Raad Algemene Zaken en Externe Betrekkingen; Brief van de Ministers van Buitenlandse Zaken en van Defensie
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2019-09-02 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 21501-02, nr. 808

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

24-04-2008

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2007-2008

21501-02 nr. 808

16-04-2008

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamConceptverdrag en compendiumOnderzoek ministerie van DefensieBeoordeling clustermunitie in de Nederlandse krijgsmachtDe Nederlandse inzet nader omschrevenDraagvlak en betekenisOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 21501-02Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 23 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
21 501-02Raad Algemene Zaken en Externe Betrekkingennr. 808BRIEF VAN DE MINISTERS VAN BUITENLANDSE ZAKEN EN VAN DEFENSIEAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-GeneraalDen Haag, 16 april 2008Graag informeren wij u met deze brief over de inzet van Nederland gedurende
de laatste bijeenkomst in het kader van het Oslo proces in Dublin van 19 tot
en met 30 mei, waar de formele diplomatieke onderhandelingen over een
verdrag over clustermunitie zullen plaatsvinden.Gedurende de vierde en laatste voorbereidende conferentie over clustermunitie
in het kader van het «Oslo proces», heeft de Nederlandse regering
de Wellington Verklaring onderschreven. Hiermee heeft de Nederlandse regering
nogmaals steun uitgesproken voor de totstandkoming, in 2008, van een juridisch
bindend instrument over clustermunitie die onaanvaardbaar humanitair leed
veroorzaakt. Dit is in lijn met de aanvaarding, in Oslo op 23 februari
2007, van de zogenaamde «Oslo Verklaring» door Nederland en 45
andere landen.Indien de onderhandelingen in Dublin succesvol kunnen worden afgerond,
zal in december 2008 in Oslo een nieuw verdrag over clustermunitie ondertekend
kunnen worden.Conceptverdrag en compendiumIn de door Nederland gesteunde Wellington Verklaring wordt verwezen naar
een conceptverdragstekst en een compendium. Beide zijn het product van de
vier opeenvolgende «issue based discussions» in Oslo, Lima, Wenen
en Wellington en zullen als basis worden gebruikt voor de formele onderhandelingen
in Dublin. Het compendium bevat alternatieve tekstvoorstellen van diverse
landen, waaronder de voorstellen van de «gelijkgezinde landen»1. Nederland heeft samen met andere gelijkgezinde landen
gedurende de Wellington Conferentie benadrukt dat de voorstellen zoals gevat
in het compendium als volwaardige alternatieven dienen te worden besproken.De bijeenkomst in Dublin zal worden voorgezeten door Ierland, hierbij
ondersteund door de andere landen van de zogenaamde «kerngroep»
(Nieuw Zeeland, Noorwegen, Peru, Mexico, Oostenrijk en de Heilige Stoel).
Landen dienen, teneinde volwaardig deel te kunnen nemen aan de onderhandelingen
in Dublin, de Wellington Verklaring te onderschrijven. Tevens kunnen NGO’s
en andere landen als waarnemers deelnemen.Tijdens de Wellington Conferentie bleek dat alle daar aanwezige landen
inmiddels uitgaan van een verdrag dat gebaseerd is op een algemeen verbod
met uitzonderingen. De Nederlandse inzet voor Dublin is dan ook op basis van
deze opzet geformuleerd. In de uitzonderingsbepalingen zal nader omschreven
moeten worden welke clustermunitie uitgezonderd blijft van het algemene verbod.
Op deze wijze zal, conform de Oslo-verklaring, een onderscheid worden gemaakt
tussen clustermunitie die onaanvaardbaar humanitair leed veroorzaakt, en dient
te worden verboden, en clustermunitie die van een verbod dient te worden uitgezonderd.De huidige conceptverdragstekst bevat op dit moment slechts een aantal
minimale uitzonderingen. Zo is overeenstemming over het feit dat clustermunitie
met een niet-explosieve lading (bijvoorbeeld rookbommen) van het algemene
verbod dient te worden uitgezonderd. In Wellington is nader gesproken over
aanvullende criteria die bepalend kunnen zijn bij het formuleren van verdere
uitzonderingen op de verbodsbepaling. Toen is een hoge betrouwbaarheid als één
van de criteria genoemd die in Nederlandse optiek als zelfstandig criterium
voor aanvaardbare clustermunitie zou moeten gelden. Verder lijkt er overeenstemming
te bestaan in de groep van gelijkgezinden dat clustermunitie met een beperkt
aantal submunities niet onder het algemeen verbod zou moeten vallen. Betrouwbaarheid,
precisie en het aantal submunities spelen een belangrijke rol bij het bepalen
welke clustermunitie onder een verbod dient te vallen. Deze factoren bepalen
namelijk het uiteindelijke effect van clustermunitie op het moment en na afloop
van inzet.Onderzoek ministerie van DefensieDe afgelopen periode hebben deskundigen van het ministerie van Defensie
in samenwerking met TNO en het Nationaal Lucht- en Ruimtevaartlaboratorium
(NLR) onder meer onderzoek gedaan naar de mogelijkheid om betrouwbaarheid
en precisie als criteria voor de aanvaardbaarheid van clustermunitie te hanteren.
Een hoge betrouwbaarheid is van belang voor het voorkomen van explosieve oorlogsresten,
die vooral na het conflict een risico kunnen vormen voor de burgerbevolking.
Precisie is van belang om de kans op burgerslachtoffers en nevenschade bij
inzet, tijdens een gewapend conflict, te kunnen beperken.Door de veelheid aan mogelijke inzetsituaties is het lastig de betrouwbaarheid
van een clusterwapen éénduidig vast te stellen. Het blijkt bovendien
zeer kostbaar om middels een lot acceptance test
statistische zekerheid te verkrijgen over een zeer hoge betrouwbaarheid. Daarom
acht de regering een algemeen betrouwbaarheidscriterium in een toekomstig
verdrag hanteerbaar noch wenselijk. Beter is om technische eigenschappen die
een hoge betrouwbaarheid waarborgen op te nemen in een verdrag. Hierbij kan
bijvoorbeeld worden gedacht aan verbeterde ontstekingen, of zelfvernietigings-
of zelfneutraliseringsmechanismen in de submunities. In Dublin zal de regering
zich inzetten om in een verdrag de grens tussen aanvaardbare en niet-aanvaardbare
clustermunitie te trekken op basis van dergelijke objectief vast te stellen
technische criteria.Wat betreft precisie is vooral het te verwachten uitwerkingsgebied, de
zogenaamde «footprint», van belang. Indien de footprint voldoende
nauwkeurig is te bepalen voordat een clusterwapen wordt ingezet, kan de kans
op burgerslachtoffers worden beperkt. Hierdoor is het mogelijk inzet van een
clusterwapen zorgvuldig af te wegen. Een keuze voor inzet kan dus mede afhankelijk
zijn van de zekerheid waarmee de footprint vooraf is te bepalen. Deze footprint
is echter ook afhankelijk van de weersomstandigheden en de nauwkeurigheid
van de systemen van het wapenplatform. Een verbod op clustermunitie op basis
van de mate waarin de footprint kan worden voorspeld, heeft daarom een beperkte
meerwaarde. De regering zet daarom in op aanvullende inzetbeperkingen op het
gebruik van clustermunitie.Daarnaast is nader bezien voor welk type doelen en onder welke omstandigheden
clustermunitie geschikt is en of voor dergelijke doelen alternatieven beschikbaar
zijn. Voor bepaalde typen doelen, zoals verspreide gepantserde eenheden en
luchtafweerinstallaties, is geen operationeel realistisch alternatief beschikbaar.
Voor andere doelen, zoals bijvoorbeeld geparkeerde vliegtuigen, kunnen, door
een substantiële extra inspanning, zoals de inzet van extra vliegtuigen
in combinatie met een vergroting van de logistieke capaciteit van de operatie
en met inachtneming van hogere directe risico’s van eigen eenheden en
burgerbevolking, bepaalde typen munitie een soortgelijk effect bereiken. Ook
wordt in bepaalde specifieke omstandigheden voor inzet van clustermunitie
gekozen, bijvoorbeeld bij een aanval op bewegende doelen, wanneer het zicht
slecht is. Precisiemunitie heeft in dergelijke gevallen onvoldoende kans op
effect. In dergelijke situaties kan clustermunitie het enige reële effectieve
middel zijn.Beoordeling clustermunitie in de Nederlandse krijgsmachtDe Nederlandse krijgsmacht beschikt op dit moment over twee typen clustermunitie,
namelijk de CBU-87 vliegtuigbom voor het F16 jachtvliegtuig en de M261 raketkop
voor de AH-64 Apache gevechtshelikopter. Het Ministerie van Defensie heeft
de afgelopen jaren geïnvesteerd in het verbeteren van de systemen van
de F16 en de Apache. Door deze investeringen kan de footprint van de clusterwapens
vooraf accuraat worden voorspeld. De regering is daarom van mening dat de
footprint van de clustermunitie in de Nederlandse krijgsmacht voldoende zeker
te bepalen is om verantwoorde inzet onder bepaalde omstandigheden mogelijk
te maken.De CBU-87 bestaat uit een container met 202 submunities. De submunities
zijn uitgerust met een mechanische ontsteking en beschikken niet over een
zelfdestructie- of zelfneutraliseringsmechanisme. Daarmee voldoet het wapen
niet aan de door de regering gewenste uitzonderingen in een mogelijk verbod
op clustermunitie die onaanvaardbaar humanitair leed veroorzaakt.Eerder heeft de regering besloten de CBU-87 en de M261 tot nader order
niet te gebruiken behoudens uitzonderlijke omstandigheden en de Kamer tijdig
te informeren indien inzet aan de orde is. Dit besluit blijft voor de CBU-87
gehandhaafd tot de krijgsmacht beschikt over een adequaat alternatief, dan
wel het tijdstip waarop de CBU-87 op grond van verbodsbepalingen in een toekomstig
verdrag moet worden afgeschaft.De regering streeft naar uiteindelijke afschaffing van de CBU-87. Indien
de uitkomst van de conferentie in Dublin leidt tot een verbod op de CBU-87,
zal dit de regering er niet van weerhouden zich bij het verdrag aan te sluiten.
Hierbij dient te worden opgemerkt dat in de verdragsonderhandelingen een mogelijke
overgangstermijn voor verboden clustermunitie onderwerp van discussie
is. Aldus kunnen landen de gelegenheid krijgen zich direct bij het verdrag
aan te sluiten en zich daarmee te committeren aan afschaffing van bepaalde
typen clustermunitie, zonder dat afbreuk wordt gedaan aan de slagkracht van
de krijgsmacht. Op korte termijn zal worden bezien hoe op adequate wijze de
operationele gevolgen van het verwijderen van de CBU-87 uit het arsenaal ondervangen
kunnen worden.De M261 raketkop beschikt over 9 submunities. Door het lage aantal submunities
is de te verwachten footprint beperkt en zal het aantal achtergebleven explosieve
oorlogsresten niet substantieel hoger zijn dan bij inzet van unitaire munitie.
De regering acht het daarom niet noodzakelijk de M261 te verbieden.De Nederlandse inzet nader omschrevenNederland sluit zich aan bij de groep van gelijkgezinde landen die een
verbod nastreven op clustermunitie die onaanvaardbaar humanitair leed veroorzaakt.
Humanitaire overwegingen zijn richtinggevend om te komen tot een verdrag over
clustermunitie. Dat betekent dat het huidige arsenaal van de krijgsmacht niet
bepalend is voor het Nederlandse standpunt. De regering zal een afweging maken
tussen humanitaire overwegingen aan de ene kant en het belang van de operationele
slagkracht van de krijgsmacht aan de andere kant. Daarmee kiest de Nederlandse
regering er voor vast te houden aan de Oslo-verklaring. In een verdrag dient
volgens de regering de grens tussen aanvaardbare en niet-aanvaardbare clustermunitie
te worden getrokken door objectieve technische criteria voor clustermunitie
vast te stellen. Hierbij denkt de Nederlandse regering aan moderne, elektrische
ontstekingen, omdat deze betrouwbaarder zijn dan mechanische, en aan zelfdestructie-
en zelfneutraliseringsmechanismen voor clustermunitie met veel submunities.
Gezien de huidige stand van de techniek betekent dit dat bijvoorbeeld de huidige
generatie sensor fused wapens volgens de Nederlandse
regering niet onder een verbod moet vallen. Dergelijke wapens zijn uitgerust
met sensoren om doelen te herkennen, moderne ontstekingen en beschikken over
een zelfdestructie- of zelfneutraliseringsmechanisme. Hierdoor wordt de kans
op explosieve oorlogsresten sterk verminderd.Clustermunitie met weinig submunities verschilt in beperkte mate van unitaire
munitie in het veroorzaken van onbedoelde nevenschade en burgerslachtoffers.
De footprint van een dergelijk wapen is beperkt en het risico van onontplofte
oorlogsresten in absolute termen blijft binnen een acceptabele grens. Hoewel
ieder maximum arbitrair kan worden vastgesteld, lijkt bij voor Nederland belangrijke
partners in het Oslo proces een maximum van 10 submunities aanvaardbaar te
zijn. Nederland zal zich in Dublin bij deze groep aansluiten.Behalve bovenstaande criteria als uitzonderingsbepalingen op het verbod,
acht Nederland het wenselijk om te komen tot preciezere voorschriften voor
het gebruik van clustermunitie. Hoewel er binnen het internationale recht
voldoende instrumenten voorhanden zijn die het gebruik van wapens reguleert,
heeft de praktijk uitgewezen dat nadere bepalingen voor clustermunitie wenselijk
zijn. De regering zet daarom in op beperkingen voor het gebruik van clustermunitie,
waarbij protocol III van het Conventionele Wapenverdrag als voorbeeld kan
dienen.De Nederlandse regering acht het van belang dat optreden in bondgenootschappelijk
verband ook in het hoogste deel van het geweldsspectrum mogelijk en werkbaar
blijft. Toetreding van alle NAVO bondgenoten tot een nieuw verdrag acht de
regering echter voorlopig onwaarschijnlijk. Hierdoor kunnen in het toekomstige
optreden met bondgenoten interoperabiliteitsproblemen ontstaan.
Zoals beschreven in de brief van 11 maart 2008 (Kamerstuk 21 501–02,
nr. 802 ) aan uw Kamer is het voor Nederland en gelijkgezinde landen van belang
dat een bepaling in het verdrag wordt opgenomen die deze mogelijke interoperabiliteitsproblemen
voorkomt.Draagvlak en betekenisOf bovenstaande standpunten op voldoende steun van de kerngroep en de
overige deelnemers aan het Oslo proces kunnen rekenen zal in Dublin moeten
blijken. Over een groot aantal zaken dient overeenstemming te worden bereikt,
waaronder de retro-activiteit van artikel 4 (ruiming), het op voorraad houden
van clustermunitie voor onderzoek en training en inwerkingtreding. De regering
acht de kans op een succesvolle afsluiting van Dublin met een betekenisvol
en internationaal breed gedragen verdrag groot, indien overeenstemming kan
worden bereikt over relevante uitzonderingen op de verbodsbepaling en de militaire
interoperabiliteitskwestie.Voor de uiteindelijke effectiviteit van het verdrag is het van groot belang
dat relevante landen willen en kunnen deelnemen. Daarom hecht Nederland veel
waarde aan een toekomstig verdrag dat breed wordt gedragen door relevante
EU- en NAVO-partners die betrokken zijn bij het Oslo-proces. Nederland zal
dan ook in de voorbereidingen op en gedurende de onderhandelingen in Dublin
nauw samenwerken en optreden met de zogenaamde «gelijkgezinde»
landen. Deze groep heeft een vaste kern van een aantal landen dat clustermunitie
produceert en/of bezit, waaronder het Verenigd Koninkrijk, Frankrijk, Duitsland,
Canada, Zweden, Zwitserland en Japan. De steun van deze landen voor een nieuw
verdrag zal in belangrijke mate de uiteindelijke effectiviteit bepalen.Veel landen die clustermunitie produceren en/of bezitten, zoals China,
India, Pakistan, Rusland en de Verenigde Staten, hebben tot nu toe niet deelgenomen
aan het Oslo-proces en de verwachting is dat zij ook in Dublin niet aanwezig
zullen zijn. Een verbod op clustermunitie die onaanvaardbaar humanitair leed
veroorzaakt zou sterk aan effectiviteit winnen als deze landen partij zouden
zijn. Om deze reden blijft de regering zich tevens inzetten in het kader van
de «Convention on Certain Conventional Weapons» (CCW).De minister van Buitenlandse Zaken,M. J. M. VerhagenDe minister van Defensie,E. van MiddelkoopXNoot1Van de informele groep gelijkgezinden waren in Wellington, naast Nederland,
de volgende landen aanwezig: Australië, Canada, Duitsland, Frankrijk,
het Verenigd Koninkrijk, Italië, Zweden, Finland, Tsjechië, Slowakije,
Denemarken, Japan en Zwitserland. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-21501-02-808.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl