Kredietcrisis; Brief van de Minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2019-09-23 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 31371, nr. 56

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

04-12-2008

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2008-2009

31371 nr. 56

24-11-2008

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaam1. Inleiding2. De Mobiliteitscentra2.1 Inleiding2.2 Doel en inrichting mobiliteitscentra2.3 Praktische invulling mobiliteitscentrum vanuit het
Werkbedrijf2.4 Financiering3. De WTV-regeling in het kader van de financiële
crisis 20083.1 De huidige WTV-regeling in het kort3.2. Hoofdelementen van de beoogde regeling in het kader
van de financiële crisis 2008Ondertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 31371Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 30 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
31 371Kredietcrisisnr. 56BRIEF VAN DE MINISTER VAN SOCIALE ZAKEN EN WERKGELEGENHEIDAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-GeneraalDen Haag, 24 november 20081. InleidingIn de brief van het kabinet is uitvoerig ingegaan op de gevolgen van de
financiële crisis voor de economie en de maatregelen die het kabinet
treft. In deze brief zal ik nader ingaan op de situatie op de arbeidsmarkt
en de maatregelen die op dat terrein worden genomen.Onder invloed van de huidige financiële crisis staat de economische
ontwikkeling wereldwijd onder druk. Groeiramingen worden steeds verder neerwaarts
bijgesteld. Niet alleen in de VS, maar ook in Azië en Europa. Ook Nederland
ontspringt de dans niet. Daar waar het CPB in september jongstleden in de
MEV voor 2009 nog uitging van een economische groei van 1¼%,
gaat de Europese Commissie in een raming van november jongstleden voor Nederland
uit van een groei van 0,4%, met de kanttekening dat er aanzienlijke
neerwaartse risico’s bestaan. Het IMF stelde de groeiraming voor 2009
voor het eurogebied bij van 0,2% in oktober jongstleden tot – 0,5%
begin november. Het is waarschijnlijk dat de volgende groeiraming van het
CPB, die op 8 december uitkomt, veel lager zal uitvallen dan in de MEV.
Een nulgroei of zelf een beperkte krimp van de economie is niet uitgesloten.
Ook de signalen vanuit de praktijk, zoals de melding van een fors teruglopende
orderportefeuille, wijzen in die richting.Deze economische ontwikkelingen vragen om aandacht. Weliswaar is volgens
de laatste berichten de werkloosheid nog altijd laag en het aantal vacatures
groot, maar die situatie verandert nu snel bij een aantal bedrijven. De laatste
weken lopen de aantallen ontslagen en WW-aanvragen dan ook op. Dat neemt niet
weg dat deze ongunstige ontwikkeling plaatsvindt tegen de achtergrond van
een aantal sectoren en bedrijven die te maken hebben met een steeds ouder
wordende beroepsbevolking en die daardoor ook in toenemende mate een tekort
aan arbeidskrachten ondervinden. Het verhogen van het aanpassingsvermogen
van de arbeidsmarkt en een stijging van de participatie blijven
daarom onverminderd speerpunten van het kabinetsbeleid. Onder alle omstandigheden
moet voorop staan dat de arbeidsmarkt goed blijft werken en het aanpassingsproces
optimaal verloopt. Alleen dan wordt bereikt dat mensen die hun baan verliezen
snel doorstromen naar bedrijven of sectoren waar grote behoefte bestaat aan
hun inzet. De huidige arbeidsmarktsituatie biedt nog volop ruimte om mensen
van werk naar werk te begeleiden. Dit bepaalt de aanpak van het kabinet, waarbij
via mobiliteitscentra de matchingfunctie van de arbeidsmarkt wordt versterkt
en waarbij het huidige kabinetsbeleid gericht op het van werk naar werk begeleiden
van mensen verder wordt ontwikkeld en gestimuleerd.Daarnaast geldt onverminderd de eigen verantwoordelijkheid van werkgevers
en werknemers om binnen de bedrijven de eigen flexibiliteit volledig te benutten,
bijvoorbeeld door middel van een beperktere loonstijging, afspraken over verlofregelingen
zoals collectieve blokdagen, honoreren van wensen van werknemers met betrekking
tot korter werken, arbeidstijdverkorting met inlevering van loon etc. Hierdoor
blijven werknemers voor het bedrijf behouden en kan het bedrijf bij een aantrekkende
vraag weer snel op volle toeren draaien. De herstelperiode kan daardoor zo
kort mogelijk blijven. Deze context – waarin van bedrijven inspanningen
worden verwacht om werknemers zo veel mogelijk voor het bedrijf te behouden
en een oplopende werkloosheid leidt tot een grotere inspanning om werkzoekenden
naar een nieuwe baan te begeleiden – is medebepalend bij de afweging
die het kabinet zal maken ten aanzien van het vrij verkeer van werknemers
waarover voor 1 januari a.s. dient te worden besloten. U ontvangt hierover
volgende week een kabinetsstandpunt.Naast de algemene ontwikkelingen die hierboven zijn geschetst, doet zich
nu een bijzonder verschijnsel voor van abrupte vraaguitval bij een groot aantal
bedrijven. De achtergrond van deze ontwikkeling is gelegen in de financiële
crisis, die in sommige gevallen kredietrantsoenering en meer in het algemeen
grote onzekerheid met zich meebrengt. Door de cumulatie van vraaguitval en
een terughoudende kredietverstrekking door financiële instellingen dreigen
ook gezonde bedrijven in de problemen te komen. Daarbij tekent zich het risico
af van een overreactie, waarbij bedrijven meer mensen ontslaan dan uiteindelijk
nodig blijkt te zijn. Zulke overreacties zijn in het bijzonder schadelijk
in die situaties waar vakkennis schaars is. Om deze overreacties en daarmee
verlies aan werkgelegenheid en menselijk kapitaal te helpen voorkomen, wordt
de bestaande WTV-regeling tijdelijk en onder voorwaarden opengesteld.De openstelling van de WTV is nadrukkelijk niet bedoeld om structurele
aanpassingen te voorkomen, maar uitsluitend om het bepalen van de juiste structurele
aanpassing te accommoderen. Het kabinet kan de crisis niet tegenhouden; daar
waar bedrijven met een structureel wegvallen van de vraag worden geconfronteerd
is verlies van werkgelegenheid onvermijdelijk. Wel kan met de openstelling
van de WTV worden bewerkstelligd dat bedrijven de rust en de gelegenheid krijgen
om tot een gedegen beoordeling van de situatie te komen, zoals dat bijvoorbeeld
elders ook mogelijk wordt gemaakt bij pensioenfondsen. Het oogmerk is derhalve
te voorkomen dat tijdsdruk en de gebrekkige informatie die samenhangen met
de invloed van een directe calamiteit, leiden tot overreacties met als gevolg
een onnodig verlies aan werkgelegenheid. Door de openstelling van de WTV kunnen
werkgevers een meer duurzame reactie bepalen in termen van bedrijfsomvang
en werknemersbestand. De openstelling is niet bedoeld voor bedrijven die al
in moeilijkheden verkeerden, maar alleen voor gezonde bedrijven die als gevolg
van de financiële crisis in acute problemen zijn gekomen. Een en ander
is na overleg met de sociale partners vertaald in de criteria voor de regeling,
zoals vervat in de beleidsregels. Bovendien wordt de regeling
tijdelijk opengesteld, te weten voor de duur van een maand. Indien reeds binnen
een maand voor 20 000 fulltime eenheden ontheffingen zijn verleend, is
de regeling gesloten. Een massaal beroep op de regeling zou immers een teken
zijn dat de regeling niet het doel dient waarvoor zij is beoogd. Door het
tijdelijke karakter van openstelling blijft het normale bedrijfsrisico liggen
waar het hoort, namelijk bij bedrijven. Mocht blijken dat een bedrijf te maken
heeft met een structurele omzetdaling, dan zullen de normale aanpassingsmechanismen
in de economie en op de arbeidsmarkt hun werk moeten kunnen doen.Ook meer in het algemeen geldt dat de hier geschetste beleidsinzet in
lijn is met het kabinetsbeleid om de werking van de arbeidsmarkt te versterken
en de participatie duurzaam te verhogen. De verdere ontwikkeling en implementatie
van dat reguliere beleid zal dan ook op de gebruikelijke wijze voortgaan.2. De Mobiliteitscentra2.1 InleidingMobiliteitscentra zijn tijdelijke publiek-private samenwerkingsvormen
met het doel snel en tijdig de dienstverlening aan werkzoekenden en bedrijven
te intensiveren om gedwongen ontslagen zo veel mogelijk te voorkomen. Met
werkloosheid bedreigde werknemers worden dan begeleid naar nieuw werk, of
worden gedetacheerd bij andere werkgevers al dan niet met inzet van scholing.
Een belangrijke succesfactor blijkt de snelheid van opereren en het hechte
netwerk van alle publieke en private partijen, waarmee eerder creatieve en
vernieuwende maatregelen gevonden werden. Mobiliteitscentra zijn reeds succesvol
ingezet bij onder andere Nedcar, ING retail, de Thuiszorg, Cordis en TNT Post
hebben op dit moment een functionerend mobiliteitscentrum. Op dit moment wordt
voor NXP (Nijmegen) een centrum ingericht.Het UWV en CWI is gevraagd de organisatie van de mobiliteitscentra op
zich te nemen in samenwerking met alle relevante partners (publiek en privaat).
Vooruitlopend op het proces van de vorming van het Werkbedrijf heb ik het
in deze brief over Locaties van Werk en Inkomen (LWI).2.2 Doel en inrichting mobiliteitscentraMobiliteitscentra kunnen drie functies vervullen:1. het bieden van begeleiding bij detachering bij tijdelijk overtollig
personeel;2. het bieden van begeleiding bij detachering en om-, her en bijscholing
als inspanningsverplichting bij het gebruik van WTV;3. het bieden van begeleiding van werk naar werk voor bedrijven die te
maken hebben met gedwongen ontslagen.Invulling en omvang van de mobiliteitscentra worden gebaseerd op specifieke
situaties. Wel zijn de mobiliteitscentra in principe regionaal georganiseerd
en worden deze gekoppeld aan de LWI-plusvestigingen. Dit zijn LWI-locaties
die naast de reguliere dienstverlening een regionale functie vervullen en
extra activiteiten verrichten richting werkgevers. Ongeveer 30 locaties worden
ingericht als LWI-plusvestiging. Op basis van eerdere ervaringen zijn een
aantal schaalniveaus te onderscheiden, waarop de uitwerking van het concept
wordt aangepast:• Gericht op een bedrijf, zoals momenteel bij TNT. Hier is het mobiliteitscentrum
ontwikkeld door het bedrijf zelf en vervult het Werkbedrijf alleen een faciliterende
rol door het bestaande instrumentarium van het Werkbedrijf in te zetten wanneer
TNT dat wenst. De kosten van de inzet worden betaald door TNT.
Kleinere bedrijven worden opgevangen vanuit bestaande LWI locaties, waarbij
het lokale netwerk wordt ingeschakeld.• Gericht op een regio, zoals bij Nedcar. Hier hadden UWV/CWI een
coördinerende rol en werden eerst alle partijen uit de regio bij elkaar
gezet. Vervolgens werd in samenwerking gezocht naar creatieve oplossingen
om personeel aan ander werk te helpen.• Gericht op een (deel van) landelijke sector. Hiervoor is een landelijk
expertisecentrum opgezet, dat de landelijke coördinatie verzorgt.Een mobiliteitscentrum wordt opgezet bij een minimum van 150 met werkloosheid
bedreigde werknemers in een regio/sector. Bij een kleinere omvang (kleinere
bedrijven) wordt de mobiliteitsvraag door de lokale LWI’s opgevangen.
Zowel voor werkgevers als werknemers wordt hierbij duidelijk gemaakt dat het
gaat om een intensivering van de reguliere dienstverlening gericht op het
leveren van maatwerk.Een belangrijk uitgangspunt is dat het instrument mobiliteitscentrum wordt
ingezet op basis van de vraag van bedrijven. Regionale en landelijke bedrijfsadviseurs
(van het CWI) hebben een belangrijke functie in het signaleren van deze vraag.
Daarnaast melden bedrijven zichzelf bij een lokale of regionale LWI of bij
het landelijke Werkbedrijf.2.3 Praktische invulling mobiliteitscentrum vanuit het
Werkbedrijf• Het Werkbedrijf zorgt voor een landelijk aanspreekpunt waar werkgevers
in problemen terecht kunnen zoals in geval van massaontslagen. Dit geldt ook
voor specifieke branches.• Alle informatie over bedrijven, branches of sectoren die mogelijkerwijs
assistentie nodig hebben, komt bijeen bij een landelijk te vormen kennis-
en expertisecentrum van het Werkbedrijf. Hier wordt het probleem in kaart
gebracht en wordt de functie van het mobiliteitscentrum vastgesteld. Op basis
van deze informatie wordt ook gekeken hoe vorm gegeven kan worden aan de invulling
van het mobiliteitscentrum. In principe is dit op één van de
regionale LWI-plusvestigingen, maar indien het gaat om een landelijk opererend
bedrijf of een sector, wordt de coördinatie belegd bij het landelijke
expertisecentrum.• Het Werkbedrijf stelt haar reguliere dienstverlening ter beschikking:
registratie en intake, voorlichtingsbijeenkomsten, CV en sollicitatie, afnemen
van testen via de CTC en matching van kandidaten aan potentiële organisaties.
Het Werkbedrijf geeft verder scholingsadviezen en verricht bemiddelingsactiviteiten
om betrokkenen te detacheren. Daarbij behoort het inzetten van een EVC-procedure
tot de mogelijkheden.• Op lokaal en regionaal niveau werken UWV/CWI en publieke en private
partijen samen om acties uit te voeren die noodzakelijk zijn om mobiliteitscentra
op te zetten (onder andere de kenniscentra, gemeenten, provincie(s), onderwijsinstellingen
als ROC’s, VMBO’s en COLO, uitzendbureaus, loopbaancentra, re-integratiebedrijven).
Ook wordt nauw overlegd over de wijze waarop scholing, re-integratie en detachering
worden ingevuld.2.4 FinancieringScholing, re-integratie en detachering worden gefinancierd conform bestaande
verantwoordelijkheden. In overleg met de sociale partners wordt bezien in
hoeverre O&O-fondsen daarbij ingezet kunnen worden. Met door het rijk
beschikbaar gestelde middelen wordt een bijdrage geleverd aan de kosten opzet
en uitvoering infrastructuur mobiliteitscentra. Hiervoor wordt
in 2008 nog een startbudget van € 5 miljoen aan UWV ter beschikking
gesteld.3. De WTV-regeling in het kader van de financiële
crisis 20083.1 De huidige WTV-regeling in het kortOp grond van artikel 8 van het Buitengewoon Besluit Arbeidsverhoudingen
(BBA) 1945 is het de werkgever verboden eenzijdig de werktijd van de werknemers
te verminderen. Deze verbodsbepaling beoogt te voorkomen dat het algemene
opzegverbod van artikel 6 BBA 1945 kan worden omzeild door de werktijd van
de werknemers structureel op 0 uren te stellen en gesteld te houden. De minister
van SZW kan van deze verbodsbepaling ontheffing verlenen voor bepaalde werknemers
of groepen van werknemers. Het gaat hier om een discretionaire bevoegdheid
van de minister van SZW. Hoe de minister van SZW met deze bevoegdheid omgaat
is vastgelegd in de beleidsregels ontheffing verbod op werktijdverkorting
2004. Als algemeen toetsingscriterium geldt dat de ontheffing wordt verleend
als er sprake is van buitengewone omstandigheden (calamiteiten), die niet
tot het normale ondernemersrisico behoren. In het algemeen behoort een vermindering
van bedrijvigheid die niet als oorzaak een buitengewone omstandigheid (calamiteit)
heeft tot het normale ondernemingsrisico. Bij calamiteiten moet worden gedacht
aan zaken als brand of blikseminslag. Als er sprake is van plaatselijke, regionale
of andere calamiteiten, waarvan de effecten zich niet beperken tot een enkele
onderneming, wordt telkens afzonderlijk door de minister van SZW beoordeeld
of zij tot het normale ondernemingsrisico behoren of niet.3.2. Hoofdelementen van de beoogde regeling in het kader
van de financiële crisis 2008De huidige beleidsregels zijn niet bedoeld voor economische crises. Gelet
op het uitzonderlijke karakter acht het kabinet dit wel wenselijk. Daarom
is een aantal op de situatie toegesneden criteria ontwikkeld, die bij verzoeken
om ontheffing van het verbod van werktijdverkorting zullen worden gehanteerd.
Deze aanvullende voorwaarden worden hierna aangeduid en zullen worden vastgelegd
als bijzondere beleidsregel en in de Staatscourant bekend worden gemaakt.Een bedrijf met een acute terugval in de vraag kan een ontheffing vragen
van het verbod van werktijdverkorting. Hierbij is van belang hoe deze acute
terugval in de vraag, die leidt tot een vermindering van bedrijvigheid, geconcretiseerd
kan worden. Er is gekozen om verlies aan omzet als uitgangspunt te nemen.
Een acute daling in de vraag leidt immers tot een acute daling van de omzet
en daarmee tot een vermindering van bedrijvigheid. Daarnaast is omzetdaling
een criterium dat objectief meetbaar, controleerbaar en handhaafbaar is.Met deze regeling wordt beoogd om een overreactie van bedrijven te voorkomen,
waardoor vakmensen worden afgestoten die na korte tijd weer hard nodig zijn
als de vraag ook maar iets aantrekt. Daarom is de maatregel ook maar van korte
duur: bedrijven kunnen tot 1 januari 2009 een aanvraag indienen. De regeling
zal zelfs eerder worden gesloten als blijkt dat werknemers voor een totaal
van 20 000 fulltime eenheden onder de regeling vallen (budgettair beslag
van € 200 miljoen), omdat in dat geval vastgesteld moet worden dat
de regeling te breed is dan wel de problematiek waarvoor wij staan van een
andere orde is. Daarmee zou de nadruk komen te liggen op het voorkomen van
structurele aanpassingen in plaats van op het accommoderen van het bepalen
van de juiste structurele aanpassing. Dan zal het kabinet zich bezinnen op
de vraag of deze maatregel nog het geëigende instrument is
voor de huidige situatie. Daarmee staat de regeling open voor al die bedrijven
die inmiddels in moeilijkheden zijn geraakt. Voor bedrijven die nog niet door
omzetverlies zijn getroffen, geldt dat zij nu volop in de gelegenheid zijn
om hun eigen voorbereidingen te treffen.Als WTV wordt verleend kan voor de betrokken werknemer een beroep op de
WW worden gedaan. De werknemer ontvangt in dat geval tijdens het dienstverband
met zijn werkgever een WW-uitkering voor dat deel van zijn werktijd waarvoor
WTV is verleend. Het WW-recht is gebaseerd op de normaal geldende regels op
grond van de WW. De periode waarover WTV geldt, telt mee voor de opbouw van
nieuwe rechten op grond van de WW. Indien er tussen de aanvang van de WTV
en de beëindiging van een dienstverband een periode van (ten minste)
26 weken ligt, heeft de WW-uitkering die tijdens de WTV wordt ontvangen geen
gevolgen voor de duur van de uitkering na die beëindiging.Om die reden hebben de centrale werkgevers- en werknemersorganisaties
afspraken gemaakt om na afloop van de WTV-periode, de arbeidsverhouding ten
minste vier weken volledig in stand te houden, waarmee de WW-rechten van werknemers
kunnen worden hersteld. Werkgevers en werknemersorganisaties hebben eveneens
afgesproken dat werkgevers het loon doorbetalen voor die werknemers, die op
grond van de criteria van de Werkloosheidswet geen aanspraak hebben op een
uitkering.Deze centrale afspraken zullen op het niveau van individuele ondernemingen
tot uitdrukking moeten komen in een intentieverklaring bij de WTV-aanvraag.
Daarin zal ook tot uitdrukking worden gebracht dat de WTV-periode zal worden
benut voor scholing en eventuele detachering bij andere bedrijven met vacatures.
Op die wijze wordt aangesloten bij het ingezette beleid voor scholing en worden
arbeidsoverschotten in het ene bedrijf ingezet om arbeidstekorten bij andere
bedrijven op te vangen. Daarbij kan de werkgever gebruik maken van het Centrum
voor Werk en Inkomen en de mobiliteitscentra.Als het verzoek om ontheffing 20 of meer werknemers betreft, gebeurt dit
na instemming van en in samenwerking met de belanghebbende verenigingen van
werknemers, en als die niet beschikbaar is, met een andere vertegenwoordiging
van werknemers. Als het verzoek minder dan 20 werknemers betreft moet uit
de aanvraag blijken dat de werkgever overleg heeft gevoerd met de vertegenwoordiging
van werknemers, waar mogelijk de belanghebbende vereniging van werknemers.De regeling geldt voor werknemers met zowel een vast als een tijdelijk
contract, zolang het contract loopt en er WW-rechten bestaan. Loopt het tijdelijke
contract binnen de periode waarvoor WTV is aangevraagd af, dan is de keuze
aan de werkgever om het contract (tijdelijk) te verlengen en daarmee de werknemers
onder de WTV te (blijven) brengen.De beoogde regeling bevat de volgende hoofdelementen:• Een bedrijf met een acute en zware terugval in de vraag kan een
beroep doen op de regeling.• Hoofdcriterium is dat de omzet in de 2 maanden voorafgaand aan
de aanvraag (bijvoorbeeld oktober en november 2008) minimaal 30% is
gedaald ten opzichte van de 2 maanden daarvoor (augustus en september 2008),
waarbij de verdeling van de daling over de maanden niet relevant is.• Om te voorkomen dat seizoensinvloeden die tot het normale ondernemingsrisico
behoren daarbij een rol kunnen spelen moet wat betreft de omzetdaling van
ten minste 30% een vergelijking worden gemaakt met de ontwikkeling
in dezelfde periode van 2x2 maanden een jaar eerder. Dus als er
bijvoorbeeld in de periode oktober en november 2007 een omzetdaling is ten
opzichte van augustus en september 2007, dan moet deze daling ten minste 30%
minder zijn dan de daling in 2008.• De omzetdaling moet worden aangetoond met een accountantsverklaring.• Het aantal werknemers dat per bedrijf onder de regeling kan worden
gebracht wordt gerelateerd aan de omzetdaling volgens het hoofdcriterium.
Daalt de omzet met bijvoorbeeld 35%, dan kan voor 35% van de
totale arbeidsuren van de rechtspersoon WTV worden aangevraagd.• Bij de aanvraag wordt een verklaring met inspanningsverplichting
tot scholing en detachering gevoegd, waarbij gebruik kan worden gemaakt van
CWI/mobiliteitscentra. Betrokkenheid van een vertegenwoordiging van werknemers
dient uit de aanvraag te blijken.• Bovendien verklaart de werkgever om gedurende de WTV-periode het
loon door te betalen voor die werknemers die geen toegang tot de WW hebben.• Tevens voegt de werkgever een verklaring toe met inspanningsverplichting
om de arbeidsverhouding met de werknemers voor wie gebruik is gemaakt van
de ontheffing, na afloop daarvan, ten minste vier weken volledig te herstellen
waarmee de WW-rechten van werknemers kunnen worden hersteld.• Wanneer een werknemer voor zijn volledige werktijd werktijdverkorting
heeft gekregen, zal hij na 6 weken zich moeten inschrijven bij het CWI en
heeft hij een sollicitatieplicht.• Bij elke aanvraag is een lijst van de namen van werknemers, voor
wie toepassing van de regeling wordt verzocht.• Na 6 weken bestaat de mogelijkheid om te verlengen, daarna is nog
2x verlenging mogelijk (in totaal dus maximaal 24 weken beroep op de regeling).• Bij elke verlenging wordt de omzetdaling herijkt en moet worden
aangetoond dat de omzetdaling nog steeds tenminste 30% is ten opzichte
van de eerdere referentieperiode. Dus: als in bijvoorbeeld januari 2009 een
verlenging wordt aangevraagd, moet in de maanden november–december 2008
de omzetdaling tenminste nog 30% zijn ten opzichte van de maanden augustus–september
2008 (plus de voorwaarde om seizoensinvloeden uit te bannen). Is de omzetdaling
bij verlenging gedaald van bijvoorbeeld 50% naar 40%, dan kan
voor de verlenging voor 40% van het totaal van de arbeidsuren WTV worden
aangevraagd in plaats van de oorspronkelijke 50%.• Het is bij een verlengingsaanvraag niet mogelijk om het aantal
uren waarvoor reeds ontheffing is gegeven uit te breiden. Immers na 1 januari
2009 staat de regeling ook voor andere ondernemingen niet meer open.• Bij elke verlenging is hiervoor een geactualiseerde accountantsverklaring
vereist.• Per rechtspersoon is maximaal één keer een beroep
op de regeling mogelijk.• De regeling staat tot 1 januari 2009 open voor aanvragen of
zoveel eerder tot het aantal van 20 000 ontheffingen op fulltime basis
is bereikt. Dit komt neer op een budgettair beslag van ongeveer € 200
mln. Bij overschrijding van deze 20 000 ontheffingen in full time eenheden
raakt de regeling voorbij het doel dat met deze bijzondere beleidsregels wordt
beoogd en worden er geen ontheffingen meer verleend.De minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid,J. P. H. Donner 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-31371-56.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl