Ontwerpbesluiten Unie-Verdrag; Brief van de Minister van Justitie
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2019-09-03 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 23490, nr. 494

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

10-03-2008

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2007-2008

23490 nr. 494

03-03-2008

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 23490Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 20 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
23 490Ontwerpbesluiten Unie-Verdragnr. 494BRIEF VAN DE MINISTER VAN JUSTITIEAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-GeneraalDen Haag, 3 maart 2008Tijdens het Algemeen Overleg van 24 januari 2008 (Kamerstuk 23 490,
nr. 492), voorafgaand aan de Informele JBZ-Raad van 25 en 26 januari
2008 in Slovenië, verzocht de heer Çörüz, lid van uw
Kamer, om een schriftelijke uiteenzetting over de bevoegdheden van de EG op
het gebied van het personen-en familierecht en de impact daarvan op het Nederlandse
recht op dat terrein. Aan dat verzoek geef ik bij deze gevolg.Ik stel voorop dat het in het bijzonder betreft bevoegdheden op het terrein
van internationaal privaatrecht (hierna: IPR). Er zijn verschillende bronnen
van IPR. Naast verdragen bestaan Europese regelgeving en nationaal internationaal
privaatrecht. De rechtsgrondslag voor de regelgevende bevoegdheid van de EG
op het gebied van IPR is artikel 65 EG-Verdrag (Verdrag van Amsterdam, in
werking sinds 1 mei 1999). Voor de hier aan de orde zijnde materie zijn
vooral van belang de volgende elementen van artikel 65:a) het gaat om maatregelen op het gebied van samenwerking in burgerlijke zaken met grensoverschrijdende gevolgen. Het EG-Verdrag
voorziet niet in een rechtsgrondslag voor de totstandbrenging van uniform
materieel familierecht;b) het betreft maatregelen die nodig zijn voor de goede werking van de interne markt. Dit element is van de aanvang
af aldus geïnterpreteerd dat het ook omvat het wegnemen van belemmeringen
voor het grensoverschrijdend personenverkeer door maatregelen in de sfeer
van het IPR op het gebied van personen- en familierecht. Dat het familierechtelijke
IPR mede is begrepen onder de maatregelen bedoeld in artikel 65, kan eveneens
worden afgeleid uit artikel 67, vijfde lid, EG-Verdrag, dat ziet op de besluitvorming
over onderwerpen van artikel 65. Besluitvorming over onderwerpen van familierecht
geschiedt, anders dan besluitvorming over andere onderwerpen van burgerlijk
recht, bij unanimiteit na raadpleging van het Europees Parlement;c) de maatregelen op de grondslag van artikel 65 EG-Verdrag omvatten mede
de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen
in burgerlijke en handelszaken en de bevordering van de verenigbaarheid
van de in de lidstaten geldende regels voor collisie- en jurisdictiegeschillen,
dat wil zeggen de regels ter zake van toepasselijk recht
en van debevoegdheid van de rechter in internationale gevallen;d) verder is van belang dat de bedoelde maatregelen omvatten de afschaffing
van hinderpalen voor de goede werking van civiele procedures, zonodig door
de bevordering van de verenigbaarheid van bepalingen
op het gebied van burgerlijke rechtsvordering.
Dit betekent dat de onderlinge toenadering van regels van burgerlijk procesrecht
tot de bevoegdheden van de EG behoort.Sinds de totstandkoming van het Verdrag van Amsterdam zijn op de daarin
geschapen rechtsgrondslag verscheidene verordeningen op het terrein van familierechtelijk
IPR tot stand gekomen. De eerste was de Verordening (EG) nr. 1347/2000 (Verordening «Brussel
II»), die een regeling van de internationale bevoegdheid en de erkenning
en tenuitvoerlegging van beslissingen in huwelijkszaken en gezag en omgangsrecht
na echtscheiding bevat. Die verordening is vervolgens herzien en aangevuld
met een alomvattende regeling van kwesties van kinderbescherming, gezag en
omgangsrecht (Verordening (EG) nr. 2201/2003, «Brussel IIbis»).
Onderhandelingen over een Commissievoorstel tot wijziging van de bevoegdheidsregeling
ter zake van echtscheiding in de Verordening «Brussel IIbis» en
aanvulling hiervan met een regeling van het toepasselijke recht ter zake van
echtscheiding lopen sinds 2006.Op terreinen van IPR waarop de EG weliswaar bevoegd is om regelgeving
tot stand te brengen, maar (nog) geen regelgeving tot stand heeft gebracht,
hebben de EU-lidstaten hun bevoegdheid om IPR-regelgeving tot stand te brengen,
behouden. Er is in zoverre dus sprake van een parallelle bevoegdheid. Komt
echter een verordening tot stand, dan verliezen de lidstaten deze bevoegdheid
en treedt de in de verordening opgenomen regeling van IPR in de plaats van
eventueel m.b.t. hetzelfde onderwerp bestaande nationale regelgeving. Europese
regelgeving op het gebied van IPR heeft dus een impact op IPR-regels uit nationale
bron. Van een impact op het materiële personen- en familierecht van de
lidstaten is echter geen sprake. Dit zal hierna nader worden toegelicht.De EG kan haar bevoegdheden op de genoemde terreinen óók
uitoefenen door verdragen te sluiten (artikelen 300 e.v. EG-Verdrag). Zoals
tijdens het Algemeen Overleg is vermeld, is de EG in 2007 toegetreden tot
de Haagse Conferentie voor Internationaal Privaatrecht. De meest recente verdragen
van de Haagse Conferentie bevatten een clausule die het voor de EG mogelijk
maakt als zodanig partij te worden bij deze verdragen.Voor zover met betrekking tot de materie van nieuwe verdragen reeds EG-regelgeving
bestaat, zijn de EU-lidstaten niet vrij om te beslissen om al of niet zelf
partij te worden bij deze verdragen of om zelfstandig bilaterale verdragen
aan te gaan. Daartoe is besluitvorming in Brussel noodzakelijk. De onderlinge
verhouding tussen verdragen en verordeningen blijkt uit hetgeen daaromtrent
in de verdragen en de verordeningen is geregeld. Veelal wordt door een zgn.
ontkoppelingsclausule bereikt dat in de betrekkingen tussen EU-lidstaten,
bepaalde regels van een verordening voorgaan boven een verdrag. EG-regelgeving
op het gebied van IPR kan derhalve consequenties hebben voor de toepasselijkheid
van verdragsrechtelijk IPR in een lidstaat. Zo is de Verordening «Brussel
IIbis» in de verhoudingen tussen EU-lidstaten in de plaats getreden
van onderdelen van het Haags Kinderbeschermingsverdrag van 1961.Op het gebied van alimentatie heeft zich de volgende ontwikkeling voorgedaan.
In november 2007 is in de Haagse Conferentie tot stand gekomen een nieuw wereldwijd
alimentatieverdrag, dat naast de internationale administratieve
samenwerking, de erkenning en de tenuitvoerlegging van alimentatiebeslissingen
regelt. Bij het verdrag behoort een Protocol dat een regeling van het op alimentatieverplichtingen
toepasselijke recht bevat. Het verdrag en het Protocol zullen de bestaande
verdragen op dit gebied vervangen. De EG en haar lidstaten hebben in de onderhandelingen
over deze nieuwe rechtsinstrumenten een groot aandeel gehad. Er is een gerede
kans dat de EG en de lidstaten partij bij het verdrag zullen worden. Daarnaast
wordt, zoals bekend, momenteel onderhandeld over een ontwerpverordening waarin,
behalve het internationale bevoegdheidsrecht, onder meer de erkenning en de
tenuitvoerlegging van alimentatiebeslissingen binnen de EU worden geregeld
en aanvullende regels worden opgenomen ter zake van de administratieve samenwerking.
De ontwerpverordening voorziet in de betrekkingen tussen EU-lidstaten in een
nog nauwere samenwerking dan het verdrag. In de verhoudingen tussen EU-lidstaten
zullen het verdrag, het protocol en de verordening in onderlinge samenhang
worden toegepast. In de verhoudingen tussen individuele EU-lidstaten en derde
staten die partij zijn bij het verdrag, zal het verdrag van toepassing zijn.
In een uitvoeringswet zullen aanvullende bepalingen worden opgenomen voor
de uitvoering van het verdrag en de verordening in Nederland.In aanvulling op de hiervoor gegeven beschouwing en ter illustratie van
het voorgaande moge ik kort ingaan op hetgeen naar voren werd gebracht door
het lid van uw Kamer, de heer De Wit.Regels ter zake van toepasselijk recht, uit welke bron ze ook komen (verdrag,
Europese verordening of nationaal IPR), kunnen onder omstandigheden leiden
tot toepassing van een ander rechtsstelsel, en daarmee van andere materiële
normen dan die van het land waar de beslissing wordt gegeven of van het land
waar de beslissing ten uitvoer wordt gelegd. Kenmerkend voor regels van IPR
is immers dat zij als toepasselijk aanwijzen een rechtsstelsel waarmee de
situatie relevante aanknopingen heeft. De heer De Wit noemde het voorbeeld
van in Nederland wonende grootouders die door een Duitse beslissing met toepassing
van Duits recht waren veroordeeld tot het betalen van alimentatie ten behoeve
van hun in Duitsland wonende kleinkind, hoewel het Nederlandse materiële
recht niet in een dergelijke alimentatieplicht voorziet. Ik merk op dat ter
zake van alimentatie sinds jaar en dag uniforme verdragsregels van IPR bestaan,
waarvan het uitgangspunt is dat toepasselijk is het recht van het land van
de gewone verblijfplaats van de alimentatiecrediteur. Het bestaan van uniforme
regels ter zake van toepasselijk recht in Nederland en Duitsland betekent
dat in een geval als het genoemde Duits recht toepasselijk is en dat de claim
voor toewijzing in aanmerking komt omdat het Duitse materiële recht deze
alimentatievorm kent, of de procedure nu voor de Duitse dan wel voor de Nederlandse
rechter aanhangig wordt gemaakt. Van een impact van IPR-regels op het materiële
personen- en familierecht kan niet worden gesproken. Immers, volgens de regels
van IPR wordt het personen- en familierecht van een bepaald rechtsstelsel
toegepast. Zou men willen dat in alle internationale gevallen materieel hetzelfde
resultaat wordt bereikt, dan zou men het materiële recht moeten uniformeren.
Regels van IPR zouden dan niet meer nodig zijn. Zoals gezegd, biedt het EG-verdrag
geen grondslag voor de totstandbrenging van uniform materieel familierecht.Gaarne hoop ik u hiermee voldoende te hebben geïnformeerd.De minister van Justitie,E. M. H. Hirsch Ballin 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-23490-494.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl