Invoeringswet Boek 4 en Titel 3 van Boek 7 van het nieuwe Burgerlijk Wetboek, tweede gedeelte (nadere wijz. Boek 4); Voorlopig verslag
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-08 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 20012002-27021, nr. 111

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum vergadering

20-11-2001

Eerste Kamer der Staten-Generaal

2001-2002

27021 nr. 111

13-11-2001

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaam1. Algemeen2. Artikelsgewijze behandelingArtikel 4.1.3eArtikel 4.2A.1.1Artikel 4.2A.1.10 j° 4.1.3e lid 3Artikel 4.2A.2.2 j° 4.2A.2.4Artikel 4.2A.2.4aArtikel 4.2A.2.6Artikel 4.2A.2.9 lid 1Artikel 4.3.3.11bArtikel 4.3.5.14 lid 2Artikel 4.4.2.7bOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 27021Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 25 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
27 021Invoeringswet Boek 4 en Titel 3 van Boek 7 van het nieuwe Burgerlijk
Wetboek, tweede gedeelte (nadere wijziging van Boek 4)nr. 111VOORLOPIG VERSLAG VAN DE BIJZONDERE COMMISSIE VOOR DE HERZIENING VAN
HET BURGERLIJK WETBOEK2Vastgesteld 13 november 2001Het voorbereidend onderzoek gaf aanleiding tot het maken van de volgende
opmerkingen en het stellen van de volgende vragen.1. AlgemeenDe leden van de bijzondere commissie hebben met belangstelling kennisgenomen
van het onderhavige wetsvoorstel. Met dit wetsvoorstel wordt beoogd de toezeggingen
van de zijde van de regering na te komen die in de loop van de behandeling
van de wetsvoorstellen met kamerstuknummers 17 141 en 17 213, strekkende
tot invoering van Boek 4 van het nieuwe Burgerlijk Wetboek inzake het erfrecht
alsmede van Titel 3 van Boek 7 van dat wetboek inzake de schenking, werden
gedaan.De leden van de bijzondere commissie hebben kennisgenomen van de literatuur
die in de afgelopen periode over het nieuwe erfrecht en de schenking is verschenen,
waaronder ook de dissertatie van mr. E.W.J. Ebben inzake «De positie
van de langstlevende echtgenoot en kinderen in het nieuwe erfrecht»
(Vrije Universiteit Amsterdam, 2000). Mede naar aanleiding van vorenbedoelde
literatuur heeft de commissie nog een aantal vragen.Tijdens de openbare behandeling van wetsvoorstel 17 141 in de Eerste
Kamer is destijds door de minister de toezegging gedaan dat er een termijn
van één jaar zou liggen tussen plaatsing in het Staatsblad van
de invoeringswet van het nieuwe Boek 4, inclusief de daarin nog aan te brengen
wijzigingen die thans zijn neergelegd in het onderhavige wetsvoorstel, en
de daadwerkelijke invoering van de nieuwe wet. De commissie heeft inmiddels
kennisgenomen van een brief van de Koninklijke Notariële Beroepsorganisatie
van 6 september 2001 waarin gepleit wordt voor een verkorting van genoemde
termijn, omdat – kort gezegd – de notariële praktijk al voldoende
voorbereid zou zijn op de nieuwe wetgeving.Naar aanleiding daarvan vroeg de commissie zich af hoe de minister staat
ten opzichte van zo'n mogelijke verkorting van de voren bedoelde termijn?
Daarbij wijst de commissie erop dat de wens van de kamer voor een
termijn van een jaar tussen plaatsing in het Staatsblad van de nieuwe wetgeving
en daadwerkelijke invoering ervan destijds was ingegeven vanuit de gedachte
dat de rechtspraktijk, dat wil zeggen rechterlijke macht, advocatuur, notariaat
en de fiscale beroepsgroep, zich voldoende op de nieuwe wetgeving zouden kunnen
voorbereiden. Ook de Nederlandse burger die zijn testament mogelijkerwijs
wenst aan te passen aan de nieuwe regelgeving dan wel andere rechtshandelingen
voordien wil verrichten, dient daartoe de gelegenheid te hebben. In dit verband
vroeg de commissie zich dan ook het volgende af:Kan de minister nadere informatie geven over de mate waarin andere juridische
beroepsgroepen dan het notariaat reeds zijn voorbereid op de invoering van
het nieuwe erfrecht?Hoever staat het in dit verband met de publiciteitscampagne in verband
met de invoering van het nieuwe erfrecht, zodat de Nederlandse burger daarover
wordt geïnformeerd en daarop – zo nodig – kan anticiperen?Hoever zijn de uitvoeringsmaatregelen gevorderd die noodzakelijk zijn
in verband met de nieuwe regelgeving, zoals het instellen van openbare boedelregisters
(zie artikel 4.5.1.4a) en de daarmee samenhangende algemene maatregel van
bestuur? Voorts vroeg de commissie zich met name af of de kantongerechten –
die immers vele nieuwe taken krijgen – op korte termijn over voldoende
gekwalificeerd personeel kunnen beschikken?Voorts vroeg de commissie zich af of de minister iets kan zeggen over
het feit dat de Inspecties der Registratie en Successie en hun rechtsopvolgers
sedert de laatste reorganisatie notarissen niet meer in kennis stellen van
het overlijden van testateurs door middel van verzendlijsten waarop aan de
betrokken notaris, bewaarder van het laatste testament, verzocht wordt dit
testament ter registratie aan te bieden (vgl. artikel 4 Registratiewet)?Ligt het niet op de weg van de overheid (belastingdienst) om ervoor te
zorgen dat de hier bedoelde notarissen in kennis worden gesteld van het overlijden
van de testateur, zodat zij hun registratieplicht kunnen nakomen. In het verlengde
daarvan rees bij de commissie de vraag waarom de ambtsplicht van de notaris
die een uiterste wilsbeschikking onder zich heeft en die ertoe strekt de daarbij
belanghebbende personen daarvan in kennis te stellen, zoals thans neergelegd
in artikel 4:990 BW, is komen te vervallen? Is de minister nog steeds van
oordeel dat een dergelijk artikel kan worden gemist, mede in het licht van
de in de literatuur gesignaleerde risico's van dien. Zie K.D. de Lange, WPNR
6453 (2001), blz. 682 e.v.?2. Artikelsgewijze behandelingArtikel 4.1.3eNaar aanleiding van discussie daarover in de literatuur – zie de
reacties van P. Clausing en M.J.A. van Mourik met naschrift van S. Perrick
in WPNR 6457 (2001) – naar aanleiding van de bijdrage van S. Perrick
over «De schulden van de nalatenschap onder Boek 4 NBW» in WPNR
6435 en 6436 (2001) vroeg de commissie zich af of alle in artikel 4.1.3e als
zodanig gedefinieerde schulden van de nalatenschap tevens rechtstreeks verhaalbaar
zijn op de ontbonden huwelijksgemeenschap, omdat en voorzover de ontbonden
nalatenschap daarvan deel uitmaakt? Is het niet veeleer zo dat hier onderscheiden
moet worden tussen schulden van de nalatenschap die tevens schulden van de
huwelijksgemeenschap zijn en schulden van de nalatenschap sec? Bij deze laatste
categorie valt te denken aan schulden uit hoofde van de kosten van lijkbezorging,
verschuldigd successierecht en legaat. Zijn deze laatste schulden niet uitsluitend
verhaalbaar op de nalatenschap, zodat deze schulden eerst verhaalbaar
zijn nadat er een verdeling van de ontbonden huwelijksgemeenschap heeft plaatsgevonden?Artikel 4.2A.1.1Bij het overlijden van een gehuwde persoon die een of meer kinderen heeft,
wordt krachtens dit artikel de nalatenschap van rechtswege toegedeeld aan
de langstlevende echtgenoot. Die echtgenoot verkrijgt van rechtswege de goederen
der nalatenschap onder gehoudenheid de schulden daarvan te voldoen. Ieder
van de kinderen verkrijgt als erfgenaam van rechtswege een – gedurende
het leven van de langstlevende in beginsel niet opeisbare – vordering
ten laste van die echtgenoot, overeenkomend met de waarde van zijn erfdeel.Naar aanleiding van deze figuur van de wettelijke verdeling vroeg de commissie
zich af of deze wettelijke verdeling ook werking heeft indien de erflater
bij uiterste wilsbeschikking een of meer legaten heeft gemaakt ten aanzien
van de niet gelegateerde goederen. In verband
met deze problematiek laten zich in hoofdzaak drie situaties onderscheiden,
te weten: de erflater heeft een of meer legaten gemaakt aan zijn echtgenoot;
de erflater heeft een of meer legaten gemaakt aan een of meer van zijn kinderen;
de erflater heeft een of meer legaten gemaakt aan een derde.Gaarne verneemt de commissie ten aanzien van alle drie de voormelde situaties
het oordeel van de minister, waarbij ook de vraag rijst of een combinatie
van de vorenbedoelde legaten nog tot afwijkende rechtsgevolgen leidt?In vervolg op de hiervoor gestelde vraag wijst de commissie nog op het
volgende. In de erfrechtelijke praktijk kent men reeds lang het zogenaamde
keuzelegaat. Dit legaat strekt er toe om de legataris een of meer dan wel
zelfs alle goederen der nalatenschap die hij zal verkiezen – al of niet
tegen inbreng van de waarde van die goederen in de nalatenschap – te
doen verkrijgen. Onder het huidige erfrecht ziet men een dergelijk legaat
vaak gemaakt ten behoeve van de langstlevende echtgenoot, met name ook in
testamenten waarbij estate-planning een rol speelt. Gaarne verneemt de commissie
de zienswijze van de minister of bij een dergelijke keuzelegaat onder nieuw
recht -zowel indien het is gemaakt ten behoeve van de langstlevende echtgenoot
als wanneer zulks is geschied ten behoeve van een ander, bijvoorbeeld een
kind – voor alle goederen der nalatenschap die niet worden gekozen door de legataris de wettelijke verdeling automatisch
in werking zal treden?Hierbij wijst de commissie op een aantal merkwaardige consequenties van
zo'n keuzelegaat onder nieuw erfrecht in die zin dat aan de legataris een
periode zou kunnen toekomen om zijn keuze te bepalen die langer zou kunnen
zijn dan de periode van drie maanden als bedoeld in artikel 4.2A.1.6. Bij
een positieve beantwoording van de hierboven gestelde vraag zou zulks ertoe
leiden dat langere tijd onduidelijk is over welke goederen de wettelijke verdeling
zich uitstrekt, aangezien later kan blijken dat de schuld uit hoofde van het
keuzelegaat wellicht zelfs de gehele nalatenschap omvat. Hierbij moet ook
in aanmerking worden genomen dat de regeling van de wilsrechten zoals neergelegd
in de artikelen 4.2A.1.7 – 4.2A.1.10 op die wijze wordt doorkruist.Voorts rijst de vraag of langs deze weg, vooral bij keuzelegaten aan de
echtgenoot, in feite niet sprake zou zijn van een ongeoorloofde delegatie
van de laatste wil (zie daarover Asser-Van der Ploeg-Perrick 1996 en de aldaar
vermelde literatuur) omdat de legataris na het overlijden van de erflater
zelfstandig – desnoods ten aanzien van de gehele nalatenschap –
bepaalt of hij de goederen van de nalatenschap, bijvoorbeeld ontvangt uit hoofde van het testamentaire legaat waarbij is bepaald dat hij de waarde
niet behoeft in te brengen, dan wel (een deel van) de goederen verkrijgt krachtens
de wettelijke verdeling waarbij de kinderen in hun hoedanigheid van erfgenaam
een vordering verkrijgen ter grootte van hun erfdeel op de langstlevende?Meer terzijde vroeg de commissie zich nog af of in een situatie als hiervoor
bedoeld waarbij een – wellicht groot – deel van de goederen der
nalatenschap aan de echtgenoot of aan een ander toekomt krachtens (keuze)legaat –
wanneer voor het overige de wettelijke verdeling werking zou hebben –
de vorderingen van de kinderen vanuit het oogpunt van de inkomstenbelasting
zogenaamd «gedefiscaliseerd» blijven als thans is bepaald in artikel
5.4. lid 1 Wet op de Inkomstenbelasting 2001, nu in laatstgenoemd artikel
gesproken wordt van «alle goederen» en «alle schulden»
van de nalatenschap? Wordt een schuld uit hoofde van legaat (zie artikel 4.1.3e
lid 1 sub h) ook in dit verband als een schuld aangemerkt?Artikel 4.2A.1.10 j° 4.1.3e lid 3Bij de commissie is nog een vraag gerezen naar aanleiding van de volgende
situatie.Gesteld dat A eerder gehuwd is geweest met X welk huwelijk door echtscheiding
is ontbonden en nadien is hertrouwd met Y. Uit het eerste huwelijk zijn twee
kinderen B en C geboren. Uit het tweede huwelijk is kind D geboren. A heeft
geen testament gemaakt zodat diens nalatenschap bij zijn overlijden vererft
volgens de wet. De kinderen B en C maken geen gebruik van hun wilsrecht krachtens
artikel 4.2A.1.9 bij het overlijden van A, maar wel van het wilsrecht van
artikel 4.2A.1.10 bij het overlijden van Y. Leidt het bepaalde in artikel
4.2A.1.10 j° artikel 4.1.3e lid 3 er nu toe dat de kinderen B en C een
sterker recht op de goederen uit de nalatenschap van A hebben dan D, hoewel
het allen kinderen van A zijn? Indien de vorige vraag positief wordt beantwoord
constateert de commissie dat in vele nalatenschappen de concrete (inboedel)goederen –
mede door het bepaalde in artikel 4.2A.1.11a – in beginsel door de kinderen
uit het eerste huwelijk zullen worden verkregen.Artikel 4.2A.2.2 j° 4.2A.2.4Naar aanleiding van een brief daarover van mr. L.P.W. van Vliet vroeg
de commissie zich af of de tekst van artikel 4.2A.2.2 lid 2, gelezen in samenhang
met artikel 4.2A.2.4 lid 2, er niet aan in de weg staat dat de erfgenamen
overgaan tot vestiging van het vruchtgebruik ten behoeve van de echtgenoot
van de erflater binnen de in laatstgenoemd artikel genoemde termijn van zes
maanden, aangezien zij dan beschikkingsonbevoegd zijn. Dient de tekst van
artikel 4.2A.2.2 lid 2 niet aldus te worden verstaan – en zo nodig aangepast –
dat deze onbevoegdheid tot beschikken van de erfgenamen uitzondering leidt
wat betreft de bevoegdheid tot vestiging van vorenbedoeld vruchtgebruik binnen
de periode van zes maanden. Daaraan kan stellig behoefte bestaan, omdat na
de periode van zes maanden de erfgenamen niet alleen bevoegd worden tot vestiging
van het vruchtgebruik ten behoeve van de echtgenoot van de erflater maar ook
tot andere beschikkingshandelingen, die mogelijkerwijs ten nadele zijn van
die echtgenoot.Artikel 4.2A.2.4aOnderschrijft de minister de opvatting dat wanneer een erflater zijn echtgenoot
heeft onterfd in een situatie dat tussen hen een vordering tot echtscheiding
aanhangig is, voor de vraag of er een recht op vestiging van een
vruchtgebruik krachtens de artikelen 4.2A.2.2 en 4.2A.2.3 bestaat met alle
omstandigheden van het geval – waaronder de laatste wil van de erflater –
rekening moet worden gehouden en ook met de maatstaven van redelijkheid en
billijkheid in dat verband? Zou als gezichtspunt daarbij niet een rol moeten
spelen dat een onderhoudsplicht van een gescheiden echtgenoot na diens dood
te eniger tijd behoort te vervallen (zie W. Snijders, WPNR 6367 (1999), blz.
608. Artikel 4.2A.2.6De commissie vroeg zich voorts af of de minister kan verduidelijken wat
rechtens de situatie is indien een voorziening als bedoeld in dit artikel
ten behoeve van de in de toekomst te volgen studie door het ten tijde van
het overlijden minderjarige kind wordt getroffen (som ineens), maar het desbetreffende
kind enige jaren later uiteindelijk niet gaat studeren of stopt met de studie?
Moet nu worden aangenomen dat het kind het op grond van artikel 4.2A.2.6 verkregen
bedrag mag behouden, of kunnen de andere erfgenamen een vordering instellen
wegens onverschuldigde betaling? Zie E.W.J. Ebben, a.w., p. 305.Artikel 4.2A.2.9 lid 1Kan de minister enige indicatoren aangeven die van belang zijn voor het
bepalen van een redelijke prijs als in dit artikel bedoeld. Met name zou de
commissie gaarne vernemen of het begrip redelijke prijs in geval van overdracht
van een landbouwbedrijf ertoe kan leiden dat de desbetreffende onderneming
zal moeten worden overgedragen tegen de zogenaamde agrarische waarde en niet
tegen de veelal aanzienlijke hogere reële waarde?Artikel 4.3.3.11bWat betreft artikel 4.3.3.11b vroeg de commissie zich met B.C.M. Waaijer,
Handboek Nieuw Erfrecht, 2000, p. 304 en E.W.J. Ebben, a.w., p. 247 af of
het geen aanbeveling verdient dit artikel in zijn werking uit te breiden tot
giften die tijdens leven of met werking na de dood aan een echtgenoot of levensgezel
zijn gedaan en die in beginsel wèl inkortbaar zijn voor de legitimaris?
Is bij de huidige redactie van het artikel de bescherming van de bevoordeelde
echtgenoot of levensgezel tegen de aanspraken van een legitimaris niet willekeurig,
gezien het feit dat deze bij een uiterste wilsbeschikking mogelijk is, maar
bij een schenking niet?Een andere vraag in verband met het bepaalde in artikel 4.3.3.11b betreft
het feit of men een niet-opeisbaarheidsclausule als bedoeld in dat artikel
zou kunnen maken ten behoeve van de in genoemd artikel bedoelde levensgezel,
terwijl de erflater op het tijdstip van zijn overlijden nog gehuwd was met
een ander? Eveneens kan men zich in dit verband afvragen of een testateur
twee makingen ten behoeve van twee verschillende personen van zo een clausule
kan voorzien (zie E.W.J. Ebben, a.w., p. 250).Artikel 4.3.5.14 lid 2Dit artikel gaat ervan uit dat een openbare uiterste wil ook geldig is
wanneer deze akte niet door een bevoegde notaris is opgemaakt. Kan de minister
een verklaring geven voor het feit waarom hier plotseling een zo vergaande
inbreuk op de regels voor authentieke akten wordt gemaakt (zie artikel 183
lid 2 Rv), terwijl in de erfrechtelijke praktijk nooit van problemen is gebleken
door ook aan uiterste wilsbeschikkingen de, voor authentieke akten gebruikelijke,
eis te stellen dat de notaris die de desbetreffende akte passeert
op dat tijdstip bevoegd moet zijn. Zou het geen aanbeveling verdienen in dit
artikel terug te keren naar de regel dat de notaris die een testament of akte
van bewaargeving verlijdt bevoegd dient te zijn?Artikel 4.4.2.7bIn bovengenoemd artikel wordt – kort gezegd – onder meer bepaald
dat verblijvingsbedingen, zonder een redelijke tegenprestatie, in geval van
overlijden voor de toepassing van de inkorting en vermindering krachtens het
nieuwe Boek 4 van het Burgerlijk Wetboek als een legaat worden aangemerkt.
De commissie vroeg zich naar aanleiding hiervan af of verblijvingsbedingen
met werking bij overlijden voor andere onderwerpen dan inkorting en vermindering,
bijvoorbeeld de vraag of het desbetreffende verblijvingsbeding een paulianeuze
rechtshandeling is en de vraag of terzake van de verkrijging krachtens zo'n
verblijvingsbeding successie- en schenkingsrecht verschuldigd is, de kanscontractgedachte
zoals neergelegd in HR 1 oktober 1993, NJ 1994, 257 met noot WMK en HR 7 februari
1997, NJ 1997, 595 met noot WMK van toepassing blijft met alle gevolgen van
dien?De voorzitter van de bijzondere commissie,Van de BeetenDe bijzondere griffier van de commissie,HuijgenXNoot1Het eerder verschenen stuk inzake dit wetsvoorstel is gedrukt onder EK
nr. 335, vergaderjaar 2000–2001.XNoot2Samenstelling: Holdijk (SGP), Le Poole (PvdA), Ruers (SP), Van de Beeten
(CDA) (voorzitter), Hessing (D66), De Wolff (GL) en Broekers-Knol (VVD). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-20012002-27021-111.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl