Cultuurnota 2001-2004; Verslag algemeen overleg op 13 december 2000 over uitvoering moties Cultuurnota 2001-2004 (brief minister Hermans d.d. 29 november 2000)
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-08 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 27432, nr. 28

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum vergadering

19-01-2001

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2000-2001

27432 nr. 28

11-01-2000

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamVragen en opmerkingen uit de commissieHet antwoord van de regeringNadere gedachtewisselingOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 27432Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 39 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
27 432Cultuurnota 2001–2004nr. 28VERSLAG VAN EEN ALGEMEEN OVERLEGVastgesteld 11 januari 2000De vaste commissie voor Onderwijs, Cultuur en Wetenschappen1 heeft op 13 december 2000 overleg gevoerd met staatssecretaris Van
der Ploeg van Onderwijs, Cultuur en Wetenschappen over uitvoering moties Cultuurnota 2001–2004 (brief minister 29 november
2000).Van dit overleg brengt de commissie bijgaand beknopt verslag uit.Vragen en opmerkingen uit de commissieMevrouw Visser-van Doorn (CDA) heeft in het
verleden geleerd dat de indieners van een motie bepalen wat de strekking daarvan
is. Haar fractie is van oordeel dat haar motie – aanvankelijk nr. 8;
nu nr. 25 – niet door de staatssecretaris wordt uitgevoerd. Zij is daarover
ontstemd. Met de motie wordt klip en klaar om de voor de Appel benodigde middelen
gevraagd, te financieren uit de extra middelen die bij de algemene beschouwingen
op grond van politiek-bestuurlijke overwegingen beschikbaar zijn gesteld bij
de Voorjaarsnota. Deze wens wordt niet door de staatssecretaris gehonoreerd,
zodat de motie niet wordt uitgevoerd.Het besluit om wél tweemaal f 200 000 beschikbaar te
stellen voor nieuwe theaterimpulsen in de regio Den Haag is tegen deze achtergrond
een onacceptabel doekje voor het bloeden. De Appel zal hiervan immers niet
profiteren, terwijl de vermindering van de rijkssubsidie voor Den Haag met
1,3 mln. niet wordt gecompenseerd. Bovendien valt de functie van de Appel
voor de regio weg.Het is onbegrijpelijk dat de staatssecretaris zich niet laat overtuigen
door een meerderheid van de Kamer, waaronder zijn eigen PvdA-fractie, die
van oordeel is dat de Appel van groot belang is voor het Nederlandse toneel.
Het maatschappelijk bereik is groot; Den Haag komt er in de Cultuurnota mager
van af; het belang van de continuïteit van de Appel wordt breed onderschreven;
het benodigde budget komt beschikbaar via de motie. Dit zijn steekhoudende
argumenten om de motie uit te voeren. Nogmaals dringt mevrouw Visser er bij
de staatssecretaris op aan dat hij de motie uitvoert. Afhankelijk van zijn
reactie zal zij overwegen, de voorzitter van de Kamer te vragen om het verslag
van dit AO te plaatsen op de agenda voor de plenaire Kamervergadering. Mevrouw Belinfante (PvdA) heeft tijdens het
debat van 3 november over de Cultuurnota gezegd dat het negatieve advies van
de Raad voor cultuur inzake de Appel en de vermindering van de subsidie voor
het Nationaal Toneel een verarming betekenen voor de culturele infrastructuur
van Den Haag. Deze opmerking werd gemaakt in de context van de innerlijke
tegenstelling tussen de beoordeling van de raad op artistieke kwaliteit en
de behoefte van de lagere overheden om hun culturele infrastructuur in stand
te houden. Met dit aspect heeft de raad geen rekening gehouden. Tegen deze
achtergrond heeft de fractie van de PvdA steun gegeven aan motie nr. 25 inzake
de Appel. De toegezegde tweemaal f 200 000 voor de komende twee
jaar ziet de fractie van de PvdA als een erkenning van haar standpunt over
de culturele infrastructuur. In die zin beschouwt de fractie de motie als
uitgevoerd. Het is van groot belang dat Den Haag gesteund wordt in zijn pogingen
om met betrekking tot de theaterstructuur weer overeind te komen.Voor de financiering op langere termijn is de motie-Melkert/De Graaf (nr.
12) van betekenis. Daarin wordt gevraagd om een structurele verruiming van
het cultuurbudget. Deze motie is door de hele Kamer gesteund, met uitzondering
van de fractie van de VVD. De fractie van de PvdA streeft naar een uitbreiding
van het cultuurbudget in de loop van enkele jaren tot 1% van de netto rijksuitgaven.
In deze uitbreiding past ook de culturele infrastructuur voor landsdelen en
grote steden. De eerste gelegenheid om hieraan op structurele basis te werken,
doet zich niet nu voor in het kader van de Najaarsnota, maar bij de behandeling
van de komende Voorjaarsnota. De fractie van de PvdA zal zich bij die gelegenheid
inzetten voor verbreding van de culturele infrastructuur, waarbij ook aan
de landsdelen en de desbetreffende steden een eigen stem moet worden gegeven.
Mevrouw Belinfante vraagt de staatssecretaris om bij de door hem al toegezegde
planontwikkeling voor de geleidelijke invulling van de genoemde 1%, in het
kader van de Voorjaarsnota rekening te houden met de culturele infrastructuur
en dus ook met Den Haag.De heer Van Bommel (SP) constateert dat in
het debat over de Cultuurnota twee groepen tegenover elkaar zijn komen te
staan, met twee ogenschijnlijk tegengestelde visies op de procedure voor de
verdeling van het cultuurbudget. De ene groep beroept zich op het Thorbeckeprincipe
en vindt dus dat de politiek zich nimmer mag uitspreken over de kwaliteit
van de instellingen; motie nr. 5 geeft aan dit standpunt gestalte. Hoewel
het nog steeds een selectie betreft, gaat het om een verzoek om het advies
over bepaalde instellingen te heroverwegen. Deze motie is nipt verworpen.
De tweede groep, waarin zich ook de staatssecretaris bevindt, beroept zich
eveneens op het Thorbeckeprincipe maar zij meent te weten welke instellingen
alsnog subsidie moeten krijgen. De staatssecretaris stelde in zijn brief van
16 november immers zijn lijstje samen van instellingen die ineens tóch
subsidie kregen. Het CDA meende dat ten onrechte de Appel op dit lijstje ontbrak
en diende daarom uiteindelijk een «red de Appel-motie» in die
vervolgens werd aangenomen.De conclusie moet zijn dat beide groepen zich niet aan het Thorbeckeprincipe
hebben gehouden. De eerste meende immers te weten ten aanzien van welke instellingen
een heroverweging zou moeten plaatsvinden; de tweede besliste eenvoudigweg
wat voor instellingen alsnog subsidie zouden moeten krijgen. De fractie van
de SP stemde voor de motie van de eerste groep en zij steunt ook het plan
om bepaalde instellingen alsnog subsidie te geven. In het debat over de Cultuurnota
heeft zij dan ook één principe bovenaan gezet: er moet veel
meer geld komen voor cultuur. Vandaar haar motie die is gericht op 175 mln.
erbij.Omdat de gegeven adviezen zeer veel vragen opriepen, waren er in feite
maar twee integere oplossingen mogelijk: ofwel over alles zou opnieuw moeten
worden geadviseerd, ofwel het budget moest zodanig worden verhoogd dat de
kunstsector tevreden zou kunnen zijn. De eerste oplossing zou
wellicht de meest consequente zijn geweest, hoewel zij veel tijd en energie
zou vergen.De staatssecretaris meent dat hij de instellingen met een negatief advies
niet alsnog subsidie kan geven. Toch heeft hij dit wél gedaan met betrekking
tot instellingen als Orkater en de Rotterdamse Dansgroep. Hoe kan hij nu zulke
tegenstrijdige standpunten innemen? Was de visie van de Kamer van doorslaggevend
belang voor het alsnog toekennen van subsidies en is dus de staatssecretaris
blijkbaar deskundig genoeg om zonder de Raad voor cultuur te kunnen oordelen
over de kwaliteit van bepaalde instellingen? Hoe verhoudt dit zich dan tot
het Thorbeckeprincipe?De hamvraag is waarom de staatssecretaris weigert om de motie van mevrouw
Visser uit te voeren. Hij voert een inconsistent beleid door Orkater wél
te helpen maar de Appel niet. De fractie van de SP is over deze gang van zaken
zeer teleurgesteld. Zij pleit voor een betere procedure en een structurele
verhoging van het cultuurbudget. De Appel dient onder de huidige omstandigheden
voldoende middelen te krijgen. Besluit de staatssecretaris anders, dan voert
hij in de ogen van de fractie van de SP de motie niet uit. Dan is er sprake
van een onaanvaardbaar beleid dat door willekeur wordt gekenmerkt.De heer Nicolaï (VVD) blijft hechten
aan het Thorbeckeprincipe en meent dat de Kamer op dit terrein niet zelf inhoudelijke
knopen moet doorhakken. Blijkbaar hecht de fractie van het CDA niet aan dit
principe. Inconsequent handelen op dit terrein kan die partij niet worden
verweten. De tijden van weleer komen weer boven; in het verleden stonden de
heren Beinema en Niessen bekend als degenen die in Nederland uitmaakten wie
wel of geen geld kregen.Al met al is er één geval overgebleven ten aanzien waarvan
door een meerderheid in de Kamer een inhoudelijke knoop wordt doorgehakt.
De fractie van de VVD is tegen die benadering. De fractie van de PvdA heeft
wat dit betreft een «genuanceerd» standpunt; eerst was zij tegen,
vervolgens voor. Blijkbaar hecht deze fractie niet al te sterk aan het Thorbeckeprincipe
want zij heeft de desbetreffende motie gesteund. Ook de staatssecretaris heeft
met betrekking tot dit principe onduidelijkheid gecreëerd. Twee jaar
lang vreesden velen in de Kamer dat hij hieraan niet zo hechtte; hij bemoeide
zich intensief met wat er inhoudelijk moest gebeuren. Vervolgens bleek tijdens
het notaoverleg dat hij er wél aan hechtte, maar tegen het einde van
dat debat koos hij weer voor een aantal zaken die daarmee op gespannen voet
stonden.De staatssecretaris heeft er alles aan gedaan om de «heroverwegingsmotie»
te voorkomen. Merkwaardig is dat de Appel zélf in een brief heeft voorgesteld,
een heroverwegingsconstructie op haar van toepassing te laten zijn. Dit komt
neer op het gedurende één jaar continueren van de subsidie en
dan een nieuwe beoordeling. Is de staatssecretaris wellicht als gevolg hiervan
op andere gedachten gekomen? Vreest hij niet dat, wanneer er van heroverwegen
geen sprake is, de Kamer zélf knopen gaat doorhakken?Mevrouw Halsema (GroenLinks) vraagt allereerst
aandacht voor de door het CDA ingediende motie inzake de evaluatieprocedure.
Gelet op de kritiek die in de afgelopen periode is geoefend op de gevolgde
procedure, is het van groot belang dat die evaluatie onder een onafhankelijk
blazoen plaatsvindt. De Raad voor cultuur en het departement hebben rechtstreeks
met deze procedure te maken en daarom verdient het de voorkeur dat hiervoor
de Algemene Rekenkamer wordt ingeschakeld. Deze instelling heeft veel ervaring
met het controleren van beleid op recht- en doelmatigheid. Wat is de visie
van de staatssecretaris hierop?Wat de «Appelmotie» betreft meent mevrouw Halsema dat er zo
langzamerhand sprake is van een gênant gesol met een toneelinstelling.
Hoewel GroenLinks deze motie niet heeft gesteund, huldigt zij het standpunt
dat een eenmaal door de Kamer aangenomen motie dient te worden
uitgevoerd. Na het op zich al gênante cultuurdebat komt de fractie van
de PvdA opnieuw met een beschamende vertoning. Deze keer is er geen sprake
van een draai, maar van een haakse hoek. Aanvankelijk bleek de fractie van
de PvdA moties niet te steunen die zij gedurende lange tijd wel degelijk had
verdedigd. Vervolgens gaf zij wél steun aan een motie maar uiteindelijk
blijkt dat die motie naar haar oordeel niet behoeft te worden uitgevoerd.
Voor het aanzien van de Kamer is van groot belang dat zij erop hamert dat
aanvaarde moties ordentelijk worden uitgevoerd. Daarbij moet worden bedacht
dat voor het beantwoorden van de vraag of een motie ordentelijk is uitgevoerd,
altijd de uitleg van de indieners maatgevend is. Wat dit betreft is het oordeel
van mevrouw Visser duidelijk genoeg. De fractie van de PvdA heeft zich daarbij
aan te sluiten maar dat doet zij niet. Daarmee distantieert zij zich van een
motie die met haar steun is aangenomen.Op de door de fractie van GroenLinks ingediende motie over de onafhankelijke
film- en documentairesector is bijzonder voortvarend gereageerd. Er blijkt
nog ergens drie ton op de plank te liggen. Dit bedrag is bedoeld voor de uitbreiding
van departementale budgetten voor filmfestivals en -manifestaties en voor
investeringen in filmhuizen. Mevrouw Halsema onderstreept dat het de bedoeling
van deze motie is, niet alleen geld uit te geven ten behoeve van bestaande
voorzieningen maar ook te stimuleren dat distributie en vertoning worden geïntensiveerd.
Juist in verband met het laatste is om een brief gevraagd waarin de resultaten
zijn opgenomen van een verkenning van de mogelijkheden van permanente vertoning
van documentaires, waarin wordt ingegaan op de gevolgen van het wegvallen
van het Ketelhuis en waarin een antwoord wordt gegeven op de vraag of er behoefte
bestaat aan een nieuwe marktordening, zulks als gevolg van schaalvergroting
van de filmtheaters en de internationalisering en vercommercialisering van
de distributie. Het is van het grootste belang dat het aankoopbeleid van de
publieke omroepen hierbij wordt betrokken. Nagegaan dient te worden of dit
beleid negatieve gevolgen heeft voor de distributie en vertoningsmogelijkheden
met betrekking tot onafhankelijke film- en documentaireproducties.Ook de heer Dittrich (D66) vindt deze discussie
enigszins gênant. Indertijd heeft de fractie van D66 duidelijk voor
de Thorbeckelijn en voor heroverweging gekozen omdat daarmee het best recht
werd gedaan aan de belangen van instellingen en op een juiste wijze werd gereageerd
op de tekortkomingen in de advisering door de Raad voor cultuur. De motie
die daarop was gericht, heeft het helaas niet gehaald, zodat de discussie
nu vooral gaat over de «Appelmotie» van mevrouw Visser.De fractie van D66 heeft tegen deze motie gestemd maar gaf in haar stemverklaring
aan dat zij het doel sympathiek achtte. Het ging erom dat de politiek naar
het oordeel van D66 in dit opzicht geen selectie mocht maken. Niettemin, als
eenmaal een motie door de Kamer is aangenomen, dient zij te worden uitgevoerd.
In die zin dient de Kamer zichzelf serieus te nemen. Uit datgene wat de staatssecretaris
de Kamer heeft geschreven, kan echter niet anders worden opgemaakt dan dat
deze motie niet is of wordt uitgevoerd. Er wordt wel wat geld aan Den Haag
gegeven maar dat is veel te weinig. In het dictum van de motie wordt immers
gesteld dat de Appel «de benodigde middelen» dient te verkrijgen.
De redenering van mevrouw Belinfante dat deze motie nu of in de nabije toekomst
wordt uitgevoerd, is onbegrijpelijk.De heer Dittrich vraagt de staatssecretaris om de motie alsnog uit te
voeren, maar dan in een bepaalde variant: de Appel krijgt geld voor één
jaar en gedurende dat jaar kijkt een onafhankelijke club van deskundigen nog
eens naar de kwaliteit. Komt deze club tot de conclusie dat de kwaliteit onvoldoende
is, dan kan er met de Appel worden gestopt. Komt men tot een positieve
conclusie, dan kan de Appel wat D66 betreft voor vier jaar geld krijgen.Het antwoord van de regeringDe staatssecretaris wijst er naar aanleiding
van opmerkingen over het Thorbeckeprincipe op dat hij in de afgelopen tweeënhalve
jaar geen onduidelijkheid heeft laten bestaan over de politisering van de
cultuurpolitiek en de depolitisering van het leveren van kwaliteitsoordelen
over individuele instellingen. Dit principe betekent niet dat de politiek
geen mening kan hebben in verband met bijvoorbeeld de vraag of meer moet worden
gedaan aan amateurkunst, cultuureducatie, de bouwkunsten, culturele planologie
enz. Dergelijke meningen kunnen als opdracht worden meegegeven aan de Raad
voor cultuur opdat aan dergelijke sectoren prioriteit wordt gegeven. Cultuurpolitiek
kan inhouden dat budgetten en afwegingscriteria worden meegegeven. Het primaire
criterium is kwaliteit. Daarnaast zijn er secundaire criteria, zoals het publieksbereik.
Overigens is in de uitgangspuntenbrief die mevrouw Visser-van Doorn is toegezonden,
het regionale aspect niet opgenomen als specifiek criterium. Het Thorbeckeprincipe
leidt ertoe dat een soort noblesse oblige geldt, in die zin dat duidelijke
cultuurpolitieke uitgangspunten en prioriteiten worden vastgesteld opdat men
aan de hand van een marginale toetsing kan nagaan of de Raad voor cultuur
in de geest daarvan heeft gehandeld. In die situatie behoeft men geen beslissingen
te nemen die in strijd zouden zijn met kwaliteitsoordelen van deskundigen.Hoe is het nu mogelijk dat de ene instelling met een negatief advies wél
subsidie krijgt en de andere niet? Met betrekking tot bijvoorbeeld Orkater
vermeldt het advies onder meer: «Indien er extra middelen voor de Cultuurnota
beschikbaar komen, stelt de raad voor om vanwege het specifiek theatergenre
dat Orkater brengt en dat een relatie heeft met een meer populair aanbod,
aan Orkater een bescheiden rijkssubsidie toe te kennen dat in een reële
verhouding moet staan met de voorgestelde activiteiten.» Orkater kreeg
eerder 2,3 mln., vroeg 3 mln. en kreeg uiteindelijk 2,1 mln., hetgeen kan
worden gezien als een invulling van het begrip «bescheiden subsidie».
Deze casus is beslist anders dan die van de Appel. Tijdens het plenaire debat
zijn ook andere gevallen en situaties aan de orde gekomen waaruit is gebleken
dat niet in strijd met het Thorbeckeprincipe is gehandeld. In enkele gevallen
konden ook middelen uit andere sectoren, zoals het wetenschapsbudget en middelen
van staatssecretaris Vliegenthart, worden ingezet. Geen enkele keer werd gehandeld
in strijd met kwaliteitsoordelen over individuele instellingen. Overigens
werd wat dit betreft de «bottomline» bereikt waar het ging om
de Rotterdamse Dansgroep, zulks vanwege het artistieke belang dat de raad
toekende aan choreograaf Simons.Wat de Appel betreft zijn verschillende visies aan de orde geweest waaronder
die in de motie-Nicolaï/Dittrich, welke motie het in de Kamer niet heeft
gehaald. Deze visie houdt in dat met betrekking tot instellingen waarover
men in onzekerheid verkeert, een herkansing plaatsvindt. Deze selectieve herbeoordeling
levert bepaalde bezwaren op; waarom zou bijvoorbeeld het Oranjehotel hiervoor
niet in aanmerking komen en de Appel wel?Vaststaat dat het advies van de raad inzake de Appel zonder meer negatief
is; er is geen enkel positief aanknopingspunt. Ook het advies van de gemeentelijke
adviescommissie is negatief, terwijl de Appel in 1996 van deze commissie nog
het voordeel van de twijfel kreeg. Goed moet worden bedacht dat er een motie-Dittrich
is geweest, waarin specifiek wordt gesteld dat het kwaliteitsoordeel van doorslaggevend
belang dient te zijn. Deze motie biedt bij het nemen van beslissingen een
belangrijk houvast. De overheid kan wel cultuurpolitieke aanzetten geven,
maar zij heeft geen functie als beoordelaar van kunsten en cultuur. Zou men de Appel alsnog subsidie geven, dan zouden andere instellingen
met een negatief advies óók het recht hebben om alsnog subsidie
te claimen. Natuurlijk heeft de Kamer het laatste woord maar dat neemt niet
weg dat ook zij gehouden is, in bestuurlijke zin zorgvuldig te opereren. Mede
omdat een groot aantal juridische procedures wordt voorzien, is zorgvuldigheid
meer dan ooit geboden. Bovendien is het voor het culturele leven niet altijd
verstandig om krampachtig vast te houden aan vormen die hun beste tijd hebben
gehad. Zo heeft de gemeente Utrecht in het verleden niet vastgehouden aan
het voortbestaan van de toneelgroep Centrum maar juist geïnvesteerd in
nieuwe theaterinitiatieven waarvan de stad nu rijkelijk de vruchten plukt.Voorts is het nog maar de vraag of de Appel zal ophouden te bestaan wanneer
geen rijkssubsidie wordt verkregen. Uit bestuurlijke besprekingen is gebleken
dat er ten minste 3 mln. naar de Appel gaat. Dit budget is aanzienlijk hoger
dan dat van vele andere gezelschappen die evenzeer worden gekenmerkt door
een sterke lokale worteling. Sommige gezelschappen slagen er met een aanzienlijk
lager budget in om goede producties te realiseren.Steeds is onderstreept dat de Appel over een groot en trouw publiek beschikt,
maar deze stelling kan steeds minder met cijfers worden onderbouwd. Het aandeel
van de publieksinkomsten neemt af en bereikte in 1999 het minimaal vereiste
niveau van 15%; in 1997 ging het nog om 22%. De subsidie per bezoeker nam
toe tot boven het gemiddelde in de theatersector terwijl dit gemiddelde juist
over de totale linie een dalende trend vertoont.Al met al ziet de staatssecretaris geen mogelijkheden om de Appel geld
toe te wijzen. Gelet op het afwijzen van de motie-Nicolaï/Dittrich en
zijn eigen principiële bezwaren daartegen ziet hij ook geen mogelijkheden
om tot een selectieve heroverweging te komen. Echter, op grond van de behoefte
om het thema van de culturele infrastructuur te agenderen, is besloten om
aan de regio tweemaal twee ton beschikbaar te stellen. De bedoeling is dat
men hiermee komt tot een kwalitatieve impuls op het gebied van het theater.
Wie weet komt de Appel daarbij in beeld. Na twee jaar vindt een evaluatie
plaats. Echter, op het verzoek dat in de motie van mevrouw Visser is opgenomen,
gaat de staatssecretaris niet in; in die zin voert hij de motie niet uit.Ook als men van oordeel is dat hier het regionale argument belangrijker
is dan het kwaliteitsaspect, moet worden aangegeven waar de bedoelde 1,3 mln.
vandaan moet komen. Andere instellingen die op grond van een positief advies
extra geld hebben gekregen, zouden moeten inleveren om ruimte te maken voor
de Appel, hetgeen tot belangrijke pragmatische bezwaren leidt. Welk gedeelte
van de «veertigmiljoenbrief» zou hiervoor moeten worden geschrapt?De suggestie van mevrouw Halsema om de evaluatie te laten verrichten door
de Algemene Rekenkamer, is een interessante maar ook de artistiek-inhoudelijke
beoordeling is van belang. De Kamer zal nog voor de zomer van 2001 een brief
worden toegezonden waarin wordt aangegeven hoe deze evaluatie zal worden uitgevoerd,
waarbij de suggestie inzake de Rekenkamer wordt betrokken. Voorts zal de Kamer
in het voorjaar van 2001 een brief worden toegezonden over de distributie
en vertoning van onafhankelijk geproduceerde films en documentaires, waarbij
ook aandacht zal worden gegeven aan het aankoopbeleid van de publieke omroep.
In dit kader zal ook overleg worden gevoerd met gemeenten en provincies.Nadere gedachtewisselingMevrouw Visser-van Doorn (CDA) is van oordeel
dat in het kader van de Voorjaarsnota geld te vinden móét zijn.
Haar fractie heeft in dit verband gesproken over 25 mln. extra, waarvan 5
mln. voor verschillende instellingen; de Appel is wat dit betreft de enige
nog resterende instelling.Het is duidelijk dat de staatssecretaris de Appelmotie niet uitvoert en
ook niet handelt overeenkomstig de intentie van de indieners. Deze apotheose
van het cultuurdebat is bijzonder onbevredigend; verandering van de hier gevolgde
procedure is dringend noodzakelijk. Voorts is de opstelling van de PvdA bijzonder
teleurstellend. Eerst stemt men voor een motie zodat daarvoor een Kamermeerderheid
ontstaat; vervolgens neemt men zijn staatssecretaris in bescherming. De voorzitter
van de Kamer zal worden gevraagd, het verslag van dit AO op de agenda voor
de plenaire vergadering te plaatsen.Mevrouw Belinfante (PvdA) wijst erop dat in
de wetgeving inzake specifiek cultuurbeleid het begrip «spreiding»
is opgenomen. Op grond van dit wettelijke spreidingsprincipe is de PvdA tot
de conclusie gekomen dat de mate waarin Den Haag is gekort, in feite niet
aan de orde had mogen komen. Bij deze afweging is niet op versterking van
de culturele infrastructuur aangedrongen, maar dat doet de PvdA nu wél.
Tegen deze achtergrond kan de PvdA, in de geest van de motie, instemmen met
de inzet van tweemaal twee ton. Voorts zal de PvdA bij de behandeling van
de Voorjaarsnota, opnieuw in de geest van de motie, aandringen op het beschikbaar
stellen van extra geld ten behoeve van Den Haag. Daarnaast dient nu spoedig,
in elk geval in 2001, een theatersectoronderzoek plaats te vinden.De heer Van Bommel (SP) geeft steun aan het
voorstel van GroenLinks om de Algemene Rekenkamer te betrekken bij de bedoelde
evaluatie, mede omdat hierbij aspecten van behoorlijk bestuur aan de orde
komen.De uitspraak van de staatssecretaris dat hij de Appelmotie niet kan uitvoeren,
moet worden beschouwd als een politieke uitspraak; in feite wil hij deze motie
niet uitvoeren en dus is er sprake van politieke onwil.De heer Nicolaï (VVD) constateert dat
de staatssecretaris niet tot een heroverweging wenst te komen, zulks op grond
van het argument: waarom hier wel en waarom daar niet? Deze benadering moet
als verkeerd worden beschouwd. Als de Kamer een dergelijke overweging verlangt,
is dat zonder meer genoeg reden. De staatssecretaris zou zich kunnen afvragen
of het niet onverstandig is om zich zo afhoudend op te stellen tegenover verzoeken
om heroverweging. Het resultaat daarvan is immers dat de Kamer zélf
tot bepaalde keuzen komt, waarbij een zekere strijdigheid met het Thorbeckeprincipe
naar voren komt.Mevrouw Halsema (GroenLinks) meent dat er
in deze vergadering maar één persoon is die van oordeel is dat
de Appelmotie is uitgevoerd, en dat is niet de staatssecretaris. Voorop dient
te staan dat door de Kamer aanvaarde moties moeten worden uitgevoerd. GroenLinks
wacht de nu door het CDA in te dienen motie af.Gelet op de kamerbreed aanvaarde motie waarin erop wordt aangedrongen
dat de evaluatie versneld plaatsvindt, is het noodzakelijk dat de door de
staatssecretaris toegezegde brief over de wijze waarop de evaluatie zal plaatsvinden,
direct na het kerstreces aan de Kamer wordt verzonden.De heer Dittrich (D66) constateert dat mevrouw
Visser van oordeel is dat haar motie niet is of wordt uitgevoerd. Met belangstelling
wacht de fractie van D66 af met welke motie mevrouw Visser komt
tijdens de plenaire afronding.De reactie van de staatssecretaris op opmerkingen over een mogelijke heroverweging
is onduidelijk. Waarom niet gekozen voor uitvoering van de Appelmotie in die
zin dat heroverweging wordt gekoppeld aan tussentijdse financiering gedurende
één jaar? Op deze manier kan de staatssecretaris de Kamer tegemoet
komen terwijl ook in de geest van Thorbecke wordt gehandeld.De heer Dittrich onderschrijft het pleidooi van mevrouw Halsema voor een
onafhankelijke toets in het kader van de evaluatie, zij het dat het niet per
se om de Algemene Rekenkamer behoeft te gaan.De staatssecretaris deelt mee dat de Kamer
in januari een brief krijgt, waarin de eerste contouren van het toekomstige
bestel zijn aangegeven. De onafhankelijke toets waarop nu terecht wordt aangedrongen,
wordt daarbij betrokken. Verwacht mag worden dat vrij snel daarna de Raad
voor cultuur met een advies zal komen, zodat rond maart een meer gespecificeerde
visie zal kunnen worden opgesteld. De heer Van Bommel kan ervan verzekerd
zijn dat er ook zal worden gekeken naar elementen van behoorlijk bestuur,
waarmee zeker niet is gezegd dat er sprake zou zijn van onbehoorlijk bestuur.In reactie op het betoog van de heer Nicolaï wijst de staatssecretaris
erop dat er vooraf geen spelregels zijn opgesteld in verband met mogelijk
optredende selectieve willekeur bij heroverweging. Tegen die achtergrond is
de opstelling van GroenLinks en SP, gericht op een totale heroverweging, principiëler
van aard. Hoewel hiertegen uit een oogpunt van behoorlijk bestuur bezwaren
kunnen worden aangevoerd, is die benadering gebaseerd op een zekere logica.
In de door de heer Dittrich aangegeven optie, waarbij de Appel voor één
jaar extra geld wordt gegeven en de zaak na dat jaar opnieuw wordt bekeken,
ziet de staatssecretaris niets.Mevrouw Belinfante heeft terecht verwezen naar de wettelijke bepaling
inzake de regionale spreiding. Vanochtend is een convenant met Utrecht en
Flevoland getekend en in het kader daarvan is er intensief onderhandeld over
aspecten die met deze spreiding te maken hebben. Gegevens hierover zullen
de Kamer worden toegezonden. Duidelijk is dat in de Kamer alle partijen van
oordeel zijn dat er met een langetermijnvisie naar het stelsel moet worden
gekeken, maar de vraag rijst of er wat dit betreft een gemeenschappelijke
lijn kan worden getrokken. De discussie hierover wordt in het voorjaar van
2001 voortgezet.De voorzitter van de commissie,Van der HoevenDe griffier van de commissie,CoenenXNoot1Samenstelling: Leden: Schutte (RPF/GPV), Van der Vlies (SGP), Van de Camp
(CDA), Van der Hoeven (CDA), voorzitter, Rabbae (GroenLinks), Lambrechts (D66),
Dittrich (D66), Cornielje (VVD), De Vries (VVD), Dijksma (PvdA), Cherribi
(VVD), Rehwinkel (PvdA), ondervoorzitter, Passtoors (VVD), Wagenaar (PvdA),
Belinfante (PvdA), Kortram (PvdA), Ross-van Dorp (CDA), Hamer (PvdA), Nicolaï
(VVD), Van Bommel (SP), Barth (PvdA), Halsema (GroenLinks), Örgü
(VVD), Wijn (CDA), Eurlings (CDA).Plv. leden: Stellingwerf (RPF/GPV), Schimmel (D66), Mosterd (CDA), Atsma
(CDA), Harrewijn (GroenLinks), Bakker (D66), Ravestein (D66), E. Meijer
(VVD), Van Baalen (VVD), Valk (PvdA), Udo (VVD), Van der Hoek (PvdA), Blok
(VVD), De Cloe (PvdA), Gortzak (PvdA), Molenaar (PvdA), Schreijer-Pierik (CDA),
Spoelman (PvdA), Voûte-Droste (VVD), Poppe (SP), Arib (PvdA), Vendrik
(GroenLinks), Rijpstra (VVD), Verhagen (CDA), Visser-van Doorn (CDA). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-27432-28.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl