Rijksbegroting van het ministerie van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer voor het jaar 1996; Verslag algemeen overleg over brieven inzake afvalstoffenbeleid, stortverbod, sturing afvalstromen, afvalstoffenverwijdering, groenafvalbeleid
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-11 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 24400-XI, nr. 68

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum vergadering

09-05-1996

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1995-1996

24400-XI nr. 68

25-04-1996

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamVragen en opmerkingen uit de commissieHet antwoord van de ministerNadere gedachtenwisselingOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 24400-XIToon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 51 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
24 400 XIVaststelling van de begroting van de uitgaven en de ontvangsten van
het Ministerie van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer
(XI) voor het jaar 1996nr. 68VERSLAG VAN EEN ALGEMEEN OVERLEGVastgesteld 25 april 1996De vaste commissie voor Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer1 heeft op 21 maart 1996 overleg gevoerd met minister De
Boer van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer over:1. brief van de minister van VROM d.d. 6 december 1995 inzake de afzet
van afvalstoffen als secundaire grondstoffen (VROM-95–900);2. brief van de minister van VROM d.d. 13 februari 1996 inzake het afvalstoffenbeleid
(24 400 XI, nr. 60);3. brief van de minister van VROM d.d. 20 februari 1996 met een reactie
op de brief van het Openbaar lichaam afvalstoffenverwijdering (VROM-96–210);4. brief van de minister van VROM d.d. 20 februari 1996 inzake brief VNG
aan AAO m.b.t. knelpunten inwerkingtreding van het Besluit stortverbod afvalstoffen
(VROM-96–211);5. brief van de minister van VROM d.d. 5 maart 1996 inzake sturing van
afvalstromen (VROM-96–255);6. brief van de minister van VROM d.d. 13 maart 1996 inzake het groenafvalbeleid
(VROM-96–295).Van het gevoerde overleg brengt de commissie bijgaand beknopt verslag
uit. Vragen en opmerkingen uit de commissieDe heer Klein Molekamp (VVD) stelde vast dat de minister de
ontheffingsbevoegdheid voor het storten van bedrijfsafval hanteert op basis
van het AOO-compromis. Is de minister ook van mening dat de eindverantwoordelijkheid
bij haar ligt en niet bij het AOO? Als in de praktijk blijkt dat het AOO-compromis
niet functioneert, dient zij maatregelen te nemen.De vraag dient gesteld te worden of het AOO-compromis een goed compromis
is. Is het waar dat de VAM het afval nog steeds uit Noord- en Zuid-Holland
haalt en dat stort in het noorden des lands? Zo ja, is dat van meet af aan
de bedoeling geweest? Noord-Brabant en Limburg zijn ingedeeld bij het westen
van het land waardoor Gelderland in de problemen is geraakt. Zouden Noord-Brabant
en Limburg niet een keuzemogelijkheid moeten hebben tussen westelijke en Gelderse
AVI's?. De gemeente Hattem is ingedeeld bij de regio IJssel/Vecht, maar wordt
bij de uitwerking van het AOO-compromis anders behandeld dan de
andere in deze regio ingedeelde gemeenten. Kan de minister hierop commentaar
geven?Is het waar dat sommige AVI's ondanks het compromis nog zeer verliesgevend
zijn en hun verliezen onbeperkt activeren? Als dat het geval is, schuiven
ze dus de problemen voor zich uit en lopen de gemeenten als grootaandeelhouder
het gevaar dat ze in een artikel 12-situatie terechtkomen.De ARN is momenteel het grootste zorgenkind binnen de AVI-wereld. Deze
afvalverwerkingsinstallatie heeft gevraagd afval te mogen importeren uit Duitsland.
Als de minister moet kiezen tussen het faillissement van de ARN en de import
van afval, waar valt haar keuze dan op? Als het milieuhygiënisch verantwoord
is, moet naar de mening van de VVD-fractie de tweede optie serieus worden
overwogen. Hoe oordeelt de minister op het commentaar van de Europese Commissie
op dit punt dat Nederland een te rigide beleid voert?Vervolgens vroeg de heer Klein Molekamp aandacht voor het handhavingaspect,
vooral ook omdat er ongetwijfeld mensen zullen zijn die «creatief»
weten om te gaan met de verruimde scheidingsmogelijkheden.Kan de minister commentaar geven op het voornemen, AVI-energie tot groene
energie te verklaren? Hoe is de stand van zaken op dit punt?Ingaande op de afzet van afvalstoffen als secundaire grondstof constateerde
de heer Klein Molekamp dat hier in de praktijk nogal wat bureaucratie bij
te pas komt. De «compliance test» vergt aanzienlijk meer administratief
werk dan de «characterization test». De EG heeft zich voorstander
betoond van de laatste (meer eenvoudige) test die overigens ook het hergebruik
bevordert zonder iets af te doen aan de milieukwaliteit.In februari heeft de VVD-fractie vragen gesteld over toepassing van het
BOOM die nog niet zijn beantwoord. Als de minister antwoordt dat het zuiveringsslib
van verwerkers van natuurlijke grondstoffen niet kan worden gelijkgeschakeld
met mest, worden bijvoorbeeld de suikerbieten op verontreinigde grond geteeld.
Men moet zich eens voorstellen wat dit betekent voor de Nederlandse exportpositie.
Hoe gaat de minister om met dit probleem?Een aantal Gelderse gemeenten heeft brieven geschreven over de problemen
die zij ondervinden bij het ecologisch groenbeheer. Het antwoord van de minister
op die brieven is enigszins teleurstellend, want naar goed Hollands gebruik
wordt weer naar een commissie verwezen. Het zou jammer zijn als het ecologisch
groenbeheer door omvangrijke regelgeving wordt gefrustreerd. De heer Klein
Molekamp sprak ten slotte de hoop uit dat deze gemeenten op korte termijn
kunnen overgaan tot het door iedereen wenselijk geachte ecologische groenbeheer.De heer Poppe (SP) stelde vast dat er in de wereld van afvalinzameling
en -verwerking nog steeds sprake is van een redelijke chaos. De capaciteit
van de AVI's is te groot en bovendien slecht verdeeld over het land. De gevolgen
daarvan zijn: gezeul met afval, handhavingsproblemen en grote verliezen die
uiteindelijk moeten worden gedragen door de huishoudens.Professor Ten Heuvelhof heeft een onderzoek gedaan naar de handhaving
door de verschillende overheden. Hij stelde vast dat de particuliere ondernemers
vooraf geld krijgen als ze het afval inzamelen en daarna kosten moeten maken
om het te verwerken. Er is geen financiële prikkel om het afval goed
te verwerken. Gevolg is dat er gesjoemeld wordt en gezocht wordt naar de goedkoopste
verwerkingsmanier. Hier ligt een van de bronnen van het sluw scheiden en slim
mengen!Ingaande op de secundaire grondstoffen wees de heer Poppe erop dat er
nog steeds concessies worden afgegeven voor grindwinning, terwijl gewassen
grind nauwelijks is af te zetten. Hetzelfde gebeurt met dakleer, dat na bewerking
in wegverhardingsmateriaal gebruikt kan worden. Het is noodzakelijk
dat verplicht wordt bij projecten waar dat mogelijk is een bepaald percentage
secundaire grondstoffen toe te passen. Voorkomen moet worden dat er grote
bergen van die grondstoffen ontstaan en de prijzen zodanig kelderen dat er
gesjoemeld moet worden om toch rendabel te kunnen opereren. Is de minister
bereid deze mogelijkheid te onderzoeken?De commissie die de minister gaat adviseren over de gewenste organisatievorm
van de afvalverwijdering bestaat voornamelijk uit vergadertijgers en ondernemers.
Waarom ook niet onafhankelijke deskundigen en handhavers met praktijkervaring
erin opgenomen? Wil de minister aan de commissie ook de vraag voorleggen wat
de gevolgen zijn van inzameling van bouw- en sloopafval en bedrijfsafvalstoffen
door ongeveer 400 particuliere bedrijven? Hoeveel procent van de markt is
in handen van grote inzamelaars en verwerkers als BFI?Aan de ene kant is het milieu gebaat bij zo weinig mogelijk afval, maar
aan de andere kant zijn er bedrijven die hun bestaansrecht ontlenen aan het
inzamelen van zoveel mogelijk afval dat ze zo goedkoop mogelijk willen verwerken.
Dat gaat natuurlijk niet samen en zorgvuldigheid zal in zo'n situatie altijd
het kind van de rekening zijn.De VNG heeft gewezen op een aantal knelpunten bij het stortverbod. Een
daarvan is de verhoging van de afvalstoffenheffing voor burgers als gevolg
van het stortverbod en andere maatregelen van de rijksoverheid. De verhoging
van de gemeentelijke afvalstoffenheffingen is een van de belangrijkste oorzaken
van de stijging van de woonlasten. Wil de minister met staatssecretaris Vermeend
overleggen over de vraag of en hoe de rekening uit de algemene middelen kan
worden gehaald, zodat de rekening inkomensgebonden wordt betaald?Het stortverbod heeft, aldus de heer Poppe, de chaos in de wereld van
de afvalverwerking alleen maar versterkt en hij verwees nogmaals naar de begrippen
«sluw scheiden» en «slim mengen». Wie controleert
nu de lange rij vrachtwagens die bij het stortfront staan te wachten om te
zien of er een verantwoorde scheiding heeft plaatsgevonden? Hoeveel particuliere
stortplaatsen zijn er nog en hoe wordt daar gecontroleerd? Asbest moet worden
aangeleverd in dubbelplasticzakken die op de stortplaats niet mogen worden
opengemaakt. Het gerucht gaat dat in die zakken ook chemisch afval wordt gedonderd.De ARN in Nijmegen met een oven voor refused derived fuel (RDF) waaruit
energie kan worden gewonnen, staat droog. De installatie komt 70 000
ton bedrijfsafval tekort en dat zou dan moeten leiden tot een verhoging van
de tarieven met f 40 per jaar. Het komt er al met al op neer dat de nadelige
effecten van een chaotisch beleid in de schoenen worden geschoven van de gemeenten
en uiteindelijk van de burgers. Is het bijvoorbeeld waar dat de PROAV het
RDF exporteert? Dat zou natuurlijk wel heel merkwaardig zijn gezien de problemen
in Nijmegen. De heer Poppe wees erop dat uiteindelijk ook de transportkosten
voor rekening van de huishoudens komen.De heer Lansink (CDA) stelde vast dat afval (nieuws)waarde
houdt. De berichten over de gevolgen van het stortverbod en over het kennelijke
overschot aan verbrandingscapaciteit – althans in Gelderland –
leren dat er nog steeds onzekerheid bestaat over de naleving van wat overeengekomen
is in het verdeelplan en over de koers en invulling van het afvalstoffenbeleid.
Noch het op 1 januari 1996 ingegane stortverbod noch de in het IPO bereikte
overeenstemming over het verdeelplan hebben klaarblijkelijk de onlangs gesignaleerde
problematiek kunnen vermijden. Op korte termijn dient duidelijk te worden
of de al jaren door de Kamer bepleite lijnen en doelstellingen – preventie,
hergebruik en zonodig verbranden – binnen bereik blijven.Het AOO heeft onlangs het nieuwe tienjarenplan afval vastgesteld. De vraag
klemt of dat plan aan de te stellen eisen voldoet nu al op zo'n korte termijn duidelijk wordt dat de praktijk van het eigen gelijk sterker
is dan de leer van de gezamenlijke inspanning. Anders gezegd: er ligt wel
een mooi verdeelplan, maar als puntje bij paaltje komt, gaat iedereen zijn
eigen weg. Het meerjarenplan kent bijvoorbeeld geen scenario voor afvalpreventie
na 2000. Met de Stichting natuur en milieu was de heer Lansink van mening
dat hoe dan ook een verkenning naar verdere mogelijkheden van preventie geboden
is.Essentieel zijn ook: snelle besluitvorming inzake de centrale sturing;
daartoe is wetswijziging nodig. In dit verband herinnerde hij aan de bij de
behandeling van de rijksbegroting 1996 ingediende motie van het CDA;– beslechting van de te lang durende discussie over afval als secundaire
grondstof. De uitvoering van de motie-Lansink op dit punt duurt te lang. Wanneer
kan de AMvB tegemoet worden gezien?– transparante financiering van het «ladder-concept»,
hetgeen de ontwikkeling en inzet van effectieve instrumenten vergt. In dit
verband moet worden gedacht aan heffingen of verwijderingsbijdragen, hoe moeizaam
dat ook zal gaan in een samenleving die almaar het woord «lastenverlichting»
hoort;– afstemming met het energiediversificatie-beleid, waarbij de heer
Lansink aantekende dat het begrip «duurzame energie» niet geprostitueerd
mag worden. Energie uit afval is minder duurzaam dan hergebruik.De heer Lansink benadrukte dat een integrale discussie over de hoofdlijnen
van het beleid verre de voorkeur verdient boven een ad hoc benadering, die
het gevolg kan zijn van een incidentele bespreking van een serie ministeriële
brieven. De actualiteit vergt weliswaar behandeling van die brieven, maar
een heldere aanpak met het loslaten van het beginsel van de regionale zelfvoorziening
is gewenst. Nu de minister niet heeft kunnen voldoen aan de in de motie-Klein
Molekamp c.s. neergelegde wens om binnen drie maanden een beleidsnotitie uit
te brengen, moet gevreesd worden dat er tijd verloren gaat. De op zichzelf
te waarderen instelling van de zware commissie-Epema-Brugman leidt pas in
het najaar van 1996 tot een regeringsstandpunt. Wetswijziging vergt nog meer
tijd, terwijl de ontwikkelingen in afval-land doorgaan. De positie en werking
van het AOO vergt overigens ook aandacht, mede gelet op de dynamische afvalmarkt
en de op die markt opererende nuts- en andere bedrijven.In een recent commentaar vestigt de Stichting natuur en milieu de aandacht
op een thema dat in het onmiskenbare spanningsveld tussen overheid en markt
een nadere beschouwing waard is. Dat betreft de eventuele belangenverstrengeling
en de ontoereikende controle op het doen en laten van de partijen in het veld.
Hoe oordeelt de minister hierover? De heer Lansink wilde overigens nog wel
opmerken dat de stichting ten onrechte een verbinding legt met de pogingen
van Gelderland en de ARN om de rentabiliteit van de afvalovens te vergroten
door de invoer van brandbaar afval uit Duitsland en de uitvoer van RDF door
PROAV. De vraag klemt immers of de landsgrenzen een belemmering voor het ladderconcept
zijn. Waarom zou Nederland (in casu de ARN) geen energie en geld mogen winnen
uit overschotten die om welke reden dan ook elders niet herverwerkt kunnen
worden? Daarbij moet natuurlijk wel worden voldaan aan alle emissie-eisen
en moeten de reststoffen worden teruggenomen of worden hergebruikt. Een andere
oplossing is dat het verdeelplan, dat kennelijk niet goed werkt, wordt aangepast.
Desgevraagd verklaarde de heer Lansink dat handhaving van het stortverbod
eerste prioriteit dient te hebben en dat het te gek is voor woorden dat sommigen
dit verbod negeren. Van het ontheffingenregime mag niet een te ruimhartig
gebruik worden gemaakt.De afzet van secundaire grondstoffen levert blijkbaar weinig problemen
op. Of dat zo blijft bij een vergroting van de opbrengst moet worden afgewacht.
Het ingezette programma verdient waardering, inclusief de afzetdocumenten
over de maar liefst 32 afvalstromen. Erkend wordt dat de afzetmogelijkheden
in de toekomst onder druk kunnen komen te staan. Wat moet er dan gebeuren
nu financiële beleidsinstrumenten als bestemmingsheffingen of verwijderingsbijdragen
ontbreken? Hoe oordeelt de minister over de suggesties met betrekking tot
heffingen op bouw- en sloopafval of op grondstoffen om de prijs van puingranulaten
te drukken?De bedoeling van de moties over de landelijke sturing was en is helder.
De heer Lansink had geen bezwaar tegen de samenstelling van de commissie-Epema-Brugman
en dat er met de diverse belanghebbenden wordt overlegd, maar vond wel dat
vast moet staan dat de strekking van de moties overeind blijft.De fractie van het CDA kan zich in grote lijnen vinden in de reactie op
de brief van het Openbaar lichaam afvalstoffenverwijdering Midden- en Noord-Zeeland.In de tweede helft van 1995 werd duidelijk dat een aantal gemeenten problemen
zouden ondervinden met het vervroegde stortverbod. De verplichting tot aanlevering
bij AVI's leidt immers tot hogere kosten, zeker wanneer nog eigen stortcapaciteit
beschikbaar is. De reactie van het AAO is overigens correct, inclusief de
verwijzing naar artikel 10.1. van de Wet milieubeheer. Het stortverbod is
een instrument dat meer doelen dient, uiteraard met erkenning van de kostenfactor.
Dat de gemeenten onvoldoende zouden zijn geïnformeerd, snijdt geen hout.
De erkenning dat voor sommige gemeenten de kostenstijging wel erg fors uitpakt,
leidt tot de vraag of een vereveningsfonds geen soelaas kan bieden. Een hardheidsclausule
zou ook een oplossing kunnen zijn, zeker wanneer onderscheid gemaakt kan worden
tussen stortplaatsen die voor en na de eerste aankondiging van het stortverbod
zijn opgericht, uitgebreid of aangepast. Uit de opbrengsten in het kader van
de Wet op de milieubelasting zou enige financiële bijstand gegeven kunnen
worden. Dat zou uiteraard aan een grens moeten worden gebonden omdat sprake
is van een gedeelde verantwoordelijkheid.De heer Lansink deelde ten slotte mee in grote lijnen te kunnen instemmen
met de brief over het groenafvalbeleid, echter met de kanttekening dat een
herziening van de definitie «afvalstof» om meer redenen geboden
is. Het onderscheid tussen compost en niet gecomposteerd groenafval, dat direct
als grondverbeteraar wordt gebruikt, is nauwelijks relevant voor het te voeren
beleid, tenzij het groenafval duidelijk verontreinigd is.Mevrouw Augusteijn-Esser (D66) vroeg allereerst naar de opdracht
aan de commissie-Epema-Brugman. Hoe staat de minister tegenover de suggestie
uit afval-land om te komen tot een bredere samenstelling van de commissie?Afvalverwerking is big business geworden, terwijl het verdeelplan uiterst
moeizaam is te handhaven. Mevrouw Augusteijn zei zich zorgen te maken over
de uitwerking van de in het AOO gemaakte afspraken. De provincie Gelderland
heeft duidelijk gemaakt met grote financiële problemen te kampen bij
de ARN, terwijl tegelijkertijd in bijvoorbeeld de provincie Limburg veel gestort
wordt. Maar juist om overcapaciteit in de ene regio en ondercapaciteit in
de andere regio te voorkomen, is indertijd besloten het stortverbod eerder
te laten ingaan. Mevrouw Augusteijn voegde hieraan toe de indruk te hebben
dat van de ontheffingsmogelijkheid op zeer ruime schaal gebruik wordt gemaakt.
Dat heeft vanzelfsprekend iets te maken met de exploitatieproblemen van de
stortplaatsen (zie brief van de gemeente Hattem).Een bijkomend probleem is dat de tarieven voor storten en verbranden erg
uiteenlopen. De ladder van Lansink staat nog steeds overeind; de sporten zijn
nog steeds stevig maar wel zou iets gedaan moeten worden aan de voorwaarden
voor het beklimmen van die ladder. Zolang er sprake is van ongelijke tarieven,
een ontheffingsmogelijkheid en een moeilijk te handhaven stortverbod
zijn de problemen onontkoombaar. Een eerste aanzet zou kunnen zijn het optrekken
van het storttarief tot het verbrandingstarief.Verder signaleerde mevrouw Augusteijn de grote verschillen in regionale
tarifering. Hoe oordeelt de minister over de wenselijkheid van harmonisatie?Preventie en hergebruik worden door de stortmogelijkheden en de grote
verschillen in tarieven gefrustreerd. Te denken valt aan het bouw- en sloopafval.
Het is overigens bijzonder dat de BRBS in een persbericht ervoor pleit een
verbod op de verbranding van afval te realiseren. Dat is vanuit de positie
van de verwerkers van dit soort afval begrijpelijk, maar mevrouw Augusteijn
wees erop dat in het kader van de energie- en CO2-discussie over
de mogelijkheid is gesproken om kolengestookte centrales bij te stoken met
hout. Is het budget van 14 mln. ten behoeve van de verbranding van dunningshout
al aangesproken? De gedachte om AVI-elektriciteit te bestempelen als groene
energie die in aanmerking komt voor een deel van de opbrengsten van de regulerende
energieheffing is op z'n minst interessant, maar het ministerie van EZ heeft
al te kennen gegeven dat die teruggaveregeling vooral bedoeld is als compensatie
van de weggevallen energiesubsidies en als stimulering van duurzame energie
en energiebesparing. Hoe oordeelt de minister hierover?Vervolgens vroeg mevrouw Augusteijn of de minister iets kan zeggen over
de stand van zaken in de sector wit- en bruingoed.Nederland voert een vooruitstrevend beleid op het terrein van afvalpreventie
en hergebruik. Het ligt niet voor de hand om te pleiten voor gesloten grenzen,
maar mevrouw Augusteijn zei wel zich zorgen te maken over de milieuhygiënische
randvoorwaarden in andere Europese landen en over het verschijnsel van toenemende
afvalstromen. Preventie en hergebruik dienen te allen tijde de hoogste prioriteit
te hebben en er moet sprake zijn van een adequate verdeling van AVI's over
Nederland, terwijl daarnaast de handhaafbaarheid van de regelgeving niet uit
het oog mag worden verloren.De heer Crone (PvdA) ging allereerst in op de afzet van afvalstoffen
als secundaire grondstoffen. Op termijn kunnen er knelpunten ontstaan: te
weinig vraag, kwaliteitsproblemen, imago en prijs. Het leek hem dat wat dit
betreft zeker niet alleen kan worden vertrouwd op meer voorlichting en certificering
en hij stelde in dit verband de volgende instrumenten aan de orde. In de eerste
plaats economische instrumenten (heffingen op maagdelijke grondstoffen enz.);
in de tweede plaats voorschriften (bijvoorbeeld de verplichting om een bepaald
percentage secundaire grondstoffen te gebruiken); in de derde plaats certificering;
in de vierde plaats een aanscherping van de producentverantwoordelijkheid
en in de vijfde plaats de voorbeeldfunctie van de overheid.Cruciale vraag is of er nog juridische en politieke mogelijkheden zijn
om het verdeelplan enigszins bij te stellen. De verdeling van bestuurlijke
verantwoordelijkheden tussen de betrokken overheden heeft immers al gestalte
gekregen. Het AOO verricht momenteel een onderzoek naar de financiële
risico's van een en ander. Kan de minister niet wat terughoudender zijn bij
de volgende serie van ontheffingen per 1 juli a.s.? Hoe oordeelt zij over
de mogelijkheid slechts een ontheffing te verlenen als het storttarief aanzienlijk
wordt verhoogd? Dan is financieel gewin in ieder geval geen argument meer
en heeft de ontheffingsaanvraag voornamelijk van doen met het gegeven dat
er een te groot aanbod van afval is.De fractie van de PvdA voelt weinig voor het open gooien van de grenzen
als er geen sprake is van strikte milieurandvoorwaarden aan de andere kant
van de grens. Prijsconcurrentie is een goede zaak in een markt zonder overcapaciteit,
maar als van dat laatste geen sprake is, ontstaat er al gauw prijsbederf (=
verlaging). Dan zullen alle ovens met overcapaciteit – en
dat is niet alleen de ARN – hun verbrandingscapaciteit aanbieden aan
elke (buitenlandse) aanbieder van afval.De kosten (ook voor de burgers) lopen ondertussen nog steeds op. In dit
verband vroeg de heer Crone naar de voortgang van de uitvoering van de motie
waarin wordt uitgesproken dat kostenverlaging dient te worden bereikt door
producentverantwoordelijkheid en tariefdifferentiatie of, als deze twee opties
niet haalbaar zijn, door een verschuiving naar de algemene middelen. In het
laatste geval wordt meer recht gedaan aan het draagkrachtprincipe.De oplossing van de knelpunten kan niet worden gezocht in toepassing van
biomassa in afval; een deur is voor 99,9% biomassa, maar omdat er verf op
zit, kan niet worden gesproken van een duurzame afvalstof. Bovendien is het
rendement van verbranding in de afvalovens veel lager dan dat van de beoogde
biomassacentrales. Verder is het voor de burgers een schijnoplossing want
als zij minder afvalheffing betalen, krijgt de fiscus minder binnen en krijgen
de burgers minder teruggesluisd via de regulerende heffing. Ten slotte geldt
ook hier het uitgangspunt dat het goedkoper maken van de afvalverwerking preventie
tegengaat.De heer Crone sprak ten slotte de hoop uit dat de taakopdracht aan de
commissie-Epema-Brugman een beperkt karakter zal hebben. Als de resultaten
van het werk van de commissie te lang op zich laten wachten, zal de minister
zelf met wetgeving moeten komen.Mevrouw Vos (GroenLinks) stelde vast dat het tobben blijft
in afval-land. De minister is niet met een notitie gekomen met haar visie
op afvalverwerking in de toekomst en de centrale rol van de overheid daarin.
In plaats daarvan heeft zij de commissie-Epema-Brugman ingesteld, hetgeen
mevrouw Vos nogal onbevredigend vond. Dat leidt immers alleen maar tot tijdverlies.
Uiteraard is overleg met alle betrokken partners noodzakelijk, maar dat had
ook zonder de commissie kunnen gebeuren. Zij was in ieder geval de mening
toegedaan dat op korte termijn gestalte moet worden gegeven aan de sturende
rol van de centrale overheid.Het verdeelplan werkt niet zoals het moet. De ARN is bijvoorbeeld in de
problemen omdat er geen afval uit andere provincies naar toe gaat. Verder
schiet de handhaving tekort en wordt er nog steeds brandbaar afval gestort.
Uit milieu-oogpunt is het natuurlijk niet zo'n ramp dat de ARN niet 100% wordt
benut, want verbranden is niet per definitie een betere oplossing dan storten.
Maar dat principe ligt nu eenmaal ten grondslag aan het verdeelplan en omdat
de ARN een installatie is met relatief lage emissies, moet de vraag worden
gesteld welke mogelijkheden de minister ziet om op korte termijn de problemen
op te heffen. Kan bijvoorbeeld niet een deel van het afval dat nog steeds
wordt gestort in de zuidelijke provincies naar de ARN worden gebracht? Welke
mogelijkheden heeft de minister om hier in te grijpen? Het AOO signaleert
wel allerlei problemen, maar geeft geen oplossingsrichtingen aan.Ondanks de overcapaciteit aan verbrandingscapaciteit zal de Avira-2 weer
in bedrijf worden gesteld en zal de capaciteit in Wijster worden vergroot.
Dit laatste is kennelijk onontkoombaar maar mevrouw Vos benadrukte dat haar
fractie grote bezwaren heeft tegen het weer opstarten van de Avira-2. Het
gaat immers om een oude installatie waarmee in het verleden grote milieuhygiënische
problemen waren waarvan het nog maar de vraag is of ze nu echt uit de wereld
zijn geholpen. Schrijnend is dat provinciale staten van Gelderland hebben
uitgesproken dat renovatie van de Avira-2 moet worden heroverwogen, terwijl
het college van gedeputeerde staten de renovatie heeft doorgezet. Vergunningverlening
voor uitbreiding van de AVI-capaciteit zou in plaats van bij de provincies
bij de minister van VROM behoren te liggen. Dat is des te logischer als het
uitgangspunt van de regionale zelfvoorziening wordt verlaten.Mevrouw Vos drong vervolgens aan op versterking van de handhaving van
het stortverbod. De afspraken in het verdeelplan worden door de provincies
in onvoldoende mate gerealiseerd. Dat pleit voor een versterking van de regiefunctie
van de minister.Zeker als het gaat om bedrijfsafval wordt naarstig gezocht naar mogelijkheden
om het zo goedkoop mogelijk kwijt te raken. De enige remedie om ongewenst
storten tegen te gaan is gelegen in een verhoging van de heffing, waarmee
ook preventie en hergebruik worden gediend. Het argument dat uit kostenoverwegingen
de voorkeur wordt gegeven aan storten, past niet meer in het Nederlandse milieubeleid.
De opbrengsten van de heffing zouden deels kunnen worden aangewend voor een
sanering van de overcapaciteit aan stortplaatsen en het verzekeren van een
goede nazorg. Verhoging van de storttarieven leidt inderdaad tot een lastenverzwaring
voor de burgers; tariefdifferentiatie kan wellicht enig soelaas bieden omdat
mensen met lage inkomens relatief minder afval hebben dan mensen met hoge
inkomens. Tariefdifferentiatie leidt er bovendien toe dat burgers geprikkeld
worden, zich milieuvriendelijker te gedragen.Hoe staat het met de initiatieven met betrekking tot scheiden en vergisten
van afval? Welke stimulerende rol denkt de minister in dezen te kunnen spelen?Wat betreft het schone groenafval zou de Afvalstoffenwet een wijziging
moeten ondergaan. Mevrouw Vos was de mening toegedaan dat er instrumenten
moeten worden ontwikkeld om hergebruik van secundaire afvalstoffen te bevorderen.
De fractie van GroenLinks is van mening dat de grenzen voorlopig gesloten
moeten blijven voor buitenlandse afvalstromen; de verwerkingscapaciteit van
afvalverwerking in Nederland dient aan een bepaald maximum te worden gebonden
om preventie en hergebruik te stimuleren. Het antwoord van de ministerMinister De Boer constateerde dat het afvalstoffenbeleid de
laatste jaren succesvol is geweest. Aan het einde van de jaren tachtig moest
er worden gesproken over allerlei noodscenario's, maar nu is het mogelijk
het afval op een milieuhygiënisch verantwoorde wijze te verwerken. Het
overgrote deel van het brandbare afval kan vanaf medio 1997 worden verwerkt
in installaties die aan zeer strenge milieu-eisen voldoen. Daarnaast beschikt
Nederland thans over meer dan voldoende stortcapaciteit. Ook op het gebied
van hergebruik en preventie zijn prima resultaten bereikt. Bij afvalstromen
als bouw- en sloopafval, autowrakken en schroot zijn hergebruikpercentages
van 80 werkelijkheid geworden. Op het gebied van de verpakkingen zijn eveneens
de nodige successen geboekt; een hergebruikpercentage van meer dan 65 behoort
binnen afzienbare termijn tot de mogelijkheden. In het buitenland wordt met
ongeloof en ook wel met enige jaloezie naar deze cijfers gekeken. De goede
resultaten worden mede bereikt door de inzet van de burgers.De huidige situatie waarin sprake is van een nagenoeg voldoende eindverwerkingscapaciteit
doet de vraag rijzen of de overheidssturing, die nodig was om die situatie
te bereiken, nog wel in dezelfde mate noodzakelijk is. De commissie-Epema-Brugman
buigt zich momenteel over deze vraag.Nederland heeft zijn zaakjes dus op orde. De gedachte van de Europese
Commissie dat afval te allen tijde als economisch goed dient te worden aangemerkt,
kan echter een bedreiging vormen voor de Nederlandse afvalverwijderingsstructuur.
Naast het aspect van de marktwerking in afval-land verdient ook de relatie
met de afvalcriminaliteit de bijzondere aandacht. De roep om meer marktwerking
en de roep om maatregelen ter bestrijding van de criminaliteit kunnen op gespannen
voet met elkaar komen te verkeren. Het is een uitdaging om tot een goede synthese
te komen. Daarbij mogen de tot nu toe bereikte resultaten echter niet verloren
gaan. Voor eenentwintig afvalstromen geldt thans een stortverbod. Voor de meeste
van die stromen is dat min of meer geruisloos gegaan, maar dat geldt niet
voor verbrandbaar afval. Na de inwerkingtreding van het besluit is duidelijk
geworden dat er hindernissen moeten worden genomen die op sommige plekken
de nodige pijn zullen veroorzaken. Het besluit als zodanig betekent wel een
daadwerkelijke verbetering van de afvalverwijderingsstructuur. De in het kader
van het verdeelplan gemaakte afspraken werken in het algemeen redelijk. De
aanvoer van afval uit de zuidelijke provincies naar de afvalverbrandingsinstallaties
in de randstad komt geleidelijk aan op gang. Het afval uit Flevoland vindt
inmiddels zijn weg naar de AVI in Alkmaar. De vollast van de AVI's is in het
algemeen gerealiseerd; alleen in het Gelderse bestaan wat dit betreft nog
problemen. Het niet volledig kunnen benutten van de capaciteit van de AVI's
is op z'n minst merkwaardig te noemen. Er is momenteel een verbrandingscapaciteit
van ongeveer 3,5 miljoen ton per jaar, terwijl het aanbod ongeveer 7 miljoen
ton per jaar is. Ondanks het gigantische overaanbod, slaagt men er kennelijk
niet in de laatste tonnen afval te doen belanden in de AVI's. Het stortverbod
alleen is kennelijk niet voldoende om de gewenste sturing van afval naar de
AVI's te realiseren. Daar moet op zo kort mogelijke termijn iets aan gedaan
worden en de mogelijkheden daartoe zijn gelegen in de Wet belasting op milieugrondslag.
De minister zei sterk te overwegen om per 1 januari 1997 te komen tot een
forse verhoging van het storttarief dat thans nog f 29,20 per ton bedraagt.
Zij wenste zich nu nog niet uit te spreken over de exacte omvang van die verhoging.Als gevolg van het in werking treden van het stortverbod voor verbrandbaar
afval doen zich financiële problemen voor bij een aantal stortplaatsen.
De minister zei die problemen niet te willen bagatelliseren, maar de betrokken
gemeenten en gemeentelijke samenwerkingsverbanden er wel op te hebben gewezen
dat in het eerste tienjarenprogramma afval een planning is opgenomen van de
bouw van AVI's in Nederland waaruit bleek dat op een enkele uitzondering na
alle AVI's in 1996 in exploitatie zouden komen. Met andere woorden: ook zonder
de inwerkingtreding van het stortverbod was te voorzien dat het storten van
verbrandbaar afval in de loop van 1996 zou worden beëindigd (met uitzondering
van Oost-Brabant en Limburg). Van het naar voren halen van de planning van
het eerste tienjarenprogramma is derhalve in zijn algemeenheid geen sprake.
Bovendien wees de minister op het actiepunt in het eerste tienjarenprogramma
dat inhoudt dat de provincies uiterlijk in 1994 in plannen en vergunningen
stortverboden voor verbrandbaar en ongescheiden bouw- en sloopafval opnemen
die ingaan op het moment dat er voldoende verbrandingscapaciteit binnen een
afvalregio beschikbaar is. Ook wees de bewindsvrouwe op het antwoord van de
voorzitter van het AOO op de brief van de VNG, waarin duidelijk wordt gemaakt
dat de terugloop van het aanbod van afval op stortplaatsen slechts ten dele
wordt veroorzaakt door de inwerkingtreding van het stortverbod voor verbrandbaar
afval. De sterkste afname treedt op bij zuiveringsslib, verontreinigde grond
en bouw- en sloopafval. De minister benadrukte oog te hebben voor de financiële
problemen waarin stortplaatsbeheerders kunnen geraken, maar zei er bewust
voor gekozen te hebben deze problemen bij de stortplaatsen te leggen en niet
bij de AVI's. Actiepunt 5 van het tweede tienjarenprogramma houdt in dat de
provincies vierjaarlijkse provinciale stortplannen en jaarlijkse provinciale
exploitatieprogramma's vaststellen die voor afstemming en overleg in het AOO
worden gebracht. Geconstateerd moet echter worden dat uitvoering van dit actiepunt
niet voortvarend verloopt. Een belangrijke oorzaak daarvan is dat stortplaatsen
slechts moeizaam afkomen met financiële informatie. De minister stelde
zich op het standpunt dat als bedoelde problemen niet deugdelijk financieel
worden onderbouwd, er geen echte financiële problemen zijn. Beide AVI's in Gelderland hebben in de eerste maanden van 1996 te kampen
gehad met een onderaanbod van verbrandbaar afval, waardoor met name bij de
ARN een zorgelijke situatie is ontstaan op grond waarvan men heeft besloten
over te gaan tot de invoer van verbrandbaar afval uit Duitsland. Het college
van GS heeft bij brief van 5 maart jl. aan de ARN daartoe de mogelijkheid
geboden. In de brief staat ook dat de ARN zich tot de minister diende te wenden
om te vernemen of inderdaad geen toestemming nodig is voor de voorgenomen
import. Dat heeft de ARN echter niet gedaan, terwijl wel is begonnen met de
import van afval uit Duitsland. Aan de inspectie milieuhygiëne is opgedragen
om handhavend op te treden omdat er sprake is van de import van afval dat
definitief dient te worden verwijderd. Het beroep op de zogenoemde groene
lijst is in dezen dus absoluut niet relevant.Naast deze procedurele aspecten zijn er andere redenen waarom import van
afval uit Duitsland niet aan de orde kan zijn. Allereerst moet op basis van
de tweede voortgangsrapportage verdeelplan overschotten brandbaar afval worden
geconstateerd dat er in de maand januari in Gelderland geen onderaanbod is
geweest van brandbaar afval. Er blijkt 12 000 ton brandbaar afval op
stortplaatsen in de provincie Gelderland illegaal te zijn gestort, terwijl
het gezamenlijk tekort aan verbrandbaar afval van de beide Gelderse AVI's
in januari 9000 ton bedroeg. De provincie heeft handhavend opgetreden tegen
het illegale storten, maar daarbij aangegeven dat een onmiddellijke beëindiging
van deze situatie niet mogelijk was. Men is ondermeer gestart met de voorbereiding
van dwangsomprocedures. Inmiddels is bij een stortplaats in de Achterhoek
het storten beëindigd en zijn bij de overige stortplaatsen de dwangsomprocedures
gestart. Daarnaast is handhavend opgetreden tegen het op enkele plaatsen illegaal
scheiden van verbrandbaar afval. Deze activiteit draagt immers niet bij tot
meer hergebruik van afval maar is alleen bedoeld om het stortverbod voor verbrandbaar
afval te omzeilen.Dit alles brengt ook naar de mening van het college van GS een situatie
in zicht waarbij de vollast van de AVI's is gegarandeerd. Voor Avira is dit
met de thans getroffen maatregelen het geval, maar bij de ARN dienen nog enkele
kanttekeningen te worden geplaatst. Op korte termijn zullen de genomen maatregelen
namelijk nog niet voldoende soelaas bieden. De provincie Gelderland heeft
alles gedaan wat in haar vermogen ligt om tot een vollast voor de ARN te komen.
Het is nu tijd om met andere provincies (in het bijzonder de zuidelijke provincies)
te praten over de aanlevering van de aldaar te storten grote hoeveelheden
verbrandbaar afval. De minister zei daartoe een eerste overleg met de milieugedeputeerde
van Noord-Brabant te hebben gehad waarbij de bereidheid bleek om tot afspraken
te komen. Hiermee is echter de nodige tijd gemoeid. Een korte-termijnoplossing
kan worden gevonden in de aanlevering door een grote particuliere inzamelaar
in Gelderland. Zeer onlangs heeft op het departement overleg plaatsgevonden
met de algemeen directeur van BFI en de adjunct-directeur van de ARN. De directeur
van BFI heeft daarbij zijn bereidheid uitgesproken om op zo kort mogelijke
termijn tot een oplossing te geraken. De minister zei op basis van dat overleg
het initiatief te hebben genomen voor een overleg tussen ARN, BFI en de provincie
Gelderland op zeer korte termijn. De resultaten van dit overleg – waarvan
de Kamer op de hoogte zal worden gebracht – zullen hun weerslag moeten
hebben op het verdeelplan.Samenvattend merkte de minister op de verwachting te hebben dat er op
termijn in de provincie Gelderland voldoende aanbod van verbrandbaar afval
is om de vollast van de AVI's in deze provincies te garanderen.Het importeren van afval uit Duitsland kan, zolang er in Nederland nog
verbrandbaar afval wordt gestort, niet aan de orde zijn. Het toestaan van
deze importen zou bovendien het tegengaan van export van RDF door bijvoorbeeld
de PROAV erg bemoeilijken. De inspectie milieuhygiëne heeft de opdracht
gekregen om daartegen te blijven optreden.Het beleid van Nederland is er altijd op gericht geweest het afval op
een zo hoogwaardige manier te verwerken. Dat is redelijk gelukt; voor de meeste
afvalstromen is voldoende verwerkingscapaciteit beschikbaar. In vergelijking
met andere Europese landen staat de afvalstoffenverwerking in Nederland op
een hoog peil. Hoogwaardige verwerking betekent in veel gevallen echter ook
hogere tarieven. Als verwerking van afval in het buitenland goedkoper is,
zullen afvalaanbieders uiteraard liever naar het buitenland gaan. Het exporteren
van afval wordt echter alleen toegestaan indien de verwerking in het buitenland
hoogwaardiger is dan in Nederland of als in het binnenland onvoldoende verwerkingscapaciteit
is. De druk om het exportbeleid te versoepelen en het zelfvoorzieningenbeginsel
voor afvalstoffen die nuttig worden toegepast los te laten neemt echter steeds
meer toe. Degenen die dit nastreven, vinden in de Europese Commissie een partner.
De Commissie is namelijk van mening dat het vrije verkeer van goederen ook
moet gelden voor afvalstoffen, bestemd voor nuttige toepassing. De minister
benadrukte het daarmee volledig oneens te zijn. Tegen het Nederlandse exportbeleid
zijn intussen enkele klachten ingediend bij de Commissie die daarnaar een
onderzoek heeft ingesteld. Strikt juridisch genomen is echter het Nederlandse
beleid naar de mening van de minister niet strijdig met de Europese regelgeving.
Het Nederlandse beleid op dit punt verdient wel een nuancering, die dan betrekking
zou moeten hebben op de in- en uitvoer van nuttig toe te passen afvalstoffen.Wat betreft de definitieve verwijdering wordt het Nederlandse beleid niet
gewijzigd. Nederland dient wat dit betreft zelfvoorzienend te zijn. Een nuancering
voor nuttige toepassing kan inhouden dat uitvoer van afvalstoffen wordt toegestaan,
tenzij die nuttige toepassing laagwaardiger is dan de verwerking in Nederland.
De minister verwachtte hiermee een belangrijk deel van de kritiek te kunnen
wegnemen zonder de hoogwaardigheid van de Nederlandse verwerkingsstructuur
in gevaar te brengen. De wijziging zal in het meerjarenplan gevaarlijke afvalstoffen
en bij de aanpassing van het tienjarenprogramma worden meegenomen. Sommigen
menen dat het Nederlandse beleid op dit punt strijdig is met het EG-beleid,
waarbij dan wordt verwezen naar de Draft Community Strategy on Waste van 11
januari 1996. Die verwijzing is echter niet terecht, want in de draft worden
strategische keuzen gedaan ten aanzien van het toekomstige afvalstoffenbeleid.
De minister zei ernstige bedenkingen te hebben tegen onderdelen van dit document,
maar als dit document te zijner tijd ongewijzigd wordt aangenomen, zullen
eerst de Europese verordeningen moeten worden aangepast alvorens er rechtskracht
aan kan worden ontleend. Tot dat moment is de huidige verordening die de overbrenging
van afvalstoffen reguleert van kracht. Deze verordening biedt nadrukkelijk
ruimte voor het door Nederland voorgestane beleid.In de brief van 13 februari jl. staat de taakomschrijving voor de commissie-Epema-Brugman.
Het is absoluut niet de bedoeling deze taak op te rekken, want van de commissie
wordt verwacht dat zij voor het zomerreces met een advies komt. Het staat
de commissie natuurlijk te allen tijde vrij om onafhankelijke deskundigen
en mensen uit de praktijk te consulteren.De sector wit- en bruingoed is onlangs met plannen gekomen die onvoldoende
uitzicht bieden op een oplossing van de problemen. Momenteel worden die plannen
nader geanalyseerd en vindt vertaling ervan plaats in wet- en regelgeving.De minister zegde toe alert te zullen blijven op de afzet van secundaire
afvalstoffen. Het leek haar dat er voldoende mogelijkheden zijn om tijdig
knelpunten aan te pakken. De producenten van puingranulaat hebben gesuggereerd
een verwijderingsbijdrage voor puin in te stellen waarmee de
kosten van kwaliteitsverbetering kunnen worden betaald. Deze interessante
suggestie wordt momenteel bestudeerd. Er zitten nogal wat haken en ogen aan
de verplichting om een bepaald percentage secundaire afvalstoffen te gebruiken.
De minister gaf er de voorkeur aan de markt voor deze afvalstoffen op vrijwillige
basis uit te breiden, maar sloot niet uit dat er op enig moment wet- en regelgeving
moet komen.Het onderscheid tussen afvalstoffen en grondstoffen is al geruime tijd
onderwerp van studie en overleg. Duidelijk is wel dat het niet gemakkelijk
zal zijn een adequate AMvB op dit punt tot stand te brengen. Invulling van
het begrip «afvalstof» is en blijft een zeer subjectieve bezigheid,
afhankelijk van de omstandigheden. Er wordt nagedacht over andere mogelijkheden
dan een AMvB, ook al is deze laatste optie nog niet van de baan. De minister
voegde hieraan toe zich nog steeds te kunnen vinden in de strekking van de
motie-Lansink. Er wordt in ieder geval hard gewerkt aan criteria aan de hand
waarvan per geval de status van een stof, preparaat of een produkt kan worden
bepaald.Groenafval moet als regel als afval worden beschouwd en niet per definitie
als een grondstof of produkt zoals enkele gemeenten wensen. De minister voegde
hieraan toe geen bezwaren te hebben tegen rechtstreekse toepassing op het
land, mits dat milieuhygiënisch verantwoord is.Er is momenteel nog discussie gaande over de vraag of de energie van AVI's
kan worden bestempeld als groene energie, in welk geval ze in aanmerking komen
voor een deel van de opbrengsten van de regulerende energieheffing. Daarmee
zouden de verbrandingstarieven kunnen worden verlaagd (hetgeen in het voordeel
is van de consument) en kan het verbranden concurrerender worden ten opzichte
van het storten van afval. Of deze weg moet worden ingeslagen, moet onder
andere worden bezien in het licht van het advies van de commissie-Epema-Brugman.Nu het AOO kenbaar heeft gemaakt dat het past in het tweede tienjarenprogramma,
komt er een tweede installatie voor scheiden en vergisten van afval.Ten slotte merkte de minister ten aanzien van de modernisering van de
tweede ovenlijn van Avira op dat een wijziging van de bevoegdhedenverdeling
tussen provincie en Rijk wijziging van de Wet op het milieubeheer vergt. Zij
kon in dit stadium geen uitspraken doen over de voornemens van de provincie
dienaangaande. Nadere gedachtenwisselingDe heer Klein Molekamp (VVD) deelde de mening van de minister
dat er de laatste tijd veel is gebeurd in afval-land, maar voegde hieraan
toe dat door suboptimale planning overcapaciteit is ontstaan. De minister
heeft te kennen gegeven niet op de lijn van de Europese Commissie te zitten
en een eigen beleid te willen voeren wat betreft de import en export van afvalstoffen.
De heer Klein Molekamp wees er echter op dat de minister juridisch gesproken
niet sterk staat en dat het gevaar groot is dat na het verliezen van een proces
een onbeheersbare situatie ontstaat. Als zodanig had hij er geen bezwaar tegen
als de ARN tijdelijk en binnen bepaalde milieuhygiënische grenzen afval
uit Duitsland zou importeren. Als de minister de afvalverwerking duurder maakt,
worden de lasten van de burger verzwaard en wordt de concurrentiepositie van
de AVI's verzwakt.Ten slotte merkte de heer Klein Molekamp dat als op basis van de Afvalstoffenwet
ecologisch groenbeheer wordt belemmerd, nog maar eens moet worden nagegaan
wat de wetgever indertijd voor ogen stond.De heer Poppe (SP) herhaalde dat financiering van de afvalverwerking
uit algemene middelen rechtvaardiger is dan financiering op basis van heffingen.
Als er dankzij een slap beleid nog steeds illegaal wordt gestort en
gescheiden, mogen de gevolgen van dat beleid niet in de schoenen van de burger
worden geschoven door middel van bijvoorbeeld een verhoging van de heffing.Of de commissie-Epema-Brugman de juiste mensen zal consulteren, is nog
maar de vraag. Hoe denkt de minister over de mogelijkheid om wat dit betreft
de commissie van enkele richtlijnen te voorzien? Hopelijk zal de commissie
ook aandacht besteden aan slim scheiden en sluw mengen, activiteiten die in
de hand worden gewerkt door zoveel nadruk te leggen op de marktwerking. De
heer Poppe was van mening dat de overheid inzameling en verwerking moet organiseren,
waarbij dan niet het winstoogmerk maar het milieu-oogmerk prevaleert. Hij
zei verheugd te zijn over het verzet van de minister tegen het liberale beleid
van de Europese Commissie, omdat dit beleid voornamelijk allerlei «Tedje
van Es-constructies» in de hand werkt.De heer Lansink (CDA) zei zijn zegeningen te tellen en in grote
lijnen te kunnen instemmen met het antwoord van de minister. Hij meende dat
alles ervoor pleit de Wet op de milieubelasting stringent toe te passen en
de opbrengst aan te wenden voor bijvoorbeeld een vereveningsfonds of de bevordering
van de ontwikkeling van milieutechnologie. Hij voegde hieraan toe geen voorstander
te zijn van bedoelde stringente toepassing als de opbrengsten niet zodanig
worden aangewend dat de lasten voor de burgers zo laag mogelijk blijven.De heer Lansink zei blij te zijn dat er zeer binnenkort overleg plaatsvindt
tussen belanghebbenden over de ARN, maar kon zich niet vinden in de beschouwing
van de minister over de internationale aspecten van het afvalbeleid. Nederland
moet zich niet op een eiland plaatsen en als het goedkoop en hoogwaardig afval
kan verwerken, is er niets op tegen om afval uit het buitenland te importeren.
Het spreekt voor zich dat daarbij de in Nederland geldende milieuvoorwaarden
moeten worden gehanteerd. Hij wees erop dat een verstandig afvalverwerkingsbeleid
in Europees en niet alleen in nationaal verband dient te worden gevoerd.Ten slotte merkte de heer Lansink op goede nota te hebben genomen van
de opmerking van de minister dat de taakstelling voor de commissie-Epema-Brugman
niet zal worden opgerekt en dat voor het zomerreces zal worden gerapporteerd.Mevrouw Augusteijn-Esser (D66) betoogde de minister van harte
te steunen in haar krachtige afvalverwerkingsbeleid en zeer verheugd te zijn
over haar voornemen de storttarieven fors te verhogen. Zij sloot zich wat
dit betreft aan bij de vraag van de heer Lansink naar de mogelijkheid en wenselijkheid
van een vereveningsfonds.Zolang in andere delen van Europa bij afvalverwerking niet dezelfde milieuhygiënische
randvoorwaarden gelden als in Nederland, dient de uiterste terughoudendheid
te worden betracht bij het openstellen van de grenzen. Hierbij zijn immers
bepaald niet alleen de regio's langs de grens tussen Nederland en Duitsland
in het geding. Het huidige Nederlandse beleid dient met kracht te worden voortgezet;
er is niets op tegen in dezen een voorbeeldfunctie te vervullen.Mevrouw Augusteijn ging ervan uit dat de resultaten van het werk van de
commissie-Epema-Brugman tegelijkertijd met het tweede tienjarenprogramma afval
aan de orde worden gesteld. Zij uitte haar tevredenheid over het antwoord
van de minister met betrekking tot wit- en bruingoedsector.De heer Crone (PvdA) merkte op dat de overcapaciteit in wezen
een luxe probleem is; ze is immers een gevolg van het feit dat de ramingen
van met de hoeveelheid afval sterk konden worden verlaagd. Als het beleid
net zo succesvol is als de afgelopen jaren, zal dit probleem hoogstwaarschijnlijk
blijven bestaan. Als nu wordt toegestaan afval te exporteren,
zullen de capaciteitsproblemen alleen maar toenemen. Als andere landen tegen
minder hoogwaardige milieuvoorwaarden verbranden en dus goedkoper werken,
rest Nederland niets anders dan de tarieven te verlagen. Het is zeer te hopen
dat er Europees beleid zal worden ontwikkeld op basis van hoogwaardige verbrandingseisen.De heer Crone sloot zich aan bij de opmerking van de heer Lansink over
de aanwending van de opbrengsten in het kader van de Wet op de milieubelasting.Ten slotte benadrukte de heer Crone dat alleen zuivere biomassa mag worden
bijgestookt en dat bijvoorbeeld geverfde materialen niet onder de vrijstelling
mogen vallen.Mevrouw Vos (GroenLinks) zei blij te zijn met het voornemen
van de minister om de storttarieven te verhogen en zich aan te sluiten bij
het pleidooi voor besteding van deze gelden in de sfeer van afvalpreventie,
verantwoorde afvalverwerking en nazorg van stortplaatsen. Zij stemde van harte
in met hetgeen de minister heeft gezegd over de Nederlandse beleidslijn in
Europees kader. Dat zij ten aanzien van Avira-2 geen nadere stappen kan ondernemen,
pleit alleen maar voor meer landelijke sturing. Is het niet mogelijk om bij
de beoordeling van het tweede tienjarenplan een duidelijk signaal te geven?Het is goed dat er op korte termijn zal worden overlegd over de toekomst
van de ARN. Het is natuurlijk wel van belang dat een grootverzamelaar als
de BFI een prijs betaalt die recht doet aan de werkelijke kosten van de ARN.De minister ging ervan uit dat in de Europese Milieuraad een
indringende discussie zal worden gevoerd over de afvalproblematiek. Het feit
dat in de diverse lidstaten de kwaliteit van de afvalverwerking bepaald niet
dezelfde is, zal die discussie ongetwijfeld niet vergemakkelijken. Het kan
echter niet de bedoeling zijn dat landen die voorop lopen, hun beleid weer
loslaten en achteraan de rij aansluiten. Afvalverwijdering kost veel, maar
de minister wees erop dat met de eindverwerking een relatief gering deel (30%)
van de kosten is gemoeid. Uiteraard zal het beleid erop gericht blijven de
hoeveelheid afval te verminderen waardoor de kosten lager worden, iets waarvan
ook de burgers profijt hebben. Daaraan kan onder meer bijdragen een selectiever
aankoopgedrag.Het leek de minister dat de commissie-Epema-Brugman zelf zeer goed in
staat zal zijn te bepalen welke mensen zij wenst te consulteren.Dat particuliere afvalinzamelaars geld willen verdienen, betekent natuurlijk
niet dat zij allemaal oplichters zijn.De minister benadrukte dat nog niet vaststaat dat de storttarieven zullen
worden verhoogd per 1 januari a.s. Een dergelijke verhoging is nog slechts
onderwerp van overweging. De diverse suggesties met betrekking tot de aanwending
van de opbrengsten zullen ongetwijfeld nog ter discussie komen in de contacten
met staatssecretaris Vermeend.Zodra afval hoogwaardiger kan worden verwerkt in het buitenland, mag het
geëxporteerd worden.De commissie-Epema-Brugman doet nu werk dat anders door de ambtenaren
van het ministerie had moeten worden verricht; de minister ging ervan uit
dat de commissie met een duidelijk advies zal komen. Nagegaan
zal worden of dit advies tegelijkertijd met het tweede tienjarenplan afval
kan worden besproken. Als het advies ter bespreking voorligt, zal ongetwijfeld
ook de optie van landelijke sturing op enigerlei manier aan de orde komen.
Daarbij zal dan ook kunnen worden ingegaan op de afzonderlijke AVI's, zoals
de Avira. De voorzitter van de commissie,Versnel-SchmitzDe griffier van de commissie,De Vries XNoot1Samenstelling: Leden: Lansink (CDA), Van Erp (VVD), Te Veldhuis (VVD),
Van den Berg (SGP), Verspaget (PvdA), Soutendijk-van Appeldoorn (CDA), Esselink
(CDA), ondervoorzitter, M. M. van der Burg (PvdA), Versnel-Schmitz (D66),
voorzitter, Van Gijzel (PvdA), Verbugt (VVD), Aiking-van Wageningen (groep-Nijpels),
Poppe (SP), Gabor (CDA), Augusteijn-Esser (D66), Duivesteijn (PvdA), Giskes
(D66), Stellingwerf (RPF), Crone (PvdA), M. B. Vos (GroenLinks), Dijksma (PvdA),
Klein Molekamp (VVD), Hofstra (VVD), Assen (CDA) en Jeekel (D66).Plv. leden: Biesheuvel (CDA), Blauw (VVD), O. P. G. Vos (VVD),
Van Middelkoop (GPV), Houda (PvdA), Bukman (CDA), Van de Camp (CDA), Oudkerk
(PvdA), Jorritsma-van Oosten (D66), Valk (PvdA), Van Blerck-Woerdman (VVD),
Hendriks, Bijleveld-Schouten (CDA), Reitsma (CDA), Huys (PvdA), De Graaf (D66),
Leerkes (U55+), Van Heemst (PvdA), Oedayraj Singh Varma (GroenLinks), Witteveen-Hevinga
(PvdA), Keur (VVD), H. G. J. Kamp (VVD), Ten Hoopen (CDA) en Van 't Riet (D66). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-24400-XI-68.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl