Versterking fiscale rechtshandhaving; Verslag
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-06 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 30322, nr. 6

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum vergadering

14-12-2005

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2005-2006

30322 nr. 6

09-12-2005

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamInhoudsopgave Blz.AlgemeenInleidingAlgemene doelmatigheidsbepalingBankvordering en aantasten beslagvrije voetZesmaandenfictieRenseigneringDwangsomVerkorten beslistermijnenVerdagingsmogelijkheidGeheimhoudingsplichtAlgemene beginselen van behoorlijk bestuurOpstapresolutieKentekenblokkadeBestuurdersaansprakelijkheidAdministratieve lastenEvaluatiePreventieve maatregelenUitbesteedde invorderingCommentaarArtikelsgewijze toelichtingArtikel I, onderdeel B, artikel 25, tweede lidArtikel I, onderdeel C, artikel 64Artikel VI, artikel 36bOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 30322Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 54 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
30 322Wijziging van de Algemene wet inzake rijksbelastingen en van enige andere
wetten, in het kader van het versterken van de fiscale rechtshandhaving en
het verkorten van beslistermijnen (Versterking fiscale rechtshandhaving)nr. 6VERSLAGVastgesteld 9 december 2005De vaste commissie voor Financiën1 belast
met het voorbereidend onderzoek van bovenstaand wetsvoorstel, heeft de eer
als volgt verslag uit te brengen van haar bevindingen.Onder het voorbehoud dat de regering de vragen en opmerkingen in dit verslag
afdoende zal beantwoorden, acht de commissie hiermee de openbare behandeling
van het voorstel van wet voldoende voorbereid.Inhoudsopgave Blz.• Algemeen 1• Inleiding 2• Algemene doelmatigheidsbepaling 3• Bankvordering en aantasten beslagvrije voet 4• Zesmaandenfictie 6• Renseignering 8• Dwangsom 8• Verkorten beslistermijnen 9• Verdagingsmogelijkheid 11• Geheimhoudingsplicht 11• Algemene beginselen van behoorlijk bestuur 13• Opstapresolutie 14• Kentekenblokkade 14• Bestuurdersaansprakelijkheid 14• Administratieve lasten 14• Evaluatie 15• Preventieve maatregelen 15• Uitbesteedde invordering 15• Commentaar 15• Artikelsgewijze toelichting 15AlgemeenDe leden van de fracties van het CDA, de PvdA en de VVD hebben met belangstelling
kennisgenomen van onderhavig wetsvoorstel. Zij hebben wel enkele vragen.De leden van de fractie van de SP hebben over het algemeen met instemming
kennisgenomen van de voorstellen zoals die zijn gedaan. Wel zetten deze leden
nog vragen bij een aantal voorgestelde maatregelen.De leden van de LPF-fractie spreken hun waardering uit voor de intentie
die uit het wetsvoorstel spreekt om de teugels van de fiscale rechtshandhaving
aan te halen. Er zijn echter wel onderdelen van het wetsvoorstel die een kritische
bespreking vergen.InleidingDe leden van de CDA-fractie zijn van mening dat belastingplichtigen die
hun betalingsverplichtingen niet nakomen, gedwongen moeten worden om hun belastingschulden
te betalen. Niet alleen omdat de bereidwillige belastingbetalers niet onder
de wanbetalers mogen lijden, maar ook omdat een verslapte houding van de kant
van de fiscus ten koste gaat van de belastingmoraal ten principale. Er mag
niet met twee maten worden gemeten.Genoemde leden zijn wel van mening dat er een balans moet zijn tussen
het streven om mensen tot betalen van hun belastingschuld aan te zetten en
de gekozen instrumenten om dit doel te bereiken. Bovendien menen zij dat pas
gedacht moet worden over een aanpassing van de fiscale formele wetgeving als
andere juridische opties niet meer volstaan. Met betrekking tot een aantal
van de voorgestelde maatregelen hebben genoemde leden nog vragen of er wel
sprake is van dit evenwicht.De leden van de VVD-fractie merken op dat de schriftelijke beantwoording
door de regering in diverse nota’s naar aanleiding van verslagen van
de Kamer de afgelopen periode niet altijd volledig is geweest. Op concreet
gestelde specifieke vragen is meermalen een algemeen antwoord gegeven zonder
nadere onderbouwing. Zo hebben deze leden bij diverse wetsvoorstellen vruchteloos
verzocht een analyse te verstrekken waarop bepaalde berekeningen c.q. uitgangspunten
van het wetsvoorstel gebaseerd waren. De leden van de VVD-fractie zouden het
op prijs stellen als de regering bij dit, en toekomstige wetsvoorstellen,
zijn beantwoording nauwkeuriger laat aansluiten op de gestelde vragen.Algemene doelmatigheidsbepalingDe leden van de CDA-fractie vragen of de inspecteur niet ook zonder het
voorgestelde artikel 64 Algemene wet inzake rijksbelastingen (Awr) de mogelijkheid
heeft om af te wijken van de bestaande wettelijke bepalingen, indien dat omwille
van de doelmatigheid gewenst is. Per slot van rekening is een belangrijk deel
van de jurisprudentie op het terrein van het gelijkheids- en vertrouwensbeginsel
gebaseerd op het feit dat inspecteurs in gelijke gevallen andere afwegingen
gemaakt hebben. Deze leden ontvangen graag een reactie hierop. Zien genoemde
leden het juist dat het voorgestelde artikel 64 Awr in werkelijkheid een inperking
is van de autonome beslissingsruimte van de inspecteur?Genoemde leden delen de visie van de Nederlandse Orde van Belastingadviseurs
(NOB) dat de in het derde lid van artikel 64 opgenomen delegatiebepaling wel
erg ruim is. Het kan toch niet zo zijn dat zonder parlementaire controle kan
worden bepaald wanneer mag worden afgeweken van de wet? Zij vragen of hier
in ieder geval in een voorhangbepaling kan worden voorzien.De leden van de PvdA-fractie vragen zich af of het voorgestelde artikel
64 Awr niet zal leiden tot een grotere verstarring van het beleid van de Belastingdienst?
Kan de regering ingaan op de invloed van deze wijziging op de eenvormigheid
van uitvoering? Hoe is met deze doelmatigheidsregeling de gelijke
behandeling van belastingplichtigen gewaarborgd? Kan de regering, naar aanleiding
van opmerkingen hierover van de Raad van State, ingaan op de rechtsbescherming
van de belastingplichtige?Het valt de leden van de VVD-fractie op dat in de memorie van toelichting
weinig aandacht is besteed aan de rechtspositie van de belastingplichtige.
In de voorgestelde bepaling en de memorie van toelichting wordt geen duidelijkheid
geboden over de vorm waarin een dergelijke afspraak zal worden vastgelegd.
Deze leden vernemen graag op welke wijze een dergelijke afspraak vastgelegd
dient te worden. Anders blijft in de ogen van deze leden onduidelijkheid bestaan
over de binding aan de afspraak en de rechtspositie van partijen.De delegatiebevoegdheid zoals die in het derde lid wordt voorgesteld,
vinden de leden van de VVD-fractie ruim. In de memorie van toelichting is
slechts een zeer summiere toelichting op dit onderdeel van artikel 64 Awr
gegeven, te weten dat de formalisering niet leidt tot een lagere uitkomst
van de uit de Belastingwet voortvloeiende schuld of boete en dat de belastingplichtige
of de inhoudingspichtige met de afwijking moet instemmen.Deze leden staan in beginsel positief tegenover het feit dat de inspecteur
weer een bevoegdheid heeft met belastingplichtige een praktische en doelmatige
formalisering van de materiele belastingschuld of bestuurlijke boete te kunnen
afspreken. Deze leden gaan er vanuit dat deze bevoegdheid in de praktijk ruim
kan worden uitgelegd, zolang er maar verzekerd is dat het uiteindelijk per
saldo verschuldigde bedrag aan belasting bij de schatkist binnenkomt. De leden
van de VVD-fractie zijn positief dat een dergelijke praktische afspraak niet
beperkt hoeft te blijven tot één onderneming, maar ook meerdere
ondernemingen kan bevatten.In het nader rapport inzake het wetsvoorstel wordt door de regering aangegeven
dat van dit artikel geen gebruik kan worden gemaakt indien er nog verschil
van mening bestaat over de hoogte van de belastingschuld. Deze leden verzoeken
de regering de afweging of er wel of niet gebruik kan worden gemaakt van artikel
64 Awr te laten liggen bij de inspecteur en belanghebbende. Zonder uitputtend
te zijn kunnen deze leden zich indenken dat in bijvoorbeeld de situatie dat
er geen geschil van mening is over de berekening van de belasting maar uitsluitend
over de toepassing van bijvoorbeeld het tarief, het voor beide partijen wenselijk
en doelmatig kan zijn om in voorkomende gevallen gebruik te maken van de mogelijkheden
van artikel 64 Awr. Een ander voorbeeld is als er slechts een dispuut is over
een zeer klein onderdeel van de totaal verschuldigde belasting. Het dan per
definitie niet kunnen toepassen van artikel 64 zou verstarrend werken. Deelt
de regering dit standpunt? Zo nee, waarom niet?Deze leden achten het onwenselijk dat het ministerie van Financiën
de werking van artikel 64 Awr volledig autonoom bij ministeriële regeling
kan bepalen. Van belang in dit verband is Aanwijzing 25 uit de Aanwijzingen
voor de regelgeving (laatstelijk opgenomen in de Staatscourant 2004, nr. 213),
waarin is vastgelegd dat elke delegatie van regelgevende bevoegdheid in de
delegerende regeling zo concreet en nauwkeurig mogelijk moet worden begrensd.
Daarvan is in de betreffende bepaling geen sprake. Graag ontvangen deze leden
een reactie van de regering op welke wijze zij denkt deze aanwijzing in te
vullen in onderhavig wetsvoorstel.Kan de regering haar keuze om aanpassingen in deze regeling niet bij algemene
maatregel van bestuur maar bij ministeriële regeling vast te leggen toelichten?
Kan de regering bovendien verduidelijken aan welke aanpassingen zij denkt?
Op welke wijze kan de Kamer zicht houden op de verdere regelgeving met betrekking
tot deze toegenomen bevoegdheid van de inspecteur?Kan de regering verduidelijken wat zij bedoelt met een doelmatige formalisering
van een op te leggen bestuurlijke boete? Deze zinsnede impliceert namelijk
dat de bestuurlijke boete nog niet is opgelegd. Artikel 67g Awr schrijft voor
dat de beslissing van een inspecteur om een bestuurlijke boete op te leggen
een voor bezwaar vatbare beschikking is. Kan de regering ingaan op de samenloop
tussen voorgesteld artikel 64 van de Awr en bestaand artikel 67g Awr? Wordt
de rechtsbescherming van de belastingplichtige, zoals vormgegeven in artikel
67g Awr niet doorkruist door voorgesteld artikel 64 Awr?Deelt de regering de mening dat voor een afwijking van de belastingwetgeving
zoals het voorgestelde artikel 64 Awr, die zou kunnen leiden tot ongelijke
behandeling van groepen burgers, een Grondwetswijziging vereist is, zo vragen
de leden van de fractie van de LPF. Zo nee, deelt de regering dan de mening
dat artikel 64 Awr geen strijd met het gelijkheidsbeginsel als behoorlijk
bestuur en/of als beginsel van behoorlijke wetgeving oplevert?Bankvordering en aantasten beslagvrije voetDe leden van de CDA-fractie constateren dat de aanleiding voor het aantasten
van de beslagvrije voet het aanpakken van notoire wanbetalers is. De werking
van de bepaling is echter generiek van aard en zal derhalve in de praktijk
een ruimere uitwerking hebben. Is het de bedoeling dat genoemde maatregel
ook van toepassing is op de «normale» belastingbetaler? Kan voor
deze laatste categorie niet worden volstaan met de huidige wetgeving? Graag
ontvangen deze leden hierop een reactie van de regering.Kan een beeld worden gegeven van de grootte en de samenstelling van de
groep notoire wanbetalers? Over welke openstaande bedragen gaat het gemiddeld?De leden van de PvdA-fractie constateren dat de aantasting van de beslagvrije
voet en het vereenvoudigd derdenbeslag op banktegoeden de positie van de ontvanger
zullen versterken. Deze leden vragen zich echter af in hoeverre het aantasten
van de beslagvrije voet zich slechts zal beperken tot «notoire wanbetalers»,
nu in de voorstellen geen bepaling is opgenomen wat er moet worden verstaan
onder een «notoire wanbetaler». Daarnaast zetten deze leden vraagtekens
bij de versterkte voorrangpositie van de fiscus als crediteur. Kan de regering
hierop in gaan?De leden van de PvdA-fractie zetten vraagtekens bij de bevoegdheid om
belastingschulden op derden te verhalen. Een voorbeeld: iemand heeft een schuld
bij de tandarts omdat hij niet tevreden is over de prestatie van de brug.
Hij betwist de rekening op grond van de geleverde prestatie. Kan in zo’n
geval de Belastingdienst bij de patiënt de belastingbetalingsschuld van
de tandarts direct vorderen? Met welke waarborgen is het vaststellen van een
schuld van een derde aan een belastingschuldenaar omgeven? Hoe zit het met
betwiste schulden? Gaat de Belastingdienst vooraf een derde informeren over
het voornemen om een betaling van een belastingschuld van een crediteur op
hem te verhalen? Welke beroepsgang staat dan open? Is er een mogelijkheid
van schorsende werking? Gaat het hier om kleine of juist grote schulden. Welke
zorgvuldigheidseisen zijn van toepassing?Deze leden ontvangen graag een zorgvuldige uitleg over de werking van
preferente vorderingen.Met verbazing hebben de leden van de PvdA-fractie kennisgenomen van het
voornemen om boven op de beslagvrije voet voor de fiscus een extra beslagruimte
te realiseren. Deze leden wijzen deze vorm van preferentie volstrekt af als
onbetamelijk, onbillijk en onbehoorlijk.Met zo’n maatregel wordt de preferentie van verschillende schuldeisers
ondergraven.Deze leden vragen of indien in de Invorderingswet 1990 voor de overheid
een beslagvrije voet van 80% wordt ingevoerd of die dan alleen voor
de Belastingdienst geldt of ook voor andere overheden? Wat betekent dat dan
voor gemeenten en waterschappen en welke invloed heeft die nieuwe voet op
de bijstand, het volume van verstrekkingen van de bijzonder bijstand en dergelijke
gelijksoortige regelingen?Genoemde leden vragen hoe het kan dat de Belastingdienst zich niet houdt
aan de schone lei van de Wet schuldsanering natuurlijke personen (WSNP). Nog
steeds worden na de schone lei verklaringen van de door de rechter kwijtgescholden
vorderingen verrekend met nabetalingen van heffingskortingen. Ondanks klachten
van de rechterlijke commissies wordt deze niet legale praktijk nog steeds
gevolgd vanwege automatiseringsknelpunten. Deze leden ontvangen hierop graag
een reactie van de regering.Nu de regering het voornemen heeft om zonder zorgvuldige berichtgeving
en toetsing door de rechter eigenhandig vorderingen op derden te innen, lijkt
het de leden van de PvdA-fractie dat in dat geval door derden betwiste vorderingen
die derden ook in problemen kan brengen met waarborgen moet worden omgeven.
In de eerste plaats dient ten minste twee maanden vooraf door de Belastingdienst
kennis te worden gegeven van het voornemen tot derden-inning. Ten tweede dient,
indien achteraf blijkt dan ten onrechte geïnd is, er naast de wettelijke
rente ook een vergoeding voor de ontstane schade door de Belastingdienst betaald
te worden van € 500 per keer. Bij hogere bedragen gaat het om een
percentuele vergoeding. Deze leden vragen de regering zulk een regeling onderdeel
te laten zijn van het wetsvoorstel. Graag ontvangen zij hierop een reactie.De leden van de PvdA-fractie vragen waarom de regering geen rekening gehouden
heeft met de WSNP en de minnelijke regeling bij schulden. Immers, zodra de
Belastingdienst tussentijds via derdenbeslag een derdenbelastingschuld bij
een sanering niet incasseert, is de schuldsanering mislukt en wordt deze beëindigd
dan wel een faillissement uitgesproken. Deze leden vragen op welke wijze de
regering voorkomt dat zoiets gebeurt als gevolg van de derdenbeslagregeling.
Deze leden vragen hoe het zit met de preferentie van vorderingen tussen schuldeisers
zoals die in de WSNP zijn vastgesteld en de werkwijze die de regering zich
met dit wetsvoorstel voorstelt.Op welke wijze gaat de regering regelen dat nooit zonder voorafgaande
kennisgeving, met een minimale termijn van 2 maanden, op derden een beslag
of invordering gelegd wordt, waarbij wordt toegelicht op welke wijze en waar
dat beslag of die invordering zal worden gedaan?Heeft de regering zich gerealiseerd dat bij de voorgestelde regeling de
derde die zich van geen kwaad bewust is in grote financiële problemen
kan komen bij het voldoen van de eigen verplichtingen als er op korte termijn
een vordering wordt geïnd die hij betwist of waarover hij met de crediteur
andere betalingsafspraken heeft gemaakt? Wat is de opvatting van de regering
daarover, zo vragen de leden van de PvdA-fractie.De leden van de PvdA-fractie vragen hoe snel het signaal verwijderd wordt
indien alsnog betaling van de wegenbelasting heeft plaatsgevonden. Welke controle
gaat daar op plaatsvinden?De leden van de VVD-fractie vragen de regering uit te leggen waarom de
toelichting die opgenomen wordt in de Leidraad Invordering 1990 niet in de
Invorderingswet 1990 zelf wordt opgenomen? Acht de regering aanpassing van
de reikwijdte van de wettelijke mogelijkheid tot aantasting van het bestaansminimum,
welk nu ook strekt tot niet notoire wanbetalers, mogelijk? Kan de regering
op enigerlei wijze verduidelijken hoe wordt verzekerd dat de in de toelichting
verwoordde doelgroep van notoire wanbetalers de enige groep zal zijn op wie
de mogelijkheid tot aantasting van de beslagvrije voet toegepast zal worden?
Hoe denkt de regering over een integrale afweging van het stelsel van voorrechten
en verhaalsmogelijkheden voor de fiscus tegen de rechten van andere
schuldeisers, zoals ook de Raad van State suggereert? Kan de regering ingaan
op de rechtsbescherming van de belastingschuldige in het geval deze toepassing
van het derdenbeslag betrekking heeft op de niet notoire wanbetaler? Kan de
regering ingaan op het gebruik van vereenvoudigd derdenbeslag voor zover dit
van toepassing is op invordering binnen de beslagvrije voet, binnen het massale
invorderingproces? Kan de regering inzichtelijk maken wat de verwachting is
met betrekking tot gebruikmaking van deze rechtsmiddelen binnen voorliggend
wetsvoorstel en de capaciteit binnen de rechterlijke macht?De leden van de SP-fractie willen graag een reactie van de regering op
het commentaar van de Nederlandse Orde van Advocaten (NOB) op het aantasten
van de beslagvrije voet. Waarom vindt de regering het geoorloofd dat op deze
manier inbreuk wordt gemaakt op het bestaansminimum en waarom kan dit instrument
generiek worden ingezet, terwijl het bedoeld is om de notoire wanbetaler aan
te pakken?ZesmaandenfictieMet de introductie van de zesmaandenfictie wordt de positie van de inspecteur
aanzienlijk verbeterd en die van de werkgever in gelijke mate bemoeilijkt.
De leden van de CDA-fractie vragen hoe deze maatregel zich verhoudt tot het
voornemen van dit kabinet om te komen tot administratieve lastenverlichting.Door de omkering van de bewijslast zouden werkgevers die te goeder trouw
te werk zijn gegaan, wel eens onevenredig hard kunnen worden getroffen. Lijden
door het automatisch opleggen van een naheffingsaanslag van zes maanden, de
goeden niet onder de kwaden? Is het mogelijk hen, wat betreft soms ingewikkelde
administratieve handelingen, te ontzien en de verantwoordelijkheid voor de
informatievordering bij de belastinginspecteur te leggen in plaats van bij
de werkgever?De leden van de PvdA-fractie vragen of met de invoering van de eerste-dagmelding
bij het UWV in de Wet financiering sociale verzekeringen (Wfsv) het invoeren
van de zesmaandenfictie nog wel noodzakelijk is.De tegenbewijsregeling zoals opgenomen is slechts voldoende als aangetoond
wordt dat er in het geheel geen dienstbetrekking bestond. De leden van de
fractie van de PvdA vragen of de regering kan ingaan op het feit dat het niet
mogelijk is om aan te tonen dat er weliswaar een dienstbetrekking bestond
maar dat deze korter bestond dan zes maanden? Hoe constateert de inspecteur
dat er sprake is van een dienstbetrekking? Is dat een momentopname? In hoeverre
dient de inspecteur zijn vaststelling dat er sprake is van een dienstbetrekking
te motiveren? Artikel 54 Awr bepaalt dat bij niet voldoen aan administratieve
verplichtingen als gevolg van overmacht een mildere bewijslast van toepassing
is, namelijk «aannemelijk maken». Hoe verhoudt zich deze bepaling
tegenover het voorgestelde artikel 30a Wet op de loonbelasting 1965 (Wet LB),
zo vragen deze leden.De leden van de VVD-fractie onderschrijven het belang van fraudebestrijding.
De controleverplichting wordt volgens deze leden evenwel zwaar op de schouders
van werkgevers gelegd. De administratieve last wordt volgens deze leden daarmee
voor werkgevers opnieuw verhoogd. Staat dat niet haaks op het beleidsuitgangspunt
van de regering de administratieve lastendruk voor het bedrijfsleven terug
te dringen? Ook werkgevers die volledig te goeder trouw handelen worden hierdoor
mogelijk «getroffen». Hierbij wordt tevens opgemerkt dat geen
sprake is van een verplichting tot een simpele registratie. Er wordt namelijk
ook een extra – niet eenvoudige – controleverplichting bij de
werkgever neergelegd. Immers, als het sofi-nummer niet juist blijkt te zijn
of indien er gebreken kleven aan de verblijfsrechtelijke positie
ter zake van het verrichten van arbeid, ligt het risico bij de werkgever.
De werkgever is in die situatie namelijk gehouden om het 52%-tarief
toe te passen en zal hiermee bij een eventuele controle geconfronteerd kunnen
worden.Genoemde leden onderschrijven, zoals al aangegeven, het belang van fraudebestrijding.
De zesmaandenfictie in combinatie met een omgekeerde en verzwaarde bewijslast
levert echter een extra zware last op voor inhoudingsplichtigen. Door het
invoeren van een dergelijke maatregel worden ook werkgevers die volledig te
goeder trouw zijn, getroffen. De leden van de VVD-fractie dringen erop aan
de invoering van de voorgestelde artikel 30a van de Wet LB te heroverwegen.
Graag ontvangen zij hierop een reactie van de regering.In dit verband maken de leden van de VVD-fractie zich zorgen over de zogenaamde
eerstedagmelding zoals die op grond van de Wfsv op 1 juli 2006 zal worden
ingevoerd. Bij deze aanmelding dient onder andere het sofi-nummer van de werknemer
te worden opgegeven. Voor wat betreft de vanuit het buitenland in Nederland
te werk gestelde werknemers zullen zich naar de mening van de leden van de
VVD-fractie in de praktijk de volgende knelpunten voordoen. Voor medewerkers
van buiten de Europese Unie hangt de aanvraag van een sofi-nummer samen met
de aanvraag van een verblijfsvergunning. Na aankomst in Nederland kan het
circa twee tot acht weken duren voordat men het sofi-nummer mag aanvragen
bij de Belastingdienst. Daarom, ondanks dat de tewerkstellingsvergunning al
is afgegeven en de werknemer uit dien hoofde in Nederland arbeid mag verrichten,
loopt de werkgever het risico van een sanctie omdat aan één
van de eisen van de eerste-dagmelding (het verstrekken van het sofi-nummer)
niet kan worden voldaan. Een oplossing bestaat volgens deze leden thans niet;
het zodanig maken van een afspraak met de Belastingdienst dat bijvoorbeeld
op één dag zowel de verblijfsvergunning als het sofi-nummer
kan worden aangevraagd, is in de praktijk niet haalbaar. Bovendien zijn sommige
filialen van de Belastingdienst pas bereid om de afspraak te maken op het
moment dat de registratie van de immigrant bij hen bekend is. Ook voor werknemers
van binnen de Europese Unie speelt deze problematiek. Ook zij moeten immers
beschikken over een sofi-nummer. Ook hier moet een afspraak met de Belastingdienst
worden gemaakt, maar liggen er doorgaans een aantal weken tussen het moment
waarop de afspraak wordt gemaakt en de daadwerkelijke afspraak. Uit de praktijk
is de leden van de VVD-fractie gebleken dat er grote bezorgdheid over deze
knelpunten bestaat en zich ook uitstrekken naar de werking van onderhavig
wetsvoorstel. Voorzover het gaat om de werknemers van binnen de Europese Unie,
hebben deze leden de vraag of dit vereiste haaks op het beginsel van vrij
verkeer staat. Deze leden vragen dan ook of deze knelpunten bekend zijn bij
de regering en welke maatregelen de regering denkt te treffen om deze knelpunten
op te heffen? Kan de regering tevens aangeven hoe de problematiek rond de
eerste-dagmelding zich verhoudt tot de onderhavige voorstellen, en op welke
wijze deze problemen weggenomen kunnen worden?De Raad van State constateert dat de zesmaandenfictie vatbaar is voor
tegenbewijs in de vorm van verzwaarde tegenbewijsregeling «behoudens
voorzover blijkt» en stelt voor de mildere vorm van tegenbewijs op te
nemen, te weten «aannemelijk maken».De regering acht het in het kader van bestrijding van zwart werk en illegale
tewerkstelling gepast het bewijsrisico verzwaard neer te leggen bij de partij
die het makkelijkst het bewijs kan leveren, zo leiden deze leden af uit het
nader rapport. Zo merkt de regering in het nader rapport op dat alle vormen
van bewijs openstaan en tevens tegen het oordeel van de inspecteur de normale
bezwaar- en beroepsgang openstaan, derhalve acht zij de bewijslastverdeling
niet onredelijk. De leden van de VVD-fractie vragen zich af waarom juist voor
het verzwaarde karakter van de bewijslast is gekozen. Kan de regering inhoudelijk
ingaan op haar motivering niet voor de mildere bewijslast van «aannemelijk
maken» te kiezen? De tegenbewijsregeling zoals opgenomen in de wet is
slechts voldoende als aangetoond wordt dat er in het geheel geen dienstbetrekking
bestond. Kan de regering ingaan op de consequentie van deze formulering dat
aantonen dat de dienstbetrekking wel bestond maar voor een periode korter
dan zes maanden niet voldoet?Kan de regering, met het oog op de inzichtelijke toepassing en consequenties
van voorliggende fictie, ingaan op de wijze waarop de inspecteur constateert
dat er sprake is van een dienstbetrekking? Kan met een momentopname, bijvoorbeeld
een steekproefsgewijze, eenmalige controle, een dienstbetrekking en de daarmee
gepaard gaande gezagsverhouding, geconstateerd worden? In hoeverre dient de
inspecteur zijn constatering dat er sprake is van een dienstbetrekking te
motiveren?Artikel 54 Awr bepaalt dat bij het niet voldoen aan administratieve verplichtingen
als gevolg van overmacht een mildere bewijslast van toepassing is, namelijk «aannemelijk
maken». Als de inhoudingsplichtige dit tegenover de inspecteur dient
te bewijzen zou op grond van artikel 30a Wet LB een verzwaarde bewijslast
van toepassing zijn. Kan de regering hier op ingaan?Dit leidt tevens tot de volgende vraag. Als de wet in de vorm van artikel
27e Awr al een verzwaarde bewijslastregeling kent bij het niet voldoen aan
administratieverplichtingen – met een overmachtclausule in artikel 54
Awr – in hoeverre is het nogmaals opnemen van een verzwaarde bewijslast
in de Wet LB noodzakelijk?RenseigneringDe leden van de CDA-fractie constateren dat de regering de bevoegdheden
van de Belastingdienst om bij de belastingplichtigen en bij derden informatie
te vorderen verder verruimt. Genoemde leden menen dat verdere uitbreiding
van deze verplichting gelijke tred moet houden met een verbetering van de
rechtsbescherming op dit terrein. Van een verbetering van de rechtsbescherming
is echter geen sprake, op welke wijze zou dat mogelijk zijn?De leden van de PvdA-fractie merken op dat de regering overweegt de renseigneringsverplichting
uit te breiden naar andere groepen, zoals schadeverzekeraars en veilinghuizen.
Kan de regering aangeven hoe het overleg met de beoogde doelgroep vordert?
Tevens zijn de leden van de PvdA-fractie benieuwd wie nog meer zullen worden
verplicht tot renseignering.De leden van de VVD-fractie constateren dat de regering in de memorie
van toelichting opmerkt de renseignering uit eigen beweging uit te breiden
naar andere groepen, hierbij denkt zij onder meer aan schadeverzekeraars en
veilinghuizen. In overleg met de organisaties van deze doelgroepen zal de
reikwijdte en de wijze van renseignering vastgesteld worden.Zal de regering de Kamer op de hoogte houden van deze ontwikkelingen?DwangsomDe leden van de CDA-fractie constateren dat – zolang er geen evaluatie
heeft plaatsgevonden van de civielrechtelijke mogelijkheden om tot een dwangsom
te komen – geen nadere voorstellen zullen worden gedaan ter introductie
van een bestuurlijke dwangsom in de fiscaliteit. Op welke termijn zal deze
evaluatie worden uitgevoerd en overweegt de regering een gelijkwaardig alternatief
waar zij in de memorie van toelichting op doelt? Zo ja, in welke richting
denkt de regering dan?De leden van de VVD-fractie constateren dat de regering in de memorie
van toelichting aankondigt dat zij voornemens is de nakoming van inlichtingenverplichtingen,
en met name die ten aanzien van derden, te gaan afdwingen via civiele procedures
onder toepassing van dwangsommen. Bovendien wordt de groep van administratieplichtigen
die automatisch inlichtingen over derden moeten verstrekken, uitgebreid. Deze
leden willen graag benadrukken dat er nog steeds een gebrek aan rechtsbescherming
bestaat op het gebied van de inlichtingenverstrekking. Een vordering van inlichtingen
is immers geen besluit waartegen bezwaar openstaat. De Belastingdienst beschikt
op dit terrein al over ruime bevoegdheden. De leden van de VVD-fractie zijn
verheugd over het voornemen van de regering terughoudend te zijn met de invoering
van een vergaand instrument als een last onder dwangsom. Deze leden vernemen
graag in hoeverre voorstellen van de regering verwacht kunnen worden met betrekking
tot het openstellen van bezwaar tegen een vordering van inlichtingen.In de memorie van toelichting licht de regering toe dat de Belastingdienst
opdracht heeft gekregen ervaring op te doen met het vorderen van een last
onder dwangsom via een civielrechtelijke procedure en deze ervaringen te evalueren.
Zolang de evaluatie nog niet heeft plaatsgevonden zullen er geen voorstellen
gedaan worden om de dwangsom in de fiscaliteit op te nemen. Eventuele gelijkwaardige
alternatieven kunnen wel voorgesteld worden.Kan de regering een indicatie geven van de termijn waarbinnen de evaluatie
van de Belastingdienst naar de Kamer komt? Als de civiele dwangsom een prima
procedure blijkt te zijn, is dan een alternatief voor de dwangsom nog nodig?Hoewel de LPF-fractie het gebruik van de bestuursrechtelijke dwangsom
toejuicht, keurt zij het gebruik van de civiele dwangsom af. Ten eerste vanwege
de zogenaamde «doorkruisingsleer» op grond van het arrest Staat/Windmill
en ten tweede, omdat op deze wijze een wens van een Kamermeerderheid (CDA,
VVD en D66) wordt genegeerd. Waarom is de civiele dwangsom naar de mening
van de regering niet strijdig met de «doorkruisingsleer»?Deelt de regering de mening van de leden van de LPF-fractie dat door gebruik
te maken van de civiele dwangsom de wens van de Kamermeerderheid dat de Belastingdienst
geen gebruik mag maken van een dwangsom wordt genegeerd? Zo nee, waarom niet?Hoe verhoudt de dwangsom op grond van de vierde tranche Algemene wet bestuursrecht
(Kamerstukken 29 702) zich tot het gebruik van een civiele dwangsom?Verkorten beslistermijnenDe leden van de CDA-fractie constateren dat de regering – ondanks
de kritiek van de Raad van State – behoefte blijft houden aan afwijkende
termijnen ten opzichte van de Awb. Een efficiënt bestuursorgaan moet
genoeg hebben aan de beslistermijnen van de Awb. Zo ver is de Belastingdienst
echter nog niet. Genoemde leden zijn van mening dat – om het probleem
op te lossen – niet de fiscale beslistermijnen moeten worden aangepast,
maar dat de Belastingdienst ervoor moet zorgen om binnen de gestelde termijnen
te beslissen. Op welke wijze is de regering van plan de beslistermijnen in
de praktijk verder terug te dringen?Voor de leden van de fractie van de PvdA is toch nog niet duidelijk waarom
de initiële beslistermijn voor de Belastingdienst langer zou moeten zijn
de beslistermijnen die in de Awb worden gehanteerd? Zeker gezien het feit
dat ruim 90% van de beslissingen wel binnen de Awb-termijnen wordt
afgehandeld.Het heeft deze leden uitermate verbaasd dat automatisering bij de Belastingdienst
leidt tot een langere verwerkingsduur en daarmee een belemmering vormt voor
het hanteren van Awb-conforme beslistermijnen. Is het niet juist de bedoeling
dat automatisering de verwerkingsduur bespoedigt, zo vragen deze leden?De leden van de VVD-fractie constateren dat het regelmatig voorkomt dat
een belastinginspecteur niet binnen een jaar op een bezwaarschrift beslist,
zonder dat hij met toestemming van de staatssecretaris die termijn heeft verlengd.
Een voorbeeld daarvan is een uitspraak van de rechtbank Haarlem (LJN: AU4889,
Rechtbank Haarlem, 05/250, 05/251, 05/1218, 05/1219, 05/1852) Naar aanleiding
van onderhavig wetsvoorstel vernemen de leden van de VVD-fractie graag in
hoeveel gevallen belastinginspecteurs de afgelopen 5 jaar de éénjaarstermijn
hebben overschreden zonder dat de vereiste toestemming van de staatssecretaris
gegeven was. Tevens vernemen deze leden graag in hoeveel gevallen daartegen
beroep is ingesteld. In het verlengde hiervan vragen deze leden welke maatregelen
de regering kan en wil nemen om ervoor te zorgen dat dit in de toekomst zo
min mogelijk gebeurt.In het nader rapport wordt ten aanzien van de beslistermijnen opgemerkt: «het
feit dat een groot aantal belastingbeschikkingen ingewikkelde problematiek
betreft». Deze stelling bevreemdt de leden van de VVD-fractie, omdat
de forfaitaire proceskostenvergoeding in belastingzaken op de helft is gesteld
van de vergoeding voor zaken betreffende het overige bestuursrecht met als
argument dat fiscale zaken vaak juist eenvoudig van aard zouden zijn. Hoe
verhouden deze argumentaties zich tot elkaar? Graag een uitgebreide en onderbouwde
reactie. Is de regering bereid de vergoeding in belastingzaken in het Besluit
proceskosten bestuursrecht gelijk te stellen met het overige bestuursrecht
indien zij van mening blijft dat belastingzaken «ingewikkelde problematiek»
betreft? Zo nee, waarom niet? Zo ja, wanneer?De leden van de VVD-fractie vragen zich af waarom in afwijking van de
termijnen in de Awb is gekozen voor de termijn van dertien weken. Voor beslissingen
op aanvragen geldt een termijn van acht weken. Bij de uitspraak op bezwaarschrift
bedraagt de termijn zes weken, die in sommige gevallen nog verlengd kan worden
met vier weken. Het is voor deze leden onduidelijk waarom in belastingzaken
een termijn van dertien weken gehanteerd zou moeten worden. Zij zouden graag
zien dat Awb-conforme termijnen in de Awr worden opgenomen. Graag een reactie
van de regering.Over de doelmatigheid van de termijn van dertien weken voor de beslissingen
op bezwaar wordt in het wetsvoorstel opgemerkt dat de geautomatiseerde verwerking
er in een aantal gevallen toe leidt dat de termijnen van de Awb niet worden
gehaald. Volgens deze leden blijkt echter dat de Belastingdienst de belastingplichtige
in veel gevallen voorafgaand aan de geautomatiseerd verwerkte beslissing al
per brief op de hoogte stelt van de komende beslissing. Een afwijking van
de algemene Awb-termijnen is dan ook om deze reden volgens de leden van de
fractie van de VVD niet nodig.De leden van de VVD-fractie vragen zich af waarom de voorgestelde regeling
niet geldt voor bezwaarschriften op het gebied van de Wet waardering onroerende
zaken en gemeentelijke belastingen. De motivering die voor die afwijking wordt
gegeven, is voor deze leden weinig overtuigend. Deze leden ontvangen graag
een nadere reactie. Deelt de regering het standpunt dat de thans aangedragen
motivering geen reden kan zijn voor afwijking, maar veeleer er voor pleit
dat gemeenten, in overeenstemming met artikel 3:2 Awb, die primaire besluiten
beter funderen?Kan de regering inzichtelijk maken binnen welke termijn een beslissing
wordt genomen op de 10% van de bezwaarschriften die niet binnen Awb-conforme
termijn wordt afgehandeld? Kan de regering verzekeren dat, mede
met het oog op haar argument dat de rechterlijke macht niet overbelast dient
te worden, deze 10% van de bezwaarschriften wel binnen 13 weken kunnen
worden afgehandeld?De overweging bij de Awr blijkt in 90% van de gevallen niet op
te gaan, in hoeverre is gerechtvaardigd dat voor belastingzaken een andere
systematiek dan de Awb geldt? Als bovendien ook wordt meegenomen in deze overweging
dat de Awb verlenging van de beslistermijn mogelijk maakt als het bijvoorbeeld
meer ingewikkelde problematiek betreft? Als voorwaarde voor deze verlenging
geldt dat het bestuursorgaan binnen acht weken de belanghebbende ervan op
de hoogte stelt. Wat inhoudt dat binnen 8 weken vastgesteld dient te worden
dat de casus zich niet leent voor tijdige afdoening. Als wordt bedacht dat
de regering in voorliggend wetsvoorstel een beslistermijn van 13 weken voorstelt
juist met het oog op meer tijdrovende zaken, dan lijkt het aannemelijk dat
het bestuursorgaan in staat moet worden geacht om in 8 weken te beoordelen
dat het een meer omvangrijke casus betreft. Kan de regering op het hier gestelde
inhoudelijk ingaan?Kan de regering inzichtelijk maken hoe lang precies deze verwerkingstermijn
is bij een piek in de bezwaarschriften?Hoe hoog is de hoogste piek in een
jaar? Is er een bepaalde cyclus binnen deze bezwaarschriftenafhandeling waarneembaar
waarop eventueel geanticipeerd kan worden binnen het systeem?De leden van de fractie van de SP vragen zich, met de Nederlandse Orde
van Advocaten, af waarom er nog steeds een uitzondering wordt gemaakt voor
de Belastingdienst, met betrekking tot de beslistermijnen en waarom de belastingplichtige
niet over alle op hem of haar betrekking hebbende stukken kan beschikken.De leden van de LPF-fractie vragen waarom de regering heeft gekozen voor
een beslistermijn van 13 weken en niet een Awb-conforme termijn van zes weken?
Hoe verhoudt dit regeringsvoorstel tot het voorstel van de leden Luchtenveld
en Wolfsen om te komen tot een dwangsom bij niet-tijdig beslissen?Wat is de reden dat de beslistermijn van 13 weken niet geldt voor bezwaarschriften
inzake de Wet WOZ en gemeentelijke belastingen?VerdagingsmogelijkheidDe leden van de VVD-fractie vragen de regering toe te lichten hoe zij
de invulling van deze ministeriële regeling (artikel 256 Awr) vormgeeft,
met het oog op haar uitspraak dat het ministerie van Financiën geen informatie
heeft bijgehouden over de gevallen waarin gebruik gemaakt is van deze verdaging?
Kan de regering nader ingaan op de opmerking van de Raad van State dat het
onder rechterlijke controle brengen van beslistermijnen de rechtszekerheid
voor de belastingplichtige vergroot en hierbij tevens de invulling en werking
van de ministeriële regeling betrekken?Kan de regering verduidelijken op welke wijze de Awb niet toereikend is
voor de behandeling van belastingbezwaarschriften, waardoor duidelijk wordt
op welke gronden het afwijken van de Awb nu nog is gerechtvaardigd?GeheimhoudingsplichtOndanks het advies van de Raad van State om het opheffen van de geheimhoudingsplicht
ten opzichte van het verstrekken van gegevens aan belastingplichtigen die
henzelf betreffen bij wet te regelen in plaats van bij wege van ontheffing
door de staatssecretaris, houdt de regering toch aan dat laatste vast, behalve
wanneer het om gegevens gaat die door de belanghebbende zelf aan de Belastingdienst
zijn verstrekt. De leden van de CDA-fractie zijn van mening dat
een ieder toegang moet hebben tot alle op hem of haar betrekking hebbende
gegevens, ongeacht de herkomst van die gegevens. In een evenwichtige relatie
tussen Belastingdienst en belanghebbende moet het niet zo kunnen zijn dat
de Belastingdienst de belastingheffing van de belanghebbende (mede) baseert
op informatie, die voor de belanghebbende niet toegankelijk is. Graag een
reactie van de regering.Ook vragen de leden van de CDA-fractie zich op dit punt af wat de consequenties
zijn van onderhavige maatregel voor de mogelijkheid voor gegevensuitwisseling
met de Nma?De leden van de PvdA-fractie vragen de regering aan te geven hoe het voorstel
dat gegevensuitwisseling door de Belastingdienst niet wordt beperkt tot het
handhaven van inkomens- en vermogensafhankelijke regelingen zich verhoudt
met het Europees recht en artikel 9 WBP?Voorts vragen deze leden waarom het opheffen van de geheimhoudingsplicht
tegenover individuele belastingplichtigen niet verder strekt dan de gegevens
die de belastingplichtige zelf heeft verstrekt? Is het niet vreemd dat een
belastingplichtige in een procedure niet kan beschikken over gegevens die
de Belastingdienst bekend zijn, maar waarover de belastingplichtige zelf geen
beschikking heeft?De leden van de VVD-fractie constateren dat de geheimhoudingsplicht in
het wetsvoorstel een beter wettelijk kader heeft gekregen. De Belastingdienst
beschikt door zijn zeer ruime bevoegdheid bij het opvragen van gegevens van
belastingplichtigen vaak over zeer gevoelige informatie. Om de privacy van
de belastingplichtige te waarborgen moet de Belastingdienst de geheimhouding
van deze informatie kunnen garanderen. In dat kader is het ongewenst dat gegevens
van belastingplichtigen automatisch worden uitgewisseld met andere overheidslichamen.
Deze leden zien graag bevestigd dat de Belastingdienst met dergelijke uitwisselingen
zeer terughoudend moet zijn, met name in de gevallen waarin de wettelijke
verplichting daartoe ontbreekt. Zij dringen erop aan de lijst zoals die in
de ministeriële regeling wordt opgenomen beperkt te houden en voorts
een zeer beperkt ontheffingsbeleid te voeren onder de werking van het voorgestelde
artikel 67, lid 3 Awr. Deze leden vragen de toezegging dat deze werkwijze
zal worden gehanteerd.Het is verheugend dat nu wettelijk wordt vastgelegd dat de geheimhoudingsplicht
niet geldt ten opzichte van de belastingplichtige zelf. Te betreuren is echter
dat deze plicht niet verder gaat dan de gegevens die de belastingplichtige
zelf heeft verstrekt. De leden van de VVD-fractie vinden dat belastingplichtigen
in de praktijk te vaak worden geconfronteerd met een Belastingdienst die geen
openheid van zaken wil geven, ook niet als het hun eigen belastingaangelegenheden
betreft. In de rechtspraak is naar voren gekomen dat de Belastingdienst ook
onder de huidige regeling niet altijd handelt volgens de regels van de Awb.
Op 30 september 2005 hebben de leden Crone en Dezentjé Hamming
over een dergelijke zaak nog vragen gesteld aan de staatssecretaris van Financiën.Nu in dit wetsvoorstel wordt voorgesteld de bestuurdersaansprakelijkheid
aan te scherpen, wijzen de leden van de VVD-fractie op het belang dat de belastingplichtige
heeft bij voldoende informatie over de aanslagen waarvoor hij aansprakelijk
is gesteld. Deze leden vragen daarom toe te zeggen dat de Belastingdienst
meer openheid van zaken geeft aan de belastingplichtige zelf, opdat deze tenminste
de beschikking krijgt over de gegevens waarop hij op grond van de Awb recht
heeft.Bij de leden van de VVD-fractie komt een beeld naar voren van een Belastingdienst
die zijn handelen met geheimzinnigheid omhult. Het is dan ook te betreuren
dat in het wetsvoorstel wordt beoogd een beroep op de Wet openbaarheid van
bestuur af te sluiten voor belastingplichtigen die meer openheid
van de Belastingdienst vragen. Deze leden vrezen een uitholling van de rechtsbescherming
wanneer na 1 januari 2006 geen beroep op de WOB meer mogelijk is. Bovendien
denken deze leden dat de transparantie bij de Belastingdienst zal afnemen.
Graag een reactie van de regering.De leden van de VVD-fractie willen benadrukken dat de geheimhoudingsplicht
ten opzichte van belastingplichtigen en de bescherming van hun privacy geen
beletsel mag zijn voor een open en transparant werkende Belastingdienst. Deze
leden dringen erop aan dat de Belastingdienst openheid van zaken blijft geven
over door haar gevoerd beleid. Is de regering bereidt deze toezegging te geven?
Graag een reactie.De regering merkt op dat wijziging van een ministeriële regeling
toch een bepaalde tijd vergt. In situaties waarin gegevens op korte termijn
verstrekt moeten worden is het niet altijd mogelijk te wachten tot deze ministeriële
regeling gewijzigd is, daarom is gekozen voor ontheffing door de Minister.
De regering voegt daaraan toe dat voorzover deze gegevensverstrekking een
structureel karakter krijgt de ministeriële regeling bij de eerstvolgende
periodieke wijziging zal worden aangepast.Hieruit lijkt voort te vloeien dat de ontheffing ook gebruikt kan worden
voor niet structurele gegevensverstrekking aan bestuursorganen die (nog) niet
opgenomen zijn in de ministeriële regeling. De leden van de VVD-fractie
vragen zich af om wat voor soort gegevens dit zou kunnen gaan? Wat zijn de
consequenties indien als voorwaarde voor de ontheffing gesteld zou worden
dat het moet gaan om een structurele gegevensverstrekking, zodat de ontheffing
alleen gebruik wordt om vooruit te lopen op de wijziging van de ministeriële
regeling?In voorgesteld artikel 67 Awr wordt echter de gegevensuitwisseling niet
beperkt tot inkomens- en vermogensafhankelijke regelingen. De doelbinding
wordt helemaal losgelaten, zodat voor iedere uitoefening van een publieke
taak bij een bestuursorgaan de ontheffing van de geheimhoudingsplicht geldt.
Kan de regering ingaan op de verenigbaarheid met Europees recht en daarmee
artikel 9 WBP, nu de gegevensuitwisseling door de Belastingdienst niet beperkt
wordt tot het handhaven van inkomens- en vermogensafhankelijke regelingen?
Kan door belanghebbenden artikel 9 WBP ingeroepen worden tegen de toepassing
van artikel 67 Awr?Welke consequenties zijn verbonden aan de ontheffing van geheimhouding
binnen het gegevensverkeer tussen de Nederlandse mededingingsautoriteit en
de Belastingdienst?De regering geeft in de memorie van toelichting aan dat de reikwijdte
van het ontheffingenstelsel in het voorliggende voorstel wordt beperkt. Kan
de regering dit nader toelichten, gezien ook de – uit de huidige regeling
overgenomen – algemene bepaling tot ontheffing door de Minister, zoals
opgenomen in het derde lid van artikel 67 Awr? Hoe wordt bepaald wat noodzakelijk
is voor goede vervulling van een publiekrechtelijke taak, zo vragen de leden
van de VVD-fractie.Algemene beginselen van behoorlijk bestuurDe leden van de VVD-fractie delen de opvatting van de Raad van State dat
belastingplichtigen belang kunnen hebben bij de codificatie van de algemene
beginselen van behoorlijk bestuur. De regering geeft aan dat deze codificatie
een nader onderzoek vergt en een afweging die buiten dit wetsvoorstel valt.Wanneer kan de Kamer de resultaten van dit onderzoek tegemoet zien? Kan
wetgeving op dit onderdeel verwacht worden, gezien de instemmende opmerkingen
van de regering dat codificatie van belang is voor belastingplichtigen? Zo
ja, op welke termijn kan dit dan worden verwacht?OpstapresolutieKan de regering nader toelichten dat sfeerovergang bij storting van buitenlandse
aandelen doorgaans niet aanwezig is, zo vragen de leden van de fractie van
de VVD.Het uitgebreide voorstel van de Raad biedt ook mogelijkheden om de claim
in Nederlandse verhoudingen te behouden door de voorwaarde dat de aandelenruil
niet gericht mag zijn op het ontgaan of uitstellen van belasting. Kan de regering
hier nader op ingaan?In de memorie van toelichting merkt de regering op dat deze regeling in
de dividendbelasting een antimisbruikbepaling is (pagina 23 memorie van toelichting).
In het nader rapport merkt de regering, naar aanleiding van suggesties van
de Raad van State om van de regeling een volwaardige antimisbruik-bepaling
te maken, dat voorliggende regeling een anti-claimverliesbepaling is en geen
antimisbruikbepaling. Kan de regering deze tegengestelde toelichtingen verklaren?Kan de regering ingaan op het feit dat de voorwaarde die gesteld wordt,
namelijk dat de regeling van toepassing is tenzij er sprake is van het ontgaan
of uitstellen van belasting, bewerkstelligt dat misbruik voorkomen wordt?KentekenblokkadeDe leden van de fractie van de VVD vragen hoe de regering aankijkt tegen
het toevoegen van een soortgelijke minimumvoorwaarde voor notoire wanbetalers
aan de regeling die het mogelijk maakt de beslagvrije voet aan te tasten (artikel
19 Invorderingswet 1990, zie § 3.3)?BestuurdersaansprakelijkheidDe leden van de VVD-fractie kunnen instemmen met de uitbreiding van de
bestuurdersaansprakelijkheid in de zin dat deze ook geldt voor de aansprakelijkheidsschulden –
voor de loon- en omzetbelasting – van een rechtspersoon die onderworpen
is aan de heffing van vennootschapsbelasting. Voorkomen moet worden dat het
ontbreken van een dergelijke wettelijke bepaling misbruik in de hand werkt.
Deze leden zetten echter grote vraagtekens bij de verlenging van de periode
die relevant is voor de vaststelling of er sprake is van kennelijk onbehoorlijk
bestuur van drie naar zeven jaar.Deelt de regering de mening van de leden van de VVD-fractie dat bestuurdersaansprakelijkheid
pas kan worden ingeroepen als het lichaam in gebreke is gebleven haar schulden
te betalen?De leden van de VVD-fractie geven de voorkeur aan een referentieperiode
van drie jaar, voorafgaand aan het tijdstip waarop de uitlener in gebreke
is gebleven. De uitbreiding van de driejaarsperiode naar een periode van zeven
jaar betekent een oneigenlijke uitbreiding van de toetsing van de onbehoorlijkheid
in het bestuur van de aansprakelijk gestelde bestuurder en is om die reden
niet wenselijk. Graag een reactie van de regering.Administratieve lastenDe leden van de VVD-fractie vragen de regering in te gaan op de eventuele
toename van het gebruik van openstaande rechtsmiddelen en de capaciteit binnen
de rechterlijke macht? Kan de regering ook ingaan op invloed van voorliggend
wetsvoorstel op het benodigde personeel binnen de Belastingdienst?EvaluatieZal de regering de wet binnen enkele jaren evalueren? Welke doelstellingen
zullen hiervoor als uitgangspunt worden genomen, zo vragen de leden van de
fractie van de VVD.Preventieve maatregelenHet komt de leden van de CDA-fractie voor dat het voorkómen van
belastingschulden altijd beter is dan deze achteraf proberen weg te werken.
In de praktijk doet zich hier een knelpunt voor bij mensen met IB-inkomsten
bij wie geen loonbelasting wordt ingehouden. Zij ontvangen de inkomsten en
pas in het jaar daarop moet belasting worden betaald. Zou de fiscus niet aan
de praktijk tegemoet komen als aan mensen bij wie geen loonbelasting wordt
ingehouden de mogelijkheid wordt geboden het verschuldigde belastingbedrag
over de ontvangen IB-inkomsten al in de loop van het belastingjaar aan de
fiscus over te maken? Hierdoor hoeven zij dit bedrag niet op een aparte rekening
te zetten, met de kans dat het geld onverhoopt voortijdig aan andere zaken
wordt uitgegeven.Voor het terugdringen van de individuele belastingschulden is het van
evident belang dat de belastingplichtige een helder en duidelijk inzicht heeft
in zijn uitstaande belastingschulden en in de reeds afgedragen gelden. Het
blijkt echter onmogelijk om hier een overzicht van te ontvangen van de Belastingdienst.
Als hier om verzocht wordt, krijgt men te horen dat men de ontvangen (voorlopige)
aanslagen maar moet bewaren en deze zelf onder elkaar moet zetten. Op deze
documenten worden reeds gedane betalingen echter niet vermeld. Zou het niet
mogelijk zijn om de belastingplichtigen op verzoek alsnog van dergelijke overzichten
te voorzien?Uitbesteedde invorderingDe leden van de CDA-fractie menen dat de fiscus in staat moet zijn een
efficiënt invorderingsbeleid te voeren, Er moet daarbij wel onderkend
worden dat er soms sprake is van een situatie, waarbij de invordering het
beste en het meest efficiënt door externe professionelen kan worden uitgevoerd.
Genoemde leden hebben in eerder stadium al eens aangegeven dat zij mogelijkheden
zien in de uitbesteding van invordering. De fiscus moet ook erkennen dat het
op sommige punten niet aan invordering toekomt. Kan de regering in het licht
van voorliggend wetsvoorstel nog een keer nader ingaan op de (on)mogelijkheden
en (on)wenselijkheden van deze optie waarbij ten slotte tot een reductie van
de uitstaande belastingschulden gekomen kan worden?CommentaarDe leden van de PvdA-fractie vragen de regering uitvoerig in te gaan op
de commentaren op dit wetsvoorstel van de Adviescommissie Belastingrecht van
de Nederlandse Orde van Advocaten, de Nederlandse Orde van Belastingadviseurs
en de Nederlandse Federatie van Belastingadviseurs.Artikelsgewijze toelichtingArtikel I, onderdeel B, artikel 25, tweede lidDe leden van de CDA-fractie vragen de regering toe te lichten welke gevallen
bij ministeriële regeling zullen worden aangewezen? Welke voorwaarden
zullen gelden teneinde te voorkomen dat in die gevallen gebrek aan voortgang
bij de belastingdienst de enkele reden is voor de verlenging?Voor belanghebbende is van belang dat hij weet dat, en op welk tijdstip
de inspecteur gebruik maakt van deze regeling. Zulks mag niet eerst blijken
op het moment dat de belanghebbende besluit in beroep te gaan op basis van
een fictieve weigering. Hoe zal hierin worden voorzien?Gegeven de in de AWB voorziene termijn is verlenging met een termijn van
een jaar zeer aanzienlijk. De leden van de CDA-fractie geven de voorkeur aan
een benadering waarin verlenging op basis van een uit te brengen regeling
zich beperkt tot een termijn van ten hoogste drie maanden, waarna alsnog met
instemming van de Minister ten hoogste negen maanden verlenging van deze termijn
kan worden verkregen.Artikel I, onderdeel C, artikel 64Kan nader worden toegelicht hoe de voorgestelde bepaling zich verhoudt
tot leer van het opgewekt vertrouwen zoals die uit de jurisprudentie van de
Hoge Raad valt af te leiden? Is met deze bepaling bedoeld het aantal gevallen
waarin de fiscus aan een contra legem toezegging gebonden is te beperken,
zo vragen de leden van de fractie van het CDA. Artikel VI, artikel 36bKan nader worden toegelicht waarom bestuurdersaansprakelijkheid, welke
is ingevoerd met het oog op de verantwoordelijkheid van de bestuurder voor
de gedragingen van het lichaam, zich nu ook zou moeten uitstrekken tot de
keten- en inlenersaansprakelijkheid welke thans alleen het lichaam aangaat,
zo vragen de leden van de CDA-fractie. Is het niet zo dat gebeurtenissen die
aanleiding geven tot het inroepen van keten- en inlenersaansprakelijkheid
zich buiten de invloed van de bestuurder voordoen en daarom volstaan zou moeten
worden het lichaam aansprakelijk te stellen?Is het juist dat deze bepaling ertoe leidt dat bestuurders van welke maatschappij
van een fiscale eenheid omzetbelasting aansprakelijk kunnen worden gesteld
voor omzetbelastingschuld van willekeurig welke andere vennootschap binnen
de betrokken fiscale eenheid?De voorzitter van de vaste commissie voor Financiën,TichelaarDe adjunctgriffier van de commissie,VenteXNoot1Samenstelling:Leden: Van der Vlies (SGP), Crone (PvdA), Bakker (D66), Hofstra (VVD),
De Haan (CDA), Bussemaker (PvdA), Vendrik (GL), Halsema (GL), Kant (SP), Blok
(VVD), Ten Hoopen (CDA), Ondervoorzitter, Smits (PvdA), De Pater-van der Meer
(CDA), Van As (LPF), Tichelaar (PvdA), Voorzitter, Koopmans (CDA), Van Vroonhoven-Kok
(CDA), Varela (LPF), De Nerée tot Babberich (CDA), Koomen (CDA), Fierens
(PvdA), Aptroot (VVD), Smeets (PvdA), Heemskerk (PvdA), Dezentjé Hamming-Bluemink
(VVD), Van Egerschot (VVD) en Irrgang (SP).Plv. leden: Rouvoet (CU), Koenders (PvdA), Dittrich (D66), Balemans (VVD),
Kortenhorst (CDA), Vacature (PvdA), Duyvendak (GL), Van Gent (GL), Vacature
(algemeen), De Krom (VVD), Atsma (CDA), Dijsselbloem (PvdA), Omtzigt (CDA),
Eerdmans (LPF), Noorman-den Uyl (PvdA), Mosterd (CDA), De Vries (CDA), Hermans
(LPF), Mastwijk (CDA), Rambocus (CDA), Stuurman (PvdA), Luchtenveld (VVD),
Blom (PvdA), Douma (PvdA), De Vries (VVD), Van Beek (VVD) en Gerkens (SP). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-30322-6.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl