Verslag werkbezoek aan het Verenigd Koninkrijk; 23 - 25 oktober 2004; Verslag werkbezoek
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-06 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 29985, nr. 1

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum vergadering

07-02-2005

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2004-2005

29985 nr. 1

03-02-2005

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekeningLichaamZaterdag 23 oktober 2004Gesprek met een BBC onderzoeksjournalist, de heer MacIntyre
In aanwezigheid van de heren Strikker en Wesseling (HM Ambassade te Londen)
en de heren Van Dongen en Van Haaren (Securicor B.V.)Bezoek aan het Stadioncomplex van de Chelsea Football
Club, Stamford Bridge, rondleiding en gesprekken met vertegenwoordigers van
de Metropolitan Police en het management van Chelsea FC. Bezoek aan de wedstrijd
Chelsea – Blackburn Rovers. In aanwezigheid van de heren Strikker en
Wesseling (HM Ambassade te Londen)Zondag 24 oktober 2004Bezoek aan het Oak Hill Secure Training Centre (STC) te
Milton Keynes In aanwezigheid van mevrouw Fleay, de heren Van Dongen, Van
Haaren, Francis, Woolford, Gibbs en Neden (allen Securicor BV resp. Securicor
Ltd.) en de heren Strikker, Wesseling en Weber (allen HM Ambassade te Londen)Maandag 25 oktober 2004Gesprek met mevrouw Knott, National Offender Manager,
Home Office In aanwezigheid van de heren Strikker en Wesseling (HM Ambassade
te Londen)Gesprek met mevrouw Owers, Her Majesty's Chief Inspector
of Prisons. In aanwezigheid van de heren Strikker en Wesseling (HM Ambassade
te Londen)Werklunch ter Residentie, aangeboden door HM Ambassadeur
te Londen, de heer De Marchant et d'Ansembourg. In aanwezigheid van de Ambassadeur,
de heer Kellett, Deputy assistant director for contracted prisons van het
Home Office, en de heren Strikker en Wesseling (HM Ambassade te Londen)Gesprek met de voorzitter van Standing Committee on Home
Affairs, House of Commons, de heer Denham en het lid van die commissie de
heer Winnick (beiden Labour) In aanwezigheid van de heer Etherton, griffier,
en – van de zijde van HM Ambassade – de Ambassadeur, de heer De
Marchant et d'Ansembour, en de heren Strikker en WesselingGesprek met Phil Smith, Head of Policy en Ben Seeley,
International Development Manager, The Football Association In aanwezigheid
van de heer Strikker (HM Ambassade te Londen)BIJLAGE Visit Programme Standing Committee for Justice
of the Dutch House of Parliament 23–25 October 2004, LondonScheduleSaturday 23 October Sunday 24 October Monday 25 October 
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 29985Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 60 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
29 985Verslag van een werkbezoek van een delegatie uit de vaste commissie
voor Justitie aan het Verenigd Koninkrijk van 23 tot en met 25 oktober
2004nr. 1VERSLAG VAN EEN WERKBEZOEKVastgesteld 3 februari 2005Gedurende de periode 23 tot en met 25 oktober 2004 heeft een delegatie
uit de vaste commissie voor Justitie een werkbezoek aan Londen, Verenigd Koninkrijk
gebracht. De delegatie bestond uit de leden De Pater-van der Meer (CDA; delegatieleider),
Van Fessem (CDA), Wolfsen (PvdA), Straub (PvdA) en Griffith (VVD). De delegatie
werd vergezeld door een Adjunct-griffier van de vaste commissie voor Justitie,
De Groot.Doel van het werkbezoek was het vergaren van informatie over:1. De wijze waarop in het Verenigd Koninkrijk invulling wordt gegeven
aan de inspanningen op het gebied van wetgeving en beleid betreffende voetbal
gerelateerd geweld2. De uitwerking van publiekprivate samenwerking in het gevangeniswezen.Het werkprogramma voorzag hiertoe onder meer in gesprekken met regerings-vertegenwoordigers,
parlementariërs en bestuurders. Voorts heeft de delegatie ontmoetingen
gehad met een BBC-journalist, vertegenwoordigers van Securicor Beveiliging
B.V., Securicor Justice Services Limited en de Football Association (FA).
Een overzicht van het volledige programma is als bijlage bij dit verslag opgenomen.Dit verslag behelst een beschrijvende verslaglegging van de inhoudelijke
onderdelen van het werkbezoek van de delegatie en bevat om die reden geen
politieke conclusies.Op enkele plaatsen is het verslag aangevuld met passages van stukken of
verwijzingen naar stukken waarover de delegatie ter voorbereiding op de gesprekken
de beschikking had of stukken die tijdens de gesprekken beschikbaar zijn gesteld
door gesprekspartners.De delegatie dankt alle gesprekspartners die aan het welslagen van het
werkbezoek hebben bijgedragen en HM Ambassade te Londen voor de goede verzorging
van het programma. Zonder de Ambassadeur en zijn andere ambassademedewerkers
tekort te willen doen, gaat hierbij bijzondere dank uit naar de plaatsvervangend
Chef de Poste Strikker en Ambassaderaad Wesseling voor hun inzet
voorafgaand aan en tijdens het werkbezoek.De voorzitter van de delegatie,De Pater-van der MeerDe griffier van de delegatie,De Groot Zaterdag 23 oktober 2004Gesprek met een BBC onderzoeksjournalist, de heer MacIntyre
In aanwezigheid van de heren Strikker en Wesseling (HM Ambassade te Londen)
en de heren Van Dongen en Van Haaren (Securicor B.V.)De onderzoeksjournalist MacIntyre heeft in kader van een reeks undercover
reportages ook ruim een jaar lang een groep hooligans – fans van de
voetbalclub Chelsea – gevolgd en heimelijk
gefilmd met verborgen camera's. In de documentaire toont de MacIntyre hoe
een netwerk van hooliganleiders (headhunters) bijna wekelijks extreme gewelddadigheden
organiseert, bijvoorbeeld via mobiele telefoons. MacIntyre geeft in de documentaire
inzicht in de geraffineerde omwegen die hooligans nemen om de politie te misleiden
bij vooral uitwedstrijden. Enkele headhunters onderhouden bovendien nauwe
banden met de extreemrechtse groep Combat 18.
MacIntyre heeft in zijn documentaire in dat kader ook inzicht gegeven in de
bizarre bezoeken aan voormalige Nazi-kampen, zoals Auschwitz, waarover een
hooligan verhaalt: «I quickly took the photo (of
F. giving a Nazi salute), and a Polish geezer starts crying. I think I put
the final nail in the coffin when I tried to get into the oven.»
Van de beruchtste headhunter, met de bijnaam «Nightmare», weet
MacIntyre een bekentenis te ontlokken van een poging tot moord op een politieman
in burger die tijdens supportersrellen in 1991 de keel werd doorgesneden.
De agent overleefde de aanslag. De zaak heeft overigens niet tot een vervolging
kunnen leiden. Voor twee andere feiten gericht op «planning violence
at a game» en verstoring van een betoging door Londen ter herdenking
van Bloody Sunday zijn «hoofdrolspelers» uit de documentaire vervolgd
en veroordeeld tot gevangenisstraffen van 6, 8 en 10 jaar.Desgevraagd stelt MacIntyre zich op het standpunt dat hooligans niet alleen
in het stadion, maar vooral ook daarbuiten een behoorlijke machtsfactor zijn.
Hooligangroepen zijn in een aantal gevallen buitengewoon goed georganiseerd.
MacIntyre geeft aan dat het organiseren van gevechten tussen hooligans van
grote clubs overigens wel steeds moeilijker lijkt te worden. Het hanteren
van stadionverboden, meldingsplicht tijdens wedstrijden en preventieve hechtenis
werpt kennelijk zijn vruchten af: tot confrontaties in en rond het stadion
komt het steeds minder vaak. Tegelijkertijd worden de grote stadions steeds
commerciëler van opzet en verliezen daardoor hun functie als ontmoetingsruimte
voor jongeren. Dit heeft tot gevolg dat hooligans zich steeds meer organiseren
rond amateurclubs. Vooral op dit niveau zie je steeds meer activiteiten, ook
van extreemrechtse organisaties.MacIntyre benadrukt dat nadat in het begin van de jaren negentig het voetbalgeweld
steeds harder is aangepakt, clubs en supportersgroepen ook steeds serieuzer
werk maakten van de bestrijding van het rechts-extremisme en racisme in de
stadions.Bezoek aan het Stadioncomplex van de Chelsea Football
Club, Stamford Bridge, rondleiding en gesprekken met vertegenwoordigers van
de Metropolitan Police en het management van Chelsea FC. Bezoek aan de wedstrijd
Chelsea – Blackburn Rovers. In aanwezigheid van de heren Strikker en
Wesseling (HM Ambassade te Londen)De Chelsea Football Club is één van de grote en prestigieuze
voetbalclubs in Londen die uitkomen in de hoogste divisie (premier league)
van Engeland. Chelsea speelt in het stadion Stamford Bridge dat plaats biedt aan 42 500 bezoekers. Het ligt midden in een
woonwijk. Chelsea is één van de voetbalclubs die in handen is
van een particuliere eigenaar, in dit geval de Russische oligarch
Roman Abramovich, die met een geschat vermogen van circa 6 miljard dollar
buitengewoon fors investeert in Chelsea. Deze bijzonder commerciële expansie
heeft (ook) gevolgen voor beveiliging in en rond het stadion, in die zin dat
geweldsincidenten aanzienlijk zijn teruggebracht. Iets wat overigens ook bij
andere grote voetbalclubs kan worden gesignaleerd. Dat Chelsea echter niet
gevrijwaard blijft van gewelddadige incidenten blijkt alleen al uit de onregelmatigheden
in het stadion bij thuiswedstrijden enkele dagen voor- (20 oktober, tegen
CSKA Moscow) en enkele dagen na- (27 oktober tegen West Ham United) het
bezoek van de delegatie aan Stamford Bridge bij de laagrisicowedstrijd tegen
Blackburn Rovers.Chelsea Football Club heeft een samenwerkingsverband met de Londense deelgemeente
(Borough) Hammersmith & Fulham en met de Metropolitan Police (verder:
MEP). In Londen zijn in negen deelgemeenten twaalf grote stadions/voetbalclubs
gelegen. De negen deelgemeenten hebben allen een football intelligence liaison
officer en vele hebben football units waarvan de medewerkers alleen public
safety en crowd management in hun portefeuille hebben. De MEP in de deelgemeenten
hebben op hun beurt weer contactpersonen bij de zogenoemde Football Intelligence
Unit van de MEP en bij onder meer de British Transport Police en vervoerders
als Connex en de London Underground. Relevant is verder het gebruik van gratis
0800-nummers zoals de National Hooligan Hotline
en het particuliere initiatief Crimestoppers,
ook om bijvoorbeeld te voren afgesproken confrontaties van rivaliserende hooligans
tegen te kunnen houden. Dergelijke confrontaties worden afgesproken via e-mail
en internetcontacten of mobiele telefoons en zijn aldus met een tijdige tip
te voorkomen.Hoewel elke Borough in contact staat met de in hun gebied gelegen voetbalclub(s),
wordt sinds kort ook gebruik gemaakt van een zogeheten «MEP-wide Special
Services Agreement» (SSA). Het SSA deelt verantwoordelijkheden toe en
maakt het eenvoudiger discussie over gemaakte kosten kort te sluiten. Een
SSA wordt elk seizoen herzien. De Stadionmanager van Chelsea geeft desgevraagd
aan dat één en ander uiteraard per club kan verschillen, maar
dat vooral de gezamenlijke aanpak – ook bij kleinere clubs – een
duidelijke meerwaarde heeft.De voetbalclubs huren politieagenten in voor specifieke handhavings- en
soms ook opsporingshandelingen. Voor de algemene handhaving en beveiliging
zet Chelsea net als andere clubs vooral stewards in. Opvallend is overigens
dat Chelsea, weer net als veel andere Engelse clubs, weinig tot geen afscheidingshekken
tussen veld en tribunes en tribunes onderling heeft aangebracht, terwijl het
publiek zowat op het veld zit. Vooral de stewards hebben een rol als «menselijke
afscheidingswand».De politie-inzet in het stadion is afhankelijk van de inschatting van
het risico op ongeregeldheden bij een wedstrijd. De wedstrijd die de delegatie
bezocht was een laagrisicowedstrijd. Dat brengt volgens een gestaffelde berekening
mee dat niet meer dan 10 politieagenten in het complex aanwezig zijn, veelal
in de catacomben van het stadion. Daarnaast is er een vast aantal (circa vijf)
aanwezig in de controlekamer van Chelsea, waar bezoekers in het stadion en
in de omgeving daarvan via camera's gevolgd kunnen worden.Buiten het terrein van het stadion werkt de MEP op kosten van de Borough
respectievelijk de Staat en dus – anders dan wel wordt verondersteld –
zonder financiering of tussenkomst van de voetbalclub.Een «superintendent» van de MEP in de controlekamer laat de
delegatieleden weten dat anders dan bij de problemen in de onmiddellijke omgeving
van het stadion, er niet altijd zicht is op dat wat tijdens de heen- en/of terugreis al dan niet worden gedaan door groepen supporters die zich
per autobus, trein of met persoonlijk vervoer verplaatsen. Dat kan meebrengen
dat men soms onvoorbereid te maken krijgt met het onverwacht opduiken van
al of niet gewelddadige supportersgroepen bij metrostations, benzinestations
langs autosnelwegen of één van de stadscentra.De Football Intelligence Unit van de MEP houdt zich ook nauwgezet bezig
met het opstellen van de wedstrijdschema's en het tijdstip van de «kick-off»
voor het begin van het nieuwe voetbalseizoen. Zo zijn bijvoorbeeld het metrostation
Kings Cross een hotspot voor ongeregeldheden.
Wat de Unit doet aan «forward planning» bij wedstrijdschema's
werkt direct door – in positieve zin – bij bijvoorbeeld een metrostation.Het kostenvraagstuk blijft jaar in jaar uit relevant, maar krijgt wel
steeds meer een nationaal karakter. Hoewel het Home Office vorig jaar £5
miljoen extra beschikbaar heeft gesteld voor de politieregio's, moet nog regelmatig
worden gekeken in hoeverre het budgettair haalbaar is om agenten met een special
public order training in te kunnen zetten. Iets dergelijks geldt voor de inzet
van de Mounted Branch (bereden politie) en Dogs Units (honden brigades). Om
de omvang van de inzet te illustreren: de bereden politie werd bijvoorbeeld
vorig jaar bij 210 wedstrijden in Londen, in één seizoen, ingezet.
In een gemiddeld weekend kan de inzet van politie oplopen tot duizend agenten
in Londen, allen belast met voetbalgerelateerde werkzaamheden.De MEP heeft vorig seizoen tien procent minder relschoppers aangehouden
rond de stadions. Volgens de politie is die daling te wijten aan vooral het
grote aantal stadionverboden dat de afgelopen jaren is opgelegd en zou dat
bewijzen dat een harde aanpak van het hooligans werkt. Eén en ander
laat onverlet dat the Football Hooligan is unfortunately
alive and well. Overigens kan het per voetbalseizoen verschillen.
Een vertegenwoordiger van de MEP gaf als voorbeeld dat met de degradatie van
West Ham United weer oude rivalen in beeld kwamen. De laatste keer dat deze
club in de first division speelde was onder meer
sprake van moord en andere zeer geweldadige incidenten. Een ander voorbeeld
kan worden gevonden bij de promotie van Portsmouth tot de Premiership. Porthsmouth heeft een goed georganiseerde groep hooligans
en die groep kan vanwege de geografische ligging van Porthsmouth gemakkelijk
Londen in en uit met als gevolg een toename van zogenoemde «anti-social
and drink related offences» op wedstrijddagen.Aan de hand van wetgeving als the Public Order Act, the Football Spectators
Act, the Football (Offences) Act, the Football (Offences and Disorder) Act
en the Football (Disorder) Act kunnen stadionverboden (banning orders) via
de rechtbank worden opgelegd voor feiten betreffende voetbal gerelateerd geweld.Ook kunnen aan de hand van videobeelden en voor feiten in het buitenland,
stadionverboden worden uitgesproken. Voor internationale ontmoetingen is het
mogelijk om personen, die de laatste tien jaar veroordeeld zijn of die regelmatig
bij voetbal gerelateerd geweld aanwezig waren, een verbod op te leggen om
het land te verlaten. Vijf dagen voor de wedstrijd of voor de aanvang van
het toernooi dient de betrokkene dan zijn paspoort in te leveren. De lijsten
van personen met stadionverbod zijn beschikbaar voor buitenlandse politiediensten.
Deze lijsten worden ook bekend gemaakt aan de reisbureaus die reizen naar
buitenlandse evenementen organiseren.Het negeren van het stadionverbod en van het verbod om het land te verlaten,
zijn misdrijven. Bij het WK 2002 gingen circa 1 400 Engelse supporters naar Japan.
Onder hen werd slechts één persoon met een lopend stadionverbod
aangetroffen. De delegatie leert dat de MEP ervaart dat door de verregaande
bevoegdheden, bekende hooligans zich bewust low-profile houden om bepaalde sleutelwedstrijden of belangrijke tornooien zoals
het EK 2004 in Portugal te kunnen bijwonen.De MEP bevestigt tot slot hetgeen de BBC-reporter McIntyre ook noemt,
namelijk dat uit eerdere strafrechtelijke vervolgingen blijkt dat hooligans
zich inlaten met vormen van georganiseerde criminaliteit, dat sprake is van
«racist attitudes» en dat zij in kleine groepen (of zelfs alleen)
voor grote spanningen kunnen zorgen in heel Londen.Zondag 24 oktober 2004Bezoek aan het Oak Hill Secure Training Centre (STC) te
Milton Keynes In aanwezigheid van mevrouw Fleay, de heren Van Dongen, Van
Haaren, Francis, Woolford, Gibbs en Neden (allen Securicor BV resp. Securicor
Ltd.) en de heren Strikker, Wesseling en Weber (allen HM Ambassade te Londen)Bij het bezoek aan de Oak Hill Secure Training Centre (STC) in Milton
Keynes zijn in onderling overleg de volgende punten op de agenda geplaatst:• DCMF-contracten: Design, Construct, Manage and Finance prison contracts• Het reilen en zeilen van de gevangenis Parc te Bridgend, South
Wales (Securicor Ltd.)• Het reilen en zeilen van het Oak Hill Secure Training Centre te
Milton Keynes (Securicor Ltd.)• Privaat geëxploiteerde elektronische detentie• Rondleiding Oak Hill STCDe medewerkers van Securicor hebben met de delegatie de stelling besproken
of een betere kwaliteit van publieke dienstverlening en een grotere effectiviteit
kan worden bereikt door de kennis van de overheid te combineren met de inventiviteit
en ervaringen van de private sector. In het gesprek is de preliminaire en
principiële vraag of niet alles wat met straffen te maken heeft een volledig
publieke taak moet zijn, buiten de discussie gelaten.In Engeland zijn thans bijzonder veel publiekprivate projecten in uitvoering,
niet alleen in de transportsector, het onderwijs, in ziekenhuizen en bij de
bouw en exploitatie van wegen en bruggen, maar ook in het gevangeniswezen,
veelal in de vorm van de eerder genoemde DCMF-contracten. De aanzet tot toepassing
op ook dat terrein is vooral gelegen in de houding van de vakbonden van penitentiaire
inrichtingswerkers die lange tijd gewenste hervormingen in het gevangeniswezen
tegenhielden. De aanbesteding van DCMF-contracten fungeerde daarbij min of
meer als breekijzer.In het Britse gevangeniswezen zijn op dit moment een tiental penitentiaire
inrichtingen, waaronder Parc, in private exploitatie, naast Secure Training
Centers (waaronder Oak Hill), vormen van elektronische detentie en huisarrest,
het transport van gevangenen van en naar rechtbanken en de bewaking en beveiliging
in die rechtbanken. Nadat men begin jaren '90 in publiekprivate samenwerking
begon, lijkt de overheid zich te hebben verlost van risico's op het terrein
van ontwerp, bouw, kostenoverschrijding, financiering onderhoud en verzekering.
De aanbesteding en bouw van een inrichting op basis van een DCMF-contract
zou in gemiddeld 38 maanden te realiseren zijn tegenover de 78
maanden die in de publieke sector daarvoor (gemiddeld) staan.De private gevangenissen staan net als publieke gevangenissen onder toezicht
van HM Chief Inspectorate of Prisons. Ook The Home Office, the Commissioner
for Correctional Services, The Independent Monitoring Board, the Prisons and
Probation Ombudsman (PPO), hebben een toezichthoudende rol.Bij het (contractuele)toezicht spelen de afgesproken Key Performance Indicators
(KPIs) een belangrijke rol. Een slechte score kan budgettaire gevolgen hebben.
Aan de hand van de KPIs is concurrentie meetbaar. Aan de hand van deze indicatiecijfers
kon Securicor ook intern meten dat een daling in de ranglijsten van Parc was
terug te voeren op een wisseling in de directie van die inrichting. Niet alleen
kan een directeur het regime procedureel beïnvloeden, het bleek dat ook
het detentieklimaat zelf daarvan gevolgen kon ondervinden. Woolford, de voormalige
directeur van Parc en in een reactie op de onwelgevallige daling in de ranglijsten
ook thans weer directeur van Parc, wist met zijn grote penitentiaire ervaring
de delegatie daarover in alle nuances te vertellen.Woolford gaf ook aan dat in Parc een aardig voorbeeld is om de «ups
en downs» van DCMF-contracten te laten zien, omdat het de eerste private
inrichting was die werd geopend in Engeland en daardoor van alle private inrichtingen
de langstlopende ervaring is opgedaan. Parc voorziet in een capaciteit van
1000 bedden voor mannen in een medium beveiligde omgeving. De staf bestaat
uit 450 personen. Parc kent naast reguliere opleidingsprogramma's en cognitieve
trainingen drie gerichte programma's: Focus on resettlement, een drugsprogramma en een Sexoffenders deniers
programme. Woolford benadrukt nog dat Parc in 1994 de ISO9002 certificering
kreeg en inmiddels de ISO14 001 certificering. Parc zou de Britse overheid
een besparing van 18% opleveren.De STC Oak Hill is pas kort in gebruik (19 augustus 2004) en biedt
plaats aan 80 jongeren (jongens en meisjes) in de leeftijd 12–17, die
zijn geplaatst op grond van een Detention and Training Order (DTO). Het gaat
vooral om jonge – vaak kwetsbare – veelplegers. Daarnaast is er
een klein aantal plaatsten voor zogenoemde «secure remands».Een DTO is een maatregel voor 10 tot 17 jarigen, die uiteenvalt in detentie
(een custodial sentence) en een reclasseringstraject (close supervision in
the community), onder toezicht van een Youth Offending Team (YOT) Officer.
De maximum duur van de maatregel is 4, 6, 8, 10, 12 of 24 maanden, waarvan
de helft is gereserveerd voor detentie en de andere helft voor close supervision.
De maatregel kan worden opgelegd in een Youth Court of een Crown Court. De
maatregel moet worden afgezet tegen de zogenoemde Section 91 maatregel, een
vrijheidsstraf voor jeugdigen die eveneens kan oplopen tot 24 maanden.De dagindeling van de jongeren is zo normaal als mogelijk en is vooral
gericht op de terugkeer in de maatschappij. Oak Hill gebruikt wat zij noemen
een «holistic approach» gericht op «rehabilitation and resettlement»
van de jongeren. De jongeren hebben hun eigen kamer maar wonen, leren, eten
et cetera in groepsverbanden. Zij worden intensief begeleid door een relatief
grote staf.De werkwijze is gebaseerd op artikel 40 van de VN Conventie voor de rechten
van het kind en de wettelijke bepalingen (Secure Training Centre Rules) die
zien op de volgende eisen.a) plaatsing van de jeugdige in een veilige en beveiligde omgeving; en b) de jeugdige voor te bereiden op terugkeer in de samenleving door:• Een positief regime met goed onderwijs en goede trainingsprogramma's;• Een programma gericht op persoonlijke ontwikkeling en het wegnemen
van crimineel gedrag;• Het onderhouden en stimuleren van contacten met de samenleving;
en• Samenwerking met diegenen die de jeugdige na ommekomst van het
eerste deel van de maatregel zullen begeleiden.De delegatie bespreekt tot slot de Engelse situatie waarin verdergaande
vervanging van intramurale tenuitvoerlegging door extramurale sancties, vooral
door elektronische detentie en elektronisch toezicht. Een groeiend deel van
dergelijke extramurale sancties wordt uitbesteed aan private partijen, zo
zijn zelfs alle electronic monitoring programma's
privaat aanbesteed. De verdere ontwikkeling en groei van dergelijke programma's
is sterk afhankelijk van de ontwikkelingen in elektronische technieken, waaronder
biometrische ontwikkelingen en real time tracking.
Securicor heeft thans 2200 personen in elektronische detentie op een totaal
van – naar schattting – 56 000 personen die in Engeland in
een electronic monitoring programma zijn geplaatst
(in 2004). Afhankelijk van het recidivegevaar en de delictgevaarlijkheid kan
de elektronische detentie oplopen van vormen van supervisie tot actieve elektronische
surveillance. Electronic monitoring vindt plaats
als vorm van voorlopige hechtenis, als alternatieve straf, als reclasseringsmaatregel
en in het kader van voorwaardelijke of vervroegde invrijheidstelling.Maandag 25 oktober 2004Gesprek met mevrouw Knott, National Offender Manager,
Home Office In aanwezigheid van de heren Strikker en Wesseling (HM Ambassade
te Londen)Knott is National Offender Manager bij het Home Office. Het betreft een
nieuwe functie bij een jonge organisatie binnen het Home Office: de National
Offender Management Service (NOMS). Zij geeft aan dat met de forse stijging
van de gevangenispopulatie in het afgelopen decennium (40%) naast de bouw
van nieuwe inrichtingen en DCMF-contracten een meer integrale aanpak nodig
bleek om bijvoorbeeld ook aan de «voordeur»de instroom van gedetineerden
in te dammen en de criminaliteit in het algemeen aan te pakken.Het NOMS komt voort uit de aanbevelingen in het zogenoemde Carter-report
van 2003, Managing offenders, reducing crime, a new approach. Carter komt in zijn rapport tot de conclusie dat zowel in de Prison
Service als in de National Probation Service belangrijke verbeteringen zijn
doorgevoerd, maar dat een meer effectieve aanpak nodig is om met schaarse
middelen de criminaliteit verder te beteugelen door de relevante overheidsorganen
beter te laten samenwerken. De aanbevelingen bouwen verder op het nieuwe sentencing frameworkin de Criminal Justice Act en behelzen:1. Strenge, geloofwaardige en effectieve straffen en maatregelen• Inkomensgerelateerde boetes voor laagrisico overtreders;• Meer omvattende en meer punitieve taakstraffen; en• Uitbreiding sanctiearsenaal voor potentiële veelplegers (waaronder
het zogenoemde satellite tracking).2. goede tenuitvoerlegging;3. effectief gebruik van gevangeniscapaciteit en voorwaardelijke modaliteiten;
en 4. duidelijker bewijs van wat echt werkt om criminaliteitscijfers terug
te brengen.Tegen die achtergrond adviseert Carter te komen een fundamentele revisie,
uit te voeren door een National Offender Management Service (NOMS) dat verantwoordelijk
moet zijn voor het terugbrengen van recidive. De Home Secretary heeft vervolgens
met een investering van £312 miljoen het NOMS vlot van de grond gekregen.
Het geld is vooral gereserveerd voor 3 500 cellen en 1 800 reclasseringsmedewerkers.
Daarmee kunnen 10 000 medewerkers toezien op 300 000 delinquenten.Knott schetst de delegatieleden verder dat het NOMS met de benoeming van
onder meer tien Regionale Managers (ROMS) in Engeland en Wales snel voortgang
boekt. NOMS zal een centrale rol spelen bij enkele belangrijke hervormingen.Tegen 2006–2007 moeten de ROMS de begrotingen beheren voor de gevangenissen
en de reclassering in de tien regio's, toezien op de prestaties van de gevangenissen
en de reclasseringsinstellingen en een methode van contestability ontwikkelen, waarin de overheid in concurrentie met dienstverleners
van buiten de overheid de aanpak van recidive tegen de beste prijs-kwaliteitverhouding
levert. De ROMS zullen ook de plaatsingsbeslissingen gaan nemen. De allocatie
gaat daarbij een belangrijke rol spelen. Is het bijvoorbeeld met het oog op
de reïntegratie van belang iemand juist wel of juist niet dicht bij huis
te plaatsen?Knott geeft aan dat uit gegevens uit andere jurisdicties (Zweden, Canada)
ook blijkt dat het lastig is om straffen en maatregelen zo in te delen dat
zowel echt punitieve elementen als elementen gericht op terugkeer naar de
maatschappij consistent en coherent zijn verwerkt. Zij ziet het echter ook
als uitdaging.Naar het oordeel van Knott zijn de komende vier jaren kritiek. De door
te voeren hervormingen en de verhoogde budgetten van de afgelopen zeven jaar
voor geaccrediteerde programma's, waaronder cognitieve trainingen op het gebied
van drugsmisbruik, zedenmisdrijven, huiselijk geweld, alcoholmisbruik et cetera,
moeten resulteren in 10% minder overtredingen in 2008. Statistisch onderzoek
is daarbij ondersteunend. Zo geeft Knott aan dat één op de drie
delinquenten een man onder de dertig is. Daar kun je maatregelen en programma's
op aanpassen.Over de geaccrediteerde programma's merkt zij nog op dat deze zijn gebaseerd
op een door de rechter opgelegde maatregel (order) en dat daarbij relevant
is gebleken dat de Correctional Services Accreditation Panel de programma's
heeft getoetst op gebleken recidivevermindering. De maatregelen kunnen bestaan
uit een Community Rehabilitation Order (CRO),
voorheen Probation Order1; een Community Punishment Order (CPO), voorheen een Community Service
Order2; een Community Punishment
and Rehabilitation Order (CPRO)3; een Intensive Control and ChangeProgramme (ICCP)4 een Drug Treatment and Testing Order (DTTO)5
en een Curfew Order (enforced by electronic monitoring –
tagging).Op vragen van leden van de delegatie gaat Knott nog in op de Britse handelwijze
na detentie bij zedendelinquenten. Zij merkt op dat de politie van hun woon
of verblijfplaats na veroordeling op de hoogte is, net als de verhuurder van
de (huur)woning. Die laatste groep is overigens door het tekenen van een protocol
aan vrijwel allesomvattende privacybeschermende beperkingen gebonden. Eén
en ander levert bij verhuurders overigens geen problemen op. Met andere woorden:
er ìs woonruimte en de verhuurders houden zich aan het protocol. Zedendelinquenten
worden in Engeland steeds intensiever begeleid.In sommige gevallen van ongeoorloofd wegblijven van verlof of na ontsnapping
worden bijvoorbeeld ook scholen ingelicht.Gesprek met mevrouw Owers, Her Majesty's Chief Inspector
of Prisons. In aanwezigheid van de heren Strikker en Wesseling (HM Ambassade
te Londen)Owers is sinds 2001 Her Majesty's Chief Inspector of Prisons. De Chief
Inspector of Prisons is benoemd door de Home Secretary en rapporteert –
onafhankelijk – over het welzijn en welbevinden in penitentiaire inrichtingen
en zogenoemde «immigration removal centres» in England en Wales.
Het Inspectorate kan de Home Secretary op verzoek adviseren over penitentiaire
vraagstukken en het kan ook uit eigen beweging problemen op het gebied van
het gevangeniswezen onderzoeken en de Home Secretary daarover berichten of
voorstellen doen. De Inspector en haar medewerkers hebben toegang tot alle
penitentiaire inrichtingen. Zij kunnen vrijelijk met de gedetineerden spreken
en ontvangen van de inrichtingen alle door hen wenselijk geachte inlichtingen.Owers geeft de delegatieleden aan dat een meer stelselmatige vervulling
van de algemeen toezichthoudende taak door het Inspectorate wordt betracht
in de vorm van vier soorten inspectiebezoeken:1. Full announced inspections – Inrichtingen
met volwassenen en jongeren krijgen om de vijf jaar een aangekondigde inspectie
dat ongeveer een week duurt.2. Short unannounced inspections – Dit
type is vooral bedoeld om de uitvoering van aanbevelingen van een Full announced
inspection te monitoren.3. Full unnounced inspections – Gericht
op het onderzoek van misstanden of juist best practices.4. Juvenile inspections – Jaarlijks
onderzoek op basis van een risk assessment.Owers vermeldt verder dat haar Inspectorate inspecteert aan de hand van
een, ook aan de delegatieleden verstrekte, leidraad, «Expectations», met criteria «for assessing the conditions
in prisons and the treatment of prisoners».De inspectierapporten worden vrij beschikbaar gesteld. De inrichting moet
vervolgens binnen twee maanden met een actieplan komen. Na twaalf maanden
moet de inrichting wederom rapporteren op basis van het actieplan.Owers geeft desgevraagd aan dat in de onderzoeksresultaten zowel voorbeelden
te vinden zijn van uitstekend gerunde private inrichtingen als van private
inrichtingen waar het zeer beroerd gesteld was. Het zelfde gaat op voor inrichtingen
van overheidszijde. Het gaat over het geheel gezien wel veel beter dan in
de recente geschiedenis. Ook Owers noemt de competitieve verhouding tussen
private en publieke partijen. Het gevolg daarvan is dat de bejegening van
gedetineerden en de omstandigheden in de inrichtingen er netto flink op vooruit
zijn gegaan. De verhouding tussen gedetineerden en het personeel is constructiever
geworden als gevolg van de private inbreng. Eén en ander neemt niet
weg dat zij nog wel eens mensonterende omstandigheden treft, overigens zowel
in publieke als in private inrichtingen. Zij meldt dat net als in andere overheidssectoren
noch de successen noch de mislukkingen zonder meer op innovaties of het fenomeen
private exploitatie zijn terug te voeren. Owers wijst de delegatieleden in
dat kader nog op een lezenswaardig rapport van de Britse rekenkamer uit 2003: The Operational Performance of PFI Prisons.Als actueel probleem signaleert Owers nog drie dingen: het alarmerende
aantal zelfdodingen in inrichtingen, het grote aantal gedetineerden met persoonlijkheidsstoornissen
en de detentiesituatie van meisjes.Wat de suïcidecijfers betreft, meldt zij dat er recent in één
week zes gevallen van zelfdoding waren. Geen van de gevallen is in de media
vermeld. Kennelijk is het geen opmerkelijk thema meer. Het baart haar zorgen,
ook al heeft de regering aangegeven dat het aantal suïcidegevallen in
2010 met 20% moet zijn gedaald.Owers heeft kort geleden in een kritisch rapport aangedrongen op het acuut
overplaatsen van meisjes uit gevangenissen naar jeugdinrichtingen. Die aanbeveling
wordt niet of te langzaam ingelost als gevolg van de grote aantallen gedetineerde
meisjes en de snelle aanwas in dat segment. Ook nemen veel jongens plaatsen
van meisjes in.Werklunch ter Residentie, aangeboden door HM Ambassadeur
te Londen, de heer De Marchant et d'Ansembourg. In aanwezigheid van de Ambassadeur,
de heer Kellett, Deputy assistant director for contracted prisons van het
Home Office, en de heren Strikker en Wesseling (HM Ambassade te Londen)Tijdens de werklunch heeft de delegatie de gelegenheid om met Kellett,
Deputy assistant director for contracted prisons van het Home Office, van
gedachte te wisselen over publiek-private samenwerking in het gevangeniswezen.
Hij geeft aan dat de Prison Service sinds 1993 als agentschap werkt en over
137 inrichtingen gaat, waaronder de volledig privaat gerunde inrichtingen,
de zogenoemde Private Finance Initiative (PFI) prisons, de privately managed
prisons, de public prisons operating under a Service Level Agreement en –
het merendeel – de publieke inrichtingen.Op een vraag over de nagestreefde concurrentie, antwoordt Kellett dat
daarvan inderdaad sprake is, zowel privaat – publiek als binnen die domeinen zelf, sprake van «direct competition». Hij geeft
ook een voorbeeld van een in-house aanbesteding om in de
private-sector het management van twee inrichtingen over te nemen. Over het
algemeen heeft de concurrentie zowel het management als de randvoorwaarden
voor de gevangenen verbeterd. Keerzijde van de competitie zou kunnen zijn
dat de het lastiger wordt aan de vereisten te voldoen, vooral als het gaat
om het aantrekken en behouden van gekwalificeerd personeel.Kellett geeft aan dat alle inrichtingen aan de eerder in dit verslag genoemde
Key Performance Indicators (KPIs) worden onderworpen, zoals ontsnappingen,
overbevolking, een zinvolle dagbesteding en ziekteverzuim onder de penitentiair
inrichtingswerkers. Hij geeft de delegatieleden verder inzicht in het gegeven
dat of een inrichting nu privaat of publiek wordt gerund de eerste tijd na
de opening altijd lastig is. Hij kent één geval waarin een private
inrichting, Ashfield, enkele maanden is overgenomen door management van de
zijde van de overheid omdat de veiligheid van gevangenen in het geding was.
Hij gaf verder aan dat het soms tot complexe situaties leidt als de contracten
moeten worden opengebroken of aangepast om tussentijdse veranderingen aan
te brengen, bijvoorbeeld omdat penitentiaire prioriteiten anders komen te
liggen. Hij denkt daarbij aan wijzigingen in beveiliging en regime, of gevangenispopulatie.
Een ander voorbeeld richt zich op de grotere nadruk die thans ligt op onderwijs
dan op werken in de inrichting. Dat laatste was in veel gevallen de prioriteit
die contractueel is vastgelegd.Kellett noemt nog het gegeven dat private inrichtingen vooral innovatie
op het gebied van het werven van personeel en het gebruik van nieuwe technologieën
hebben meegebracht. De dagelijkse routine in inrichtingen, privaat of publiek,
is echter vrijwel gelijk. Een vergelijking privaat – publiek is verder
niet goed te maken, omdat de financieringsachtergrond, de variabele van het
type regime, status en populatie, de grote verschillen in constructie zo verschillend
zijn. Afgaande op Key Performance Indicators en andere meetmethoden wordt
zeer wisselend gescoord: er zijn zowel slecht gemanagede publiekeen private
inrichtingen en er zijn «voorbeeldige» inrichtingen, ook weer
ongeacht een publieke en private aansturing. Private inrichtingen scoren grofweg
beter op het terrein van bejegening en regime, maar laten op het gebied van
veiligheid en beveiliging nog wel eens steken vallen. Het lijkt dat inrichtingen –
publiek en privaat – moeite hebben om een evenwichtige balans tussen
regime en beveiliging te vinden.Gesprek met de voorzitter van Standing Committee on Home
Affairs, House of Commons, de heer Denham en het lid van die commissie de
heer Winnick (beiden Labour) In aanwezigheid van de heer Etherton, griffier,
en – van de zijde van HM Ambassade – de Ambassadeur, de heer De
Marchant et d'Ansembour, en de heren Strikker en WesselingNa een korte uiteenzetting van de voorzitter van de parlementaire commissie
voor Home Affairs, Denham, over het werkterrein van zijn commissie, spreekt
de delegatie met hem en met Winnick over het gevangeniswezen en de beteugeling
van voetbal gerelateerd geweld.Denham wijst de commissie op een parlementair onderzoek naar Prison Rehabilitation,
dat in enkele weken beschikbaar komt. Het omvat een routine onderzoek en drie
in-debt enquiries. [Het rapport is op 7 januari 2005 in twee delen gepubliceerd
(HC 193-I en HC 193-II)].Denham wijst verder op enkele relevante signaleringen, waaronder de overbevolking
(10%) in gevangenissen, het gegeven dat analfabetisme sterk is
gestegen, terwijl ook het algemene niveau van genoten onderwijs steeds lager
lijkt te worden. In reactie op vragen van de delegatie geeft Denham aan dat
de suïcidecijfers in zijn beoordeling een relevant onderwerp van midden
jaren '90 waren en thans niet het hoofdonderwerp van debat vormen, zonder
overigens het onderwerp te willen bagatelliseren.In antwoord op de vraag van de delegatie naar de standpunten over het
Carter-report meldt Denham dat het initiatief daartoe kwam van de zijde van
de regering, en niet van het parlement. Naar zijn oordeel heeft het publiek
interesse verloren in de zogenoemde «non-custodial sentences»
en wil de publieke opinie de nadruk leggen op vrijheidsstraffen. Het is lastig
dat tij te keren. Winnick wijst verder nog op een angst voor lawlessness, die al simpelweg gevoed wordt door anti-social behaviour,
zoals vervuilde wijken vol graffiti. Hij noemt in dit verband de Anti-social
behavour Act, waarmee lik-op-stuk maatregelen via een interim-maatregel van
een rechtbank mogelijk zijn. De bewijskwestie speelt daarbij pas later een
rol. Naast de politie kunnen ook gemeenten en enkele organisaties de rechtbank
een verzoek tot die maatregel voorleggen.Gevraagd naar de politieke analyse van het fenomeen private inrichtingen
wijst ook Denham op de impasse in het gevangeniswezen in de jaren tachtig
en begin jaren negentig. Om de hegemonie van de vakbonden te doorbreken was
de publiekprivate aanpak aangewezen. Politiek was de afweging niet bijzonder
of anderszins opvallend. Winnick stelt zich op hetzelfde standpunt.Over voetbal gerelateerd geweld melden de twee leden van het Lagerhuis
dat banning orders anders dan wel wordt verondersteld alleen in Engeland en buiten de EU gelden, zoals Japan. Naar hun idee is het
geweld voor een belangrijk deel ingedamd of verschoven naar niet-voetbal gerelateerd
geweld, al is er voor die laatste hypothese geen onderzoek voorhanden. De
teruggang kan ook zijn gelegen in de verandering van het type bezoeker van
voetbalwedstrijden. Kijkend naar de grote clubs is meer en meer sprake van
«money-go-round» en dat heeft effect op het type bezoeker dat
die voetbalwedstrijden nu trekt. Daarbij lijkt steeds minder sprake van incidenten
in en om stadions te zijn.Winnick wijst de delegatie ten slotte op het gegeven dat foto's van hooligans
openbaar gemaakt kunnen worden. Naar een recent oordeel van één
van de Crown Courts zou dat stroken met het Europese Verdrag voor de Rechten
van de Mens.Gesprek met Phil Smith, Head of Policy en Ben Seeley,
International Development Manager, The Football Association In aanwezigheid
van de heer Strikker (HM Ambassade te Londen)Smith en Seeley introduceren de in 1863 opgerichte FA bij de delegatie.
Zij wijzen op de omvang van de voetbalsport in Engeland, hetgeen blijkt uit
de 12 miljoen deelnemers, inclusief de 5 miljoen jongeren op scholen. Zij
wijzen in dat kader nog op de relatieve context van de populariteit van de
sport en gewelddadige incidenten. Met 33 miljoen mensen die wedstrijden jaarlijks
bezoeken is het aantal arrestaties 0.01% van dat totaal gering1. Omdat de impact van de incidenten echter
niet in dezelfde verhouding kan worden gezien, omarmt de FA strengere wetgeving,
waaronder de banning orders.De FA erkent vooral de laatste paar jaar dat zij meer verplichtingen heeft
dan haar reguliere taken. Veel tijd, geld en energie wordt inmiddels gestopt
in het ontwikkelen en promoten van campagnes die een afspiege ling
zijn van de visie – «to use the power of football to build a better
future».Die nog jonge werkzaamheden van de FA richten zich van grootschalige antiracisme
campagnes tot de imposante «Game of Unity»in het Ghazi Stadion
in Kabul, Afghanistan. De antiracismecampagnes zijn succesvol, zeker na een ground breaking High Court-uitspraak over racistische
spreekkoren die als strafwaardig werden beoordeeld.In een kinderbeschermingsprogramma heeft de FA verder 60 000 mensen
opgeleid met best practice methoden op het gebied
van signalering en preventie. Het doping controle programma is gekoppeld aan
reguliere onderwijsprogramma's waarmee het bewustzijn van de gevaren van drugs
en de weerbaarheid van jongeren onder de aandacht worden gebracht.BIJLAGE Visit Programme Standing Committee for Justice
of the Dutch House of Parliament 23–25 October 2004, LondonDelegation: Contactperson: Mr. Hans WesselingMrs. M.L. (Marleen) de Pater-van der Meer (Head of the Committee, Head
of Delegation), CDAMr. W.M.M. (Wim) van Fessem, CDAMr. P.A.J. (Piet) Straub, PvdAMr. A. (Aleid) Wolfsen, PvdAMrs. L.J. (Laetitia) Griffith, VVDMr. A. (Arthur) de Groot, Deputy Clerk of the HouseScheduleSaturday 23 October Time Occasion 09.45 Arrival of the Parliamentary Delegation 10.30 Proceed to Hotel Marriott by bus11.15 Arrival and check-in at Hotel Mariott 11.30Meeting with BBC journalist (coffee and sandwiches) 12.15Leave for Chelsea FC by bus 12.45 Arrival at Chelsea FC13.30 Meeting with Football Squad of the Metropolitan
Police15.00 Match Chelsea 18.00 Departure for Hotel Marriott18.30 Arrival at Hotel Marriott 19.00 Depart for Theater «Old Vic» 19.30 Arrival at «Old Vic» 21.45Depart for Restaurant (Dinner hosted by Ron
Strikker, Deputy Head of Mission) 22.15 Arrival at Restaurant ± 23.30 Depart Restaurant for Hotel Mariot
by footSunday 24 October Time Occasion 09.45 Departure for Westmister Abbey (own transport) 10.00 Church service at Westminster Abbey11.15 Departure for Milton Keynes, from Hotel Mariott
via Westmister Abbey (by minicoach) 17.00 Return from Milton Keynes18.30 Arrival at Hotel Marriott Evening Free programmeMonday 25 October Time Occasion 07.30 Breakfast and check-out09.30 Depart for Home Office 09.50 Arrival Home Office10.00 Meeting with Mrs Christine Knott (National
Offender Manager) 11.00 Meeting with Mrs Ann Owers (Chief Inspector
of Prisons) 12.30 Departure for Residence Netherlands Ambassador13.00 Lunch hosted by Netherlands Ambassador 14.30Leave for meeting at Parliament 14.45 Arrival at Parliament 16.00 Leave for the Football Association 16.15 Arrival at the Football Association 17.15 Leave for Heathrow 18.15Arrival for Heathrow Airport 20.30 Flight to AmsterdamXNoot1Community Rehabilitation Order (CRO) (Formerly
a Probation Order)Age group: 16 and overSuitable for: people with a pattern of offending
which could be addressed by regular contact with the Probation ServiceDuration:Six months to three yearsContents: Regular meetings with a probation
officer, initially once a week, tapering off towards the end of the order
if progress is adequate. Additional requirements can be added such as residence,
treatment for alcohol dependency, curfew, exclusion and drug abstinence Enforcement:
Action can be taken after one failure to comply and must be taken after two
failures. The person is summoned to court for additional punishment or resentencing
for the original offence. This can include prison. An arrest warrant is issued
if they fail to attend court.Miscellaneous: Most people on a CRO will be
directed to attend an offending behaviour programme such as Addressing Substance-related
Offending; Drink Impaired Drivers; Aggression Replacement Therapy; Sex Offender
Treatment Programme; Integrated Domestic Abuse Programme.XNoot2Community Punishment Order (CPO) (Formerly a Community Service Order)Age group: 16 and overSuitable for: people whose crimes have harmed
a community such as drunk and disorderly and anti-social behaviour or criminal
damage. It may also be used for serious one-off offences such as high-level
drink-driving and driving while disqualified. Duration: The order is measured in hours with
a minimum of 40 and a maximum of 240. These can be completed during
the day, evenings or weekends.Contents:Community punishment requires people
to make amends to the community by undertaking unpaid work. This can involve
tidying up local beauty spots, graffiti removal or anti-crime measures such
as installing alley gates and security locks. Some people may work as individuals,
for instancein a charity shop.Enforcement:As above for CRO.Miscellaneous: Under «enhanced»
Community Punishment, a new initiative by the Probation Service, offenders
are also given new skills and opportunities for practical learning in real
situations to better equip them for employment or formal training.XNoot3Community Punishment and Rehabilitation Order (CPRO)Age group: 16 and overSuitable for: people who, in the opinion of
the magistrates or judge, need a strong rehabilitative element to their sentence
while at the same time paying something back to the community.Duration: The supervision element is between
one and three years, the punishment element between 40 and 100 hours.Enforcement: As above for CROContents:This is a very tough sentence for
people with a high likelihood of reconviction who are at risk of receiving
a prison sentence.XNoot4Intensive Control and Change Programme (ICCP)Age group: Aged between 18 and 20Suitable for: young people who are at risk
of receiving a prison sentence of less than a year and who are at medium-to-high
risk of re-offending. This group accounts for 20% of all offending.Duration: The order lasts for at least 12
months.Contents:18 hours a week of interventions
during the first three months including attendance at an offending behaviour
programme; up to 100 hours of community punishment; access to education, training
and employment; mentor guidance; up to 12 hours' curfew with electronic tagging;
compensation order.Enforcement: As for CROMiscellaneous: Work with agencies such as
Connexions and Jobcentre Plus to ensure access to training and work. ICCP
is not available in all parts of England and Wales. XNoot5Drug Treatment and Testing Order (DTTO)Age group: 16 and overSuitable for:problem drug users who commit
crime to fund their drug habit and show a willingness to co-operate with treatment.Duration:Between six months and three years
Contents: Treatment at a specified place, either as an in-patient or out-patient;
regular testing for drug use and regular court reviews. There are two intensities
of DTTO (higher and lower). The National Standard for the DTTO with a higher
intensity treatment plan requires that for the first 13 weeks of the order
contact shall usually be for five days a week for a total of 20 hours.
Offenders whose drug misuse and offending is less serious and who therefore
require a lower level of intervention will be suitable for the lower intensity
variant. This requires contact over the first 13 weeks for two days a week
for a minimum of 12 hours. Offenders must be tested at least twice a
week for the first 13 weeks for both intensities of DTTO. The level of contact
and the frequency of testing can be reduced thereafter depending upon offenders'progress.Court reviews: Frequency set by the courts.
For the higher intensity version of the order, probation areas propose that
courts review the order once a month for the first four months and quarterly
thereafter. For the lower intensity variant the proposal is for a review of
the order one month after sentence and not more frequently than quarterly
thereafter. Where possible, reviews should be conducted by the magistrates
or judge who made the original order.Enforcement: Breach action may be taken after
one unacceptable failure to comply with the requirements of the order and
must be taken after a second unacceptable failure in any 12 month period.
Refusal to provide a sample is always regarded as an unacceptable failure.
Powers available to the court at a breach hearing include the imposition of
an additional punishment or resentencing for the original offence, including
prison..Miscellaneous:The DTTO is a tough and demanding
sentence, which is rigorously enforced. The main aim of the order is to get
offenders to stop committing crimes with the longer-term aim of getting them
off drugs for good. Research shows that DTTOs can have a significant effect
in reducing the spend on illegal drugs and the amount of crime committed by
offenders, especially if they complete the orderXNoot1Today's figures showed that the total number of arrests rose by 19% from
4035 in 2001/2 to 4793 in 2002/3 in domestic games in England and Wales, European
cup competitions and international matches. The number of banning orders imposed
for football-related offences increased by more than 50% from 1149 in 2001/2
to 1794 last year. Bron: www.thefa.com 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-29985-1.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl