Verdrag tussen het Koninkrijk der Nederlanden en de Republiek Rwanda betreffende de status van militair en burgerpersoneel van hun Ministerie van Defensie, aanwezig op elkaars grondgebied voor activiteiten die verband houden met bilaterale militaire samenwerking; Kigali, 13 mei 2009  ; Brief regering; Verdrag Rwanda betreffende de status van militair en burgerpersoneel van hun Ministerie van Defensie, aanwezig op elkaars grondgebied voor activiteiten die verband houden met bilaterale militaire samenwerking.
Staten-Generaal — Kamerstuk Brief regering
Datum: 2022-03-01 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


Staten-Generaal
 1/2
 Vergaderjaar 2009-2010 A
 
 
 
 KST139897
 2009-2010
 A
 
 32 286
 Verdrag tussen het Koninkrijk der Nederlanden en de Republiek Rwanda
betreffende de status van militair en burgerpersoneel van hun Ministerie van
Defensie, aanwezig op elkaars grondgebied voor activiteiten die verband houden
met bilaterale militaire samenwerking; Kigali, 13 mei 2009
 
 
 
 
 Nr. 
 1
 BRIEF VAN DE MINISTER VAN BUITENLANDSE ZAKEN
 Aan de Voorzitters van de Eerste en van de Tweede Kamer der Staten-Generaal
 
 Den Haag, 11 januari 2010
 
 Ter griffie van de Eerste en van de Tweede Kamer der Staten-Generaal ontvangen
op 14 januari 2010. De wens dat het verdrag aan de uitdrukkelijke goedkeuring
van de Staten-Generaal wordt onderworpen kan door of namens één
van de Kamers of door ten minste vijftien leden van de Eerste Kamer dan wel
dertig leden van de Tweede Kamer te kennen worden gegeven uiterlijk op 13 februari
2010.Overeenkomstig het bepaalde in artikel 2, eerste lid, en artikel 5, eerste
lid, van de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen, de Raad van State
gehoord, heb ik de eer u hierbij ter stilzwijgende goedkeuring over te leggen
het op 13 mei 2009 te Kigali totstandgekomen verdrag tussen het Koninkrijk
der Nederlanden en de Republiek Rwanda betreffende de status van militair
en burgerpersoneel van hun Ministerie van Defensie, aanwezig op elkaars grondgebied
voor activiteiten die verband houden met bilaterale militaire samenwerking
(Trb. 2009, 114 en 146).
 
 Een toelichtende nota bij het verdrag treft u eveneens hierbij aan.
 
 De goedkeuring wordt alleen voor Nederland gevraagd.
 
 De minister van Buitenlandse Zaken,
 M. J. M. Verhagen 
 
 TOELICHTENDE NOTA
 Inleiding
 Het advies van de Raad van State wordt niet openbaar gemaakt, omdat het
zonder meer instemmend luidt (artikel 25a, vijfde lid jo vierde lid, onder
b, van de Wet op de Raad van State).Op 14 juni 2005 is tussen de minister
van Defensie van het Koninkrijk der Nederlanden en de minister van Defensie
van de Republiek Rwanda een «Memorandum of Understanding» gesloten
inzake bilaterale militaire samenwerking. Deze samenwerking omvat onder meer:
 – ontwikkeling en capaciteitsopbouw voor vredesoperaties en humanitaire
missies;
 – gezamenlijke ondersteuning aan en deelname in vredesoperaties
en humanitaire missies;
 – het geven van trainingen en opleidingen in militaire instellingen
van de verdragsluitende partijen;
 – het uitwisselen van informatie onder meer op het gebied van organisatie,
structuur en management van de krijgsmacht in een democratie;
 – nader tussen partijen overeen te komen activiteiten op het gebied
van onder meer militair recht, militaire gezondheidszorg, materieelsamenwerking
en milieu.
 
 Gezien de activiteiten die plaatsvinden op het grondgebied van de verdragsluitende
partijen, wensen beide partijen een verdrag te sluiten inzake de status van
het militair en civiel personeel van het Ministerie van Defensie van de ene
partij dat voor deze activiteiten aanwezig is op het grondgebied van de andere
partij. Het onderhavige verdrag is daarvan het resultaat.
 Artikelsgewijze toelichting
 Artikel 1
 De definitie inzake «militair personeel» omvat niet alleen
het militair personeel van het Ministerie van Defensie van de zendstaat, maar
in voorkomend geval ook een of enkele leden van het militair personeel van
een derde Staat die op basis van een uitwisselingsprogramma tussen deze Staat
en de zendstaat een integraal deel vormen van militaire eenheden van de zendstaat.
 Artikel 2
 De procedures inzake de toegang tot en het vertrek uit de ontvangende
Staat zijn in overeenstemming met de nationale wetten en verdragsverplichtingen
van de ontvangende Staat. Voor Nederland is in dit kader het gemeenschapsrecht,
en in het bijzonder de Schengen Uitvoeringsovereenkomst, van belang.
 Artikel 3
 Op grond van het gestelde in het eerste lid, komen de bevoegdheden op
krijgstuchtelijk gebied toe aan de autoriteiten van de zendstaat. Het derde
lid omvat een regeling op strafrechtelijk, civielrechtelijk en bestuursrechtelijk
gebied. Op grond van dit lid geniet het personeel van de zendstaat immuniteit
voor strafbare feiten en handelingen gepleegd tijdens het verblijf op het
grondgebied van de ontvangende Staat in de uitoefening van de dienst (functionele
immuniteit). Daarenboven genieten personeelsleden algehele immuniteit voor
strafbare feiten welke zij in het verleden, tijdens eerder verblijf in de
ontvangende staat, op het grondgebied van de ontvangende Staat hebben gepleegd.
Omdat de ontvangende staat in dit verband geen jurisdictie heeft, kan hij
ook geen gevolg geven aan een uitleveringsverzoek van een derde
Staat naar aanleiding van een door een personeelslid in het verleden gepleegd
strafbaar feit op het grondgebied van die derde Staat.
 Artikel 4
 Dit artikel omvat regelgeving betreffende invoer- en uitvoerformaliteiten
die van toepassing zijn in Rwanda en in Nederland. Voor Rwanda is de Rwandese
wetgeving van toepassing. Voor de Nederlandse situatie is niet alleen de Nederlandse
wetgeving maar ook de communautaire regelgeving inzake in- en uitvoerrechten
verplicht toepasselijk, als lidstaat van de Europese Unie.
 Artikel 5
 Op grond van het gestelde in het eerste lid is het militaire personeel
van de zendstaat gerechtigd om tijdens militaire oefeningen wapens in bezit
te hebben en te dragen mits dit is toegestaan volgens de op hen toepasselijke
voorschriften. Een vergelijkbare bepaling voor personeel van de Noord-Atlantische
Verdragsorganisatie (hierna te noemen: «NAVO») is opgenomen in
artikel VI van het op 19 juni 1951 tot stand gekomen Verdrag tussen de
Staten die partij zijn bij het Noord-Atlantisch Verdrag, nopens de rechtspositie
van hun krijgsmachten (Trb. 1951, 114), hierna
te noemen: «NAVO SOFA». Het gebruik van wapens en munitie is echter
uitsluitend toegestaan voor oefendoeleinden en ook alleen maar op daarvoor
door de ontvangende Staat aangegeven locaties (tweede lid).
 Artikel 6
 Dit artikel geeft een regeling voor de erkenning van rijbewijzen afgegeven
door de zendstaat, ofwel vervanging door middel van het rijbewijs van de ontvangende
Staat, voor personeel van de zendstaat. In beide gevallen wordt geen rijtest
verlangd. De bepalingen in dit artikel zijn identiek aan de bepalingen inzake
rijbewijzen voor NAVO-personeel, zoals vermeld in artikel IV van de NAVO SOFA.
 Artikel 7
 Op grond van het gestelde in het eerste en tweede lid, doen partijen over
en weer afstand van aanspraken jegens elkaar ter zake van schade aan hun eigendommen
in gebruik bij hun strijdkrachten en ter zake van letsel van hun personeel,
toegebracht in het kader van de uitoefening van de dienst. Het afstand nemen
van aansprakelijkheid is niet van toepassing in geval van opzet en grove schuld
(tweede lid). In het derde lid is een regeling opgenomen voor de afhandeling
van schade aan derden welke door personeel van de zendstaat wordt veroorzaakt
in de uitoefening van hun dienst.
 De eventuele nadelige gevolgen voor de eiser van de functionele immuniteit
genoemd in artikel 3, derde lid, van het onderhavige verdrag worden ondervangen
doordat de ontvangende Staat de vordering (overeenkomstig de wetten en regelingen
van deze Staat) behandelt en afdoet. De zendstaat zal alle door de ontvangende
Staat gemaakte kosten aan deze vergoeden. Afhandeling van claims die voorvloeien
uit door personeel van de zendstaat gesloten contracten met derden op het
grondgebied van de ontvangende Staat (bijvoorbeeld contracten in het kader
van de levering van goederen voor een oefening) zijn uitgesloten van de bovenvermelde
procedure en worden afgehandeld overeenkomstig de bepalingen van het desbetreffende
contract.
 Het vierde lid geeft een regeling voor het geval dat de schade aan derden
gezamenlijk is toegebracht door personeel van de zendstaat en personeel van de ontvangende Staat. Ook hier zal de ontvangende Staat de vordering,
overeenkomstig de wetten en regelingen van deze Staat, behandelen en afdoen.
De kosten worden in dit geval tussen de ontvangende Staat en de zendstaat
gelijk verdeeld.
 Artikel 9
 De partijen komen overeen dat geschillen die voortvloeien uit of verband
houden met het verdrag, in overleg tussen partijen worden opgelost.
 Koninkrijkspositie
 Wat het Koninkrijk betreft, zal het verdrag alleen voor Nederland gelden.
 
 De minister van Defensie,
 E. van Middelkoop
 De minister van Buitenlandse Zaken,
 M. J. M. Verhagen