Voortgangsrapportage uitvoering wetten oorlogsgetroffenen; Verslag schriftelijk overleg van de vaste commissie voor VWS met de minister van VWS over de voortgangsrapportage (20454, nr. 46)
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-10 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 20454, nr. 47

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum vergadering

28-12-1998

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1998-1999

20454 nr. 47

21-12-1998

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekeningLichaamVragen PvdA-fractie 12345678910Vragen CDA-fractie 1112131415Vragen SP-fractie 16171819
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 20454Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 44 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
20 454Voortgangsrapportage uitvoering wetten oorlogsgetroffenennr. 47VERSLAG VAN EEN SCHRIFTELIJK OVERLEGVastgesteld 21 december 1998Enkele in de vaste commissie voor Volksgezondheid, Welzijn en Sport1 vertegenwoordige fracties hebben een aantal vragen ter
beantwoording voorgelegd aan de minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport
over de voortgangsrapportage beleid voor oorlogsgetroffenen (20 454,
nr. 46).De minister heeft deze vragen beantwoord bij brief van 21 december 1998.Vragen en antwoorden zijn hierna afgedrukt.De voorzitter van de commissie,EssersDe griffier van de commissie,Teunissen Vragen PvdA-fractie 1Welke ondersteunende, begeleidende en bovenal sturende activiteiten
zijn vanuit het ministerie van VWS ondernomen om toch tot één
brancheorganisatie – zoals het beoogde BOOG – te komen?De rol van het Ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en Sport (VWS)
gedurende de opbouwfase van een brancheorganisatie (BOOG) vanaf medio 1996
had primair een faciliterend en kaderstellend karakter. De betrokken begeleidende
instellingen (Stichting Pelita, Stichting 1940–1945 en Stichting Burger-Oorlogsgetroffenen)
hadden binnen de relevante wettelijke en financiële kaders vanzelfsprekend
het voortouw bij de concrete invulling van het nieuwe samenwerkingsverband.
Sturende activiteiten van mijn ministerie betroffen in voorkomende gevallen
vooral de toetsing van de (tussen)resultaten van het onderhandelingsproces
aan mijn criteria voor het eindresultaat van de hele operatie: de beoogde
brancheorganisatie BOOG zou, gegeven de situatie van een gestaag krimpende
doelgroep en dalende werklast, borg moeten staan voor de handhaving van continuïteit,
kwaliteit en doelmatigheid van de dienstverlening aan oorlogsgetroffenen.
Voorts achtte ik een heldere verantwoordelijkheidsverdeling tussen de verschillende
bij de dienstverlening door BOOG betrokken instellingen essentieel.Het opbouwproces van BOOG verliep aanvankelijk zeer voorspoedig. Ik heb
u bij verschillende gelegenheden over die positieve gang van zaken geïnformeerd
(kamerstukken II, 1996/97, 20 454, nr. 40; kamerstukken II, 1997/98,
20 454, nr. 43).Vanaf de start van de oriëntatiefase (instelling werkgroep Organisatiemodel
Socialerapportagetaak medio 1996) was sprake van consensus op hoofdlijnen
over de noodzaak van een bundeling van expertise als organisatorisch antwoord
op de voorziene risico's voor continuïteit en kwaliteit van de dienstverlening
aan oorlogsgetroffenen in verband met de krimpende doelgroep. Dit is onder
meer vastgelegd in de definitieve startnotitie van de werkgroep getiteld «Continuïteit
met behoud van identiteit» (juli 1996). Ook mijn ministerie was in de
werkgroep vertegenwoordigd.In het daaropvolgende bouwproces van BOOG kan een tweetal fasen worden
onderscheiden. De eerste, voorbereidende fase werd afgerond in november 1996
met de eindrapportage van de voornoemde werkgroep («Samen Verder»).
Mijn ministerie heeft zowel deze als de voorafgaande (oriëntatie)fase
van het project gefinancierd. Begin 1997 hebben de begeleidende instellingen
een start gemaakt met de feitelijke implementatiefase van de beoogde samenwerking.
Ook deze verdere uitwerking is door mij financieel gefaciliteerd. Daarbij
gaat het zowel om kosten van de begeleidende instellingen als om de kosten
van externe ondersteuning. Veelvuldig ook waren in deze fase de overleggen
tussen mijn ministerie en de zogeheten Regiegroep, bestaande uit de directeuren
van de drie deelnemende instellingen, alsmede met het Strategisch Beraad als
besluitvormend gremium. In het Strategisch Beraad hadden zitting vertegenwoordigers
van de besturen van alle begeleidende instellingen (inclusief Stichting Joods
Maatschappelijk Werk) onder leiding van de voorzitter van het bestuur van
de Pensioen- en Uitkeringsraad (PUR). Deze overleggen hadden enerzijds het
karakter van voortgangsoverleg, maar waren anderzijds ook richtinggevend en
besluitvormend.Tot begin 1998 zag het ernaar uit dat de beoogde samenwerking tussen de
betrokken begeleidende instellingen inderdaad tot stand zou kunnen komen.
Met mijn brief van 9 april 1998 (kamerstukken II, 1998/99, 20 454, nr.
44) heb ik u evenwel moeten berichten dat het toch niet is gelukt een brancheorganisatie
onder aansturing van de begeleidende instellingen tot stand te brengen. Daarbij
speelde niet alleen de verdeeldheid tussen de instellingen rond
het vraagstuk van identiteitsbehoud een rol. De instellingen konden zich uiteindelijk
ook niet vinden in de door de Algemene wet bestuursrecht gedicteerde vormgeving
van de financiering van de nieuwe brancheorganisatie waar het de uitvoering
van de erkende taken (maatschappelijk werk) betreft. Dit was een teleurstellend
resultaat vooral gezien de hoeveelheid energie en geld die door alle partijen
in het samenwerkingsproces is geïnvesteerd. Zoals ik u ook heb laten
weten bij mijn brief van 5 oktober 1998 (kamerstukken II, 1998/99, 20 454,
nr. 46) blijft mijn streven ten aanzien van de wettelijke (socialerapportage)taak
gericht op verbreding van het organisatorisch draagvlak via onderbrenging
van de centrale regiefunctie binnen één organisatie. Gezien
de eindverantwoordelijkheid van de PUR voor de uitvoering van de wetten voor
oorlogsgetroffenen acht ik de PUR het meest in aanmerking komen om deze functie
te vervullen. Een daartoe strekkend wetsvoorstel zal zo spoedig mogelijk aan
u worden voorgelegd. 2Is met de betrokken begeleidende instellingen en met de PUR overlegd
over de gepresenteerde voorstellen, voordat de rapportage naar de Kamer is
gestuurd? Zo ja, wat was/is hun reactie? Zo neen, waarom niet?Zowel door de PUR als door de begeleidende instellingen werd en wordt
volledig erkend dat de herordening van de organisatorische vormgeving van
de uitvoering van de socialerapportagetaak noodzakelijk is om de continuïteit
en kwaliteit van dit essentiële onderdeel van de wetsuitvoering te garanderen.
Toen in het voorjaar van 1998 bleek dat de begeleidende instellingen en de
PUR (zie het antwoord op vraag 1) gezamenlijk niet tot een bevredigende aanpak
voor deze herordening konden komen, heb ik mijn verantwoordelijkheid genomen
en zelf een oplossingsrichting aangegeven. Ik wil de centrale regie voor de
uitvoering van de socialerapportagetaak onderbrengen bij één
organisatie, de PUR, het zelfstandige bestuursorgaan, dat onder mijn politieke
eindverantwoordelijkheid belast is met de uitvoering van alle wetten voor
oorlogsgetroffenen. Hierover is uitvoerig overleg geweest met de PUR en de
begeleidende instellingen en de uitkomsten daarvan heb ik aan u meegedeeld
in mijn brief van 9 april 1998, die door u voor kennisgeving is aangenomen.
Een en ander heb ik nader uitgewerkt in mijn brief van 5 oktober 1998. 3Is er nog een andere reden dan die van opportuniteit om de centrale
regiefunctie voor de sociale-rapportagetaak onder te brengen bij de PUR?Zoals ik heb aangegeven bij de antwoorden op de vragen 1 en 2 is de aanleiding
voor de door mij voorgestelde wetsaanpassing gelegen in het vastlopen van
de samenwerking tussen de begeleidende instellingen bij de opbouw van BOOG.
Gegeven deze omstandigheden en tegen de achtergrond van de (sterke) vermindering
van het aantal aanvragen in het kader van de wetten voor oorlogsgetroffenen
acht ik een proactieve benadering mijnerzijds ten behoeve van het waarborgen
van de continuïteit en kwaliteit van de dienstverlening aan oorlogsgetroffenen
noodzakelijk. De lijn die mij daarbij voor ogen staat, is verwoord in mijn
brieven van 9 april 1998 en 5 oktober 1998. Er is geen andere reden om de
centrale regiefunctie voor de socialerapportagetaak onder te brengen bij de
PUR. 4Wat is de overweging om bewust af te stappen van de scheiding tussen
sociale rapportage (toeleiding tot de wet) en uitvoering, zoals die –
met een zeer breed draagvlak in het gedifferentieerde veld van betrokken organisaties – door kabinet en Kamer uitdrukkelijk is vastgesteld
in 1994?Het is onjuist te veronderstellen dat bewust wordt afgestapt van de scheiding
tussen sociale rapportage en uitvoering. Het is uitdrukkelijk mijn bedoeling
om zolang het noodzakelijke organisatorische draagvlak aanwezig is onder bepaalde
voorwaarden de feitelijke uitvoering door de begeleidende instellingen te
laten geschieden. Wel acht ik het omwille van een proactieve aanpak noodzakelijk
dat alvast rekening wordt gehouden met de (onvermijdelijke) toekomstige situatie
dat het draagvlak voor de rapportagetaak bij de begeleidende instellingen
zal zijn verdwenen. Centralisatie van de regiefunctie voor de rapportagetaak
bij de PUR maakt het mogelijk om ook in dat geval de meest optimale organisatorische
inbedding voor die taak te waarborgen. 5Acht u de premature voorgenomen handelwijze die uit de brief naar
voren komt niet in strijd met de «rust op het terrein van de wetten
voor oorlogsgetroffenen» zoals u die zegt voor te staan?Deze vraag wordt mede gesteld tegen de achtergrond van de besprekingen
die tussen de betrokken instellingen over de inhoud van deze brief plaatsvinden,
alvorens de Kamer zich erover heeft kunnen uitspreken.Met het adagium «rust op het terrein van de wetten voor oorlogsgetroffenen»
heb ik willen bewerkstelligen dat deze wetten niet meer op een zodanige wijze
worden aangepast dat de gehele wetssystematiek wordt aangetast. De wetgeving
voor oorlogsgetroffenen is in de loop der jaren een hecht stelsel geworden,
dat ik het liefst definieer als een ingewikkeld vlechtwerk. Als je aan één
van de touwtjes in het vlechtwerk gaat trekken, wordt het hele vlechtwerk
scheefgetrokken en dat geeft, zoals wij allen weten, veel commotie en emotie
bij de verschillende doelgroepen.Voor het onderbrengen van de centrale regiefunctie van de uitvoering van
de socialerapportagetaak bij de PUR is een kleine wetswijziging noodzakelijk
die de wetssystematiek niet aantast. In de Wet uitkeringen vervolgingsslachtoffers
1940–1945 (Wuv) en de Wet uitkeringen burger-oorlogsslachtoffers 1940–1945
(Wubo) worden de namen van de betrokken begeleidende instellingen (Stichting
1940–1945, Stichting Pelita en de Stichting Burger-Oorlogsgetroffenen)
als organen die de sociale rapporten opstellen, vervangen door die van de
PUR.Overigens, ik zei het al eerder, komt mijn beweegreden voort uit bezorgdheid
over de continuïteit en kwaliteit van deze vorm van dienstverlening aan
oorlogsgetroffenen op niet al te lange termijn. Ik acht een proactieve aanpak
derhalve noodzakelijk. 6Is het aangekondigde adviescollege al ingesteld? Hoe is het samengesteld?
Is de rapportage openbaar?Het Adviescollege uitvoering wetten voor oorlogsgetroffenen is bij mijn
besluit van 24 november 1998 ingesteld. Het adviescollege is op 2 november
1998 met zijn werkzaamheden begonnen. Tot voorzitter van het adviescollege
heb ik de heer mr. A. G. van Galen, oud-president van de Centrale Raad
van Beroep, Staatsraad in buitengewone dienst, benoemd. De overige leden zijn
de heer dr. A.J. van der Leeuw (oud-voorzitter van de toenmalige Uitkeringsraad
Vervolgingsslachtoffers), de heer mr. J. M. Loonstein (oud-secretaris
Raadskamer Wet uitkeringen vervolgingsslachtoffers 1940–1945), de heer
mr. G. L. M. J. Stevens (Raadsheer Centrale Raad van Beroep)
en de heer Th. F. B. Terhorst (oud-voorzitter Raadskamer Wet uitkeringen
burger-oorlogsslachtoffers 1940–1945). Ik ben voornemens de voorstellen van het adviescollege voorzien van mijn
visie openbaar te maken. 7Waarom is niet gekozen voor een algemene antihardheidsbepaling in
de wet- en regelgeving voor oorlogsgetroffenen, teneinde de ervaren problemen
van de procedures die de uitvoering van de wetten met zich meebrengen, het
hoofd te bieden?Er is om meerdere redenen niet gekozen voor het opnemen van een ongeclausuleerde
antihardheidsbepaling. Primair moet worden gesteld dat het geen middel is
om de ervaren problemen van de uitvoeringsprocedures van de wetten voor oorlogsgetroffenen
het hoofd te bieden. Zo wordt een antihardheidsclausule juist in een wet opgenomen
om voor een bestuursorgaan de mogelijkheid te bieden om, in uitzonderlijke
individuele gevallen waarin de toepassing (niet uitvoering) van een wet –
gegeven de doelstellingen en strekking daarvan – een onbillijkheid van
overwegende aard zou opleveren, een onderdeel van die wet buiten toepassing
te laten of daarvan af te wijken. Gelet op de strekking van een antihardheidsclausule
dient zo concreet en nauwkeurig mogelijk te worden aangegeven op welke onderdelen
van een wet de clausule van toepassing is. Van een algemeen geformuleerde
clausule kan dan ook in het geheel geen sprake zijn. In het geval van een
opname hiervan in de wetten voor oorlogsgetroffenen is het mogelijk om af
te wijken van (vrijwel) alle bepalingen in deze wetten. Hierdoor krijgt de
PUR de mogelijkheid om beslissingen te nemen die in strijd zijn met de bedoeling
die de wetgever oorspronkelijk met de desbetreffende bepalingen had, te weten
een bijzondere solidariteit van de Nederlandse samenleving met een beperkte
groep van ernstig getroffen oorlogsslachtoffers. Zo zou de PUR daarmee onder
andere een primaat op de doelgroeptoepassing krijgen. Hierdoor zou bijvoorbeeld
in theorie de naoorlogse generatie weer onder de toepassing van de Wet uitkeringen
vervolgingsslachtoffers 1940–1945 kunnen worden gebracht, waarmee de
rechtskracht van de wet van 7 juli 1994 (sluiten Wuv voor de na-oorlogse generatie)
zou worden ondermijnd. Aldus wordt op een verregaande wijze (een ongewenste)
inbreuk gemaakt op het primaat van de wetgever.Voorts druist het opnemen van algemeen geformuleerde antihardheidsbepalingen
in de wetten voor oorlogsgetroffenen in tegen een al enige jaren geleden in
gang gezette beweging om, met name wanneer het om bevoegdheden van zelfstandige
bestuursorganen gaat, het primaat van de politiek te herstellen en de ministeriële
verantwoordelijkheid beter af te bakenen. Het streven is juist heldere kaders
te scheppen waarbinnen de zelfstandige bestuursorganen dienen te opereren.
Een dergelijk helder kader is essentieel voor een voor de burger doorzichtige
overheid. Het aan de PUR toekennen van de bevoegdheid tot afwijken van alle
bepalingen van de wetten voor oorlogsgetroffenen is evident in strijd met
de hiervoor geschetste tendens.Naast de principiële bezwaren kleeft er ook een praktisch bezwaar
aan het opnemen van ongeclausuleerde antihardheidsclausules in de onderscheiden
oorlogswetten. Het is eenvoudig te voorzien dat dergelijke clausules aanleiding
zullen geven tot zeer veel conflicten tussen de PUR en belanghebbenden. De
opname hiervan in de wetten voor oorlogsgetroffenen zal leiden tot grote aantallen
(hernieuwde) aanvragen. Inherent aan een antihardheidsclausule is dat deze
slechts in zeer bijzondere, individuele gevallen zal worden toegepast, waardoor
dus grote aantallen aanvragers wederom teleurgesteld moeten worden. Aanvragers
zijn afhankelijk van de besluitvorming van de PUR zonder dat er duidelijke
criteria zijn, waardoor men dus niet weet waarop gerekend kan worden. De hoop
die bij de aanvrager wordt gewekt, zal meestal niet gehonoreerd worden, terwijl
het hele emotioneel zwaar belastende aanvraagtraject (opnieuw)
doorlopen moet worden. Omdat tegen de weigering om een antihardheidsclausule
toe te passen beroep bij de administratieve rechter kan worden ingesteld,
wordt de periode van emotionele belasting nog eens verlengd. 8Wat wordt bedoeld met een intensivering van de bestaande samenwerkingsrelaties
tussen de stichtingen ICODO, Cemtrum '45 en Pharos?Tussen de genoemde organisaties bestaan reeds diverse vormen van ad-hocsamenwerking
op het gebied van de ondersteuning (aan de hulpverlening) aan geweldsgetroffenen.
Er is een duidelijke trend naar méér samenwerking en dit leidt
op zich zelf al tot intensivering van contacten. Het streven is er nu op gericht
om deze trend te verankeren in een meer structurele vorm van samenwerken.
Het doel is door onderlinge taakafstemming en door projectmatige samenwerking
de aanwezige kennis en capaciteit zoveel mogelijk te bundelen en doelmatig
te benutten. Momenteel worden mogelijkheden tot verdere integratie van deze
organisaties onderzocht. 9Hoe stelt u zich de toekomstige positie en taken van ICODO voor?ICODO zal bij haar ondersteunende werkzaamheden geconfronteerd worden
met een afnemende werklast bij de ondersteuning van de oorlogsgetroffenen
uit de Tweede Wereldoorlog. Door het werkterrein uit te breiden met slachtoffers
van hedendaags georganiseerd geweld ontstaat er de mogelijkheid om de voorhanden
deskundigheid en capaciteit op dit verwante gebied opnieuw in te zetten. Er
wordt hierdoor bovendien zekerheid geschapen voor de continuïteit op
het gebied van de ondersteuning aan de afnemende groep slachtoffers van de
Tweede Wereldoorlog.In de toekomst zal ICODO zowel een positie bekleden op het gebied van
de oorlogsgetroffenen als op het gebied van de geweldsgetroffenen. De positie
zal «aangekleed» worden door enerzijds taakafstemming en anderzijds
door samenwerking met andere ondersteuningsorganisaties (zie antwoord op vraag
8). 10Kunnen in het kader van het projectsubsidiebeleid de vier herinneringscentra
(te weten Vught, Indisch Herinneringscentrum, Hollandse Schouwburg en Westerbork)
rekenen op dezelfde bedragen die in een eerder stadium vanuit het ministerie
waren toegezegd?Ja, de vier herinneringscentra kunnen rekenen op dezelfde bedragen. In
het kader van het nieuwe subsidiebeleid jeugdvoorlichting WOII-heden worden
de herinneringscentra vanaf 1 januari 1998 met ten minste hetzelfde bedrag
als voorheen gesubsidieerd. Voor de jaarlijkse instellingssubsidie aan de
Hollandsche Schouwburg is overigens nu het Ministerie van Onderwijs, Cultuur
en Wetenschappen verantwoordelijk.Naast het instellingssubsidie kunnen de vier genoemde herinneringscentra
ook projectsubsidie aanvragen. Het gaat hier om educatieve projecten die moeten
voldoen aan de criteria projectsubsidies jeugdvoorlichting WOII-heden zoals
die zijn genoemd in de brief aan de Tweede Kamer van 18 december 1997 (kamerstukken
II, 1997/98, 20 454, nr. 43). Vragen CDA-fractie 11De minister constateert in de voortgangsrapportage dat het als gevolg
van het dalend aantal aanvragen bij de begeleidende instellingen noodzakelijk
is om te komen tot een herordening van de organisatorische vormgeving. Zij
verstaat hieronder het overhevelen van de sociale rapportagetaak naar de PUR.
In hoeverre houdt de minister bij deze constatering rekening met de situatie
bij de stichting Pelita, die juist te maken heeft met een toenemend aantal
aanvragen?Kortgeleden heeft het Instituut voor Onderzoek van Overheidsuitgaven (IOO)
nieuwe prognoses opgesteld over de ontwikkeling van de werklast van de PUR.
Volgens de ontwikkelde scenario's vertoont het aantal aanvragen Wuv en Wubo
een dalend verloop. Deze ontwikkeling heeft rechtstreekse doorwerking naar
de werklast van de begeleidende instellingen zoals Stichting Pelita. Het middenscenario
van het IOO betekent voor Pelita een daling van het aantal door haar geleverde
rapportages van gemiddeld 10 tot 15% per jaar. Ook de afgelopen jaren is sprake
van een, zij het ongelijkmatig, dalend verloop. Het aantal sociale rapportages
dat Pelita heeft opgesteld is van 1995 naar 1996 gedaald met 26% en van 1996
naar 1997 gedaald met 22%. Het aantal in 1998 zal zoals het er nu uitziet
ongeveer gelijk blijven ten opzichte van 1997. Voor 1999 wordt een verdere
daling voorzien van 17%. Gezien de prognoses van het IOO zal deze ontwikkeling
zich in de komende jaren voortzetten. 12De minister constateert dat op grond van de politiek erkende positie
van de Stichting Joods Maatschappelijk Werk niet overwogen wordt om wijzigingen
aan te brengen in de verantwoordelijkheden van deze Stichting. De CDA-fractie
is van mening dat gezien de bijzondere positie die de groep oorlogs- en geweldslachtoffers
die de stichting Pelita bijstaat inneemt, en meer in het bijzonder in het
licht van de noodzaak van erkenning die bij deze groep sterk leeft en die
ons inziens nog te weinig verwezenlijkt is, aanbeveling verdient om voor de
stichting Pelita eveneens een uitzondering te maken. Kan de minister hiermee
instemmen? Zo neen, waarom niet?De Stichting Joods Maatschappelijk Werk (JMW) richt zich op verschillende
categorieën van hulpvragers onder het Joodse bevolkingsdeel. Hierdoor
heeft deze stichting een breed draagvlak en het vermogen om de dalende werklast
in relatie tot de Joodse oorlogsgetroffenen met name ook waar het de socialerapportagetaak
betreft binnen haar instelling zelf op te vangen. Dit bepaalt de bijzondere
positie van de Stichting JMW in verhouding tot de andere begeleidende instellingen.
Voor alle duidelijkheid zij gesteld dat alleen de specifieke hulpverlening
aan wettelijk erkende oorlogsgetroffenen onder hen door mij wordt gesubsidieerd
vanuit de begroting voor het beleid oorlogsgetroffenen. Parallel aan de slinkende
hulpvraag zal deze subsidie worden gereduceerd. Er vindt dus geen doorsluizing
van deze middelen plaats naar de andere categorieën van hulpvragers.
Die hebben reeds hun eigen subsidietitel. Ik merk in dit verband nog op dat
de bijzondere positie van JMW door u is bevestigd in het algemeen overleg
van 19 juni 1996 (kamerstukken II, 1995/96, 20 454, nr. 35). In datzelfde
algemeen overleg heeft u mij voorts gesteund in mijn benadering om geen uitbreiding
te geven aan andere vormen van categorale hulp- en dienstverlening. De Stichting
Pelita wordt door mij uitsluitend gesubsidieerd vanuit de begroting voor het
beleid van oorlogsgetroffenen om hulp te bieden aan wettelijk erkende oorlogsslachtoffers
uit het voormalig Nederlands-Indië. Deze stichting mist het bredere
draagvlak van de Stichting JMW. Daarom moet het continuïteitsvraagstuk
bij deze instelling op een andere wijze worden opgelost. 13Het voornemen bestaat om op termijn het maatschappelijk werk van
de begeleidende instellingen onder te brengen bij het algemeen maatschappelijk
werk. Uit signalen blijkt dat er bij deze instellingen sprake is van overbelasting
en onderbezetting. Is een verdere verzwaring van de werklast dan een gewenste
ontwikkeling?Het onderbrengen van het maatschappelijk werk voor oorlogsgetroffenen
van de begeleidende instellingen naar een aantal geselecteerde instellingen
van algemeen maatschappelijk werk zal gepaard gaan met het overhevelen van
budgetten en formatie. Deze operatie zal derhalve voor de betreffende instellingen
geen vergroting van de overbelasting en onderbezetting tot gevolg hebben. 14Is het, gezien de bijzondere expertise die een voorwaarde is voor
de adequate opvang en begeleiding van juist deze groep oorlogs- en geweldslachtoffers,
wenselijk deze groep onder te brengen in een algemeen maatschappelijk kader,
waarbinnen deze specifieke kennis niet aanwezig is?Bij het onderbrengen van het maatschappelijk werk voor oorlogsgetroffenen
bij het algemeen maatschappelijk werk is de overdracht van de bijzondere expertise
een belangrijk aandachtspunt. Hierbij zal de deskundigheid van de begeleidende
instellingen en de Stichting Informatie- en Coördinatie-Orgaan Dienstverlening
Oorlogsgetroffenen (ICODO) worden ingezet. Een van de taken van de Stichting
ICODO is deskundigheidsbevordering en voorlichting van de reguliere hulpverlening
met betrekking tot de hulpverlening aan oorlogsslachtoffers.De overdracht van expertise speelt ook bij het Project Indisch maatschappelijk
werk een belangrijke rol. Dit betreft een project onder verantwoordelijkheid
van de Vereniging van Ondernemingen in de Gepremieerde en Gesubsidieerde Sector –
sectie Algemeen maatschappelijk werk, in samenwerking met de Stichting Pelita.
In het kader hiervan zijn vier pilots gestart bij instellingen van algemeen
maatschappelijk werk, met de bedoeling de expertise van de Stichting Pelita
naar deze instellingen over te dragen en ervaring op te doen met de hulpverlening
aan oorlogsgetroffenen. Het project zal in de tweede helft van 1999 worden
afgerond. 15De minister geeft aan voornemens te zijn een toetsingscommissie in
te stellen die zich gaat buigen over de projectaanvragen in het kader van
de Jeugdvoorlichting WOII-heden. Kan, alvorens deze commissie in het leven
wordt geroepen, een overzicht van de tot nu toe gehonoreerde aanvragen worden
verschaft?De Adviescommissie Jeugdvoorlichting WOII-heden functioneert al enige
tijd. Het instellingsbesluit is op 28 september 1998 gepubliceerd in de Staatscourant
(nr. 184).In 1998 zijn totaal 35 projectvoorstellen ingediend. Daarvan is ongeveer
tweederde gehonoreerd. Globaal valt te melden dat de afwijzing van de projectvoorstellen
te maken heeft gehad met (1) kosten staan niet in redelijke verhouding tot
het doel; (2) hebben een onvoldoende educatief gehalte of (3) maken onderdeel
uit van de structurele activiteiten van de instelling. Wel zijn toegekend
projectvoorstellen voor wisselexposities of rondreizende tentoonstellingen;
publicaties en documentaires die de jeugdvoorlichting versterken;
methodiekontwikkeling en activiteiten die het draagvlak en innovatie bevorderen
van jeugdvoorlichting WOII-heden. Vragen SP-fractie 16Is het juist dat het argument tot het besluit de wetten voor oorlogsgetroffenen
niet te wijzigen is, het handhaven van rust en daarmee zekerheid voor de mensen
die het betreft?Hoe valt dat de rijmen met uitspraken van de directeur van de PUR,
in het blad Aanspraak van maart 1998 waarin hij een aantal knelpunten en beperkingen
opsomt welke volgens hem afbreuk doen aan de bijzondere solidariteit die aan
de wetten ten grondslag ligt? Kan een reactie gegeven worden op door hem genoemde
knelpunten? (blz. 2)Ik ben nog steeds van mening dat de zekerheid die ik verschaf door de
systematiek van de wetten voor oorlogsgetroffenen niet meer ingrijpend te
wijzigen, in het belang is van alle oorlogsgetroffenen. Maar zoals ik in mijn
brief van 5 oktober 1998 reeds meldde, dat neemt niet weg dat ik bereid ben
tot technische wetswijzigingen indien deze nodig blijken in het kader van
de vereenvoudiging van de uitvoering van de wetten voor oorlogsgetroffenen.
Mede vanuit de gedachte van de bijzondere solidariteit ben ik tot het besluit
gekomen mij te beraden op de vraag of de procedures die de uitvoering van
de wetten met zich meebrengen gewijzigd dienen te worden. Inmiddels heb ik
het Adviescollege uitvoering wetten voor oorlogsgetroffenen ingesteld, onder
voorzitterschap van de oud-voorzitter van de Centrale Raad van Beroep, mr.
A. van Galen, om mij hieromtrent te adviseren.Voor zover u uitspraken aanhaalt van de directeur van de PUR het volgende.
De PUR is een zelfstandig bestuursorgaan dat belast is met de toepassing en
uitvoering van de wetten voor oorlogsgetroffenen. Uitspraken van de directeur
van dit bestuursorgaan laat ik voor zijn rekening.Over mijn beleid op een aantal punten kan ik u het volgende meedelen.
De mogelijkheid van toekenning van een uitkering voor niet meetbare invaliditeitskosten
was indertijd in de wet opgenomen om een compensatie te bieden voor de gehuwde
vrouw, die – tenzij zij kostwinner was – geen zelfstandig recht
op een periodieke uitkering had. Bij de wetswijziging waarbij een gelijke
behandeling van mannen en vrouwen gerealiseerd werd, werd de mogelijkheid
van nieuwe toekenning van dit bedrag als afzonderlijke vergoeding afgeschaft.
In de periodieke uitkering is echter wel ditzelfde bedrag opgenomen (als onderdeel
van de periodieke uitkering, zowel voor vrouwen als voor mannen).Op basis van het huidige wettelijke systeem kunnen bijzondere voorzieningen
alleen vergoed worden indien ze in direct verband staan met ziekten en gebreken
ten gevolge van de oorlog. Ik zou mij echter kunnen voorstellen dat in het
kader van de vereenvoudiging van procedures dit principe, voor een beperkt
aantal voorzieningen onder bepaalde omstandigheden, losgelaten zou kunnen
worden. Ik wacht in deze echter het advies van het Adviescollege uitvoering
wetten voor oorlogsgetroffenen af.Bij wet van 14 februari 1994 (Stb. 210) is de positie van rechthebbenden
op een weduwepensioen op basis van de wetten buitengewoon pensioen aanmerkelijk
verbeterd door de invoering van een garantie-inkomen en een regeling waardoor
de inkomstenterugval getemporiseerd wordt door middel van een
verhoging van het buitengewoon pensioen gedurende ten hoogste twee jaar. 17Kan het toenemend aantal pensioen- en uitkeringsgerechtigden dat,
mede als gevolg van de hoge leeftijd, steeds meer problemen ondervindt van
procedures die de uitvoering van de wetten met zich meebrengen, worden gekwantificeerd?
Gaat het hierbij alleen om procedurele klachten of ook om ervaren knelpunten
en zaken als bejegening? Bestaat er een klachtenprocedure en werkt deze afdoende?
(blz. 3)Het toenemend aantal pensioen- en uitkeringsgerechtigden dat steeds meer
problemen ondervindt van de procedures die de wetten met zich brengen kan
niet exact worden gekwantificeerd omdat de signalen die hierop betrekking
hebben mij zowel via individuele burgers, als via belangenbehartigende organisaties
en via de PUR bereiken. De hierna volgende cijfers geven wel een indicatie
van de groei van de groep personen van wie aangenomen mag worden dat zij de
bedoelde problemen ondervinden.Meer dan 75% van het cliëntenbestand van de PUR is ouder dan 65 jaar
en ruim 60% is ouder dan 70 jaar. Binnen enkele jaren zal meer dan de helft
van de cliënten van de PUR 75 jaar of ouder zijn. Het toenemen van problemen
met uitvoeringsprocedures is inherent aan het ouder worden van de doelgroep.
Het gaat daarbij bijvoorbeeld om problemen met het invullen van formulieren,
toenemende gezondheidsproblemen waardoor het beroep op voorzieningen groter
wordt en men steeds vaker geconfronteerd wordt met een moeilijk te accepteren
afwijzing vanwege het ontbreken van causaliteit.Naast dit toenemend aantal procedurele klachten bereikt mij ook een vrij
constant aantal signalen dat betrekking heeft op de systematiek van de wetten
voor oorlogsgetroffenen. Het gaat dan hoofdzakelijk om verzoeken om wijzigingen
in de systematiek waarmee uitkeringen en pensioenen worden berekend.Incidenteel bereiken mij klachten die betrekking hebben op bejegening.De PUR heeft een klachtenregeling op basis waarvan een klachtenfunctionaris
de ingekomen klachten behandelt. In 1997 werden 150 klachten ingediend, die
betrekking hadden op procedures en beleid, de werkwijze, termijnoverschrijding
bij aanvragen en het niet beantwoorden van brieven. In ongeveer de helft van
de gevallen werd de klacht gegrond verklaard.Mij zijn geen gegevens bekend die aanleiding geven de werking van de klachtenprocedure
als niet afdoende te beoordelen. 18Wat zijn de reacties van alle betrokken organisaties op het voornemen
de wettelijke rapportagetaken onder te brengen bij de PUR? Leidt de overheveling
van de rapportage naar de PUR ertoe dat de instantie die belast is met de
besluitvorming over de toepassing van de wetten ook de begeleiding van de
aanvragers gaat verzorgen? (blz. 4)De bedoeling is dat in de beginperiode op basis van uitbestedingscontracten
de begeleidende instellingen de sociale rapportage blijven opstellen. Dit
impliceert dat de verantwoordelijkheid op dit punt wel formeel maar voorlopig
niet materieel verandert. Ten aanzien van de begeleiding zullen derhalve geen
veranderingen optreden.Voorts zou ik erop willen wijzen dat de overheveling van de socialerapportagetaak
alleen de eindverantwoordelijkheid van deze taak betreft. De uitvoering kan
onder verantwoordelijkheid van de PUR, zolang dat organisatorisch
verantwoord is op contractbasis door de betrokken begeleidende instellingen
worden verricht. 19Wat zijn de reacties van alle betrokken partijen op het voornemen
de immateriële hulpverlening onder te brengen bij de algemene instellingen
voor maatschappelijk werk? Hoe wordt gegarandeerd dat deze instellingen voldoende
deskundigheid in huis hebben voor deze bijzondere problematiek? Hoe kan worden
gegarandeerd dat in het maatschappelijk werk voldoende ruimte is, gezien de
hoge werkdruk en wachtlijsten waarvan in deze sector nu reeds sprake is? (blz.
4)Mijn voornemen om het maatschappelijk werk voor oorlogsgetroffenen te
integreren in de algemene hulpverlening is niet nieuw. In mijn brief aan u
van 21 januari 1994 (kamerstukken II, 1993/94, 23 057, nr. 11) heb ik
deze beleidslijn reeds onder uw aandacht gebracht. Bij de overheveling naar
het algemeen maatschappelijk werk zijn de volgende drie instellingen betrokken:
Stichting Burger-Oorlogsgetroffenen (SBO), Stichting 1940–1945 en Stichting
Pelita. Ten aanzien van de SBO geldt dat de maatschappelijkwerktaak al bij
het algemeen maatschappelijk werk is ondergebracht. De SBO vervult een doorverwijzende
en coördinerende rol ten aanzien van het maatschappelijk werk voor haar
doelgroep. Ook de Stichting 1940–1945 is voornemens haar maatschappelijkwerktaak
op termijn over te hevelen naar het algemeen maatschappelijk werk. Hiervoor
zal een stappenplan worden ontwikkeld. De Stichting Pelita, die betrokken
is bij de zorg voor oorlogsslachtoffers uit voormalig Nederlands-Indië,
neemt een andere positie in. Deze instelling wil het maatschappelijk werk
voor oorlogsgetroffenen graag behouden en zou zich graag willen ontwikkelen
tot een brede instelling voor hulpverlening aan de hele Indische doelgroep.
Zoals ik in het antwoord op vraag 12 heb aangegeven, past deze wens van Pelita
niet in mijn beleidslijn dat de categorale hulpverlening beperkt dient te
blijven tot slechts enkele vormen van hulpverlening. Voor de goede orde merk
ik op dat na het beëindigen van de maatschappelijkwerktaak bij de begeleidende
instellingen voor deze instellingen nog zinvolle taken overblijven. Zij kunnen
zich profileren als aanspreek- en herkenningspunt voor hun doelgroep en kunnen
zich verder toeleggen op sociale dienstverlening en belangenbehartiging. De
SBO heeft deze werkwijze reeds in praktijk gebracht en vervult hiermee ook
een voorbeeldfunctie.De kwaliteit van de hulpverlening wordt gegarandeerd door een zorgvuldige
overdracht naar de instellingen van het algemeen maatschappelijk werk (zie
het antwoord op vraag 14).Aan de geselecteerde algemeenmaatschappelijkwerkinstellingen zullen extra
middelen en formatie ter beschikking worden gesteld. Er zal hiervan dus geen
negatief effect uitgaan op de werkdruk en de lengte van de wachtlijsten bij
de betrokken instellingen.XNoot1Samenstelling: Leden: Van der Vlies (SGP), Swildens-Rozendaal (PvdA),
ondervoorzitter, Bijleveld-Schouten (CDA), Middel (D66), Essers (VVD), voorzitter,
Dankers (CDA), Oudkerk (PvdA), Lambrechts (D66), Rijpstra (VVD), Rouvoet (RPF),
De Vries (VVD), Van Vliet (D66), Van Blerck-Woerdman (VVD), Passtoors (VVD),
Eisses-Timmerman (CDA), Gortzak (PvdA), Hermann (GL), Buijs (CDA), Atsma (CDA),
Van Gent (GL), Arib (PvdA), Spoelman (PvdA), Kant (SP), E. Meijer (VVD) en
Van der Hoek (PvdA).Plv. leden: Van 't Riet (D66), Rehwinkel (PvdA), Eurlings (CDA), Apostolou
(PvdA), Örgü (VVD), Van de Camp (CDA), Noorman-den Uyl (PvdA), Ravestein
(D66), Weekers (VVD), Schutte (GPV), Cherribi (VVD), Schimmel (D66), Terpstra
(VVD), Udo (VVD), Visser-van Doorn (CDA), Belinfante (PvdA), Harrewijn (GroenLinks),
Verburg (CDA), Hamer (PvdA), Th. A. M. Meijer (CDA), Rosenmöller
(GL), Duijkers (PvdA), Smits (PvdA), Marijnissen (SP) en O. P. G.
Vos (VVD). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-20454-47.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl