Goedkeuring Verdrag inzake het merken van kneedspringstoffen t.b.v. opsporing (Montreal, 1 maart 1991); Nota n.a.v. het verslag
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-11 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 24676, nr. 6

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum indiening

24-01-1997

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1996-1997

24676-(R1570) nr. 6

21-01-1997

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamI. ALGEMEENII. ARTIKELEN Artikel IIIArtikel IVArtikelen V en VIArtikelen X tot en met XIIOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 24676Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 25 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
24 676 (R1570)Goedkeuring van het op 1 maart 1991 te Montreal tot stand gekomen Verdrag
inzake het merken van kneedspringstoffen ten behoeve van de opsporing ervannr. 6NOTA NAAR AANLEIDING VAN HET VERSLAGOntvangen 21 januari 1997Het stemt ons tot tevredenheid dat de leden van de fracties van PvdA,
CDA, D66 en RPF kunnen instemmen met dit wetsvoorstel. Met de genoemde fracties
zijn wij van mening dat de totstandkoming van het Verdrag van Montreal inzake
het merken van kneedspringstoffen een belangrijke bijdrage kan leveren in
de internationale strijd tegen terroristische aanslagen.Alvorens op de door deze fracties gestelde vragen in te gaan, menen wij
dat het van belang is het volgende op te merken. In de wandelgangen wordt
het onderhavige verdrag wel het Semtex-verdrag genoemd. Semtex is echter een
merknaam van een kneedspringstoffenproducent in Tsjechië. Het gebruik
van deze merknaam voor de aanduiding van het Verdrag van Montreal is ontstaan
doordat dat dit merk kneedspringstof in het verleden gebruikt is voor terroristische
aanslagen. Het Verdrag van Montreal en de Nederlandse uitvoeringswet strekken
er vanzelfsprekend toe alle door de verdragsluitende landen geproduceerde
kneedspringstoffen – en dus niet alleen Semtex – te merken ten
behoeve van de opsporing ervan. I. ALGEMEENDe leden van de CDA-fractie vroegen waarom het meer dan vijf jaar heeft
geduurd voordat een voorstel van rijkswet ter goedkeuring van dit verdrag
aan de Tweede Kamer kon worden voorgelegd. Zij plaatsten vraagtekens bij de
argumentatie dat tijd nodig was om onderzoek te doen naar de bruikbaarheid
van de in de Technische Bijlage van het verdrag genoemde merkstoffen, temeer
nu sommige NAVO-landen medio 1995 wel al aan het verdrag gebonden waren.In antwoord op deze vraag wijzen wij erop dat het verdrag in enige haast
is opgesteld. Hierdoor werd pas later duidelijk dat de voorgedragen detectiemiddelen
nadelige gevolgen konden hebben voor enerzijds de stabiliteit van de kneedspringstoffen
en anderzijds voor de gezondheid van de gebruiker van de kneedspringstoffen.
Teneinde voor de gerezen vragen met betrekking tot de detectiemiddelen antwoorden
te kunnen verschaffen, is eerst uitvoerig onderzoek gedaan naar
de bruikbaarheid daarvan. Dit onderzoek is onder andere uitgevoerd door het
Nederlandse TNO, het United States Army Environmetal Hygiene Agency, het Duitse
Bundesanstalt fur Materialforschung und- prufung en Dynamit Nobel. Hieruit
is gebleken dat alleen DMNB bruikbaar is als merkstof. De uitslag van het
TNO-onderzoek is in 1994 bekendgemaakt. Aangezien Nederland zijn kneedspringstoffen
uit de Bondsrepubliek Duitsland betrekt, is de mening en intentie van Duitsland
in deze van groot belang en moest de uitslag van het onderzoek eerst worden
afgewacht. Vervolgens is in 1994 bij de bondgenoten navraag gedaan naar de
intentie van de bondgenoten om tot het verdrag toe te treden. Dit verzoek
is in 1996 herhaald, waarbij evenals eerder in 1994, slechts weinig respons
van de bondgenoten werd ontvangen. De redenen hiervoor zijn onduidelijk gebleven.
Noorwegen, Spanje en Turkije hebben het verdrag in 1992 respectievelijk 1994
geratificeerd. Het is niet duidelijk in hoeverre daarbij het genoemde nader
onderzoek voor deze NAVO-landen een punt van overweging was.De leden van de CDA-fractie wilden voorts weten wat de praktische betekenis
is van de constatering dat slechts de stof DMNB bruikbaar is als detectiemiddel
en wat dit betekent voor de toepassing en reikwijdte van het onderhavige verdrag.
Ook wilden die leden weten of dit te zijner tijd zal leiden tot een aanpassing
van de Technische Bijlage bij het verdrag.De stof DMNB is als enige bruikbaar gebleken in de zin dat deze stof de
minst schadelijke gevolgen heeft voor de gebruiker en de kneedspringstof zelf
en past binnen de daarvoor geldende normen. Het staat iedere partij bij het
verdrag echter vrij om zelf te kiezen welke merkstof gebruikt wordt. Hierop
kan internationaal de detectieapparatuur worden aangepast.Tjechië, de voornaamste kneedspringstofproducent, gebruikt een andere
merkstof. Nederland produceert zelf geen kneedspringstoffen, maar betrekt
deze ten behoeve van de krijgsmacht uit de Bondsrepubliek Duitsland. De aldaar
aangeschafte kneedspringstoffen zullen met DMNB worden gemerkt.Indien andere bruikbare detectiemiddelen worden gevonden kan de Technische
Bijlage op eenvoudige wijze worden aangepast om deze middelen op te voeren.
Dergelijke wijzigingen kunnen door de Technische Commissie genoemd in Artikel
V van het verdrag worden ingediend, waarna ze door middel van de procedure
uiteengezet in Artikel VI, derde lid, van het verdrag worden doorgevoerd.
De detectiemiddelen genoemd in de huidige Technische Bijlage bleken, met uitzondering
van DMNB, de werking van de springstoffen nadelig te beïnvloeden. Hiermee
wordt bedoeld de stabiliteit van de explosieven en de gevaarlijke bijwerkingen
van de detectiemiddelen voor de gebruiker. Zo bleken alle detectiemiddelen
een carcinogene werking te hebben, waarbij die van DMNB de laagste bleek te
zijn. De overige detectiemiddelen bleken een dermate hoge carcinogene werking
te hebben dat gebruik van deze middelen een onaanvaardbaar hoog gezondheidsrisico
voor de gebruiker met zich mee zou brengen.Voor de goede orde wijzen wij er op dat de naam van de stof 2.3-Dimethyl-2.3-dinitrobutan
in wetenschappelijke kringen wordt afgekort met DMNB. De oorspronkelijke Engelse
tekst van het verdrag spreekt ook van DMNB. De verwisseling van de middelste
twee letters is opgetreden in de Nederlandse vertaling van het verdrag. Op
basis hiervan is in de parlementaire stukken tot dusver abusievelijk de afkorting
DNMB gebezigd. In overleg met de Dienst Juridische Zaken/Afdeling verdragen
van het ministerie van Buitenlandse Zaken is besloten in het Tractatenblad
deze verwisseling te corrigeren. De vraag van dezelfde leden, of het Koninkrijk initiatieven zal nemen
tot het ontwikkelen van nieuwe detectiemiddelen beantwoorden wij ontkennend.
Nederland heeft hierbij geen belang, omdat het noch van kneedspringstoffen,
noch van detectieapparatuur producent is.De ondertekening van de slotakte, dit in antwoord op een vraag van de
leden van D66-fractie hiernaar, betekent niet meer dan dat de tekst van het
verdrag ambtelijk wordt vastgesteld. Voor de ondertekening van het verdrag
is voor de meeste landen, evenals in het Koninkrijk der Nederlanden, instemming
van de regering nodig. Het is niet bekend of het uitblijven van ondertekening
van het verdrag het gevolg is van de nationale procedure of dat er andere
redenen aan ten grondslag liggen. Evenmin is bekend, dit in antwoord op een
vraag van dezelfde fractie, in hoeverre het feit dat medio 1995 nog maar 14
landen aan het verdrag waren gebonden, het gevolg is van de omstandigheid
dat ook andere landen in afwachting waren van de resultaten van het nader
onderzoek naar de bruikbaarheid van de in de Technische Bijlage genoemde merkstoffen.In antwoord op de vraag van de leden van de fracties van D66 en RPF of
wij een indicatie kunnen geven van het aantal producerende landen, kunnen
wij meedelen dat de meeste Europese landen (kneed)springstoffen produceren.
Voorbeelden van producerende landen zijn: Verenigd Koninkrijk, Duitsland,
Frankrijk, Polen, Bulgarije, voormalig Joegoslavië, Italië, Spanje,
Noorwegen, Tjechië, Slowakije, Zwitserland, Verenigde Staten, Rusland
en China.Op de vraag in welke landen sprake is van illegale produktie van kneedspringstoffen
moeten wij antwoorden dat wij hierin geen inzicht hebben. Vermoedelijk is
er tot dusver geen sprake van illegale produktie, omdat voor terroristische
aanslagen in het verleden gebruik is gemaakt van legaal geproduceerde voorraden,
waarop men kennelijk de hand heeft kunnen leggen.De leden van de RPF-fractie vroegen wie er verantwoordelijk is voor het
toevoegen van een chemische stof als detectiemiddel aan kneedspringstof en
of die toevoeging voorbehouden is aan bepaalde producenten of instellingen.
Voorts wilden zij weten of het technisch mogelijk is aan reeds geproduceerde
kneedspringstoffen alsnog de bewuste chemische stof toe te voegen. Ook wilden
zij weten of uit het merken duidelijk wordt welke producent de desbetreffende
kneedspringstof heeft geproduceerd, of dat het merken uitsluitend tot het
vergemakkelijken van de (preventieve) opsporing op luchthavens en dergelijke
strekt.De chemische detectiemiddelen moeten bij het vervaardigen van de kneedspringstof
worden toegevoegd. Dit zal derhalve een verantwoordelijkheid zijn van de producent.
De detectiemiddelen dienen volgens Deel 2 van de Technische Bijlage homogeen
gedistribueerd te zijn door de massa van de springstof. Het is niet goed mogelijk
hier aan te voldoen bij reeds geproduceerde, niet-gemerkte kneedspringstoffen.
Dit zou alleen kunnen indien aan de kneedspringstoffen, bijvoorbeeld tijdens
verwerking in munitie, een andere samenstelling wordt gegeven.Aangezien de hoeveelheid detectiestof alsmede de soort reeds vaststaat
kan de producent niet op deze basis achterhaald worden. Met het oog op de
internationaal gebruike detectieapparatuur is het immers van belang dat producenten
zoveel mogelijk dezelfde merkstof toevoegen. De herkomst van de kneedspringstof
is overigens doorgaans wel te achterhalen door analyse van de kneedspringstof
zelf. Het verdrag is echter met name gericht op het vergemakkelijken van de
opsporing van kneedspringstoffen ter voorkoming van aanslagen. In antwoord op de vraag van de leden van de RPF-fractie of het in de verwachting
ligt dat andere producerende staten zich bij het verdrag zullen aansluiten,
merken wij op dat in elk geval het Verenigd Koninkrijk te kennen heeft gegeven
na afronding van voorbereiding van interne regelgeving, zeker tot het verdrag
te zullen toetreden. Dit zal waarschijnlijk medio 1997 gebeuren. Daarmee zou
het Verenigd Koninkrijk het zesde producerende land zijn dat aan het verdrag
is gebonden. Het verdrag treedt overigens pas in werking zestig dagen nadat
35 ratificaties hebben plaatsgevonden, waaronder die van ten minste vijf producerende
landen. II. ARTIKELEN Artikel IIIDe CDA-fractie vroeg of wij uitsluitsel konden geven over het overleg
met de overige NAVO-partners inzake het tijdstip van de inwerkingtreding van
het verdrag. Zij vroegen voorts naar de huidige stand van zaken.Er is navraag gedaan bij de bondgenoten in NAVO-overlegfora voor specialisten
op het gebied van munitie en springstoffen. Dit betreft onder andere het NAAG-panel
inzake Combat Engineering (AC/225 Panel IX). Met uitzondering van de drie
NAVO-lidstaten die het verdrag reeds geratificeerd hebben, hebben nog niet
alle NAVO-lidstaten over dit onderwerp hun visie kenbaar gemaakt.De leden van de D66-fractie wilden graag duidelijkheid over de rol die
het NAVO-lidmaatschap speelt in het kader van de goedkeuring van het verdrag.
De leden wilden weten waarom het Koninkrijk het standpunt heeft ingenomen
zich niet aan het verdrag te binden zonder voorafgaand overleg met de overige
NAVO-landen, terwijl onder de 14 lidstaten die zich reeds hebben gebonden,
ook NAVO-partners zijn.Nederland vormt voor de NAVO een belangrijk doorvoerland. Indien het Koninkrijk
zich zonder overleg eerder zou binden aan het verdrag dan de bondgenoten die
regelmatig van transport over Nederlands grondgebied gebruik maken, zou dat
betekenen dat Nederland transport van ongemerkte explosieven over Nederlands
grondgebied door die bondgenoten zou moeten verbieden. Deze verplichting vloeit
voort uit Artikel III, tweede lid, van het verdrag. Een dergelijke beperking
op de transportmogelijkheden zou schade kunnen toebrengen aan de verhoudingen
tussen Nederland en de betrokken bondgenoten. Dit brengt met zich mee dat
Nederland belang hecht aan voorafgaand overleg met NAVO-partners alvorens
zich aan het verdrag te binden. Voor andere NAVO-partners weegt dit argument
wellicht minder zwaar. Artikel IVDe leden van de CDA-fractie vroegen of er in Nederland voorraden van niet-gemerkte
kneedspringstoffen zijn die in aanmerking komen voor vernietiging dan wel
het blijvend onbruikbaar maken conform Artikel IV van het verdrag.De Nederlandse krijgsmacht en politie, met name het Politie Instituut
Openbare Orde en Veiligheid (PIOV), beschikken thans nog over enkele voorraden
van niet-gemerkte kneedspringstoffen zoals bedoeld in Artikel IV, derde lid,
van het verdrag. Deze voorraden zullen echter verbruikt of verwerkt zijn voor
het einde van de overgangsperiode van vijftien jaar.Het Prins Maurits Laboratorium van TNO gebruikt voor onderzoek dat in
opdracht van het ministerie van Defensie wordt uitgevoerd gedurende de in Artikel IV van het verdrag genoemde overgangstermijn niet-gemerkte
kneedspringstoffen, afkomstig van dat ministerie. In geval van onderzoek voor
civiele toepassingen wordt nu al gebruik gemaakt van gemerkte kneedspringstoffen.De leden van de CDA-fractie vroegen voorts of maatregelen zijn getroffen
inzake een strikt en doeltreffende toezicht op het vervoer van kneedspringstoffen
naar of vanuit het grondgebied .Het toezicht op de naleving van de voorschriften inzake het merken van
kneedspringstoffen is gebaseerd op de Wet explosieven civiel gebruik. Met
het toezicht op het vervoer van springstoffen zijn belast de douane voor wat
betreft het doen binnenkomen of doen uitgaan van springstoffen, en de Rijksverkeersinspectie
voor wat betreft het overbrengen van springstoffen. Daarnaast is een wijziging
van de Wet explosieven civiel gebruik in voorbereiding die ertoe strekt om
ook de ambtenaren van de Economische Controledienst (ECD) met het toezicht
op de naleving van die wet te belasten. De mogelijkheid voor de ECD om deze
taak uit te oefenen is van belang voor de controle op springstoffen die via
Schiphol binnenkomen. Ter coördinatie van de taakuitoefening door de
verschillende toezichthoudende instanties zullen in overleg met de betrokken
ministeries afspraken worden gemaakt.Ieder transport van explosieven wordt aangemeld bij de Koninklijke Marechaussee
en de centrale verkeerspost in Driebergen. Dergelijke transporten worden steekproefsgewijs
onderzocht door de Sectie Controle Opslag en Vervoer Gevaarlijke Stoffen (COVGS)
van de Koninklijke Marechaussee, waaronder mede begrepen transporten uitgevoerd
door de bondgenoten over Nederlands grondgebied. Daarnaast geldt voor militaire
transporten van deze aard dat deze in het zogenaamde Munitie Informatiesysteem
worden bijgehouden. Hierdoor kan worden gecontroleerd of hetgeen wordt verzonden
ook daadwerkelijk aankomt en of de zending volledig is en overeenkomt met
de omschrijving zoals bij verzending opgegeven. Artikelen V en VIDe leden van de CDA-fractie wilden weten of wij voornemens zijn ons op
actieve wijze in te zetten voor participatie in de Internationale Technische
Commissie of dat dit gebonden is aan afspraken in het kader van de NAVO-consultaties.Overleg hierover vindt onder andere plaats in het kader van het Dangerous
Goods Panel dat onder ICAO ressorteert. Het spreekt voor zich dat wij ons
in dit verband actief zullen opstellen.De consultaties binnen de NAVO zien niet op het lidmaatschap van of actieve
participatie in de Technische Commissie. Zij zien alleen op harmonisatie van
bondgenootschappelijk beleid inzake het verdrag zelf. Artikelen X tot en met XIIDe leden van de CDA-fractie informeerden naar de feitelijke betekenis
van de (interstatelijke) geschillenbeslechtingsregeling (Artikel XI) van het
verdrag als tevens de mogelijkheid bestaat hierbij een voorbehoud te maken.
Voorts wilden zij weten of wij positief tegenover de regeling en formulering
van een dergelijk voorbehoud staan.Het is niet ongebruikelijk dat een voorbehoud als verwoord in Artikel
XI, tweede lid, in een verdrag wordt opgenomen. Onderwerping aan internationale
geschillenbeslechting betekent dat de soevereiniteit voor dit
onderwerp wordt opgegeven. In sommige landen laat de (Grond-)wet dit niet
toe. Zonder een dergelijke voorziening in het verdrag zou wellicht geen overeenstemming
tussen partijen bereikt zijn om een geschillenbeslechtingsregeling op te nemen.
Het is beleid van de Nederlandse regering het internationale recht te bevorderen
en effectieve geschillenbeslechtingsprocedures in verdragen op te nemen.De leden van de D66-fractie verzochten om een uitleg over de procedure
in het geval dat partijen bij een geschil geen overeenstemming kunnen bereiken
over de organisatie van arbitrage en zij (of ten minste één
van de partijen) tevens het voorbehoud van het tweede lid hebben gemaakt.
Voorts wilden de leden van deze fractie een nadere uitleg over de reikwijdte
van het voorbehoud in het tweede lid.De reikwijdte van het voorbehoud van Artikel XI, tweede lid, heeft betrekking
op het gehele eerste lid, derhalve zowel op arbitrage als op de rechtsmacht
van het Internationale Gerechtshof. Mocht één van de partijen
het onderhavige voorbehoud hebben gemaakt, dan beperkt de geschillenbeslechting
zich tot onderhandelingen.De Minister van Justitie,W. SorgdragerDe Minister van Buitenlandse Zaken,H. A. F. M. O. van MierloDe Minister van Defensie,J. J. C. Voorhoeve 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-24676-6.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl