Gelijke behandeling op grond van handicap of chronische ziekte; Nota van wijziging
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-08 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 28169, nr. 12

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum ontvangst

27-06-2002

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2001-2002

28169 nr. 12

20-06-2002

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamA§ 3a. Openbaar vervoerArtikel 6aArtikel 6bBCArtikel 12ToelichtingInleidingHuidig beleidOpenbaar vervoerToegankelijkheidHoe te realiseren?Internationaal kaderArtikelsgewijze toelichtingArtikel 6aArtikel 6bEerste lidOnderdeel aOnderdelen b en cTweede lidBCOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 28169Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 27 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
28 169Wetvoorstel gelijke behandeling op grond van handicap of chronische
ziektenr. 12NOTA VAN WIJZIGINGOntvangen 20 juni 2002Het voorstel van wet wordt als volgt gewijzigd:ANa paragraaf 3. Beroepsonderwijs wordt een paragraaf ingevoegd, luidende:§ 3a. Openbaar vervoerArtikel 6aIn artikel 6b en de daarop berustende bepalingen wordt verstaan onder:a. openbaar vervoer: voor een ieder openstaand personenvervoer volgens
een dienstregeling met een bus, trein, metro, tram of een via een geleidesysteem
voortbewogen voertuig;b. reisinformatie: informatie over de dienstregeling met de geldigheidsduur
daarvan, gegarandeerde overstapmogelijkheden binnen de dienstregeling, wijzigingen
van de dienstregeling en over tarieven en de daarbij behorende zone-indeling.Artikel 6b1. Onderscheid is verboden bij:a. het verlenen van de voor het reizen vereiste toegang tot de bij het
openbaar vervoer behorende gebouwen en infrastructuur;b. het aanbieden van openbaar-vervoersdiensten en reisinformatie;c. het sluiten, uitvoeren of beëindigen van overeenkomsten met betrekking
tot openbaar vervoer.2. Bij of krachtens algemene maatregel van bestuur worden regels gesteld
over de ingevolge het eerste lid, in samenhang met artikel 2, te verrichten
aanpassingen als bedoeld in dat artikel.BIn artikel 11 wordt na «en Werkgelegenheid» ingevoegd: , van
Verkeer en Waterstaat.CArtikel 12 komt te luiden:Artikel 12De artikelen van deze wet treden in werking op een bij koninklijk besluit
te bepalen tijdstip, dat voor de verschillende artikelen of onderdelen daarvan
verschillend kan worden vastgesteld.ToelichtingInleidingOnderhavige nota van wijziging heeft tot doel de reikwijdte van het wetsvoorstel
gelijke behandeling op grond van handicap of chronische ziekte uit te breiden
met het maatschappelijk terrein «openbaar vervoer». Hierdoor kan
onderscheid van mensen met een handicap of chronische ziekte bij het gebruik
van openbaar vervoer worden bestreden en derhalve gelijke behandeling van
mensen met een handicap of chronische ziekte bij het gebruik van openbaar
vervoer worden bevorderd.In het Voortgezet Algemeen Overleg van 19 juni 2001 is door de Tweede
Kamer een motie ingediend over uitbreiding van het wetsvoorstel gelijke behandeling
op grond van handicap of chronische ziekte, welke met algemene stemmen is
aangenomen op 26 april 2002. In deze motie Passtoors c.s. (Kamerstukken II,
2000/01, 24 170, nr. 68) wordt de regering verzocht om met een wetsvoorstel
te komen waarin de toegankelijkheid en bereikbaarheid van de samenleving in
brede zin voor mensen met een beperking geregeld wordt, analoog aan de Americans
with Disabilities Act (ADA) uit 1990. In de schriftelijke reactie van het
kabinet van 17 december 2001 (Kamerstukken II, 2000/01, 24 170, nr. 70)
wordt een algemene visie op de motie Passtoors c.s. en de te nemen stappen
die kunnen leiden tot een opportuun wetsvoorstel geschetst.Mensen met een handicap of chronische ziekte kunnen vanwege de veelal
nog bestaande ontoegankelijkheid van het openbaar vervoer in mindere mate
participeren in de maatschappij dan mensen zonder handicap. Volwaardige participatie
kan in grotere mate worden bereikt wanneer het openbaar vervoer toegankelijk
zal zijn voor mensen met een handicap. De toegankelijkheid kan derhalve worden
gezien als een voorwaarde om tot volwaardige participatie in de samenleving
te komen.Het wetsvoorstel gelijke behandeling op grond van handicap of chronische
ziekte is een zogenaamde aanbouwwet. Dat wil zeggen dat de algemene normstelling
is neergelegd en dat de reikwijdte stap voor stap kan worden uitgebreid. Het
onderhavige wetsvoorstel heeft betrekking op arbeid, beroep en beroepsonderwijs.In artikel 2 is verwoord dat het verbod van onderscheid de plicht omvat
tot het doen van doeltreffende aanpassingen, tenzij deze een onevenredige
belasting vormen. De onderwijsvolgende dan wel de werknemer kan verzoeken
om de voor hem (fysiek) noodzakelijke aanpassingen te doen derhalve gelijkwaardig
aan de arbeid of het onderwijs te kunnen deelnemen. Indien doeltreffende aanpassingen
door de aanbieder van arbeid respectievelijk beroepsonderwijs ongerechtvaardigd
worden geweigerd, wordt het verbod van onderscheid geschonden. Artikel 2 richt
zich op de specifieke situatie.Bij toegankelijkheid van het openbaar vervoer staat niet zozeer het individuele
geval centraal maar de publieke of algemene benadering. Het gaat bij openbaar
vervoer veeleer om toegankelijkheid die vooraf voor mensen met diverse soorten
handicaps of chronische ziekten gerealiseerd is. Daarom is in
onderhavige nota van wijziging ervoor gekozen ook algemene toegankelijkheidseisen
in een algemene maatregel van bestuur neer te leggen. Dit kan op basis van
artikel 6b, tweede lid.Huidig beleidUitgangspunt van het huidige beleid is dat er een keuzemogelijkheid is
voor eigen vervoer en voor openbaar vervoer. Mobiliteit hoort bij onze moderne
samenleving: zij is een voorwaarde voor economische groei, emancipatie en
sociale bewegingsvrijheid. Voor een groot aantal mensen bestaat een individuele
vervoersvoorziening wanneer andere mogelijkheden fysiek niet mogelijk zijn.
Mensen die als gevolg van hun beperkingen niet met eigen vervoer of met openbaar
vervoer kunnen reizen, blijven recht hebben op een individuele vervoersvoorziening.Het huidige wettelijke kader kent enkele mogelijkheden om nadere eisen
te stellen rondom de toegankelijkheid van het openbaar vervoer. Zij kent evenwel
nog1 niet de mogelijkheid voor de individuele
burger om hier een beroep op te doen. Artikel 32, derde lid, van de Wet personenvervoer
2000 (WPV 2000) spreekt van het stellen van regels bij algemene maatregel
van bestuur over het minimale niveau van toegankelijkheid van het openbaar
vervoer. Deze regels bevatten in ieder geval eisen aan de toegankelijkheid
van het openbaar vervoer ten behoeve van reizigers met een handicap. In de
algemene maatregel van bestuur, het zogeheten Besluit personenvervoer 2000,
is in artikel 158 bepaald dat eisen kunnen worden gesteld aan de inrichting
van het materieel van het openbaar vervoer. De Nota Basisstations bevat uitgangspunten
voor de toegankelijke bouw van nieuwe stations en grootscheepse verbouw van
bestaande stations.Het wetsvoorstel gelijke behandeling strekt ertoe bescherming te bieden
tegen onderscheid op grond van handicap of chronische ziekte bij arbeid en
beroep en bij beroepsonderwijs en met onderhavige nota van wijziging bij het
openbaar vervoer. Uitgangspunt voor de regering is dat de mensen met een handicap
of chronische ziekte dezelfde kansen moeten hebben om aan de samenleving deel
te nemen als mensen zonder handicap of chronische ziekte. De regering voert
hiertoe een «tweesporenbeleid». Het eerste beleidsspoor wordt
gevormd door voorwaardenscheppend en stimulerend beleid. Zo kan in het onderhavige
wetsvoorstel met name het stimulerend beleid door de overheid richting vervoerder
als een belangrijke taak worden aangemerkt.Op het gebied van toegankelijkheid van openbaar vervoer is op het terrein
van stads- en streekvervoer, spoorvervoer en infrastructuur de afgelopen jaren
een aantal maatregelen genomen. Zo is de techniek van toegankelijke bussen
en trams in het stadsvervoer in ruime mate ontwikkeld en zijn «wenkenbladen»
(brochures) gepubliceerd die de optimale inrichting van bussen, de halte-infrastructuur
en de reisinformatie nader aanduiden. Op het vlak van toegankelijk spoorvervoer
is het richtinggevende Europees Onderzoeksprogramma COST-335 afgerond. Hierin
worden onder andere de mogelijkheden van toegankelijk spoorvervoer centraal
gesteld, waarin de toegankelijkheid door middel van gelijkvloerse instap tussen
trein en perron, de stations met inbegrip van loketten, de reisinformatie
en de commerciële kanten van toegankelijk spoorvervoer wordt toegelicht.
Momenteel wordt bezien op welke wijze deze normen in het Nederlandse spoorvervoer
kunnen worden gerealiseerd. Door de Raad van Ministers van de Europese Unie
is aangenomen richtlijn 2001/85 die inhoudt dat vanaf het moment van inwerkingtreding
alle nieuw op de weg te brengen stadsbussen voldoen aan in de richtlijn neergelegde
toegankelijkheidscriteria.Het tweede beleidsspoor wordt gevormd door maatregelen gericht op individuele
rechtsbescherming. De vigerende rechtsbescherming in het wetsvoorstel gelijke
behandeling op grond van handicap of chronische ziekte is privaatrechtelijk
van aard. Bij een rechter kan worden geëist dat de werkgever of de aanbieder
van beroepsonderwijs verplicht wordt de verzochte aanpassing aan te brengen.
De aanpassing is verplicht tenzij het een onevenredige belasting vormt. Ook
in het kader van toegankelijk openbaar vervoer en van de gelijkwaardige bejegening
dan wel gedrag van de dienstverlener bestaat de individuele rechtsbescherming.
Bij een rechter kan van de vervoerder worden geëist dat deze de verplichting
tot toegankelijkheid van het rijdend materieel, de infrastructuur of de reisinformatie
nakomt. Op deze wijze kan de toegankelijkheid en de bruikbaarheid van het
openbaar vervoer door ofwel in het belang van mensen met een handicap of chronische
ziekte worden afgedwongen.Openbaar vervoerOnder openbaar vervoer wordt in deze nota van wijziging verstaan het voor
een ieder openstaand vervoer volgens een dienstregeling met een bus, een trein,
metro of tram dan wel een via een geleidesysteem voortbewogen voertuig, de
zogenoemde trolley. De definitie van openbaar vervoer is afgeleid van artikel
1 van de WPV 2000. Het onderhavige wetsvoorstel is echter niet van toepassing
op (lucht)vaartuigen, besloten busvervoer en taxivervoer, al dan niet volgens
dienstregeling.Keuzevrijheid in de vervoersmogelijkheden kan in grote mate een bijdrage
leveren aan een volwaardige maatschappelijke participatie voor mensen met
een handicap of chronische ziekte, hetgeen als doel van deze nota van wijziging
kan worden gezien. Een aangename bijkomstigheid van deze wijziging is dat
toegankelijk openbaar vervoer zal bevorderen dat mensen met een mobiliteitshandicap
gebruik kunnen maken van het openbaar vervoer. Niet louter mensen met een
motorische, zintuiglijke of psychische handicap kunnen hiervan gebruik maken,
maar iedereen die moeilijkheden heeft met het gebruik van het huidige openbaar
vervoer zoals mensen met zware bagage, ouderen, zwangere vrouwen en mensen
met kinderen, waaronder kinderen in een wandelwagen.ToegankelijkheidAls algemeen uitgangspunt geldt dat de toegang tot en het gebruik van
het openbaar vervoer op een autonome wijze ofwel met de hulp van een begeleider
of een assistent mogelijk wordt gemaakt door het toegankelijk zijn van het
openbaar vervoer op grond van vooraf bepaalde fysieke eisen.Toegankelijkheid omvat uiteenlopende elementen. Onder toegankelijkheid
wordt in deze nota van wijziging begrepen de elementen toegankelijkheid en
bruikbaarheid. Toegankelijkheid betreft de fase voordat men de infrastructuur
dan wel het rijdend materieel is binnengetreden. Bruikbaarheid betreft de
fase nadat men dit heeft gedaan.Deze nota van wijziging heeft betrekking op de toegankelijkheid van het
rijdend materieel en van de infrastructuur, met inbegrip van de reisinformatie.
Onder infrastructuur wordt begrepen het trein- en metrostation inclusief het
perron alsmede de halte van de tram, metro en bus.Deze nota van wijziging kent geen individuele en verzoekgerichte benadering.
Voor de vervoerder zijn straks op voorhand de functionele vereisten vastgesteld.
In een algemene maatregel van bestuur op grond van artikel 6b worden de technische
toegankelijkheidseisen uitgewerkt die worden gesteld aan het rijdend materieel,
de infrastructuur en de reisinformatie. Hierbij wordt aangesloten
bij artikel 32 van de WPV 2000 en artikel 26 van het wetsvoorstel voor een
nieuwe Spoorwegwet (Kamerstukken I 2001/02, 27 482, nr. 318).Hiermee wordt (deels) op een andere manier invulling gegeven aan het treffen
van aanpassingen als onderdeel van het verbod op onderscheid. Vanwege het
generieke karakter van toegankelijkheid van het openbaar vervoer, is er voor
gekozen de toegankelijkheidseisen expliciet vast te leggen. Ook speelt mee
dat gezien de tijdrovendheid om aanpassingen te realiseren het praktisch vaak
niet mogelijk zal zijn aanpassingen te treffen in het concrete geval.In sommige gevallen kunnen assistentie en begeleiding noodzakelijke aspecten
zijn om de toegang tot het openbaar vervoer te realiseren. Begeleiding in
de vorm van een meereizende hulpverlener of mantelzorger kan wel eens praktisch
en medisch noodzakelijk zijn om de reis veilig te laten verlopen of om desgewenst
ADL-ondersteuning te bieden. In het Besluit Personenvervoer bestaat hiervoor
reeds de mogelijkheidTen aanzien van assistentie is het op dit moment lastig de consequenties
en reikwijdte te bezien. Het kabinet zal hier nader onderzoek naar doen en
indien de noodzaak mocht blijken, zal dit aspect op een later moment onder
de wet worden gebracht.Hoe te realiseren?Artikel 6b bepaalt dat bij of krachtens algemene maatregel van bestuur
eisen worden gesteld. Deze eisen kunnen verschillend zijn voor gebruikt materiaal
of gebruikte gebouwen (met inbegrip van de infrastructuur) of voor nog niet
eerder gebruikt of nieuw materieel of gebouwen.De afschrijvingstermijn van bussen bedraagt gemiddeld 10 jaar en van spoormaterieel
30 jaar. Het thans gereserveerde en het te reserveren rijdend materieel is
echter niet volledig toegankelijk en maakt het derhalve noodzakelijk dat het
doen van toegankelijke bestellingen gestimuleerd wordt teneinde toegankelijk
openbaar vervoer te realiseren. Ook bij de bouw en grootschalige verbouw van
de infrastructuur dient rekening te worden gehouden met deze wijziging. Uit
gelijkwaardig oogpunt valt een versneld proces naar toegankelijkheid te prefereren.
In de periode tussen heden en 2010 respectievelijk 2030 kan de toegankelijkheid
al in een vroeger stadium vergroot worden door het uitvoeren van een groeitraject.
In de tussenliggende periode geldt het uitgangspunt dat gelijkwaardigheid
en autonomie zo veel als haalbaar worden gerealiseerd. Ook hierop kan de algemene
maatregel van bestuur betrekking hebben.Internationaal kaderIn het internationale recht geldt brede belangstelling voor de toegankelijkheid
van het openbaar vervoer voor mensen met een handicap of chronische ziekte.
Zo geldt in Groot-Brittanië de Disability Discrimination Act uit 1995
en in de Verenigde Staten de Americans with disabilities act uit 1990. In
beide wetten wordt grote aandacht besteed aan de toegankelijkheid, de bruikbaarheid
en bereikbaarheid van het openbaar vervoer. Deze wetten hebben een belangrijke
voorbeeldfunctie voor Nederland gehad.Artikelsgewijze toelichtingArtikel 6aArtikel 6a definieert de begrippen: openbaar vervoer en reisinformatie. Artikel 6bEerste lidHet eerste lid geeft weer op welke punten het verbod op onderscheid van
toepassing is. Dit artikel richt zich op het tegengaan van gedrag dat in strijd
is met het verbod op onderscheid. Te denken valt bijvoorbeeld aan het weigeren
iemand een treinkaartje te verkopen omdat deze een bepaalde handicap heeft
of honden niet in het openbaar vervoer toestaan en daarmee iemand met een
blindengeleidehond de toegang tot het vervoer (indirect) te ontzeggen.Onderdeel aDe fysieke aspecten van toegankelijkheid kunnen in een algemene maatregel
van bestuur op grond van het tweede lid verder worden uitgewerkt.Onderdelen b en cHet verbieden van onderscheid bij het aanbieden van openbaar vervoersdiensten
betekent ook dat het verkrijgen van een kaartje op gelijkwaardige wijze mogelijk
moet zijn, dit kan betekenen dat loketten en betaalautomaten toegankelijk
zijn. Dan wel waar ze dat nog niet onmiddellijk zijn, op alternatieve wijze
de dienst wordt aangeboden.Toegankelijke reisinformatie is bij de te ondernemen reis onontbeerlijk
om vragen over de vertrek- en aankomsttijden, locaties van de kaartjesverkoop,
het overstapmoment en de reisroute beantwoord te krijgen. De reisinformatie
dient dus voor mensen met een visuele, een auditieve of een motorische handicap
(zelfstandig) begrijpelijk te zijn. Zo geldt als uitgangspunt dat informatie
in het station, bij de halte en in het rijdend materieel wordt verstrekt met
brailleschrift, als nodig op een hoorbare wijze alsook vanuit een laag gezichtspunt.
De reisinformatie wordt derhalve in de stationshal en bij de bushalte en in
het rijdend materieel als nodig zowel visueel, auditief als vanuit een laag
gezichtspunt verstrekt.Tweede lidDe vervoerder dient aan de bij of krachtens algemene maatregel van bestuur
te bepalen technische eisen te voldoen alsmede bij nieuwbouw en grootschalige
verbouw hiermee rekening te houden. Hiermee wordt invulling gegeven aan het
meer generieke karakter van de «doeltreffende aanpassingen» uit
artikel 2 van het onderhavig wetsvoorstel voor het onderdeel openbaar vervoer.Bij of krachtens algemene maatregel van bestuur kunnen de technische eisen
van het rijdend materieel, de infrastructuur en de reisinformatie vanwege
noviteiten en technische ontwikkelingen op een snelle en eenvoudige manier
aangepast worden. Bovendien wordt hiermee aangesloten bij artikel 32 WPV 2000
op basis waarvan eveneens een algemene maatregel van bestuur kan worden getroffen,
gericht op concessieverleners.Artikel 32 WPV 2000 verplicht de concessieverlener aan een concessie in
ieder geval voorschriften te verbinden ten aanzien van: (...) g. de eisen
aan de toegankelijkheid van het openbaar vervoer ten behoeve van reizigers
met een handicap. Bij algemene maatregel van bestuur worden ten behoeve daarvan
regels gesteld. Voorts is in het Besluit Personenvervoer 2000 in artikel 158
bepaald dat eisen kunnen worden gesteld aan de inrichting van het materieel
van het openbaar vervoer.Artikel 26 van het wetsvoorstel voor een nieuwe Spoorwegwet verplicht
in het eerste lid de rechthebbende ten aanzien van een rechtstreeks aan de hoofdspoorweg gelegen station ervoor zorg te dragen dat reizigers,
gehandicapten daaronder begrepen, via de in het station aanwezige hallen,
tunnels, trappen en liften, met logische en overzichtelijke routes, een veilige
en adequate toegang hebben tot perrons en spoorvoertuigen. Op grond van het
vierde lid van het desbetreffende artikel dient de Minister van Verkeer en
Waterstaat aan de betrokken rechthebbende een bindende aanwijzing te geven
met betrekking tot fysieke voorzieningen ter bevordering van de sociale veiligheid
op de stations.Bij algemene maatregel van bestuur zullen eisen worden gesteld over de
toegankelijkheid van het materieel en de infrastructuur. Deze eisen kunnen
verschillend zijn voor de verschillende soorten van openbaar vervoer en voor
door de vervoerder reeds gebruikte materieel of gebruikte gebouwen, met inbegrip
van de hierbij behorende infrastructuur, of voor nog niet eerder gebruikt
of niet te gebruikten materieel of gebouwen, met inbegrip van de hierbij behorende
infrastructuur. Bij de invulling van de algemene maatregel van bestuur zal
ook aandacht zijn voor electrische rolstoelen en scootmobielen.BMet deze wijziging wordt uitdrukking gegeven aan de mede-verantwoordelijkheid
van de Minister van Verkeer en Waterstaat met betrekking tot deze nota van
wijziging.CDe inwerkingtredingsbepaling wordt gewijzigd teneinde de mogelijkheid
te hebben om de verschillende artikelen desgewenst op verschillende momenten
in werking te laten treden.De Staatssecretaris van Volksgezondheid, Welzijn en SportA. M. VliegenthartDe Minister van Verkeer en Waterstaat,T. NetelenbosXNoot1Artikel 26 van het wetsvoorstel voor een nieuwe Spoorwegwet (Kamerstukken
I 2001/02, 27 482, nr. 318) biedt die mogelijkheid wél, maar die
bepaling heeft alleen betrekking op de toegankelijkheid van treinstations,
en dus niet tot andere vormen van openbaar vervoer. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-28169-12.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl