Parlementaire Vergadering van de Raad van Europa; Verslag van de zitting 2008 (Vierde Deel)
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2019-09-02 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 20043, nr. 76

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum vergadering

22-01-2009

Eerste en Tweede Kamer der Staten-Generaal

2008-2009

20043 nr. 76;U

20-01-2009

 

 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 20043Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 59 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
20 043Parlementaire Vergadering van de Raad van EuropaUnr. 76VERSLAG VAN DE ZITTING 2008 (VIERDE DEEL)Vastgesteld 20 januari 20091. InleidingDe delegatie uit de beide Kamers der Staten-Generaal naar de Parlementaire
Vergadering van de Raad van Europa heeft van 29 september t/m 3 oktober
2008 deelgenomen aan het vierde deel van de zitting 2008 in Straatsburg. Langs
deze weg brengt zij verslag uit van de behandeling van de tijdens deze laatste
vergadering in 2008 geagendeerde onderwerpen en van de bijdragen van haar
leden aan het debat over die onderwerpen. Bij de verschillende onderwerpen
in dit verslag zijn de nummers van de desbetreffende documenten vermeld, die
kunnen worden terug gevonden op de website van de Parlementaire Vergadering1.Ook aan het begin van dit deel van de 2008-sessie werd de delegatie door
drs. G. de Boer, ambassaderaad justitiële zaken op de Permanente Vertegenwoordiging
bij de Raad van Europa, geïnformeerd over de activiteiten van een aantal
organen van de Raad van Europa ten aanzien van lopende dossiers, zoals o.a.
de activiteiten van de voorzitter van het Comité van Ministers, Carl
Bildt en de voorzitter van de Parlementaire Assemblee, de heer De Puig en
de Commissaris voor de Mensenrechten, de heer Hammarberg, in de crisis die
is ontstaan naar aanleiding van het conflict tussen Rusland en Georgië,
alsook over activiteiten ten aanzien van enkele meer thematische activiteiten
zoals geweld tegen vrouwen en homofobie. Voorts werd aandacht besteed aan
het scala aan monitoringsinstrumenten van de Raad van Europa en aan de wijze
waarop de Raad die gebruikt in de uitvoering van zijn kerntaken, het bewaken
en bevorderen van de democratie, het waarborgen van de mensenrechten en het
handhaven van het recht. Het verloop van de procedure die moet leiden tot
de keuze van een opvolger van de huidige secretaris-generaal van de Raad van
Europa, de heer Davis, de zorgelijke ontwikkelingen rondom de begroting van
de Raad van Europa en die van de Parlementaire Vergadering voor 2009, en de
voorbereidingen in de lidstaten met betrekking tot de viering van het 60-jarig
bestaan van de Raad van Europa vormden een derde cluster van gespreksonderwerpen.Op dinsdag 30 september 2008 was de delegatie gast van de Permanent
Vertegenwoordiger bij de Raad van Europa, ambassadeur Van der Velden, die
het Nederlandse lid van de Europese Commissie tegen Racisme en Intolerantie
(ECRI), mevr. mr. W. Sorgdrager, voormalig minister van Justitie, had uitgenodigd
een uiteenzetting te geven over de werkzaamheden, de werkwijze en de resultaten
van deze commissie.2. De gevolgen van de oorlog tussen Georgië
en RuslandInleidingOp maandag 29 september 2008 besloot de Parlementaire Vergadering
een spoeddebat te wijden aan de oorlog tussen Georgië en Rusland. Dat
debat zou worden gevoerd aan de hand van rapporten van een drietal commissies: één
van de Monitoring Committee (doc. 11724) met als rapporteurs de heren Van
den Brande (België) en Eörsie (Hongarije), één van
de Committee on Migration, Refugees and Population, toegelicht door de rapporteur
en voorzitter van de commissie, mevr. Jonker (Nederland) (doc. 11730) en één
van de Committee on Legal Affairs, van commentaar voorzien door de rapporteur
Pourgourides (Cyprus).RapportenNaar de mening van de Monitoring Committee, die in de inleiding van haar
rapport vaststelt dat tijdens en na de oorlogshandelingen tussen beide landen
beginselen van internationaal recht, het Statuut van de Raad van Europa en
de toelatingscriteria, waaraan beide staten zich hebben gebonden, werden geschonden,
is de oorlog het gevolg van een ernstige escalatie van spanningen, gepaard
gaande met eerder begonnen bedreigingen en aantastingen van de veiligheidssituatie.
De waarheid is een voorwaarde zonder welke verzoening niet mogelijk is. De
door beide partijen betwiste feiten moeten daarom op een objectieve manier
door middel van een onafhankelijk internationaal worden vastgesteld.Het rapport veroordeelt de erkenning door Rusland van de onafhankelijkheid
van Zuid Ossetië en Abchazië als een schending van internationaal
recht en van basisbeginselen van de Raad van Europa. Voorts belemmeren deze
erkenning en de daarop gevolgde ondertekening door Rusland van vriendschaps-
en samenwerkingsverdragen met de de facto-autoriteiten in Tskhinvali en Sukhuni
de daadwerkelijke uitvoering van humanitaire hulpacties. De Monitoring Committee
bevestigt dat zij sterk hecht aan de territoriale integriteit en soevereiniteit
van Georgië en roept Rusland op haar daad van erkenning terug te draaien.De commissie uit verder haar zorg over de door beide partijen in de loop
van de oorlog begane schendingen van mensenrechten en heeft grote zorgen over
geloofwaardige rapporten over etnische zuiveringsoperaties die zijn begaan
in etnisch Georgische dorpen in Zuid Ossetië en in de «bufferzone»
door ongeregelde milities en bendes die niet werden gestopt door de Russen.In ieder conflict is, zo vervolgt de commissie, de dialoog de beste weg
naar een oplossing en naar stabiliteit op de lange termijn. Maar dialoog vereist
de politieke wil aan beide kanten en kan niet los van concrete acties worden
nagejaagd. Voor een dialoog moeten enkele basale voorwaarden worden geschapen
en scherp in het oog gehouden. Volledige uitvoering van het vredesplan, inclusief
terugtrekking van de Russische troepen naar posities die zij vóór
het conflict innamen, is essentieel. Verder gelden als minimumvoorwaarden
voor een betekenisvolle dialoog dat de waarnemers van de EU en de OVSE volledige
toegang hebben om hun werk te kunnen doen in Zuid Ossetië en dat Rusland
de erkenning van Zuid Ossetië en Abchazië intrekt.De Commissie legde de Vergadering aan het slot van haar rapport een ontwerp-aanbeveling
alsmede een ontwerp-resolutie voor; op beide documenten zal hieronder worden
ingegaan. De Committee on Migration, Refugees and Population spreekt in haar rapport
(doc. 11730) haar treurnis uit over het onloochenbare proces van etnische
zuiveringen dat in de Georgische regio’s van Zuid Ossetië en in
de zgn. bufferzone, die nog steeds wordt bezet door Russische strijdkrachten,
plaatsvindt. Zij dringt er op aan dat aan alle voorwaarden wordt voldaan die
er toe leiden dat vluchtelingen en binnenlandse ontheemden (de zgn internally
displaced persons: IDP’s) veilig terugkeren.De commissie ondersteunt voorts de oproep aan alle partijen in het conflict
tot het tonen van respect voor de relevante mensenrechten en de daarop gebaseerde
wettelijke normen.Zij stelt vast dat de veiligheid van alle mensen een eerste voorwaarde
is en zij benadrukt daarom dat het van het grootste belang is dat een eind
wordt gemaakt aan de dreiging met geweld en intimidatie, dat wetteloosheid
onmiddellijk wordt uitgebannen en dat alle mijnen en andere, niet ontplofte
munitie worden opgeruimd. De veilige terugkeer van IDP’s en vluchtelingen
is één van de grootste knelpunten in de nasleep van het conflict.
Het voorzien in de meest dringende menselijke behoeften op het gebied van
onderdak en behuizing van al diegenen die door het conflict zijn getroffen
is, zeker gezien de naderende winter, van levensbelang.De commissie toont zich in haar rapport tenslotte zeer bezorgd over de
ontoereikende toegang voor humanitaire organisaties tot Zuid Ossetië
en de zgn. bufferzone die door de Russen wordt beheerst. Deze organisaties
moeten met voorrang toegang tot deze gebieden hebben terwijl de veiligheid
van al diegenen die voor deze organisaties werken gegarandeerd moet zijn.De Committee on Legal Affairs and Human Rights merkt in haar rapport op
in te stemmen met het rapport van de Monitoring Committee en beveelt, met
het oog op de ernst van de situatie aan in de ontwerp-resolutie een passage
op te nemen die voorziet in een mogelijke reactie voor het geval aan de minimumvoorwaarden
voor dialoog vóór de volgende, eerste zitting in 2009 niet zou
zijn voldaan.DebatTijdens het debat over dit onderwerp, dat werd aangevangen op dinsdag
30 september en na een onderbreking ter afronding van de commissierapporten
werd hervat op donderdag 2 oktober 2008, werd door de heer Kox, fractievoorzitter van Verenigd Europees Links, opgemerkt dat,
terwijl de meeste leden van de Parlementaire Vergadering op vakantie waren,
de maand augustus in Ossetië en Georgië plotseling veranderde in
een apocalyptische verschrikking. Tijdens deze zomeroorlog werden honder-den
mensen gedood en gewond, verloren duizenden hun woning en bezittingen, vluchtten
tienduizenden naar Rusland of Georgië en werd miljoenen de schrik op
het lijf gejaagd door het vooruitzicht van verdere escalatie van de oorlog.
Augustus 2008 liet zien dat er maar een hele korte oorlog nodig is om de levens
en het geluk van zoveel mensen voor altijd te ruïneren.Al dit leed had kunnen worden voorkomen indien politici wijzer zouden
zijn geweest. Hun belangrijkste opdracht is het oorlog te voorkomen, niet
om oorlog uit te lokken. Het lijden van zoveel mensen begon nadat Georgië
de oorlog begon met het argument dat het zijn constitutionele orde herstelde
door de hoofdstad Tskhinvali te bombarderen en Russische vredestroepen in
de nabijheid aan te vallen. Daarop intervenieerde Rusland met militaire middelen
onder aanvoering van het argument dat het Zuid Ossetische en Russische burgers
moest beschermen. Alle argumenten mogen redelijk klinken, maar als de gevolgen
zo verschrikkelijk zijn dan moeten ze totaal ongegrond zijn.De heer Kox zei in de gelegenheid te zijn geweest verscheidene mensen
uit het oorlogsgebied te ontmoeten en hun tragische persoonlijke verhalen
aan te horen. Ook had hij politici ontmoet in Moskou, Tbilisi en Tskhinvali.
Hij zei te zijn getroffen door het contrast tussen enerzijds de mensen die
zo verschrikkelijk veel leed ondergingen en anderzijds de politici die zeiden
dat het niet hun schuld was en dat ze uitsluitend handelden in het belang
van de burgers. Hoe cynisch.Zodra ergens een oorlog uitbreekt moeten politici gefaald hebben, vooral
wanneer zij uit lidstaten van de Raad van Europa komen. Daarom steunt de fractie
van Verenigd Europees Links het verzoek tot een internationaal, onafhankelijk
onderzoek waarin de Raad van Europa en de parlementen van de betrokken lidstaten
participeren. Dat onderzoek moet antwoord geven op de vraag waar het verkeerd
ging, wie verantwoordelijkheid draagt en wie de aangerichte schade herstelt.
Dit internationale onderzoek moet ook betrekking hebben op de vraag wat de
rol van andere landen en internationale organisaties was en in hoeverre zij
ten minste een deel van de verantwoordelijkheid dragen door een oorlog niet
te voorkomen. Het gaat daarbij om de Raad van Europa, maar ook om de Europese
Unie en de NAVO, om maar te zwijgen over de Verenigde Staten, die het Georgische
leger betaalde en trainde en het op die manier voorbereidde op een oorlog.Wij zullen moeten vaststellen wat er gebeurde om zo te voorkomen dat het
weer gebeurt. Wij zijn een periode ingegaan met de slechtste inter-nationale
relaties sedert het einde van de Koude Oorlog en we leven dus in gevaarlijke
tijden. Soortgelijke conflicten zouden gemakkelijk kunnen uitdraaien op nieuwe
oorlogen; het is onze plicht dat te voorkomen en deze gevaarlijke ontwikkelingen
te keren. Onze geloofwaardigheid en meer dan dat staat op het spel.De heer Kox stelde met nadruk dat de Raad van Europa eerst en vooral Georgië,
Rusland en Zuid Ossetië moet dwingen te komen tot een rege-ling die internationale
en nationale hulporganisaties ruime gelegenheid biedt om alle slachtoffers
van deze oorlog te helpen, om de veiligheid van alle organisaties in het voormalige
oorlogsgebied te verzekeren en om de binnenlandse ontheemden veilig naar huis
te laten terugkeren. Alle betrokken partijen zullen moeten worden gedwongen
het internationale recht te respecteren in plaats van het te schenden en er
aan mee te werken dat het recht, de mensenrechten en de democratie weer volledig
worden gerespecteerd.Mevrouw Jonker merkte, vooruitlopend op een
door haar op 2 oktober te geven toelichting op het door haar commissie
uitgebrachte rapport, op in het bijzonder te willen ingaan op de situatie
van de IDP’s en de vluchtelingen in Rusland en Georgië. Volgens
opgave van de UNHCR bevonden zich na het uitbreken van de oorlog op een gegeven
moment 192 000 vluchtelingen en IDP’s in het oorlogsgebied, van
wie 25 000 zich naar het Noorden begaven en 160 000 naar het Zuiden.
Intussen zijn de meesten uit het Noorden teruggekeerd, op circa 200 mensen,
vooral kinderen, zieken en ouderen na. In Georgië bevinden zich, buiten
het gebied van Zuid Ossetië en de bufferzone, nog zo’n 65 000
vluchtelingen en IDP’s. Zij verblijven bij familie of in overheidsgebouwen
in Tbilisi of in tenten in Gory. De overheidsgebouwen verkeren in zeer slechte
staat en de tenten zijn overbevolkt. Begin september schatten de Georgische
autoriteiten dat 64 000 van de IDP’s kinderen zijn.De mensen die in de grensgebieden en in Zuid Ossetië bleven zijn
vooral de ouderen. De ad hoc commissie, ingesteld door het Bureau van de Vergadering
die onlangs een factfinding bezoek bracht aan Rusland en Georgië sprak
met hen in drie dorpen en in Tskhinvali. Zij zag geplunderde en geblakerde
huizen. De absolute prioriteit voor deze mensen is veilig-heid want op dit
moment worden zij nog steeds bedreigd door milities die zich bezig houden
met etnische zuiveringen.Mevrouw Jonker wees voorts op het feit dat zich in Georgië al veel
langer 220 000 IDP’s bevonden als gevolg van het conflict in de
jaren ’90. Zij leven vooral in het grensgebied van Tbilisi.
Tot op heden hebben zij geen mogelijkheden gehad zich te integreren. Het lot
van de vluchtelingen en IDP’s is omgeven met vier grote zorgen en onzekerheden:
het recht om terug te keren, veiligheid voor diegene die willen terugkeren
naar Zuid Ossetië, het niveau van de meest basale voorzieningen en de
mogelijkheden van integratie voor diegenen die niet willen of niet kunnen
terugkeren.Etnische zuiveringen gaan nog steeds door. De EU-waarnemers zullen, ook
nadat hun mandaat operationeel is, niet in Zuid Ossetië, maar alleen
in de bufferzone hun werk doen. De grote vraag is wie de veiligheid van de
burgers daar garandeert. De Russische politici en militairen en de de facto
autoriteiten in Tskhinvali moeten hun verantwoordelijkheid nemen. Het recht
op terugkeer wordt anders een dode letter.Aan het adres van de Georgische autoriteiten deed mevrouw Jonker de oproep
het Georgische volk niet als politiek instrument te gebruiken en de beschikbaar
gestelde middelen op een goede manier te besteden. De burgers, niet alleen
de vluchtelingen en de IDP’s, zijn het slachtoffer van deze oorlog.
De leden van de Vergadering moeten nu het lef hebben te laten zien waar de
Raad van Europa voor staat: mensenrechten, demo-cratie en handhaving van het
recht.Na de hervatting van het op dinsdag 30 september geschorste debat
werd mevrouw Jonker in de gelegenheid gesteld
het rapport van de Committee on Migration, Refugees and Population van een
mondelinge toelichting te voorzien.Ter inleiding wees zij er op dat belangrijkste prioriteit is de veiligheid
van alle personen, waar zij zich ook bevinden in het oorlogsgebied te garan-deren.
Ten aanzien van de Georgiërs die in de weinige enclaves in de regio Zuid
Ossetië verblijven bestaan grote zorgen, evenals ten aanzien van hen
die zich in de zgn. bufferzone onder Russische controle bevinden. Om humanitaire
redenen en ter bescherming van de mensenrechten moeten deze gebieden volledig
toegankelijk zijn, Zowel bescherming als monitoring moet daadwerkelijk mogelijk
zijn. Op dit moment is dat voor beide niet het geval.Een groot veiligheidsprobleem wordt gevormd door mijnen en niet geëxplodeerde
munitie. De oorlogvoerende partijen moeten drie dingen doen: 1) het ontmijnen
van de gevaarlijke gebieden, 2) het uitwisselen van informatie met de andere
partij teneinde de gevaarlijke gebieden in kaart te brengen en gevaren te
kunnen wegnemen 3) de bevolking op grote schaal inlichten en waarschuwen voor
de gevaren van onontplofte mijnen.Na de veiligheid van mensen komt de opvang van vluchtelingen en ontheemden.
Ofschoon inmiddels 35 000 mensen intussen zijn teruggekeerd na hun vlucht
naar Noord Ossetië zijn er nog steeds zo’n 50 000 IPD’s
in Georgië, die geen kans zullen zien vóór de winter terug
te keren. Noodhulp op basaal niveau, inclusief gezondheidszorg, onderdak en
scholing moeten op korte termijn worden gerealiseerd. Zowel Georgië als
de internationale gemeenschap hebben de verantwoordelijkheid voor hulp te
zorgen. De noden van de 220 000 vluchtelingen en ontheemden die zich
al eerder in Georgië bevonden moeten ook gelenigd worden om te voorkomen
dat er twee stromen IDP’s ontstaan.Mevrouw Jonker vroeg voorts aandacht voor het vraagstuk van de vermiste
personen, de uitwisseling van krijgsgevangenen en de vrijlating van gijzelaars.
In dat verband moet de Commissaris voor de Mensenrechten, de heer Hammarberg,
worden bedankt voor datgene wat hij tijdens zijn twee recente bezoeken aan
de regio heeft gedaan en bereikt. Overigens zijn ook andere organisaties actief
en succesvol geweest, zoals de Hoge Commissaris voor de Vluchtelingen van
de VN en het Internationale Rode Kruis, die hun mandaat op een professionele
en toegewijde manier hebben waargemaakt. De situatie in het gebied verandert voortdurend. Daarom is het rapport
van de commissie ook niet meer dan een momentopname. Het voor-naamste doel
van de commissie is ervoor te zorgen dat de opvang en humanitaire behandeling
van getroffen burgers en de daarmee verbonden mensenrechtenissues hoog op
de agenda van de Parlementaire Vergadering blijven staan.Indien het Bureau van de commissie een meer diepgaand onderzoek zou verlangen,
dan is de commissie graag bereid haar werkzaamheden voort te zetten.Aanbeveling en ResolutieTijdens het debat over de oorlog tussen Georgië en Rusland zijn door
de Monitoring Committee zowel een ontwerp-aanbeveling (aan het Comité
van Ministers) als een ontwerp-resolutie ter behandeling en stemming voorgelegd.De ontwerp-aanbeveling 1846, (2008) (doc. 11724) bevat de oproep aan het
Comité van Ministers om een Actieplan te ontwikkelen en concrete maatregelen
te nemen die een antwoord vormen op de crisis tussen twee lidstaten van de
Raad van Europa en op de crisis die daardoor binnen de Raad van Europa zelf
is ontstaan. In de tweede plaats beveelt de Vergadering het Comité
van Ministers aan specifieke activiteiten te overwegen die verzekeren dat
Georgië en Rusland gemaakte afspraken volledige respecteren, inclusief
een versterkte aanwezigheid te velde en een mensenrechtenmissie op de grond,
terwijl zij tenslotte het Comité oproept alle lidstaten er toe aan
te zetten de Conventie met betrekking tot cluster-munitie te ondertekenen.De ontwerp-resolutie 1633, (2008) (doc. 11724) roept, na vermelding van
een 21-tal overwegingen die betrekking hebben op de rol van beide lidstaten
ten aanzien van het uitbreken, de militaire escalatie, de dramatische en tragische
materiële en menselijke gevolgen van het oorlogsgeweld alsmede op de
internationalrechtelijke en internationaal-politieke aspecten van het conflict,
de beide landen dringend op alle onderdelen van het door de EU tot stand gebrachte
akkoord inzake een wapenstilstand onvoorwaardelijk na te komen, EU- en OVSE-waarnemers
toe te laten tot Zuid Ossetië en Abchazië. Rusland wordt verzocht
de erkenning van de onafhankelijkheid van deze beide gebieden in te trekken.Beide landen wordt dringend verzocht stappen te zetten die moeten leiden
tot verbetering van de wederzijdse betrekkingen. Ook dienen zij te ver-zekeren
dat alle in de Europese Conventie opgenomen mensenrechten daadwerkelijk worden
gerespecteerd en dat alle schendingen ervan tijdens en in de nasleep van de
oorlog worden onderzocht. Met een verwijzing naar een eerder aanvaarde resolutie
(doc. 1438) (2005) worden beide landen voorts dringend verzocht aan vertegenwoordigers
van de media een veilige en ongehinderde toegang tot het conflictgebied te
verschaffen en alle beschikbare wegen en middelen, zoals bijv. het Europese
Hof voor de Rechten van de Mens, het Internationaal Gerechts-hof en het Internationaal
Strafhof aan te grijpen om tot een oplossing van het conflict te komen.De ontwerp-resolutie vervolgt met een dringende oproep aan de beide strijdende
lidstaten én aan de de facto autoriteiten in Zuid Ossetië om (o.a.)
de noodzakelijke maatregelen te nemen die de veiligheid van alle personen
in Zuid Ossetië en in de zgn. bufferzone garanderen. Hen wordt tevens
dringend verzocht ieder wederrechtelijk gedrag, zoals fysiek geweld, beroving,
verkrachting, getreiter, kidnapping, plundering en brandstichting, te bestrijden
en te bestraffen. De genoemde partijen wordt voorts dringend verzocht de mogelijkheden
van terugkeer van alle vluch-telingen en ontheemden volledig te garanderen
en deze mensen niet te gebruiken als politieke onderpanden. Ook
dienen gevangenen en gijze-laars onmiddellijk te worden uitgewisseld en vrijgelaten
en moet een multilateraal mechanisme worden ingesteld voor de opsporing van
vermiste personen.In de ontwerp-resolutie wordt de lidstaten en de staten met een waar-nemerstatus
o.a. verzocht de onafhankelijkheid van Zuid Ossetië en Abchazië
niet te erkennen. Zij worden voorts opgeroepen hun humanitaire hulp aan slachtoffers
van de oorlog, in het bijzonder kinderen, ouderen en zieken, te intensiveren.
Tevens worden zij opgeroepen de etnische zuiveringen die plaats vindt in de
door Rusland gecontroleerde gebieden en in de door de de facto autoriteiten
in Zuid Ossetië gecontroleerde gebieden officieel te veroordelen. Voor
zover lid zijn van de NAVO wordt hen verzocht er aan mee te werken dat de
door de NAVO uit te voeren beoordeling van de militaire escalatie in relatie
tot de oorlog openbaar wordt gemaakt.In de ontwerp-resolutie wordt vervolgens o.a. het besluit verwoord dat
de Parlementaire Vergadering een internationale conferentie belegt die de
instelling en verbetering van «early warning systems» zal overwegen
teneinde te voorkomen dat conflicten escaleren tot volledige oorlogen.Vastgesteld wordt voorts dat de dialoog de beste weg is om te komen tot
oplossingen van conflicten en tot stabiele verhoudingen. De Vergadering zal
daarom bezien of er een speciale ad hoc commissie van de Vergadering zal komen,
bestaande uit zowel Russische als Georgische parlementariërs, die zal
dienen als forum voor het bespreken van verschillen van mening en voor het
doen van voorstellen om uit de huidige impasse te geraken.Voortgezet debatIn het debat over de voorgestelde aanbeveling en resolutie merkte de heer Kox op dat de fractie van Verenigd Europees Links zich
in het algemeen in beide documenten kan vinden. Hoewel enkele conclusies en
voorstellen wat objectiever hadden kunnen worden geformuleerd, spreken zij
duide-lijke taal op de belangrijkste aspecten van de zaak. Die aspecten zijn:
a) Georgië is de oorlog begonnen b) Rusland heeft «over-gereageerd»
c) andere landen vertoonden noch de wil noch het vermogen om escalatie van
het conflict te voorkomen en d) Georgië, Rusland en Zuid Ossetië
faalden alle drie in het vinden van een compromis en bereidden zich willens
en wetens voor op een gewapende confrontatie.De zomeroorlog van 2008 was een grove schending van het internationale
recht, van mensenrechten en van de verplichtingen die de landen hebben jegens
de Raad van Europa. Door middel van een internationaal onder-zoek zullen alle
relevante feiten in hun context moeten worden vastgesteld teneinde de waarheid,
die nodig is voor verzoening, boven tafel te krijgen. Georgië en Rusland,
maar ook andere landen die betrokken zijn, in het bijzonder enkele NAVO-landen
die verantwoordelijk zijn voor de militaire opbouw van Georgië, zullen
hun volledige medewerking aan dat onderzoek moeten geven.De heer Kox vervolgde zijn betoog met de opmerking dat het duidelijk is
dat de rol die de Verenigde Staten, die het Georgische leger betaalde en voorbereidde
op deze gruwelijke oorlog, in het onderzoek zal moeten worden betrokken. Maar
allereerst moeten Rusland en Georgië het recht herstellen en handhaven
in het oorlogsgebied. Zij moeten de bescher-ming van de mensenrechten van
zowel alle burgers die in de getroffen gebieden wonen en leven als van alle
daar verblijvende vluchtelingen en IDP’s garanderen. Naast hun volledig
medewerking aan het internationale onderzoek zullen ze zich moeten onthouden
van alles wat tot een hervat-ting van het gewapende conflict kan leiden.De heer Kox zei vervolgens het voorstel om te onderzoeken hoe zgn. early
warning systems in Europa kunnen worden verbeterd te zullen steunen. Als we een nieuwe Koude Oorlog willen voorkomen, zullen we nieuwe arrangementen
moeten ontwikkelen in plaats van de oude uit de vorige Koude Oorlog opnieuw
in te zetten.Georgië en Rusland hebben beide hun verplichtingen jegens de Raad
van Europa geschonden. Dat is onaanvaardbaar. Daarom kan er ook geen sprake
zijn van «business as usual». De heer Kox vroeg zijn Russische
en Georgische collega’s zich te realiseren dat de enige manier om de
geloofwaardigheid van hun regeringen en van hen zelf te herstellen de volledige
medewerking is in plaats van door te gaan met het ontkennen van hun eigen
verantwoordelijkheid. Hij riep de Vergadering op nieuwe wegen voor samenwerking
te zoeken en te vinden en de doodlopende straat van de confrontatie te verlaten.
De helden van de 21 eeuw zullen niet diegenen zijn die op oorlog uit zijn,
maar zullen de mensen zijn die zo dapper op zoek zijn naar verzoening.StemmingenAan het slot van het debat heeft de Parlementaire Vergadering zowel de
aanbeveling als de resolutie aanvaard.3. Kandidaten voor het Europese Hof voor de Rechten
van de MensRapportAan de discussie over dit onderwerp lag een door de Committee on Legal
Affairs and Human Rights uitgebracht rapport ten grondslag (doc. 11682) dat
vaststelt dat ten aanzien van de criteria die gelden bij het onderzoek naar
de kandidaatstellingen voor dit Hof de Parlementaire Vergadering de nadruk
heeft gelegd op zowel de behoefte aan kandidaten van het vereiste niveau om
de functie uit te oefenen, in overeenstemming met artikel 21 van de Europese
Conventie voor de Rechten van de Mens, als op de behoefte aan een gelijke
verdeling van kandidaten over de beide ge-slachten.Onder de geldende bewoordingen van Resolutie 1366 (2004) inzake kandidaten
voor het Europese Hof voor de Rechten van de Mens, zoals gewijzigd door Resolutie
1426 (2005), kan de Vergadering, indien haar een lijst met uitsluitend kandidaten
van hetzelfde geslacht wordt voorgelegd, niet anders dan deze verwerpen indien
het desbetreffende geslacht oververtegenwoordigd is in het Hof. De automatische
verwerping van zo’n lijst kan, in buitengewone omstandigheden, de mogelijkheden
van de Vergadering om te kiezen tussen drie kandidaten die allen voldoen aan
de andere criteria, inperken. De commissie stelt daarom voor paragraaf 3.ii
van Resolutie 1366 (2004) zoals gewijzigd bij Resolutie 1426 (2005) opnieuw
te wijzigen. Zij heeft daartoe een resolutie ingediend.Ontwerp-resolutieDe ontwerp-resolutie (doc.11 682 A) bevat het voorstel aan de tekst
van Resolutie 1366 (2004), zoals gewijzigd door Resolutie 1426 (2005) een
nieuwe paragraaf 4 toe te voegen die als volgt luidt:«The Assembly decides to consider single-sex lists of candidates
of the sex hat is over-represented in the Court in exceptional circumstances
where a Contracting Party has taken all necessary and appropriate steps to
ensure that the list contains a candidate of the under-represented sex, but
has not been able to find a candidate of that sex who satisfies the requirements
of Article 21 par. 1 of the European Convention on Human Rights. Such exceptional circumstances must be duly so considered by a two-thirds
majority of the members casting a vote and a majority of the members entitled
to vote of both the Sub-Committee and the Committee on Legal Affairs and Human
Rights. This position shall be ratified by the Assembly in the framework of
the Progress Report of the Bureau of the Assembly».DebatMevrouw Bemelmans-Videc, optredend als rapporteur
voor dit rapport van de commissie, merkte in haar inleidende woorden op dat
de ontwerp-resolutie die thans voorligt, verwijst naar het grote belang dat
deze Vergadering hecht aan gelijke vertegenwoordiging van de beide geslach-ten
in het Hof, zoals neergelegd in de desbetreffende resoluties.De Sub-Committee on the Election of Judges, waarvan spreekster het voorrecht
heeft voorzitter te zijn, heeft in de afgelopen drie jaren kandi-daten voor
de post van rechter in het Hof geïnterviewd met betrekking tot 27 lidstaten
die partij zijn bij de Europese Conventie voor de Rechten van de Mens. Van
de 27 door de commissie aanbevolen kandidaten waren er 11 vrouw; alle 11 werden
door de Vergadering benoemd. Dat heeft ge-resulteerd in een vertegenwoordiging
van vrouwen bij het Hof van 36%. Daarmee wordt de kritische grens van
40%, waarbij sprake is van onder-vertegenwoordiging genaderd.De belangrijkste overweging van de subcommissie bij het voordragen van
deze kandidaten was echter niet hun geslacht, maar hun verdiensten, dat wil
zeggen hun kwalificaties in het licht van de eerste paragraaf van Artikel
21 van de Conventie, dat de eisen ten aanzien van morele en professionele
kwalificatie bepaalt. Spreekster zei ervan overtuigd te zijn dat de vrouwelijke
kandidaten die door de subcommissie zijn voorgedragen, en trouwens alle kandidaten,
niet anders zouden hebben gewild.De Verdragsluitende Partijen van de Conventie en – via logische
deductie – de Parlementaire Vergadering – zijn eerst en vooral
gebonden aan Artikel 21, zoals ook bevestigd in het advies van het Hof aan
het Comité van Ministers van 12 februari 2008. Dat advies was
unaniem. De ge-noemde overweging vormt de kern van de resolutie die heden
aan de Vergadering wordt voorgelegd. Er is een duidelijke hiërarchie
in de verschillende criteria die gelden voor een benoeming tot rechter. Het
advies van het Hof erkent dat de Vergadering een zekere speelruimte heeft
om additionele criteria in de beschouwingen te betrekken. Tegelijkertijd is
het zonneklaar dat de vereisten zoals geformuleerd in de eerste paragraaf
van Artikel 21 «sine qua non» blijven.Citerend uit het advies van het Hof, wees spreekster op de passage «hebben
de Verdragsluitende partijen, het zij toegegeven, het beginsel aanvaard dat
kandidaten behorende tot het ondervertegenwoordigde geslacht bij het Hof zullen
worden voorgedragen, maar niet zonder dat een voorziening is getroffen met
betrekking tot afwijkingen van de regel. De verplichting betreft daarom vooral
het middel, niet het doel».Resolutie 1366, zoals gewijzigd bij Resolutie 1426, laat echter, ongeacht
de andere criteria en de kwaliteit van de nationale selectieprocedure, geen
enkele uitzondering op de eis van gelijke vertegenwoordiging van de geslachten
toe.Het Hof concludeert, zo citeert mevrouw Bemelmans-Videc verder dat «door
geen enkele uitzondering toe te staan op de regel dat de ondervertegenwoordigde
sekse vertegenwoordigd moet zijn, voldoet de huidige praktijk van de Parlementaire
Vergadering niet aan de Conventie, ingeval een Verdragsluitende Partij alle
noodzakelijke en geëigende stappen heeft gezet om te verzekeren dat de
lijst een kandidaat van de ondervertegen-woordigde sekse bevat, maar zonder
succes en in het bijzonder ingeval zij de aanbeveling van de Vergadering die
is gericht op een open en trans-parante procedure heeft opgevolgd, mag de
Vergadering de lijst in kwestie niet verwerpen op de enkele overweging
dat zo’n kandidaat er niet op voorkomt».Spreekster stelde dat het Hof daarmee de Vergadering in feite uitnodigt
de uitzonderingen op de huidige regel zo snel mogelijk te definiëren
en wees erop dat de ontwerp-resolutie die definitie in procedurele en materiële
termen bevat. In bijzondere omstandigheden, waarin een Verdragslui-tende Partij
alle noodzakelijke en geëigende stappen heeft gezet om te verzekeren
dat de lijst een kandidaat van het ondervertegenwoordigde geslacht bevat,
maar niet in staat bleek een kandidaat te vinden die voldoet aan de eisen
van de eerste paragraaf van Artikel 21, mag de Vergadering lijsten met daarop
kandidaten van hetzelfde geslacht dat oververtegenwoordigd is in behandeling
nemen.Die noodzakelijke en geëigende stappen verwijzen ook naar de eisen
van de Vergadering met betrekking tot de nationale selectieprocedure en andere
criteria aangaande de professionele kwaliteit van de kandidaten.Het is dus de Verdragsluitende Partij die de Vergadering van genoemde
bijzondere omstandigheden zal moeten overtuigen, zo vervolgde mevrouw Bemelmans-Videc.
Om die reden is een zware procedure voorgesteld: een tweederde meerderheid
van de leden die een stem uitbrengen en een meerderheid van de stemgerechtigde
leden van zowel de Sub-Committee on the Election of Judges als van de Committee
on Legal Affairs and Human Rights moeten er van overtuigd zijn dat werkelijk
sprake is van buitengewone omstandigheden. Dat standpunt moet vervolgens worden
bevestigd door het Bureau, voorafgaande aan de ratificatie door de Vergadering.Spreekster merkte op eerder, in de plenaire Vergadering van april 2007,
een resolutie van een soortgelijke inhoud te hebben voorgelegd, zulks op unaniem
verzoek van de Legal Affairs Committee. Helaas werd die resolutie toen verworpen.
Zij nodigde de leden van de Vergadering nu uit om dit afgewogen, redelijke
voorstel te steunen waarin aan de kernele-menten van het al lang bestaande «gender»
beleid van de Vergadering recht wordt gedaan en dat tegelijkertijd het primaire
belang onderstreept van de criteria, zoals neergelegd in Artikel 21 van de
Conventie, die garanderen dat alle kandidaten voor het Hof de kwaliteiten
en ervaring bezitten die noodzakelijk zijn voor de functie van rechter van
het Europese Hof voor de Rechten van de Mens.Van Nederlandse zijde werd aan het debat over dit onderwerp voorts deelgenomen
door de heer De Vries die o.a. opmerkte zich in
zijn 40-jarige loopbaan in de politiek voortdurend te hebben bezig gehouden
met vraagstukken op het gebied van gelijkheid van mannen en vrouwen en zijn
hele leven te hebben gevochten voor emancipatie. Om die reden zei hij niet
te willen accepteren dat een speciaal onderwerp als dit wordt ondergebracht
bij een commissie bestaande uit collega’s die geacht worden beter dan
alle andere collega’s te weten wat gelijkheid betekent. De Vergadering
zou zichzelf geweld aandoen als zij een tweederde meerderheid en de consultatie
van de Committee on Equal Opportunities for Women and Men als de experts op
dit terrein zou accepteren. Er is geen enkele reden waarom een commissie een
claim zou kunnen leggen op die expertise die de kern uitmaakt van de politieke
strijd die is en wordt gevoerd door in ieder geval de sociaal-democraten.StemmingAan het slot van het debat werd de voorgestelde resolutie aanvaard. 4. De OESO en de wereldeconomieInleidingTijdens een zgn. verbreed debat, waaraan ook delegaties uit het Europese
Parlement en uit enkele OESO-landen deelnamen discussieerde de Parlementaire
Vergadering, mede aan de hand van rapporten van een viertal commissies van
de Vergadering (doc. 11687, 11719 en 11697) met de secretaris-generaal van
de OESO, de heer Gurría (Mexico), die was vergezeld van de plv. secretaris-generaal,
de heer De Geus, voormalig minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid.Na een uiteenzetting door de heer Gurría over de achtergronden,
oor-zaken en mogelijke gevolgen van de om zich heen grijpende financiële
crisis presenteerden de voorzitters van resp.de Committee on Economic Affairs
and Development, on Social, Health and Family Affairs, on Migration, Refugees
and Population en on Culture, Science and Education de door hun commissies
opgestelde rapporten en voorzagen die van een mondelinge toelichting.DebatAan het daarop volgende debat werd deelgenomen door de heer Elzinga, die, sprekend namens de fractie van Verenigd Europees Links,
ter inlei-ding opmerkte bij het lezen van het in juli uitgebrachte OESO-jaarrapport
over 2008 het gevoel te hebben gekregen over ver vervlogen tijden te hebben
gelezen. Gelukkig zijn de commissies in staat geweest hun rapporten nog bij
te stellen naar aanleiding van de recente gebeurtenissen. Van de heer Gurría
zei spreker graag te willen vernemen wat zijn opvatting is over de grote nationalisatie
scenario’s zoals die nu in de Verenigde Staten worden ontwikkeld. Wat
is zijn mening over de wereld-leiders en mediacommentatoren die het hebben
over het einde van de Washingtonconsensus, het einde van de neo-liberale ideologie,
het falen van de top-financieringen en misschien zelfs de ineenstorting van
het aandeelhouderkapitalisme? Is hij van mening dat het hele systeem op een
crisispunt is aangeland en dat de Washingtonconsensus of het neo-liberale
beleid geen oplossingen bieden voor de toekomst.Nu is niet het moment voor socialistische politici of partijen om zich
te verkneukelen over het feit dat ze eindelijk gelijk krijgen en te zeggen:
ik heb het je voorspeld. Het is in ieders belang gezamenlijk naar oplossingen
te zoeken voor deze systeemcrisis omdat het niet alleen de bankiers, de grootaandeelhouders
en andere gulzigaards zijn die hebben geprofiteerd van het systeem en zullen
moeten meebetalen. Het zijn ook vooral de klanten van de banken, de mensen
met een pensioen, de belastingbetalers, kortom, de gewone man en vrouw die
voor de rekening zullen opdraaien.Commentatoren hebben veel met de vinger gewezen naar de hebzucht en perverse
bonussen en beloningen in de bankwereld die hebben geleid tot het nemen van
excessieve risico’s, maar die beloningen en bonussen zijn eerder het
gevolg van aandeelhouderkapitalisme dat zich richt op de snelle verwezenlijking
van koersstijgingen en op het verzilveren van kortetermijnwinsten. Het is
de hoogste tijd dat een nieuwe balans wordt gevonden tussen de markt en collectieve,
lange termijndoelen – een nieuw Rijnlandmodel of zelfs een nieuw Bretton
Woods of New deal. Het is tegelijkertijd dringend noodzakelijk dat we beginnen
met het herregu-leren van de financiële markten om te verzekeren dat
zoiets als wij nu hebben meegemaakt nooit opnieuw gebeurt. Het overeind houden
van het financiële systeem is één opdracht, maar wij willen
tegelijkertijd de democratische controle over de sector terug krijgen. We
kunnen niet eenvoudigweg de verliezen van de banken op ons nemen nadat we
ze eerst zo lang de winsten hebben laten opstrijken. De financiële en kapitaalmarkten zullen de reële economie weer moeten gaan dienen
en niet andersom. Het is hoog tijd dat overheden hun eigen plaats in de monetaire
en financiële besluitvorming weer opeisen en innemen.Spreker zei vurig te hopen dat de financiële crisis die nu met zoveel
geweld op ons af komt leidt tot nieuwe inzichten bij de OESO die daarmee aanbevelingen
en adviezen kan geven over de maatregelen die nodig zijn op het gebied van
structurele aanpassingen.Aan het slot van zijn betoog stelde de heer Elzinga de OESO-richtlijnen
voor multinationale ondernemingen aan de orde. Hij vroeg of de secre-taris-generaal
met hem van mening was dat de Wall Street banken weinig sociale verantwoordelijkheid
hebben getoond in de aanloop naar deze crisis. Zijn de OESO-richtlijnen van
toepassing op dit soort banken en andere financiële instellingen?Ontwerp-resolutieDe Committee on Economic Affairs and Development heeft in de opmaat naar
het debat over het OESO-jaarraport een ontwerp-resolutie (doc 11687, A) opgesteld
die in de eerste plaats gewag maakt van de onheilspellende voortekenen van
de crisis op de Amerikaanse financiële markt en de huizen markt. Terwijl
de OESO-economieën tot nu toe nog geen dramatische gevolgen ondervinden
en naar verwachting met nog enkele kwartprocenten lijken te groeien, wijst
de ontwerp-resolutie beleidsmakers en politiek verantwoordelijken erop dat
ontwikkelingen buiten de OESO, bijvoorbeeld ten aanzien van energieprijzen,
voedselprijzen, kredietkosten en inflatie scherp in de gaten gehouden moeten
worden. De impact van de financiële crisis, die niet meer beperkt blijft
tot de economie van de VS, maakt de noodzaak van een strengere regulering
van de financiële markten snel groter. De ontwerp-resolutie spreekt zich
uit tegen de invoering van maatregelen die een compensatie inhouden voor de
stijging van voedsel- en energieprijzen. Beter acht de resolutie maatwerk
in de fiscale en in de sociale sfeer. Verbetering van de voedselvoorziening
en verbetering van de basale infrastructuur en investeringen in de tech-nologische
en agrarische sectoren levert meer resultaat.De financiële en verwachte economische crisis zullen grote gevolgen
kunnen hebben voor de politieke stabiliteit van een aantal, vooral arme landen.
Migratiestromen zullen op gang komen als gevolg van steeds duurdere energie
en voedsel. Alle OESO-landen wordt gevraagd op de kortste termijn hulp te
bieden aan de armste landen die door de crises het hardst getroffen zijn en
zullen worden.Een oproep aan de OESO-landen wordt ook gedaan om de bestaande barrières
in de internationale handel in landbouw- en industriële producten en
in diensten. Het zal met namen de ontwikkelingslanden gemakkelijker moeten
worden gemaakt toegang te krijgen tot de markten van de ontwikkelde landen.Met het oog op de, ondanks de achter blijvende economische groei, stijgende
energieprijzen en gelet op de klimaatveranderingen die zich in samenhang met
het energieverbruik aandienen roept de ontwerp-resolutie de landen op hun
samenwerking op het gebied van de ontwikkeling van duurzame energie te intensiveren
de uitstoot van CO2 aantoon-baar te verminderen.Tenslotte worden de OESO-landen opgeroepen de kwaliteit van het overheidbestuur
te verbeteren door de invoering en aanscherping van wetgeving op het terrein
van corruptie, transparantie en afrekenbaarheid van bestuur.Met betrekking tot twee paragrafen van de ontwerp-resolutie werden door
de heer Elzinga vier amendementen ingediend die
er achtereenvolgens toe strekten de Vergadering tot een meer kritische uitspraak
dan in de ontwerp-resolutie te brengen over de uitkomsten van de in juli gevoerde
WTO-onderhandelingen in Doha (amendement nr. 1), te verzekeren dat de ontwikkelingslanden niet worden gedwongen tot een voortijdige opening
van hun markten en voldoende ruimte blijven houden om de gevoelige sectoren
in hun economieën te beschermen (amendement nr. 2) en uit te spreken
dat Hulp voor Handel niet mag worden afgedwongen door deze landen te binden
aan allerlei liberaliseringsvoorwaarden (amendement nr. 3). In een vierde
amendement roept de heer Elzinga de Vergadering op uit te spreken dat ook
investeringsbanken en -instellingen en hun partner-bedrijven, verzekeringsmaatschappijen,
kredietbanken en -instellingen en conventionele fondsen onderwerp gaan uitmaken
van de strengere toe-zichtregels die in de OESO-landen zullen worden gehanteerd.StemmingenDeze vier amendementen werden aan het slot van het debat alle door de
Parlementaire Vergadering aangenomen.5. Heroverweging van eerder goedgekeurde geloofsbrieven
van de Russische delegatie op substantiële grondenRapporten en ontwerp-resolutieIn een naar aanleiding van de recente oorlog tussen Rusland en Georgië
door de zgn. Committee on the Honouring of Obligations and Committments by
Member States of the Council of Europe (de zgn. Monitoring Committee) uitgebracht
rapport (doc. 11726) merkt deze commissie op dat de recente oorlog tussen
de twee lidstaten van de organisatie op zichzelf reeds een ernstige schending
van het Statuut van de Raad van Europa inhoudt.De commissie vindt het in dit stadium essentieel dat zeker wordt gesteld
dat de dialoog en de wederopbouw van vertrouwen tussen de beide staten, maar
ook tussen elk van hen en de Vergadering, voortgang vindt. Om deze dialoog
constructief en betekenisvol te kunnen laten zijn is het essentieel dat Rusland
het door de EU bewerkstelligde staakt het vuren nakomt en in het bijzonder
zijn troepen terugtrekt naar posities ex ante de oorlog en voorts waarnemers
van de EU en van de OVSE toelaat.Het rapport en een daartoe strekkende ontwerp-resolutie bevatten het voorstel
aan de Vergadering de goedkeuring van de geloofsbrieven van Russische delegatie
te bevestigen met dien verstande dat de Vergadering, met inachtneming van
de Regels, op ieder moment weer bijeengeroepen kan worden.Van de zijde van de Committee on Rules of Procedure wordt ingestemd met
het rapport van de Monitoring Committee, doch wordt voorgesteld (zie doc.
11728) dat op ieder moment een nieuwe voorstel mag worden ingediend en wel
op basis van Regel 9.1.Aan het debat over dit rapport werd deelgenomen door de heer Kox die, sprekend namens de fractie van Verenigd Europees Links,
ter inleiding opmerkte reeds tijdens het afzonderlijke debat over de oorlog
tussen Rusland en Georgië te hebben gesproken. Met de voorstellen van
de beide commissies zei spreker zich te kunnen verenigen. Over de indiening
van enkele amendementen zei hij nog wel iets te willen opmerken.Het oorspronkelijke voorstel dat tot dit debat leidde was ingediend met
het argument dat het de enige weg was waarlangs kon worden verzekerd dat de
Vergadering niet op een onevenwichtige manier zou omgaan met geloofsbrieven
aangezien het erg gemakkelijk leek de geloofsbrieven van de nieuwe Georgische
delegatie te betwisten, terwijl dat veel moeilijker zou zijn ten aanzien van
de reeds lang geleden goedgekeurde geloofsbrieven van de Russische delegatie.
Door de ad hoc commissie die tijdens haar factfindingmissie op bezoek was
in Moskou was dit bij monde van haar voorzitter ook uiteengezet aan de Russische
leden van de delegatie. Deze voorzitter, de heer Eörsi,
had meegedeeld dat, indien de Russische delegatie de Georgische geloofsbrieven
niet zou betwisten, dan wel ervan af zou zien anderen daartoe aan te zetten,
het voorstel om de Russische geloofsbrieven te betwisten zou worden ingetrokken.
Afgelopen maandag bleek evenwel dat intrekking om formele redenen niet meer
mogelijk was, terwijl minder dan 20 afgevaardigden nog slechts een debat wensten
te voeren.Spreker zei het verstandig te vinden als deze procedures in de toekomst
eens worden bezien; anderzijds geldt dat de geldende regels moeten worden
gerespecteerd. Hij sprak er echter wel zijn bevreemding over uit dat, terwijl
dit debat alleen nog wordt gevoerd omdat het verzoek ertoe formeel niet meer
kon worden ingetrokken en de Rules commisie bovendien adviseert om de geloofsbrieven
van de Russische delegatie niet te betwisten, er toch nog zes amendementen
werden ingediend die tot doel hebben om het debat het karakter te geven van
een volwaardig politiek debat over o.a. zes amendementen die zijn ondertekend
door verscheidene leden die eerder het zgn. tactische voorstel onderschreven.
De heer Kox zei dat niet fair te vinden en niet van deze manier van doen gediend
te zijn. Spreker betwijfelde ook of het wel netjes was dat de heer Islami, één
van de opstellers van het rapport over Georgië, alle zes amendementen
heeft meeondertekend terwijl hij aanwezig was in de vergadering in Moskou
waar de zojuist vermelde belofte werd gedaan. Ook vroeg hij zich af of het
wel wijs was dat de voorzitter van de Political Affairs Committee, ook één
van de leden van de factfinding commissie, drie van deze amendementen had
meeondertekend. Uiteraard wil de fractie van Verenigd Europees Links het recht
van niemand op het indienen van voorstellen en amendementen ter discussie
stellen, maar dat betekent niet dat de leden niet de plicht hebben om de gevolgen
daarvan vooraf te overdenken. Het is te hopen dat de Vergadering zal leren
van het feit dat een debat wordt gevoerd dat door vrijwel niemand gewenst
wordt. Politiek mag soms en spel lijken, maar op dit moment is er meer aan
de hand. De heer Kox zei zijn collega’s daarom op te roepen de amendementen,
behalve die van de Committee on Rules, niet te steunen. Zij zouden overigens
moeten worden betrokken bij het inhoudelijke debat over de oorlog.StemmingDe door diverse afgevaardigden ingediende amendementen, betrekking hebbende
op de historische en toekomstige rol van Rusland en Georgië in hun conflict
werden alle niet aanvaard aangezien de Vergadering in meerderheid van opvatting
was dat zij zouden moeten worden betrokken bij het debat over die oorlog.
De voorstellen van de Committee on Rules of Procedure werden aanvaard.6. De in het Verenigd Koninkrijk voorgestelde voorlopige
hechtenis van 42 dagenRapport en ontwerp-resolutieDoor de heer De Vries, optredend namens de
Committee on Legal Affairs, werd een rapport (doc. 11725) verdedigd waarin
sterke twijfels worden geuit over de verenigbaarheid van enkele onderdelen
van in het Verenigd Koninkrijk voorgestelde anti-terrorismewetgeving met de
eisen van de Europese Conventie voor de Rechten van de Mens en met de jurisprudentie
van het Straatsburgse Hof.De hechtenis van verdachten van terrorisme gedurende 42 dagen zonder tenlastelegging
en met beperkt rechterlijk toezicht kan leiden tot willekeur die in strijd
is met artikel 5 (recht op vrijheid en veiligheid) en artikel 6 (recht
op een eerlijk proces) van de Conventie. Bovendien is de voorgestelde wetgeving
meer dan gecompliceerd en niet erg begrijpelijk.De commissie vindt voorts het voorstel om de wetgevende macht een rol
toe te delen in de verlenging van de hechtenis in bepaalde gevallen even onaanvaardbaar.
Het is essentieel dat er een duidelijke scheiding van machten blijft bestaan
met betrekking tot wetgevende en rechtsprekende taken.Terrorisme moet worden bestreden met middelen die de mensenrechten en
het recht volledig respecteren en die willekeur volledig uitsluiten. Onrecht
is de voedingsbodem voor terrorisme en ondermijnt de legitimiteit van de strijd
ertegen. De commissie beveelt daarom aan dat de Britse wetsvoorstellen worden
onderzocht door de Parlementaire Vergadering in het kader van een bredere,
vergelijkende studie naar antiterrorismewetgeving in landen van de Raad van
Europa, waarbij zij wordt ondersteund door de Europese Commissie voor Democratie
door Recht , de zgn Venice Commission. Een ontwerp-resolutie van die strekking
is door de heer De Vries aan de Vergadering ter stemming voorgelegd.In zijn mondelinge toelichting op het rapport merkte de heer De Vries
op dat het hoogst ongebruikelijk is dat de Vergadering van gedachten wisselt
over ontwerp-wetgeving die in één van de parlementen van de
lidstaten aanhangig is.De commissie had ook grote bedenkingen, maar het Bureau stond erop dat
er rapport zou worden uitgebracht. Als rapporteur zei de heer De Vries er
voor te hebben gekozen de ontwerp-wetgeving vooral te bezien als referentiepunt
ten behoeve van de analyse van enkele algemene aandachtspunten. Die algemene
elementen zijn van belang voor alle lidstaten die bezig zijn met het maken
van antiterrorismewetgeving.De heer De Vries stelde voorop dat hij er met de Vergadering vast van
overtuigd is dat terrorisme moet worden bestreden met middelen die de mensenrechten
en het recht volledig respecteren. Er dient geen willekeur te zijn. Onrecht
geeft voedsel aan terrorisme en ondermijnt de legitimiteit van de strijd ertegen.De casusposities die de commissie met het oog op haar rapport heeft bestudeerd
maken duidelijk dat de vraag niet is of 42, 28 dan wel 35 dagen voorlopige
hechtenis op zich zelf verenigbaar zijn met de Conventie. De kwestie waar
het om gaat is of er voldoende wettelijke waarborgen zijn. De analyse in het
rapport laat zien dat op de belangrijkste vragen die rijzen geen eensluidend
antwoord kan worden gegeven.De grote zorg van de heer De Vries is erin gelegen dat in de Britse wetsvoorstellen
de rechter die heeft te oordelen over de verlenging van iemands voorlopige
hechtenis niet in de gelegenheid zou kunnen zijn na te gaan of er redelijke
gronden zijn voor het vermoeden dat de gearresteerde persoon een misdrijf
heeft begaan. Bovendien kunnen juridische bijstand en vertegenwoordiging door
een advocaat worden ingeperkt en vertraagd. Zelfs instellingen die bevoegd
en bekwaam zijn om over een voortzetting van de detentie te oordelen kunnen
zich zelf onvoldoende geïnformeerd achten over de gronden van de vermoedens
waarop het bevel tot inhechtenisneming is gebaseerd.Duidelijk is dat verlenging van de voorlopige hechtenis zonder toereikende
informatie over de gronden waarop de hechtenis plaats vindt een onmenselijke
behandeling van degene die onder die omstandigheden wordt vastgehouden kan
opleveren.Nar de mening van de heer De Vries is het daarenboven ongepast dat het
parlement een rol zou spelen in de verlenging van een hechtenis. Dat lijkt
in flagrante strijd met de wezenlijke scheiding van machten. Bovendien zal
het parlement over het algemeen niet op de hoogte zijn van de details van
een zaak waarin het zich over zo’n verlenging moet buigen.De heer De Vries voegde toe dat er nog meer opmerkingen zouden zijn te
maken. Die zijn alle relevant voor alle lidstaten van de Raad van Europa en evenzeer voor niet leden die de normen van de mensenrechten en het
recht willen naleven.Het leek hem daarom tenslotte aangewezen dat er een brede vergelijkende
studie wordt opgezet door de Venice Commission. Alle lidstaten zouden op die
manier kunnen profiteren van de inzichten die zo’n studie zou opleveren.DebatNadat de heer De Vries de inbreng van een 8-tal afgevaardigden had aangehoord,
merkte hij op te kunnen constateren dat zijn voorstel op brede steun van de
Vergadering mag rekenen. Hij dankte de Vergadering daarvoor en voegde toe
vooral er niet op uit te zijn de Parlementaire Vergadering van de Raad van
Europa de rol toe te bedelen van derde kamer van het Britse parlement. De
discussie over dit onderwerp is dan ook niet een louter Britse. Het gaat erom
dat in de strijd van onze landen tegen het terrorisme geen maatregelen worden
genomen die «over the top» gaan.StemmingNa afloop van het debat werden het rapport en de ontwerp-resolutie met
algemene stemmen aanvaard.7. Het ontwerp voor een Conventie van de Raad van
Europa inzake toegang tot officiële documentenRapport en ontwerp-resolutieDe Committee on Legal Affairs and Human Rights heeft de Vergadering een
rapport voorgelegd waarin wordt voorgesteld te komen tot een Conventie van
de Raad van Europa inzake toegang tot officiële documen-ten (doc. 111631
en 11698). Haar rapport, dat een eerste, door de Steering Committee for Human
Rights van het Comité van Ministers opgestelde ontwerp-conventie bevat,
is voorzien van een resolutie waarin de Vergadering wordt aanbevolen het ontwerp,
dat op enkele met zoveel woorden omschreven onderwerpen verbetering behoeft,
met dat doel terug te zenden aan het Comité van Ministers.Het rapport stelt dat, om een democratie goed te laten functioneren de
mensen moeten weten wat hun overheid aan het doen is; toegang tot officiële
documenten is één belangrijke weg om het werk van publieke autoriteiten
transparanter te maken omdat daarmee het volle licht kan schijnen op de wijze
waarop besluiten worden genomen, het kritische debat wordt aangezwengeld en
zelfs potentiële corruptie bloot kan worden gelegd. Deze ontwerp-conventie
zou, zo meent de commissie, moeten worden verwelkomd als het eerste bindende
internationale verdrag waarin zo’n recht op toegang is neergelegd.De ontwerp-conventie heeft niettemin enkele tekortkomingen: de definitie
van «publieke autoriteiten» is te eng, waardoor sommige publieke
lichamen kunnen blijven opereren in de schaduw, er zijn geen tijdlimieten
van toepassing waardoor overheidsinstellingen de publicatie van lastige of
vervelende informatie kunnen blijven vertragen totdat deze haar waarde heeft
verloren, terwijl toezichthoudende organen niet meer bij machte zijn de openbaarmaking
van een document, waarvan de open-baarmaking eerder werd geweigerd, alsnog
te gelasten. Lidstaten kunnen voorts delen van het verdrag buiten werking
laten door middel van ruime voorbehouden bij de ratificatie.De commissie is van oordeel dat deze onderwerpen belangrijk genoeg zijn
voor verdere uitwerking. Zij doet daarom de – zeldzaam gehanteerde – aanbeveling het ontwerp terug te zenden naar de deskundige opstellers
voor verdere overweging.De rapporteur van de commissie, de heer De Vries,
zei er erg trots op te zijn in de toelichting op het rapport van de commissie
een klinkende passage te hebben gelezen, die hij hier graag citeerde: «Transparantie
van publieke autoriteiten is een sleutel tot goed bestuur en een indicator
voor de mate waarin een samenleving in algemene zin al dan niet democratisch
en pluralistisch is, zich keert tegen alle vormen van corruptie, in staat
is degenen die haar besturen te bekritiseren en open staat voor serieuze participatie
van burgers in zaken van publiek belang. Het recht op toegang tot officiële
documenten is ook wezenlijk voor de eigen ontwikkeling van de burgers en voor
de uitoefening van fundamentele mensenrechten». Deze passage geeft de
overtuiging weer van onze regeringen. Het is overigens niet de enige passage
om trots op te zijn; de lidstaten staan op het punt in te stemmen met het
eerste, bindende internationale juridische instrument inzake toegang tot officiële
documenten.Het Comité van Ministers heeft de Parlementaire Vergadering om
een opinie gevraagd over de ontwerp-conventie; na de relevante documenten
te hebben bestudeerd zei spreker tot de conclusie te zijn gekomen dat de Vergadering
een extra inspanning zou moeten plegen om het ontwerp substantieel te verbeteren.
De onderwerpen waarvoor dat geldt zijn genoemd in het rapport en in het ontwerp-advies
van de commissie; zij betreffen de definitie van publieke autoriteiten, de
noodzaak van een tijdlimiet voor de afhandeling van verzoeken en de procedure
ten aanzien van herziening van beslissingen. Verder zou de conventie geen
voorbehouden moeten toestaan.De heer De Vries zei te hebben begrepen dat sommige landen vinden dat
de ontwerp-conventie al te ver gaat en dat over een paar jaar verbeteringen
in de huidige tekst kunnen worden aangbracht. Hij zei de Vergadering echter
te willen aanbevelen nu deze extra stap te zetten omdat zij anders haar pretenties
en overtuiging tekort zou doen. Als we die stap nu niet zetten zullen we de
komende jaren, in plaats van te worden geprezen voor deze conventie, worden
bekritiseerd.Spreker merkte verder op van enkele collega’s te hebben vernomen
dat hun regeringen hen hadden benaderd met het beleefde verzoek de ontwerp-conventie
te laten voor wat zij is; maar aangezien er geen amendementen van die strekking
zijn ingediend kan de Vergadering trots zijn op het resultaat.Transparantie is niet altijd gemakkelijk. De ervaringen van de Amerikaanse
regering enkele tientallen jaren geleden met de Sunshine Bill laten zien dat
in het publieke domein niet iedereen ervan overtuigd is dat transparantie
erg nuttig is. Voor alle duidelijkheid: er zijn tal van voorbeelden van onnodige
geheimhouding en van structurele terughoudendheid van overheden in informatieverschaffing
aan het publiek en zelfs aan hun volksvertegenwoordigers. De heer De Vries
zei op dit punt niet te willen spreken van een regelrechte teleurstelling
zoals we maar al te vaak hebben gezien in verband met de oorlog in Irak.Mensen die zich afvragen waarom het vertrouwen van de burgers in overheden
in veel landen voortdurend zo laag is, zouden hier de belangrijkste reden
moeten zoeken. Overheden worden, in hoge mate, niet vertrouwd omdat zij, in
hoge mate, hun eigen burgers niet vertrouwen. Democratie moet iedere dag worden
bevestigd. Het is aan ons in deze Vergadering en in onze eigen parlementen
er voor te zorgen dat onze regeringen zich gedragen naar wat wij van hen verwachten:
het waard te zijn het ambt uit te oefenen in een doorgaans democratische en
pluralistische samenleving. Democratische overheden dienen nooit een schuilplaats
te zijn voor politici die bang zijn hun daden uit te leggen en er verantwoordelijkheid
voor te dragen. De publieke dienst is publiek eigendom. Zoals de ministers
het zelf zo uitstekend verwoordden: transparantie is de sleutel tot goed bestuur.DebatNa een viertal interventies van afgevaardigden concludeerde de heer De
Vries dat er brede steun in de Vergadering bestaat voor het rapport van de
commissie en voor het voorstel het ter verbetering opnieuw voor te leggen
aan het Comité van Ministers. Ingaande op enkele nog gestelde vragen
merkte spreker op dat hem uit eigen ervaring als minister in Nederland was
gebleken dat vrijwel alle overheidsinformatie geheim diende te blijven. Maar
de meeste geheimhouding die regeringen betrachten is, zo meende hij, irrelevant
en is vooral een poging om te voorkomen dat gemaakte fouten aan het licht
komen of worden gebracht. Maar dat is wel de slechtste inspiratie die een
regering kan hebben. Regeringen kunnen beter voor de draad komen met zaken
die mis zijn gegaan, uitleggen wat er gebeurd is en er verantwoordelijkheid
voor nemen in plaats van ze te verbergen. Want in dat laatste geval worden
ze alleen maar groter.Parlementen dienen volledige openheid te betrachten tenzij het leven of
de eigendom bedreigd wordt. Er zijn altijd uitzonderingen, maar zij zijn klein
in aantal. In het geval geheimhouding vereist is, loont het altijd de reden
daarvan mee te delen. Overheden die zo handelen zullen altijd op breed begrip
kunnen rekenen.De heer De Vries vervolgde zijn reactie met de opmerking dat veel publieke
taken uitbesteed zijn aan de private sector. Ook daarover behoren parlementen
te worden geïnformeerd. Als een instelling met publiek geld wordt gefinancierd,
moet zij kunnen worden afgerekend op wat zij presteert en hoe zij met de budgetten
omgaat. Overheden hebben de neiging te voorzichtig te zijn. Om die redenen
vinden enkele overheden ook dat de ontwerp-conventie al te ver gaat. Spreker
zei dat niet met hen eens te zijn. In het hart van de democratie ligt de bereidheid
verantwoordelijkheid te nemen voor eigen daden en deze aan de volksvertegenwoordigers
en de burgers uit te leggen.Een interessant onderwerp waarop de heer De Vries zei nog te willen in
gaan is de opening van archieven. In veel landen zijn archieven pas na 25
of 30 jaren openbaar. In veel gevallen zij ze dan niet meer relevant.
Sommige archieven zijn alleen toegankelijk op heel speciale voorwaarden voor
sommige onderzoekers. Dat is fout omdat dat suggereert dat over-heden sommige
zaken die zijn gebeurd en die zijn gedocumenteerd willen onttrekken aan openbare
onderzoek. Er is geen reden om strikte grenzen te stellen aan de publicatie
van overheidsbeslissingen. In Nederland moet men 25 jaar wachten alvorens
men kan nagaan hoe de beraadslaging van de ministerraad over een bepaald onderwerp
is verlopen. Als voormalig minister zei de heer De Vries precies te weten
waarover deze raad discussieert. Er is in beginsel geen reden om dat gedurende
25 jaren verborgen te houden. Misschien wil de ministerraad soms verbergen
dat zijn discussies niet zo belangrijk zijn als men wel denkt?De heer De Vries stelde vast dat de voorgestelde tijdlimieten brede steun
kregen. Hij waarschuwde er echter tegen dat limieten worden opgenomen in de
conventie die het mogelijk maken dat landen, die nu kortere limieten hebben
dan de voorgestelde, van die mogelijkheid gebruik maken om de eigen limieten
te verlengen. Veel lidstaten kunnen op dit punt beter dan de conventie voorschrijft
en het is aan de nationale parlementen er voor te zorgen dat hun nationale
situatie niet verslechtert.Aan het slot van zijn reactie gekomen zei de heer De Vries te hopen dat
het Comité van Ministers het rapport van de commissie op een positieve
wijze zal aanvaarden. Het lijkt soms alsof het Comité rapporten en
aan-bevelingen niet al te positief ontvangt omdat ze extra werk met zich mee-brengen. Spreker zei zeer positief te zijn over de ontwerp-conventie
die, na dat extra werk, tot een enorme verandering kan leiden door te gaan
dienen als een «vijfsterren» voorbeeld voor de gehele wereld.StemmingHet rapport en de ontwerp-resolutie werden aan het slot van het debat
met algemene stemmen aanvaard.De voorzitter van de delegatie,Bemelmans-VidecDe griffier van de delegatie,Nieuwenhuizen XNoot1http:assembly.coe.int 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-20043-76.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl