Verdrag van Amsterdam; Nota n.a.v. het verslag over de Notitie Hiërarchie der normen in Europees recht
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-09 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 19992000-25922, nr. 231

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum indiening

24-05-2000

Eerste Kamer der Staten-Generaal

1999-2000

25922-(R1613) nr. 231

16-05-2000

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamHiërarchie der normenOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 25922Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 19 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
25 922 (R 1613)Notitie Hiërarchie der normen in Europees rechtnr. 231NOTA NAAR AANLEIDING VAN HET VERSLAGOntvangen 16 mei 2000Hiërarchie der normenDe leden van de CDA-fractie vroegen of de regering bereid is op het vereiste
politieke niveau – dus ook dat van de Europese Raad – voldoende
aandacht te vragen voor het onderwerp «hiërarchie van normen»,
zodat aan deskundigen een mandaat kan worden gegeven om met een uitgewerkt
voorstel te komen. Ook vroegen zij of het daarbij dienstig zou zijn een andere
terminologie voor het onderwerp te kiezen, nu «hiërarchie der normen»
bij niet in de thematiek ingevoerde personen verkeerde associaties blijkt
op te roepen.De regering merkt op dat, zoals ook in de notitie van 22 februari 1999
gesteld, het verloop van de onderhandelingen over de invoering van een algemene
indeling van communautaire besluiten tijdens de twee laatste IGC's weinig
hoop gaf dat op dit punt in een volgende conferentie meer zou kunnen worden
bereikt. De tot dusverre gevoerde besprekingen, voorafgaand aan en bij aanvang
van deze IGC, bevestigen dit beeld.De regering wijst er daarbij op dat een hiërarchie van normen tot
een wijziging van de Verdragen zal moeten leiden. Zoals bekend heeft Nederland
al voor de Europese Raad van Keulen om verschillende redenen gepleit voor
een brede IGC-agenda. Op basis van deze brede agenda zouden verderreikende
hervormingen overeen kunnen worden gekomen die de Unie beter in staat stellen
de gevolgen van de uitbreiding op te vangen. Veel lidstaten wilden echter
een IGC die zo kort mogelijk zou duren en die alleen de meest urgente problemen
zou aanpakken. Daartoe werden aanvankelijk alleen de omvang en samenstelling
van de Commissie, de stemmenweging in de Raad en de toepassing van de gekwalificeerde
meerderheidsbesluitvorming gerekend. Nederland heeft samen met enige gelijkgezinde
landen en de Commissie aangedrongen op toevoeging van andere institutionele
vraagstukken. Dit heeft ertoe geleid dat institutionele vraagstukken die verband
houden met de drie bovengenoemde onderwerpen en die voor de goede uitvoering
van het Verdrag van Amsterdam van belang zijn in Helsinki door de Europese Raad aan de agenda zijn toegevoegd. Verder concludeerde de Europese
Raad dat het Voorzitterschap ook nog tijdens de onderhandelingen onderwerpen
zou kunnen voorstellen. Deze mogelijkheid tot agendering van andere onderwerpen
lijkt het Portugese Voorzitterschap, mede op basis van de eerste besprekingen
in de IGC, te willen beperken tot het grondrechtenhandvest en het EVDB. Ook
een thema als de splitsing van de Verdragen in een soort basisverdrag met
de fundamentele bepalingen van de Europese Unie en geconsolideerde teksten
met de overige bepalingen (onder andere voorgesteld door Dehaene, Von Weizsäcker
en Simon) zal in deze IGC niet aan de orde komen.De regering acht een eventuele Nederlandse interventie om het vraagstuk
van de hiërarchie van normen alsnog aan de IGC-agenda toe te voegen daarom
niet meer zinvol.Overigens vormde niet de terminologie, maar de grote mate van verdeeldheid
over de wenselijkheid van een nieuwe indeling van de communautaire besluiten
de oorzaak van het tot dusverre uitblijven van resultaat wat betreft de hiërarchie
van normen. Het is niet waarschijnlijk dat een andere terminologie tot andere,
betere resultaten zou hebben geleid.De leden van de CDA-fractie stelden de vraag of ik de zienswijze deel
dat artikel 23, tweede lid VEU, en artikel 34, tweede lid VEU, een hiërarchie
van normen suggereren.Naar mijn mening geven beide artikelen een regeling van de besluitvormingsprocedures
zoals deze moet plaats vinden ter realisering van het gemeenschappelijk buitenlands
en veiligheidsbeleid respectievelijk inzake politiële en justitiële
samenwerking in strafzaken. De artikelen geven aan welk type van maatregelen
kunnen worden genomen en volgens welke besluitvormingsprocedure deze maatregelen
kunnen worden vastgesteld. Een hiërarchie van normen kan hieruit echter
niet worden afgeleid. Het Verdrag bepaalt immers, zoals ook in mijn brief
van 22 februari 1999 aangegeven, geen hiërarchie tussen de verschillende
rechtsinstrumenten, ook niet ten aanzien van rechtsinstrumenten genoemd in
de titels V en VI EU. De zienswijze dat deze artikelen wel een hiërarchie
van normen zouden suggereren, deel ik dan ook niet.De hier opgebrachte vragen zijn overigens ook aan de orde geweest bij
de goedkeuring van het Verdrag van Amsterdam. De herziening van de genoemde
bepalingen uit het EU-Verdrag in Amsterdam kwam vooral voort uit de behoefte
de besluitvorming in de zogenoemde tweede pijler te vergemakkelijken. Artikel
23 tweede lid is met dat oogmerk in het EU-Verdrag opgenomen. Van hiërarchisering
van de in dit artikel genoemde rechtsinstrumenten is in strikt juridische
zin geen sprake.De leden van de CDA-fractie vroegen voorts of deze bepalingen een herziening
van de instemmingprocedure vergen en aanknopingspunten bieden voor een precisering
welke besluiten de instemming van de Staten-Generaal behoeven.Opgemerkt kan worden dat de Staten-Generaal, ingevolge de goedkeuringswet
bij het Verdrag van Amsterdam, ten aanzien van besluitvorming van de Raad
op grond van titel IV EG (asiel, visum en migratie) en titel VI EU (politiële
en justitiële samenwerking) een instemmingsrecht heeft. Met betrekking
tot Titel IV EG heeft dit instemmingsrecht overigens een tijdelijk karakter.
Krachtens artikel 67 lid 4 EG wordt na een periode van vijf jaar immers automatisch
de co-decisieprocedure van toepassing op de daarin genoemde aangelegenheden, terwijl het tweede lid de Raad opdraagt om een besluit te nemen
over de toepassing van deze besluitvormingsprocedure op alle of een aantal
onderwerpen van Titel IV.Een nadere precisering welke besluiten de instemming van de Staten-Generaal
behoeven acht ik vooralsnog niet noodzakelijk.De leden van de CDA-fractie vroegen of de regering onderkent dat de richtsnoeren
voor de kwaliteit van communautaire wetgeving en de codificering van juridische
teksten ten achter blijven bij de Aanwijzingen voor de wetgevingstechniek,
thans de Aanwijzingen voor de regelgeving, die al decennia lang in Nederland
worden gehanteerd. Voorts stelden zij de vraag of de in de richtsnoeren aangekondigde
handleiding hier wel in zal voorzien. Tenslotte vroegen zij naar de stand
van zaken met betrekking tot de codificatie van Europese regels.In antwoord hierop kan worden gesteld dat, vergeleken met de Aanwijzingen
voor de regelgeving (Ar) de richtsnoeren die op EU-niveau worden gehanteerd,
bescheiden van opzet zijn. Een vergelijking zonder meer is echter niet op
zijn plaats. Waar in Nederland gedurende vele jaren aan de invulling van de
Ar is gewerkt, is bij de instellingen van de EU pas sinds kort meer structureel
aandacht voor verbetering van de kwaliteit van de regelgeving door het hanteren
van uniforme richtsnoeren bij de opstelling van ontwerp-regelgeving. Vanuit
de traditie die Nederland met wetgevingskwaliteit heeft probeert de regering
de aandacht voor de kwaliteit van EU-regelgeving onverminderd op de agenda
te houden. Begin 2001 zullen de instellingen het gebruik van de richtsnoeren
evalueren. Daarbij zal ook aan de orde moeten komen welke wijzigingen cq aanvullingen
de richtsnoeren behoeven.Evenals voor de Ar geldt ook voor de richtsnoeren dat deze hun weg moeten
vinden naar de bureaus van diegenen die daadwerkelijk ontwerp-regelgeving
opstellen. In het interinstitutioneel akkoord betreffende de gemeenschappelijke
richtsnoeren voor de redactionele kwaliteit van de communautaire wetgeving
is besloten dat de instellingen intern organisatorische maatregelen nemen
voor een juiste toepassing van deze richtsnoeren. Onder meer dienen de instellingen
een handleiding op te stellen ten behoeve van de betrokkenen bij het Europese
wetgevingsproces. Deze handleiding wordt op dit moment door de instellingen
voorbereid. Ook de werking van de handleiding zal voorwerp zijn van de eerder
genoemde evaluatie.In de nota «De wetgeving verbeteren» van 1995 kondigde de
Commissie afschaffing van 250 EG-besluiten aan via de versnelde codificatieprocedure.
Hoewel wel degelijk bepaalde stukken regelgeving zijn gecodificeerd (bijvoorbeeld
de Notificatierichtlijn), is de praktijk helaas vooralsnog achtergebleven
bij het ambitieniveau van de Commissie.De leden van de CDA-fractie vroegen voorts welke problemen ertoe hebben
geleid dat de besluitvorming over de modaliteiten van bevoegdheden tot uitvoering
door de Commissie in de Raad nog niet is afgerond en welk standpunt daarbij
van Nederlandse zijde is ingenomen.Ik merk op dat besluitvorming hierover inmiddels is afgerond. Het besluit
van de Raad tot vaststelling van de voorwaarden voor de uitoefening van de
aan de Commissie verleende uitvoeringsbevoegdheden (1999/468) dateert van
28 juni 1999.Naar aanleiding van een vraag afkomstig van de leden behorende tot de
PvdA-fractie of de regering uit gêne niet verwezen heeft naar een voorstel
in de voorfase van het Verdrag van Maastricht, waarin sprake was van een vorm van kaderwetgeving, merk ik op dat de reden om niet te verwijzen
naar bedoeld voorstel is dat de notitie van 22 februari 1999, op verzoek van
de Eerste Kamer, beoogde met name aandacht te schenken aan de onderhandelingen
over de hiërarchie van normen tijdens de intergouvernementele conferentie
die leidde tot het Verdrag van Amsterdam. Er is daarom niet in detail ingegaan
op de intergouvernementele conferentie voorafgaand aan het Verdrag van Maastricht.Beantwoording van de vraag waarom bij de Britten een «sovereignty»
onbespreekbaar zou zijn van wetgevende besluiten van de Raad genomen in co-decisie
met het Parlement valt, nu deze stelling in de notitie van 22 februari 1999
niet naar voren is gebracht, buiten het bestek van deze nota.De Minister van Buitenlandse Zaken,J. J. van AartsenXNoot1De eerder verschenen stukken inzake deze Notitie zijn gedrukt onder EK
nrs. 62d en 62e, vergaderjaar 1998–1999. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-19992000-25922-231.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl