Beleidsvoornemens politie 1997; Brief ministers met standpunt over onmderzoek 'Onder schot' inzake politieel vuurwapengebruik 1978-1995 en over pepperspray
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-11 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 25016, nr. 27

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

10-07-1997

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1996-1997

25016 nr. 27

27-06-1997

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamInleidingAlgemeenParagraaf I. Geweldsinstructie aanbevelingen 1 t/m 5 en 16 InleidingUitwerkingAanbevelingenStandpuntStandpuntStandpuntStandpuntStandpuntStandpuntConclusiesParagraaf II. REGISTRATIE EN BEOORDELING aanbevelingen 6 t/m 14, 28 t/m 31, 33,34 InleidingBeleidskader geweldsbevoegdheidUitwerkingAanbevelingenStandpuntStandpuntStandpuntStandpuntStandpuntStandpuntStandpuntStandpuntStandpuntStandpuntStandpuntStandpuntStandpuntStandpuntStandpuntStandpuntConclusiesParagraaf III. OPLEIDING EN TRAINING aanbevelingen 17, 18, 21, 22, 26 en 32 InleidingUitwerkingAanbevelingenStandpuntStandpuntStandpuntStandpuntStandpuntStandpuntConclusiesParagraaf IV. OVERIGE aanbevelingen 15, 19, 20, 23 t/m 25 en 27 AanbevelingenStandpuntStandpuntStandpuntStandpuntStandpuntStandpuntStandpuntConclusiesOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 25016Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 54 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
25 016Beleidsvoornemens politie 1997nr. 27BRIEF VAN DE MINISTERS VAN JUSTITIE EN VAN BINNENLANDSE ZAKENAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-Generaal's-Gravenhage, 27 juni 1997 InleidingHierbij berichten wij u, voorzover het de Koninklijke Marechaussee aangaat
mede namens de minister van Defensie, over ons standpunt naar aanleiding van
de conclusies en aanbevelingen van twee onderzoeken die wij u eind november
1996 toezonden. Het betreft het onderzoek «Onder schot» naar het
politieel vuurwapengebruik in de periode 1978 – 1995 en het onderzoek
van TNO/Prins Maurits Laboratorium over de toxicologische evaluatie van pepperspray
als mogelijk wapen voor de Nederlandse politie1
.In aansluiting op het tussenbericht van 7 maart jl.2 delen wij mee dat het standpunt mede tot stand is gekomen na weging
van de ontvangen reacties van bestuur, Openbaar Ministerie, politie, politievakorganisaties
en het Landelijk Selectie- en Opleidingsinstituut Politie.In het navolgende behandelen wij aan de hand van een viertal beleidskaders
de gevolgen die de onderzoeken en de reacties daarop in onze optiek dienen
te hebben. Per beleidskader worden tevens de betreffende aanbevelingen van
het onderzoek «Onder schot» genoemd en waar nodig nog nader becommentarieerd. AlgemeenHet geweldsmonopolie van de overheid kenmerkt zich als één
van de meest ingrijpende bevoegdheden van de overheid tegenover de burger.
Het in de Grondwet neergelegde grondrecht van de onaantastbaarheid van het
lichaam vereist een afgewogen afbakening van de aard en de omvang van inbreuken
daarop. Het vuurwapengebruik door de overheid kan in zijn gevolgen als meest
indringend geweldsmiddel worden beschouwd. Het onderzoek «Onder schot»
heeft belangrijke waarde omdat daarmee het vuurwapengebruik door de politie
over langere periode inzichtelijk is gemaakt. Naar onze mening dient voor
iedere vorm van geweldsgebruik door de overheid duidelijkheid te bestaan over
en inzicht te bestaan in het kader waarbinnen dit – onder
voorwaarden – geoorloofd wordt geacht.Wij wijzen in dit verband nog eens met nadruk op de beginselen die aan
het geweldsmonopolie ten grondslag liggen. Het betreft de bevoegdheid van
de ambtenaar om in de rechtmatige uitoefening van zijn bediening geweld te
gebruiken volgens de beginselen van proportionaliteit en subsidiariteit. Ten
aanzien van het geweldsbeleid wordt voortdurend gezocht naar een evenwichtige
samenhang tussen politietaken en bevoegdheden, verantwoordelijkheid en verantwoording
voor het geweldsgebruik, beroepsvaardigheden, geweldsmiddelen alsmede opleiding
en vorming. Tegen deze achtergrond worden de onderzoeksresultaten nader belicht
en behandeld.In de navolgende onderdelen wordt ingegaan op de instructie inzake vuurwapengebruik
(paragraaf I.). Vervolgens wordt het beleid met betrekking tot de melding
en registratie van geweldsgebruik uiteengezet (paragraaf II). Paragraaf III
behandelt de aspecten van opleiding en vorming inzake het vuurwapengebruik.
Tenslotte komen in paragraaf IV diverse aanbevelingen inzake onderzoek, bewapening
en uitrusting aan de orde. Paragraaf I. Geweldsinstructie aanbevelingen 1 t/m 5 en 16 InleidingHet onderzoek «Onder schot» doet in relatie tot het vuurwapengebruik
een aantal aanbevelingen met betrekking tot de tekst van de Ambtsinstructie
voor de politie, de Koninklijke marechaussee en de buitengewoon opsporingsambtenaar
(hierna de ambtsinstructie). Kort samengevat komen deze aanbevelingen er op
neer dat in overweging wordt gegeven om de tekst van de Ambtsinstructie en
de toelichting op enkele punten te verduidelijken dan wel te wijzigen.In algemene zin merken wij op dat het doel van de ambtsinstructie en de
toelichting is om maximale duidelijkheid te verschaffen over de bevoegdheden
en verplichtingen van degenen die ermee moeten werken. Het is ons uit het
onderzoek «Onder schot» noch uit de hierop binnengekomen commentaren
gebleken dat er behoefte bestaat aan fundamentele wijziging van de reikwijdte
van de bevoegdheden in de ambtsinstructie. De aanbevelingen alsook de adviezen
wijzen in dit verband hoofdzakelijk op een behoefte aan verduidelijking van
bepaalde begrippen en passages in de Ambtsinstructie en/of de toelichting. UitwerkingIn onze visie dienen onderscheiden te worden het belang dat ermee gediend
is om maximale helderheid te verschaffen over de situaties waarin het gebruik
van een vuurwapen geoorloofd is (artikelen 7 t/m 12 van de ambtsinstructie)
en het belang dat ermee gediend is om achteraf aan de hand van de melding
te kunnen beoordelen of het aanwenden van geweld in de specifieke situatie
juist is geweest (artikelen 17 e.v. van de ambtsinstructie).Het eerstgenoemde belang betreft feitelijk een operationeel belang: de
politieambtenaar dient duidelijk voor ogen te hebben in welke situaties hij
bepaalde bevoegdheden heeft.Het tweede belang betreft de verantwoordelijkheid voor de wijze waarop
van de bevoegdheden gebruik is gemaakt. Een verantwoordelijkheid die te allen
tijde getoetst moet kunnen worden en die bij onjuist gebruik tot disciplinaire
of strafrechtelijke maatregelen kan leiden. De geweldsbepalingen in de ambtsinstructie fungeren primair als handleiding
voor de ambtenaar daar waar zij de bevoegdheid tot gebruik van geweld en geweldsmiddelen
afbakenen, b.v. door de eis van geoefendheid in het gebruik van – aangewezen –
geweldsmiddelen en door de beperkingen ten aanzien van vuurwapengebruik.Zij dienen tezamen met de toelichting een functie te hebben als handreiking
voor de politiepraktijk. Dit laatste geldt blijkens de aanbevelingen en de
adviezen vooral voor het vuurwapengebruik.De grondslag ten aanzien van de bepalingen inzake vuurwapengebruik betreft
het (potentiële) gevaar dat uitgaat van degene tegen wie het politieoptreden
zich richt. Enerzijds gaat het over diens directe fysieke dreiging tegenover
de ambtenaar of derden. Anderzijds is sprake van diens inbreuk op de rechtsorde,
de openbare orde en veiligheid dan wel de strafrechtelijke rechtsorde. In
het laatste geval speelt het gevaar voor de toekomst eveneens een rol. De
afweging of daarbij het toebrengen van – mogelijk ernstig letsel aan
de verdachte in die situaties door vuurwapengebruik opweegt tegen het voorkomen
van diens inbreuk op en potentiële gevaar voor de rechtsorde evolueert
met het tijdsbeeld. In de huidige toelichting op de ambtsinstructie ligt het
accent op de misdrijven die een ernstige aantasting vormen van de lichamelijke
integriteit die tevens het rechtsgevoel hebben geschokt. De geweldsmisdrijven
die het Wetboek van Strafrecht noemt dienen niet zonder meer uit dien hoofde
als zodanig aangemerkt te worden. Het zijn veelal omstandigheden en gevolgen
die kwalificerend werken, b.v. de aard van het toegebrachte letsel, de persoon
van het slachtoffer of de herhaling. Het betreft in wezen gevallen die vooraf
alleen qua sfeer en omstandigheden omschreven kunnen worden. Aanwijzing van
concrete misdrijven betekent in dit verband overigens een mogelijk ongewenste
inperking van het operationele politieoptreden.Wij zijn ons bewust van de verantwoordelijkheid die de afweging van het
al of niet toepassen van geweld, in het bijzonder vuurwapengebruik, bij de
individuele ambtenaar legt. Deze verantwoordelijkheid kan niet ontnomen worden
door een ambtsinstructie. De verantwoordelijkheid is inherent aan de bevoegdheid
en dient door opleiding, training en vorming in voortdurende scholing scherp
gehouden te worden. Aanbevelingen1. Het verdient aanbeveling om de toelichting in de Ambtsinstructie
1994 zodanig aan te vullen dat executieve politieambtenaren onder operationele
omstandigheden bij de geweldsbepalingen beter worden gestuurd en gesteund
in het maken van de juiste afwegingen.StandpuntWij dienen te zorgen voor een ambtsinstructie inclusief toelichting die
niet leidt tot een multi-interpretabele uitleg. In dit licht worden de navolgende
aanbevelingen beoordeeld.2. Het verdient aanbeveling om artikel 1 lid 3 onder c Ambtsinstructie
1994 zo te wijzigen dat het «uit voorzorg ter hand nemen» van
het vuurwapen onder de meldingsplicht komt te vallen (schrappen van het woord
«niet» in artikel 1 lid 3 onder c).StandpuntDe regeling van het «uit voorzorg ter hand nemen» van het
dienstpistool vindt zijn oorsprong in het samenstel van het voormalige vuurwapen
en holster. Met de huidige configuratie van het doorgeladen ontspannen vuurwapen
in een sneltrekholster is het uit voorzorg ter hand nemen niet meer voor de
hand liggend. Het Politie Instituut Openbare Orde en Veiligheid onderzoekt de effecten
van het werken met het pistool vanuit het holster (d.w.z. met de hand aan
het pistool in het holster) afgezet tegen het «uit voorzorg ter hand
nemen».Het «uit voorzorg ter hand nemen» is vooral geënt op
de veiligheid van de betrokken ambtenaar. Wanneer door middel van opleiding
een situatie kan worden bereikt waarin het voor de betrokken ambtenaar duidelijk
is dat zijn veiligheid niet afneemt wanneer hij vanuit het holster werkt,
is er geen directe aanleiding meer het vuurwapen uit voorzorg ter hand te
nemen.Het PIOV-onderzoek zal na de zomer zijn afgerond. Feitelijk kan dit er
toe leiden dat het «uit voorzorg ter hand nemen» niet meer opportuun
zal zijn. Een meldingsplicht is in dat licht bezien dan niet meer opportuun.Indien het onderzoek anderszins uitwijst zal het «uit voorzorg ter
hand nemen» gehandhaafd blijven en zal het onder bepaalde voorwaarden
onder de meldingsplicht gebracht worden, b.v. in geval van confrontatie van
derden met het ter hand genomen vuurwapen. Daarbij zal dan tevens worden aangegeven
dat het «uit voorzorg ter hand nemen» van het dienstpistool slechts
geoorloofd is indien redelijkerwijs mag worden aangenomen dat een situatie
ontstaat, waarin de politieambtenaar bevoegd is het vuurwapen te gebruiken.
Indien sprake blijkt van een schietwaardige situatie gaat het «uit voorzorg
ter hand nemen» over in «trekken». In het andere geval dient
het vuurwapen zo spoedig mogelijk in de holster geborgen te worden.3. Het verdient aanbeveling om het woord «trekken» in
artikel 11 Ambtsinstructie 1994 integraal te vervangen door «het richten
en gericht houden».StandpuntHet woord «trekken» in artikel 11 heeft blijkbaar tot onduidelijkheid
geleid. Het trekken van een vuurwapen komt feitelijk grotendeels overeen met
het «uit voorzorg ter hand nemen» daarvan, zij het dat de omstandigheden
waaronder het geoorloofd is verschillen. In beide gevallen is echter geen
sprake van «het richten en gericht houden» van het vuurwapen.
Door het woord «trekken» in artikel 11 te vervangen door «richten
en gericht houden» ontstaat er echter een cirkelredenering: het «richten
en gericht houden» is dan immers geoorloofd in gevallen waarin het gebruik
van een vuurwapen, d.w.z. het «richten, gericht houden en daadwerkelijk
gebruik» is toegestaan.In onze optiek is het beter om artikel 11 in zijn geheel te schrappen
en artikel 1 lid 3 onder j. aan te vullen met het begrip «trekken».
Daarmee blijft in stand dat het ter hand nemen van het vuurwapen slechts geoorloofd
is in schietwaardige situaties en niet als zelfstandig intimidatiemiddel gehanteerd
mag worden.4. Het verdient aanbeveling dat in de toelichting op artikel 7 lid
1 sub b Ambtsinstructie 1994 beter wordt omschreven wat moet worden verstaan
onder het begrip «ernstig misdrijf, dat bovendien moet worden aangemerkt
als een grove aantasting van de rechtsorde».StandpuntDeze aanbeveling wordt blijkens de uitgebrachte commentaren breed gedeeld.In aanvulling op wat in het algemeen deel van deze paragraaf is vermeld
merken wij hierover nog het volgende op. Artikel 7 lid 1 sub b is een
zogenaamde en/en bepaling. Er moet derhalve aan twee voorwaarden voldaan zijn,
t.w. «ernstig misdrijf» en «grove aantasting van de rechtsorde».Het eerste betreft in hoofdzaak misdrijven waarbij de lichamelijke integriteit
in het geding is. Delicten die puur in de vermogenssfeer liggen vallen er
derhalve buiten.In onze zienswijze doen de problemen zich vooral voor bij het tweede criterium.
«Grove aantasting van de rechtsorde» wordt thans nader toegelicht
door verwijzing naar de omstandigheden waaronder, de wijze waarop of de frequentie
waarmee het misdrijf is gepleegd. Het verduidelijken van dit criterium aan
de hand van casuïstiek in de toelichting heeft naar onze opvatting het
gevaar in zich dat beschreven situaties vereenzelvigd worden met schietwaardige
situaties. Zo kan een inbraak in een op het moment van de inbraak bewoonde
woning een dermate ingrijpende inbreuk op de grondrechten zijn dat dit delict
als een grove aantasting van de rechtsorde moet worden beschouwd en een potentieel
schietwaardige situatie oplevert. Dat zal echter vooral ook bepaald worden
door de context waarbinnen een concrete inbraak zich voordoet; er is b.v.
sprake van een reeks van brutale inbraken in de directe omgeving waaronder
het gevoel van veiligheid van de bewoners erg te lijden heeft, of daders hebben
(dreiging met) geweld bepaald niet gemeden.In een ander voorbeeld kan het gebruik van het vuurwapen bij de aanhouding
op heterdaad van een notoire XTC-leverancier aan jongeren vanwege de impact
van het delict op de lichamelijke gesteldheid van jongeren en de inbreuk op
de maatschappelijke orde afgewogen worden. De omstandigheden van het moment
kunnen echter bepalend zijn om de dader niet aan te houden, maar om hem later
goed voorbereid «van zijn bed te laten lichten».Een oordeel in de beschreven voorbeelden zal en kán ook pas achteraf
worden gegeven. De verantwoording voor het politieoptreden met vermelding
van feiten en omstandigheden zal daarbij een belangrijke rol spelen. Vuurwapengebruik
in dergelijke situaties staat niet bij voorbaat in verhouding tot de indringende
gevolgen die vuurwapengebruik voor de verdachte of derden kunnen hebben en
kan dus ook niet zonder meer vooraf geoorloofd geacht worden.Ten aanzien van het gebruik van het vuurwapen in geval van confrontatie
met andere levensbedreigende situaties dan die waarin de dreiging wordt gevormd
door een voor onmiddellijk gebruik gereed zijnd vuurwapen, houden wij vast
aan het huidige beleid zoals verwoord in de toelichting op de ambtsinstructie.
Dat beleid spoort ook met de ontwikkeling van de integrale beroepsvaardigheidstraining.5. Het verdient aanbeveling om relevante casuïstiek en jurisprudentie
op het gebied van politieel vuurwapengebruik overzichtelijk te bundelen ten
behoeve van de politiële uitvoeringspraktijk en de beoordeling door de
korpsleiding en Openbaar Ministerie.StandpuntWij stellen ons voor dat de bedoelde informatie het beste op een centraal
punt kan worden bijgehouden. Gelet op de aard en het doel van de informatie
ligt het belang van een dergelijke bundeling naar onze opvatting echter op
decentraal niveau. Initiatieven op dit punt zullen wij waar nodig ondersteunen.
De regionale registraties (zie aanbeveling 9 hierna) kunnen hierbij mogelijk
een rol spelen.16. Het verdient aanbeveling voor het schieten op rijdende voertuigen
stringente regels te maken. StandpuntDeze aanbeveling wordt overgenomen. In de toelichting op de ambtsinstructie
zal duidelijk worden gemaakt dat het schieten op rijdende auto's in ieder
geval ernstig ontraden moet worden gelet op het risico voor alle direct betrokkenen
en gelet op de uiterste geringe succesfactor.De noodzakelijke terughoudendheid in verband met de onzekere effecten
van vuurwapengebruik in de onderhavige situaties zal nadrukkelijker worden
gerelateerd aan de beginselen van proportionaliteit en subsidiariteit. Conclusies– de geweldsbepalingen in de ambtsinstructie over het «uit
voorzorg ter hand nemen» en «trekken» van het vuurwapen
en «ernstig misdrijf» en «grove aantasting van de rechtsorde»
worden in heroverweging genomen, aangepast en/of in de toelichting nader uitgewerkt;– het risico van het schieten op voertuigen waarin zich personen
bevinden wordt (weer) aangescherpt in de toelichting op de ambtsinstructie
opgenomen;– initiatieven tot het oprichten van een centraal punt met relevante
jurisprudentie en casuïstiek op het gebied van politieel vuurwapengebruik
ten behoeve van de politiepraktijk en -opleiding zullen worden ondersteund. Paragraaf II. REGISTRATIE EN BEOORDELING aanbevelingen 6 t/m 14, 28 t/m 31, 33,34 InleidingHet onderzoek bevat een aantal aanbevelingen over de registratie, de verantwoording
en de beoordeling van het vuurwapengebruik. Deze aanbevelingen worden primair
behandeld in het licht van de verantwoordelijkheid voor de beheersmatige condities
die de politie in staat moeten stellen de geweldsbevoegdheid overeenkomstig
de wet uit te oefenen. Dit betreft ook ander geweld dan vuurwapengebruik door
de politie. Beleidskader geweldsbevoegdheidHet kader van de geweldsbevoegdheid van de politie e.a. wordt gegeven
in de Politiewet 1993 als formele basis overeenkomstig de eis van de Grondwet
en op grond van de Politiewet 1993 – in de ambtsinstructie. De verantwoordelijkheid
voor het beleidskader van de geweldsbevoegdheid en hetbeheer ligt bij de ministers
van Justitie en van Binnenlandse Zaken en voorzover het de Koninklijke marechaussee
betreft mede bij de minister van Defensie. De omvang (beginselen van proportionaliteit
c.a.) en de reikwijdte (geweldsinstructie) van de geweldsbevoegdheid alsmede
de aard van het geweldsgebruik (geweldsmiddelen) worden centraal vastgesteld
en vastgelegd.De korpsbeheerder is verantwoordelijk voor de beheersmatige aspecten van
de geweldsbevoegdheid. Met andere woorden: de korpsbeheerder draagt er zorg
voor dat de beheersmatige condities zijn vervult voor een bevoegdheidsuitoefening
overeenkomstig de wet en de ambtsinstructie. De verantwoordelijkheid van de
korpsbeheerder omvat tevens dat hij vanuit de relatie werkgever – werknemer
toezicht houdt op de naleving van de voorschriften en de uitoefening ervan.De verantwoordelijkheid voor de daadwerkelijke toepassing van de geweldsbevoegdheid
ligt primair bij de individuele ambtenaar. Hij is bevoegd bij
de rechtmatige uitoefening van zijn taak geweld te gebruiken en is daarbij
gebonden aan de beginselen ten aanzien van het gebruik van geweld en aan aangewezen
geweldsmiddelen.De beoordeling van de rechtmatigheid van het geweldgebruik in de zin dat
onrechtmatig handelen een strafbaar feit kan opleveren, is aan het Openbaar
Ministerie. UitwerkingDe geweldsbevoegdheid is een zelfstandige politiebevoegdheid, gerelateerd
aan de uitoefening van de politietaak.De politieambtenaar die geweld gebruikt dient dit te melden en zich daarover
ambtelijk te verantwoorden. Die melding en verantwoording dient plaats te
vinden ten overstaan van de korpsbeheerder die het handelen toetst op naleving
van de wettelijke voorschriften op grond waarvan de geweldsbevoegdheid c.a.
is verleend (disciplinaire toets).De geweldsbevoegdheid is geen bevoegdheid die uitsluitend in het kader
van de strafrechtelijke handhaving van de rechtsorde of taken ten dienste
van de justitie wordt uitgeoefend. De bevoegdheid kan ook worden uitgeoefend
in het kader van de handhaving van de openbare orde en hulpverlening. In die
zin is er sprake van een beperkte verantwoording van de politieambtenaar tegenover
de officier van justitie, n.l. de vermelding in een proces-verbaal van het
geweldgebruik dat in het kader van de bovengenoemde justitiële politietaak
is gebruikt. Beoordeling door het Openbaar Ministerie van individuele geweldstoepassing
is vanuit de beginselen van de rechtstaat ook van belang, omdat de geweldstoepassing
als zodanig in potentie de bestanddelen van een strafbare gedraging in zich
heeft. De geweldsbevoegdheid van de politie is in die zin betrekkelijk. De
rechtmatigheidstoets op politieel geweldsgebruik (t.w. het handelen ter uitvoering
van een wettelijk voorschrift cq in noodweer c.a.) kan vanzelfsprekend slechts
achteraf plaatsvinden. In dit verband wordt opgemerkt dat degene die ambtshalve
kennisneemt van het geweldsgebruik door een politieambtenaar (i.c. de meerdere)
op grond van het Wetboek van Strafvordering aangewezen is om daarvan proces-verbaal
op te maken. In het standpunt op aanbeveling 9 worden melding, verantwoording en registratie
van het geweldsgebruik door de ambtenaar nader besproken. Aanbevelingen6. Het verdient aanbeveling om artikel 17 lid 3 onder b Ambtsinstructie
1994 het woord «en» te vervangen door de woorden «dan wel».Standpuntzie aanbeveling 9.7. Het verdient aanbeveling in artikel 17 Ambtsinstructie 1994 de
verplichting op te nemen dat het landelijk meldingsformulier moet worden gebruikt
in alle gevallen waarin lichamelijk letsel of de dood is veroorzaakt, ongeacht
of het letsel van meer dan geringe betekenis is.Standpuntzie aanbeveling 9.8. Het verdient aanbeveling dat het parlement zich jaarlijks over
het geweldsgebruik door de politie laat informeren. StandpuntWij zullen de Tweede Kamer desgewenst periodiek informeren.9. Het verdient aanbeveling dat het ministerie van Binnenlandse Zaken
een regeling opstelt met het oog op een uniforme wijze van (geautomatiseerd)
registreren van geweldsaanwendingen door individuele politieambtenaren.StandpuntDe disciplinaire en strafrechtelijke toets van dezelfde gedraging (het
geweldsgebruik) dient zodanig plaats te kunnen vinden dat zowel de verantwoording
voor het ambtshandelen, een strafrechtelijke toets als het persoonlijk belang
van de betrokken politieambtenaar recht wordt gedaan. Daartoe wordt door ons
een structuur voorgesteld waarin verplichtingen tot melding, verantwoording
en registratie worden onderscheiden.Het bestaande model-formulier wordt daartoe aangepast waarbij tevens rekening
wordt gehouden met de beleidsmatige wens dat gestandaardiseerd schriftelijk
verslag wordt gedaan van het geweldsgebruik. Dit betreft iedere vorm van geweldsgebruik,
omdat hierbij geen onderscheid gemaakt dient te worden naar de aard van het
geweldsgebruik.Het nieuwe model-formulier is tweeledig. Het bestaat uit het feitelijk
deel, de melding van het geweldsgebruik. Hierbij wordt gerapporteerd over
feitelijke omstandigheden, het soort geweld, doel en gevolgen e.d.. Het formulier
wordt op initiatief van de ambtenaar die geweld heeft gebruikt opgemaakt door
diens meerdere. Het is in zijn toepassing en uitvoering afgestemd op de meldingsplicht
van de ambtenaar die geweld heeft gebruikt. Door zijn opzet en inhoud heeft
het tevens een functie als basisinformatie ten behoeve van de officier van
justitie met het oog op diens strafrechtelijke toets. Daarnaast dient het
formulier als bron voor de statistische informatie ten behoeve van de beheersaspecten
van het geweldsgebruik waarvoor de korpsbeheerder verantwoordelijk is en in
het verlengde daarvan het beleid van de centrale overheid.Voorts is er het inhoudelijk deel dat beschrijvend van aard is, de verantwoording
van de politieambtenaar. Hierin wordt gerapporteerd over de beweegredenen
en afweging van het geweldsgebruik (het hoe en waarom). Dit deel wordt door
de ambtenaar die geweld heeft gebruikt zelf opgemaakt ten behoeve van de toetsing
van het handelen aan de wettelijke kaders inzake de geweldsbevoegdheid.In zijn praktische uitwerking lijkt het niet opportuun dat alle geweldsmeldingen ter beoordeling voorgelegd worden aan de officier van Justitie.
Tevens kan afhankelijk van de aard van het geweldsgebruik ervoor gekozen worden
dat met de melding van het geweld volstaan kan worden en nadere verantwoording achterwege kan blijven. In het eerste geval kiezen wij ervoor in de
ambtsinstructie op te nemen welke geweldsmeldingen in ieder geval ter kennis
van de officier van Justitie gebracht moeten worden. Wij zoeken hierbij aansluiting
bij de criteria zoals die ook thans gelden, t.w. de ernst van het letsel,
al dan niet veroorzaakt door het gebruik van een geweldsmiddel alsmede de
gevallen waarin het vuurwapen is gebruikt. Op basis van het toegezonden feitelijke
deel van het formulier zal het Openbaar Ministerie kenbaar moeten maken of
en zoja, op welke wijze een strafrechtelijk vervolg wordt gegeven. De betrokken
politieambtenaar kan daarop zelf zijn positie bepalen. Desgewenst moet de
officier van justitie overigens ook over de niet toegezonden meldingsformulieren
kunnen beschikken. Het inhoudelijk deel van het formulier dient alleen de verantwoording
in disciplinaire zin. Voorgeschreven wordt in welke gevallen de politieambtenaar
deze meer uitgebreide verantwoording van het ambtshandelen tegenover de korpsbeheerder
in ieder geval moet afleggen; er zal aansluiting worden gezocht bij eerder
genoemde criteria. Hier kan een relatie liggen met artikel 76 Besluit algemene
rechtspositie politie en de overeenkomstige bepaling in het Algemeen militair
ambtenarenreglement. Ingevolge constante jurisprudentie van de Centrale Raad
van Beroep dient met een eventuele disciplinaire maatregel niet te worden
gewacht op de strafrechtelijke afdoening, omdat de tijd tussen voorval en
maatregel dan te lang kan worden en aldus rechtsonzekerheid ontstaat.De registratie van de geweldsmelding en -verantwoording vindt plaats onder
verantwoordelijkheid van de korpsbeheerder. Het dient als informatie voor
diens beheersverantwoordelijkheid. De registratie van de melding zal zodanig
ingericht moeten zijn dat daaruit statistische informatie is te verkrijgen
over aard, omvang, frequentie, enz. van het geweldsgebruik in de regio.De opbouw van het feitelijke deel van het model-formulier is de vertaling
van de gewenste informatie.De verantwoordelijkheid van de korpsbeheerder dient ook anderszins zichtbaar
te worden. Daartoe zal de beoordeling naar aanleiding van het inhoudelijke
deel van het model-formulier, de verantwoording geregistreerd worden. Het
beeld van het geweldsgebruik in de regio wordt gecompleteerd met de registratie
van de meldingen aan het Openbaar Ministerie en van de beoordeling van die
meldingen.De korpsbeheerders doen op grond van bovenstaande registraties jaarlijks
verslag aan de ministers. De gewenste gegevens zullen in nader overleg worden
benoemd. Zij zullen worden ontleend aan het feitelijk deel van het formulier
en aan de afdoening van de zaken op basis van het inhoudelijk deel; het betreft
statistische informatie. Het Openbaar Ministerie zal soortgelijk verslag doen
over haar bemoeienis met geweldszaken. Doel is een verslaglegging die een
integraal beeld geeft van het geweldsgebruik in brede zin.De verzamelde verslagen dienen als bron van beleidsinformatie voor de
landelijke beheersaspecten van het geweldsmonopolie in termen van adequate
bevoegdheden, geweldsmiddelen, uitrusting, training en opleiding.Het huidige meldingsformulier wordt aangepast aan bovengenoemd voorstellen.
Het nieuwe model-formulier zal worden opgemaakt als toepassing van de geautomatiseerde
informatieverwerking die bij de politie, de departementen en de Koninklijke
marechaussee wordt gebruikt. Artikel 17 van de ambtsinstructie wordt met inachtneming
van het bovenstaande opnieuw geredigeerd.10. Het verdient aanbeveling dat de korpsbeheerder jaarlijks een
geweldsverslag opmaakt waarin hij, naast de wijze van afdoening in concrete
gevallen, ook aangeeft of er sprake is van structurele tekortkomingen en welke
de mogelijkheden zijn om deze tekortkomingen op te heffen.StandpuntZie aanbeveling 9.11. Het verdient aanbeveling dat het ministerie van Binnenlandse
Zaken met de korpsbeheerders, de Koninklijke marechaussee en de bijzondere
opsporingsdiensten nadere afspraken maakt omtrent de wijze waarop de te verstrekken informatie ter kennis van het ministerie moet worden
gebracht.StandpuntHet nieuwe model-formulier wordt integraal voorgeschreven en ingevoerd
voor alle ambtenaren die onder de werking van de ambtsinstructie vallen. De
regeling met betrekking tot het verstrekken van informatie zoals beschreven
onder aanbeveling 9 zal eveneens overeenkomstig van toepassing zijn.12. Het verdient aanbeveling om het politieel geweldsgebruik en het
vuurwapengebruik in het bijzonder periodiek te laten onderzoeken door een
onafhankelijke, wetenschappelijke instelling.StandpuntNadat de melding/verantwoording en registratie landelijk zijn gestandaardiseerd
zal op basis van de dan beschikbare informatie bezien worden of ad hoc dan
wel periodiek analyse van vrijkomende gegevens opportuun is.13. Het verdient aanbeveling dat de rijksrecherche een geweldsverslag
opmaakt waarin zij naast de wijze van afdoening in concrete gevallen ook aangeeft
of er sprake is van structurele tekortkomingen en welke de mogelijkheden zijn
om deze tekortkomingen op te heffen.StandpuntDe rijksrecherche dient regulier over haar taakuitvoering te rapporteren
aan het College van Procureurs-Generaal. Bij deze rapportage zal waar nodig
aandacht aan geweldsgebruik kunnen worden besteed. Een apart verslag met bevindingen
van de rijksrecherche naast dat van de hoofdofficier van justitie wordt niet
noodzakelijk geacht.14. Het verdient aanbeveling een structurele voorziening te treffen
voor het registreren en analyseren van politieel geweld ten behoeve van opleiding
en training.StandpuntDe periodieke rapportages van korpsbeheerders en hoofdofficieren staan
ook ter beschikking van de onderscheiden opleidingsinstituten. Het LSOP/PIOV
is in samenwerking met het Centrum voor Politiewetenschappen V.U Amsterdam
bezig om casuïstiek en jurisprudentie ten behoeve van praktijk en beoordeling
te bundelen in een «Praktijkboek gevaarbeheersing».Zie ook aanbeveling 5.28. Het verdient aanbeveling om artikel 17 lid 4 Ambtsinstructie
1994 als volgt te wijzigen: «De melding zoals bedoeld in het tweede
lid en het rapport, bedoeld in het derde lid, wordt opgemaakt overeenkomstig
het daarvoor door Onze Ministers van Justitie en van Binnenlandse Zaken vast
te stellen model». StandpuntIedere geweldstoepassing door de politie e.a. dient volgens het nieuwe
model-formulier gemeld te worden. Artikel 17 van de Ambtsinstructie wordt
overeenkomstig de beleidslijn zoals weergegeven bij aanbeveling 9 aangepast.29. Het verdient aanbeveling dat het OM meer aandacht besteedt aan
deskundigheidsbevordering met betrekking tot de beoordeling en afdoening van
het politieel vuurwapengebruik.StandpuntDeze aanbeveling wordt door het Openbaar Ministerie onderschreven en overgenomen.30. Het verdient aanbeveling om de centrale beoordeling van politieel
vuurwapengebruik op ressortsniveau te behouden en te bevorderen.StandpuntDe strafrechtelijke beoordeling van het geweldsgebruik, inclusief het
vuurwapengebruik, is voorbehouden aan de hoofdofficier van justitie. Teneinde
de uniformiteit in beoordeling te bevorderen heeft het Openbaar Ministerie
een landelijke centrale adviescommissie voorgesteld, bestaande uit drie (hoofd)officieren
van justitie. De commissie kan desgevraagd aan de hoofdofficier van justitie
advies uitbrengen. Het College van Procureurs-Generaal is gevraagd dit voorstel
nader toe te lichten en met name in te gaan op de vraag of dit voorstel niet
leidt tot een langere periode van onzekerheid bij de betrokken politieambtenaar.
Ook is de vraag voorgelegd hoe de gewenste uniformiteit het beste bereikt
zou kunnen worden.31. Het verdient aanbeveling onderzoek te doen naar de toepassing
van disciplinaire sancties.StandpuntUit de toekomstige rapportages van de korpsbeheerders kan informatie worden
verkregen over de wijze waarop het instrument van disciplinaire toetsing wordt
toegepast. Analyse hiervan laat onverlet dat in de ambtelijke verhoudingen
de korpsbeheerder eindverantwoordelijke is voor het ambtelijk handelen van
de politieambtenaar.32. Het verdient aanbeveling om de inzichten, analyses en conclusies
van de rijksrecherche met betrekking tot het politieel vuurwapengebruik te
benutten ter verbetering van de vuurwapenopleiding van de politie.StandpuntDe bevindingen van de rijksrecherche worden meegenomen in de beoordeling
en/of in de periodieke verslagen van de hoofdofficieren van justitie. De gezamenlijke
verslagen van korpsbeheerders en van hoofdofficieren van justitie zullen ook
ter beschikking staan van de politieopleidingen.33. Het verdient aanbeveling dat de hoofdofficier van Justitie jaarlijks
per regio een geweldsverslag doet opmaken, waarin naast de wijze van afdoening
in concrete gevallen, ook wordt aangegeven of er sprake is van structurele
tekortkomingen en welke de mogelijkheden zijn om deze tekortkomingen op te
heffen.Standpuntzie aanbevelingen 9 en 10.34. Het verdient aanbeveling dat de Minister van Justitie een landelijke
richtlijn formuleert omtrent het afdoen van een verdenking van strafbaar vuurwapengebruik
door een politieambtenaar.StandpuntHet is van belang dat er zo veel mogelijk uniformiteit bestaat ten aanzien
van de verwerking van gegevens inzake politieel (vuur)wapen/geweldsgebruik
in de justitiële documentatie. Het College van Procureurs-Generaal is
zich aan het beraden over de inhoud van een richtlijn ten behoeve van de parketten. Conclusies– het nieuwe model-formulier inzake geweldsgebruik wordt opgezet
in overeenstemming met het onderscheid in de melding aan de meerdere en de
(nadere) verantwoording door de ambtenaar die geweld heeft gebruikt;– de informatie met betrekking tot geweldsgebruik wordt regionaal
geregistreerd als bron voor beheersaspecten waarvoor de korpsbeheerder verantwoordelijk
is. Jaarlijks wordt verslag gedaan ten behoeve van de beheersaspecten van
het geweldsmonopolie op centraal niveau;– het nieuwe model-formulier zal worden opgemaakt als toepassing
van de automatisering die door politie en de Koninklijke marechaussee wordt
gebruikt;– artikel 17 van de ambtsinstructie zal opnieuw worden geredigeerd
met daarin criteria voor voorgeschreven melding van geweldsgebruik aan de
officier van justitie en de verplichte verantwoording aan de korpsbeheerder. Paragraaf III. OPLEIDING EN TRAINING aanbevelingen 17, 18, 21, 22, 26 en 32 InleidingIn de brief aan de Tweede Kamer van 7 maart 1997, nr. EA97/U574, hebben
wij aangegeven dat de aanbevelingen over opleiding en training worden betrokken
bij de actualisering van de eindtermen van de vuurwapenopleiding. De vuurwapenopleiding
vormt een onderdeel van de brede module geweldsbeheersing die adspiranten
in het kader van hun primaire opleiding volgen. De eindtermen geven niet alleen
het niveau aan dat moet worden bereikt aan het einde van de opleiding; zij
dienen tevens als ijkpunt om in het kader van de formele toetsing vast te
stellen of het vastgelegde niveau en daarmee de doelstelling van de opleiding
is gerealiseerd.De eindtermen van de vuurwapenopleiding van de primaire opleiding zijn
ook van toepassing op de in de politiekorpsen werkzame politieambtenaren die
bewapend zijn. Twee maal per jaar moeten zij op grond van de «Regeling
training en toetsing vuurwapengebruik politie» voldoen aan de eisen
die gelden voor de primaire opleiding. UitwerkingIn algemene zin zien wij de in «Onder schot» geformuleerde
aanbevelingen ten aanzien van opleiding en training als een aansporing door
te gaan op de begin jaren '90 ingeslagen weg. Vanaf dat moment is de nadruk
van de vuurwapenopleiding steeds nadrukkelijker komen te liggen bij het kunnen
beoordelen van de schietwaardigheid van situaties. Deze ontwikkeling werd
gestimuleerd door de introductie van schietsimulatoren bij zowel het Landelijk
Selectie en Opleidingsinstituut politie als bij de politiekorpsen en daarmee
samenhangend de ontwikkeling van aan de Nederlandse politiepraktijk ontleend
onderwijsmateriaal.De aanbevelingen uit «Onder schot» geven aan dat verdere verbeteringen
mogelijk zijn waar het gaat om het realiseren van een inhoudelijk betere aansluiting
tussen de eindtermen van de vuurwapenopleiding en de andere eindtermen van
de module geweldsbeheersing van de politie.Uitgangspunt voor de module geweldsbeheersing van de politie moet zijn
dat deze zodanig wordt ingericht dat politieambtenaren met betrekking tot
het toepassen van geweld leren aan de hand van praktijksituaties oplossingsstrategieën
te ontwikkelen en te hanteren, op zo'n manier dat zij veilig en verantwoord
hun handhavende en dienstverlenende taken kunnen uitoefenen.Doelstelling is dat zij kunnen volstaan met het minst ingrijpende middel
dat geschikt en noodzakelijk is om hun doel te bereiken.Deze integratie moet niet alleen een plaats krijgen in de primaire opleiding.
Eveneens van groot belang is dat reeds in korpsen werkzame executieve politieambtenaren
in dezelfde filosofie worden getraind.Wij constateren ter zake dat in de Ambtsinstructie belangrijke verantwoordelijkheden
zijn neergelegd bij de individuele politieambtenaar daar waar het gaat om
het geoefend zijn in het gebruik van de geweldsmiddelen en in het Besluit
beheer regionale politie c.a. bij de korpsbeheerder daar waar het gaat om
het beschikbaar stellen van benodigde oefenfaciliteiten. Dit is ook in lijn
met de plicht die de Arbeidsomstandighedenwet aan werkgever en werknemer oplegt,
namelijk onderricht te bieden respectievelijk te volgen. De reactie van de
korpsbeheerders en korpschefs op de aanbevelingen uit «Onder schot»
geeft aan dat er voldoende steun is om de opleiding en training mede in het
kader van de integrale beroepsvaardigheidstraining verder uit te bouwen.Uitgaande van de verantwoordelijkheidstoedeling in het politiebestel zullen
wij de praktische uitwerking van dit voornemen met de ons ter beschikking
staande bevoegdheden stimuleren en ondersteunen.Het eindresultaat van een lopend onderzoek naar de eindtermen van de vuurwapenopleiding
zal invulling moeten geven aan de geformuleerde aanbevelingen en daarmee up
to date worden gemaakt. De concept-voorstellen van een met de actualisering
belaste ambtelijke werkgroep zullen zo snel mogelijk worden uitgebracht. Wij
verwachten dat na overleg met de politie-vakorganisaties de nieuwe eindtermen
van de vuurwapenopleiding aan het eind van dit jaar afgerond kunnen zijn. Aanbevelingen17. Het verdient aanbeveling om in de opleiding en training meer
aandacht te besteden aan het aanhouden van rijdende verdachten.Standpuntzie aanbeveling 16. In de module geweldsbeheersing van de Primaire Opleiding
Medewerker Basispolitiezorg is de problematiek expliciet opgenomen. 18. Het verdient aanbeveling om het achtervolgen en stoppen van rijdende
verdachten aan nader onderzoek te onderwerpen.Standpuntzie aanbeveling 16.21. Het verdient aanbeveling om opleiding en training zodanig in
te richten dat politieambtenaren leren hun dienstpistool niet meer uit voorzorg
ter hand te nemen.Standpuntzie aanbeveling 2.22. Het verdient aanbeveling om de professionele werkwijze en de
methoden van evalueren van de arrestatie-teams te benutten voor het verbeteren
van de opleiding, training en benaderingstechniek van de reguliere politieambtenaren.Standpuntzie Inleiding. Als voorbeeld van een werkwijze van genoemde teams die
voor het reguliere politiewerk mogelijk baat heeft, geldt de heroriëntatie
op het «uit voorzorg ter hand nemen» van het vuurwapen (zie aanbeveling
2).26. Het verdient aanbeveling de trainings- en opleidingsprogramma's
op het gebied van het politieel geweld- en vuurwapengebruik beter af te stemmen
op de in dit onderzoek ontwikkelde typologie van gevaarsituaties.Standpuntzie Inleiding.32. Het verdient aanbeveling om de inzichten, analyses en conclusies
van de rijksrecherche met betrekking tot het politieel vuurwapengebruik te
benutten ter verbetering van de vuurwapenopleiding van de politie.Standpuntzie aanbeveling 13. Conclusies– de aanbevelingen over opleiding en training sluiten goed aan op
de actualisering van de eindtermen van de vuurwapenopleiding die begin 90er
jaren in gang is gezet;– de (voortgezette) vuurwapenopleiding en het geweldsonderricht
worden verder verbeterd en uitgebouwd in het perspectief van de integrale
beroepsvaardigheidstraining;– de nieuwe eindtermen van de vuurwapenopleiding zullen aan het
eind van dit jaar beschikbaar komen. Paragraaf IV. OVERIGE aanbevelingen 15, 19, 20, 23 t/m 25 en 27 Aanbevelingen15. Het verdient aanbeveling om wetenschappelijk onderzoek te doen
naar (bedreiging met) geweldsgebruik tegen de politie en de interactie daarbij
tussen politie en burger.StandpuntIn november 1996 is door de vakgroep Strafrecht en Criminologie van de
Erasmus Universiteit Rotterdam een onderzoek uitgebracht met als titel «Geweld
in de interactie politie-publiek». In het onderzoek staat het geweldsgebruik
door en tegen de politie en het nut en effectiviteit van methoden en technieken
van geweldsbeheersing, zoals beleefd en ervaren door politieambtenaren in
de regiokorpsen Rotterdam-Rijnmond en Gelderland-Midden, centraal. Het betreft
het verslag van het eerste deel van een meeromvattend onderzoek naar de interactie
politie-publiek. Er worden maatregelen bepleit in de sfeer van technische
uitrusting en onderhoud van fysieke en sociale vaardigheden om de veiligheid
van de politiemensen te verbeteren.Het tweede deel wordt uitgevoerd door Bureau Driessen te Utrecht en is
toegespitst op de wijze en stijl van conflicthantering door de politie en
zal deze zomer worden afgerond.In het verlengde van dit onderwerp is het Centrum voor politiewetenschappen
V.U. te Amsterdam opdracht verleend vooronderzoek te verrichten op welke wijze
en met welke middelen en methoden kennis en inzicht kan worden verkregen in
het ontstaan en de afloop van dreigings- en gevaarsituaties. Het vooronderzoek
beoogt de vraagstelling naar het handelen van politieambtenaren in situaties
waarin sprake is van (potentieel) geweld door burgers tegen de politie aan
te scherpen.19. Het verdient aanbeveling dat in de Bewapeningsregeling politie
een verbod wordt opgenomen voor het meevoeren naar huis van het vuurwapen.
Uitzonderingen hierop zullen schriftelijk moeten worden vastgelegd en ieder
jaar opnieuw moet worden beoordeeld.StandpuntMede gelet op de adviezen wordt de Bewapeningsregeling politie op dit
punt aangescherpt. Een volledig verbod achten wij te rigide. In individuele
gevallen en aan bepaalde categorieën politieambtenaren zal de korpsbeheerder
toestemming moeten kunnen verlenen om het dienstpistool mee naar huis te nemen.
Als leidraad zal hierbij het dienstbelang worden gehanteerd. Dit kan b.v het
geval zijn bij het «van huis uit» geüniformeerd naar de dienst
gaan.20. Het verdient aanbeveling nader onderzoek te doen naar de hanteerbaarheid
van het pistool Walther P5 door kleinhandigen en linkshandigen.StandpuntEr zijn geen nieuwe klachten aangereikt die tot nader onderzoek naar de
hanteerbaarheid van het dienstpistool aanleiding bieden. Wij refereren dan
ook aan het standpunt van onze ambtsvoorgangers: voorzover in de praktijk
sprake is van problemen en moeilijkheden betreft het incidentele gevallen
die met behulp van oefening en (aangepaste) opleiding kunnen worden verholpen.23. Om de kwaliteit van het optreden door de arrestatie-teams te
behouden verdient het aanbeveling om de werkdruk-, gebieds- en taakverdeling
van de arrestatie-teams nader te onderzoeken en vast te stellen.StandpuntHet kader binnen de Ambtsinstructie, het Besluit Beheer regionale politie
en de Organisatieregeling aanhoudings- en ondersteuningseenheid biedt voor
het bevoegd gezag respectievelijk voor de korpsbeheerders voldoende waarborg
en ruimte voor een juiste en adequate inzet van bedoelde eenheden.24. Het verdient aanbeveling om te onderzoeken of het aantal manschappen
beschikbaar voor bijzondere inzetten en de versnippering daarvan over vier
eenheden gewenst is, mede gezien het gering aantal inzetten van deze eenheden
in de praktijk.StandpuntDe Nederlandse overheid kent drie bijzondere bijstandseenheden (BBE).
Het betreft de BBE-politie en de BBE-krijgsmacht die beide bestaan uit eenheden
lange afstand schutters alsmede de BBE-mariniers die is geoefend in het z.g.
«nabij gevecht».De organisatie van deze drie eenheden is onderwerp van overleg in de Begeleidingscommissie
BBE. In deze commissie hebben vertegenwoordigers van Justitie, Binnenlandse
Zaken en Defensie zitting.25. Het verdient aanbeveling dat de legitimiteit van de speciale
munitie van de bijzondere bijstandseenheden nader wordt onderzocht.StandpuntDeze aanbeveling komt voort uit het feit dat de BBE beschikt over munitie
die niet voldoet aan de vereisten die tijdens de Vredesconferentie in 1899
te 's-Gravenhage in een verklaring zijn vastgelegd.De minister van Justitie heeft in oktober 1989 (n.a.v. de zaak Van der
Kieft) de Tweede Kamer geantwoord, dat de bovengenoemde verklaring zelf bepaalt
slechts verbindend te zijn in geval van oorlog en derhalve niet van toepassing
is op situaties als die waarin de BBE wordt ingezet (TK 1988–1989, Aanhangsel
Handelingen nr 91). Het standpunt van de minister van Justitie uit 1989 is
onverkort van toepassing.Het Humantair Oorlogsrecht is niet van toepassing op het optreden van
bijzondere bijstandseenheden in vredestijd.27. Het verdient aanbeveling nader onderzoek te doen naar de medische,
operationele en maatschappelijke voor- en nadelen van de peperspuit en de
lange wapenstok als vervangend of extra geweldsmiddel in handen van de reguliere
politieambtenaren.StandpuntGeconstateerd wordt dat de politieambtenaar behoefte blijkt te hebben
aan extra middelen en/of instrumenten in de uitoefening van de dagelijkse
politiepraktijk. Het onderzoek van TNO naar pepperspray biedt ten aanzien
van bepaalde medische effecten nog niet voldoende uitsluitsel over de bruikbaarheid
als geweldsmiddel ten behoeve van de politie. Mede gelet op de tot nu toe ontvangen adviezen en het Algemeen Overleg
met de Vaste Commissie voor Justitie en Binnenlandse Zaken d.d. 13 maart jl.
is besloten door TNO een vervolgonderzoek te laten uitvoeren. Het onderzoek
zal informatie moeten opleveren over medische en fysische aspecten in geval
van gebruik van pepperspray tegen mensen, alsmede gegevens over de nazorg.Voorts zullen wij laten nagaan of andere technische middelen, werkmethoden
en vaardigheden in dit verband een aanvulling kunnen bieden. De Divisie Logistiek
van het Korps Landelijke politiediensten is verzocht een inventarisatie te
maken van geweldsmiddelen tussen de korte wapenstok en het vuurwapen. Het
LSOP zal met het oog op opleidings- en vaardigheidsaspecten bij de inventarisatie
en de advisering daarover geraadpleegd worden.Het LSOP is voorts gevraagd in kaart te brengen welke verbale en/of fysieke
vaardigheden in de opleidingsprogramma's voor de politie in dit kader een
extra bijdrage kunnen leveren aan het optreden in de politiepraktijk. Dit
geldt met name ook voor het IBT-programma. Tevens zal het onderzoek van de
VU (zie aanbeveling 15) terzake aanbevelingen opleveren. Wanneer al deze gegevens
beschikbaar komen, kan een verantwoorde beoordeling worden gemaakt. Bij een
uiteindelijke keuze zullen ook de maatschappelijke voor- en nadelen worden
meegewogen. Conclusies– taak en functie van de politie in de samenleving brengen met zich
mee dat de kwaliteit van haar optreden bij voortduring getoetst wordt aan
de belangen en veiligheid van zowel de burger als die van de individuele politieambtenaar.
In dit verband vindt dat plaats door onderzoek naar de verschillende facetten
van geweldsgebruik zowel door als tegen de politie.– het vervolgonderzoek naar pepperspray moet informatie opleveren
over medische en fysische aspecten alsmede gegevens over nazorg.De Minister van Justitie,W. SorgdragerDe Minister van Binnenlandse Zaken,H. F. Dijkstal XNoot1Zie «lijst van ingekomen stukken» van 3 december 1996, Handelingen
II nr. 12, vergaderjaar 1996–1997.XNoot2Zie «lijst van ingekomen stukken» van 12 maart 1997, Handelingen
II nr. 21, vergaderjaar 1996–1997. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-25016-27.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl