Wijziging Gezondheids- en welzijnswet voor dieren i.v.m. de intrekking van het kortingensysteem van art. 86, tweede lid; Memorie van toelichting
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-07 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 29354, nr. 3

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer

11-12-2003

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2003-2004

29354 nr. 3

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaam1. Strekking wetsvoorstel2. Achtergrond en inhoud wettelijke systematiek van de
tegemoetkomingen en de kortingen3. Aanleiding wetsvoorstel4. Inhoud wetsvoorstel5. Onderzochte variant6. Gevolgen van wetsvoorstel voor overheid en bedrijfslevenOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 29354Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 27 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
29 354Wijziging van de Gezondheids- en welzijnswet voor dieren in verband
met de intrekking van het kortingensysteem van artikel 86, tweede lidnr. 3MEMORIE VAN TOELICHTING1. Strekking wetsvoorstelDe Gezondheids- en welzijnswet voor dieren (Gwwd) stelt regels met betrekking
tot de bestrijding van besmettelijke dierziekten, zoals varkenspest en mond-
en klauwzeer (mkz) en aviaire influenza. Eén van de bestrijdingsmaatregelen
is dat de dieren van besmette of van besmetting verdachte bedrijven van overheidswege
worden geruimd. Artikel 86 van de Gwwd bepaalt dat de veehouder bij ruiming
van zijn dieren recht heeft op een tegemoetkoming in de schade uit het Diergezondheidsfonds.
De tegemoetkoming kan ingevolge artikel 86, tweede lid, Gwwd worden verlaagd
met bepaalde percentages, indien in het kader van een ruiming van vee wordt
geconstateerd dat één of meer van de veterinaire regels niet
zijn nageleefd door de veehouder (hierna: het kortingensysteem). De percentages
zijn neergelegd in het op artikel 86, tweede lid, Gwwd gebaseerde Besluit
verlagingen tegemoetkoming aangewezen dierziekten (het Kortingenbesluit)1.De toepassing van het kortingensysteem stuitte tijdens de varkenspestcrisis
en, met name, tijdens de mkz-crisis bij de getroffen veehouders, burgers en
de Tweede Kamer op grote weerstanden, hetgeen aanleiding gaf tot het verrichten
van een onderzoek naar de feitelijke werking en effectiviteit van het kortingensysteem.
Op basis van de uitkomsten van dit onderzoek strekt het onderhavige wetsvoorstel
ertoe om het instrument van kortingen in te trekken door middel van wijziging
van artikel 86 van de wet. In de volgende onderdelen wordt een en ander nader
toegelicht.2. Achtergrond en inhoud wettelijke systematiek van de
tegemoetkomingen en de kortingenCentrale doelstelling van het in artikel 86 van de Gwwd vastgelegde recht
op een tegemoetkoming, is om van de betrokken veehouders op voorhand alle
medewerking te krijgen bij de bestrijding van een besmettelijke dierziekte.
Voor het succesvol kunnen bestrijden van een epidemie is het van groot belang
dat een veehouder al bij een eerste vermoeden van een besmettelijk dierziekte
daarvan aan de overheid melding maakt. Hoe eerder een besmettelijke dierziekte
wordt geconstateerd, des te eerder kan het verdachte/besmette vee worden geruimd
en des te beter kan de epidemie in de kiem worden gesmoord. Teneinde
de drempel voor ziektemelding zo laag mogelijk te maken, is daarom in artikel
86 opgenomen dat aan een houder van dieren een redelijke tegemoetkoming in
de schade wordt verleend indien dieren of producten moeten worden geruimd.Het aan de bovenbedoelde tegemoetkoming gekoppelde en eveneens in artikel
86 opgenomen kortingensysteem was oorspronkelijk vervat in het Besluit bescherming
tegen bepaalde zoönosen en bestrijding besmettelijke dierziekten. Op
13 oktober 2000 is dit besluit, voor zover het de toepassing van de kortingen
betreft, vervangen door het Kortingenbesluit. Hiermee is het toepassingsgebied
verbreed tot alle aangewezen dierziekten. Indien in het kader van een ruiming
van vee wordt geconstateerd dat één of meer van de veterinaire
regels niet zijn nageleefd door de betrokken veehouder wordt het bedrag van
de schadeloosstelling gekort met een bepaald percentage van – al naar
gelang de ernst – 15%, 35%, 70% of 100%.Het kortingensysteem beoogt een direct beroep te doen op de eigen verantwoordelijkheid van de betrokken veehouders om de insleep
van een besmettelijke dierziekten op een bedrijf zo veel mogelijk te voorkomen.
Hoofddoel van het kortingensysteem is om reeds door het bestaan van het Kortingenbesluit
als een «zwaard van Damocles» de veehouder te prikkelen om de
veterinaire regelgeving na te leven. Door de wetenschap dat een veehouder
fors kan worden gekort op zijn tegemoetkoming bij ruiming van zijn bedrijf,
wordt er op gerekend dat een veehouder kiest voor naleving van de regelgeving,
zo was één van de oorspronkelijke doelstellingen en achtergronden.3. Aanleiding wetsvoorstelZowel ten tijde van de varkenspestepidemie in 1997–1998 als ten
tijde van de mkz-epidemie in 2001 zijn kortingen op de uitgekeerde tegemoetkomingen
opgelegd. Zoals gezegd, leidde deze kortingen tot grote commotie, niet alleen
bij de getroffen veehouders en andere burgers maar ook bij de rest van de
samenleving. Er is over de opgelegde kortingen en het kortingensysteem zeer
intensief overleg gevoerd met de Tweede Kamer. Verwezen zij hier onder meer
naar de brieven over dit onderwerp van de toenmalige Minister van Landbouw,
Natuurbeheer en Visserij (LNV) van 18 juli 2001, 20 juli 2001, 10 augustus
2001, 30 augustus 2001, 2 november 2001 en 18 februari 2002.
Mede naar aanleiding hiervan is in het Kortingenbesluit een aantal versoepelingen
aangebracht en is door mijn ambtsvoorganger een wijziging van de Gwwd voorbereid.
Aansluitend heeft de heer Atsma, lid van de Tweede Kamer, in mei 2002 een
initiatiefwetsvoorstel over dit onderwerp bij de Tweede Kamer ingediend1.Uit oogpunt van weloverwogen en verantwoorde vervolgbeslissingen is in
het najaar van 2002 onder mijn verantwoordelijkheid de werking en de meerwaarde
van het kortingensysteem onderzocht. Dit ook tegen de achtergrond van het
streven naar effectieve en doelmatige regelgeving en het voorkomen van onnodige
lasten voor de burgers en overheid. Het onderzoek is uitgevoerd door het Ministerie
van LNV met betrokkenheid van het Expertisecentrum Rechtshandhaving van het
Ministerie van Justitie, en met gebruikmaking van onder meer de praktijkervaringen
en evaluatieresultaten van de mkz-epidemie. Hier is ook acht geslagen op het
aan de Tweede Kamer uitgebrachte rapport betreffende de eindevaluatie van
de mkz-epidemie2.Uit het onderzoek is onder meer gebleken dat de centrale doelstelling
van de wettelijke schadeloosstelling, namelijk de bereidheid om een besmettelijke dierziekte onmiddellijk te melden aan de overheid, door het systeem
van de kortingen in gevaar kan worden gebracht. De ervaringen van de varkenspest-
en de MKZ-crisis hebben uitgewezen dat het kortingensysteem louter als een
sanctiesysteem wordt gezien. De kans op een korting bij schadeloosstelling
roept bij de betrokkenen zeer grote weerstanden op. De praktijkervaringen
hebben uitgewezen dat deze weerstanden ook na afloop van een epidemie nog
lang naijlen. Dit komt onder meer naar voren bij de reguliere bedrijfscontroles
in tijden dat er geen epidemie heerst. Deze weerstanden kunnen zich vertalen
naar verhullend gedrag onder veehouders, hetgeen ernstig belemmerend kan werken
op het zo snel mogelijk ontdekken en bestrijden van een epidemie. Medewerking
van de betrokken veehouders is cruciaal voor het succesvol kunnen bestrijden
van een epidemie. Voorts is de beoogde preventieve werking van het kortingensysteem
naast de reguliere inzet van strafrechtelijke en bestuursrechtelijke handhavingsinstrumenten,
zeer gering gebleken. De preventieve werking van het systeem is onder meer
afhankelijk van de kans die de veehouder heeft om daadwerkelijk met het instrument
te worden geconfronteerd. Omdat deze kans afhankelijk is van een aantal onzekere
gebeurtenissen, met name controle door de overheid, uitbreken van een epidemie
en ruiming van het bedrijf, is deze preventieve werking veel minder dan oorspronkelijk
beoogd en ingeschat. De praktijkervaringen hebben voorts uitgewezen dat de
uitvoering van het kortingensysteem zeer bewerkelijk is en voor de overheid
grote uitvoeringslasten oplevert. Dit laatste punt komt verder in onderdeel
6 van deze toelichting aan de orde.Ten slotte heeft de in 2001 ingestelde onderzoekscommissie van het Europees
Parlement inzake de mkz-epidemie1 zich negatief
uitgelaten over het Nederlandse kortingensysteem. De onderzoekscommissie constateert
onder andere dat het stelsel van vergoedingen en inhoudingen binnen de EU
sterk variëert en dat daarmee ook het gevaar van concurrentiedistorsies
ontstaat. De onderzoekscommissie beveelt aan om het vergoedingensysteem los
te koppelen van de reguliere sancties op niet-naleving van de veterinaire
voorschriften.Tegen deze achtergrond heb ik besloten om tot intrekking van het kortingensysteem
over te gaan. Hierover is de Tweede Kamer ingelicht bij brief van 20 januari
20032. In het verlengde hiervan is, in overleg
met de Tweede Kamer, tijdens het Algemeen overleg van 13 maart 2003 over
de bestrijding van de aviaire influenza3, besloten
om, in afwachting van een wetswijziging dienaangaande, het kortingensysteem
vanaf 20 januari 2003 niet meer toe te passen. Dit besluit is formeel
kenbaar gemaakt in de «Beleidsregel tegemoetkoming schade bij aangewezen
besmettelijke dierziekten»4.De ervaringen aangaande de bestrijding van de in begin 2003 uitgebroken
aviaire influenza hebben bevestigd dat het achterwege laten van het kortingensysteem,
gunstige effecten heeft voor het noodzakelijke draagvlak voor de bestrijding
van besmettelijke dierziekten. De overheidsinspanningen konden geheel op de
bestrijding worden gericht en de massale weerstanden die onder de mkz-epidemie
werden ervaren en toen tot grote overheidslasten leidden, zijn uitgebleven.
Ik acht deze ervaringen een ondersteuning voor de indiening van het onderhavige
wetsvoorstel.Het afschaffen van het kortingensysteem laat echter onverlet dat het naleven
van de veterinaire regelgeving noodzakelijk blijft. Hiervoor bestaan voldoende
instrumenten, welke gerichter zullen worden ingezet. Door toepassing van bestaande
strafrechtelijke en bestuursrechtelijke instrumenten zijn effectieve sancties
mogelijk. Wat de bestuursrechtelijke instrumenten betreft kan worden gedacht
aan onder meer het schorsen of intrekken van erkenningen of vergunningen en
het treffen van bijzondere maatregelen aangaande dieren en dierlijke producten
zoals het hermerken van dieren of vernietiging van schadelijke
producten. Op basis van deze instrumenten kan in den brede handhavend worden
opgetreden en de naleving van de veterinaire voorschriften sterker worden
gestimuleerd, dus zowel binnen als buiten de periode van een epidemie en hoeft
geen onderscheid te worden gemaakt tussen wel en niet geruimde bedrijven.
Daarbij zal ook acht worden geslagen op de ingevolge Artikel V van de wet
van 30 januari 2002 mogelijk gemaakte aanscherpingen van de sancties
bij met name overtredingen van de regels van preventie en bestrijding van
dierziekten. Ik verwijs op dit punt ook naar hetgeen ik daarover in mijn brief
van 20 januari 2003 heb aangegeven. Het in die brief aangekondigde handhavingsdocument
zal in 2003 worden vastgesteld. De Tweede Kamer zal voorts nader worden geïnformeerd
over de in die brief bedoelde beleidsdoorlichting.De betrokken veehouder is verantwoordelijk om insleep van dierziekten
zo veel mogelijk te voorkomen. In het in te zetten beleid, regelgeving en
de handhaving van de regelgeving, staat die verantwoordelijkheid ook steeds
voorop en wordt in het kader van de bedoelde beleidsdoorlichting ook gezocht
naar instrumenten om die verantwoordelijkheid te benadrukken. Gebleken is
dat het kortingensysteem juist op dat punt contraproductief kan werken, en
dus afbreuk kan doen aan de verantwoordelijkheid en de noodzakelijke medewerking
van de veehouder.De intrekking van het kortingensysteem sluit daarmee aan bij het bij brief
van 16 mei 2003 door de informateurs aan de Tweede Kamer toegezonden
«Hoofdlijnenakkoord voor het kabinet CDA, VVD, D66»1 op het punt van onder meer het versterken van de verantwoordelijkheid
van de burgers en het terugdringen van onnodige bureaucratie.4. Inhoud wetsvoorstelBij wet van 30 januari 2002 tot wijziging van de Gezondheids- en welzijnwet
voor dieren (veterinair complex)2, is artikel
86 gewijzigd. Deze wijziging is vastgelegd in artikel I, onderdeel S, van
voornoemde wet. Deze wijziging behelsde een technische aanpassing van het
kortingensysteem en had eveneens betrekking op een aanpassing van de procedure
tot waardevaststelling van te ruimen dieren en producten (op grond waarvan
de tegemoetkoming wordt vastgesteld). Tevens hield de wijziging verband met
de positiebepaling van de Stichting Gezondheidsdienst voor Dieren (GD). De
wijziging van artikel 86, zoals vastgesteld bij wet van 30 januari 2002,
is nog niet in werking getreden. Het onderhavige wetsvoorstel waarin artikel
86 eveneens wordt gewijzigd moet derhalve worden afgestemd op de wet van 30 januari
2002. Deze afstemming heeft vorm gekregen door intrekking van artikel I, onderdeel
S, van de voornoemde wet van 30januari 2002 (Artikel II van het onderhavige wetsvoorstel) waarbij de wijzigingen in verband
met de procedure tot waardevaststelling en de positiebepaling van de GD thans
in het onderhavige wetsvoorstel zijn opgenomen (Artikel
I). Voor de nadere achtergronden van deze wijzigingen aangaande de
GD en de waardevaststelling zij verwezen naar paragraaf 2.1.2. en 2.2.
van de memorie van toelichting bij de wet van 30 januari 2002.Wat betreft het moment waarop het kortingensysteem buiten toepassing wordt
gelaten is in het wetsvoorstel aangesloten bij de datum van mijn eerdergenoemde
brief van 20 januari 2003 waarin ik de Tweede Kamer heb geïnformeerd
over mijn voornemen om het kortingensysteem in te trekken. Ook in de eerdergenoemde
«Beleidsregel tegemoetkoming schade bij aangewezen besmettelijke dierziekten»
is bij die datum (20 januari 2003) aangesloten.Dit is in het wetsvoorstel tot uitdrukking gebracht in Artikel III en Artikel IV. Hiermee wordt buiten twijfel gesteld dat
geen kortingen als bedoeld in artikel 86, tweede lid, van de Gwwd
meer worden opgelegd bij schadeloosstellingen die voortvloeien uit in de artikel
22 bedoelde maatregelen die zijn opgelegd na 20 januari 2003. Tevens
wordt hiermee expliciet duidelijk gemaakt dat het kortingensysteem, zoals
dat geldt tot de inwerkingtreding van deze wetswijziging, van toepassing blijft
op de afwikkeling van de schadeloosstellingen en kortingen die onder varkenspest-
en mkz-epidemie zijn toegekend respectievelijk opgelegd. Deze schadeloosstellingen
en kortingen zijn immers gerelateerd aan maatregelen die op of vóór
20 januari 2003 zijn opgelegd.Overigens zullen naar aanleiding van enkele recente rechterlijke uitspraken
aangaande de mkz-kortingen, de mkz-kortingen die destijds bij preventief geruimde
bedrijven zijn opgelegd worden ingetrokken.5. Onderzochte variantDoor mij is de wenselijkheid onderzocht om het kortingensysteem nog in
stand te laten voor ernstige normschendingen samenhangend met situaties van
wederspannigheid en geweld bij ruimingen van bedrijven. Overwogen is dat toepassing
van kortingen in dergelijke situaties niet in de rede licht omdat juist door
dat soort overtredingen de rechtsorde direct wordt aangetast en evidente strafwaardigheid
ontstaat waardoor toepassing van het strafrecht uitgangspunt wordt (commune
delicten).Gekozen is dan ook voor het geheel laten vervallen van het kortingensysteem
van artikel 86, tweede lid, dit ook uit oogpunt van een heldere en overzichtelijke
systeemkeuze. Wel is de uitzonderingsbepaling van artikel 86, vijfde lid,
in stand gelaten. Ingevolge die bepaling kan afhankelijk van de omstandigheden
de Minister onder meer bepalen dat de bovenbedoelde schadeloosstelling op
een geringer bedrag wordt bepaald, voor zover het optreden van de besmettelijke
dierziekte mede aan de betrokkene te wijten is. Op basis van deze bepaling
houdt de Minister dus de bevoegdheid om in individuele gevallen, in evidente
situaties van verwijtbaar gedrag en waar in het bijzonder een causaal verband
bestaat met het veroorzaken van een besmettelijke dierziekte – en hierin
ligt het onderscheid met de voorgestelde intrekking van het algemeen werkende
kortingensysteem van het tweede lid van artikel 86 – een relatie te
leggen met de uitbetaling van de tegemoetkoming.6. Gevolgen van wetsvoorstel voor overheid en bedrijfslevenHet onderhavige wetsvoorstel heeft zowel gevolgen voor de overheid als
het bedrijfsleven. Voor de overheid betekent dit het volgende.Bij de uitvoering van het kortingensysteem zijn diverse onderdelen en
uitvoeringsorganisaties van het ministerie van LNV betrokken. Er worden controles
ingesteld om na te gaan welke veterinaire regels niet zijn nageleefd. Hiervan
worden rapportages opgesteld op basis waarvan al dan niet wordt besloten tot
het opleggen van kortingen. Tegen een besluit tot korting staat bezwaar en
beroep open. In de praktijk is gebleken dat elke korting wordt betwist. Ook
genereert het systeem een enorme stroom aan correspondentie zowel intern als
extern, met de Tweede Kamer, veehouders, gemeentebestuurders en andere betuigers
van steun aan gekorte veehouders. De inzet aan mankracht voor het uitvoeren
van het kortingensysteem is per crisis verschillend, afhankelijk van de duur
en de omvang van de crisis. De inspanningen die nodig zijn geweest voor de
uitvoering van het kortingensysteem bij de mkz-epidemie zijn omgerekend op
jaarbasis meer dan 25 fte, op uiteindelijk enkele tientallen kortingsgevallen
met een totaal gekort bedrag van circa 2 miljoen euro. Dit bedrag kan overigens
nog wijziging ondergaan als gevolg van daaromtrent lopende procedures. Ten
tijde van de varkenspest is voor circa 5,5 miljoen euro gekort. Ter vergelijking:
in verband met de varkenspest- en mkz-epidemie is voor circa 351
miljoen euro respectievelijk 96 euro aan schadeloosstellingen aan de betrokkenen
uitbetaald.Intrekking van het kortingensysteem levert voor de overheid dan ook een
grote (administratieve) lastenverlichting op.Het intrekken van het kortingensysteem betekent voor het bedrijfsleven
ook een verlichting van de lasten. Dit verschilt per veehouder en per crisis.
Ten tijde van de varkenspest is voor circa 5,5 miljoen euro gekort en ten
tijde van de mkz-epidemie is voor circa 2 miljoen euro gekort. Daarbij komt
dat door het afschaffen van het kortingensysteem bij het bedrijfsleven meer
draagvlak zal zijn voor het uitvoeren van de bestrijdingsmaatregelen, hetgeen
in 2003 reeds is gebleken bij het uitvoeren van de bestrijdingsmaatregelen
betreffende de aviaire influenza. De onaangename maatregel van ruiming en
stopzetting van het veebedrijf wordt bovendien niet nog eens extra beladen
door een korting op de schadeloosstelling.Het kortingensysteem op zich levert voor het bedrijfsleven geen administratieve
lasten op. Het afschaffen van het kortingensysteem heeft dan ook geen gevolgen
voor de administratieve lasten voor het bedrijfsleven.De Minister van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit,C. P. VeermanXNoot1Besluit van 13 oktober 2000, Stb. 537; laatstelijk gewijzigd bij besluit
van 10 januari 2002 (Stb. 22).XNoot1TK 2001–2002, 28 367, nr. 3.XNoot2TK 2001–2002, 27 622, nr. 95.XNoot1Rapportage van 28 november 2002.XNoot2TK 2002–2003, 28 768, nr. 1.XNoot3TK 2002–2003, 28 807, nr. 20.XNoot4Besluit van 16 mei 2003, Stcrt. 95.XNoot1TK 2002–2003, 28 637, nr. 19.XNoot2Stb. 2002, 88. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-29354-3.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl