Wijziging Wet rechtspositie ministers en staatssecretarissen (hoogte bezoldiging ministers, minister-president en staatssecretarissen); Nota naar aanleiding van het nader verslag
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2019-09-06 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 30426, nr. 12

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum indiening

25-06-2008

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2007-2008

30426 nr. 12

19-06-2008

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaam1. Inleiding en relatie tot ontwikkelingen elders2. Procentuele verhoging3. Instelling van een permanent adviescollegeOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 30426Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 36 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
30 426Wijziging van de Wet rechtspositie ministers en staatssecretarissen
en enige andere wetten in verband met de wijziging van de hoogte van de bezoldiging
van de ministers, de minister president, de staatssecretarissen, de leden
van de Raad van State, de leden van de Algemene Rekenkamer en de Nationale
ombudsmannr. 12NOTA NAAR AANLEIDING VAN HET NADER VERSLAGOntvangen 19 juni 2008De regering heeft met belangstellingkennis genomen van het nader verslag
en wil de leden van de verschillende fracties danken voor hun inbreng.1. Inleiding en relatie tot ontwikkelingen eldersDe leden van de fractie van de PvdA hadden met interesse kennis genomen
van het wetsvoorstel en de bijgevoegde nota van wijziging. Deze leden hechtten
aan de afspraken in het regeerakkoord over de beperking van de inkomens in
de publieke en semi-publieke sector en vinden het belangrijk dat de verschillende
elementen hiervan gezamenlijk behandeld worden. Zij zagen het voorliggende
wetsvoorstel als een opening een compleet loongebouw in de publieke en semi-publieke
sector op te zetten, maar konden dit niet los zien van de beperkingen die
elders in de beloningen nodig zijn om dit loongebouw te voltooien. De leden
van de PvdA-fractie waren verheugd dat de regering deze samenhang ook ziet
en een kabinetsreactie in het vooruitzicht stelt op het laatste rapport van
de commissie Dijkstal, dat hierover handelt. De leden vroegen naar het verband
tussen deze salarisverhoging en de maximering van lonen in de publieke en
semi-publieke sector en hoe de regering dit verband wil vormgeven. In het
uiterste geval konden deze leden zich voorstellen dat de behandeling van dit
wetsvoorstel aangehouden wordt, zodat beide onderwerpen in samenhang behandeld
kunnen worden.Het vraagstuk van de normering van topinkomens in de semi-publieke sector
is complex. De toenmalige minister van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties
heeft daarom de commissie Dijkstal verzocht een advies uit te brengen over
de normering binnen de semi-publieke sfeer op sectorniveau. De aanpak die
het vorige kabinet bij het streven naar een sectorale normering voor ogen
stond, omvatte drie fasen, te weten: normering (vast te leggen in sectorspecifieke
codes), verankering (in de vorm van wettelijke instrumenten om de toepassing
van de codes voor te schrijven) en als laatste noodzakelijk onderdeel handhaving
(ter sanctionering van de codes). De commissie heeft er echter voor gekozen
enkel de meer principiële vraagstelling van de taakopdracht te aanvaarden.
De commissie was van mening dat de regering aan de hand van het
advies zelf in staat is aan de uitvoeringstechnische aspecten nadere invulling
te geven.De Adviescommissie beloning en rechtspositie ambtelijke en politieke topstructuur
(hierna: commissie Dijkstal) heeft in het advies «Normeren en waarderen»
voorstellen gedaan voor het voeren van topinkomensbeleid in de semi-publieke
sector. Dat advies bouwt voort op de eerdere adviezen van de commissie en
vormt daarmee een eenheid. Het advies «Normeren en waarderen»
van de commissie biedt derhalve goede aanknopingspunten het topinkomensbeleid
in de semi-publieke sector vorm te geven, zoals weergegeven in het Coalitieakkoord.
De uitvoeringstechnische aspecten – hoe de normering daadwerkelijk te
handhaven – zijn niet besproken door de commissie maar bestuurlijk en
juridisch wel zeer complex. Voor het formuleren en uitvoeren van effectief
beleid is de beantwoording van de vraag naar de handhaving echter wezenlijk.
Een kabinetsstandpunt op het advies «Normeren en waarderen» is
niet compleet zonder dat de regering inhoud heeft gegeven aan het vraagstuk
van de uitvoering. Dat heeft de consequentie dat het kabinetsstandpunt niet
op korte termijn geformuleerd is.De eenheid van het topinkomensbeleid in de publieke en semi-publieke sectoren
wordt gewaarborgd door de eenheid van de afzonderlijke adviezen van de commissie
en bijbehorende kabinetsstandpunten. Maar er is een volgtijdelijkheid. Voordat
topinkomensbeleid in de semi-publieke sector effectief kan worden, is het
noodzakelijk dat eerst de norm in de publieke sector is vastgelegd. Daarin
voorzien de onderhavige wetsvoorstellen en nota’s van wijziging. Het
aanhouden van dit wetsvoorstel totdat beide onderwerpen in samenhang behandeld
kunnen worden, leidt tot onduidelijkheid over de verankering van het topinkomensbeleid
in de semi-publieke sector, hetgeen het inhoud geven aan het beleid in die
sector beduidend kan vertragen.De leden van de SP-fractie hadden aangegeven in te kunnen stemmen met
het instellen van een helder loongebouw. Zij hadden echter veel moeite met
de voorgenomen verhoging van de beloning van politieke ambtsdragers. Verder
hadden deze leden met gemengde gevoelens kennisgenomen van de vele nota’s
van wijziging die zijn ingediend. Zij vroegen hoe de regering de grote hoeveelheid
wijzigingen verklaart, welke nieuwe kennis en inzichten aanleiding waren voor
de wijzigingen en welke belangengroepen invloed op de voorgestelde wijzigingen
hebben gehad.De voorgestelde wijzigingen houden verband met verschillende ontwikkelingen.
In de eerste plaats is een nieuwe regering aangetreden die uitvoering heeft
gegeven aan de afspraken die in het Coalitieakkoord zijn opgenomen. Dat betreft
de gefaseerde invoering van de verhoging van het ministerssalaris en de instelling
van een Commissie van Wijzen. In de tweede plaats is aandacht geweest voor
de ontwikkelingen die zich na de indiening van het wetsvoorstel in de voor
werknemers geldende werkloosheidsregelingen hebben voorgedaan. Rekening houdend
met het bijzondere karakter van het politieke ambt zijn deze in de voorgestelde
wijzigingen doorvertaald en is bepaald hoe uitvoering moet worden gegeven
aan de voorgestelde maatregelen. Verder heeft het kabinet ook invulling willen
geven aan eigen opvattingen over de uitwerking van de sollicitatieplicht en
de aanspraken op wachtgeld. Anders dan de leden van de fractie van de SP veronderstelden,
houden de voorgestelde wijzigingen geen verband met de invloed van specifieke
belangengroepen.De leden van de VVD-fractie bedankten de regering voor de gegeven antwoorden
en wilden nog een aantal vragen voorleggen. De leden van de ChristenUnie-fractie
hadden met belangstelling kennis genomen van de nota’s van
wijzigingen, als uitwerking van het Coalitieakkoord. Hieronder wordt ingegaan
op de door deze leden gestelde vragen.2. Procentuele verhogingDe leden van de CDA-fractie stelden vast dat de tweede nota van wijziging
betrekking heeft op het voorstel van de regering het ministerssalaris in deze
fase niet met 30%, maar met een eerste stap van 10% te verhogen.
Deze 10% is gekoppeld aan de herinvoering van de 40-urige werkweek.
De leden van de CDA-fractie vroegen of een dergelijke koppeling aan de 40-urige
werkweek ook aan de orde is bij de overige politieke ambten.Bij de toepassing van de verhoging van het ministerssalaris op de overige
groepen politieke ambtsdragers is rekening gehouden met de achtergebleven
salarisontwikkeling ten gevolge van de gewijzigde arbeidsduur; zij het op
indirecte wijze. Dat geldt ook bij de toepassing van de eerste fase van 10%.
In het advies «Over dienen en verdienen» heeft de commissie Dijkstal
geconstateerd dat bewindslieden niet kunnen profiteren van arbeidsvoorwaardelijke
verbeteringen als gevolg van werktijdenaanpassingen en schalenherstructureringen.
Zo is bijvoorbeeld de mogelijkheid voor rijksambtenaren de arbeidsduur te
verlengen tot 40 uur niet van toepassing op politieke ambtsdragers. Daarnaast
kennen ministers en staatssecretarissen in tegenstelling tot de ambtelijke
top geen inkomenstoeslagen. Om de ontstane achterstand in te lopen, adviseerde
de commissie Dijkstal het salarisniveau van de minister met 30% te
verhogen. In het vervolgadvies «Beloningsverhoudingen politieke ambtsdragers»
deed de commissie voorstellen voor de vormgeving van de structuur van de beloning
van politieke ambtsdragers in relatie tot het normsalaris van de minister.
Uitgangspunt voor de nieuwe beloningsverhoudingen tussen de verschillende
groepen politieke ambtsdragers is dat de beloningen worden afgeleid van het
nieuwe voorgestelde ministerssalaris, waarin als gezegd de arbeidsduur op
basis van 40 uur is verdisconteerd. Aan de hand van de loonontwikkeling zijn
nieuwe salarisniveaus vastgesteld. Bij het bepalen van het beloningsniveau
is rekening gehouden met de achtergebleven salarisontwikkeling ten gevolge
van de gewijzigde arbeidsduur in het algemeen. De verhoudingsgetallen van
de salarisniveaus zijn afgeleid van het (nieuwe) ministerssalaris dat als
normsalaris aan de top van het salarisgebouw staat. Om de salarisverhoudingen
duidelijker te markeren, werd voorgesteld één nieuwe salaristabel
voor politieke ambtsdragers te introduceren.De leden van de PvdA-fractie vroegen zich af waarom is afgeweken van het
door het vorige kabinet en de commissie Dijkstal gehanteerde uitgangspunt
dat een verhoging van het ministersalaris pas op een volgende regering van
toepassing zou moeten zijn en welk probleem er opgelost zou worden door onmiddellijke
verhoging van deze salarissen.Deze wetsvoorstellen kennen een lange voorbereidingstijd. In november
2002 heeft de toenmalige minister van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties
de adviesopdracht aan de commissie Dijkstal geformuleerd en de Tweede Kamer
daarover geïnformeerd1. In april 2004 heeft
de commissie Dijkstal haar advies uitgebracht en is het advies aan de Tweede
Kamer toegezonden2. Het toenmalige kabinet heeft
bij brief van 30 juni 2004 aan de Tweede Kamer een kabinetstandpunt aan
de Tweede Kamer gezonden3. Dat kabinet vond het
een goede gedachte van de commissie Dijkstal om niet een besluit te nemen
over het eigen salaris. Om die reden wilde het toenmalige kabinet de noodzakelijke
wetgeving tot stand te brengen die voor de leden van het volgende kabinet
zouden gelden. Dat kabinet heeft dan ook zorg gedragen voor indiening van
onderhavige wetsvoorstellen. Het is dus het vorige kabinet dat heeft besloten
over de salarisvoorstellen. Zoals bij uw Kamer bekend, is het in die kabinetsperiode
echter niet tot een afronding van de wetsbehandeling gekomen. Gelet op genoemde voorbereidingen meen ik dat ruim voldoende zorgvuldigheid
is betracht. Daarbij geldt bovendien dat door het kabinet wordt voorgesteld
te komen tot een gefaseerde invoering van de verhoging van het ministerssalaris,
te besluiten door een Commissie van Wijzen.De leden van de SP-fractie constateerden dat de regering voorstelt dat
niet het ministerssalaris, maar het inkomen van de minister-president de maximumnorm
moet worden in de (semi-)publieke sector. Deze leden vroegen of de regering
hun mening deelt dat hiermee een extra verhoging wordt ingevoerd.Het is zeker zo dat bij discussies over topinkomens wel wordt gesproken
over de «Balkenende-norm». De regering stelt echter niet het inkomen
van de minister-president als maximumnorm voor. Het Coalitieakkoord wordt
aldus geïnterpreteerd dat het ministerssalaris als norm wordt gehanteerd,
overeenkomstig het advies van de commissie Dijkstal. Het ministerssalaris
dient de norm te worden in de (semi-)publieke sector. Met de onderhavige nota
van wijziging wordt daar geen verandering ingebracht. Inzet blijft dus dat
het ministerssalaris met 30% wordt verhoogd en daarmee weer de norm
in de (semi-)publieke sector wordt. Om die reden wordt ook voorgesteld het
salaris van de minister-president in een percentage van het ministerssalaris
uit te drukken.De leden van de VVD-fractie hadden zich in het verslag positief uitgelaten
over de oorspronkelijke verhoging van de bezoldiging. Zij gaven aan verbaasd
te zijn dat de aanvankelijk voorgestelde verhoging van de bezoldiging van
de minister-president, de ministers en de staatssecretarissen met 30%
wordt beperkt tot 10%. Deze leden vroegen naar de reden van deze wijziging,
nu de aard van de werkzaamheden van bewindslieden het afgelopen jaar toch
niet is veranderd. Welke andere inzichten dan voorheen zijn er thans over
de taken en verantwoordelijkheden van bewindslieden, zo vroegen zij.De inzichten van de regering over de taken en bewindslieden zijn niet
veranderd. De regering baseert zich nog altijd op de adviezen van de commissie
Dijkstal. Op de oorspronkelijk voorgestelde verhoging van het ministerssalaris
met 30% wordt dan ook niet teruggekomen. In lijn met het Coalitieakkoord
wordt echter voorgesteld het ministerssalaris vooralsnog met 10% te
verhogen en een Commissie van Wijzen in te stellen. Deze commissie besluit
op welk tijdstip of tijdstippen de bezoldiging van ministers verder wordt
verhoogd tot 130%. De regering benadrukt dat de Commissie van Wijzen
dus geen advies uitbrengt. De commissie krijgt de zelfstandige bevoegdheid
te besluiten op welke wijze het ministerssalaris wordt verhoogd. Meerwaarde
van deze werkwijze is dat onafhankelijke besluitvorming over de invoering
van de verhoging plaatsvindt.Voorts vroegen de leden van de VVD-fractie zich af waarom het feitelijke
bedrag van de bezoldiging in de wetstekst is opgenomen. Deze leden meenden
dat als gevolg hiervan iedere indexering tot formele wijziging van de wet
moet leiden.Anders dan de leden van de fractie van de VVD kennelijk menen, is het
mogelijk in de wet te bepalen dat de indexering van een bedrag geschiedt bij
algemene maatregel van bestuur of ministeriële regeling. Zo is in het
huidige artikel 1, tweede lid, van de Wet rechtspositie ministers en staatssecretarissen
bepaald dat de bezoldiging van ministers en staatssecretarissen bij algemene
maatregel van bestuur wordt aangepast aan de algemene verhoging van de bezoldiging
van het burgerlijk rijkspersoneel. Dit artikel 1 wordt met het wetsvoorstel
vernummerd, maar blijft in essentie gehandhaafd. Het voordeel van deze werkwijze
is dat het niveau van de bezoldiging van ministers is neergelegd in een wet
en daarmee onderwerp is van debat met de Staten-Generaal, maar dat een technische
aanpassing van dat bedrag aan de loonontwikkeling op een eenvoudiger wijze kan worden gerealiseerd volgens een vooraf bepaalde berekeningswijze.
Bovendien heeft aanvaarding van het pakket wetsvoorstellen ter uitvoering
van de voorstellen van de commissie Dijkstal tot gevolg dat de aanpassing
van bedragen wordt vereenvoudigd. Nu moeten bij algemene maatregel van bestuur
de schadeloosstelling van leden van de Tweede Kamer en de bezoldiging van
ministers, staatssecretarissen, de vicepresident en leden van de Raad van
State, de voorzitter en leden van de Algemene Rekenkamer en de Nationale ombudsman
en de substituut-ombudsman worden aangepast aan een algemene verhoging van
de bezoldiging van het burgerlijk rijkspersoneel. Als de aan de orde zijnde
voorstellen van wet worden aanvaard, wordt de schadeloosstelling van leden
van de Tweede Kamer en de bezoldiging van de minister-president, de staatssecretarissen,
de vicepresident en leden van de Raad van State, de voorzitter en leden van
de Algemene Rekenkamer en de Nationale ombudsman en de substituut-ombudsman
uitgedrukt in een percentage van de bezoldiging van ministers en hoeft alleen
de bezoldiging van ministers nog bij algemene maatregel van bestuur te worden
aangepast.3. Instelling van een permanent adviescollegeDe leden van de PvdA-fractie vroegen of het door de commissie Dijkstal
voorgestelde permanente adviescollege voor de arbeidsvoorwaarden van politieke
ambtsdragers niet capabel wordt geacht te beslissen over de uiteindelijke
salarisverhoging en waarom een Commissie van Wijzen wordt ingesteld.De voorgestelde Commissie van Wijzen is een andersoortige instantie dan
het genoemde adviescollege. Dit adviescollege is in wezen een voortzetting
van de (tijdelijke) commissie Dijkstal. De commissie Dijkstal heeft een gedegen
en duidelijk advies uitgebracht over het ministerssalaris en de beloningsstructuur
voor politieke ambtsdragers. De deskundigheid van de commissie staat op geen
enkele wijze ter discussie. De opvattingen van de commissie over de verhoging
van het ministerssalaris zijn helder en onderbouwd. Het ligt echter niet in
de rede deze commissie te laten beslissen over de invoering van het eigen
advies. De voorziene Commissie van Wijzen krijgt geen adviestaak, maar heeft
de opdracht te besluiten over het tijdstip van invoering van de verdere verhoging
van het ministerssalaris, zoals de leden van de fractie van de PvdA terecht
constateerden. De commissie krijgt daartoe een wettelijke bevoegdheid die
niet door de regering wordt voorzien van richtlijnen of criteria.De leden van de PvdA-fractie meenden verder dat in de opdracht de vraag
besloten ligt of de Commissie van Wijzen tot een ander oordeel kan komen dan
een verhoging met 30% en de termijn waarbinnen een verhoging plaats
zou moeten vinden. Als de verhoging over een langere termijn wordt uitgesmeerd
zou dat het werk van het adviescollege kunnen doorkruisen dat aan de start
van elke nieuwe kabinetsperiode een advies uit mag brengen. Wat is in een
dergelijk geval de verhouding tussen beide organen, zo vroegen deze leden.Voorgesteld wordt in de wet te bepalen dat de Commissie van Wijzen besluit
over het tijdstip van invoering van de verdere verhoging tot 130%.
Het wetsvoorstel geeft daarbij bindende kaders. De verhoging van het ministerssalaris
geschiedt op het bij besluit van de commissie vastgestelde tijdstip en de
commissie kan daarbij besluiten het bedrag op verschillende tijdstippen in
stappen te verhogen tot 130%. Niet goed valt dan ook in te zien hoe
het permanente adviescollege de werkzaamheden van de Commissie van Wijzen
kan doorkruisen. De Commissie van Wijzen besluit over de verhoging van het
ministerssalaris. Indien het adviescollege daarnaast adviezen uitbrengt, dienen
deze op hun eigen merites te worden beoordeeld en gewogen. Bovendien wordt
voorgesteld in de wet te bepalen dat de Commissie van Wijzen binnen twaalf
maanden na inwerkingtreding van de wet een besluit neemt. Dit
betekent niet dat de verhoging tot 130% binnen één jaar
moet worden gerealiseerd maar wel dat de Commissie van Wijzen binnen een jaar
in een besluit moet aangeven wanneer en hoe de verdere verhoging tot 130%
plaatsvindt. De Commissie van Wijzen verschaft daarmee binnen afzienbare termijn
duidelijkheid, ook voor het permanente adviescollege.Verder zijn verschillende vragen gesteld over de samenstelling en werkwijze
van de Commissie van Wijzen. De leden van de PvdA-fractie waren benieuwd naar
de samenstelling en opdracht van de commissie en welke criteria zij geacht
wordt te gebruiken om een beslissing te nemen over de verhoging van de ministersalarissen.Daarnaast gaven de leden van de SP-fractie aan graag een nadere uiteenzetting
te ontvangen over de noodzaak van de instelling van een Commissie van Wijzen,
de toegevoegde waarde en wie zitting zullen nemen in deze commissie.De leden van de VVD-fractie vroegen naar de reden voor het instellen van
een Commissie van Wijzen, terwijl er al enige jaren geleden een Commissie
van Wijzen, te weten de commissie Dijkstal, voorstellen heeft gedaan. Deze
leden stelden tevens de vraag waarom de regering niet zelf beslist over de
verdere verhoging. Verder vroegen de leden van de VVD-fractie wanneer naar
verwachting het percentage van 130% wordt bereikt. Ook stelden zij
vragen over de samenstelling en deskundigheid van de Commissie van Wijzen.Tot slot vroegen de leden van de fractie van de ChristenUnie wanneer de
instelling van de Commissie van Wijzen is voorzien en op welke termijn zij
concludeert.In het Coalitieakkoord is een passage opgenomen, waarin staat dat het
ministerssalaris in stappen wordt aangepast. Aangegeven is dat de aanpassingen
niet door de regering worden vastgesteld, maar door een in te stellen Commissie
van Wijzen. De regering wil daar uitvoering aan geven. De Commissie van Wijzen
doet dus geen voorstellen of adviezen voor de verdere verhoging van de bezoldiging
van ministers, maar beslist daadwerkelijk over de inwerkingtreding van de
verdere verhoging. De commissie krijgt daarmee een zelfstandige bevoegdheid.
De regering wil de maatschappelijke relevantie van de discussie over de hoogte
van het ministerssalaris niet onderschatten. Een onafhankelijke besluitvorming
over de invoering van de verhoging heeft dan ook meerwaarde. De bezetting
van de commissie komt aan de orde indien onderhavig wetsvoorstel is aanvaard.
Maar het ligt in de rede om bij de personele invulling uit te zien naar personen
met onder meer een gerespecteerde staat van dienst en met kennis en ervaring
op het terrein van het openbaar bestuur, inkomensbeleid en maatschappelijke
verhoudingen. Van de commissie wordt gezaghebbende besluitvorming gevraagd.
Zoals reeds is aangegeven, wordt daarbij voorgesteld in de wet te bepalen
dat de Commissie van Wijzen binnen twaalf maanden over de verdere verhoging
tot 130% beslist. De commissie moet dus binnen één jaar
bepalen op welke wijze en wanneer de verhoging tot 130% tot stand komt.De minister van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties,G. ter HorstXNoot1Kamerstukken II 2002–2003, 28 479, nr. 2.XNoot2Kamerstukken II 2003–2004, 28 479, nr. 4.XNoot3Kamerstukken II 2003–2004, 28 479, nr. 7. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-30426-12.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl