Emancipatiebeleid 1999; Brief minister over de aanstelling van een nationaal rapporteur vrouwenhandel
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-10 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 26206, nr. 15

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

09-07-1999

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1998-1999

26206 nr. 15

29-06-1999

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamWaarom aanstelling nationaal rapporteur vrouwenhandel?OnderzoeksterreinPositie, persoon en ondersteuningOnderzoeksbevoegdhedenDe op te stellen rapportageEvaluatieJuridisch kaderOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 26206Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 24 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
26 206Emancipatiebeleid 1999nr. 15BRIEF VAN DE MINISTER VAN JUSTITIEAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-Generaal's-Gravenhage, 29 juni 1999Onder Nederlands voorzitterschap heeft de conferentie van EU-ministers
van Justitie en Emancipatie op 26 april 1997 een verklaring aangenomen («The
Hague ministerial declaration on European guidelines for effective measures
to prevent and combat trafficking in women for the purpose of sexual exploitation»
of kortweg «de Haagse Verklaring»). In deze verklaring worden
staten aangemoedigd een nationaal rapporteur aan te stellen om
aan de respectieve overheden te rapporteren over de omvang, aard en mechanismen
van vrouwenhandel en over de effecten van het gevoerde beleid.
Als initiatiefnemer van de Haagse Verklaring wil de Nederlandse regering graag
als eerste van de lidstaten voldoen aan die oproep.In deze brief informeert ondergetekende uw Kamer, mede namens de minister
van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties, de minister van Volksgezondheid,
Welzijn en Sport, de minister van Buitenlandse Zaken, de minister voor Ontwikkelingssamenwerking
en de staatssecretaris van Sociale Zaken en Werkgelegenheid over ons voornemen
om een spoedige aanstelling van de nationaal rapporteur vrouwenhandel mogelijk
te maken. Met deze brief wordt tevens tegemoet gekomen aan het verzoek van
het Kamerlid Dittrich om geïnformeerd te worden over de wijze waarop
uitvoering wordt gegeven aan een door hem ingediende motie van deze strekking,
die tijdens de behandeling van het wetsvoorstel opheffing algemeen bordeelverbod
is aanvaard (Kamerstukken II 98/99, 25 437, nr. 14). Waarom aanstelling nationaal rapporteur vrouwenhandel?De concrete aanleiding voor de aanstelling van een nationaal rapporteur
is de Verklaring van Den Haag. De verklaring werd voorbereid onder Nederlands
voorzitterschap en bevat niet alleen aanbevelingen over samenwerking van lidstaten
bij de bestrijding van vrouwenhandel, maar ook over concrete maatregelen die
de lidstaten zelf kunnen nemen om de kennis over en bestrijding van vrouwenhandel
te verbeteren. Eén van de meest concrete voorstellen betreft
het aanstellen van een nationaal rapporteur die alle van belang zijnde gegevens
in kaart dient te brengen. Aangezien op Nederlands initiatief de verklaring
tot stand is gekomen, mag verwacht worden dat Nederland zich actief inzet
voor het uitvoeren van de aanbevelingen.Dit temeer daar in andere internationale gremia eveneens een beroep op
staten wordt gedaan zich actiever in te zetten voor het bestrijden en voorkómen
van vrouwenhandel. Een recent voorbeeld daarvan zijn de «agreed conclusions»
van de Commission on the Status of Women van de Verenigde Naties, aangenomen
door de Economic and Security Council in 1998, waarin staten worden opgeroepen
de mogelijkheden te onderzoeken voor de aanstelling van nationaal rapporteurs
«who report to Governments on the scale, prevention and combating of
violence against women, particularly trafficking in women and girls».Ook in andere documenten worden staten opgeroepen acties te ondernemen
die, indien een nationaal rapporteur is aangesteld, tot de taken van die rapporteur
kunnen behoren danwel kunnen volgen uit de functievervulling van de rapporteur.
Zo is tijdens de European Conference on Trafficking in Women in Wenen (juni
1996) aanbevolen meer te investeren in onderzoek naar ontwikkelingen in vrouwenhandel
en naar de te volgen beleidslijnen in de strijd tegen vrouwenhandel. In een
bericht van 9 december 1998 van de Europese Commissie aan het Europees Parlement
en de Europese Raad herinnert ook de Commissie eraan dat informatie-verzameling
cruciaal is voor de bestrijding van vrouwenhandel en effectieve hulpverlening
aan (potentiële) slachtoffers.Dat de internationale aandacht voor vrouwenhandel de laatste jaren toeneemt,
hangt ook samen met het belang van bestrijding van de internationaal georganiseerde
criminaliteit. Zo is de strijd tegen vrouwenhandel één van de
belangrijke thema's in het mandaat van Europol, in de acties op basis van
artikel K.3 van het EU-verdrag, evenals in het actuele programma van het VN-Centre
for International Crime Prevention in Wenen.Vanzelfsprekend wordt al op veel plaatsen binnen Nederland goed bruikbare
informatie over vrouwenhandel verzameld. Die informatie is echter over evenzoveel
plaatsen verspreid en wordt meestal niet in relatie tot elkaar onderzocht.
Conclusies worden op deelterreinen getrokken en niet in samenhang tot andere
terreinen. Verwacht mag worden dat geïntegreerd onderzoek naar het fenomeen
vrouwenhandel met de daaruit voortkomende aanbevelingen, een belangrijke bijdrage
kan leveren aan de verbetering van de strijd tegen vrouwenhandel. OnderzoeksterreinDe Haagse Verklaring verstaat onder vrouwenhandel ieder gedrag dat het
legaal of illegaal binnenkomen, doorreizen, verblijven of uitreizen van vrouwen
faciliteert met de bedoeling deze vrouwen door middel van dwang, geweld, bedreiging,
bedrog of andere vormen van pressie in de prostitutie te brengen. Het onderzoeksterrein
van de nationaal rapporteur zal derhalve primair deze delictsvorm omvatten.Aansluiting zal evenwel worden gezocht bij het nieuw voorgestelde en bij
de Eerste Kamer aanhangige artikel 250a van het Wetboek van Strafrecht. Deze
(ontwerp-)bepaling bevat een bredere delictsomschrijving dan uitsluitend handel
(het over de landsgrenzen bewegen) ten behoeve van prostitutie. In het wetsvoorstel
opheffing algemeen bordeelverbod zijn strafbaar gesteld – kort gezegd –
1. alle handelingen die ertoe bijdragen dat iemand zich anders dan vrijwillig
prostitueert en 2. het op diverse wijzen profiteren van prostitutie onder
onvrijwillige omstandigheden. Dat betekent dat in die bepaling ook het aanzetten
tot en profiteren van onvrijwillige prostitutie strafbaar zijn als er geen
sprake is van «handel». Bovendien ziet het artikel
niet uitsluitend op misbruik van vrouwen en meisjes; iedereen die slachtoffer
is, ook mannen en jongens, worden eronder begrepen.Het ligt voor de hand dat de onderwerpen waarnaar de nationaal rapporteur
onderzoek verricht, overeenkomen met de onderwerpen die in de Nederlandse
strafwetgeving als samenhangende delicten (in één artikel) worden
geformuleerd. Dat daarmee tevens onderwerpen worden bestreken die in de Haagse
Verklaring niet met zoveel nadruk zijn genoemd, hoeft niet tot een andere
conclusie te leiden. In internationaal verband is er nog maar weinig eenvormigheid
met betrekking tot de strafbaarstelling van dit type zendendelicten. Dat maakt
dat bij internationale uitwisseling van gegevens voorlopig toch steeds omschreven
moet worden op welke situaties de informatie betrekking heeft.Op een later moment, naar aanleiding van evaluatieresultaten, wordt bezien
of het onderzoeksterrein aangepast zou moeten worden. Te denken valt aan een
eventuele uitbreiding met onderwerpen die tijdens het World Congress against
Commercial Sexual Exploitation of Children in augustus 1996 in Stockholm aan
de orde kwamen, zoals misbruik van kinderen voor het maken van pornografisch
materiaal.Vanwege de (her-)kenbaarheid van de functionaris, nationaal en internationaal,
wil de regering vasthouden aan de functiebenaming «nationaal rapporteur
vrouwenhandel», zoals die in de Haagse Verklaring en in de eerdergenoemde
motie Dittrich is gebruikt. Positie, persoon en ondersteuningDe nationaal rapporteur dient een onafhankelijke positie te bekleden.
Zodra deze functionaris in een min of meer vaste relatie staat tot één
van de organen die belang (kunnen) hebben bij de uitkomsten van het onderzoek
en de te trekken conclusies, kan de rapporteur ongewild daardoor worden beïnvloed.
De positionering van het bureau dient derhalve eveneens borg te staan voor
deze onafhankelijkheid.Voor de vervulling van de functie wordt gedacht aan een persoon met groot
persoonlijk gezag die beschikt over toepasselijke deskundigheid en affiniteit
met het thema. Dat ligt niet alleen voor de hand vanwege het belang van het
onderwerp maar ook om de toegang te vergemakkelijken tot de instanties wier
informatieverschaffing en medewerking voor de rapporteur onontbeerlijk zijn.
Op dit laatste aspect kom ik later in deze brief terug. Gestreefd wordt naar
de aanstelling van een nationaal rapporteur vóór het eind van
dit jaar. Vanzelfsprekend zal de Tweede Kamer over de voorgenomen benoeming
worden geïnformeerd. Aanstelling zal vooralsnog telkens plaatsvinden
voor een termijn van vier jaar. Bij een kortere aanstellingstermijn heeft
de rapporteur te weinig gelegenheid het benodigde netwerk op te bouwen en
te onderhouden en de expertise te ontwikkelen. Daarnaast bestaat dan het risico
dat de rapporteur onvoldoende in staat is een trend in de ontwikkelingen van
en strijd tegen vrouwenhandel te signaleren.Naast de nationaal rapporteur zullen enkele medewerkers aangesteld moeten
worden die verantwoordelijk zijn voor de ondersteuning, het uitvoeren c.q.
begeleiden van onderzoek en het verwerken van de onderzoeksresultaten. De
nationaal rapporteur zal zich vooral in de beginperiode concentreren op het
leggen van nationale en internationale contacten, het opbouwen van een netwerk.Voor de realisering van bovenstaande organisatie hebben ondergetekende
en de in de aanhef van deze brief genoemde bewindspersonen gezamenlijk een
bedrag van in totaal f 950 000,- op jaarbasis beschikbaar gesteld
gedurende de eerste vier jaar. Conform het gestelde in het «Actieplan emancipatietaakstellingen
departementen» zal ondergetekende de invulling van het bureau nationale
rapporteur vrouwenhandel voorbereiden. Tevens zal het ministerie van Justitie
als aanspreekpunt fungeren voor de logistieke ondersteuning van het bureau. OnderzoeksbevoegdhedenDe nationaal rapporteur onderzoekt in ieder geval de (ontwikkelingen in
de) omvang en kenmerken van vormen van gedwongen prostitutie, in het bijzonder
handel in vrouwen en kinderen, alsmede de effecten van genomen beleidsmaatregelen
ter bestrijding van dit fenomeen.De rapporteur zal zich daartoe primair wenden tot alle organen en instellingen
die in de beleving van de rapporteur kunnen beschikken over informatiemateriaal
dat voor het te verrichten onderzoek van belang kan zijn. De door de rapporteur
benaderde organen en instellingen dienen vervolgens alle medewerking te verlenen
bij het beschikbaar stellen c.q. verkrijgen van de benodigde gegevens, tenzij
een wettelijk voorschrift zich daartegen verzet. In voorkomende gevallen zal
dit kunnen impliceren dat de rapporteur ook de beschikking krijgt over tot
personen herleidbare gegevens. Deze gegevens dienen door de rapporteur, ingeval
deze ze wil gebruiken in het op te stellen rapport voor de regering (zie:
De op te stellen rapportage), zodanig bewerkt te worden dat de gegevens niet
langer tot natuurlijke personen herleidbaar zijn. De verwerking van gegevens
in statistieken is derhalve zeker mogelijk.De nationaal rapporteur zal zich niet hoeven te beperken tot het bij organen
en instellingen verzamelen van reeds beschikbare informatie. De rapporteur
kan ook zelf onderzoek initiëren voor zover zich geen wettelijk voorschrift
daartegen verzet. Een voorbeeld kan zijn dat de rapporteur zich bij een bepaalde
gemeente op de hoogte laat stellen van het gevoerde beleid of via bij ambassades
gestationeerde liaison-officers op de hoogte komt van praktische problemen
bij contacten met andere landen. Dit kan in voorkomende gevallen ertoe leiden
dat de rapporteur stuit op concrete zaken, feiten of personen waarvan het
belangrijk kan zijn dat de aangewezen reguliere instanties die verantwoordelijk
zijn voor onderzoek, opvang, opsporing danwel vervolging op de hoogte worden
gesteld. De nationale rapporteur wordt dan geacht onmiddellijk daarvan melding
te doen bij deze instanties.De nationaal rapporteur beschikt dus niet over bijzondere (wettelijke)
bevoegdheden. Dit betekent dat de rapporteur geen bijzondere opsporingsbevoegdheden
heeft, geen individuele klachtenbehandeling zal doen en geen inzagerecht kan
claimen in registers die door andere personen zonder speciale bevoegdheden
evenmin ingezien kunnen worden. Dat heeft te maken met de keuze om de functie
in te stellen bij Koninklijk Besluit (zie: Juridisch kader) en met het feit
dat eerst zal moeten blijken of het functioneren van de nationaal rapporteur
gehinderd wordt door het ontbreken van dergelijke bevoegdheden. Mocht bij
de evaluatie (zie: Evaluatie) daarvan blijken, dan kan alsnog overwogen worden
bepaalde bevoegdheden op te nemen in een mogelijke wettelijke regeling.Van de wijze waarop de rapporteur onderzoek heeft uitgevoerd, maakt deze
steeds melding in de jaarlijkse rapportage. De op te stellen rapportageDe nationaal rapporteur rapporteert jaarlijks aan de regering door toezending
van de rapportage aan de minister van Justitie. De rapportage bevat in ieder
geval: – een verantwoording van de wijze van onderzoek,– de resultaten van het verrichte onderzoek en de daarop gebaseerde
conclusies (in de opeenvolgende jaren tevens een vergelijking ten opzichte
van voorgaande jaren)– aanbevelingen ter verbetering van de bestrijding en voorkoming
van de delicten zoals die in het (nieuwe) artikel 250a Wetboek van Strafrecht
zijn omschreven, in het bijzonder vrouwenhandel en handel in kinderen. De
aanbevelingen kunnen zich richten tot de centrale overheid, lokale overheid
en andere bestuursorganen, tot (Nederlandse inbreng in) internationale organisaties
en tot non-gouvernementele organisaties.De regering zendt het door de nationaal rapporteur uitgebrachte rapport
ter kennisneming aan het parlement waarmee het rapport tevens openbaar wordt. EvaluatieVolgend op een tussentijdse evaluatie na twee jaar, zal na vier jaar een
evaluatie plaatsvinden. De evaluatie zal betreffen de (omvang van) het onderzoeksterrein,
de effectiviteit van het werk en de organisatie rond de nationaal rapporteur
en de eventuele behoefte aan een wettelijke regeling; dit laatste mede met
het oog op eventueel benodigde uitbreiding van bevoegdheden. Juridisch kaderGekozen is voor de instelling van de functie nationaal rapporteur vrouwenhandel
bij (zogenoemd «klein») Koninklijk Besluit. Bekendmaking vindt
plaats via het Staatsblad. Het voordeel van instelling bij Koninklijk Besluit
is dat geen tijdrovend traject doorlopen hoeft te worden alvorens over te
kunnen gaan tot de aanstelling van een nationaal rapporteur.Mocht bij de (tussentijdse) evaluatie blijken dat het toch nodig of wenselijk
is een formeel-wettelijk kader voor de nationaal rapporteur te creëren,
zoals hierboven aangegeven, dan kan dat traject over twee jaar alsnog worden
ingezet.De Minister van Justitie,A. H. Korthals 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-26206-15.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl