Voorstel van wet Dittrich e.a. tot wijz. Wetb.v.Strafrecht en Wetb.v. Strafvordering (strafbaarstelling van belaging); Advies en reactie indiener(s)
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-10 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 25768, nr. A

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer

15-05-1998

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1997-1998

25768 nr. A

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekeningLichaamOndertekeningBijlage bij het advies van de Raad van State van 27 maart 1998, no.
W03.97.0775, met redactionele kanttekeningen die de Raad in overweging geeft.
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 25768Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 29 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
25 768Voorstel van wet van de leden Dittrich, Swildens-Rozendaal en O. P.
G. Vos tot wijziging van het Wetboek van Strafrecht en het Wetboek van Strafvordering
(strafbaarstelling van belaging)AADVIES RAAD VAN STATE EN REACTIE VAN DE INDIENERSHieronder zijn opgenomen het advies van de Raad van State van 27 maart
1998 en de reactie van de indieners van 5 mei 1998, aangeboden aan de Voorzitter
van de Tweede Kamer der Staten-Generaal. Het advies van de Raad van State
is cursief afgedrukt. Bij brief van de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-Generaal van
5 december 1997, heeft de Tweede Kamer bij de Raad van State ter overweging
aanhangig gemaakt het voorstel van wet met memorie van toelichting van de
leden Dittrich, Swildens-Rozendaal en O.P.G. Vos tot wijziging van het Wetboek
van Strafrecht en het Wetboek van Strafvordering (strafbaarstelling van belaging). Het voorstel geeft de Raad van State aanleiding tot de volgende opmerkingen.De indieners hebben kennisgenomen van het advies van de Raad van State
van 27 maart 1998, no. WO3.97.0775 over hun wetsvoorstel tot wijziging van
het Wetboek van Strafrecht en het Wetboek van Strafvordering om belaging strafbaar
te stellen. Zij zijn de Raad van State bijzonder erkentelijk voor de positieve
beschouwing, die hij over het wetsvoorstel heeft gegeven. Naar aanleiding
van deze beschouwing, waarin de Raad van State op onderdelen commentaar heeft
geleverd, hebben de indieners een aantal wijzigingen, aanvullingen en verduidelijkingen
in overweging genomen. Een deel ervan is verwerkt in het voorstel van wet
zoals gewijzigd naar aanleiding van het advies. Over een ander deel zullen
zij zich nader beraden, mede op basis van het verslag van de zijde van de
Kamer.Zij merken in reactie op het advies het volgende op.1. Zoals blijkt uit de voorbeelden die de indieners in de memorie van
toelichting geven, komt het voor dat mensen zeer ernstig worden lastiggevallen
door personen met wie zij al dan niet in relatie staan of hebben gestaan.
Voor het slachtoffer hinderlijke handelingen – al dan niet in de vorm
van strafbare feiten – kunnen op den duur groot leed in het leven van
slachtoffers tot gevolg hebben. Ook naar het oordeel van de Raad van State
zouden zij, die het mikpunt zijn van zogenoemde «stalkers» of
belagers, aanspraak moeten kunnen maken op hulp van politie en justitie. Evenwel
gezien de hardnekkigheid in het optreden van bekend geworden belagers lijkt
de strafrechtelijke weg slechts ten dele de geschetste problematiek te kunnen
oplossen. Naar het oordeel van de Raad zou het voorstel aan kracht winnen wanneer
de effectiviteit van een strafrechtelijke aanpak zou worden aangetoond aan
de hand van ervaringen die in andere landen hiermee zijn opgedaan. Daarnaast
zou met kwantitatieve gegevens aannemelijk kunnen worden gemaakt dat de bestaande mogelijkheid van een civielrechtelijke aanpak onvoldoende
ruimte biedt om het gesignaleerde kwaad te keren. De Raad adviseert de toelichting
in deze opzichten aan te vullen.1. De indieners stellen vast dat de Raad van State onderschrijft dat zij,
die het mikpunt zijn van zogenoemde «stalkers» of belagers, aanspraak
moeten kunnen maken op hulp van politie en justitie. De Raad adviseert de
indieners om de toelichting op twee punten aan te vullen meta. een weergave van de ervaringen van andere landen met de daar geldende
strafrechtelijke aanpak,b. kwantitatieve gegevens, zodat aannemelijk gemaakt wordt dat de bestaande
mogelijkheid van een civielrechtelijke aanpak onvoldoende ruimte biedt om
het gesignaleerde kwaad te keren.De indieners reageren hier als volgt op.ad a. Bedacht dient te worden dat strafbaarstelling van belaging pas in
de loop van de jaren negentig in diverse landen heeft plaats gehad, als eerste
in de Verenigde Staten. De strafbaarstelling kan daar per staat verschillen.
In andere landen, zoals Australië, Canada en het Verenigd Koninkrijk,
is de strafbaarstelling van nog recentere datum. Betrouwbare gegevens over
de effectiviteit van de strafbaarstelling zijn de indieners niet bekend. Wel
hebben zij diverse landen om dit soort gegevens gevraagd. Het vervolgens door
die landen toegestuurde materiaal bestaat echter veelal uit beschrijvingen
van de problematiek van belaging en niet zozeer uit concrete metingen en wetenschappelijk
verantwoord onderzoekmateriaal. In de Verenigde Staten zijn slachtofferorganisaties
en de politie positief over de strafbaarstelling. Met name de mogelijkheid
voor politie en justitie om in te grijpen in een escalerende situatie wordt
gewaardeerd. Belagers zijn er vervolgd en veroordeeld. Mochten de initiatiefnemers
tijdens de behandeling van dit wetsvoorstel relevante gegevens ontvangen,
die een licht werpen op de effectiviteit van de strafbaarstelling in andere
landen, dan zullen zij daarvan aan de Staten-Generaal melding maken.ad b. De minister van Justitie heeft in haar schriftelijke antwoord op
het voorstel van D66-kamerlid Dittrich om de mogelijkheid van strafbaarstelling
te onderzoeken, gereageerd met de stelling dat aan de civielrechtelijke procedure
om belagers de pas af te snijden bezwaren kleven. De minister geeft aan dat
op het slachtoffer als eisende partij in een kort gedingprocedure een zware
bewijslast rust. Het slachtoffer moet in een situatie dat zij of hij belaagd
wordt, hetgeen met een emotionele stresssituatie gepaard kan gaan, voldoende
gegevens aandragen om de President van de rechtbank ervan te overtuigen dat
het opleggen van een straat- en/of contactverbod gerechtvaardigd is. Daarbij
moet het slachtoffer veelal de steun van de politie ontberen, omdat belaging
als zodanig nog niet strafbaar is. Als tweede argument voert de minister van
Justitie aan dat gebleken is dat een door de President van de rechtbank opgelegd
straat- en/of contactverbod zeer moeilijk te handhaven is.De indieners onderschrijven deze twee argumenten van de minister. Aan
hen zijn hierover echter geen betrouwbare kwantitatieve gegevens bekend. Er
zullen zeker belagers zijn, die besluiten een rechterlijk vonnis op te volgen
en hun activteiten ten nadele van het slachtoffer staken. Een civielrechtelijk
vonnis kan een belagingssituatie beëindigen, alleen voor zover de belager
wenst mee te werken. In de gevallen, dat een civielrechtelijk vonnis door
de belager aan zijn laars wordt gelapt, biedt het een slachtoffer aanmerkelijk
minder zekerheid. Dit argument wordt door de rechterlijke macht zelf naar
voren gebracht. Mede gelet op het advies van de Nederlandse vereniging voor
rechtspraak (NVVR), waarin de NVVR aangeeft de ernst van de problematiek van
belaging ten volle te onderkennen, hebben de indieners aan dit onderdeel enkele
nadere beschouwingen in de tekst van de memorie van toelichting gewijd.2. In de memorie van toelichting wordt de nadruk gelegd op de psychisch
gestoorde of obsessieve dader en op belaging in de relationele sfeer. Daardoor
blijven andersoortige belagers buiten beeld. Gedacht kan worden aan daders
die het slachtoffer herhaaldelijk intimideren of anderszins lastig vallen
in verband met diens uitoefening van een functie of beroep. De Raad geeft
in overweging in de toelichting ook aandacht te besteden aan deze categorie
belagers en aan de wenselijkheid ook hun gedrag strafbaar te stellen. 2. Terecht wijst de Raad van State er op dat belagers niet alleen slachtoffers
kwellen, met wie zij een relatie hebben (gehad). Aan de initiatiefnemers zijn
gevallen bekend, waarin iemand in het kader van zijn beroepsuitoefening te
maken kreeg met een ander, die uit onvrede met een bepaalde beroepsmatige
beslissing de beroepsbeoefenaar ging belagen. Als voorbeelden geven de initiatiefnemers
advocaten, rechters, huisartsen, kredietverleners, politici zoals gemeenteraadsleden
en wethouders, journalisten, psychiaters, psychotherapeuten en politiemensen.
De tekst van de memorie van toelichting is op dit punt conform de suggestie
van de Raad van State verduidelijkt.3a. Ten aanzien van de bestanddelen van de delictsomschrijving, zoals
voorgesteld in artikel I van het wetsvoorstel, merkt de Raad het volgende
op. Het bestanddeel wederrechtelijk pleegt alleen dan in een delictsomschrijving
te worden opgenomen als de desbetreffende gedraging als regel rechtmatig is.
In het voorgestelde artikel 301a, eerste lid, van het Wetboek van Strafrecht
(WvS) is de strafbaar gestelde handeling als regel onrechtmatig en slechts
in uitzonderingsgevallen te rechtvaardigen. Indien de wederrechtelijkheid
in de delictsomschrijving is opgenomen, moet het openbaar ministerie de wederrechtelijkheid
bewijzen. Als het bestanddeel ontbreekt is het aan de verdachte om een rechtvaardigingsgrond
aannemelijk te maken. De Raad adviseert het bestanddeel «wederrechtelijk»
niet in de delictsomschrijving op te nemen.3a. De Raad van State adviseert het bestanddeel «wederrechtelijk»
uit de delictsomschrijving te schrappen. De NVVR overweegt in haar advies
op dit punt dat het niet ongebruikelijk is aan het bestanddeel «wederrechtelijk»
de betekenis van «zonder toestemming» te geven. De NVVR adviseert
het woord wederrechtelijk in de delictsomschrijving te laten staan. Ook de
Nederlandse Orde van Advocaten (NOVA) adviseert het bestanddeel «wederrechtelijk»
in de delictsomschrijving te laten staan. Beide beroepsgroepen zien kennelijk
geen onoverkomelijke bewijsproblemen voor het Openbaar Ministerie. De initiatiefnemers
geven er de voorkeur aan het bestanddeel «wederrechtelijk» wel
deel uit te laten maken van de delictsomschrijving. Zij menen dat zulks de
duidelijkheid ten goede komt. Een officier van Justitie, die een telastelegging
concipieert, zal zich er rekenschap van moeten geven dat de verdachte heeft
gehandeld zonder eigen, door het stellige recht erkende, subjectieve recht
door inbreuk te maken op de persoonlijke levenssfeer van het slachtoffer.
De indieners willen met het bestanddeel «wederrechtelijk» eveneens
duidelijk maken, dat het niet hun bedoeling is acties van bijvoorbeeld demonstranten
onder de strafbaarstelling te laten vallen. Grondrechten als demonstratievrijheid
en vrijheid van meningsuiting behouden uiteraard hun gelding.Mede gelet op de andere adviezen hebben de indieners de tekst van de memorie
van toelichting verduidelijkt, maar hebben zij het bestanddeel «wederrechtelijk»
niet geschrapt.b. In het voorgestelde artikel 301a komt het bestanddeel «stelselmatig»
voor. Het stelselmatig inbreuk maken op de persoonlijke levenssfeer van een
ander is een noodzakelijke voorwaarde om aan de delictsomschrijving te voldoen.
Hetzelfde begrip wordt ook aangetroffen in het op 17 juni 1997 ingediende
wetsvoorstel bijzondere opsporingsbevoegdheden. Daarin wordt voorzien dat
opsporingsbevoegdheden die thans worden gebruikt en waarbij naar huidig inzicht
een inbreuk op de privacy aan de orde kan zijn, een expliciete basis in de
wet krijgen (kamerstukken II 1996/97, 25 403, nr. 3, blz. 12). In de
artikelen 126g en 126j van dat wetsvoorstel wordt de bevoegdheid tot het stelselmatig
observeren en het stelselmatig inwinnen van informatie geregeld. In de toelichting bij het voorliggend wetsvoorstel wordt het begrip «stelselmatig»
uitgelegd als «volgens een voorbedacht plan». Afgezien van het
feit dat deze omschrijving neigt naar het delictsbestanddeel opzet, sluit
zij niet aan bij voornoemd wetsvoorstel inzake opsporingsbevoegdheden. Daarin
wordt het begrip «stelselmatig» toegelicht als met een bepaalde
intensiteit en/of frequentie (kamerstukken II 1996/97, 25 403, nr. 3,
blz. 27). De Raad adviseert «stelselmatig» vanuit een oogpunt
van consistentie uit te leggen als in voornoemd wetsvoorstel.b. De initiatiefnemers zijn door de argumentatie van de Raad van State
overtuigd en hebben de memorie van toelichting op het bestanddeel «stelselmatig»
aangepast. Voor het antwoord op de vraag of sprake is van «stelselmatig»
is een aantal elementen van belang, zoals de duur, de intensiteit of de frequentie
van het belagen van het slachtoffer.c. Hetgeen over het weglaten van het bestanddeel «opzet» in
de toelichting wordt opgemerkt, komt de Raad als onjuist voor. Wil er sprake
zijn van een misdrijf dan is opzet of grove schuld vereist. Opzet is soms
uitdrukkelijk als bestanddeel genoemd en ligt soms in een andere term besloten.
Dat laatste lijkt hier het geval; «stelselmatig inbreuk maken»
impliceert opzet. De Raad beveelt aan de toelichting terzake aan te passen. Overigens is het de Raad opgevallen dat in de toelichting geen aandacht
wordt besteed aan het bestanddeel «oogmerk» in de delictsomschrijving
als vorm van opzet. Het verdient, gelet op de aard van het misdrijf van belaging
alsmede mogelijke verweren van de verdachte ten aanzien van zijn oogmerk,
aanbeveling in de toelichting erop te wijzen dat de aanwezigheid van «oogmerk»
dikwijls uit objectieve omstandigheden kan worden afgeleid.c. Zowel de Raad van State als de NOVA en de NVVR hebben opmerkingen gemaakt
over het bestanddeel «opzettelijk». De Raad van State adviseert
de initiatiefnemers niet om het woord «opzettelijk» in de delictsomschrijving
op te nemen, maar om de tekst van de toelichting te verduidelijken. De NOVA
adviseert wel om in de wettekst «opzettelijk» op te nemen. Ook
de NVVR adviseert zulks, daarbij aangevend dat zij niet de vrees deelt, die
de initiatiefnemers in de oorspronkelijke tekst van de memorie van toelichting
hadden geuit, dat door opneming van het bestanddeel «opzettelijk»
het Openbaar Ministerie met ernstige bewijsproblemen geconfronteerd zou worden.
Gelet op deze adviezen hebben de initiatiefnemers besloten de tekst van de
delictsomschrijving aan te passen evenals de memorie van toelichting.4. In het voorgestelde artikel 301a is «het wederrechtelijk stelselmatig
inbreuk maken op de persoonlijke levenssfeer» de centrale gedraging
van de delictsomschrijving. Het begrip «inbreuk op de persoonlijke levenssfeer»
is echter nog sterk in ontwikkeling en daarom door wet en jurisprudentie nog
onvoldoende afgebakend om nu op de voorgestelde wijze als bestanddeel in de
delictsomschrijving opgenomen te worden. Naar analogie van de jurisprudentie
van het Europese Hof voor de Rechten van de Mens inzake artikel 8, tweede
lid, van het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en
de fundamentele vrijheden (Kruslin, 24 april 1990, A 166), die weliswaar uitsluitend
betrekking heeft op de verticale werking van het recht op privacy, dient de
reikwijdte van de delictsomschrijving voldoende voorzienbaar te zijn, opdat
burgers in de gelegenheid worden gesteld van te voren hun gedrag daar op af
te stemmen. Daarbij wijst de Raad op buitenlandse wetgeving (Northern Territory
of Australia Criminal Code Act, Section 189). De Raad beveelt aan met meer
precisie de verboden gedragingen te formuleren, of ten minste in de memorie
van toelichting aan te geven om welke reden zulks onwenselijk is.4. De Raad van State vindt het onderdeel «inbreuk maken op eens
anders persoonlijke levenssfeer» nog onvoldoende afgebakend door wet
en jurisprudentie om het in de delictsomschrijving op te nemen. De Raad adviseert
om de verboden gedragingen exacter te formuleren of tenminste in de memorie
van toelichting aan te geven om welke reden zulks onwenselijk is. Daarentegen
adviseert de NVVR de indieners juist dit onderdeel te laten staan, en zelfs
om de delictsomschrijving nog meer te vereenvoudigen. Ook de NOVA adviseert
deze passage te handhaven.De indieners hebben doelbewust voor de betreffende passage in de wettekst
gekozen. In de memorie van toelichting hebben zij een groot aantal gedragingen
opgenomen, die onder de delictsomschrijving van belaging kunnen vallen. Het
betreft hier geen limitatieve opsomming. Belagers tonen grote (negatieve)
creativiteit in de manieren, waarop zij hun slachtoffers lastig vallen. In
het geval concrete gedragingen in de wettekst zijn verwoord, zullen belagers
ongetwijfeld andere methoden gaan gebruiken om hun slachtoffer dwars te zitten.
De initiatiefnemers geven er de voorkeur aan de rechters de ruimte te geven
dit onderdeel van de delictsomschrijving verder in te vullen. Daarom nemen
zij geen expliciete gedragingen in de wettekst op. Zij zijn van mening dat
het, mede gelet op de jurisprudentie, die in kort geding is ontstaan, voldoende
duidelijk is, waar grenzen van de persoonlijke levenssfeer liggen. De
voorgestelde wettekst biedt voldoende zekerheid. Wel hebben de indieners in
de memorie van toelichting enkele verduidelijkingen aangebracht.5. De indieners van het voorstel beogen de voorgestelde delictsomschrijving
in het WvS te plaatsen na artikel 301 (mishandeling met voorbedachte rade)
en vóór artikel 302 (zware mishandeling). In de toelichting
(paragraaf 6) wordt als argument voor plaatsing van de delictsomschrijving
na artikel 301 aangevoerd dat belaging gezien kan worden als psychische mishandeling
met voorbedachte rade die gericht is tegen de psychische en fysieke integriteit
van het slachtoffer. De Raad meent dat uit wetssystematisch oogpunt opneming
van de voorgestelde delictsomschrijving in Boek II, Titel XX (Mishandeling),
WvS geen aanbeveling verdient. Mishandeling in deze titel bestaat immers uitsluitend
uit het toebrengen van fysiek leed of letsel en is derhalve van wezenlijk
andere aard dan belaging. Plaatsing direct achter artikel 285, opgenomen in Titel XVIII, Boek II,
WvS, wordt in de toelichting afgewezen omdat het kenmerkende van belaging
is dat het dikwijls niet tot een duidelijke, welomschreven bedreiging hoeft
te komen. Dit argument is niet steekhoudend. Er hoeft inderdaad bij belaging
geen aparte bedreiging plaats te vinden, doch wel, aldus ook de toelichting,
valt de belager lastig, volgt hinderlijk, post constant. Kortom, zonder dat
aparte bedreigingen hoeven te worden geuit, wordt de belaagde wel in zijn
persoonlijke vrijheid gehinderd. Het laatste is bij uitstek een argument voor
plaatsing in Titel XVIII (misdrijven tegen de persoonlijke vrijheid). Deze
titel bevat immers ook andere strafbepalingen die niet op bedreiging betrekking
hebben. De Raad geeft in overweging de plaatsing van de voorgestelde delictsomschrijving
in Titel XX, Boek II, WvS te heroverwegen.5. De Raad van State geeft de indieners in overweging de plaatsing van
de voorgestelde delictsomschrijving op te nemen in titel XVIII, Boek II, WvS,
die gaat over misdrijven tegen de persoonlijke vrijheid.De indieners zien belaging als psychische mishandeling met voorbedachte
rade. Vanuit dat oogpunt past de voorgestelde delictsomschrijving goed in
Boek II, titel XX (Mishandeling).Uiteraard is belaging ook een misdrijf, gericht tegen de persoonlijke
vrijheid van het slachtoffer. Veel slachtoffers voelen zich door de constante
druk van het belagen als een gevangene in eigen huis en worden in hun persoonlijke
vrijheid bedreigd. Opname van het voorgestelde artikel in de titel van misdrijven
tegen de persoonlijke vrijheid is dan ook eveneens een optie.De NVVR adviseert de indieners het voorgestelde artikel vorm te geven
als art. 285b met dezelfde redenering, die de Raad van State volgt. De indieners
zijn door deze argumentatie overtuigd geraakt en hebben hun voorgestelde delictsomschrijving
en de memorie van toelichting dientengevolge aangepast.6. De Raad wijst op de mogelijkheid om bij recidive en bij overtreding
van een civielrechtelijk straatverbod dat terzake van dezelfde feiten is opgelegd,
door middel van een gekwalificeerd delict zo nodig strafverzwaring te bewerkstelligen.
Een dergelijke aanpak is ook in verschillende staten van de Verenigde Staten
toegepast in de stalking-wetgeving (California Penal Code Section 646.9b,
c en Alabama Penal Code Section 13a-6–90). Een proportionele toepassing van het strafrecht veronderstelt immers dat
bij voorkeur eerst andere middelen worden beproefd of minder ingrijpende straffen
worden gegeven teneinde de belager een halt toe te roepen.De Raad geeft in overweging het voorstel aan te vullen.6. De Raad geeft de indieners in overweging om bij recidive en bij overtreding
van een civielrechtelijk straatverbod dat terzake van dezelfde feiten is opgelegd,
door middel van een gekwalificeerd delict zo nodig strafverzwaring te bewerkstelligen.De indieners hadden oorspronkelijk de bedoeling als voorwaarde voor strafbaarstelling
in de wettekst op te nemen, dat het slachtoffer allereerst een civielrechtelijk
straatverbod moest hebben verkregen. Pas na overtreding daarvan zou een strafrechtelijke
vervolging tot de mogelijkheden gaan behoren. De indieners hebben daarvan
afgezien, omdat zij het slachtoffer van belaging willen ontzien. Opname van
deze voorwaarde betekent immers dat het slachtoffer op kosten wordt gejaagd
door het inschakelen van een advocaat en deurwaarder en bewijs
moet gaan vergaren. Zij verwijzen naar de tekst in de memorie van toelichting
terzake.De indieners geven er de voorkeur aan dat de rechter in zijn vonnis recidive
laat meewegen in de hoogte van de straf. Een maximum van drie jaar komt hen
toereikend voor.7. Hoewel in de toelichting wordt verwezen naar een categorie belagers,
te weten psychotici, die mogelijk geheel of gedeeltelijk ontoerekeningsvatbaar
zijn, is er niet voor gekozen de strafrechtelijke maatregel, bedoeld in artikel
37a WvS (terbeschikkingstelling) binnen het bereik van de rechter te brengen.
In verband met de in de toelichting omschreven persoonlijkheidsstructuur van
deze categorie daders, die het onaannemelijk maakt dat zij zonder specifieke
deskundige hulp tot het inzicht zullen komen dat zij de belaging moeten staken,
ligt het in de rede om de oplegging van deze maatregel mogelijk te maken.
De Raad geeft in overweging indien de voorgestelde strafmaat van maximaal
drie jaar gevangenisstraf wordt gehandhaafd, artikel 37a, eerste lid, WvS,
aan te vullen door opneming van het misdrijf van belaging in dit artikelonderdeel.7. De Raad van State geeft de indieners in overweging art. 37a, eerste
lid, WvS aan te vullen door opneming van het misdrijf van belaging in dit
artikelonderdeel. De indieners nemen dit advies over. Sommige belagers zijn
dermate psychisch gestoord dat het voor de rechter mogelijk moet zijn een
terbeschikkingstelling uit te spreken. Behandeling van de psychische problematiek
van de belager kan perspectief bieden op een leven zonder stelselmatig inbreuk
maken op de persoonlijke levenssfeer van het slachtoffer. Daar is de terbeschikkinggestelde
ook mee gebaat. De aanbevolen wijziging is doorgevoerd.8. Ingevolge het voorgestelde artikel 301a, tweede lid, WvS, vindt vervolging
niet plaats dan op klacht van hem tegen wie het misdrijf is begaan. De Raad
meent dat de woorden «van hem tegen wie het misdrijf is begaan»,
gelet op artikel 64 van dat wetboek, kunnen vervallen.8. De Raad van State adviseert in het tweede lid van het voorgestelde
artikel de woorden «van hem tegen wie het misdrijf is begaan»
te schrappen. Kennelijk is de Raad van mening dat die bewoording dubbelop
is, nu art. 64 WvS reeds beschrijft dat degene, tegen wie het feit begaan
is, tot de klacht gerechtigd is.De indieners menen echter dat nu in art. 284 lid 2 de wettekst vermeldt
dat het in dat artikel omschreven misdrijf slechts vervolgd mag worden op
klacht van hem tegen wie het is gepleegd, het voor de hand ligt de tekst te
handhaven, nu voor plaatsing in de titel «Misdrijven tegen de persoonlijke
vrijheid» is gekozen als nieuw art. 285b WvS. Zouden de indieners het
advies van de Raad van State volgen, dan zouden de artikelen 284 en 285b in
verschillende bewoordingen hetzelfde regelen. Dit komt verwarrend over en
kan leiden tot ongewenste interpretaties. De indieners geven derhalve de voorkeur
aan de door hen gekozen bewoordingen.9. Voor redactionele kanttekeningen verwijst het college naar de bij het
advies behorende bijlage.De Vice-President van de Raad van State,H. D. Tjeenk Willink 9. De indieners hebben de twee redactionele kanttekeningen, die de Raad
van state gemaakt heeft, overgenomen en de tekst van de memorie van toelichting
op de onderhavige plaatsen aangepast.DittrichSwildens-RozendaalO. P. G. Vos Bijlage bij het advies van de Raad van State van 27 maart 1998, no.
W03.97.0775, met redactionele kanttekeningen die de Raad in overweging geeft.– In de memorie van toelichting (paragraaf 6, Inleiding) de vindplaats
vermelden van de brief van de Minister van Justitie van 6 maart 1997 aan de
Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-Generaal.– In dit onderdeel van de toelichting «diens levenssfeer»
vervangen door: diens persoonlijke levenssfeer. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-25768-A.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl