Maatschappelijke opvang; Verslag algemeen overleg gehouden op 17 maart 2005
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-06 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 29325, nr. 4

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum vergadering

20-04-2005

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2004-2005

29325 nr. 4

18-04-2005

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamVragen en opmerkingen uit de commissieHet antwoord van de staatssecretarisNadere gedachtewisselingOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 29325Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 53 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
29 325Interdepartementaal beleidsonderzoek: Maatschappelijke opvangnr. 4VERSLAG VAN EEN ALGEMEEN OVERLEGVastgesteld 18 april 2005De vaste commissie voor Volksgezondheid, Welzijn en Sport1 heeft op 17 maart 2005 overleg gevoerd met staatssecretaris Ross-van
Dorp van Volksgezondheid, Welzijn en Sport over:– brief van de staatssecretaris van VWS d.d.
21 november 2003 inzake eindrapport Interdepartementaal Beleidsonderzoek
(IBO) maatschappelijke opvang: De opvang verstopt (29 325, nr. 1);– brief van de staatssecretaris van VWS d.d.
17 december 2004 inzake Plan van aanpak verloedering en overlast 2005–2007
(29 325, nr. 2);– brief van de staatssecretaris van VWS d.d.
23 december 2004 over de eerste rapportage inzake uitvoering kabinetsstandpunt
op het Interdepartementaal Beleidsonderzoek (IBO) over de maatschappelijke
opvang (29 325, nr. 3);– brief van de staatssecretaris van VWS d.d.
15 februari 2005 inzake Jaarbericht 2004 van de Monitor Maatschappelijke
Opvang (VWS-05–245).Van dit overleg brengt de commissie bijgaand beknopt verslag uit.Vragen en opmerkingen uit de commissieMevrouw Van Dijken (PvdA) is verheugd over
het bericht dat de staatssecretaris het tekort van 48 mln voor de maatschappelijke
opvang heeft weten terug te brengen tot 28 mln. Helaas zijn er nog een paar
duizend cliënten met geen of te weinig zorg. Er is een tekort aan plaatsen
voor zwerfjongeren. Er is onvoldoende uitstroom en doorstroom door een gebrek
aan geschikte en betaalbare woningen en aan woonbegeleiding uit de maatschappelijke
opvang. De indicatiestelling bij crisisopvang houdt te veel mensen bezig met
stapels papier in plaats van met directe zorg.De staatssecretaris vindt dat de AWBZ-gelden (Algemene Wet bijzondere
ziektekosten) gesubstitueerd kunnen worden door de inzet van lokale welzijnsbudgetten.
Nu moeten de gemeenten de bezuiniging van het Rijk opvangen uit de welzijnspot.
Hierdoor dreigt een grote kwetsbare groep de dupe te worden. Voor die groep
is de staatssecretaris verantwoordelijk. Er is geld nodig voor formatie bij
de sociale pensions om een cliënt terug te leiden naar een
leven in de maatschappij. Dat is een inzet die zichzelf terugverdient. Een
stevig sociaal netwerk voorkomt terugval.Het is van belang dat er «outreachend» wordt gewerkt, niet
alleen als het gaat om dakloze zorgwekkende zorgmijders die overlast veroorzaken,
maar vooral als het gaat om zorgwekkende zorgmijders die geen overlast veroorzaken
en wel een dak boven hun hoofd hebben. Deze laatste groep is alleen in een
zorgtraject te krijgen als zij thuis bezocht worden.Door de beperkte contracteerruimte in de AWBZ komen allerlei zaken in
de knel. Het zijn bezuinigingen die het predikaat «pennywise and poundfoolish»
verdienen. Als gemeenten niet de ruimte hebben via de Wet werk en bijstand
tijdens kortdurende detentie de huurbetaling van de gedetineerde te laten
continueren, is er na de periode van detentie een extra dakloze. Het Kamerlid
Verdaas van de PvdA heeft een voorstel gedaan om dakloosheid te bestrijden.
Is de staatssecretaris bereid om samen met de minister van VROM met dit voorstel
aan de slag te gaan?Mevrouw Van Dijken vindt het een goede zaak dat niet is bezuinigd op de
vrouwenopvang. Helaas is vanwege de invoering van de nieuwe Wet op de kinderopvang
de sociaal-medische indicatie verdwenen en daarmee de vergoeding voor de opvang
van kinderen die getuige dan wel slachtoffer zijn geweest van huiselijk geweld.
Het is bekend dat dergelijke kinderen een grote kans lopen om later dader
of weer slachtoffer te worden. Elke begeleiding die daarop wordt ingezet,
leidt tot pure winst. Het is van belang dat de sociaal-medische indicatie
voor kinderen in die situaties terugkomt en dat dit wordt vergoed vanuit de
bijzondere bijstand.Het kabinet maakt een groot punt van veiligheid en terrorismebestrijding.
Dit zou ook moeten gelden voor terreur achter de voordeur. Deze vorm van terreur
leidt jaarlijks tot minstens 50 000 vrouwelijke slachtoffers en evenveel
betrokken kinderen. Geweld tegen vrouwen is geen Nederlands probleem, is niet
gebonden aan ras of religie en komt voor onder alle lagen van de bevolking.
Dat heeft de Nederlandse regering ook onderkend in 1995 bij de ondertekening
van het VN-Vrouwenverdrag. In 2000 heeft de PvdA het kabinet het manifest
Stop huiselijk geweld aangeboden. Recent verscheen het magazine Stop huiselijk
geweld dat de afsluiting van het project Thuisfront markeert. Vier jaar lang
is in de drie noordelijke provincies op veel niveaus samengewerkt. De hoofdofficier
van justitie oordeelt dat deze aanpak werkt. Die aanpak laat zien dat het
doel niet moet zijn het stoppen van de relatie, zoals in de «Blijf van
mijn lijf»-huizen nadrukkelijk werd nagestreefd. Vrouwen willen niet
van hun relatie af, maar wel van het geweld binnen de relatie. In plaats van
de inzet op «Blijf van mijn lijf» zou ingezet moeten worden op
«Blijf van je wijf»-plaatsen of op «time out»-plaatsen.
Partners spelen namelijk beiden een rol bij geweld achter de voordeur. Beide
partners moeten eerst iets afleren voordat zij iets kunnen aanleren. Is de
staatssecretaris bereid met deze aanpak aan het werk te gaan? Terreur achter
de voordeur is niet een exclusief probleem van politie en justitie. Het is
een maatschappelijk probleem. Er komt een voorstel om daar een landelijk alarmnummer
voor in te stellen. Dat zou kunnen werken, maar niet als het «advies-
en informatiepunt huiselijk geweld» gaat heten. Het moet een aansprekende
naam krijgen. De «backoffice» moet niet landelijk maar op regionaal
en provinciaal niveau worden aangestuurd. Kan de staatssecretaris een duidelijke
uitspraak doen over de invoering van dit zeer werkbare model? Als zij hierop
bevestigend antwoordt, is het van belang om over een jaar te evalueren wat
het landelijke meldpunt heeft opgeleverd, of er regionale verschillen zijn
en of er andere knelpunten zijn dan de al gesignaleerde problemen in de kinderopvang.Mevrouw Veenendaal (VVD) is zeer te spreken
over het Plan van aanpak verloedering en overlast, dat het resultaat is van
de toezegging van het kabinet in het standpunt op het IBO-rapport De maatschappelijke
opvang verstopt. De staatssecretaris legt hiermee de vinger op de zere plek.
Een groot deel van de mensen in de opvang valt onder de verslavingscategorie
en een deel van de mensen is door financiële problemen dakloos geworden.
Zij krijgen zorg of worden behandeld voor hun verslaving door de instellingen.
Voor deze mensen moet er een vervolgtraject zijn, waarbij wonen, werkbegeleiding
en regelmaat centraal moeten staan. Dit is zelden tot nooit goed geregeld,
waardoor deze mensen vrijwel direct terugvallen in hun oude patroon, met alle
zorgen van dien. Het Amsterdamse SOV-project (Strafrechtelijke Opvang Verslaafden),
waarop veel kritiek is geuit, was geënt op beloftes die nooit zijn nagekomen.
Mensen werd bijvoorbeeld beloofd dat zij een woning en werk zouden krijgen.
Dat verklaart het grote percentage mislukte trajecten bij de SOV. Instellingen
doen hun werk niet goed of zij zijn niet voorbereid of slecht uitgerust om
dit soort taken te doen.Diverse groepen daklozen veroorzaken overlast in buurten. Vergeleken met
tien jaar geleden is er meer begrip voor buurtbewoners die hiermee te maken
hebben en ertegen protesteren. Echter, de middelen van de overheid om dit
probleem aan te pakken zijn beperkt. Er is namelijk een gebrek aan passende
opvang voor daklozen. In pensions kunnen daklozen meestal alleen 's nachts
verblijven en aan de eventuele terugkeer naar een volwaardige woning zijn
zij vaak nog niet toe. Zij blijven daardoor op straat zwerven. Aan de andere
kant blijkt het moeilijk om bewoners die overlast veroorzaken goed aan te
pakken. Hulpverleners en politie kunnen de woning niet binnen als de bewoner
dit niet toestaat. Uitzetting uit de woning ligt bij rechters vaak moeilijk,
omdat mensen dan meteen op straat komen te staan. Dit wordt terecht als een
zeer zware straf gezien die slechts in uiterste noodzaak moet worden toegepast.
Wat de buurt dan inmiddels heeft mogen meemaken met de overlastveroorzakende
bewoners is in extreme zin geïllustreerd in de casus van de Tokkies.
Helaas is dit in vergelijkbare zin dagelijkse werkelijkheid voor heel wat
buurten.Voor een effectieve aanpak van de overlastproblematiek is een vorm van
zeer eenvoudige huisvesting en verblijfsopvang noodzakelijk. Het realiseren
van voldoende opvangplaatsen in zijn meest uiteenlopende vorm gebeurt in Nederland
te weinig. Elke gemeente zou een woonvisie moeten maken geënt op de zorgvisie
die noodzakelijk wordt voor de WMO (Wet maatschappelijke ondersteuning). In
deze woonvisie zou duidelijk moeten staan welke doelgroepen er in de gemeente
zijn en wat de behoeften van die groepen zijn. Gedacht moet worden aan het
mogelijk maken van tussenvormen van wonen. Daar rust in Nederland een taboe
op.Mevrouw Veenendaal verwijst in dit verband naar het initiatiefvoorstel
dat zij samen met haar collega Verdaas van de PvdA opstelt. Hierbij gaat het
om een plan naar het Britse model voor een «woonladder». Dit plan
beoogt het gat tussen alles of niets te dichten en te komen tot vormen van
eenvoudige huisvesting en verblijfsopvang. Voor de overlastveroorzakers die
een woning hebben, zouden politie en hulpverleners de mogelijkheid moeten
krijgen om met de bewoners in overleg te gaan. Mensen moeten op hun daden
kunnen worden aangesproken. Als dit alles niet lukt, moeten zij kunnen worden
teruggeplaatst naar een mindere woning. Dan staan zij niet meteen op straat.
Voor de eerste opvang van dakloze ex-delinquenten die op tijd of vroegtijdig
in verband met het cellentekort zijn vrijgelaten, valt te denken aan een speciaal
opvanghuis, hetgeen hun integratie in de samenleving zal bevorderen. In deze
opvanghuizen kan de reclassering alles regelen en hebben zij direct een dak
boven het hoofd. Het wordt hun daardoor gemakkelijker gemaakt op het goede
pad te blijven, waar de samenleving baat bij heeft.In Engeland is een wettelijke titel gecreëerd die het hulpverleners
mogelijk maakt, mensen te dwingen de opvang in te gaan. Uiteraard gaat dit
hand in hand met voldoende opvangmogelijkheden. In zes jaar tijd heeft men
het aantal buitenslapers met twee derde kunnen terugdringen. De les uit Engeland
is dat het stokt bij de doorstroming.Mevrouw Veenendaal stelt dat collega Verdaas en zijzelf met het initiatiefvoorstel
beogen dat bijzondere doelgroepen, zoals daklozen en ex-delinquenten, structureel
worden meegenomen in de woonprogramma's van de corporaties. De minister van
VROM kan daartoe productieafspraken maken met de regio's en de corporaties
over de huisvesting. Ook voormalige COA's (Centraal orgaan opvang asielzoekers)
zouden hiervoor tussentijds geschikt gemaakt kunnen worden. De staatssecretaris
van VWS moet zorgen dat de zorgkant goed verloopt. Het is van belang dat dit
goed geregeld wordt, met name op het gebied van de AWBZ en de WMO. Daarnaast
is het gewenst dat er betere mogelijkheden komen voor uitwisseling van informatie
tussen hulpverlenende organisaties en de politie. Het is zowel voor de politie
als voor de hulpverlening belangrijk te weten of iemand een voorgeschiedenis
heeft en, zo ja, welke. Ziet de staatssecretaris daar de noodzaak van in?
Wat gaat zij daarvoor doen? Met deze maatregelen, gekoppeld aan de voorstellen
van de staatssecretaris in het Plan van aanpak verloedering en overlast, verwacht
mevrouw Veenendaal dat de opvang «ontstopt» zal raken, dat er
weer ruimte komt voor de eerste opvang van acute gevallen.Tot slot wijst mevrouw Veenendaal op de gevolgen van de daklozenproblematiek
voor de grote steden, waar veel daklozen naar toe trekken. Kan de staatssecretaris
daar extra maatregelen voor nemen indien de gemeenten aan alle eerder genoemde
voorwaarden voldoen?Mevrouw Joldersma (CDA) stelt dat de groepen
waar de maatschappelijke opvang mee te maken heeft in de loop der jaren steeds
gevarieerder zijn geworden. Het wekt verbazing dat de Monitor maatschappelijke
opvang op basis van schattingen werkt omdat de registratiegegevens niet kloppen.
Het is zaak dat die gegevens op orde zijn. Waarom is dat zo moeilijk?Eén van de nieuwe doelgroepen in de maatschappelijke opvang wordt
gevormd door gezinnen. De vroegere maatschappelijke opvang was bedoeld voor
alleenstaanden. Is de huidige maatschappelijke opvang wel geschikt voor de
opvang van probleemgezinnen? Er zijn grote verschillen tussen de voorzieningen
voor maatschappelijke opvang in de verschillende steden. Om die verschillen
weg te nemen, is het wellicht een goed idee om een kwaliteitskeurmerk voor
opvanginstellingen in het leven te roepen.Een andere doelgroep bestaat uit daklozen die behalve verslaafd ook psychiatrisch
patiënt en soms ook ex-gedetineerd zijn. Iemand uit deze categorie had
met evenveel recht in de psychiatrie, in de verslavingszorg of in een justitiële
inrichting terecht kunnen komen. Men probeert deze groep op verschillende
manieren in het vizier te krijgen. Het is een goede zaak dat de staatssecretaris
in de brief over het Plan van aanpak verloedering en overlast stelt dat de
veiligheidskant, de overlastkant en de zorgkant in samenhang moeten worden
gezien vanuit het vertrekpunt deze mensen niet los te laten. Ook is het goed
dat de staatssecretaris vindt dat de maatschappelijke opvang een tijdelijk
karakter moet hebben. Het is niet nodig, elk jaar meer geld te steken in uitbreiding
van de capaciteit van de maatschappelijke opvang voor structurele voorzieningen.
De tijdelijke voorzieningen in de maatschappelijke opvang moeten functioneren
in samenhang met permanente voorzieningen. Van belang is dat mensen na de
eerste opvang verder begeleid worden. Vaak geldt voor dit soort groepen dat
langdurige begeleiding noodzakelijk is. Hiervoor kan gedacht worden aan de
casemanagers in het voorstel van de staatssecretaris, die mensen begeleiden
die zelf geen structuur in hun leven kunnen brengen.Mevrouw Joldersma begrijpt niet waarom de woonvoorzieningen voor daklozen
zo verschillen. Een dakloze met psychiatrische problemen die via de weg van
een sociaal pension dak boven zijn hoofd krijgt, krijgt veel minder dan een
dakloze die via de psychiatrie in een beschermde woonvorm zit. Dan kan het
gaan om een bedrag van €50 000 tot €70 000 per jaar.
Volgens de staatssecretaris zitten veel mensen in de maatschappelijke opvang
die eigenlijk voor de AWBZ-erkenning in aanmerking komen. Heeft de staatssecretaris
enig idee om hoeveel mensen dit op de langere termijn gaat? Hoe wil zij die
uitstroom naar de AWBZ op de lange termijn beheersen?Mevrouw Joldersma stelt dat daklozen die behalve verslaafd ook psychiatrisch
patiënt en soms ook ex-gedetineerd zijn, in aanmerking moeten komen voor
bijzondere AWBZ-voorzieningen. Zij is er daarom voor deze groep, die behalve
bij de maatschappelijke opvang ook bekend is bij de GGZ Nederland (de brancheorganisatie
van de instellingen voor de geestelijke gezondheids- en verslavingszorg),
bij de forensische psychiatrie en bij de reclassering, als aparte groep te
behandelen binnen de AWBZ. Hoe staat de staatssecretaris hiertegenover?Het is goed dat de staatssecretaris wat de bemoeizorg betreft af wil van
de vrijblijvende samenwerking tussen instellingen. Een groot probleem is echter
de financiering daarvan. De staatssecretaris is van plan hiervoor de OGGZ-gelden
(Openbare geestelijke gezondheidszorg) uit de AWBZ te halen. Dit heeft gevolgen
voor de niet-structurele financiering door de zorgverzekeraars. Zijn de zorgverzekeraars
nog wel bereid geld in bemoeizorg te stoppen als de OGGZ-gelden uit de AWBZ
worden gehaald? Hoeveel geld is er structureel beschikbaar voor de bemoeizorg?Hoe staat het met de positie van de casemanagers? Het is niet erg dat
de taken van de reclassering worden beperkt tot binnen het strafrechtelijk
circuit. Dat betekent echter wel dat er buiten dat circuit iets gedaan moet
worden voor de begeleiding van de ex-gedetineerde. Die begeleiding zou verzorgd
kunnen worden door casemanagers vanuit de maatschappelijke opvang, vanuit
de verslavingszorg of vanuit de psychiatrie. Helaas is de financiering van
casemanagers niet goed geregeld. Wat wil de staatssecretaris hieraan doen?Mevrouw Tonkens (GroenLinks) vindt het een
goede ontwikkeling dat de maatschappelijke opvang voor een deel gelijk gesteld
wordt met andere AWBZ-zorg. Er zit wel een adder onder het gras. Dit betekent
namelijk dat de aanspraken op de AWBZ erg gaan oplopen. Dat leidt tot een
beperking van die aanspraken. Waarschijnlijk verdwijnt de ondersteunende activerende
begeleiding. Waarom heeft de staatssecretaris onderzoek laten doen naar aanscherping
en afbakening van deze vorm van begeleiding door het CVZ (het College voor
zorgverzekeringen)? Welke problemen denkt zij daarmee op te lossen? Welke
problemen worden hiermee gecreëerd? Waarom wordt de zogenoemde grondslag
voor psychosociale problemen geschrapt? Wie treft dit? Kritiek uit het veld
is dat mensen in feite gedwongen worden tot medische en psychiatrische diagnostiek,
die over het algemeen duurder is. Hoewel dit een krimp van de AWBZ-gelden
bewerkstelligt, leidt dit tot een verhoging van de zorgverzekeringsgelden.
Dan komt de maatschappelijke opvang van de regen in de drup. Graag een reactie
van de staatssecretaris op dit punt.Een ander groot probleem is dat er een deksel op de AWBZ is gekomen. Dat
betekent dat veel mensen uiteindelijk geen hulp krijgen. In de grote steden
is aan de noodklok getrokken over enorme tekorten. Amsterdam heeft te maken
met een tekort van 2 mln en Almere met 4,2 mln. Daarmee is de 7,5 mln die
dit jaar vrijkomt bijna op aan twee steden. Op papier lijkt het alsof er extra
geld bijkomt, maar in de praktijk gaat er geld af, met name bij de gemeenten
die via indirecte maatregelen weer geld moeten inleveren. Netto levert de
maatregel niets op. Hoe zit het in dit verband met de WMO?Het herstel van 20 mln euro voor de maatschappelijke opvang is een goede
zaak. Door ZN (Zorgverzekeraars Nederland) en de Federatie Opvang is berekend
dat het eigenlijk 48 mln zou moeten zijn. Hoe oordeelt de staatssecretaris
over die berekening? Is zij bereid om de Kamer in de loop van
het jaar een voortgangsrapportage te geven over de wachtlijsten in de AWBZ?Mevrouw Tonkens vraagt hoe de opvang van slachtoffers van «loverboys»
geregeld is. Er is maar één opvanghuis voor deze slachtoffers,
in Leeuwarden. De praktijk is dat veel meisjes terechtkomen in gesloten jeugdinrichtingen.
Soms zitten zij met hun daders in dezelfde inrichting. Er moet meer aparte
opvang voor die meisjes komen waar zij met hun specifieke problemen terechtkunnen.
Is de staatssecretaris het hiermee eens? Het is belangrijk dat er maatregelen
worden genomen om de «loverboys» te begeleiden, zodat zij niet
recidiveren als zij weer vrijkomen. Deze jongens moeten leren respect te hebben
voor meisjes. Hoe wil de staatssecretaris daar aandacht aan besteden?Mevrouw Tonkens wil weten waarom de advies- en meldpunten huiselijk geweld
en de advies- en meldpunten kindermishandeling niet bij elkaar getrokken worden.
Dat lijkt logischer, efficiënter en goedkoper. Vaak gaat het om dezelfde
gezinnen.Wat wil de staatssecretaris doen aan het enorme kennistekort als het gaat
om voorzieningen voor mensen die in de opvang terechtkomen? Het probleem is
dat er geen zicht op is waarom mensen zo lang gebruik maken van voorzieningen
in de maatschappelijke opvang.Mevrouw Kant (SP) is niet optimistisch gestemd
over het standpunt van het kabinet inzake het Plan van aanpak verloedering
en overlast. In februari 2002 heeft het Comité Onderdak een actieplan
met tien punten opgesteld en voorgelegd aan de minister van VROM en de staatssecretaris
van VWS. Uitgangspunt daarbij was dat onvrijwillige dakloosheid oplosbaar
is. Dat uitgangspunt geldt nog steeds, maar de problematiek wordt niet opgelost.
Er wordt wel veel papier geproduceerd. Dakloosheid wordt in Nederland als
een normaal verschijnsel gezien, terwijl het dat niet is. Uitgangspunt zou
om te beginnen moeten zijn dat niemand op straat hoeft te slapen. De praktijk
is dat opvangvoorzieningen elke avond mensen de deur moeten wijzen vanwege
een gebrek aan capaciteit. Er is onvoldoende 24-uursopvang. Waarom wordt niet
elke opvang 24-uursopvang, zodat mensen niet de straat op gestuurd worden?
Wat wordt eraan gedaan om het probleem van de doorstroming op te lossen? Een
aantal gemeenten heeft het initiatief genomen voor zogenoemde «long
stay»-afdelingen, voor een deel buiten de gemeentegrenzen, voor mensen
die al langer in de opvang zitten. Wat vindt de staatssecretaris van deze
initiatieven? Is de staatssecretaris van plan die te stimuleren? Zou dit onder
de AWBZ-zorg kunnen vallen?Er moet meer gedaan worden aan preventie, zodat mensen niet op straat
komen te staan. Elke dag worden er mensen op straat gezet. Elke dag worden
er mensen uit gevangenissen en psychiatrische klinieken ontslagen, die vervolgens
nergens terecht kunnen. Daar wordt te weinig gedaan. Eigenlijk zouden woningcorporaties
niemand uit huis mogen zetten als zij niet weten wat er met die mensen gebeurt.
Het gaat soms om hele gezinnen die vervolgens in de maatschappelijke opvang
terechtkomen. Dat is volstrekt onacceptabel. Ook gevangenissen en psychiatrische
klinieken zouden niemand op straat mogen zetten die geen huisvesting heeft.
Waarom is daar geen regel voor?Mevrouw Kant vindt dat mensen in de maatschappelijke opvang een eigen
ruimte moeten hebben en dat het op zaal slapen moet worden afgeschaft, ook
in de nachtopvang. Deze mensen hebben recht op privacy. Het is schrijnend
dat mensen die hun leven weer op orde hebben het niet voor elkaar krijgen,
een woning te vinden. Woningbouwcorporaties staan namelijk niet te springen
om mensen met een dergelijke achtergrond op de wachtlijst te zetten. De minister
van VROM heeft toegezegd dat gemeenten tot 1 april de tijd hebben om
aan te tonen dat zij in staat zijn om het hen ter beschikking staande instrumentarium
adequaat in te zetten voor huisvesting van mensen uit de maatschappelijke
opvang. Hoe staat het daarmee? Wat wordt er gedaan als gemeenten
daaraan geen gevolg hebben gegeven? Wordt de Huisvestingswet dan ingezet?
Gaat het daarbij vooral om mishandelde vrouwen in opvanghuizen? In vijf pilotgemeenten
wordt onderzocht hoe men voor voldoende woningen voor mensen uit de maatschappelijke
opvang kan zorgen. Wordt dit ook voor de rest van Nederland bevorderd?Mevrouw Kant kan niet bevatten dat de gemeente Rotterdam bedelarij strafbaar
heeft gesteld. Het is toch zinloos om een bedelaar, die geen cent heeft, een
boete op te leggen? Hetzelfde geldt voor boetes voor mensen die op straat
slapen. Een deel van die groep moet op straat slapen omdat er geen plek is.
Dat lost niets op.Wat de bemoeizorg betreft zijn er heel goede initiatieven, maar ook hier
is sprake van een gebrek aan capaciteit. Dat is zeer treurig.Vervolgens noemt mevrouw Kant het probleem van mensen die op straat slapen
en zodanig in de war zijn dat zij zelf geen goede afwegingen kunnen maken.
Voor die mensen is de Wet BOPZ (Wet bijzondere opnemingen psychiatrische ziekenhuizen)
het beste instrument. In de praktijk wordt deze wet echter te weinig toegepast.
Zij stelt voor, daklozenteams in het leven te roepen die moeten nagaan of
een BOPZ-toets nodig is. Dat wil niet zeggen dat de mensen om wie het gaat
gedwongen opgenomen moeten worden. In ieder geval wordt dan beoordeeld of
het nodig is. Nu gebeurt dat te vaak niet en wordt er niet eens geoordeeld
of dat wel of niet verstandig is.Met betrekking tot de AWBZ en de maatschappelijke opvang merkt mevrouw
Kant op dat het toegezegde bedrag voor een deel al in een subsidieregeling
zat. Het is dus een kwestie van het verschuiven van gelden. Hoe staat het
met de overgang naar de AWBZ van nog niet gecontracteerden? De Federatie Opvang
heeft aangegeven dat met deze maatregelen een grote groep mensen zonder zorg
in de maatschappelijke opvang blijft. Dat kan niet de bedoeling zijn. Het
probleem is verre van opgelost. Mensen moeten niet al te veel wegen hoeven
te bewandelen alvorens voor hulp in aanmerking te komen. Het moet bijvoorbeeld
niet nodig zijn dat zij langs het RIO (regionaal indicatieorgaan) moeten.
De voorzieningen moeten toegankelijk zijn. Het is niet nodig om daarvoor te
indiceren.Er is een schrijnend tekort aan opvangplaatsen voor zwerfjongeren. Het
is noodzakelijk dat de wachtlijsten voor zwerfjongeren heel snel uit de wereld
zijn.Het antwoord van de staatssecretarisDe staatssecretaris merkt op dat de maatschappelijke
opvang te maken heeft met mensen met zeer uiteenlopende, vaak complexe problemen.
Het is dan ook niet verwonderlijk dat diverse departementen met deelaspecten
van deze problematiek te maken hebben, zoals VROM en Justitie. Jaarlijks wordt
verslag gedaan van de voortgang van dit beleid. De staatssecretaris vindt
het van belang dat er tussentijds verslag wordt gedaan van de voortgang en
zegt toe dit nog voor de zomer aan de Kamer te doen toekomen.De maatschappelijke opvang is bedoeld als tijdelijke opvang. In de praktijk
komt het echter vaak voor dat mensen er structureel gebruik van moeten maken.
Ook gaat het met regelmaat om mensen die niet in deze vorm van opvang terecht
hadden mogen komen. Het is daarom zaak om maatregelen te nemen die preventief
werken, zodat bepaalde mensen niet in de maatschappelijke opvang terechtkomen.
Daarnaast moet de uitstroom uit de maatschappelijke opvang bevorderd worden.
Het streven is de maatschappelijke opvang weer tijdelijk te maken.De staatssecretaris stelt dat 43 centrumgemeenten verantwoordelijk zijn
voor de uitvoering van dit beleid. Zij krijgen een specifieke uitkering om
beleid te voeren. De opbrengsten van dat beleid moeten transparant zijn. Op dit moment is de registratie via de monitor niet voldoende. Daarin
moet verbetering komen. Het probleem is dat de invoering van een goede registratie
meer tijd kost dan aanvankelijk werd gedacht. Dat heeft te maken met de complexiteit
van de doelgroep en met het feit dat de mensen in het veld te weinig tijd
of zin hebben om te registreren. Gezocht wordt naar mogelijkheden om de informatie
te verzamelen zonder dat het al te belastend is voor de werkers in het veld.
Als niet duidelijk is om hoeveel mensen het gaat, is het lastig om de doelstelling
voor de centrumgemeenten adequaat te formuleren. Bij grote instellingen zoals
het Leger des Heils wordt wel goed geregistreerd.Het accent op de doorstroming sluit goed aan bij het beleid van gemeenten.
Het uitbreiden van de opvangcapaciteit is geen structurele oplossing. Dit
geldt niet alleen voor de grote steden die hierover prestatieafspraken hebben
gemaakt. Ook andere centrumgemeenten willen hier werk van maken. Gemeenten
kunnen het niet alleen. Er moeten woningen zijn waar cliënten uit de
opvang naar toe kunnen. Dat kunnen verschillende woonvormen zijn, passend
bij de situatie van de verschillende doelgroepen. De minister van VROM heeft
de woningcorporaties verzocht om prestatieafspraken te maken zodat er in 2007
voldoende opvangcapaciteit is gerealiseerd en capaciteit voor dak- en thuislozen.
Daarvoor is wel een exact beeld van aard en omvang van de behoefte aan woonvoorzieningen
noodzakelijk. In overleg met de minister van VROM is afgesproken dat hierover
een analyse komt. In de voortgangsrapportage in november, en zeer waarschijnlijk
eerder, zal hierover duidelijkheid zijn.Mensen die met de maatschappelijke opvang in aanraking komen, hebben vaak
met meervoudige problematiek te kampen. Voor de meesten van hen is een langdurige
en intensieve begeleiding en zorg nodig. Die intensieve begeleiding en zorg
kan voor een groot deel gefinancierd worden uit de AWBZ, als mensen een bijzonder
ziektekostenrisico lopen die samenhangt met hun psychische problematiek. De
maatschappelijke opvang raakt momenteel verstopt door dit soort gevallen.
Deze mensen zouden kunnen doorstromen naar zorgboerderijen of naar AWBZ-instellingen
die speciaal voor hen geschikt zijn. Vroeger stopte men deze mensen weg in
psychiatrische klinieken in de bossen. Op enig moment is besloten dat deze
mensen moesten integreren in de samenleving. Dat lukt echter voor veel van
deze mensen, die blijvend zware zorg nodig hebben, niet. Om zorg vergoed te
krijgen uit de AWBZ is een goede beoordeling van de zorgbehoefte noodzakelijk.
Dit moet echter niet belastend zijn voor betrokkenen. Het is niet de bedoeling
om de indicatiestelling af te schaffen. Nagedacht wordt over een specifieke
aanpak voor mensen uit de verschillende doelgroepen binnen de AWBZ-groep.De staatssecretaris stelt dat het haar ambitie is de AWBZ-knelpunten op
te lossen. Volgens de eerste cijfers van ZN is daarvoor 20 mln nodig. Naderhand
zijn er nog andere cijfers binnengekomen. In eerste instantie is er 20 mln
vrijgemaakt. De staatssecretaris zal nog nagaan of er meer geld nodig is.
Zij zal er alles aan doen om de middelen te verstrekken die nodig zijn. Aan
het eind van het jaar wordt bekeken of een herschikking van middelen nodig
is.De staatssecretaris is het er niet mee eens dat er niet veel geld bijgekomen
is. In 2000 bedroeg het totaal van de specifieke uitkeringen 175 mln. In 2005
is het 225 mln. Daar komt bij dat er dit jaar ruimte is voor AWBZ-productieafspraken
voor 60 mln tegenover een bedrag van 12 mln de afgelopen jaren. Het streven
is de AWBZ te bestemmen voor mensen die het echt nodig hebben. Dan maakt het
niet uit of het gaat om mensen met ernstige psychiatrische problemen, verpleeghuispatiënten
of gehandicapten. Het gaat erom dat de behoefte aan zware zorg wordt vastgesteld.Het bevorderen van de doorstroom in de maatschappelijke opvang is voor
gemeenten geen eenvoudige taak. Er gaat overleg plaatsvinden met de minister
van Financiën, onder wiens verantwoordelijkheid het IBO-onderzoek
plaatsgevonden heeft, en met de wethouders van de G4 (de vier grote gemeenten:
Den Haag, Amsterdam, Rotterdam en Utrecht) om te bekijken hoe het beleid voor
een goede ketenzorg nog effectiever kan worden, zowel aan de voorkant als
aan de achterkant van de maatschappelijke opvang. Dat laat onverlet dat er
al goede voorbeelden zijn van effectieve ketenzorg. In Leiden is een project
opgestart om te voorkomen dat mensen uit huis gezet worden. Mensen met een
huurschuld of sociaalpsychische problemen krijgen tijdig de noodzakelijke
hulp aangeboden. Hiermee worden ontruimingen en overlast voor omwonenden voorkomen.
Een ander voorbeeld is het aanbod van de Tilburgse instelling voor maatschappelijke
opvang, SMO Traverse. Een team van medewerkers biedt zelfstandige huurders,
waaronder ex-daklozen, ondersteuning bij allerlei dagelijkse zaken. Het is
de bedoeling dergelijk beleid tot norm te maken voor andere gemeenten.In de WMO wordt de maatschappelijke opvang een apart prestatieveld. Gemeenten
moeten omschrijven wat de doelstellingen zijn die men wil bereiken. Op deze
wijze wordt integraal beleid gevoerd speciaal voor deze kwetsbare groep. In
de wet zal worden vastgelegd dat cliëntparticipatie een must is. Dat
is voor de cliënten in de GGZ erg belangrijk.De staatssecretaris gaat in op het probleem van het wegvallen van inkomen
tijdens detentie, waardoor men geen huisvesting meer heeft na de periode van
detentie. De ministeries van Sociale Zaken en Werkgelegenheid en van Justitie
zoeken naar oplossingen voor dit probleem. De ambitie is om voor juni 2005
met een werkbare oplossing te komen. Ten behoeve daarvan is contact gezocht
met relevante organisaties en de G4.Met betrekking tot de kinderopvang zal er na 2005 een definitieve regeling
zijn. Er is overleg gaande tussen het departement van Sociale Zaken en Werkgelegenheid
(kinderopvang) en het departement van Volksgezondheid, Welzijn en Sport (jeugdbeleid).
Momenteel is er een overgangsregeling voor de kinderopvang op basis van sociaal-medische
indicatie.De staatssecretaris vindt het belangrijk dat het huiselijk geweld regionaal
wordt aangepakt. Zij is niet voor een landelijk verplichte implementatie.
Wel moet er gezamenlijk naar een goede aanpak gezocht worden. Het project
Thuisfront is een goed voorbeeld. In de voortgangsrapportage hierover die
in december 2004 aan de Kamer is gestuurd staat dat voor 2006 bezien wordt
of een landelijke publiekscampagne en een centraal meldpunt mogelijk is. Eerst
moet de samenwerking binnen de regio's op orde zijn. Hierop wordt in een later
stadium nog teruggekomen.Wat de substitutie van AWBZ-gelden betreft stelt de staatssecretaris dat
geïndiceerde zorg niet vervangen behoeft te worden door gemeentelijke
diensten. Wel is er een goede afbakening nodig. Ondersteunende en activerende
begeleiding moet goed gedefinieerd worden, zeker omdat het hier om veel verschillende
doelgroepen gaat. De ondersteunende en activerende begeleiding vanuit de AWBZ
moet bestemd zijn voor de mensen die zware zorg behoeven. Nagegaan wordt wie
hierin het beste de regie kan voeren. Die moet dan over de middelen beschikken.
De staatssecretaris komt hierop nog terug.Met Justitie wordt overleg gevoerd over de implementatie van een checklist
in het kader van omgaan met persoonsgegevens, bijvoorbeeld in verband met
bemoeizorg. Die checklist is het resultaat van een gezamenlijke actie van
GGZ Nederland, GGD Nederland en de KNMG (Koninklijke Nederlandsche Maatschappij
tot bevordering der Geneeskunst). Samenwerkingsverbanden kunnen een beroep
doen op producten van de helpdesk privacy van Justitie. Het afgelopen jaar
is door Justitie een handreiking voor gemeenten uitgebracht over de privacyaspecten.
Er ligt een modelconvenant over de gegevensuitwisseling tussen partijen betrokken
bij criminaliteitspreventie in gemeenten. Het gaat hier om mensen uit verschillende
doelgroepen die bij verschillende loketten kunnen binnenkomen. Het ligt in
de bedoeling om voor deze mensen een goede frontoffice te regelen in de WMO.
Uiteraard zal daarachter een «backoffice» functioneren,
maar daar moet men geen last van hebben, helemaal niet als het gaat om de
diverse financieringsstromen. Deze mensen zullen nu eenmaal, gezien de complexiteit
van hun problemen, te maken krijgen met verschillende aanbieders en de daarbij
behorende financieringsstromen.Met de Federatie Opvang wordt overleg gevoerd over een kwaliteitskeurmerk,
bijvoorbeeld via certificering. De staatssecretaris staat hier positief tegenover.
Dit moet georganiseerd worden door de organisaties zelf. Als het gaat om de
mogelijkheden van cliënten om binnen de WMO te bepalen of het beleid
geslaagd is, is het van belang om daar handvatten voor te hebben. Dat kan
met kwaliteitskeurmerken die vastgelegd worden in het kwaliteitsbeleid van
gemeenten. Dat maakt het voor externe partijen gemakkelijker om te toetsen.Met betrekking tot casemanagement wordt bezien of dit deel kan uitmaken
van de WMO-pilots. Aan de hand van die pilots wordt bezien of gemeenten deze
functie kunnen uitvoeren.Gevraagd is hoeveel geld er structureel beschikbaar is voor de OGGz. Het
gaat hierbij vooral om activiteiten die zich richten op het opsporen, het
contact leggen en de nazorg: outreachend werk. Het gaat niet om de klinische
behandeling en ook niet om de AWBZ-indicaties. Het blijft mogelijk voor zorgverzekeraars
om te investeren in deze doelgroep. In april informeert de staatssecretaris
de Kamer over de stand van zaken.In de situatie dat er alleen sprake is van psychosociale problematiek
is de AWBZ niet van toepassing. Die problematiek moet natuurlijk wel aangepakt
worden, maar moet niet gefinancierd worden uit de AWBZ.De staatssecretaris vindt het belangrijk dat er ingezet wordt op een kennisprogramma.
Onlangs heeft het Trimbos-instituut in samenwerking met de Radboud Universiteit
Nijmegen in opdracht van VWS een kennisprogramma opgesteld. Het doel van dit
programma is tweeledig: een kwaliteitsimpuls voor de sector en een betere
onderbouwing van het beleid. Een en ander zal leiden tot investeringen in
effectief beleid. Dit is de eerste stap in de uitvoering van de maatregel
uit het IBO-standpunt om de kennis over de maatschappelijke opvang te vergroten.
In nauw overleg met de VNG en de Federatie Opvang zal de staatssecretaris
bepalen wat er van het voorgestelde programma uitgevoerd moet worden. Dit
jaar wordt een studie gestart om te komen tot een kostprijsmodel dat alle
centrumgemeenten kunnen hanteren. Andere thema's zijn het verbeteren van de
methodiek in de crisisopvang en de ketenzorg.De staatssecretaris legt uit waarom de meldpunten voor huiselijk geweld
en voor kindermishandeling niet bij elkaar ondergebracht worden. Samenvoeging
leidt niet altijd tot een meeropbrengst. Het is vooral van belang dat er een
koppeling tot stand komt na melding. Zij is bereid na te denken over een toegankelijke
naam voor de meldpunten huiselijk geweld.Wat de «loverboys» betreft merkt de staatssecretaris op dat
de opvang van slachtoffers gedecentraliseerd is. Zij zal dit aandachtspunt
meenemen in haar overleg met de gemeenten. Het is zeker van belang om te investeren
in preventieve maatregelen. Er loopt in het onderwijs een project «Lang
leve de liefde» waar het onderwerp «»loverboys«»
aan toegevoegd is. Het onderwerp moet bespreekbaar zijn. Het is van belang
om daar al jong mee te beginnen, aangezien sommige kinderen op twaalfjarige
leeftijd seksueel actief zijn.Uit het rapport van de Algemene Rekenkamer over zwerfjongeren blijkt dat
gemeenten en provincies op dit gebied hun verantwoordelijkheid nemen. De inzet
wordt geïntensiveerd en leidt tot een toename van opvang en hulpverlening.
Het beleid van de staatssecretaris is er vooral op gericht om uitval te voorkomen.
Het gaat erom dat jongeren niet op straat terechtkomen. In dat opzicht is
preventie en een goed sluitende jeugdketen van belang. Om de groep beter in
beeld te houden, is met partijen afgesproken dezelfde definitie te hanteren.
De uniforme informatie in de komende jaren zal duidelijk maken
hoeveel zwerfjongeren gebruik maken van de maatschappelijke opvang en de jeugdzorg.
In 2005 wordt in de registratie van de jeugdzorg al uniforme informatie over
zwerfjongeren verzameld. De gegevens worden in 2006 gepubliceerd. De maatschappelijke
opvang zal vanaf 2006 uniforme gegevens opleveren. Die zullen in de Monitor
Opvang in 2007 worden gepubliceerd.Nadere gedachtewisselingMevrouw Van Dijken (PvdA) pleit nogmaals voor
een landelijk meldpunt voor huiselijk geweld. Intussen is al bewezen dat de
provincies samen kunnen werken.Zij vindt dat niet alleen de G4 betrokken moeten worden bij afstemming
van nieuwe plannen. Het is verstandiger om daar alle centrumgemeenten bij
te betrekken.Mevrouw Veenendaal (VVD) vindt dat er voor
de problematiek in de maatschappelijke opvang een coördinerend bewindspersoon
moet komen. Zij verzoekt de staatssecretaris zich als zodanig op te werpen.Is het mogelijk bij de registratie in de maatschappelijke opvang betreft
aan te sluiten bij de registratie die de minister van VWS heeft toegezegd
in 2006 van alle mensen die in de ketenbehandeling terechtkomen? Het is van
belang dat die gegevens in hetzelfde systeem opgeslagen worden. Het uitwisselen
van privacygegevens tussen politie en hulpverleners moet zeer zorgvuldig gebeuren.
In de huidige praktijk willen bepaalde instellingen geen gegevens verstrekken.
Daarover moeten goede afspraken gemaakt worden.Wat vindt de staatssecretaris van de «long stay»-opvang die
gepland is in Rotterdam? Welke maatregelen worden er genomen als mensen daar
niet vrijwillig naar toe willen? Komt de minister van Justitie er dan aan
te pas of wordt de BOPZ toegepast?Mevrouw Joldersma (CDA) is het ermee eens
dat de mensen met een behoefte aan zware zorg in aanmerking komen voor AWBZ-zorg.
Dat moeten uiteraard objectieve indicaties zijn. In de verslavingszorg wordt
de AWBZ-indicatie niet door de RIO's gedaan maar door de verslavingszorg zelf.
Zou dit voor de overige problematiek in de maatschappelijke opvang ook kunnen
gelden?Zij vraagt de staatssecretaris naar het soort voorzieningen dat onder
de BOPZ valt. Het Plan van aanpak verloedering en overlast is voor tweeërlei
uitleg vatbaar. Aan de ene kant lijkt het soms alsof daklozen onder de BOPZ
vallen en aan de andere kant lijkt het alsof het gaat om mensen die een psychiatrische
stoornis hebben en een gevaar voor hun omgeving en zichzelf zijn. Het moet
altijd om die laatste criteria gaan. Het kan niet zo zijn dat een dakloze
die overlast veroorzaakt via de BOPZ gedwongen wordt opgenomen.Hoe denkt de staatssecretaris over casemanagement voor ex-gedetineerden?Mevrouw Tonkens (GroenLinks) is het ermee
eens dat de staatssecretaris zich zou moeten opwerpen als coördinerend
bewindspersoon als het gaat om de problematiek in de maatschappelijke opvang.In de AWBZ is de indicering op psychosociale grondslag geschrapt. Is er
een alternatief voor deze mensen?Het is mooi dat de staatssecretaris overleg gaat voeren met de gemeenten
over de «loverboys». Is de onderwijsmodule waarover de staatssecretaris
sprak verplicht? Er moet nog meer gebeuren. De staatssecretaris moet de gemeenten
erop wijzen dat het niet acceptabel is dat slachtoffers van «loverboys»
in gesloten jeugdinrichtingen zitten en dat zij daar binnen een jaar een andere
oplossing voor moeten vinden.Mevrouw Tonkens begrijpt nog steeds niet waarom de AMK's (Advies- en meldpunt
kindermishandeling) en de meldpunten huiselijk geweld apart gehouden worden.Mevrouw Kant (SP) ondersteunt het verzoek
aan de staatssecretaris om coördinerend bewindspersoon te worden.Zij vindt het jammer dat de staatssecretaris geen doelstelling heeft geformuleerd.
De plannen van de staatssecretaris zijn niet ambitieus genoeg. Die doelstelling
zou moeten zijn dat niemand op straat hoeft te leven en dat de maatschappelijke
opvang kwalitatief goed is. Waarom worden mensen 's ochtends op straat gezet?
Hetzelfde geldt voor het slapen op zaal.Het is van belang dat er een plek is waar mensen kunnen verblijven die
langdurig aangewezen zijn op maatschappelijke opvang. Klopt het dat deze voorziening
AWBZ-gefinancierd wordt?De staatssecretaris is niet ingegaan op de vraag over de daklozenteams
in het kader van de BOPZ. Kan zij dat alsnog doen? Zij is ook niet ingegaan
op het uitdelen van boetes aan mensen die op straat slapen en op de bedelboete
in Rotterdam.Mevrouw Kant wil de toezegging van de staatssecretaris markeren dat mensen
die in de maatschappelijke opvang verblijven door de overgang van subsidiëring
naar AWBZ niet verstoken blijven van zorg die zij nodig hebben.De staatssecretaris zal met de minister van
Justitie onderzoeken of er een landelijk alarmnummer kan komen voor meldingen
van huiselijk geweld. Dat zal pas in de tweede helft van 2006 te realiseren
zijn, omdat er dan pas in alle regio's steunpunten huiselijk geweld zijn.Zij heeft de opmerkingen over de coördinerend bewindspersoon ter
harte genomen.De staatssecretaris maakt een onderscheid tussen de registratie van gegevens
voor de monitor en de cliëntenregistraties. Die afzonderlijke registraties
moeten zo goed mogelijk worden gekoppeld om mensen te kunnen volgen en daar
beleidsinformatie uit te kunnen halen. Er lopen diverse trajecten die zo veel
mogelijk gelijkgeschakeld moeten worden. De minister van VWS heeft in het
overleg over de verslavingszorg gesproken over de koppeling tussen de gegevens
uit GGZ en verslavingszorg. Hij gaf aan dat de IGZ (Inspectie voor de gezondheidszorg)
daar een advies over uitbrengt. Juist voor de cliëntengroep in de maatschappelijke
opvang is het van buitengewoon groot belang dat de informatie gekoppeld wordt.Wat de vragen over de BOPZ betreft verwijst de staatssecretaris naar het
overleg dat binnenkort over de BOPZ gevoerd zal worden.Met de grote steden zijn prestatieafspraken gemaakt over de doorstroming
binnen de maatschappelijke opvang. Doelstelling is dat er voldoende opvang
en capaciteit is. Het moet niet nodig zijn dat mensen op straat leven. Soms
worden mensen 's ochtends op straat gezet, maar dat kan komen doordat deze
mensen moeilijk te handhaven zijn in de opvang overdag.De staatssecretaris heeft er geen probleem mee dat Rotterdam een bedelboete
wil heffen.De staatssecretaris is in overleg met Rotterdam over de vraag hoe mensen
vrijwillig in een «long stay» voorziening kunnen blijven. Of mensen
in de «long stay» AWBZ-financiering krijgen, hangt ervan af of
zij specifiek AWBZ-geïndiceerd zijn.Indicaties voor de GGZ gebeuren nu al niet door het indicatieorgaan. Dat
gebeurt in de praktijk vaak door een arts. De staatssecretaris zegt toe dat
gekeken zal worden naar de specifieke situaties. De AWBZ is een verzekering.
Als het gaat om het aanspraak maken daarop moet er een adequate claimbeoordeling
plaatsvinden. Zij benadrukt dat zij voor het oplossen van knelpunten dezelfde
lijn volgt die zij vorig jaar heeft gevolgd. Op het moment dat
er knelpunten zijn, wordt nagegaan of er tot herverdeling gekomen kan worden
tussen de zorgkantoren in de regio's. Mochten er dan nog problemen zijn, dan
moeten er in overleg met de minister van Financiën oplossingen gezocht
worden voor die knelpunten.Wat de slachtoffers van «loverboys» betreft is de crisisopvang
geregeld vanuit de jeugdhulpverlening. Met de minister van Justitie worden
afspraken gemaakt over opvang van jongeren die een crisisopvang nodig hebben
buiten de JJI's (Justitiële jeugdinrichting). In sommige gevallen is
gesloten opvang nodig. Over het niet plaatsen van deze slachtoffers in justitiële
jeugdinrichtingen zal de Kamer een brief ontvangen van de minister van Justitie
en van de staatssecretaris.De voorzitter van de vaste commissie voor Volksgezondheid, Welzijn
en Sport,BlokDe griffier van de vaste commissie voor Volksgezondheid, Welzijn
en Sport,TeunissenXNoot1Samenstelling:Leden: Van der Vlies (SGP), Kalsbeek (PvdA), Rijpstra (VVD), Koser-Kaya
(D66), Buijs (CDA), Atsma (CDA), Arib (PvdA), Halsema (GroenLinks), Kant (SP),
Blok (VVD), voorzitter, Smits (PvdA), Örgü (VVD), Verbeet (PvdA),
Van Oerle-van der Horst (CDA), ondervoorzitter, Vergeer (SP), Vietsch (CDA),
Tonkens (GroenLinks), Joldersma (CDA), Van Heteren (PvdA), Smilde (CDA), Nawijn
(LPF), Van Dijken (PvdA), Timmer (PvdA), Van Miltenburg (VVD), Hermans (LPF),
Schippers (VVD) en Omtzigt (CDA).Plv. leden: Rouvoet (ChristenUnie), Verdaas (PvdA), Griffith (VVD), Bakker
(D66), Ferrier (CDA), Çörüz (CDA), Blom (PvdA), Vendrik (GroenLinks),
Gerkens (SP), Veenendaal (VVD), Weekers (VVD), Tjon-A-Ten (PvdA), Aasted Madsen-van
Stiphout (CDA), De Ruiter (SP), Ormel (CDA), Van Gent (GroenLinks), Koomen
(CDA), Waalkens (PvdA), Mosterd (CDA), Varela (LPF), Bussemaker (PvdA), Heemskerk
(PvdA), Oplaat (VVD), Kraneveldt (LPF), Hirsi Ali (VVD) en Eski (CDA). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-29325-4.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl