Geestelijke gezondheidszorg; Brief van de Staatssecretaris van Volksgezondheid, Welzijn en Sport
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2019-09-03 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 25424, nr. 77

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

23-01-2009

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2008-2009

25424 nr. 77

20-01-2009

 

 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 25424Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 30 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
25 424Geestelijke gezondheidszorgnr. 77BRIEF VAN DE STAATSSECRETARIS VAN VOLKSGEZONDHEID, WELZIJN EN SPORTAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-GeneraalDen Haag, 20 januari 2009Kleinschalig wonen staat binnen de langdurige zorg volop in de belangstelling.
Het draagt bij aan de behoefte aan diversiteit in wonen. Het enthousiasme
over het inhoudelijke concept is groot.In de brief aan de Tweede Kamer van 31 mei 2007 «zorg voor
ouderen: om de kwaliteit van het bestaan» (TK 2006–2007, 30 800
XVI, nr. 146) heb ik u aangekondigd dat ik met voorstellen zal komen
om de totstandkoming van kleinschalig wonen te bevorderen zonder dit overigens
als het enige en verplichte concept op te leggen. Ook in mijn brief «Zeker
van Zorg» (TK 2007–2008, 30 597, nr. 15) en in het actieplan «Beter
(t)huis in de buurt» is diversiteit in wonen het uitgangspunt.In deze brief geef ik weer wat bedoeld wordt met kleinschalig wonen en
waarom dit moet worden gestimuleerd. Vervolgens geef ik aan welke acties ik –
samen met partners in het veld – in gang heb gezet en zal zetten. Met
deze brief geef ik tevens uitvoering aan de motie Kant (TK 2006–2007,
30 800 XVI nr. 87).Wat is kleinschalig wonen?Kleinschalige woonvoorzieningen worden in de bouwmaatstaven van het College
Bouw gedefinieerd als voorzieningen voor groepsverzorging in een groep van
maximaal 6 á 8 bewoners die gezamenlijk een huishouden vormen. De omgeving
waarin dit plaatsvindt kan zijn binnen de muren van een grootschalige AWBZ
voorziening, maar ook op een aparte kleinschalige locatie in de wijk. (Hoewel
de bouwmaatstaven van het College Bouw met het vervallen van het bouwregime
verdwijnen, handhaaf ik voor het stimuleren van kleinschalige wonen voor mensen
met dementie het inhoudelijke uitgangspunt.) Als kleinschalige locatie wordt
in deze brief uitgegaan van een capaciteit van maximaal 24 plaatsen voor mensen
met dementie met een zware indicatie inclusief verblijf: ZZP 5 of hoger.In deze brief ga ik uit van stimulering van beide kenmerken van kleinschalig
wonen, zowel in een grootschalige setting als op kleine locaties in de wijk. Daarbij leg ik echter de nadruk op kleinschalige voorziening in de wijk,
omdat deze naast kleinschalige zorg ook betekenis heeft voor een grotere spreiding,
een betere fysieke bereikbaarheid van de zorg en een betere inbedding in de
maatschappelijke/sociale omgeving voor de cliënt. Onder andere het contact
met achterblijvende mantelzorgers blijft beter in stand en er wordt een beter
klimaat voor de bijdrage van vrijwilligers gerealiseerd.Met name kleinschalige woonvoorzieningen in de wijk hebben betekenis voor
het vergroten van de diversiteit in het aanbod aan zorgvoorzieningen. Mijn
plannen zijn erop gericht deze initiatieven op een toekomstbestendige manier
te stimuleren.Waarom stimuleren?Bij de zorg aan ouderen met dementie ontstaan initiatieven tot het vormen
van kleine groepen waarin de ouderen onder begeleiding een gezamenlijke huishouding
voeren. De essentie van het succes van kleinschalig groepswonen voor ouderen
(kwalitatief onderzoek Trimbos) is gelegen in de rustige huiselijke sfeer
die aan de bewoners wordt geboden. De gezamenlijke huishouding en de vertrouwde,
vanzelfsprekende activiteit die dat voor bewoners met zich meebrengt werkt
heilzaam op het welbevinden van de bewoners. Verder zijn bewoners zelfstandiger
in handelingen die behoren tot activiteiten dagelijks leven (ADL, hieronder
vallen onder andere; eten, drinken, zich verplaatsen, persoonlijke hygiëne)
en zijn meer sociaal betrokken waardoor de kans op vereenzaming kleiner is.
Ten aanzien van invulling van dagactiviteiten geeft de grootschalige setting
weliswaar meer mogelijkheden maar bij kleinschalig wonen blijkt dat bewoners
de huishoudelijke activiteiten te ervaren al een goede vervanging van het
aanbod aan dagactiviteiten van het grote verpleeghuis. Tot deze activiteiten
behoren onder andere; boodschappen doen, koken, tafel dekken. Deze activiteiten
vinden zoveel mogelijk in groepsverband plaats.De mantelzorg ervaart bij kleinschalig wonen meer aandacht voor de achtergrond
en de belevingswereld van de bewoner, meer contact met de verzorgende en aandacht
voor de eigen gevoelens. Onderzoek van het Trimbosinstituut laat tevens zien
dat de gezondheid van de mantelzorgers verbetert en dat zij zich meer competent
voelen ten aanzien van de zorg die zij bieden.De direct bij de zorg betrokken medewerker voert de taken op een meer
integrale wijze uit. De zorgrelatie cliënt – verzorgende wordt
intensiever en er zijn minder «vreemden» in de omgeving van de
cliënt. De cliënt voelt zich meer vertrouwd met de omgeving, dit
reduceert gevoelens van onrust en onveiligheid. Het personeel van de kleinschalige
setting is over het algemeen positief over de intensievere cliëntcontacten
en de grotere verantwoordelijkheid die wordt ervaren.Het realiseren van kleinschalige locaties voor zware zorg in de wijk kan
bovendien een bijdrage leveren aan de spreiding en de bereikbaarheid van zorg,
diensten en welzijnsvoorzieningen afgestemd op de locale vraag. Hiermee kan
kleinschalig wonen een meerwaarde zijn voor zowel de bewoner, de verzorgende
en de mantelzorger.Kleinschalig wonen is niet voor alle groepen cliënten even geschikt.
Voor mensen die bijvoorbeeld onrustig worden in een kleine groep en ernstig
probleemgedrag ontwikkelen, of extreem zware somatische zorg nodig hebben.
Ook mensen die behoefte hebben aan rust of graag alleen zijn kunnen de voorkeur
geven aan grootschalige instellingen. In die situatie dient de zorginstelling
alternatieve oplossingen aan te dragen.Voorwaarde voor het welslagen van projecten kleinschalig wonen is echter
dat de organisatie een duidelijke keuze maakt en het concept consequent
doorvoert. Deze keuze heeft forse gevolgen voor zowel de organisatie van de
zorg als voor de huisvesting.Ook de cliënt moet bewust de keuze voor kleinschalig wonen maken.
Niet voor iedere cliënt zal deze vorm van samen met anderen een huishouding
vormen even positief uitpakken. De cliënt moet de keuze kunnen maken
voor het aanbod dat het best bij hem past. Dit is de kern van mijn streven
om meer keuzevariatie in het aanbod voor de cliënt te bevorderen.Om kleinschalig wonen als serieuze keuzemogelijkheid aan te bieden, dient
van het totale aanbod een redelijke hoeveelheid als kleinschalig beschikbaar
te zijn. Willen we tot diversiteit van wonen komen dan is een goede verhouding
tussen diverse woonvormen van belang. Dit geldt voor de gehele langdurige
zorg.In de gehandicaptenzorg is de afgelopen decennia veel aandacht voor kleinschalige
woonvoorzieningen in de wijk geweest. In de ouderenzorg zijn de initiatieven
voor kleinschalige zorg van meer recente datum. De behoefte aan kleinschalige
zorg voor mensen met dementie neemt toe, samen met de belangstelling voor
de ontwikkeling hiervan. Ik wil daarom in de stimuleringsmaatregelen met name
richten op initiatieven ten behoeve van mensen met dementie.Het blijkt noodzakelijk instellingen die de keuze naar kleinschalige zorg
overwegen te ondersteunen omdat de overgang van grootschalig naar kleinschalig
ondermeer een flinke inspanning in het veranderen van de zorgorganisatie vergt.
Hierdoor zijn instellingen vaak terughoudend in hun besluitvorming.StimulerenVanwege de verwachte toename van de groep ouderen met dementie en passend
in mijn ambities zoals neergelegd in mijn brief «zorg voor mensen met
dementie» (TK 2007–2008, 25 424, nr. 68) wil ik mijn
ambities rondom kleinschaligheid ook primair op deze groep richten.Kleinschalige zorg in een grotere setting heeft voor de dagelijkse zorg
dezelfde kwaliteiten als kleinschalige zorg op kleinere locaties. Kleinschalige
zorg op kleinere locaties heeft echter, zoals ik eerder in deze brief heb
aangegeven, een andere dynamiek.Dit programma stimuleert de ombouw van grootschalig georganiseerde zorg
naar kleinschalige zorg en de realisatie van initiatieven voor kleinschalig
wonen op kleinschalige locaties.OpgaveIn 2005 waren er 4 442 plaatsen kleinschalig wonen voor mensen met
dementie op 166 verschillende locaties. Al eerder heb ik kleinschalige woonvoorzieningen
vrijgesteld van het bouwregime waardoor initiatieven voor kleinschalig wonen
sneller gerealiseerd kunnen worden. Als gevolg hiervan neemt naar verwachting
het aantal in 2010 toe tot 12 087 plaatsen op circa 370 locaties (cijfers
Kenniscentrum wonen/zorg oktober 2007). In de inventarisatie van het kenniscentrum
wordt een ruime definitie gehanteerd. Zowel de kleinschalige zorg in grote
instellingen als in kleinschalige woonprojecten zijn in de cijfers opgenomen.
De kleinschalige zorg in grotere instellingen heeft met 65% van het
totaal nog sterk de overhand. Ongeveer 35% van de kleinschalige zorg
wordt geleverd in kleinschalige locaties tot 24 plaatsen per locatie. Wanneer
ik uitga van 24 plaatsen op kleinschalige locaties, zijn er op dit moment
1555 plaatsen.Mijn ambitie is het huidige aantal plaatsen zo te verhogen dat dit aanbod
van zorg zodanig beschikbaar en gespreid is dat voor mensen die aangewezen
zijn op deze vorm van zorg werkelijk keuzevariatie bestaat. Hiervoor
is nodig dat een flink deel van alle verblijfplaatsen voor mensen met dementie
in grotere instellingen kleinschalig is vormgegeven en dat een aanzienlijke
uitbreiding tot stand is gekomen van kleinschalige woonvoorzieningen in de
wijk, als gevolg van vervanging van grootschalige capaciteit en als uitbreidingscapaciteit.Concreet streef ik ernaar dat een aandeel van eenderde van alle capaciteit
voor dementerenden op een termijn van 4 a 5 jaar kleinschalig is vormgegeven.
Dit betreft circa 20 000 plaatsen inclusief de voor 2010 al verwachte
12 087 plaatsen.De afgelopen periode ben ik met diverse partijen en deskundigen in overleg
geweest over de belemmeringen om kleinschalig wonen te kunnen realiseren.
Daarbinnen heb ik de aanknopingspunten gezocht voor stimuleringsmaatregelen.AanpakUitgangspunt voor mij is dat kleinschalig wonen een keuzemogelijkheid
moet zijn die bijdraagt aan diversiteit van wonen. Dat wil ik stimuleren zonder
daarmee in de verantwoordelijkheden van de zorgaanbieder te treden. De stimuleringsmaatregelen
zijn per definitie tijdelijk van aard, bedoeld om de al door de sector in
gang gezette trend te versnellen en verder uit te bereiden.Voor de jaren 2009, 2010 en 2011 heb ik een bedrag van respectievelijk € 20
miljoen, € 30 miljoen en € 30 miljoen gereserveerd.De volgende zaken spelen bij het vormgeven van een stimuleringsregeling
een rol.1. OnderzoekKleinschalige zorg en kleinschalig wonen voor mensen met dementie is pas
de afgelopen jaren echt onderwerp van discussie geweest. Dit betekent dat
er nog veel te onderzoeken is en er beter gebruik gemaakt kan worden van bestaande
kennis.Er zijn nog vragen met betrekking tot de zorginhoudelijke effecten van
kleinschalig wonen en over het benodigde personeelsbestand van instellingen
die kleinschalig werken. Er zijn belangrijke verschillen geconstateerd tussen
personeelsbehoefte bij kleinschalige georganiseerde zorg ten opzicht van grootschalig
georganiseerde zorg. Deze verschillen hebben zowel betrekking op de kwalificatie
van het personeel als op de omvang van het direct bij de zorg betrokken personeel
en het totale personeelsbestand van een instelling.Dit leidt tot vragen over de kwaliteit van zorg, over de personeelsbehoefte,
scholing en de mogelijkheden van de arbeidsmarkt. Voor het aantal personeelsleden
van een instelling als totaal lijkt kleinschalig wonen niet tot belangrijke
wijzigingen te leiden.Om meer zicht op deze materie te krijgen wordt op dit moment een omvangrijk
onderzoek uitgevoerd door Trimbos. De resultaten van dit onderzoek worden
in december 2009 opgeleverd. De overwegend positieve ervaringen van cliënten,
personeel en organisaties wanneer het gaat om het welzijn van de dementerende
oudere maken, dat reeds inzetten van de stimuleringsregeling gelegitimeerd
is. De uitkomsten van het onderzoek zijn ondermeer van belang om een goed
arbeidsmarktbeleid te ontwikkelen.2. BekostigingIn 2009 wordt bij de intramurale zorg de omslag gemaakt van budget financiering
naar persoonsvolgende financiering. Bekostiging van zorg in kleinschalige
woonvoorzieningen kan op diverse manieren. Financiering via persoonsgebonden
budget (PGB), volledig pakket thuis (VPT) of extramurale functies op basis
van het scheiden van wonen en zorg, en financiering via zorgzwaartepakketten
(ZZP) op basis van intramurale capaciteit. De bekostiging via ZZP’s
wijkt voor de kleinschalige woonvorm niet af van die van grootschalige instellingen.
Ik krijg signalen uit het veld dat kleinschalige voorzieningen problemen hebben
met de bekostiging in ZZP’s. Dit heeft te maken met het gegeven dat
de zorg in de kleinschalige setting per woongroep integraal wordt ingezet,
hetgeen leidt tot de inzet van hoger geschoold personeel en gemiddeld meer
personeel per bewoner. De zorgzwaarte van de cliënten is van relatief
beperkte invloed op de basisbezetting. Dit kan tot gevolg hebben dat een gemiddeld «lichte»
indicatie van de bewoners leidt tot een vergoeding die lager ligt dan de middelen
die nodig zijn voor de basis bezetting. Dit wijst erop dat een zeer kleinschalige
locatie, bijvoorbeeld een stand-alone voorziening met 6 bewoners, kwetsbaar
is. Bij kleinschalige locaties in de wijk kan die kwetsbaarheid worden gereduceerd
door samenwerking met andere organisaties en andere activiteiten in de wijk
(thuiszorg). Ook zijn innovaties op het gebied van domotica, ECD etc. van
belang. Zoals ik al eerder heb aangegeven wil ik kleinschalig wonen op een
toekomstbestendige manier vormgeven. Zoals ik ook in mijn brief van 18 november
2008 «voortgangsrapportage zorgzwaartebekostiging» (TK 2008–2009,
26 631, nr. 282) heb aangegeven, hecht ik er aan dat kleinschalige
woonvormen met een cliëntvolgende financiering exploitabel zijn. Ik heb
daarom in die brief aangegeven dat ik de kleinschalige initiatieven nauwlettend
zal blijven volgen. Ik zal hiervoor een werkgroep in het leven roepen. Daarbij
heb ik echter ook aangegeven dat zeer kleine initiatieven die geen gebruik
kunnen maken van gezamenlijke diensten en ondersteuningsstructuur zeer kwetsbaar
zijn. Met het oog op de doelmatigheid is er een ondergrens aan de omvang.
Deze ondergrens is niet scherp aan te geven, omdat deze afhankelijk is van
de mogelijkheden van samenwerking op wijkniveau om tot een zekere mate van
ondersteuning te komen.De kleinschalige woonvormen waarbij de bewoner zelf de huur betaalt en
de zorg op grond van een extramurale zorgindicatie ontvangt zullen niet via
de regeling worden gestimuleerd omdat de regeling betrekking heeft op voorzieningen
voor cliënten met een indicatie voor verblijf. 3. Actieplan «Beter (t)huis in de buurt»In het actieplan «Beter (t)huis in de buurt» wordt kleinschalig
wonen, ingebed in het totaal aan mogelijke voorzieningen voor mensen met beperkingen
meegenomen. Op dit moment wordt een ondersteuningsprogramma ontwikkeld gericht
op het bevorderen van de samenwerking tussen de lokale partijen en op de regierol
van de gemeente daarbij. De betrokkenheid van gemeentes met betrekking tot
de ontwikkeling van de infrastructuur in wijken en als uitvoerder van de Wmo
is hierbij essentieel. De kleinschalige woonvoorziening kan op wijkniveau
een belangrijke aanvulling vormen op het samenhangende, onder gemeentelijke
regie tot stand te brengen, geheel aan voorzieningen (de keten) van wonen,
welzijn en zorg. De inbedding in het totaal aan voorzieningen op wijkniveau
is van belang omdat het voor de cliënt betekent dat, bij een zich ontwikkelende
zorgvraag, tot en met de zware zorg inclusief verblijf, binnen redelijke afstand
van de woonplek een passend zorgaanbod beschikbaar is. Voor de zorgaanbieders
die actief zijn in de wijk heeft de kleinschalige woonvorm betekenis omdat
op deze wijze een aanvulling op de deskundigheid ten behoeve van zware zorg
op wijkniveau beschikbaar komt.De vestiging van een kleinschalige woonvoorziening kan een versterking
betekenen voor de organisatie van het voorzieningenniveau – de zorginfrastructuur –
ten behoeve van de mensen die thuis de zorg ontvangen. Bijvoorbeeld versterking
van de teams voor nachtzorg en onplanbare zorg in de wijk. Hierbij
is het denkbaar dat verschillende organisaties afspraken maken over het leveren
van bijvoorbeeld nachtzorg.4. Inspanningen ontwikkeling domoticaOnder domotica wordt verstaan: ondersteunende technologie waarbij elektronica
toepassingen en automatisering worden geïntegreerd in de woning met als
doel een toename van de zelfredzaamheid van mensen. Verder kunnen ICT en domotica
een voordeel opleveren voor bedrijfsprocessen in de zorg.De ontwikkeling van domotica toepassingen is voor de hele zorg van groot
belang. Uit de praktijk blijkt echter dat voor deze toepassingen vaak een
benadering vanuit de techniek wordt gekozen waarbij de implementatie in de
bedrijfsprocessen onvoldoende aandacht krijgt. Domotica wordt daardoor een «extra»
op de bestaande organisatie in plaats van een integraal onderdeel ervan. Hierdoor
blijft grootschalige invoering van goede toepassingen uit.Om de implementatie van ICT en domotica een impuls te geven wordt een
programma gestart, gericht op E-awareness in de care: de schakel tussen weten,
willen en doen. Als onderdeel van dit programma worden workshops georganiseerd
voor bestuurders van instellingen om inzicht te geven in het belang van een
meer integrale aanpak van ICT in de bedrijfsvoering. Daarnaast wordt een vijftal
projecten gestart waarin instellingen een integrale aanpak op wijkniveau realiseren
in samenwerkingsverbanden van intramurale en, extramurale zorgorganisaties
en gemeenten waarin meer samenhang en synergie wordt bereikt met behulp van
ICT en domoticatoepassingen. Deze projecten zullen een voorbeeldfunctie vervullen
ten behoeve van een verdere uitrol van ICT en domoticatoepassingen. Voor dit
programma het € 0,5 miljoen per jaar gereserveerd voor een periode
van 3 jaar.Dit betreft een deel van de middelen voor de stimulering van kleinschalig
wonen wordt hiervoor ingezet.5. OpleidingenUit de bestaande projecten kleinschalig wonen komt naar voren dat de medewerkers
in de zorg een meer integraal takenpakket hebben. Een aantal functies die
in een grootschalige setting door afzonderlijke medewerkers worden gedaan
van een verschillend functieniveau. In de kleinschalige woonvormen worden
de verzorgende taken op een meer integrale manier door een medewerker uitgevoerd.
De medewerker is verantwoordelijk voor alle verzorgende aspecten tijdens een
dienst zoals; het wassen en aankleden van de bewoners, toiletgang, wondverzorging
maar ook de maaltijdverzorging en de begeleiding daarbij en is veelal geschoold
op niveau 3. Het betekent ook dat sommige werkzaamheden met een eenvoudig
karakter door een hoger geschoolde medewerker worden uitgevoerd. Dit leidt
ertoe dat de scholing van medewerkers van de kleinschalige woonvorm gemiddeld
hoger is dan bij een grootschalige intramurale zorgorganisatie. Instellingen
die van grootschalig naar kleinschalig willen omschakelen zullen dus aandacht
moeten besteden aan om- en bijscholing van het zittende personeel. Zij zullen
ook met de ROC’s moeten overleggen over passende opleidingspakketten
om ook op langere termijn personeel met passende kwalificaties te kunnen werven.
Daarnaast moeten aanbieders bij de omscholing aandacht besteden aan een andere
cultuur als medewerkers in een kleinschalige setting werken. Medewerkers zijn
bij kleinschalige voorzieningen voornamelijk gericht op cliënten, zonder
het directe contact en de directe steun van collega’s.StimuleringsregelingIk wil een extra impuls geven aan die zorginstellingen die de omslag van
grootschalig naar kleinschalig willen realiseren. Ik heb hierbij gekozen voor een regeling waarbij de initiatieven voor kleinschalig wonen nu
gerealiseerd kunnen worden en ook in de toekomst beschikbaar blijven. Ervaring
met eerdere initiatieven heeft mij geleerd dat onderzoek en advies voorafgaand
aan de start van nieuwe initiatieven noodzakelijk is voor een toekomstbestendig
concept. Mijn ondersteuning richt zich daarbij vooral op de transitiefase
waarin extra uitgaven noodzakelijk zijn. Ik ben voornemens een tijdelijke
regeling in het leven te roepen die zorgorganisaties een tegemoetkoming biedt
in de kosten die de omzetting van een organisatie naar kleinschalig wonen
met zich meebrengen. Dit kan bijvoorbeeld door een budget voor bijscholing
en tijdelijke versterking van het verandermanagement toe te kennen. Ik heb
de NZa verzocht hiervoor een beleidsregel te ontwikkelen.Deze regeling wil ik open stellen voor zorgaanbieders die op grond van
onderzoek en advies, met betrekking tot de haalbaarheid in de betreffende
regio voor de lange termijn, het besluit hebben genomen de omzetting naar
kleinschalig wonen daadwerkelijk uit te voeren. Het onderzoek en adviestraject
wordt, desgewenst, uitgevoerd door mij aangezochte deskundigen.Ook voor ICT/domotica-projecten die verbetering geven van de organisatie
in de keten van zorg in de wijk in samenhang met een kleinschalige woonvoorziening
wordt een deel van het budget gereserveerd.Ik ga de komende maanden met alle betrokkenen in overleg om aan het bovenstaande
nader invulling te geven.Financiële paragraafVoor de uitvoering van de regeling heb ik de in 2009 € 20 miljoen
beschikbaar en in de jaren 2010 en 2011 € 30 miljoen.Een belangrijk deel zal worden besteed via de eerdergenoemde beleidsregel
van de NZa voor intramurale instellingen die (een deel van) hun capaciteit
willen omvormen of hun capaciteit willen uitbreiden in de vorm van kleinschalig
wonen. Instellingen kunnen een beroep doen op deze beleidsregel ten behoeve
van bijvoorbeeld om en bijscholing van personeel, tijdelijke verstering van
het verandermanagement. Ik zal de NZa vragen deze beleidsregel te ontwikkelen.
Voor deze beleidsregel reserveer ik € 18 miljoen van de beschikbare € 20
miljoen in 2009 en € 28 miljoen van de gereserveerde € 30
miljoen in 2010 en 2011.Voor onderzoek en advies met betrekking tot de haalbaarheid, in de fase
voorafgaand aan de subsidieverstrekking door de NZa, maak ik een subsidieregeling
op grond waarvan initiatiefnemers deskundigheid kunnen inhuren om tot gerichte
besluitvorming over kleinschalig wonen te komen. Voor onderzoek en advies
aan instellingen, ICT/domotica ten behoeve van kleinschalig wonen, ondersteuning
en aanvullend onderzoek houd ik € 2 miljoen per jaar beschikbaar.De staatssecretaris van Volksgezondheid, Welzijn en Sport,M. Bussemaker 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-25424-77.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl