Energierapport 2002; Brief minister met het Actieplan Biomassa 'Samen werken aan bio-energie'
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-07 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 28241, nr. 7

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

17-11-2003

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2003-2004

28241 nr. 7

05-11-2003

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekeningLichaamActieplan Biomassa: «samen werken aan bio-energie»Waarom een Actieplan Biomassa?Potentiële bijdrage van bio-energie aan de doelstellingenTabel 1: Maximale Bijdrage van Biomassatechnologie-combinaties
in 2010Knelpunten en actiesKnelpunt: Financieel-economischhoogte en duur duurzame elektriciteitsvergoedingactieshoge kosten van warmteprojectenactieKnelpunt: Vergunningenvergunningentraject duurt lang en is duuractiesonduidelijk toetsingskader, ontbreken afstemming wet-
en regelgeving en grote hoeveelheid betrokkenenactiesuitblijven handhaving en sancties bij overschrijding wettelijke
termijnen door bevoegd gezagactieKnelpunt: Communicatieontbreken kennis bij consumentactiesontbreken kennis en referentiekader bevoegd gezagactieduurzaamheid van biomassaactieKnelpunt: Beschikbaarheid Biomassaontbreken transparante marktactiesontbreken productspecificatiesactiesaanbod te klein, discontinu en niet van constante kwaliteitactieKnelpunt: Technologie en Kennisdiversiteit en complexiteit
(nieuwe) techniekenactiesKnelpunt: Gelijk speelveldverschillen in implementatie,
naleving en handhaving EU-lidstaten m.b.t. emissies, afvalstoffenbeheer en
wetgevingactiesUitvoering en aansturing actiesBIJLAGE 1Toelichting tabel 1.• Afvalverbrandingsinstallaties (AVI's)• Grootschalige bij- en meestook van biomassa• Stortgas• Afvalwater vergisting, GFT vergisting en mest (co)
vergisting:• Houtverbranding kleinschalig• Kippenmestverbranding/vergassing• Andere Decentrale bio-WKK• TransportbrandstoffenBIJLAGE 2Tijdschema Acties
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 28241Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 54 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
28 241Energierapport 2002nr. 7BRIEF VAN DE MINISTER VAN ECONOMISCHE ZAKENAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-Generaal's-Gravenhage, 5 november 2003In het Energierapport 2002 (Kamerstuk II, 2001–2002, 28 241,
nrs. 1 en 2) is een Actieplan Biomassa aangekondigd. Mede namens de Staatssecretaris
van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer bied ik u dit actieplan,
«Actieplan Biomassa: samen werken aan bio-energie», aan.Het doel van dit actieplan is om samen met marktpartijen acties uit te
voeren die nodig zijn om een versnelling in de energieproductie uit biomassa
op korte termijn te realiseren.Door samen voortvarend acties, gericht op opheffing van de knelpunten,
te starten, verwacht ik dat er de komende jaren meer bio-energieprojecten
gerealiseerd zullen worden. Het aanbieden van het Actieplan Biomassa, «Samen
werken aan bio-energie» is daartoe een eerste stap.Dit tegen de achtergrond van de overheidsdoelstelling t.a.v. duurzame
energie voor 2020 van 10% en de bijdrage die energie uit biomassa (bio-energie)
hieraan in de toekomst zal moeten en kunnen blijven leveren. In het Energierapport
2002 is bio-energie benoemd als een van de speerpunten van het duurzame energiebeleid.Op dit moment blijft het productietempo van bio-energie achter bij de
verwachtingen. Investeerders zijn erg terughoudend bij de realisatie van concrete
projecten vanwege allerlei knelpunten die het investeringsklimaat negatief
beïnvloeden. De in het Actieplan genoemde acties zijn er op gericht deze
knelpunten op te lossen.Een versnelling in het productietempo heeft alleen dan kans van slagen
als alle maatschappelijke sectoren die betrokken en bepalend zijn bij de ontwikkeling
en implementatie van energie uit biomassa, samen optrekken en acties oppakken.
Eenzijdige acties van de overheid zullen weinig effectief zijn.Knelpunten die buiten de invloedsfeer van de overheid liggen zullen door
partijen zelf opgelost moeten worden. Bij de totstandkoming van dit actieplan
zijn deze sectoren daarom intensief betrokken geweest. Samen zijn de
knelpunten spelend bij de realisatie van bio-energieprojecten vastgesteld
en zijn mogelijke oplossingsrichtingen en acties benoemd.De looptijd van dit Actieplan is drie jaar (2003–2005). De acties
richten zich op de korte termijn, tot 2010. De laatste acties worden eind
2005 afgerond. Halverwege 2006 wordt een evaluatie van het Actieplan Biomassa
uitgevoerd. Aan de hand daarvan wordt gekeken of nieuwe acties nodig zijn.
Gelijktijdig met het Actieplan Biomassa loopt voor bio-energie in het kader
van de energietransitie naar een duurzame energievoorziening, het deelproject
Biomassa Internationaal. Dit project richt zich op de lange termijn, vanaf 2010.
Gelet op de verschillende tijdshorizon vullen deze twee projecten elkaar aan.Met dit Actieplan Biomassa hoop ik, samen met alle betrokken partijen,
te bereiken dat op korte termijn de knelpunten spelend bij de realisatie van
bio-energieprojecten zoveel mogelijk weggenomen worden.De Minister van Economische Zaken,L. J. BrinkhorstActieplan Biomassa: «samen werken aan bio-energie»Waarom een Actieplan Biomassa?Op dit moment levert energie uit biomassa de belangrijkste bijdrage aan
de binnenlandse productie van duurzame energie in Nederland. De totale duurzame
energieproductie in Nederland in 2002 bedroeg 48 PJ (vermeden hoeveelheid
primaire energie). Het aandeel duurzame energie in de totale energievoorziening
kwam daarmee uit op 1,5%. Van deze 48 PJ kwam circa 37 PJ (77%) voor rekening
van bio-energie. De bijdrage van bio-energie zal verder toe moeten nemen om
de ambitieuze doelstellingen die de overheid zich voor de korte termijn heeft
gesteld te kunnen halen.In de praktijk zien we dat de vorderingen met duurzame energie in Nederland
moeizaam verlopen. Dit geldt ook voor bio-energie. Investeerders zijn terughoudend
bij het realiseren van bio-energieprojecten. Dit heeft met name te maken met
het aantal hobbels dat genomen moet worden bij de feitelijke realisatie van
projecten. De bedoeling van dit actieplan is om deze knelpunten te benoemen
en via gerichte acties op te lossen.De rol van biomassa in de Nederlandse energievoorziening op de lange termijn
wordt opgepakt in het transitieproject, via het deelproject biomassa 2040.
In dat kader zal gestart worden met een aantal praktijkexperimenten, waarin
toekomstvisies nader worden geconcretiseerd. In deze experimenten zal ook
een duidelijke link worden gelegd met de korte termijn. In het voorjaar van
2004 zal de Kamer over het transitieproject worden geïnformeerd.Potentiële bijdrage van bio-energie aan de doelstellingenHet doel van dit actieplan is een zodanig investeringsklimaat te creëren
dat biomassa maximaal kan bijdragen aan de duurzame elektriciteits- en energiedoelstellingen
voor 2010 en 2020.Op basis van een aantal scenarioberekeningen, studies en gegevens van
een aantal grote marktpartijen is een inschatting gemaakt van de maximale
bijdrage van bio-energie in 2010. Omdat dit actieplan zich richt op de korte
termijn zal een nadere concretisering van de bijdrage van bio-energie in 2020
onderdeel zijn van de rapportage over het transitieproject.In onderstaande tabel is deze inschatting weergegeven. Hierbij is gebruik
gemaakt van het begrip «biomassatechniek combinatie» (BTC). De
BTC geeft aan wat op dit moment de meest gangbare en in de toekomst te verwachten
combinaties zijn van biomassastromen en conversietechnieken.Tabel 1: Maximale Bijdrage van Biomassatechnologie-combinaties
in 2010Biomassa BTC'sBiomassa input2010  Elektriciteit (TWh)Energie (PJ) Afvalverbranding, AVIHuishoudelijk Afval (HHA)1.8120 Bij-/ meestook biomassa KolencentralesDroog, hoogcalorisch Sec. brandstoffen    Import biomassa3.834 StortgasHHA0.152Houtverbranding -> warmteResthout07 BIO-WKK vergistingMest,
nat organisch afval, GFT en afvalwater0.6–0.74–6Bio-WKK verbranding, vergassingSnoeihout, VGI reststromen, resthout, kippenmest28–18TransportbrandstoffenDivers–8–10Totaal Biomassa 8.36–8.4683–97De verwachting is dat in 2010 de maximale bijdrage van bio-energie 83
à 97 PJ zal kunnen zijn. De grootste bijdrage wordt daarbij geleverd
door de afvalverbrandingsinstallaties en de inzet van biomassa in kolencentrales
(ca. 54 PJ). De overige 29 à 43 PJ zal voornamelijk moeten komen uit
kleinschalige installaties. Voor een nadere toelichting op de afzonderlijke
cijfers wordt verwezen naar bijlage 1.Essentiële voorwaarde hierbij is dat er voldoende biomassa beschikbaar
en contracteerbaar is. Zonder voldoende kwalitatief aanbod van betaalbare
biomassa zal de verwachte productie niet gerealiseerd kunnen worden. Op basis
van de Marsroutestudie (NOVEM, 2002; EWAB Marsroute, Beschikbaarheid van biomassa
en afval) over het aanbod van biomassa, is de verwachting dat er in principe
tot en met 2010 voldoende aanbod van biomassa in Nederland is. Voor de lange
termijn zal import noodzakelijk zijn. Overigens kan ook op de korte termijn
sprake zijn van import, ingegeven door de voorkeur van de markt t.a.v. bepaalde
biomassastromen.Knelpunten en actiesDe, voor bio-energie, geïdentificeerde knelpunten zijn ingedeeld
naar zes probleemgebieden: financieel-economische knelpunten, problemen met
betrekking tot vergunningen, communicatie, aanbod en beschikbaarheid van biomassa,
knelpunten op gebied van kennis en technologie en problemen met betrekking
tot het «gelijke speelveld binnen de EU». Per gebied worden acties
benoemd. In bijlage 2 is een tijdschema voor de acties opgenomen.Specifiek voor de biomassa uit afval heeft de afgelopen jaren een dergelijke
knelpunteninventarisatie door de overheid in samenwerking met het bedrijfsleven
al plaatsgevonden. Daartoe is in 2001 door VROM het Platform Secundaire Brandstoffen
opgericht met als doel de inzet van secundaire brandstoffen voor energieopwekking
te versnellen. Omdat het ook hier gaat om energiewinning uit biomassa zullen
de activiteiten in dit kader worden afgestemd en geïntegreerd met die
in het kader van dit Actieplan.Knelpunt: Financieel-economischInvesteerders in bio-energieprojecten kunnen gebruik maken van diverse
financiële regelingen, o.a. de EnergieInvesteringsaftrek (EIA) en het
CO2-reductieplan. Bij deze regelingen spelen twee knelpunten:• hoogte en duur van de duurzame elektriciteitsvergoedingen• hoge kosten van warmteprojectenhoogte en duur duurzame elektriciteitsvergoedingVanwege het fiscale karakter bood de REB geen zekerheid voor een reeks
van jaren. Bovendien kon de hoogte van de REB van jaar tot jaar verschillen.
Hierdoor werd het rendement van de investering onzeker en dit
leidde tot extra risico op het geïnvesteerd kapitaal. Omdat het bij bio-energieprojecten
met name gaat om grote projecten met een substantiële investeringsomvang,
zal meer zekerheid over de duur van de vergoedingen het investeringsklimaat
aanzienlijk kunnen verbeteren.acties• Op 1 juli 2003 is de wet Milieukwaliteit Elektriciteits Productie
(MEP) in werking getreden. De MEP dient ter subsidiëring van de opwekking
van duurzame elektriciteit. Met de invoering van de MEP wordt de onrendabele
top voor de meeste biomassa-technologiecombinaties weggenomen. Daarnaast wordt
zekerheid geboden voor 10 jaar. Beide aspecten waren immers uitgangspunt bij
de ontwikkeling van dit instrument. Voor grootschalige verwerking van biomassa
wordt deze zekerheid vooralsnog beperkt tot drie jaar voor wat betreft de
hoogte van de subsidie. Dit vanwege de huidige fluctuaties in de biomassaprijs.
In de evaluatie van de MEP in de eerste helft van 2004 zal bezien worden hoe
ook voor deze MEP-categorie de investeringszekerheid kan worden vergroot tot
10 jaar met inachtneming van de fluctuaties in de prijs van biomassa.• Met de meest direct betrokkenen zal wel periodiek overleg gevoerd
worden over de financierbaarheid van bio-energieprojecten en over eventueel
optredende problemen met de bestaande instrumenten.• Daarnaast zal over eventuele problemen met de regelingen uit de
MEP gesproken worden in het kader van de communicatieactiviteiten rond de
invoering van de MEP.hoge kosten van warmteprojectenHet potentieel aan gelijktijdige opwekking van elektriciteit en warmte
uit biomassa is groot. Realisatie daarvan is essentieel voor het behalen van
de duurzame energiedoelstelling. In de praktijk zien we echter dat projecten
met warmtelevering moeizaam tot stand komen. Een mogelijke reden is dat, in
tegenstelling tot elektriciteit, warmte niet of nauwelijks gestimuleerd wordt
door de overheid. De problematiek rond warmte beperkt zich echter niet alleen
tot het al of niet vergoeden van warmte. Ook de warmteafzet mede in relatie
tot de relatief hoge kosten van een warmtedistributienet met bijbehorende
back-up faciliteiten vormen nog steeds een hardnekkig probleem.actieEZ gaat de warmteproblematiek verkennen. Per BTC zal gekeken worden naar
het warmtepotentieel en waar in de warmteketen (opwekking, distributie en
opslag) zich knelpunten voordoen en op welke schaal. Vervolgens zal op basis
van de (maatschappelijke) kosten en baten verdere besluitvorming plaatsvinden.Knelpunt: VergunningenInitiatiefnemers krijgen bij het ontwikkelen van projecten te maken met
complexe wet- en regelgeving. Voor biomassa heeft dit met name betrekking
op emissie-, afval- en mestwetgeving. Initiatiefnemers hebben de medewerking
van lokale overheden nodig in verband met de vereiste vergunningen op deze
terreinen. Provincies en gemeenten zullen een afweging van belangen moeten
maken en uiteindelijk een besluit moeten nemen met betrekking tot ruimte,
bouw en milieu. In het traject rond vergunningverlening zijn 3 knelpunten
geïdentificeerd• vergunningentraject duurt lang en is duur.• onduidelijk toetsingskader, ontbreken afstemming wet- en regelgeving
en grote hoeveelheid betrokkenen.• uitblijven handhaving en sancties bij overschrijding wettelijke
termijnen door bevoegd gezag.vergunningentraject duurt lang en is duurProcedures rond het verkrijgen van de juiste vergunningen duren lang en
zijn, met name voor kleinschalige biomassaopties, relatief kostbaar. Belangrijkste
oorzaak hiervoor is dat de procedures en te nemen stappen in deze procedures
vaak niet helder zijn.Met name gericht op het verkorten van het bestaande vergunningentraject
zullen twee acties in gang gezet worden:acties• VROM ontwikkelt in samenwerking met EZ, NOVEM en InfoMil procesgerichte
hulpmiddelen, gericht op het vergunningentraject.• Het gaat met name om de informatieverstrekking en onderlinge communicatie
die vereist is in elke procedurestap. Daarnaast wordt bekeken wat de mogelijkheden
zijn om het proces zo soepel mogelijk te doorlopen. Daarbij kan gedacht worden
aan checklists, «standaardvergunningen», een infobulletin om betrokken
partijen te informeren en de oprichting van een pool van deskundigen vanuit
de markt die «klaar staat» om gewenste ondersteuning pro-actief
te leveren aan zowel vergunningverleners als aan initiatiefnemers.• Daarnaast gaat de NOVEM vanaf 2004 de actuele praktijk van
de vergunningverlening monitoren. Aan de hand van deze monitoring kan vastgesteld
worden waar zich kansen op verbeteringen voordoen en waar van anderen kan
worden geleerd, zodat niet opnieuw het wiel wordt uitgevonden. Dit jaar wordt
een nulmeting uitgevoerd die als referentie gaat dienen.onduidelijk toetsingskader, ontbreken afstemming wet-
en regelgeving en grote hoeveelheid betrokkenenVoor biomassaprojecten zijn veel wetten en regels van toepassing. Onduidelijk
daarbij is vaak wat nu precies het toetsingskader is. Wanneer is een grondstof
een afvalproduct en welke emissie-eisen gelden er? Sommige beleidsterreinen
zijn daarnaast niet goed op elkaar afgestemd, althans onvoldoende zichtbaar
voor marktpartijen. Via het energiebeleid wordt de inzet van biomassa gestimuleerd,
terwijl het mestbeleid en het emissiebeleid de inzet van sommige stromen juist
ontmoedigd. Voor deze wetten en regels zijn bovendien verschillende partijen
bevoegd gezag met ieder hun eigen interpretatie daarvan.acties• Nadere doorlichting van het wet- en regelgevingcomplex rond biomassa,
inclusief het M.E.R.-traject, is nodig. Hierbij wordt ook gekeken naar mogelijkheden
om procedures te verkorten, te versimpelen en te bezien of gekomen kan worden
tot meer integrale besluitvormingsprocedures. Daarna worden de suggesties
voor verbeteringen waar mogelijk uitgevoerd onder regie van de interdepartementale
commissie marktordening. Hierbij kan worden meegelift met het deelproject
knelpunten gaswinning en windenergie en de VROM operatie «Herijking
regelgeving».• In de loop van dit jaar zorgt VROM dat de zogenaamde «witte»
en «gele» lijst afgerond en uitgegeven worden. Deze lijsten omvatten
de rubricering van biomassa en afvalstromen naar herkomst en kwaliteit met het oog op het van toepassing zijnde emissieregime. De «witte»
lijst betreft stromen die wat betreft emissies als «schoon» kunnen
worden aangemerkt, de «gele» lijst betreft stromen die buiten
de categorie schoon vallen.• Tenslotte is een werkgroep van deskundigen, met daarin VROM, LNV,
Expertise-centrum LNV, NOVEM, PDE, PBE en EZ, gestart met de inventarisatie
van knelpunten rondom co-vergisten in relatie tot de mestwetgeving in Nederland.Met name in de vergunningverlening op basis van mestwetgeving zijn een
aantal zaken niet goed afgestemd. Deze werkgroep zal met aanbevelingen komen
aan het Integraal Mestoverleg (IMOVE), bestaande uit vertegenwoordigers van
Rijk, Provincies, Gemeenten en Waterschappen. Indien er aanleiding is het
beleid aan te passen, zal LNV i.s.m. VROM en EZ een beleidsbrief opstellen.uitblijven handhaving en sancties bij overschrijding wettelijke
termijnen door bevoegd gezagDe wettelijke termijnen voor vergunningverlening worden vaak overschreden
zonder dat dit gevolgen heeft voor het bevoegd gezag. Dit leidt tot onzekerheid
en hogere kosten voor initiatiefnemers. Daarnaast wordt het stortverbod niet
altijd gehandhaafd, waardoor er minder biomassa beschikbaar komt voor energieopwekking.actieVROM gaat na of de door de markt ingebrachte knelpunten omtrent overschrijding
en handhaving van structurele aard zijn. Indien dit het geval is, zal het
bevoegd gezag om verbetering worden gevraagd. Aan de VROM-inspectie zal worden
gevraagd om een toezichtactie op te nemen in het werkplan dat daarop gericht
is. Hierbij wel de opmerking dat een en ander in concurrentie met andere,
op dat moment geformuleerde toezichtsactiviteiten in de Nalevingstrategie
VROM, moet worden afgewogen.Knelpunt: CommunicatieBij het realiseren van projecten worden initiatiefnemers in toenemende
mate geconfronteerd met het feit dat er nog veel onduidelijkheid en onbegrip
is over biomassa. Zo is vaak niet duidelijk wat biomassa precies is en worden
in toenemende mate vraagtekens gezet rond het duurzaamheidkarakter. Er zijn
immers vele biomassastromen met een verschillende mate van milieubelasting
in de keten. Dit leidt tot een gebrek aan maatschappelijke acceptatie en vormt
daardoor een drempel voor het investeringsklimaat. Een betere communicatie
over biomassa, ondermeer gevoed met de uitkomsten van de discussie over duurzaamheid,
zal het maatschappelijk draagvlak kunnen vergroten. De acties zullen zich
met name richten op het oplossen van de volgende knelpunten:• ontbreken kennis bij consument• ontbreken kennis en referentiekader bij bevoegd gezag• onduidelijkheid over duurzaamheid van biomassaontbreken kennis bij consumentIn tegenstelling tot bijvoorbeeld windenergie en zonne-energie, is de
consument onbekend met bio-energie. Het ontbreekt hem aan kennis en begrip
van nut en noodzaak van bio-energie. Dit wordt nog eens versterkt door het
ontbreken van eenduidige communicatie over het begrip bio-energie. Milieuorganisaties
vinden niet alle bio-energie opties even duurzaam en zoeken hierover de pers.
Energiebedrijven profileren zich in hun marketingactiviteiten over bio-energie
richting consument zeer verschillend. Sommige bedrijven verkopen
bio-energie niet als duurzame energie. Dit leidt tot onduidelijkheid en verwarring
bij de consument.actiesMarktpartijen, met name energiebedrijven, zorgen voor:• Betere onderlinge afstemming in huidige voorlichtingsactiviteiten
gericht op eenduidigheid in de boodschap richting de consument.• Intensivering informatievoorziening over het begrip bio-energie
naar de consument toeontbreken kennis en referentiekader bevoegd gezagNiet alleen de consument heeft een geringe kennis van bio-energie. Ook
nevenoverheden, zowel de beleidsmakers als «het bevoegd gezag»,
zijn niet altijd op de hoogte van de ins en outs van bio-energie. Dit leidt
in vergunningprocedures tot een terughoudende aanpak, hetgeen vertraging in
de procedure tot gevolg heeft. Het blijkt voor het bevoegd gezag moeilijk
te zijn zich pro-actief op de hoogte te stellen van alle ins en outs van bio-energie.
Een groot beleidsveld moet worden afgedekt en de vraag is welke bio-energieprojecten
een ambtenaar in zijn loopbaan tegen zal komen. Ook zijn er tot op heden in
Nederland naar verhouding slechts een gering aantal bio-energieprojecten gerealiseerd,
waardoor er nog niet veel ervaring op het gebied van vergunningverlening is.actie• EZ gaat haar beleid voor bio-energie duidelijker uitdragen door
gericht communicatie op te stellen voor beleidsmakers en bevoegd gezag.• Daarnaast verkent EZ de mogelijkheden om tot afspraken te komen
met provincies en gemeenten om meer bio-energieprojecten in Nederland te realiseren.
Hierbij kan gedacht worden aan het inpassen van afspraken over bio-energie
in BANS (Bestuurlijk Akkoord Nieuwe Stijl, het zgn. klimaatakkoord).duurzaamheid van biomassaMet name vanuit de milieubeweging worden vraagtekens gezet bij de duurzaamheid
van biomassa, specifiek bij de biomassa uit afval. Het feit alleen dat biomassa
hernieuwbaar is en netto geen extra CO2 in de atmosfeer brengt,
is voor een aantal organisaties niet voldoende. Vanwege de andere (negatieve)
milieukenmerken van bepaalde stromen weigeren sommige organisaties hun medewerking
aan projecten.actieDe discussie over duurzaamheid van biomassa wordt in het kader van de
transitie naar een duurzame energiehuishouding, project biomassatransitie,
opgepakt. Het ligt in de bedoeling dat NGO's en marktpartijen hierover tot
afspraken komen.Knelpunt: Beschikbaarheid BiomassaInitiatiefnemers zullen pas overgaan tot het bouwen of aanpassen van installaties
als er voldoende aanbod van biomassa is. Biomassa die bovendien tegen een
concurrerende en redelijke prijs meerjarig te contracteren is. In de praktijk
is hiervan nog nauwelijks sprake. De volgende knelpunten spelen een rol:• ontbreken transparante markt• ontbreken productspecificaties• aanbod te klein, discontinu, diffuus en niet van constante kwaliteitontbreken transparante marktVan een echte grondstoffenmarkt voor biomassa is op dit moment nog geen
sprake. Vraag en aanbod zijn niet goed op elkaar afgestemd en er is geen sprake
van een efficiënte allocatie van de verschillende biomassastromen. Dit
betekent in de praktijk dat bepaalde stromen óf niet beschikbaar komen
óf daar ingezet worden waar dat beter, vanuit energetisch oogpunt,
elders had kunnen gebeuren.acties• Binnenkort gaan er enkele proefprojecten van start gericht op het
vergroten van de verhandelbaarheid. In deze proeven wordt gekeken naar de
(on)mogelijkheden van een open marktplaats via internet, dan wel een beperkte
marktplaats voor specifieke stromen.• Daarnaast zal in het kader van de transitie naar een duurzame energiehuishouding,
binnen het project biomassatransitie een project opgestart worden voor de
ontwikkeling van een transparante marktplaats. Hiervoor zal een businessplan
opgesteld worden met stakeholders die willen investeren in een handelsplatform.ontbreken productspecificatiesEr bestaan nog geen duidelijke systemen om het product biomassa te beschrijven.
Hierdoor staat de kwaliteit van het product biomassa vaak ter discussie, mede
door de grote diversiteit aan biomassastromen. Met een betere productspecificatie
is zowel de bedrijfsvoering, de vergunningverlening als ook de verkoopbaarheid
van het product naar de klant gediend.acties• De markt bekijkt of zij tot een landelijk geaccepteerde en in de
praktijk toepasbare classificatie c.q. standaardisatie kunnen komen van categorieën
van biomassa gekoppeld aan een bepaalde technologie. Dit kan geschieden op
basis van reeds gerealiseerde classificatielijsten (NEN/NTA) en/ of de eerder
genoemde witte en gele lijst. Daarnaast worden door de markt grenswaarden
voor vervuiling van biomassa (zand, ijzer etc.) gedefinieerd die onderdeel
gaan uitmaken van de hierboven genoemde standaard.• De overheid gaat na in hoeverre bovengenoemde productspecificaties
toepasbaar zijn in het vergunningverleningtraject. aanbod te klein, discontinu en niet van constante kwaliteitDe stromen biomassa die beschikbaar komen zijn van wisselende kwaliteit
en samenstelling, komen discontinu vrij en zijn vaak klein. Hierdoor wordt
de conversie bemoeilijkt, en zijn uitgebreide voorbewerkingstappen noodzakelijk.actieDe markt start met het trechteren van stromen via bijvoorbeeld centrale
verzamelpunten voor specifieke biomassastromen. Van hieruit kan het ingezameld,
verhandeld en gedistribueerd worden. Vanuit deze loketten kan de kwaliteit
van het product ook beter gegarandeerd worden (d.m.v. certificatie). Een en
ander past binnen de afspraken die in het kader van BANS gemaakt
zijn met als doel de beschikbaarheid binnen de regio te vergroten.Knelpunt: Technologie en Kennisdiversiteit en complexiteit
(nieuwe) techniekenVoor verbranding, vergassing of vergisting is een grote diversiteit aan
complexe technologie beschikbaar. Dit maakt de keuze voor bepaalde technologieën
voor de investeerder uitermate lastig. Omdat bij de toepassing van deze complexe
technologie er nog wel eens wat mis kan gaan zijn investeerders vaak terughoudend.
Het verlenen van vergunningen voor bio-energieprojecten wordt tevens bemoeilijkt
door de complexiteit en diversiteit van technieken.actiesMarktpartijen zullen, in samenwerking met technologie-instituten, initiatieven
ontplooien om onderling kennis en ervaring uit te wisselen. Hierbij moet duidelijk
worden welke technologie, voor welke biomassastroom het best kan worden ingezet
met zo min mogelijke risico's. Daarnaast kan men zo van elkaar (fouten) leren
en hoeft het wiel niet opnieuw te worden uitgevonden. De volgende zaken worden
opgepakt:• Organiseren van meetings en excursies met inleiders uit de branche• Opstellen van lijst met bewezen combinatie technologie en biomassa-input• Opstellen van protocollen betreffende problemen en oplossingenOok in het kader van het project transitie biomassa staat kennisuitwisseling
nadrukkelijk op de agenda en is onderdeel van de nog op te starten transitie-experimenten.
Ook op dit terrein zal, waar nodig, nadere afstemming plaatsvinden.Knelpunt: Gelijk speelveldverschillen in implementatie,
naleving en handhaving EU-lidstaten m.b.t. emissies, afvalstoffenbeheer en
wetgevingVrijwel alle betrokken spelers, zowel markt als overheid, zijn het er
over eens dat op afvalstoffengebied moet worden toegewerkt naar «level
playing field» oftewel een gelijkwaardig Europees speelveld. Voor de
overheid geldt dat een hoog milieubeschermingsniveau bij afvalbeheer gegarandeerd
moet blijven, ook in een internationaliserende afvalmarkt. Voor het bedrijfsleven
geldt dat de «spelregels» in afvalland dezelfde moeten zijn en
niet mogen leiden tot concurrentievervalsing c.q. geen verstorend effect op
de marktwerking mogen hebben.actiesHet realiseren van een gelijkwaardig speelveld voor afvalbeheer is een
doelstelling van het beleid neergelegd in het Landelijk Afvalbeheerplan (LAP),
dat sinds 3 maart 2003 van kracht is.Om in de internationaliserende afvalmarkt een continu en hoogwaardig afvalbeheer
te kunnen blijven garanderen, streeft Nederland naar een gelijk speelveld
in de EU met een hoog milieubeschermingsniveau. Het bevorderen van een gelijk
speelveld is te concretiseren tot een aantal onderwerpen waarbij Nederland
meer harmonisatie wenst:• Harmonisatie binnen de EU met betrekking tot de volgende aspecten:– Eenduidige invulling van relevante termen en definities– Geharmoniseerde implementatie en uitvoering van EU-regelgeving– Harmonisatie van afvalverwerkingniveaus– Harmonisatie en integratie van afvalbeleid enregelgeving met andere
beleidsterreinen.• Gelijkwaardige beleidsuitgangspunten en instrumenteninzet in Nederland,
Duitsland, België en Frankrijk specifiek gericht op open grenzen voor
te verwijderen brandbaar afval in 2006.De rode draad bij de activiteiten gericht op het realiseren van een gelijk
speelveld voor afvalbeheer is versterken van kennis- en informatie-uitwisseling.
Voor het kanaliseren van de activiteiten en het bevorderen van meer samenwerking
tussen overheid en bedrijfsleven, wordt door VROM een platform gelijk speelveld
opgericht.Uitvoering en aansturing actiesVoor de uitvoering van dit actieplan wordt de Bio-Energie Realisatie Koepel
(BERK) opgericht. Deze koepel heeft als doel om de coherentie tussen de verschillende
acties te bewaken. Er zijn immers veel partijen bij betrokken en er zijn veel
economische maatschappelijke, technische en bestuurlijke factoren die van
invloed zijn op het welslagen van dit actieplan. Voor biomassa uit afval bestaat
een dergelijke koepel al sinds 2001 (het Platform Secundaire Brandstoffen).
Een aantal van de deelnemende partijen van dit platform zal benaderd worden
voor de BERK. Om overlap tussen beide fora te voorkomen ligt het in de bedoeling
deze platforms in de toekomst te integreren. Met name daar waar het gaat om
dezelfde knelpunten en acties.In de BERK zijn alle relevante partijen vertegenwoordigd die achter het
actieplan staan. De deelnemers aan de BERK zijn vertegenwoordigd op een niveau
dat beslissingsbevoegd is. De BERK heeft als taak o.a.:• Bewaken van de voortgang van de uitvoering van het actieplan• Coördinatie van activiteiten voortkomend uit dit actieplan• Behaalde (tussen) resultaten vaststellen en eventueel evalueren• Voortgang van de bio-energie realisatie bewaken en eventueel het
actieplan aanpassen c.q. updaten• Naleving van de afspraken uit het actieplan bewaken• Acties concretiseren, uitvoeren en monitoren via werkgroepen en
secretariaatDe werkgroepen van de BERK, die uitvoering geven aan de beschreven acties,
zijn voor de zomer of vlak na de zomer voor de eerste maal bijeengekomen en
hebben afspraken gemaakt over werkplannen. In het najaar gaat de BERK officieel
van start. Een aantal van de beschreven acties is al in gang gezet. In het
tijdschema in bijlage 2 is aangegeven wanneer met bepaalde acties gestart
wordt en wanneer de actie afgerond moet zijn.BIJLAGE 1Toelichting tabel 1.• Afvalverbrandingsinstallaties (AVI's)De huidige 11 AVI's in Nederland leveren op dit moment een grote bijdrage
aan duurzame energie, doordat 50% van de totaal geproduceerde energie als
duurzaam wordt beschouwd. In 2000 bedroeg de totale energieproductie 23 PJ,
zodat er 11.5 PJ als duurzaam wordt opgewekt. Doel van het AVI-convenant was
5.3 PJ extra productie. Momenteel zijn er uitbreidingsplannen bij AVI's die
met de beoogde MEP vergoeding, binnen de kaders van het LAP, mogelijk haalbaar
zijn, zodat voor 2010 een opbrengst van 40 PJ uit de 11 bestaande afvalverbrandingsinstallaties
realistisch lijkt; dat is 20 PJ duurzaam. Dit komt overeen met een elektriciteitsproductie
van 1.81 TWh.• Grootschalige bij- en meestook van biomassaVolgens het kolenconvenant zal er naar verwachting door de 6 productiebedrijven
in de periode 2008–2012 503 MWe biomassa vermogen worden geïnstalleerd,
resulterend in een CO2-reductie van 3,2 Mton. Uitgaande van 7500
bedrijfsuren bedraagt de totale elektriciteitsproductie 3,77 TWh. Aangezien
het hier om vermeden opwekking uit een kolencentrale gaat wordt, bij een rendement
van ca. 40%, ca. 34 PJ fossiele energie vermeden (3.77 * 3.6/0.40).• StortgasIn Nederland geldt een verbod op storten van brandbare afvalstoffen. Striktere
naleving daarvan en een verdere verhoging van de storttarieven zal naar verwachting
leiden tot een daling van de stortgasproductie. Er zit echter een vertragende
factor in deze afname, doordat de totale productie een periode van ongeveer
20 jaar beslaat. Vanwege een betere winning en benutting is vooralsnog uitgegaan
van een productie van duurzame energie van 2 PJ.• Afvalwater vergisting, GFT vergisting en mest (co)
vergisting:Bij de afvalwaterzuivering wordt geen grote toename verwacht. Deze blijft
constant op ca. 3 PJ. Daarentegen is er in de komende jaren extra ruimte voor
de vergisting van organische afvalstromen, bij de Voedings- en Genotmiddelen
Industrie en nat huishoudelijk afval, zoals GFT. Voor GFT is nu 1,5 miljoen
ton beschikbaar, maar die wordt grotendeels gecomposteerd. Er zijn slechts
2 vergistinginstallaties in Nederland met een opbrengst van 1 GWh of 2 TJ
in 2000. Dit decennium is een aantal installaties aan vervanging toe, zodat
bij een verbetering van de bedrijfsvoering en verdriedubbeling van de inzet
de productie kan stijgen naar 0.3 PJ. Ook bij de VGI sector kunnen meer natte
stromen via vergisting in energie omgezet worden. Dat kan op locatie gebeuren,
maar ook in combinatie met mest, zoals hier onder genoemd onder covergisting.
Voor 2010 wordt een inzet geschat van 0.5 PJ. Deze waarde kan dan via stand-alone
of covergisting de komende jaren gerealiseerd gaan worden en is afhankelijk
van de regelgeving.Ontwikkelingen in deze sector mestvergisting worden de laatste jaren gedomineerd
door een verscherping van het mestbeleid. Behalve dat er minder mest in Nederland
mag worden geproduceerd zullen er ook andere toepassingen voor de verwerking
van mest gevonden moeten worden. Uit de totale beschikbare hoeveelheid mest
in 2010 van 7500 kton kan 0.3 TWh elektriciteit worden opgewekt, ofwel (0.3
* 3.6 / 0.55 =) 2 PJ elektriciteit. Indien ook de warmte uit deze installaties
wordt benut kan de benutting oplopen tot 3 PJ. • Houtverbranding kleinschaligSchattingen laten zien dat verbranding van hout in de huishoudens en bij
de houtverwerkende industrie momenteel tot 7.4 PJ aan vermeden fossiele energie
leidt. De verwachting is dat dit constant kan blijven. Daarvoor is wel noodzakelijk:
een toename van het rendement door het toenemend gebruik van houtkachels i.p.v.
open haarden, anderzijds nieuwe installaties tengevolge van de strengere emissie-eisen
voor industriële houtverbranding.• Kippenmestverbranding/vergassingVoor pluimveemest bedroeg de verwachte beschikbaarheid in 2010 ca. 2000
kton. Momenteel lijkt dit aan de ruime kant, en mag gezien de ontwikkelingen
in de landbouw eerder een beschikbaarheid van 1000 kton verwacht worden. Als
wordt uitgegaan van een gemiddelde elektriciteitsopbrengst van 0.5 kWh/kg
pluimveemest en 8000 bedrijfsuren per jaar, dan kan op basis van de beschikbaarheid
van 1000 kton jaarlijks ongeveer 0.5 TWh in installaties met een totaal vermogen
van 63 MWe worden opgewekt. Uitgaande van kleinschalige opwekking valt te
denken aan 25 centrales van 2.5 MWe of meer, grotere eenheden zoals 2 centrales
van 25 MWe en 5 centrales van 2.5 MWe. Met 0.5 TWh wordt (0.5* 3.6/0.55 =)
3.2 PJ fossiel vermeden. In de momenteel voorziene projecten te Apeldoorn
en Moerdijk wordt ook de restwarmte benut en komt de totale bijdrage een factor
1.5 hoger uit op: 5 PJ. Mocht er in 2010 toch nog 2000 kton kippenmest zijn,
dan kan de opbrengst hoger uitvallen, nl 10 PJ.In deze berekening is geen rekening gehouden met de bezwaren van met name
de milieubeweging rond de verbranding van kippenmest.• Andere Decentrale bio-WKKIn potentie vindt bio-WKK toepassing bij kassen, industrie en de gebouwde
omgeving met warmte netten. Verbredingthema's binnen de MJA afspraken, het
GlastuinbouwMilieuconvenant (GLAMI convenant) bij de glastuinbouw en verduurzaming
binnen de gebouwde omgeving (Koepelprogramma) leiden tot nieuwe initiatieven
in deze sector. Voorbeelden van geslaagde implementatie zijn de bio-WKK centrales
te Cuijk, Schijndel, de Lier en Lelystad, waarmee momenteel reeds 1.5 PJ wordt
opgewekt, en waarvoor reeds 250 000 ton bosbouwrestproducten en 150 000
ton schoon resthout wordt ingezet. Beide kunnen nog verdubbeld worden, zodat
er potentieel nog 5 PJ aan biomassa beschikbaar is. Daarmee komt de opbrengst
aan elektriciteit uit deze Nederlandse stromen op 3 PJ, en met rest warmtebenutting
op 5 PJ.Daarnaast is er nog een aanzienlijk potentieel beschikbaar uit de voedings-
en genotmiddelen industrie, waarmee 2 PJ elektriciteit en 3 PJ bij warmte
benutting kan worden opgewekt.• TransportbrandstoffenHet totale verbruik van motorbrandstoffen bedroeg in 1999 ca. 400 PJ [Energieverslag
Nederland 2000, ECN]. Zonder LPG komt dit uit op ca 370 PJ waardoor de bijdrage
volgens de voorgenomen EU streefwaarde (voor NL: 5,75%) ca 21 PJ moet bedragen.
Indien het energieverbruik t.b.v. transport verder toeneemt, kan de bijdrage
ook hoger uitvallen. Echter, 5.75% is ambitieus, alhoewel de mogelijkheid
bestaat dat deze hoeveelheid voor een deel als geïmporteerde vloeibare
brandstof NL binnenkomt. Momenteel lijkt 2 %, overeenkomend met 8 a 10 PJ
een redelijke aanname.BIJLAGE 2Tijdschema ActiesActieStart ActieEinde ActieBio-Energie Realisatie Koepel20032005 Financieel  Periodiek overleg20032005 Evaluatie MEP20042005Verkenning problematiek Duurzame Warmte20042004Vergunningverlening  Standaardiseren vergunningenproces20032004 Monitoring vergunningverlening20032005 • Verkenning vergunningenproblematiek20032004 • Witte en gele lijst afmaken20032003 Beleidsbrief m.b.t. de afzetmogelijkheden voor digestaat20032004 Verkenning knelpunten m.b.t. handhaving en toezicht20032004Communicatie  werkgroep voorlichting20032005 Verkenning afspraakmogelijkheden met nevenoverheden20042005Duurzaamheidsdiscussie20032004 Beschikbaarheid Biomassa  Ontwikkeling marktplaats (incl. proefprojecten)20032005 Standaard productspecificaties opstellen20032005 Inzamelingsloketten20032005Technologie en kennis  Uitwisselingen kennis en ervaringen20032005 Gelijkwaardig speelveld EU  Diverse acties gericht op verbetering20032005 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-28241-7.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl