Fiscale Onderhoudswet 2009; Nota naar aanleiding van het verslag
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2019-09-24 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 31717, nr. 6

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum indiening

31-10-2008

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2008-2009

31717 nr. 6

23-10-2008

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamAlgemeenBelastingheffing van leden van het Europees ParlementVerzoek optie belaste levering en belaste verhuur onroerende
zakenKwijtscheldingsregeling conserverende aanslag aanmerkelijk
belangMotie JurgensArtikelsgewijsArtikel I, onderdeel AArtikel II, onderdeel BArtikel III, onderdeel AArtikel IV, onderdeel CArtikel VIIIArtikel IX, onderdeel CArtikel XIIArtikel XIIIOpmerkingen gemaakt door de Nederlandse orde van belastingadviseursInkomstenbelasting; inkomen uit aanmerkelijk belang (box
2) Fictief rendement (art. 4.14 Wet Inkomstenbelasting 2001)Belastingkorting voor aanmerkelijkbelangverliezen (art.
4.53 Wet IB 2001)Invorderingswet 1990 Invorderingsrente (art. 28 jo art.
25 Invorderingswet 1990)Ondertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 31717Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 34 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
31 717Wijziging van enkele belastingwetten en enige andere wetten (Fiscale
Onderhoudswet 2009)nr. 6NOTA NAAR AANLEIDING VAN HET VERSLAGOntvangen 23 oktober 2008AlgemeenHet verheugt mij dat de leden van de fracties van het CDA en de VVD met
belangstelling kennis hebben genomen van het wetsvoorstel. Bij de beantwoording
van de vragen is zoveel mogelijk de volgorde van het verslag aangehouden,
op de opmerkingen van de Nederlandse orde van belastingadviseurs (hierna:
de Orde) is aan het slot ingegaan.Belastingheffing van leden van het Europees ParlementDe leden van de fractie van het CDA kunnen zich vinden in de voorgestelde
regeling voor de belastingheffing over de uitkeringen aan leden van het Europees
Parlement onder de nieuwe regeling van het statuut. Deze leden vragen nog
naar de werking van de regeling indien het betrokken (voormalige) lid in het
buitenland woonachtig is, en hoe de heffingsrechten op grond van het Nederlands
Standaardverdrag en het OESO-modelverdrag zijn verdeeld. De leden van de fractie
van het CDA vragen ook of hierover in internationaal verband overleg is gevoerd.In het onderhavige wetsvoorstel wordt de buitenlandse belastingplicht
geregeld ter zake van de bezoldiging, de overbruggingstoelage en het pensioen
van (voormalige) leden van het Europees Parlement die namens Nederland in
dat parlement zijn gekozen. In het nieuwe statuut is de individuele lidstaten
de ruimte gelaten de uitkeringen in de nationale belastingheffing te betrekken.
Het voorkomen van dubbele belasting is daarmee een zaak van bilateraal overleg
tussen de betrokken lidstaten. Indien een ander land ook het heffingsrecht
over de bezoldiging claimt, zal dubbele belasting met behulp van de belastingverdragen
worden voorkomen.Op de bezoldiging van leden van het Europees parlement is de verdragsbepaling
over zelfstandige arbeid (toewijzing aan werkstaat indien aldaar vast middelpunt)
van toepassing als deze ook geldt voor zelfstandige werkzaamheden die niet
soortgelijk zijn aan een vrij beroep. In andere gevallen is het restartikel
(toewijzing aan woonstaat) van toepassing. Dit is af te leiden uit een recent
arrest van de Hoge Raad1. Op pensioenuitkeringen
is het pensioenartikel van toepassing als dat niet is beperkt tot pensioenen
die verband houden met de dienstbetrekking; in andere gevallen
geldt het restartikel. In beide gevallen is het uitgangspunt dat de woonstaat
heffingsbevoegd is. Nederland zal in de eerstvolgende verdragsonderhandelingen
met de meest betrokken landen (België, Frankrijk, Luxemburg en eventueel
Duitsland) inzetten op een verdragsbepaling die de toedeling aan Nederland
van het heffingsrecht over de uitkeringen op grond van het statuut aan in
Nederland verkozen (voormalige) EP-leden en hun nabestaanden expliciet regelt.Verzoek optie belaste levering en belaste verhuur onroerende
zakenDe leden van de fractie van het CDA zijn uit oogpunt van administratieve
lastenverlichting positief gestemd over het achterwege laten van een apart
optieverzoek aan de inspecteur voor belaste leveringen van onroerende zaken.
Wel vragen de leden van deze fractie – ook met betrekking tot het achterwege
laten van het optieverzoek tot belaste verhuur – of misbruik op enigerlei
wijze mogelijk is en naar de wijze van voorkoming daarvan. Verder vragen de
leden van de fractie van het CDA waarom voor de optie belaste levering van
onroerende zaken niet eerder in de praktijk is overgegaan tot een goedkeurende
regeling zoals bij de verhuur. Door het onderhavige voorstel vervalt het aparte
formele verzoek aan de inspecteur in het geval via een notariële akte
de optie wordt verwerkt. Dit betekent echter niet dat daarmee materieel iets
aan de eisen om voor een optie in aanmerking te komen wijzigt. Louter de formaliteit
om het verzoek apart aan de inspecteur voor te leggen vervalt. Hierdoor wordt
de mogelijkheid voor misbruik van de regeling niet verruimd ten opzichte van
de huidige situatie. Mocht blijken dat partijen niet aan de optievoorwaarden
voldoen dan zullen dezelfde gevolgen als nu in werking treden. Ik zie dan
ook geen reden om te vrezen voor misbruik als gevolg van de voorgestelde maatregel.
Hetzelfde geldt overigens ook voor het achterwege laten van het aparte optieverzoek
bij verhuur. Gelet op de positieve ervaringen met de goedgekeurde wijze om
via de schriftelijke huurovereenkomst te opteren voor de belaste verhuur,
is besloten deze mogelijkheid voor de verhuur in de wet op te nemen. Tegelijk
is besloten om te verkennen of een soortgelijke maatregel ook mogelijk is
voor de optie belaste levering. Uit het oogpunt van rechtshandhaving door
de Belastingdienst en uit het oogpunt van de rechtsbescherming van partijen,
bleek de vastlegging van de optie in de notariële akte voldoende zekerheid
te bieden over de btw-gevolgen voor partijen en voldoende informatie voor
de rechtshandhaving door de Belastingdienst. Daarom is ervoor gekozen om tegelijk
met de nieuwe regeling voor de optie belaste verhuur een wettelijke regeling
voor de optie belaste levering op te nemen. Er is voor de optie belaste levering
niet eerder tot een goedkeurende regeling in de praktijk overgegaan, omdat
de rechtsgevolgen van een dergelijke goedkeuring – zonder wettelijke
grondslag en gelet op de daarmee vaak gepaard gaande grote financiële
belangen – voor partijen te onzeker zijn. Voorts vragen de leden van
de fractie van het CDA of de optie belaste levering via de notariële
akte voor zowel de leverende als de afnemende ondernemer positief zal uitwerken.
In de huidige situatie moet naast hetgeen partijen al zijn overeengekomen
over de keus voor een met omzetbelasting belaste levering ook op tijd een
afzonderlijk verzoek daartoe bij de inspecteur worden ingediend. Nu gaat dit
afzonderlijk verzoek vaak gepaard met faxberichten aan en telefoongesprekken
van de notaris met de inspecteur om zeker te zijn dat het verzoek de inspecteur
tijdig heeft bereikt. Naast het wegvallen een extra administratieve handeling
op zich, hetgeen de leden van de fractie van het CDA als positief bestempelen,
vallen hiermee ook de negatieve gevolgen van een niet tijdig verzoek aan de
inspecteur weg. In de huidige regeling is het noodzakelijk dat voorafgaand
aan de levering het verzoek bij de inspecteur was ingediend. Als dit verzoek
na de levering bij de inspecteur binnen komt, is er geen herstel meer mogelijk
en is de levering alsnog tegen de wil van de handelende partijen
vrijgesteld van btw. Dit leidt er dan vaak toe dat de leverende ondernemer
een deel van de btw die terzake van het pand in aftrek is gebracht, moet terugbetalen
aan de Belastingdienst (de zogenoemde herzienings-btw). Deze btw zal de leverancier
uiteraard aan de koper willen doorberekenen. Voor beide partijen is dat erg
ongelukkig, zeker als men al met elkaar was overeengekomen dat de levering
belast zou plaatsvinden. De optie via de notariële akte is dan ook naar
mijn overtuiging op het punt van de rechtszekerheid voor partijen en de administratieve
lasten positief voor alle partijen.Kwijtscheldingsregeling conserverende aanslag aanmerkelijk
belangDe leden van de fractie van het CDA vragen waarom de wijziging van de
kwijtscheldingsregeling in verband met de verlaging van het tarief van de
dividendbelasting per 1 januari 2007 niet eerder heeft plaatsgevonden.Destijds heeft abusievelijk geen wijziging van de kwijtscheldingsregeling
plaatsgevonden. Dit wordt rechtgezet in het onderhavige wetsvoorstel. De wijziging
treedt met terugwerkende kracht tot en met 1 januari 2007 in werking.De leden van de fractie van het CDA vragen of in alle gevallen het juiste
bedrag van de conserverende aanslag wordt kwijtgescholden. De vraag van deze
leden sluit naar mijn oordeel aan bij de opmerkingen in paragraaf 2.1
van het commentaar van de Orde. De Orde stelt zich daarin op het standpunt
dat het bedrag van de kwijtschelding van de conserverende aanslag voor aanmerkelijkbelanghouders
bij dividenduitkeringen te laag is. Bij dividenduitkeringen wordt –
als er een belastingverdrag van toepassing is – 15% dividendbelasting
op de conserverende aanslag afgeboekt. Dit terwijl aan het verdragsland een
aanvullend heffingsrecht toekomt. Als het aanmerkelijk belang binnen de tienjaarsperiode
wordt vervreemd, kan hierdoor meer belasting zijn verschuldigd dan wanneer
de belastingplichtige niet was geëmigreerd. Dit is volgens de Orde in
strijd met de belastingverdragen en het EU-recht.Ik wil in de eerste plaats opmerken dat het onderhavige wetsvoorstel geen
wijziging brengt in het bedrag van de kwijtschelding. Onderstaande tabel maakt
dat inzichtelijk. SituatieHeffing tot 1-1-2007Heffing na 1-1-2007Kwijtschelding
(geldt zowel voor als na 1-1-2007, na de voorgestelde wijziging) Geen verdrag25%25%225% Verdrag met ab-bepaling voor dividend (artikel 10, lid 9)25%25%225% Verdrag zonder ab-bepaling voor dividend15%315%415%1 Waarvan 15% voorheffing door de inhouding van
dividendbelasting, en 10% «aanvullende» heffing via de
aanslag inkomstenbelasting.2 Zie vorige voetnoot.3 Op grond van verdragen zonder ab-bepaling voor dividenden
moet de dividendbelasting doorgaans worden teruggebracht naar 15%.4 Zie vorige voetnoot.Met de conserverende aanslag wordt de Nederlandse aanmerkelijkbelangclaim
(25% van de waardemutatie van het aanmerkelijk belang tot de emigratie)
vastgesteld. In dit kader ziet de kwijtschelding met betrekking tot reguliere
voordelen alleen op de feitelijk in Nederland verschuldigde belasting. De
in Nederland verschuldigde belasting op dividenduitkeringen is in verdragssituaties
overigens alleen 15% als geen aanmerkelijkbelangbepaling voor dividenden
geldt. Bij verdragen waarmee Nederland wel een aanmerkelijkbelangbepaling
voor dividenden heeft, wordt 15% dividendbelasting en 10% inkomstenbelasting
geheven. In dat geval wordt 25% van de dividenduitkeringen
afgeboekt op de conserverende aanslag (zie tabel).De vraag of de conserverende aanslag in strijd is met de belastingverdragen
ligt momenteel voor de Hoge Raad1. Deze vraag
beantwoord ik ontkennend. Dit gelet op het feit dat de conserverende aanslag
voor de emigratie wordt opgelegd aan een inwoner van Nederland voor de waardeaangroei
van de aanmerkelijkbelangaandelen tot zijn emigratie. De kwijtschelding met
het feitelijk in Nederland verschuldigde belastingbedrag komt naar mijn mening
evenmin in strijd met deze belastingverdragen.Naar mijn oordeel is de regeling evenmin strijdig met het Europees recht.
Uit het arrest van het Europees Hof van Justitie in de zaak N (arrest van
7 september 2006 in de zaak C-470/04, N., Jur. 2006, blz. I-7409)
kan worden afgeleid dat het EU-recht niet in de weg staat aan het opleggen
van een conserverende aanslag in de huidige vorm, waarbij automatisch uitstel
van betaling wordt gegeven en rekening wordt gehouden met waardeverminderingen
na het verleggen van de woonplaats. Voor zover de bezwaren van de Orde zich
richten op het feit dat belastingplichtige meer betaalt dan in een zuiver
binnenlandse situatie doordat ook de andere lidstaat belasting heft (in het
voorbeeld van de Orde 30) moet worden opgemerkt dat het EU-recht niet verplicht
tot het geven van voorkoming van dubbele belasting, en Nederland de door de
andere lidstaat geheven belasting dus niet in mindering hoeft te brengen op
het bedrag van de conserverende aanslag (arrest van 14 november 2006
in de zaak C-513/04, Kerckhaert Morres, Jur. 2006, blz. I-10 697).De leden van de CDA-fractie vragen hoeveel conserverende aanslagen er
op dit moment zijn opgelegd.Dit aantal is niet uit de systemen te halen. Wel is bekend dat er op dit
moment voor 27 485 aanslagen (waarin ook de conserverende aanslagen zijn
begrepen) uitstel van betaling is verleend op grond van specifiek in de Invorderingswet
1990 geregelde uitstelregelingen. Dat aantal is exclusief uitstel dat wordt
verleend omdat de belanghebbende bezwaar heeft gemaakt tegen de aanslag en
uitstel wegens betalingsonmacht.Motie JurgensDe leden van de fractie van het CDA vragen om een overzicht van de resterende
delegatiebepalingen die afwijking van de wet mogelijk maken alsook een overzicht
van komende wetsvoorstellen waarbij deze delegatiebepalingen worden aangepast.
Bovendien willen genoemde leden graag van de regering horen waarom deze delegatiebepalingen
niet in het voorliggende wetsvoorstel worden aangepast.De nu nog niet aangepaste bepalingen met een delegatiebepaling die afwijking
van de wet mogelijk maken zijn de volgende: artikel 5, vierde lid, van de
Belastingregeling voor het Koninkrijk (BRK); artikel 53, aanhef en onderdeel
a, van de Wet op belastingen van rechtsverkeer (WBR); artikel 28a, vierde
lid, en artikel 33 van de Wet op de loonbelasting 1964 (Wet LB 1964); artikel
28 van de Wet op de Vennootschapsbelasting 1969 (Wet Vpb 1969).Met betrekking tot de wijziging van de BRK, waarvoor ook de instemming
van de overige onderdelen van het Koninkrijk is vereist, is de inzet om deze
mee te laten lopen met de eerstvolgende aanpassing van deze regeling. Eventueel
is het ook mogelijk om deze wijziging al mee te nemen bij op korte termijn
te verwachten formele wijziging van de BRK inzake de aanpassing van de aanduiding «Nederlandse
Antillen» in Curaçao en Sint Maarten.De wijziging van de WBR is niet meegenomen aangezien op basis van de bepaling
die afwijking van de wet mogelijk maakt, in artikel 7 van het Uitvoeringsbesluit
belastingen van rechtsverkeer een regeling is opgenomen inzake
verkrijgingen van onroerend goed bij onderhandse akten door zaakwaarnemers.
Deze bepaling was nodig in verband met de in 1956 getroffen overgangsregeling
voor – toen al actieve – zaakwaarnemers. Op basis van genoemd
artikel 7 gelden voor (verkrijgingen op grond van akten opgesteld door) deze
zaakwaarnemers dezelfde regelingen als voor (verkrijgingen op grond van akten
opgesteld door) notarissen. De getroffen overgangsmaatregel – en derhalve
ook artikel 7 van het Uitvoeringsbesluit belastingen van rechtsverkeer –
zal haar betekenis verliezen zodra de laatste zaakwaarnemer die in 1956 actief
was, ophoudt als zodanig actief te zijn. Zodra dat het geval is, kan artikel
7 Uitvoeringsbesluit vervallen en kan ook artikel 53 WBR zodanig worden aangepast
dat er geen afwijking van de wet meer wordt toegestaan.Artikel 28a Wet LB 1964 wordt in het kader van het wetsvoorstel Overige
fiscale maatregelen 2009 (Tweede Kamer, vergaderjaar 2008/09, 31 705,
nr. 2) met ingang van 1 januari 2010 geheel vervangen, waarbij de
mogelijkheid van afwijking van de wet niet langer is opgenomen.Met betrekking tot artikel 33 Wet LB 1964 en artikel 28 Wet VPB1969 tot
slot wordt opgemerkt dat aanpassing van deze artikelen, mede gelet op de omvang
en complexiteit van de daarop gebaseerde lagere regelgeving (het gaat daarbij
o.a. om het besluit beleggingsinstellingen en de regelgeving inzake de fiscale
eenheid), zodanig tijdrovend is dat in verband met de overige wetgevende activiteiten
die de komende tijd op het programma staan nog niet te zeggen is op welke
termijn en bij welk wetsvoorstel één of meer van deze artikelen
zullen kunnen worden aangepast.ArtikelsgewijsArtikel I, onderdeel ADe leden van de fractie van het CDA vragen of het naar verwachting nodig
is om bij ministeriële regeling regels te stellen met betrekking tot
de inhoud van de openbaar-vervoerverklaring en van de reisverklaring, en voor
de uitvoering van artikel 3.87 Wet IB 2001. In artikel 16 van de Uitvoeringsregeling
inkomstenbelasting 2001 zijn reeds nadere regels gesteld. Het eerste lid stelt
regels aan de inhoud van de openbaar-vervoerverklaring. Het tweede lid stelt
regels aan de inhoud van de reisverklaring. Het derde lid bepaalt dat de belastingplichtige
op verzoek de reisverklaring, alsmede de plaatsbewijzen, aan de inspecteur
verstrekt. Omdat met de wijziging van artikel 3.87 Wet IB 2001 geen inhoudelijke
wijziging is beoogd, hoeven de regels die bij ministeriële regeling zijn
gesteld niet aangepast te worden.Artikel II, onderdeel BGevraagd wordt of er ten gevolge van het abusievelijk niet opnemen dat
de inhoudingsplichtige gehouden is de verblijfsrechtelijke status voor het
verrichten van arbeid vast te stellen en op te nemen in de loonadministratie,
gevallen geweest zijn waarin ten onrechte het anoniementarief is toegepast.Het anoniementarief wordt geregeld in artikel 26b Wet LB 1964. In onderdeel
c van dat artikel is opgenomen dat het anoniementarief van toepassing is in
het geval de inhoudingsplichtige verzuimt de verblijfsrechtelijke status ter
zake van het verrichten van arbeid vast te stellen en op te nemen in de loonadministratie
overeenkomstig artikel 28, onderdeel e, Wet LB 1964. In dat onderdeel e is
abusievelijk niet opgenomen dat de inhoudingsplichtige gehouden is de verblijfsrechtelijke
status voor het verrichten van arbeid vast te stellen en op te nemen in de
loonadministratie. Dit betekent dat in het geval de inhoudingsplichtige niet
die verblijfsrechtelijke positie heeft vastgesteld en in de loonadministratie
heeft opgenomen, dit er niet toe kan leiden dat het anoniementarief van toepassing is. Mocht in de afgelopen periode (vanaf 1 januari
2008) toch op grond van het niet vaststellen en in de loonadministratie opnemen
van de verblijfsrechtelijke positie ter zake van het verrichten arbeid, het
anoniementarief zijn toegepast, dan kan dit op de reguliere wijze worden hersteld.Artikel III, onderdeel ADe leden van de fractie van het CDA vragen hoe het vervallen van de uitzondering
voor niet in Nederland wonende bestuurders en commissarissen van Nederlandse
vennootschappen zich verhoudt tot de doelstelling om speur- en ontwikkelingswerk
in Nederland te stimuleren. Voorts vragen zij naar de budgettaire gevolgen
van deze wijziging.De wijziging behelst slechts het vervallen van de voorwaarde met betrekking
tot de woonplaats van bestuurders/commissarissen van een Nederlandse vennootschap.
De voorwaarde met betrekking tot de plaats waar de werkzaamheden worden verricht
(artikel 1, eerste lid, onderdeel n, aanhef, van de Wet vermindering afdracht
loonbelasting en premie voor de volksverzekeringen) is en blijft voor bestuurders
en commissarissen hetzelfde als voor andere werknemers. Om in aanmerking te
komen voor de afdrachtvermindering voor speur- en ontwikkelingswerk moet de
bestuurder/commissaris bovendien ook anders dan in de hoedanigheid van bestuurder/commissaris
werkzaamheden verrichten waarvoor hij in Nederland voor de loonbelasting als
werknemer wordt aangemerkt. Dit gelet op artikel 2, tweede lid, van de Wet
vermindering afdracht loonbelasting en premie voor de volksverzekeringen in
samenhang met artikel 2, derde, vierde en vijfde lid, Wet LB 1964.De budgettaire gevolgen van de wijziging van artikel 2 van de Wet vermindering
afdracht loonbelasting en premie voor de volksverzekeringen zijn circa € 0,5
miljoen en worden gedekt binnen het budget voor de afdrachtvermindering speur-
en ontwikkelingswerk.Artikel IV, onderdeel CMet de wijziging van artikel 15 Wet VPB 1969 is de bepaling in overeenstemming
gebracht met de motie Jurgens. De aanpassing beoogt geen inhoudelijke wijziging.Artikel VIIIMet de wijziging van art. 30f van de Algemene wet inzake rijksbelastingen
is de desbetreffende regeling in overeenstemming gebracht met de motie Jurgens
en is geen inhoudelijke wijziging beoogd. Zoals ook in de memorie van toelichting
is aangegeven, is aan deze delegatiebepaling (nog) geen uitvoering gegeven.
Er zijn geen ontwikkelingen die aanleiding geven dat thans wel te doen.Artikel IX, onderdeel CDe leden van de fractie van het CDA vragen waarom artikel 19, eerste lid,
onderdeel c, van de Invorderingswet 1990 niet alleen wordt gesynchroniseerd
met artikel 475c van het Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering, maar ook
wordt uitgebreid ten opzichte van dat artikel en nu ziet op alle uitkeringen
ingevolge een lijfrentespaarrekening of lijfrentebeleggingsrecht als bedoeld
in artikel 3.126a Wet IB 2001.Artikel 3.126a Wet IB 2001 bevat een regeling inzake uitgaven voor inkomensvoorzieningen
via een lijfrentespaarrekening of lijfrentebeleggingsrecht. Het vierde, vijfde
en zesde lid van dit artikel gaan over de diverse uitkeringen in dit kader.
Omdat artikel 475c van het Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering een regeling
geeft van een beslagvrije voet verbonden aan vorderingen tot periodieke
betaling, wordt in dat artikel niet verwezen naar artikel 3.126a, vijfde lid,
Wet IB 2001 omdat het in die bepaling gaat om een éénmalige
uitkering. De regering ziet geen reden om artikel 19 van de Invorderingswet
1990 niet van toepassing te laten zijn op een éénmalige uitkering
op grond van artikel 3.126a, vijfde lid, Wet IB 2001. Daarom is ervoor gekozen
alle uitkeringen ingevolge een lijfrentespaarrekening of lijfrentebeleggingsrecht
als bedoeld in artikel 3.126a Wet IB 2001 voor de toepassing van artikel 19
Invorderingswet 1990 uniform te behandelen.Artikel XIIMet deze wijziging is geen inhoudelijke wijziging beoogd. Het betreft
het regelen op wetsniveau wat eerder op het niveau van een ministeriële
regeling was geregeld in het kader van de motie Jurgens. Artikel XIIIDe leden van de fractie van het CDA vragen of de opsomming van gevallen
waarin er buiten de schuld van de belastingplichtige geen behoefte bestaat
aan het vignet uitputtend is. De concrete regeling zal opgenomen worden in
een ministeriële regeling. Dit is inderdaad met het oog op mogelijke
praktijkgevallen die op dit moment niet zijn voorzien. Wel is te zeggen dat
er naast de opsomming weinig gevallen zullen zijn waarin deze situatie zich
voordoet. Wanneer een vervoerder besluit geen activiteiten meer in Nederland
te ontplooien worden de kosten bijvoorbeeld wel in rekening gebracht, omdat
er dan sprake is van een handelen door de belastingplichtige zelf.Verder vragen de leden van de fractie van het CDA of de teruggave, nu
die aan de houder wordt verleend, terwijl dat voorheen de bezitter van het
vignet was, wel bij de juiste persoon terecht komt. Het doel van deze bepaling
is om in ieder geval helderheid te scheppen over de partij die de teruggave
ontvangt. Die duidelijkheid in de vorm van een papieren bewijsstuk ontbreekt
nu immers. De houder is, omdat deze ook de belastingschuldige is, hiervoor
de meest voor de hand liggende persoon. Het bedrag van de teruggave kan in
de privaatrechtelijke sfeer worden verrekend. In het geval een voertuig total
loss gereden wordt, gaat het houderschap bijvoorbeeld veelal over op de verzekeringsmaatschappij.
Deze kan bij de hoogte van de uitkering rekening houden met de teruggave van
het vignet die zij zal ontvangen.Opmerkingen gemaakt door de Nederlandse orde van belastingadviseursHierna wordt ingegaan op het commentaar van de Orde voor zover de daarin
vermelde punten hiervoor nog niet aan de orde zijn geweest.Inkomstenbelasting; inkomen uit aanmerkelijk belang (box
2) Fictief rendement (art. 4.14 Wet Inkomstenbelasting 2001)De Orde vraagt of een belang van 5% of meer in een vrijgestelde
beleggingsinstelling in de zin van artikel 6a Wet VPB 1969 per definitie een
laagbelaste beleggingsdeelneming is in de zin van artikel 13, tiende lid,
van die wet.Dit kan worden bevestigd. Een belang van 5% of meer in een vrijgestelde
beleggingsinstelling is alleen geen laagbelaste beleggingsdeelneming als sprake
is van een vastgoeddeelneming ingevolge de consolidatie van artikel 13, dertiende
lid, Wet VPB 1969. Voorts vraagt de Orde naar de samenhang tussen de verplichte herwaardering
van artikel 3.29a Wet IB 2001 voor belangen in vrijgestelde beleggingsinstellingen
en daarmee vergelijkbare buitenlandse lichamen en de verplichte herwaardering
van artikel 13a Wet VPB 1969 voor laagbelaste beleggingsdeelnemingen. De Orde
constateert een zekere overlap en vraagt welke bepaling voorrang heeft.Artikel 3.29a Wet IB 2001 geldt voor de inkomstenbelasting en de vennootschapsbelasting
en voor belangen vanaf één aandeel. Wat dat betreft werkt deze
bepaling dus ruimer dan de herwaarderingsverplichting van artikel 13a Wet
VPB 1969 die alleen geldt voor belangen van 25% of meer in laagbelaste
beleggingsdochters waarvan de bezittingen voor 90% of meer bestaan
uit vrije beleggingen. Alleen ingeval een belastingplichtige voor de vennootschapsbelasting
een belang van 25% of meer heeft in een vrijgestelde beleggingsinstelling
of een daarmee vergelijkbaar buitenlands lichaam, is dus sprake van een overlap.
De overlap leidt niet tot fricties, nu ingevolge beide bepalingen de herwaardering
leidt tot de waarde in het economische verkeer.De Orde vraagt verder of artikel 4.14 Wet IB 2001 niet ook achterwege
zou moeten blijven als de (Nederlandse) vennootschap waarin het aanmerkelijk
belang wordt gehouden, op haar beurt een laagbelaste beleggingsdeelneming
in de zin van artikel 13a van de Wet op de vennootschapsbelasting 1969 houdt.In situaties van overlap van artikel 13a Wet VPB 1969 met artikel 3.29a
Wet IB 2001 zal op grond van het gewijzigde tiende lid van artikel 4.14 Wet
IB 2001 artikel 4.14 Wet IB 2001 achterwege blijven. Mochten zich in de praktijk
situaties voordoen waarin artikel 3.29a Wet IB 2001 niet, maar artikel 13a
Wet VPB 1969 wel van toepassing is, dan kunnen die aan het departement worden
voorgelegd.Belastingkorting voor aanmerkelijkbelangverliezen (art.
4.53 Wet IB 2001)De Orde vraagt zich af of het niet eenvoudiger is de wachttermijn van
twee jaren te schrappen en steeds in het jaar waarin het aanmerkelijkbelangverlies
wordt geleden, toe te staan dat de belastingplichtige op diens verzoek 25%
van het aanmerkelijkbelangverlies kan verrekenen met de belasting die hij
over zijn inkomen in box 1 is verschuldigd. Volgens de Orde maakt dit de uitzonderingen
op de wachttermijnen overbodig en het systeem voor verrekening van aanmerkelijkbelangverliezen
overzichtelijker. De belastingplichtige zou in dat geval een aanmerkelijkbelangverlies
steeds één jaar kunnen terugwentelen in box 2 en negen jaren
vooruitwentelen in box 2, dan wel op zijn verzoek negen jaren vooruit verrekenen
met de inkomstenbelasting die hij is verschuldigd over zijn inkomen uit werk
en woning (box 1).De Wet IB 2001 is gebaseerd op het stelsel van gesloten boxen. Het stelsel
heeft tot gevolg dat een verlies in de ene box niet kan worden verrekend met
inkomen in de andere box. Wanneer een aanmerkelijkbelanghouder zijn –
na het beëindigen van zijn aanmerkelijkbelangpositie – resterend
verlies uit aanmerkelijk belang nimmer kan verrekenen in box 2, leidt dit
echter tot onredelijke gevolgen. Daarom is in artikel 4.53 Wet IB 2001 voor
deze situatie een regeling getroffen. De regeling houdt in dat dit verlies
na de wachttermijn op verzoek kan worden omgezet in een belastingkorting die
in mindering wordt gebracht op de belasting in box 1. Deze maatregel is destijds
ingevoerd als de tegenhanger van de regeling in artikel 4.24 Wet IB 2001.
Daarbij is aangegeven dat de wachttermijn is opgenomen om een zekere drempel
op te werpen tegen oneigenlijke methoden om een latent verlies te gelde te
maken terwijl het uiteindelijke belang bij de activiteiten behouden blijft.
De destijds gehanteerde argumenten voor het opnemen van de wachttermijn gelden
nog onverkort. Gelet op het voorgaande is het schrappen van de wachttermijn
niet wenselijk. Invorderingswet 1990 Invorderingsrente (art. 28 jo art.
25 Invorderingswet 1990)De Orde is van mening dat er geen duidelijke lijn valt te ontdekken in
het berekenen van invorderingsrente bij uitstelregelingen, bij sommige in
artikel 25 van de Invorderingswet 1990 genoemde uitstelregelingen wordt wel
invorderingsrente berekend en bij andere uitstelregelingen niet. De hoofdregel
is dat invorderingsrente wordt berekend bij overschrijding van de voor de
belastingaanslag geldende betalingstermijn. Indien voor een belastingaanslag
uitstel van betaling is verleend wordt de betalingstermijn overschreden zodat
invorderingsrente verschuldigd is.In artikel 28, tweede lid, van de Invorderingswet 1990 staan de gevallen
opgesomd waarin wordt afgeweken van de hoofdregel. Indien op grond van artikel
25, derde, vijfde, zesde, achtste, negende, elfde of zeventiende tot en met
negentiende lid, van de Invorderingswet 1990 uitstel van betaling is verleend,
zal dit uitstel renteloos zijn.De uitstelfaciliteiten in artikel 25, vijfde, zesde, achtste en elfde
lid, van de Invorderingswet 1990 hebben betrekking op conserverende aanslagen.
Uitstel van betaling verleend voor conserverende aanslagen is in elk geval
renteloos. Deze aanslagen worden in de regel niet ingevorderd maar na verloop
van een in de wet neergelegde termijn kwijtgescholden of vernietigd, tenzij
zich een omstandigheid heeft voorgedaan die heeft geleid tot beëindiging
van het uitstel en invordering van de aanslag noodzakelijk maakt. Om die reden
wordt pas invorderingsrente berekend na beëindiging van het uitstel.
Naast de conserverende aanslagen zijn er aanslagen waarvoor renteloos uitstel
wordt verleend vanwege een bijzondere reden. Zo is het uitstel van artikel
25, derde lid, van de Invorderingswet 1990 renteloos vanwege het in het artikel
verwoorde belang op sociaal-economisch of cultureel gebied dat een begunstigende
behandeling rechtvaardigt1.De staatssecretaris van Financiën,J. C. de Jager XNoot1Arrest van de Hoge Raad van 12 oktober 2007, nr. 42292, BNB 2008/15c;
LJN: AX8608.XNoot1Zie conclusie A-G Wattel, 4 oktober 2006, nr. CPG 42 702, LJN:
AZ2238.XNoot1Kamerstukken II 1987/88, 20 588, nr. 6, blz. 61 en 62. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-31717-6.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl