Wijziging Monumentenwet 1988 i.v.m. o.a. beperking ministeriële adviesplicht bij aanvragen monumentenvergunning; Verslag van een Schriftelijk Overleg
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2019-09-02 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


Eerste Kamer der Staten-Generaal
 1
 Vergaderjaar 2008-2009
 
 
 
 KST134017
 2008-2009
 
 31 345
 Wijziging van de Monumentenwet 1988 in verband met onder meer beperking
van de ministeriële adviesplicht bij aanvragen om een monumentenvergunning
 
 
 
 
 L
 VERSLAG VAN EEN SCHRIFTELIJK OVERLEG
 Vastgesteld 19 augustus 2009
 De vaste commissie voor Onderwijs, Cultuur en Wetenschapsbeleid heeft op 7 juli 2009 gesproken over het jaarverslag
van de Erfgoedinspectie en de beleidsreactie d.d. 25 juni 2009 daarop, die de minister de Eerste Kamer heeft aangeboden
ter afdoening van toezegging T00951. De leden van de fracties van PvdA, SP
en ChristenUnie (mede namens de SGP) hadden nog de behoefte een aantal vragen
te stellen.
 Deze vragen zijn opgenomen in de brief aan de minister van Onderwijs,
Cultuur en Wetenschap van 9 juli 2009.
 
 De minister heeft op 12 augustus 2009 gereageerd.
 
 De commissie brengt bijgaand verslag uit van het gevoerde schriftelijk
overleg.
 
 De griffier van de vaste commissie voor Onderwijs, Cultuur en Wetenschapsbeleid,
 Warmolt de Boer
 
 BRIEF AAN DE MINISTER VAN ONDERWIJS, CULTUUR EN WETENSCHAP 
 Den Haag, 9 juli 2009
 
 Op 7 juli jl. heeft de commissie gesproken over het jaarverslag van
de Erfgoedinspectie en de beleidsreactie d.d. 25 juni 2009 daarop, die
u de Eerste Kamer heeft aangeboden ter afdoening van toezegging T00951. De
commissie dankt u voor uw brief en beschouwt de toezegging als afgedaan. De
leden van de fracties van PvdA, SP en ChristenUnie (mede namens de SGP), hebben
echter nog wel de behoefte een aantal vragen te stellen.
 
 Op pagina 6/7 van de beleidsreactie schrijft u dat u opgedane kennis en
ervaring bij lopende verbouwingen van musea wilt gebruiken om te komen tot
goed opdrachtgeverschap bij nieuwbouw en verbouwingen van culturele instellingen.
De bovengenoemde leden zouden u willen vragen daarbij ook de positieve ervaringen
bij de Hermitage in Amsterdam te betrekken, onder andere waar het gaat om
stroomlijning van het opdrachtgeverschap.
 
 Deze leden stellen voorts naar aanleiding van de passage over monumentencommissies
op pagina 9 de vraag of het oorspronkelijk geformuleerde idee van een monumentencommissie
overeind blijft. Ook is het deze leden niet duidelijk of de gemeentelijke
monumentencommissie nu wel of niet verplicht blijft.
 
 Ten slotte riep de passage over monumentenvergunningen op pagina 10 bij
deze leden nog de vraag op wat de voorgestelde werkwijze betekent voor de
toepassing van de lex silencio positivo in de
monumentenvergunningenprocedure.
 
 De voorzitter van de vaste commissie voor Onderwijs, Cultuur en Wetenschapsbeleid,
 A. H. M. Dölle 
 
 BRIEF VAN DE MINISTER VAN ONDERWIJS, CULTUUR EN WETENSCHAP
 Aan de Voorzitter van de Eerste Kamer der Staten-Generaal
 
 Den Haag, 12 augustus 2009
 
 Naar aanleiding van de beleidsreactie d.d. 25 juni 2009 die ik tezamen
met het jaarverslag van de Erfgoedinspectie aan de Eerste Kamer heb doen toekomen,
heeft de commissie Onderwijs, Cultuur en Wetenschap enkele vragen gesteld.
Deze vragen wil ik middels dit schrijven beantwoorden.
 
 
 De leden van de commissie wijzen mij op de positieve
ervaringen die opgedaan zijn bij de Hermitage in Amsterdam en vragen mij deze
te betrekken bij het komen tot goed opdrachtgeverschap bij nieuwbouw en verbouwingen
van culturele instellingen.
 
 
 In mijn beleidsreactie heb ik aangegeven dat ik het voor goed opdrachtgeverschap
van belang vind dat kennis en ervaring, opgedaan bij de nieuw- en verbouw
van musea, gedeeld wordt. Zo kan daarvan gebruik gemaakt worden bij lopende
of nieuwe projecten. De suggestie van de commissieleden om tevens te kijken
naar de positieve ervaringen die zijn opgedaan bij de Hermitage in Amsterdam,
neem ik dan ook ter harte. Ik zal waar relevant gebruik maken van deze ervaringen
om te komen tot goed opdrachtgeverschap.
 
 
 De leden van de commissie vragen zich af of het oorspronkelijk
geformuleerde idee van een monumentencommissie overeind blijft, en of een
gemeentelijke monumentencommissie nu wel of niet verplicht blijft.
 
 
 Het oorspronkelijk geformuleerde idee van een monumentencommissie is dat
zij advies uitbrengt over wijzigingen, verplaatsing en sloop van rijksmonumenten
op basis van de Monumentenwet 1988. Dat blijft overeind. Met de standaard
voor gemeentelijke monumentencommissies beoog ik een kwaliteitsslag in professionaliteit
en deskundigheid van monumentencommissies. Deze standaard zal ik u in de vorm
van een handreiking in september van dit jaar toesturen. In de Monumentenwet
1988 is tevens geregeld dat alle gemeenten vanaf 1 januari 2009
een monumentenverordening en ook de beschikking over een monumentencommissie
moeten hebben. Dat blijft dus verplicht.
 Deze monumentencommissie hoeft echter niet per individuele gemeente ingesteld
te worden, meerdere gemeenten mogen gezamenlijk gebruik maken van dezelfde
monumentencommissie.
 
 
 De leden van de commissie vragen zich tenslotte af
wat de in de passage over monumentenvergunningen voorgestelde werkwijze betekent
voor de toepassing van de lex silencio positivo in de monumentenvergunningenprocedure.
 
 
 In het kader van de modernisering van de monumentenzorg heb ik het voornemen
om de Wet algemene bepalingen omgevingsrecht (Wabo), zodanig te wijzigen,
dat voor die gevallen waarin gemeenten de minister niet meer om advies hoeven
vragen – bij relatief eenvoudige ingrepen aan monumenten – de
reguliere voorbereidingsprocedure geldt in plaats van de huidige uitgebreide
voorbereidingsprocedure. Het betreft gevallen waarin sprake is van relatief
eenvoudige ingrepen aan monumenten. Aan de reguliere voorbereidingsprocedure
is vergunningverlening van rechtswege (lex silencio positivo) gekoppeld, terwijl
die bij de uitgebreide procedure niet geldt. Dit betekent dat de lex silencio
positivo enkel geldt bij eenvoudige ingrepen aan monumenten, niet bij complexere
ingrepen als (gedeeltelijke) sloop, functieverandering of reconstructie.
Overigens merk ik op dat in het systeem van de Monumentenwet 1988 ingeval
van te lang stilzitten door het bestuursorgaan in alle gevallen vergunningverlening van rechtswege optreedt, ongeacht de
aard van de ingreep. Dit betekent dat het nieuwe stelsel na MoMo per saldo
een verbetering van het beschermingsniveau oplevert. Onomkeerbare ontwikkelingen
zullen immers niet meer mogelijk zijn op grond van een van rechtswege verleende
vergunning.
 
 De minister van Onderwijs, Cultuur en Wetenschap,
 R. H. A. Plasterk
 
 
 
 
 Samenstelling:
 Schuurman (CU), Holdijk (SGP), Dupuis (VVD), Dölle (CDA) (voorzitter),
Tan (PvdA) (vice-voorzitter), Meulenbelt (SP), Ten Hoeve (OSF), Linthorst
(PvdA), Biermans (VVD), Essers (CDA), Schouw (D66), Leijnse (PvdA), Thissen
(GL), Slager (SP), Goyert (CDA), De Boer (CU), Asscher (VVD), Hillen (CDA),
Laurier (GL), Hermans (VVD), Ten Horn (SP), Meurs (PvdA), Leunissen (CDA),
Koffeman (PvdD), Kuiper (CU), Lagerwerf-Vergunst (CU), Vliegenthart (SP),
Yildirim (Fractie-Yildirim) en Flierman (CDA).
 
 
 Ter inzage gelegd op de afdeling Inhoudelijke Ondersteuning onder griffie
nr. 144 405.