Wijziging van de Vreemdelingenwet (ongedocumenteerden); Memorie van toelichting
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-11 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 26088, nr. 3

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer

10-07-1998

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1997-1998

26088 nr. 3

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamALGEMEENARTIKELSGEWIJS ABOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 26088Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 20 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
26 088Wijziging van de Vreemdelingenwet (ongedocumenteerden)nr. 3MEMORIE VAN TOELICHTING ALGEMEENHet doel van dit wetsvoorstel tot wijziging van de Vreemdelingenwet is
het beperken van de moeilijkheden die zich voordoen bij het onderzoek naar
de vraag of een aanvraag om toelating als vluchteling als bedoeld in artikel
15a van de Vreemdelingenwet voor inwilliging vatbaar is. Dit vanwege het feit
dat de overgrote meerderheid van de asielzoekers stelt niet te beschikken
over enig reisdocument.Uit cijfers weergegeven in de brief van de tweede ondergetekende aan de
Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-Generaal d.d. 20 november 1997 (kamerstukken
II 1997/98, 19 637, nr. 291) blijkt dat in de periode van januari tot
en met oktober 1997 maar liefst 73% van alle asielzoekers zonder enig (70%)
of met een vals (3%) identiteitsdocument binnenkwam, terwijl daar boven op
nog eens in 21% van de gevallen de kwaliteit van de documenten van dien aard
was dat nader onderzoek nodig was.Tevens is gebleken dat de op 15 juni 1990 te Dublin tot stand gekomen
Overeenkomst betreffende de vaststelling van de Staat die verantwoordelijk
is voor de behandeling van een asielverzoek dat bij een van de Lid-Staten
van de Europese Gemeenschap wordt ingediend (hierna de Overeenkomst van Dublin),
moeilijk uitvoerbaar is vanwege het veelal afwezig zijn van bescheiden die
in het kader van die Overeenkomst kunnen dienen als formeel bewijs (verblijfsdocumenten,
visa) of kunnen dienen als indicatief bewijs (buskaartjes, hotelrekeningen)
op basis waarvan de behandeling van het asielverzoek aan een andere lidstaat
kan worden overgedragen.De aanwezigheid van dit soort bescheiden kan het verhaal van de asielzoeker
helpen ondersteunen en maakt het mogelijk het relaas van de asielzoeker enigszins
te verifiëren. Afwezigheid van bescheiden bemoeilijkt het onderzoek in
ernstige mate.Dit wetsvoorstel voorziet in de mogelijkheid om een aanvraag om toelating
als vluchteling als kennelijk ongegrond af te doen indien de aanvrager geen
bescheiden kan overleggen om zijn vluchtrelaas te ondersteunen (A) en in de
mogelijkheid om over te gaan tot fouilleren met het oog op het verzamelen
van de voor de uitvoering van de Overeenkomst van Dublin, relevante
bescheiden, alsmede met het oog op de veiligheid in aanmeldcentra en opvangcentra
(B). ARTIKELSGEWIJS AIn ons rechtssysteem is het regel de eis om een aanvraag voor een beschikking
of een vergunning te laten vergezellen van zekere documenten. Bij afwezigheid
van dergelijke documenten is het in zekere gevallen mogelijk de aanvraag niet
in behandeling te nemen en in andere gevallen deze in geval van behandeling
niet te honoreren.In de huidige Vreemdelingenwet komt bovenstaande regel onder andere tot
uitdrukking in artikel 15b, waar de gronden staan opgesomd die kunnen leiden
tot niet-inwilliging van de aanvraag om toelating als vluchteling wegens niet-ontvankelijkheid.Op grond van artikel 15b, onder f, is het mogelijk een aanvraag als niet-ontvankelijk
af te doen in het geval de vreemdeling niet beschikt over een voor toegang
tot Nederland vereist document voor grensoverschrijding, tenzij hij zich onverwijld
meldt bij een bevoegde ambtenaar.Met betrekking tot deze bepaling heeft de Rechtseenheidskamer in zijn
uitspraak van 29 december 1994 (AB 1995, 227) gesteld dat, omdat de niet-ontvankelijkheidsverklaring
gepaard ging met een last tot uitzetting, tevens een kenbaar en gemotiveerd
oordeel had moeten worden gegeven over de vraag of er gevaar bestond voor
refoulement als bedoeld in artikel 33 van het op 28 juli 1951 te Genève
tot stand gekomen Verdrag betreffende de status van vluchtelingen. Dat wil
zeggen dat beoordeeld had moeten worden of er in redelijkheid geen twijfel
over kon bestaan dat geen gevaar bestond voor vervolging als omschreven in
artikel 15 van de Vreemdelingenwet.Deze uitspraak betekent dat wanneer niet-inwilliging van de aanvraag wegens
niet-ontvankelijkheid gepaard gaat met een last tot uitzetting, een inhoudelijke
toets moet plaats vinden om na te gaan of uitzetting naar het land van herkomst
mogelijk is.Het bovenstaande is de reden waarom in dit wetsvoorstel er voor is gekozen
om, het ontbreken van documenten op te nemen in artikel 15c, welk artikel
betrekking heeft op het indienen van asielverzoeken, die voor zover noodzakelijk
aan een inhoudelijk onderzoek toekomen maar die overigens al bij een «prima
facie-toets» als kennelijk ongegrond terzijde moeten worden gelegd.
Opneming onder 15c garandeert dus een inhoudelijke toets van de aanvraag om
toelating voor zover deze noodzakelijk is op grond van de verschillende verdragen.Benadrukt wordt hier nog eens dat doordat een inhoudelijk onderzoek plaatsvindt
de bonafide vluchteling niet de dupe wordt van het enkele feit dat hij volledig
ongedocumenteerd een aanvraag om toelating als vluchteling heeft ingediend.Artikel 15b, onder f, dient te worden gehandhaafd.De hierboven vermelde uitspraak van de Rechtseenheidskamer noopt geenszins
tot schrappen van deze bepaling. In de praktijk wordt deze bepaling ook nog
steeds toegepast.Indien een aanvraag als kennelijk ongegrond (op grond van artikel 15c)
of niet ontvankelijk (op grond van artikel 15b) wordt afgedaan betekent dit volgens thans vigerend beleid dat de vreemdeling opvang zal worden
onthouden (na 24-uurs procedure in een aanmeldcentrum), dan wel dat de opvang
zal worden beëindigd.In het onderhavige voorstel wordt er van uit gegaan dat, indien voor de
beoordeling van de aanvraag om toelating noodzakelijke documenten ontbreken
het aan de vreemdeling is om aannemelijk te maken dat dit hem niet valt toe
te rekenen. Hieraan ligt de gedachte ten grondslag dat de vreemdeling die
in Nederland asiel aanvraagt de Nederlandse autoriteiten optimaal medewerking
dient te verlenen om die autoriteiten in staat te stellen om het onderzoek
naar zijn identiteit en nationaliteit alsmede de gronden van het asielverzoek
te volbrengen. Uit het feit dat een vreemdeling met geen enkel document zijn
relaas kan ondersteunen blijkt veelal onvoldoende medewerking.Omdat het enkele feit dat een asielzoeker niet beschikt over de benodigde
papieren en bescheiden niet mag leiden tot niet inwilliging van het verzoek
om toelating, is het voor de asielzoeker mogelijk om aannemelijk te maken
dat dit niet aan hem is toe te rekenen.Het feit dat een asielzoeker niet beschikt over de benodigde papieren
is hem niet toe te rekenen indien de documenten niet door zijn schuld of nalatigheid
zijn zoekgeraakt. De situatie waarin de asielzoeker zijn documenten aan de
reisagent heeft afgestaan is de vreemdeling toe te rekenen.In het derde lid is voorzien in de mogelijkheid dat de Minister van Justitie
nadere regels stelt met betrekking tot het aannemelijk maken door de vreemdeling
dat het ontbreken van documenten niet aan hem is toe te rekenen.In onderhavig voorstel wordt gesproken van documenten en bescheiden die
noodzakelijk zijn voor de beoordeling van de aanvraag om toelating. Hieronder
valt meer dan het in artikel 15b, onder f, bedoelde document voor grensoverschrijding.
Onder documenten en bescheiden moeten in ieder geval mede worden begrepen
die documenten en bescheiden die in Besluit Nr. 1/97 van het Comité
van artikel 18 van de Overeenkomst van Dublin van 15 juni 1990, betreffende
sommige bepalingen voor de tenuitvoerlegging van de Overeenkomst (Stcrt. 1997,
175), als formeel bewijs (artikel 25, eerste lid, jo lijst A) of als indicatief
bewijs (artikel 25, tweede lid, jo lijst B) kunnen worden aangemerkt. BOp grond van artikel 17, eerste lid, onder b, van de Vreemdelingenwet
in samenhang met artikel 64 van het Vreemdelingenbesluit is de vreemdeling
verplicht desgevraagd aan een bevoegde ambtenaar, alle (in artikel 64 genoemde)
gegevens te verstrekken en alle in hun bezit zijnde bescheiden te vertonen
welke van belang kunnen zijn voor de toepassing van het bepaalde in de Vreemdelingenwet.Zoals hierboven reeds is aangegeven wordt het onderzoek naar aanleiding
van de aanvraag om toelating als vluchteling bemoeilijkt door een in de praktijk
veel voorkomend gebrek aan papieren.Voor de toepassing van de Overeenkomst van Dublin is het van groot belang
dat aan de hand van documenten en bescheiden kan worden bewezen of geïndiceerd
dat een asielverzoek al dan niet aan een ander lidstaat kan worden overgedragen.Ook voor de toepassing van artikel 15, vierde lid, van de Vreemdelingenwet
is het van belang aan de hand van documenten en bescheiden te kunnen vaststellen
of een vreemdeling al dan niet in een veilig derde land heeft verbleven. De praktijk heeft geleerd dat asielzoekers in te beperkte mate bereid
zijn om desgevraagd documenten en bescheiden te tonen. Dit heeft er toe geleid
dat in de praktijk behoefte is aan een meer expliciete bepaling in de Vreemdelingenwet
waarin aan ambtenaren belast met de grensbewaking en het toezicht op vreemdelingen
de bevoegdheid wordt gegeven om asielzoekers te fouilleren, met het oog op
het vergaren van informatie die noodzakelijk is voor de beoordeling van de
aanvraag om toelating als vluchteling.De bestaande bevoegdheden tot fouillering zijn evenmin specifiek toegesneden
op de wenselijkheid om standaardmatig tot veiligheidsfouillering over te gaan
bij het opnemen van een asielzoeker in een in artikel 17a bedoelde door of
namens een bevoegde autoriteit aangewezen plaats.Het is wenselijk om in de aanmeldcentra, opvangcentra en verwijdercentra,
waar mensen van totaal verschillende culturen die veel ellende hebben meegemaakt
samenleven, de veiligheid van bewoners optimaal te garanderen. De praktijk
heeft geleerd dat dit slechts mogelijk is met een standaardmatige veiligheidscontrole
op wapens en dergelijke. Artikel 17b, tweede lid, is specifiek toegesneden
op deze bevoegdheid.Met betrekking tot de in artikel 17b geregelde bevoegdheid om te fouilleren
is uiteraard het algemeen in het bestuursrecht geldende proportionaliteitsbeginsel
van toepassing. De ambtenaren belast met de grensbewaking en het toezicht
op vreemdelingen zullen een instructie ontvangen waarin onder andere dit beginsel
tot uitdrukking zal worden gebracht.De Minister van Justitie,W. SorgdragerDe Staatssecretaris van Justitie,E. M. A. Schmitz 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-26088-3.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl