Wijziging Wet tot nadere wijziging AKW, ZFW en AWBZ (Stb. 1994, 957) i.v.m. verhoging kinderbijslag m.i.v. 1-1-2000 ea; Nota n.a.v. het verslag
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-09 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 27095, nr. 6

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum indiening

24-07-2000

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1999-2000

27095 nr. 6

17-07-2000

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamAlgemeen deel1. Inleiding2. Vervroeging verhoging kinderbijslag over 2001 tot en
met 2003Overzicht van verhogingen in de AKW vanaf 1980 (+
= intensivering) Overzicht uitgaven AKW en kinderbijslagbedragen 1999–2004
na verschillende verhogingen 3. Laten vervallen mogelijkheid betaling AOW- en Anw-uitkeringen
door vergunninghouders4. Financiële gevolgenArtikelenArtikel IIOnderdeel AVoorbeeld 1Voorbeeld 2Onderdeel B, tweede lidOnderdeel DArtikelen III en IVOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 27095Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 39 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
27 095Wijziging van de wet van 22 december 1994 tot nadere wijziging van de
Algemene Kinderbijslagwet, de Ziekenfondswet en de Algemene Wet Bijzondere
Ziektekosten (Stb. 957) in verband met de verhoging van de kinderbijslag met
ingang van 1 januari 2000 alsmede wijziging van een aantal andere wettennr. 6NOTA NAAR AANLEIDING VAN HET VERSLAGOntvangen 17 juli 2000Algemeen deel1. InleidingHet kabinet heeft met belangstelling kennis genomen van de vragen en opmerkingen
die de leden van de fracties van PvdA, VVD, CDA en GroenLinks hebben bij het
wetsvoorstel betreffende wijziging van de wet van 22 december 1994 tot nadere
wijziging van de Algemene Kinderbijslagwet, de Ziekenfondswet en de Algemene
Wet Bijzondere Ziektekosten (Stb.957; hierna te noemen de Wijzigingswet uit
1994) in verband met de verhoging van de kinderbijslag met ingang van 1 januari
2000 alsmede wijziging van een aantal andere wetten.De leden van de CDA-fractie merken op dat het wetsvoorstel feitelijk een
Veegwet is, waarin verschillende wijzigingen die weinig met elkaar te maken
hebben behandeld worden. De overeenkomst tussen de diverse wijzigingen in
dit wetsvoorstel is dat het wijzigingen van beleidsmatige aard betreft in
volksverzekeringswetten (artikelen I tot en met IV) en in een andere wet waarvan
de wijziging een relatie heeft met de volksverzekeringswetgeving. In alle
gevallen betreft het wijzigingen waar de Sociale Verzekeringsbank in de uitvoering
van de haar opgedragen taken mee te maken heeft of krijgt. Alhoewel de wijzigingen
op zich weinig met elkaar te maken hebben heb ik uit practische overwegingen
voor deze aanpak gekozen. Het opstellen van één wetsvoorstel
en de parlementaire behandeling van een dergelijk voorstel vergt minder capaciteit
in de voorbereiding en afhandeling van wetgeving.2. Vervroeging verhoging kinderbijslag over 2001 tot en
met 2003Bij het opstellen van de begroting van het Ministerie van Sociale Zaken
en Werkgelegenheid voor het jaar 2000 is ter verbetering van de koopkracht
van gezinnen met kinderen besloten tot extra verhoging van de kinderbijslag.
Deze extra verhoging is gerealiseerd in het Besluit van 23 december 1999 houdende
verhoging van het basiskinderbijslagbedrag en van enige rangordebedragen (Besluit
bijzondere verhoging kinderbijslag januari 2000). Uit de opmerkingen van de leden van de VVD-fractie is af te leiden, dat
deze leden menen dat deze maatregel een inkomenspolitiek doel dient. Zoals
in het kabinetsstandpunt over de structuur van de kinderbijslag van 16 mei
1991 (Kamerstukken II 1990/91, 22 099, nr.2) aangegeven is de doelstelling
van de kinderbijslag van oudsher een correctie aan te brengen op de primaire
inkomensverdeling. Ten behoeve van een grotere gelijkheid van ontplooiingskansen
wordt het noodzakelijk geacht het inkomensverschil tussen huishoudens met
en zonder kinderen zo beperkt mogelijk te houden. De correctie op de primaire
inkomensverdeling houdt in dat diegenen die één of meer kinderen
tot hun last hebben tegemoet worden gekomen in de kosten van deze kinderen.
In dit kader is de kinderbijslag de afgelopen tijd, naast de gebruikelijke
indexering, regelmatig verhoogd. De maatregel tot extra verhoging van de kinderbijslag
per 1 januari 2000 is geheel in lijn met de oorspronkelijke en nog steeds
als uitgangspunt dienende doelstelling van de kinderbijslag.Op verzoek van leden van de VVD-fractie geef ik hieronder voorzover mogelijk
inzicht in de bedragen die de laatste 20 jaar zijn uitgegeven aan het additioneel
verhogen van de kinderbijslag. Andere maatregelen met gevolgen voor de kinderbijslag
als aanpassingen van de systematiek, indexeringen van de bedragen of juist
bevriezingen zijn niet in het overzicht opgenomen. Vermeld zij, dat ook met
deze maatregelen substantiële bedragen waren gemoeid. Zo was met de bevriezingen
van medio jaren tachtig in totaal circa 260 miljoen gulden gemoeid, met de
bevriezingen van medio jaren negentig in totaal circa 425 miljoen gulden en
met de herziening van de systematiek per 1 januari 1995 bijna 1,25 miljard
gulden. In het overzicht zijn ook maatregelen buiten de sfeer van de AKW die
wel effect hadden op de AKW-uitgaven buiten beschouwing gelaten.De opgenomen bedragen betreffen de structurele bedragen die met de maatregelen
zijn gemoeid en worden weergegeven in prijzen van het begrotingsjaar waarin
de maatregel van kracht is geworden. Ze kunnen derhalve niet in de tijd bij
elkaar worden opgeteld.Overzicht van verhogingen in de AKW vanaf 1980 (+
= intensivering) maatregeljaar van invoeringstructureel bedrag in mln guldens Verhoging ivm koopkrachtontwikkeling1981+ 150 Bijzondere
verhoging ivm koopkrachtondersteuning minima1988+ 330 Intensivering
Regeerakkoord 1989 1e fase1990+ 260 Intensivering Regeerakkoord
1989 2e fase1991+ 85 Additionele intensivering Regeerakkoord
19891991+ 26 Compensatie ivm koopkrachteffecten nominale ziekenfondspremie1991+ 26Compensatie ivm koopkrachteffecten nominale ziekenfondspremie1992+ 150 Intensivering Regeerakkoord 1989 3e fase1992+ 85 Intensivering Regeerakkoord 1989 4e fase1993+ 85 Koopkrachtreparatie
i.v.m. invoering ecotax1996+ 87 Extra verhoging AKW i.v.m. armoedebestrijding1998+ 100 Intensivering AKW 2000 (1)2000+ 61 Intensivering
AKW 2000 (2)2000+ 170Een aantal fracties hebben vragen inzake de daadwerkelijke effecten op
de inkomenspositie van gezinnen met kinderen van de per 1 januari 2000 gerealiseerde
extra verhoging van de kinderbijslag. Zo vragen de leden van de VVD-fractie
en van de fractie van GroenLinks in hoeverre de maatregel de koopkracht van
gezinnen met kinderen heeft beïnvloed.De extra verhoging van de kinderbijslag per 1 januari 2000 is gerealiseerd
door de in de Wijzigingswet uit 1994 vastgelegde verhogingen voor de jaren
2001, 2002 en 2003 reeds met ingang van 1 januari 2000 toe te kennen, het
bedrag van de verhogingen nog eens te verhogen en de verhogingen
voor alle kinderen te laten gelden. Het totaalbedrag van de verhoging van
de kinderbijslag per 1 januari 2000 kwam aldus neer op f 120,–
per kind op jaarbasis (voor de categorie van 12 tot 18 jaar; voor de categorie
tot 6 jaar en die van 6 tot en met 11 jaar neerkomende op 70% respectievelijk
85% van dit bedrag). Met betrekking tot de in de generieke koopkrachtberekeningen
gehanteerde (standaard-)categorieën wordt uitgegaan van een gezin met
twee kinderen in de leeftijd van 6 tot en met 11 jaar. Voor deze groep stijgt
de kinderbijslag met 204 gulden. Het koopkrachteffect hiervan loopt uiteen
van 0,7%-punt voor gezinnen met kinderen met een minimuminkomen tot 0,3%-punt
voor inkomens rond 2 maal modaal. Van de genoemde stijging met 204 gulden
betreft in totaal ongeveer 34 gulden het naar voren halen van de wettelijk
vastgelegde verhogingen voor de jaren 2001, 2002 en 2003. Deze 34 gulden draagt
voor circa 0,1%-punt bij aan de genoemde koopkrachtstijging.Het niet doorgaan van de wettelijk vastgelegde verhogingen in de jaren
2001, 2002, en 2003 leidt in beginsel tot een kleinere toename van de koopkracht
dan het geval zou zijn in het geval de verhogingen wel doorgang vinden. Het
effect is per jaar evenwel vrijwel nihil.De leden van de CDA-fractie vragen of het kabinet het met hen eens is
dat er met de verhoging van de kinderbijslag per 1 januari 2000 geen structurele
verbetering van de positie van gezinnen met kinderen wordt bereikt. Uit het
voorgaande kan worden geconcludeerd dat met de verhoging daadwerkelijk een
verbetering van de positie van gezinnen met kinderen wordt bereikt. Door de
halfjaarlijkse indexering van de kinderbijslagbedragen, waartoe dus ook de
verhoging kan worden gerekend, is deze verbetering er een van structurele
aard.De leden van de CDA-fractie vragen verder of de intentie bij de opstelling
van de SZW-begroting voor het jaar 2000 was om de beoogde verhoging slechts
naar voren te halen. Ik veronderstel dat de leden met de beoogde verhoging
bedoelen de in de Wijzigingswet uit 1994 vastgelegde verhogingen over de jaren
2001, 2002 en 2003. Hiervan uitgaande kan opgemerkt worden, dat bij de opstelling
van SZW-begroting voor het jaar 2000 de intentie dezelfde was als nu uiteindelijk
is gerealiseerd (dus naar voren halen én verhogen van deze verhogingen),
met dien verstande dat het uiteindelijke bedrag van de verhogingen zou uitkomen
op f 60,– per kind op jaarbasis (dan wel 70% respectievelijk 85%
daarvan) in plaats van de gerealiseerde f 120,–. In de tweede nota
van wijziging op de SZW-begroting voor het jaar 2000 is de verhoging tot f 120,–
verwerkt.Tot slot vragen de leden van CDA-fractie in dit verband nog om een helder
overzicht voor de jaren 1999 tot en met 2004 van de hoogte van de kinderbijslag
en de bedragen die daar totaal mee gemoeid zijn, de bedragen die extra uitgetrokken
worden ten opzichte van de begroting 1999, de oorspronkelijke begroting en
verplichtingen 2000 en de tweede nota van wijziging.Het onderstaande overzicht geeft de gevraagde gegevens. Het eerste blok
in de tabel geeft de uitgaven aan kinderbijslag van de betreffende jaren.
Het tweede blok geeft de kinderbijslag-bedragen per 1 januari van de betreffende
jaren voor het eerste kind en kinderen geboren na 1 januari 1995. Overzicht uitgaven AKW en kinderbijslagbedragen 1999–2004
na verschillende verhogingen   199920002001200220032004Uitgaven (in mln guldens) begroting 19996 4246 2766 2386 2636 3206 221Iwijziging
door verhoging bedragen01261481219283  overige wijzigingen60127125147134215 oorspronkelijke begroting 20006 4846 5296 5116 5306 5476 519IIwijziging door verhoging bedragen0125170170170170  overige
wijzigingen000000  tweede nota van wijziging6 4846 6546 6816 7006 7176 689         Totaal wijzigingen I en II0251318291262253 Bedragen per 1 januari voor 1e kind en kinderen geboren na 1-1-1995
(in guldens) bedragen voor
wijziging I459,89470,05473,50476,80479,95482,95 bedragen na wijziging I459,89485,05485,05485,05485,05488,05 bedragen
na wijziging II459,89500,05500,05500,05500,05503,05         effect wijziging I015,0011,558,255,105,10  effect wijziging II015,0015,0015,0015,0015,00         totaal effect wijziging I en II030,0026,5523,2520,1020,10Toelichting:I zijn de wijzigingen als gevolg van het naar voren halen van de wettelijke
verhoging voor 2001–2003 implicerend een verhoging van f 9,90 per
kwartaal voor het 1e kind en kinderen geboren na 1-1-1995, een extra verhoging
voor deze groep van f 5,10 per kwartaal en een verhoging van f 15,-
per kwartaal voor alle andere kinderen.II zijn de wijzigingen als gevolg van de extra verhoging van f 15 per
kwartaal voor alle kinderen.3. Laten vervallen mogelijkheid betaling AOW- en Anw-uitkeringen
door vergunninghoudersDe leden van de PvdA-fractie vragen welke twaalf pensioenfondsen momenteel
de vergunning om AOW- en Anw-uitkeringen uit te betalen hebben en welke ook
daadwerkelijk de AOW- en Anw-uitkeringen uitbetalen en voorts wensen zij geïnformeerd
te worden over een eventuele reactie van pensioenfondsen op het voornemen
om deze mogelijkheid te laten vervallen. Tot slot vragen zij om enige informatie
over ervaringen van klanten die hun AOW- of Anw-uitkering uitbetaald krijgen
door een vergunninghouder in vergelijking met klanten die deze uitkeringen
van de SVB ontvangen.In antwoord op deze vragen kan allereerst gemeld worden dat de volgende
12 organen van de Sociale Verzekeringsbank (SVB) vergunning hebben gekregen
tot uitbetaling van AOW- en Anw-uitkeringen:Stichting Beheer Pensioenfondsen «AZL» te HeerlenSPF Beheer bv te UtrechtStichting Pensioenfonds KLM te SchipholStichting 1940–1945 te AmsterdamStichting Pensioenfonds Verkade te ZaandamStichting Pensioenfonds Gist-Brocades te DelftStichting Pensioenfonds AKZO Nobel te ArnhemStichting Administratie Indonesische Pensioenen te HeerlenABP Pensioenen te HeerlenMinisterie van Defensie (Dienst Militaire Pensioenen) te KerkradeStichting Pensioenfonds Stork te AmersfoortN.V. Pensioenverzekerings Mij. DSM te Heerlen.Stichting Pensioenfonds AKZO Nobel heeft aangegeven per 1 januari 2001
te willen ontkoppelen als gevolg van het implementeren van een nieuw pensioensysteem.Op de vraag over reacties van pensioenfondsen op het voornemen om de mogelijkheid
van betaling van AOW- en Anw-uitkeringen door vergunninghouders te schrappen,
kan ik u meedelen dat tijdens een bestuurlijk overleg d.d. 31
mei 2000 met de Stichting van de Arbeid en pensioenfondsen deze organen aangaven
onaangenaam te zijn verrast door het voornemen van het kabinet. Nadere reacties
van pensioenfondsen zijn tot nog toe uitgebleven.Tot nu toe is er niet specifiek onderzoek verricht naar de ervaringen
van klanten die wel of niet hun AOW- of Anw-uitkering gecombineerd met het
aanvullend pensioen ontvangen. Bij de SVB komen wel eens signalen binnen dat
klanten het volgens pensioenfondsen op prijs stellen om de AOW- of Anw-uitkering
gecombineerd met het aanvullend pensioen van één orgaan te ontvangen.
Daartegenover staan voorbeelden van klanten van ABP Pensioenen (de vergunninghouder
met de meeste klanten) die bezwaar hadden tegen het gecombineerd uitbetalen
door dat orgaan. Het ABP biedt klanten thans de gelegenheid om desgevraagd
de AOW- of Anw-uitkering rechtstreeks van de SVB te ontvangen. Naar schatting
wordt op dit moment op verzoek de AOW- of Anw-uitkering van enkele duizenden
klanten van ABP Pensioenen rechtstreeks door de SVB uitbetaald.Sinds 1996 hebben een aantal vergunninghouders in verband met interne
veranderingen in de bedrijfsvoering aldaar de uitbetaling van aanvullend pensioen
ontkoppeld van de uitbetaling van AOW- en Anw-uitkeringen. Deze ontkoppeling
betrof in totaal circa 23 000 klanten. De SVB heeft over deze ontkoppeling
geen klachten van klanten ontvangen.Uit de reactie van de leden van de VVD-fractie op het voorstel om de mogelijkheid
tot betaling van AOW- en Anw-uitkeringen door vergunninghouders te laten vervallen
blijkt dat zij deze maatregel in grote lijnen onderschrijven. De leden wensen
meer informatie over de feitelijke situatie ter onderbouwing van de maatregel.
Zo vragen zij of uit de praktijk gebleken is dat de uitvoering van de vergunningensystematiek
lastig is. Voorts vragen zij of de procedures en verantwoordelijkheden thans
door de burgers als onhelder worden ervaren en waaruit dat blijkt. Tot slot
willen de leden van de VVD-fractie weten of uit feiten blijkt dat uitkeringen
door vergunninghouders uitbetaald minder vaak rechtmatig zijn en dat het toezicht
te wensen overlaat.In antwoord op deze vragen kan opgemerkt worden, dat wat betreft de uitvoering
vooral de SVB gebaat is bij het laten vervallen van de vergunninghoudersbepaling.
Zoals in de memorie van toelichting op het wetsvoorstel reeds aangegeven sluiten
de systemen en de werkprocessen van de SVB en de pensioenfondsen niet goed
op elkaar aan, waardoor de mogelijkheid van uitbetaling van AOW- en Anw-uitkeringen
door pensioenfondsen extra werk oplevert voor de SVB. Binnen de SVB bestaan
thans ook aparte interne procedures voor enerzijds de rechtstreekse betalingen
aan burgers en anderzijds de betalingen via een pensioenfonds. Voor de SVB
betekent het dat veel van de werkzaamheden niet geautomatiseerd maar handmatig
moeten worden verricht. Daartegenover staat weliswaar dat de SVB door het
laten vervallen van de vergunninghoudersbepaling de uitkering van en voorlichting
jegens meer rechtstreekse klanten zal moeten gaan verzorgen, doch dit past
geheel binnen de bestaande interne procedure voor rechtstreekse betalingen
aan burgers. Per saldo wordt als gevolg van een verwachte verminderde complexiteit
een besparing op de uitvoeringskosten geraamd van jaarlijks een kwart miljoen.
Het bestuur van de SVB heeft mij op 20 juni 2000 een brief gezonden (die in
afschrift naar uw Kamer is gestuurd), waarin mij gevraagd wordt de mogelijkheid
open te laten dat vergunninghouders die daaraan hechten tegen door de SVB
te stellen voorwaarden, en tegen betaling van de kosten, de gecombineerde
betalingen blijven verrichten. Ik acht het extra van groot belang dat de verantwoordelijkheidsverdeling
tussen de SVB (voor AOW- en Anw-uitkeringen) en pensioenfondsen (voor aanvullende
pensioenen) helder tot uitdrukking komt door gescheiden betalingen. Dat de huidige procedures en verantwoordelijkheden onduidelijk zijn, is
gebleken bij de bijzondere verhoging van de bruto AOW-uitkeringen begin 1998
vanwege wijzigingen in het belasting- en premieregime als gevolg van de Pemba-operatie.
Een aantal pensioen-gerechtigden die hun AOW-uitkering via een pensioenfonds
ontvingen merkten niets van deze verhoging, sterker nog: soms ging het netto-inkomen
zelfs achteruit. Voor de pensioen-gerechtigde was niet duidelijk hoe dit effect
kon optreden en wie daar verantwoordelijk voor was. De gescheiden uitbetaling
is mijns inziens noodzakelijk, om dergelijke problemen in de toekomst zoveel
mogelijk te voorkomen. Ik heb het bestuur van de SVB van voornoemde overwegingen
in kennis gesteld. Een afschrift van mijn brief terzake aan het SVB-bestuur
doe ik U hierbij toekomen1, waarmee ik aan het
verzoek van de vaste commissie voor Sociale Zaken en Werkgelegenheid 29 juni
2000, SOZA-00-585, tegemoet kom.Tot nog toe zijn geen feiten bekend dat uitkeringen door vergunninghouders
uitbetaald minder vaak rechtmatig zijn. De SVB stelt het recht op de AOW-
en Anw-uitkeringen vast conform de bepalingen van de wetten en rekening houdend
met de beschikbare gegevens. De rechtmatigheid kan in het geding zijn –
en het is niet geheel ondenkbaar dat dit kan voorkomen – als wijzigingen
in omstandigheden die van belang zijn voor het recht op deze uitkeringen niet
aan de SVB worden doorgegeven.Er vindt door de SVB geen direct toezicht plaats op de rechtmatige uitbetaling
door vergunninghouders van AOW- en Anw-uitkeringen. De SVB beschikt thans
ook niet over goede instrumenten of bevoegdheden om dit toezicht uit te oefenen.De leden van de CDA-fractie vragen of het schrappen van de mogelijkheid
de uitbetaling van AOW- en Anw-uitkering via vergunninghouders te laten lopen
slechts ingegeven is door bezuinigingsoverwegingen en of de bezuinigingsdoelstelling
voor de SVB hiermee volledig wordt gehaald. Verder vragen zij wat de overwegingen
destijds waren om de AOW- en Anw-uitkeringen via pensioenfondsen te betalen
en of er een voorlichtingstraject voor de betrokkenen wordt gestart.Het voorstel tot het schrappen van de mogelijkheid van uitbetaling van
AOW- en Anw-uitkeringen via vergunninghouders heeft een aantal redenen. De
vereenvoudiging van de uitvoering voor de SVB is daar één van.
In de memorie van toelichting op het wetsvoorstel worden echter ook reeds
de andere argumenten voor deze maatregel genoemd.Deze maatregel moet worden gezien in het licht van mijn oproep aan sociale
partners om af te stappen van de systematiek van inbouwpensioenen. Hierover
en over het hieraan voorafgaande onderzoek naar inbouwpensioenen door Regioplan
is uw kamer met mijn brief van 29 juni 2000 geïnformeerd. De voornaamste
reden voor het afschaffen van de vergunninghoudersbepaling is dan ook, dat
door gescheiden uitbetaling van AOW- en Anw-uitkeringen enerzijds en aanvullende
pensioenen anderzijds de verantwoordelijkheidsverdeling voor de burgers duidelijker
wordt. Voor de vaststelling van het recht op en de betaling van de AOW- en
Anw-uitkeringen is de SVB verantwoordelijk, voor het beleid ten aanzien van
de ontwikkeling van de AOW- en Anw-uitkeringen alsmede ten aanzien van premie-
en belastingheffing is de overheid verantwoordelijk en voor de vaststelling
en betaling van aanvullend pensioen dragen pensioenfondsen de verantwoordelijkheid.
Als laatste reden voor het afschaffen van de vergunninghoudersbepaling kan
genoemd worden dat de rechtmatigheid van de uitkering en het toezicht erop
verbeterd worden.Sinds de invoering van de AOW in 1957 en de (toen nog) AWW in 1959 hebben
pensioenfondsen de wettelijke mogelijkheid om op basis van een vergunning
de AOW- of Anw-uitkering te betalen. In het verleden was gebruikmaking van
de vergunning zinvol, omdat daarmee een verplichte aanslag Inkomstenbelasting
bij de pensioengerechtigde werd voorkomen. Het pensioenfonds was volledig
inhoudingsplichtig. Mede gezien de vereenvoudiging van de aanslagprocedure
is er nu minder reden voor een koppeling van AOW- of Anw-uitkering aan het
aanvullende pensioen.De vergunninghoudende organen is gevraagd in samenwerking met de SVB zorg
te dragen voor voorlichting aan de belanghebbenden.4. Financiële gevolgenZowel de leden van de leden van de PvdA-fractie als van de GroenLinks-fractie
vragen naar de (bestemming van de) financiële gevolgen van het schrappen
van de mogelijkheid van betaling van AOW- en Anw-uitkeringen door vergunninghoudende
organen en de financiële gevolgen van het schrappen van de afrondingsbepaling
uit de AKW. Zoals in het voorgaande en in de memorie van toelichting op het
wetsvoorstel reeds aangegeven levert de afschaffing van de mogelijkheid tot
betaling van AOW- en Anw-uitkeringen door vergunninghouders een besparing
op de uitvoeringskosten van de SVB op van jaarlijks een kwart miljoen.Voorts vermeldt de memorie van toelichting op het wetsvoorstel dat het
schrappen van de afrondingsbepaling uit de AKW structureel 3,6 miljoen aan
opbrengsten met zich meebrengt.De opbrengsten van het afschaffen van de vergunninghoudersbepaling worden
gerealiseerd door een vereenvoudiging van de uitvoering van de volksverzekeringen.
Hierdoor wordt een besparing bereikt op de uitvoeringskosten van de SVB. Deze
opbrengsten zullen dan ook worden ingezet ten behoeve van de bezuinigingstaakstelling
in het regeerakkoord betreffende de uitvoeringskosten sociale verzekeringen.
De opbrengsten van het schrappen van de afrondingsbepaling uit de AKW betreffen
uitkeringslasten. Het kabinet heeft geen expliciete voornemens met betrekking
tot de besteding van deze opbrengsten. Wel zal rekening gehouden moeten worden
met de extra uitkeringslasten van maximaal f 1 miljoen op jaarbasis als
gevolg van het in artikel II, onderdeel A, gedane voorstel tot aanpassing
van artikel 7, derde lid, onderdeel a, onder ii, van de AKW.ArtikelenArtikel IIOnderdeel ADe leden van de VVD-fractie en de leden van de fractie van GroenLinks
stellen vragen naar aanleiding van de voorgestelde aanpassing van artikel
7, derde lid, onderdeel a, onder ii, van de AKW.Zo wensen de leden van de VVD-fractie graag meer uitgebreid te worden
geïnformeerd over de aard en inhoud van de beleidsregels die de SVB heeft
opgesteld ten aanzien van tijdelijk verblijf, alsmede over de jurisprudentie
en de beleidsmatige redenen die ten grondslag liggen aan de beleidsregels.
Voorts vragen deze leden in welk geval de kinderbijslag thans nog niet langs
elektronische weg wordt overgemaakt en waarom zulks het geval is. Deze laatste
vraag wordt beantwoord bij onderdeel B, tweede lid, van deze nota.De leden van de GroenLinks-fractie vragen naar de bedoeling van de in
de memorie van toelichting op het wetsvoorstel genoemde term «loterij-effect».
Verder vragen deze leden wat de concreet te verwachten gevolgen zijn voor
cliënten van de aanpassing van dit artikel in de AKW.Wat betreft de aard van beleidsregels kan het volgende worden opgemerkt.
In het vierde lid van artikel 1:3 van de Algemene wet bestuursrecht (Awb)
zijn beleidsregels gedefinieerd als «een bij besluit vastgestelde algemene
regel, niet zijnde een algemeen verbindend voorschrift, omtrent de afweging
van belangen, de vaststelling van feiten of de uitleg van wettelijke voorschriften
bij het gebruik van een bevoegdheid van een bestuursorgaan».
Uit het oogpunt van algemene kenbaarheid is het wenselijk dat bestuursorganen
hun bestendige bestuurspraktijk in openbare beleidsregels neerleggen. Het
gaat hierbij zowel om de praktijk ten aanzien van de toepassing van zuiver
discretionaire bepalingen als om de uitleg van wettelijke bepalingen in situaties
waarin deze meerdere interpretaties toestaan. Burgers mogen de bestuursorganen
op beleidsregels aanspreken, doch het zijn geen algemeen verbindende voorschriften.
Zo bestaat op grond van de Awb de verplichting voor een bestuursorgaan om
van een beleidsregel af te wijken in gevallen waarin toepassing ervan voor
een of meer belanghebbenden gevolgen zou hebben die wegens bijzondere omstandigheden
onevenredig zijn in verhouding tot de met de beleidsregel te dienen doelen.De beleidsregels waarvan sprake is in de artikelsgewijze toelichting op
artikel II, onderdeel A, van dit wetsvoorstel hebben betrekking op het begrip
«tot het huishouden behoren» in die gevallen waarin op voorhand
niet duidelijk is tot welk huishouden het kind behoort. Een kind wordt geacht
tot een huishouden te behoren wanneer het daar normaal deel van uitmaakt maar
tijdelijk (bijvoorbeeld vanwege vakantie of ziekenhuisopname) elders verblijft.
Volgens het beleid van de SVB wordt een verblijf van het kind in een ziekenhuis
bijvoorbeeld als tijdelijk beschouwd indien dit verblijf niet langer duurt
dan zes maanden. Indien de ziekenhuisopname langer duurt dan zes maanden wordt
het kind na ommekomst van die periode niet meer geacht tot het huishouden
te behoren, tenzij reeds bij aanvang van de opname bekend is dat het verblijf
langer dan zes maanden zal duren. In het laatste geval wordt het kind vanaf
de eerste dag van opname geacht niet meer tot het huishouden te behoren. De
termijn van zes maanden wordt gehanteerd bij de interpretatie van het begrip
tijdelijk verblijf elders dan op het normale hoofdverblijf in het kader van
alle volksverzekeringen. Het is uit praktische overwegingen, ter voorkoming
van teveel fluctuaties in (het recht op) uitkering, dat de SVB voor dit soort
situaties een beoordelingstermijn als algemeen beleid hanteert. De termijn
van zes maanden is door de SVB als gemiddelde afgeleid uit in jurisprudentie
als acceptabel genoemde termijnen.Het «loterij-effect» waarover in de memorie van toelichting
op het wetsvoorstel wordt gesproken, ontstaat doordat in het kader van verschillende
regelingen verschillende beoordelingsperioden worden gehanteerd bij de beantwoording
van de vraag of sprake is van «tot het huishouden behoren». Zo
wordt in het kader van de AKW op grond van artikel 7, derde lid, onderdeel
a, onder ii, van die wet, voor het recht op tweevoudige kinderbijslag op de
peildatum beoordeeld of een kind hetzij het afgelopen jaar hetzij vermoedelijk
het eerstkomende jaar wegens ziekte of gebreken niet tot het huishouden van
de gerechtigde heeft behoord dan wel behoort. In het kader van de regeling
Tegemoetkoming onderhoudskosten thuiswonende gehandicapte kinderen 2000 (TOG
2000; in het kader van deze regeling is thuiswonend zijn een voorwaarde voor
het recht op tegemoetkoming) is het bovenomschreven algemene beleid van de
SVB van toepassing.Met de volgende voorbeelden wil ik illustreren tot welke uitkomsten (de
overige uitkeringsvoorwaarden buiten beschouwing gelaten) het hanteren van
verschillende beoordelings-termijnen in het kader van verschillende regelingen
kan leiden.Voorbeeld 1Op peildatum 1 januari wordt vermoed dat een kind een jaar of langer uitwonend
zal zijn wegens ziekte: dan bestaat recht op tweevoudige kinderbijslag, en
geen recht op TOG-tegemoetkoming.Op peildatum 1 april wordt vermoed dat een kind 9 maanden uitwonend zal zijn wegens ziekte: dan bestaat recht op enkelvoudige kinderbijslag,
en geen recht op TOG-tegemoetkoming.Op peildatum 1 juli wordt vermoed dat een kind 6 maanden uitwonend zal
zijn wegens ziekte, dan bestaat recht op enkelvoudige kinderbijslag, en recht
op TOG-tegemoetkoming.Hieruit blijkt, dat waar sprake is van een vermoeden van uitwonend zijn
voor een periode tussen zes maanden en één jaar een aan de verzekerde
niet uit te leggen situatie ontstaat dat enerzijds geen recht bestaat op tweevoudige
kinderbijslag en anderzijds geen recht op TOG-tegemoetkoming.Voorbeeld 2Op 1 januari wordt een kind voor onbekende duur in een AWBZ-instelling
opgenomen: dan bestaat recht op enkelvoudige kinderbijslag en recht op TOG-tegemoetkoming.Op 1 april van hetzelfde jaar is het kind nog steeds opgenomen: dan bestaat
nog steeds recht op enkelvoudige kinderbijslag en recht op TOG-tegemoetkoming.Op 1 juli van dat jaar is het kind nog steeds opgenomen: dan bestaat recht
op enkelvoudige kinderbijslag, maar geen recht meer op TOG-tegemoetkoming.Op 1 januari van het volgende jaar is het kind nog steeds opgenomen: dan
bestaat recht op tweevoudige kinderbijslag en geen recht op TOG-tegemoetkoming.Bij het hanteren van de dezelfde beoordelingstermijn van een half jaar,
zoals met het onderhavige wetsvoorstel beoogd, zou reeds per 1 juli de situatie
zijn ontstaan van recht op tweevoudige kinderbijslag en geen recht op TOG-tegemoetkoming.Door voor alle in ieder geval door de SVB uitgevoerde regelingen het algemene
beleid van de SVB inzake het tijdelijk verblijf elders van toepassing te laten
zijn wordt de onderlinge afstemming en uniformiteit van door de SVB uitgevoerde
regelingen bevorderd. Dit is ook in het belang van de cliënten, hetgeen
moge blijken uit de hierboven genoemde voorbeelden. Hiermee veronderstel ik
de vraag van de leden van de GroenLinks-fractie naar de concreet te verwachten
gevolgen van de voorgestelde wijziging van artikel 7, derde lid, onderdeel
a, onder ii, van de AKW, ook afdoende beantwoord.Onderdeel B, tweede lidIn het verslag bij onderdeel A vragen de leden van de VVD-fractie in welk
geval de kinderbijslag thans nog niet langs elektronische weg wordt overgemaakt
en waarom zulks het geval is.In de memorie van toelichting bij artikel II, onderdeel B, tweede lid
van dit wetsvoorstel, geef ik aan, dat in alle gevallen (een uitzondering
daargelaten) de kinderbijslag langs elektronische weg wordt overgemaakt. De
uitzondering betreft de situatie waarin de verzekerde zelf aangeeft om één
of andere reden geen bank- of girorekening te hebben.De leden van de GroenLinks-fractie vragen hoe het laten vervallen van
de afrondingsbepaling in de AKW zicht verhoudt tot de regels die gelden in
de belastingwetgeving, waarbij de te betalen bedragen aan belasting nog steeds
naar beneden, ten gunste van de cliënten worden afgerond.In de toelichting op de aangiftebiljetten inkomstenbelasting wordt het
de belastingplichtige toegestaan bij invulling van de aangiftebiljetten in
zijn voordeel af te ronden. De afronding wordt toegestaan omwille van de eenvoud
voor de belastingplichtige en de belastingdienst. Het is voor de belastingdienst
niet werkbaar aangiften tot op de cent nauwkeurig te verwerken. De lasten
die hiermee gemoeid zouden zijn, zijn hoger dan de belastingopbrengsten
die uit op de cent nauwkeurige aangiften zouden voortvloeien.Onderdeel DDe leden van de GroenLinks-fractie constateren, dat in dit onderdeel wordt
geregeld, dat het recht op kinderbijslag in beginsel met terugwerkende kracht
van een jaar kan worden toegekend. Deze leden vragen of dit betekent dat op
dit moment niet met terugwerkende kracht kan worden toegekend. Voorts vragen
zij wat moet worden verstaan onder «in beginsel».Zoals in de memorie van toelichting bij dit onderdeel vermeld, betreft
dit onderdeel een verbetering van artikel 14, derde lid, van de AKW. In dit
artikellid staat thans, dat het recht op kinderbijslag niet kan worden vastgesteld
over perioden gelegen voor een jaar voorafgaand aan de eerste dag van het
kalenderkwartaal tijdens welke de aanvraag om kinderbijslag werd ingediend.
Dit recht kan uiteraard in de meeste gevallen over die perioden wel degelijk
worden vastgesteld. Bedoeling van dit artikellid was en is echter, dat aan
het recht op kinderbijslag geen verdergaande terugwerkende kracht kan worden
verleend. Die bedoeling komt beter tot zijn recht met de thans in dit onderdeel
voorgestelde redactie. Kinderbijslag kan op dit moment en in de nieuwe situatie
met maximale terugwerkende kracht van een jaar worden toegekend.De woorden «in beginsel» die in de memorie van toelichting
op dit onderdeel worden genoemd, duiden op de bevoegdheid van de SVB om in
bijzondere gevallen af te wijken van de termijn van een jaar. Wat in dit verband
bijzondere gevallen kunnen zijn wordt door de SVB aangegeven in de bij onderdeel
A genoemde openbare beleidsregels.Artikelen III en IVIn deze artikelen wordt de mogelijkheid voor pensioenfondsen afgeschaft
om met een vergunning van de SVB AOW- of Anw-uitkering uit te betalen. De
huidige redactie van de artikelen III en IV heeft blijkens de opmerking van
de leden van de PvdA-fractie bij die leden de indruk gewekt, dat de SVB straks
bevoegd zal zijn tot betaalbaarstelling van pensioenen verschuldigd door organen
die daarmee belast zijn, veelal pensioenfondsen. Die bevoegdheid heeft de
SVB onder dezelfde voorwaarden in de huidige situatie echter ook al. De in
de artikelen III en IV van het wetsvoorstel genoemde bepalingen zijn niet
nieuw, met dien verstande dat vernummering van de artikelleden heeft plaatsgevonden.Voortschrijdend inzicht brengt mij er echter toe voor te stellen ook deze
mogelijkheid van gecombineerd uitbetalen van AOW- of Anw-uitkering met aanvullend
pensioen door de SVB af te schaffen. Een en ander is geregeld in bijgevoegde
nota van wijziging.Het kabinet is van oordeel dat er duidelijkheid moet bestaan met betrekking
tot de procedures en verantwoordelijkheden met betrekking tot AOW- en Anw-uitkeringen
enerzijds en aanvullende pensioenen anderzijds. Zoals eerder gesteld is in
lijn met die gedachte voorgesteld de vergunninghoudersbepaling uit de AOW
en Anw te schrappen. Het zou niet in lijn met deze gedachte zijn de spiegelbeeldbepaling
op grond waarvan de SVB bevoegd is tot gecombineerde betaling van AOW- of
Anw-uitkering met aanvullend pensioen te handhaven.Uit informatie van de SVB is gebleken, dat aan deze mogelijkheid tot gecombineerde
betaling door de SVB de laatste jaren geen toepassing wordt gegeven.De Staatssecretaris van Sociale Zaken en Werkgelegenheid,J. F. HoogervorstXNoot1Ter inzage gelegd bij de afdeling Parlementaire Documentatie. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-27095-6.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl