Wijziging bepalingen Mediawet ivm herziening reclameregeling voor publieke lokale en regionale omroep; Verslag
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-12 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 24336, nr. 4

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum vergadering

20-11-1995

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1995-1996

24336 nr. 4

08-11-1995

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamALGEMEEN InleidingReclameregeling voor de lokale en regionale publieke omroepRegionale kabelomroepSamenwerking tussen de regionale en landelijke omroepCommerciële omroepEtherfrequentiesKabelregimeARTIKELSGEWIJZE TOELICHTING Artikel I Onderdeel AOnderdeel C (artikel 43a)Onderdeel G (artikel 66)Onderdeel H (artikel 67)Onderdeel N (artikel 71b)Onderdeel R (artikel 71g)Onderdelen S en V (artikelen 71h en 71k)Onderdelen AA en BB (artikelen 76 en 76a)Ondertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 24336Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 59 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
24 336Wijziging van bepalingen van de Mediawet in verband met een herziening
van de reclameregeling voor de publieke lokale en regionale omroep, het bevorderen
van de samenwerking tussen de publieke regionale en landelijke omroep en het
toestaan van commerciële omroep op niet-landelijk niveaunr. 4VERSLAGVastgesteld 8 november 1995De vaste commissie voor Onderwijs, Cultuur en Wetenschappen1, belast met het voorbereidend onderzoek, brengt als volgt
verslag uit van haar bevindingen omtrent dit wetsvoorstel.Onder het voorbehoud dat de regering de gestelde vragen en gemaakte opmerkingen
tijdig beantwoordt, acht de commissie de openbare behandeling van het wetsvoorstel
voldoende voorbereid. ALGEMEEN InleidingDe leden van de PvdA-fractie hebben met belangstelling kennis genomen
van het voorliggende wetsvoorstel, waarop wel erg lang gewacht moest worden.
Al tijden was bekend dat per 1 januari 1996 de Mediawet inzake de positie
van de lokale en regionale omroepen gewijzigd moet worden. Reeds tijdens de
UCV van 16 november 1993 was duidelijk welke opvattingen hieromtrent binnen
de Kamer leefden. De vraag is dan ook waarom de regering zolang heeft gedraald
alvorens een wetswijziging aan de Kamer voor te leggen.De leden van de CDA-fractie hebben met gemengde gevoelens en met zorg
kennis genomen van het onderhavige wetsvoorstel. Ten aanzien van verschillende
onderdelen van het wetsvoorstel hebben deze leden nadere vragen. Hun voornaamste
zorg betreft echter de voorstellen met betrekking tot de lokale en regionale
omroep. In het wetsvoorstel wordt voorgesteld commerciële lokale en regionale
omroep toe te staan, waarbij weliswaar geconstateerd wordt dat dit extra aandacht
vraagt voor het publieke aanbod op deze niveaus, maar tegelijkertijd is het
behoud van het publieke aanbod op deze niveaus door de voorstellen geenszins
verzekerd.De leden van de CDA-fractie menen dat met het wetsvoorstel onvoldoende
recht wordt gedaan aan de functie van regionale en zeker van lokale omroep.
Publieke regionale en lokale omroep zijn naar de mening van deze leden van
groot belang voor het functioneren van de lokale en provinciale democratie
en identiteit. Zij benadrukken dat juist dankzij de vrijwillige
inzet van veel mensen uit de gemeente of de regio zèlf de lokale en
regionale omroep er in slaagt informatie en cultuur uit de eigen gemeente
en regio over te dragen.De lokale en regionale omroep is naar de mening van de leden van de CDA-fractie
uitstekend in staat gebleken invulling te geven aan hun publieke functie van
het voorzien in onafhankelijke informatie op lokaal en regionaal niveau. Op
deze wijze dragen zij nadrukkelijk bij aan de pluriformiteit in berichtgeving.
Uit de voorstellen van de regering blijkt naar de mening van deze leden te
weinig waardering voor het grote belang van een goed functionerende publieke
lokale en regionale omroep voor de lokale en provinciale democratie.Overigens zouden de leden van de CDA-fractie het wenselijk achten, mede
gelet op het belang van de lokale omroep voor het functioneren van de lokale/regionale
democratie, dat er in de beschikbare zendtijd, zendtijd ter beschikking wordt
gesteld voor politieke partijen.De leden van de CDA-fractie hebben de indruk dat de regering de mogelijke
consequenties van de beoogde regelgeving voor de publieke niet-landelijke
omroep onderschat, hetgeen ook blijkt uit haar reactie op het advies van de
Raad van State, waarin zij stelt het inwinnen van advies van de Mediaraad
niet nodig geacht te hebben, omdat de reikwijdte van het onderhavige wetsvoorstel
volgens haar minder groot is dan de Raad van State veronderstelt.De leden van de CDA-fractie menen vooralsnog dat het, op basis van de
in het wetsvoorstel verwoorde voorstellen, niet verantwoord is reeds nu over
te gaan tot het toestaan van niet-landelijke commerciële omroep. Deze
leden verwijzen in dit kader ook naar de ontwikkeling dat verschillende lokale/regionale
omroepen, gelet op de voornemens van de regering, overwegen de overstap te
maken van publiek naar commercieel, om zeker te stellen dat zij ook na 1 januari
1996 voldoende middelen zullen kunnen verwerven om hun activiteiten voort
te zetten.De leden van de VVD-fractie hebben met grote belangstelling kennis genomen
van het onderhavige wetsvoorstel. Het wetsvoorstel strekt ertoe een aanzet
te geven tot de liberalisering van de mediawetgeving op regionaal en lokaal
niveau. Enerzijds wordt daartoe beoogd de positie van de lokale en regionale
publieke omroep door een aantal maatregelen te versterken. Anderzijds worden
voorwaarden geschapen voor de exploitatie van commerciële omroep op niet-landelijk
niveau. Als zodanig vormt het wetsvoorstel een eerste uitwerking van de onlangs
in de Kamer behandelde notitie Liberalisering Mediawet (23 968, nr. 9).De leden van de VVD-fractie achten het wenselijk dat de consument ook
op lokaal en regionaal niveau de vruchten kan plukken van een volwaardig omroepbestel.
Met name het belang van het kennis kunnen nemen van een objectieve en onafhankelijke
informatieverstrekking over eigen stad en streek kan voor de burger niet worden
onderschat. Ook de overige publieke functies zullen in meer of mindere mate
een waardevolle rol op lokaal en regionaal niveau kunnen vervullen. Zo zal
het verslaan van raadsvergaderingen de burger niet alleen zicht geven op de
lokale of regionale problematiek en het daarbij horende bestuursproces, maar
daarnaast de kwaliteit en daarmee het draagvlak van de lokale en regionale
democratie kunnen versterken. Interactieve experimenten als de «Digitale
Stad» kunnen daartoe eveneens bijdragen.De leden van de VVD-fractie zijn de regering erkentelijk dat zij bestaande
wettelijke belemmeringen voor niet-landelijke commerciële omroep opheft.
Anno 1995 kan het belang van de commercie niet langer worden ontkend. Waar
op landelijk niveau de commercie definitief een plaats in het bestel heeft
gekregen, kan dit niet zonder gevolgen blijven voor het lokale en regionale
niveau. Bevordering van keuzevrijheid voor de consument en lage prijzen zijn
doelstellingen van liberalisering van de mediamarkt die de VVD aanspreken.
De werking van de markt zal daarbij zoveel mogelijk bepalend moeten
zijn voor het programma-aanbod en de daarvoor te betalen prijs, waarbij monopolieposities
uitdrukkelijk moeten worden voorkomen. Een public-private partnership op lokaal
en regionaal niveau kan daarbij de positie van de niet-landelijke omroep versterken.
In dit opzicht moet niet langs al te traditionele lijnen worden gedacht.Indachtig het voorgaande betreuren de leden van de VVD-fractie het dat
de druk van de tijd in belangrijke mate bepalend geweest is voor de inhoud
van het voorliggende wetsvoorstel. Enerzijds noopt het aflopen van experimentele
regelingen betreffende de lokale en regionale publieke omroep de wetgever
tot handelend optreden. Anderzijds is het voorliggende wetsvoorstel «niet
af» en ontbreekt met name een totaalvisie van de regering op het lokale
en regionale omroepbestel, inclusief financiering. De positie van de commerciële
niet-landelijke omroep kristalliseert zich daarbij – onder meer door
de schaarsteproblematiek – onvoldoende uit. Opvallend in dezen achten
de leden van de VVD-fractie de tegengestelde commentaren van de publieke en
(potentieel) commerciële zendgemachtigden. Beide zijn van oordeel dat
met het voorliggende wetsvoorstel de eigen positie onvoldoende tot zijn recht
komt en de andere partij onevenredig wordt bevoordeeld. Het daadwerkelijk
zicht bieden op een volwaardig lokaal en regionaal omroepbestel had deze kritiek
kunnen voorkomen. Is de regering alsnog bereid het wetsvoorstel in de voorgestelde
zin te verbreden?De leden van de fractie van D66 hebben met grote belangstelling kennis
genomen van het voorliggende voorstel van wet. Zij beamen de urgentie van
dit wetsvoorstel. Vóór 1 januari 1996 dient immers een nieuwe
definitieve reclameregeling voor de lokale en regionale publieke omroep van
kracht te worden, maar ook dient snel een mogelijkheid tot het verzorgen van
kleinschalige commerciële omroep te worden gecreëerd, als gevolg
waarvan het verbod op niet-landelijke omroep per 1 januari 1996 komt te vervallen.De leden van de fractie van D66 willen het bestaansrecht van kleinschalige
publieke omroep krachtig onderstrepen. Ook in stad en streek dient goede en
onafhankelijke informatievoorziening te worden gewaarborgd. Voor het reilen
en zeilen van de eigen leefomgeving bestaat immers grote belangstelling, hetgeen
ook gestaafd wordt door veelvuldig kijk- en luisteronderzoek. De leden van
de fractie van D66 juichen particulier initiatief toe en pleiten dan ook voor
het toestaan van kleinschalige commerciële omroep. Dit laat volgens deze
leden echter onverlet dat een belangrijke zelfstandige betekenis weggelegd
blijft voor publieke kleinschalige omroep. De leden van de fractie van D66
zijn beducht voor een situatie waar commerciële kleinschalige media-initiatieven
lokale en regionale publieke omroepen zullen doen ondersneeuwen. Daarom pleiten
deze leden voor een krachtige en adequate financieringsmogelijkheid voor kleinschalige
publieke omroepen.De leden van de RPF-fractie hebben met belangstelling kennis genomen van
het voorliggende voorstel. Onderdelen van het voorstel zijn noodzakelijk in
verband met het aflopen van de experimentele regelingen inzake regionale kabeltelevisie.
Het grootste deel van het wetsvoorstel bevat echter nieuw beleid, namelijk
verdergaande samenwerking tussen regionale en landelijke publieke omroepen
en het wettelijk toestaan van regionale commerciële omroepen. Als zodanig
is dit wetsvoorstel de implementatie van de notitie van de staatssecretaris
inzake de liberalisering van de Mediawet. Deze leden missen zowel in deze
notitie als in dit wetsvoorstel een cultuurpolitieke onderbouwing van de gekozen
beleidslijn. Waarom kiest de regering voor liberalisering, waarom wordt het
mogelijk gemaakt dat regionale commerciële omroepen het licht zien? Is
het beleid van de regering alleen maar gericht op het slechten van alle drempels
voor (commerciële) omroepactiviteiten, zodat burgers maximaal bestookt
worden met informatie en vermaak? De cultuurpolitiek die de regering bedrijft,
zou toch een cultuurpolitiek doel moeten hebben? De memorie van toelichting
blijft in gebreke als het gaat om de cultuurpolitieke onderbouwing van het
voorstel. Kan alsnog in deze lancune worden voorzien? In het algemeen wordt
het cultuurbeleid aan de criteria «kwaliteit» en «verscheidenheid»
onderworpen. Geldt dat ook voor de regionale omroepen? Concreter, in hoeverre
dienen regionale omroepen recht te doen aan de cultureel-maatschappelijke
pluriformiteit, zoals de landelijke publieke omroep dat moet doen?De leden van de SGP-fractie hebben kennis genomen van het wetsvoorstel
en de bijbehorende toelichting. Zij begrijpen dat een definitieve reclameregeling
voor de publieke lokale en regionale omroep de belangrijkste aanleiding voor
het wetsvoorstel is. Niettemin achten zij het toestaan van commerciële
omroep op niet-landelijk niveau van verderstrekkende betekenis.De leden van de SGP-fractie kunnen de achter het wetsvoorstel liggende
visie niet goed plaatsen. Enerzijds wordt beoogd de regionale en lokale publieke
omroep te versterken, terwijl anderzijds meer mogelijkheden worden geboden
aan de commerciële omroep op niet-landelijk niveau.Deze leden twijfelen ernstig aan de wenselijkheid van commerciële
omroep op niet-landelijk niveau. Naar hun oordeel is er zowel lokaal als regionaal
een meer dan voldoende omroepaanbod. Daarnaast zal volgens deze leden de introductie
van commerciële omroep op regionaal of lokaal niveau afbreuk doen aan
de positie van de publieke omroep. Graag zien zij een nadere onderbouwing
tegemoet van de stelling dat met dit wetsvoorstel de positie van de publieke
omroep wordt versterkt, te meer daar de regering zelf al aangeeft dat de gevolgen
van introductie van niet-landelijke commerciële omroep voor de publieke
omroep (met name de lokale) behoorlijk verstrekkend zullen kunnen zijn. Voorts
vragen zij in hoeverre de publieke en commerciële omroep een gelijke
uitgangspositie hebben, met andere woorden of er niet sprake zal zijn van
een concurrentie tussen ongelijkwaardige partijen. Welke (wettelijke) maatregelen
zal de regering op de korte termijn nemen om de positie van de publieke omroep
te verstevigen?De leden van de GPV-fractie hebben kennis genomen van dit wetsvoorstel,
waarmee een eerste stap wordt gezet in de richting van een verdere liberalisering
van de mediawetgeving.Deze leden zijn er in het kader van dit wetsvoorstel met name niet van
overtuigd dat het ook wenselijk is om commerciële omroep op niet-landelijk
niveau mogelijk te maken.De leden van de GPV-fractie missen in de eerste plaats een goede motivering
om tot deze ingrijpende stap over te gaan. In de memorie van toelichting wordt
in dit verband gesteld dat door diverse organisaties uit de omroepwereld,
de uitgeverswereld en de reclamewereld de behoefte is geuit om ook op niet-landelijk
niveau omroepactiviteiten commercieel te exploiteren. Deze leden vinden dit
argument weinig overtuigend, zeker in het licht van de opmerking elders in
de memorie van toelichting dat de regering niet verwacht dat er op lokaal
niveau op grote schaal commerciële initiatieven zullen ontstaan, omdat
de lokale reclamemarkt daarvoor niet groot genoeg is. Is hier geen sprake
van een tegenstrijdigheid?Ook het argument van de Europese regelgeving overtuigt deze leden allerminst.
Gewezen wordt op het feit dat commerciële omroep op niet-landelijk niveau
de facto reeds mogelijk is vanuit andere lidstaten van de Europese Unie. Dit
zou binnenlandse commerciële lokale en regionale omroepen op achterstand
zetten, omdat deze aan de landelijke verspreidingseisen dienen te voldoen.
De leden van de GPV-fractie twijfelen aan de validiteit van dit argument.
In de eerste plaats heeft zich een dergelijk initiatief vanuit
de Europese lidstaten nog niet voorgedaan. In de tweede plaats hebben deze
leden de indruk dat, als één van deze lidstaten ertoe zal overgaan
om dergelijke lokale en/of regionale activiteiten in Nederland te gaan ontplooien
(wat zij overigens niet verwachten), een landelijke spreiding een conditio
sine qua non zal zijn voor een rendabele exploitatie. Hoe beziet de regering
dit?Naast het feit dat de leden van de GPV-fractie een goede motivering missen
om commerciële niet-landelijke omroepactiviteiten mogelijk te maken zijn
zij beducht voor de consequenties van deze stap voor publieke regionale en
lokale omroepen. De regering heeft weliswaar oog voor deze bedreiging maar
is van oordeel dat deze kan worden opgevangen vanuit extra reclameopbrengsten,
omdat de verplichte afdracht aan de uitgevers vervalt en omdat het bestaande
maximum voor de provinciale opslag op de omroepbijdrage zal worden losgelaten.Voor wat betreft de extra inkomsten uit reclamegelden delen de leden van
de GPV-fractie het optimisme van de regering niet. Weliswaar zal de verplichte
afdracht worden losgelaten, maar zal de winst die dit per saldo oplevert niet
ongedaan worden gemaakt door het verlies van reclamegelden aan de commerciële
zenders? In dit verband wijzen deze leden in het bijzonder ook op de, ook
naar het oordeel van de regering, betrekkelijk geringe omvang van de lokale
reclamemarkt. Zullen de reclame-inkomsten voor de publieke omroepen op lokaal
niveau als gevolg van het optreden van commerciële zenders niet marginaliseren?
Met het voornemen tot het loslaten van het maximum voor de provinciale opslag
zijn de leden van de GPV-fractie niet gelukkig. In het licht van de teruglopende
reclamegelden mag worden verwacht, dat dit zal leiden tot een hogere omroepbijdrage.
De leden van de GPV-fractie zouden daar op zich nog wel mee kunnen leven,
als een dergelijke bijdrage noodzakelijk zou zijn om het lokale publieke en
regionale bestel veilig te stellen tegenover een onontkoombare bedreiging.
Omdat de regering deze bedreiging zelf creëert zonder daarvoor een sterke
motivering te bieden, kan onvoldoende rechtvaardiging worden geboden voor
het loslaten van het maximum voor de provinciaal opslag. Dit klemt naar het
oordeel van de leden van de GPV-fractie temeer omdat zij niet goed kunnen
inzien wat de inhoudelijke meerwaarde van commerciële lokale en regionale
omroep kan zijn ten opzichte van de publieke zenders. Deze leden zien de waarde
van lokale en regionale omroepen met name in de mogelijkheden tot het vergroten
van de betrokkenheid van burgers bij hun stad en regio, waarbij tegelijkertijd
recht kan worden gedaan aan het pluriforme karakter van de samenleving. Daarin
voorzien bij uitstek de publieke omroepen. Commerciële omroepen zouden
zich op dit zelfde terrein dienen te bewegen. De leden van de GPV-fractie
zitten niet te wachten op de zoveelste commerciële zender op de kabel
die een poging doet de bevolking met oppervlakkig vermaak aan de buis te kluisteren. Reclameregeling voor de lokale en regionale publieke omroepDe PvdA-fractie is verheugd over het feit dat de verplichting dat uitgevers
uit de ruif van de reclame-opbrengsten meeëten, zonder dat zij daar feitelijk
veel tegenover stellen, per 1 januari 1996 vervalt. De inkomenspositie van
de publieke regionale en lokale omroepen kan hierdoor versterkt worden, hetgeen
impulsen kan leveren aan de ontwikkeling van dit publieke bestel. De leden
van de PvdA-fractie missen in dit verband een duidelijke positiebepaling van
de regering ten opzichte van de relatie publiek t.o.v. commercieel op niet-nationaal
niveau. Een dergelijke positiebepaling kan ook duidelijkheid geven over het
standpunt van de regering met betrekking tot de mogelijkheid van het instellen
van een lokale opslag ten behoeve van lokale publieke omroepen die bereid
zijn tot samenwerking met regionale publieke omroepen. Al bijna twee jaar
wacht de Kamer op een heldere visie hieromtrent van de regering. Al eerder verbaasden de leden van de PvdA-fractie zich over de verplichting
voor regionale omroepen om, anders dan de STER, vennootschapsbelasting af
te dragen. Waarom heeft de regering deze wetswijziging niet aangegrepen om
op dit punt «reparatie» aan te brengen?Op grond van de per 1 januari 1996 aflopende reclameregeling voor de lokale
en regionale publieke omroep is het gelet op de aflopende termijn nodig een
voorziening te treffen voor de periode na 1 januari a.s. Ook als gekozen wordt
voor de hierboven geopperde mogelijkheid, dan nog realiseren de leden van
de CDA-fractie zich dat dit niet op een dusdanige termijn kan plaatsvinden
dat kan worden afgezien van een regeling terzake voor de periode na 1 januari
a.s.Met betrekking tot het voorstel van de regering willen deze leden echter
een antwoord krijgen op de volgende vragen, vooraleer zij een definitief oordeel
kunnen geven over het voorstel de thans bestaande experimentele regeling,
die uitgaat van verplichte samenwerking tussen lokale en regionale omroepinstellingen
en uitgevers van lokale, onderscheidenlijk regionale dag- en nieuwsbladen,
te vervangen door een regeling die niet langer uitgaat van verplichte rechtstreekse
afdracht aan uitgevers, maar uitgaat van een afdracht aan het Bedrijfsfonds
voor de pers.Allereerst zouden deze leden graag een nadere toelichting ontvangen op
de ietwat vreemde situatie die zal gaan ontstaan, door het gegeven dat de
overheid eerst samenwerking tussen omroep en uitgevers op lokaal/regionaal
niveau verplicht en nu verbiedt. In dit kader zouden de leden van de CDA-fractie
ook een reactie willen krijgen op het gegeven dat de gedwongen beëindiging
van samenwerkingsvormen met uitgevers aanleiding dreigt te geven tot mogelijke
financiële claims van uitgeverszijde op basis van goodwill.Uit de memorie van toelichting blijkt dat op dit moment van de 250 lokale
omroepen die toestemming hebben voor het verzorgen van reclameboodschappen
er rond de 110 een overeenkomst hebben met een uitgever van een dag- of nieuwsblad.
In de overige gevallen kwam blijkens de memorie van toelichting geen uitgever
in aanmerking voor het sluiten van een dergelijke samenwerking. In dit verband
vragen de leden van de CDA-fractie de regering een inschatting te geven van
de consequenties van het voorstel voor die lokale omroepen, die op dit moment
op grond van het ontbreken van een overeenkomst met een uitgever geen afdrachten
doen.Met het voorliggende wetsvoorstel wordt onder meer beoogd de bestaande
experimentele reclameregeling voor de niet-landelijke publieke omroep, welke
afloopt per 1 januari 1996, om te zetten in een definitieve regeling. Bovendien
wordt de bestaande regeling versoepeld, met name door het laten vervallen
van de verplichte samenwerking met de uitgevers van lokale en regionale dag-
en nieuwsbladen. De leden van de VVD-fractie constateren dat de regering hiermee
mede beoogt de positie van de publieke omroep te versterken tegenover de binnenkort
te legaliseren niet-landelijke commerciële omroep. Anderzijds zal die
commerciële omroep in het bijzonder aangewezen zijn op inkomsten uit
reclame en sponsoring. In hoeverre acht de regering het voorstelbaar dat er
een weglekeffect zal optreden van reclamegelden naar lokale en regionale commerciële
omroepen, en aldus dit element van de financiering van de publieke omroep
onder druk zal komen te staan? De regering acht het toch niet voorstelbaar
dat niet-landelijke overheden de derving van reclame-inkomsten geheel zullen
willen compenseren via een verhoging van de provinciale opslag op de omroepbijdrage?
Dat zal in de ogen van de leden van de VVD-fractie leiden tot lastenverzwaringen
voor de burger. En de regering acht het toch evenmin voorstelbaar c.q. wenselijk
dat gemeenten noodgedwongen een groter deel van hun inkomsten
zullen moeten reserveren voor handhaving van de lokale publieke omroep en
deze kosten zullen gaan doorberekenen aan de burger? Waarom kiest de regering
er niet principieel voor om de versterking van de regionale en lokale publieke
omroepfuncties te financieren binnen het kader van de bestaande omroep- en
STER-bijdrage? Welk percentage hiervan zou de regering hiervoor beschikbaar
willen stellen? Heeft de regering overwogen om in plaats van het voorgestelde
instrument van verhoging van de provinciale opslag op de omroepbijdrage haar
doelstelling via kostenbewustzijn, efficiencyverbetering en een betere prioriteitsstelling
bij de huidige publieke omroep te realiseren? En wat vindt de regering van
de gedachte om public-private partnership op lokaal en regionaal niveau te
bevorderen?De lokale en regionale omroepen worden op basis van het onderhavige voorstel
niet langer vrijgesteld van de afdracht van een percentage van inkomsten uit
reclameboodschappen ten behoeve van het Bedrijfsfonds voor de pers. Overigens
is dat percentage tot dusverre, gelet op de vermogenspositie van het Bedrijfsfonds
voor de pers, steeds vastgesteld op nul, aldus de regering. Mogen de leden
van de VVD-fractie hieruit opmaken dat dit percentage ook in de nabije toekomst
op nul zal worden vastgesteld?De thans van kracht zijnde tijdelijke reclameregeling voorziet in een
verplichte samenwerking met uitgevers van dag- en nieuwsbladen. In de huidige
reclameregeling kan een uitgever een vaste uitkering uit de reclame-inkomsten
van regionale en lokale omroepen bedingen. De leden van de fractie van D66
stellen vast dat in de nieuwe situatie een uitgever niet langer een vast percentage
uit de reclamemiddelen zal kunnen bedingen, zonder dat daar een rechtstreekse
tegenprestatie van de uitgever tegenover staat. Een vaste bijdrage zonder
meer zal straks worden aangemerkt als het dienstbaar zijn aan het maken van
winst door derden ex artikel 55 Mediawet. Met het voorgestelde artikel 43a
wordt lokale en regionale omroepen een eigen, zelfstandige mogelijkheid geboden
om reclameboodschappen te verzorgen. De ROOS wijst in een reactie op het wetsvoorstel
op dreigende claims van uitgevers bij de beëindiging van de samenwerking
met kleinschalige omroepen als gevolg van gederfde goodwill. Hoe beoordeelt
de regering deze dreiging? Als gevolg van de nieuwe reclameregeling vreest de Nederlandse Dagbladpers
een ongebreidelde concurrentieslag tussen kleinschalige publieke en commerciële
media-aanbieders. In het advies van de Raad van State wordt in dit verband
erop gewezen, dat het nieuwe reclameregime beoordeeld zal moeten worden in
het licht van de ervaringen met het tijdelijke samenwerkingsmodel. Zal de
nieuwe reclameregeling evengoed werken zonder de thans voorziene samenwerking?
Graag vernemen de leden van de fractie van D66 of de regering verwacht dat
de lokale en regionale publieke omroepen in voldoende mate erin zullen slagen
om eigen reclamemiddelen te vergaren.Met het nieuwe financieringsstelsel worden lokale en regionale publieke
omroepen verplicht een percentage van de inkomsten uit reclame af te dragen
aan het Bedrijfsfonds voor de pers. Dit in plaats van de verplichte afdracht
aan een uitgever. De OLON wijst in een reactie op de omstandigheid dat deze
regel voor een belangrijk deel van de lokale omroepen tot een verslechterde
financiële positie zal leiden. Immers, vele lokale omroepen werken thans
niet met een nieuws- en dagbladuitgever samen. Hoe beoordeelt de regering
deze grief? Regionale kabelomroepMet betrekking tot de voorstellen inzake regionale televisie vragen de
leden van de CDA-fractie zich af of regionale televisie wel mogelijk wordt
indien het huidige verbod van artikel 111 lid 5 (geen omroepbijdrage aanwenden voor kabelprogrammering) zo strikt wordt gehandhaafd als
voorzien is in de huidige voorstellen.Deze leden hebben op zich begrip voor de grond van het verbod vanwege
het feit dat regionale kabelomroep, ondanks de hoge kabeldichtheid van Nederland,
niet door alle betalers van de desbetreffende opslag kan worden ontvangen.
Desalniettemin ontvangen zij graag een reactie van de regering op de suggestie
van de ROOS, om een uitzondering te maken wanneer verzekerd zal zijn dat de
publieke middelen hoofdzakelijk worden aangewend voor de beoogde vensterprogrammering.
Zou bij een verbod op het uitsluitend of hoofdzakelijk aanwenden van deze
gelden ten behoeve van kabelprogrammering in voldoende mate tegemoet gekomen
kunnen worden aan de bezwaren met betrekking tot het door bepaalde categorieën
niet bezitten van een kabel?Overigens gaan de leden van de CDA-fractie ervan uit dat de aanvulling
uit de landelijke omroepmiddelen, die momenteel gebruikt wordt ter financiering
van regionale radio in dunbevolkte provincies gehandhaafd blijft. Graag vernemen
de aan het woord zijnde leden of de regering bereid is deze regeling uit te
breiden tot de regionale televisie.De leden van de VVD-fractie zijn verheugd dat de regering voornemens is
de experimenten voor regionale (kabel)televisie om te zetten in een definitieve
regeling, waarbij regionale (kabel)radio wordt toegestaan. De regering is
van mening dat in zoverre hier sprake is van uitzending via de kabel –
in tegenstelling tot uitzending via aardse zenders – de opbrengst van
de provinciale opslag op de omroepbijdrage hiervoor niet mag worden aangewend,
gelet op het feit dat de regionale kabelomroep niet door alle betalers van
de betreffende opslag kan worden ontvangen. De leden van de VVD-fractie stemmen
hiermee in. Welke overige financieringsbronnen staan de regering voor ogen?
De aan het woord zijnde leden vernemen graag van de regering hoeveel het percentage
van nog niet bekabelde huishoudens per regio bedraagt. Waarom is tot dusver
alleen in Friesland gebruik gemaakt van de ontsnappingsmogelijkheid om regionale
radio- en t.v.-programma's die door middel van een aardse zender worden uitgezonden
vervolgens via de kabel door te geven? Welke invloed heeft een en ander op
de kwaliteit van het te ontvangen signaal?De provinciale opslag op de omroepbijdrage mag niet in aanmerking komen
voor de financiering van regionale omroep die uitsluitend via de kabel te
ontvangen is. Wél mag de opslag worden gebruikt voor omroep die via
aardse zenders wordt verspreid en vervolgens via de kabel wordt doorgegeven.
Dit onderscheid komt de leden van de fractie van D66 nogal gekunsteld voor.
Ziet de regering een mogelijkheid om aan dit bezwaar tegemoet te komen? Samenwerking tussen de regionale en landelijke omroepMet betrekking tot de vensterprogrammering van regionale edities vragen
de leden van de PvdA-fractie aan de regering of de onafhankelijkheid van de
regionale omroepen gewaarborgd blijft. Met andere woorden: ontstaat niet het
gevaar van een te grote afhankelijkheid van de NOS, die doet denken aan de
situatie voordat de regionale omroepen zelfstandig werden? Aan de andere kant
moet de vraag gesteld worden of uitbreiding van de vensterzendtijd mogelijk
is, bijvoorbeeld als besloten zou worden om het aantal landelijke publieke
netten terug te brengen van drie naar twee. En wat te doen met regionale omroepen
die buiten de «venstertijd» ethertelevisie willen verzorgen en
daarbij tot de constatering komen dat er geen etherruimte meer voorhanden
is?De PvdA-fractie heeft op zich geen problemen met de vereiste overeenstemming
tussen de NOS en ROOS over de verdeling van reclamegelden. Maar
wat te doen als overeenstemming niet mogelijk blijkt? Wie velt dan het definitieve
oordeel?Op grond van het wetsvoorstel moeten de leden van de CDA-fractie concluderen
dat de versterking van het publieke aanbod op het lokale niveau slechts beoogd
wordt door een sterke samenwerking tussen publieke regionale en lokale omroepinstellingen,
waarbij het accent ligt op het uitbouwen van het regionale niveau. De leden
van de CDA-fractie menen echter dat hiermee geenszins verzekerd is dat er
voldoende publieke middelen beschikbaar gesteld kunnen worden voor publieke
lokale omroep. Ook plaatsen deze leden vraagtekens bij het te verplichtende
karakter van samenwerking tussen regionale en lokale omroepen.De samenwerking vinden deze leden op zich zeker positief, maar alleen
op basis van vrijwilligheid. Een en ander mag niet negatief uitpakken voor
lokale omroepen die zelfstandig willen blijven functioneren, voorts moet bij
samenwerking het specifiek lokale karakter behouden blijven. De leden van
de CDA-fractie menen dat op dit punt geen nieuwe regelgeving noodzakelijk
is. De praktijk bewijst per slot van rekening, naar de mening van deze leden,
dat thans bestaande vrijwillige basis voor samenwerking tussen lokale en regionale
omroep tot goede resultaten leidt.De leden van de CDA-fractie zijn evenals de regering ingenomen met de
voornemens van de samenwerking die de NOS en de ROOS nastreven om te komen
tot regionale vensters op een landelijk televisienet. Deze leden ondersteunen
dan ook de voorstellen in het voorliggende wetsvoorstel inzake de samenwerking
tussen de landelijke en regionale omroep op televisiegebied. Wel hebben zij
nog enige vragen.Blijkens de memorie van toelichting stelt de regering zich op het standpunt
dat bij het aantal regionale edities niet per se aansluiting moet worden gezocht
bij de bestuurlijke indeling van Nederland, hetgeen uiteindelijk zou resulteren
in (tenminste) een regionaal televisieprogramma per provincie. Indien de behoefte
aanwezig is om dat wel te realiseren, zal de regering zich daar dan tegen
verzetten? Indien de behoefte bestaat menen de leden van de CDA-fractie dat
het ook mogelijk moet zijn dat het venstermodel uiteindelijk resulteert in
(tenminste) een regionaal venster per provincie. Een andere vraag op dit onderdeel
betreft de mogelijkheid dat er meerdere regionale omroepen zijn die regionale
televisie gaan maken. Een voorbeeld hiervan is Radio Rijnmond en Radio West,
of AT5 en Radio Noord/Holland. De leden van de CDA-fractie zouden graag de
visie van de regering willen vernemen op deze situatie, die problemen kan
opleveren.De leden van de VVD-fractie onderschrijven de wens van de regering om
de publieke omroepfuncties ook op lokaal en regionaal niveau te behouden en
waar mogelijk te versterken. De regering acht daarvoor een krachtige samenwerking
tussen publieke omroepinstellingen op landelijk, regionaal en lokaal niveau
vereist. De leden van de VVD-fractie hebben hierover een wat andere opvatting.
Zij zijn van oordeel dat hierbij de publieke functies voorop moeten staan,
ongeacht de wijze waarop deze op lokaal en regionaal niveau worden vormgegeven.
Zij ontvangen graag een reactie van de regering op dit punt.De leden van de VVD-fractie stemmen in met de introductie van een experimentele
regeling inzake de samenwerking tussen de landelijke en regionale omroep op
televisiegebied via een zogenaamde vensterprogrammering. Zijn hierbij overigens
auteursrechtelijke problemen te verwachten? Deze leden staan in beginsel positief
tegenover de hierbij gekozen samenwerking en verantwoordelijkheidsverdeling
tussen de NOS en de ROOS. Welke zeven regionale edities betreft het en in
hoeverre is hier sprake van landelijke dekking? Is overwogen eveneens lokale
omroepen in het experiment te betrekken? Heeft hierover overleg plaatsgevonden
met OLON en (de recentelijk opgerichte) VSO c.q. zal dat alsnog
geschieden? Ziet de regering in de toekomst een plaats voor lokale omroepen
in de vensterprogrammering, zo vragen de leden van de VVD-fractie.De experimentele vensterprogramma's worden tezamen beschouwd als één
programma voor landelijke omroep, waarbij er sprake zal zijn van landelijke
STER-reclame. Bestaande regionale reclame-exploitatiemaat- schappijen kunnen
hierbij een rol vervullen, waarbij de NOS en de ROOS overeenstemming moeten
bereiken over een verdeling van de STER-inkomsten. Het is niet meer dan redelijk
dat de regionale omroepen tot op zekere hoogte meedelen in de opbrengst van
de desbetreffende reclameblokken. De financiering van de regionale vensters
geschiedt uit het budget voor de landelijke omroep, aldus de memorie van toelichting.
De leden van de VVD-fractie hebben hierbij de volgende vragen. Heeft de regering
overwogen regionale reclame bij de vensterprogrammering toe te staan ten einde
de positie van de regionale publieke omroep te versterken? In hoeverre hebben
hierbij financiële argumenten een rol gespeeld (hogere opbrengsten van
landelijke reclame)? Wat zal er geschieden indien overeenstemming tussen NOS
en ROOS over de verdeling van de reclame-inkomsten uitblijft? Kan de regering
een indicatie geven van hetgeen zij een redelijke verdeling van reclamegelden
vindt?Financiering van de niet-landelijke omroep via de huidige omroepbijdrage
betekent niet een programmatische bemoeienis van de NOS bij de landelijke
en regionale omroep. Deze scheiding brengt ook de regering in de memorie van
toelichting aan. De leden van de VVD-fractie vragen in hoeverre de lokale-
en regionale omroepen kunnen profiteren van de STER-gelden. Is hiervoor wettelijke
aanpassing nodig? Is de regering voornemens deze aanpassing aan te brengen?De leden van de fractie van D66 zijn warme voorstanders van stevige coördinatie
en samenwerking tussen verschillende niveaus van publieke omroep: landelijk,
regionaal en lokaal.Zij zijn in het bijzonder verheugd met de voorgestelde samenwerking tussen
de landelijke en regionale omroep op televisiegebied. De regering merkt op
dat gelet op de technische infrastructuur begonnen wordt met zeven regionale
edities, maar voegt daaraan toe dat dit aantal later uit zal groeien naar
ten minste één regionaal televisieprogramma per provincie. Hoe
beoordeelt de regering de situatie in Noord-Holland, waar zowel Omroep Noord-Holland
als AT-5 te Amsterdam voor een regionaal venster in aanmerking wensen te komen?
Acht de regering dit mogelijk in practisch en financieel opzicht?Het plan voor regionale vensters voorziet in een gemengde financiering.
Deels uit de landelijke omroepbijdrage, deels uit provinciale middelen en
deels uit reclame. Van de zijde van de provincies is nogal afwijzend gereageerd
op het meefinancieren van de vensters. Tot 1 januari 1998 zal de NOS alle
kosten van de vensters op zich nemen, maar daarna is de verwachting dat ook
de provincies financieel zullen participeren. Hoe ziet de regering de financiering
van de regionale vensters op langere termijn? Acht de regering het mogelijk
dat de vensters uitsluitend uit landelijke omroepmiddelen worden betaald?Van verschillende zijden is erop gewezen dat kleinschalige publieke omroepinitiatieven
in een achterstandspositie terecht dreigen te komen, wanneer niet tegelijkertijd
met het toestaan van commerciële activiteiten óók meteen
wordt voorzien in het slagvaardig optuigen van kleinschalige publieke omroep.
Verwacht de regering al per 1 januari 1996 met regionale vensters te kunnen
beginnen?Het voorliggende wetsvoorstel treft geen uitputtende regeling voor de
financiering van kleinschalige publieke omroep. De liberaliseringsnota rept
van het provinciale omroepplan, waarin samenwerking en financiering van regionale
en lokale omroepen wordt geregeld. De leden van de fractie van
D66 juichen deze gedachte toe. Voorts sluiten deze leden zich aan bij de gedachte
van de regering om de provinciale opslag van f 10,– los te laten,
zodat meer flexibel kan worden ingespeeld op de plaatselijke behoefte. In
de memorie van toelichting wordt nadere wetgeving aangekondigd over het behoud
van de publieke omroepvoorziening op niet-landelijk gebied. De leden van D66
zien daar reikhalzend naar uit en vragen of de regering thans meer inzicht
kan geven in vorm en inhoud van de aangekondigde provinciale mediaplannen.De leden van de fractie van D66 voelen veel voor een bevoegdheid van provincies
en gemeenten afzonderlijk, om een eigen opslag op de omroepbijdrage te mogen
heffen. Het gaat deze fractie uitdrukkelijk alleen om een bevoegdheid. Iedere
gemeente en iedere provincie zal zélf moeten uitmaken, of er in de
plaatselijke gemeenschap voldoende draagvlak voor een dergelijke omroepheffing
bestaat. Het provinciale omroepplan blijft ook in deze situatie voor de leden
van de fractie van D66 van essentieel belang. Immers per provincie is afstemming
en coördinatie absoluut noodzakelijk. Nodeloze overlapping c.q. kapitaalverspilling
moet zoveel mogelijk worden voorkomen. Graag vernemen zij een reactie van
de regering op deze gedachte.De leden van de fractie van D66 zouden graag in het provinciale mediaplan
een regeling voor financiële stimulans van nieuw kleinschalig omroepinitiatief
neergelegd willen zien. Verspreiding van informatie en cultuur in stad en
streek is immers van grote waarde voor het functioneren van de lokale democratie,
als gevolg waarvan ieder initiatief in die richting in principe initiële
ondersteuning verdient. Hoe beoordeelt de regering deze gedachte?Wat de regionale publieke omroepen betreft, vragen de leden van de RPF-fractie
hoe de samenwerking met de landelijke publieke omroepen gestalte krijgt. Vindt
er alleen samenwerking plaats tussen regionale omroepen en de NOS, of kunnen
alle publieke omroepen met regionale omroepen samenwerken? En kunnen regionale
omroepen daarnaast ook gebruik maken van de faciliteiten van de publieke omroepen?Volgens het voorstel wordt de landelijke omroepbijdrage aangewend om de
gewenste samenwerking tot stand te brengen. De leden van de RPF-fractie vragen
in hoeverre daar de financiële ruimte voor is. Of zal, vanwege deze samenwerking,
een verhoging van de omroepbijdrage onvermijdelijk zijn?Verder wordt er in de memorie van toelichting gesteld dat uitzendingen
van die omroepen doorgaans op grote belangstelling kunnen rekenen. De leden
van de RPF-fractie willen graag een globaal inzicht in de mate van die belangstelling.
Hoe is die belangstelling in vergelijking met de landelijke omroepen? Kan
op grond van de gevraagde kwantificering een kosten-baten-analyse worden verstrekt?
Staat de belangstelling in verhouding tot de (financiële) inspanningen
die vanwege de regionale omroepactiviteiten geleverd moeten worden? Commerciële omroepDe leden van de PvdA-fractie willen op voorhand hun twijfels uiten over
de voorgestelde verlichting van de eisen die aan commerciële omroepinstellingen
worden gesteld. De argumentatie van de regering concentreert zich op niet
op winst gerichte initiatieven en gaat daarmee dus voorbij aan die initiatieven,
waarbij winstmaximalisatie feitelijk het enige uitgangspunt is waar dan ook
verder alles – i.c. de programmering – aan ondergeschikt wordt
gemaakt. Waarom is de regering niet van plan om binnen het raamwerk van de
Europese regelgeving, toch het Commissariaat voor de media, ruimere bevoegdheden
toe te kennen?Voor commerciële omroepinstellingen geldt dat zij geen groter aandeel op de dagbladmarkt mogen hebben dan 25%. In hoeverre geldt een dergelijke
voorwaarde ook voor de regionale en lokale dag- en nieuwsbladenmarkt, die
toch al aanzienlijk minder pluriform is dan de landelijke markt? Ziet de regering
niet het gevaar van gigantische mediamonopolisatie op regionaal niveau, namelijk
die uitgevers die in een bepaalde regio niet alleen de commerciële omroep
'bezitten' maar ook nog eens de geschreven informatiemarkt monopoliseren?De leden van de PvdA-fractie vragen de regering of zij zich realiseert
dat de commerciële omroep op niet-nationaal niveau sterk bevoordeeld
wordt. Immers, als de voorstellen van de regering gevolgd worden kunnen uitgevers
per 1 januari 1996 aan de slag. De publieke omroep op niet-nationaal niveau
heeft daarentegen nog geen duidelijkheid over zijn mogelijkheden, zolang niets
definitief geregeld is met de NOS en met betrekking tot de financiering nog
weinig helder is. Kortom, beseft de regering waar zij mee bezig is?Met betrekking tot de provinciale opslag op de omroepbijdrage stelt de
regering voor het maximum van een tientje los te laten. Waarom wordt niet
een nieuw maximumtarief gehanteerd? Verder vraagt de PvdA-fractie of er geen
differentiatie moet worden aangebracht tussen dunbevolkte en dichtbevolkte
provincies. Gezien de bestuurlijke verhoudingen in Nederland en in het bijzonder
die tussen provinciale en lokale overheden, is het voor de PvdA-fractie nog
de vraag hoe via provinciaal geld lokale omroepen ondersteund kunnen worden.
Is de gedachtengang van de regering hieromtrent ook niet strijdig met het
uitgangspunt van gelijkwaardigheid bij de samenwerking tussen lokaal en regionaal?Het is de leden van de PvdA-fractie niet duidelijk hoe de regering nu
precies aankijkt tegen de kabelkranten. Enerzijds (blz. 7) wordt gesteld dat
de kabelkrant een vorm van commerciële omroep is met een lichter wettelijk
regime. Kortom, met een andere status dan «gewone» commerciële
omroep. Anderzijds (blz. 8) acht de regering het niet nodig de kabelkrant
nog langer sui generis te behandelen.De voorstellen om per 1 januari 1996 commerciële regionale/ lokale
omroep mogelijk te maken, worden naar de mening van de leden van de CDA-fractie
gedaan zonder dat voldoende inzicht bestaat in de consequenties ervan voor
het voortbestaan van de publieke omroep op deze niveaus. Weliswaar wordt op
bladzijde 5 van de memorie van toelichting de vraag opgeworpen welke gevolgen
het toestaan van niet-landelijke commerciële omroep kan hebben voor de
inkomsten die regionale en lokale publieke omroepen verwerven met het uitzenden
van reclameboodschappen. Tevens wordt erop gewezen dat de kans bestaat dat
regionale en lokale publieke omroepen die thans financieel nog rondkomen,
hun activiteiten moeten inkrimpen of staken wanneer de inkomsten door concurrentie
van commerciële omroepinstellingen zullen verminderen. Maar tegelijkertijd
wordt toegegeven dat het gewenste inzicht in de gevolgen niet bestaat.Het verbaast de leden van de CDA-fractie dat er niet nader onderzoek is
gedaan naar de vraag of er ruimte/markt is voor meer dan één
lokale zender. Gelet op het belang dat in het geding is menen deze leden dat
de voorstellen inzake het toestaan van commerciële niet-landelijke omroep
niet gedaan kunnen worden zonder een helder inzicht te hebben in de gevolgen
van de besluiten terzake. Het kan volgens hen toch niet de bedoeling zijn
dat de huidige publieke lokale/regionale omroep plaats moet maken voor een
commercieel alternatief dat naar verwachting op het gebied van de informatievoorziening
en cultuuroverdracht aanmerkelijk minder zal scoren.De leden van de CDA-fractie vrezen dat de introductie van een commerciële
regionale/lokale omroep naast een publieke, gelet op het verschil in financiële
mogelijkheden, het voortbestaan van de publieke regionale/lokale omroep ernstig
in gevaar zal brengen, als niet tegelijkertijd wordt zorggedragen
voor een adequate financiering van het niet-landelijke publieke bestel. Zelfs
als deze leden in acht nemen dat het thans bestaande maximum op de provinciale
opslag in het wetsvoorstel wordt afgeschaft, dan nog is er naar hun mening
geen sprake van adequate financiering, zeker niet voor de lokale publieke
omroep.Om garanties te hebben dat bij het toestaan van niet-landelijke commerciële
omroep de publieke omroepfunctie op lokaal niveau behouden kan blijven, menen
de CDA-leden dan ook dat er andere maatregelen noodzakelijk zijn. In dit kader
vragen zij of de regering bereid is gemeenten die dat willen, de bevoegdheid
te geven – al dan niet onder het beslag van een coördinatieplicht
tussen provincie en gemeente – een opslag op de omroepbijdrage te heffen,
waardoor een bij de publieke status behorende financiering wordt gerealiseerd.Indien gemeenten de vrijheid krijgen deze opslag wel of niet in te stellen,
dan – zo menen deze leden – kan op lokaal niveau afgewogen worden
of de wijze waarop de lokale omroep een bijdrage levert aan de lokale informatievoorziening,
die publieke financiering rechtvaardigt.De leden van de CDA-fractie vragen of de regering bereid is, indien zij
vasthoudt aan het streven naar de introductie van niet-landelijke commerciële
omroep, zorg te dragen voor een dusdanige publieke financiering voor de lokale
en regionale omroep dat het mogelijk zal worden dat de niet-landelijke publieke
omroep niet langer afhankelijk zal zijn van reclame-inkomsten.Het verheugt de leden van de VVD-fractie dat ingevolge het voorliggende
wetsvoorstel het verbod op niet-landelijke commerciële (kabel)omroep
komt te vervallen en het vaststellen van de prijs voor kabeldoorgifte wordt
vrijgelaten. Deze leden achten dit een belangrijk element op weg naar volledige
liberalisering van de kabel. Aldus wordt de landelijk ingezette lijn op lokaal
en regionaal niveau doorgetrokken. Bevordering van keuzevrijheid voor de consument
en lage prijzen zijn doelstellingen van liberalisering van de mediamarkt die
de leden van de VVD-fractie aanspreken.De regering wijst erop dat diverse organisaties uit de omroepwereld, de
uitgeverswereld en de reclamewereld te kennen hebben gegeven omroepactiviteiten
op niet-landelijk niveau commercieel te willen exploiteren. Aangezien al deze
partijen een ander belang vertegenwoordigen, herhalen de leden van de VVD-fractie
hun verzoek aan de regering om een duidelijker kader te scheppen voor de omroepactiviteiten
op niet-landelijk niveau: waar liggen de functionele en programmatische scheidslijnen
tussen het publieke en het commerciële bestel en hoe dient ten principale
de financiering tot stand te komen? Het is dan beter mogelijk de voorgestelde
wetgeving aan het beoogde doel te toetsen. Of dit altijd tot een grootschaliger
niveau van omroep moet leiden wagen de leden van deze fractie overigens te
betwijfelen.De regering verwacht niet dat op lokaal niveau op grote schaal commerciële
initiatieven zullen ontstaan, zeker niet buiten de grote steden. Waarop is
deze verwachting gebaseerd? Geldt dit ook voor de lokale radio? Zal de introductie
van commerciële lokale omroep – bijvoorbeeld in de grote steden –
het gevolg kunnen hebben dat de lokale publieke omroep aldaar – uit
concurrentie-overwegingen – zal verdwijnen indien niet tot extra financiële
impulsen wordt overgegaan? Waar doen zich naar verwachting de grootste problemen
voor, zo willen de leden van de VVD-fractie weten.De niet-landelijke commerciële omroep zal in de eerste plaats op
verspreiding via de kabel zijn aangewezen, zo stelt de regering. Hier doet
zich momenteel een schaarsteprobleem voor. Hoe denkt de regering dit probleem
te gaan opvangen? Via zenderdeling?De leden van de VVD-fractie stemmen in beginsel in met het vervallen verklaren
van de preventieve toets en de omzetting ervan in een stelsel
van registratie bij het Commissariaat voor de media. Betekent dit dat een
inhoudelijke programmatische beoordeling – met het oog op bijvoorbeeld
(uitlokking van) overmatig geweld – steeds achteraf via het Wetboek
van strafrecht zal moeten geschieden? Wordt overwogen om via een gedragscode
commerciële omroepen aan een soort zelfregulering te onderwerpen?De leden van de fractie van D66 zijn overtuigd van de noodzaak van het
kunnen waarborgen van non-discriminatoire toegang tot de kabel. Dit uitgangspunt
geldt evenzeer voor hetzij publieke, hetzij commerciële kleinschalige
omroepen. Het komt de leden van de fractie van D66 voor dat het voor het voortbestaan
van kleinschalige publieke omroep cruciaal moet worden geacht om te kunnen
beschikken over verzekerde toegang tot de kabel. Met andere woorden: kabelexploitanten
zouden verplicht moeten zijn om kleinschalige publieke omroep door te geven.De leden van de fractie van D66 achten het mogelijk dat ook commerciële
omroepen die publieke programmadiensten zouden willen leveren, voor financiering
uit publieke middelen in aanmerking zouden kunnen komen. Deze overweging stoelt
op de gedachte dat publieke omroepmiddelen zoveel mogelijk rechtstreeks ingezet
dienen te worden ten behoeve van het realiseren van publieke programmering,
ook als die publieke programmering wordt verzorgd buiten het raamwerk van
de publieke omroep zelf. Graag vernemen de leden van de fractie van D66 of
de regering het mogelijk acht dat programmafinanciering ten behoeve van publieke
programmering bij een kleinschalige commerciële omroep ook in het provinciale
mediaplan opgenomen zou kunnen worden. Ook vragen deze leden of het via het
provinciale mediaplan mogelijk zal blijken te zijn om particuliere niet op
winst gerichte omroepactiviteiten te ondersteunen (te denken valt aan specifieke
doelgroepzenders en Stichting Concertzender).De leden van de RPF-fractie vragen zich af wat de mogelijke komst van
commerciële regionale omroepen betekent voor de positie van regionale
publieke omroepen. Afgezien van de moeite die deze leden hebben met de verdergaande
vercommercialisering van de samenleving in het algemeen, en het omroepbestel
in het bijzonder, zal de regionale spoeling dun worden. Zowel qua belangstelling
als qua reclame-inkomsten. Daarbij vragen deze leden waarin de reclamemogelijkheden
van de regionale publieke omroepen verschillen van die van de regionale commerciële
omroepen. Zijn die verschillen vergelijkbaar met die tussen de landelijke
publieke en commerciële omroepen?De leden van de RPF-fractie vragen zich, met betrekking tot het tot een
minimum beperken van de preventieve toets, opnieuw af wat de relatie is tussen
deze maatregel en de cultuurpolitiek die de regering voert. Want wat houdt
dat minimum in nu het Commissariaat voor de media geen voorafgaande toestemming
hoeft te verlenen? Het kan niet zo zijn dat de verlichting van de administratieve
lasten van de commerciële omroepen en van de bestuurslast van de overheid
doorslaggevend is bij dit besluit. Zou, vanwege de cultuurpolitieke taak die
ze heeft, de overheid (en in het verlengde daarvan het Commissariaat) niet
veel meer de vinger aan de pols moeten houden?De leden van de RPF-fractie vragen wat de invoeringsdatum van 1 januari
1996 voor respectievelijk de regionale commerciële en de regionale publieke
omroepen betekent. Hebben zij beide, wat de financiering betreft, gelijke
kansen of komt de bekostiging van de regionale publieke omroepen pas later
rond? EtherfrequentiesTerecht stelt de regering dat als gevolg van de schaarste aan etherfrequenties,
het niet direct mogelijk is om, in aanvulling op de kabelverspreiding, commerciële
omroepen via aardse zenders uit te laten zenden. De leden van de PvdA-fractie
stellen in dit verband de vraag of bij beschikbaarheid van frequenties er
niet een soort voorkeursrecht voor het publieke bestel moet worden mogelijk
gemaakt. Ook vragen zij een reactie van de regering op de mogelijkheid dat
commerciële regionale omroepen aan elkaar gekoppeld worden, waarmee een
nieuwe landelijke commerciële zender – zij het in verkapte vorm –
ontstaat. Is er dan nog sprake van een gezonde concurrentieverhouding binnen
het duale bestel op regionaal niveau?Hoe denkt de regering over het delen van etherfrequenties en kabelnetten
tussen commerciële en publieke omroepen?De leden van de CDA-fractie zouden i.v.m. de frequentieverdeling willen
herinneren aan de door de Kamer aanvaarde motie Koetje/Middel (22 147,
nrs. 44 en 39 gewijzigd) waarin werd uitgesproken dat etherfrequenties met
voorrang zouden moeten worden toegewezen aan zowel publieke lokale als regionale
omroep. In dit verband vragen deze leden wanneer de regering komt met een
wettelijk vastgelegd recht op etherfrequenties voor de publieke regionale
en lokale omroep.Voorts zouden deze leden erop willen wijzen dat mogelijke gedachten inzake
frequentiedeling tussen publieke en commerciële omroep op gespannen voet
staat met het gegeven dat regionale/lokale publieke omroepen niet mogen meewerken
aan het maken van winst door derden. Zij kunnen zich overigens wèl
voorstellen dat er een kanaaldeling/frequentiedeling plaatsvindt tussen lokale
en regionale publieke omroep, naast de reeds bestaande frequentiedeling met
de publieke omroep.De mogelijkheden van niet-landelijke commerciële omroepen om via
aardse zenders uit te zenden zijn beperkt gezien de schaarste aan etherfrequenties,
aldus de regering. Op de langere termijn verwacht de regering dat krachtens
de in het kader van de in de Nota frequentiebeleid (24 095, nr. 2) aangekondigde
«review» van het gebruik van de landelijke en niet-landelijke
omroepfrequenties er ook voor de niet-landelijke commerciële omroep voldoende
frequenties vrij kunnen komen. Dit gaat de leden van de VVD-fractie niet snel
genoeg en zij zien dan ook twee mogelijkheden om de niet-landelijke commerciële
omroepen in een gelijkwaardige positie aan de publieke omroepen te brengen:
hetzij via uitbreiding van de etherfrequenties, hetzij door zenderdeling toe
te staan. Zij verzoeken de regering hierop te reageren.De fractie van D66 gaat ervan uit dat de aangekondigde «review»
heeft plaatsgevonden vóór 1 januari 1997. In de memorie van
toelichting merkt de regering op dat kleinschalige commerciële gegadigden
voorlopig alleen op uitzending via de kabel zullen zijn aangewezen. Hoewel
de leden van de fractie van D66 voorstander zijn van een zekere voorkeurspositie
voor de kleinschalige publieke omroepen bij verdeling van etherfrequenties,
vernemen zij graag of een dergelijk idee in strijd kan worden geacht met het
Europees mededingingsrecht? Acht de regering het mogelijk dat een commercieel
en publiek kleinschalige omroep samen een etherfrequentie delen? KabelregimeDe leden van de PvdA-fractie vragen de regering in de Mediawet het wettelijk
kader te creëren waarbinnen het mogelijk wordt het Commissariaat van
de media de bevoegdheden te geven toezicht uit te oefenen op de
kabelmarkt. Deze leden verwijzen hiervoor naar de intensieve discussie die
hierover is gevoerd en wijzen er op dat zij graag zien dat de regering hiervoor
een duidelijk voorstel doet. Bij voorkeur bij nota van wijziging.De ROOS heeft de regering verzocht te overwegen om het regionale publieke
stations mogelijk te maken zich ook op de kabel verder te profileren. Daartoe
is het volgens ROOS gewenst dat publieke middelen mede kunnen worden ingezet
voor kabelprogrammering indien deze middelen hoofdzakelijk worden besteed
aan etherprogrammering. De leden van de PvdA-fractie vragen op welke wijze
de regering op dit verzoek heeft gereageerd.De leden van de CDA-fractie vragen de regering of zij op grond van de
huidige problemen met betrekking tot de toegang tot de kabel, de onderliggende
wijziging van de Mediawet wil aangrijpen om te komen tot een aanvullende wijziging
die voorziet in criteria waaraan de kabelexploitant zich dient te houden inzake
de verdeling en toegang tot de kabel. Zij dringen er bij de regering op aan
in het voorliggende wetsvoorstel een toezichthoudende rol van het Commissariaat
voor de media op de handelswijze van de kabelbeheerder te regelen. Deze leden
kunnen zich overigens voorstellen dat een definitieve regeling bij de wijziging
van de WEM en de WTV vorm zal krijgen.Vooruitlopend op een volledige liberalisering van het kabelregime wordt
in dit wetsvoorstel mogelijk gemaakt dat de kabelbeheerder of -exploitant
zelf een (service-)programma gaat verzorgen dat via zijn kabelnet wordt uitgezonden.
Dat programma dient uitsluitend of hoofdzakelijk te bestaan uit mededelingen
die betrekking hebben op de dienstverlening door middel van het betreffende
kabelnet, aldus de memorie van toelichting. In het kader van de behandeling
van de notitie Liberalisering Mediawet is uitgebreid stilgestaan bij de positie
van de kabelbeheerder. Belangrijk uitgangspunt voor de leden van de VVD-fractie
vormt het voorkomen van een ongewenste monopoliepositie van de kabelbeheerder,
of deze nu wel of niet zelf een net exploiteert. In hoeverre is gegarandeerd
dat door politieke of commerciële belangen van de kabelexploitant de
kabel daadwerkelijk wordt opengesteld tegen redelijke voorwaarden? Welke mogelijkheden
ziet de regering om misbruik van monopolieposities tegen te gaan?De regering is in het kader van het voorliggende wetsvoorstel nog niet
van plan de positie van de kabelbeheerder als programmamaker te regelen. De
leden van de VVD-fractie hebben hiervoor wel enig begrip, aangezien de problematiek
weerbarstig is en een zorgvuldige benadering vergt. Anderzijds zijn zij van
mening dat de huidige maatschappelijke ontwikkelingen en de wens om te komen
tot een volledige liberalisering van de kabel met zich mee brengen dat snelle
opheffing van het verbod gericht op kabelbeheerders om zelf programma's aan
te bieden in de rede ligt en niet behoeft te wachten op de discussie na medio
1996. De aan het woord zijnde leden zien hiervoor – binnen de huidige
schaarsteproblematiek – goede mogelijkheden. Zij zouden daarbij kunnen
denken aan een stelsel van geconditioneerde zelfregulering. In dat stelsel
wordt ervan uitgegaan dat de kabelbeheerder (alsmede een onderneming waarin
hij een belang heeft of waarmee hij contractueel samenwerkt) uitsluitend zelf
programma's mag verzorgen, indien hij daarvoor expliciet toestemming heeft
verkregen van het Commissariaat voor de Media. Voorwaarde voor het verkrijgen
van deze toestemming is dat de kabelbeheerder een reglement heeft opgesteld
waarin het beginsel dat iedere programma-aanbieder op gelijke voet toegang
heeft tot de kabelinrichting, nader wordt uitgewerkt. Hieraan gekoppeld wordt
een klachtenregeling. Iedere programma-aanbieder die vindt dat hij ten onrechte
van de kabel geweerd is of vindt dat de kabelbeheerder hem onredelijke voorwaarden
oplegt, kan een klacht indienen bij het Commissariaat. Indien
het Commissariaat tot het oordeel komt dat de kabelbeheerder in strijd met
het reglement heeft gehandeld, dan moet hij een nieuwe beslissing nemen. Zo
niet, dan trekt het Commissariaat de toestemming in. Het voordeel van deze
regeling is dat de primaire verantwoordelijkheid bij de kabelbeheerder zelf
komt te liggen. Als hij zelf programma's wil verzorgen is hij verplicht om
zorg te dragen voor een goede toegangsregeling. Het gevaar van misbruik van
zijn monopoliepositie wordt aldus voorkomen. Een ander voordeel is dat van
geval tot geval beoordeeld kan worden of hij zich aan de regels houdt. Het
toezicht door het Commissariaat garandeert een evenwichtige belangenafweging.
De huidige WEM biedt hiervoor onvoldoende handvatten. De voorgestelde regeling
kan daarom aan een termijn worden gebonden. In de tussentijd kan worden bezien
of andere regelingen, waaronder de nieuwe WEM, beter in de onderhavige problematiek
kunnen voorzien. Is de regering bereid de positie van de kabelbeheerder als
programmamaker zoals voorgesteld alsnog in het voorliggende wetsvoorstel te
regelen, zo vragen de leden van de VVD-fractie.De leden van de SGP begrijpen dat de kabelnetbeheerder of -exploitant
de mogelijkheid krijgt om zelf een bepaald programma te verzorgen, vooruitlopend
op een verdergaande liberalisering van de dienstverlening via het kabelnet.
De leden van de SGP-fractie stellen de vraag in hoeverre dit voornemen bijdraagt
aan de transparantie van het omroepbestel. In dit verband vragen zij tevens
hoe zal worden omgegaan met de begrippen «uitsluitend» en «hoofdzakelijk»
uit artikel 67. Zij kunnen zich niet goed voorstellen dat een kabelexploitant
een serviceprogramma zou kunnen verzorgen in de prime-time-periode.De leden van de GPV-fractie constateren dat dit wetsvoorstel het ook reeds
mogelijk maakt dat de kabelbeheerder of -exploitant een programma gaat verzorgen
dat uitsluitend of hoofdzakelijk bestaat uit mededelingen met betrekking tot
de dienstverlening door middel van de draadomroepinrichting. Dit onderdeel
van het wetsvoorstel loopt vooruit op een verdere liberalisering van het kabelregime.
De leden van de GPV-fractie begrijpen niet waarom dit onderdeel nu in het
wetsvoorstel is opgenomen. Naar hun oordeel gaat het hier om een zeer principiële
zaak, waarbij exploitanten de mogelijkheid krijgen zelf programma's te verzorgen.
Deze leden staan huiverig tegenover dit ingrijpende voornemen. Een afzonderlijke
discussie daarover is dan ook geboden. Geeft de regering met deze bepaling
al niet sturing aan het verloop van deze discussie, omdat hiervan ongetwijfeld
een precedentwerking zal uitgaan? De leden van de GPV-fractie vragen dan ook
of het niet van wijsheid zou getuigen dit onderdeel op te nemen in het wetsvoorstel
dat de verdere liberalisering van het kabelregime regelt. ARTIKELSGEWIJZE TOELICHTING Artikel I Onderdeel AWanneer zal het technisch-juridisch mogelijk zijn de afstemming tussen
commerciële omroep en abonnee-televisie volledig te laten plaatsvinden
en aldus het verzorgen van abonneeprogramma's op te nemen in de regeling voor
commerciële omroep? Welke belemmeringen spelen hierbij een rol, zo vragen
de leden van de VVD-fractie, en was dit niet voorzienbaar? Onderdeel C (artikel 43a)Is het op grond van het voorliggende wetsvoorstel toegestaan dat lokale
of regionale omroepinstellingen programma's onderbreken ten behoeve van reclame,
zo vragen de leden van de VVD-fractie. Onderdeel G (artikel 66)De leden van de VVD-fractie verzoeken de regering aan te geven welke praktische
consequenties het behandelen van de kabelkrant als (kleinschalige) commerciële
omroep voor de betrokken exploitant zal hebben.De leden van de SGP-fractie vragen waarom in artikel 66 aan de Wereldomroep
een bijzondere positie wordt toegekend. Is overwogen de hier bedoelde activiteit
toe te voegen aan de taken van de NOS; zo neen, waarom niet? Onderdeel H (artikel 67)De leden van de CDA-fractie willen een nadere toelichting op de voorstellen
om artikel 67 te wijzigen. Uit de memorie van toelichting blijkt dat als uitgangspunt
voor de regeling van het Commissariaat kan gelden dat een programma voldoet
aan de eis, bedoeld in artikel 67, eerste lid, indien tenminste 70% van het
programma bestaat uit mededelingen met betrekking tot de dienstverlening door
middel van de draadomroepinrichtingen. Deze leden leiden daaruit af dat hiermee
de mogelijkheid wordt geopend voor de kabelbeheerder of -exploitant om 30%
van de beschikbare tijd te vullen met andersoortige programma's. 30% kan in
de praktijk betekenen dat de kabelbeheerder of -exploitant 7 uur zendtijd
krijgt in prime-time, om zelf gewone programma's te gaan verzorgen. De leden
van de CDA-fractie hebben ernstige twijfels, mede gelet op de feitelijke monopoliepositie
van de kabelexploitant, inzake de wenselijkheid van zulk een ontwikkeling. Onderdeel N (artikel 71b)Wanneer zal de algemene maatregel van bestuur als bedoeld in het tweede
lid, tot stand komen, zo vragen de leden van de VVD-fractie? Kan de regering
een indicatie geven van de criteria die hierin zullen worden opgenomen?In de leden d en e van artikel 71b wordt een verband gelegd met de dagbladmarkt
om monopolieposities in de nieuwsvoorziening in bepaalde regio's te voorkomen,
zo constateren de leden van de VVD-fractie. Zou een definitie van de nieuwsbladmarkt
niet beter aan deze doelstelling voldoen? Kan de regering uiteenzetten in
welke regio's zich reeds concentraties voordoen die niet aan de voorgestelde
criteria voldoen?Kan de regering ten aanzien van sub c toelichten onder welke omstandigheden
«redelijkerwijze te verwachten» is dat de commerciële omroepinstelling
de bij of krachtens de wet gestelde verplichtingen niet in acht zal nemen,
zo vragen de leden van de VVD-fractie.Deze leden verzoeken de regering eveneens aan te geven waarom ten aanzien
van de cross-ownershipbepalingen een minimumaandeel van één
vierde van de dagbladmarkt (sub d) c.q. een minimumaandeel van één
derde van de stemrechten in de algemene vergadering van de aanvrager c.q.
van de benoemings- of ontslagrechten (sub e) worden gehanteerd. Onderdeel R (artikel 71g)De leden van de VVD-fractie zijn benieuwd of de regering overweegt om
op korte termijn de in dit artikel bedoelde afwijkingsmogelijkheden van de
Europese richtlijn betreffende het minimumpercentage Europese produkties en
de regels inzake programma-onderbrekende reclame en de maximum percentages
reclame te introduceren. Zo ja, voor welke categorieën zendgemachtigden? Onderdelen S en V (artikelen 71h en 71k)Kan de regering een indicatie geven van de te verwachten hoogte van de
gemiddelde toezichtskosten, zo vragen de leden van de VVD-fractie. Onderdelen AA en BB (artikelen 76 en 76a)De leden van de CDA-fractie kunnen instemmen met de voorstellen om de
Mediawet dusdanig te wijzigen dat het mogelijk zal worden dat de Wereldomroep
in samenwerking met de NOS een satelliet-televisiepro- gramma kan verzorgen,
gericht op Nederlanders in het buitenland.Gelet op de doelstelling en het karakter van de Wereldomroep menen deze
leden dat de beoogde rol van de Wereldomroep bij BVN-tv voor de hand ligt.
Wel vragen zij een nadere toelichting op de zienswijze van de regering inzake
de rol van de publieke omroep als programma-leveraar voor BVN-tv. Daarnaast
vragen deze leden op welke wijze de pluriformiteit verzekerd zal zijn.De leden van de VVD-fractie vragen de regering aan te geven waarom bij
de plannen voor een publieke satellietzender ten behoeve van Nederlanders
in het buitenland (de zogenaamde «Beste van Nederland») het primaat
nadrukkelijk bij de Wereldomroep is gelegd in plaats van bij de NOS? Ligt
een verdergaande samenwerking tussen Wereldomroep en NOS niet voor de hand,
zeker met het oog op het nog te realiseren toekomstige publieke landelijke
omroepbestel? Welke praktische problemen kunnen rijzen bij het neerleggen
van het bedoelde primaat bij de Wereldomroep? Waarom wordt in het voorgestelde
artikel 76, derde lid, vrijwel het gehele landelijke reclameregime op de Wereldomroep
van toepassing verklaard maar artikel 55 niet? Mag de Wereldomroep zich in
tegenstelling tot de landelijke omroepinstellingen wèl dienstbaar maken
aan het maken van winst door derden? De voorzitter van de commissie,M. M. H. KampDe griffier van de commissie,Roovers XNoot1Samenstelling: Leden: Van der Vlies (SGP), M.M.H. Kamp (VVD), voorzitter,
De Cloe (PvdA), Janmaat (CD), Van Gelder (PvdA), ondervoorzitter, Van de Camp
(CDA), Boers-Wijnberg (CDA), Huys (PvdA), Mulder-van Dam (CDA), Hendriks (HDRK),
Rabbae (GroenLinks), Jorritsma-van Oosten (D66), De Koning (D66), Koekkoek
(CDA), J.M. de Vries (VVD), Liemburg (PvdA), Stellingwerf (RPF), Lambrechts
(D66), Rijpstra (VVD), Cornielje (VVD), Cherribi (VVD), Dijksma (PvdA), Sterk
(PvdA), Van Vliet (D66), Bremmer (CDA).Plv. leden: Schutte (GPV), Klein Molekamp (VVD), Valk (PvdA), Marijnissen
(SP), Duivesteijn (PvdA), Beinema (CDA), Reitsma (CDA), Lilipaly (PvdA), Van
der Hoeven (CDA), Verkerk (AOV), Oedayraj Singh Varma (GroenLinks), Bakker
(D66), Van 't Riet (D66), Deetman (CDA), Van Heemskerck Pillis-Duvekot (VVD),
Van der Ploeg (PvdA), Leerkes (U55+), Versnel-Schmitz (D66), Essers (VVD),
Korthals (VVD), Passtoors (VVD), Van Nieuwenhoven (PvdA), Van Zuijlen (PvdA),
Verhagen (CDA), Lansink (CDA). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-24336-4.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl