Vaststelling en invoering van afdeling 8.14.1 (verkeersongevallen) van het Burgerlijk Wetboek; Brief minister houdende intrekking van het wetsvoorstel
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-10 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 25759, nr. 5

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

23-06-1999

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1998-1999

25759 nr. 5

16-06-1999

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaam1. Inleiding2. Hoofdlijnen en waardering van wetsvoorstel 25 7593. Waardering van het huidige stelsel van verkeersaansprakelijkheid4. Naar een ander stelsel5. Verkeersverzekering?6. Nadere uitwerking 6.1. Ongemotoriseerden6.2. Passagiers6.3. Bestuurders6.4. Zaakschade7. TenslotteOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 25759Toon alle publicaties in het hoofddossier

 
 
 Heruitgave en origineel

Kamerstuk 25759, nr. 5 h1Heruitgave van deze publicatie

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 26 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
25 759Vaststelling en invoering van afdeling 8.14.1 (verkeersongevallen) van
het Burgerlijk Wetboeknr. 5BRIEF HOUDENDE INTREKKING VAN HET WETSVOORSTELAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-Generaal's-Gravenhage, 16 juni 1999 1. InleidingOp 26 november 1997 is door mijn ambtsvoorganger bij de Tweede Kamer ingediend
het wetsvoorstel tot vaststelling en invoering van afdeling 8.14.1 BW (Verkeersongevallen)
(25 759). Dit wetsvoorstel heeft tot de nodige maatschappelijke commotie
geleid. Zoals reeds aan uw Kamer is medegedeeld is er ook volgens het kabinet
reden tot heroverweging van enige onderdelen van dit wetsvoorstel. In het
bijzonder heeft het kabinet daarbij op het oog het onderdeel dat een automobilist
die geen enkele schuld heeft aan het ongeval vrijwel te allen tijde aansprakelijk
is voor de schade van de fietser of voetganger die zelf schuld heeft aan het
ongeval. Het kabinet meent dat meer betekenis moet worden toegekend aan het
gedrag van de fietser of voetganger. Daarom zal worden bevorderd dat dit wetsvoorstel
zal worden ingetrokken en dat een nieuw voorstel zal worden voorbereid volgens
de hieronder te beschrijven hoofdlijnen. Bij de voorbereiding van een nieuw
wetsvoorstel volgens deze contouren zal overleg plaatsvinden met de meest
betrokken organisaties en kan tijdig rekening worden gehouden met de standpunten
van de onderscheiden fracties in de Tweede Kamer. 2. Hoofdlijnen en waardering van wetsvoorstel 25 759De hoofdlijnen van wetsvoorstel 25 759 zijn als volgt.a. De bezitter (of houder) van een motorrijtuig1
dat betrokken is bij een verkeersongeval is in beginsel aansprakelijk voor
de schade door dood of letsel van ongemotoriseerden (voetgangers en fietsers).
Het betreft hier een risicoaansprakelijkheid voor de volledige schade, waarbij
eigen schuld van het slachtoffer niet tot vermindering van de vergoedingsplicht
leidt. De vergoedingsplicht vervalt geheel bij opzet of bewuste roekeloosheid
van het slachtoffer.Op grond van de jurisprudentie van de Hoge Raad geldt deze risicoaansprakelijkheid
reeds thans voor ongevallen waarbij kinderen jonger dan 14 jaar betrokken
zijn. Nieuw zou deze regel zijn bij ongevallen met personen van 14 jaar en ouder.
Daar geldt nu dat de houder of bezitter van het motorrijtuig in beginsel voor
50% aansprakelijk is. Bij de overige 50% wordt rekening gehouden met de schuld
van de fietser of voetganger.b. Een gelijke risicoaansprakelijkheid als geldt ten behoeve van ongemotoriseerden
wordt in dit wetsvoorstel voorgesteld voor de schade door dood of letsel van
de passagier. Dat is nieuw, maar wijkt in resultaat niet sterk af van hetgeen
thans geldt. Nu is er immers ook vrijwel steeds iemand aansprakelijk voor
de schade van de passagier, te weten zijn eigen bestuurder, danwel de bestuurder
van een ander motorrijtuig (of beide gedeeld).c. Voorts is de werkgever volgens dit wetsvoorstel risicoaansprakelijk
voor de schade van zijn werknemer die in de uitoefening van zijn werkzaamheden
een motorrijtuig bestuurt en daarbij betrokken raakt bij een verkeersongeval.
Ook hier wordt de aansprakelijkheid weer begrensd door opzet of bewuste roekeloosheid
van de werknemer. Deze aansprakelijkheid ligt in het verlengde van de jurisprudentie
van de Hoge Raad.De bedenkingen van het kabinet richten zich vooral op de risicoaansprakelijkheid
ten behoeve van ongemotoriseerden (m.n. fietsers en voetgangers) die zich
in een concreet geval weinig van verkeersregels aantrekken. Het bevredigt
niet het rechtvaardigheidsgevoel dat men schuldeloos de schade van de schuldige
partij moet vergoeden, ook als het slachtoffer zich roekeloos heeft gedragen.
Ook het kabinet acht het minder evenwichtig dat in het huidige wetsvoorstel
in veel gevallen ook recht op schadevergoeding hebben, fietsers (of voetgangers)
die door een rood licht rijden, zonder verlichting rijden, voorrang nemen,
dronken op de fiets zitten of zonder uit te kijken de straat oversteken. Deze
gedragingen zijn immers niet altijd als bewuste roekeloosheid aan te merken,
maar doorgaans wel als roekeloos. 3. Waardering van het huidige stelsel van verkeersaansprakelijkheidUitgaande van dit bezwaar tegen het wetsvoorstel is het raadzaam om met
het nieuw te ontwerpen stelsel op bepaalde punten ook afstand te nemen van
het huidige regime van verkeersaansprakelijkheid. Veel van de bezwaren tegen
het wetsvoorstel gelden evenzeer tegen het huidige regime. Aannemelijk is
immers dat indien een van de bovengenoemde gedragingen onder het huidige regime
de oorzaak van het ongeval zijn, het slachtoffer in veel gevallen ook –
of in ieder geval een deel van – zijn schade vergoed krijgt. Het huidige
regime laat de schadevergoedingsplicht net als bij het wetsvoorstel pas vervallen
bij opzet of bewuste roekeloosheid. Daarom is volledige codificatie van de
huidige jurisprudentie niet aan te bevelen. Weliswaar kan men zeggen dat in
genoemde gevallen het slachtoffer dan maar 50% (of wellicht meer) van zijn
schade vergoed krijgt, maar dit doet niets af aan het principiële bezwaar
tegen welke vergoeding dan ook in gevallen als deze. 4. Naar een ander stelselHet kabinet meent dat in een nieuw stelsel van verkeersaansprakelijkheid
fietsers en voetgangers in beginsel schadevergoeding onthouden moet worden
indien zij met een ernstig gebrek aan zorgvuldigheid – of anders gezegd:
roekeloos – aan het verkeer deelnemen. In tegenstelling tot het wetsvoorstel
en het huidige stelsel van verkeersaansprakelijkheid worden dan niet beschermd
degenen die zich van het zeer gevaarlijke van hun gedrag niet bewust waren,
maar dat wel hadden moeten zijn. Men denke aan vele van de in paragraaf 2
aan het slot genoemde gedragingen. De grens van bescherming zou
dan worden getrokken bij fietsers en voetgangers die zich roekeloos gedragen,
zodat anders dan het wetsvoorstel en het huidige recht niet beschermd
worden fietsers en voetgangers die zich weliswaar roekeloos gedragen, maar
zich niet bewust waren van het concrete gevaar van hun gedraging. Roekeloos
gedrag is dan op zichzelf genoeg om de schadevergoedingsplicht te laten vervallen.
Dit betekent dat de automobilist alleen roekeloos gedrag moet bewijzen, wat
eenvoudig te constateren is, en zich niet hoeft uit te laten over de psychische
gesteldheid van het slachtoffer ten tijde van het ongeval.Dit betekent dat de grens wordt verlegd van bewuste roekeloosheid naar
roekeloosheid in het algemeen. Het verschil tussen beiden hangt samen met
de vraag of iemand zich bewust is van het aanmerkelijke kans dat zijn roekeloze
gedrag tot schade zal leiden. Een fietser die door een rood licht rijdt, ziet
dat er een auto aankomt, maar erop vertrouwt dat hij het wel redt, gedraagt
zich bewust roekeloos. Een fietser daarentegen die door rood licht rijdt zonder
te kijken of er een auto aankomt, gedraagt zich roekeloos, maar is zich niet
bewust van het mogelijke concrete gevaar van zijn gedraging. Naar de mening
van het kabinet is deze gedraging niet minder verwijtbaar dan de eerste, en
dienen derhalve ook fietsers en voetgangers die zich roekeloos gedragen zonder
zich bewust te zijn van het concrete gevaar daarvan, geen recht te hebben
op schadevergoeding.Wel beschermd dienen te blijven die slachtoffers die geen roekeloos gedrag
kan worden verweten, maar meer een «fout van alledag» hebben begaan,
zoals een inschattingsfout, een vergissing of een fout begaan in een moment
van onachtzaamheid. Deze slachtoffers krijgen hun volledige schade vergoed.
Immers, dit zijn fouten die in het huidige intensieve verkeer ook voor voorzichtige
verkeersdeelnemers vaak onvermijdelijk zijn, terwijl de schade die zij oplopen
veelal omvangrijk en ingrijpend is doordat zij met een motorrijtuig in aanraking
zijn gekomen. In het huidige stelsel van verkeersaansprakelijkheid krijgen
slachtoffers die dergelijke «fouten van alledag» begaan niet zonder
meer hun volledige schade vergoed.De verschillen tussen wetsvoorstel 25 759, het huidige stelsel van
verkeersaansprakelijkheid en het stelsel dat het kabinet voor ogen staat,
zijn te illustreren aan de hand van de volgende drie voorbeelden:1. Een dronken man fietst slingerend van het café naar huis
en wordt aangereden. Omdat deze man door toch op de fiets te stappen zich
niet bekommerd heeft om de mogelijke gevolgen van zijn dronkenschap in het
verkeer, gedraagt hij zich (onbewust) roekeloos. Hem kan waarschijnlijk geen
bewuste roekeloosheid worden verweten, omdat hij zich dan ook op het moment
van de aanrijding bewust moest zijn van de grote kans dat zijn gedrag tot
schade zou leiden. Dit zou erop neer komen dat het slachtoffer ingevolge wetsvoorstel
25 759 waarschijnlijk toch recht heeft op volledige schadevergoeding
en volgens het huidige stelsel van verkeersaansprakelijkheid mogelijk recht
heeft op vergoeding van (ten minste) 50% van zijn schade. In het stelsel dat
mij voor ogen staat heeft hij geen recht op schadevergoeding.2. Een man nadert op de fiets een kruising die hij wil oversteken.
Rechts ziet hij in de verte een auto aankomen. Hij schat in dat hij nog voldoende
tijd heeft om voor de auto ter plekke is de kruising over te steken. Hij heeft
zich echter verkeken op de snelheid waarmee de auto de kruising nadert, en
wordt aangereden. Deze man kan wel degelijk iets verweten worden, maar zijn
gedrag kan niet als een zeer ernstig gebrek aan zorgvuldigheid en dus niet
als roekeloos worden gekwalificeerd. Eerder is sprake van een niet al te verwijtbare
inschattingsfout. Dit betekent dat in het stelsel dat mij voor ogen staat
het slachtoffer 100% van zijn schade vergoed krijgt. In het huidige stelsel
van verkeersaansprakelijkheid zou deze man – afhankelijk
van de mate van schuld van het slachtoffer – tussen de 50% en 100% van
zijn schade vergoed krijgen.3. Een studente negeert dagelijks een rood licht dat zij onderweg
van haar huis naar de universiteit tegenkomt. Dit is telkens goed afgelopen.
Op een dag ziet zij dat het licht weer op rood staat, maar negeert het wederom,
erop vertrouwende dat er geen auto aankomt. Het tegendeel is waar, en zij
wordt geschept. Omdat zij niet wist of er een auto aankwam en zich daarom
niet bewust was van de aanmerkelijke kans dat haar gedrag tot schade zou leiden,
kan haar waarschijnlijk geen bewuste roekeloosheid worden verweten. Daarentegen
kan haar wel (onbewuste) roekeloosheid worden verweten, omdat zij handelde
met een ernstig gebrek aan zorgvuldigheid. In het huidige stelsel heeft zij
waarschijnlijk recht op vergoeding van (ten minste) 50% van haar schade. Onder
vigeur van wetsvoorstel 25 759 zou zij haar schade waarschijnlijk geheel
vergoed krijgen. In het stelsel dat mij voor ogen staat vervalt de aansprakelijkeid
van de automobilist.5. Verkeersverzekering?Denkbaar is dat de bescherming van verkeersslachtoffers niet via het aansprakelijkheidsrecht,
maar via een verkeersverzekering gestalte krijgt. Hierbij wordt de schade
van verkeersslachtoffers rechtstreeks vergoed door de verzekeraar. Het is
dan de bezitter of houder van motorrijtuig dat de schade heeft veroorzaakt,
die ten behoeve van slachtoffers deze verzekering moet sluiten. De verzekerde
is dan niet de bezitter of houder wiens aansprakelijkheid is gedekt, maar
het slachtoffer wiens schade is gedekt. Hoewel een dergelijk stelsel voordelen
heeft, heeft het als nadeel dat sociale verzekeraars binnen het huidige systeem
geen beroep kunnen doen op een verkeersverzekering, en zo hun inkomsten aan
regres sterk zouden zien teruglopen. Regres kan immers alleen genomen worden
op een voor de schade aansprakelijke partij, en bij een verkeersverzekering
vervalt de aansprakelijkheid van de bezitter of houder. Dit bezwaar geldt
naast andere bezwaren ook voor een verkeersverzekering die een ieder verplicht
zou moeten sluiten om zijn eigen schade die hij in het verkeer kan oplopen,
te dekken. In het nieuwe stelsel zal de bescherming van verkeersslachtoffers
daarom via het aansprakelijkheidsrecht blijven lopen. 6. Nadere uitwerking 6.1. OngemotoriseerdenZoals boven aangegeven ligt de grens van de bescherming van ongemotoriseerde
verkeersdeelnemers in wetsvoorstel 25 759 bij bewuste roekeloosheid,
en zou het kabinet in een nieuw stelsel deze grens bij roekeloosheid in het
algemeen willen leggen.De vraag is of dit ook zou moeten gelden voor fietsers en voetgangers
jonger dan 14 jaar, mede omdat op grond van de jurisprudentie van de Hoge
Raad deze verkeersdeelnemers alleen bij opzet of bewuste roekeloosheid hun
schade niet vergoed krijgen. Gezien de impulsiviteit en onberekenbaarheid
die kinderen eigen is en die meebrengt dat zij van het gemotoriseerde verkeer
meer gevaren te duchten hebben dan volwassenen, zou het kabinet in een nieuw
wetsvoorstel deze bescherming in stand willen laten. Dit ook omdat gezien
hun leeftijd vooral voor kinderen de gevolgen van een verkeersongeval uitzonderlijk
ingrijpend zijn, in het bijzonder wanneer het om blijvend lichamelijk of geestelijk
letsel gaat. Voor ongemotoriseerden jonger dan 14 jaar zou het kabinet daarom
in afwijking van wat geldt voor andere ongemotoriseerden de grens van bescherming
willen leggen bij bewuste roekeloosheid. 6.2. PassagiersDe bescherming die wetsvoorstel 25 759 aan passsagiers wil bieden
zou het kabinet ook in het wetsvoorstel willen handhaven, zij het kabinet
dat ook voor deze verkeersdeelnemers de grens van bescherming wil trekken
bij roekeloosheid in het algemeen. Dit wijkt derhalve af van wetsvoorstel
25 759, omdat daar de grens getrokken is bij bewuste roekeloosheid. In
de praktijk zal dat voor de bescherming van passsagier weinig verschil maken,
omdat deze verkeersdeelnemers zelden door hun gedragingen bijdragen aan het
ontstaan van hun schade. Bij de meest sprekende gevallen waarin dat echter
mogelijk wel het geval is moet men voornamelijk denken aan het niet dragen
van een gordel of helm. Juist voor deze gevallen kan het verleggen van de
grens van bescherming van bewuste roekeloosheid naar roekeloosheid in het
algemeen, gevolgen hebben. Niet altijd zullen immers deze gedragingen als
bewust roekeloos kunnen worden aangemerkt, echter doorgaans wel als roekeloos. 6.3. BestuurdersNet als bij wetsvoorstel 25 759 zou het kabinet bestuurders in het
nieuwe stelsel niet de extra bescherming willen bieden die ongemotoriseerden
en passagiers daarin krijgen. Dit voornamelijk om de reden dat zij goed in
staat zijn hun eigen schade te verzekeren en bestuurders derhalve de keus
gelaten kan worden om deze schade al dan niet te verzekeren, en voorts om
te bereiken dat stijging van de WAM-premies door dit nieuwe stelsel niet sterk
zullen stijgen.Evenals bij wetsvoorstel 25 759 wil het kabinet om dezelfde redenen
als bij dit wetsvoorstel werknemers/bestuurders wel een bijzondere bescherming
bieden. Waar het kabinet evenwel nog niet uit is is de vraag of voor deze
verkeersdeelnemers de grens van bescherming zou moeten liggen bij roekeloosheid
in het algemeen, of bij bewuste roekeloosheid. In de lijn met de bescherming
van ongemotoriseerden en passagiers zou het voor de hand liggen deze grens
te leggen bij roekeloosheid. Daartegen pleit echter dat dit tot gevolg zou
hebben dat werknemers die door een verkeersongeval schade lijden minder bescherming
genieten dan werknemers die schade lijden door een bedrijfsongeval of een
beroepsziekte (vgl. art. 7:658 BW). Deze vergelijking gaat evenwel weer niet
geheel op omdat een werkgever ingevolge artikel 7:658 BW slechts aansprakelijk
is indien hij tekort is geschoten in zijn zorgplichten jegens de werknemer.
In dit verband zal het duidelijk zijn dat de werkgever op de werkplek meer
mogelijkheden heeft om schade te voorkomen (zo zal hij bijvoorbeeld een dronken
werknemer naar huis kunnen – laten – sturen) dan in geval de werknemer
zich alleen in een bedrijfsauto op de weg bevindt. Evenwel is ook van betekenis
dat in de relatie werkgever–werknemer de werkgever draagplichtig is
voor de schade die de werknemer veroorzaakt, tenzij de werknemer de schade
weer door opzet of bewuste roekeloosheid heeft veroorzaakt. Zie bijvoorbeeld
artikel 6:170 BW voor schade die een werknemer aan derden veroorzaakt, en
artikel 7:661 BW voor schade die een werknemer aan zijn werkgever veroorzaakt.
Om dit systeem niet te doorkruisen pleit dit er weer voor de grens bij bewuste
roekeloosheid te leggen. Bij de voorbereiding van het wetsvoorstel zullen,
alvorens tot een definitieve beslissing te komen, zorgvuldig de argumenten
pro en contra tegen elkaar afgewogen moeten worden. Daarbij zullen ook de
reakties van het bedrijfsleven en de vakbonden betrokken worden, alsmede de
uitkomsten van de bedrijfseffectentoets. Met deze toets moet immers tijdens
de voorbereiding van het wetsvoorstel duidelijk worden wat voor het bedrijfsleven
de financiële consequenties van de een of de andere keuze zijn. 6.4. ZaakschadeThans bevat wetsvoorstel 25 759 een regel dat indien een ongemotoriseerde
of passagier letselschade heeft geleden, zijn zaakschade volgens hetzelfde
strenge aansprakelijkheidsregime wordt afgewikkeld. Dan is met andere woorden
de automobilist ook voor 100% aansprakelijk voor de schade aan bijvoorbeeld
fiets en kleding (behoudens bij opzet en bewuste roekeloosheid). Hiervoor
is gekozen om te bereiken dat, als er eenmaal letsel is, er niet voor de tevens
opgetreden zaakschade een aparte procedure moet worden gevoerd. Deze regel
kan echter fraude in de hand werken. Zo zou een fietser na een ongeval letselschade
kunnen simuleren, opdat hij zijn schade aan de fiets vergoed krijgt. Het nieuwe
regime van aansprakelijkheid moet daarom alleen gelden voor de letselschade
van ongemotoriseerden en passagiers. Dit komt erop neer dat voor de zaakschade
van deze verkeersdeelnemers de status quo wordt gehandhaafd. 7. TenslotteOmdat het stelsel dat het kabinet voor ogen staat op enkele fundamentele
punten afwijkt van het stelsel dat neergelegd is in wetsvoorstel 25 759,
heb ik, daartoe door de ministerraad gemachtigd, besloten dit wetsvoorstel
in te trekken. Een nieuw wetsvoorstel volgens de hierboven beschreven hoofdlijnen,
zal worden voorbereid.De Minister van Justitie,A. H. Korthals XNoot1Motorrijtuigen zijn o.m. auto's, motorfietsen, bromfietsen, vrachtauto's
etc. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-25759-5.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl