Herziening zorgstelsel; Brief minister over de positie van onverzekerden na invoering van de Zorgverzekeringswet
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-06 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 29689, nr. 47

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

22-12-2005

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2005-2006

29689 nr. 47

13-12-2005

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamWerkgroep onverzekerdenDe periode tot en met 31 december 2005De Zorgverzekeringswet en het risico op onverzekerdheidDe periode na 1 januari 2006: maatregelen binnen
het bestaande wettelijke kader.Het bevorderen van collectieve (aanvullende) verzekering
voor bijstandsgerechtigden en andere sociale minima (paragraaf 3.5.5)Reactie op aanbevelingSignalering van betalingsachterstand onder bijstandsgerechtigden
(paragraaf 3.5.1)Reactie op aanbevelingUitschrijfbewijs met begeleidend schrijven (paragraaf 3.4.1)Reactie op aanbevelingZorgtoeslag rechtstreeks overmaken aan de zorgverzekeraar
(paragraaf 3.5.3)Reactie op aanbevelingAutomatische incasso (paragraaf 3.4.3)Reactie op aanbevelingBlanco aanvraagformulieren zorgtoeslag (paragraaf 3.7.1.7)Toepassing van boete uitstellen voor kwetsbare groepen
(paragraaf 3.7.1.5)Reactie op aanbevelingInhouden premie op bijstandsuitkering (paragraaf 3.5.4)OVERIGE AANBEVELINGEN WERKGROEP BINNEN BESTAANDE KADERDe periode na 1 januari 2006: maatregelen buiten
het bestaande wettelijke kaderActieve opsporing van onverzekerden door bestandenkoppeling
(paragraaf 4.3)Reactie op de aanbevelingVerrekenen van niet-betaalde premie via verevening (paragraaf 4.4
)Leerplichtstramien (paragraaf 4.5)Oprichten waarborgfonds onverzekerden (paragraaf 4.6)Reactie op de aanbevelingConclusieOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Gerelateerde publicaties

Kamerstuk 29689, nr. 47 b1Gerelateerde publicatie

 
 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 29689Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 44 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
29 689Herziening Zorgstelselnr. 47BRIEF VAN DE MINISTER VAN VOLKSGEZONDHEID, WELZIJN EN SPORTAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-GeneraalDen Haag, 13 december 2005Bij de parlementaire behandeling van diverse wetsvoorstellen (De Fraudewet
en de Zorgverzekeringswet) heeft de Kamer haar zorgen uitgesproken over de
positie van onverzekerden na invoering van de Zorgverzekeringswet. Zij heeft
daarbij enkele malen indringend aandacht gevraagd voor de kwetsbare groepen
in de samenleving en bij mij aangedrongen op maatregelen om de gevolgen van
onverzekerdheid te voorkomen.Het is allereerst van belang op te merken dat door de wettelijke acceptatieplicht
niemand onverzekerd hoeft te zijn. Verzekeraars moeten immers iedereen die
zich aanmeldt voor een zorgverzekering accepteren. Wanneer iemand zich niet
heeft aangemeld bij een verzekeraar, en op een bepaald moment zorg nodig heeft,
zal hij/zij in de regel op dat moment alsnog worden «gedwongen»
zich te verzekeren; omdat niet aan de verzekeringsplicht is voldaan is betrokkene
boeteplichtig.Wanneer een verzekerde de premie niet betaalt, kan de verzekeraar hem/haar
na enige tijd royeren, waarna de verzekerde zich bij een nieuwe verzekeraar
kan aanmelden waarbij weer acceptatieplicht geldt. Het gaat hierbij dus niet
zozeer om onverzekerdenproblematiek, maar om (wan)betalingsproblematiek, die
ook onder de huidige Ziekenfondswet al bestaat. Het is uiteraard van belang
een «acceptatiecarroussel», zonder dat iets aan de betalingsproblemen
wordt gedaan, te vermijden.In het rapport Zorg Verzekerd1 wordt een aantal
maatregelen terzake besproken. Ik ga hieronder op de maatregelen in. Als onverzekerdheid
optreedt, doet zich de vraag voor wie de rekening betaalt van de toch geleverde
(acute) zorg. Ook dit is geen nieuw probleem; in de huidige situatie zijn
hiervoor voorzieningen voor aanbieders getroffen. In het rapport wordt ingegaan
op de vraag of het treffen van een extra voorziening, zoals een waarborgfonds
onverzekerden, wenselijk en mogelijk is. De wenselijkheid is uiteraard afhankelijk
van de mate waarin zich daadwerkelijk problemen voordoen. Bovendien moet worden
voorkomen dat geen afwentelingsgedrag optreed. Op de beleidsafweging
die hierbij moet worden gemaakt ga ik in het navolgende eveneens in.Werkgroep onverzekerdenIn de zomer van 2005 heb ik de Werkgroep «onverzekerden» ingesteld.
Het betreft hier een departementale werkgroep waarin tevens het Ministerie
van Sociale Zaken en Werkgelegenheid, het College voor zorgverzekeringen en
Zorgverzekeraars Nederland zijn vertegenwoordigd. Ten einde richting te geven
aan het door de werkgroep op te stellen rapport en zodoende te zorgen voor
bestuurlijk en maatschappelijk draagvlak heb ik tevens een stuurgroep ingesteld.
De stuurgroep bestaat uit vertegenwoordigers van de meest bij het onderwerp
van onverzekerden betrokken veldpartijen. Naast de genoemde organisaties zijn
hier verder de Nederlandse Patiënten en Consumenten Federatie, Divosa,
de VNG, GGZ Nederland en de Federatie Opvang vertegenwoordigd.De werkgroep heeft als taakopdracht gekregen in een rapport de problematiek
rond de onverzekerden in kaart te brengen, oplossingen voor deze problematiek
aan te dragen, en te bezien op welke wijze in de toekomst inzicht kan blijven
bestaan in het aantal onverzekerden. Daarnaast heb ik de werkgroep gevraagd
aandacht te besteden aan de Stichting Koppeling en de CTG-beleidsregel «dubieuze
debiteuren». Ik heb de Kamer toegezegd haar voor de Kerst te informeren
en doe deze toezegging gestand door u het eindrapport van de Werkgroep «onverzekerden»
aan te bieden. De titel «Zorg verzekerd» heeft een tweeledige
betekenis. De eerste betekenis ziet op het belang dat iemand werkelijk toegang
heeft tot de noodzakelijke zorg. Dit belang staat bij mij voorop. Ook onverzekerden
hebben recht op noodzakelijke zorg. Als deze zorg aan onverzekerden verleend
wordt, is de betaling van de kosten van deze zorg niet gegarandeerd. Daarom
moeten mensen zorg verzekerd zijn in de zin van de Zorgverzekeringswet, dat
wil zeggen aanspraak kunnen maken op het wettelijk omschreven aansprakenpakket
van de Zorgverzekeringswet. Dit is de tweede betekenis.Het onderhavige rapport bevat een verslag van bevindingen van de Werkgroep «onverzekerden».
Het rapport is opgesteld aan de hand van een veelheid aan gesprekken met belangenorganisaties
in het veld. Uit die gesprekken is duidelijk geworden welke knelpunten zich
kunnen voordoen ter zake van de (potentieel) onverzekerden.De werkgroep heeft voor de inventarisatie van de problematiek voorts informatie
ingewonnen bij een groot aantal (koepel)organisaties en andere betrokken partijen.
Vanaf het begin is ook overleg gevoerd met de G4 over de problematiek. De
werkgroep doet een aantal aanbevelingen aan mij. In deze notitie geef ik aan
hoe ik met de aanbevelingen omga. De informatie in deze notitie is gebaseerd
op Hoofdstuk 5 van het rapport «Conclusies en aanbevelingen».
Waar in deze brief wordt verwezen naar paragrafen worden de paragrafen uit
het bijgevoegde rapport bedoeld.De werkgroep merkt op dat de geïnventariseerde oplossingsrichtingen
in een totaliteit moeten worden bezien en in de regel deeloplossingen bieden
voor delen van de totale populatie. De stuurgroep onderschrijft deze opvatting.De werkgroep heeft bij haar werkzaamheden een onderscheid gemaakt in handelingen
in de tijd en in het wettelijk kader. Zij heeft een verdeling gemaakt in de
tijd en qua zwaarte van de in te zetten instrumenten.a. Allereerst is gekeken naar de periode tot en met 31 december 2005.
In deze periode is, mede ingegeven door het werk van de werkgroep, door het
ministerie van VWS en vele andere organisaties, een veelheid van
activiteiten uitgevoerd in de sfeer van voorlichting en opsporing van specifieke
doelgroepen ter voorkoming van onverzekerdheid. Het rapport bevat een verslag
van deze activiteiten.b. Vervolgens is gekeken naar de periode na 1 januari 2006 waarbij
maatregelen zijn beoordeeld die binnen het bestaande wettelijke kader kunnen
worden genomen. Zoveel mogelijk zijn al concrete afspraken gemaakt met betrokken
organisaties over de wijze waarop aan deze maatregelen invulling zal worden
gegeven.c. Tenslotte is gekeken naar de periode na 1 januari 2006 waarbij
maatregelen zijn geïnventariseerd en beoordeeld die kunnen worden genomen
door wijziging van het bestaande wettelijke kader.Ik onderschrijf de opvatting van de werkgroep dat een goede monitoring
van het aantal onverzekerden cruciaal is. Over deze monitoring zijn afspraken
gemaakt met het CBS waar ik hierna nog op terugkom. Het CBS gaat met ingang
van 1 januari 2006 de aantallen onverzekerden op een andere manier monitoren
dan tot nu toe gebeurt (paragraaf 4.2.1). Het zal nog enige tijd duren
voordat er concrete uitkomsten uit deze monitoring komen.Omdat ik er aan hecht zo snel mogelijk te beschikken over een indicatie
over de ontwikkeling van de aantallen onverzekerden en de daarmee samenhangende
problematiek, zal ik het nodige doen om zelf inzicht te krijgen in deze ontwikkeling,
daarnaast heb ik betrokken organisaties via de Stuurgroep «onverzekerden»
opgeroepen om medio 2006 bij mij melding te doen van door hun geconstateerde
ontwikkelingen in de omvang van de onverzekerden en de daarmee samenhangende
problematiek.In de onderhavige notitie sluit ik aan bij de verdeling die de werkgroep
heeft gemaakt. Ik zal dus eerst ingaan op de activiteiten die door of namens
mijn ministerie zijn uitgevoerd in de periode tot en met 31 december
2005. Vervolgens ga ik in op de periode na 1 januari 2006 en de maatregelen
die genomen kunnen worden binnen het bestaande wettelijke kader. Tenslotte
ga ik in op de periode na 1 januari 2006 en de maatregelen die genomen
kunnen worden waaruit een wijziging van het wettelijk kader voortvloeit.De periode tot en met 31 december 2005Het onderhavige rapport bevat een inventarisatie van de verschillende
activiteiten die door of namens mijn ministerie zijn uitgevoerd. Die activiteiten
liggen op het terrein van de voorlichting en op het actief benaderen van specifieke
doelgroepen. Bij dit onderdeel heeft de Landelijke Vereniging van Thuislozen
en de Federatie Opvang een belangrijke rol gespeeld. Naast het zelf organiseren
van voorlichting heb ik ook verschillende instanties en cliëntenorganisaties
financieel gefaciliteerd voor het benaderen van moeilijk bereikbare of kwetsbare
groepen.Ik ga ervan uit dat door deze actieve benadering van kwetsbare groepen,
mensen verzekerd zijn die zich anders niet verzekerd hadden. Dit feit bezien
in combinatie met het instrument van de negatieve optie uit de Zorgverzekeringswet,
waarbij iedereen die verzekerd is en niet reageert op het aanbod van zijn
verzekeraar in principe verzekerd blijft, brengt mij tot de verwachting dat
het aantal onverzekerden op 1 januari 2006 kleiner zal zijn dan het huidige
aantal.De Zorgverzekeringswet en het risico op onverzekerdheidOrganisaties als Divosa en de VNG en veel gemeenten wijzen op het andere
karakter van de Zorgverzekeringswet in vergelijking tot de Ziekenfondswet.
Is het onder de Ziekenfondswet onmogelijk om mensen uit hun verzekering
te zetten, de verzekering is immers een verzekering van rechtswege, onder
de Zorgverzekeringswet kan dit wel gebeuren. Omdat de verzekering gebaseerd
is op een verzekeringsovereenkomst met tweezijdige rechten en plichten kan
de verzekeringsdekking worden opgeschort en uiteindelijk kan de verzekering
geroyeerd worden indien de verzekerde niet de premie voor de verzekering betaalt.
Gelet hierop vrezen de genoemde partijen een forse stijging van het aantal
personen dat onverzekerd raakt.Hoewel ik mij die vrees voor kan stellen, het karakter van de Zorgverzekeringswet
is inderdaad wezenlijk anders dan dat van de Ziekenfondswet en de verschuldigde
nominale premie is inderdaad hoger dan onder de huidige Ziekenfondswet, wil
ik er echt alles aan doen om het aantal onverzekerden zo klein mogelijk te
houden en te voorkomen dat de groep onverzekerden groter wordt. Ik wil echter
benadrukken dat de aanpak van dit probleem niet alleen een verantwoordelijkheid
is van de Rijksoverheid maar ook een verantwoordelijkheid van de andere betrokken
partijen zoals verzekeraars, gemeenten, zorgaanbieders en belangenorganisaties.
De Rijksoverheid kan bij een aantal verkende opties een faciliterende rol
spelen. Bij de meeste opties is echter de inzet en medewerking van alle betrokken
partijen onontbeerlijk. Voor het bestrijden van onverzekerdheid is een actieve
inzet nodig van iedereen. Nu twijfel ik geen moment aan de inzet van de betrokken
partijen. Bij de totstandkoming van het onderhavige rapport is de betrokkenheid
van iedereen gebleken. GGZ Nederland, Divosa, VNG, de Federatie Opvang, de
verschillende patiënten- en cliëntenorganisaties (zie bijlage IV
van het rapport) hebben allemaal door hun inbreng blijk gegeven van hun betrokkenheid.Als ik het heb over de Zorgverzekeringswet gaat het over de periode na
1 januari 2006. De werkgroep heeft verkend welke mogelijkheden er zijn
om binnen de bestaande wet- en regelgeving het risico op onverzekerdheid te
verkleinen dan wel de nadelige gevolgen van onverzekerdheid te beperken. Het
verslag hierover treft u aan in Hoofdstuk 3 van het rapport.De periode na 1 januari 2006: maatregelen binnen
het bestaande wettelijke kader.In Hoofdstuk 3 van het rapport heeft de werkgroep een inventarisatie gemaakt
van verschillende maatregelen die genomen kunnen worden op basis van het bestaande
wettelijke kader. Iedere maatregel is vervolgens door de werkgroep beoordeeld
op verwachte effectiviteit, te weten leidt het tot een verkleining van de
problematiek, op compatibiliteit met bestaande wet- en regelgeving en op praktische
uitvoerbaarheid. Ook is het element van de administratieve lastendruk bij
de beoordeling betrokken. Hier wil ik iets dieper ingaan op een aantal opties
die naar het oordeel van de werkgroep goed ingezet kunnen worden om (de gevolgen
van) onverzekerdheid tegen te gaan. Het gaat hierbij achtereenvolgens oma. het bevorderen van collectieve (aanvullende) verzekeringen voor bijstandsgerechtigden
en andere sociale minimab. het bewerkstelligen van een koppeling in gegevensbestanden zodat gemeenten
automatisch geïnformeerd kunnen worden indien een bijstandsgerechtigde
een gekwalificeerde betalingsachterstand heeftc. het aanbieden van een begeleidend schrijven bij het uitschrijfbewijs
bij het einde van een verzekeringd. het rechtstreeks overmaken van de zorgtoeslag naar de zorgverzekeraare. het bevorderen van automatische incassoHet bevorderen van collectieve (aanvullende) verzekering
voor bijstandsgerechtigden en andere sociale minima (paragraaf 3.5.5)Met deze optie wordt beoogd onverzekerdheid te voorkomen, omdat het financieel
aantrekkelijker is om deel te nemen aan een collectief dan zelfstandig een
verzekering te sluiten. Bovendien kan hiermee in de regel worden geprofiteerd
van een goede (aanvullende) collectieve basisverzekering.Naar verluidt hebben ongeveer 200 gemeenten, die thans een collectieve
aanvullende verzekering hebben, een aanbod gekregen voor een collectieve basisverzekering
waar het merendeel mee zal gaan instemmen. Voor de overige gemeenten is dit
instrument op zijn vroegst begin 2007 beschikbaar ook al zouden deze gemeenten
de intentie hebben om eventueel al met ingang van begin 2006 dit instrument
in te zetten.De voordelen van deze optie zijn dat gemeenten via de collectieve verzekering
afspraken kunnen maken over ondermeer automatische incasso, signalering betalingsachterstanden
en dat deze verzekering ook ten goede komt aan sociale minima. Met een collectieve
verzekering wordt recht gedaan aan het doel van de gemeenten om sociale minima
verzekerd te krijgen en te houden. Een bijkomend voordeel voor de gemeente
is een besparing in de administratieve lastendruk omdat individuele aanvragen
voor bijzondere bijstand hiermee worden voorkomen. Nadeel voor kleinere gemeenten
is dat niet zo snel een schaalvoordeel bereikt zal kunnen worden. Deze oplossing
bereikt overigens niet de zwervende dak- en thuislozen.Reactie op aanbevelingMede gelet op het feit dat met deze optie een grotere groep kan worden
bereikt dan uitsluitend de groep bijstandsgerechtigden heb ik met Divosa en
de VNG afgesproken dat zij naar eigen inzicht gemeenten wijzen op het instrument
van de collectieve (aanvullende) basisverzekering en de voordelen hiervan.Signalering van betalingsachterstand onder bijstandsgerechtigden
(paragraaf 3.5.1)Deze optie heeft veel politieke aandacht gekregen. Zij vloeit voort uit
de wens van alle gemeenten (VNG). Het belang daarbij is duidelijk. Als gekeken
wordt naar de verdeling van bijstandsgerechtigden dan is het grosso modo zo
dat circa 90% van de bijstandsgerechtigden in 40 gemeenten van de circa
460 gemeenten is geconcentreerd. Vanuit de werkgroep zijn gesprekken gevoerd
met het Inlichtingenbureau, het CVZ, ZN en het College bescherming persoonsgegevens.
Hierbij is gebleken dat deze optie in praktijk kan worden uitgevoerd. Met
deze optie wordt beoogd te voorkomen dat bijstandsgerechtigden onverzekerd
raken. De essentie van deze optie is dat gemeenten via het Inlichtingenbureau
een signaal krijgen dat een bijstandsgerechtigde een betalingsachterstand
heeft in de premiebetaling van zijn zorgverzekering. De gemeente beoordeelt
of zij op grond van artikel 57 WWB budgetbeheer aan betrokkene oplegt en voorziet
in de doorbetaling van de premie voor de zorgverzekering. Het Inlichtingenbureau
op zijn beurt wordt met informatie gevoed door SAPZ1.
Het CBP ziet op zich geen belemmeringen op privacytechnisch gebied als duidelijk
is hoe de verantwoordelijkheid voor de gegevensbestanden binnen SAPZ is geregeld
en wie hierop kan worden aangesproken. Daarnaast dient aandacht besteed te
worden aan de proportionaliteit, dat verzekeraars geen inzicht krijgen in
de inkomstenbron van verzekerden en de noodzaak van het regelen van deze oplossing
gebaseerd wordt op de Wet werk en bijstand.De voordelen van deze optie zijn dat royement van verzekerden en daarmee onverzekerdheid kan worden voorkomen. Met de doorbetaling van
de premie loopt de verzekeraar geen incasso risico. Deze optie sluit ook aan
bij de bestaande gegevensstroom van Inlichtingenbureau naar gemeenten. De
verzekeraar krijgt vooraf geen inzage in de inkomstenbron van betrokkenen.Reactie op aanbevelingGelet op het nut van deze optie zal ik deze realiseren. Het is daarbij
mijn bewuste keus om deze optie alleen toepasbaar te maken voor bijstandsgerechtigden
en niet voor andere sociale minima. Uitbreiding van deze optie tot andere
sociale minima is niet zinvol omdat gemeenten ter zake van deze categorie
geen wettelijk instrument hebben dat vergelijkbaar is met artikel 57 WWB.
Omdat de inkomstenbronnen van de overige sociale minima een divers karakter
hebben is er geen wetgevingscomplex dat op al deze verschillende inkomstenbronnen
ziet en dat gewijzigd kan worden. Gemeenten zijn daarnaast voor de overige
sociale minima ook niet op dezelfde manier verantwoordelijk als voor bijstandsgerechtigden.De koepelorganisatie van verzekeraars heeft zich bereid verklaard haar
leden op te roepen om mee te werken aan de melding van achterstanden in de
betaling van ziektekostenverzekeringspremie. Overigens merk ik op dat er op
basis van de Wet werk en bijstand een verplichting is om in individuele gevallen
deze informatie aan gemeenten te leveren. Verder merk ik op dat het natuurlijk
moet gaan om gekwalificeerde achterstanden. Bij sommige doelgroepen, met name
de doelgroepen in de maatschappelijke opvang, is hier na een maand al sprake
van.Ik heb het College van zorgverzekeringen verzocht de koppeling tussen
SAPZ en het Inlichtingenbureau te maken en de Staatssecretaris van Sociale
Zaken en Werkgelegenheid gevraagd het Inlichtingenbureau opdracht te geven
de implementatie van deze gegevensstroom en het doorgeven van informatie aan
gemeenten mogelijk te maken.Uitschrijfbewijs met begeleidend schrijven (paragraaf 3.4.1)Met deze optie wordt beoogd dat verzekeraars bij aanvang van de verzekering
een indicatie krijgen of de aspirant-verzekerden aan hun betalingsverplichtingen
zullen voldoen. Deze optie is met name gericht op de calculerende burger.De verzekeraar kan hierbij de vinger aan de pols houden en aandringen
op het gebruik van automatische incasso, waarmee een grote betalingsachterstand
en daarmee royement kan worden voorkomen. De optie beoogt dus indirect onverzekerdheid
te voorkomen. De wet voorziet in de verplichting voor zorgverzekeraars om
de verzekerde bij beëindiging van de verzekering te voorzien van een
uitschrijfbewijs. Dit uitschrijfbewijs kan met een begeleidend schrijven aan
de verzekerde ter hand worden gesteld. In het begeleidend schrijven kan de
verzekeraar ondermeer opnemen dat de verzekerde in het verleden heeft voldaan
aan zijn betaalverplichtingen. De nieuwe verzekeraar moet voor de beoordeling
of een boete moet worden opgelegd inzage hebben in het uitschrijfbewijs. Hij
kan dan tevens om de begeleidende brief vragen en vaststellen of de potentiële
verzekerde een wanbetaler is. De verzekeraar kan vervolgens nadere afspraken,
zoals vooruitbetaling, maken met de verzekerde, maar kan dit niet afdwingen
daar de acceptatieplicht hieraan in de weg staat. De voordelen van deze optie
zijn dat verzekeraars een indicatie krijgen over het betaalbedrag van hun
aspirant verzekerden en tijdig maatregelen kunnen treffen om royement te voorkomen.
De administratieve lasten van deze optie zijn ook relatief laag in vergelijking
met het hieronder genoemde alternatief. Het nadeel van deze optie is dat verzekeraars
niet gehouden zijn een dergelijk begeleidend schrijven af te geven. Het CBP ziet geen belemmeringen op privacytechnisch gebied wat deze optie betreft
en geeft hieraan de voorkeur boven het inrichten van een register met wanbetalers.
Deze opvatting wordt gedeeld door de werkgroep. Hoewel de voorkeur van de
zorgverzekeraars uit gaat naar het hanteren van de lijst met wanbetalers,
heeft de koepelorganisatie zich bereid verklaard hieraan mee te werken.Reactie op aanbevelingIk ben van oordeel dat de implementatie van deze optie een indirecte bijdrage
levert in de bestrijding van onverzekerdheid en heb er daarom bij Zorgverzekeraars
Nederland op aangedrongen zijn leden te vragen hieraan mee te werken. Aangezien
verzekeraars hier belang bij hebben, verwacht ik dat dit ook in een meerderheid
van de betrokken gevallen zal gebeuren. Mocht in de praktijk blijken dat deze
optie niet het gewenste resultaat oplevert, dan zou overwogen kunnen worden
om een andere door de werkgroep aangegeven optie in de praktijk te realiseren,
te weten het inrichten van een lijst met wanbetalers.Zorgtoeslag rechtstreeks overmaken aan de zorgverzekeraar
(paragraaf 3.5.3)Met deze optie wordt beoogd onverzekerdheid te voorkomen. Het voordeel
van deze optie is dat de zorgtoeslag niet wordt uitgegeven aan andere zaken
dan de premie en dat er niet een extra schijf tussen verzekerde en verzekeraar
wordt geplaatst, zoals bij het overmaken van de zorgtoeslag naar gemeenten
het geval zou zijn. Het nadeel is dat deze optie een deeloplossing is. Voor
het voorkomen van onverzekerdheid is immers betaling van de gehele premie
noodzakelijk. Overigens gaat het hier uitsluitend om bepaalde categorieën
van de sociale minima waarbij de vrees van een verkeerde besteding van de
zorgtoeslag bestaat.Toepassing van deze optie bij bijstandsgerechtigden, waarbij budgetbeheer
wordt toegepast is niet nodig, omdat hierbij de premie al ingehouden wordt
op de bijstandsuitkering.Reactie op aanbevelingGelet op het belang dat verschillende partijen hechten aan deze optie
heb ik met Zorgverzekeraars Nederland de afspraak gemaakt dat de koepelorganisatie
zich sterk maakt dat haar leden zich zullen inspannen om hun administratie
zodanig inrichten dat met ingang van 1 januari 2007 de zorgtoeslag desgewenst
rechtstreeks kan worden overgemaakt naar de verzekeraar. Dit onder de kanttekening
dat het overmaken van de zorgtoeslag geschiedt op basis van vrijwilligheid
van beide partijen en dat de oplossing niet is gericht op een standaardprocedure
van alle mensen die recht hebben op zorgtoeslag, maar uitsluitend voor diegenen
die behoren tot de kwetsbare groepen en die niet bijstandsgerechtigd zijn.Automatische incasso (paragraaf 3.4.3)Sociale diensten bevorderen bij bijstandsgerechtigden de afgifte van een
automatische incasso voor de betaling van de premie voor de zorgverzekering.
Het voordeel van deze optie is dat mensen niet meer kunnen vergeten hun premie
te betalen en dat het incasso risico voor verzekeraars verkleind wordt. Het
nadeel is dat een automatische incasso geen zin heeft bij geen of onvoldoende
saldo op de rekening. Om dit zoveel mogelijk te voorkomen moet de automatische
incasso plaatsvinden vlak na het storten van het salaris of de uitkering.
De optie kan in zijn algemeenheid alleen op vrijwillige basis worden toegepast.Reactie op aanbevelingGelet op het praktisch nut van de automatische incasso heb ik in mijn
contacten met gemeenten, verzekeraars en belangenorganisaties gewezen op de
voordelen van een automatische incasso. Mijns inziens kan hierbij de lijn
worden bewandeld die de koepelorganisatie van verzekeraars voorstaat, te weten
het opleggen van een verplichting tot automatische incasso bij iemand waaruit
uit het begeleidend schrijven bij het uitschrijfbewijs blijkt dat betrokkenen
niet aan zijn betalingsverplichting heeft voldaan.Blanco aanvraagformulieren zorgtoeslag (paragraaf 3.7.1.7)Graag ga ik kort in op deze optie, hoewel de werkgroep ter zake geen aanbeveling
doet. Met deze optie wordt beoogd dat mensen die geen aanvraagformulier voor
zorgtoeslag hebben ontvangen, bijvoorbeeld omdat zij adresloos zijn, maar
hierop wel recht hebben toch een zorgtoeslag aan kunnen vragen, waardoor weer
minder geld nodig is om de premie te betalen. De optie levert dus een indirecte
bijdrage aan het tegengaan van onverzekerdheid. In de praktijk blijkt dit
geen werkbare oplossing, omdat de Belastingdienst niet beschikt over blanco
aanvraagformulieren. Daarnaast kan zij deze administratief niet verwerken.Naar ik heb begrepen zet de Belastingdienst alles op alles om de digitale
ingestuurde aanvragen voor een zorgtoeslag te verwerken en af te handelen
en hiervoor zoveel mogelijk de beschikbare mankracht in te zetten. Gelet op
de toezegging van de Belastingdienst om in contact te treden met belangenorganisaties
om te bezien hoe de aanvraag van een zorgtoeslag voor deze groepen efficiënter
uitgevoerd kan worden, ga ik er vanuit dat er een passende oplossing komt
voor deze situaties.Toepassing van boete uitstellen voor kwetsbare groepen
(paragraaf 3.7.1.5)Met deze optie wordt verzocht om voor kwetsbare groepen de toepassing
van de bestuurlijke boete een jaar uit te stellen. Met name door cliëntenraden
en belangenorganisaties wordt hiervoor gepleit. De achterliggende gedachte
achter dit verzoek is dat de betreffende personen, die financieel al niet
draagkrachtig zijn, door middel van een boete financieel op een dusdanige
achterstand worden gezet dat zij financieel geen uitweg meer zien en daardoor
niet aan hun premieverplichtingen voldoen. De wet voorziet echter niet in
de mogelijkheid om voor een bepaalde categorie van de wet af te wijken. Nog
daargelaten hoe je deze mensen zou moeten definiëren. De wet voorziet
wel in de mogelijkheid om de boete niet op te leggen, in die gevallen waarin
de betrokkene het nietnaleven van de zorgverzekeringsplicht niet kan worden
aangerekend of niet verwijtbaar is.Reactie op aanbevelingHoewel de werkgroep ter zake geen aanbeveling doet, hecht ik eraan hier
toch op dit onderwerp in te gaan. Ik heb namelijk begrip voor het pleidooi
van de cliëntenraden en de belangenorganisaties en zie ook het voordeel
voor de kwetsbare groepen van het formeel uitstellen van de boetebepaling.
Aan de andere kant wil ook ik niet om de wet heen. Om aan deze wens tegemoet
te komen, zou een wetswijziging noodzakelijk zijn. Los van alle problemen
die een dergelijke wetswijziging met zich meebrengt, acht ik deze niet nodig
als ik kijk hoe het opleggen van de boete in de praktijk gestalte krijgt.
Ik kan me zeer wel situaties voorstellen bij deze categorie waarin het niet-naleven
van de verzekeringsplicht niet-verwijtbaar is, dan wel er een rechtvaardigingsgrond
voor is. Daarnaast betrekt het CVZ in zijn afwegingen bij het
bepalen van de hoogte van de op te leggen boete de draagkracht van betrokkene.
Aangezien het hier in de regel zal gaan om een financieel kwetsbare groep
is het nog maar de vraag in hoeverre deze kwetsbare groepen een maximale boete
opgelegd krijgen.Inhouden premie op bijstandsuitkering (paragraaf 3.5.4)Hoewel de werkgroep op dit onderwerp geen aanbeveling doet, wil ik in
deze brief toch nog kort ingaan op deze optie. Van de VNG heb ik begrepen
dat er bij gemeenten veel vragen bestaan over dit onderwerp. Gelet hierop
heb ik mijn ambtgenoot van Sociale Zaken en Werkgelegenheid verzocht in de
SZW-verzamelbrief aan de gemeenten aan dit onderwerp aandacht te besteden.Een automatische verrekening van de zorgpremie met de bijstandsuitkering
bij alle bijstandsgerechtigden is mogelijk, noch wenselijk. Het doel van de
WWB is immers het bevorderen van het zelfstandig voorzien in het bestaan.
Verder is het op basis van de huidige regelgeving al mogelijk om in individuele
gevallen over te gaan tot automatische inhouding indien de gemeente van oordeel
is dat iemand niet in staat tot een verantwoorde besteding van zijn bestaansmiddelen.
Dit is eveneens mogelijk voor groepen van bijstandsgerechtigden die voldoen
aan door de gemeente gestelde en voor de burger kenbare criteria op grond
waarvan de gemeente op basis van artikel 57 WWB noodzakelijke betalingen uit
de toegekende bijstand kan verrichten uit hoofde van de belanghebbende.OVERIGE AANBEVELINGEN WERKGROEP BINNEN BESTAANDE KADERIn hoofdstuk 3 van het rapport doet de werkgroep nog een aantal aanbevelingen.
Deze aanbevelingen neem ik over. Ik heb voorts Divosa verzocht haar leden
te wijzen op het verschijnsel van de basisbankrekening.Gelet op het praktisch nut van de vergroting van het aantal postadressen
heb ik mijn ambtgenoot van Sociale Zaken en Werkgelegenheid verzocht om voor
dit punt aandacht te besteden in de SZW-verzamelbrief aan de gemeenten.De periode na 1 januari 2006: maatregelen buiten
het bestaande wettelijke kaderAls bovenstaande opties worden geïmplementeerd en nageleefd wordt
een goede bijdrage geleverd in de bestrijding van onverzekerdheid. Om wat
de aantallen betreft de vinger aan de pols te houden is het belang van een
goede monitoring cruciaal. Zoals ik hiervoor heb aangegeven zijn hierover
afspraken gemaakt met het Centraal Bureau voor de Statistiek, dat met ingang
van 1 januari 2006 de aantallen onverzekerden niet meer groepsgewijs
maar op individuele basis gaat monitoren. Als uit deze monitoring mocht blijken
dat het aantal onverzekerden toeneemt, dan moet worden bezien in hoeverre
het bestaande wettelijke kader moet worden aangepast. In deze subparagraaf
wordt ingegaan op een aantal opties die liggen buiten het bestaande wettelijke
kader. Voor al deze opties zijn in meer of mindere mate wijzigingen in de
regelgeving noodzakelijk.Actieve opsporing van onverzekerden door bestandenkoppeling
(paragraaf 4.3)Gezien de beschikbaarheid van deze gegevens is het technisch mogelijk
gegevensbestanden met elkaar te vergelijken en zodoende de onverzekerden te
traceren. De werkgroep merkt hierbij op dat voorzover er inspanningen
worden gedaan die leiden tot een gedwongen verzekering dit indruist tegen
het privaatrechtelijke karakter van de Zvw. Een belangrijk uitgangspunt van
deze wet is immers de plicht aan iedereen, om zichzelf te verzekeren. Door
toepassing van de derde variant wordt voor een klein deel van de bevolking
een verzekering van rechtswege gecreëerd. Ook leidt dit mogelijk tot
strijdigheid met het Europese recht. Iedere wijziging van deze wet moet noodzakelijk
en proportioneel zijn.Wel zou het actief benaderen (en eventueel actief beboeten) van onverzekerden
op zichzelf al een positief effect kunnen hebben.Het CBP plaatst wel vraagtekens bij de bestandskoppeling. Het CBP acht
het traceren van onverzekerden met behulp van bestandskoppeling strijdig met
het karakter van de Zvw. Hoe actiever de vervolgacties zijn, hoe zwaarder
dit gaat wegen. De wijziging om actieve opsporing via bestandskoppeling te
realiseren vereist wetgeving in formele zin waarmee gemotiveerd moet worden
afgeweken van de Wbp.Als niettemin gekozen wordt voor deze optie om onverzekerden op individueel
niveau te traceren dan kan dit alleen maar gebeuren indien daadwerkelijk iets
met deze gegevens wordt gedaan. Indien gekozen wordt voor een bestandskoppeling
dient vanzelfsprekend een beslissing te worden genomen over de manier waarop
de bestandkoppeling kan worden gerealiseerd, wie hiervoor verantwoordelijk
is en welke vervolghandelingen moeten worden uitgevoerd.Reactie op de aanbevelingIk volg de aanbeveling van de werkgroep om vooruitlopend op de resultaten
van de monitoring van het aantal onverzekerden door het CBS de bestandenkoppeling
beleidsinhoudelijk voor te bereiden, zodat als de beslissing wordt genomen
dat de bestandskoppeling moet worden ingesteld op korte termijn de stappen
kunnen worden gezet om dit te realiseren.Als in de praktijk blijkt dat het aantal onverzekerden stijgt, kan opsporing
van onverzekerden door het koppelen van bestanden en het nemen van maatregelen
jegens onverzekerden hier in principe een goede bijdrage aan leveren. Uiteraard
dient hierbij aandacht te worden besteed aan de in het rapport aangegeven
bezwaren tegen deze optie. Gelet op de aangegeven bezwaren van deze bestandenkoppeling
volg ik de suggestie van de stuurgroep om aan een dergelijke bestandskoppeling
eerst een pilot op kleine schaal te laten vooraf gaan.Verrekenen van niet-betaalde premie via verevening (paragraaf 4.4
)Met deze optie wordt beoogd dat verzekeraars worden gecompenseerd voor
het niet ontvangen van premie. De werkgroep is van oordeel dat dit geen werkbare
oplossing is. Ik deel deze opvatting en merk bovendien op dat verzekeraars
met veel verzekerden in grote steden door de regiocomponent in de verevening
al een hoger budget ontvangen dan verzekeraars waarbij dit niet het geval
is. Aan deze oplossingsrichting kleeft bovendien het grote bezwaar dat slecht
gedrag wordt beloond. Dit geldt zowel voor de verzekeringsplichtigen als voor
de verzekeraars. Daarnaast worden betrokkenen niet geroyeerd terwijl ze geen
premie betalen. Dit druist volledig in tegen de systematiek van de Zvw.Leerplichtstramien (paragraaf 4.5)Met deze optie wordt beoogd onverzekerdheid te voorkomen. Hierbij is het
de bedoeling dat een verzekeraar een verzekerde pas royeert als deze door
de volgende verzekeraar is geaccepteerd. Dit betekent dat de eerstgenoemde
verzekeraar wordt opgezadeld met een voorzienbaar risico. Dit is Europeesrechtelijk
niet toegestaan. Op grond van de Europese schaderichtlijnen mag de Rijksoverheid
niet ingrijpen in de bedrijfsvoering van een particuliere verzekeraar, als
de verzekeraar daar niet schadeloos voor gesteld wordt. Dit zou alleen kunnen
met een oplossing in de vereveningssfeer en zoals uit de hiervoor aangegeven
punt 4 blijkt is een dergelijke constructie niet wenselijk. Ik acht dit derhalve
geen begaanbare weg.Oprichten waarborgfonds onverzekerden (paragraaf 4.6)Bij de totstandkoming van het rapport van de werkgroep is gebleken dat één
van de grote zorgen van de gemeenten, de wethouders van de G4 hebben dit zelfs
expliciet aangegeven, het antwoord is op de vraag bij wie uiteindelijk het
bonnetje van de kosten van zorg die aan een onverzekerde is verleend gaat
neerkomen: bij de betrokkene zelf, bij de zorgverzekeraar, bij de zorgaanbieder
of bij de gemeenten. Vanuit die hoek is gepleit voor het inrichten van een
waarborgfonds voor zorgaanbieders. Ook de VNG en Divosa zijn voorstander van
het inrichten van een dergelijk fonds. Een waarborgfonds onverzekerden biedt
als zodanig geen oplossing voor het voorkomen of verkleinen van onverzekerdheid.
De werkgroep is niettemin van oordeel dat het instellen van een dergelijk
fonds gezien kan worden als sluitstuk om de nadelige gevolgen van onverzekerdheid
op te vangen. Deze oplossing biedt namelijk soelaas aan de zorgaanbieders
wanneer deze medisch noodzakelijke zorg moeten leveren.Reactie op de aanbevelingMede gelet hierop sta ik in beginsel positief tegenover het oprichten
van een dergelijk fonds voor zorgaanbieders. Wel merk ik op dat het instellen
van een dergelijk fonds gezien moet worden als sluitstuk om de nadelige gevolgen
van onverzekerdheid op te vangen. Een dergelijk fonds laat onverlet dat vooral
gezocht moet worden naar oplossingen die het onverzekerd zijn structureel
aanpakken. Wat de al dan niet volledige vergoeding betreft zal bij de inrichting
van een dergelijk fonds moeten worden voorkomen dat zorgaanbieders en zorgverzekeraars
een soepel incassobeheer gaan voeren omdat de rekening toch wel bij een dergelijke
fonds kan worden ingediend. Hiertoe zou bijvoorbeeld bepaald kunnen worden
dat slechts een zeker percentage van de rekening kan worden ingediend. Hiermee
blijft er voor de zorgaanbieders een prikkel bestaan om incassomaatregelen
te treffen. De situatie kan bij illegalen anders liggen dan bij andere onverzekerden.Bij de oprichting van een dergelijk waarborgfonds dient verder een aantal
andere afwegingen te worden gemaakt. Allereerst natuurlijk over de vorm van
het fonds, mede in verband met de vraag of het fonds al dan niet moet worden
beschouwd als verzekeraar.Verder moet onder andere worden vastgesteld hoe het fonds wordt gevoed,
of de kosten van de zorg in alle gevallen al dan niet volledig vergoed moeten
worden, of uit dit fonds de kosten van zowel eerste- als tweedelijnszorg moeten
worden vergoed en of met het bestaan van dit fonds de Stichting Koppeling
en de beleidsregel dubieuze debiteuren moet worden gehandhaafd. Ik volg de
aanbeveling van de werkgroep, om vooruitlopend op de resultaten van de monitoring
het oprichten van een waarborgfonds beleidsinhoudelijk voor te bereiden, zodat
als de beslissing wordt genomen dat een waarborgfonds moet worden ingesteld
op korte termijn duidelijk is hoe dit gestalte moet krijgen.ConclusieAlvorens inhoudelijk over het onderwerp onverzekerden te concluderen spreek
ik eerst mijn dank uit aan zowel de werkgroep als de stuurgroep voor hun inzet
bij het opstellen van dit rapport.Concluderend merk ik op dat met de acceptatieplicht in de Zorgverzekeringswet,
de afspraken met zorgverzekeraars (negatieve optie), de voorlichting en fysieke
opsporing het aantal onverzekerden bij de invoering van de Zorgverzekeringswet
naar verwachting zo klein mogelijk is.Het rapport bevat een goede inventarisatie om in de toekomst het ontstaan
van onverzekerden te voorkomen, dan wel nadelige gevolgen van het onverzekerd
zijn te beperken. Naar mijn mening is de conclusie gerechtvaardigd dat het
bestaande wettelijke kader voldoende mogelijkheden biedt om het onverzekerd
zijn tegen te gaan. Wel merk ik op dat geen van de geïnventariseerde
oplossingsrichtingen los van de andere een afdoende oplossing biedt om onverzekerdheid
te voorkomen.Wanneer alle wettelijke middelen worden ingezet die de gemeentelijke overheid
ten dienste staan, kan het probleem van onverzekerdheid bij bijstandsgerechtigden
klein worden gehouden. Als deze middelen nog eens worden gecompleteerd met
de signalering van de betalingsachterstanden, verwacht ik dat het probleem
van onverzekerdheid bij bijstandsgerechtigden goed ondervangen is. Voor de
overige sociale minima verwacht ik dat de inzet van collectieve basisverzekeringen
door gemeenten een grote rol speelt bij het voorkomen van het onverzekerd
zijn bij deze categorie.Ik ben mij er niettemin van bewust dat er een categorie kwetsbare groepen
bestaat, zoals dak- en thuislozen die geen bijstandsuitkering ontvangen of
niet in de maatschappelijke opvang zitten, waarbij het regelen van een ziektekostenverzekering
moeilijk is.Mede om die reden ben ik voornemens gemeenten financieel tegemoet te komen
voor met name administratieve lasten die samenhangen met het afsluiten van
collectieve verzekeringen en de kosten van voorlichting. Ik denk hierbij aan
een bedrag van vijf miljoen euro voor 2006 en drie miljoen structureel voor
de periode daarna. Het is aan de gemeente te bepalen hoe dit geld voor de
betreffende groepen kan worden ingezet. Ik streef er naar om bij de budgettaire
besluitvorming bij de voorjaarsnota deze financiële tegemoetkoming beschikbaar
te krijgen.De Minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport,J. F. HoogervorstXNoot1Ter inzage gelegd bij het Centraal Informatiepunt Tweede Kamer.XNoot1Sectoraal Aanspreekpunt Zorgverzekeringen. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-29689-47.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl