Europese Raad; Notitie inzake de voorstellen van de Commissie over de nieuwe Financiële Perspectieven 2007-2013
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-12 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 21501-20, nr. 259

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

29-09-2004

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2003-2004

21501-20 nr. 259

20-09-2004

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekeningLichaamNOTITIEDe voorstellen van de Europese Commissie inzake de Financiële
Perspectieven 2007–2013 september 20041. InleidingDoel van deze notitieTijdpadWat vooraf gingBesprekingen tijdens het Ierse VoorzitterschapWetgevingspakket van de Commissie2. De mededeling van de Commissie – Toegevoegde
waarde3. De positie van het kabinet op hoofdlijnen4. Inzet van het kabinet op de verschillende Commissievoorstellen4.1. De Commissievoorstellen op geaggregeerd niveauDe Nederlandse inzet4.2. Categorie 1a Concurrentievermogen voor groei en werkgelegenheidDe Nederlandse inzet4.3 Categorie 1b Cohesie voor groei en werkgelegenheidTotale omvang van Cohesiemiddelen 2007–2013UitfaseringsregelingenDe Nederlandse inzet4.4. Categorie 2: Beheer en bescherming van natuurlijke
hulpbronnenGemeenschappelijk LandbouwbeleidPlattelandsbeleidVisserijbeleidDe Nederlandse inzet4.5 Categorie 3: BurgerschapNederlandse inzet4.6 Categorie 4: De EU als partner op het wereldtoneelInzet Nederlandse regering5. De ontvangstenkant van de EU: het Eigen Middelen Besluit5.1. Het generiek correctiemechanismeHet CommissievoorstelGevolgen voor de netto-positie van NederlandDe Nederlandse inzet5.2 De financiering van de Europese Unie: de eurotax en
vereenvoudiging van het Eigen Middelen BesluitVariant 1 – Belasting op energieconsumptieVariant 2 – Gedifferentieerde BTW-heffingVariant 3 – VennootschapsbelastingDe Nederlandse inzet6. Het Interinstitutioneel akkoordNederlandse inzet7. Slot
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 21501-20Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 65 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
21 501-20Europese Raadnr. 259BRIEF VAN DE MINISTER EN VAN DE STAATSSECRETARIS VAN BUITENLANDSE ZAKEN
EN VAN DE MINISTER VAN FINANCIËNAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-GeneraalDen Haag, 20 september 2004Graag bieden wij u hierbij, mede namens de overige leden van het kabinet,
de notitie aan inzake de voorstellen van de Commissie over de nieuwe Financiële
Perspectieven 2007–2013.De Staatssecretaris voor Europese Zaken,A. NicolaïDe Minister van Financiën,G. ZalmDe Minister van Buitenlandse Zaken,B. R. BotNOTITIEDe voorstellen van de Europese Commissie inzake de Financiële
Perspectieven 2007–2013 september 20041. InleidingDoel van deze notitieIn deze notitie geeft het kabinet haar visie op de voorstellen van de
Commissie voor de nieuwe Financiële Perspectieven 2007–2013. Hierbij
zal de nadruk liggen op de voorstellen in hun onderlinge samenhang, het effect
op de Nederlandse afdrachten aan de EU en de Nederlandse netto-positie. Over
de individuele wetgevingsvoorstellen zal het Parlement, regulier, via de fiches
Beoordeling Nieuwe Commissievoorstellen geïnformeerd worden. Deze notitie
geeft de inzet van Nederland als lidstaat weer. Als voorzitter van de EU in
de komende maanden heeft Nederland ook een andere rol te vervullen. Over de
voornemens van het Nederlands Voorzitterschap is met Uw Kamer van gedachte
gewisseld in het kader van het Algemeen Overleg van 15 juni jl. inzake
de notitie over de accenten van het Nederlands Voorzitterschap.TijdpadMet de definitieve voorstellen van de Commissie breekt een nieuwe fase
aan in het proces dat tot vaststelling van de nieuwe meerjarenbegroting van
de EU moet leiden. De verkennende discussie maakt plaats voor de onderhandelingen.
Deze kunnen worden verdeeld in een fase waarin de lidstaten op basis van een
eerste ronde van uitwisseling van standpunten op hoofdlijnen, toewerken naar
gemeenschappelijke uitgangspunten en politieke oriëntaties. Dit werk
valt toe aan het Nederlands Voorzitterschap. De tweede onderhandelingsfase
zal onder het Luxemburgse en mogelijk aansluitend onder het Britse Voorzitterschap
plaatsvinden. Dan moet onderhandeld worden over een totaalpakket, waarbij
de Europese Raad de knopen moet doorhakken.Wat vooraf gingOp 10 februari heeft de Commissie haar eerste mededeling over de
nieuwe financiële perspectieven 2007–2013 aan het Europees Parlement
gepresenteerd. Hiermee gaf de Commissie haar zienswijze op de belangrijkste
beleidsterreinen en de bijbehorende financiële kaders voor de EU.Het kabinet heeft naar aanleiding van de mededeling op 10 februari
een notitie opgesteld ten behoeve van het Parlement (TK 21 501-20 nr.
239 dd 10 maart 2003). In deze notitie werd een eerste appreciatie gegeven
van de ideeën van de Commissie en de Nederlandse inzet daarop. Veel daarvan
blijft geldig. De definitieve voorstellen maken het echter mogelijk de standpunten
te verdiepen en te verbijzonderen. Het is jammer dat niet alle voorstellen
in detail bekend zijn. Zo ontbreken precieze gegevens op belangrijke terreinen
als externe betrekkingen, JBZ en onderzoek. Daarin wordt deels voorzien door
de nadere informatie die de Commissie geeft over haar voornemens op deze terreinen
in de horizontale mededeling die het gehele pakket omvat (COM(2004)487 dd
14 juli 2004). De onderhandelingen gaan thans van start. Het kabinet
meent er goed aan te doen het Parlement dan ook nu te informeren omtrent haar
standpunten. Desgewenst kan over deelvoorstellen nog nader gecommuniceerd
worden. Besprekingen tijdens het Ierse VoorzitterschapTijdens het Ierse Voorzitterschap heeft een uitgebreide discussie plaatsgevonden
tussen de lidstaten onderling en met de Commissie waarin alle facetten van
de Commissieplannen de revue zijn gepasseerd. Tijdens de Europese Raad van
juni is de Commissie opgeroepen om spoedig met haar definitieve voorstellen
te komen en is aan het Nederlands Voorzitterschap gevraagd de werkzaamheden
voor te zetten rekening houdend met het werk van het Ierse Voorzitterschap
en de verschillende posities van de lidstaten.Wetgevingspakket van de CommissieDe Commissie heeft op 14 juli een omvangrijk pakket aan conceptwetgeving
afgerond dat zich uitstrekt over diverse beleidsterreinen van de EU. Zo zijn
ontwerpverordeningen gepresenteerd over het toekomstig structuurbeleid, plattelandsbeleid,
onderwijs, cultuur, audiovisueel beleid, Trans Europese Netwerken (TENS) en
jeugdbeleid. Conceptprogramma's op de terreinen van justitie en binnenlandse
zaken, extern beleid en onderzoek wordt in de loop van deze maand verwacht.
Naast de vele voorstellen voor het toekomstig beleid van de EU heeft de Commissie
ook een rapport aangenomen over het functioneren van het Eigen Middelen Stelsel
met daarbij een uitgewerkt voorstel voor de invoering van een generiek correctiemechanisme
(GCM) en een concept Interinstitutioneel akkoord tussen Raad, Europees Parlement
en de Commissie inzake de begrotingsdiscipline en verbetering van de begrotingsprocedure.
De navolgende notitie is aan dit pakket gewijd.2. De mededeling van de Commissie – Toegevoegde
waardeTer begeleiding van dit omvangrijk pakket aan voorstellen voor de toekomstige
uitgaven en ontvangsten van de EU heeft de Commissie een overkoepelende mededeling
uitgebracht (COM (2004) 487) die nader ingaat op de – in haar perceptie –
toegevoegde waarde op EU-niveau van haar voorstellen. De Commissie stelt dat
deze toegevoegde waarde op drie verschillende manieren kan worden aangetoond:
indien er sprake is van een grotere doeltreffendheid, een grotere efficiency,
of indien er sprake is van synergievoordelen ten opzichte van geen uitgaven
op EU-niveau. Indien voldaan wordt aan één of meer van deze
eisen dan is een investering op EU-niveau gerechtvaardigd.Onder doeltreffendheid noemt de Commissie de gemeenschappelijke beleidslijnen
op terreinen van mededinging, handel, vervoer, landouw, visserij en de EMU.
Deze gemeenschappelijke beleidslijnen hebben bijgedragen tot de interne markt
en tot een gezamenlijke stem in de internationale handelsfora. Zonder dit
beleid op EU-niveau zouden zowel intern als extern, de economische prestaties
beduidend minder zijn geweest. Andere voorbeelden van doeltreffendheid van
EU-uitgaven zijn volgens de Commissie de mogelijkheid om dankzij de EU via
onderwijs en opleidingsprogramma's van elkaars ervaringen, kennis en tradities
te leren en investeringen in vervoersnetwerken om de natuurlijke tendens tegen
te gaan van nationale investeringen die louter op het nationaal grondgebied
zijn gericht.Onder efficiency wordt door de Commissie verstaan het feit dat één
euro uitgegeven op EU-niveau meer oplevert dan deze zelfde euro op nationaal
niveau. Als voorbeeld noemt de Commissie het onderzoeksbeleid waarbij op EU-niveau
sprake is van een hefboom effect op particuliere financiering voor grootschalige
technologische initiatieven – bijvoorbeeld het satelliet navigatiesysteem
Galileo –, de schaalvoordelen van poolen van deskundigheid
en het bijeenbrengen van voldoende investeringen bij toegepast onderzoek.
Daarnaast stelt de Commissie in een ander voorbeeld dat samenwerking op het
terrein van asiel en migratie ook efficiency winst oplevert. Men kan denken
aan gemeenschappelijke maatregelen voor grenscontrole in een EU zonder binnengrenzen,
waarbij deze samenwerking de enige manier is om te komen tot een eerlijke
verdeling van de lasten. Een zekere kostendeling zou hierbij de onderlinge
solidariteit versterken.Tot slot wordt door de Commissie onder synergie verstaan, gerichte EU-uitgaven
om de synergie tussen bestedingsbeslissingen op Europees, nationaal en regionaal
niveau te bevorderen. Als voorbeeld hiervan noemt de Commissie het Cohesiebeleid
waarbij het de taak van de EU is om het nationale optreden aan te vullen en
als een hefboom te fungeren om de doeltreffendheid van de uitgaven te maximaliseren.
Ook het Plattelandsbeleid en een gecoördineerd optreden op het terrein
van terrorisme zijn voorbeelden waar synergievoordelen te behalen zijn. Tot
slot stelt de Commissie dat op het terrein van extern optreden synergievoordelen
worden gehaald door «pooling» van kennis en relaties met derde
landen uit alle lidstaten en de gezamenlijk opgebouwde kennis en ervaring
bij het uitvoeren van het EU-hulpbeleid.3. De positie van het kabinet op hoofdlijnenIn de mededeling van 10 februari jl. stelde de Commissie dat het
realiseren van duurzame economische groei de centrale uitdaging voor de Unie
is. In de periode vanaf 2007 zou dit ook in de meerjarenbegroting zichtbaar
moeten worden. Als voorwaardenscheppend kader voor deze duurzame economische
groei dient de EU additionele inspanningen te verrichten voor de veiligheid
van haar burgers. Dit kader vertaalt zich wat de Commissie betreft in een
ambitieus programma op het beleidsterrein van justitiesamenwerking en het
externe optreden van de EU in de wereld. In de mededeling werd dit ambitieuze
programma gekoppeld aan een forse stijging van de uitgaven. De totale uitgaven
(vastleggingen) van de EU zouden in 2013 moeten stijgen met 31% ten opzichte
van 2006 en belopen ruim 1000 miljard (prijzen 2004) over de periode 2007–2013.Het nu voorliggende pakket aan definitieve voorstellen wijkt op hoofdlijnen
inhoudelijk noch financieel af van hetgeen de Commissie in haar mededeling
van februari reeds aankondigde. Er is thans sprake van een gedetailleerde
uitwerking. Daarnaast is in het verslag over het functioneren van het Eigen
Middelen Stelsel en het concept Interinstitutioneel akkoord invulling gegeven
aan de aangekondigde voornemens van de Commissie inzake de introductie van
een generiek correctie mechanisme, het entameren van een debat over de invoering
van een eurotax en het vergroten van de flexibiliteit in de meerjarenbegroting.Het kabinet is verheugd dat de Commissie in haar nieuwe mededeling nader
ingaat op het apsect van Europese toegevoegde waarde. Lidstaten, waaronder
Nederland, hadden daar ook op aangedrongen. Het is een prisma waardoor de
beleidsvoorstellen telkens moeten worden bezien en biedt de gelegenheid nieuwe
initiatieven, maar ook bestaand beleid tegen het licht te houden. De criteria
van doelmatigheid en doeltreffendheid spreken aan, hoewel het onderscheid
bij het rangschikken van beleidsterreinen eronder wat gekunsteld aandoet.
Veelal bestaat er een verband. Het derde criterium, synergie, is beduidend
minder precies. Het laat veel ruimte voor interpretatie en is derhalve minder
onderscheidend. Het kabinet weegt het navenant.Deze criteria zijn instrumenten die de discussie moeten aanscherpen. Zij
zeggen op zich niets over de gewenste richting van het beleid: het doel in tegenstelling tot doelmatigheid en doeltreffendheid, en evenmin over
de omvang van de beschikbaar te stellen middelen. Dat is voorwerp van de politieke
oordeelsvorming van nationale regeringen die in hun subsidiariteitstoets tevens
de aspiraties van de burgers en het democratisch draagvlak zullen betrekken.
De nationale begrotingsdiscipline van de lidstaten stelt daarbij financiële
grenzen.De onderbouwing van de toegevoegde waarde van de Commissievoorstellen
acht het kabinet niet altijd even overtuigend. Hierbij kan ook worden aangetekend
dat de Commissie bij de individuele voorstellen niet ingaat op dit thema waardoor
de belangrijke informatie op dit punt niet aanwezig is. In het algemeen kan
worden gesteld dat op sommige terreinen samenwerking in de vorm van EU-regelgeving
en gemeenschappelijke afspraken voor nationaal optreden evidente voordelen
beidt. Men kan hier denken aan de interne markt en terrorisme. Op andere terreinen,
als onderzoek en TENS is er een aantoonbare toegevoegde waarde van uitgaven
op EU-niveau. Het Kabinet zal de voorstellen van geval tot geval beoordelen
en verzoeken om nadere onderbouwing op het niveau van de individuele voorstellen.In haar reactie op de Commissiemededeling van februari stelde het kabinet
de volgende uitgangspunten te hanteren:Het kabinet wenst een ambitieuze beleidsagenda voor de Europese Unie te
combineren met een strak en behoedzaam financieel kader. Hierbij acht het
kabinet het zeer wel mogelijk om dit te realiseren binnen een reëel constant
uitgavenkader. Voorwaarde is wel dat er een serieuze discussie wordt gevoerd
over de ervaringsgegevens van gevoerd beleid tot nu toe en de noodzaak tot
heroriëntatie van middelen richting nieuwe prioriteiten. Het kabinet
onderschrijft het feit dat de EU voor de uitdaging staat om de ambitieuze
agenda van de Lissabon-strategie met vereende krachten aan te pakken. Ook
is het kabinet, met de Commissie van mening dat de EU een antwoord moet vinden
op vraagstukken rond interne en externe veiligheid. In de nieuwe financiële
kaders voor de EU zou hier rekening mee moeten worden gehouden. Kortom de
discussie in de komende tijd zou moeten gaan over hoe een balans kan worden
gevonden tussen de ambities van de Unie en een stringent uitgavenkader. Voor
de komende onderhandelingen formuleerde het kabinet in februari de volgende
uitgangspunten:• Conform het Hoofdlijnenakkoord wil Nederland de afdrachten aan
de Unie reëel constant houden ten opzichte van 2006.• Om deze doelstelling te bereiken wil Nederland een reëel constant
uitgavenkader vanaf 2007 (met als referentiejaar 2006).• Om de nieuwe prioriteiten van de Unie – duurzame economische
groei en interne en externe veiligheid – te financieren is ex ante beleidshervorming
nodig via herverdeling binnen een reëel constant uitgavenkader; nieuw
voor oud is het leidende principe.• Binnen de dan overeengekomen Financiële Perspectieven is Nederland
tegenstander van meer flexibiliteit. Nederland is van mening dat er harde
schotten tussen de uitgavencategorieën moeten blijven. Onderuitputting
mag niet voor andere beleidsdoeleinden ingezet worden. Nederland is tegenstander
van een jaarlijkse triloog over tussentijdse aanpassing van de Financiële
Perspectieven.• Binnen de gestelde kaders van het Hoofdlijnenakkoord wenst Nederland
een verbetering van zijn relatieve netto-positie ten opzichte van netto-posities
van landen met een vergelijkbare welvaart. Met dat doel is Nederland voorstander
van de introductie van een Generiek Correctiemechanisme. Deze uitgangspunten blijven de leidraad voor het kabinet tijdens de komende
onderhandelingen.4. Inzet van het kabinet op de verschillende CommissievoorstellenMet het verschijnen van de definitieve voorstellen van de Commissie onstaat
een veel preciezer en gedetailleerd beeld van het pakket voor Agenda 2007.
In het hiernavolgende deel van de notitie wordt op totaalniveau en per beleidscategorie
ingegaan op de voorstellen van de Commissie en worden deze getoetst aan de
uitgangspunten van het kabinet.4.1. De Commissievoorstellen op geaggregeerd niveauIn het definitieve voorstel van Commissie zouden de uitgaven van de EU
van 120,7 miljard euro (prijzen 2004) in 2006 tot 158,5 miljard in 2013 stijgen
(prijzen 2004). Dit vertegenwoordigt een stijging met 31%. Een uitgebreid
cijfermatig overzicht van de voorstellen van de Commissie is als bijlage bij
deze notitie gevoegd.De Nederlandse inzetHet kabinet is van mening dat de Commissie een kans gemist heeft om een
substantiële aanzet te geven voor een herprioritering van de beleidsuitgaven
op EU-niveau. De Commissie heeft onvoldoende echte keuzes gemaakt waardoor
intensiveringen en nieuwe prioriteiten gestapeld zijn op bestaand beleid.
Resultaat is dan een fors hoger totaalbudget. Het kabinet kiest voor een andere
insteek: nieuw voor oud. Binnen een reëel constant uitgavenkader zal
door een herprioritering ruimte moeten worden gevonden voor uitgaven ten behoeve
van interne en externe veiligheid en ter financiering van programma's die
een impuls kunnen geven aan de Lissabon-strategie. De mogelijkheden tot intensivering
van de uitgaven voor genoemde prioriteiten zullen afhangen van de komende
onderhandelingen en de bereidheid elders besparingen te vinden. Hierbij wegen
het voldoen aan het subsidariteitsbeginsel en een duidelijk aantoonbare toegevoegde
waarde van uitgaven op EU-niveau voor het kabinet zwaar mee. Duidelijk is
dat de uitkomst van de onderhandelingen over het toekomstig cohesiebeleid
en dan met name de uiteindelijke hoogte van het budget in belangrijke mate
bepalend zal zijn voor de financiële ruimte voor intensiveringen elders.
Dit is des te meer zo aangezien voor de andere grote kostenpost in de meerjarenbegroting –
uitgaven voor markmaatregelen en rechtstreekse betalingen onder het gemeenschappelijk
landbouwbeleid – een plafond tot en met 2013 is afgesproken.4.2. Categorie 1a Concurrentievermogen voor groei en werkgelegenheidDe Commissie stelt voor de uitgaven in deze subcategorie, ter versterking
van het groeivermogen van de Unie, te laten toenemen met 194% in 2013 (t.o.v.
2006). Het doel is de Lissabon-strategie te realiseren. Over de hele periode
van de Financiële Perspectieven gaat het om bijna 133 miljard euro aan
uitgaven. De inzet van de gevraagde middelen zou volgens de Commissie als
volgt over de beleidsterreinen en bijbehorende programma's verdeeld moeten
worden:1. Onderzoek ( – gem. 9,9 miljard over
de periode 2007–2013): de uitgaven zijn gericht op de totstandkoming
van een Europese Onderzoeksruimte, bijdragen aan de 3% R&D uitgaven doelstelling,
alsmede directe financiële ondersteuning van onderzoek (o.a. veiligheidsgerelateerd
onderzoek en ruimtevaart, een European Science Council). Ten opzichte
van 2006 is er in 2013 sprake van een stijging met circa 160%.2. Trans Europese Netwerken (gem. 3,2 miljard
per jaar over de periode 2007–2013): de EU zou tot 2020 ruim 40 miljard
bij moeten dragen aan verdere ontwikkeling van de TENS (vervoer, energievoorziening,
etc.). Ten opzichte van 2006 is er in 2013 een stijging met ruim 300%3. Uitgaven voor onderwijs en training met de nadruk op mobiliteit, partnerschapen tussen instellingen,
financieren van onderwijsprojecten en ondersteuning aan de ontwikkeling van
Europees beleid voor het onderwijs (gem 1,8 miljard over de periode 2007–2013).
Een doelstelling is de deelname van 3 miljoen studenten aan het Erasmus mobiliteitsprogramma's
in 2010 (was 1 miljoen in 2002). Ten opzichte van 2006 is er in 2013 sprake
van een stijging met ruim 320%.4. Versterking Europese sociale agenda via
regelgevend kader of gemeenschappelijke doelstellingen (bijvoorbeeld: Europese
gezondheidskaart voor mobiele werknemers).5. Versterking concurrentiekracht bedrijven
door o.a. innovatie te stimuleren en de interne markt te vervolmaken. (gem.
2,9 miljard per jaar over de periode 2007–2013). Ten opzichte van 2006
is er in 2013 sprake van een stijging met 115%.De Nederlandse inzetHet kabinet onderschrijft het uitgangspunt dat het uitvoeren van de Lissabon-strategie
een absolute topprioriteit voor de EU en haar lidstaten is. De nadruk ligt,
wat het kabinet betreft, op het uitvoeren van de noodzakelijke structurele
hervormingen waarbij de primaire verantwoordelijkheid voor de uitvoering en
eventuele financiering bij de lidstaten zelf ligt. Uitgaven op EU-niveau dienen
duidelijk complementair te zijn aan deze structurele hervormingen waarbij
de nadruk dient te liggen op het optimaal laten aansluiten van beleidsdoelstellingen
en instrumentarium. In 2006 zal 8,8 miljard worden uitgegeven op EU-niveau
voor programma's die onder de Lissabon-strategie gevat kunnen worden. Voor
de komende periode is een intensivering mogelijk. Op basis van het subsidiariteitsbeginsel
en de verwachte toegevoegde waarde op EU-niveau is het kabinet van mening
dat indien, binnen een reëel constant kader middelen door besparingen
elders vrijkomen, de nadruk van intensiveringen op onderzoek en TENS moet
liggen. Daarnaast is, vanwege het belang voor het Lissabon proces, enige reële
groei op het terrein van onderwijs gewenst.In haar notitie van februari stelde het kabinet dat het voorgestelde budget
in categorie 1a, in geen verhouding stond tot de gehanteerde uitgangspunten
van subsidiariteit, proportionaliteit en toegevoegde waarde. De Commissie
heeft met het pakket van gedetailleerde voorstellen en haar argumenten inzake
de toegevoegde waarde van de voorstellen geen nieuwe gezichtspunten aangedragen
die nopen tot een bijstelling van deze reactie.4.3 Categorie 1b Cohesie voor groei en werkgelegenheidDe Commissie heeft op 14 juli een pakket van vijf conceptverordeningen
gepresenteerd die gezamenlijk het toekomstige Cohesiebeleid (voorheen structuur-
en cohesiebeleid geheten) behelzen. Dit pakket bestaat uit een algemene verordening
met gemeenschappelijke bepalingen voor alle instrumenten en vervolgens vier
verordeningen voor de individuele instrumenten – EFRO, ESF, het Cohesiefonds
en een nieuw instrument dat het mogelijk maakt voor lidstaten en regio's om
instanties voor grensoverschrijdende samenwerking in te stellen (indien daar
behoefte aan is). De definitieve voorstellen van de Commissie wijken nauwelijks
af van hetgeen reeds door middel van het zgn. derde cohesierapport bekend was. De reactie van het kabinet op dit rapport (TK 21 501-20 nr.
240) blijft dan ook van toepassing. De belangrijkste punten in deze reactie
waren:Het Kabinet neemt goede nota van het streven van de Commissie om de beschikbare
middelen voor cohesiebeleid voor de minst welvarende delen van de Unie te
verhogen naar driekwart, maar vindt dat dit niet ver genoeg gaat. Het wijst
er daarbij op dat hierbij de ruime (overgang)steun aan regio's in de huidige
lidstaten en steun aan de ultraperifere gebieden inbegrepen is. In het kader
van de Europese solidariteit pleit het kabinet er voor om de meerderheid van
de beschikbare middelen in te zetten in de minst welvarende lidstaten van
de Unie, in casu vooral de nieuwe lidstaten. Mochten er cohesiemiddelen ingezet
worden ten gunste van regio's in de huidige lidstaten die relatief welvarender
geworden zijn door de uitbreiding van de Unie, dan dient deze overgangssteun
in omvang en tijd beperkt te zijn.Het Kabinet is geen voorstander van het toedelen van steun aan welvarende
regio's onder de doelstelling regionaal concurrentievermogen en werkgelegenheid.
Het is van mening dat deze landen/regio's zelf over de noodzakelijke middelen
beschikken.Het Kabinet beoordeelt het opzetten van een eigen gebiedsautoriteit voor
grensoverschrijdende samenwerking positief indien hiermee daadwerkelijk een
oplossing wordt geboden voor de aan de samenwerking verbonden uitvoeringsproblemen
door verschillen in regelgeving. Hierbij wenst het Kabinet wel duidelijkheid
te verkrijgen over de rechtsaansprakelijkheid van een dergelijk gebiedsautoriteit.
Ten aanzien van de territoriale samenwerking met een daadwerkelijk communautaire
meerwaarde zal het Kabinet nader bestuderen of, en zo ja welke, verbeteringen
in schaalgrootte en aard van de interventies, mogelijk zijn.Tot slot steunt het Kabinet het uitgangspunt van de Commissie om met name
de uitvoering van het cohesiebeleid daadwerkelijk te vereenvoudigen. Wel waarschuwt
het voor mogelijke rechtsongelijkheid tussen de lidstaten, wanneer gekozen
wordt voor verruiming van de toepassing van nationale regels voor het bepalen
van de subsidiabiliteit en mogelijke verschillen in controleregimes.Totale omvang van Cohesiemiddelen 2007–2013De Commissievoorstellen komen neer op een totale omvang van de cohesiemiddelen
van 0,41% BNI voor de EU-27, hetgeen neerkomt op € 338,7 miljard
(prijzen 2004) voor de periode 2007–2013. Rekening houdend met programma's
op het gebied van plattelandsontwikkeling en visserij (die in de huidige FPs
onder structuurfondsenbeleid vallen, maar in de nieuwe FPs onder een andere
categorie) komt het budget uit op 0,45% BNI EU-27. Dit betekent in reële
termen een verhoging van +/- 30% tov van het huidige budget (€ 265
mrd, prijzen. 2004). De Commissie noemt drie doelstellingen voor cohesie beleid:convergentie, regionale concurrentiekracht & werkgelegenheid
en territoriale samenwerking. De verdeling van de middelen per doelstelling
is 78,5% voor de convergentiedoelstelling en 17,2% en 3,9% voor respectievelijk
regionale concurrentiekracht & werkgelegenheid en territoriale samenwerking.
De convergentiedoelstelling is gericht op het bevorderen van economische groei
en werkgelegenheid in de minst ontwikkelde lidstaten en regio's. De Regionaal
concurrentiekracht en werkgelegenheid doelstelling (C2) is voor alle overige
regio's (inclusief regio's in welvarende lidstaten) en territoriale samenwerking
(C3) is gericht op grensoverschrijdende, inter-regionale en transnationale
samenwerking. Bij de toewijzing van middelen wil de Commissie, net als thans
het geval, de ontvangsten uit het Cohesiebeleid maximeren op 4%
van het BNP van de desbetreffende lidstaat. Bij de berekening van de middelen
die de lidstaten toekomen wil de Commissie hetzelfde per capita berekeningssysteem
als thans van toepassing gebruiken. Gevolg hiervan is dat, vanwege de geringe
omvang van het BNI van de nieuwe lidstaten in combinatie met het maximeren
van de ontvangsten op 4% BNI, additionele middelen aan andere (rijke) lidstaten
zullen toevallen. De Commissie sluit deze mogelijkheid in haar voorstellen
niet uit.UitfaseringsregelingenOp basis van Commissieinformatie kan worden vermeld dat als onderdeel
van de convergentiedoelstelling een speciale uitfaseringsregeling wordt voorgesteld
voor 18 regio's in de EU-25 die vanwege de toetreding van 10 armere lidstaten
en de daaropvolgende verlaging van de gemiddelde welvaart in de EU25 met 12,5%
(het zogenaamde statistisch effect) niet langer voor steun in aanmerking zouden
komen. Deze regio's zouden in aanmerking komen voor 85% van de steun die ze
in 2006 ontvangen teruglopend tot 60% in 2013. Over de gehele periode betekent
dit een bedrag, volgens eerste eigen berekeningen, van rond de 20 miljard
euro. Als onderdeel van de doelstelling voor regionale concurrentiekracht
wil de Commissie 12 regio's die vanwege eigen autonome economische groei niet
meer in aanmerking komen voor steun uit de convergentiedoelstelling, laten
infaseren in deze tweede doelstelling. Steun zou van rond de 75% van hetgeen
in 2006 zal worden ontvangen, worden teruggebracht tot 45% in 2010. Vanaf 2011
zou de steun verder dalen tot aan het gemiddelde steunbedrag voor andere regio's
die onder deze doelstelling vallen. Over de gehele periode betekent dit een
steunbedrag van rond de 10 miljard euro.De Nederlandse inzetHet kabinet is van mening dat het huidige structuurbeleid hervormd moet
worden. De definitieve voorstellen van de Commissie zijn een gemiste kans
om, na de uitbreiding van de EU met tien lidstaten in 2004 en een mogelijke
uitbreiding met nog eens twee lidstaten in de komende periode van de Financiële
Perspectieven, het structuurbeleid grondig te heroriënteren. Met het
huidige voorstel van de Commissie komen alle lidstaten, rijk en arm, in aanmerking
voor steun. In de Commissievoorstellen zou nog steeds bijna de helft van de
middelen naar rijke lidstaten gaan. Het kabinet wenst een stevig debat aan
te gaan binnen de Raad over de vraag of dit de beste manier is om invulling
te geven aan de solidariteitsgedachte die ten grondslag ligt aan het cohesiebeleid.
Het kabinet zal ter invulling van deze solidariteitsgedachte het volgende
inbrengen:a) er dient een sterkere heroriëntatie van de uitgaven voor het toekomstig
cohesiebeleid plaats te vinden gericht op de armste lidstaten in de EU dan
de Commissie nu voorstelt.b) regionaal beleid dient zo veel mogelijk omgezet te worden in beleid
gericht op lidstaten waarbij de nationale welvaart gerelateerd aan het EU-gemiddelde
het criterium voor toewijzing van de middelen zou moeten zijn.c) er moet een vorm van uitfaseringssteun komen die in omvang en in duur
beperkter is dan de Commissie nu voorstelt.d) de 4% BNI maximering van middelen voor lidstaten die op het Cohesiebeleid
aanspraak kunnen maken dient gehandhaafd te blijven. Hierbij
wenst het kabinet te voorkomen dat middelen die vrijvallen als gevolg van
deze regeling terecht komen bij andere (rijke) lidstaten.e) grensoverschrijdende en transnationale samenwerking met een werkelijk
Europees toegevoegde waarde moet worden voortgezet. Het voorliggende voorstel
zal worden beoordeeld op de mogelijkheden voor Nederland om hierin optimaal
te participeren.f) steun aan regio's in rijke lidstaten dient in principe door de lidstaten
zelf, binnen een Europees beleidsraamwerk, gefinancierd te worden.g) er dient een aanzienlijk lager uitgavenplafond voor het toekomstig
cohesiebeleid te komen dan de Commissie nu voorstelt.Met deze inbreng meent het Kabinet een goede aanzet te kunnen geven tot
een discussie over de hervorming van het beleid. In de komende onderhandelingen
zal het Kabinet nauwgezet de ontwikkelingen in het krachtenveld volgen en
de koers daarop afstemmen.4.4. Categorie 2: Beheer en bescherming van natuurlijke
hulpbronnenOp 14 juli heeft de Commissie voorstellen gepresenteerd voor twee
nieuwe geïntegreerde fondsen voor respectievelijk het plattelandsbeleid
en het visserijbeleid. Deze twee fondsen dienen ter vervanging van het huidige
instrumentarium op deze twee terreinen. Ook heeft de Commissie een voorstel
gepresenteerd voor een geïntegreerd systeem voor financiering van het
Gemeenschappelijk Landbouwbeleid. Dit voorstel is gebaseerd op het principe
dat er een uniform systeem voor beheer en controle moet komen voor zowel uitgaven
op het terrein van marktmaatregelen en rechtstreekse steunverlening als het
plattelandsbeleid. Op het gebied van milieu zal de Commissie in het kader
van het Agenda 2007 pakket in september concrete voorstellen presenteren.Gemeenschappelijk LandbouwbeleidOver de hoogte van de financiering van de marktmaatregelen en rechtstreekse
steunverlening aan de boeren is reeds besloten in oktober 2002 op de Europese
Raad te Brussel. Toen werd het zogenaamde plafond van Brussel in een uitgebreide
Unie (EU-25) tot 2013 bepaald. Er werd vastgelegd dat vanaf 2007 deze
uitgaven reëel constant zouden worden gehouden t.o.v. 2006, zij het met
een maximale inflatiecorrectie van 1% per jaar. Er wordt aldus een plafond
van gemiddeld 43 miljard euro per jaar of ruim 300 miljard euro voor de periode
2007–2013 voorzien. De Commissie handhaaft dit plafond in haar definitieve
voorstel. Wel wil de Commissie de eventuele steun aan Roemenië en Bulgarije
toevoegen aan het overeengekomen plafond in plaats van deze er onder te brengen,
zoals Nederland voorstelt. De Europese Unie is verder bereid om in het kader
van de WTO-onderhandelingen de exportrestituties af te schaffen mits ook de
andere handelspartners soortgelijke concessies doen in het kader van de uitwerking
van het onlangs in Genève bereikte Raamwerkakkoord.PlattelandsbeleidOp 14 juli 2004 is ook conceptwetgeving voor het toekomstig plattelandsbeleid
gepresenteerd. Zoals de Commissie in haar mededeling over de nieuwe meerjarenbegroting
in februari al aangaf, worden alle uitgaven voor plattelandsontwikkeling in
één fonds gebundeld. Dit betekent dat de huidige categorie 1b
van de Financiële Perspectieven 2000–2006 wordt samengevoegd met
de programma's voor plattelandsontwikkeling die momenteel onder
de structuurfondsen vallen (Leader+ en Doelstelling-1). Voor dit nieuwe plattelandsfonds
zal één beheers- en controlemechanisme van toepassing zijn.
Deze aanpassingen hebben tot doel het plattelandsbeleid te vereenvoudigen
en de beheerslasten voor bedrijfsleven en overheid te verminderen. Inhoudelijk
stelt de Commissie voor het beleid te richten op drie hoofdcategorieën:
verbetering van de concurrentiekracht van de land- en bosbouw (vb. gebruik
van adviesdiensten; modernisering van boerderijen; waardetoevoeging aan primaire
land- en bosbouwprojecten; infrastructuur voor de ontwikkeling en aanpassing
van land- en bosbouw), landschapsbeheer (vb. steun voor gebieden met natuurlijke
handicaps) en diversificatie van de plattelandseconomie (vb. steun voor agro-toerisme).
De Commissie voorziet voor de periode 2007–2013 een bedrag van ruim
87 miljard euro voor dit plattelandsbeleid, ofwel gemiddeld ruim 12 miljard
euro per jaar. In 2006 is 10,5 miljard beschikbaar. Ten opzichte van 2006
is er in 2013 sprake van een stijging met bijna 25%.«Met het plattelandsbeleid hangt de mededeling samen over Natura
2000 die de Commissie eveneens op 14 juli presenteerde. Natura 2000 is
het samenhangend netwerk van beschermde natuurgebieden op het grondgebied
van de lidstaten van de Europese Unie. De Commissie stelt voor Natura 2000
zowel te financieren uit het Plattelandsfonds als uit de structuurfondsen.»VisserijbeleidOp 14 juli heeft de Commissie ook haar voorstellen voor een nieuw
financieringsinstrument voor de visserij voor de periode 2007–2013 kenbaar
gemaakt. Dit visserijfonds faciliteert de voorgenomen structuuraanpassingen
van de visserijsector. Op inhoudelijk vlak beoogt de Commissie haar voorstel
voor een nieuw visserijfonds beter te laten aansluiten op de doelstellingen
van het hervormde GVB. Vereenvoudiging en decentralisatie zijn daarbij belangrijke
uitgangspunten. De Commissie voorziet voor de periode 2007–2013 een
bedrag van 7,6 miljard euro voor het visserijbeleid, ofwel gemiddeld ruim
1 miljard euro per jaar. Dit bedrag omvat niet alleen het fonds (ca. € 5
mld), maar tevens uitgaven voor controle, onderzoek, en de externe visserijakkoorden.
In 2006 is circa 900 miljoen euro beschikbaar. Ten opzichte van 2006 is er
in 2013 sprake van een stijging met bijna 25%. De Nederlandse inzetHet kabinet is van mening dat de jaarlijkse plafonds voor de marktuitgaven
en directe inkomenssteun aan de boeren als maxima gelden. De uitgaven voor
Roemenië en Bulgarije zouden onder dit plafond moeten worden gebracht.
De mogelijke afschaffing van exportrestituties in het kader van de WTO-onderhandelingen
kan ruimte geven voor verdere besparingen in het kader van het Gemeenschappelijk
Landbouwbeleid.Het kabinet acht de voorgestelde vereenvoudiging van het plattelandsbeleid
een stap in de goede richting. Een uniform beheers- en controlemechanisme
kan een waardevolle bijdrage leveren aan de vermindering van de beheerslasten,
een punt waarop het kabinet de voorstellen ook in hun geheel zal toetsen.
Daarnaast meent het kabinet dat het nieuwe plattelandsbeleid oog moet hebben
voor de specifieke nationale plattelandsproblemen, zoals in Nederland in de
peri-urbane omgeving.Het kabinet vindt dat het door de Commissie voorgestelde plafond voor
het plattelandsfonds aanzienlijk in neerwaartse richting moet worden bijgesteld.
Bij de bepaling van dit bedrag hanteert het kabinet twee uitgangspunten.
Het eerste betreft het reëel constant houden van de uitgaven. Het tweede
uitgangspunt is dat rijke lidstaten geen beroep meer kunnen doen op communautaire
financiering van structuurbeleid (het betreft in het kader van het plattelandsbeleid
middelen voor Doelstelling-1 die in de eerdere planningsperiode gereserveerd
stonden voor structuurbeleid en nu in het plattelandsfonds zijn ondergebracht).
Intensivering van beleid dient immers gefinancierd te worden op basis van
prioriteitstelling (nieuw voor oud). Op basis van deze uitgangspunten pleit
het kabinet een plafond van circa € 70 miljard voor de periode 2007–2013
(EU-27). Bij dit budget mag verhoging van de uitgaven voor plattelandsontwikkeling
alleen door middel van modulatie totstandkomen, dat wil zeggen een overheveling
van middelen van de huidige categorie 1a (markt- en prijsbeleid) naar categorie
1b (plattelandsontwikkeling).Het kabinet kan de voorgestelde vereenvoudiging van de regels voor de
steun aan de visserijsector ondersteunen. Tevens steunt het kabinet de Commissie
in haar streven om de doelstellingen van het hervormde GVB duidelijk te laten
terugkomen in de financieringsvoorstellen. Ten aanzien van het financieel
kader is Nederland van mening dat de voorziene uitgaven reëel constant
ten opzichte van 2006 moeten blijven, ergo een bedrag van 909 miljoen (prijzen
2004).4.5 Categorie 3: BurgerschapVoor deze categorie van uitgaven wil de Commissie in totaal 24,7 miljard
uittrekken over de periode 2007–2013, ofwel jaarlijks gemiddeld 3,5
miljard. In 2006 is een bedrag van 2,3 miljard beschikbaar. Ten opzichte van
2006 is in 2013 sprake van stijging met 90%. Voor een groot deel valt deze
stijging te verklaren door het feit dat er nieuwe beleidsvoorstellen komen
voor samenwerking op het gebied van grensbeheer en asiel en migratie.De Commissie zal later in september haar definitieve wetgevingsvoorstellen
presenteren op het terrein van vrijheid, veiligheid en rechtvaardigheid. Daarop
vooruitlopend heeft de Commissie inmiddels meer duidelijkheid kunnen verschaffen
over haar plannen op dit terrein. Zo wil de Commissie drie voorstellen voor
kaderprogramma's aan de lidstaten voorleggen. Deze zouden zich gaan richten
opa) vrije personenverkeer en solidariteit op het gebied van buitengrenzen,
asiel en immigratieb) veiligheidc) justitiële samenwerking en fundamentele rechtenVan deze drie kaderprogramma's zullen de meeste middelen gaan naar het
programma gericht op de buitengrenzen en asiel en migratie. Zo denkt de Commissie
na over een uitbreiding van de rol van het Agentschap voor de Buitengrenzen
ten aanzien van het beheer van informatiesystemen (VIS, SIS en Eurodac) en
de coördinatie van de vele nationale diensten die zich met aspecten van
grenscontrole bezighouden.Naast programma's op het terrein van de ruimte van vrijheid, veiligheid
en rechtvaardigheid zijn in deze categorie ook programma's op het terrein
van basisgoederen en diensten opgenomen. Het gaat dan om een tweetal programma's
op het terrein van voedselveiligheid, consumentenbeleid en volksgezondheid.
Ook de uitgaven voor de Europese Autoriteit voor Voedselveiligheid en het
Europees Centrum voor ziektepreventie en bestrijding worden ondergebracht
bij dit deel van de meerjarenbegroting.Tot slot is in deze categorie ruimte gemaakt voor programma's ter bevordering
van de Europese cultuur en diversiteit. Op dit terrein wil de Commissie
bestaande programma's rationaliseren door het aantal terug te brengen van
acht naar vier. In de toekomst zou er één jeugdprogramma moeten
komen, één programma voor steun aan de Europese audiovisuele
sector, één cultuurprogramma en een programma ter bevordering
van de participatie van de burger in het Europese eenwordingsproces. Voor
deze programma's stelt de Commissie aanzienlijke additionele middelen voor:
steun aan de Europese audiovisuele sector zou met 65% stijgen ten opzichte
van de periode 2000–2006, het jeugdprogramma met 76% en het Cultuurprogramma
met 39%. Het voorstel voor het burgerparticipatie programma zal pas in 2005
verschijnen.Nederlandse inzetDe Commissie heeft onder de categorie burgerschap nogal uiteenlopende
onderwerpen opgenomen. Belangrijkste component is hier de JBZ-samenwerking.
Belangrijke vraagstukken op het terrein van JBZ zijn grensoverschrijdend.
Grote problemen als georganiseerde criminaliteit, terrorisme en illegale immigratie
ook in EU-verband moeten gemeenschappelijk worden aangepakt. Het kabinet vindt
daarom dat dit onderwerp een prominente plaats moet krijgen in Agenda 2007.
Er zullen nieuwe evenwichten moeten worden gevonden tussen de nationale verantwoordelijkheid
van de lidstaten en hun gemeenschappelijk belang. De Europese Raad zal daarvoor
oriëntaties geven bij de bespreking van een nieuw meerjarenprogramma
voor de JBZ-samenwerking. Binnen een reëel constant budgettair kader
steunt het kabinet de plannen van de Commissie om meer middelen toe te wijzen
aan JBZ-samenwerking en in het bijzonder asiel en migratie en grensbeheer
en de veiligheid en rechtzekerheid van de burger. Het kabinet is voorstander
van de verdere ontwikkeling van een gemeenschappelijk asiel- en migratiebeleid
inclusief operationele elementen als bescherming in de regio en terugkeerbeleid.
Daarbij horen veilige buitengrenzen. De Commissie verwijst naar het ontwerpgrondwettelijk
verdrag, waarin het principe van financiële solidariteit is opgenomen.
Het kabinet steunt de focus die de Commissie aanbrengt op het thema veiligheid
door er een separaat programma aan te wijden. Bescherming tegen terrorisme
en grensoverschrijdende criminaliteit verdienen onze volle aandacht. Er zijn
voldoende middelen nodig voor effectieve samenwerking van opsporings- en veiligheidsdiensten.
Het kabinet steunt de vereenvoudigingsvoorstellen van de Commissie op het
terrein van de bevordering van de Europese cultuur en diversiteit. Voor deze
uitgaven en die voor «basisgoederen en diensten» ondergebracht
in deze categorie hanteert het kabinet het uitgangspunt dat uitgaven reëel
constant blijven.4.6 Categorie 4: De EU als partner op het wereldtoneelDe Commissie stelt voor het budget voor het externe beleid tot 2013 te
laten oplopen tot 15.7 miljard euro (prijzen 2004), een stijging van 40% t.o.v.
2006. Totaal over de periode 2007–2013 gaat het in deze categorie om
ongeveer 95 miljard euro, ofwel jaarlijks gemiddeld 13,6 miljard.De Commissie heeft nog geen definitieve voorstellen gepresenteerd. Deze
komen naar verwachting later in september. Wel heeft de Commissie reeds aangekondigd
dat deze voorstellen uit 6 instrumenten zullen bestaan:a) Economische samenwerking en ontwikkeling
(incl. huidige EOF)Dit instrument heeft tot doel ontwikkelingslanden te ondersteunen bij
hun streven de Millennium Development Goals te
verwezenlijken. Het is gericht op alle terreinen die in overeenkomsten met
partnerlanden zijn opgenomen, zoals gezondheid, onderwijs en infrastructuur. b) Vrede en Veiligheid (m.n. GBVB/ EVDB)Dit instrument is gericht op snelle en effectieve reactie op crises en
instabiliteit, voortbordurend op de ervaringen met het Rapid Reaction Mechanism; aanpak van crises rond mondiale en regionale
grensoverschrijdende problemen, zoals mensenhandel, misdaad en terrorisme,
nucleaire veiligheidsproblemen, ontwikkeling van internationale peace-keeping
capaciteit i.s.m. regionale organisaties (in lijn met beleid t.a.v. African Peace Facility) en verkiezingsmissies.c) Humanitaire hulpDit instrument is gericht op voedselhulp en noodhulpd) Pre-accessieDit instrument is bedoeld voor kandidaat-lidstaten (met name voor Turkije
en Kroatië) en potentiële kandidaten (d.w.z. de overige Balkan-landen
die wel toetredingsperspectief hebben gekregen, maar nog niet onderhandelen
over toetreding). Het omvat de bestaande instrumenten PHARE, ISPA, SAPARD
en de Turkije pre-accessie Verordening, plus CARDS (hulpinstrument voor de
westelijke Balkan).e) Nieuwe buren (huidige TACIS/O-Europa, CARDS/
Balkan, MEDA/MZ-landen)Het European Neighbourhood Policy en de ENP Action Plans vormen het raamwerk voor dit instrument.
Het zou in eerste instantie (zie februari Mededeling) uitsluitend gericht
zijn op grensoverschrijdende samenwerking en transnationale samenwerking aan
de EU-grenzen. De Commissie stelt nu echter voor de reikwijdte van dit instrument
te verbreden en alle financiële hulp aan de regio erin op te nemen. Het
instrument zou dan alle huidige TACIS en MEDA-fondsen omvatten.f) Macrofinanciële assistentieDit instrument is erop gericht begunstigde landen te helpen ernstige,
doch over het algemeen korte termijn onevenwichtigheden het hoofd te bieden
op het gebied van betalingsbalans en fiscus.Met deze zes instrumenten zou een 100-tal kleine en grote programma's
die thans de Europese financieringsprogramma's voor het extern beleid vertegenwoordigen
worden vervangen.Inzet Nederlandse regeringNederland is van mening dat de Europese Unie in toenemende mate de buitenlands-politieke
verantwoordelijkheid moet kunnen dragen die hoort bij haar mondiale economische
status. De nieuwe invulling en beinstrumentering van het extern beleid lijkt
beter aan te sluiten op de eisen die de internationale omgeving aan het beleid
stelt. Conform de Nederlandse positie ten aanzien van de nieuwe Financiële
Perspectieven is Nederland binnen reëel constante uitgavenkaders voorstander
van een versterking van het externe beleid. Versterking moet vooral worden
bereikt door een effectievere en meer coherente inzet van het instrumentarium
van de Unie. Het feit dat het huidige budget voor het externe optreden versnipperd
en onoverzichtelijk is, komt de coherentie niet ten goede. Het voorstel van
de Commissie biedt mogelijkheden tot stroomlijning van de begrotingsstructuur
voor het externe beleid; deze inzet wordt door het kabinet gesteund. Ook het
voorstel van de Commissie om het Europees Ontwikkelingsfonds onder te brengen
in de EU-begroting is een goede ontwikkeling. Het zou de coherentie van het
externe optreden van de EU vergroten en zou het Europees Parlement instaat
stellen mee te beslissen over een belangrijk instrument van hulp aan landen
in Afrika, het Caribische gebied en de Stille Oceaan. Wel vindt Nederland
dat er in dit stadium behoefte bestaat aan verdere verduidelijking ten aanzien
van de begrote bedragen, de ODA toeschrijving van de verschillende instrumenten
en hun geografische en thematische afbakening. Ook de precieze invulling van het instrument vrede en veiligheid is van belang omdat daar het
GBVB van de EU wordt ondergebracht. Tot slot wil het kabinet onderzoeken hoe
er binnen de financiële kaders meer armslag kan worden gecreëerd
voor onverwachte gebeurtenissen. Juist bij het extern beleid alwaar dikwijls
een beroep op de EU wordt gedaan om bij te springen in een crisisgebied is
flexibiliteit nodig. Bij het verschijnen van de definitieve voorstellen zal
hierover meer duidelijkheid komen.5. De ontvangstenkant van de EU: het Eigen Middelen BesluitOp 14 juli heeft de Commissie drie documenten gepresenteerd over
de financiering van de EU-begroting: een rapport over de werking van het Eigen
Middelen systeem «Financing the European Union», een voorstel
voor een Raadsbesluit over het systeem van Eigen Middelen, waarin het voorstel
voor een GCM nader wordt uitgewerkt en een voorstel voor een Raadsverordening,
waarin de werking (implementing measures) van de GCM wordt geregeld. In deze
documenten worden twee hoofdthema's aangedragen: de introductie van een GCM
en een aanzet voor een discussie van een eurotax vanaf 2014.5.1. Het generiek correctiemechanismeIn haar mededeling van 10 februari kondigde de Commissie aan met
een voorstel te zullen komen voor een Generiek Correctiemechanisme (GCM).
Op 14 juli heeft de Commissie dit voornemen geconcretiseerd door een
voorstel te presenteren voor wijziging van het Eigen Middelen Besluit.Het CommissievoorstelDe Commissie stelt dat de argumenten uit 1984 die ten grondslag lagen
aan de totstandkoming van het de VK-compensatie niet langer gerechtvaardigd
zijn. In 1984 had het VK het laagste BNI per capita van de nettobetalers.
Vandaag de dag heeft het VK het hoogste BNI per capita, gevolgd door Denemarken
en Oostenrijk.Het eenzijdige compensatiesysteem voor één land is niet
meer gerechtvaardigd aldus de Commissie. Tegelijkertijd is de structurele
onbalans in betalingspositie van sommige lidstaten reden voor de Commissie
een GCM te introduceren. Deze situatie ondermijnt namelijk de steun in deze
lidstaten voor het Europese integratieproces.De precieze werking van een GCM wordt bepaald door de invulling van 6
verschillende variabelen. In de notitie over de mededeling van de Commissie
die Uw kamer eerder toeging (TK 21 501-20, nr. 239) werd hierbij al stilgestaan.
De Commissie heeft deze variabelen als volgt ingevuld:Welke EU-uitgaven worden meegerekendAlle aan lidstaten toerekenbare uitgaven van de EU (landbouw, structuurfondsen,
intern beleid en administratieve uitgaven) worden meegerekend bij het bepalen
van de netto-positie.Welke EU-ontvangsten worden meegerekendVan de vier eigen middelen: landbouw- en douaneheffingen (samen de traditionele
eigen middelen genoemd), BTW-afdrachten en afdrachten op basis van het BNI
rekent de Commissie alleen de laatste twee mee bij het bepalen van de netto-posities
van lidstaten. Anders gezegd de Commissie rekent de traditionele eigen middelen
niet mee. De Commissie beschouwt deze als inkomsten van de Unie als geheel
en niet als afdrachten van individuele lidstaten.De hoogte van de drempel waarboven de compensatie gaat
werkenDe Commissie stelt de drempel waarboven gecompenseerd gaat worden op –0,35%
BNI te bepalen. Percentage van de excessieve afdrachten (boven de drempel)
dat gecorrigeerd wordtHet compensatiepercentage wordt 66% net als in het huidige systeem voor
het VK. Het maximum beschikbare restitutiebedrag bedraagt 7,5 miljard euro
per jaar. Dit bedrag komt ongeveer overeen met de verwachte jaarlijkse gemiddelde
VK-compensatie over de periode 2007–2013 indien deze wordt gehandhaafd.De methode van de financiering van de compensatieAlle lidstaten, ook zij die worden gecompenseerd worden, betalen volledig
mee aan het GCM, dwz. inclusief hun eigen compensatie. Het aandeel in de betaling
wordt gebaseerd op de BNI-sleutel.Correctie via de uitgaven- of financieringskantCompensatie vindt plaats door middel van een korting op de afdrachten.In het voorstel van de Commissie zou het Verenigd Koninkrijk zijn specifieke
compensatie verliezen. Wel zal het Verenigd Koninkrijk in aanmerking komen
voor compensatie middels het GCM. Aangezien deze compensatie lager uitvalt
dan wat het Verenigd Koninkrijk zou ontvangen bij de voortzetting van de huidige
regels wil de Commissie een uitfaseringsregieme introduceren. Deze uitfasering
van de VK-compensatie zou dan over een aantal jaren worden uitgespreid volgens
het volgende schema: 2008: 2 miljard, 2009: 1,5 miljard, 2010: 1,0 miljard,
2011: 0,5 miljard. Vanaf 2012 is de VK-compensatie afgeschaft en draait
het Verenigd Koninkrijk mee in het GCM. De huidige regels voor de rebate (incl.
een korting van 75% voor Nederland, Duitsland, Oostenrijk en Zweden) blijven
overigens van kracht voor de extra betaling aan het VK.Gevolgen voor de netto-positie van NederlandDe introductie van een GCM, inclusief uitfaseringsregime voor het Verenigd
Koninkrijk, zoals voorgesteld door de Commissie betekent voor Nederland een
verbetering van de netto-positie van ongeveer 250 miljoen euro per jaar gemiddeld
over de periode 2008–2013, ofwel, 0,05% van het Nederlandse BNI. Vanaf 2011,
wanneer de uitfasering van het Verenigd Koninkrijk is afgelopen en de infasering
van het GCM is voltooid, zal er sprake zijn van een verbetering van de Nederlandse
netto-positie van ongeveer 450 miljoen euro per jaar.Gemiddeld genomen zou, volgens de Commissiecijfers, de Nederlandse netto-positie
door een GCM verbeteren van –0,56% BNI naar –0,50% BNI (uitgaande
van de voorgestelde uitgavenplafonds). Er is derhalve sprake van een marginale
verbetering. Ter vergelijking kan worden gesteld dat de na Nederland grootste
relatieve netto-betaler Duitsland, een verbetering van zijn netto-positie
ziet van –0,54% BNI naar –0,49%. Voor Zweden zijn deze cijfers:
van –0,50% BNI naar –0,46% BNI.Indien, in afwijking van de Commissie, de traditionele eigen middelen
wel meegerekend worden zoals het kabinet voorstaat en zoals de Commissie doet
bij de berekening van de nettoposities van de nieuwe lidstaten ten behoeve
van de voor hen nu geldende budgettaire compensatie, dan zou dit voor Nederland
betekenen dat de netto-positie zonder GCM 0,83% BNI bedraagt. De na Nederland
grootste netto-betaler, Duitsland, komt dan uit op –0,62%BNI –
en Zweden op –0,57% BNI. Kortom, dit is een aanzienlijk verschil met
de Commissieberekeningen en zou bij gebruik in het GCM tot een groter effect
voor Nederland leiden. De Nederlandse inzetHet kabinet is verheugd met het feit dat de Commissie, met haar voorstel
voor een GCM, formeel erkent dat er landen zijn, zoals Nederland, met een excessieve netto-betalingspositie en dat dit niet langer verdedigbaar
is. Het is een stap in de goede richting, maar moet gezien worden als een
onderdeel van het totaalresultaat van de onderhandelingen, dat kan bijdragen
tot het verbeteren van de Nederlandse netto-positie. Steun voor een GCM hangt
af van de mate waarin het de Nederlandse netto-positie verbetert en of Nederland
hiermee dichter in de buurt komt van in welvaart vergelijkbare landen. Thans
stelt het kabinet vast dat de gevolgen voor Nederland van dit voorstel aan
de magere kant zijn. Dit voorstel is niet de structurele en substantiële
verbetering die Nederland nastreeft. Hiervoor zijn twee belangrijke oorzaken:
de eerste is dat de Commissie de Traditionele Eigen Middelen niet meerekent
waardoor de Nederlandse netto-positie veel rooskleuriger wordt voorgesteld,
dan deze in werkelijkheid is. Gevolg is dat Nederland hierdoor minder aanspraak
op compensatie maakt. Dit terwijl Nederland deze Traditionele Eigen Middelen
wel jaarlijks aan de EU afdraagt. De tweede reden dat het voorstel minder
resultaat oplevert, is dat de Commissie ervoor kiest om de totale omvang van
het mechanisme te plafonneren. In plaats van een systeem waarbij alle excessieve
afdrachten aan de EU worden herverdeeld middels een compensatiemechanisme
wordt een maximum van 7,5 miljard euro per jaar gehanteerd. Het kabinet is
van mening dat dit maximum bedrag moet worden vervangen door een open regeling
waardoor alle afdrachten boven een bepaalde drempel in aanmerking voor compensatie
komen. Er is immers geen, in de systematiek gelegen, reden om een dergelijk
willekeurige limiet te stellen. Ook is het kabinet van mening dat de Traditionele
Eigen Middelen moeten worden meegerekend bij de bepaling van de netto-posities
van lidstaten. Tot slot lijkt de Commissie het GCM als een tijdelijke maatregel
te zien. Het kabinet wenst daarentegen een structurele oplossing. Ook een
andere invulling van de andere parameters kan daar aan bijdragen.5.2 De financiering van de Europese Unie: de eurotax en
vereenvoudiging van het Eigen Middelen BesluitZoals reeds in haar mededeling van februari vermeld is de Commissie van
mening dat het huidige eigen middelen systeem onvoldoende functioneert. Afgezien
van verschillende technische tekortkomingen is de Commissie vooral van mening
dat de huidige systematiek onvoldoende inzichtelijk en te complex is en niet
bijdraagt aan een efficiënte verdeling van de contributies binnen de
EU. Daar komt bij dat er in het huidige systeem geen directe link is met de
Europese burger, c.q. de belastingbetaler. De introductie van een nieuw systeem
moet de directe relatie tussen burgers en het budget van de EU versterken
aldus de Commissie, waardoor de uitgavendiscussies bovendien meer over de
inhoud kunnen gaan dan over nationale netto-posities. Hiertoe stelt de Commissie
de introductie van een Europese belasting (eurotax) voor.De Commissie presenteert drie varianten voor een eurotax. In alle gevallen
zou dit middel naast de Traditionele Eigen Middelen en het BNI-middel blijven
bestaan. Op termijn zou de nieuwe belasting ongeveer 50% van het totale budget
moeten financieren en zou het BTW-middel komen te vervallen.Variant 1 – Belasting op energieconsumptieDe Commissie denkt daarbij in de eerste plaats aan een benzineaccijns.
Zij stelt dat vanuit administratief oogpunt deze belasting relatief eenvoudig
te innen is, omdat onder de nieuwe richtlijn voor energiebelasting1 de heffingsgrondslag is geharmoniseerd. Invoering zou
circa 3–6 jaar in beslag nemen. Variant 2 – Gedifferentieerde BTW-heffingDoor het directe verband met de dagelijkse consumptie onstaat door de
invoering van deze heffing een duidelijke relatie tussen de financiering van
de EU en de burger. De gedifferentieerde BTW heffing, dwz een deel zichtbaar
te maken als financiering van EU-uitgaven en de rest als nationale heffing,
zou (voor het EU deel) in de plaats komen het eigen middel dat thans vanuit
de nationale BTW-heffing wordt gefinancierd.Variant 3 – VennootschapsbelastingEen Europese vennootschapsbelasting zou goed aansluiten op het concept
van de interne markt. Nadeel is dat deze belasting zeer lastig is in te voeren,
mede door de uiteenlopende nationale grondslagen en tarieven voor de vennootschapsbelasting.De Commissie stelt de Raad voor om zo'n eurotax vanaf 2014 te introduceren
en de inkomsten uit dit middel 50% van de EU-uitgaven te laten financieren.
De Traditionele Eigen Middelen en het BNI-middel zouden het resterende deel
van de uitgaven moeten dekken.De Nederlandse inzetHet kabinet deelt de visie van de Commissie dat het huidige systeem van
Eigen Middelen complex en niet transparant is. In tegenstelling tot de Commissie
is het kabinet niet overtuigd van het feit dat het vervangen van het BTW-middel
door een eurotax – weer een ander middel – het juiste antwoord
is. Het kabinet sluit de introductie van een dergelijk middel niet uit maar
meent vooralsnog dat er betere manieren zijn om het financieringssysteem van
de EU te versimpelen. Het kabinet is daarom voorstander van een herziening
van het Eigen Middelen systeem, echter met als uitgangspunt dat er één
financieringsbron overblijft, namelijk het BNI-middel. Dit is transparant,
simpel en het meest billijk: de sterkste schouders dragen de zwaarste lasten.
Deze inzet moet ook los van de discussie over de eventuele invoering van een
eurotax gezien worden. Het kabinet is van mening dat in de komende besprekingen
over een eventuele herziening van het Eigen Middelen Besluit serieus moet
worden gekeken naar de mogelijkheden om het systeem te hervormen. Een financiering
middels het BNI-middel zou dan de meest wenselijke uitkomst zijn.6. Het Interinstitutioneel akkoordHet interinstitutioneel akkoord (IIA) tussen Raad, Europees Parlement
en Commissie legt de door de Raad overeengekomen Financiële Perspectieven
vast. Middels het Interinstitutioneel akkoord binden naast de lidstaten, ook
het Europees Parlement en de Commissie zich aan de financiële maxima
voor de jaren na 2007. Daarnaast worden in dit akkoord nadere spelregels afgesproken
over hoe de drie instellingen om zullen gaan met de meerjarenafspraken in
het kader van de jaarlijkse begrotingsprocedure.In haar mededeling van februari gaf de Commissie aan voorstander te zijn
van meer flexibiliteit in de begroting. Deze flexibiliteit zou op vele niveaus
gerealiseerd moeten worden. In het concept IIA dat op 14 juli werd gepresenteerd
worden de ideeën van de Commissie nader uitgewerkt.De belangrijkste zijn:a) er zou een jaarlijks overleg (zgn. triloog) tussen Raad, EP en Commissie
moeten komen waarin de noodzaak tot aanpassen van de financiële maxima
kan worden besproken. b) daarnaast zou net als thans, in bijzondere gevallen, de mogelijkheid
moeten bestaan om de Financiële Perspectieven aan te passen tot aan het
plafond van het Eigen Middelen Besluit.c) er zou een groei-aanpassingsfonds van 1 miljard, aan te vullen met
nog eens 1 miljard uit eventuele onderuitputting bij het structuurbeleid,
moeten komen dat flexibel kan worden ingezet.d) Middels een zgn. reallocatieinstrument moet het mogelijk worden om
op jaarbasis een bedrag ter hoogte van 200 miljoen begrotingsmiddelen dat
niet wordt ingezet op een bepaald beleidsterrein, in te zetten elders in de
begroting. Dit komt in de plaats van het huidige flexibiliteitsinstrument
(jaarlijks 200 miljoen) dat ingeroepen kan worden bovenop de afgesproken uitgavenplafonds.e) er komt een separaat instrument – het Europees Solidariteits-
en Snelle-reactiefonds – voor onverwachte rampen op het EU-grondgebied.
Dit voorstel betreft het institutionaliseren van het bestaande solidariteitsfonds
dat werd opgericht vanwege de hevige overstromingen in Duitsland, Oostenrijk,
Tsjechië en Slowakije in de zomer van 2002.f) De bestaande noodhulpreserve van jaarlijks 221 miljoen wordt gecontinueerd.
Deze kan worden aangewend in het geval van een onverwachte crisis. Aanwending
kan alleen indien er geen middelen in de begroting te vinden zijn.g) De Commissie moet de mogelijkheid krijgen om met maximaal 5% te kunnen
afwijken van de tussen Raad en EP (co-decisie) overeengekomen indicatieve
meerjarenbedragen voor beleidsprogramma's.h) De Commissie wil door het opnemen van een kleiner aantal categorieën
( 5 in plaats van 8) in de Financiële Perspectieven de flexibiliteit
vergroten. Met een kleiner aantal en in financiële omvang veelal grotere
categorieën wordt het makkelijker om binnen categorieën met middelen
te schuiven.i) De Commissie doet voor alle beleidscategorieën voorstellen voor
een vergaande vereenvoudiging door de integratie van verschillende programma's
in grotere overkoepelende programma's. Het extern beleid, het onderwijsbeleid
en het plattelandsbeleid zijn hier voorbeelden van. Nederlandse inzetHet kabinet onderschrijft de noodzaak om voldoende flexibiliteit te hebben
opdat onverwachte crises, waarvoor geen middelen in de EU-begroting zijn gereserveerd,
kunnen worden opgevangen. Het kabinet is echter van mening dat het huidig
instrumentarium in het lopende IIA (2000–2006) voldoende is. Verschillende
crises, zowel extern (Kosovo, Afghanistan en Irak) als intern (overstromingen
en andere rampen in de EU), zijn op een adequate manier opgevangen. Het kabinet
is dan ook tegenstander van meer flexibiliteit binnen overeengekomen financiële
kaders. Het voorstel van de Commissie om een reallocatie mechanisme van 200
miljoen te creëren ter vervanging van het huidige flexibiliteitinstrument,
acht het kabinet een interessante gedachte. Het kabinet is tegenstander van
een jaarlijkse triloog over de financiële maxima. Tussen de categorieën
dienen harde schotten vastgesteld te worden. Dit is wat het kabinet betreft
ook aan de orde tussen de door de Commissie voorgestelde subcategorieën
1a (concurrentiekracht) en 1b (cohesie) alsmede tussen het markt- en prijsbeleid
enerzijds en het plattelandsbeleid, visserijbeleid en milieu anderzijds (binnen
de nieuwe categorie 2). Een reductie van het aantal beleidsprogramma's (door
integratie in grotere programma's) mag er niet toe leiden dat onderuitputting
ingezet wordt voor andere beleidsdoeleinden. Binnen de overeengekomen meerjarenkaders
zullen de jaarlijkse uitgaven van de EU moeten worden ondergebracht. Voor
onverwachte ontwikkelingen zou te allen tijde een veiligheidsmarge tussen
de plafonds van de verschillende categorieën en de geplande
uitgaven moeten worden aangehouden. Dit is verstandig en prudent begrotingsbeheer.7. SlotIn de komende onderhandelingen staat veel op het spel. Middelen beschikbaar
stellen voor de prioriteiten van de Unie en een eerlijke lastenverdeling staan
daarbij voor het kabinet centraal. Met de uitbreiding is er een fundamenteel
verschil ontstaan met een EU van 15 lidstaten. Het beleid van de EU moet daarop
worden afgestemd. Het kabinet wil hierover in debat.De belangen van lidstaten in deze discussie liggen soms ver uiteen. Het
kabinet merkt dat een steeds grotere groep lidstaten inziet dat het niet mogelijk
is om zondermeer nieuw beleid op oud beleid te stapelen. De rekening loopt
hierdoor op. De moeilijke begrotingssituatie in veel lidstaten speelt bij
deze afwegingen uiteraard ook een rol. Tegelijkertijd zijn er veel lidstaten –
nieuw en oud – die buitengewoon hechten aan voortzetting van het huidig
beleid en het liefst een intensivering zien. Het kabinet zal door intensieve
contacten met andere lidstaten, haar boodschap van uitgavenbeheersing, beleidshervorming
en een eerlijke verdeling van de lasten blijven uitdragen. Hierbij zal het
kabinet nadrukkelijk zoeken naar bondgenoten. De wens tot uitgavenbeheersing
werd reeds uitgedragen door het kabinetsleiders van zes landen. Ten aanzien
van eerlijke lastenverdeling zal het kabinet blijvend aandacht vragen voor
de Nederlandse situatie en tezamen met potentiële bondgenoten ijveren
voor een rechtvaardige oplossing.Tot slot heeft het kabinet in haar eerdere notitie over dit onderwerp
aangegeven dat bijzondere aandacht uitgaat naar de nieuwe lidstaten. Door
middel van politieke contacten en uitwisseling van informatie op ambtelijk
niveau wordt de Nederlandse insteek besproken. Hiermee zal in de komende tijd
worden doorgegaan. Deze investering zal in de komende onderhandelingen z'n
vruchten moeten gaan afwerpen.XNoot1Directive 2003/96/EC van 27.10.2003. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-21501-20-259.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl