Vreemdelingenbeleid; Brief staatssecretaris over de wijze waarop artikel 3 lid 4 van de Overeenkomst van Dublin wordt toegepast in de landen van de Europese Unie
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-08 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 19637, nr. 636

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

17-12-2001

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2001-2002

19637 nr. 636

11-12-2001

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekeningLichaamOverzicht van de toepassing van art. 3 lid 4 van de Overeenkomst
van Dublin in andere EU-landen1. België2. Denemarken3. Duitsland4. Finland5. Frankrijk6. Griekenland7. Ierland8. Italië9. Luxemburg10. Oostenrijk11. Portugal12. Spanje13. Verenigd Koninkrijk14. Zweden
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 19637Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 25 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
19 637Vluchtelingenbeleidnr. 636BRIEF VAN DE STAATSSECRETARIS VAN JUSTITIEAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-GeneraalDen Haag, 11 december 2001Naar aanleiding van mijn toezegging van 11 april jl. informeer hierbij
ik uw Kamer over de wijze waarop artikel 3 lid 4 van de Overeenkomst van Dublin
wordt toegepast in de landen van de Europese Unie. Sinds oktober 1997 zijn
alle Lidstaten van de EU tevens partij bij de Overeenkomst van Dublin.De bepaling van art. 3 lid 4 van de Overeenkomst van Dublin luidt:«Elke Lidstaat heeft het recht om een door een
vreemdeling bij hem ingediend asielverzoek te behandelen, ook al is hij op
grond van de in deze overeenkomst vastgestelde criteria daartoe niet verplicht,
op voorwaarde dat de asielzoeker daarmee instemt.»Op basis van deze zogenaamde soevereine clausule blijft iedere Lidstaat
bevoegd het asielverzoek onverplicht aan zich te trekken, ook al zou op basis
van de artikelen. 4 tot en met 8, of op basis van art. 3 lid 7 in samenhang
met art. 10 en art. 13 van de Overeenkomst van Dublin een ander land verantwoordelijk
zijn voor de behandeling van het asielverzoek. De bepaling van art. 3 lid
4 van de Overeenkomst van Dublin schrijft niet voor in welke gevallen een
Lidstaat van deze bevoegdheid gebruik kan maken. De invulling hiervan is derhalve
aan de Lidstaten overgelaten. De toepassing van deze bepaling op grond van
het Nederlands beleid is neergelegd in de Vreemdelingencirculaire (C 2.3).In de bijgevoegde notitie volgt een overzicht van de toepassing van deze
bepaling in de overige Lidstaten van de EU. Uit het overzicht blijkt dat de
mate waarin van de bevoegdheid van art. 3 lid van de Overeenkomst van Dublin
gebruik wordt gemaakt in het merendeel van de Lidstaten met elkaar overeen
komt. De belangrijkste grond voor het onverplicht in behandeling nemen van
een asielverzoek is het bijeenhouden of het bijeenbrengen van gezinsleden,
en onder voorwaarden van andere afhankelijke familieleden. Over het algemeen
spelen bij het bijeenhouden van afhankelijke familieleden humanitaire aspecten
een rol, zoals leeftijd, handicap of ziekte. Deze factoren komen
overeen met hetgeen is bepaald in Besluit 1/2000 van het art. 18 Dublincomité.
Een andere reden voor toepassing van art. 3 lid 4 in een aantal landen is
gelegen in efficiency overwegingen. Dat geldt in gevallen waarin een asielverzoek
zeer snel kan worden afgedaan, bijvoorbeeld omdat de aanvraag in een versnelde
procedure als kennelijk ongegrond of niet-ontvankelijk kan worden afgedaan,
en de uitzetting eveneens snel kan plaatsvinden. In die gevallen is het niet
efficiënt om eerst een Dublinprocedure te starten om daarna in het verantwoordelijke
Dublinland het asielverzoek inhoudelijk in behandeling te nemen.De informatie over het beleid in de andere EU-landen is verzameld via
CIREA en deels rechtstreeks bij andere landen. Met betrekking tot de juistheid
van de informatie ben ik afgegaan op de informatie van de betrokken landen.Het overzicht laat zien dat de wijze waarop art. 3 lid 4 van de Overeenkomst
van Dublin in andere landen wordt toegepast overeen komt met het Nederlands
beleid. Ook in Nederland zijn de redenen voor toepassing van deze bepaling
gelegen in het bijeenhouden of bijeenbrengen van gezinsleden en onder voorwaarden
van andere afhankelijke familieleden. Daarnaast wordt in het Nederlands beleid
ook toepassing gegeven aan art. 3 lid 4 van de Overeenkomst van Dublin wegens
humanitaire redenen en efficiency overwegingen.Ik vertrouw er op u hiermee voldoende te hebben geïnformeerd.De Staatssecretaris van Justitie,N. A. Kalsbeek Overzicht van de toepassing van art. 3 lid 4 van de Overeenkomst
van Dublin in andere EU-landenIn het onderstaande overzicht vindt u een uiteenzetting van de wijze waarop
art. 3 lid 4 van de Overeenkomst van Dublin wordt toegepast in de andere Lidstaten
van de EU.1. BelgiëDe Overeenkomst van Dublin maakt integraal deel uit van de Belgische Vreemdelingenwet
van 1980. Een specifieke regeling is derhalve niet noodzakelijk. In de praktijk
wordt regelmatig gebruik gemaakt van de bevoegdheid op basis van art. 3 lid
4 Overeenkomst van Dublin (OvD). Dit geldt met name om scheiding van gezinsleden
te vermijden.Het gaat hierbij om het bijeenhouden van gezinsleden, zoals echtegenoot/echtgenote
en minderjarige, ongehuwde kinderen beneden de leeftijd van 18 jaar. Andere
familieleden waarmee een nauwe band bestaat kunnen ook in aanmerking worden
genomen in het geval de betrokkene afhankelijk is van andere familieleden.
Daarvan kan sprake zijn in geval van zwangerschap, ernstige ziekte, geboorte
van een kind, ernstige handicap, vergevorderde leeftijd. Ook kan van de bevoegdheid
gebruik worden gemaakt als de betrokken asielzoeker een minderjarig kind is
en bij overdracht aan een ander Dublinland onbegeleid is. In dat geval kan
hereniging plaatsvinden in het kader van de asielprocedure.Ten aanzien van het bijeenhouden van gezinsleden kunnen zich verschillende
gevallen voordoen. Het echtpaar komt gezamenlijk in België aan en dienen
beide een asielverzoek in. Indien België voor één van de
echtgen(o)ot(e) verantwoordelijk is en een ander land voor de ander, behandelt
België de asielverzoeken van beiden echtgenoten. Indien de echtgenoten
niet gezamenlijk in België zijn aangekomen, geldt hetzelfde, mits de
eerst aangekomen asielzoeker tijdens het interview heeft aangegeven een echtegenoot
of echtgenote te hebben. Indien de echtgenoten in verschillende landen asiel
aanvragen en België verantwoordelijk is voor de behandeling van het asielverzoek
van één van hen, zal België ook het asielverzoek van de
ander onverplicht behandelen. De ratio is naast de eenheid van het gezin ook
de mogelijkheid het asielrelaas van beiden te vergelijken.België beschikt niet over exacte cijfers over het aantal toepassingen
van deze bepaling, maar schat dat het aantal in het jaar 2000 rond de 300
gevallen lag.2. DenemarkenIn de Deense wetgeving is art. 3 lid 4 OvD geïncorporeerd in paragraaf 48c
van de Vreemdelingenwet. Het betreft een optionele bepaling die kan worden
toegepast in humanitaire gevallen. Het gaat hierbij om gevallen waarin sprake
is van een nauwe gezinsband, ernstige ziekte en speciale culturele omstandigheden.
Tevens wordt deze bepaling onder voorwaarden toegepast in gevallen waarin
een gezinslid van de betrokken asielzoeker reeds over een verblijfsvergunning
in Denemarken beschikt. Dit geldt bijvoorbeeld in het geval de betrokkene
in de volgende hoedanigheid staat tot het gezinslid dat reeds een verblijfstitel
in Denemarken heeft:– echtgenoot of echtgenote of partner in een duurzame relatie;– een minderjarig kind;– een ouder boven de leeftijd van 60 jaar;– een onbegeleide minderjarige broer of zus;– een volwassen broer of zus van een onbegeleide minderjarige die
zich reeds in Denemarken bevindt. Voor de toepassing van art. 3 lid 4 OvD wordt niet expliciet toestemming
van de betrokkene gevraagd. Het feit dat de betrokkene een asielaanvraag in
Denemarken heeft gedaan, impliceert deze toestemming van betrokkene.Denemarken heeft geen cijfers beschikbaar over het aantal gevallen waarin
deze bepaling is toegepast.3. DuitslandVolgens het Duitse rechtssysteem is een aparte incorporatie van art. 3
lid 4 OvD niet noodzakelijk, omdat deze bepaling na de ratificatie van de
overeenkomst deel uitmaakt van de Duitse wetgeving. In de volgende gevallen
kan volgens het Duitse beleid in het bijzonder aanleiding bestaan om art.
3 lid 4 OvD toe te passen:Medische redenen:Indien de betrokkene reeds onder medische behandeling in Duitsland staat
en een overdracht van de betrokkene aan een ander land negatieve gevolgen
heeft voor de behandeling. Hiervan kan sprake zijn in het geval de betrokkene
aan een post-traumatisch stress-syndroom leidt. Voor de vaststelling of dit
het geval is, wordt een medisch advies ingewonnen.Gezinnen:In het geval dat de betrokken een minderjarig kind is of anderszins afhankelijk
is van een ander gezinslid en dat gezinslid deze hulp daadwerkelijk verleent,
kan gebruik worden gemaakt van art. 3 lid 4 OvD. Hierbij worden de criteria
van Besluit 1/2000 van het art. 18 Dublincomité inzake het bijeenhouden
of bijeenbrengen van gezinsleden en familieleden toegepast.Efficiency:Indien vanuit het oogpunt van efficiency een behandeling van het asielverzoek
door Duitsland wenselijk is, kan gebruik worden gemaakt van art. 3 lid 4 OvD.
Dat is het geval wanneer snel op het asielverzoek kan worden beslist en de
betrokkene op korte termijn kan worden overgedragen aan een veilig derde land
of het land van herkomst.Duitsland beschikt niet over cijfers van het aantal gevallen waarin art.
3 lid 4 OvD is toegepast.4. FinlandIn Finland wordt art. 3 lid 4 OvD in individuele gevallen toegepast om
gezinsleden bijeen te houden. Daarnaast wordt deze bepaling ook toegepast
indien de betrokkene een familielid in Finland heeft en dit familielid reeds
over een verblijfsvergunning beschikt. De achtergrond van dit beleid is de
aanname dat wanneer een nauwe band bestaat tussen de betrokken gezinsleden,
overdracht van de betrokken asielzoeker aan een ander land niet wenselijk
wordt geacht. In het kader van het gezinsherenigingsbeleid zal de betrokken
asielzoeker uiteindelijk voor verblijf in Finland in aanmerking komen.Tot slot wordt deze bepaling toegepast, indien er sprake is van medische
redenen waardoor de overdracht aan het verantwoordelijk land niet mogelijk
is.Finland past deze bepaling tien tot twintig keer per jaar toe. 5. FrankrijkOp grond van de Franse wetgeving is een behandeling van een asielverzoek
waarvoor Frankrijk niet verantwoordelijk is toegestaan. De Franse Constitutie
van 1958 bepaalt in art. 52 lid 2 dat ook al valt het asielverzoek niet binnen
de jurisdictie van de Franse autoriteiten, zij bevoegd zijn asiel te verlenen.
In Frankrijk wordt van art. 3 lid 4 OvD gebruik gemaakt in overeenstemming
met de Constitutie. De meeste gevallen betreffen situaties waarin een gezinslid
van andere gezinsleden gescheiden zou raken indien de betrokkene zou worden
overgedragen aan een ander Dublinland en dit om humanitaire redenen niet wenselijk
is.Frankrijk beschikt niet over cijfermatige gegevens over het aantal keer
dat deze bepaling wordt toegepast. Toepassing vindt plaats op individuele
basis.6. GriekenlandGriekenland heeft geen specifieke bepaling over de toepassing van art.
3 lid 4 OvD in de nationale wetgeving opgenomen. De toepassing van deze bepaling
vindt plaats op basis van beleid. Met name in gevallen waarin sprake is van
humanitaire aspecten wordt van deze mogelijkheid gebruik gemaakt. Het gaat
hierbij vooral om het bijeenhouden of bijeenbrengen van gezinsleden.Griekenland heeft geen cijfers beschikbaar, maar schat dat het aantal
gevallen waarin deze bepaling wordt toegepast niet meer dan vijf gevallen
per jaar betreffen.7. IerlandArt. 3 lid 4 OvD is in de Ierse wetgeving geïncorporeerd in art.
22 van de Vreemdelingenwet. Tevens is deze bepaling omgezet in art. 4 van
de Implementation Order S.I. 343 van het jaar 2000. Op basis van de Ierse
wetgeving kan toepassing worden gegeven aan art. 3 lid 4 OvD teneinde scheiding
van gezinsleden te vermijden en in andere humanitaire gevallen.Sinds de inwerkingtreding van de Overeenkomst van Dublin in 1997 is deze
bepaling niet toegepast.8. ItaliëArt. 3 lid 4 OvD is niet apart in de Italiaanse wetgeving geïncorporeerd.
Aan deze bepaling wordt toepassing gegeven in individuele gevallen, met name
om scheiding van gezinsleden te vermijden. Ook wordt onder voorwarden van
deze bevoegdheid gebruik gemaakt om andere familieleden bijeen te houden of
te brengen.Italië beschikt niet over cijfermatige gegevens over het aantal gevallen
waarin deze bepaling is toegepast.9. LuxemburgIn Luxemburg is art. 3 lid 4 OvD niet apart in de nationale wetgeving
omgezet. Deze bepaling wordt op individuele basis toegepast in de volgende
gevallen:– Medische gevallen waarin de overdracht aan het verantwoordelijke
land geen optie is; – Bepaalde gevallen waarin gezinsleden van elkaar worden gescheiden
door overdracht van aan een ander Dublin-land;– Indien er sprake is complicaties door een uiteenlopende interpretatie
van de Overeenkomst van Dublin, waardoor een snelle vaststelling van de verantwoordelijkheid
en overdracht van de betrokkene niet mogelijk lijkt. Toepassing van art. 3
lid 4 OvD is in deze gevallen enkele keren voorgekomen.Luxemburg beschikt niet over cijfers over het aantal gevallen waarin deze
bepaling is toegepast.10. OostenrijkDe gehele Overeenkomst van Dublin is in de nationale wetgeving in Oostenrijk
opgenomen. Op basis van de jurisprudentie van het Oostenrijkse Constitutionele
Gerechtshof kan art. 3 lid 4 OvD worden toegepast indien er sprake is van
een mogelijke schending van art. 3 of art. 6 van het Europees Verdrag inzake
de Rechten van de Mens (EVRM). Daarnaast wordt art. 3 lid 4 OvD toegepast
om gezinsleden bijeen te houden of te brengen.Oostenrijk beschikt niet over cijfers inzake het aantal gevallen waarin
deze bepaling is toegepast.11. PortugalIn Portugal is art. 3 lid 4 OvD niet in aparte wetgeving of beleidsregel
neergelegd. Echter, in individuele gevallen wordt wel gebruik gemaakt van
deze bevoegdheid in humanitaire gevallen. Het gaat hierbij met name om situaties
waarin in het kader van de asielprocedure gezinsleden bijeen worden gehouden
of gebracht.Portugal beschikt niet over cijfermatige gegevens over het aantal gevallen
waarin art. 3 lid 4 OvD wordt toegepast.12. SpanjeArt. 3 lid 4 OvD is niet apart in de nationale Spaanse wetgeving opgenomen;
de toepassing van de bepaling is gebaseerd op beleid. Aan deze bepaling wordt
op individuele basis toepassing gegeven indien er sprake is van medische redenen
of vanwege efficiency overwegingen. Daarnaast wordt van deze bevoegdheid gebruik
gemaakt om gezinsleden bijeen te houden of te brengen. Hieronder kan ook de
situatie vallen waarin de betrokken asielzoeker familieleden heeft aan wie
een Spaanse verblijfstitel is verleend en de betrokken asielzoeker niet onder
de definitie van art. 4 OvD valt. Tevens kan aan deze bepaling toepassing
worden gegeven in overige humanitaire gevallen, zoals ziekte en zwangerschap.Spanje beschikt niet over cijfers over het aantal gevallen waarin toepassing
is gegeven aan art. 3 lid 4 OvD.13. Verenigd KoninkrijkIn het Verenigd Koninkrijk is de Overeenkomst van Dublin niet in de nationale
wetgeving neergelegd. Op individuele basis wordt echter gebruik gemaakt van
de discretionaire bevoegdheid om een asielverzoek onverplicht in behandeling
te nemen teneinde scheiding van gezinsleden te vermijden. Ook wordt toepassing
gegeven aan deze bepaling om overige familieleden bijeen te houden of te brengen,
met name in humanitaire gevallen. Naast deze gevallen kan ook gebruik worden
gemaakt van art. 3lid 4 OvD in andere humanitaire gevallen, zoals
ziekte of zwangerschap, of er sprake is van culturele banden.Het Verenigd Koninkrijk beschikt niet over cijfers over het aantal gevallen
waarin toepassing is gegeven aan art. 3 lid 4 OvD.14. ZwedenIn Zweden is art. 3 lid 4 OvD niet in de nationale wetgeving of in een
aparte beleidsregel omgezet. Niettemin wordt deze bepaling in de praktijk
op individuele basis toegepast in de volgende gevallen:Eenheid van het gezin:Zweden past Besluit 1/2000 van het art. 18 Dublincomité toe inzake
het bijeenhouden of bijeenbrengen van familieleden. Factoren zoals leeftijd,
het reeds bestaan van familiebanden in Zweden of een ander EU-land en humanitaire
redenen worden meegewogen.Efficiency:Indien de afwijzing van de asielaanvraag sneller kan plaatsvinden dan
de vaststelling van het verantwoordelijke Dublinland, kan art. 3 lid 4 OvD
worden toegepast. Voor de toepassing van deze bepaling wordt ook rekening
gehouden met de vraag of de uitzetting van de betrokkene mogelijkerwijs problemen
kan opleveren in verband met de afwezigheid van de benodigde reisdocumenten.Medische redenen:In geval van ernstige medische redenen kan van de mogelijkheid gebruik
worden gemaakt om het asielverzoek onverplicht te behandelen. Het uitgangspunt
is echter wel dat een medische behandeling van de betrokkene in iedere Lidstaat
mogelijk is. Derhalve wordt in dit verband onderzocht of de overdracht aan
een ander land medisch problematisch is.Zweden beschikt niet over exacte cijfers inzake de toepassing van deze
bepaling, maar schat dat het aantal op vijftig personen per jaar ligt. Het
grootste aantal wordt bepaald door gevallen in verband met de eenheid van
het gezin en efficiency redenen. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-19637-636.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl