Wijziging van de Wet wapens en munitie met betrekking tot de strafmaat voor verboden wapenbezit en verboden wapenhandel; Nota n.a.v. het verslag
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-09 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 26586, nr. 5

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum indiening

07-03-2000

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1999-2000

26586 nr. 5

25-02-2000

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamI ALGEMEENII MEMORIE VAN TOELICHTINGAlgemeenBezitHandelIII ARTIKELSGEWIJSOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 26586Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 39 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
26 586Wijziging van de Wet wapens en munitie met betrekking tot de strafmaat
voor verboden wapenbezit en verboden wapenhandelnr. 5NOTA NAAR AANLEIDING VAN HET VERSLAGOntvangen 25 februari 2000I ALGEMEENMet genoegen las ik dat de leden van de fracties van PvdA, VVD, CDA, D66
en SGP op hoofdlijnen konden instemmen met het onderhavige wetsvoorstel. Hieronder
ga ik op de onderscheidene vragen die deze en andere leden stelden in.Desgevraagd kan ik de leden van de D66-fractie berichten dat het Ministerie
van Justitie en van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties, in overeenstemming
met het College van Procureurs-Generaal en in goede samenwerking met de politie,
van maandag 13 december tot en met vrijdag 24 december 1999 een grote, landelijke
inleveractie van verboden slag- of steekwapens heeft georganiseerd. Het inleveren
van een slag- of steekwapen gebeurde anoniem en zonder strafvervolging. Overigens
bood deze actie geen vrijwaring van misdrijven die met behulp van de ingeleverde
slag- of steekwapens zijn gepleegd. Daarnaast overweeg ik in het najaar van
2000 een vergelijkbaar generaal pardon voor vuurwapens af te kondigen. Die
gaat vooraf aan de inwerkingtreding van dit wetsvoorstel.In een brief aan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-Generaal
d.d. 6 oktober 1999 (TK, vergaderjaar 1999–2000, 26 494, nr. 2)
hebben de Minister van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties en ik, in
reactie op het eindrapport van het landelijke (politie)project Aanpak illegale
vuurwapens, het belang van adequate fouillering onderschreven. Mede naar aanleiding
van de vraag van de D66-fractie willen wij er echter op wijzen dat wij in
die brief vraagtekens plaatsten bij de noodzaak van preventieve fouillering,
gezien de mogelijkheden die de Wet wapens en munitie op dit punt reeds biedt.
Om een beter beeld te krijgen van de aard en omvang van vuurwapenbezit engebruik
in gebieden met een bijzondere gevaarzetting (horecaconcentratiegebieden)
wordt cijfermatig onderzoek ingesteld. Tevens is een expertmeeting gehouden.
Doel hiervan is af te tasten welke toegevoegde waarde aanvullende bevoegdheden
op het gebied van preventieve fouillering hebben ten opzichte van bestaande
fouilleringsmogelijkheden. II MEMORIE VAN TOELICHTINGAlgemeenIk deel de constatering van de leden van de PvdA-fractie dat de wapenwetgeving
in de verschillende lidstaten van de EU, naast duidelijke overeenkomsten,
ook grote verschillen vertoont. Aangezien volledige harmonisatie geen haalbare
optie was, is in de Richtlijn nr. 91/477/EEG van de Raad voor de Europese
Gemeenschappen van 18 juni 1991 inzake de controle op de verwerving en het
voorhanden hebben van wapens (PbEG L 256/51), gekozen voor harmonisatie op
het niveau van minimumvoorwaarden.Onze nationale wapenwetgeving is traditioneel restrictief. In verband
met het Akkoord van Schengen is ook in de meeste ons omringende landen een
duidelijk restrictievere wetgeving tot stand gekomen. Nog niet alle Europese
landen zijn echter zover en zo dat al wel het geval is, dient het onderscheid
tussen de geldende wetgeving en handhaving van de wet goed in het oog te worden
gehouden. Het is moeilijk om te achterhalen welke diepere motieven sommige
landen hebben voor een zekere traagheid bij het doorvoeren van restricties.
Nederland is verder gegaan dan het minimumniveau van de richtlijn.In antwoord op vragen van de leden van de PvdA-fractie, en hierna ook
van de leden van de CDA-fractie, over internationaal overleg en internationale
afstemming, handhaving en samenwerking op het terrein van de bestrijding van
de (internationale) vuurwapencriminaliteit, merk ik het volgende op.Het Finse voorzitterschap van de Europese Unie had het onderwerp illegale
vuurwapenhandel hoog op de agenda staan in de derde pijler. Op dit moment
wordt met bijdragen van de afzonderlijke lidstaten informatie ingezameld over
in beslag genomen wapens in de Unie en over het herleiden van de geografische
afkomst van aangetroffen wapens. Dit vindt plaats met het voornemen om in
2000 tussen lidstaten een gezamenlijke actie uit te voeren op operationeel
niveau.Europol is gevraagd ondersteuning te verlenen bij de analyse van de door
de lidstaten verstrekte informatie.Het Verdrag van Amsterdam biedt een kader voor het opzetten van concrete
politieoperaties, zowel ter bescherming van de onderdanen van de lidstaten,
als ter bescherming van het algemeen belang.De lidstaten hebben zich in het actieplan van Wenen ertoe verbonden de
illegale wapenhandel door middel van doeltreffende maatregelen te bestrijden.De uitvoering van de beoogde samenwerking in het kader van de samenwerking
binnen de Unie is mogelijk geworden nu de Raad tijdens zijn zitting van mei
1999 zijn goedkeuring heeft gehecht aan de resolutie ter bestrijding van de
internationale criminaliteit die zich via routes verspreidt. Nederland steunt
waar mogelijk het Finse initiatief.In VN-verband wordt thans, in het kader van de beraadslagingen over de
Convention on International Crime Prevention (CICP), gewerkt aan een VN-Wapenprotocol,
teneinde (op wereldwijde schaal) te komen tot een minimumregulering en enige
vorm van structurele internationale informatie-uitwisseling.De methoden die worden ingezet om het gebruik van vuurwapens te beïnvloeden
liggen hoofdzakelijk op het gebied van de bestrijding van wapenbezit. Deze
aanpak concentreert zich rondom een aantal problematische gebieden/plaatsen.
Dit zijn risicovolle wijken, horecaconcentratiegebieden en scholen. De (logische)
vooronderstelling die van deze aanpak uitgaat is dat aan elke vorm van wapengeweld,
bezit voorafgaat. Door het bezit te verminderen kan mogelijkerwijs
ook het aantal maal dat de wapens worden gebruikt worden teruggebracht.Op 22 april jl. is door de Minister van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties
en mij een kabinetsstandpunt aan u toegezonden ten aanzien van de aanpak van
illegaal wapenbezit en -geweld. Op hoofdlijnen concentreert deze kabinetsnotitie
zich op drie thema's: prioriteit, informatiepositie en bevoegdheden. In de
notitie is het wetsvoorstel met betrekking tot de verhoging van de strafmaat
voor verboden vuurwapenbezit en handel in illegale vuurwapens geplaatst in
het kader van het «Thema Bevoegdheden».In antwoord op een vraag van de leden van de CDA-fractie ben ik van oordeel
dat de onderhavige aanpassing van de Wet wapens en munitie zeer wel past in
het totaalbeeld van de aanpak van illegaal wapenbezit en -geweld, aangezien
van een wijziging van de Wet wapens en munitie tot verhoging van de strafmaat
voor verboden wapenbezit en handel in illegale wapens een belangrijk signaal
zal uitgaan tegen bezit van verboden wapens. Het laten vervallen van het onderscheid
in strafmaat voor het illegaal bezit van wapens uit de verschillende wapencategorieën,
althans wat de vuurwapens betreft, geeft een indicatie dat het de overheid
ernst is met de bestrijding van het illegaal bezit van alle vuurwapens. Een
maximumstraf van acht jaar voor de handel in illegale vuurwapens is een gepaste
straf, welke bovendien als bijkomende voordelen heeft dat het CID-instrumentarium
van de politie automatisch kan worden gebruikt en het plegen van eventuele
voorbereidingshandelingen onderwerp van opsporingsonderzoek kunnen vormen.Ter nadere onderbouwing van de stellingen in de eerste twee alinea's van
de memorie van toelichting merk ik, op verzoek van de leden van de GroenLinks-fractie,
op dat uit analyses van de CRI, van het landelijk politieproject Aanpak van
illegale vuurwapens en van het Regionaal Bureau Wapens en Munitie van de politie
Rotterdam-Rijnmond blijkt dat de omvang van de vuurwapencriminaliteit/het
illegale wapenbezit in het algemeen in de afgelopen vijf jaar niet significant
is toegenomen. Wel is een toename te bespeuren in het aantal gewapende overvallen.
Er lijkt voorts sprake te zijn van een toename van (de ernst van) het vuurwapengebruik.
Met name het gebruik van vuur- en daarop gelijkende wapens bij overvallen
en straatroven is de laatste jaren toegenomen.De methoden die worden ingezet om het gebruik van vuurwapens te beïnvloeden
liggen hoofdzakelijk op het gebied van de bestrijding van wapenbezit. De (logische)
vooronderstelling die van deze aanpak uitgaat is dat aan elke vorm van wapengeweld,
bezit voorafgaat. Door het bezit te verminderen kan mogelijkerwijs ook het
aantal maal dat de wapens worden gebruikt worden teruggebracht.Zoals ik hierboven reeds aangaf, vertoont de wapenwetgeving in de verschillende
lidstaten van de EU naast duidelijke overeenkomsten ook grote verschillen.
Aangezien volledige harmonisatie geen haalbare optie was, is in de Richtlijn
nr. 91/477/EEG van de Raad voor de Europese Gemeenschappen van 18 juni 1991
inzake de controle op de verwerving en het voorhanden hebben van wapens (PbEG
L 256/51), gekozen voor harmonisatie op het niveau van minimumvoorwaarden.In verschillende internationale gremia wordt het ernstige gevaar dat uitgaat
van de internationale ontwikkelingen op het gebied van de illegale wapenhandel
onderkend. Er is ook veel inzet om het tegen te gaan, maar de problemen zijn
zo complex dat wij niet de illusie mogen hebben deze kwestie op eenvoudige
wijze onder controle te krijgen. Een en ander hangt nauw samen met de ontwikkelingen
in de betrokken landen. Het is de verwachting dat wij op dit punt in de komende
jaren voor aanzienlijke problemen zullen komen te staan. Zo zijn
bijvoorbeeld de gevolgen van de veranderingen in Oost-Europa nog lang niet
allemaal onderkend.In VN-verband wordt thans, in het kader van de beraadslagingen over de
Convention on International Crime Prevention (CICP), gewerkt aan een VN-Wapenprotocol,
teneinde (op wereldwijde schaal) te komen tot een minimumregulering en enige
vorm van structurele internationale informatie-uitwisseling.BezitAnders dan de vraagstelling van de leden van de PvdA-fractie impliceert
voorziet de verhoging niet zo zeer in een, op basis van de op dit gebied in
de laatste jaren geëiste en opgelegde straffen, geconstateerde behoefte,
maar past deze aanpassing daarentegen wel goed in de gecoördineerde aanpak
van illegaal wapenbezit en wapengeweld, zoals uiteengezet in het kabinetsstandpunt
van 22 april 1999 (Kamerstukken II, 1998–1999, 26 494, nr. 1) en
vervolgens toegelicht in de brief d.d. 6 oktober 1999 aan de Voorzitter van
de Tweede Kamer (Kamerstukken II, 1999–2000, 26 494, nr. 2), waarin
een reactie is geformuleerd op het eindrapport van het landelijke (politie)project
Aanpak illegale vuurwapens.Van de verhoging van de strafmaat voor verboden wapenbezit en handel in
illegale wapens zal een belangrijk signaal uit moeten gaan tegen bezit van
verboden wapens. Verder maakt deze verhoging duidelijk dat het de overheid
ernst is met de bestrijding van het illegaal bezit van alle vuurwapens.In het jaarplan 1999 van het openbaar ministerie is veiligheid een benoemde
prioriteit. Geweld is bij uitstek een onderwerp waarbij het openbaar ministerie
met de inzet van het strafrecht als sluitstuk het lokale preventieve beleid
kan ondersteunen. De specifieke inbreng van het openbaar ministerie ter beteugeling
van geweld kan vooral gezocht worden in de vorm van lik-op-stuk-beleid, toegespitst
op wapenbezit in de uitgaans- en voetbalwereld. In de overlegvergadering met
het College van Procureurs-Generaal is bijzondere aandacht gevraagd voor de
bestrijding van het bezit van verboden wapens en vuurwapencriminaliteit.In tegenstelling tot de leden van de CDA-fractie zijn wij van oordeel
dat er geen tegenstrijdigheid is tussen de passage «de bedreiging van
vuurwapens uit categorie III voor de samenleving als geheel per saldo zelfs
veel groter», in de paragraaf over «Bezit» in de Memorie
van Toelichting, en de passage «bijna alle ongelukken en criminele incidenten
voortkomen uit illegaal wapenbezit», in de tweede alinea van de inleiding
van de Memorie van Toelichting. De passage «de bedreiging van vuurwapens
uit categorie III voor de samenleving als geheel per saldo zelfs veel groter»
ziet, gelet op de context waarin deze uitlating wordt gedaan, (eveneens) op
de bedreiging die uitgaat van het illegale – en niet het legale –
bezit van wapens van de categorie III, De grotere bedreiging is gebaseerd
op het feit dat de aantallen inbeslaggenomen en geschatte aantallen in omloop
zijnde illegale vuurwapens van categorie III, groter zijn dan de vergelijkbare
aantallen van vuurwapens van de categorie II.De vraag van de leden van de D66-fractie uit welke landen op dit moment
de meeste illegale wapens komen kan worden beantwoord aan de hand van het
meest recente (maart 1999) analyserapport «De aard en omvang van vuurwapencriminaliteit
in Nederland, periode 1996–1997», van de divisie Centrale Recherche
Informatie van het Korps landelijke politiediensten. Daaruit kan worden opgemaakt
dat België en Duitsland de voornaamste producenten van in Nederland inbeslaggenomen
pistolen zijn en de Verenigde Staten de belangrijkste producent van revolvers
is. De automatische wapens komen blijkens deze rapportage vooral uit Klein
Joegoslavie en Kroatië. Voorts signaleert het rapport dat
de Balkanlanden en vooral voormalig Joegoslavië hun intrede doen als
wapenproducent.Door de – in verband met Schengen – vernieuwde Belgische wetgeving
is het voor Nederlanders moeilijker geworden om in België aan vuurwapens
te komen. Voor de enkele soorten lange wapens die nog wel vrij te koop zijn
bestaat tegenwoordig een registratieplicht. Een Nederlandse koper die illegaal
zo een vuurwapen aanschaft, wordt via deze weg van registratie en controle
uiteindelijk achterhaald. Tegenwoordig komt het steeds minder voor dat er
wapens uit België worden aangetroffen bij een inbeslagneming, vooral
in vergelijking met enkele jaren geleden. Geconstateerd moet worden dat deze
actuele praktijkschets niet spoort met de kennelijk door de leden van de D66-fractie
ontvangen berichten.Van een wetswijziging van de Wet wapens en munitie tot verhoging van de
strafmaat voor verboden wapenbezit en handel in illegale wapens zal een belangrijk
signaal – of effect, conform de door de leden van de Groen Links-fractie
in hun vraagstelling gebruikte terminologie – uitgaan tegen bezit van
verboden wapens. Het laten vervallen van het onderscheid in strafmaat voor
het illegaal bezit van wapens uit de verschillende wapencategorieën,
althans wat de vuurwapens betreft, geeft een indicatie dat het de overheid
ernst is met de bestrijding van het illegaal bezit van alle vuurwapens. Een
maximumstraf van acht jaar voor de handel in illegale vuurwapens is een gepaste
straf, welke bovendien als bijkomende voordelen heeft dat het CID-instrumentarium
van de politie automatisch kan worden gebruikt en het plegen van eventuele
voorbereidingshandelingen onderwerp van opsporingsonderzoek kunnen vormen.De cijfermatige onderbouwing van de grote(re) bedreiging voor de samenleving
als geheel, welke uitgaat van vuurwapens van categorie III, is niet exact
te geven. Wel wordt door het expertisecentrum van de Centrale Recherche Informatiedienst,
op basis van de bekende cijfers, deze stelling onderschreven.Op 27 november 1997 is door de Tweede Kamerleden Dittrich en Kalsbeek-Jaspers
een motie (Kamerstukken II, 1997–1998, 24 219, nr. 18) ingediend
waarin zij de regering verzochten aan de Kamer een inventarisatie toe te sturen,
waarin de strafmaxima zijn opgenomen en daarbij voorstellen te doen met betrekking
tot een eventuele herijking van deze strafmaxima. Ter uitvoering van deze
motie heeft mijn ambtsvoorgangster nader onderzoek laten verrichten door de
Katholieke Universiteit Brabant en de Universiteit Leiden. De resultaten van
dat onderzoek zijn op 1 februari 1999 aan mij aangeboden en vervolgens aan
beide Kamers der Staten-Generaal gezonden. In reactie op het onderzoek heb
ik onlangs een nota met een regeringsstandpunt betreffende de wettelijke strafmaxima
aan de Kamer gezonden.In die nota wordt met betrekking tot de strafmaxima in bijzondere wetten
in het algemeen, en die in de Wet wapens en munitie in het bijzonder, overwogen
dat de veranderingen die zich de laatste honderd jaar in het maatschappelijk
leven voltrokken hebben, zich vooral weerspiegelen in de bijzondere wetten.
Dit verklaart mede waarom het beeld van de strafmaxima in de bijzondere wetten
zo anders, en zo veel onrustiger is dan dat in het Wetboek van Strafrecht.
Daarvoor bestaat ook nog een andere verklaring. De aard van de normen die
in het Wetboek van Strafrecht zijn opgenomen, verschilt van die in –
met name – de Wet wapens en munitie. De strafbaarstellingen in het Wetboek
van Strafrecht stellen in het algemeen gesproken gedrag strafbaar dat een
directe aantasting van een rechtsbelang betekent. Bij de in de Wet wapens
en munitie opgenomen delicten is dit verband minder direct. Het enkele verhandelen
of voorhanden hebben van wapens impliceert nog geen inbreuk op de lichamelijke
integriteit of het leven. Eerst het gebruik kan tot een daadwerkelijke aantasting van die rechtsbelangen leiden. Dat nu impliceert, dat de
strafbedreiging niet gemakkelijk in het door het Wetboek van Strafrecht gegeven
kader is in te passen.Bij de waardering van de strafwaardigheid van de onderhavige feiten speelt
ook een rol dat de feiten waarop de wapenwetgeving zien in de loop der tijd
van karakter zijn veranderd. Al deze factoren leiden ertoe dat het oordeel
over de strafwaardigheid van feiten die onder de Wet wapens en munitie ressorteren
in de loop van de tijd aan verandering onderhevig is.Tegen deze achtergrond kan ook worden verklaard waarom, zoals ook uit
het rapport naar voren komt, preventieve overwegingen bij het bepalen van
de strafmaxima in de Wet wapens en munitie een zoveel grotere rol spelen dan
bij strafbaarstellingen in het Wetboek van Strafrecht. De Wet wapens en munitie
kent een andere verhouding tot het beschermde rechtsbelang, omdat de wet tevens
het legale bezit van wapens reguleert. De andere verhouding impliceert, dat
de accenten inzake de strafbedreiging anders liggen.De opkomst van de bijzondere wetgeving illustreert het grote belang dat
in het strafrecht thans wordt toegekend aan preventie van rechtsgoedschendingen.
Het preventieve aspect geeft evenwel minder dan het retributieve een maat
voor een rechtvaardige straf. Ook het grotere accent dat het preventieve aspect
bij deze wetgeving heeft, vormt daarmee een verklaring voor het wat veranderlijker
karakter van de strafbedreigingen in bijzondere wetten.Gelet op hetgeen daarover specifiek in de regeringsnota wordt opgemerkt –
en in antwoord op de daarop betrekking hebbende vraag van de leden van de
SGP-fractie – ben ik van mening dat het voornemen tot verhoging van
de strafmaat op illegaal bezit en illegale handel van/in wapens zonder meer
aansluit bij het regeringsstandpunt betreffende de wettelijke strafmaxima.HandelHet kabinetsstandpunt ten aanzien van de aanpak van illegaal wapenbezit
en vuurwapengeweld bevat – onder meer – het standpunt dat er meer
prioriteit moet worden toegekend aan bestrijding van vuurwapencriminaliteit.
In het kabinetsstandpunt is verder – onder meer – aangegeven dat
één of meerdere proefprojecten worden gestart, waarbij binnen
een aangewezen gebied (met bijzondere) gevaarzetting) alle huidige middelen
om vuurwapengeweld tegen te gaan, gecoördineerd worden ingezet. Doel
van deze proefprojecten is te bezien of door middel van intensiever gebruik
van het huidige (bestuurlijk-juridische en strafrechtelijke) instrumentarium
een impuls kan worden gegeven aan het voorkomen van vuurwapengeweld, of dat
er behoefte blijft bestaan aan ruimere bevoegdheden. Daarnaast zijn de Minister
van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties en ik voornemens om een landelijke
stuurgroep in het leven te roepen die als opdracht krijgt de ontwikkeling
en uitvoering van enkele landelijke initiatieven te bevorderen en te monitoren.
Het gaat hierbij om de eerdergenoemde inleveracties. Aan de stuurgroep wordt,
naast vertegenwoordigers van beide ministeries, in elk geval deelgenomen door
het openbaar ministerie, de politie en de Vereniging van Nederlandse Gemeenten.De aanpak van wapenbezit is in het kader van het thema «Geweld op
straat» geformuleerd als één van de landelijke beleidsthema's.
De politiekorpsen dienen deze thema's zichtbaar, herkenbaar en vergelijkbaar
op te nemen in hun beleids- en beheerscyclus. Met het oog hierop is de korpsen
gevraagd in hun meerjarige beleidsplannen en in het jaarplan aan te geven
welke activiteiten zij regionaal ontplooien om het wapenbezit terug te dringen
en daarover te rapporteren.Hierboven gaf ik reeds aan dat in het jaarplan 1999 van het openbaar ministerie,
veiligheid een benoemde prioriteit is. Geweld is bij uitstek een onderwerp
waarbij het openbaar ministerie met de inzet van het strafrecht als sluitstuk,
het lokale preventieve beleid kan ondersteunen. De specifieke inbreng van
het openbaar ministerie ter beteugeling van geweld kan vooral gezocht worden
in de vorm van lik-op-stuk-beleid, toegespitst op wapenbezit in de uitgaans-
en voetbalwereld. Ik heb in de overlegvergadering met het College van Procureurs-Generaal
bijzondere aandacht gevraagd voor de bestrijding van het bezit van verboden
wapens en vuurwapencriminaliteit.Recente prognoses van het Wetenschappelijk Onderzoek- en Documentatiecentrum
wijzen uit dat het gevangeniswezen in de jaren 2000 en 2001 een overschot
van meer dan duizend cellen kent. Nadien neemt het overschot, naar thans is
voorzien, geleidelijk af tot 525 plaatsen in 2003.Gelet op het hiervoor overwogene kan de vraag van de leden van de PvdA-fractie,
of het openbaar ministerie en de politie voldoende geëquipeerd zijn om
de voorgenomen wetswijzigingen in de praktijk te handhaven, ofschoon deze
wijziging zoals gezegd wellicht extra inspanning van vervolgings- en opsporingsinstanties,
alsmede het gevangeniswezen kan/zal vergen, bevestigend worden beantwoord.Meer concreet is onlangs voor politiemedewerkers een CD-ROM met ondersteunende
wapenwettelijke informatie uitgebracht en zal binnenkort het opleidingsprogramma
van het Landelijk selectie- en opleidingsinstituut politie (LSOP), ter bevordering
de bestrijding van vuurwapencriminaliteit, aanzienlijk worden verbeterd en
uitgebreid.Het openbaar ministerie verwacht niet dat een verhoging van de strafmaat
extra vervolgingscapaciteit zal vergen.Uit onderzoek van de Dienst Justitiële Inrichtingen blijkt dat het
extra benodigde aantal cellen, als gevolg van de verhoging van de strafmaat,
de vijftig niet zal overstijgen. Aangenomen mag worden dat, mede gezien de
huidige leegstand, deze extra capaciteitsbehoefte niet tot problemen zal leiden.Op 22 april 1999 hebben de Minister van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties
en ik aan de Tweede Kamer inmiddels een kabinetsstandpunt gezonden ten aanzien
van de aanpak van illegaal wapenbezit en -geweld. Deze kabinetsnotitie bevat
(onder meer) het standpunt dat er meer prioriteit moet worden toegekend aan
bestrijding van vuurwapencriminaliteit. Voorts is de aanpak van wapenbezit
in het kader van het actieprogramma van de VNG «Geweld op straat»
geformuleerd als een van de landelijke beleidsthema's. De politiekorpsen dienen
deze thema's zichtbaar, herkenbaar en vergelijkbaar op te nemen in hun beleids-
en beheerscyclus. Met het oog hierop is de korpsen gevraagd in hun meerjarige
beleidsplannen en in het jaarplan aan te geven welke activiteiten zij regionaal
ontplooien om het wapenbezit terug te dringen.Bij dertien regionale politiekorpsen zijn inmiddels regionale bureaus
voor wapens en munitie ingesteld, bij vier regiokorpsen is de instelling van
deze bureaus in ontwikkeling en bij twee politiekorpsen zijn regionale coördinatiepunten
ingesteld. Gelet op het feit dat nog niet bij alle regiokorpsen regionale
bureaus voor wapens en munitie zijn ingesteld, en de bureaus die al wel zijn
ingesteld nog maar relatief kort actief zijn, is het nu nog te vroeg om te
kunnen beoordelen wat de resultaten zijn van de reeds bestaande regionale
bureaus voor wapens en munitie, en of de specifieke deskundigheid van deze
bureaus heeft geleid tot meer aandacht voor vuurwapenzaken. Een van de doelstellingen van de wapenwetgeving is het zoveel mogelijk
tegengaan van de verspreiding van illegale wapens en munitie en het zoveel
mogelijk beheersen van het legale bezit daarvan. De erkenninghouder (wapenhandelaar)
neemt bij de verspreiding van wapens en munitie een centrale positie in. De
wapenhandelaar staat immers aan het begin van de keten waarlangs die verspreiding
plaatsvindt.Gelet op de doelstellingen van de wapenwetgeving en de centrale positie
van de wapenhandelaar dient er dus sprake te zijn van een gedegen overheidscontrole.
Er worden daarom eisen gesteld met betrekking tot de geschiktheid en de betrouwbaarheid
van de erkenninghouder. Onder andere met het oog op de voorkoming van diefstal
worden er tevens eisen gesteld aan de veiligheid van de ruimte waarin het
bedrijf wordt uitgeoefend. Tenslotte, maar niet in de laatste plaats, is het
van belang dat de erkenninghouder de wapenwettelijke en andere relevante regels
grondig kent en (eveneens grondig) op de hoogte is van de technische aspecten
van wapens en munitie.Anders dan de D66-fractie ben ik van oordeel dat het niet betrekkelijk
eenvoudig is om een erkenning te verkrijgen. Om te beginnen moet de aanvrager
een door de Minister van Justitie erkend diploma hebben behaald. Door de minister
zijn de exameneisen en het examenreglement voor het Vakexamen voor de handel
in wapens en munitie van de Leidse Onderwijsinstellingen goedgekeurd. Via
een rijksgecommitteerde houdt de minister toezicht op het niveau van het examen.
Verder wordt een erkenning, krachtens het gestelde in artikel 10, eerste lid,
aanhef en onder a, van de Wet wapens en munitie, (imperatief) geweigerd indien
de aanvrager, naast de vakbekwaamheidseis en de minimumleeftijdseis (achttien
jaar), niet voldoet aan de door mij vastgestelde eisen met betrekking tot
zedelijk gedrag. Onder eisen met betrekking tot zedelijk gedrag worden verstaan
de (strafrechtelijke) antecedenten. De eisen met betrekking tot zedelijk gedrag
staan opgesomd in artikel 8 van de Regeling wapens en munitie. Deze komen
er op neer dat betrokkene niet mag zijn veroordeeld voor bepaalde –
met name genoemde- – strafbare feiten. Dit kan worden getoetst doordat
aan het bestuursorgaan dat is belast met de afgifte van bevoegdheidsdocumenten
ingevolge de Wet wapens en munitie op grond van artikel 7 van het Besluit
inlichtingen justitiële documentatie gegevens worden verstrekt uit de
algemene documentatieregisters. Voorts kunnen op grond van artikel 15 van
de Wet politieregisters gegevens worden verstrekt aan de korpschefs voor zover
zij deze behoeven voor de uitoefening van bevoegdheden hun bij of krachtens
de Wet wapens en munitie verleend. Een gunstig luidende verklaring omtrent
het gedrag is, in tegenstelling tot de door de D66-fractie gewekte suggestie,
derhalve ten ene male absoluut onvoldoende om aan te kunnen tonen dat de aanvrager
voldoet aan de eisen met betrekking tot zedelijk gedrag.Er is sedert enige tijd een tamelijk stabiel aantal van tussen de 400
en 450 erkenninghouders in Nederland die bevoegd zijn vuurwapens te verhandelen.
Uit de mij op dit moment ter beschikking staande gegevens is mij niet kunnen
blijken dat zich, zoals de leden van de D66-fractie constateren, recentelijk
een hoge vlucht van de legale vuurwapenhandel heeft voorgedaan.Het terugdringen van vuurwapengeweld is een zaak van alle betrokken organisaties:
openbaar bestuur, openbaar ministerie, politie en niet in de laatste plaats
betrokkenen van buiten de overheid. De horecabranche is hiervan een van de
meest voor de hand liggende voorbeelden.In het Integraal Veiligheidsprogramma is aangegeven dat de horeca primair
verantwoordelijk is voor de gang van zaken in de horeca zelf.Uitgangspunten voor een gestructureerde samenwerking tussen de betrokken
partijen – horeca-branche, gemeenten, openbaar ministerie en politie –
zijn opgenomen in de Handreiking Veilig Uitgaan. In deze handreiking
worden tevens concrete suggesties en voorbeelden genoemd om de veiligheid
van uitgaansgebieden te bevorderen. Aan de hand daarvan kunnen lokaal afspraken
worden gemaakt.Op lokaal niveau kunnen convenanten worden afgesloten tussen bestuur,
politie en horeca om het wapenbezit onder jongeren tijdens het uitgaan drastisch
te beperken.Het kabinetsstandpunt ten aanzien van de aanpak van illegaal wapenbezit
en vuurwapengeweld d.d. 22 april 1999 bevat – onder meer – het
standpunt dat er meer prioriteit moet worden toegekend aan bestrijding van
vuurwapencriminaliteit. In het kabinetsstandpunt is verder – onder meer –
aangegeven dat één of meerdere proefprojecten worden gestart,
waarbij binnen een aangewezen gebied (met (bijzondere) gevaarzetting) alle
huidige middelen om vuurwapengeweld tegen te gaan, gecoördineerd worden
ingezet. Doel van deze proefprojecten is te bezien of door middel van intensiever
gebruik van het huidige (bestuurlijk-juridische en strafrechtelijke) instrumentarium
een impuls kan worden gegeven aan het voorkomen van vuurwapengeweld, of dat
er behoefte blijkt te bestaan aan ruimere bevoegdheden.In een brief van 6 oktober 1999 (Kamerstukken II, 1999–2000, 26 494,
nr. 2) informeerden mijn ambtgenoot van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties
en ik de Tweede Kamer onder meer over de stand van zaken met betrekking tot
de proefprojecten.In de brief die ik, mede namens mijn ambtgenoot van Binnenlandse Zaken
en Koninkrijksrelaties, op 23 december 1999 aan de Kamer zond, bent u geïnformeerd
over de actie van november 1999 in de Millinxbuurt te Rotterdam.De rechter heeft onderdelen van de in Rotterdam gekozen aanpak onrechtmatig
bevonden. De rechterlijke uitspraak zal uiteraard betrokken worden bij de
analyse van de proefprojecten. Gelet echter op de grote zorg die mijn ambtgenoot
en ik hebben ten aanzien van het wapengeweld in ons land hebben wij reeds
bij brief van 27 januari jl. aan de Kamer verklaard dat wij, op basis van
de informatie die tot nu toe tot ons is gekomen, voornemens zijn additionele
wetgeving te ontwikkelen. Deze zal gericht zijn op een versterking van de
bevoegdheden van de politie, opdat men meer adequaat zal zijn toegerust om
gevaar en onveiligheid als gevolg van wapenbezit te voorkomen en de rechtsorde
te kunnen handhaven. Het uiteindelijke standpunt zal worden bepaald mede op
basis van de analyse van de proefprojecten. Ons uitgewerkte standpunt zal
u naar verwachting in maart 2000 tegemoet kunnen zien.Uitgangspunt is dat de huidige CID-regeling (1995) bij vuurwapencriminaliteit
ook van kracht is. Deze regeling wordt binnenkort vervangen door CID-wetgeving.
In grote trekken regelt deze wetgeving dat, om voor opname als CID-subject
in het Zware Zaken Register (CID-register) in aanmerking te komen, moet worden
voldaan aan een van de volgende criteria:– het moet (zware) georganiseerde criminaliteit betreffen (de acht
kenmerken: zoals onder andere hiërarchie, inbedding in bovenwereld, sanctiesysteem
etc.); of– op het onderhavige delict staat een strafbedreiging van acht jaar
gevangenisstraf of meer; of– het betreffende delict is aangewezen in de Algemene Maatregel
van Bestuur behorende bij de nieuwe CID-wetgeving (in casu de nieuwe Wet Politieregisters).De strafbedreiging op het voorhanden hebben van een of meerdere vuurwapens
of het overdragen van (een) vuurwapen(s) bedraagt op dit moment minder dan
acht jaar. In verband hiermee dreigt het CID-instrument juist voor de zo bedreigende
vuurwapencriminaliteit buiten spel te komen staan. Door de strafmaat
voor vuurwapencriminaliteit te verhogen naar acht jaar wordt – gelet
op het tweede criterium – gegarandeerd dat «het CID-instrumentarium
van de politie (ook na inwerkingtreding van de CID-wetgeving) kan worden gebruikt».
Wij nemen aan dat hiermee de informatieve vraag terzake van de leden van de
SGP-fractie afdoende is beantwoord.III ARTIKELSGEWIJSVolgens de «Aanwijzingen voor de regelgeving» dienen de door
sancties te handhaven bepalingen zo nauwkeurig mogelijk te worden geformuleerd
(Aanwijzing 144). De burger moet uit de bepalingen (delictsomschrijvingen)
precies kunnen afleiden in welke gevallen een gedraging tot toepassing van
een sanctie kan leiden. Om redenen van wetgevingstechnische aard verdient
het dus geen aanbeveling en bestaat er bij een nauwkeurige formulering van
de delictsomschrijving ook geen noodzaak om, zoals de leden van de PvdA-fractie
voorstellen, in de sanctiebepaling een deel van de delictsomschrijving(en)
te herhalen. Gelet op de nauwkeurige formuleringen van de delictsomschrijvingen
in de Wet wapens en munitie bestaat er in dit concrete geval geen aanleiding
voor een dergelijke aanvulling van een strafbepaling.Mede gelet op het bepaalde in artikel 56 van de Wet wapens en munitie,
ben ik met de leden van de PvdA-fractie van oordeel dat de in artikel 55 strafbaar
gestelde feiten misdrijven zijn.Zoals de leden van de PvdA-fractie zelf wellicht ook al wel vermoed zullen
hebben is hier bedoeld «overtreding (van de bepalingen genoemd in artikel
55, tweede lid, onder a, van de Wet wapens en munitie)», in de betekenis
van «handelen in strijd met (de aldaar genoemde bepalingen)».Het eerste lid van artikel 55 van de Wet wapens en munitie bevat het basisdelict,
met een strafbedreiging van drie maanden. Deze strafbaarstelling ziet op overtredingen
van (handelen in strijd met) de artikelen 9, eerste lid, 13, eerste lid, 22,
eerste lid, 26, eerste lid of 31, eerste lid, met betrekking tot wapens
(van alle categoriëen), niet zijnde vuurwapens.
De specifieke (gekwalificeerde) strafbaarstellingen met betrekking vuurwapens
zijn (thans) terug te vinden in het tweede en derde lid van artikel 55.Met de leden van de VVD-fractie ben ik van oordeel dat het tweede lid,
onder a, na doorvoering van de voorgestelde wijziging van het derde lid, niet
langer een zelfstandige betekenis heeft. Na vervanging in het derde lid, onderdeel
a van de woorden «met betrekking tot meer dan één»
door «een», worden in het derde lid, onder a, dezelfde gedragingen
strafbaar gesteld als in het tweede lid, onder a, echter met verschillende
strafbedreigingen. Gelet op deze onwenselijke inconsistentie en gezien de
bedreiging die voor de samenleving uitgaat van vuurwapens van categorie III,
stel ik daarom voor het onderdeel a, in het tweede lid van artikel 55, te
schrappen. Een daartoe strekkend voorstel is opgenomen in de nota van wijziging.Onderdeel b, in het tweede lid, heeft nog altijd wel een zelfstandige
betekenis, aangezien in dit onderdeel het zonder consent doen binnenkomen
of doen uitgaan van een wapen (ziet op alle typen wapens, en dus niet uitsluitend
op vuurwapens) of munitie van de categoriëen II en III, alsmede het wijzigen
van de bij binnenkomst aangegeven bestemming, strafbaar is gesteld. In het
derde lid wordt (in de onderdelen a. en c.) het zonder consent doen binnenkomen
of doen uitgaan, alsmede het wijzigen van de bij binnenkomst aangegeven bestemming,
strafbaar gesteld:– met betrekking tot een wapen van categorie II, of een vuurwapen
van categorie III (onderdeel a).– voor zover hij die handelt in strijd met artikel 14, eerste lid,
van het vervaardigen, transformeren, uitwisselen, verhuren of
anderszins ter beschikking stellen, herstellen, beproeven of verhandelen van
wapens of munitie een beroep of een gewoonte maakt (onderdeel c; N.B. huidige
tekst, na verwerking van de wijziging terug te vinden in het voorgestelde
vierde lid).Het onderdeel b, in het tweede lid, regelt dus nog afzonderlijk de strafbaarstelling
van het zonder consent doen binnenkomen of doen uitgaan, alsmede het wijzigen
van de bij binnenkomst aangegeven bestemming, met betrekking tot wapens van
categorie III, niet zijnde vuurwapens (de voorwerpen bedoeld in Categorie
III, onder 2°, 3° en 4°).Ten overvloede merk ik hier op dat – in tegenstelling tot de kennelijk
bij de leden van de VVD-fractie bestaande indruk – sedert de laatste
wijziging van de Wet wapens en munitie (Stb. 1997, 580) Categorie I (zoals
opgenomen in artikel 2, eerste lid) uitsluitend de verboden blanke wapens
en enige andere absoluut verboden handwapens bevat, terwijl in Categorie II
alle verboden vuurwapens en andere gemeengevaarlijke wapens zijn opgenomen.
In tegenstelling tot de klaarblijkelijk bij de leden van de VVD-fractie levende
veronderstelling, omvat Categorie I derhalve uitdrukkelijk géén vuurwapens.Tenslotte merk ik ter opheldering van een mogelijk bij de leden van de
VVD-fractie bestaand misverstand nog op dat overtreding van artikel 13, eerste,
van de Wet wapens en munitie, in de huidige tekst van artikel 55, in het eerste
lid wordt strafbaar gesteld als basisdelict, en in het derde lid (onder c)
als gekwalificeerd delict, voor zover hij die handelt in strijd met artikel
13, eerste lid, van het vervaardigen, transformeren, uitwisselen, verhuren
of anderszins ter beschikking stellen, herstellen, beproeven of verhandelen
van wapens of munitie een beroep of een gewoonte maakt. Echter wordt het handelen
in strijd met artikel 13, eerste lid (noch in de huidige tekst, noch na wijziging
van deze tekst) uitdrukkelijk niet strafbaar gesteld in het tweede lid van
artikel 55.De Minister van Justitie,A. H. Korthals 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-26586-5.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl