Wijziging van de Wet milieubeheer en enige andere daarmee verband houdende wetten (modernisering van de algemene milieuregels voor inrichtingen); Memorie van toelichting
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-05 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 30483, nr. 3

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer

20-03-2006

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2005-2006

30483 nr. 3

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamI. ALGEMENE TOELICHTING1. Inleiding2. Doel van het wetsvoorstel3. De voorgestelde wijzigingen met betrekking tot
de 8.40-amvb’s3.1 Opzet nieuwe algemene regels3.2 Activiteiten-amvb en voorschriften3.3 De melding3.4 Relatie met omgevingsvergunning3.5 Verhouding algemene regels en maatwerk3.6 Verhouding tot het internationale recht3.7 ICT3.8 Directe lozingen in het oppervlaktewater dan
wel op of in de bodem4. Uitvoering en effecten4.1 Uitvoerbaarheid en handhaafbaarheid4.2 Effecten op bedrijven4.3 Gevolgen voor het milieu4.4 Lasten voor uitvoerende overheden en justitiële
apparaatII. ARTIKELSGEWIJZE TOELICHTINGArtikel I, onder AArtikel I, onder BArtikel I, onder CArtikel I, onder DArtikel I, onder EArtikel I, onder FArtikel I, onder GArtikel I, onder HArtikel I, onder IArtikel I, onder JArtikel I, onder KArtikel I, onder LArtikel I, onder MArtikel I, onder NArtikel I, onder OArtikel I, onder PArtikel I, onder QArtikel I, onder RArtikel I, onder SArtikel IIArtikel IIIArtikel IVArtikel VArtikel VIArtikel VIIArtikel VIIIArtikel IXOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 30483Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 74 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
30 483Wijziging van de Wet milieubeheer en enige andere daarmee verband houdende
wetten (modernisering van de algemene milieuregels voor inrichtingen)nr. 3MEMORIE VAN TOELICHTINGInhoudsopgaveblz.    I.Algemene toelichting11.Inleiding1 2.Doel van het wetsvoorstel2 3.De voorgestelde wijzigingen met betrekking tot de 8.40-amvb’s3 3.1Opzet nieuwe algemene regels3  3.2Activiteiten-amvb en voorschriften4  3.3De melding5 3.4Relatie tot de omgevingsvergunning5 3.5Verhouding algemene regels en maatwerk6 3.6Verhouding tot het internationale recht7 3.7ICT8  3.8Directe lozingen in het oppervlaktewater dan wel op of in de bodem8 4.Uitvoering en effecten9  4.1Uitvoerbaarheid en handhaafbaarheid9  4.2Effecten op bedrijven11 4.3Gevolgen voor het milieu12  4.4Lasten voor uitvoerende overheden en justitiële appa- raat12    II.Artikelsgewijze toelichting12I. ALGEMENE TOELICHTING1. InleidingVolgens het voorliggende wetsvoorstel wordt hoofdstuk 8 van de Wet milieubeheer
(Inrichtingen) deels gewijzigd. Het voorstel is in maart al aangekondigd in
de brief aan de Tweede Kamer (TK 29 383, nr. 27). Kort gezegd maakt
deze wijziging het mogelijk om één stelsel van algemene regels
in te voeren waarin het onderscheid tussen algemene regels voor vergunningplichtige
en niet-vergunningplichtige inrichtingen vervalt, de meldingsplicht alleen
geldt voor meer milieurelevante bedrijven en waarin de mogelijkheden
om binnen het kader van algemene regels maatwerk te leveren, worden gestroomlijnd.
Het stelsel van algemene regels op grond van artikel 8.40 Wet milieubeheer
(hierna aan te duiden als: Wm) wordt vastgelegd in een nieuwe algemene maatregel
van bestuur (amvb), die uitgaat van activiteiten. De vergunningplicht zal
op termijn alleen blijven bestaan voor een (beperkt) aantal categorieën
inrichtingen waar activiteiten plaatsvinden met omvangrijke en complexe milieueffecten.
Binnen de algemene regels kan de mogelijkheid geboden worden voor het bevoegd
gezag om voor bepaalde onderwerpen maatwerkvoorschriften te geven. De voorgestelde
algemene regels op grond van artikel 8.40 Wm dragen in grote mate bij aan
de vereenvoudiging van milieuregelgeving. Het merendeel van de huidige vergunningplichtige
inrichtingen krijgt voor veel onderwerpen thans standaardvoorschriften in
de vergunning opgelegd. Deze voorschriften kunnen evengoed als algemene regels
gaan gelden. Het overhevelen van vergunningplichtige inrichtingen naar algemene
regels leidt tot minder bestuurslasten en tot aanzienlijke reducties in administratieve
lasten.De aanleiding voor het voorliggende wetsvoorstel is de brief over de herijking
van de VROM-regelgeving van 17 oktober 2003 aan de Tweede Kamer. In deze
brief is het voornemen opgenomen om de zogenoemde 8.40-amvb’s grondig
te herzien, samen te voegen en er meer inrichtingen onder te brengen. Achterliggende
doel is het verminderen van het aantal regels. Daarnaast wordt in ogenschouw
genomen of de uitvoerbaarheid, handhaafbaarheid en kenbaarheid van de regelgeving
vergroot kan worden. In de brief van 7 mei 2004 aan de Tweede Kamer over
de reductie van administratieve lasten is aangegeven dat tenminste 20 000
inrichtingen die thans vergunningplichtig zijn onder de nieuwe algemene regels
moeten worden gebracht en dat het schrappen en samenvoegen van de amvb’s
een extra reductie van de administratieve belasting oplevert. De reductie
van administratieve lasten zal verder vooral worden bereikt door het aantal
meldingen te verminderen en de meet-, registratie- en onderzoeksverplichtingen
te reduceren. Dit alles heeft geresulteerd in het project Modernisering algemene
regels (8.40-amvb’s), waarvan dit wetsvoorstel onderdeel uitmaakt.2. Doel van het wetsvoorstelHet doel van dit wetsvoorstel is het bieden van een juridische grondslag
voor de wijziging van de algemene regels. De systematiek van vergunningverlening
is neergelegd in hoofdstuk 8 Wm. De huidige systematiek heeft als uitgangspunt
dat een bedrijf een milieuvergunning dient te hebben, tenzij het onder de
algemene regels krachtens artikel 8.40 Wm valt. De voorgestelde nieuwe systematiek
gaat er vanuit dat een inrichting onder de algemene regels valt, tenzij een
deel daarvan is uitgezonderd. Dit sluit ook aan bij de huidige praktijk, aangezien
het merendeel van de inrichtingen nu al onder algemene regels valt.Met de voorgestelde nieuwe bepalingen in de Wm over het stellen van algemene
regels worden de volgende veranderingen beoogd. Het huidige systeem in hoofdstuk
8 van de Wm gaat er, zoals gesteld, nog vanuit dat de meeste inrichtingen
vergunningplichtig zijn. De modernisering van de algemene regels gaat uit
van een systeem waarbij het uitgangspunt is dat inrichtingen moeten voldoen
aan voorschriften uit de algemene regels. Alleen wanneer zij milieurelevante
activiteiten verrichten die niet door de algemene regels worden geregeld,
is de inrichting vergunningplichtig. Indien een inrichting activiteiten uitvoert
die algemeen geregeld zijn, dan gelden deze algemene regels en worden hiervoor
geen vergunningvoorschriften opgesteld.De Wm biedt nu geen delegatiemogelijkheid aan de amvb-regelgever. Het
nieuw voorgestelde 8.40 maakt dit wel mogelijk. In de toekomst zullen voor
activiteiten die nu nog niet onder algemene regels vallen, algemene regels
kunnen worden gesteld in combinatie met een vergunningprocedure. Er is behoefte
aan meer duidelijke en meer effectieve mogelijkheden voor maatwerk. De huidige
mogelijkheid tot het stellen van nadere eisen is in dit verband niet toereikend.
In paragraaf 3.5 wordt hier verder op ingegaan.Het onderscheid tussen algemene regels voor vergunningplichtige inrichtingen
(artikel 8.44 Wm) en voor niet-vergunningplichtige inrichtingen (artikel 8.40
Wm) vervalt wanneer activiteiten als uitgangspunt genomen worden. Het onderscheid
tussen 8.40-en 8.44-amvb’s is dan niet meer relevant omdat dezelfde
activiteiten in zowel vergunningplichtige als niet-vergunningplichtige inrichtingen
kunnen plaatsvinden. Er vindt een kanteling plaats naar zoveel mogelijk algemene
regels. Bovendien wordt het merendeel van de algemene regels in één
besluit samengevoegd. Een inrichting is vergunningplichtig wanneer er vergunningplichtige
activiteiten plaatsvinden. Wanneer deze inrichting daarnaast activiteiten
verricht die onder de algemene regels van de 8.40-amvb vallen, gelden voor
deze activiteiten de algemene regels.3. De voorgestelde wijzigingen met betrekking tot
de 8.40-amvb’s3.1 Opzet nieuwe algemene regelsDit wetsvoorstel maakt de voorgenomen wijziging van de huidige 8.40-amvb’s
mogelijk. Het doel van de voorgestelde wijziging van de algemene regels is
het vereenvoudigen en uniformeren van de systematiek waardoor meer inrichtingen
onder de algemene regels vallen. Als regel zal gelden dat inrichtingen onder
algemene regels vallen. Uiteindelijk zal in de amvb een limitatieve lijst
van activiteiten worden opgenomen die zijn uitgezonderd van de algemene regels
met als gevolg dat voor inrichtingen waarin deze activiteiten worden verricht
de vergunningplicht blijft gelden. Er komt één nieuw besluit
waarin de meeste huidige, niet-agrarische 8.40-amvb’s opgaan. Het samenvoegen
van de huidige 8.40-amvb’s heeft als groot voordeel dat de werkingssfeer
van de algemene regels kan worden uitgebreid tot inrichtingen die nu vergunningplichtig
zijn omdat zij niet in hoofdzaak onder één bepaalde 8.40-amvb
vallen. Wanneer een inrichting onder meer dan één amvb valt,
is deze inrichting vergunningplichtig. Door het samenvoegen van de amvb’s
zal voor deze inrichtingen de vergunningplicht vervallen. Een ander belangrijk
voordeel is dat bestaande inconsistenties tussen de verschillende amvb’s
worden weggenomen. Activiteiten zullen bepalend zijn voor de toepassing van
de amvb op een inrichting. Dit betekent dat de branchegerichte benadering
die bij de huidige amvb’s het uitgangspunt was, zal worden verlaten.De nieuwe amvb zal bestaan uit een algemeen deel en een specifiek deel.
Het algemeen deel is van toepassing op alle inrichtingen en bevat een aantal
algemene voorschriften voor milieuaspecten die uitsluitend of mede inrichtingsgerelateerd
zijn. Voorzover een inrichting activiteiten verricht waarvoor bijzondere regels
zijn gesteld in het activiteitendeel van de amvb, gelden tevens die regels.
In deze opzet kan steeds expliciet de keuze worden gemaakt om een bepaalde
activiteit specifiek te regelen of te volstaan met meer algemene bepalingen
in het algemene deel van de amvb. Het reguleren op activiteiten maakt het
mogelijk om door het toevoegen van activiteiten successievelijk steeds meer
(nu nog vergunningplichtige) inrichtingen betrekkelijk eenvoudig helemaal
onder de algemene regels te brengen. Veel activiteiten worden in meer dan één
branche verricht. Naarmate meer van die activiteiten al geregeld zijn, wordt het makkelijker inrichtingen uit andere branches onder de algemene
regels te brengen.3.2 Activiteiten-amvb en voorschriftenEen kenmerkende wijziging ten opzichte van de huidige systematiek, is
dat de nieuwe amvb primair uitgaat van activiteiten (zie 3.1). Er zal een
lijst van activiteiten zijn, waaraan regels verbonden zijn. Welke regels gelden,
is dus afhankelijk van de activiteiten die een inrichting verricht. Activiteiten
kunnen bijvoorbeeld zijn: opslag van afvalstoffen, werkzaamheden met brandbare
vloeistoffen of het inzamelen van afgewerkte olie. Het kan voorkomen dat een
inrichting activiteiten uitvoert die in de amvb geregeld worden en daarnaast
activiteiten heeft die niet onder de algemene regels vallen. Voor inrichtingen
die deze laatste activiteiten verrichten, blijft de vergunningplicht in stand.In de nieuwe systematiek zullen die voorschriften op amvb-niveau worden
opgenomen die doorslaggevend zijn voor de omvang van de verplichtingen die
gelden voor de drijver van de inrichting of die noodzakelijk zijn in het kader
van de bescherming van het milieu. Dat zal er naar verwachting toe leiden
dat een deel van de middelvoorschriften op amvb-niveau zal worden gereguleerd.Op het niveau van de ministeriële regeling zal de mogelijkheid bestaan
om een deel van de middelvoorschriften op het niveau van ministeriële
regeling vast te leggen. Te denken valt bijvoorbeeld aan het (in de vorm van
middelvoorschriften) in de regeling vermelden van één niet-limitatieve
lijst van middelen, waarmee de ondernemer aan een in het besluit opgenomen
kwantificeerbaar doel kan voldoen. Vanuit het bedrijfsleven is om opname daarvan
verzocht in verband met de voorkeur van kleine en middelgrote bedrijven voor
middelvoorschriften. Bij dergelijke middelvoorschriften is bovendien veelal
sprake van een eenduidige technische invulling van de in het besluit opgenomen
doelvoorschrift, waardoor inspraak in dit geval minder van betekenis is. Wegens
de voortdurende technische ontwikkelingen is het daarnaast ook noodzakelijk
dat deze ontwikkelingen snel en eenduidig doorwerken in de nieuwe voorschriften.
Door middelvoorschriften bij amvb te stellen worden de innovatiemogelijkheden
van het bedrijfsleven beperkt. Voorts biedt de voorgestelde systematiek de
mogelijkheid om in het bedrijfsleven ontwikkelde alternatieven voor reeds
geldende voorschriften op een vlotte en eenduidige wijze onder de werkingssfeer
van het besluit te brengen. Ook dit is een wens die door het bedrijfsleven
naar voren is gebracht. Met het oog op het draagvlak kan ten slotte nog worden
opgemerkt dat aanpassing van de regeling zal geschieden na overleg met het
betrokken bedrijfsleven en de betrokken overheden.Het wetsvoorstel biedt ook de mogelijkheid om bij amvb aan te geven dat
gelijkwaardige maatregelen mogen worden toegepast. Indien een inrichting een
dergelijk alternatief middel wil gebruiken, moet het aantonen dat dit middel
tot een gelijkwaardig resultaat leidt wat milieubescherming betreft. Het bevoegd
gezag beslist uiteindelijk of de voorziening gelijkwaardig is. Het voornemen
bestaat om een belangrijke rol aan een landelijk opererende commissie van
deskundigen toe te kennen, die op verzoek van de gemeente een advies geeft
over de gelijkwaardigheid van het alternatieve middel. Toegelaten gelijkwaardige
voorzieningen kunnen ertoe leiden dat middelvoorschriften in de ministeriële
regeling worden aangepast. Indien het bevoegd gezag besluit dat een voorziening
niet gelijkwaardig is, moet dit besluit met redenen omkleed zijn.3.3 De meldingInrichtingen onder de huidige 8.40-amvb’s moeten vooraf melden.
Op deze melding volgt geen besluit. In de opzet van de nieuwe amvb zullen
de inrichtingen met een geringe milieurelevantie zich niet meer hoeven te
melden. Het wetsvoorstel maakt het mogelijk om, afhankelijk van de zwaarte
van een inrichting, een onderscheid te maken tussen inrichtingen die zich
wel en die zich niet vooraf hoeven te melden. De waarde van de melding is
tweeledig: enerzijds een signaleringswaarde in het kader van de handhaving,
anderzijds is er een controlewaarde, zodat het bevoegd gezag kan beoordelen
of er terecht een melding is gedaan, of dat er toch een milieuvergunning aangevraagd
dient te worden.De inrichtingen die zich in het kader van de nieuwe algemene regels niet
meer hoeven te melden, hoeven alleen te voldoen aan de in het algemene deel
van de amvb opgenomen inrichtingsgerelateerde bepalingen. Er is niet voor
gekozen om de grenzen van het Inrichtingen- en vergunningenbesluit te verhogen
omdat dit zou betekenen dat deze inrichtingen dan helemaal niet meer gereguleerd
worden. Hoewel het hier gaat om inrichtingen met geringe milieurelevantie,
kunnen deze nog wel hinder veroorzaken, bijvoorbeeld kledingzaken met een
airco en/of een flinke geluidsinstallatie. Wanneer er geen milieuregels zijn
voor deze inrichtingen, is de kans groot dat gemeenten dit «gat»
zullen opvullen door deze inrichtingen bijvoorbeeld in de APV te reguleren.
Een mogelijke consequentie hiervan is dat landelijk gezien grote verschillen
ontstaan en dat voor deze inrichtingen weer gedetailleerde regels worden gegeven.
Daarom verdient de voorkeur deze inrichtingen onder de algemene regels te
houden, maar de activiteiten van deze inrichtingen in de nieuwe amvb niet
(meer) specifiek te regelen. Het beoogde lichte regime voor deze bedrijven
levert een aanzienlijke reductie op in administratieve lasten.3.4 Relatie met omgevingsvergunningHet hoofddoel van de omgevingsvergunning (Wabo) is gelegen in het samenbrengen
van verschillende vergunningen onder één noemer, waarbij de
aanvrager te maken krijgt met één vergunning en één
en dezelfde weg voor inspraak en beroep. Hierbij is niet gekozen voor de optie
om tevens een integrale toets tussen de verschillende terreinen, waaronder
milieu en ruimtelijke ordening, in het in voorbereiding zijnde wetsvoorstel
algemene bepalingen omgevingsrecht vast te stellen. Het in voorbereiding zijnde
wetsvoorstel Wabo zorgt er wel voor, dat deze vergunningen tot één
vergunning worden geïntegreerd indien op grond van verschillende wetten
een afzonderlijke vergunning nodig is (het zogenaamde model 3, zie brief van
23 september 2004, Kamerstukken II, 2004–2005, nr. 18, p. 6
e.v.).Met de integratie van de amvb’s op grond van hoofdstuk 8 van de
Wm, de Wvo en de Wet bodembescherming wordt voor wat betreft de algemene milieuregels
een vergelijkbaar doel nagestreefd. Op basis van het huidige systeem kan een
bedrijf op grond van deze wetten met verschillende amvb’s worden geconfronteerd.
Met de voorziene integratie, waarvoor het wetsvoorstel de weg bereidt, worden
de voorschriften zoveel mogelijk in één amvb opgenomen.In de milieuregelgeving is de vergunningplicht afgelopen decennia in belangrijke
mate vervangen door algemene regels. Bovendien is het streven in de toekomst
meer bedrijven onder de reikwijdte van de algemene regels te brengen. Voor
deze bedrijven zal het veelal zo zijn dat een bedrijf wel een omgevingsvergunning
nodig zal hebben vanwege andere aspecten, maar dat daarnaast de algemene regels
wat betreft de bescherming van het milieu zullen gelden. Gelet hierop is het
systeem van algemene regels enerzijds en de omgevingsvergunning
anderzijds complementair. Daarom kan de melding op termijn worden gekoppeld
aan de omgevingsvergunning. De melding zal dan onderdeel gaan vormen van de
aanvraag om een omgevingsvergunning, indien met het oog op de voorgenomen
activiteit ook een bouwvergunning of een vrijstelling van het bestemmingsplan
is vereist. Het doen van de melding in het kader van de Wm kan straks één
van de indieningvereisten zijn voor een aanvraag om een omgevingsvergunning.
De koppeling zal ertoe kunnen leiden dat voor inrichtingen die onder de algemene
regels vallen, afstemming tussen de (naleving van) milieueisen en de eisen
met betrekking tot bouwen en ruimtelijke ordening beter gewaarborgd is.Ook
voor andere procedures, waaronder de procedure voor het opleggen van maatwerkvoorschriften,
wordt aansluiting gezocht bij Wabo, die een reguliere en een uitgebreide vergunningprocedure
zal kennen. Voorzover er maatwerkvoorschriften worden opgelegd door het bevoegd
gezag, zal deze de termijn van de reguliere procedure (8 weken) volgen.3.5 Verhouding algemene regels en maatwerkIn het besluit zullen mogelijkheden worden ingebouwd voor maatwerk en
voor gebiedsgerichte normering. Sommige activiteiten kunnen niet of nog niet
volledig met algemene regels worden afgedekt. De huidige 8.40-amvb’s
kennen reeds de figuur van de nadere eis waarmee in een bijzonder geval een
algemene regel wordt uitgewerkt. De wettelijke basis voor het stellen van
deze nadere eisen wordt gevormd door het huidige eerste lid van artikel 8.42.
In de opeenvolgende amvb’s op grond van artikel 8.40 Wm zijn deze nadere
eisen geëvolueerd en zijn naast de oorspronkelijk met name beoogde toepassing
(nadere detaillering van een algemene regel) soms een breder rol gaan vervullen.
Zo is in een aantal gevallen in de amvb’s de mogelijkheid geboden om
bij nadere eis af te wijken van een in de amvb gesteld voorschrift, of om
aanvullende voorschriften te stellen. De redactie van het voorgestelde artikel
8.42 is hiermee in overeenstemming gebracht – in plaats van de term «nadere
eis» is gekozen voor het ruimere «voorschriften».De vraag naar maatwerk zal toenemen naarmate bepaalde vergunningplichtige
activiteiten met een grotere variatie onder de algemene regels zullen worden
gebracht. Voor die activiteiten zullen, voor zover nodig, mogelijkheden tot
het stellen van nadere of aanvullende voorschriften door het bevoegd gezag
in het besluit worden opgenomen. Voorts zal, gelet op de lokale of regionale
milieusituatie (bijvoorbeeld in gebieden met een specifieke geluidhinder-,
stankhinder-, of luchtkwaliteitsproblematiek), voor een individueel bedrijf
of voor alle bedrijven in het gebied, een generiek of specifiek, aanvullend
of afwijkend voorschrift gesteld moeten kunnen worden. Hierbij kan bijvoorbeeld
worden gedacht aan afwijkende geluidsnormen op gezoneerde industrieterreinen
waar veel bedrijven gevestigd zijn. In het besluit zullen hiervoor de geschikte
instrumenten worden geregeld, zoals afwijkende of aanvullende normering bij
gemeentelijke verordening of bij individuele beschikking. Gelet op de beperkte
mogelijkheden die de Wm de amvb-regelgever thans op dit punt biedt, namelijk
uitsluitend een individuele detaillering van algemene regels bij nadere eis,
is in het onderhavige wetsvoorstel een wijziging van de wet op dit punt opgenomen.
Bij het bieden van mogelijkheden tot maatwerk of gebiedsgerichte normering
zullen overigens zo veel mogelijk de condities waaronder daarvan gebruik kan
worden gemaakt, aangegeven moeten worden in de amvb. Daardoor wordt voorkomen
dat de inzet van deze mogelijkheden tot verkapte vergunningverlening leidt
of grote onzekerheid voor de betrokken bedrijven met zich brengt.3.6 Verhouding tot het internationale rechtWat betreft de verhouding tussen de voorgenomen wijze van regulering en
de uit het toepasselijke Europese recht voortvloeiende eisen, die onder meer
betrekking hebben op het waarborgen van inspraak en rechtsbescherming op milieugebied,
wordt het volgende opgemerkt.De vraag in welke gevallen en voor welke activiteiten een individuele
beoordeling is vereist, wordt primair bepaald door de volgende EG-richtlijnen
richtlijnen.Wat betreft de richtlijn nr. 96/61 van de Raad van de Europese Unie van
24 september 1996 inzake geïntegreerde preventie en bestrijding
van verontreiniging (PbEG L 257, hierna: de IPPC-richtlijn), zoals gewijzigd
bij richtlijn over inspraak bij milieubesluitbesluitvorming (richtlijn nr. 2003/35/EG,
PbEG L 156), is ingevolge dit wetsvoorstel expliciet bepaald dat inrichtingen
als bedoeld in deze richtlijn vergunningplichtig zijn (zie het voorgestelde
artikel 8.1, eerste lid). Alhoewel niet ondenkbaar is dat onderdelen van deze
inrichtingen niettemin algemeen gereguleerd zouden kunnen worden, is er dus
voor gekozen om eventuele strijdigheid met de IPPC-richtlijn uit te sluiten.Richtlijn 85/337/EEG van de Raad van de Europese gemeenschappen van 27 juni
1985 betreffende de milieueffectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere
projecten, zoals gewijzigd bij richtlijn 97/11/EG van de Raad van de Europese
Unie van 3 maart 1997 tot wijziging van richtlijn 85/337/EEG (PbEG L
175, hierna: de MER-richtlijn) vereist dat projecten die nadelige effecten
voor het milieu kunnen hebben, aan een individuele beoordeling van de milieu-effecten
worden onderworpen. Zowel het wetsvoorstel als de amvb doet aan deze eisen
van de richtlijn niets af. Bij de criteria die bepalen of de amvb van toepassing
is op een inrichting zal, evenals nu het geval is, expliciet worden bepaald
dat de criteria van de MER-richtlijn dienen te worden meegewogen.De richtlijn nr. 79/409/EEG van de Raad van de Europese gemeenschappen
van 2 april 1979 inzake het behoud van de vogelstand, PbEG L 103 (hierna:
de Vogelrichtlijn) respectievelijk richtlijn nr. 92/43/EEG van de Raad
van de Europese gemeenschappen van 21 mei 1992 inzake de instandhouding
van de natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna, PbEG L 206, hierna:
de Habitatrichtlijn) vereisen dat voor sommige plannen of projecten onderzoek
wordt gedaan naar de gevolgen van het plan of project voor een Natura 2000-gebied.
Sinds de inwerkingtreding op 1 oktober 2005 van de Wet van 20 januari
2005 tot wijziging van de Natuurbeschermingswet 1998 in verband met Europeesrechtelijke
verplichtingen (Stb. 195), regelt de Natuurbeschermingswet 1998 dat een vergunning
op basis van die wet vereist is voor projecten die de kwaliteit van de naturlijke
habitats en de habitats van soorten in een dergelijk gebied kunnen verslechteren
of een verstorend effect kunnen hebben op de soorten waarvoor het gebied is
aangewezen. Zulke projecten zijn in elk geval projecten die de natuurlijke
kenmerken van het gebied kunnen aantasten. Voor plannen van gemeenten en waterschappen
geldt een vergelijkbare bepaling, waarbij goedkeuring van gedeputeerde staten
dient te worden verkregen (voor plannen van andere bestuursorganen is goedkeuring
van dan wel overeenstemming met de Minister van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit
vereist). Dit betekent dat een plan of project waarvoor een individuele beoordeling
op basis van de Vogelrichtlijn en de Habitatrichtlijn is vereist, in ieder
geval individueel wordt beoordeeld in het kader van de vergunning of goedkeuring
op basis van de Natuurbeschermingswet 1998. Er is dan ook geen reden in het
wetsvoorstel of de amvb een aanvullende regeling neer te leggen.Daarnaast strekken de genoemde EG-richtlijnen mede ter implementatie van
artikel 6 van het Verdrag van Aarhus (Trb. 2001, nr. 73), dat handelt
over inspraak in besluiten over het al dan niet toestaan van specifieke activiteiten.
Op grond van artikel 6 moet, als (in de nationale wetgeving) een vergunningprocedure
in het leven is geroepen voor in bijlage I bij het verdrag vermelde activiteiten,
voldaan zijn aan de eisen die in artikel 6 van het verdrag ten aanzien van
inspraak zijn opgenomen. Artikel 9, tweede lid, van het verdrag koppelt vervolgens
de eis van rechtsbescherming tegen besluiten over specifieke activiteiten
direct aan de reikwijdte van artikel 6. In andere gevallen dan de hiervoor
bedoelde gevallen staat de tekst van het Verdrag van Aarhus niet aan een overgang
naar algemene regels in de weg. Tijdens de plenaire behandeling van het wetsvoorstel
uitvoering Verdrag van Aarhus heb ik reeds in algemene zin aangegeven dat
het verdrag juridisch niet in de weg staat aan het schrappen van bepaalde
constructies of rechtsfiguren in de nationale wetgeving in het kader van bijvoorbeeld
de herijking van de VROM-regelgeving (Handelingen II, 2003–2004, nr. 57).Het wegvallen van inspraak- en beroepsmogelijkheden bij de overgang van
individuele, concrete naar algemene regulering stuit ook vanuit een bredere
optiek dan die van inspraak en rechtsbescherming op weinig bezwaren. Het gaat
hier om gevallen en activiteiten die in hoge mate vergelijkbaar zijn, waardoor
algemene regulering mogelijk wordt – en ook het meest efficiënt
is. Indien een vergunning grotendeels bestaat uit voorschriften die standaard
in dergelijke vergunningen worden opgenomen, heeft inspraak op een ontwerpvergunning
weinig toegevoegde waarde. Algemene regulering ligt dan voor hand, en heeft
uit een oogpunt van rechtsgelijkheid en rechtszekerheid de voorkeur boven
een individuele benadering. Deze benadering stuit niet op Europeesrechtelijke
bezwaren. Voor zover het Europese recht een individuele beoordeling vereist,
vallen inrichtingen niet (volledig) onder de algemene regels. Dit wetsvoorstel
(en het latere ontwerpbesluit) brengt hierin geen verandering.Mocht in voorkomende gevallen overigens behoefte bestaan aan maatwerk,
dan kan het bevoegd gezag in een concreet geval nadere, aanvullende of zelfs
afwijkende voorschriften stellen. Daarbij staat ingevolge het wetsvoorstel
inspraak en rechtsbescherming open. Het stellen van maatwerkvoorschriften
is een besluit in de zin van artikel 1:3 van de Algemene wet bestuursrecht,
dat wordt voorbereid met toepassing van afdeling 3.4 van de Algemene wet bestuursrecht
en waartegen beroep kan worden ingesteld bij de bestuursrechter.3.7 ICTDe nieuwe algemene regels zullen – zo veel mogelijk in samenhang
met de omgevings-vergunning – ondersteund worden door ICT met als doel
de toegankelijkheid te vergroten. Er wordt ook gekeken naar mogelijkheid om
meldingen en aanvragen voor één en dezelfde activiteit te koppelen.
Inrichtingen moeten met behulp van ICT zo makkelijk mogelijk kunnen nagaan
welke regels op hen van toepassing zijn en moeten ook digitaal meldingen en
vergunningaanvragen kunnen doen. Zowel voor inrichtingen als overheden is
het wenselijk dat vereiste meldingen en vergunningaanvragen op milieuterrein
en andere terreinen voor één en dezelfde activiteit zoveel mogelijk
gelijktijdig en met behulp van één format plaatsvinden. Op dit
moment is het nog niet mogelijk om aan te geven hoe dit ICT-systeem er precies
uit gaat zien.3.8 Directe lozingen in het oppervlaktewater dan
wel op of in de bodemBij de aankondiging van de activiteiten-amvb is tevens het voornemen uitgesproken,
dat in de nieuwe algemene regels waar mogelijk en doelmatig ook
de algemene regels, die voor directe lozingen op oppervlaktewater op grond
van de Wet verontreiniging oppervlaktewateren (Wvo) gelden, zullen worden
opgenomen. Integratie met behoud van bevoegdheden is daarbij uitgangspunt.
Gelet op dit voornemen en de nauwe samenhang die bestaat tussen de Wm en de
Wvo, is bekeken in hoeverre de aanpassingen in de Wm ook tot een aanpassing
van de Wvo noodzaken. Met het oog op het lopende traject van de voorbereiding
van de Integrale waterwet, waarin een fundamentele discussie plaatsvindt over
de toekomstige waterwetgeving, wordt voorgesteld om slechts aanpassingen in
de Wvo door te voeren, die met het oog op het in werking treden van de nieuwe
amvb op korte termijn noodzakelijk zijn. Daarom wordt voorgesteld de Wvo op
de volgende twee punten aan te passen:1. mogelijkheid om regels te stellen bij ministeriële regeling.2. mogelijkheid om af te zien van de melding.Door deze wijzigingen blijft het stelsel van de Wvo op deze punten parallel
lopen met het stelsel van de Wm.Daarnaast bestaat ook het voornemen om waar mogelijk lozingen op of in
de bodem in de nieuwe amvb te reguleren. Deze lozingen worden nu nog gereguleerd
bij het Lozingenbesluit bodembescherming. De huidige verhouding tussen de
Wm en de Wet bodembescherming biedt reeds de mogelijkheid om lozingen op of
in de bodem in een amvb op grond van de Wm te reguleren, zodat op dit punt
geen aanpassing op wetsniveau noodzakelijk is.4. Uitvoering en effecten4.1 Uitvoerbaarheid en handhaafbaarheidHet wetsvoorstel brengt ten opzichte van het huidige systeem enige veranderingen
met zich, die relevant kunnen zijn met het oog op handhaafbaarheid en uitvoerbaarheid.
Het betreft ondermeer de volgende veranderingen:1) het wetsvoorstel creëert de mogelijkheid om regels bij ministeriële
regeling te stellen;2) het wetsvoorstel biedt de mogelijkheid om voor bij amvb aangegeven
inrichtingen af te zien van de meldingsplicht;3) duidelijk wordt uitgesproken dat maatwerkvoorschriften in de bij amvb
aangegeven gevallen ook een afwijking van een voorschrift kunnen inhouden;4) bij amvb wordt de mogelijkheid geboden om gelijkwaardige maatregelen
toe te passen in plaats van de bij of krachtens een amvb gestelde maatregelen.Bij de mogelijkheid om bij ministeriële regeling regels te stellen
wordt ondermeer gedacht aan het (in de vorm van middelvoorschriften) vermelden
van één niet-limitatieve lijst van middelen waarmee de ondernemer
aan een in de amvb opgenomen kwantificeerbaar doel kan voldoen. Door het bedrijfsleven
is om een dergelijke werkwijze verzocht in verband met de voorkeur van kleine
en middelgrote bedrijven voor middelvoorschriften. Ook gemeenten zijn hier
voorstander van in verband met de handhaafbaarheid. Het honoreren van dit
verzoek zal naar verwachting dus een positief effect hebben op de uitvoerbaarheid
en handhaafbaarheid.De geboden mogelijkheid om af te zien van de meldingsplicht zou in theorie
uit het oogpunt van handhaafbaarheid nadelig kunnen zijn. Wanneer van die
mogelijkheid gebruik wordt gemaakt, wordt het bevoegd gezag immers niet door
middel van een melding geattendeerd op het oprichten of veranderen
van een inrichting. Dit negatief effect zal naar verwachting echter zeer beperkt
zijn. Het voornemen bestaat van deze mogelijkheid slechts gebruik te maken
bij inrichtingen die weinig milieurelevante activiteiten verrichten, zoals
kantoorgebouwen en kledingzaken. Voor toezicht op en de handhaving van de
milieuvoorschriften zijn deze inrichtingen derhalve minder relevant, terwijl
de mogelijkheid om te kunnen optreden in geval van overlast blijft bestaan.
Ook nu vindt bij deze inrichtingen handhaving veelal plaats naar aanleiding
van klachten. Overigens worden in de toekomst gegevensbestanden gekoppeld
waardoor gemeenten eenvoudig van het bestaan van dergelijke inrichtingen op
de hoogte zullen zijn.Ook de mogelijkheid om gelijkwaardige maatregelen toe te passen is uit
oogpunt van handhaafbaarheid en uitvoerbaarheid positief. De bestaande amvb’s
bevatten deze mogelijkheid slechts op enkele punten. Het ontbreken van deze
mogelijkheid kan in de huidige situatie soms leiden tot het ontstaan van gedoogsituaties,
daar waar een algemeen geformuleerd voorschrift in een specifiek geval onredelijk
uitpakt, maar er binnen de regelgeving geen mogelijkheid is om de verplichting
te nuanceren. Uiteraard zal van toepassing van deze mogelijkheid alleen dan
sprake zijn, wanneer het belang van de bescherming van het milieu zich daartegen
niet verzet.Zo deze mogelijkheid in de bestaande amvb’s al bestond, was deze
beperkt tot toe te passen middelen. De nu gekozen formulering biedt ook ruimte
om bijvoorbeeld gelijkwaardige werkwijzen toe te staan. Met toepassing van
deze mogelijkheid kan worden voorkomen dat een bedrijf in kader van de handhaving
formeel aangesproken moet worden op het niet naleven van een bepaald voorschrift,
terwijl het bedrijf wel gelijkwaardige maatregelen gebruikt om het milieu
adequaat te beschermen. Wat betreft deze mogelijkheid wordt nog opgemerkt
dat een voorafgaande toestemming van het bevoegd gezag vereist blijft, waarbij
degene die de inrichting drijft moet aantonen dat een gelijkwaardige bescherming
van het milieu wordt bereikt.Het daadwerkelijke effect op de handhaafbaarheid en uitvoerbaarheid kan
pas worden beoordeeld aan de hand van het ontwerpbesluit. In de nota van toelichting
van de amvb zal dan ook expliciet op de effecten van de daarin gemaakte keuzes
worden ingegaan.Dit geldt ook voor het effect op de handhaafbaarheid en uitvoerbaarheid
van het brengen van meer inrichtingen onder de algemene regels. De voorgestelde
wetswijziging zelf heeft immers niet direct tot gevolg dat het aantal inrichtingen
dat onder de algemene regels valt, toeneemt. Daarvan is pas sprake wanneer
de nieuwe amvb in werking treedt. Ook op dit punt zullen de effecten van de
nieuwe activiteiten-amvb in dat kader uitgebreid beschreven worden.Vooruitlopend hierop kan wel worden opgemerkt dat de handhaafbaarheid
door de nieuwe amvb naar verwachting eenvoudiger wordt omdat meer inrichtingen
onder de algemene regels zullen vallen en er één uniforme amvb
zal gelden. Hierdoor wordt voorkomen dat verschillende ondernemers voor dezelfde
activiteiten met verschillende voorschriften worden geconfronteerd, zonder
dat daarvoor objectieve redenen zijn aan te geven.Zoals hiervoor onder punt 3.2 al is aangegeven, zullen de nieuwe amvb
en de ministeriële regeling concrete doelvoorschriften en middelvoorschriften
bevatten. Hierbij is van belang dat – evenals bij de huidige amvb’s
het geval is – beide typen voorschriften zo concreet mogelijk zullen
worden vormgegeven, waarbij de norm en de bepalingsmethodiek zo specifiek
mogelijk worden omschreven.4.2 Effecten op bedrijvenHet wetsvoorstel als zodanig zal, zoals gezegd, niet direct tot gevolg
hebben dat er meer inrichtingen onder de algemene regels vallen. Bij de uitwerking
zal dit leiden tot een reductie van de administratieve lasten. Niet de wijziging
van de Wm maar de wijziging van de 8.40-amvb’s betekent voor inrichtingen
een vermindering van de administratieve lasten. Wanneer de nieuwe algemene
regels gelden, zullen de meeste, zo niet alle inrichtingen onder de algemene
regels vallen. Een deel van de huidige vergunningplichtige bedrijven zal als
geheel onder de amvb vallen waardoor zij op basis van de nieuwe 8.40-amvb
geen oprichtings-, c.q. veranderingsvergunning hoeven aan te vragen bij het
bevoegd gezag. Het achterwege blijven van de vergunningprocedure betekent
behalve een administratieve-lastenvermindering ook een financiële-lastenbesparing,
omdat een vergunningprocedure in het algemeen meer kosten met zich meebrengt
dan een melding op grond van de algemene regels. Dit wetsvoorstel heeft op
een viertal punten gevolgen voor de administratieve lasten.De voorgestelde wijziging van de meldingsplicht zal leiden tot een aanzienlijke
lastenvermindering. Inrichtingen met geringe milieurelevantie blijven onder
de reikwijdte van de amvb vallen, maar vallen buiten de meldingsplicht. De
amvb zal aangeven welke inrichtingen zich niet (meer) hoeven te melden. Daarbij
komt dat de mogelijkheid om elektronisch te melden gestimuleerd wordt. In
vergelijking met een papieren melding zal een inrichting minder administratieve
lasten ervaren.Het vervallen van het onderscheid tussen algemene regels voor vergunningplichtige
en niet-vergunningplichtige inrichtingen (artikelen 8.40 en 8.44 Wm) zal leiden
tot een vereenvoudiging van de vergunning. Voor activiteiten die door de algemene
regels worden gereguleerd, worden geen voorschriften opgenomen in de vergunning.
Dit is al het geval voor de in 8.44-amvb geregelde onderwerpen, Voorgesteld
wordt om dit uit te breiden naar alle in de nieuwe amvb geregelde activiteiten.
Voor de vergunningverlening betekent dit een lastenvermindering, aangezien
voor de activiteiten die in de amvb worden omschreven geen voorschriften hoeven
te worden opgenomen.Dit wetsvoorstel maakt delegatie van middelvoorschriften naar een ministeriële
regeling mogelijk. Hoewel er geen gegevens bekend zijn over de hoeveelheid
tijd die hiermee gemoeid is, kan in het algemeen gesteld worden dat de mogelijkheid
om middelvoorschriften relatief snel aan te passen aan actuele technische
ontwikkelingen ten gunste van de administratieve lasten komt. De bewijslast
voor inrichtingen die nieuwere technieken willen hanteren die afwijken van
in de amvb gestelde voorschriften, wordt minder.Het onderhavige wetsvoorstel biedt meer mogelijkheden voor maatwerk dan
thans het geval is. In vergelijking tot de bestaande nadere eis zullen maatwerkvoorschriften
meer administratieve lasten voor amvb-inrichtingen met zich brengen. Het alternatief
is dat minder inrichtingen onder de algemene regels vallen omdat bepaalde
situaties maatwerk behoeven. In vergelijking met de vergunningprocedure die
dan zou blijven gelden, levert de procedure voor een maatwerkvoorschrift een
reductie van de administratieve lasten op.De uiteindelijke winst voor de administratieve-lastenvermindering volgt
niet rechtstreeks uit dit wetsvoorstel, maar uit de uitvoering die in de amvb
zal plaatsvinden. Het brengen van meer vergunningplichtige inrichtingen onder
de 8.40-amvb’s levert een reductie op van € 161 mln. Het vereenvoudigen en het samenvoegen van de 8.40-amvb’s levert
een extra reductie op van € 55 mln1.4.3 Gevolgen voor het milieuEr zijn geen redenen om aan te nemen dat het onderhavige wetsvoorstel,
waarmee invulling wordt gegeven aan een wens vermindering en vereenvoudiging
van milieuregelgeving mogelijk te maken, zal leiden tot nadelige gevolgen
voor het milieu. Dit wetsvoorstel faciliteert de uitvoering door middel van
algemene regels. Vooruitlopend op de procedure voor de wijziging van de algemene
regels krachtens artikel 8.40 van de Wm, wordt aangegeven dat de modernisering
van de algemene regels niet zal leiden tot aantasting van bestaande milieunormen.
Beoogd wordt om geen afbreuk te doen aan het huidige niveau van milieubescherming
en om in de nieuwe amvb even strenge eisen te stellen aan inrichtingen als
de normering in milieuvergunningen. Daarbij wordt toegevoegd dat het wetsvoorstel
meer mogelijkheden biedt voor maatwerk, waarbij rekening kan worden gehouden
met specifieke of gebiedsgerichte situaties. De nieuwe amvb zal aangeven in
welke situaties maatwerkvoorschriften opgesteld kunnen worden.4.4 Lasten voor uitvoerende overheden en justitiële
apparaatDit wetsvoorstel bevat geen verplichtingen waaruit bestuurlijke lasten
voortvloeien. De voornaamste effecten met betrekking tot de (verlichting van)
de administratieve lasten zullen bij de wijziging van de 8.40-amvb’s
naar boven komen. Het feit dat er minder vergunningplichtige inrichtingen
zullen komen, zal leiden tot minder bezwaar-en beroepsprocedures naar aanleiding
van de vergunningaanvraag. Naar verwachting zal dit op termijn een aanzienlijk
reductie opleveren van de lasten voor uitvoerende overheden en het justitiële
apparaat. Daar staat tegenover dat de verruiming van de mogelijkheden voor
maatwerk kan leiden tot meer procedures tegen een maatwerkvoorschrift. Dit
staat echter niet in verhouding tot de vergunningprocedure, omdat daarin tegen
elk milieuaspect geprocedeerd kan worden, terwijl in een procedure voor maatwerk
het onderwerp zich zal beperken tot de inhoud en uitwerking van het maatwerkvoorschrift.
Op dit moment is er nog geen tekst van de nieuwe amvb voorhanden en zijn er
geen gegevens bekend met betrekking tot de effecten op de bestuurlijke lasten.
Dit is geheel afhankelijk van de manier waarop in de nieuwe amvb uitvoering
wordt gegeven aan deze wet.II. ARTIKELSGEWIJZE TOELICHTINGArtikel I, onder AHet huidige artikel 8.1, eerste lid, bevat een drietal verboden: zonder
een daartoe verleende vergunning is het verboden een inrichting op te richten,
te veranderen of de werking daarvan te veranderen, dan wel in werking te hebben.
In het voorgestelde artikel 8.1, eerste lid, worden deze verboden beperkt
tot de IPPC-inrichtingen. Het voorgestelde tweede lid biedt de mogelijkheid
om deze verboden ook voor andere, bij amvb aangewezen categorieën van
inrichtingen te laten gelden (zie de toelichting bij artikel I, onder B).
Zonder aanpassing zouden in artikel 1.2, zesde lid, slechts de IPPC-inrichtingen
worden uitgesloten. Nu dat niet de bedoeling is, wordt voorgesteld dit artikel
op dit punt aan te passen.Artikel I, onder BMet de voorgestelde wijziging van artikel 8.1 wordt beoogd meer recht
te doen aan de bestaande feitelijke kwantitatieve verdeling tussen inrichtingen
waarvoor een vergunning geldt en de inrichtingen waarop slechts de algemene
regels van toepassing zijn. Bovendien wordt expliciet bepaald dat IPPC-inrichtingen
te allen tijde vergunningplichtig zijn. Dit laatste wordt in het eerste lid
geregeld. Achtergrond van deze expliciete opname is dat op grond van Europees
recht (richtlijn nr. 96/61/EG van de Raad van de Europese Unie van 24 september
1996 inzake geïntegreerde preventie en bestrijding van verontreiniging
(PbEG L 257)) deze inrichtingen vergunningplichtig dienen te zijn. De definiëring
van IPPC-inrichting is afkomstig van de wet tot wijziging van de Wet milieubeheer
en de Wet verontreiniging oppervlaktewateren (verduidelijking in verband met
de EG-richtlijn inzake geïntegreerde preventie en bestrijding van verontreiniging;
vergunning op hoofdzaken/vergunning op maat) (Stb. 2005, 432). Sinds de inwerkingtreding
van deze wet, is dit begrip gedefinieerd in artikel 1.1 van de Wm. De afkorting
gpbv staat voor de Nederlandse vertaling van de Europees gehanteerde term «Integrated
Pollution, Prevention and Control (IPPC)-installatie»: geïntegreerde
preventie en bestrijding van verontreiniging-installatie.In het huidige tweede lid is bepaald dat de verboden uit het eerste lid
niet van toepassing zijn op inrichtingen die behoren tot een bij een 8.40-amvb
aangewezen categorie van inrichtingen, behoudens de gevallen, bedoeld in de
tweede volzin van artikel 8.40, eerste lid. Als gevolg van dit wetsvoorstel
zullen alle inrichtingen voortaan in principe vallen onder algemene regels
op grond van artikel 8.40: zowel niet-vergunningplichtige als vergunningplichtige
inrichtingen. Het tweede lid kan daarom komen te vervallen.In plaats daarvan wordt voorgesteld in het tweede lid de mogelijkheid
op te nemen andere categorieën van inrichtingen dan de IPPC-inrichtingen,
bedoeld in het eerste lid, aan te wijzen als vergunningplichtig. Hiermee wordt
de hoofdregel tot uitdrukking gebracht dat inrichtingen in principe onder
de algemene regels op grond van artikel 8.40 van de Wm vallen. Voor IPPC-inrichtingen
en andere categorieën van inrichtingen als bedoeld in het tweede lid,
geldt bovendien dat zij vergunningplichtig zijn. Met deze «omkering»
ten opzichte van de huidige situatie (vergunningplichtig, tenzij algemene
regel) wordt recht gedaan aan de bestaande feitelijke situatie: het merendeel
van de inrichtingen valt onder de algemene regels, slechts een beperkt deel
van de inrichtingen is vergunningplichtig.Artikel I, onder CDe voorgestelde aanpassing van artikel 8.1 (zie de toelichting bij artikel
I, onder B) heeft tot gevolg dat artikel 8.1, eerste lid, slechts van toepassing
is op IPPC-inrichtingen. In het huidige artikel 8.4, eerste lid, wordt verwezen
naar een vergunning als bedoeld in artikel 8.1, eerste lid, onder b. Omdat
hiermee niet slechts de vergunning voor een IPPC-inrichting wordt bedoeld,
wordt voorgesteld artikel 8.4, eerste lid, op dit punt aan te passen.Artikel I, onder DIn de eerdergenoemde wet tot wijziging van de Wet milieubeheer en de Wet
verontreiniging oppervlaktewateren (verduidelijking in verband met de EG-richtlijn
inzake geïntegreerde preventie en bestrijding van verontreiniging; vergunning
op hoofdzaken/vergunning op maat) is voorgesteld het huidige vierde lid te
vernummeren naar een vijfde lid. Gelet op de formuleringen die in het kader
van het onderhavige wetsvoorstel worden gehanteerd, wordt voorgesteld dit
vijfde lid daarop aan te passen. Door de term «die regels»
te vervangen door wettelijk voorschrift, hoeft de afwijkingsmogelijkheid niet
bij elke regel te worden geboden, maar kan worden volstaan met een algemene
bepaling voor een afwijkingsmogelijkheid.Richtlijn nr. 96/61 van de Raad van de Europese Unie van 24 september
1996 inzake geïntegreerde preventie en bestrijding van verontreiniging
(PbEG L 257) vereist dat op zogenoemde IPPC-inrichtingen (inrichtingen genoemd
in bijlage I van deze richtlijn) steeds die voorschriften van toepassing zijn,
die zijn gebaseerd op de beste beschikbare technieken (BBT). Weliswaar zijn
de algemene regels in principe gebaseerd op de BBT, toch kunnen technische
ontwikkelingen tot gevolg hebben dat de algemene regels achterlopen op de
BBT. Het voorgestelde zesde lid strekt ertoe het bevoegd gezag te verplichten
in dat geval in afwijking van de algemene regels voorschriften te stellen
die zijn gebaseerd op de BBT.Artikel I, onder EArtikel 8.13 verwijst in het eerste lid, onder e, naar artikel 8.44. Dit
artikel komt met de voorgestelde wetswijziging echter te vervallen. Voorgesteld
wordt de krachtens artikel 8.44 gestelde regels voortaan op artikel 8.40 te
baseren (zie de toelichting bij artikel VIII). In het voorgestelde is daarom
een aanpassing van artikel 8.13, eerste lid, onder e, op dit punt opgenomen.Artikel I, onder FMet de onderhavige wijziging komt het eerste lid van artikel 8.19 te vervallen.
Dit lid bepaalt dat een vergunning voor de gehele inrichting van toepassing
is, ook al gelden de algemene regels voor een onderdeel van de inrichting
waarvoor een vergunning is afgegeven.Het voorgestelde artikel 8.1 stelt meer expliciet dat de hoofdregel is,
dat de algemene regels op de inrichting van toepassing zijn en dat slechts
in bepaalde gevallen (veelal) voor bepaalde onderdelen van de inrichting sprake
is van een vergunning. Omdat het voor zich spreekt dat de inrichting niet
opgericht of veranderd kan worden zonder dat een daartoe benodigde vergunning
is verleend, kan het eerste lid van artikel 8.19 komen te vervallen. Verwijzingen
in artikel 8.19 naar de vernummerde artikelleden worden bovendien aangepast.Artikel I, onder GAls gevolg van de voorgestelde wetswijziging worden het eerste en tweede
lid van artikel 8.1 ingrijpend gewijzigd (zie de toelichting bij artikel I,
onder B). Verwijzingen naar deze artikelleden in artikel 8.21, eerste en derde
lid, worden hierop aangepast.Alhoewel de activiteiten-amvb dit artikel overbodig
lijkt te maken, wordt voorgesteld dit artikel inhoudelijk niet aan te passen.
Reden hiervoor is dat niet alle bestaande 8.40-amvb’s (en 8.44-amvb’s)
zullen opgaan in de activiteiten-amvb. Dit artikel blijft namelijk relevant
voor de amvb’s die niet in de activiteiten-amvb zijn geïntegreerd.Artikel I, onder HDe voorgestelde wetswijziging heft het onderscheid tussen algemene regels
specifiek voor vergunningplichtige en algemene regels specifiek voor niet-vergunningplichtige
inrichtingen op. In het voorgestelde systeem gelden de algemene regels voortaan
voor alle inrichtingen, maar is voor sommige inrichtingen eveneens een vergunning
vereist. De opdeling van deze titel in de huidige paragrafen sluit hierbij
niet langer aan. Daarom wordt voorgesteld deze opdeling te laten vervallen.Artikel I, onder IHet huidige artikel 8.40 dient als grondslag voor de 8.40-amvb’s.
Hierin zijn de algemene regels voor niet-vergunningplichtige inrichtingen neergelegd. Het huidige artikel 8.44 biedt de grondslag
voor de 8.44-amvb’s, die de algemene regels voor vergunningplichtige inrichtingen bevatten.Met de voorgestelde wetswijziging vervalt het onderscheid tussen deze
categorieën van regels: de activiteiten-amvb zal de algemene regels bevatten
voor zowel vergunningplichtige als niet-vergunningplichtige inrichtingen.
Reden hiervoor is dat veel algemene regels van toepassing zijn op zowel vergunningplichtige
als niet-vergunningplichtige inrichtingen. In een dergelijk systeem is het
overbodig om in de Wm in een apart artikel de grondslag op te nemen voor algemene
regels voor vergunningplichtige inrichtingen en een apart artikel voor de
grondslag voor algemene regels die betrekking hebben op niet-vergunningplichtige
inrichtingen. Daarom wordt voorgesteld de artikelen 8.40 en 8.44 samen te
voegen en onder te brengen in het nieuwe artikel 8.40 en, voor zover het equivalent
van een onderdeel van 8.44 al daarin is geregeld, in 8.41 en 8.42.Met het
voorgestelde artikel 8.40 wordt bovendien de mogelijkheid gecreëerd om
in een ministeriële regeling de voorschriften uit de activiteiten-amvb
nader uit te werken. De huidige artikelen 8.40 en 8.44 kennen deze mogelijkheid
niet.Artikel I, onder JIn het onderhavige wetsvoorstel wordt na het huidige artikel 8.40 een
nieuw artikel 8.40a geïntroduceerd. Dit voorgestelde nieuwe artikel biedt
een grondslag voor het bevoegd gezag om te beoordelen of een door de inrichting
aangedragen gelijkwaardige voorziening inderdaad voldoet aan de eisen van
de bij of krachtens de amvb gestelde voorschriften.In een aantal van de huidige algemene maatregelen van bestuur krachtens
artikel 8.40 bestaat al de mogelijkheid om in plaats van de maatregel gebruik
te maken van een andere voorziening. De bewijslast van het aantonen van de
gelijkwaardigheid ligt bij de drijver van de inrichting. Deze zal aan het
bevoegd gezag moeten aantonen dat de voorziening eenzelfde bescherming van
het milieu biedt als het voorschrift van de algemene maatregel waaraan hij
dient te voldoen. Wanneer de drijver van een inrichting denkt een meer doeltreffend
middel te hebben gevonden dat voldoet aan de gestelde eisen wordt deze voorziening
voorgelegd aan het bevoegd gezag. Deze beoordeelt de voorziening aan de voorschriften
van de maatregel. Wanneer de voorziening wordt goedgekeurd, kan de drijver
van de inrichting deze gebruiken (zie de algemene toelichting, onder paragraaf 3.2).
Wanneer sprake is van een algemeen bruikbare voorziening kan op termijn de
ministeriële regeling krachtens artikel 8.40 worden aangepast om deze
voorziening te incorporeren.Artikel I, onder KHet huidige artikel 8.41 regelt dat in de amvb krachtens artikel 8.40
de verplichting wordt opgelegd aan de drijver van een inrichting om te melden
dat een inrichting wordt opgericht of veranderd. In de praktijk blijkt echter
dat vaak niet aan de meldingsplicht is voldaan. Daarnaast levert deze administratieve
last niet altijd veel resultaat op.Om ervoor te zorgen dat slechts gemeld hoeft te worden in de gevallen
waarin dat noodzakelijk is, maakt het onderhavige wetsvoorstel van de huidige
verplichting een mogelijkheid. In het tweede lid wordt bovendien de mogelijkheid
geïntroduceerd om op te leggen dat elektronisch dient te worden gemeld.
Hiermee wordt afgeweken van het uitgangspunt in de Wet elektronisch bestuurlijk
verkeer. Daarin is als hoofdregel gekozen voor «nevenschikking».
Dit houdt in dat de papieren weg altijd mogelijk blijft. Met
het oog op de terugdringing van de administratieve lasten wordt voorgesteld
om bij amvb te kunnen aangeven dat de papieren weg niet langer openstaat.
Aangenomen mag immers worden dat de betrokken bedrijven allen beschikken over
een aansluiting op het internet.In plaats van het terstond verplichten aan inrichtingen om elektronisch
te melden, wenst de regering echter inrichtinghouders hieraan geleidelijk
te laten wennen door de bevoegde gezagsinstanties te verplichten geheel of
gedeeltelijk elektronisch gedane meldingen in ontvangst te nemen. Op dit moment
is dit nog niet expliciet geregeld, waardoor het bevoegd gezag een elektronisch
gedane melding niet in ontvangst behoeft te nemen. Wanneer in de amvb van
deze mogelijkheid gebruik wordt gemaakt, kunnen inrichtingen die dit wensen
elektronisch melden. De overgang naar een verplichting elektronisch te melden,
zal dan minder groot zijn.Artikel I, onder LHet huidige artikel 8.42 bevat reeds de mogelijkheid om bij amvb de verplichting
op te leggen om aan nadere eisen te voldoen. Artikel 8.44, vijfde lid, bevat
een soortgelijke bepaling voor de vergunningplichtige inrichtingen. Nu met
dit wetsvoorstel het scherpe onderscheid tussen algemene regels voor niet-vergunningplichtige
inrichtingen en algemene regels voor vergunningplichtige inrichtingen komt
te vervallen, ligt het voor de hand dat deze bepalingen in elkaar worden geschoven.De in het huidige artikel 8.44, vierde lid, genoemde mogelijkheid om door
middel van vergunningvoorschriften van de bij de maatregel gestelde regels
af te wijken, is terug te vinden in het voorgestelde artikel 8.42, tweede
lid. Om verwarring te voorkomen wordt de term «nadere eis» vervangen
door maatwerkvoorschrift, waarbij het kan gaan om aanvullende of afwijkende
voorschriften. De in artikel 8.42, eerste lid, tweede volzin, en artikel 8.44,
vijfde lid, opgenomen mogelijkheid te verplichten dat van de beschikking openbaar
kennis moet worden gegeven, blijft gehandhaafd. Met name in gevallen waarin
de maatwerkvoorschriften tot versoepeling van de regels leiden, is de publicatie
uit oogpunt van de positie van derdebelanghebbenden relevant. Aangezien in
de praktijk behoefte bestaat aan de mogelijkheid om met de plaatselijke situatie
rekening te kunnen houden voor wat betreft aspecten als geluid, stank e.d.,
is in het voorgestelde derde lid de mogelijkheid opgenomen om bij gemeentelijke
of provinciale verordening regels omtrent die onderwerpen te stellen die kunnen
afwijken van de algemene regels. In artikel 118 van de Provinciewet en artikel
121 van de Gemeentewet is reeds bepaald dat de provincie respectievelijk de
gemeente de bevoegdheid houdt regels te stellen over een onderwerp waarin
een hogere regeling reeds voorziet, tenzij strijd ontstaat met een hogere
regeling. De voorgestelde wijziging maakt het dus bovendien mogelijk af te
wijken van de voorschriften in de activiteiten-amvb.Het huidige tweede lid, waarin de overgangsbepaling is opgenomen voor
inrichtingen die al zijn opgericht op het moment dat een amvb krachtens artikel
8.40 voor die inrichtingen zijn opgericht, komt te vervallen. In de nieuwe
situatie vallen alle inrichtingen onder de algemene regels, alhoewel sommige
inrichtingen vergunningplichtig zijn. In het voorgestelde systeem zal de situatie
waarvoor dit artikellid in het leven is geroepen, namelijk de situatie dat
een nieuwe aparte amvb met algemene milieuregels specifiek voor een bepaalde
branche in het leven wordt geroepen, zich dan ook niet meer voordoen.Artikel I, onder MZie de toelichting bij artikel I, onder I.Artikel I, onder NAls gevolg van de voorgestelde wetswijziging zal het eerste van artikel
8.1 uitsluitend van toepassing zijn op IPPC-inrichtingen. Het nieuwe tweede
lid biedt de mogelijkheid om deze verboden ook voor andere, bij amvb aangewezen
categorieën van inrichtingen te laten gelden (zie de toelichting bij
artikel I, onder B). Zonder aanpassing zou artikel 15.20, eerste lid, onder
a, slechts betrekking hebben op de IPPC-inrichtingen. Nu dat niet de bedoeling
is, wordt voorgesteld dit artikel op dit punt aan te passen.Artikel I, onder OArtikel 16.21 verwijst in de laatste volzin naar artikel 8.44, vierde,
vijfde en zesde lid. Dit artikel komt met de voorgestelde wetswijziging echter
te vervallen. In de nieuwe situatie worden de krachtens artikel 8.44 gestelde
regels voortaan op artikel 8.40, 8.41 en 8.42 gebaseerd (zie de toelichting
bij artikel I, onder I, en artikel VIII). Daarom wordt voorgesteld artikel
16.21 op dit punt aan te passen.Artikel I, onder PMet de voorgestelde wetswijziging wordt de meldingsplicht, bedoeld in
het huidige artikel 8.41, eerste lid, vervangen door de mogelijkheid dat bij
amvb wordt opgelegd dat gemeld moet worden. Het huidige artikel 17.2, eerste
lid, gaat echter uit van de huidige situatie waarin hetzij sprake is van een
bestuursorgaan dat de vergunning verleent, hetzij sprake is van een bestuursorgaan
waaraan gemeld moet worden. Nu in de voorgestelde situatie de mogelijkheid
bestaat dat een categorie van inrichtingen een vergunning heeft noch dient
te melden, dient dit artikel op dit punt te worden aangepast. Voor inrichtingen
die onder de algemene regels vallen en zich niet hoeven te melden, wordt voorgesteld
dat de gemeente altijd de bevoegde gezagsinstantie is, waaraan gemeld wordt
dat een voorval als bedoeld in artikel 17.1 zich voordoet of heeft voorgedaan.
Voor vergunningplichtige inrichtingen blijft gelden dat de melding aan de
vergunningverlener wordt gedaan.Artikel I, onder QEvenals in artikel 17.2 (zie de toelichting bij artikel I, onder P) is
in artikel 17.4, tweede lid, onderdeel a, uitgegaan van de huidige situatie
waarin hetzij sprake is van een bestuursorgaan dat de vergunning verleent,
hetzij sprake is van een bestuursorgaan waaraan gemeld moet worden. Nu in
de voorgestelde situatie de mogelijkheid bestaat dat een categorie van inrichtingen
een vergunning heeft noch dient te melden, dient ook dit artikel op dit punt
te worden aangepast. Voor niet-vergunningplichtige inrichtingen, die zich
niet hoeven te melden is de gemeente altijd de bevoegde gezagsinstantie en
wordt daarom voorgesteld een verplichting of een verbod als bedoeld in artikel
17.4, eerste lid, door dit bestuursorgaan op te laten leggen voor niet-meldingsplichtige
inrichtingen. Vergelijkbaar met het vorige artikel geldt voor vergunningplichtige
en meldingsplichtige inrichtingen en dat de situatie ongewijzigd blijft.Artikel I, onder RIn artikel 18.2, eerste lid, wordt bepaald welk bestuursorgaan tot taak
heeft zorg te dragen voor de bestuursrechtelijke handhaving van de op grond
van de betrokken wetten voor degene die de inrichting drijft, geldende voorschriften.
Ditzelfde orgaan heeft tot taak met het oog op de eerstgenoemde taak gegevens
over de inrichting te verzamelen en te registreren. Tot slot
dient dit orgaan klachten die betrekking hebben op de naleving van de voor
de inrichting geldende voorschriften, te behandelen.Evenals in de artikelen 17.2 en 17.4 (zie de toelichting bij artikel I,
onder P en Q) is uitgegaan van de huidige situatie waarin hetzij sprake is
van een bestuursorgaan die de vergunning verleent, hetzij sprake is van een
bestuursorgaan waaraan gemeld moet worden. In de voorgestelde situatie bestaat
de mogelijkheid dat een categorie van inrichtingen een vergunning heeft noch
dient te melden. Daarom dient het artikel op dit punt te worden aangepast.
Voor niet-vergunningplichtige inrichtingen, die zich niet hoeven te melden,
is de gemeente altijd de bevoegde gezagsinstantie. Daarom ligt het in die
gevallen voor de hand dat de taken, bedoeld in artikel 18.2, eerste lid, worden
opgedragen aan dit bestuursorgaan. Vergelijkbaar met het vorige artikel geldt
voor vergunningplichtige en meldingsplichtige inrichtingen dat de situatie
ongewijzigd blijft.Artikel I, onder SArtikel 21.6, vierde en zevende lid, verwijst naar artikel 8.44. Dit artikel
komt met de voorgestelde wetswijziging echter te vervallen. In de nieuwe situatie
worden de krachtens artikel 8.44 gestelde regels voortaan op artikel 8.40,
8.41 en 8.42 gebaseerd (zie de toelichting bij artikel I, onder I, en artikel
VIII). Nu artikel 21.6 daar reeds naar verwijst, komt de verwijzing naar 8.44
te vervallen.Artikel IIMet het onderhavige wetsvoorstel komt artikel 8.19, eerste lid, Wm te
vervallen en worden de overige leden vernummerd. In het huidige artikel 18
van de Kernenergiewet wordt verwezen naar de overige leden van artikel 8.19
Wm. Daarom wordt voorgesteld de verwijzing naar specifieke leden te laten
vervallen.Artikel IIIIn artikel 40, negende lid, onder a, van de Mijnbouwwet zijn enkele artikelen
uit de Wm van overeenkomstige toepassing verklaard met betrekking tot de milieuvergunning
voor de mijnbouw. Door deze wetswijziging van de Wm zijn in artikel 40, negende
lid, onder a, van de Mijnbouwwet enkele wijzigingen noodzakelijk.De verwijzing in artikel 40, negende lid, onder a, van de Mijnbouwwet
naar het huidige artikel 8.1, tweede lid, van de Wm voorziet in de mogelijkheid
om door middel van algemene regels af te wijken van de algemene vergunningsplicht.
Doordat het betreffende artikel in de Wm wijzigt, verandert de inhoud van
de van overeenkomstige toepassingverklaring en dient deze te worden aangepast.
Om voornoemde mogelijkheid voor de Mijnbouwwet te behouden wordt deze expliciet
opgenomen in artikel 40, tweede lid, van de Mijnbouwwet. Met de wijziging
van artikel 40, tweede lid, van de Mijnbouwwet verandert er derhalve inhoudelijk
niets aan het vergunningstelsel zoals dat nu in de Mijnbouwwet is opgenomen.
Het is, mede gezien de vaak unieke omstandigheden van de gevallen waarop de
Mijnbouwwet ziet, van belang de vergunningplicht als uitgangspunt te handhaven.De
verwijzing naar artikel 8.19, eerste lid, en artikel 8.44 van de Wm vervalt
omdat beide artikelen in de Wm komen te vervallen.Artikel IVIn artikel 1, eerste en derde lid, artikel 3, eerste lid, artikel 10,
eerste lid en tweede lid, van de Wet ammoniak en veehouderij wordt verwezen
naar artikel 8.44, Wm waarvan de inhoud met het onderhavige wetsvoorstel wordt samengevoegd met het bestaande artikel 8.40. Daarom wordt voorgesteld
de genoemde artikelen in plaats van naar 8.44 Wm voortaan naar artikel 8.40
Wm te laten verwijzen.Met het onderhavige wetsvoorstel komt eveneens het eerste lid van artikel
8.19 Wm te vervallen en worden de overige leden vernummerd. Voorgesteld wordt
om de verwijzingen naar enkele overige leden van artikel 8.19 Wm in artikel
8 en artikel 10, tweede lid, van de Wet ammoniak en veehouderij hierop aan
te passen.De voorgestelde aanpassing van artikel 8.1 Wm (zie de toelichting bij
artikel I, onder B) heeft tot gevolg dat artikel 8.1, eerste lid, Wm slechts
van toepassing is op IPPC-inrichtingen. De verwijzing naar het huidige artikel
in artikel 10, vierde lid, van de Wet ammoniak en veehouderij beperkt zich
echter niet tot deze inrichtingen. Daarom wordt voorgesteld artikel 10, vierde
lid, van de Wet ammoniak en veehouderij op dit punt aan te passen.Artikel VIn artikel 1a, onder 1°, van de Wet op de economische delicten (hierna:
Wed) wordt verwezen naar de artikelen 8,1, eerste lid, 8.40, eerste lid, 8.42,
tweede lid, 8.43 en 8.44, eerste en zesde lid, van de Wm. In artikel 1a, onder
2°, van de Wed wordt bovendien verwezen naar artikel 8.42, eerste lid,
en 8.44, vijfde lid, van de Wm. Met uitzondering van artikel 8.43 worden deze
artikelen gewijzigd door het onderhavige wetsvoorstel. Voorgesteld wordt van
de gelegenheid gebruik te maken om de verwijzing naar artikel 8.43 te laten
vervallen, aangezien dit artikel reeds op 1 januari 1994 is komen te
vervallen (Stb. 1993, 671).Alhoewel de voorgestelde aanpassing van artikel 8.1 van de Wm (zie de
toelichting bij artikel I, onder B) tot gevolg zal hebben dat artikel 8.1,
eerste lid, van de Wm in beginsel slechts van toepassing is op IPPC-inrichtingen,
worden de verboden uit het voorgestelde eerste lid uitgebreid in het voorgestelde
tweede lid. Nu in het tweede lid wordt verwezen naar de verboden in het eerste
lid, is voldoende dat de verboden in het voorgestelde artikel 8.1, eerste
lid, strafbaar zijn gesteld.Aangezien met het onderhavige wetsvoorstel artikel 8.42, tweede lid, en
8.44, eerste, vijfde en zesde lid, van de Wm komen te vervallen, wordt voorgesteld
de Wed op deze punten aan te passen.Artikel VIIn de huidige Wet stankemissie veehouderijen in landbouwontwikkelings-
en verwevingsgebieden wordt in artikel 1, eerste lid, en artikel 3, derde
lid, onderdeel a verwezen naar artikel 8.1, eerste lid, Wm. De voorgestelde
aanpassing van artikel 8.1 van de Wm (zie de toelichting bij artikel I, onder
B) heeft tot gevolg dat artikel 8.1, eerste lid, van de Wm slechts van toepassing
is op IPPC-inrichtingen. Aangezien de verwijzing in de Wet stankemissie veehouderijen
in landbouwontwikkelings- en verwevingsgebieden meer omvat dan alleen de vergunningen
voor IPPC-inrichtingen, wordt voorgesteld de Wet stankemissie veehouderijen
in landbouwontwikkelings- en verwevingsgebieden op dit punt aan te passen.
Voorgesteld wordt om bovendien de verwijzing naar artikel 8.44 van de Wm in
artikel 2, tweede lid, van de Wet stankemissie veehouderijen in landbouwontwikkelings-
en verwevingsgebieden te vervangen door een verwijzing naar artikel 8.40 van
de Wm, aangezien met het onderhavige wetsvoorstel de inhoud van artikel 8.44
wordt opgenomen in artikel 8.40 van de Wm.Artikel VIIVoorgesteld wordt om in artikel 2a van de Wvo de mogelijkheid te creëren
om in een ministeriële regeling een nadere uitwerking te geven van de
in het besluit opgenomen doelvoorschriften. Deze aanpassing komt overeen met
de voorgestelde aanpassing van artikel 8.40 van de Wm op dit punt.Net als de Wm gaat de Wvo er thans van uit dat, wanneer een vergunning
wordt vervangen door algemene regels, voorafgaand aan de activiteit (in de
Wvo is dat het lozen van afvalwater) een melding aan het bevoegd gezag plaats
moet vinden. In de Wvo volgt deze verplichting uit artikel 2b. Met onderhavig
wetsvoorstel wordt de mogelijkheid geboden om de milieuhygiënisch weinig
relevante lozingen wel algemeen te reguleren, maar daarbij geen melding te
vereisen. Deze aanpassing is vergelijkbaar met de voorgestelde aanpassing
die op dit punt in de Wm plaatsvindt (zie de algemene toelichting onder paragraaf 3.3
en de artikelsgewijze toelichting bij artikel I, onder K). Voorbeelden van
lozingen waarbij een melding niet noodzakelijk wordt geacht zijn de lozingen
van afvloeiend hemelwater van daken van woningen en de niet-bedrijfsmatige
lozingen die het gevolg zijn van onderhoud van vaste objecten in de nabijheid
van het oppervlaktewater.Artikel VIIIWanneer de nieuwe activiteiten-amvb zijn intrede doet, zullen enkele van
de huidige 8.40-amvb’s blijven bestaan: het Besluit ammoniak huisvesting
veehouderij, het Besluit emissie-eisen stookinstallaties milieubeheer B, het
Besluit mestbassins milieubeheer en het nog in voorbereiding zijnde Besluit
landbouw milieubeheer. Het betreft onder andere de maatregelen op het gebied
van de landbouw. Onlangs zijn deze nog gemoderniseerd. Daarom is ervoor gekozen
deze maatregelen (vooralsnog) buiten deze operatie te houden.Ook enkele algemene
maatregelen van bestuur en enkele regelingen die op artikel 8.44 zijn gebaseerd,
zullen blijven bestaan. In dit wetsvoorstel wordt echter voorgesteld artikel
8.44 samen te voegen met artikel 8.40 (zie de toelichting bij artikel I, onder
I). Om te voorkomen dat deze besluiten en regelingen vervallen, wordt in dit
artikel voorgesteld deze besluiten en regelingen voortaan op de daarvoor in
de plaats gekomen artikelen 8.40, 8.41 en 8.42 te baseren. Voor de voorgestelde
wijzigingen is niet meer overgangsrecht noodzakelijk. De nog in procedure
te brengen activiteiten-amvb zal meer overgangsrecht bevatten, aangezien op
het moment dat deze in procedure wordt gebracht meer inzicht zal bestaan in
de gevolgen voor bestaande inrichtingen.Artikel IXDit artikel regelt het tijdstip van inwerkingtreding van dit wetsvoorstel.
Bij koninklijk besluit zal dit tijdstip worden vastgesteld.De Staatssecretaris van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en
Milieubeheer,P. L. B. A. van GeelXNoot1Zie brief van de Minister aan de Tweede kamer van 7 mei 2004, 29 383,
nr. 11, Bijlage 2. Hiervoor is een standaardkostenmodel gehanteerd. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-30483-3.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl