Vierde Nationaal Milieubeleidsplan; Brief van de Minister van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2019-09-03 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 27801, nr. 56

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

19-03-2008

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2007-2008

27801 nr. 56

13-03-2008

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamDe Publicatiereeks Gevaarlijke StoffenHet advies van de AGS(1) De Publicatiereeks is verouderd(2) Veranderende omstandigheden(3) Toetsingskader(4) Intrekken of witte vlekken invullen(5) Doelvoorschriften in plaats van voorschrijven maatregelen(6) Verantwoordelijkheid bedrijven voor keuze concrete
veiligheidsmaatregelen(7) Vereiste kennis(8) Vertaling van AGS adviezen in nieuw beleid en
wet/regelgevingConsultatie van het veldConclusies van het kabinetToekomst van de Publicatiereeks Gevaarlijke StoffenOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 27801Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 33 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
27 801Vierde Nationaal Milieubeleidsplannr. 56BRIEF VAN DE MINISTER VAN VOLKSHUISVESTING, RUIMTELIJKE ORDENING EN
MILIEUBEHEERAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-GeneraalDen Haag, 13 maart 2008Op 20 december 2006 heeft de Adviesraad Gevaarlijke Stoffen (AGS)
het advies «De publicatiereeks nader beschouwd» uitgebracht. Mede
namens de ministers van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties, Economische
Zaken, Sociale Zaken en Werkgelegenheid en Verkeer en Waterstaat bericht ik
u over het kabinetsstandpunt inzake genoemd advies.De AGS komt in het advies over de Publicatiereeks Gevaarlijke Stoffen
(PGS) tot een aantal conclusies en aanbevelingen op basis van samenspraak
met het veld en eerdere advisering over PGS 11 inzake chloor, PGS 13 inzake
ammoniak als koudemiddel en PGS 16 tot en met 24 inzake LPG en propaan. De
Kabinetsreacties op deze laatste twee adviezen zijn gelijktijdig met deze
brief aan de kamer gezonden. Onderstaand een korte toelichting op de Publicatiereeks,
een overzicht van de conclusies en aanbevelingen van de AGS ten aanzien van
de Publicatiereeks, de hoofdlijnen uit een door de departementen georganiseerde
consultatieronde met het veld gevolgd door het Kabinetsstandpunt ten aanzien
van het advies van de AGS.De Publicatiereeks Gevaarlijke StoffenMet het instellen van de AGS en het opheffen van de Commissie Preventie
van Rampen door gevaarlijke stoffen (CPR) in 2004 zijn ook de CPR-richtlijnen
vervangen door de huidige Publicatiereeks Gevaarlijke Stoffen (PGS). Net als
daarvoor de CPR-richtlijnen heeft de Publicatiereeks tot doel om een overzicht
te geven, op basis van actuele technieken, van de voorschriften, eisen, criteria
en voorwaarden die kunnen worden toegepast door bedrijven en door overheden
bij vergunningverlening, het opstellen van algemene regels en toezicht op
bedrijven die werken met gevaarlijke stoffen, waaronder tevens worden verstaan
opslag en transport. Al in de jaren zeventig is hierbij gekozen voor een integrale
benadering binnen de werkterreinen van de Wet milieubeheer (inclusief externe
veiligheid), arbeidsveiligheid, transportveiligheid en de brandveiligheid. Dit integrale karakter van de CPR-richtlijnen, waarbij tegenstrijdige
of dubbele voorschriften voor de betreffende bedrijven worden voorkomen, is
voortgezet in de huidige PGS.De publicaties komen tot stand op basis van actuele kennis en na overleg
tussen bedrijfsleven, rijk (inclusief rijksinspecties), provincies en gemeenten
over de maatschappelijke gevolgen van het hanteren van de publicaties in de
praktijk van vergunningverlening en van toezicht. De publicaties zijn een
advies waarvan op basis van gelijkwaardigheid gemotiveerd kan worden afgeweken.Het advies van de AGS(1) De Publicatiereeks is verouderd«De CPR (PGS)-richtlijnen bestaan uit rekenvoorschriften en technische
stofspecifieke documenten. Het gaat in deze beschouwing met name om de stofspecifieke
richtlijnen. Deze technische gedetailleerde middelvoorschriften bevatten in
de praktijk gegroeide afspraken en impliciete beleidskeuzen, die deels zijn
terug te voeren op gestolde ervaring en deels op het afwegen van kosten en
baten van maatregelen». «Stofspecifieke richtlijnen zijn soms
meer dan twintig jaar oud en niet systematisch voor alle stoffen aanwezig.
Ze zijn verouderd in termen van de huidige wetenschappelijke inzichten en
sluiten niet aan op wet- en regelgeving die sindsdien tot stand is gekomen,
noch naar de letter noch naar de geest».(2) Veranderende omstandighedenDe AGS wijst op een aantal ontwikkelingen die samenhangen met deregulering,
een terugtredende overheid en versterking van de eigen verantwoordelijkheden
van burgers en bedrijven. Genoemd hierbij worden de modernisering van de VROM-regelgeving
inclusief de voorbereiding van het Activiteitenbesluit, het project Bruikbare
Rechtsorde en de herziening van de Arbo-regelgeving waarbij de overheid de
noodzakelijke kaders stelt en de sociale partners deze nader invullen in onderling
overleg. Daarnaast wijst de AGS op EU-regelgeving en een internationaal stelsel
van «best practices» en standaarden. «Dit roept de vraag
op of bij een terugtredende overheid en de daaraan gerelateerde herverdeling
van verantwoordelijkheden een herbezinning op de Publicatiereeks Gevaarlijke
Stoffen niet in de rede ligt».(3) ToetsingskaderVoor de beoordeling van de stofspecifieke richtlijnen uit de PGS heeft
de AGS een toetsingskader ontwikkeld, waarbij internationale normen, technische
standaarden en wet- en regelgeving worden betrokken. De AGS onderscheidt daarbij
drie aandachtsgebieden:• de technische integriteit,• de bedrijfsvoering en• de ruimtelijke context.Na inventarisatie van bestaande wet- en regelgeving, normen en standaarden
kan getoetst worden of de veiligheid voor het betreffende onderwerp uit de
Publicatiereeks voldoende kan worden geborgd op de drie aandachtgebieden.
Vervolgens kan worden onderzocht of er om veiligheidstechnische redenen behoefte
bestaat aan het betreffende deel uit de reeks in aanvulling op reeds bestaande
wet- en regelgeving, normen en standaarden.(4) Intrekken of witte vlekken invullenDe AGS heeft voor een aantal stofspecifieke delen van de PGS geconstateerd
dat reeds bestaande wet- en regelgeving, normen en standaarden vrijwel alle
aspecten van veiligheid die in de PGS wordt behandeld, omvatten. De AGS adviseert
om de desbetreffende delen van de Publicatiereeks in de huidige
vorm in te trekken. In plaats van deze publicaties zouden in de Publicatiereeks
overzichten van ter zake vigerende regels en normen kunnen worden opgenomen.
Als er daarentegen uit toetsing met behulp van het kader op veiligheidstechnische
gronden behoefte blijkt te bestaan aan aanvullende regels en normen of als
er lacunes worden geconstateerd, adviseert de AGS de overheden om deze«witte
vlekken» in te vullen.(5) Doelvoorschriften in plaats van voorschrijven maatregelenDe AGS concludeert dat het karakter van middelvoorschrift in de stofspecifieke
richtlijnen van de PGS ten behoeve van vergunningverlening en handhaving niet
meer voldoet. Zij is van mening dat de veiligheid meer gediend is door een
meer flexibele invulling van te stellen eisen door het formuleren van doelvoorschriften.
De AGS is van oordeel dat het uiteindelijke doel – vergroten van de
veiligheid bij het omgaan met gevaarlijke stoffen – niet op de meest
efficiënte wijze wordt bereikt door het opstellen van middelvoorschriften.
Middelvoorschriften leiden volgens de AGS tot simplificatie van de werkelijkheid,
tot vele vragen uit het veld en tot regelmatige aanpassingen. «Middelvoorschriften
als in de PGS bevorderen de afwenteling van de verantwoordelijkheid voor veiligheid
naar de overheid en stoppen of verminderen het veiligheidsbewustzijn bij de
verantwoordelijke eigenaar.» De AGS staat ten aanzien van het veilig
omgaan met gevaarlijke stoffen een werkwijze voor waarin analoog aan vergelijkbare
technisch-wetenschappelijke disciplines, zoals de civiele techniek, werktuigkunde
en de bouwkunde, steevast met doelvoorschriften wordt gewerkt. Juridische
implicaties waarbij gedetailleerde middelvoorschriften verstarrend werken
in een dynamische context moeten te allen tijden worden voorkomen. Als voorwaarde
voor regulering via doelvoorschriften geeft de AGS mee dat het te bereiken
doel duidelijk, helder en operationaliseerbaar moet kunnen worden geformuleerd.(6) Verantwoordelijkheid bedrijven voor keuze concrete
veiligheidsmaatregelenBedrijven zijn verantwoordelijk voor het in balans brengen van risico’s
en veiligheidsvoorzieningen. Bedrijven kunnen die verantwoordelijkheid concretiseren
door binnen de kaders van weten regelgeving, normen en standaarden een keuze
te maken voor de wijze waarop en de middelen waarmee de door de overheid gestelde
doelen worden gerealiseerd, alsmede erop toe te zien dat aan de gestelde eisen
wordt voldaan.(7) Vereiste kennisDe AGS stelt vast dat de kennis die nodig is om doelen en kaders op hoofdlijnen
uit te werken in concrete maatregelen in ieder geval aanwezig is bij de multinationaal
opererende bedrijven. Bedrijven zonder voldoende kennis op dit gebied kunnen
ten behoeve van het verwerven van de daartoe benodigde kennis en deskundigheid
een beroep doen op hun branche of externe adviseurs. De overheid kan door
middel van faciliterend beleid kennis en deskundigheid op het gebied van gevaarlijke
stoffen bevorderen, mobiliseren en toegankelijk maken. De vergunningverlenende
en handhavende overheden dienen ook over voldoende kennis te beschikken.(8) Vertaling van AGS adviezen in nieuw beleid en
wet/regelgevingDe AGS beschrijft zichzelf als een Raad die beleid en wetgeving beoordeelt
op wetenschappelijk-technische en wetenschappelijk-organisatorische aspecten.
Zo beoordeelt de Raad of richtlijnen uit de PGS aanpassing behoeven. Naar
de mening van de AGS is het vervolgens de taak van de overheid de uitgebrachte
adviezen te beoordelen, en al dan niet te vertalen in (nieuw) beleid en/of
wet- of regelgeving.Consultatie van het veldHet ministerie van VROM heeft na het verschijnen van het AGS advies twee
consulterende workshops georganiseerd met vertegenwoordigers van alle belanghebbenden
van overheden en bedrijfsleven om een compleet beeld te krijgen van de behoeften
en wensen van het gebruikersveld ten aanzien van de toekomstige invulling
van de Publicatiereeks Gevaarlijke Stoffen (PGS). Onderstaand de hoofdlijnen
uit de consultatie van het veld.Gebruikers benadrukken de positieve aspecten van de Publicatiereeks en
voorheen de CPR-richtlijnen en willen dat deze behouden blijven voor de toekomst.
Het gaat dan met name om het integrale karakter van de PGS, de duidelijkheid
die geboden wordt aan bedrijven, vergunningverleners en toezichthouders en
de dialoog tussen bedrijven en overheden bij de tot standkoming van de publicaties
die zorgt voor draagvlak. Belang wordt in dat kader ook gehecht aan de status
van de publicaties, waarbij op enige wijze borging door de overheid van de
kwaliteit van het proces plaats moet blijven vinden. De wijze van gezamenlijk
werken aan een richtinggevend document wordt als waardevol ervaren. In weinig
andere landen heeft het bedrijfsleven de mogelijkheid om op deze wijze invloed
uit te oefenen op de maatregelen die ze wordt opgelegd.Gebruikers onderschrijven de conclusie dat er richtlijnen zijn die verouderd
zijn en nodig moeten worden geactualiseerd en dat de AGS hiervoor een adequaat
toetsingskader aanreikt. Door nog eens goed te kijken naar inmiddels veranderde
onderliggende wetgeving, (internationale) normen en standaarden en de actuele
stand der techniek zou het «dorre hout» uit de Publicatiereeks
gekapt kunnen worden.Gebruikers geven aan dat het in essentie een goede ontwikkeling is om
waar mogelijk meer gebruik te maken van doelvoorschriften. Waar dat mogelijk
is, stimuleert dat het veiligheidsbesef en wordt het beter mogelijk om risicogericht
toezicht vorm te geven.Met name de grote bedrijven kunnen in veel gevallen goed uit de voeten
met doelvoorschriften. Bij MKB bedrijven zal de vertaling van eventuele doelvoorschriften
naar maatregelen echter in veel gevallen hoge (advies-) kosten met zich meebrengen,
dat niets bijdraagt aan het veiligheidsbesef van het bedrijf. In het Kabinetsstandpunt
over het AGS-advies met betrekking tot LPG en propaan (PGS 16 t/m 24) merkt
het Kabinet bijvoorbeeld op, dat het vooral gaat om LPG-afleverinstallaties
voor het wegverkeer en om propaantanks ten behoeve van verwarmingsdoeleinden.
Dit soort installaties wordt in het algemeen beheerd en gebruikt door personen
zonder specifieke instructies of specialistische opleiding op veiligheidsgebied.
De praktijk leert dat goede middelvoorschriften voor deze doelgroep een effectieve
manier zijn om voldoende veiligheid te waarborgen. Voor ammoniak geldt iets
soortgelijks. Op dit niveau moet worden gewerkt met middelvoorschriften. Het
is dan ook tekenend, dat na verschijnen van de desbetreffende AGS-adviezen
de ammoniakkoelbranche en de LPG/Propaanbranche zich tot de overheid gewend
hebben met het verzoek te faciliteren bij het opnieuw concreet formuleren
en actualiseren van richtlijnen in de PGS-reeks. De branche heeft daarin zelf
het voortouw genomen, inclusief, waar nodig, de formulering van middelvoorschriften.Gebruikers wijzen op de uitvoeringspraktijk van alledag, waarin vergunningen
dienen te worden verleend waarvoor je niet eerst een ellenlange discussie
wilt hoeven voeren. Standaard maatregelen zorgen voor snelheid en uniformiteit
(vergelijkbare bedrijven krijgen vergelijkbare eisen). Door de
vergunningverlenende overheden is aangegeven dat zij daarbij altijd naar een
gedragen document zoeken waarin maatregelen omschreven zijn. Met name de bedrijven
uit het midden- en kleinbedrijf zijn dan ook blij met een overzicht van toepasbare
maatregelen want dat geeft houvast.In feite is de huidige PGS-systematiek naar het oordeel van de gebruikers
toereikend, maar er zijn behoorlijk veel gedetailleerde voorschriften in opgenomen
(b.v. NEN-normen) welke beter ingevuld kunnen worden door er in de vergunning
met zorgplichtbepalingen naar te verwijzen. Sowieso verdient het, conform
het advies van de AGS, aanbeveling om in PGS-publicaties meer dan voorheen
te verwijzen naar elders bestaande en adequate regelgeving en normering en
een voorziening van regelmatige actualisering in te bouwen. Gebruikers geven
daarbij aan dat voordat een elders geformuleerde norm of standaard in een
PGS-publicatie wordt opgenomen, eerst met het bedrijfsleven dat de maatregel
moet implementeren dient te worden overlegd over de wenselijkheid en uitvoerbaarheid
van dit soort normen. De gebruikers vragen dan ook om een toets op wenselijkheid
en uitvoerbaarheid voordat een nieuwe PGS wordt vastgesteld en gepubliceerd.De gebruikers geven ten slotte aan dat naast de omschrijving van toepasbare
maatregelen waar dit wenselijk is ook zoveel mogelijk de doelen moeten worden
opgenomen. Dit laatste moet het makkelijker maken om voor alternatieve maatregelen
de gelijkwaardigheid te motiveren en te toetsen. Het moet voor een individueel
bedrijf mogelijk blijven om gemotiveerd af te wijken van de voorgestelde maatregelen
op basis van gelijkwaardigheid. Dit is ook in lijn met het Activiteitenbesluit.Conclusies van het kabinetNaar aanleiding van het rapport van de commissie Oosting over de vuurwerkramp
in Enschede heeft het Kabinet reeds het belang erkend om de verouderde CPR-publicaties
te vernieuwen en om een betere scheiding aan te brengen tussen beleidsafweging
en de technisch wetenschappelijke inhoud. Het kabinet heeft hiertoe de CPR
opgeheven en de AGS ingesteld met als taak onafhankelijk te adviseren inzake
technische en technisch-organisatorische maatregelen ter voorkoming van ongevallen
en rampen en ter beperking van de gevolgen ervan.De AGS heeft inmiddels geadviseerd over enkele van de publicaties uit
de reeks en is nu met een nadere beschouwing gekomen over de Publicatiereeks
als geheel. Gaandeweg heeft de AGS, zoals in het advies is aangegeven een
nieuwe zienswijze ontwikkeld op de functie en het belang van de reeks. Onderstaand
wordt puntsgewijs ingegaan op het AGS-advies, welke conclusies het kabinet
hieraan verbindt en wordt in meer algemene zin ingegaan op de zienswijze van
de AGS in relatie tot zijn oorspronkelijke taak.(1) De AGS concludeert net als de commissie Oosting in 2001, dat de Publicatiereeks
verouderd is. Alle belanghebbenden delen deze constatering en ook het kabinet
onderschrijft de noodzaak tot vernieuwing. In afwachting van de adviezen van
de AGS hebben de betrokken departementen tot nu toe gehoor gegeven aan de
roep uit het veld om herziening van de Publicatiereeks door het starten van
een actualisatieprogramma onder leiding van de Werkgroep Publicatiereeks Gevaarlijke
Stoffen (WPGS) waarin naast de departementen en andere overheden ook het bedrijfsleven
is vertegenwoordigd. Hierbij worden op projectbasis diverse publicaties geactualiseerd
door deskundige vertegenwoordigers vanuit het bedrijfsleven en de overheden.
De AGS heeft dit niet tot zijn taak gerekend. Zie reactie op (8).
Op deze wijze zijn inmiddels al enkele van de publicaties vernieuwd.(2) De AGS noemt enkele voorbeelden van deregulering en een terugtredende
overheid, verdergaande EU regelgeving en een internationaal stelsel van «best
practices» en standaarden als aanleiding voor een herbezinning op de
Publicatiereeks. Het Kabinet staat uiteraard achter de door haar geïnitieerde
herijkingprogramma’s en heeft ook oog voor de genoemde internationale
ontwikkelingen. Ook dient duplicatie van wetgeving te worden voorkomen. Er
zijn echter ook grenzen aan een terugtredende overheid als het gaat om de
veiligheid van mens en milieu.De overheid blijft immers verantwoordelijk voor de bescherming van omwonenden
en het milieu bij de vergunningverlening. De AGS noemt de herziening van de
Arbowetgeving als voorbeeld waarbij de nadere invulling van maatregelen wordt
overgelaten aan de sociale partners. In geval van de arbeidsomstandigheden
zijn er dan ook twee goed georganiseerde sociale partners die in dialoog met
elkaar kunnen komen tot een werkbare set maatregelen om aan de doelvoorschriften
uit de Arbowet te voldoen. Voor de bescherming van omwonenden en het milieu
bij vergunningverlening liggen de verantwoordelijkheden anders dan bij arbeidsomstandigheden,
hetgeen verschillen in aanpak rechtvaardigt of zelfs noodzakelijk maakt. In
het kader van externe veiligheid is het potentiële slachtoffer niet rechtstreeks
betrokken bij de gevaarvolle activiteit, terwijl dat in het kader van de Arbowetgeving
(als werknemer) wel het geval is.Dit rechtvaardigt een andersoortige verantwoordelijkheidsstructuur en
daarmee ook een andersoortige rol van de overheid. Ook de Wetenschappelijke
Raad voor het Regeringsbeleid (WRR) brengt dit onderscheid op deze wijze aan,
in haar recent uitgebrachte publicatie «Gevaarlijke Stoffen» (webpublicatie
nr. 36, oktober 2007). De PGS gaat uit van een integrale benadering van
arbeidsveiligheid, bescherming van mens en milieu in de omgeving en de voorbereiding
rampenbestrijding. Voor deze laatste belangen ontbreken veelal goed georganiseerde
en deskundige sociale partners en is het naar de mening van het Kabinet aan
de overheid om de balans te bewaren door deskundige inbreng vanuit de uitvoerende
overheden samen te brengen met de deskundigen vanuit het bedrijfsleven.Deze integrale benadering sluit ook aan bij de nota Bruikbare Rechtsorde.
Hierin wordt onder andere gewezen op de noodzaak om de verschillende verplichtingen
(met betrekking tot arbo, milieu, externe veiligheid, rampenbestrijding) voor
een bepaalde doelgroep beter op elkaar aan te laten sluiten, en om maatregelen
te toetsen op noodzaak, evenredigheid, effectiviteit, efficiency, uitvoerbaarheid
en handhaafbaarheid. Allemaal zaken die bij opstellen en vaststellen van een
PGS-publicatie aan de orde komen. Het Kabinet ziet in de door de AGS genoemde
veranderende omstandigheden aanleiding om nog beter te bezien of er inmiddels
op punten volstaan kan worden met verwijzing naar internationale regelgeving
en/of standaarden. Ook ziet het Kabinet dat een instrument als de publicatiereeks
een actieve bijdrage verleent aan het voorkomen van tegenstrijdige voorschriften
uit verschillende wet- en regelgeving en aan het voorkomen van opleggen van
regels die voor de doelgroep niet haalbaar of betaalbaar zijn.(3) Het toetsingskader wordt door het Kabinet overgenomen en zal in het
vervolg worden gebruikt bij herziening van de Publicatiereeks.(4) Wanneer met behulp van het toetsingskader wordt geconstateerd dat
alle aspecten van veiligheid voor een activiteit of stof al worden behandeld, zal het kabinet de betreffende publicatie intrekken. Dit is inmiddels
gedaan met de publicatie inzake chloor met een verwijzing naar de betreffende
branche documenten.(5) Ten aanzien van het AGS advies steevast met doelvoorschriften te werken
in de PGS en het gebruik van middelvoorschriften te allen tijden te voorkomen,
verschillen de meningen in het veld met die van de AGS. Het Kabinet is van
mening dat waar dit gerechtvaardigd is volstaan kan worden met doelvoorschriften
en zorgplichtbepalingen met verwijzing naar relevante standaarden en/of branchedocumenten.
Met name ten aanzien van een goed georganiseerde en veelal internationaal
georiënteerde doelgroep kan dat het geval zijn. De grotere bedrijven
geven ook aan hier in de meeste gevallen de voorkeur aan te geven. Toch blijven
er situaties waarvoor het wenselijk is om verder te gaan en de beleidsdoelstellingen
uit te werken naar concrete maatregelen die de stand der techniek goed weergeven.
In een aantal gevallen zal het lastig blijken om veiligheidsdoelvoorschriften
helder en operationaliseerbaar te formuleren (dit is een randvoorwaarde voor
regulering via doelvoorschriften) of is het omwille van efficiency (niet ieder
voor zich het wiel uit laten vinden) en duidelijkheid gewenst om concrete
maatregelen uit te werken. Het Kabinet zal dit per stofspecifieke publicatie
meewegen en samen met de doelgroep en de andere overheden bepalen in hoeverre
volstaan kan worden met doelvoorschriften en zorgplichtbepalingen en waar
nodig ook concrete maatregelen opnemen.(6) Het Kabinet onderschrijft de stelling dat bedrijven verantwoordelijk
zijn voor de door hen te nemen veiligheidsmaatregelen in relatie tot de risico’s
van het bedrijf. Het Kabinet is tevens van mening dat de Publicatiereeks een
goed kader moet bieden voor bedrijven op basis waarvan zij hun keuzes kunnen
maken. De inbreng van het bedrijfsleven bij de tot standkoming van de publicaties
moet zorgen voor goede voorbeelden van de stand der techniek en maatregelen
die uitvoerbaar zijn en in verhouding staan tot de risico’s. Daarbij
zijn de richtlijnen dusdanig geformuleerd dat in voorkomende gevallen een
bedrijf op basis van gelijkwaardigheid voor andere maatregelen kan kiezen.
De verantwoordelijkheid blijft dan ook daar waar deze thuishoort, namelijk
bij het bedrijf en voor wat betreft adequate vergunningverlening en handhaving
bij het bevoegd gezag. Voorts is vanzelfsprekend dat een bedrijf zelf toeziet
dat het aan de gestelde eisen voldoet. De overheid heeft tot taak een minimale
toets uit te voeren op de kwaliteit en haalbaarheid/betaalbaarheid van de
opgenomen maatregelen en houdt toezicht. Voor afgestemd en eenduidig toezicht
is het een groot voordeel dat over een geïntegreerd document als een
PGS-publicatie kan worden beschikt.(7) Het Kabinet herkent de analyse van de AGS dat met name grotere bedrijven
over voldoende kennis beschikken om uit de voeten te kunnen met doelvoorschriften
en dat kleinere bedrijven en overheden van beperkte schaal het met minder
kennis en expertise moeten doen. Als oplossing hiervoor stelt de AGS dat deze
bedrijven terug kunnen vallen op hun branche of externe adviseurs. Deze oplossing
wordt niet gedragen door het veld. Met het veld is het Kabinet van mening
dat dit alleen leidt tot hogere kosten voor het bedrijfsleven en niet bijdraagt
aan het veiligheidsbesef van de betreffende bedrijven. Waar er behoefte is
aan nadere uitwerking (zie ook reactie op (4) ) zal het Kabinet door middel
van de Publicatiereeks faciliteren dat de deskundigen van bedrijfsleven en
overheden gezamenlijk tot een document kunnen komen dat vervolgens op basis
van beleidafwegingen wordt vastgesteld.Voor meer informatie over het faciliterend beleid dat het Kabinet voert
om de deskundigheid en kennis op het gebied van gevaarlijke stoffen te bevorderen verwijs ik u naar de kabinetsreactie op het AGS-advies«veiligheid
vereist kennis» (Kamerstuk 2007–2008, 30 373. nr. 13,
9 november 2007).(8) Het Kabinet constateert dat de Adviesraad over beleid en wetgeving
adviseert, en het als de taak van de overheid beschouwt de uitgebrachte adviezen
vervolgens te beoordelen en al dan niet te vertalen in (nieuw) beleid en/of
wet- of regelgeving. Deze opvatting heeft in het verleden tot discussie geleid.
In de jaarverslagen 2004–2005 en 2006 maakt de AGS hiervan melding door
aan te geven dat er onduidelijkheid blijkt te bestaan over de taak van de
AGS. In de visie van het Kabinet is de AGS indertijd ingesteld in de plaats
van de CPR, onder meer om de formulering van de CPR richtlijnen, nu Publicatiereeks
Gevaarlijke Stoffen, ter hand te nemen. De Commissie Oosting had immers geadviseerd
om voldoende capaciteit ter beschikking te stellen voor de CPR richtlijnen,
en om een scheiding te maken tussen inhoudelijke voorbereiding enerzijds en
beleidsafweging anderzijds bij het opstellen van die richtlijnen. In de visie
van het Kabinet draagt de AGS zorg voor de inhoud van de PGS richtlijnen,
en beoordeelt vervolgens de overheid, geadviseerd door de partners in het
veld, verenigd in de Werkgroep PGS (WPGS), of deze richtlijnen kwalitatief
voldoende, haalbaar en betaalbaar zijn.De AGS heeft dat in het verleden niet tot zijn taak gerekend. De adviezen
over PGS-publicaties door de AGS betroffen de veroudering van richtlijnen
in termen van de huidige wetenschappelijke inzichten en de aansluiting op
wet- en regelgeving, die sindsdien tot stand is gekomen, alsmede mogelijke
witte vlekken.Voor de publicaties waarvan actualisatie het meest urgent was, heeft de
overheid, soms wel en soms niet op basis van een AGS-advies, zelf initiatieven
moeten nemen. In alle gevallen is de inbreng van het bedrijfsleven bij het
formuleren van de voorschriften en maatregelen groot geweest. Aldus is een
werkwijze gegroeid, waarbij nadere richtlijnen voor PGS-publicaties primair
door het bedrijfsleven en andere partners in het veld werden geformuleerd,
geregisseerd door de overheid, met als beleidsmatige toets het oordeel van
de WPGS.Het Kabinet is van mening, dat er een voorziening moet komen die de verantwoordelijkheid
neemt voor de dagelijkse zorg van voorbereiding, beheer en actualisering van
de PGS-reeks.Toekomst van de Publicatiereeks Gevaarlijke StoffenHet kabinet ziet mogelijkheden om het AGS-advies recht te doen en tegelijkertijd
tegemoet te komen aan de wensen van de gebruikers. De voordelen van de reeks
(draagvlak en inbreng bedrijfsleven, stand der techniek document, praktisch
gebruik, integrale benadering vanuit milieu, externe veiligheid, arbeidsveiligheid
en ramppreventie/bestrijding) wegen naar het oordeel van het kabinet op tegen
de door de AGS genoemde nadelen (te weinig nadruk op eigen verantwoordelijkheid
bedrijven en weinig flexibel en verouderde reeks). Met een aangepaste werkwijze
wordt tegemoet gekomen aan deze nadelen.De aangepaste werkwijze die volgens het Kabinet moet leiden tot een Publicatiereeks «nieuwe
stijl» dient nog nader uitgewerkt te worden in overleg met de partners
in het veld. Uiteraard zal het door iedereen geaccepteerde toetsingskader
dat door de AGS is aangereikt, worden opgenomen in de nieuwe werkwijze. In
het consultatietraject met de gebruikers is aandacht besteed aan wat de PGS «nieuwe
stijl» in moet houden, en wat behouden moet blijven vanuit de huidige
werkwijze. De hoofdlijnen van de te vormen voorziening laten zich als volgt
samenvatten.In de loop van 2008 zal een beheersorganisatie ingericht worden. Deze
beheersorganisatie zal voornamelijk een faciliterende rol vervullen bij het
opstellen van nieuwe publicaties en het in stand houden van een actuele Publicatiereeks.
Het actualisatie-/werkprogramma zal periodiek worden bijgesteld op basis van
behoeften en ontwikkelingen uit het veld (bedrijfsleven en toezicht/vergunningverlening)
en (internationale) beleidsontwikkelingen. Voor de inhoudelijke invulling
van technische en technisch-organisatorische maatregelen in de publicaties
zal primair gebruik worden gemaakt van de deskundigheid bij het bedrijfsleven,
aangevuld met die van kennisinstituten en uitvoerende overheden. De beheersorganisatie
ziet hierbij toe op een evenwichtige deskundige inbreng vanuit de diverse
invalshoeken en bewaakt het integrale karakter van de publicaties.Bij het aanbieden van nieuwe of gewijzigde publicaties zal de beheersorganisatie
gevraagd worden een advies bij te voegen over de wenselijkheid, haalbaarheid
en betaalbaarheid van de maatregelen die worden voorgesteld. De publicatie
en het advies worden vervolgens besproken in de WPGS waarin bedrijfsleven,
uitvoerende overheden en de departementen zijn vertegenwoordigd. Bij voldoende
draagvlak in de WPGS zal de directeur Externe Veiligheid, in afstemming met
zijn collega vakdirecteuren besluiten om het gewijzigde of nieuwe deel op
te nemen in de Publicatiereeks. Voorschriften uit de publicaties worden pas
van kracht bij toepassing in vergunningverlening en bij opneming in algemene
regels.Aldus wordt expliciet gemaakt, dat de publicaties in de Publicatiereeks
gevaarlijke stoffen de stand der techniek beschrijven, zoals die door bedrijfsleven,
kennisinstituten en vergunningverleners en -handhavers in gezamenlijkheid
worden erkend. De Rijksoverheid schrijft niet voor, maar borgt een zorgvuldige
voorbereiding en vaststelling van de Publicatiereeks.De minister van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer,J. M. Cramer 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-27801-56.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl