Vaststelling begroting van het Ministerie van Landbouw, Natuurbeheer en Visserij (XIV) voor het jaar 1999; Brief staatssecretaris over de uitvoering van de Habitatrichtlijn en de Vogelrichtlijn
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-10 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 26200-XIV, nr. 43

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

11-03-1999

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1998-1999

26200-XIV nr. 43

05-03-1999

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamAlgemeenDe HabitatrichtlijnDe Vogelrichtlijn Start van de aanwijzingsprocedureDe selectie van de gebiedenDe rechtsgevolgen van de aanwijzingenDe wettelijke basis voor de aanwijzingenOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 26200-XIVToon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 21 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
26 200 XIVVaststelling van de begroting van de uitgaven en de ontvangsten van
het Ministerie van Landbouw, Natuurbeheer en Visserij (XIV) voor het jaar
1999nr. 43BRIEF VAN DE STAATSSECRETARIS VAN LANDBOUW, NATUURBEHEER EN VISSERIJAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-Generaal's-Gravenhage, 5 maart 1999Hierbij doe ik u, volgens toezegging, toekomen afschriften van brieven
die de Nederlandse regering verzond aan de Europese Commissie met betrekking
tot de uitvoering van de Habitatrichtlijn en de Vogelrichtlijn.1Heden ontving ik nog uw verzoek om een reactie op het artikel «Hoe
ons land zichzelf tegenkomt in de Vogel- en Habitatrichtlijn» uit het
blad Schuttevaer. In dit artikel wordt in het bijzonder ingegaan
op de gehanteerde criteria en de gevolgen die uit aanwijzing (kunnen) volgen.
Voor mijn reactie op juist deze elementen van kritiek verwijs ik naar de brief
inzake Speciale beschermingszones Vogelrichtlijn, die ik vandaag aan de KNJV
heb verstuurd en waarvan u tegelijkertijd een afschrift is verzonden.De u thans toegezonden brieven markeren de volgende stap in de richting
van de uitvoering van beide richtlijnen, waartoe ook uw Kamer de regering
heeft aangespoord. Met de brief over de Habitatrichtlijn heeft Nederland voldaan
aan de verplichting uit die richtlijn tot het indienen van een lijst met potentiële
Habitatgebieden. De brief over de Vogelrichtlijn geeft aan dat Nederland op
korte termijn uitvoering kan geven aan het arrest van het Europese Hof van
Justitie van 19 mei 1998 (zaak C-3/96) inzake de Vogelrichtlijn. In dat arrest
heeft het Hof uitgesproken dat Nederland de verplichtingen voortvloeiend uit
de Vogelrichtlijn onvoldoende is nagekomen door onvoldoende gebieden aan te
wijzen als speciale beschermingszone.Hieronder zal ik in het kort de stand van zaken met betrekking tot de
uitvoering van beide richtlijnen aangeven. AlgemeenHet kabinet heeft op 22 januari 1999 besloten het in eerder stadium gemaakte
voorbehoud met betrekking tot de aanmelding van gebieden ter uitvoering van
de Habitatrichtlijn en de aanwijzing van gebieden ter uitvoering van de Vogelrichtlijn
in te trekken. De HabitatrichtlijnOp dit moment beschouwt de regering de door haar ingediende lijsten als
definitief. Een medio 1998 aangekondigde ingebrekestelling van Nederland door
de Europese Commissie wegens het niet tijdig indienen van de complete lijst
wordt niet doorgezet door de Europese Commissie.De Europese Commissie zal thans overeenkomstig de in de Habitatrichtlijn
voorgeschreven procedure overgaan tot het opstellen van de zogenaamde lijst
van gebieden van communautair belang.Dit geschiedt in nauw overleg met de betrokken lidstaten. Na vaststelling
van de communautaire lijst dienen de lidstaten de op deze lijst geplaatste
gebieden aan te wijzen als speciale beschermingszone. Gelet op de nog te doorlopen
procedure is de definitieve aanwijzing van Habitatgebieden vooralsnog niet
aan de orde. De Vogelrichtlijn Start van de aanwijzingsprocedureSinds 17 februari jl. liggen ontwerpbesluiten tot aanwijzing van 57 Vogelrichtlijngebieden
ter inzage. Gedurende vier weken kunnen belangstellenden overeenkomstig de
in afdeling 3.4 van de Algemene wet bestuursrecht neergelegde openbare voorbereidingsprocedure
kennisnemen van de ontwerpbesluiten, -kaarten en -toelichtingen. Tevens bestaat
voor belanghebbenden de mogelijkheid schriftelijk of mondeling hun zienswijze
kenbaar te maken. In dezelfde periode worden besturen van provincies, gemeenten
en waterschappen formeel gehoord. De waterschappen omdat het overgrote deel
van de aan te wijzen gebieden uit water bestaat of beschouwd kan worden als
waterrijk gebied. Terzijde zij opgemerkt dat de wateren en waterrijke gebieden
tegelijk met de aanwijzing als speciale beschermingszone uit de Vogelrichtlijn
ook zullen worden aangewezen als Wetland overeenkomstig de verplichtingen
voortvloeiend uit het zogeheten Ramsar-verdrag. De selectie van de gebiedenDe selectie van de gebieden is gebaseerd op ecologische criteria. Dit
vloeit voort uit de richtlijn en jurisprudentie van het Europese Hof van Justitie.
De criteria die Nederland hanteert bij de aanwijzing van speciale beschermingszones
uit de Vogelrichtlijn zijn steeds dezelfde. Deze criteria zijn afgeleid uit
rapporten van International Birds Association uit 1989 en het rapport «Belangrijke
Vogelgebieden in Nederland» in 1994 vervaardigd mede in opdracht van
mijn departement. Het Europese Hof van Justitie heeft deze erkend als criteria
die bij het aanwijzen van speciale beschermingszones in acht moeten worden
genomen. Tijdens het selectieproces bleek dat de kwalificerende gebieden vrijwel
geheel onderdeel zijn van de Ecologische Hoofdstructuur, die zoals bekend
zijn ruimtelijke verankering heeft in de Planologische Kernbeslissing van
het Structuurschema Groene Ruimte.Voorafgaande aan de start van de aanwijzingsprocedure en ter afronding
van het selectieproces zijn de criteria en de gebruikte basisgegevens door
een speciaal daartoe ingestelde commissie positief beoordeeld. De commissie
heeft uiteindelijk 57 gebieden geoormerkt als potentiële speciale
beschermingszone. De beide door de betreffende commissie uitgebrachte adviezen
voeg ik ook toe aan dit schrijven, alsmede het in opdracht van mijn departement
vervaardigde rapport «Belangrijke Vogelgebieden in Nederland»
(1994). De rechtsgevolgen van de aanwijzingenDe aanwijzing van een gebied als speciale beschermingszone in de zin van
de Vogelrichtlijn en de Habitatrichtlijn brengt een aantal rechtsgevolgen
met zich mee. De belangrijkste vloeien voort uit artikel 6 van de Habitatrichtlijn,
dat via een schakelbepaling eveneens van toepassing is in Vogelrichtlijngebieden.
In het navolgende ga ik daar nader op in.Artikel 6, eerste lid, van de Habitatrichtlijn geeft aan dat de lidstaten
voor speciale beschermingszones de nodige instandhoudingsmaatregelen treffen.
In Nederland zullen, ook gebruikmakend van reeds bestaande plannen, in dit
kader beheersplannen in overleg met andere overheden en betrokken organisaties
worden gemaakt niet alleen over de instandhouding van de natuurwaarden maar
ook over medegebruik en andere ruimtelijk relevante ontwikkelingen.Artikel 6, derde lid, van de Habitatrichtlijn schrijft voor dat van elk
plan of project dat niet direct verband houdt met of nodig is voor het beheer
van een speciale beschermingszone, maar afzonderlijk of in combinatie met
andere plannen of projecten significante gevolgen kan hebben voor het betrokken
gebied, een passende beoordeling wordt gemaakt.Het bestuursorgaan dat bevoegd is tot het nemen van een besluit over het
plan of project mag daarvoor slechts toestemming verlenen nadat het de overtuiging
heeft dat het plan of project de natuurlijke kenmerken van het gebied niet
aantast en nadat eventueel inspraakmogelijkheden zijn geboden.Het vierde lid van artikel 6 van de Habitatrichtlijn bevat de mogelijkheid
om van het derde lid af te wijken. Het bepaalt met name dat een plan of project
met mogelijk nadelige gevolgen toch doorgang kan vinden, bij ontstentenis
van alternatieve oplossingen, om dwingende redenen van groot openbaar belang,
met inbegrip van redenen van sociale of economische aard. In dat geval moeten
de nodige compenserende maatregelen worden getroffen om te waarborgen dat
de algehele samenhang van Natura 2000 gewaarborgd blijft. Natura 2000 is het
samenhangend Europees ecologisch netwerk van speciale beschermingszones als
bedoeld in de Vogel- en Habitatrichtlijn.De Vogel- en Habitatrichtlijn zullen ook gevolgen hebben voor ruimtelijke
ontwikkelingen op het gebied van de economie, infrastructuur, delfstoffenwinning,
toerisme, recreatie en dergelijke. Gelet op het voorgaande kan er mijns inziens
echter niet op voorhand vanuit worden gegaan dat voor deze ontwikkelingen
in speciale beschermingszones geen plaats meer zal zijn. De regering gaat
ervan uit dat bestaande activiteiten in het algemeen kunnen worden gecontinueerd.
Bij wijze van voorbeeld noem ik u de kwestie van de schelpdiervisserij in
de Waddenzee. De Europese Commissie heeft het Europese Hof van Justitie verzocht
vast te stellen dat Nederland ten aanzien van de schelpdiervisserij zijn verplichtingen
inzake de Vogelrichtlijn niet heeft nagekomen. Recent heeft de Europese Commissie
het Hof laten weten dat zij na lezing van de door de Nederlandse regering
ingediende Memorie van Antwoord, van oordeel is dat de door haar aangevoerde
inbreuken niet bewezen kunnen worden. De Commissie ziet dan ook af van verdere
stappen.Wel mag worden aangenomen dat, wanneer besluitvorming terzake aan de orde
is, uitbreiding of intensivering van bestaand gebruik in concrete gevallen
nader dient te worden afgewogen, met name indien de betrokken voorgenomen
activiteit significante gevolgen voor een bepaald gebied kan hebben.
Deze afweging dient overigens nu al op grond van het Structuurschema Groene
Ruimte plaats te vinden. Dat zal in de toekomst eveneens het geval zijn en
derhalve ook voor de Vogel- en Habitatrichtlijn dienovereenkomstig gebeuren.De Vogel- en Habitatrichtlijn geven geen definities van de gehanteerde
begrippen. Aan het begrip «significante gevolgen», bijvoorbeeld,
moet een kwalitatieve betekenis worden gehecht in het licht van de instandhoudingsdoelstellingen
van de richtlijnen.Het begrip «dwingende redenen van groot openbaar belang» uit
artikel 6 van de Habitatrichtlijn kan worden gezet naast de begrippen «maatschappelijke
noodzaak» en «zwaarwegend maatschappelijk belang» zoals
die worden gebruikt in de PKB Waddenzee en het Structuurschema Groene Ruimte
(SGR). Het gaat bij maatschappelijke belangen in het algemeen om publieke
belangen, die de samenleving raken. Ook artikel 6, vierde lid, van de Habitatrichtlijn
heeft naar mijn mening dergelijke publieke belangen voor ogen.De regering kan voor deze definiëringskwesties geen blauwdruk vervaardigen.
Bovendien blijft er hoe dan ook voor andere overheden, provincies, gemeenten
en waterschappen een eigen verantwoordelijkheid bestaan, terwijl in een aantal
gevallen mogelijk ook de bestuursrechter mede richting zal geven.De afwegingscriteria van artikel 6 van de Habitatrichtlijn zijn van soortgelijke
aard als de criteria die in het SGR zijn opgenomen voor ingrepen in gebieden
gelegen binnen de Ecologische hoofdstructuur en, voor de Waddenzee, in de
PKB Waddenzee. De wettelijke basis voor de aanwijzingenDe wettelijke grondslag voor de aanwijzing van gebieden is gelegen in
artikel 27 van de Natuurbeschermingswet 1998. De artikelen 27 en 28 van deze
wet zijn op 21 januari 1999 in werking getreden (Stb. 1999, 15).Om te kunnen voldoen aan de verplichtingen van artikel 6 van de Habitatrichtlijn,
staan de overheid verschillende instrumenten ter beschikking. Genoemd kunnen
worden de Natuurbeschermingswet (aanwijzing als beschermd natuurmonument)
en de Wet op de ruimtelijke ordening (Streek- en bestemmingsplannen). Per
gebied zal worden nagegaan welk instrument of welke combinatie van instrumenten
het meest geschikt is.De Staatssecretaris van Landbouw, Natuurbeheer en Visserij,G. H. Faber XNoot1Ter inzage gelegd bij de afdeling Parlementaire Documentatie. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-26200-XIV-43.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl