Europees handelssysteem voor CO2-emissierechten Implementatie in Nederland; Lijst van Vragen en Antwoorden
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2019-09-23 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 31252, nr. 5

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer

07-01-2008

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2007-2008

31252 nr. 5

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekeningLichaam123456789101112131415161718
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 31252Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 35 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
31 252Europees handelssysteem voor CO2-emissierechten Implementatie
in Nederlandnr. 5LIJST VAN VRAGEN EN ANTWOORDENVastgesteld 2 januari 2008De vaste commissies voor de Rijksuitgaven1,
voor Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer2 en voor Economische Zaken3 hebben een
aantal vragen voorgelegd aan de minister van Volkshuisvesting, Ruimtelijke
Ordening en Milieubeheer over het rapport van de Algemene Rekenkamer inzake
een Europees handelssysteem voor CO2-emissierechten Implementatie
in Nederland (Kamerstuk 31 252, nr. 2).De ministers van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer
en van Economische Zaken hebben deze vragen beantwoord bij brief van 21 december
2007. Vragen en antwoorden zijn hierna afgedrukt.De voorzitter van de commissie voor de Rijksuitgaven,AptrootDe voorzitter van de commissie voor Volkshuisvesting, Ruimtelijke
Ordening en Milieubeheer,KoopmansDe voorzitter van de commissie voor Economische Zaken,Kraneveldt-van der VeenAdjunct-griffier van de commissie voor de Rijksuitgaven,De Bakker1Welke garantie is er voor de hoogte van de prijzen
van emissierechten in de tweede handelsperiode? Is er een juridische basis
voor het stellen van een minimumprijs aan emissierechten? Zo nee, is de regering
van mening dat die er moet komen?De essentie van een marktinstrument als emissiehandel is dat de prijs
tot stand komt tussen vrager en aanbieder. Daarom zijn er geen garanties te
geven over de prijs; wel zijn er uiteraard bepaalde verwachtingen. De prijs
van rechten voor de periode 2008–2012 schommelt al maanden consequent
boven de € 20 per ton.Er is geen juridische basis voor een minimumprijs voor emissierechten,
en de regering is ook niet van mening dat een dergelijke basis er zou moeten
komen.2Hoe en hoeveel worden producenten van elektriciteit
in het kader van de windfall profits gekort op de hoeveelheid emissierechten
die zij ontvangen? Dient deze maatregel alleen ter voorkoming van toekomstige
windfall profits of is het ook bedoeld ter compensatie van eerder gerealiseerde
windfall profits? Biedt deze maatregel voldoende waarborgen om windfall profits
niet alleen terug te dringen, maar zelfs volledig onmogelijk te maken? Zo
nee, welk ander emissiehandelssysteem zou deze waarborgen wel kunnen bieden?Klopt het dat met een prestatienormsysteem (Performance
Standard Rate) windfall profits onmogelijk zijn? Zo ja, waarom wordt deze
toewijzingsmethode niet gebruikt?Producenten van elektriciteit die meer dan 350 Gwh per jaar produceren
en daarbij elektriciteit leveren buiten de eigen inrichting krijgen een korting
van 15% op hun toewijzing van emissierechten. Deze maatregel dient
om de toekomstige windfall profits ten dele aan te pakken. Het gaat immers
om de toewijzing voor de jaren 2008–2012. Hiermee worden de windfall
profits niet volledig onmogelijk gemaakt. Om windfall profits volledig te
voorkomen is geen totaal ander emissiehandelssysteem nodig; alleen de wijze
van toekennen van CO2 rechten moet anders. Als alle rechten geveild
worden, worden windfall profits voorkomen. Windfall profits ontstaan namelijk
doordat bedrijven de waarde van CO2 rechten doorberekenen, terwijl
ze deze gratis verkregen hebben. Bij een veiling moeten bedrijven voor de
rechten gaan betalen en gaat het dus om werkelijk gemaakte kosten. De inzet
van Nederland bij de herziening van de richtlijn voor emissiehandel (waar
de Europese Commissie momenteel aan werkt) is dan ook zo veel mogelijk veilen
(TK 28 240, nr. 89). Het invoeren van een PSR zal de windfall profits
maar deels kunnen voorkomen. Hierover is op 14 december 2006 door de
minister van Economische Zaken een brief aan de Kamer gestuurd op (TK 28 240,
nr. 68).3Wat is de inschatting van de Nederlandse regering van
de vormgeving van de door de Europese Commissie voorgestelde uitbreiding van
het emissiehandelssysteem tot andere sectoren, zoals bijvoorbeeld de luchtvaart?Over de uitbreiding van het emissiehandelssysteem met luchtvaart wordt
naar verwachting op korte termijn politieke overeenstemming bereikt op EU
niveau. De emissiehandel voor luchtvaart zal alle vluchten omvatten van, naar
en in de Europese Unie die worden uitgevoerd door luchtvaartmaatschappijen.In het kader van de onderhandelingen voor Kyoto na 2012, is de inzet van
de EU erop gericht zowel de internationale luchtvaart als zeescheepvaart onder het regiem van Kyoto te brengen. Wanneer de Commissie met een
voorstel voor uitbreiding van het emissiehandelssysteem met zeescheepvaart
zal komen, is vooralsnog niet te voorspellen. Over de vormgeving van deze
eventuele uitbreiding is nog niets bekend. Er is onduidelijkheid ten aanzien
van de reikwijdte en wie onder emissiehandel zouden vallen. Ook andere essentiële
zaken zoals het vaststellen van het emissieplafond en het percentage te veilen
rechten moeten nog worden ingevuld.4Klopt het dat wanneer ondergrondse CO2-opslag
ook onder het emissiehandelssysteem komt te vallen, zoals de Europese Commissie
overweegt voor te stellen, dit betekent dat CO2-afvang en -opslag
marktaangelegenheden blijven, waarbij overheidsinmenging onmogelijk wordt,
aangezien anders de marktwerking in het emissiehandelssysteem verstoord zou
worden?CO2 afvang en opslag (Carbon Capture and Storage, CCS) zal
in principe onder marktconforme condities moeten plaatsvinden zonder overheidssteun.
Het emissiehandelsysteem zal daartoe de primaire prijsprikkel moeten leveren.
Echter, de technologie voor CCS staat nog in de kinderschoenen. De versnelde
ontwikkeling en demonstratie van de technologie heeft nog overheidssteun nodig.
(«Nieuwe energie voor het klimaat», werkprogramma Schoon en Zuinig,
(TK 31 209, nr. 1). De Commissie werkt momenteel aan het concept voor
de richtlijn voor CO2 opslag, welke zij op 23 januari a.s.
zal uitbrengen. Deze richtlijn beoogt de juiste randvoorwaarden en een level
playing field te creëren voor CO2 afvang en opslag in de EU.
In het voorjaar van 2008 zal het kabinet een beleidsbrief over CCS aan de
Tweede Kamer sturen, waarin zij ook haar reactie op de voorgestelde richtlijn
zal geven.5Over welke percentage van de emissiereductie bestaat
nog twijfel vanwege het uitblijven van contracten en voor welk deel bestaat
twijfel over het daadwerkelijk realiseren van de emissie wegens technische
oorzaak?Op dit moment moet nog voor ca. 15–20% aan contracten met
projectontwikkelaars in ontwikkelingslanden en Oost-Europese landen getekend
worden. Teneinde deze onzekerheid en mogelijke negatieve financiële consequenties
(a.g.v. mogelijke verdere prijsstijgingen) te mitigeren, zullen op korte termijn
de aan de verschillende uitvoeringsorganisaties beschikbaar gestelde budgetten
worden gerealloceerd. Hierdoor kunnen nog dit jaar zoveel mogelijk koopcontracten
worden getekend en de voor CDM en JI beschikbaar gestelde financiële
middelen zo effectief en efficiënt mogelijk worden ingezet. Deze maatregel
zal geen aanvullende financiële consequenties hebben.Zoals de Algemene Rekenkamer op pagina 47 van haar rapport heeft aangegeven,
wordt verwacht dat bij CDM 10 tot 20% en bij JI 12 tot 27% van
hetgeen is gecontracteerd, uiteindelijk door allerlei oorzaken niet zal worden
geleverd. Een verwachte uitval van 10% zal in eerste instantie door
overcommittering (ondertekenen van extra koopcontracten) worden gemitigeerd.6Kan de regering toelichten wat het verschil in opvattingen
over het Green Investment Scheme is tussen de regering en de rekenkamer en
waarom de regering van mening is dat dit niet onomstreden is? De regering is niet van mening dat het Green Investment Scheme «niet
onomstreden» is. Zowel de rekenkamer als de regering onderkennen de
onzekerheden rondom dit nieuwe instrument Green Investment Scheme. De regering
is echter van mening dat er voldoende maatregelen en aandachtspunten kunnen
worden ingebouwd om de integriteit van dit systeem te waarborgen.Zie verder beantwoording bij vraag 18.7Kan de regering aangeven welke de criteria zijn waarop
de verdeling van CO2 emissierechten is gebaseerd? Kan de regering
per criterium aangeven wat de wegingsfactor is?De verdeling van de emissierechten is gebaseerd op de volgende formule:A= HE x GF x EE x CA= AllocatieHE= Historische emissiesGF= GroeifactorEE= relatieve energie efficiencyC= CorrectiefactorHistorische emissies worden berekend op basis van het gemiddelde van 3
(door het bedrijf) gekozen basisjaren tussen 2001–2005.De groeifactor is 1,7% per jaar voor alle sectoren voor de periode
van 2006–2010. Het gaat dan om CO2 gerelateerde groei.Zoals ook in NAP 1 is gebeurd, is de opzet voor NAP 2 er op gericht om
bij de toewijzing rekening te houden met de inzet van energie-efficiënte
technologieën in het verleden. Hierover waren namelijk al afspraken gemaakt.
De maat voor de relatieve energie-efficiency is dan ook afgeleid uit de prestaties
binnen die convenanten. Voor energie-conversie eenheden worden vaste rendementen
gehanteerd, die ook weer afgeleid zijn van de waarden die in het Convenant
Benchmarking zijn gehanteerd. Alle efficiencyfactoren worden op een maximum
van 110% gesteld. De beloning voor early action kan dus niet hoger
worden dan 10%. Als alle factoren uit de formule worden berekend, dan
komen we boven het beschikbare plafond uit. Dat tekort aan beschikbare rechten wordt vervolgens
over iedereen verdeeld, via de zogenaamde correctiefactor.
Iedereen draagt zo bij aan een CO2 armere productie. De correctiefactor
wordt overigens niet toegepast op nieuwkomers en op 50% van procesemissies.Meer details over de criteria en berekening van de
toewijzing is te vinden in het Nederlands nationaal toewijzingsplan broeikasgasemissierechten
2008–2012. (TK 28 240)1.8Wat is het oordeel van de regering ten aanzien van
de conclusies van de Algemene Rekenkamer dat de verdeling van emissierechten
op oneigenlijke gronden en onvoldoende transparant is gebeurd? Welke eisen
worden aan een nieuw handelssysteem gesteld om herhaling te voorkomen? Op
welke wijze is de regering van plan de mogelijkheid van publieke controle
te verbeteren?De «oneigenlijke gronden» betreffen de relatie tussen het
kolenconvenant en de rekenregels voor de toewijzing. Voor dit punt wijzen
wij graag op hetgeen wij in de bestuurlijke reactie hierover hebben opgemerkt:Op grond van criterium 4 van bijlage III van de Richtlijn emissiehandel
moet bij de toewijzing van emissierechten rekening worden gehouden met de
Richtlijn duurzame energie. Nu het voorkomt dat convenantdeelnemers geen vergunning
voor bijstook van biomassa kunnen krijgen of geen aanspraak kunnen maken op
de MEP is het nodig geoordeeld in NAP2, om minder korting door te voeren op
de toewijzing van emissierechten aan de betreffende bedrijven. Met de bijstook
van biomassa of andere duurzame CO2 reducerende maatregelen
in kolencentrales, vastgelegd in het Kolenconvenant, wordt immers deels invulling
gegeven aan de Richtlijn duurzame energie die vereist dat duurzaam opgewekte
elektriciteit een aandeel van 9% van het Nederlandse elektriciteitsverbruik
moet hebben in 2010. Het algemene principe is dat voor de inzet van biomassa
geen emissierechten worden toegewezen. De richtlijn voor emissiehandel is
het leidende instrument voor de industrie en energiesector. Als gevolg hiervan
zal in het nieuwe subsidie instrument voor duurzame energie (SDE) of in andere
subsidie-instrumenten rekening worden gehouden met de waarde van de toegewezen
emissierechten. Hiermee wordt voorkomen dat convenantdeelnemers extra worden
beloond voor de inzet van biomassa. Dit geldt zolang de compensatiemaatregel
in NAP2 van kracht is. De conclusie van de Rekenkamer over transparantie betreft
de toegankelijkheid van gegevens uit het benchmarkconvenant. In de bestuurlijke
reactie hebben we aangegeven dat 100% transparantie niet te realiseren
was. Dit was het gevolg van de beslissing om de resultaten van het benchmarkconvenant
mee te laten tellen bij de allocatie. In het benchmarkconvenant zijn duidelijke
afspraken gemaakt over omgang met bedrijfsvertrouwelijke gegevens. Deze afspraken
hebben wij geaccepteerd. Het effect van de ontoegankelijke
gegevens is bijzonder beperkt. Niet direct controleerbare gegevens hebben
uitsluitend invloed gehad op de allocatie voor zogenaamde «overige verbrandingsemissies».
Dit is slechts een zeer beperkt deel van het geheel. Het effect daarvan op
de allocatie aan andere bedrijven is minder dan 1%. Wij vonden dat
acceptabel. Overigens streeft de regering uiteraard naar volledige controleerbaarheid
in het toewijzingsproces. We hebben daarom de toewijzing aan een «second
opinion» onderworpen; de uitkomsten daarvan zullen verwerkt worden in
het nationale toewijzingsbesluit. We verwachten dat besluit begin 2008 te
kunnen publiceren, als de notificatieprocedure bij de Europese commissie is
afgerond. Vanaf de volgende allocatieperiode zullen wij ervoor zorgen dat
er geen ontoegankelijke gegevens gebruikt worden. Zie daarvoor ook het antwoord
op de volgende vraag.9Welke acties gaat de regering ondernemen om de transparantie
van de verdeling van emissierechten, zowel op nationaal als Europees niveau,
te verbeteren?In de brief aan de Tweede Kamer over de inzet van het kabinet voor de
review van de Richtlijn inzake handel in broeikasgassen (TK 28 240, nr.
89) is aangegeven dat Nederland zoveel mogelijk harmonisatie van het ETS binnen
de EU nastreeft.Voor de allocatie wil Nederland zo veel mogelijk veilen; rechten die niet
geveild worden, moeten toegedeeld worden op basis van Europese normen die
controleerbaar zijn. Indien alle Lidstaten op dezelfde manier de rechten toedelen
en ook de controle en handhaving uitvoeren zal dat de transparantie van het
gehele Europese systeem sterk verbeteren.10Is de regering voornemens een definitief standpunt
te bepalen ten aanzien van overlap van het instrument van emissiehandel met
andere instrumenten? Zo ja, wanneer is een dergelijk standpunt te verwachten?Emissiehandel is een zeer belangrijk instrument in het klimaatbeleid.
Het kabinet beraadt zich, in het licht van de huidige doelstellingen, op de
vraag of en in hoeverre overlap tussen dit instrument en andere instrumenten
aanwezig is, c.q. hoe een dergelijke overlap moet worden beoordeeld. De vraag
omtrent de overlap tussen emissiehandel en andere instrumenten is vooral relevant
wanneer het hoofddoel CO2-reductie is. Nu het kabinet daarnaast
ook doelen heeft geformuleerd voor energiebesparing en het gebruik
van hernieuwbare energie, is sturen met uitsluitend het instrument emissiehandel
onvoldoende en moeten ook andere instrumenten (zoals subsidies, normstelling,
etc.) worden ingezet. Tevens dragen deze laatste instrumenten ook bij aan
innovatie die weer nodig is om de plafonds voor emissiehandel in de toekomst
te kunnen verlagen. Emissiehandel is dus het overkoepelende hoofdinstrument
waarmee zekerheid wordt verkregen over de CO2-reductie maar andere
instrumenten blijven noodzakelijk.Het is van belang om daarbij ook voor ogen te houden dat het emissiehandelssysteem
zoals dat nu bestaat, ongeveer 40% van de totale CO2-emissieruimte
omvat.11Hoe komt het dat het nu nog mogelijk is dat deelnemende
bedrijven hun uitstoot lager zouden kunnen voorstellen dan deze in werkelijkheid
is? Op welke wijze gaat de regering er nu voor zorgen dat de CO2
uitstoot van deelnemende bedrijven op betrouwbare wijze kan worden vastgesteld?De Rekenkamer constateert (blz. 22 van haar rapport) dat er geen reden
is om te veronderstellen dat de gegevens momenteel onvoldoende betrouwbaar
zijn. De Algemene Rekenkamer wijst in haar rapport op het risico dat bedrijven
hun uitstoot lager voorstellen dat dan hij feitelijk is, aangezien de emissierechten
naar verwachting schaarser en duurder worden. Daardoor neemt volgens de Algemene
Rekenkamer het belang van een goede uitvoering en goed toezicht toe.De regering onderkent dit belang ten volle. Daarom zijn er reeds voorzieningen
in het systeem gebouwd om er voor te zorgen dat de CO2-gegevens
van de bedrijven ook écht kloppen. Allereerst zijn er verplichtingen
voor de bedrijven om hun emissies te monitoren en te registreren volgens EU-regels.
Deze EU-regels zijn naar de individuele situatie van het bedrijf vertaald
in de emissievergunning. De Nederlandse Emissieautoriteit (NEa) valideert
het monitoringsplan dat onderdeel uitmaakt van deze vergunning en verleent
vervolgens de emissievergunning. Daarbij toetst de NEa of het monitoringsplan
voldoet aan de betreffende wet- en regelgeving. De rapportage van de CO2-emissies in het jaarlijks en wettelijk verplichte emissieverslag,
moet worden geverifieerd door een onafhankelijke deskundige en vervolgens
worden ingediend bij de NEa. De NEa voert inspecties uit bij de bedrijven
en kan zonodig sancties opleggen. Deze voorzieningen wordt in de EU ook wel
aangeduid als de «compliance chain». De regering heeft er vertrouwen
in dat deze «compliance chain» in Nederland voldoende zekerheden
biedt voor betrouwbare emissiegegevens. De Algemene Rekenkamer heeft in haar
rapport ook aangegeven dat er op dit moment geen reden is te stellen, dat
de gegevens niet voldoende betrouwbaar zijn. Niettemin onderschrijft de regering
het belang van verdere versterking van deze «compliance chain»
en de aanbevelingen die de Rekenkamer op dit gebied heeft gedaan. Aangezien
het een Europees systeem betreft met een Europese markt, zet de Nederlandse
regering in haar inzet voor de review van de richtlijn sterk in voor meer
harmonisatie van deze «compliance chain» én versterking
hiervan, om er voor te zorgen dat de uitstoot van een ton CO2 ook
echt in de hele EU wordt gerapporteerd als een ton CO2.Nederland is thans ook actief betrokken, samen met de Europese Commissie,
het Verenigd Koninkrijk en Duitsland, bij het organiseren van een ET-ETS compliance
conferentie waarbij verschillende maatregelen en acties in gang zullen worden
gezet om de betrouwbaarheid van de CO2-gegevens verder te verhogen. 12Kan de regering haar stelligheid dat Nederland de Kyotodoelstellingen
wel degelijk haalt getalsmatig onderbouwen, mede in het licht van de onderbenutte
MEP contracten?Zoals we ook in de bestuurlijke reactie hebben aangegeven, wijzen de meest
recente inzichten erop dat Nederland het Kyotodoel haalt. In 2007 heeft Nederland
een rapportage naar de Europese Commissie gestuurd met daarin de verwachte
emissies van Nederland in 2010. Dit jaar is het midden van de Kyotoperiode.
Voor deze rapportage heeft ECN een actualisatie gemaakt van de emissiescenario’s
(ECN-E-07–028). Volgens deze actualisatie zal de emissie in Nederland
in 2010 (gemonitord volgens de regels van het Kyoto Protocol) uitkomen op
212 Mton. In dit getal zijn nog niet de effecten meegenomen van het beleid
dat zal worden ingevoerd in het kader van Schoon en Zuinig. ECN heeft verder,
in het kader van de brief die naar de Kamer is gestuurd met betrekking tot
de tussendoelen van het kabinet in 2011, berekend wat de broeikasgasemissies
in 2011 zullen zijn inclusief de maatregelen uit Schoon en Zuinig. Volgens
deze berekening zullen de emissies in 2011 tussen de 207 Mton en 209 Mton
liggen. De jaarlijkse emissieruimte die Nederland heeft tijdens de Kyoto periode
bedraagt ongeveer 202 Mton. Door het aankopen van emissierechten kan deze
emissieruimte worden vergroot. De huidige Nederlandse doelstelling voor het
aankopen van emissierechten is 15 Mton per jaar. Hiermee komt de totale emissieruimte
op 217 Mton per jaar. Samengevat: de verwachte emissies volgens de Kyoto Protocol
monitoringsregel bedragen 212 Mton per jaar exclusief effecten van Schoon
en Zuinig, en tussen de 207 Mton en 209 Mton inclusief de effecten van Schoon
en Zuinig. De emissieruimte van Nederland bedraagt 217 Mton per jaar.13Kan de regering aangeven, zonder daarbij de vertrouwelijke
bedrijfsinformatie te hoeven prijsgeven, welke benchmarkgegevens de regering
heeft gebruikt bij het bepalen van het standpunt over toewijzing emissierechten?In het kader van het convenant benchmark is afgesproken dat door deelnemende
bedrijven de wereldtop wordt vastgesteld (de benchmark). Dit is gebeurd voor
een groot aantal processen. De volgende stap is dat voor elk bedrijf de afstand
tot de vastgestelde wereldtop wordt bepaald. Het Verificatiebureau benchmarking
verifieert het hele proces. De wereldtop en de afstand van de bedrijven tot
die top, is gebruikt bij het toedelen van de rechtenvoor overige verbrandingsemissies.14Hoe garandeert de regering dat zij toch de Kyotodoelstelling
haalt ondanks het voornemen om slechts 75 Mton aan emissierechten in het buitenland
te realiseren terwijl het Milieu en Natuurplanbureau constateert dat de doelstellingen
alleen gerealiseerd kunnen worden als de regering erin slaagt 100 Mton in
het buitenland te verwerven?Zie antwoord vraag 12.15Kan de regering antwoord geven op de vraag van de Rekenkamer
welke mate van zekerheid zij nastreeft in het behalen van het Kyotodoel en
op welke wijze de regering daarvoor de buffer inzet die is ontstaan bij de
ingreep van Europese Unie?De regering houdt wat betreft de realisatie van de Kyoto-doelstelling
(6% reductie over 2008–2012 ten opzichte van 1990) voortdurend
de vinger aan de pols. Elk jaar presenteert het MNP recente emissiecijfers
en wordt een prognose voor 2010 opgesteld. De ontwikkeling van de emissies
en de prognose is zodanig gunstig dat de regering de doelstelling voor het
aankopen van buitenlandse rechten inmiddels heeft verlaagd tot 15 Mton per
jaar (zie begroting VROM voor 2008). Ten gevolge van het werkprogramma «Nieuwe
energie voor het klimaat» is het beeld verder verbeterd, zodanig dat
de minister van VROM de ambitie heeft uitgesproken dat de emissies aan het
eind van deze kabinetsperiode (berekend volgens de Kyoto-systematiek) niet
boven de 209 Mton per jaar mogen liggen (het niveau van 2006). Dit geeft aan
dat het halen van het Kyoto-doel in hoge mate zeker is: met inbegrip van de
aangekochte rechten via JI/CDM zou de jaarlijkse emissie namelijk circa 217
Mton mogen bedragen. Het project Schoon en Zuinig is daarmee de buffer geworden.16Kan de regering antwoord geven op de vraag van de Algemene
Rekenkamer wat de beslissing van de regering om emissiehandel het «leidende
instrument te laten zijn in het programma schoon en zuinig» nu precies
impliceert?Dat impliceert dat het kabinet de voorkeur geeft aan sturing van CO2 reductie via het instrument van emissiehandel voor zover het om emissies
gaat bij bedrijven die onder het systeem van emissiehandel vallen. Het gaat
daarbij om ongeveer de helft van de landelijke uitstoot van CO2.
Het overige deel van de uitstoot dat niet valt onder emissiehandel wordt gereguleerd
door uiteenlopende instrumenten. Emissiehandel als leidende instrument betekent
dat het stellen van een landelijk of sectoraal CO2 plafond centraal
staat. Deelnemers aan het systeem kunnen zelf kiezen hoe zij aan dat plafond
zullen voldoen, vanzelfsprekend binnen de begrenzing en spelregels van het
systeem. Andere CO2 instrumenten of concrete CO2 maatregelen
die eventueel worden opgelegd krijgen zo vorm dat ze het emissiehandelssysteem
niet belemmeren.17De Algemene Rekenkamer stelt dat de groei van decentrale
opwekking ten koste hoort te gaan van de emissieruimte in de sector energie.
Is de regering voornemens dit te doen, mede gezien de verwachte groei van
de decentrale opwekking in de sectoren landbouw (glastuinbouw) en gebouwde
omgeving? Op welke wijze kan decentrale opwekking aantrekkelijk gemaakt worden
in het systeem van emissiehandel?De regering heeft niet langer de mogelijkheid om de emissies van de toegenomen
decentrale opwekking ten laste van de streefwaarde van de energiesector te
brengen. Het merendeel van de emissies van de energiesector valt onder het
ETS en daarvoor ligt het plafond voor de periode 2008–2012 inmiddels
vast. Voor de periode na 2012 wordt naar verwachting op Europees niveau een
besluit genomen over het plafond en de allocatiemethodiek. Een toename van
de emissies van het decentrale vermogen zal dus moeten worden opgevangen binnen
de totale emissieruimte voor de niet-ETS sectoren (gebouwde omgeving, landbouw,
verkeer en het niet-ETS gedeelte van de sector industrie/energie).Het merendeel van het decentrale vermogen valt niet binnen het ETS en
kan langs die weg dan ook niet worden bevorderd. Het grotere decentrale WKK-vermogen
heeft binnen de allocatie in het NAP-II wel een bonus gekregen.We hebben decentrale WKK in NAP-II aantrekkelijk gemaakt door ze niet
te korten voor windfall profits, want er was een ondergrens waarbij de eerste
350 GWh is vrijgesteld. Hier vallen bijna alle WKK installaties onder. In
het voorstel voor de review willen we veilen. Dat maakt gasgestookte centrales en helemaal WKK, aantrekkelijk, want die hebben minder CO2 rechten nodig dan kolencentrales.18Onderkent de regering de risico’s die de Algemene
Rekenkamer benoemt waar het gaat om het Green Investment Scheme. Is de regering
nog steeds voornemens deze mogelijkheid open te houden en daadwerkelijk te
gebruiken?De regering onderkent de aandachtspunten die door de Rekenkamer zijn gesignaleerd
bij de aankoop van CO2 rechten onder het Green Investment Scheme.
Daarom werkt zij ook aan afspraken met de verkopende partij om deze risico’s
te voorkomen. De regering werkt momenteel aan afspraken met Letland om een
eerste contract af te sluiten voor de aankoop van gegroende Assigned Amount
Units, onder het Green Investment Scheme. Daarbij krijgt Letland advies van
de wereldbank en voert zij overleg met de milieubeweging in eigen land. NL
spreekt daarbij af dat het geld op een aparte rekening van het Letse ministerie
van financiën komt. Vervolgens wordt aangegeven voor wat voor soort projecten
het geld gebruikt mag worden, bv. energiebesparing in de gebouwde omgeving,
stimulering van gebruik van biomassa etc.XNoot1Samenstelling:Leden: Van der Vlies (SGP), Vendrik (GL), Kant (SP), Blok (VVD), Ten Hoopen
(CDA), Weekers (VVD), Van Haersma Buma (CDA), De Nerée tot Babberich
(CDA), Aptroot (VVD), voorzitter, Dezentjé Hamming (VVD), Omtzigt (CDA),
Koşer Kaya (D66), Luijben (SP), Van der Veen (PvdA), Kalma (PvdA),
Van Gerven (SP), Blanksma-van den Heuvel (CDA), Cramer (CU), Kortenhorst (CDA),
Van Dijck (PVV), Gesthuizen (SP), Ouwehand (PvdD), Heijnen (PvdA), Tang (PvdA)
en Vos (PvdA), ondervoorzitter.Plv. leden: Van der Staaij (SGP), Van Gent (GL), Roemer (SP), Van der
Burg (VVD), Jonker (CDA), Snijder-Hazelhoff (VVD), De Vries (CDA), Van Hijum
(CDA), Van Beek (VVD), Boekestijn (VVD), De Pater-van der Meer (CDA), Van
der Ham (D66), Gerkens (SP), Vermeij (PvdA), Kuiken (PvdA), Van Gijlswijk
(SP), Vacature (CDA), Anker (CU), Mastwijk (CDA), De Roon (PVV), Irrgang (SP),
Thieme (PvdD), Heerts (PvdA), Besselink (PvdA), Depla (PvdA).XNoot2Samenstelling:Leden: Van Gent (GL), Van der Staaij (SGP), Poppe (SP), Snijder-Hazelhoff
(VVD), ondervoorzitter, Depla (PvdA), Van Bochove (CDA), Koopmans (CDA), voorzitter,
Spies (CDA), Van der Ham (D66), Van Velzen (SP), Haverkamp (CDA), De Krom
(VVD), Samsom (PvdA), Roefs (PvdA), Neppérus (VVD), Van Leeuwen (SP),
Jansen (SP), Jacobi (PvdA), Van der Burg (VVD), Van Heugten (CDA), Vermeij
(PvdA), Madlener (PVV), Ouwehand (PvdD), Bilder (CDA) en Wiegman-van Meppelen
Scheppink (CU).Plv. leden: Duyvendak (GL), Van der Vlies (SGP), Polderman (SP), Remkes
(VVD), Jacobi (PvdA), Hessels (CDA), Koppejan (CDA), Ormel (CDA), Koşer
Kaya (D66), Leijten (SP), Schreijer-Pierik (CDA), Kamp (VVD), Timmer (PvdA),
Vos (PvdA), Zijlstra (VVD), Langkamp (SP), Gerkens (SP), Waalkens (PvdA),
Van Beek (VVD), Schermers (CDA), Besselink (PvdA), Agema (PVV), Thieme (PvdD),
Vietsch (CDA) en Ortega-Martijn (CU).XNoot3Samenstelling:Leden: Van der Vlies (SGP), Schreijer-Pierik (CDA), Vendrik (GL), Ten
Hoopen (CDA), Kortenhorst (CDA), Hessels (CDA), ondervoorzitter, Van der Ham
(D66), Van Velzen (SP), Aptroot (VVD), Smeets (PvdA), Samsom (PvdA), Dezentjé
Hamming (VVD), Kraneveldt-van der Veen (PvdA), voorzitter, Irrgang (SP), Jansen
(SP), Biskop (CDA), Ortega-Martijn (CU), Blanksma-van den Heuvel (CDA), Van
der Burg (VVD), Graus (PVV), Zijlstra (VVD), Besselink (PvdA), Gesthuizen
(SP), Ouwehand (PvdD), Vos (PvdA),Plv. leden: Van der Staaij (SGP), Van Dijk (CDA), Duyvendak (GL), Van
Vroonhoven-Kok (CDA), Kortenhorst (CDA), De Rouwe (CDA), Koşer Kaya
(D66), Ulenbelt (SP), Blok (VVD), Samsom (PvdA), Kalma (PvdA), Weekers (VVD),
Van Dam (PvdA), Karabulut (SP), Luijben (SP), De Nerée tot Babberich
(CDA), Cramer (CU), Atsma (CDA), De Krom (VVD), Madlener (PVV), Nicolaï
(VVD), Blom (PvdA), Gerkens (SP), Thieme (PvdD) en Heerts (PvdA).XNoot1De Kamer heeft diverse malen over het NAP gesproken: 15/6/2006, 7/9/2006,
21/9/06, 15/3/2007 en 21/3/07. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-31252-5.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl