsequenties
met betrekking tot dit onbetaald verlof niet anders dan bij het opnemen van
onbetaald verlof in het algemeen, d.w.z. dat men tijdens het verlof niet verzekerd
is voor de sociale verzekeringen. Met de Wet van 11 juni 1998 (Stb. 1998,
412) zijn overigens de ongunstige effecten van onbetaald verlof op het recht
op uitkering op grond van de werknemersverzekeringen ongedaan gemaakt, voor
zover dat verlof niet langer duurt dan 18 maanden.De meerwaarde van het eerst afkopen van vakantiedagen en in een latere
fase opnemen van onbetaald verlof kan onder omstandigheden gelegen zijn
in een situatie waarin bijvoorbeeld vakantie-aanspraken dreigen te verjaren
of de onderneming failliet dreigt te gaan. Ook is denkbaar dat men vakantiedagen
afkoopt om onbetaald ouderschapsverlof te financieren en onbetaald verlof
op een later tijdstip hoopt te kunnen effectueren.Worden vakantiedagen afgekocht in het kader van een verlofspaarregeling,
zoals voorzien bij het wetsvoorstel tot wijziging van de Wet op belastingen
van rechtsverkeer en de Natuurschoonwet 1928 (kamerstukken II, 1999/2000,
27 030), dan komt daar nog het voordeel bij dat op deze afkoopsom de
omkeerregeling van toepassing is, d.w.z. dat pas loonbelasting wordt ingehouden
op het moment dat de ingelegde gelden tot uitkering komen. De premies werknemersverzekeringen
worden wel ingehouden op het moment dat de vakantiedagen worden afgekocht
in het kader van een verlofspaarregeling.Onder verwijzing naar de in de memorie van toelichting gestelde onuitvoerbaarheid
van de motie Bussemaker/Schimmel (kamerstukken II, 1998/99, 26 079, nr.
22), vroegen de hier aan het woord zijnde leden zich nog af, hoe het dan wel
mogelijk is dat bij ziekte het aantal dagen dat per jaar als vakantie mag
worden aangemerkt, beperkt is tot het aantal in een bepaald jaar te verwerven
bovenwettelijke dagen. Zij gaven hierbij het voorbeeld van een werknemer die
recht heeft op 20 wettelijke en 5 bovenwettelijke vakantiedagen per jaar.
Deze werknemer heeft geen dagen uit voorafgaande jaren meer over. Hij gaat
in een bepaald jaar drie keer op vakantie. Eenmaal een week en tweemaal twee
weken. In de derde periode wordt hij op de tweede dag van zijn vakantie ziek
en blijft dat tot het einde (in totaal 8 werkdagen ziek). In zijn (schriftelijke)
arbeidsovereenkomst is een clausule opgenomen overeenkomstig artikel 637 lid
2, 2e volzin. Hoe, zo vroegen deze leden, wordt er nu gerekend.
Hoeveel stukjes wettelijke en bovenwettelijke aanspraken zijn er in dat jaar
door opneming inclusief de vorige twee vakantieperiodes reeds tenietgegaan
en hoeveel zijn er nu nog over voor verrekening.Bij de toepassing van artikel 637 lid 2 gaat het over de maximering van
het aantal ziektedagen dat per jaar als vakantie mag worden aangemerkt, namelijk
het verschil tussen het aantal dagen waarop een
werknemer op grond van zijn arbeidsovereenkomst recht heeft en het aantal dagen waarop hij in datzelfde jaar een recht verwerft
op grond van artikel 634. Kortom, het gaat hier anders dan bij vorengenoemde
motie – niet over de kleur van afzonderlijke dagen maar over een saldo.
In de door de hier aan het woord zijnde leden geschetste casus mogen in het
betreffende jaar maximaal 5 ziektedagen als vakantie worden aangemerkt. Tot
de dag waarop de werknemer ziek wordt heeft hij 16 vakantiedagen opgenomen
(eenmaal één week, eenmaal twee weken en de eerste dag van zijn
derde vakantieperiode). Van de resterende 9 vakantiedagen mogen maximaal 5
dagen als vakantie worden verrekend. Aan het einde van zijn ziekte heeft de
werknemer dus nog recht op 4 vakantiedagen.De leden van de VVD-fractie merkten voorts nog op, dat art. IIA een met
terugwerkende kracht voor werknemers gunstige overgangsregeling bevat. Zij
meenden, dat dit op zich niet bijzonder is in die zin dat dit vaker gebeurt.
Echter, zo stelden zij, hier zijn twee partijen in het geding te weten werkgevers
en werknemers. Tegenover het recht van de werknemer staat een verplichting
van de werkgever. Deze krijgt met terugwerkende kracht een verplichting opgelegd.
Zij vroegen hierop een reactie en ook vroegen zij of de regering voornemens
is om voortaan elke wet die een (voor een partij) gunstiger regeling kent
dan tevoren met terugwerkende kracht in te voeren. Zo nee, wanneer wel, wanneer
niet. Zij wezen er voorts nog op, dat de regering aanvoert dat dit wetsvoorstel
later in werking zal treden dan was voorzien. Mochten/konden ouders, zo vroegen
deze leden, gerechtvaardigde verwachtingen hebben over een inwerkingtredingsdatum
van deze wet, en zo ja, waarom. Wanneer is (de inwerkingtreding van) een wet
vertraagd, besloten zij hun reeks van vragen.Wij wijzen erop, dat de overgangsregeling niet, zoals deze leden stelden,
in letterlijke zin met terugwerkende kracht een verplichting aan de werkgever
oplegt. Ingevolge de voorgestelde regeling zal de werkgever wel aan een bepaalde
categorie werknemers extra ouderschapsverlof moeten verlenen, die zonder de
voorgestelde overgangsbepaling hiervoor niet meer in aanmerking zou zijn gekomen.
Het gaat daarbij om werknemers van wie de kinderen in de periode tussen 1
januari 2000 en 12 maanden na de inwerkingtreding van deze wet de leeftijd
van 8 jaren bereiken en die dus geen extra aanspraak op ouderschapsverlof
zouden kunnen maken, omdat ten gevolge van de latere inwerkingtreding van
de nieuwe bepalingen door hen niet meer aan de voorwaarde van artikel 644
lid 3 kan worden voldaan. Nu een latere inwerkingtreding dan aanvankelijk
was voorzien geen enkel verband houdt met de wijziging van de regeling van
het ouderschapsverlof zelf is het alleszins redelijk om voor werknemers van
wie de kinderen binnen een bepaalde periode, die begint op 1 januari 2000
de leeftijd van 8 jaar bereiken, af te wijken van de leeftijdsgrens. Het betreft
overigens de oorspronkelijk beoogde en via de publiekstelefoon van het ministerie
van Sociale Zaken en Werkgelegenheid ook genoemde datum van inwerkingtreding.
Het gaat hier om een incidentele en zeer bijzondere situatie, die bij betrokkenen
gerechtvaardigde verwachtingen heeft kunnen wekken.De leden van de PvdA-fractie spraken uit dat hun voornaamste zorg nog
steeds was – zoals zij vanaf het begin naar voren hadden gebracht –
of deze wetgeving passend is in het kader van de Europese regelgeving. Zij
achtten het niet noodzakelijk dat hiertoe de opvatting van het Europese Hof
zou worden gevraagd, maar namen ook genoegen met een nadere onderbouwing,
mede op basis van de opvatting van de interdepartementale commissie die zich
met Europese regelgeving bezig houdt. Zij achtten het wel noodzakelijk over
dit onderwerp onderbouwde en nadere informatie te ontvangen voordat met de
plenaire behandeling wordt aangevangen.Wij delen de zorg van deze leden niet. In de schriftelijke stukken met
betrekking tot het wetsvoorstel 26 079 en het onderhavige wetsvoorstel
hebben wij uitvoerig uiteengezet, dat er voldoende gronden zijn om aan te
nemen dat het voorgestelde artikel 640 lid 2 niet in strijd is met artikel
7, tweede lid, van de EU-richtlijn 93/104/EG. In dit verband is ook van belang,
dat de Raad van State geen opmerkingen heeft gemaakt over het in paragraaf 2.2
van de memorie van toelichting bij de novelle (kamerstukken II, 1999/2000,
27 079, nr 3) nogmaals expliciet weergegeven standpunt over de verhouding
van artikel 640 lid 2 met artikel 7 lid 2 van genoemde EU-richtlijn. Hieruit
mag worden afgeleid, dat ook de Raad van State instemt met onze opvatting,
dat van strijd met het Europese recht geen sprake is.Gelet op het advies van de Raad van State, alsook op de huidige stand
van zaken van de behandeling van het wetsvoorstel, menen wij, dat het niet
aangewezen is genoemde interdepartementale commissie te raadplegen, zoals
deze leden voorstellen. Daar komt nog bij, dat ook het advies van deze commissie
niet het door deze leden gewenste uitsluitsel zal kunnen geven. Dat kan immers
alleen worden bereikt door een uitspraak van het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen. Overigens wijzen wij erop, dat zodra het onderhavige wetsvoorstel
door uw Kamer zal zijn aangenomen en kracht van wet zal hebben gekregen, deze
nieuwe wetgeving overeenkomstig artikel 18 lid 4 van genoemde EU-richtlijn
aan de Europese Commissie zal worden gezonden. Mocht de Europese Commissie
van mening zijn, dat deze wetgeving op het punt van afkoop strijdig is met
de EU-richtlijn dan zal zij dit kenbaar maken aan de Nederlandse
regering, hetgeen uiteindelijk zou kunnen leiden tot een infractieprocedure
bij het Hof van Justitie. Wij hebben er echter het volste vertrouwen in, dat
voor de Europese Commissie geen aanleiding zal bestaan tot het instellen van
zodanige actie.De hiervoor aan het woord zijnde leden zouden het overigens op prijs stellen
te vernemen op welke wijze de afkoop van vakantiedagen past in de voorgenomen
wijziging van de Natuurschoonwet 1928.Met het wetsvoorstel tot wijziging van de Wet op belastingen van rechtsverkeer
en de Natuurschoonwet 1928 (kamerstukken II, 1999/2000, 27 030) wordt
een aantal wetten, waaronder de Natuurschoonwet 1928, gewijzigd. Onder meer
wordt in de Wet op de loonbelasting en de Coördinatiewet Sociale Verzekering
een regeling getroffen voor verlof en verlofsparen. Deze regeling houdt onder
meer in dat in het kader van verlofsparen gespaard kan worden in tijd of geld.
Voor het sparen in geld kan ook de afkoopsom van vakantiedagen gebruikt worden.De leden van de fractie van D66 meenden dat nog niet overtuigend is tegengesproken,
dat de werknemer op willekeurig welk moment alleop
dat moment bestaande vakantie-aanspraken – met inbegrip van die welke
in verstreken dienstjaren zijn verworven, maar niet geëffectueerd –
kan afkopen, voor zover zij het minimum waarop hij over het lopende dienstjaar
aanspraak verwerft, te boven gaan. Van het over verstreken dienstjaren nog
openstaande vakantietegoed zou – aldus deze leden – dus ook voor
afkoop vatbaar zijn het gedeelte dat is toe te rekenen aan de omstandigheid
dat de werknemer in die jaren minder vakantie heeft genoten dan waarop hij
over die jaren wettelijk ten minste aanspraak verwierf. Kan de regering, zo
vroegen deze leden, aangeven of de tekst van artikel 7:640 BW deze uitleg
mogelijk maakt. En zo ja of niet moet worden vastgesteld, dat de beoogde afkoopregeling
als te ruim moet worden gekwalificeerd, omdat er geen stimulans uitgaat in
de richting van het opnemen van vakantiedagen in het jaar van toekenning.
Deze leden meenden, dat integendeel de wetenschap, dat in een dienstjaar niet
opgenomen vakantiedagen in latere jaren in aanmerking komen voor afkoop, de
werknemer kwetsbaar maakt voor druk van de zijde van de werkgever om –
zeker in het huidige gespannen arbeidsklimaat – vakantiedagen maar niet
op te nemen.In de memorie van antwoord naar aanleiding van het voorlopig verslag met
betrekking tot wetsvoorstel 26 079 is aangegeven, dat bij de interpretatie
van het begrip minimum-vakantie, als bedoeld in artikel 7:634 BW, moet worden
uitgegaan van het aantal dagen waarop een werknemer in een bepaald jaar ten
minste recht heeft. Bovenwettelijke dagen in dat jaar en dagen die uit voorgaande
jaren zijn overgespaard, wettelijke en bovenwettelijke, maken daarvan geen
deel uit. Die dagen gaan het minimum dus te boven en komen daarmee in beginsel
voor afkoop in aanmerking. Dat is de strekking van artikel 7:640 lid 2 BW.
Met de introductie van de mogelijkheid om vakantiedagen lopende de dienstbetrekking
af te kopen, wordt voorts beoogd tegemoet te komen aan wensen die samenhangen
met flexibilisering van de arbeid en arbeidsvoorwaarden. Door deze afkoopmogelijkheid
kunnen werkgevers en werknemers vakantiestuwmeren laten slinken. Op zich achten
wij dit positief. De afkoopmogelijkheid van artikel 7:640 lid 2 BW, zou gegeven
de huidige gespannen arbeidsmarktverhoudingen, het risico van uitstelgedrag
kunnen meebrengen. Wij menen echter, dat hier aan beide partijen, werkgevers
en werknemers, een eigen verantwoordelijkheid moet worden gelaten en wij vertrouwen
erop, dat betrokkenen hiermee in voorkomend geval op een verantwoorde manier
zullen omgaan. Van belang hierbij is nog, dat de werkgever ingevolge artikel
7:638 lid 1 BW verplicht is de werknemer ieder jaar in de gelegenheid te stellen
ten minste de minimumvakantie op te nemen. In verband hiermee is aan de werknemer het instrument van de nieuwe vaststellingsregeling van artikel
7:638 lid 2, laatste zin, BW in handen gegeven om – indien nodig –
bij de werkgever deze minimumvakantie te kunnen afdwingen. Overigens zal het
in een bepaald jaar niet opnemen van vakantie niet zonder meer tot afkoop
van vakantiedagen hoeven leiden. Het is veeleer denkbaar, dat dan in een volgend
jaar meer vakantie zal worden opgenomen. Het is bovendien ook in het belang
van de werkgever, dat de werknemers zoveel mogelijk in staat worden gesteld
hun vakantie op te nemen. Immers het afzien van vakantie kan leiden tot een
verminderde arbeidsproduktiviteit en mogelijk zelfs tot een verhoogd ziekteverzuim,
met alle gevolgen van dien voor de werkgever.Deze leden vinden voorts de afhoudende reactie van de regering op het
voorstel van de vakbeweging voor een alternatieve formulering van het tweede
lid van artikel 7:640 BW niet geheel overtuigend en kunnen in dit verband
de verwijzing van de regering naar administratieve lastenverzwaring voor het
bedrijfsleven niet geheel plaatsen.Bedoeld voorstel van de vakbeweging houdt in, dat van het totaal aantal
opgespaarde dagen dat deel niet mag worden afgekocht, dat is ontstaan doordat
in voorafgaande jaren minder vakantie is opgenomen dan het wettelijk minimum
(20 dagen bij voltijd). Hierbij wordt geabstraheerd van het karakter van individuele
vakantiedagen en wordt uitgegaan van wat men een saldering van vakantiedagen
zou kunnen noemen. Hoewel uitvoerbaar, zal deze regeling leiden tot een verzwaring
van de administratieve lasten vergeleken met de toepassing van het voorgestelde
artikel 7:640 BW. In het systeem van de regering kan worden volstaan met het
bijhouden van het totaal aantal uit voorgaande jaren overgespaarde vakantiedagen
terwijl in het voorstel van de vakbeweging van elk jaar moet worden bijgehouden
wat de in dat jaar geldende minimumvakantie was en hoeveel vakantie is opgenomen.
Dat zal een administratieve belasting zijn, temeer ook nu werknemers tijdens
hun loopbaan veel vaker dan voorheen wisselen van wekelijkse arbeidsduur (voltijd/deeltijd)
hetgeen wijziging in vakantie-aanspraken meebrengt. In het voorstel van de
vakbeweging blijft voorts een deel van het verlofstuwmeer buiten de afkoopmogelijkheid.
Wij achten dit op gespannen voet staan met de ook door de herziening van de
vakantiewetgeving beoogde flexibilisering van arbeid en arbeidsvoorwaarden.
Dit uitgangspunt wordt gedeeld door de Sociaal-Economische Raad. Immers, ook
de Raad heeft zich in beginsel unaniem uitgesproken voor het voor afkoop in
aanmerking komen van alle over voorgaande jaren opgebouwde vakantie-aanspraken.In antwoord op de vraag van de leden van de fractie van RPF/GPV, sprekend
mede namens die van de SGP-fractie, naar de plaatsing van artikel IIA merken
wij op, dat – anders dan deze leden veronderstellen – artikel
IIA geen verbijzondering vormt op artikel III. Artikel IIA bevat een overgangsbepaling,
te weten een afwijking van de in artikel 644 lid 3 opgenomen leeftijdsgrens
voor een bepaalde categorie werknemers. In artikel III is geen overgangsrecht
opgenomen; hierin wordt de verwijzing in enkele bepalingen aangepast aan de
nieuwe nummering van de leden van artikel 644.De hier aan het woord zijnde leden veronderstelden voorts, dat de bepalingen
van wetsvoorstel 26 079 annex 27 079 na inwerkingtreding van rechtswege
ook van toepassing zullen zijn in het onderwijs. Zij vroegen of, als dit waar
is, de complicaties daarvan voor zwangerschaps- of bevallingsverlof tijdens
de schoolvakanties niet onder ogen moeten worden gezien alvorens deze wet
in werking treedt. En, of dit wellicht zou kunnen leiden tot een tweede novelle
met een afwijkende bepaling voor de onderwijssector.Wij wijzen erop, dat genoemde wetsvoorstellen geen regeling bevatten over samenloop van zwangerschaps- en bevallingsverlof met een vastgestelde
vakantie. Wel wordt in artikel 636 lid 2 als voorgesteld in wetsvoorstel 27 079,
bepaald, dat dagen of gedeelten van dagen waarop geen arbeid wordt verricht wegens zwangerschaps- of bevallingsverlof, niet kunnen
worden afgeboekt van het vakantietegoed.Deze bepaling ziet echter niet op de samenloop van genoemde verlofvormen
met een vastgestelde vakantie. Voor zover titel 10 van Boek 7 van toepassing
is in het onderwijs zal de inwerkingtreding van de onderhavige wetsvoorstellen
dan ook niet van invloed zijn op de situatie van zwangerschaps- en
bevallingsverlof tijdens de vastgestelde schoolvakanties.De Staatssecretaris van Sociale Zaken en Werkgelegenheid,A. E. Verstand-BogaertDe Minister van Justitie,A. H. KorthalsDe Minister van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties,K. G. de Vries 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-20002001-27079-17a.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl