Marktwerking, deregulering en wetgevingskwaliteit; Brief minister over de voor- en nadelen van de civiele rechtsgang ten aanzien van schadeloosstelling bij onteigeningen
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-08 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 24036, nr. 239

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

07-12-2001

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2001-2002

24036 nr. 239

29-11-2001

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamDe voorgestelde onteigeningsprocedure en de reacties uit
het algemeen overlegGesprekken met deskundigen en betrokkenenHoge RaadAfdeling bestuursrechtspraak van de Raad van StateWetenschappelijke commissie van Nederlandse Vereniging
voor Rechtspraak (NVvR)Vereniging van Onteigenings-Advocaten (V.O.A.)Vereniging van Nederlandse Gemeenten (VNG)Nederlandse vereniging van rentmeesters (NVR)Prof. mr. N.S.J. KoemanNaar een nieuwe onteigeningsprocedureOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 24036Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 28 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
24 036Marktwerking, deregulering en wetgevingskwaliteitnr. 239BRIEF VAN DE MINISTER VAN JUSTITIEAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-GeneraalDen Haag, 29 november 2001Op 9 oktober 2000 heb ik u het rapport van de MDW-werkgroep Evaluatie
onteigeningswet doen toekomen. In de begeleidende brief stelde ik u tevens
op de hoogte van het standpunt van het kabinet over het desbetreffende rapport.1 Naar aanleiding van het rapport en het kabinetsstandpunt
hebben op 15 februari 2001 de vaste Kamercommissies voor Justitie en
voor Economische Zaken hierover in een algemeen overleg met mij van gedachten
gewisseld.2 Het belangrijkste punt in dat overleg
was de vraag of de beoordeling van de schadeloosstelling bij onteigeningen
een zaak is van de bestuursrechter dan wel van de civiele rechter. Tijdens
dit overleg heb ik toegezegd met deskundigen uit de onteigeningspraktijk en
wetenschap hierover overleg te voeren en in een brief aan de Tweede Kamer
een overzicht te geven van de voor- en nadelen van de verplichte civiele rechtsgang.
Deze brief beoogt aan deze toezegging tegemoet te komen.Conform mijn toezegging is nader overleg gevoerd met enkele betrokken
instanties en deskundigen. Van de uitkomsten van deze gesprekken stel ik u
hierbij op de hoogte. Voorts informeer ik u over de voornemens van het kabinet
naar aanleiding van het gevoerde overleg. Het kabinet heeft – voorzover
relevant – bij deze voornemens acht geslagen op enkele stukken waaraan
in het algemeen overleg met de Kamercommissies werd gerefereerd, te weten
het advies van de VROM-raad over de herziening van de Wet op de Ruimtelijke
Ordening, een rapport van het Instituut voor Bouwrecht en het preadvies van
mr. B. S. ten Kate.3 Ook is kennis genomen
van artikelen van mr. E. van der Schans en mr. P. A. de Hoog.4Volledigheidshalve zal ik beginnen met een korte uiteenzetting van de
eerder door het kabinet voorgestelde onteigeningsprocedure en de reacties
hierop in het eerder genoemde algemeen overleg met de Kamercommissies.De voorgestelde onteigeningsprocedure en de reacties uit
het algemeen overlegOp basis van het MDW-rapport heeft het kabinet een voorstel gedaan om
tot een nieuwe onteigeningsprocedure te komen. Dit voorstel sloot grotendeels
aan bij het MDW-rapport. De voorgestelde procedure bevat de volgende kernpunten:• Minnelijke verwerving is het uitgangspunt.• Het onteigenende (centrale of decentrale) bestuursorgaan neemt
het onteigeningsbesluit. Onteigening geschiedt dus niet langer bij koninklijk
besluit.• Het onteigeningsbesluit valt uiteen in een titelbesluit en een
schadebesluit die al dan niet tegelijk worden genomen. Het onteigenende bestuursorgaan
stelt dus zowel de onteigening als de schadeloosstelling vast.• Beide besluiten zijn vatbaar voor beroep bij de bestuursrechter.
De gang naar de bestuursrechter is facultatief. Een en ander wordt overgelaten
aan de vrije keuze van partijen.• Bij onteigeningsbesluiten op decentraal niveau, die betrekking
hebben op volkshuisvesting en ruimtelijke ordening, staat tegen het titelbesluit
administratief beroep open bij de Minister van VROM.In het algemeen overleg met de vaste Kamercommissies voor Justitie en
voor Economische Zaken werd de nodzaak om de onteigeningswet te herzien algemeen
onderschreven. De meeste woordvoerders hadden echter moeite met het overhevelen
van de rechtsmacht met betrekking tot de vaststelling van de schadeloosstelling
van de civiele rechter naar de administratieve rechter. De administratieve
rechter zou niet voldoende geëquipeerd zijn een volledige rechtsbescherming
te bieden tegen schadebesluiten. De civiele rechter heeft op dit gebied door
de jaren heen juist een uitgebreide kennis opgebouwd en deze kennis zou volgens
de woordvoerders niet verloren mogen gaan. Gewezen werd op de juridische complicaties
die zich bij onteigeningen kunnen voordoen en die typisch civielrechtelijk
van aard zijn. Ook werd gevreesd dat de voorstellen van de MDW-werkgroep,
die uitgaan van een facultatieve rechtsgang, tot gevolg kunnen hebben dat
het bestuur een overheersende positie zou krijgen in de onteigeningsprocedure.De wens van de Kamer tot een nadere onderbouwing van de voorstellen heeft
mij als gezegd aanleiding gegeven nader overleg te voeren met deskundigen
en betrokkenen teneinde te bezien in hoeverre er aanleiding is tot een heroverweging
van de voorstellen.Gesprekken met deskundigen en betrokkenenEr is gesproken met delegaties van de Hoge Raad, de Afdeling bestuursrechtspraak
van de Raad van State, de wetenschappelijke commissie van de Nederlandse Vereniging
voor Rechtspraak (NVvR), de Vereniging voor Onteigenings-Advocaten (V.O.A.),
de Vereniging van Nederlandse Gemeenten (VNG) en met prof. mr. N. S. J.
Koeman, advocaat te Amsterdam. De bedoeling van de gesprekken was de opvattingen
te inventariseren over de voornemens van het kabinet. Hieronder worden deze
opvattingen in beknopte vorm weergegeven. Ten aanzien van de bezwaren die
geuit zijn tegen de voornemens van het kabinet kan een onderscheid worden
gemaakt tussen principiële, juridische en praktische bezwaren. Hoge RaadBij de delegatie van de Hoge Raad leefden vooral bezwaren van juridische
en praktische aard. De delegatie kon volledig instemmen met het uitgangspunt
dat de beoordeling van het titelbesluit beter aan de bestuursrechter kan worden
overgelaten. De schadeloosstelling dient echter door de rechter te worden
vastgesteld – dus niet een beoordeling door de rechter van een door
het bestuur genomen schadevergoedingsbesluit – en wel, gelet op diens
expertise op dit gebied, door de civiele rechter. Als voorbeeld van gebrek
aan expertise van de bestuursrechter op dit terrein werd het vraagstuk van
de voordeelstoerekening genoemd. Zou de wetgever over voormelde bezwaren heenstappen,
dan zouden de commissies van deskundigen die nu door de civiele rechters worden
ingeschakeld, hun rol moeten blijven vervullen, omdat kleinere gemeenten waarschijnlijk
niet op eigen kracht een volledige schadeloosstelling kunnen vaststellen.
Het administratief beroep bij de minister van VROM heeft naar het oordeel
van de delegatie voordelen.Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van StateBij de delegatie van de Afdeling bestuursrechtspraak bestonden geen principiële
bezwaren tegen de voorstellen zoals die er nu liggen. Men gaf te kennen dat
de juridische bezwaren prevaleren met in het verlengde daarvan enkele praktische
bezwaren. Het bezwaar zit vooral in het feit dat bestuursrechtelijke nadeelcompensatie
iets anders is dan het vaststellen van volledige schadeloosstelling. De expertise
met betrekking tot het laatste ligt bij de civiele rechter en zou daar dienen
te blijven.De delegatie van de Afdeling bestuursrechtspraak deed de suggestie om
het titelbesluit een dagvaarding van rechtswege te laten opleveren. Het titelbesluit
zou direct uitvoerbaar kunnen zijn, tenzij de bestuursrechter het besluit
desgevraagd schorst. De delegatie kon wel instemmen met de hoofdlijn dat het
titelbesluit door het onteigenende bestuursorgaan wordt vastgesteld en dat
dit besluit op initiatief van de onteigende door de bestuursrechter zal worden
beoordeeld. Ook de mogelijkheid van administratief beroep bij de minister
van VROM tegen titelbesluiten van decentrale overheden vond men een goede
gedachte.Wetenschappelijke commissie van Nederlandse Vereniging
voor Rechtspraak (NVvR)De delegatie van de wetenschappelijke commissie van de NVvR was van mening
dat er een voorziening moet worden getroffen voor het feit dat in het huidige
systeem de Kroon geen volwaardige rechter is. Het administratieve deel van
de procedure zou in de administratiefrechtelijke sfeer moeten blijven en het
civiele deel in de civielrechtelijke sfeer. De delegatie bracht als bezwaar
tegen de door het kabinet voorgestelde procedure naar voren dat de administratieve
rechter geneigd zal zijn een schadebesluit slechts marginaal te veranderen.
Hiermee wordt de onteigende burger tekort gedaan.Ook processueel achtte de delegatie van de NVvR het niet raadzaam de bestuursrechter
over het schadebesluit te laten oordelen. De civiele rechter zou meer mogelijkheden
hebben om de procedure te stroomlijnen en te sturen met toestemming van partijen.
Bovendien zou de civiele rechter meer dan de bestuursrechter geneigd zijn
naar een schikking toe te werken. Voorts diende naar het oordeel van de delegatie
van de NVvR altijd een rechterlijke instantie te oordelen. Op gemeentelijk
niveau zou vaak onvoldoende kennis zijn om goed over onteigeningen te kunnen
oordelen. Ook is opgemerkt dat de onteigenende partij niet zelf een bindende
beslissing behoort te nemen omtrent schadeloosstelling, welke beslissing
pas na een ontvankelijk initiatief van de burger kan worden aangevochten,
omdat de onteigenende partij zelf belanghebbende is bij de vast te stellen
schadeloosstelling.Vereniging van Onteigenings-Advocaten (V.O.A.)Ter gelegenheid van de ledenvergadering van 22 maart 2001 van de
V.O.A. is, op uitnodiging van deze vereniging, door vertegenwoordigers van
mijn ministerie van gedachten gewisseld met de leden van de vereniging. Tijdens
deze gedachtewisseling is door verschillende leden een aantal kritiekpunten
ten aanzien van de kabinetsvoornemens naar voren gebracht. Deze kwamen overeen
met de punten die de V.O.A. reeds had opgenomen in een brief die voorafgaand
aan het algemeen overleg van 15 februari aan de vaste Kamercommissies
voor Justitie en voor Economische Zaken was toegezonden. Inmiddels is het
standpunt van de V.O.A. goedgekeurd door de ledenvergadering waardoor het
als definitief kan worden beschouwd.Vereniging van Nederlandse Gemeenten (VNG)De delegatie van de VNG gaf er de voorkeur aan dat de civiele rechter
blijft oordelen over de schadeloosstelling, gelet op de bij deze rechter beschikbare
expertise.Met instemming werd kennis genomen van het voornemen van het kabinet om
de goedkeuring door de Kroon van de gemeentelijke onteigeningsbesluiten ten
behoeve van volkshuisvesting en ruimtelijke ordening te vervangen door administratief
beroep bij de minister van VROM. Deze maatregel levert een versnelling van
de onteigeningsprocedure op in die gevallen dat de eigenaar er van afziet
beroep in te stellen.De VNG-delegatie constateerde echter met teleurstelling dat het kabinet
nog niet heeft besloten tot invoering op korte termijn van een aparte onteigeningstitel
op grond van de gemeentelijke projectbeslissing ex artikel 19 van de Wet op
de Ruimtelijke Ordening. Het is naar het oordeel van de VNG logisch om aan
de projectbeslissing een onteigeningsmogelijkheid te koppelen, omdat deze
beslissing zelfstandig kan worden genomen. Dan kan de gemeente zo nodig ook
vroeger starten met onteigening. Op basis van onderzoek had het Instituut
van Bouwrecht eerder in 2000 aanbevolen deze titel in de wet op te nemen.Naar het oordeel van de VNG kan en moet de onteigeningswet nu spoedig
op dit onderdeel worden aangepast, als een noodzakelijke voorziening voor
in ieder geval de periode tot de totstandkoming van de fundamentale herziening
van de WRO.Nederlandse vereniging van rentmeesters (NVR)Voorts heb ik kennis genomen van de opvattingen van de NVR, neergelegd
in een brief van 19 juli 2001. Ook dit standpunt, dat door de NVR tevens
aan de vaste Kamercommissie voor Justitie is toegezonden en waarnaar ik kortheidshalve
moge verwijzen, heeft het kabinet in zijn overwegingen betrokken.Prof. mr. N.S.J. KoemanVolgens prof. Koeman zou het systeem beter bij het oude kunnen blijven
als belanghebbenden te maken krijgen met twee verschillende rechters. Hij
was echter niet overtuigd van de stelling dat de bestuursrechter geen volledige
schadeloosstelling zou kunnen vaststellen. Wel zou in dat geval rechtspraak
in twee instanties dienen plaats te vinden. Prof. Koeman zette wel
vraagtekens bij de facultatieve rechtsgang zoals die door de MDW-werkgroep
is voorgesteld.Naar aanleiding van het gesprek heeft prof. Koeman zijn standpunt nader
uiteengezet in een artikel in het Nederlands Juristenblad.1 Hierin pleit hij voor een herziening van de onteigeningswet, maar
waarschuwt voor de vertragende gevolgen van een dubbele rechtsgang. Om dit
te ondervangen doet hij de suggestie om geen afzonderlijk beroep open te stellen
tegen het titelbesluit, doch de onteigende de mogelijkheid te bieden bij wijze
van exceptief verweer de vraag naar de rechtmatigheid van de onteigening zelf
bij de civiele rechter aan de orde te stellen. Dit verweer zou dan moeten
worden behandeld door de sector bestuursrecht van de rechtbank. Als het verweer
ongegrond zou worden verklaard, zou de civiele kamer de onteigening kunnen
uitspreken en over de schadeloosstelling oordelen.Naar een nieuwe onteigeningsprocedureAl het voorgaande overwegende, concludeert het kabinet het volgende.Bij alle geraadpleegde personen en instanties bestaat sympathie voor de
gedachte dat er een algehele herziening van de onteigeningswet met één
nieuwe onteigeningsprocedure moet komen. Uniformiteit vergroot de rechtszekerheid
en de doelmatigheid. Bovendien bestaat communis opinio over de stelling dat
een situatie waarin de civiele rechter ook gedwongen is om de onteigeningstitel
te toetsen geen recht doet aan het stelsel van bestuursrechtelijke rechtsbescherming.
Zoals is uiteengezet in het rapport van de MDW-werkgroep, is deze situatie
ontstaan door het Benthem-arrest. Nu er een volwaardige administratieve rechtsgang
bestaat, ligt het in de rede deze ook te benutten. Dit sluit aan bij de algemeen
levende opvatting dat de beoordeling van de onteigeningstitel een zaak behoort
te zijn van de bestuursrechter.Bij alle geraadpleegde personen en instanties leeft voorts de opvatting
dat de civiele rechter moet blijven oordelen over de schadeloosstelling. Daaraan
liggen veelal niet zozeer principiële als wel juridische en praktische
argumenten ten grondslag. De juridische argumenten concentreren zich op de
aard van de schadeloosstelling. Daarbij gaat het om het volledig vergoeden
van alle elementen van de te ontnemen eigendom. In het bestuursrecht gaat
het als regel om schadevergoeding: een compensatie
voor geleden schade, geen volledige schadeloosstelling. In het verlengde van
dit juridische verschil liggen praktische argumenten. De civiele rechter beschikt
over een apparaat, deskundigheid en werkprocessen die hun waarde hebben bewezen.
Het overplanten van deze elementen en van de in de loop van vele jaren opgebouwde
jurisprudentie naar de bestuursrechter is niet gemakkelijk en heeft het risico
dat, zeker in de aanvangsfase, kwaliteits- en kwantiteitsverliezen optreden.
Geconstateerd moet worden dat de tijd niet rijp is om hiertoe over te gaan.Bovendien is wel beargumenteerd dat de civiele rechter zich niet alleen
in beroep zou moeten uitspreken over de schadeloosstelling, maar deze in alle
gevallen zou moeten vaststellen. Dit houdt verband met de gedachte, dat het
bestuursorgaan dat grond wil verwerven niet zelf de prijs zou mogen bepalen.Tenslotte bestaat vrij algemeen het gevoelen dat het uitspreken van de
onteigening, en daarmee het daadwerkelijk laten overgaan van de eigendom,
steeds dient te geschieden via een rechterlijk vonnis, waarmee tevens, gelet
op artikel 14 van de Grondwet, de schadeloosstelling is verzekerd.In het kabinetsstandpunt bij het MDW-rapport werd reeds het standpunt
ingenomen dat een volledige toetsing van een op decentraal niveau genomen
titelbesluit in administratief beroep door de Minister van VROM mogelijk zou
moeten zijn, voor zover het onteigeningen ten behoeve van volkshuisvesting
en ruimtelijke ordening betreft. Hoewel moet worden onderkend dat een dergelijke
procedure ontegenzeggelijk tijd kost, is het kabinet door de ingewonnen reacties
gesterkt in de gedachte dat het nadeel van deze extra proceduretijd niet opweegt
tegen het nadeel van het kwaliteitsverlies dat zou ontstaan als de mogelijkheid
van administratief beroep achterwege zou blijven. Daarbij is van belang dat
mag worden verwacht dat slechts in een minderheid van de onteigeningszaken
daadwerkelijk administratief beroep zal worden ingesteld.Gelet op de huidige stand van het recht heeft het kabinet zich laten overtuigen
van het belang van de inschakeling van de civiele rechter bij het vaststellen
van de schadeloosstelling. Hoewel het in beginsel mogelijk is deze taak aan
de bestuursrechter toe te delen, alwaar zij in de voorgestelde wetssystematiek
thuishoorde, lijken de baten daarvan voorshands niet op te wegen tegen de
kosten, met name de kosten van de overheveling van expertise en het opnieuw
opbouwen van jurisprudentie. In het verlengde hiervan kiest het kabinet voor
continuering van de huidige situatie waarin de (civiele) rechter in alle gevallen
blijft ingeschakeld, niet alleen voor het bepalen van de schadeloosstelling
maar ook voor het uitspreken van de onteigening. Daarbij kan worden aangesloten
bij de praktische suggestie van delegatie van de Afdeling bestuursrechtspraak
van de Raad van State om aan het vaststellen van het titelbesluit van rechtswege
een dagvaarding bij de civiele rechter te verbinden.Een en ander heeft ertoe geleid, dat thans een wetsvoorstel in voorbereiding
is genomen, dat op hoofdlijnen de volgende onteigeningsprocedure bevat:1. Het bestuursorgaan, in de meeste gevallen op gemeentelijk niveau, neemt
een titelbesluit. Tevens wordt een aanbod voor de schadeloosstelling gedaan.
Zoals reeds aangegeven in het oorspronkelijke kabinetsstandpunt, behoren de
inspanningen zoveel mogelijk te zijn gericht op minnelijke verwerving.2. Het titelbesluit wordt voorbereid overeenkomstig de uniforme openbare
voorbereidingsprocedure van de Algemene wet bestuursrecht (afdeling 3.4 nieuw;
zie wetsvoorstel 27 023).3. Indien het een op decentraal niveau genomen titelbesluit betreft (ten
behoeve van volkshuisvesting en ruimtelijke ordening), dan staat daartegen
eerst administratief beroep open bij de Minister van VROM. Indien het een
op rijksniveau (meestal: door de Minister van V&W) genomen titelbesluit
betreft, staat daartegen direct beroep open bij de rechter (zie 4).4. Tegen elk titelbesluit staat beroep open in één instantie,
te weten de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State.5. De bekendmaking van het titelbesluit levert een dagvaarding van rechtswege
op bij de civiele rechter. De civiele rechter spreekt, indien aan alle voorwaarden
is voldaan, de onteigening uit en stelt daarbij de hoogte van de schadeloosstelling
vast. Evenals nu het geval is, kan de rechter een voorlopige schadeloosstelling
uitspreken en zekerheid stellen voor het overige. De behandeling van de zaak
kan een aanvang nemen zodra het titelbesluit is bekendgemaakt. Vanzelfsprekend
kan echter niet eerder uitspraak worden gedaan dan nadat het titelbesluit
onherroepelijk is geworden.6. Evenals nu het geval is, staat tegen het vonnis van de rechtbank geen
hoger beroep open, maar wel beroep in cassatie bij de Hoge Raad.7. Zodra het onteigeningsvonnis onherroepelijk is geworden, wordt het
ingeschreven in de openbare registers en gaat de eigendom over. Hiermee ontstaat naar het oordeel van het kabinet een procedure die enerzijds
voldoet aan vereisten van flexibiliteit, doelmatigheid en voortvarendheid
en anderzijds recht doet aan belangen van zorgvuldigheid en adequate rechtsbescherming.
De nieuwe procedure brengt het voordeel dat, bezien naar de huidige stand
van zaken in de rechtsontwikkeling op het terrein van het schaderecht, de
verschillende aspecten van de onteigeningsprocedure door de meest gerede rechter
worden beoordeeld. Het stelsel zal daarbij zodanig zijn ingericht dat partijen
alleen behoeven te procederen tegen die onderdelen waartegen bezwaren leven.
Zo zal het niet-instellen van beroep tegen het titelbesluit tot gevolg hebben
dat snel een uitspraak van de civiele rechter beschikbaar komt over de schadeloosstelling.Tezamen met de reeds in het eerdere kabinetsstandpunt vervatte voornemens,
zoals het schrappen van de zgn. nutswetprocedure en het vereenvoudigen en
harmoniseren van de onteigeningstitels, verwacht het kabinet dan ook dat een
algehele herziening van de onteigeningswet in deze zin het beoogde rendement
zal opleveren in termen van efficiëntie, effectiviteit en wetgevingskwaliteit.De Minister van Justitie,A. H. KorthalsXNoot1Kamerstukken II 2000/01, 24 036, nr. 174.XNoot2Kamerstukken II 2000/01, 24 036, nr. 210.XNoot3Advies VROM-raad «Het instrument geslepen», 23 maart
2000. Rapport Instituut voor Bouwrecht «Modernisering Gemeentelijk Grondbeleids-instrumentarium»,
Bouwrecht Monografie nr. 17, september 2000. B. S. ten Kate, Het recht
van de sterkste (enige beschouwingen over titel IV van de Onteigeningswet),
in: Gemeentelijke grondverwerving, Publicatie Vereniging voor Bouwrecht nr.
28, oktober 2000.XNoot4E. van der Schans, Herziening Onteigeningswet: revisie met visie? Bouwrecht
2001/3 p. 192–195. P.A. de Hoog, Onteigening: (d)evaluatie van een instituut?
Agrarisch recht 2001/5 p. 286–301.XNoot1N. S. J. Koeman, Herziening Onteigeningswet tussen hoop en vrees,
NJB 2001/28, p. 1302–1304. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-24036-239.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl