Wijziging Coördinatiewet Soc. Verzekering en Invorderingswet i.v.m. opdrachtgevers- en kopersaansprakelijkheid confectie; Advies en nader rapport
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-11 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 25035, nr. B

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer

07-10-1996

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1996-1997

25035 nr. B

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekeningLichaamBijlage bij het advies van de Raad van State van 23 augustus
1994, no. W12.94.0215, met redactionele kanttekeningen die de Raad in overweging
geeftVoorstel van wetMemorie van toelichting
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 25035Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 41 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
25 035Wijziging van de Coördinatiewet Sociale Verzekering en de Invorderingswet
1990 in verband met de invoering van de opdrachtgeversaansprakelijkheid en
de kopersaansprakelijkheid in de confectiesector en invoering van een vrijwaringsregeling
in de ketenaansprakelijkheidBADVIES RAAD VAN STATE EN NADER RAPPORTHieronder zijn opgenomen het advies van de Raad van State d.d. 23 augustus
1994 en het nader rapport d.d. 24 september 1996, aangeboden aan de Koningin
door de staatssecretaris van Sociale Zaken en Werkgelegenheid, de staatssecretaris
van Financiën en de minister van Justitie. Het advies van de Raad van
State is cursief afgedrukt. Bij Kabinetsmissive van 19 april 1994, no. 94.003034, heeft Uwe Majesteit,
op voordracht van de Staatssecretaris van Sociale Zaken en Werkgelegenheid,
mede namens de Staatssecretaris van Financiën en de Staatssecretaris
van Justitie, bij de Raad van State ter overweging aanhangig gemaakt het voorstel
van wet met memorie van toelichting tot wijziging van de Coördinatiewet
Sociale Verzekering en de Invorderingswet 1990 in verband met de invoering
van de opdrachtgeversaansprakelijkheid en de kopersaansprakelijkheid in de
confectiesector.Blijkens de mededeling van de Directeur van Uw kabinet van 19 april 1994,
nr. 94.003034, machtigde Uwe Majesteit de Raad van State, zijn advies inzake
het bovenvermelde voorstel van wet rechtstreeks aan de ondergetekenden te
doen toekomen.Dit advies, gedateerd 23 augustus 1994, No. W12.94.0215, bieden wij U
hierbij aan.1. Het wetsvoorstel strekt ertoe de in de Coördinatiewet Sociale
Verzekering (CSV) en de Invorderingswet 1990 geregelde ketenaansprakelijkheid
in de confectiesector uit te breiden tot de bedrijfsmatig handelende opdrachtgever
en de bedrijfsmatig handelende koper. Dit voorstel wordt in de memorie van
toelichting (algemeen, paragraaf 2) als «ultimum remedium» beschouwd
om het niet betalen van belastingen en premies sociale verzekeringen in deze
branche te bestrijden. De Raad van State stelt vast dat in de confectiesector die gekenmerkt
wordt door zeer complexe en veelal ondoorzichtige ketens, de ketenaansprakelijkheid
eerst bij wet van 22 december 1993 (Stb.734) van toepassing werd.In de memorie van toelichting bij die wet werd gesteld dat aansprakelijkstelling
een effectief instrument is, maar dat toekennen van de juiste prioriteit door
de uitvoeringsorganen daarbij een voorwaarde is evenals een goede samenwerking
tussen de Belastingdienst, de bedrijfsverenigingen en de onderscheiden opsporingsdiensten.
In de toelichting (paragraaf 10) op het voorliggend ontwerp wordt aangegeven
op welke wijze althans in Amsterdam aan de daadwerkelijke implementatie van
de regeling uitvoering wordt gegeven. De Raad meent dat handhaving van de
bestaande regeling die nog maar net gestart is, voorop behoort te worden gesteld
en dat in deze fase niet tot uitbreiding moet worden overgegaan. Eerst dient
duidelijk zicht te bestaan op de ervaringen die met de uitvoering zijn opgedaan
en met de gebleken mogelijkheid voor handhaving en controle.Ook de Sociale Verzekeringsraad heeft in zijn advies van 17 februari 1994
primair aandacht gevraagd voor verbetering van de controle op de naleving
van de bestaande regelgeving.De Raad is van oordeel dat uitbreiding van de ketenaansprakelijkheid als
thans wordt voorgesteld en waarop de Raad hierna terugkomt, op nieuwe problemen
inzake uitvoering, handhaving en controle zal stuiten. De Raad acht invoering
van het wetsvoorstel op dit tijdstip om die reden ongewenst.1. De Raad meent dat invoering van het wetsvoorstel op dit moment ongewenst
is omdat handhaving van de wet ketenaansprakelijkheid confectiesector voorop
behoort te worden gesteld. Volgens de Raad dient eerst duidelijk zicht te
bestaan op de ervaringen die met de uitvoering, handhaving en controle van
de wet ketenaansprakelijkheid confectiesector zijn opgedaan. De Raad meent
dat uitbreiding van de ketenaansprakelijkheid confectiesector tot nieuwe problemen
inzake uitvoering, handhaving en controle zal leiden.Wij merken op dat naar aanleiding van de geconstateerde omvangrijke malafiditeit
in de confectiesector in februari 1993 het plan van aanpak tot bestrijding
van de confectiefraude naar de Tweede Kamer is gezonden (Kamerstukken II 1992/93,
22 958, nr. 4). In dit plan van aanpak is vermeld dat de confectiefraude
diverse aspecten kent zoals zwart werken, illegaliteit en onwenselijke arbeidsomstandigheden.
In het plan wordt vastgesteld dat alle aspecten die een rol spelen bij de
fraude in de confectiesector pleiten voor een integrale aanpak.Onderdeel van de ruime aanpak van de confectiefraude is het bevorderen
dat werkgevers ook in deze sector de voor hun werknemers verschuldigde premies
en belasting betalen. De eerste stap daartoe is de invoering van de wet ketenaansprakelijkheid
confectiesector. Doel van deze wet is de inning van de door confectie-ateliers
verschuldigde premies en belasting beter te waarborgen. Gezien de overeenkomsten
met malafide onderaanneming in bij voorbeeld de bouwsector heeft de wet ketenaansprakelijkheid
confectiesector een logische eerste stap gevormd om te komen tot een situatie
waarin degenen die voordeel kunnen hebben van het werken met malafide onderaannemers
aansprakelijk gesteld kunnen worden voor de gevolgen van niet nakoming van
premie- en belastingverplichtingen door die onderaannemers. Zoals in genoemd
plan van aanpak reeds is vermeld, werd van diverse zijden aangegeven dat daarmee
vermoedelijk niet kon worden volstaan. Er bestond de vrees voor ontduiking
door opdrachtgeverschap en koop van bestaande zaken. Daarom was, zoals in
dat plan is medegedeeld, een interdepartementale werkgroep belast met de opdracht
een onderzoek te doen naar de mogelijkheid voor deze knelpunten een wettelijke
oplossing te vinden. In de gevolgde werkwijze lag besloten de visie van het
vorige kabinet op zo kort mogelijke termijn de hiervoor als eerste stap omschreven
uitbreiding te realiseren en niet te wachten op de uitkomst van de studie
naar een oplossing van genoemde knelpunten.In de tweede voortgangsrapportage plan van aanpak confectiefraude, die
op 8 februari 1995 naar de Tweede Kamer is gezonden, (Kamerstukken II 1994/95,
17 050, nr. 191) is aan de hand van de resultaten van een onderzoek van
het Nederlands Economisch Instituut de ernst van de problematiek nog eens
aangetoond. Het instituut heeft de omvang van de illegale arbeid binnen de
totale werkgelegenheid van de confectiesector geraamd op 50%. In de voortgangsrapportage
is vermeld dat het ingezette beleid in de confectiesector resultaat begint
op te leveren. Ook wordt in de voortgangsrapportage vastgesteld dat het van
belang is het ingezette beleid voort te zetten ten einde de inspanningen die
tot nu toe zijn gepleegd ook op langere termijn effect te laten hebben. Aangezien
deze aanpak van confectie-fraude in ontwikkeling is, zullen de resultaten
op de langere termijn duidelijker blijken.Er is in de praktijk gesignaleerd dat aannemers zich presenteren als opdrachtgever
om zodoende aan mogelijke aansprakelijkstelling op grond van de wet ketenaansprakelijkheid
confectiesector te ontkomen. Zo is gebleken dat confectionairs, die in het
verleden de positie van (hoofd)aannemer in de keten innamen, zich afschermen
van de ketenaansprakelijkheid door niet langer als aannemer op te treden maar –
door het tussenschuiven van een extra schakel: een confectie-atelier –
zich de status van opdrachtgever aanmeten.Met opdrachtgeversaansprakelijkheid in de confectiesector kan een succesvol
ontwijkingsgedrag met het oog op aansprakelijkstelling op grond van de ketenaansprakelijkheid
worden voorkomen. Het aantal (rechts)personen in de keten dat aansprakelijk
gesteld kan worden, wordt met opdrachtgeversaansprakelijkheid in de confectiesector
uitgebreid.Het wordt onmogelijk de aansprakelijkheid als hoofdaannemer te ontlopen
door de status aan te nemen van opdrachtgever, via tussenschakeling van een
geringe mogelijkheden tot verhaal biedend atelier (of tussenpersoon) dat zich
voortaan als hoofdaannemer presenteert. Eveneens wordt het onmogelijk de aansprakelijkheid
te ontgaan door het afsluiten van een overeenkomst van koop en verkoop van
een toekomstige zaak in plaats van een overeenkomst van aanneming van werk.
Tenslotte wordt het onmogelijk de aansprakelijkheid te ontlopen door andere
weinig mogelijkheden tot verhaal biedende schakels tussen te schuiven om op
die wijze de status van opdrachtgever te verwisselen met die van een bedrijfsmatig
handelende koper van een bestaande zaak. Dit betekent dat mogelijkheden tot
handhaving en controle in de confectiesector worden verbeterd. Immers discussie
over het wel of niet hebben van de hoedanigheid van aannemer is minder relevant
omdat ook de opdrachtgever en de bedrijfsmatig handelende koper aansprakelijk
kunnen worden gesteld. De preventieve werking is belangrijk: door de dreiging
van aansprakelijkstelling zullen partijen in de confectiesector eerder worden
weerhouden van de inschakeling van malafide handelaars of malafide atelierhouders.Met het indienen van het wetsvoorstel wordt gevolg gegeven aan een motie
van de Tweede Kamer en een wens van branche-organisaties. Op 14 september
1993 heeft de Tweede Kamer de motie aangenomen waarin om spoedige indiening
van het wetsvoorstel opdrachtgeversaansprakelijkheid wordt verzocht (Kamerstukken
II 1992/93, 22 958, nr. 10).De Kamer heeft tijdens het algemeen overleg van 30 maart 1995 over de
tweede voortgangsrapportage van het plan van aanpak confectiefraude opnieuw
aangedrongen op een spoedige indiening van het wetsvoorstel opdrachtgeversaansprakelijkheid.Om een correcte belasting- en premie-afdracht in de confectiesector te
bewerkstelligen, is het naar onze mening noodzakelijk het specifiek voor deze
branche ontworpen systeem van aansprakelijkheidsbepalingen zo spoedig mogelijk
in te voeren. De invoering van opdrachtgeversaansprakelijkheid in de confectiesector
is een logisch vervolg op de invoering per 1 februari 1994 van de ketenaansprakelijkheid
in deze branche. Wij zijn van oordeel dat er gelet op de omvang van de fraude
in de confectiesector geen aanleiding is terug te komen op het standpunt van
het vorige kabinet dat uit het oogpunt van verbetering van de handhaafbaarheid
en controleerbaarheid van de ketenaansprakelijkheid confectiesector de totstandkoming
van een wettelijke regeling inzake opdrachtgeversaansprakelijkheid in de confectiesector
noodzakelijk is.2. In de brief van de Minister van Justitie van 5 februari 1993 aan de
Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-Generaal (Kamerstukken II 1992/93,
22 958, nr. 4, bladzijde 3) wordt de problematiek die ook voorwerp van
het voorstel van wet is, als volgt gekarakteriseerd: «Zonder de problematiek
te willen dramatiseren – het gaat om een op zich zelf genomen naar omvang
en ernst niet groot maatschappelijk vraagstuk –, vormen de overtredingen
van diverse wetten en de – mogelijke – gevolgen voldoende aanleiding
voor de overheid aandacht te besteden aan de aanpak van het verschijnsel van
de confectie-fraude.» Het absoluut en relatief beperkte gewicht van
de zaak komt ook tot uitdrukking in het geringe financiële belang (10
miljoen gulden premies en 1,5 miljoen gulden loonbelasting). Tevens past het
niet een aansprakelijkstelling voor premies en belastingen in het leven te
roepen zonder voor degenen die aansprakelijk gesteld kunnen worden, effectieve
mogelijkheden te creëren om zich te vrijwaren voor die aansprakelijkheid.
Met dit laatste wordt naar het oordeel van de Raad een grens overschreden. Bij de invoering van de ketenaansprakelijkheid bestond destijds het vertrouwen
in het stelsel van de geblokkeerde rekeningen (g-rekeningen). Naar het oordeel
van de Raad is echter gebleken dat dit vertrouwen om een voldoende sluitend
stelsel te creëren wat al te hoog gespannen is geweest.De opdrachtgever en de koper van kleding die nog geheel of gedeeltelijk
vervaardigd moet worden, die ingevolge het wetsvoorstel hoofdelijk aansprakelijk
worden, krijgen dezelfde mogelijkheid om hun aansprakelijkheid te beperken
als thans op grond van de bestaande regelgeving de aannemer heeft, namelijk
toegang tot het stelsel van de g-rekeningen. Betaling op een g-rekening geeft
echter – zoals hiervoor reeds is aangestipt – onvoldoende zekerheid
voor vrijwaring, hetgeen in betekenis toeneemt naarmate de keten verlengd
wordt. In aanmerking moet daarbij worden genomen dat door de complexiteit
van de produktieketens in de confectiesector het systeem van de g-rekening
moeilijk hanteerbaar is en tot ongerechtvaardigde resultaten zal kunnen leiden.Het voorstel van de vakraad voor de confectie-industrie om als alternatief
voor het g-rekening-systeem een clearing house op te richten is, naar de toelichting
vermeldt (paragraaf 5), nog in onderzoek. Zolang het onderzoek niet is afgerond
is de Raad van oordeel dat verlenging van de keten die in de aansprakelijkstelling
kan worden betrokken, achterwege moet blijven. De Raad tekent hierbij nog
aan dat in de toelichting de hoop wordt uitgesproken dat nog voor de zomer
een standpunt zou kunnen worden bepaald over de merites van g-rekeningen,
maar dat de Raad generlei aanvullend bericht over het resultaat van het onderzoek
heeft ontvangen.2. De Raad maakt een opmerking over het absoluut en relatief beperkte
gewicht van de confectiefraude en stelt dat het niet past een aansprakelijkstelling
voor premies en belastingen in het leven te roepen zonder voor degenen die
aansprakelijk gesteld kunnen worden, effectieve mogelijkheden te creëren
om zich te vrijwaren van die aansprakelijkheid. Voorts spreekt de Raad zijn
twijfel uit over de hanteerbaarheid en de effectiviteit van het g-rekeningenstelsel.Naar aanleiding van de opmerking van de Raad dat de problematiek in de
confectiesector slechts van beperkt gewicht is, maken wij de volgende kanttekeningen.
In de door de Raad geciteerde passage, Kamerstukken II 1992/93, 22 958,
nr. 4, bladzijde 3, waarin wordt aangegeven dat de confectiefraude «een
op zichzelf genomen naar omvang en ernst niet groot maatschappelijk vraagstuk»
inhoudt, wordt anderzijds tevens de conclusie getrokken dat de samenloop van
overtredingen van diverse wetten in de confectiebranche en de mogelijke gevolgen
daarvan voldoende aanleiding vormen voor de overheid om aandacht te besteden
aan de aanpak van het verschijnsel confectiefraude en dat zij vanuit haar
algemeen handhavende taak daartoe ook geroepen is. Voorts wordt geconcludeerd
tot de noodzaak van een integrale aanpak. Daarin ligt de opvatting besloten
dat het niet juist zou zijn alleen te letten op de financiële aspecten
van een uitgebreidere toepassing van aansprakelijkstellingen voor premie-
en belastingschulden.In de op genoemd plan van aanpak volgende voortgangsrapportage, die onder
punt 1 reeds aan de orde is gesteld, blijkt bovenstaande benadering nog steeds
actueel te zijn. Zoals wij hiervoor reeds hebben vermeld is in paragraaf 2.1.
van de tweede voortgangsrapportage de ernst van de problematiek nog eens geschetst.
Het kabinet is dan ook van mening dat mede vanuit het oogpunt van preventieve
werking de situatie in de confectiesector een speciaal voor de onderhavige
branche ontworpen geheel van aansprakelijkheidsbepalingen rechtvaardigt.Voor wat betreft de opmerking van de Raad dat thans een effectieve mogelijkheid
tot vrijwaring tegen aansprakelijkheid ontbreekt, willen wij het volgende
opmerken. Ook thans bevat de wet reeds de mogelijkheid om het risico van aansprakelijkstelling
te verminderen, door storting van de verschuldigde belasting en premies op
een geblokkeerde rekening. Dit levert onder de vigerende wetgeving een vermoeden
van betaling op. Disculpatie is echter slechts mogelijk wanneer het niet betalen
van de premies en belasting aan geen enkele schakel in de keten te wijten
is. Dit betekent dat men, ondanks storting op een g-rekening, in voorkomend
geval toch nog kan worden aangesproken voor het betalen van de verschuldigde
belasting en premies. Dit wordt in de praktijk door betrokkenen als onrechtvaardig
ervaren. Wij hebben dan ook begrip voor de van diverse zijden geuite wens
om tot een wettelijke vrijwaringsregeling te komen en hebben besloten het
wetsvoorstel met een daarop gerichte wijziging van de ketenaansprakelijkheidsregeling
uit te breiden. Er wordt een wettelijke vrijwaring voor de hoofdelijk aansprakelijke
ingevoerd ter hoogte van het bedrag dat op een g-rekening is gestort. De hoofdelijk
aansprakelijke wordt echter niet gevrijwaard voor zover hij wist of redelijkerwijs
moest vermoeden dat de onderaannemer, dan wel – bij verdere uitbesteding –
een volgende onderaannemer in gebreke zou blijven het op de g-rekening gestorte
bedrag aan te wenden voor de betaling van sociale verzekeringspremies en loonbelasting.
Hiermee wordt bijvoorbeeld voorkomen dat ook bij een «opzetje»
het enkele feit dat betrokkene stort op een g-rekening al tot vrijwaring zou
moeten leiden. De aansprakelijke hoeft in deze systematiek tot het op de g-rekening
gestorte bedrag dan ook niet langer in te staan voor verwijtbaar gedrag van
onderaannemers, voor zover hij daarvoor redelijkerwijs niet hoefde te vrezen.
Het risico voor misstappen van onderaannemers van de hoofdaannemers verschuift
in beginsel naar de uitvoeringsinstanties.In de praktijk zullen de uitvoeringsorganisaties slechts in de meer sprekende
gevallen alsnog tot aansprakelijkstelling kunnen overgaan. Aangezien de vrijwaring
deeluitmaakt van het bestaande g-rekeningenstelsel kunnen de administratieve
voorschriften ter zake ongewijzigd van toepassing blijven. Het wetsvoorstel
en paragraaf 5 en het artikelsgewijze deel van de memorie van toelichting
zijn dienovereenkomstig aangevuld. Deze aanpassing heeft niet geleid tot een
wijziging van de financiële paragraaf. De wettelijke vrijwaring is volledig
ingebed in het bestaande (g-rekeningen)stelsel. De financiële gevolgen
van het opnemen van een wettelijke vrijwaring zijn moeilijk te becijferen,
maar verwacht wordt dat deze slechts marginaal zullen zijn.De in het wetsvoorstel opgenomen opdrachtgeversaansprakelijkheid en kopersaansprakelijkheid
voor de confectiesector vormen een specifiek op de omstandigheden van die
sector toegesneden uitbreiding van de reeds bestaande ketenaansprakelijkheid.
In dat kader spreekt het voor zich dat de mogelijkheden om zich te beschermen
tegen het risico van aansprakelijkheid dezelfde zullen zijn als die welke
in het algemeen gaan gelden met betrekking tot de ketenaansprakelijkheid.
De koper van een bestaande zaak kan echter geen gebruik maken van het g-rekeningenstelsel.
De premies en belasting hadden veelal in een veel eerder stadium reeds moeten
worden betaald. Aan de kopersaansprakelijkheid voor een bestaande zaak is
eveneens een disculpatiemogelijkheid verbonden. In paragraaf 3 en 9 van het
nader rapport wordt nader ingegaan op de aansprakelijkheid van de koper van
een bestaande zaak.De hanteerbaarheid en effectiviteit van het g-rekeningenstelsel, als door
de Raad verwoord, zijn ook aan de orde gesteld tijdens de parlementaire behandeling
van het wetsvoorstel tot invoering van de ketenaansprakelijkheid in de confectiesector.
Zo is in dat verband het bezwaar geopperd dat voor elke transactie een overmakingsovereenkomst
zou moeten worden gesloten. Zoals ook toen reeds is geantwoord, voegt dit
aan het aantal te verrichten administratieve handelingen weinig toe. Betrekkelijk
eenvoudig te realiseren en ook gebruikelijk is het om de desbetreffende gegevens
op te nemen in de aannemingsovereenkomst. In die situatie kan de overmakingsovereenkomst
als het ware opgaan in het aannemingscontract. Mutatis mutandis geldt hetzelfde
voor de opdrachtgever. Hoewel de confectiesector een nogal complexe structuur
kent, zal als gevolg van een juiste naleving van het bovenstaande bij elke
partij kleding herleiding kunnen plaatsvinden tot de individuele transacties
die aan de produktie van de kleding ten grondslag liggen.De Raad merkt op dat het voorstel van de Vakraad voor de Confectie-Industrie
om een clearing house voor de confectiesector op te richten, nog in onderzoek
is. De Raad is van mening dat verlenging van de keten, die in de aansprakelijkstelling
betrokken kan worden, achterwege moet blijven zolang het onderzoek van de
Vakraad nog niet is afgerond. Wij veronderstellen dat deze opmerking berust
op een misverstand. Van de Vakraad voor de Confectie-Industrie hebben wij
begrepen dat invoering van de maatregel opdracht- geversaansprakelijkheid
voorwaarde is om het plan voor een clearing house nader uit te werken.3. Invoering van aansprakelijkheid zonder toegang te geven tot het stelsel
van g-rekeningen, zoals wordt voorgesteld voor de koper van vervaardigde kleding,
raakt de vraag over de risicoverdeling bij de inhouding en invordering van
premies en belastingen in het hart. Indien de staat de inhouding en invordering
van belastingen (en de bedrijfsverenigingen die van premies) opdraagt aan
anderen, behoort daarbij een dienovereenkomstige overdracht van bevoegdheden
aan die anderen om deze taak te kunnen vervullen. Een en ander heeft onder
meer gestalte gekregen in de wettelijke regelingen met betrekking tot de heffing
van belastingen bij wege van afdracht of voldoening op aangifte. Aansprakelijkheid
voor het voldoen van dergelijke verplichtingen zonder dat de daarbij behorende
«macht» wordt doorgeschoven, past alleen indien een economische
eenheid bestaat of indien er sprake is van samenspanning. In het voorstel
van wet worden enkel fraudebestrijding en de daaruit voortvloeiende concurrentieverstoring
als gronden voor deze diepe ingreep in het stelsel genoemd. De Raad meent dat dit niet deze stap rechtvaardigt en niet als precedent
bij een mogelijke herijking van de voornoemde risicoverdeling mag gaan dienen.
Op grond hiervan is de Raad van oordeel dat dit voorstel van wet niet moet
worden ingediend voor zoveel het betreft de hierbedoelde kopersaansprakelijkheid.3. In dit onderdeel komt de Raad tot het advies dit voorstel van wet niet
in te dienen voor wat betreft de zogenoemde kopersaansprakelijkheid met betrekking
tot bestaande zaken (reeds vervaardigde kleding). Daartoe volgt de Raad een
gedachtenlijn waarmee wij ons niet kunnen verenigen. De Raad benadert de voorgestelde
kopersaansprakelijkheid vanuit het uitgangspunt dat, indien de staat de inhouding
van premies en belastingen (en de bedrijfsverenigingen die van premies) opdraagt
aan anderen, daartegenover een dienovereenkomstige overdracht van bevoegdheden
aan die anderen behoort te staan om deze taak te kunnen vervullen. De Raad
verwijst in dit verband naar de wettelijke regelingen met betrekking tot de
heffing van belastingen bij wege van afdracht of voldoening op aangifte.Naar ons oordeel benadert het college het voorstel om kopersaansprakelijkheid
in te voeren ten onrechte als een regeling betreffende de gevolgen, die mogen
worden verbonden aan de niet-nakoming van de verplichtingen tot inhouding
en afdracht of voldoening van premies en belasting door degenen die daartoe
krachtens de bestaande regelgeving gehouden zijn. Zowel de voorgestelde kopersaansprakelijkheid
als de bestaande vergelijkbare aansprakelijkheidsregelingen, zoals de ketenaansprakelijkheid
en de bestuurdersaansprakelijkheid, in de Invorderingswet 1990 en in de Coördinatiewet
Sociale Verzekering (CSV) vormen een aanvulling op de door de Raad bedoelde
gevolgen van niet-nakoming van belasting- en premieverplichtingen. Die aanvulling
is niet gegrond op de aanwezigheid van een economische eenheid of van samenspanning
ter zake van de niet-nakoming van belasting- en premieverplichtingen. De aansprakelijkheid
is daarentegen geënt op de specifieke omstandigheden in de confectiebranche
en de verhoudingsgewijs sterke economische positie die de koper van reeds
vervaardigde kleding daarin inneemt.Die positie brengt een bijzondere verantwoordelijkheid mee om te voorkomen
dat de produktie van de in te kopen kleding geschiedt zonder dat tevens de
daarmee samenhangende belasting- en premieverplichtingen worden voldaan. Vanuit
dit perspektief geeft de voorgestelde kopersaansprakelijkheid een wettelijk
geregelde uitwerking van het rechtsbeginsel dat men aansprakelijk moet kunnen
worden gehouden voor de schade die een ander (in casu de staat respektievelijk
een bedrijfsvereniging) lijdt, ingevolge een aan de eerstbedoelde persoon
toe te rekenen doen of nalaten dat in strijd is met de zorgvuldigheid die
in het maatschappelijk verkeer betaamt.Wij menen dat de rechtsgrond waarop de voorgestelde kopersaansprakelijkheid
berust geen nadere toelichting behoeft omdat die rechtsgrond in meer algemene
zin dezelfde is als die welke aan de reeds bestaande vergelijkbare aansprakelijkheidsregelingen
ten grondslag ligt. Mede gelet op de door de Raad genoemde argumenten voor
de kopersaansprakelijkheid – fraudebestrijding en de uit fraude voortvloeiende
concurrentieverstoring – en in samenhang met hetgeen hierover is opgemerkt
in het aan de Tweede Kamer toegezonden plan van aanpak tot bestrijding van
de confectiefraude en het eveneens aan de Kamer overgelegde rapport «Uitbreiding
van de ketenaansprakelijkheid in de confectiesector tot de opdrachtgever»
(Kamerstukken II 1992/93, 22 958, nr. 9), menen wij dat aan het voorstel
tot invoering van een kopersaansprakelijkheid in de confectiesector met betrekking
tot reeds vervaardigde kleding een deugdelijke motivering ten grondslag ligt.In dit kader is nog van belang dat voorkomen moet worden dat invoering
van aansprakelijkheid van de opdrachtgever en de koper van nog te vervaardigen
zaken er toe zal leiden dat door het sluiten van koopovereenkomsten ter zake
van bestaande zaken de maatregel ontweken kan worden. Door invoering van aansprakelijkheid
van een koper van een bestaande zaak wordt bereikt dat ontwijkingsgedrag met
het oog op de aansprakelijkheid van de opdrachtgever of een koper van een
toekomstige zaak, geen resultaat heeft. Een efficiënte uitvoering en
handhaving van het voorgestelde systeem van aansprakelijkheden wordt hiermee
gewaarborgd.Tevens menen wij er blijk van te hebben gegeven een open oog te hebben
voor de moeilijkheden waarin de koper van vervaardigde kleding kan komen te
staan ingeval overwogen wordt hem aansprakelijk te stellen voor de belasting-
en premieschulden die met de vervaardiging van de kleding verband houden.Zoals in de memorie van toelichting is aangegeven, is de hoogte van de
koopsom niet doorslaggevend maar kunnen ook andere factoren voor een beoordeling
daarvan van belang zijn. Daarnaast zijn de artikelen 16bb, eerste lid, CSV
en 35b Invorderingswet gewijzigd in die zin, dat de koper gedisculpeerd is
indien aannemelijk is dat hij op het tijdstip van de koop niet wist of behoorde
te weten dat ter zake van de vervaardiging van de kleding te weinig of geen
premies en belasting zouden worden betaald. Zowel koper als uitvoeringsorgaan
zijn gehouden een bijdrage te leveren aan de bewijsvoering. De toedeling van
de bewijslast is dan ook geobjectiveerd. In de praktijk betekent dit dat de
bedrijfsvereniging en de Belastingdienst naar de disculpatiemogelijkheid van
de koper een onderzoek moeten instellen, voordat tot aansprakelijkstelling
kan worden overgegaan en dat in de motivering van de aansprakelijkstelling
op de afwezigheid van een disculpatiegrond wordt ingegaan. Van de koper kan
worden verlangd dat hij eveneens een bijdrage aan de bewijsvoering levert,
aangezien hij het beste in staat is voor het bewijs te zorgen. Voor zoveel
nodig wijzen wij er voorts nog op dat de bezwaar- en beroepsmogelijkheid die,
alsmede het regresrecht dat, de aansprakelijk gestelde heeft in het kader
van de bestaande regelingen van de keten- en de bestuurdersaansprakelijkheid,
ingevolge het wetsvoorstel ook zullen gelden voor de kopersaansprakelijkheid.4. De Raad is van mening dat de voorgestelde uitbreiding van de ketenaansprakelijkheid
de reeds aanmerkelijke uitvoeringsproblemen verder vergroot. In de eerste
plaats wijst de Raad erop dat degene die aansprakelijk wordt gesteld het recht
heeft op grond van artikel 50 van de Invorderingswet 1990 bezwaar bij de inspecteur
te maken en vervolgens de hoogte van de aanslag door de rechter te doen toetsen
tenzij ter zake reeds een onherroepelijke rechterlijke uitspraak is gewezen.
Bovendien geeft artikel 50, derde lid, van de Invorderingswet 1990 degene
die aansprakelijk is gesteld het recht volledig geïnformeerd te worden
over de gegevens die de grondslag van de naheffingsaanslag vormen. Naar verwachting
zijn juist deze gegevens niet steeds beschikbaar, op grond waarvan de hoogte
van de naheffingsaanslag niet aannemelijk gemaakt zal kunnen worden. Bewijsregelingen
zoals de omkering van de bewijslast indien geweigerd wordt inzage in de boekhouding
te verlenen of geen inlichtingen worden verstrekt, kunnen aan degene die aansprakelijk
is gesteld, niet worden tegengeworpen (artikel 50, vierde lid, van de Invorderingswet
1990). De bewijslast voor juistheid van de naheffingsaanslag ligt aldus bij
de Belastingdienst. Hetzelfde als hiervoor opgemerkt ten aanzien van de naheffingsaanslag
geldt ten aanzien van de premieheffing door de bedrijfsvereniging. In de tweede plaats wijst de Raad erop dat naarmate de afstand in de keten
groter is, het zicht of al dan niet premie en loonbelasting is afgedragen
minder wordt, terwijl marktinvloeden steeds sterker worden. Het gaat niet
aan een marktkoopman die T-shirts met opdruk voor een bepaald evenement na
dat evenement voor minder dan de stofwaarde heeft ingekocht, aansprakelijk
te houden voor de volledige premies en loonbelasting die eerder in de keten
niet zijn betaald. Het rekening houden met dergelijke marktinvloeden zal de
uitvoering aanmerkelijk compliceren, maar is noodzakelijk voor een aansprakelijkstelling
die niet volstrekt onrechtvaardig is.In de toelichting moet in ieder geval op deze uitvoeringsproblemen worden
ingegaan en de vrees voor onuitvoerbaarheid van de regeling worden weggenomen.4. De Raad geeft uitdrukking aan zijn vrees dat invoering van het wetsvoorstel
tot een vergroting van uitvoeringsproblemen zal leiden. Hij wijst in dit verband
in de eerste plaats op de mogelijkheid om in de in artikel 50 Invorderingswet
1990 bedoelde gevallen bezwaar te maken tegen de naheffingsaanslag waarvoor
men aansprakelijk wordt gesteld, de informatieplicht die in artikel 50, vierde
lid (nieuw), ter zake op de ontvanger rust en het buiten toepassing blijven
van de zogenoemde omkering van bewijslast in de in artikel 50, derde lid (nieuw),
bedoelde gevallen.Wij merken hierover het volgende op. We realiseren ons dat de uitvoering
van de voorgestelde regelingen niet altijd eenvoudig zal zijn. De aspecten
waar de Raad op wijst, zijn echter niet nieuw en ook reeds inherent aan bestaande
regelingen van de ketenaansprakelijkheid en de bestuurdersaansprakelijkheid.
Hoewel het op zich evident is dat een uitbreiding van het gebied waarop de
aansprakelijkheidsregelingen voor de loonbelasting en premies kunnen worden
toegepast in beginsel ook leidt tot een vergroting van de schaal waarop zich
uitvoeringsmoeilijkheden kunnen voordoen, verwachten wij daarvan geen aanmerkelijke
verzwaring van de uitvoeringslasten op dit terrein. Zoals we in de memorie
van toelichting, alsmede eerder in dit rapport, tot uitdrukking hebben gebracht,
heeft dit wetsvoorstel vooral een preventieve doelstelling. In verband daarmee
is ook aan het slot van de paragraaf Financiële en personele gevolgen
van de memorie van toelichting opgemerkt dat het wetsvoorstel geen directe
personele gevolgen heeft voor de bedrijfsverenigingen en de Belastingdienst.De Raad wijst in de tweede plaats op de betekenis van marktinvloeden en
geeft het voorbeeld van een marktkoopman die kleding inkoopt voor minder dan
de stofwaarde.Naar ons oordeel heeft dit voorbeeld dezelfde functie als het in de paragraaf
Aansprakelijkheid van de koper van een bestaande zaak van de memorie van toelichting
gegeven voorbeeld van een partij kleding die tegen een lage prijs kan worden
ingekocht, als het om modegevoelige kleding gaat waarvan het aanbod groot
is. De functie van het voorbeeld is te illustreren dat, in het kader van de
kopersaansprakelijkheid, de inkoopprijs niet het enige criterium is aan de
hand waarvan beoordeeld moet worden of bij de gegeven inkoopprijs door de
desbetreffende confectie-ateliers de loonbelasting en premies zouden worden
betaald. Het is immers van algemene bekendheid dat confectiegoederen doordat
ze uit de mode raken een ingrijpende waardevermindering kunnen ondergaan,
om het even of het nu komt doordat bepaalde kleurstellingen of patronen uit
modieus oogpunt achterhaald zijn dan wel doordat bepaalde evenementen waaraan
op de kleding wordt gerefereerd, hun actualiteitswaarde hebben verloren.5. In artikel 16ba, vierde lid, CSV wordt onder meer artikel 16b, vijfde
lid, van overeenkomstige toepassing verklaard. De vraag is gerezen of in het
vierde lid niet eveneens een afwijking moet worden opgenomen voor de in het
vijfde lid, eerste volzin, voorkomende zinsnede «waarvoor hij op grond
van het eerste lid hoofdelijk aansprakelijk is». Die zinsnede verwijst
namelijk naar de aansprakelijkheidsregeling van artikel 16b CSV, terwijl het
de bedoeling zal zijn dat het vijfde lid ook van toepassing zal zijn op de
aansprakelijkheidsregeling van artikel 16ba, eerste lid, CSV. Indien deze
veronderstelling juist is, adviseert de Raad het vierde lid van artikel 16ba
CSV aan te vullen. Hetzelfde geldt voor artikel 35a, vierde lid, onderdeel c, van de Invorderingswet
1990 in samenhang met artikel 35, vijfde lid, van die wet.5. De artikelen 16ba, vierde lid, onderdeel c, CSV en 35a, vierde lid,
onderdeel c, van de Invorderingswet 1990 zijn naar aanleiding van de opmerkingen
van de Raad gewijzigd.6. In artikel 16ba, zesde lid, CSV wordt bepaald dat de opdrachtgever
slechts kan worden aangesproken indien «de werkgever» in gebreke
is. Deze term past niet in de tekst nu daarin steeds van aannemers en onderaannemers
gesproken wordt (bijvoorbeeld ook artikel 16b, zevende lid, CSV). De Raad
adviseert de tekst van genoemd zesde lid aan te passen. Hetzelfde geldt voor artikel 16bb CSV.6. De Raad merkt op dat de in artikel 16ba, zesde lid, CSV gebezigde term
«werkgever» niet past in een tekst waar steeds sprake is van aannemers
en onderaannemers. De op grond van de verschillende sociale verzekeringswetten
verschuldigde premies zullen in de eerste plaats door de op grond van die
wetten premieplichtige werkgevers moeten worden betaald. De opmerkingen van
de Raad gaven dan ook aanleiding de artikelen 16b, zevende lid, 16ba, zesde
lid, en 16bb, tweede lid, CSV eveneens te wijzigen. In de desbetreffende artikelen
wordt met «werkgever» dan ook gedoeld op de werkgever die primair
tot premiebetaling verplicht is.7. Naar de mening van de Raad zullen zich ook in internationaal verband
in verhoogde mate problemen inzake de uitvoering, de handhaving en de controle
voordoen als gevolg van de voorgestelde uitbreiding van de ketenaansprakelijkheid.
In paragraaf 9 van de memorie van toelichting (Internationaal aspect) dient
op deze problematiek te worden ingegaan, waarbij dient te worden aangegeven
of en zo ja in hoeverre de voorgestelde wettelijke regeling extra-territoriale
werking door middel van executie zal kunnen hebben. Daarbij ware ook meer
feitelijke informatie te verschaffen over het aanwezig zijn en de bestrijding
van illegale confectie-ateliers in de andere landen van de Europese Unie.7. De Raad is van mening dat in internationaal verband in verhoogde mate
problemen met de uitvoering, handhaving en controle van de opdrachtgeversaansprakelijkheid
in de confectiesector zich zullen voordoen. Naar aanleiding van de opmerking
van de Raad is de paragraaf Internationaal aspect van de memorie van toelichting
aangepast met een beschrijving van de mogelijkheden om het bedrag waarvoor
een in het buitenland gevestigde derde aansprakelijk kan worden gesteld, daadwerkelijk
in te vorderen. In dit verband is het van belang dat in communautair verband
verbetering van de grensoverschrijdende premie-inning wordt voorbereid. Tevens
is de toelichting aangevuld met het op 13 oktober 1995 ingediende voorstel
van rijkswet tot goedkeuring van het op 25 januari 1988 te Straatsburg tot
stand gekomen Verdrag inzake wederzijdse administratieve bijstand in belastingzaken
(Kamerstukken II 1995/96, 24 452 (R 1551)).Op dit moment is er weinig feitelijke informatie beschikbaar over de aanwezigheid
en bestrijding van malafide confectie-ateliers in de andere landen van de
Europese Unie. Dit blijkt ook uit de antwoorden van de Europese Commissie
op de schriftelijke vragen E-1866/94 en 1870/94 van mevrouw Van Putten (PbEG
nr. C 36/10). De Nederlandse overheid heeft in OESO-verband aandacht gevraagd
voor het probleem van malafide confectiebedrijven. Dit initiatief van Nederland
heeft geleid tot een onderzoek naar confectiefraude dat de OESO zal uitvoeren.
Het resultaat hiervan is thans nog niet beschikbaar.8. Voor een aantal redactionele kanttekeningen verwijst het college naar
de bij het advies behorende bijlage.8. De redactionele kanttekeningen van de Raad zijn verwerkt.9. In het wetsvoorstel is nog een wijziging aangebracht in artikel 16bb,
eerste lid, CSV en artikel 35b Invorderingswet 1990. In deze artikelen wordt
de bedrijfsmatig handelende koper van reeds vervaardigde kleding gelijkgesteld
met de opdrachtgever, in die zin dat ook bedrijfsmatig handelende kopers van
vervaardigde kleding aansprakelijk worden gesteld voor niet betaalde premies
en belasting. Voor deze koper is voorzien in een disculpatiemogelijkheid.
In de desbetreffende bepalingen is de zinsnede «niet wist en ook niet
kon weten» gewijzigd in «niet wist of behoorde te weten».
Met deze formulering wordt aangesloten bij de elders gebruikte formulering
van een dergelijke uitzonderingsregel. Daarnaast is «kan zijn betaald
dan wel kan worden betaald» aangepast in «zou worden betaald».Hierdoor is bereikt dat de disculpatiebepaling niet toegepast kan worden
in specifieke fraudegevallen, wanneer de koper van een bestaande zaak bij
voorbeeld betrokken is bij een «opzetje». De bonafide koper van
een bestaande zaak is daarentegen met de nieuwe formulering eerder gedisculpeerd.
Zijn positie is daarmee in de zin van de risicobeperking vergelijkbaar met
de koper van een toekomstige zaak, die van het g-rekeningenstelsel gebruik
kan maken.In het aan de Raad voorgelegde wetsvoorstel was ten onrechte niet voorzien
in een wijziging van de artikelen 16c CSV en artikel 37 Invorderingswet 1990.
Het wetsvoorstel is thans daarmee aangevuld. Het betreft volgens de bestaande
tekst van de desbetreffende bepalingen de (mede-) aansprakelijkheid voor de
nakoming van de premie- en belastingverplichtingen van de niet in Nederland
gevestigde aannemer die rust op de leider van de vaste inrichting in Nederland,
de in Nederland wonende of gevestigde vaste vertegenwoordiger, of degene die
de leiding heeft van de in Nederland verrichte werkzaamheden. Nu het onderhavig
wetsvoorstel voor wat betreft de confectiesector het bereik van de ketenaansprakelijkheid
uitbreidt tot de opdrachtgever en de bedrijfsmatige koper, is het voor de
hand liggend die ketenverlenging ook in de onderhavige bepalingen tot uitdrukking
te brengen.Tevens is in artikel 16c CSV (door middel van een nieuw vierde lid) voorzien
in een disculpatiebepaling.Het wetsvoorstel bevat tenslotte een aantal technische aanpassingen om
enkele lacunes in de regeling van verhaalsbevoegdheden in de Coördinatiewet
Sociale Verzekering en in de Invorderingswet 1990 op te vullen.In verband met de uitbreiding van het bereik van de ketenaansprakelijkheid
in de confectiesector is artikel 50 van de Invorderingswet 1990 gewijzigd
om tot een algemene regeling te komen van de mogelijkheden voor aansprakelijken
zich door middel van bezwaar en beroep te verweren tegen de hoogte van het
bedrag waarvoor men aansprakelijk wordt gesteld. Voorts zijn de verhaalsregelingen
in de artikelen 55, 56 en 57 van die wet aangepast. Het laatste geldt eveneens
voor de artikelen 16f en 16g CSV.Daarnaast zijn nog enkele wijzigingen van technische aard in het wetsvoorstel
aangebracht.De Raad van State geeft U in overweging het voorstel van wet niet te zenden
aan de Tweede Kamer der Staten-Generaal dan nadat met het vorenstaande rekening
zal zijn gehouden. De Vice-President van de Raad van State,W. ScholtenWij mogen U verzoeken het hierbij gevoegde gewijzigde voorstel van wet
en de gewijzigde memorie van toelichting aan de Tweede Kamer der Staten-Generaal
te zenden.De Staatssecretaris van Sociale Zaken en Werkgelegenheid,F. H. G. de GraveDe Staatssecretaris van Financiën,W. A. F. G. VermeendDe Minister van Justitie,W. SorgdragerBijlage bij het advies van de Raad van State van 23 augustus
1994, no. W12.94.0215, met redactionele kanttekeningen die de Raad in overweging
geeftVoorstel van wet– In de artikelen 16b van de Coördinatiewet Sociale Verzekering
(CSV) en 35 van de Invorderingswet 1990 wordt telkens het woord «volgende»
gebruikt. In de artikelen 16ba CSV en 35a van de Invorderingswet 1990 blijft
het gebruik van dit woord achterwege. De teksten aan elkaar aanpassen.– In artikel I, onderdeel A, in het vierde lid van artikel 16ba
CSV, «met dien verstande» vervangen door: met dien verstande dat;
in de onderdelen a, b en c van genoemd artikellid de eerste keer dat het voorkomt
«dat» laten vervallen.– In artikel I, onderdeel A, in artikel 16ba, vijfde lid, CSV komen
de zinsneden «de premie en de voorschotpremie» en «het niet
betalen» voor. Deze zinsneden wijken af van het vergelijkbare zesde
lid van artikel 16b CSV. Beide artikelen op elkaar afstemmen.– In artikel II, onderdeel A, in het vierde lid van artikel 35a
van de Invorderingswet 1990, «met dien verstande» vervangen door:
met dien verstande dat; in de onderdelen a, b en c van genoemd artikellid
de eerste keer dat het voorkomt «dat» laten vervallen.– In artikel IV «volgende op» vervangen door: na (aanwijzing
178 van de Aanwijzingen voor de regelgeving). Memorie van toelichting– In paragraaf 1, eerste alinea, na de genoemde wet van 22 december
1993 tussen haakjes de verkorte aanduiding «wet ketenaansprakelijkheid
confectiesector» opnemen, aangezien deze verkorte aanduiding in de toelichting
regelmatig wordt gebruikt.– In paragraaf 7, vierde alinea, de strafsanctie van de artikelen
68 van de Algemene wet inzake rijksbelastingen en 64 van de Invorderingswet
1990 juist weergeven.– In paragraaf 8, eerste alinea, het artikel vermelden waarin de
genoemde verleggingsregeling is opgenomen en de Staatsbladaanduiding laten
vervallen.Voorts in de tweede alinea de vindplaats vermelden van de vermelde wijziging
van het Uitvoeringsbesluit omzetbelasting 1968.– In paragraaf 10, laatste alinea, de gebruikte afkortingen vervangen
door de volledige namen.– In de toelichting op het vierde lid van de artikelen 16b CSV en
35a van de Invorderingswet 1990, aan de tweede alinea toevoegen dat niet als
premie wordt beschouwd de verhoging, bedoeld in artikel 12, tweede lid, CSV. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-25035-B.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl