Raad Algemene Zaken en Externe Betrekkingen; Verslag algemeen overleg van 15 juni 2005 over verslag van de Raad van 13 en 14 juni 2005 (21501-02, nr. 630) en agenda Europese Raad van donderdag 16 en vrijdag 17 juni 2005 (21501-02, nr. 628)
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-06 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 21501-02, nr. 637

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum vergadering

11-08-2005

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2004-2005

21501-02 nr. 637

08-08-2005

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamVragen en opmerkingen uit de commissieHet antwoord van de bewindsliedenOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 21501-02Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 49 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
21 501-02Raad Algemene Zaken en Externe Betrekkingennr. 637VERSLAG VAN EEN ALGEMEEN OVERLEGVastgesteld 8 augustus 2005De vaste commissie voor Europese Zaken1 en
de vaste commissie voor Buitenlandse Zaken2 hebben
op 15 juni 2005 overleg gevoerd met minister-president, minister Balkenende
van Algemene Zaken, minister Bot van Buitenlandse Zaken en staatssecretaris
Nicolaï van Buitenlandse Zaken over:– verslag Raad Algemene Zaken en Externe Betrekkingen
van 13 en 14 juni 2005; (21 501-02 nr. 630);– agenda Europese Raad van donderdag 16 en vrijdag
17 juni 2005 (21 501-02 nr. 628).Van dit overleg brengen de commissies bijgaand beknopt verslag uit.Vragen en opmerkingen uit de commissieDe heer Van den Berg (Europees Parlement,
PvdA) is van mening dat wat betreft de Europese Grondwet er geen sprake kan
zijn van herhaling van zetten. De Grondwet is voor Nederland voorbij, maar
andere landen hebben het volste recht hun eigen afweging te maken. In wezen
verdwijnt de Grondwet echter geleidelijk, omdat steeds meer landen dat een
gepasseerd station vinden. Hij pleit ervoor de eerste twee hoofdstukken, die
de beginselen, de waarden en de rechten voor de burger bevatten, overeind
te houden. Hij begrijpt dat dat niet allemaal in deze Raad kan gebeuren, maar vindt het wel van groot belang, omdat daardoor de zaak efficiënter
en democratischer kan worden.Er is een duidelijke wens om nieuwe landen aan strenge criteria te laten
voldoen, maar als een land, zoals Roemenië, niet aan die criteria voldoet,
stemt men toch voor. De heer Van den Berg doet daarom een oproep aan de Tweede
Kamer om niet in te stemmen, zolang de landen niet aan die criteria voldoen.In het Europees Parlement is men erin geslaagd een grote meerderheid te
krijgen achter een soberder financiële meerjarenbegroting dan die welke
de Europese Commissie heeft voorgesteld. Men heeft zowel de rebate van de
Engelsen aan de orde gesteld, als het correctiemechanisme dat Nederland, Duitsland
en een aantal andere landen willen, als de cofinanciering in de landbouw.
Men is er verder in geslaagd op een aantal punten nieuwe prioriteiten te formuleren,
met name op het punt van de kenniseconomie. Is de Nederlandse regering bereid
die elementen te gebruiken om mogelijk consensus in de Raad te bewerkstelligen?
De Raad lijkt nu namelijk nog ver weg van die consensus.De heer Van den Berg vindt dat het Nederlandse «nee» niet
alleen vertaald moet worden in termen van «minder geld». Evenredige
bijdragen lijken hem terecht en desnoods moet een veto worden uitgesproken,
maar het gaat ook om de vraag waar het geld aan wordt besteed. Er wordt vaak
gezegd «wij moeten van Straatsburg af», maar als het erop aankomt
speelt geen regering het hard. Waarom probeert de Nederlandse regering niet
met de Scandinavische regeringen die 200 mln. verkwisting van Straatsburg
te blokkeren? Naar Nederlanders communiceren over een positieve houding naar
Europa, terwijl Straatsburg in stand wordt gehouden, is heel moeilijk.De heer Timmermans (PvdA) vindt dat wat de
Grondwet betreft er maar één boodschap is: die Grondwet is dood
en begraven. Nederland heeft een besluit genomen naar aanleiding van de heldere
uitspraak in het referendum. Dat besluit staat en wordt wat hem betreft niet
heroverwogen. Wat andere landen doen, moeten zij zelf weten, maar het zou
wel verstandig zijn als men in de Europese Raad zou proberen een gemeenschappelijke
strategie af te spreken. Het is goed om een denkpauze in te lassen, want Nederland
heeft ook tijd nodig om in de discussie die met de maatschappij zal worden
aangegaan, helderheid te krijgen over de richting die Nederland zelf wil gaan
in de komende tijd. Als de discussie in Nederland bijvoorbeeld op zou leveren
dat men waarde ziet in een grotere rol van nationale parlementen, hoeft daar
geen verdragswijziging voor te worden doorgevoerd. Hij wil dat echter niet
doen, dan nadat daarover een debat is gevoerd, want de indruk moet niet ontstaan
dat men via een achterdeurtje toch nog allerlei dingen uit de Grondwet gaat
implementeren.Wat betreft de financiële perspectieven is het uitgangspunt voor
de PvdA dat er voor Nederland een evenwichtige positie ontstaat. Het is onaanvaardbaar
dat Nederland er in verhouding tot landen in een vergelijkbare economische
positie, als nettobetaler veel ongunstiger uit komt. Aan die onrechtvaardigheid
moet een einde komen. Een duurzame goede oplossing kan overigens alleen worden
bewerkstelligd als het Europese landbouwbeleid en de wijze waarop de structuurfondsen
zijn georganiseerd, ook worden aangepakt. Anders zijn de andere elementen,
zoals het teruggeven van geld of het minder afdragen van BTW, lapmiddelen.De langetermijnoplossing is hervorming van het landbouwbeleid en de structuurfondsen.
Op de korte termijn moet worden gewerkt aan een gunstiger nettobetalerpositie
van Nederland. De heer Timmermans komt dan uit op een reductie van ongeveer € 1,5
mld., want dan komt Nederland ongeveer in dezelfde nettobetalerpositie terecht
als Duitsland en Denemarken. Dat is de inzet: eerlijk worden aangeslagen als
het gaat om de bijdrage aan de Europese Unie.De heer Van Baalen (VVD) merkt op dat de bevolking
op 1 juni heeft uitgesproken dat zij er geen vertrouwen in heeft dat
in de EU recht wordt gedaan aan de Nederlandse belangen. Dat vertrouwen moet
nu stapsgewijs worden teruggewonnen. Eerst moet erkend worden dat de Grondwet,
zoals die is aangeboden aan de Tweede Kamer, niet geratificeerd zal worden.
Die Grondwet is daarmee van de baan. Het mag niet zo zijn dat via slimmigheidjes
en geknutsel een groot deel van die Grondwet toch in een nieuw verdrag komt
te staan. Andere landen moeten zelf beslissen of zij al dan niet doorgaan
met het ratificatieproces, maar de positie van Nederland is duidelijk.Financiën zijn een cruciaal onderwerp als het gaat om vertrouwen.
De heer Van Baalen meent dat Nederland niet een uitzonderingspositie moet
hebben en niet per hoofd van de bevolking meer moet betalen dan welk ander
land ook. Dat is niet uit te leggen. De regering moet dan ook terugkomen met
een aanzienlijke reductie van de Nederlandse afdragen. De Britten hebben aangegeven
alleen te willen praten over de rebate, las ook het landbouwbeleid en het
structuurbeleid op de schop gaan. Hij raadt de bewindslieden daarom aan gemeenschappelijk
met de Britten op te trekken. Dan kunnen resultaten worden geboekt en kan
men uitkomen op die 1% van het bruto nationaal inkomen, waar de Europese begroting
binnen zou moeten blijven.De heer Van Baalen is ten slotte van mening dat de afspraken die zijn
gemaakt met de kandidaat-lidstaten naar letter en geest moeten worden nagekomen.
Er moeten echter geen afspraken worden gemaakt met landen die geen kandidaat-lidstaat
zijn.De heer Wilders (Groep Wilders) is van mening
dat de Grondwet dood en begraven is. Hij vindt dat het kabinet dat ook uit
moet spreken. In de brief staat «voorlopig geen business as usual»,
maar dat moet volgens hem zijn «absoluut geen business as usual»:
geen nieuwe onderhandelingen, geen nieuw referendum, geen nieuwe Grondwet.
Hij vraagt de minister-president dat ook te zeggen. Wat hem betreft, komt
er geen nieuwe Grondwet, wordt het vetorecht niet ingeleverd, krijgen grote
landen niet meer te zeggen dan nu, zouden nationale parlementen allemaal een
vetorecht moeten krijgen voor iedere Europese regel, komen er geen nieuwe
leden, worden er geen onderhandelingen gestart met Turkije en komen er geen
nieuwe landen bij de Eurozone. Verder vindt hij dat er een aanscherping moet
komen van het Stabiliteitspact. Als het allemaal de verkeerde kant op gaat,
vindt hij dat er een noodplan moet komen om de gulden her in te voeren.De heer Wilders vindt dat Nederland veel te veel geld betaalt aan de EU
en dat Nederland geen nettobetaler meer moet zijn. De inzet van de regering
zou dan ook moeten zijn dat Nederland € 3 tot 3,5 mld. terugkrijgt
van Europa. Als het nodig is, moet Nederland op dat punt een veto uitspreken.
De Europese meerjarenbegroting bedraagt nu meer dan € 800 mld.,
dat is 1% van het Europese BNI. De Europese Commissie wil dat bedrag verhogen
naar € 1000 mld. Luxemburg heeft als voorzitter voorgesteld om daar
tussenin te gaan zitten en naar € 900 mld. te gaan. Het kabinet
zegt daarvan in de stukken dat dat een belangrijke stap in de goede richting
is. Hij vindt echter dat er honderden miljarden af moeten van de Europese
meerjarenbegroting. Dan wordt het voor Nederland ook gemakkelijker om minder
te gaan betalen.De heer Van Bommel (SP) constateert met vreugde
dat in kabinetskringen de uitslag van het referendum nu wordt gezien als een
steun in de rug bij de onderhandelingen over de financiële perspectieven.
Met die erkenning wordt recht gedaan aan de politieke betekenis van het referendum.
In de geannoteerde agenda wordt een korte analyse gegeven van de uitslag van
het referendum: Europa gaat te ver en te snel en is te duur en te bemoeizuchtig.
Dat is inderdaad de kern van de zaak. Dat betekent dat Nederland
niet voort kan op de route die was gepland in deze Grondwet. Er moet echter
wel een Europese regie komen, want het gaat nu om de vraag wat de andere landen
gaan doen. Hoe gaat Nederland zich in die discussie bewegen?De heer Van Bommel kan zich aansluiten bij het voorstel om een denkpauze
in te lassen. Die pauze heeft Nederland eigenlijk al ingelast toen het met
het idee kwam een brede maatschappelijke discussie te houden in Nederland
en te gaan praten over de richting en de inrichting van Europa.Nederland is, financieel gezien, de melkkoe van Europa, gezien de nettobetalerpositie
en het onredelijke en onrechtvaardige resultaat dat het afgelopen jaar is
geboekt. De voorstellen die er liggen zijn dan ook ondenkbaar. Nederland moet
daar op geen enkele manier aan tegemoet komen, maar moet juist streven naar
een forse herziening van de betalingspositie van Nederland. Gezien de verschillen
tussen het Verenigd Koninkrijk en Frankrijk en de principiële verschillen
van opvattingen, zal een akkoord dat nu bereikt zou kunnen worden, daar zeker
niet tegemoet komen. Hij vraagt zich echter af of er wel een noodzaak is om
nu al te komen tot een akkoord. Er is qua tijd ruimte om pas volgend jaar
een besluit te nemen. Dan kan worden teruggekomen op de financiële perspectieven.
Daarbij kan dan worden uitgegaan van het terugbrengen van die Nederlandse
excessieve betalingspositie, een aanpak van de Britse korting, hervorming
van de structuur- en cohesiefondsen en een herziening van het landbouwbeleid,
want dat zijn zaken die voortdurend Europees ter discussie staan.De heer Van Bommel denkt dat tijdens de raad ook gesproken zal worden
over uitbreiding en zeker over Turkije. De beoogde begindatum van de onderhandelingen
met Turkije, 3 oktober, staat nog op de Europese agenda. Wat betreft
de Armeense kwestie is er nog steeds sprake van een overgevoeligheid die de
Turkse samenleving verdeelt. Hij roept de regering op dat punt alsnog aan
de orde te stellen.De heer Van Dijk (CDA) merkt op dat de uitslag
van het referendum heeft aangegeven dat er onder de Nederlandse bevolking
onvoldoende vertrouwen is in de manier waarop de Europese samenwerking op
dit moment handen en voeten krijgt. Er moet op Europees niveau een discussie
gestart worden hoe het vertrouwen terug kan worden gewonnen. Dat kan niet
door te gaan sleutelen aan deze Grondwet en die weer opnieuw voor te gaan
leggen en daar een nieuw referendum over te houden. Er moeten stappen vooruit
worden gezet om het vertrouwen te herstellen. Over een paar jaar kan dan misschien
weer worden nagedacht over een ander verdrag. Tot die tijd moet men echter
met het huidige verdrag aan het werk.Er is onder de Nederlandse bevolking ook een gebrek aan vertrouwen als
het gaat om de financiële bijdrage van Nederland aan de Europese Unie.
Aan het begin van de financiële meerjarenperspectieven had de regering
twee doelstellingen. De eerste was ervoor te zorgen dat de totale begroting
aanzienlijk terug zou worden gebracht in vergelijking met de voorstellen die
de Europese Commissie op tafel heeft gelegd. Daarom heeft zij ook die 1%-brief
geschreven. De tweede was om de nettobijdrage van Nederland aan de EU meer
in evenwicht te brengen met die van andere lidstaten. De Nederlandse regering
is, samen met de andere lidstaten, al een aardig eind opgeschoten als het
gaat om het eerste punt. In eerste instantie was 1,24% voorgesteld en dat
ligt nu op 1,06%, maar het zou mooi zijn als er nog wat van af kan.De heer Van Dijk heeft er vertrouwen in dat de regering stevig zal onderhandelen
om te zorgen dat de nettobijdrage van Nederland in vergelijking met andere
landen substantieel verbeterd gaat worden. Als er volgens de regering onvoldoende
resultaat wordt geboekt, moet zij niet schromen het vetorecht in te zetten.
Het volgende voorzitterschap kan deze zaken ook bij de kop nemen,
zodat dan in oktober of december een akkoord zou kunnen worden bereikt. Er
hoeft dus niet per se te worden gewacht tot juni 2006.Ook wat betreft de uitbreiding is er gebrek aan vertrouwen. De heer Van
Dijk vindt dat als lidstaten niet voldoen aan de criteria zij niet zouden
mogen toetreden tot de EU. Als in Roemenië onvoldoende vooruitgang is
geboekt op het gebied van justitie en binnenlandse zaken, onafhankelijke en
goede rechtspraak, is dat een element waarnaar moet worden gekeken als de
ratificatieverdragen ter goedkeuring worden voorgelegd. Men moet zich er dan
goed over bezinnen wat men zal gaan doen.De heer Van der Staaij (SGP) neemt aan dat
de boodschap van Nederland luidt en duidelijk zal klinken: de Grondwet is
van de baan en er moet niet via achterkamers en institutionele oplossingen
geprobeerd worden de buit van die Grondwet alsnog binnen te halen. Als je
zo'n ferme stellingname kiest, betekent dat wel dat bij andere landen vervolgens
de vraag aan de orde is of het wel zin heeft om met het ratificatieproces
door te gaan. Wat is de opstelling van de regering in dat debat dat ongetwijfeld
gehouden zal worden?De heer Van der Staaij is blij dat de staatssecretaris afgelopen weekend
het gevoel van de Nederlandse burger duidelijk heeft verwoord door naar voren
te brengen dat de EU te snel en te ver gaat. Hij is echter bang dat men het
nu even rustig aan gaat doen en wacht tot de storm van onbehagen die is losgebarsten,
weer is gaan liggen, en dan, rustig aan, in goede dialoog en met goede communicatie
en een goed draagvlak, weer verder gaat met wat men nuttig en nodig vond en
misschien nog steeds vindt voor Europa. Dan heeft men niet werkelijk lessen
getrokken uit de uitslag van het referendum. Hij hoopt dat in de toekomstige
discussies niet wordt volstaan met te zeggen dat dingen beter moeten worden
uitgelegd, dat men het voorlopig rustig aan moet doen en dat er vooral moet
worden gewerkt aan het draagvlak en dergelijke, maar dat dit echt een keerpunt
is naar een bescheidener EU.Nederland zal zich moeten blijven inzetten voor een redelijke, dus lagere
afdracht, een gunstiger nettobetalingpositie. Er zal sprake moeten zijn van
een substantiële verbetering. Het is prima als de uitslag van het referendum
kan worden gebruikt om dat kracht bij te zetten, als het daar maar niet toe
beperkt blijft. Er zal ook gesleuteld moeten worden aan de Britse rebate.
Bovendien moet worden gekeken naar de structuurfondsen.De heer Van der Staaij vindt dat het debat over de uitbreiding niet te
lang moet worden uitgesteld. Men moet duidelijk maken dat op geen enkele manier
zal worden gesjoemeld met de criteria en dat daar stevig de hand aan zal worden
gehouden. Als het om Turkije gaat, zullen de punten die eerder aan de orde
zijn geweest, onder andere rond de genocide, het strafrecht en de positie
van christelijke kerken en stichtingsrecht, scherp in de gaten moeten worden
gehouden. Er moet goed worden gekeken wat er echt is gebeurd.Mevrouw Van der Laan (D66) vindt dat uit de
analyse van de regering blijkt dat geluisterd is naar de Nederlanders. Er
is gezegd: men ervaart Europa als te snel, te ver, te duur en te bemoeizuchtig.
Nu moet nog blijken dat de Europese Raad dat ook heeft begrepen. Zij ziet
in de conceptconclusies niet dat een mea culpa wordt uitgesproken. Zij wacht
op een duidelijke erkenning dat Europa tot nu toe zonder de Europeanen is
gebouwd en dat dat anders moet. Zij hoopt dat Nederland zich daar sterk voor
wil maken.Als het gaat om het herstellen van het vertrouwen van de burger, moet
het bij deze Europese Raad niet alleen gaan om woorden, maar ook om daden.
De Raad zou een gebaar kunnen maken door eens in het openbaar te gaan vergaderen.
Daar is geen Grondwet en geen verdragswijziging voor nodig. Dan kunnen zij
laten zien dat zij niets te verbergen hebben en dat er geen achterkamertjespolitiek
is. De Europese Commissie kan ook een gebaar maken door te zeggen
dat als een substantieel deel van de nationale parlementen zegt «Brussel,
bemoei je hier niet mee» zij dat serieus zal nemen en het desbetreffende
voorstel zal intrekken. Ook daar is geen Grondwet en geen verdragwijziging
voor nodig.Europa is 40 jaar zijn gang gegaan. Er moet een cultuuromslag, een mentaliteitsomslag
komen van de Europese leiders die met een ongelooflijke arrogantie maar doen
wat «goed is voor de Europese burgers», zonder die Europese burgers
daarbij te betrekken. Het vertrouwen moet worden hersteld. Dat kan deels door
daden, maar het zou mooi zijn als wordt erkend dat er iets fundamenteel mis
is met hoe het tot nu toe gedaan is.Wat betreft de financiële perspectieven steunt mevrouw Van der Laan
de intentie om te komen tot een betere, lagere Nederlandse bijdrage, zodat
die meer gelijk is aan wat andere landen bijdragen. Zij zou graag zien dat
wat wordt binnengehaald, ook rechtstreeks teruggaat naar de Nederlanders,
in de vorm van een lastenverlichting.De heer Blair heeft ervoor gezorgd er kan worden heronderhandeld over
de landbouwsubsidies. D66 wil dat al jaren. Mevrouw Van der Laan vraagt de
Nederlandse regering om samen met Tony Blair op te trekken om dat landbouwbeleid
fundamenteel op de schop te nemen en te veranderen. Hetzelfde geldt voor de
structuurfondsen. Momenteel worden die 50/50 verdeeld tussen de oude en de
nieuwe lidstaten. Dat vindt zij vreemd, aangezien de nieuwe lidstaten armer
zijn dan de oude. Voor haar betekent solidariteit dat het geld naar de armsten
gaat en niet naar landen die daar al ruim tien jaar van geprofiteerd hebben.Mevrouw Van der Laan heeft er weinig vertrouwen in dat er veel uit deze
top zal komen. Zij meent dat het tijd is voor nieuw leiderschap in Europa.
Chirac en Schröder zijn er niet in geslaagd om hun landen economisch
te hervormen. Zij hebben het Stabiliteitspact vermoord en hebben duidelijk
gemaakt, dat er voor grote landen andere regels zijn dan voor kleine landen.
Zij hebben het verhuiscircus van het Europees Parlement tussen Brussel en
Straatsburg in stand gehouden, waardoor de Nederlanders ervan overtuigd zijn
dat het geld over de balk wordt gegooid. Zij is bang dat er nog een tijdje
wordt doorgekwakkeld, tenzij er nieuw leiderschap zal komen. Zij hoopt dat
deze regering een kleine aanzet voor dat leiderschap kan geven.De heer Herben (LPF) vindt dat er niet veel
goeds in de brief staat. De beleidsvoornemens die de bewindslieden uiten,
staan haaks op de geest van het debat dat is gevoerd. Het gaat erom dat de
beslissingen die zijn genomen op rationele gronden door de burgers zijn verworpen.
De kernvraag is of men een verenigde staten van Europa wil, of men wil samenwerken
of samensmelten. Met je buren wil je samenwerken, daar wil je mee barbecuen
en het gras mee maaien, maar je wilt er niet mee te trouwen en al helemaal
niet in gemeenschap van goederen. Dat is het verhaal dat de regering mee moet
nemen naar Brussel. Al het andere is in feite bijzaak.Het feit dat de bevolking van Frankrijk tegen heeft gestemd, betekent
niet dat de Franse regering geen machtsambitie zou hebben. Dat betekent dat
de regering niet gevolgd wordt door zijn burgers in die machtsambities. Dat
is precies het probleem dat in 2003 is ontstaan in Europa. Men is allemaal
vergeten dat toen de oorlog in Irak een rol speelde. Dat gaf de as Berlijn-Parijs
de wind in de zeilen. Dat was het anti-Amerikaanse sentiment. Anders wat het
nooit gebeurd.De heer Herben vraagt welke rekenmethode de regering hanteert als het
gaat om de nettoafdracht, want die is bepalend voor het bedrag dat de inzet
zou moeten zijn. Als wordt gekeken naar de welvaartspositie van de landen,
als de Eurostatindex wordt gebruikt als meetlat en als dan wordt uitgegaan
van alle landen die boven de 100 zitten, kom je op een gemiddelde afdracht
per inwoner van ongeveer € 72. De Duitsers zakken dan van € 103
naar € 65. De Fransen stijgen van € 29 naar € 66
en Nederland, Engeland en Denemarken komen ongeveer uit op € 72.
Dan kom je uit op een besparing van ongeveer € 1,7 mld. voor Nederland.
Tegen zo'n eerlijke verdeling kan niemand bezwaar hebben.De regering hoeft niet per se nu een akkoord te sluiten. Er is namelijk
geen crisis in Europa, maar een crisis binnen de regeringen van Frankrijk
en Duitsland. Op 18 september zijn er verkiezingen in Duitsland. De heer
Herben wil daarom niet onder druk van Schröder en Chirac een oplossing
forceren die slecht is voor Nederland.De heer Herben wil ten slotte graag weten of de premier bereid is om in
Brussel te pleiten voor een rode kaartprocedure, waarbij één
of meer nationale parlementen een voorstel van de Europese Commissie daadwerkelijk
kunnen tegenhouden.De heer Rouvoet (ChristenUnie) merkt op dat
bij de regering in de nacht van 1 op 2 juni het inzicht is doorgebroken
en dat zij in de brief adequaat heeft aangegeven waar het aan geschort heeft.
De duiding van het Nederlandse «nee» is volgens hem een duidelijke
aanwijzing dat Europa terug moet naar de kerntaken. De regering biedt in de
stelling bij punt 7 van de geannoteerde agenda een voorzichtige opening voor
het bijstellen van het acquit. Hij hoort graag een concretisering daarvan.De heer Rouvoet vindt het ook essentieel dat het vertrouwen wordt hersteld,
in Nederland, maar ook op Europees niveau. Dat betekent in ieder geval dat
er geen listen moeten worden bedacht à la Tom Poes. Hij hoort graag
van de kant van de regering de ondubbelzinnige uitspraak dat er geen sprake
van kan zijn dat via achterdeurtjes omstreden onderdelen van de Grondwet alsnog
worden ingevoerd.Staatssecretaris Nicolaï heeft gezegd dat dit allemaal heel vervelend
is, maar dat men niet verder kan gaan op de oude weg, omdat veel landen al
«ja» hebben gezegd tegen de Grondwet en het niet respectvol zou
zijn van Brussel als het ineens anders wordt gezien. De heer Rouvoet wil graag
een toelichting op die uitspraak, want het zou de indruk kunnen wekken dat
de staatssecretaris vindt dat moet worden gekeken of toch nog wat zou kunnen
worden gerealiseerd. Het zou goed zijn als wordt uitgesproken dat punten als
een Europese president, een minister van Buitenlandse Zaken, het gewicht van
de lidstaten en vetorechten van de baan zijn. Dat is de manier om de vrees
voor de superstaat definitief weg te nemen. Er moet wel sprake zijn van verdere
samenwerking, bijvoorbeeld als het gaat om terrorismebestrijding en veiligheid,
maar het moet niet worden gezocht in institutionele verdieping en integratie.De regering spreekt over het zetten van een rem op verdere uitbreidingen.
De uitkomst mag echter niet zijn dat een niet-Europees land als Turkije wel
zou kunnen toetreden, maar Kroatië niet. De regering schrijft overigens
in de geannoteerde agenda dat de uitslag van het referendum aanleiding is
om voortaan de criteria voor toetreders kritisch te gaan beoordelen. De heer
Rouvoet neemt aan dat dat al werd gedaan. De regering doet nu echter voorkomen
dat dat nieuw is. Hij vindt dat merkwaardig.De heer Rouvoet vindt het terecht dat de regering stevig inzet op een
aanzienlijke reductie van de Nederlandse afdracht. De Engelse rebate zal daarbij
niet aan de discussie kunnen ontkomen. Hij steunt de regering ook als het
gaat om een verdere besparing op het cohesiebeleid. De geannoteerde agenda
noemt in dat verband niet het verder verlagen van de middelen voor het gemeenschappelijk
landbouwbeleid. Het Luxemburgs voorzitterschap heeft aangegeven dat er 2 mld.
bij zou moeten voor Roemenië en Bulgarije. Wat is precies de inzet van
de Nederlandse regering op dat punt?Mevrouw Karimi (GroenLinks) vindt dat het
signaal van het Franse en Nederlandse «nee» is dat er een eind
moet komen aan de heimelijke integratie die de afgelopen decennia heeft plaatsgevonden.
Die boodschap moet begrepen worden door alle politieke leiders
in Europa. De uitslag van het referendum wordt op verschillende manieren beleefd.
Volgens de progressieve neestemmers is er absoluut geen sprake van dat men
heeft gekozen voor een status quo. Men heeft «nee» gezegd, omdat
men een beter, democratischer en selectiever Europa wilde. Dat betekent niet
het einde van het integratieproces, maar op andere terreinen dan alleen markt
en munt. Er moet dus wel sprake zijn van subsidiariteit, maar niet alleen
beperkt tot een Europa van markt en munt, zoals op dit moment gaande is.Het is aan andere landen zelf om te bekijken wat zij met het ratificatieproces
doen, maar Nederland moet wel duidelijk maken dat het doorzetten van het ratificatieproces
niet zal leiden tot het in werking treden van deze Grondwet. Het lijkt mevrouw
Karimi geen slecht idee om het ratificatieproces te bevriezen. Dat mag echter
niet leiden tot een moment van stilte. Het mag niet zo zijn dat men zich terugtrekt
en niet meer een dialoog voert met de bevolking.Een aantal van de elementen die in de Grondwet staan, kunnen gewoon uitgevoerd
worden, zonder dat daar institutionele veranderingen voor nodig zijn, zoals
vergaderen in de openbaarheid, de gele-kaartprocedure en volksinitiatieven.
Dit waren ook geen omstreden punten. Die democratisering moet daarom worden
doorgevoerd.Mevrouw Karimi vindt de kwaliteit van de begroting belangrijk. De discussie
gaat nu over de nettobetalingpositie van Nederland, maar het is belangrijk
dat de kwaliteit van de begroting van de EU gegarandeerd is. Zij is een groot
voorstander van een generiek correctiemechanisme. Zij ziet ook liever dat
een brede discussie wordt gevoerd over het landbouwbeleid, de structuurfondsen
en de nettobetalingpositie. Het moet dus niet alleen gaan om de betalingspositie
van Nederland. Is het mogelijk om in die discussie ook de cofinanciering voor
bijvoorbeeld de landbouwsubsidies aan de orde te stellen? Dat zou een optie
kunnen zijn. De EU zou ook ten dele gefinancierd kunnen worden door Europese
belastingen, bijvoorbeeld op bedrijfswinsten of milieuzaken. Die instrumenten
zouden aan de orde gesteld kunnen worden in een breder debat over de financiering.Het antwoord van de bewindsliedenMinister Balkenende merkt op dat een «nee»
van Nederland echt een «nee» is. Dat zal hij ook overbrengen in
de Europese Raad. De afspraak is gemaakt dat landen het recht hebben om te
ratificeren. Maar ook al gaat het ratificatieproces door, het probleem is
niet weg. Velen vinden een denkpauze een goed instrument om zich te bezinnen
op de vraag «hoe verder met Europa?». Als de balans wordt opgemaakt
wat betreft de opvattingen in Nederland, zijn er zaken als gevoel van verlies
van soevereiniteit, het gaat te ver; het tempo van het integratieproces, het
gaat te snel; de financiële bijdrage van Nederland, het is te duur; de
stroom van regelgeving, Europa is te bemoeizuchtig. Die opvattingen zal de
regering uiteraard inbrengen.Als het gaat om de gevoelens van de Europese bevolking is er een verschil
tussen die lidstaten waar de parlementen hebben geratificeerd en de landen
waar een referendum is gehouden. De gevoelens met betrekking tot hetgeen in
Brussel gebeurt, leven breder dan alleen in Frankrijk en Nederland. Die denkpauze
is dus niet alleen relevant omdat Nederland en Frankrijk «nee»
hebben gezegd, maar het heeft ook te maken met de gevoelens in Europa ten
aanzien van het proces van Europese samenwerking. Het is dus om meerdere redenen
goed om een denkpauze in te lassen.De regering zal het thema subsidiariteit zwaar aanzetten in de Europese
Raad en aangeven dat alleen wat werkelijk internationaal ligt, op dat niveau
moet worden aangepakt, bijvoorbeeld als het gaat om de strijd tegen
het terrorisme. Het «nee» van Nederland is dan ook niet een«nee»
tegen Europese samenwerking. Er zijn echter zaken misgelopen, ook in de beleving
van de burger.Als «nee» wordt gezegd, geldt het Verdrag van Nice als besluitvormingskader.
Er wordt echter gezegd dat bepaalde zaken misschien toch moeten worden geregeld.
Het gaat dan bijvoorbeeld om het openbaar vergaderen van de Raad of om een
gele-kaartenprocedure. «Nee» is echter «nee». Er is
tijd nodig voor reflectie. De minister vindt het dan riskant om bepaalde elementen
eruit te gaan halen. Dat komt de helderheid ook niet ten goede.Als «nee» wordt gezegd tegen de Grondwet, is het Nice, maar
moet het daarbij blijven? Die politieke vraag zal de Kamer moeten beantwoorden.
Ook de landen die al «ja» hebben gezegd, zullen aan moeten geven
hoe zij tegen de zaak aankijken. Intern zal de vraag moeten worden beantwoord:
is het Nice en niet meer of wordt het anders beleefd in het Nederlandse parlement.
De tijd voor reflectie is nodig om die helderheid te krijgen en niet om te
komen tot een ander verdrag.Er moet verder een antwoord worden gevonden op de kwalificaties te ver,
te snel, te duur en te bemoeizuchtig. Europa moet, bijvoorbeeld in de strijd
tegen terrorisme, niet minder gaan doen, want op dat punt heeft men elkaar
juist nodig. Er moet nu worden gekeken wat er met het Verdrag van Nice kan
worden gedaan. Naar de stelling dat Europa te duur is, zal bij de financiële
perspectieven gekeken worden. De stelling dat het te snel gaat, komt ook terug
als het gaat om de uitbreiding. De afspraken die zijn gemaakt moeten echter
wel naar geest en letter worden nageleefd. Als het gaat om Turkije lijkt het
de minister correct dat hetgeen is afgesproken ook wordt nagekomen, want het
is niet fair om de spelregels gedurende rit te veranderen. Dat zou Europa
ook niet moeten willen. Er moet wel kritisch worden gekeken naar ontwikkelingen
in landen als Roemenië. Daar voorziet het huidige kader ook in.Het grondwettelijk verdrag is niet tot stand gekomen met de gedachte dat
men over de bevolking heen wilde gaan. Via de representatie van maatschappelijke
organisaties en van nationale parlementariërs wilde men een proces genereren
dat niet alleen door de leiders was bedacht.Er is gezegd dat de goede elementen uit de Grondwet zouden kunnen worden
opgepakt, maar wat de één een goed element vindt, hoeft de ander
niet zo te zien. Dan zit men dus weer snel in de sfeer van onderhandelingen.
De minister vindt daarom dat het Nederlandse parlement en het kabinet moeten
aangegeven met welke elementen men wel wat kan. Dat kan dan een onderdeel
zijn van die denkpauze. Als bepaalde elementen van belang zijn en kunnen worden
geregeld binnen het geldend verdrag, het Verdrag van Nice, moet men dat niet
nalaten. Een thema als subsidiariteit kan bijvoorbeeld binnen de huidige kaders
aan de orde worden gesteld.Wat betreft de financiële perspectieven bevindt men zich midden in
het proces van onderhandelingen. Iedereen weet dat de situatie op het ogenblik
niet eenvoudig is. Als het gaat om de uitgavenkant zijn er plannen van de
Europese Commissie om over te gaan tot een niveau van 1,24%. Nederland behoort
tot de groep die naar 1% wil. Er is nu al een behoorlijke stap in die richting
gezet. Verder zijn er discussies over het landbouwbeleid en de structuurbeleid.
Nederland heeft steeds aandacht gevraagd voor een verandering van het landbouwbeleid.
In 2002 is er een forse discussie geweest over de financiële kaders.
De minister stond toen, toen het ging om een ombuiging in de financiële
mogelijkheden voor het landbouwbeleid, volstrekt alleen. Die discussie gaat
gewoon door, maar er zijn landen die zich baseren op hetgeen in 2002 is afgesproken.
Nederland wil de uitgaven voor Roemenië en Bulgarije onder het huidige
plafond van de landbouwuitgaven brengen. Er is al 6% af van het plafond van
de landbouwuitgaven. Er is dus al sprake van een omkering, maar er moet ook
worden gewerkt aan een herziening van de prioriteiten.Als het gaat om de inkomstenkant is de financiële positie van Nederland een lastige. Nederland heeft een excessieve betalingspositie. De Kamer
wil dat Nederland in een meer vergelijkbare positie komt met andere landen
en vindt hetgeen zich nu aftekent en dat zich al een tijd aftekent, niet acceptabel.
De minister wijst al een paar jaar in elk gesprek op dit fenomeen. Die excessieve
betalingspositie is namelijk onrechtvaardig. Hij zal zich er scherp voor inzetten
dat die positie verbetert, zowel wat betreft de absolute, als de relatieve
omvang. Hij beschouwt de opmerkingen die de Kamer heeft gemaakt, als een ondersteuning
om het hard te spelen. Hij benut het «nee» ook om aan te geven
dat de Nederlandse bevolking vindt dat het te duur is. Hij gebruikt het dus
als een onderbouwing van de eisen van Nederlandse zijde. Maar hij zou zich
daar, los van het referendum, altijd voor hebben ingezet.Er is geen dwingende noodzaak om nu tot een akkoord te komen, maar het
gaat wel om de vraag of men er wel of niet uit zal komen. Als nu «nee»
wordt gezegd, blijft het huidige kader intact en daar schiet Nederland ook
niet echt veel mee op. De vraag is of hetgeen eruit komt, acceptabel is. Verder
is het een kwestie van strategie en de vraag of de regering met een geloofwaardig
verhaal thuis komt. Als het verhaal niet geloofwaardig is, kan zij het beter
niet doen.Minister Bot merkt op dat als het gaat om
de uitbreiding, Nederland zich moet houden aan gemaakte afspraken. Er is een
serie landen waarmee al verdragen zijn ondertekend, zoals Roemenië en
Bulgarije. Als wordt gezegd dat daar kritisch naar moet worden gekeken, betekent
dat niet dat daar vroeger niet kritisch naar is gekeken. De regering heeft
in de brief willen aangeven dat zij er altijd al kritisch naar heeft gekeken
en dat ook zal blijven doen. In het verleden hebben zich situaties voorgedaan,
waarbij Nederland heeft toegestemd in een toetreding, terwijl voor velen duidelijk
was dat bepaalde landen nog niet geheel voldeden aan de criteria. Er is toen –
zeker toen het ging om de tien – om politieke redenen besloten om die
toch maar binnen te laten. Dat is een proces dat nu niet meer zal worden gevolgd.
Aan de hand van de monitoringrapporten van de Commissie over Roemenië
en Bulgarije, die in oktober binnenkomen, zal worden bekeken of zij gereed
zijn voor toetreding of niet.Hetzelfde geldt voor een land als Kroatië. Nederland was altijd een
van de meest kritische landen ten aanzien van Kroatië. In de laatste
Razeb was het opnieuw Nederland, met de steun van twee of drie landen, dat
ervoor heeft gezorgd dat daar een scherpe en duidelijke conclusie uit is komen
rollen. Ook met Turkije blijft men buitengewoon kritisch, zowel ten aanzien
van de wetten, als ten aanzien van Cyprus, als ten aanzien van alle andere
elementen die zijn genoemd. Turkije weet dat en weet dat het alle zeilen bij
moet zetten, omdat het nog geenszins een gelopen race is. Er zal ook kritisch
worden gekeken naar het onderhandelingsvoorstel dat van de kant van de Commissie
zal worden voorgelegd. Als de regering in haar nota zegt dat zij de uitbreiding
«voorlopig een halt toe wil roepen», betekent dat dat zij vindt
dat de EU voorlopig niet moet worden uitgebreid met gebieden als de Kaukasus,
de Oekraïne en de Balkan. Er is een groot aantal lidstaten dat vindt
dat men daarmee door moet gaan, maar Nederland vindt dat niet. Dat signaal
is duidelijk overgekomen en dat signaal straalt de regering heel duidelijk
uit in deze brief.Het misverstand zou kunnen bestaan dat er niet alleen een denk-, maar
ook een doepauze komt. Nederland is echter lid van de EU en Nice is van toepassing.
Dat wil zeggen dat wat betreft de criminaliteitsbestrijding en terrorismebestrijding
en veel andere dingen, de EU gewoon doorgaat. Dat kan allemaal onder Nice
en dat zal ook gebeuren. In de brief staat dat Nederland zich niet zal onttrekken
aan zijn verplichtingen en het acquit communautair, maar dat betekent niet
dat het acquis niet kan worden bijgesteld of veranderd. Er is al gezegd dat
er minder regels zouden moeten zijn. Dat betekent dat men met het bestaande
acquis aan de slag gaat en een aantal verbeteringen aan gaat brengen in het
kader van Nice en van dit acquis. Ook in die zin moet goed worden
geluisterd naar wat in het referendum is gezegd. Dat kan een hernationalisatie
van taken betekenen.Staatssecretaris Nicolaï vindt dat de
reflectieperiode geen stilstand moet inhouden, maar dat sprake moet zijn van
een inhoudelijke reflectie. Dat is opgepakt door de andere landen. De analyse
dat de burger vindt dat Europa te ver en te snel gaat en te bemoeizuchtig
is, is door velen al aangenomen als een beginpunt. Het is dus niet business
as usual. Dat is goed overgekomen als boodschap vanuit Nederland. Het is ook
niet nu even pas op de plaats en daarna, als de storm voorbij is, weer business
as usual. Het vergt een fundamentelere herbezinning op de burger, zonder wie
men niet verder kan. Dat besef is overgebracht en ook overgekomen.Openheid betekent niet alleen openbaarheid, maar ook open staan voor wat
de burger al dan niet wil. Verder is er nog het element van de bescheidenheid
van Europa. Alleen al met het woord Grondwet zou heel anders moeten worden
omgegaan. Dan zou de burger daar misschien ook anders tegenover staan.De staatssecretaris heeft niet gezegd dat het niet respectvol zou zijn
als Nederland nu iedereen de maat zou nemen en dat dat misschien zou betekenen
dat er gewoon doorgegaan zou moeten worden. Hij vindt het echter niet respectvol
tegenover landen die al ingestemd hebben en landen die nog iets willen bepalen,
als Nederland tegen hen zou zeggen: dat mag u niet doen, want Nederland heeft
gezegd dat de Grondwet dood is. Daarom heeft hij het woord «respectvol»
gebruikt.De voorzitter van de vaste commissie voor Europese Zaken,Van HeterenDe voorzitter van de vaste commissie voor Buitenlandse Zaken,De HaanDe waarnemend griffier van de vaste commissie voor Europese Zaken,GerardsXNoot1Samenstelling:Leden: Dijksma (PvdA), voorzitter, De Haan (CDA), Koenders (PvdA), Atsma
(CDA), Karimi (GroenLinks), Timmermans (PvdA), Van Bommel (SP), Albayrak (PvdA),
Van der Staaij (SGP), Waalkens (PvdA), Weekers (VVD), Balemans (VVD), Van
Baalen (VVD), Van Winsen (CDA), Herben (LPF), Duyvendak (GroenLinks), Van
Velzen (SP), De Nerée tot Babberich (CDA), Van Heteren (PvdA), Van
Dijk (CDA), Nawijn (LPF), ondervoorzitter, Dubbelboer (PvdA), Van der Laan
(D66), Brinkel (CDA), Szabó (VVD), Jonker (CDA).Plv. leden: Kruijsen (PvdA), Hessels (CDA), Leerdam (PvdA), Çörüz
(CDA), Halsema (GroenLinks), Bussemaker (PvdA), De Wit (SP), Eijsink (PvdA),
Rouvoet (ChristenUnie), Douma (PvdA), Wilders (Groep Wilders), Veenendaal
(VVD), Nijs (VVD), Algra (CDA), Van den Brink (LPF), Vos (GroenLinks), Vergeer
(SP), Ormel (CDA), Duivensteijn (PvdA), Buijs (CDA), Varela (LPF), Fierens
(PvdA), Dittrich (D66), Ferrier (CDA), Dezentjé Hamming (VVD), Spies
(CDA), Hirsi Ali (VVD).XNoot2Samenstelling:Leden: Rijpstra (VVD), Dijksma (PvdA), De Haan (CDA), voorzitter, Koenders
(PvdA), Karimi (GroenLinks), Timmermans (PvdA), ondervoorzitter, Van Bommel
(SP), Albayrak (PvdA), Geluk (VVD), Wilders (Groep Wilders), Van Baalen (VVD),
Van As (LPF), Herben (LPF), Ormel (CDA), Ferrier (CDA), Duyvendak (GroenLinks),
Huizinga-Heringa (ChristenUnie), Van Velzen (SP), De Nerée tot Babberich
(CDA), Van Dijk (CDA), Fierens (PvdA), Tjon-A-Ten (PvdA), Eijsink (PvdA),
Van der Laan (D66), Brinkel (CDA), Szabó (VVD), Jonker (CDA), Nijs
(VVD).Plv. leden: Snijder-Hazelhoff (VVD), Dubbelboer (PvdA), Van Fessem (CDA),
Samsom (PvdA), Vos (GroenLinks), Arib (PvdA), De Wit (SP), Leerdam (PvdA),
Van Miltenburg (VVD), Hirsi Ali (VVD), Varela (LPF), Van den Brink (LPF),
Haverkamp (CDA), Rambocus (CDA), Halsema (GroenLinks), Van der Staaij (SGP),
Kant (SP), Eski (CDA), Çörüz (CDA), Wolfsen (PvdA), Duivesteijn
(PvdA), Waalkens (PvdA), Dittrich (D66), Van Winsen (CDA), Veenendaal (VVD),
Kortenhorst (CDA) Oplaat (VVD). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-21501-02-637.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl