Voorstel tot wijziging van Ziektewet, WAO, WW, Wet op loonbel. 1964 en inkomstenbel. 1964 en Wet fin. volksverz.; Advies en nader rapport
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-11 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 24447, nr. A

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer

15-03-1996

Eerste en Tweede Kamer der Staten-Generaal

1995-1996

24447 nr. A

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekeningBijlage bij het advies van de Raad van State van 17 november 1995,
no.W12.95.0560, met redactionele kanttekeningen die de Raad in overweging
geeft
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 24447Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 35 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
24 447Voorstel van wet van de leden Van Ardenne-van der Hoeven, Biesheuvel
en Reitsma tot wijziging van de Ziektewet, de Wet op de arbeidsongeschiktheidsverzekering,
de Werkloosheidswet, de Wet op de loonbelasting 1964, de Wet op de inkomstenbelasting
1964 en de Wet financiering volksverzekeringen in verband met een vereenvoudigd
premie- en belastingregime bij seizoenarbeid in de agrarische sectorAADVIES RAAD VAN STATE EN REACTIE VAN DE INDIENERSHieronder zijn opgenomen het advies van de Raad van State d.d. 17 november
1995 en de reactie van de indieners d.d. 12 maart 1996, aangeboden aan de
Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-Generaal. Het advies van de Raad
van State is cursief afgedrukt. Bij brief van de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-Generaal van
11 oktober 1995, no.TK 95000139, heeft de Tweede Kamer bij de Raad van State
ter overweging aanhangig gemaakt het voorstel van wet met memorie van toelichting
van de leden Van Ardenne-van der Hoeven, Biesheuvel en Reitsma tot wijziging
van de Ziektewet, de Wet op de arbeidsongeschiktheidsverzekering, de Werkloosheidswet,
de Wet op de loonbelasting 1964, de Wet op de inkomstenbelasting 1964 en de
Wet financiering volksverzekeringen in verband met een vereenvoudigd premie-
en belastingregime bij seizoenarbeid in de agrarische sector.Het voorstel geeft de Raad van State aanleiding tot de volgende opmerkingen.1. In de memorie van toelichting wordt op verschillende plaatsen gewezen
op de verbetering van de concurrentiepositie van de agrarische sector ten
opzichte van de omringende landen die het voorstel zal meebrengen. In de toelichting
wordt echter niet ingegaan op de europeesrechtelijke aspecten die hieraan
verbonden zijn. Ook wordt niet vermeld of de maatregelen overeenkomstig artikel
93 van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap (EG-Verdrag)
zijn aangemeld bij de Europese Commissie. Aangezien de voorgestelde maatregelen gericht zijn op bevoordeling van
een specifieke sector en de maatregelen (zij het deels) uit staatsmiddelen
worden bekostigd, is de Raad van State van oordeel dat de maatregelen als
steunmaatregelen in de zin van artikel 92 van het EG-Verdrag moeten worden
gezien. De Raad adviseert tot aanmelding van de maatregelen bij de Europese
Commissie over te gaan.1. De Raad van State merkt op dat op verschillende plaatsen is gewezen
op de verbetering van de concurrentiepositie van de agrarische sector. De
invoering van deze structurele regeling voorziet in het aanreiken van een
oplossing voor het probleem van de seizoenarbeid – middels een lastenverlichting –
en heeft mede tot doel het verbeteren van de concurrentiepositie van de agrarische
sector. Daarbij wordt in de eerste instantie gedacht aan de ons omringende
landen, Duitsland en België, daar de verhouding van de loonkosten met
in het bijzonder deze landen, van grote betekenis is voor de concurrentiepositie
van de agrarische sector. Daarbij zij opgemerkt dat ook andere factoren en
andere landen bepalend zijn voor de concurrentiepositie. Bij het verbeteren
van de concurrentiepositie wordt dan ook de concurrentiepositie in bredere
zin – dan alleen de omringende landen – bedoeld. Ook hierbij speelt
lastenverlichting, in de vorm van het beheersbaar houden van de loonkosten
een essentiële rol.De Raad van State vraagt zich af of de maatregelen conform artikel 92
en 93 van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap (EG-verdrag)
is aangemeld bij de Europese Commissie en adviseert, wanneer dit niet is gebeurt,
alsnog tot aanmelding over te gaan. De maatregelen waren ten tijde van de
indiening bij de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-Generaal, met verzoek
om het initiatief om advies voor te leggen aan de Raad van State, nog niet
aangemeld bij de Europese Commissie. Het advies van de Raad van State wordt
gevolgd en de procedure om het initiatiefwetsvoorstel bij de Europese Commissie
aan te melden is reeds in gang gezet.2. Voorgesteld wordt de verzekeringsplicht voor Ziektewet, Wet op de arbeidsongeschiktheidsverzekering
(WAO) en Werkloosheidswet te laten vervallen voor die «werknemers»
die seizoenarbeid verrichten in de zin van genoemde wetten. De regeling betekent
een inbreuk op de huidige systematiek van het stelsel van werknemersverzekeringen,
waarin werknemers verplicht verzekerd zijn, ook voor arbeid van korte duur.
De Raad heeft zijn bezwaar tegen deze inbreuk verwoord in zijn advies van
7 december 1993 (no.W12.93.0671), waarnaar wordt verwezen in Kamerstukken
II 1994/95, 24 236, B. Deze inbreuk wordt in paragraaf 4, tweede alinea, van de memorie van toelichting
gerechtvaardigd door de overweging dat de verzekeringsplicht kan komen te
vervallen omdat personen die seizoenarbeid verrichten reeds op een andere
grondslag, bijvoorbeeld inkomen elders, beurs of uitkering, verzekerd zijn.
De Raad wijst erop dat deze stelling in haar algemeenheid onjuist is. Bij
het grensbedrag van f.120,– is uitgegaan van een 8-urige werkdag bij
een nettoloon van f.15,– per uur. Op die dagen zal geen andere arbeid
kunnen worden verricht op grond waarvan de «werknemer» is verzekerd.
Verder ziet de regeling eraan voorbij dat veel bijstandsontvangenden bij seizoenarbeid
niet verzekerd zijn op grond van de WAO en niet kunnen terugvallen op de Algemene
arbeidsongeschiktheidsverzekering (AAW), omdat zij veelal niet zullen voldoen
aan de entree-eis, bedoeld in artikel 6 AAW. Het niet verzekerd zijn tegen
arbeidsongevallen acht de Raad onaanvaardbaar. De Raad adviseert de regeling
op dit punt te heroverwegen.2. De Raad van State constateert dat de regeling een inbreuk betekent
op het huidige stelsel van werknemersverzekeringen. Daar de hier bedoelde
kring der verzekerden voor werknemersverzekeringen stamt uit de begintijd
van de werknemersverzekeringen en er sindsdien diverse veranderingen in het
verzekeringsstelsel zijn doorgevoerd, zijn voorstellen in voorbereiding om
de kring der verzekerden voor werknemersverzekeringen te herzien. Bij deze
herziening zal in het bijzonder aandacht worden besteed aan ontheffing van
verzekeringsplicht bij seizoenarbeid, zoals in het onderhavig initiatiefvoorstel
is bedoeld. De Sociale Verzekeringsraad – welke is voortgezet in het
Tica – en de Ziekenfondsraad zijn om advies gevraagd. Deze adviezen
worden begin 1996 verwacht. Evenals het wetsvoorstel Premieregime bij marginale
arbeid, kamerstuk 24 236, wordt anticiperend op deze herziening dit initiatiefwetsvoorstel
ter behandeling aan de Kamer voorgelegd.Voorts wijst de Raad van State erop dat de stelling dat personen die seizoenarbeid
verrichten reeds op een andere grondslag, bijvoorbeeld inkomen elders, beurs
of uitkering, verzekerd zijn, in haar algemeenheid onjuist is. Daarbij zij
opgemerkt dat de praktijk in de agrarische sector leert dat arbeid in verband
met piekperioden in de werkzaamheden, wegens bijvoorbeeld de oogst, voor de
werknemersverzekeringen niet werd aangemerkt als een dienstbetrekking waaruit
verzekeringsplicht voortvloeit. Het betreft hier zogenoemde gelegenheids-
of seizoenarbeid, ook wel marginale arbeid genoemd, zoals in het onderhavige
wetsvoorstel is bedoeld. De reeds bestaande, doch tijdelijke, Scholieren-studenten-regeling,
de aspergeregeling en de fruitplukregeling, zijn eveneens voor dit type arbeid
in het leven geroepen. Doel van dit wetsvoorstel is om een bredere en structureler
regeling voor seizoenarbeid in te voeren die het mogelijk maakt om tot f 3000
bij te verdienen naast een andere vorm van inkomsten op basis waarvan men
reeds premieplichtig en dus verzekerd is. Op deze wijze wordt het dubbel betalen
van premies en daarmee het rondpompen van geld als gevolg van een noodzakelijk
geachte premiecompensatie voorkomen.De Raad van State adviseert vervolgens om de regeling op het punt van
de verzekering tegen arbeidsongevallen te heroverwegen. Wat dit punt betreft
zij opgemerkt dat het gezien de aard van de arbeid, marginale arbeid als aanvulling
op andere vormen van inkomsten, slechts noodzakelijk is om alleen de arbeid
zelf te verzekeren en niet de inkomensderving. Hiervoor ligt de verantwoordelijkheid
bij de sector zelf. Een werkgever kan middels een particuliere verzekering
het risico van arbeidsongevallen dekken. Overwogen is om in het voorstel een
verplichting tot verzekeren voor de werkgever op te nemen. Besloten is dit
niet te doen daar in de eerste plaats de verantwoordelijkheid bij de sector
zelf ligt en in de tweede plaats de ervaring leert dat de sector deze verantwoordelijkheid
ook neemt en er verschillende mogelijkheden tot verzekering van arbeidsongevallen
worden aangeboden. Ten derde wordt hiermee aangesloten bij de Duitse situatie.3. Het voor de diverse wetten voorgestelde begrip seizoenarbeid is zo
ruim gesteld en zo weinig omlijnd dat nagenoeg iedereen die in de agrarische
sector werkzaam is onder het begrip zou kunnen worden gebracht, ook de reguliere
werknemer. Een dergelijke begripsbepaling maakt naar het oordeel van het college
een onbedoeld ruim gebruik van de regeling mogelijk. De desbetreffende artikelen
dienen te worden heroverwogen in die zin dat de omschrijving tot de beoogde
kring van werknemers wordt beperkt.3. De Raad van State is van mening dat het begrip seizoenarbeid zo ruim
gesteld is en zo weinig omlijnd is dat het noodzakelijk is om de beschrijving
te heroverwegen om onbedoeld gebruik te voorkomen. In de regeling zijn twee
elementen opgenomen die dat voorkomen. In de eerste plaats zal het maximum
van f 120 per dag en f 3000 per jaar een groot deel van de reguliere
werknemers van de faciliteit uitsluiten. In de tweede plaats is vereist dat
het moet gaan om seizoenarbeid verricht door met het oog op die seizoenarbeid
in dienst genomen werknemers. Ook dat element sluit reguliere werknemers uit.
Mocht bij de evaluatie blijken dat het begrip seizoenarbeid problemen meet
zich mee brengt dan zal tot nadere regelgeving worden overgegaan.4. De voorgestelde regeling geldt, zoals hiervoor reeds werd opgemerkt,
niet voor het gehele bedrijfs- en beroepsleven. Ook geldt zij niet voor alle
sectoren waarin sprake is van seizoengebonden pieken in de werkgelegenheid
en waarin het moeilijk is voor die pieken voldoende personeel aan te trekken.
Zij geldt zelfs niet algemeen binnen de agrarische sector, omdat zij beperkt
blijft tot de bij de bedrijfsvereniging voor de Tabakverwerkende en Agrarische
Bedrijven aangesloten werkgevers. De regeling brengt dan ook een mate van
rechtsongelijkheid mee, die naar het oordeel van de Raad niet op objectieve
en redelijke gronden in de toelichting wordt gerechtvaardigd. Met betrekking tot sectoren waarin sprake is van bedrijfsmatige pieken
in de werkgelegenheid wordt in paragraaf 3 van de toelichting verwoord om
welke redenen de regeling (vooralsnog) alleen zal gelden voor de agrarische
sector. Naar de mening van de Raad zijn deze redenen op zichzelf onvoldoende
om de rechtsongelijkheid die erdoor ontstaat te rechtvaardigen. Daarbij is
in het bijzonder van belang dat voor de rechtsongelijkheid binnen de agrarische
sector – waardoor de regeling bijvoorbeeld niet van toepassing is voor
de bloembollensector – geen enkele rechtvaardiging wordt gegeven. De
Raad adviseert de voorgestelde voorkeursbehandeling voor een bepaalde sector
nader en overtuigend te motiveren. Kan die motivering niet worden gegeven,
dan dient het voorstel op dit punt te worden heroverwogen.4. De Raad van State wijst er op dat de regeling niet voor het gehele
bedrijfs- en beroepsleven geldt en ook niet geldt voor alle sectoren waarin
sprake is van seizoensgebonden pieken in de werkgelegenheid, en zelfs niet
voor alle agrarische werkgevers en dat hierdoor rechtsongelijkheid ontstaat.
Met nadruk wordt erop gewezen dat het hier een regeling met een experimenteel
karakter betreft. Daarom is bewust gekozen voor een beperkte werking om op
deze wijze ervaring op te doen. Na evaluatie kan worden besloten om de regeling
conform de bevindingen aan te passen. Het ligt in de lijn der verwachtingen
dat de regeling dan naar meer sectoren, in beginsel sectoren waar zich seizoenarbeid
voordoet, wordt uitgebreid. De tijdelijkheid van de regeling zal duidelijker
in het wetsvoorstel naar voren worden gebracht door een horizonbepaling in
de vorm van een einddatum in het voorstel op te nemen. De uitbreiding van
het aantal sectoren waarvoor de regeling geldt kan middels nadere regelgeving
plaatsvinden. Dit zal onderdeel zijn van de evaluatie. Er is bewust gekozen
voor de agrarische sector daar zich in deze sector bijzondere problemen voordoen
getuige het zogenoemde Tuinbouwakkoord, en het daar onder liggende rapport
van de Commissie De Boer «Een Gecoördineerde Aanpak», waarnaar
wordt verwezen voor een nadere onderbouwing van de bijzondere positie van
de agrarische sector. Voorts zij opgemerkt dat uit het Tuinbouwakkoord een
verantwoordelijkheid voor de overheid voortvloeit om mee te werken aan een
regeling voor seizoenarbeid, hetgeen het maken van uitzondering speciaal voor
de agrarische sector niet rechtvaardigt, maar wel het feit verklaart dat het
experiment in de agrarische sector wordt gestart.Het is uiteraard niet de bedoeling geweest om een deel van de agrarische
sector uit te sluiten, de regeling is op dit punt verduidelijkt door in de
artikelsgewijze toelichting een nadere invulling van het begrip consumptie
op te nemen.5. De regeling is in de voorgestelde opzet moeilijk controleerbaar en
daardoor moeilijk handhaafbaar. Tussen belastingdienst en de bedrijfsvereniging
voor de Tabakverwerkende en Agrarische Bedrijven zal een goede informatie-uitwisseling
nodig zijn, bijvoorbeeld om te controleren of niet vaker dan eens per jaar
met betrekking tot een werknemer van de regeling gebruik is gemaakt. Denkbaar
is dat meer dan een werkgever in de loop van het kalenderjaar dezelfde werknemer
aanmeldt als «seizoenarbeider», waardoor mogelijk ten onrechte
te weinig belasting en premie door de inhoudingsplichtige worden afgedragen.
Naar de mening van het college dient in de regeling meer duidelijkheid te
worden verschaft over de rechtspositie van betrokkenen (werkgever, werknemer
en bedrijfsvereniging). De werkgever dient op eenvoudige wijze te kunnen verifiëren
of hij ten aanzien van een bepaalde werknemer terecht van de regeling gebruik
maakt. Eveneens dient duidelijk te zijn wat voor hem de risico's zijn, indien
hij van onjuiste of onvolledige informatie is uitgegaan. Ook voor de betrokken
werknemer moet onmiskenbaar duidelijk zijn dat van de regeling gebruik wordt
gemaakt, mede in verband met het risico van navordering van premie en belasting.
Bedacht moet worden dat in de huidige opzet het al dan niet verplicht verzekerd
zijn van de werknemer slechts afhankelijk is van een aanmelding van de werkgever
bij de bedrijfsvereniging voor de Tabakverwerkende en Agrarische Bedrijven.
De Raad adviseert de regeling op deze punten nader te bezien.5. De Raad van State vraagt naar de controleerbaarheid en de handhaafbaarheid
van de regeling. Navraag bij de Belastingdienst leert dat zij bij de huidige
uitwisseling van gegevens met de BV TAB, de l.b.-kaart, geen problemen verwacht
en ook geen behoefte heeft aan nadere uitwisseling van informatie. De controle
of de werkgever in één kalenderjaar twee (of meer) keer dezelfde
werknemer aanmeldt, kan de Belastingdienst uitvoeren op basis van de loonbelastingkaart.
Een eventuele correctie van ontbrekende voorheffing vindt dan plaats via een
aanslag opgelegd aan de werknemer.Voor controles bij de werkgever zal de Belastingdienst wel de mogelijkheid
moeten hebben bij de bedrijfsvereniging op te vragen of een werknemer is aangemeld.6. Het bedrag van maximaal f.120,– per dag is zo gekozen, omdat
dit aansluit bij de praktijk. Bij een netto-loon van f.10,– à
f.15,– per uur en een 8-urige werkdag kan per dag maximaal f.120,–
worden verdiend (paragraaf 3, derde alinea, van de memorie van toelichting).
Naar het de Raad voorkomt is dit bedrag laag, indien in aanmerking wordt genomen
dat het om perioden met een hoge werkdruk gaat, waarin lange werkdagen zouden
kunnen worden gemaakt. Wat betreft de belastingverlaging zou de regeling dan
ook haar doel voorbij kunnen schieten. Om dat te voorkomen zou van een bedrag
per uur in plaats van van een bedrag per dag kunnen worden uitgegaan. De Raad
beveelt aan de regeling op dit punt te heroverwegen.6. Het komt de Raad van State voor dat het bedrag van maximaal f 120
per dag laag is in aanmerking genomen dat er lange werkdagen zouden kunnen
worden gemaakt. Hij vraagt zich af of een maximaal bedrag per uur niet beter
bij het doel aansluit. Met de keuze voor het bedrag van f 120 per dag
is bewust aangesloten bij de praktijk. In de praktijk wordt over het algemeen
een netto-loon van f 10 à f 15 uitbetaald. Met een werkdag
van 8 uur per dag kan zo een netto-loon van maximaal f 120 per dag worden
verdiend. Gezien de aard en zwaarte van de werkzaamheden is het niet aannemelijk
dat werkdagen langer dan 8 uur in de praktijk voorkomen. Het is voor sommige
oogsten teelttechnisch gezien, voor de verdere verwerking en afvoer, en fysiek,
in de meeste gevallen niet mogelijk om langer dan acht uur te werken.Het is inderdaad mogelijk om in plaats van een dag- een uurloon in te
voeren. Hiervoor is echter niet gekozen omdat het dan niet mogelijk is om
boven het minimumloon te belonen terwijl dat in sommige gevallen wel wenselijk
kan zijn. In die gevallen zal ook niet langer dan 8 uur gewerkt kunnen worden
als men van de regeling gebruik wil maken. Uitgaand van het netto-loon in
de praktijk is het niet voor de hand liggend dat men onder de voorgestelde
regeling langer dan 8 uur zal werken daar men dan het maximale dagbedrag overschrijdt
en daardoor niet in aanmerking komt voor de regeling.7. De Raad heeft in zijn advies no.W12.95.0175 inzake het voorstel van
Wet premieregime bij marginale arbeid (Kamerstukken II 1994/95, 24 236)
gewezen op de niet te negeren kans op uitstoot van arbeid, doordat de voorkeur
gegeven zal worden aan goedkope krachten en een uitputtend gebruik van de
voorgestelde regeling zal worden nagestreefd. Daar komt bij dat de premiederving zal moeten worden opgevangen door de
overige premieplichtigen, hetgeen op langere termijn – zeker indien
nog een verbreding van de maatregel zou plaatsvinden – ook een negatieve
uitwerking op de werkgelegenheid kan hebben.Aan deze ook hier mogelijke, nadelige, effecten ten aanzien van de werkgelegenheid
dient in de toelichting, indien mogelijk ook cijfermatig, aandacht te worden
geschonken.7. De Raad van State wijst op de niet te negeren kans op uitstoot van
arbeid en de premiederving. Wanneer een regeling wordt geïntroduceerd
die bedoeld is om het probleem van de seizoenarbeid in de agrarische sector
tegemoet te komen dan mag er van worden uitgegaan dat van deze regeling optimaal
gebruik wordt gemaakt, temeer daar het arbeidskosten besparend werkt, en dat
er dus een kans op verdringing van reguliere door seizoenarbeid aanwezig is.
De kans op verdringing van vaste arbeidscontracten door een aaneenschakeling
van tijdelijke contracten wordt zeer minimaal geacht. Het segment waar verdringing
kan optreden is het segment waar deze wet op is gericht: het seizoenwerk,
dat nu reeds voor een uiteenlopende groep van arbeidskrachten wordt gedaan
zoals scholieren, studenten, huisvrouwen, uitkeringsontvangenden en tijdelijke
werkvergunningen. Deze verdringing zal naar verwachting beperkt van aard zijn.
Het is immers geen keus tussen twee potentiële arbeidskrachten, ze zullen
vaker beiden, hoewel korter, werken. Voorzover een groep werknemers echt verdrongen
zou kunnen worden zullen dit de mensen zijn voor wie een tijdelijke tewerkstellingsvergunning
moet worden afgegeven. Voor hen komt nu een alternatief dat zowel in kosten
als administratief gemak zeer concurrerend is. Hierbij moet worden opgemerkt
dat het afgiftebeleid met betrekking tot het verrichten van seizoensgebonden
arbeid al zeer restrictief is.Gezien het feit dat voor deze genoemde groepen reeds een, niet structurele,
regeling bestaat waardoor zij geen/weinig premie hoeven te betalen, kan worden
opgemerkt dat ook de premiederving acceptabel is. Indien wenselijk kunnen
deze punten onderdeel van de evaluatie zijn.8. In de toelichting ontbreekt een passage over de gevolgen voor de administratieve
lasten van belastingdienst, inhoudingsplichtigen en bedrijfsvereniging. Zij
worden geconfronteerd met een toename van de administratieve werkzaamheden.
De Raad wijst erop dat dit niet in overeenstemming is met het beleid te streven
naar een vermindering van administratieve lastendruk. Het verdient aanbeveling
om op verwachte omvang en inhoud van deze lasten in de toelichting in te gaan.8. De Raad van State mist een passage in de memorie van toelichting over
de gevolgen van het wetsvoorstel voor de administratieve lasten van Belastingdienst,
inhoudingsplichtigen en bedrijfsvereniging. Een dergelijke passage is alsnog
in de memorie van toelichting opgenomen.9. Het is de Raad opgevallen dat voor de toepassing van de premievrijstelling
slechts de grens van f.3 000,– geldt, terwijl voor toepassing van
de belastingverlaging zowel de grens van f.3 000,– per jaar als
een grens van f.120,– per dag wordt gehanteerd. Hierdoor lijkt het mogelijk
dat verschillende regimes gaan gelden ten aanzien van werknemers, afhankelijk
van de inkomsten per dag. Tenzij deze discrepantie dragend kan worden gemotiveerd,
dient onderlinge afstemming van de beide regelingen te worden overwogen. De premievrijstelling wordt toegepast indien aan de gestelde voorwaarden
wordt voldaan. Daarentegen staat, door het gebruik van het woord «kan»
in het voorgestelde artikel 34aa, eerste lid, van de Wet op de loonbelasting
1964, nog niet vast dat het verlaagde tarief zal worden toegepast. De Raad
adviseert om – tenzij dit verschil dragend kan worden gemotiveerd –
genoemd artikellid zodanig aan te passen dat, indien aan de voorwaarden wordt
voldaan, de belastingverlaging wordt toegepast.Ten slotte merkt de Raad op dat, doordat noch in de voorgestelde premievrijstellingsregeling
noch in de voorgestelde belastingverlaging een verwijzing naar de andere regeling
is opgenomen, over de toepassing van beide regelingen afzonderlijk zal worden
besloten. Denkbaar is dan ook dat met betrekking tot één en
dezelfde persoon de ene regeling wel en de andere regeling geen toepassing
zal vinden. Ten minste in de toelichting dient hierop te worden ingegaan.9. De Raad van State wijst op de mogelijkheid dat er verschillende regimes
gaan gelden. De Raad van State adviseert artikel 34aa, eerste lid, aan te
passen. De Raad van State vraagt nader in te gaan op andere regelingen die
gelijktijdig van toepassing kunnen zijn.Het gebruik van het woord «kan» in artikel 34aa, eerste lid,
van de Wet op de loonbelasting 1964, leidt ertoe dat de werkgever zelf kan
kiezen om de regeling al dan niet toe te passen. Onder omstandigheden kan
het aantrekkelijker zijn om te kiezen voor toepassing van het reguliere regime,
bij voorbeeld als de scholieren- en studentenregeling van toepassing is. In
dat geval kan de loonsomheffing dus buiten toepassing blijven, maar kan wel
de vrijstelling voor de werknemersverzekeringen gelden.10. Bij de Tweede Kamer der Staten-Generaal is op dit moment aanhangig
een voorstel van Wet premieregime bij marginale arbeid (Kamerstukken II 1994/95,
24 236). Ook dat voorstel behelst een tegemoetkoming in de premiesfeer
in bepaalde gevallen van kortdurende arbeid. In de toelichting dient te worden verduidelijkt hoe dit voorstel zich
verhoudt tot genoemd voorstel van wet. Zo nodig dient in het voorstel een
samenloopbepaling te worden opgenomen.10. De Raad van State vraagt naar de verhouding tot het voorstel van Wet
premieregime bij marginale arbeid (Kamerstukken II 1994/95, 24 236) en
de noodzaak voor een samenloopbepaling. Beide wetsvoorstellen, zowel het onderhavige
initiatief als de Wet premieregime bij marginale arbeid, beogen te voorzien
in een oplossing voor de problematiek van de seizoenarbeid in de agrarische
sector, conform het mede door de overheid getekende Tuinbouwakkoord. Beide
voorstellen kiezen echter voor een andere invalshoek. Het voorstel onder stuknummer
24 236 gaat uit van een beperking tot de inzet van werkzoekende uitkeringsgerechtigden
voor een periode van maximaal vier weken en daarnaast een premiecompensatie
regeling. Het onderhavige wetsvoorstel gaat uit van een algemene regeling
waarbij iedereen een bedrag van f 3000 per jaar – met een maximum
van f 120 per dag – kan verdienen. Tevens wordt afgezien van een
premiecompensatie op grond van de onder punt 7 genoemde redenen. Ondanks het
feit dat beide voorstellen anders van aard zijn sluit het een de ander niet
uit. Het is derhalve niet ondenkbaar dat de Kamer beide wetsvoorstellen aanneemt.
In dat geval is een samenloopbepaling noodzakelijk. Het ligt echter niet in
de lijn der verwachting dat beide wetsvoorstellen door de Kamer worden aangenomen.
Het is dan ook te voorbarig om nu reeds een samenloopbepaling op te nemen.11. In paragraaf 3 van de toelichting wordt vermeld dat in geval van bijstandsuitkeringen
de inkomsten uit seizoenarbeid daarop in beginsel zullen worden gekort. De
gemeentebesturen hebben echter het recht het gekorte bedrag als stimuleringsbijdrage
aan te vullen op de bijstandsuitkering. In de praktijk gebeurt dat ook, zodat
in feite geen korting plaatsvindt, aldus de toelichting. Aangezien uit de
voorgestelde regeling een – zeker bij verbreding tot andere categorieën –
verschuiving van de financiële lasten kan voortvloeien, waarbij bovendien
weinig of geen kans op duurzaam werk wordt gecreëerd, bestaat er geen
garantie dat gemeentebesturen ongelimiteerd met bedoelde aanvulling zullen
doorgaan. De Raad adviseert de toelichting op dit punt te nuanceren.11. De Raad van State adviseert om de toelichting op het wetsvoorstel
aangaande de aanvulling op de bijstandsuitkering door de gemeente te nuanceren.
Dit advies wordt overgenomen.12. In paragraaf 3 van de toelichting wordt gesteld dat met de grens van
f.3 000,– voor de belastingverlaging wordt aangesloten met een
vergelijkbaar regime in Duitsland, «waarmee een harmonisatie op EU-niveau
wordt bewerkstelligd». Naar de mening van de Raad verdient het de voorkeur in de toelichting
een nadere vergelijking met de in Duitsland geldende regeling op te nemen.
Daarbij kan dan tevens worden ingegaan op de verschillen met die regeling.
Ook verdient het uit harmonisatie-oogpunt aanbeveling in de toelichting kort
in te gaan op de regelingen in andere lid-staten van de Europese Unie, zodat
kan worden nagegaan in hoeverre er inderdaad sprake is van harmonisatie.12. De Raad van State vraagt een nadere vergelijking met de in Duitsland
geldende regeling op te nemen en vraagt in hoeverre er sprake is van harmonisatie.
Voor een vergelijking met de Duitse regeling wordt verwezen naar de brief
van de toenmalige minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid aan de Kamer
d.d. 28 januari 1993 (kamerstukken II, 1992/93, 22 800, XV, nr. 57).13. In de memorie van toelichting ontbreekt een artikelsgewijze toelichting.
Teneinde in de toelichting onbesproken gebleven punten (zoals het vijfde lid
van de artikelen I, II en III) te verduidelijken dient deze te worden toegevoegd.13. De Raad van State adviseert een artikelsgewijze toelichting op te
nemen. Dit advies is overgenomen.14. In paragraaf 3 van de toelichting wordt gesteld dat de regeling zodanig
is bedoeld dat de verdienste tot f.3 000,-zoveel mogelijk als extra inkomen
kan worden gezien. Voor een aantal categorieën potentiële seizoenarbeiders
geldt een speciale bijverdienregeling die door dit voorstel niet wordt gewijzigd,
aldus de toelichting. Het verdient aanbeveling in de toelichting op deze regelingen
nader in te gaan.14. De Raad van State vraagt nader in te gaan op de andere speciale bijverdienregelingen
die voor een aantal potentiële seizoenarbeiders gelden. Hier zijn bedoeld
de fruitpluk- en aspergeregelingen voor de werknemersverzekeringen en de studenten-scholierenregeling
voor de heffing van loonbelasting en premie voor de volksverzekeringen. De
eerste twee genoemde regelingen kunnen met het aannemen van deze wet komen
te vervallen. Ten aanzien van de bestaande studenten en scholieren regeling
geldt dat deze naast de voorgestelde regeling voor seizoenarbeid kan blijven
bestaan. Voor studenten en scholieren geldt eveneens op grond van de voorgestelde
regeling een maximum van f 3000 als bijverdiensten uit seizoenarbeid
in de agrarische sector. Wanneer zij meer dan f 3000 bijverdienen kunnen
zij voor het meerdere gebruik maken van het regime van de reeds bestaande
studenten en scholierenregeling.15. In paragraaf 1 van de memorie van toelichting wordt gesteld dat bij
een «positieve evaluatie» de werkingssfeer van het wetsvoorstel
kan worden verbreed en dat daarmee reeds rekening is gehouden in het wetsvoorstel.
Niet duidelijk is op welke wijze dat is geschied. In ieder geval is het voor
het voorstel essentiële begrip seizoenarbeid niet bruikbaar voor andere
categorieën, zoals de horeca. Ook wordt in genoemde paragraaf niet vermeld
aan welke categorieën wordt gedacht bij bedoelde verbreding. De toelichting
kan in beide opzichten worden verduidelijkt.15. De Raad van State stelt dat niet duidelijk is op welke wijze de evaluatie
zal plaatsvinden en aan welke categorieën moet worden gedacht bij een
mogelijke verbreding. Zoals reeds onder punt 4 is vermeld zal in de regeling
een horizonbepaling worden opgenomen. Voor het aflopen van de werkingstermijn
van de regeling zal een evaluatie worden gehouden waarin ondermeer de effecten
op aanbod van arbeid, kosten voor werkgever, administratieve lasten belasting-
en premiederving, uitwerking in praktijk, fraudegevoeligheid en andere relevante
elementen worden meegenomen. Wanneer blijkt dat de regeling in praktijk aan
de verwachting voldoet en de eventuele nadelen opwegen tegen de voordelen,
en er derhalve sprake is van een positieve evaluatie, zal worden bezien of
het wenselijk is en hoe de regeling naar andere sectoren dan de agrarische
kan worden uitgebreid. Daarbij kan aan sectoren met een seizoengevoelige arbeidsfilm,
zoals de horeca, worden gedacht. Om de regeling aan te passen is zal nadere
regelgeving noodzakelijk zijn. Indien noodzakelijk kunnen bij wetswijziging
ook andere punten die uit de evaluatie naar voren komen, worden betrokken.16. In de toelichting wordt gesteld dat het wetsvoorstel een vereenvoudiging
van het belasting- en premieregime bij seizoenarbeid beoogt. Ook wordt gesteld
dat met het voorstel invulling wordt gegeven aan het kabinetsbeleid dat mede
gericht is op verlaging van de lastendruk en deregulering. Aangezien met het
voorstel – naast de bestaande regels nieuwe, afwijkende regelingen voor
een deel van de betrokkenen in het leven worden geroepen is het minder juist
hier van vereenvoudiging of deregulering te spreken. Het verdient aanbeveling
de toelichting aan te passen.16. De Raad van State vraagt zich af of het juist is om over een vereenvoudiging
of deregulering te spreken. Doordat met deze regeling een structurele regeling
wordt geïntroduceerd die redelijk eenvoudig en overzichtelijk is, ten
opzichte van regelingen in het verleden sprake van vereenvoudiging. Het creëren
van een structurele regeling voor seizoenarbeid is het belangrijkste. Indien
dat tevens gepaard kan gaan met vereenvoudiging van regelgeving is dat een
extra voordeel.17. Voor enkele redactionele kanttekeningen verwijst het college naar
de bij het advies behorende bijlage.17. De Raad van State verwijst voor enkele redactionele kanttekeningen
naar de bij het advies behorende bijlage. Met deze kanttekeningen is rekening
gehouden.De Vice-President van de Raad van State,W. ScholtenBijlage bij het advies van de Raad van State van 17 november 1995,
no.W12.95.0560, met redactionele kanttekeningen die de Raad in overweging
geeft– Zowel in artikel I als in de artikelen II en III aan het ingevoegde
artikel 6a, eerste lid, een zinsnede toevoegen die aangeeft dat de regeling
per kalenderjaar en per «werknemer» geldt.– In artikel IV, onderdeel B, in het vierde lid van het ingevoegde
artikel 34aa «overeenkomst» vervangen door: overeenkomstig.– In artikel VII «binnen twee jaren na» vervangen door:
binnen twee jaren na de (aanwijzing 164 van de Aanwijzingen voor de regelgeving
(Ar)).– In de memorie van toelichting, paragraaf 1 (Inleiding), eerste
alinea, de laatste volzin meer in overeenstemming brengen met de inhoud van
het voorstel van wet.– In de memorie van toelichting, paragraaf 4 (De werknemersverzekeringen),
eerste alinea, «artikel 6J» vervangen door: artikel 6.– In de memorie van toelichting zoveel mogelijk de vindplaats vermelden
van zowel genoemde als bedoelde stukken (aanwijzing 219 Ar). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-24447-A.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl