Wijziging artikelen 139f en 441b Wetboek van Strafrecht (uitbreiding strafbaarstelling heimelijk cameratoezicht); Nota n.a.v. het verslag
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-08 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 27732, nr. 6

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum vergadering

09-01-2002

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2001-2002

27732 nr. 6

03-01-2001

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamALGEMEENOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 27732Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 33 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
27 732Wijziging van de artikelen 139f en 441b van het Wetboek van Strafrecht
(uitbreiding strafbaarstelling heimelijk cameratoezicht)nr. 6NADER VERSLAGVastgesteld 3 januari 2001De vaste commissie voor Justitie1, heeft besloten,
na kennisneming van de nota naar aanleiding van het verslag en naar aanleiding
van publicaties in de vakpers, een nader verslag uit te brengen. Onder het
voorbehoud dat de regering de gestelde vragen tijdig zal hebben beantwoord,
acht de commissie de openbare beraadslaging over dit voorstel van wet voldoende
voorbereid.ALGEMEENDe leden van de PvdA-fractie willen het nader verslag gebruiken om een
aantal punten aan de orde te stellen waarover het bedrijfsleven zijn ongerustheid
heeft uitgesproken en ze verwijzen daarbij met name naar de reactie van VNO-NCW
d.d. 1 oktober, die van het Verbond van Verzekeraars d.d. 8 oktober en van
de Raad Nederlandse Detailhandel d.d. 20 november 2001. (Deze reacties zijn
overigens pas binnengekomen nadat het verslag was vastgesteld.) Het Verbond
van Verzekeraars heeft in de brief d.d. 8 oktober een aantal vragen aan de
minister van Justitie voorgelegd met het nadrukkelijke verzoek daarop een
reactie te geven.Deze leden willen weten of dat inmiddels is gebeurd, en zo ja, hoe die
reactie luidt.Het Verbond vraagt, met een verwijzing naar jurisprudentie van zowel de
Hoge Raad als de Centrale Raad van Beroep, of de nieuwe wettekst ruimte blijft
bieden voor het gebruik door verzekeraars van een verborgen camera bij concreet
vermoeden van een strafbaar feit als die feiten niet anders kunnen worden
aangetoond. Is dat wel of niet het geval?Deze leden vragen een reactie op de stelling van de Vereniging van Particuliere
Beveiligingsorganisaties (VPB) dat de mogelijkheden om anders dan door inschakeling
van politie/justitie sabotage en fraude te laten onderzoeken «zeer aanzienlijk
wordt ingeperkt». Zal de voorgestelde tekst daadwerkelijk leiden tot
een extra beroep op politie/justitie, en zo ja, is daarvan een raming te geven
en waarom is in de memorie van toelichting niet naar die consequenties verwezen?
Zij zijn benieuwd naar de reactie op elk van de voorbeelden die de VPB geeft
van de concrete inzet van verborgen camera's om misstanden binnen een bedrijf
vast te leggen, zoals sabotage, diefstal en fraude. Hoe zouden
zonder een dergelijke inzet deze zaken effectief kunnen worden aangepakt?In het septembernummer 2001 van het Vakblad Beveiliging is in een artikel
van de hand van mr. F. B. M. Olijslager een uitgebreide kritiek verschenen
over het onderhavige wetsvoorstel. Kan, zo vragen deze leden, op die kritiekpunten
worden ingegaan.Tot slot vragen deze leden om uiteen te zetten hoe met «het veld»
overleg plaatsvindt over voorgenomen wetgeving. In dit concrete geval is op
een conceptwetsvoorstel commentaar gevraagd en vervolgens hebben de negatieve
commentaren geleid tot een wetsvoorstel dat – tot verbazing van het
bedrijfsleven – nog verder afstond van het oorspronkelijke voorstel.
Hoe is deze werkwijze te verklaren?De leden van de fractie van de VVD hebben na het lezen van de nota naar
aanleiding van het verslag nog behoefte aan het stellen van een aantal nadere
vragen. Deze vragen worden mede ingegeven door de kritiek die is geuit door
VNO-NCW, de Vereniging van Particuliere Beveiligingsorganisaties en mr. F.B.M.
Olijslager (Vakblad Beveiliging, september 2001). Kan de regering op deze
kritiek ingaan?Wat zijn de gevolgen van het nu voorliggende voorstel voor de mogelijkheden
om camera's te gebruiken binnen werkorganisaties? Hoeveel gevallen van fraude,
sabotage, diefstal enzovoort binnen werkorganisaties, worden thans opgelost
met behulp van camera's? Bezit de politie en justitie over voldoende capaciteit
om dergelijke strafbare gedragingen zelf op te lossen in de gevallen waar
straks geen camera meer mag worden gebruikt? Biedt de wet bescherming persoonsgegevens
mogelijkheden om gebruik van camera's binnen werkorganisaties toe te blijven
staan zoals dat nu ook is toegestaan, zo vragen de leden van de fractie van
de VVD.Punt van zorg is het opnemen van het bestanddeel wederrechtelijk in met
name artikel 139f Sr. De leden van de fractie van de VVD vragen een nadere
afbakening van de grenzen van het bestanddeel wederrechtelijk. Hoe moet dit
bestanddeel worden uitgelegd? Is een ruime interpretatie van dit bestanddeel
hier op zijn plek? Daarnaast vragen deze leden of een ruimere uitleg voldoende
mogelijkheden biedt om alsnog het huidige gebruik van camera's te continueren.Zoals bekend zijn de leden van de CDA-fractie voorstander van cameratoezicht
door gemeenten, in bijvoorbeeld uitgaanscentra, wanneer dit onderdeel is van
integraal gemeentelijk veiligheidsbeleid. Het gaat daar om situaties, waarin
duidelijk wordt aangegeven, dat er sprake is van cameratoezicht. Het gaat
dan om de preventieve en de repressieve werking die er van uit gaat. Bij heimelijk
cameratoezicht is er sprake van een andere situatie. Er wordt niet of niet
voldoende aangegeven dat er cameratoezicht is. Een persoon wordt nietsvermoedend
op film gezet en dit kan een inbreuk op iemands persoonlijke levenssfeer opleveren.
De leden van de CDA-fractie erkennen dat op sommige inbreuken strafrechtelijk
gereageerd moet worden, maar plaatsen wel enkele kanttekeningen.Zo wordt het op grond van het nieuwe artikel 441b Sr verboden om «van
een persoon, aanwezig op een voor het publiek toegankelijke plaats, wederrechtelijk
een afbeelding te vervaardigen.» Voorheen was dit slechts verboden voor
winkels of horecagelegenheden. Onder de nieuwe delictsomschrijving vallen alle voor het publiek toegankelijke plaatsen eronder.
Dit heeft tot gevolg, dat overal waar camera's aangebracht zijn, op duidelijke wijze kenbaar moet worden gemaakt, dat er cameratoezicht
aanwezig is. Is dit niet het geval, dan is diegene die de camera's gebruikt
strafbaar op grond van dit artikel. Wat «op duidelijke wijze»
betekent wordt echter niet geheel duidelijk. Volgens de nota naar aanleiding
van het nader verslag gelden hier geen «vastomlijnde criteria».
Is de regering nog van plan om hiervoor nadere regels te stellen
of laat zij dit over aan de organisaties die zich bedienen van heimelijk cameratoezicht?Een artikel dat gewijzigd wordt is artikel 139f Sr. Het artikel ziet op
de strafbaarstelling van het vervaardigen van een afbeelding in een woning
of een niet voor het publiek toegankelijk lokaal. Voorgesteld wordt om ook
deze bepaling uit te breiden. Het woord lokaal wordt vervangen door het woord
plaats. Dit betekent dat ook die plaatsen die niet als lokaal kunnen worden
aangemerkt voortaan onder de bepaling vallen. De persoonlijke levenssfeer
van de burger is een groot goed waarop slechts bij zwaarwegende gronden, zoals
openbare orde en veiligheid, een inbreuk mag worden gemaakt. Het gaat hier
echter niet om het publieke domein maar om een privaat domein. Waarom kiest
de regering voor een dergelijke verbreding ?Het wetsvoorstel gaat er vanuit, dat er zich situaties kunnen voordoen,
waarin heimelijk cameratoezicht weliswaar een inbreuk levert op de persoonlijke
levenssfeer, maar tevens een middel vormt om bepaalde doelen te verwezenlijken.
In deze situaties kan heimelijk cameratoezicht natuurlijk niet strafbaar zijn.
Het wetsvoorstel noemt operaties in het kader van de opsporing en de nationale
veiligheid, maar ook bijvoorbeeld het grondrecht op een vrije nieuwsgaring.
Er is bij organisaties ophef ontstaan over de in hun ogen te strikte interpretatie
van het begrip wederrechtelijkheid. Zo kan gedacht worden aan het feit dat
werknemers en verzekeraars het middel gebruiken als een middel om hun werknemers,
c.q. klanten te controleren. Als bijvoorbeeld een werkgever merkt, dat een
aantal goederen, eigendom van de werkgever, vervreemd wordt en hij hangt vervolgens
stiekem een camera op om deze vervreemding een halt toe te roepen, maar vooral
om erachter te komen wie de goederen ontvreemdt; is hij dan strafbaar op grond
van artikel 139f Sr of is er geen sprake van wederrechtelijkheid en kan dus
een eventuele telastelegging niet bewezen worden? Deze vraag zouden deze leden
nog graag beantwoord zien, temeer daar in de nota naar aanleiding van het
verslag gesteld wordt, dat er niet bedoeld is in de memorie van toelichting
bij artikel 441b Sr een limitatieve opsomming te geven van gevallen waarin
wederrechtelijkheid ontbreekt en dat, afhankelijk van de omstandigheden in
een concreet geval, de rechter tot het oordeel kan komen dat de wederrechtelijkheid
ontbreekt. Een volgende vraag is of dit ook geldt bij het bestanddeel wederrechtelijk
van de voorgestelde bepaling bij artikel 139f Sr. Hier bestaat nogal wat onduidelijk
over, daar in de memorie van toelichting bij dit artikel over de uitleg van
het bestanddeel «wederrechtelijk» niet wordt gesproken. De leden
van de CDA-fractie willen zich ervan vergewissen dat de wet er niet toe leidt
dat onwenselijk gedrag van werknemers niet langer waarneembaar is. Kan de
regering aangeven in hoeverre met deze situatie in het wetsvoorstel rekening
is gehouden? Is de regering bekend met de jurisprudentie omtrent privacy op
de werkplek, zoals het adagium dat met het betreden van de werkplek de werknemer
een deel van zijn privacy inlevert? Is het de bedoeling van de regering met
deze lijn te breken?Een ander probleem dat hiermee verband houdt is het civiele bewijsrecht.
In dit systeem geldt het adagium: wie stelt moet bewijzen. Het leveren van
bewijsmiddelen is vrij. Wat betreft de rechtmatigheid van het verkregen bewijs
worden lichte eisen gesteld. Indien een werkgever, tijdens een civiele procedure
om een werknemer te ontslaan, via een video aantoont dat een werknemer goederen,
behorende aan de werkgever, vervreemdt is de werkgever dan strafbaar op grond
van het Wetboek van Strafrecht, terwijl de video wel toegelaten wordt in een
civiel proces?De leden van de CDA-fractie vinden dat het gebruik van de camera door
ondernemers als bestrijding van interne fraude mogelijk moet blijven. Mag
het vastleggen van gedragingen, die een inbreuk maken op de belangen van de
werkgever met een camera worden vastgelegd?De leden van de D66-fractie hebben met belangstelling kennisgenomen van
de nota naar aanleiding van verslag bij het wetsvoorstel inzake uitbreiding
strafbaarstelling heimelijk cameratoezicht. Deze leden voelen toch de behoefte
nog enige opmerkingen te wijden aan dit voorstel en enkele vragen te stellen.Het cameratoezicht moet op duidelijke wijze kenbaar worden gemaakt. Het
op duidelijke wijze kenbaar maken van cameratoezicht kan door middel van een
bord op te hangen waarop wordt vermeld dat er cameratoezicht is en soms kan
het ook zo zijn dat de camera zo zichtbaar is dat het bord overbodig zou zijn.
De leden van de D66-fractie zijn tegen overregulering en symboolwetgeving,
maar kunnen zich voorstellen dat er bepaalde gevallen denkbaar zijn waarin
dat bord toch verplicht moet zijn. Kan de regering hier nader op ingaan?Uit de nota naar aanleiding van het verslag is gebleken dat het niet strafbaar
is als er opnamen worden gemaakt met losse handcamera's die ook daadwerkelijk
met de hand worden bediend (bijvoorbeeld hobby-videocamera). Op zich begrijpen
de leden van de D66-fractie dat de regering zich vooral wil beperken tot het
strafbaarstellen van structurele vormen van cameratoezicht. Maar er zijn toch
ook gevallen die wel onder de bedoelingen van deze wet vallen en dus eigenlijk
strafbaar zijn, maar die niet onder de letter van de wet vallen omdat de camera
niet «daartoe is aangebracht» (met het accent op aangebracht).
Hoe moeten met deze gevallen worden omgaan? Bestaat er de mogelijkheid het
«daartoe aangebracht» zo te interpreteren dat ook losse handcamera's
hier onder vallen?De leden van de D66-fractie begrijpen nog steeds niet waarom camera's
in kleedhokjes niet gewoon worden verboden. Er zijn toch genoeg andere methoden
om kledingdiefstal te voorkomen die veel minder ver gaan en dus wel proportioneel
zijn? Kledingzaken zullen het vereiste bordje toch een beetje wegmoffelen,
omdat het toch klanten zal afschrikken. Niet te ontkennen valt dat in winkels
waar duidelijk zichtbaar op de deur van de winkel zou staan «in dit
pand wordt u in het kleedhokje gefilmd» weinig mensen zouden komen om
kleding te passen. Graag zien deze leden een nadere beschouwing op dit punt
van de kant van de regering tegemoet. Geldt dit onder voorwaarden toestaan
van camera's trouwens ook voor kleedhokjes bij zwembaden, sporthallen, et
cetera?Bij de leden van de D66-fractie bestaat ook nog een onduidelijkheid over
het gebruik van webcams. Volgens de regering is het gebruik van webcams in
openbare ruimten niet strafbaar zolang er maar geen personen op te herkennen
vallen, zolang de webcam dus niet «daartoe is aangebracht». Webcams
worden vaak gebruikt voor het uitzenden van sfeerbeelden van concerten en
andere festiviteiten. Of de webcam «daartoe is aangebracht» valt,
zo is in de memorie van toelichting te lezen, te bepalen op basis van objectieve
criteria zoals de manier (bijvoorbeeld hoek, afstand) waarop de webcam is
bevestigd. Volgens de regering (zie nota naar aanleiding van het verslag bladzijde
11–12) zijn er echter geen mogelijkheden op voorhand bepaalde webcams
aan te wijzen als «daartoe aangebracht». Deze leden betwijfelen
of dat echt zo onmogelijk is als de regering stelt. Maar als er voorafgaand
geen verbod geldt, hoe wordt het gebruik van webcams dan gecontroleerd? De
leden van de D66-fractie stellen vast dat voor een webcam in feite hetzelfde
geldt als wat zij elders in dit nader verslag constateren over het gebruik
van een handcamera: hier kunnen ongestraft afbeeldingen mee worden gemaakt,
want ze zijn niet «daartoe aangebracht».Toezicht op de werkvloer: in het verslag is er nauwelijks aandacht besteed
aan dit onderdeel van het wetsvoorstel. Maar vanuit VNO-NCW en de vereniging
van particuliere beveiligingsorganisaties hebben ook de leden van de D66-fractie
berichten bereikt dat onderhavig wetsvoorstel bedrijven zou belemmeren voor
(hun eigen) veiligheid te zorgen. Soms is het noodzakelijk om misdrijven als
verduistering gepleegd door het eigen personeel op te lossen door middel van
cameratoezicht. Bijvoorbeeld het geval waar door middel van heimelijk
cameratoezicht bij een bedrijf iemand is aangehouden die glas in smeerkaas
stopte. De leden van de D66-fractie is niet helemaal duidelijk wat onderhavig
voorstel nu feitelijk betekent voor bedrijven. Wat mogen zijnadat deze wet
in de voorgestelde vorm in het staatsblad is verschenen- nu wel en niet meer
of minder dan dat zij nu mogen? Zou de regering dit uiteen kunnen zetten?
Verdwijnt de mogelijkheid volledig voor bedrijven om cameratoezicht te houden
of blijft het bestaan onder voorwaarden? Welke rol kan het College Bescherming
Persoonsgegevens spelen inzake nut en noodzaak van cameratoezicht binnen een
bedrijf? Zien de leden van de D66-fractie het goed dat de mogelijkheid van
cameratoezicht bij bijvoorbeeld banken en pinautomaten blijft bestaan, maar
alséén van de voorwaarden heeft dat het kenbaar moet worden
gemaakt? Zo zijn de afbeeldingen van overvallen toch nog steeds bij het televisieprogramma
«Opsporing verzocht» te zien?Vervolgens is natuurlijk de vraag of die voorwaarden waaronder bedrijven
cameratoezicht kunnen toepassen reëel en toereikend zijn in alle gevallen
om misdrijven op te sporen of te voorkomen. Deze leden begrijpen niet waarom
er bezwaren zijn tegen een bordje «hier is cameratoezicht» in
de smeerkaasfabriek, wanneer men vindt dat cameratoezicht noodzakelijk is.
Zal iemand die kwaad in de zin heeft zich tegen laten houden door een bordje
of een zichtbare camera? Ja, prima, dan vindt er geen criminaliteit plaats;
zo nee: dan zijn er altijd alsnog de beelden.Graag ontvangen de leden van de D66-fractie een reactie op de opmerkingen
van VNO-NCW uit de brief van 1 oktober jl. aan de minister dat er onduidelijkheid
is over de uitleg van het bestanddeel «wederrechtelijk» in onderhavig
voorstel. Is de uitleg van het bestanddeel «wederrechtelijk» bij
artikel 441b Sr en bij artikel 139f Sr hetzelfde? Kan de regering enkele (niet
limitatieve) voorbeelden geven van situaties waarbij sprake is van conflicterende
rechten, waarbij de verborgen camera niet «wederrechtelijk» wordt
geacht? Ook ten aanzien van andere punten uit de hierboven aangehaalde brief
van VNO-NCW zien de leden van de D66-fractie graag een reactie van de regering.Het antwoord in de nota naar aanleiding van het verslag op de vraag van
de leden van de D66-fractie over het bewaren van beelden is helder. Eén
ding valt op: de regering schrijft dat zij het strafbaarstellen van het bewaren
van beelden die zijn gemaakt in strijd met artikel 441b Sr vooralsnog niet nodig acht. Wat wordt er hier bedoeld met «vooralsnog»?
Is dit slechts het niets uitsluiten in de (verre) toekomst of is de regering
aan het studeren op mogelijkheden om het toch strafbaar te stellen, omdat
artikel 35 Auteurswet 1912 en de Wet bescherming persoonsgegevens onvoldoende
dekking geven?De leden van de GroenLinks-fractie hebben met belangstelling kennisgenomen
van de antwoorden van de minister van Justitie op de in het verslag opgeworpen
vragen. Deze leden onderschrijven evenals de regering het belang van kenbaarheid.Ten aanzien van artikel 441b Sr vragen deze leden welke consequenties
er worden verbonden aan het door de politie wederrechtelijk vervaardigen van
afbeeldingen door verborgen camera's. Duidelijk is dat dergelijke afbeeldingen
niet kunnen worden gebruikt als bewijsmateriaal in strafzaken. Het is evident
dat sommige afbeeldingen wel degelijk van nut zijn voor politiediensten en
daarom opgeslagen worden. Mocht dit naar verloop van tijd uitkomen, houdt
dat dan in dat politiefunctionarissen onder de werkingssfeer van dit artikel
vallen?Welke gevolgen worden er verbonden aan het vergaren van afbeeldingen door
verborgen camera's door burgers die samenwerken met journalisten. Vallen deze
burgers ook onder de journalistieke exceptie (de drie rechtmatigheidscriteria)? De leden van de SGP-fractie hebben met belangstelling van het wetsvoorstel
en de nota naar aanleiding van het verslag kennisgenomen. Mede gelet op diverse
reacties van betrokken partijen hebben zij er behoefte aan enige nadere vragen
aan de regering voor te leggen.Deze leden kunnen zich verenigen met het uitgangspunt dat bij het toestaan,
respectievelijk het gebruik maken van heimelijk cameratoezicht onderscheid
wordt gemaakt tussen het publieke domein en de privé-omgeving, waarbij
op het eerste terrein meer toelaatbaar/mogelijk is dan op laatstgenoemd terrein.
Naar de opvatting van deze leden neemt echter de bedrijfsruimte en het bedrijfsterrein
van ondernemingen een eigen plaats in. Zij stellen daarom de vraag of de regering
niet, met hen, van oordeel is dat op genoemde plaatsen inzet van verborgen
camera's mogelijk zou moeten zijn, bijvoorbeeld om gedragingen vast te kunnen
leggen die een inbreuk maken op de belangen van de werkgever.In dit verband geeft de opneming van de term «wederrechtelijk»
in de voorgestelde artikelen 139f en 441b van het Wetboek van Strafrecht en
de restrictieve toelichting deze leden reden tot zorg, aangezien inzet van
verborgen camera's in de bedrijfssituatie niet alleen op (het opsporen van)
strafbare feiten behoeft te zijn gericht, maar ook betrekking kan hebben op
laakbare en schadelijke gedragingen van werknemers en anderen die de bedrijfsruimte
en het bedrijfsterrein betreden en er aanwijzingen voor zulke gedragingen
bestaan.Deze leden kunnen zich voorstellen dat aan de inzet van genoemde doeleinden
eventueel de voorwaarde wordt verbonden van melding aan de politie en stellen
de vraag wat de reactie van de regering op deze suggestie is.Ook stellen deze leden de vraag welke betekenis de regering toekent aan
het toetsingskader met betrekking tot het gebruik van de (verborgen) camera
als opsporingsmiddel bij werknemersfraude en -diefstal, zoals neergelegd in
de checklist van de Registratiekamer van 23 juli 1998.Concreet stellen deze leden zich voor dat het voorgestelde artikel 441b
ongewijzigd blijft, maar dat in het voorgestelde artikel 139f het woord «wederrechtelijk»
wordt vervangen door de woorden «waardoor diens rechtmatig belang kan
worden geschaad». Zij vragen om een reactie van de regering op dit voorstel.De voorzitter van de commissie,Swildens-RozendaalDe griffier voor dit verslag,BregmanXNoot1Samenstelling: Leden: Swildens-Rozendaal (PvdA), voorzitter, Van de Camp
(CDA), Biesheuvel (CDA), Scheltema-de Nie (D66), Zijlstra (PvdA), Apostolou
(PvdA), Middel (PvdA), Van Heemst (PvdA), Dittrich (D66), ondervoorzitter,
Rabbae (GroenLinks), Van Oven (PvdA), Kamp (VVD), Rouvoet (ChristenUnie),
O.P.G. Vos (VVD), Passtoors (VVD), Van Wijmen (CDA), De Wit (SP), Ross-van
Dorp (CDA), Niederer (VVD), Nicolaï (VVD), Halsema (GroenLinks), Weekers
(VVD), Van der Staaij (SGP), Wijn (CDA), Vacature PvdA.Plv. leden: Wagenaar (PvdA), Balkenende (CDA), Cörüz (CDA),
Van Vliet (D66), Duijkers (PvdA), Kuijper (PvdA), Albayrak (PvdA), Barth (PvdA),
Hoekema (D66), Karimi (GroenLinks), Santi (PvdA), Luchtenveld (VVD), Slob
(ChristenUnie), Van den Doel (VVD), Rijpstra (VVD), Rietkerk (CDA), Marijnissen
(SP), Buijs (CDA), Van Baalen (VVD), Van Blerck-Woerdman (VVD), Vacature GroenLinks,
De Vries (VVD), Van Walsem (D66), De Pater-van der Meer (CDA) en Arib (PvdA). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-27732-6.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl