Wijziging van de Vleeskeuringswet en Warenwet inzake de heffing van retributies; Voorstel van wet
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-08 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 27698, nr. 3

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer

14-05-2001

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2000-2001

27698 nr. 3

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamInleidingDoorberekenen van alleen toelatingskosten en post-toelatingskostenCriteria voor het doorberekenen van (post-)toelatingskostenVoorbeelden van internationale verplichting tot heffen
van retributiesNotificatieArtikelsgewijsArtikel IA en CBDEArtikel IIABCDOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 27698Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 28 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
27 698Wijziging van de Vleeskeuringswet en de Warenwet inzake de heffing van
retributiesnr. 3MEMORIE VAN TOELICHTINGInleidingBij en krachtens de Vleeskeuringswet en de Warenwet zijn regels gesteld
inzake de keuring van slachtdieren, vlees, vleeswaren en andere producten
van dierlijke oorsprong onderscheidenlijk de vervaardiging, bereiding en verhandeling
van waren1. In toenemende mate houden deze regels
verband met verordeningen van de Europese Unie, of geven die regels uitvoering
aan richtlijnen of beschikkingen van de Europese Unie. Bij deze regelgeving
is het uitgangspunt van de Nederlandse regering dat de kosten van preventieve
en repressieve handhaving daarvan ten laste dienen te komen van de algemene
middelen, en dat de kosten van toelating en van post-toelating van dat vlees,
product van dierlijke oorsprong of die waar behoren te worden doorberekend
aan de desbetreffende belanghebbende aan wie het voordeel van toelating kan
worden toegerekend. Bij deze ontwerpwijziging van de Vleeskeuringswet en de
Warenwet wordt in de eerste plaats beoogd de bevoegdheid te scheppen deze
retributies inzake toelatingskosten en post-toelatingskosten te heffen bij
algemene maatregel van bestuur krachtens deze wetten.Een tweede doel van dit wetsvoorstel houdt verband met nieuwe voedingsmiddelen
en nieuwe voedselingrediënten als bedoeld in verordening (EG) nr. 258/97
van het Europees Parlement en de Raad van de Europese Unie van 27 januari
1997 betreffende nieuwe voedingsmiddelen en nieuwe voedselingrediënten
(PbEG L 43), verder te noemen: verordening (EG) 258/97. Op grond van artikel
6, tweede lid, van verordening (EG) 258/97 dient Nederland in voorkomende
gevallen zorg te dragen voor een eerste beoordeling van een dergelijk voedingsmiddel
of ingrediënt alvorens volgens de in die verordening opgenomen procedure
besloten kan worden over het in de handel brengen daarvan. In verband hiermede
is het gewenst de Minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport, in overeenstemming
met de Minister van Landbouw, Natuurbeheer en Visserij, de bevoegdheid te
verlenen op aanvraag een instantie aan te wijzen die bevoegd is voor de beoordeling
van eet- of drinkwaren, en die te belasten met deze eerste beoordeling en
het opstellen van het verslag daarvan. Doorberekenen van alleen toelatingskosten en post-toelatingskostenIn het kader van de operatie Marktwerking, deregulering en wetgevingskwaliteit
(MDW) heeft de MDW-werkgroep doorberekening handhavingskosten in juni 1996
het rapport «Maat houden – Een kader voor doorberekening van toelatings-
en handhavingskosten» (verder te noemen: Rapport Maat houden) uitgebracht.
Bij brief van 19 juli 1996 van de Minister van Justitie aan de Voorzitter
van de Tweede Kamer der Staten-Generaal (kamerstukken II, 24 036, nr.
22) heeft de regering te kennen gegeven de aanbevelingen in het Rapport Maat
houden over te nemen, en deze vervolgens als leidraad gebruikt bij dit wetsvoorstel.
Hieronder worden daarom verschillende relevante passages uit het rapport vrijwel
letterlijk overgenomen.Onderscheid kan worden gemaakt tussen twee soorten overheidsactiviteiten:– toelating: overheidsactiviteiten die ten behoeve van een bedrijf
of een burger moeten worden verricht voordat deze bepaalde handelingen mag
starten, uitvoeren of continueren;– handhaving: overheidsactiviteiten die in een later stadium worden
verricht om te controleren of bedrijven en burgers zich aan de regels houden.Voor het bepalen van de (on)mogelijkheid van kostendoorberekening heeft
de regering – conform het Rapport Maat houden – beide verder onderverdeeld
tot vier categorieën die worden aangeduid met de begrippen: toelating,
post-toelating, preventieve handhaving en repressieve handhaving.Onder toelating wordt verstaan het door de
overheid toetsen of bedrijven en burgers voldoen aan gestelde eisen, het eventueel
geven van extra voorschriften en het verlenen van toestemming (bijvoorbeeld
door middel van een vergunning), voordat zij tot het starten en verrichten
van bepaalde handelingen mogen overgaan.Post-toelating is een periodieke verlening
van toelating of een vooraf aangekondigde en vastgelegde controle of aan de
toelatingseisen wordt voldaan.Preventieve handhaving kan worden omschreven
als die activiteiten van toezicht die steekproefsgewijs plaatsvinden of niet
aangekondigd zijn, en gericht op de naleving van de wettelijke regels en het
voorkómen van overtredingen.Onder repressieve handhaving wordt verstaan
die overheidsactiviteiten die gebaseerd zijn op een redelijk vermoeden van
een strafbaar feit of het overtreden van een bestuursrechtelijk gestelde norm
en die worden gevolgd door het opmaken van een proces-verbaal of het opleggen
van een bestuurlijke sanctie.Voor deze vier categorieën is met behulp van onder andere het onderscheid
collectief versus quasi-collectief zoals gehanteerd wordt in de theorie van
de openbare financiën, een analytisch kader ontwikkeld voor de besluitvorming
over het doorberekenen van handhavingskosten. Het algemene uitgangspunt is:
handhaving van wet- en regelgeving zou in beginsel uit de algemene middelen
moeten worden gefinancierd. Toelating en post-toelating hebben echter een
quasi-collectief karakter, waardoor er sprake is van een individueel toerekenbaar
profijt c.q. voordeel. Dit profijt bestaat in die zin dat de toegelaten partij
bepaalde handelingen mag verrichten die voor anderen verboden zijn dan wel
gedrag mag nalaten dat voor anderen verplicht is gesteld. Daarom stelt de
regering voor de kosten van toelating en post-toelating in beginsel door te
berekenen. De door de overheid verrichte activiteiten in het kader van preventieve
en repressieve handhaving zijn meestal niet individueel toerekenbaar en het
individuele profijt is moeilijk vast te stellen. Bovendien geldt voor preventieve
en repressieve handhavingsactiviteiten dat deze gelijkelijk ten
aanzien van een ieder moeten kunnen worden uitgeoefend, en dat dit niet afhankelijk
mag zijn van particuliere bijdragen in de kosten. De kosten van preventieve
en repressieve handhaving dienen naar het oordeel van de regering in beginsel
dan ook niet te worden doorberekend.Het toezicht op de naleving van de bij of krachtens de Vleeskeuringswet
en Warenwet gestelde regels is in handen van met name de Rijksdienst voor
de keuring van Vee en Vlees (RVV) en de Keuringsdienst van Waren. Met name
de RVV verricht werkzaamheden waarvan de kosten in aanmerking komen voor doorberekening
in de vorm van krachtens deze wetten bij algemene maatregel van bestuur te
heffen retributies.Criteria voor het doorberekenen van (post-)toelatingskostenDit wetsvoorstel beoogt de mogelijkheid te scheppen bij algemene maatregel
van bestuur retributies te heffen inzake het doorberekenen van toelatingskosten
en post-toelatingskosten. Hierbij wordt onderscheid gemaakt tussen enerzijds
retributies die geheven worden ter uitvoering van een internationaal verdrag
waar Nederland partij bij is (met name krachtens het EG-Verdrag vastgestelde
richtlijnen of beschikkingen), en anderzijds retributies die niet voortvloeien
uit een internationale verplichting.Retributies die Nederland krachtens internationale verplichting moet heffen,
kunnen zondermeer worden doorgevoerd bij algemene maatregel van bestuur.Zodra Nederland daarbij enige beleidsruimte heeft, bijvoorbeeld wat betreft
de exacte hoogte van de te heffen retributie, of indien sprake is van retributies
die geen verband houden met een internationale verplichting, dient in de desbetreffende
algemene maatregel van bestuur te worden gemotiveerd welke toelatingskosten
en post-toelatingskosten worden doorberekend. Hierbij dient gebruik te worden
gemaakt van de checklist en overige uitgangspunten in het Rapport Maat houden.Dit betekent dat toelatingskosten en post-toelatingskosten dienen te worden
doorberekend, tenzij:1. dit leidt tot onaanvaardbare (rechts)ongelijkheid tussen groepen van
burgers en bedrijven;2. dit in strijd is met of afbreuk doet aan het doel van de doorberekening;3. de concurrentiepositie van het bedrijfsleven onaanvaardbaar wordt aangetast,
of doorberekening op een andere wijze te belastend is voor degene op wie de
regelgeving zich richt (bijvoorbeeld door de administratieve lasten die het
met zich meebrengt);4. er dwingende redenen zijn om niet door te berekenen, bijvoorbeeld op
grond van regelgeving krachtens het EG-Verdrag of de Grondwet.Overige uitgangspunten bij het doorberekenen van toelatingskosten en post-toelatingskosten,
waaraan in de desbetreffende algemene maatregel van bestuur aandacht dient
te zijn besteed:a. Het moet duidelijk zijn welke kosten worden gemaakt en welke worden
doorberekend, onder andere door transparante opbouw, duidelijke grondslag,
vergelijkbare eenheden, en specificatie van te betalen kosten.b. De vergoeding die wordt gevraagd moet redelijk zijn voor de werkelijke
kosten die worden gemaakt. Dit betekent dat de vergoeding de werkelijke kosten
in beginsel niet mag overschrijden.c. Er moet een direct verband zijn tussen de gemaakte kosten en de te
betalen vergoeding. Indien post-toelating minder kosten met zich meebrengt,
zou dit ook tot uitdrukking moeten komen in de te betalen vergoeding.d. De vergoeding die gevraagd wordt dient zoveel mogelijk een relatie
te hebben met het profijt c.q. voordeel voor degene die wordt toegelaten.e. Indien mogelijk moet de hoogte van de vergoeding beïnvloedbaar
zijn voor de aanvrager. Indien de aanvrager bijvoorbeeld veel gegevens zelf aanlevert of een kwaliteitsniveau kan aantonen door middel van
een certificaat, kunnen de kosten voor de overheid dalen, waarmee ook de vergoeding
omlaag kan gaan.Voorbeelden van internationale verplichting tot heffen
van retributiesDe Europese Unie heeft geharmoniseerde regels vastgesteld inzake veterinaire
controles in zowel het intracommunautaire handelsverkeer als voor producten
die uit derde landen in de Europese Unie worden binnengebracht. Daarbij wordt
de heffing van diverse retributies voorgeschreven.Dit betreft onder andere de volgende richtlijnen:– richtlijn nr. 89/662/EEG van de Raad van de Europese Unie van
11 december 1989 inzake veterinaire controles in het intracommunautaire handelsverkeer
in het vooruitzicht van de totstandbrenging van de interne markt (PbEG L 395);– richtlijn nr. 85/73/EEG van de Raad van de Europese Unie van 29
januari 1985 inzake de financiering van de keuringen en sanitaire controles
van vers vlees en van vlees van pluimvee (PbEG L 32). Deze richtlijn is overigens
gecodificeerd bij richtlijn nr. 96/43/EG (PbEG L 162);– richtlijn nr. 97/78/EG van de Raad van de Europese Unie van 18
december 1997 tot vaststelling van de beginselen van de veterinaire controles
voor producten die uit derde landen in de Gemeenschap worden binnengebracht
(PbEG L 24).NotificatieDit wetsontwerp is op 20 november 2000 gemeld aan de Commissie van de
Europese Gemeenschappen, ter voldoening aan artikel 8, eerste lid, van richtlijn
nr. 98/34/EG van het Europees Parlement en de Raad van 22 juni 1998 betreffende
een informatieprocedure op het gebied van normen en technische voorschriften
(PbEG L 204). Het is tevens gemeld aan het Secretariaat van de Wereld Handelsorganisatie,
ter voldoening aan artikel 2, negende lid, van het op 15 april 1994 te Marrakech
tot stand gekomen verdrag inzake technische handelsbelemmeringen (Trb. 1994,
235).Deze notificaties zijn noodzakelijk, aangezien het wetsontwerp technische
voorschriften bevat in de zin van richtlijn 98/34/EG.Indicatief kunnen artikel I, onder B en F, en artikel II, onder B en D,
als technische voorschriften worden aangewezen. Voor zover het wetsontwerp
kwantitatieve invoerbeperkingen of maatregelen van gelijke werking bevat,
worden deze maatregelen gerechtvaardigd ter bescherming van het belang van
de volksgezondheid en de eerlijkheid in handelstransacties.Deze notificatie heeft niet geleid tot opmerkingen van de Commissie van
de Europese Gemeenschappen of een lidstaat van de Europese Unie.ArtikelsgewijsArtikel IA en CHet voorgestelde gewijzigde artikel 26a van de Vleeskeuringswet heeft
uitsluitend betrekking op het heffen van retributies waartoe Nederland niet
op grond van enig verdrag verplicht is. In het algemeen zullen die verband
houden met door de RVV verrichte (post-)toelatingswerkzaamheden. De werkzaamheden
van de Keuringsdienst van Waren liggen immers meer op het terrein van de handhaving. Uitgangspunt bij de vaststelling van die retributies zullen de door de
RVV te maken kosten zijn die aan de keuringen dienen te worden toegerekend.
Dat zijn de direct aan de keuringen gerelateerde personeelskosten, zoals die
van dierenartsen, keurmeesters en keuringsassistenten, alsmede een evenredig
aandeel in de totale kosten van de bedrijfsvoering. Daarbij kan gedacht worden
aan niet specifiek aan de keuring toe te rekenen overige personeelskosten
en materiële kosten.Gezien de voorgestelde redactie van artikel 26a, kan de bepaling inzake
kosten in artikel 27 van de Vleeskeuringswet geschrapt worden.BArtikel 26b stelt regels inzake de heffing en invordering van heffingsbijdragen
door gemeenten die keuringen, bedoeld in artikel 26a, uitvoeren. Aangezien
deze keuringen niet meer verricht worden door gemeentelijke keuringsdiensten,
maar door de RVV, kan artikel 26b vervallen. De daarmee vrijkomende ruimte
in de wet zal worden benut om daar waar een kostendoorberekening dwingend
rechtelijk is voorgeschreven, daarvoor eveneens een basis voor een berekeningswijze
te creëren. Tevens wordt nu voorzien in een basis voor doorberekening
van kosten die voortvloeien uit de uitvoering van Europese regelgeving. DHet huidige artikel 30a van de Vleeskeuringswet maakt het mogelijk bij
algemene maatregel van bestuur internationale verplichtingen door te voeren
en daarbij af te wijken van de voorgaande bepalingen van die wet. Op dit moment
zijn door de Europese Unie voorgeschreven retributies uitgevoerd mede krachtens
dit artikel 30a van de Vleeskeuringswet. Teneinde zeker te stellen dat deze
vaststelling van retributies niet in strijd komt met artikel 104 van de Grondwet,
is het gewenst artikel 30a te wijzigen. Uit praktische overwegingen wordt
voorgesteld daarbij aan te sluiten bij het vergelijkbare artikel 13 van de
Warenwet, en daarbij gebruik te maken van de formulering van titel 1.2 van
de Algemene wet bestuursrecht.In het voorgestelde gewijzigde artikel 30a is de bestaande tekst opgenomen
in het eerste lid, uitgebreide aanhef en onderdeel a, terwijl in het eerste
lid, onder b, expliciet een rechtsbasis wordt gecreëerd voor het bij
algemene maatregel van bestuur heffen van retributies voor de kosten van door
de Europese Unie voorgeschreven keuringen.In artikel 30a, tweede lid, wordt bepaald dat ter uitvoering van een bindend
besluit van de Europese Unie, een of meer van de voorafgaande artikelen van
de Vleeskeuringswet buiten werking kunnen worden gesteld, voor zover de implementatietermijn
van dat besluit korter is dan twaalf maanden. Bij deze bepaling is rekening
gehouden met het kabinetsstandpunt Versnelde implementatie van EG- en andere
internationale besluiten (kamerstukken II 1998–1999, 26 200 VI,
nr. 65).In het nieuwe derde lid is tot uitdrukking gebracht dat een algemene maatregel
van bestuur die voorgaande bepalingen van deze wet buiten werking stelt, een
tijdelijk karakter heeft en binnen (uiterlijk) één jaar na inwerkingtreding
vervalt. Binnen die termijn zullen de noodzakelijke wijzigingen in de wet
zelf dienen te worden aangebracht. Voor bestaande algemene maatregelen van
bestuur krachtens artikel 30a, is in artikel III overigens voorzien in een
overgangstermijn van vier jaren.In gevallen waarin een spoedige voorziening op grond van een regeling
als bedoeld in het voorgestelde artikel 30a, eerste lid, zo dringend geboden
is dat de totstandkoming van een daartoe strekkende algemene maatregel van
bestuur niet kan worden afgewacht, kan de Minister van Volksgezondheid, Welzijn
en Sport op de voet van het voorgestelde nieuwe artikel 46a Vleeskeuringswet
ter zake bij ministeriële regeling voorlopig geldende regels
stellen. Deze ministeriële regeling dient volgens dat artikel binnen
ten hoogste twee jaar te zijn vervangen door een algemene maatregel van bestuur.
In de toelichting bij artikel I, onder E, wordt nader ingegaan op dit voorgestelde
nieuwe artikel 46a van de Vleeskeuringswet.EDe in 1988 grondig gewijzigde Warenwet biedt in artikel 15 de mogelijkheid
bij ministeriële regeling voorlopig regels vast te stellen indien daarbij
uit oogpunt van volksgezondheid of internationale verplichting zoveel spoed
geboden is dat de totstandkoming van een daartoe strekkende algemene maatregel
van bestuur niet kan worden afgewacht. Een vergelijkbare bepaling ontbreekt
in de Vleeskeuringswet. Hierdoor stuitte de vaststelling van spoedmaatregelen
ter bescherming van de volksgezondheid of het tijdig voldoen aan internationale
verplichtingen, in het recente verleden veelvuldig op problemen. Beschermende
maatregelen in verband met de gekke koeienziekte in het Verenigd Koninkrijk
konden om die reden slechts worden vastgesteld krachtens de Warenwet. Ook
doorvoering van door de Europese Unie voorgeschreven retributies – bijvoorbeeld
in de hierboven aangehaalde richtlijn 85/73/EEG – bleek niet altijd
binnen de gestelde termijn te realiseren.Gezien het voorgaande is het gewenst ook in de Vleeskeuringswet een artikel
op te nemen dat de Minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport, de mogelijkheid
biedt indien noodzakelijk een tijdelijke ministeriële spoedvoorziening
te treffen, in overeenstemming met de Minister van Landbouw, Natuurbeheer
en Visserij. Het voorgestelde nieuwe artikel 46a strekt daartoe.Artikel IIAHet huidige artikel 13 van de Warenwet maakt het mogelijk bij algemene
maatregel van bestuur internationale verplichtingen door te voeren die weliswaar
betrekking hebben op één der in artikel 3 genoemde belangen
(inzake de reikwijdte van de Warenwet), maar waarvoor de artikelen 4 tot en
met 9 van de Warenwet geen mogelijkheid bieden. Op dit moment zijn door de
Europese Unie voorgeschreven retributies uitgevoerd krachtens dit artikel
13 van de Warenwet, aangezien die retributies mede verband houden met het
in artikel 3 Warenwet genoemde belang van de eerlijkheid in de handel. Teneinde
zeker te stellen dat deze vaststelling van retributies niet in strijd komt
met artikel 104 van de Grondwet, is het gewenst artikel 13 aan te vullen.
In het voorgestelde gewijzigde artikel 13 is de presentatie van de bestaande
tekst daartoe gewijzigd in een aanhef met een onderdeel a, terwijl onder b
expliciet een rechtsbasis wordt gecreëerd voor het bij algemene maatregel
van bestuur heffen van retributies voor de kosten van door de Europese Unie
voorgeschreven keuringen of controles. Daarbij is aansluiting gezocht bij
de formulering van titel 1.2 van de Algemene wet bestuursrecht.In gevallen waarin een spoedige voorziening op grond van een regeling
als bedoeld in het gewijzigde artikel 13 zo dringend geboden is dat de totstandkoming
van een daartoe strekkende algemene maatregel van bestuur niet kan worden
afgewacht, kan de Minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport op de voet
van artikel 15 Warenwet ter zake bij ministeriële regeling voorlopig
geldende regels stellen. Deze ministeriële regeling dient volgens dat
artikel binnen ten hoogste twee jaar te zijn vervangen door een algemene maatregel
van bestuur. BTot de inwerkingtreding van dit wetsvoorstel wordt de in artikel 6 van
verordening (EG) 258/97 bedoelde eerste beoordeling van nieuwe voedingsmiddelen
en nieuwe voedselingrediënten uitgevoerd door de Minister van Volksgezondheid,
Welzijn en Sport, die zich daarbij laat adviseren door de Gezondheidraad.
Het is gewenst deze eerste beoordeling niet door deze minister te laten verrichten,
maar door een andere, door deze minister aan te wijzen instantie. Het voorgestelde
artikel 13a, eerste lid, beoogt daartoe de expliciete bevoegdheid te bieden.Verhandelaren van nieuwe voedingsmiddelen en nieuwe voedselingrediënten
hebben de keuze in welke lidstaat van de Europese Unie zij die waar voor de
eerste keer in de handel willen brengen. In die lidstaat dient vervolgens
ook meergenoemde eerste beoordeling plaats te vinden. Op dit moment is Nederland
de enige lidstaat waar de aan deze eerste beoordeling verbonden kosten niet
kunnen worden doorberekend aan de aanvrager. Het gevolg hiervan is dat in
Nederland thans een onevenredig groot aantal nieuwe voedingsmiddelen en nieuwe
voedselingrediënten wordt ingediend. Het is derhalve noodzakelijk ook
in Nederland de kosten van deze eerste beoordeling door te berekenen aan de
aanvrager. Het voorgestelde nieuwe artikel 13a, tweede lid, onder b, biedt
daartoe de mogelijkheid.CMet dit voorstel tot wijziging van artikel 14 van de Warenwet wordt beoogd
dat ook in een krachtens artikel 13a van de Warenwet vastgestelde algemene
maatregel van bestuur kan worden bepaald dat ter zake op de voet van artikel
14 Warenwet bij ministeriële regeling nadere regels gesteld kunnen worden.DHet voorgestelde nieuwe artikel 33 van de Warenwet heeft uitsluitend betrekking
op het heffen van retributies waartoe Nederland niet op grond van enig verdrag
verplicht is. In het algemeen zullen die verband houden met door de RVV verrichte
(post-)toelatingswerkzaamheden. De werkzaamheden van de Keuringsdienst van
Waren liggen immers meer op het terrein van de handhaving.Uitgangspunt bij de vaststelling van die retributies zullen de door de
RVV te maken kosten zijn die aan de keuringen dienen te worden toegerekend.
Dat zijn de direct aan de keuringen gerelateerde personeelskosten, zoals die
van dierenartsen, keurmeesters en keuringsassistenten, alsmede een evenredig
aandeel in de totale kosten van de bedrijfsvoering. Daarbij kan gedacht worden
aan niet specifiek aan de keuring toe te rekenen overige personeelskosten
en materiële kosten.De Minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport,E. Borst-EilersDe Minister van Landbouw, Natuurbeheer en Visserij,L. J. BrinkhorstXNoot1Na de inwerkingtreding van de wet tot wijziging van de Warenwet met het
oog op de incorporatie van productveiligheidsvoorschriften uit de Wet op de
gevaarlijke werktuigen, wordt verstaan onder waren: roerende zaken waaronder
eetwaren, met inbegrip van kauwpreparaten andere dan tabak, en drinkwaren
alsmede bij algemene maatregel van bestuur aan te wijzen onroerende zaken.
Vanaf dat tijdstip kent de Warenwet tevens het begrip technisch voortbrengsel:
ieder technisch voortgebrachte waar, niet zijnde een eet- of drinkwaar. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-27698-3.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl