Belastingplan 2004; Brief staatssecretaris met antwoorden op aanvullende vragen
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-07 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 29210, nr. 34

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

11-11-2003

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2003-2004

29210 nr. 34

07-11-2003

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekeningLichaamBelastingplan 2004 – Bosal reparatiewetgevingAlgemeenArtikel 10dArtikel 13Artikel 20Belastingplan 2004 – Gedeeltelijke belastingplicht
voor pensioenfondsenAlgemeen
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 29210Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 39 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
29 210Wijziging van enkele belastingwetten c.a. (Belastingplan 2004)nr. 34BRIEF VAN DE STAATSSECRETARIS VAN FINANCIËNAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-GeneraalDen Haag, 7 november 2003Hierbij doe ik u toekomen de antwoorden op enkele aanvullende vragen die
de vaste commissie voor Financiën heeft gesteld inzake bovengenoemd voorstel.De antwoorden op enkele vragen vormen (deels) een doublure met de nota
naar aanleiding van het nader verslag. Dit komt doordat die nota en de aanvullende
vragen elkaar hebben gekruist. Volledigheidshalve zijn die antwoorden ook
hier, in één geval met een aanvulling, opgenomen.De Staatssecretaris van Financiën,J. G. Wijn Belastingplan 2004 – Bosal reparatiewetgevingAlgemeen1. Vraag: Meent de staatssecretaris met de voorgestelde reparatie een
voldoende dam op te werpen tegen uitholling van de grondslag voor de vennootschapsbelasting?
Antwoord: Het vervallen van de niet-aftrekbaarheid van kosten van buitenlandse
deelnemingen zou er toe kunnen leiden dat buitenlandse deelnemingen meer dan
thans het geval is worden gefinancierd met vreemd vermogen en dat meer buitenlandse
dochtermaatschappijen onder winstgevende Nederlandse concernonderdelen worden
geplaatst. Met deze «gedragseffecten» is rekening gehouden bij
het ontwerp van de regeling. In welke mate dergelijke gedragseffecten daadwerkelijk
op zullen treden is onzeker. De thin capitalisationregeling wordt mede voorgesteld
om te grote verschuivingen op dit vlak tegen te gaan. Daarbij is gezocht naar
een balans tussen de bescherming van de heffingsgrondslag enerzijds en het
aantrekkelijk houden van het vestigingsklimaat anderzijds. Naar huidig inzicht
werpt de voorgestelde thin capitalisationmaatregel – mede gezien het
feit dat ons regime in veel opzichten vergelijkbaar is met dat in concurrerende
landen – een voldoende dam op tegen ongewenste grondslagverschuiving
als gevolg van het afschaffen van de niet-aftrekbaarheid van kosten van buitenlandse
deelnemingen.2. Vervallen3. VervallenArtikel 10d4. Vraag: In de Memorie van toelichting bij het Wetsvoorstel tegengaan
uitholling belastinggrondslag en versterking fiscale infrastructuur is de
invoering van thin capitalisation regels destijds uitdrukkelijk afgewezen.
In plaats daarvan werd gekozen voor een meer gerichte aanpak van enkele specifieke
situaties met een misbruik-karakter. De CDA-fractie constateert echter dat
in de voorgestelde regeling de artikelen 10a en 15ad blijven bestaan naast
het nieuw in te voeren artikel 10d. Kan de staatssecretaris deze keuze motiveren?
De CDA-fractie kan zich voorstellen dat in ieder geval de rentetemporisering
van art. 15ad door de invoering van art. 10d overbodig wordt. Antwoord: De
invoering van de thin-capitalisationmaatregel geeft geen aanleiding tot het
afschaffen van de andere rente-aftrekbeperkende maatregelen. Het gebruik van
hybride vermogensvormen of de gekunstelde constructies die worden bestreden
door artikel 10a, kan zich immers ook voordoen bij vennootschappen die volgens
de definitie van artikel 10d niet zijn ondergekapitaliseerd. Separate bestrijding
van deze vormen van grondslaguitholling blijft daarom noodzakelijk. Hetzelfde
geldt voor de rentetemporiseringsmaatregel die is opgenomen in artikel 15ad.
Deze bepaling is gericht tegen zogenaamde overnameholdingconstructies.5. Vraag: In de toelichting bij de Nota van Wijziging wordt opgemerkt:
«Voor de toetsing aan de 3:1-ratio gaat het om de verhouding tussen
de rentedragende leningen enerzijds en het fiscale eigen vermogen anderzijds.
De overige componenten van het vreemde vermogen, zoals bijvoorbeeld reserves
en voorzieningen, blijven buiten beschouwing.» Kan de staatssecretaris
bevestigen dat een transitorische passiefpost (bijvoorbeeld vooruitontvangen
betalingen) ten behoeve van deze vergelijking ook buiten beschouwing kan blijven?
Antwoord: Een passiefpost wegens vooruitontvangen rente op een uitstaande
geldlening kan bij de bepaling van het vreemde vermogen voor de toetsing aan
de 3:1-ratio buiten beschouwing blijven. Vooruitontvangen rente is immers
geen lening van geld. 6. Vraag: Het zesde lid van het voorgestelde art. 10d bevat een voorziening
voor het geval de belastingplichtige deel uitmaakt van meer dan één
groep. Voor de afbakening van het groepsbegrip leggen de Richtlijnen voor
de Jaarverslaggeving het criterium bij het feitelijk hebben van doorslaggevende
zeggenschap. In dit licht bezien lijkt het moeilijk voorstelbaar dat meerdere
partijen op hetzelfde moment doorslaggevende zeggenschap in een bepaald lichaam
hebben. Kan de staatssecretaris een concreet voorbeeld geven van de situatie
waarop de onderhavige bepaling ziet? Antwoord: De tweede volzin van het zesde
lid van het voorgestelde artikel 10d ziet op situaties waarbij de belastingplichtige
commercieel in meerdere consolidaties is opgenomen. Dat kan bijvoorbeeld het
geval zijn bij een joint venture waarbij niet evident is wie de doorslaggevende
zeggenschap bezit.7. Vraag: Voor de concerntoets is het commerciële eigen en vreemd
vermogen beslissend. Kan de staatssecretaris aangeven hoe in dit verband dient
te worden omgegaan met eventuele minderheidsbelangen van derden? Antwoord:
Bij de concerntoets wordt de commerciële vermogensverhouding bij de belastingplichtige
vergeleken met die van het concern waar hij deel van uitmaakt. De vermogensverhouding
bij eventuele derden, die een minderheidsbelang bezitten, speelt hierbij geen
rol.8. Vraag: In de toelichting wordt opgemerkt dat Nederland nog geen thin
capitalisation wetgeving zou kennen. Feit is evenwel dat in de Nederlandse
rulingpraktijk (tegenwoordig «ATR-praktijk») ten aanzien van de
toepassing van de deelnemingsvrijstelling op buitenlandse participaties al
sinds jaren de eis wordt gesteld dat deze participaties met ten minste 15%
eigen vermogen worden gefinancierd. Kan de staatssecretaris bevestigen dat
de invoering van het voorgestelde art. 10d deze «15%-eis» overbodig
maakt? Zo nee, kan de staatssecretaris verklaren waarom het ATR-team zich
in de praktijk op het standpunt stelt dat aan deze 15%-eis per afzonderlijke
deelneming dient te worden voldaan in plaats dat een «overall»
benadering wordt gevolgd zoals ook ten grondslag ligt aan het voorgestelde
art. 10d? Antwoord: De achtergrond van de voorgestelde thincap-wetgeving is
een andere dan die van de 15%-eis in het ATR beleid. De thincap-wetgeving
heeft tot doel te voorkomen dat de Nederlandse heffingsgrondslag wordt uitgehold
doordat verhoudingsgewijs teveel rentelasten ten laste van de Nederlandse
winst worden gebracht. De eis, dat de kostprijs van de deelnemingen waarvoor
een ATR wordt gevraagd, met tenminste 15% eigen vermogen zal worden gefinancierd,
zoals ik die heb opgenomen in mijn besluit van 30 maart 2001 (IFZ2001/293M),
wordt gesteld in de sfeer van het geven van zekerheid vooraf. Indien de deelnemingen
met tenminste 15% eigen vermogen zijn gefinancierd wordt aangenomen dat de
aanvrager van de ATR de deelnemingen voor eigen rekening en risico houdt.
Invoering van thincap-wetgeving maakt deze 15%-eis daarom niet overbodig en
uit de thincap-wetgeving kunnen geen conclusies worden getrokken ten aanzien
van de vraag of de 15%-eis per deelneming gesteld kan worden.9. Vraag: In het familiebedrijf vindt bedrijfsopvolging vaak in stappen
plaats, waarbij de oorspronkelijk aandeelhouder zijn aandelen in tranches
vervreemdt tegen schuldigerkenning van de koopsom door een houdstervennootschap
van de opvolger. De hieruit voortvloeiende acquisitieschuld wordt bestreken
door de thin capitalisation wetgeving, wat er toe kan leiden dat de betaalde
rente voor de overnemer niet aftrekbaar is terwijl de rente bij de ontvanger
wel belast is. In artikel 15ad, lid 5 Wet Vpb is een specifieke bepaling opgenomen
om de nadelige gevolgen van de rente-temporisatie maatregel bij bedrijfsopvolging
te beperken. Is de Staatssecretaris bereid een vergelijkbare regeling op te
nemen in de thin capitalisation wetgeving ? Antwoord: In beginsel zullen bedrijfsoverdrachten
in de familiesfeer niet bemoeilijkt worden door de thin capitalisationregels.
De maatregel is slechts van toepassing indien de belastingplichtige deel uitmaakt
van een concern en bovendien rente verschuldigd is aan een verbonden lichaam.
De rente-aftrek op leningen van verbonden natuurlijke personen wordt niet
door de maatregel beperkt. Als het voor de overname benodigde geld wordt geleend
van een natuurlijke persoon, is de regeling dus niet van toepassing. Evenmin
komt de toepassing van de regeling aan de orde als de overnemende houdstermaatschappij,
waarvan de aandelen in handen zijn van de overnemende natuurlijke persoon –
bijvoorbeeld een zoon van de uittreder – samen met de overgenomen werkmaatschappij
een fiscale eenheid vormt. Niettemin is onderkend dat de regeling toch in
zeer specifieke omstandigheden van toepassing zou kunnen zijn. In de praktijk
zal men dit in veel gevallen kunnen vermijden door de keuze van de juiste
structuur en financieringsverhoudingen. Mocht men desondanks toch tegen de
werking van de regeling aanlopen, dan zullen de effecten hiervan worden verzacht
door het feit dat deze niet wordt toegepast op de eerste € 500 000
bovenmatig vreemd vermogen. Dit laatste kan ook soelaas bieden bij een management
buy-out waarbij de thincap-regeling ook in specifieke omstandigheden van toepassing
zou kunnen zijn. Er is daarom naar mijn mening geen aanleiding om een aparte
voorziening voor deze situaties op te nemen, zoals is gebeurd in artikel 15ad.10. Vraag: Alhoewel de thin capitalisation wetgeving is ingevoerd als
reactie op de Bosaluitspraak, is de aanwending van het vreemd vermogen irrelevant.
In de praktijk wordt bij management buy outs of doorstarttransacties regelmatig
een aandelenbelang in de verkochte groep genomen door een tot een grotere
financiële groep behorende participatiemaatschappij. Indien dit belang
een derde of meer bedraagt zijn de participatiemaatschappij en de overige
vennootschappen deel uit makend van de financiële groep een verbonden
lichaam. Tot deze groep behorende financieringsmaatschappijen gaan in de meeste
gevallen ook voorzien in de financieringsbehoefte van de vennootschappen behorend
tot de verkochte groep (denk aan werkkapitaalfinanciering en onroerend goed
financiering). Deze financiering van de operationele activiteiten gaat nu
bestreken worden door de thin capitalisation wetgeving. Is dit gevolg door
de Staatssecretaris bedoeld? Antwoord: Ik onderken dat participatiemaatschappijen
een belangrijke rol spelen in de ontwikkeling en de financiering van het Nederlandse
bedrijfsleven. Anderzijds moet worden vastgesteld dat zij zich ook in toenemende
mate bezighouden met het verwerven van participaties in het buitenland. In
het kader van deze groeiende internationalisatie moet worden bedacht dat ook
zij profijt hebben van de door het onderhavige voorstel geboden mogelijkheid
om financieringsrente voor buitenlandse deelnemingen ten laste van de winst
te kunnen brengen. Verder is het zo dat de thincap-maatregel geen obstakel
is voor kleinere participaties zoals start-ups in het MKB, omdat een vrijgesteld
leenbedrag van € 500 000 is ingebouwd. Ten slotte is van belang
dat de vraag of participatiemaatschappijen met deze maatregel worden geconfronteerd
mede wordt beïnvloed door de financieringsstructuur die zij voor hun
participaties kiezen.Artikel 1311. Vraag: In paragraaf 3.1 van haar commentaar op de Nota van wijziging
constateert de Nederlandse Orde van Belastingadviseurs dat valutaresultaten
op leningen niet langer onder de deelnemingsvrijstelling vallen. De CDA-fractie
heeft omtrent deze kwestie niets aangetroffen in de toelichting bij de nota
van wijziging; is wellicht sprake van een omissie? Op basis van het huidige
artikel 13, lid 1 Wet Vpb. vallen valutaresultaten op leningen
ter financiering van een buitenlandse deelneming onder de deelnemingsvrijstelling.
Deze bepaling is destijds in 1997 ingevoerd om een ongewenste discrepantie
weg te nemen tussen valutaresultaten op de deelneming zelf en valutaresultaten
op de daarmee verband houdende leningen. Blijkens de voorgestelde aanpassing
van artikel 13, lid 1 Wet Vpb. zou deze discrepantie nu weer worden ingevoerd.
Nu valutaresultaten naar hun aard onvoorspelbaar zijn en zich zowel ten nadele
als ten voordele van de fiscus kunnen ontwikkelen, ziet de CDA-fractie niet
in waarom de huidige regeling niet kan blijven gehandhaafd. Indien de wijziging
wel uitdrukkelijk is beoogd, kan de staatssecretaris dan aangeven hoe een
dergelijke fundamentele wijziging van de Nederlandse wet zich verhoudt tot
het beginsel van rechtszekerheid en het streven naar een gunstig fiscaal vestigingsklimaat?
De CDA-fractie zou ervoor willen pleiten om in ieder geval bestaande schulden
te eerbiedigen. Antwoord: Kosten van een geldlening die is aangetrokken ter
financiering van een deelneming, zijn voortaan aftrekbaar. Dit geldt voor
alle kosten die op de geldlening betrekking hebben. Als de valutaresultaten
op deze leningen niet tot het resultaat zouden worden gerekend, zou er een
discrepantie ontstaan tussen de fiscale behandeling van de rente die betrekking
heeft op de lening enerzijds en het valutaresultaat dat betrekking heeft op
de lening anderzijds. Dit is ongewenst omdat de valuta waarin een lening wordt
aangegaan, van invloed kan zijn op de hoogte van de rentevoet. Alle resultaten
die betrekking hebben op een lening dienen daarom fiscaal op dezelfde wijze
te worden behandeld.12. Vraag: Hoewel rentekosten in verband met buitenlandse deelnemingen
niet langer zullen worden getroffen door de aftrekbeperking van art. 13, lid
1 Wet Vpb. is het mogelijk dat zij van aftrek zijn uitgesloten door de werking
van art. 10a Wet Vpb. (bijvoorbeeld omdat de lening verband houdt met een
interne verhanging). In dit verband is nog steeds niet duidelijk in hoeverre
deze bepaling uitwerkt op valutaresultaten. De CDA-fractie verzoekt de staatssecretaris
van de gelegenheid gebruik te maken om te bevestigen dat toepassing van art.
10a Wet Vpb. enerzijds met zich brengt dat valutaverliezen en rentekosten
niet-aftrekbaar zijn, maar anderzijds dat eventuele valutawinsten zijn vrijgesteld.
Antwoord: Artikel 10a is een antimisbruikbepaling, gericht tegen uitholling
van de Nederlandse belastinggrondslag door kunstmatig gecreëerde geldleningen.
Gelet op de strekking van deze bepaling ligt het niet voor de hand om positieve
valutaresultaten van heffing vrij te stellen.13. Vraag: De zogenoemde ruimterekening is een instrument ten dienste
van de belastingplichtige om voor de toepassing van de tegenbewijsregeling
van het huidige art. 13, lid 1 Wet Vpb. (op een indirecte wijze) aannemelijk
te maken dat deelnemingen zijn gefinancierd met eigen vermogen. Kan de staatssecretaris
toelichten hoe de ruimterekening in de periode tot en met 2003 naar zijn mening
dient te worden toegepast voor het geval een belastingplichtige naast deelnemingen
gevestigd in EU-lidstaten ook over niet-EU deelnemingen beschikt? Antwoord:
De ruimterekening is een instrument waarmee belastingplichtigen kunnen bewijzen
dat leningen zijn aangegaan voor een ander doel dan de verwerving van een
buitenlandse deelneming. Daarmee kunnen zij voorkomen dat de kosten van die
geldleningen op grond van artikel 13, eerste lid, van de Wet Vpb van aftrek
worden uitgesloten. Ook na de uitspraak in het Bosal-arrest ben ik van mening
dat kosten met betrekking tot deelnemingen in landen buiten de EU/EER in de
periode tot en met 2003 van aftrek uitgesloten zijn op grond van artikel 13,
eerste lid, van de Wet. In gevallen waarin de ruimterekening tot de conclusie
leidt dat buitenlandse deelnemingen zijn gefinancierd met eigen vermogen,
geldt deze conclusie uiteraard onverkort voor de deelnemingen in niet EU/EER-landen. Voor die periode blijft de ruimteregeling dus van waardeArtikel 2014. Vraag: Op basis van jurisprudentie van het Hof van Justitie EG mag
een nationale wetgever na een arrest van het Hof waarin een bepaalde wettelijke
regeling onverenigbaar met het EG-Verdrag is verklaard, geen procedureregels
invoeren waardoor de mogelijkheden tot het vorderen van terugbetaling van
belastingen die ten onrechte krachtens die wettelijke regeling zijn geheven,
specifiek worden bekort (zie bijvoorbeeld Weber's Wine World Handels-GmbH
e.a. tegen Abgabenberufungskommission Wien, C-147/01, 2 oktober 2003). Op
welke gronden is de staatssecretaris van mening dat de voorgestelde aanpassing
van art. 20 Wet Vpb. niet in strijd komt met deze jurisprudentie? Antwoord:
Vooropgesteld moet worden dat de houdstermaatregel zoals voorgesteld geen
regel van procesrecht is, maar een maatregel behorende tot het materiële
belastingrecht. Het arrest Weber's Wine World en de daarin genoemde jurisprudentie
van het Hof hebben specifiek betrekking op regels van nationaal procesrecht.
Het voorgestelde artikel 20 kan dus niet zonder meer worden getoetst aan deze
jurisprudentie. Kenmerkend voor het nationale procesrecht is dat het in principe
tot het nationale recht behoort dat nog niet door Europese regelgeving is
geharmoniseerd, maar dat het Europese recht wel randvoorwaarden stelt aan
dit nationale procesrecht. Deze randvoorwaarden zijn, zoals ook blijkt uit
het arrest Weber's Wine World, dat regels van nationaal procesrecht die gelden
voor vorderingen die zijn gebaseerd op Europees recht niet ongunstiger mogen
zijn dan welke voor soortgelijke vorderingen gelden die op nationaal recht
zijn gebaseerd; dat de uitoefening van door het gemeenschapsrecht verleende
rechten in de praktijk niet onmogelijk of uiterst moeilijk mag worden gemaakt;
en dat een lidstaat na een uitspraak van het Hof waarin een bepaalde wettelijke
regeling onverenigbaar met het Verdrag is verklaard geen procedureregels mag
invoeren waardoor de mogelijkheden tot het vorderen van terugbetaling van
belastingen die ten onrechte krachtens die wettelijke regeling zijn geheven,
specifiek worden bekort. Min of meer vergelijkbaar met het nationale procesrecht
geldt ook voor het belastingrecht dat het grotendeels niet geharmoniseerd
is en nog behoort tot het nationale recht, maar dat het niet in strijd mag
zijn met het Europese recht. Er is echter nog geen jurisprudentie waaruit
blijkt dat de jurisprudentie waarin eisen worden gesteld aan het nationale
procesrecht ook één op één gelden voor het materiële
belastingrecht. Wel kan natuurlijk gesteld worden dat de lidstaten verplicht
zijn om uitvoering te geven aan arresten van het Hof. Voorzover het Hof, bij
zijn toetsing van het materiële belastingrecht aan het Europese recht,
zich daarbij zou kunnen laten inspireren door de jurisprudentie met betrekking
tot het nationale procesrecht kan het volgende gesteld worden. In de eerste
plaats bekort het onderhavige wetsvoorstel op geen enkele wijze de rechten
van belastingbetalers die teveel belasting hebben betaald. Zoals reeds is
aangekondigd worden alle bezwaarschriften zo spoedig mogelijk afgehandeld,
om zo tot terugbetaling over te gaan. Artikel 20 heeft alleen gevolgen voor
de mogelijkheid om verliezen, die eventueel door de uitspraak in Bosal nog
vergroot zijn, te compenseren. Artikel 20 maakt echter geen onderscheid naar
de oorzaak van het ontstaan van de verliezen, maar heeft betrekking op alle
verliezen van holding maatschappijen. Niet gezegd kan worden dat artikel 20
aanspraken voortvloeiend uit het Bosal arrest specifiek bekort, of op enigerlei
wijze een onderscheid maakt naar Europese of nationaalrechtelijke oorsprong
van deze verliezen. Evenmin kan gezegd worden dat artikel 20 het onmogelijk
of uiterst moeilijk maakt om juist verliezen ontstaan door de
Bosal-uitspraak te compenseren. Zij blijven compensabel, alleen de categorie
winsten waarmee zij kunnen worden gecompenseerd wordt beperkt tot winsten
uit jaren waarin de holding alleen houdsteractiviteiten uitoefent.Belastingplan 2004 – Gedeeltelijke belastingplicht
voor pensioenfondsenAlgemeen15. Vraag: Kan de Minister de in het kader van de invoering van de belastingplicht
voor commerciële activiteiten van pensioenfondsen gebudgetteerde opbrengst
van € 105 miljoen nader onderbouwen ? Hoe verhoudt deze opbrengst
zich tot de additionele kosten voor pensioenfondsen die voortvloeien uit de
door VNO-NCW en de Nederlandse Orde van Belastingadviseurs gesignaleerde problemen
met het Nederlands – Amerikaans belastingverdrag en het mogelijk verlies
van het recht op vrijstelling van Amerikaanse dividendbelasting: deze kosten
bedragen namelijk een veelvoud van de gebudgetteerde opbrengst en zullen via
hogere premies danwel lagere aanspraken direct ten laste van pensioenverzekerden
komen? Ter toelichting: Volgens de Pensioen- en Verzekerings Kamer («Financiële
gegevens pensioenfondsen 2001» – te vinden op www.pvk.nl) is ultimo
2001 42% van alle beleggingen van NL pensioenfondsen belegd in aandelen. WM
Company (www.wmcompany.nl) weet te melden dat dit ultimo 2002 is gedaald tot
36% en dat dit voor 27.5% is belegd in Noord Amerika. Op basis van de cijfers
van WM Company 36% x 27.5% x 3% gemiddeld dividendrendement x 15% x € 450 000 000.000
= € 200 475 000 «schade» per jaar. Antwoord:
Volgens het Strategisch akkoord en het Hoofdlijnenakkoord bedraagt de structurele
budgettaire opbrengst van het belasten van commerciële activiteiten naar
verwachting circa € 100 mln. De bandbreedte van deze raming is relatief
ruim, en is mede afhankelijk van de nadere invulling van het begrip commerciële
activiteiten, en het gedeelte dat uiteindelijk onder de belastingheffing zal
kunnen vallen. Uitgangspunt is dat de nadere concretisering van commerciële
activiteiten door pensioenfondsen aan de hand van de conclusies van de Commissie
Staatsen zal plaatsvinden. Mogelijk kunnen commerciële activiteiten voor
een deel al zijn ondergebracht in aparte dochterondernemingen (BV of NV),
die belastingplichtig zijn voor de vennootschapsbelasting. Op grond van artikel
35, eerste lid, van het Nederlands-Amerikaanse belastingverdrag komen in Nederland
gevestigde pensioenfondsen die uitsluitend werkzaam zijn in de sfeer van het
beheren en verstrekken van pensioenen, in aanmerking voor een vrijstelling
van de Amerikaanse bronheffing op dividend en rente. Daarbij geldt als voorwaarde
dat het inkomen van een dergelijk pensioenfonds in Nederland algemeen («generally»)
is vrijgesteld van belastingheffing. Van belang daarbij is dat bij het «uitsluitend
werkzaam zijn» met het beheren en verstrekken van pensioenen gekeken
wordt naar de aanwending van de inkomsten en niet naar de bron van de inkomsten.
Het behalen van inkomsten via bedrijfsmatige activiteiten leidt er op zichzelf
bezien dus niet toe dat niet meer aan dit criterium wordt voldaan. Ingevolge
de huidige Wet op de vennootschapsbelasting 1969 zijn (inkomsten van) pensioenfondsen
integraal vrijgesteld van belastingheffing. Het onderhavige voorstel leidt
ertoe dat een beperkt deel van de inkomsten van pensioenfondsen – namelijk
de inkomsten uit bedrijfsmatige, commerciële activiteiten – voortaan
wel in de heffing van de vennootschapsbelasting wordt betrokken. Deze wijziging
doet echter niet af aan het feit dat als uitgangspunt blijft gelden dat pensioenfondsen
in zijn algemeenheid vrijgestelde entiteiten zijn omdat de inkomsten
uit de kernactiviteiten van de pensioenfondsen vrijgesteld zijn en blijven
van belastingheffing. In de Verenigde Staten geldt op dit punt een vergelijkbare
benadering. In de Verenigde Staten kunnen entiteiten die zijn vrijgesteld
van belastingheffing, zoals pensioenfondsen, ter zake van inkomsten uit «unrelated
trade or business» al geruime tijd in de heffing worden betrokken. Ondanks
deze «beperkte belastingplicht» worden deze entiteiten in de Verenigde
Staten nog steeds als algemeen vrijgestelde entiteiten gekwalificeerd. Amerikaanse
pensioenfondsen die belasting betalen over inkomsten uit «unrelated
trade or business» worden door Nederland als algemeen vrijgesteld aangemerkt
en kunnen derhalve in aanmerking komen voor een vrijstelling van dividendbelasting
of dividenden die zijn vanuit Nederland ontvangen. Tegen deze achtergrond
bezien, moeten Nederlandse pensioenfondsen, nu voor hen een algemene vrijstelling
blijft gelden, ook na de introductie van de partiële belastingplicht
voor inkomsten uit commerciële activiteiten, aanspraak kunnen blijven
maken op de vrijstelling van bronheffing op dividenden en renten die vanuit
de Verenigde Staten worden ontvangen. Voor de goede orde moet nog wel worden
opgemerkt dat in het tweede lid van artikel 35 van het Nederlands-Amerikaanse
belastingverdrag (onder meer) is vastgelegd dat de vrijstelling van bronheffing
op dividend en rente niet geldt voor de inkomsten die een pensioenfonds uit
bedrijfsmatige activiteiten verkrijgt. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-29210-34.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl