Wijziging Destructiewet i.v.m. kosten onschadelijkmaking gespecificeerd hoog-risico-materiaal; Memorie van antwoord
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-10 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 19992000-26357, nr. 36b

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum ontvangst

07-12-1999

Eerste Kamer der Staten-Generaal

1999-2000

26357 nr. 36b

03-12-1999

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 26357Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 24 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
26 357Wijziging van de Destructiewet in verband met de kosten van onschadelijkmaking
van gespecificeerd hoog-risico-materiaalnr. 36bMEMORIE VAN ANTWOORDOntvangen 3 december 1999Met belangstelling heb ik kennis genomen van het voorlopig verslag van
de vaste commissie voor Volksgezondheid, Welzijn en Sport. De vragen en opmerkingen
van de commissie hebben voornamelijk betrekking op de stand van zaken in Europa,
de Europese regelgeving, de concurrentiepositie van Nederlandse veehouders
en slachterijen en de kosten die samenhangen met (preventieve) ziektebestrijdingsmiddelen.In de onderhavige memorie worden de gestelde vragen en opmerkingen mede
namens de Staatssecretaris van Landbouw, Natuurbeheer en Visserij beantwoord.
Hierbij is zoveel mogelijk de volgorde van het voorlopig verslag aangehouden.De commissie wenst een inzicht in de meest recente stand van zaken met
betrekking tot de invoering van de Europese beschikking nr. 97/534/EG, alsmede
in de belangrijkste redenen waarom algehele invoering iedere keer wordt uitgesteld.
Vervolgens vraagt de commissie wat de regering gaat doen om met name Duitsland
te bewegen de richtlijnen te implementeren.De inwerkingtreding van de EG-beschikking nr. 97/534/EG van de Commissie
van de Europese Gemeenschappen van 30 juli 1997, houdende verbod, in verband
met overdraagbare spongiforme encefalopathieën, op het gebruik van risicomateriaal,
nader te noemen de EG-beschikking nr. 97/534/EG, is door de Landbouwraad enige
keren uitgesteld, laatstelijk tot 31 december 1999. De belangrijkste reden
voor het steeds weer uitstellen ligt in de verschillende mate waarin BSE in
de 15 Europese lidstaten voorkomt. In Engeland en Portugal op grote schaal,
in Frankrijk, lerland, België, Luxemburg en Nederland op beperkte schaal
en in de overige lidstaten niet. De EG-beschikking nr. 97/534/EG omvat eenzelfde
pakket aan BSE-maatregelen voor alle lidstaten, ongeacht de mate waarin BSE
voorkomt. Lidstaten waar geen BSE is vastgesteld vinden dat de maatregelen
veel te ver gaan en voor lidstaten waar BSE op grote schaal voorkomt zijn
de maatregelen onvoldoende. Eveneens heeft meegespeeld de, onder andere door
Nederland, gewenste wijzigingen om mogelijke problemen met de voorziening
in geneesmiddelen te voorkomen. Bespreking over mogelijke wijzigingen leidde
tot hernieuwde discussie over de regeling zelf waarbij het toch al geringe
draagvlak de Commissie inspireerde tot uitstel. Omdat de lidstaten
geen overeenstemming bereikten over dit onderwerp heeft de Europese Commissie
eind 1998 een nieuw voorstel ingediend. Dit voorstel valt uiteen in een verordening
van het Europees Parlement en de Raad houdende vaststelling van voorschriften
inzake preventie en beheersing en bestrijding van bepaalde overdraagbare spongiforme
encefalopathieën en een voorstel voor een richtlijn van het Europees
Parlement en de Raad tot wijziging van Richtlijn nr. 91/68/EEG van de Raad
wat scrapie betreft.Dit voorstel laat het voorzorgprincipe los waarbij alle lidstaten dezelfde
preventieve maatregelen nemen en gaat uit van een indeling van lidstaten en
derde landen in categorieën op basis van de epizoötiologische status
ten aanzien van BSE. Deze status zal moeten worden vastgesteld aan de hand
van informatie over het risico van BSE-incidentie, -verspreiding en -blootstelling
van de mens. Naar gelang de categorie waarin een lidstaat of derde land wordt
ingedeeld, verschillen de maatregelen welke voor gespecificeerd hoog-risico-materiaal
getroffen dienen te worden. De te volgen procedure (codecisie-procedure op
basis van art. 152(4)EG-Verdrag) en de verschillen in opvatting tussen de
lidstaten maken het aannemelijk dat besluitvorming over dit voorstel nog wel
even op zich zal laten wachten. De discussie in de Raadswerkgroepen is nog
in volle gang.De Commissie is begonnen met een risico-inventarisatie per lidstaat, doch
heeft dit niet afgerond. Thans werkt de Commissie aan een voorstel tot wijziging
van de EG-beschikking nr. 97/534/EG.Vanuit het belang van volksgezondheid werd het in Nederland al in 1997
noodzakelijk geacht maatregelen te nemen ter verbranding van gespecificeerd
hoog-risico-materiaal. De implementatie van de EG-beschikking nr. 97/534/EG
is vastgelegd in de Destructiewet door de wijziging in de Wet van 14 mei 1998,
Stb. 338, welke met ingang van 1 januari 1999 in werking is getreden. Gelet
op het feit dat de discussie over de beschikking nog niet is afgerond is het
nationaal beleid in de onderhavige wijziging van de Destructiewet losgekoppeld
van het lot van de beschikking. Het onderhavige wetsvoorstel is genotificeerd
en gebaseerd op het vrijwaringskader van richtlijn nr. 90/425/EEG.Nederland is voorstander van een geharmoniseerde aanpak van de TSE en
risico-materialen. De inzet van de Nederlandse delegatie is dan ook dat harmonisatie
voorop moet staan. Niet elke lidstaat deelt deze mening. Dit blijkt vooral
in de lidstaten waar geen BSE is geconstateerd. In Duitsland bijvoorbeeld
heeft zich tot op heden geen geval van BSE bij inheemse runderen voorgedaan,
zodat Duitsland in tegenstelling tot onder andere Nederland dan ook ook geen
srm-regime heeft. Voor wat betreft de implementatie van EG-regelgeving op
het gebied van BSE door Duitsland zij opgemerkt dat Duitsland de aangenomen
en inwerking getreden richtlijnen en beschikkingen op dit gebied heeft geïmplementeerd.
Aan de, nog, niet in werking getreden EG-beschikking nr. 97/534/EG heeft Duitsland,
zoals uit het voorgaande blijkt geen uitvoering gegeven. Gelet op de neiging
tot differentiatie in Brussel ligt het niet in de rede aan Duitsland te vragen
voornoemde EG-beschikking te implementeren.Vervolgens zou de commissie graag vernemen hoe de uitspraak in de nota
naar aanleiding van het verslag aan de Tweede Kamer dat de Nederlandse overheid
het «in het algemeen niet tot haar kerntaken (rekent) om onschadelijkmaking
van gespecificeerd hoog-risico-materiaal te financieren» zich verhoudt
tot de verantwoordelijkheid van de overheid voor de volksgezondheid.De onschadelijkmaking van gespecificeerd hoog-risico-materiaal geschiedt
terdege op basis van volksgezondheid. De maatregelen zijn immers genomen naar
aanleiding van het mogelijk verband tussen consumptie van met
BSE-besmet vlees en de fataal verlopende ziekte van Creutzfeldt-Jacob bij
de mens. De overheid is primair verantwoordelijk voor het op de juiste wijze
laten vernietigen van gespecificeerd hoog-risico-materiaal. Voor de financiering
van de onschadelijkmaking is in Nederland gekozen voor het algemeen gehanteerde
principe dat bedrijven moeten betalen voor de afvoer en de bewerking van bedrijfsafvallen.Naar de mening van de commissie kan de verantwoordelijkheid van de overheid
voor de volksgezondheid ook inhouden dat de overheid in het kader van het
treffen van preventieve ziektebestrijdingsmaatregelen overgaat tot het (doen)
doden van dieren. De commissie vraagt of daaruit niet ook een verantwoordelijkheid
voortvloeit ten aanzien van de voeding van het Diergezondheidsfonds. Tevens
vraagt de commissie op grond van welke criteria de kosten die met (preventieve)
ziektebestrijdingsmiddelen samenhangen ten laste van het Diergezondheidsfonds
worden gebracht, op welke wijze het fonds wordt gevoed en of de kosten op
de sector worden verhaald.Naar aanleiding van deze vragen wordt allereerst opgemerkt dat het ophalen
en verwerken van dode dieren op grond van de Destructiewet niet op één
lijn kan worden gesteld met (preventieve) bestrijding van besmettelijke dierziekten.
De Destructiewet regelt – vanuit oogpunt van volksgezondheid –
op welke wijze particulieren kadavers, of van dode dieren afkomstig materiaal,
dienen te verwerken. De in de Gezondheids- en welzijnswet voor dieren (GWWD)
neergelegde wijze van dierziektebestrijding betreft echter een actief overheidshandelen,
zoals het behandelen of het doden van dieren. Er bestaat wel overeenstemming
tussen de in de GWWD neergelegde wijze van financiering van dierziektebestrijdingskosten
en de het in het onderhavige wetsvoorstel neergelegde wijze van financiering
van de verwerking van srm. Ook bij de GWWD is immers het uitgangspunt dat
de kosten die zijn gemoeid met bestrijding van dierziekten worden opgebracht
door de veehouders en niet door de overheid.Daartoe is het Diergezondheidsfonds ingesteld; ingevolge de GWWD kan de
overheid bij de bestrijding van dierziekten een beroep doen op de middelen
van dat fonds. Dit geldt overigens ook als het gaat om bestrijding van besmettelijke
ziekten die door dieren op de mens kunnen worden overgebracht. Het Diergezondheidsfonds
wordt gevoed door een heffing; voor de varkenshouderij is een dergelijke heffing
ingevoerd. Het ligt echter in de bedoeling ook de financiële verantwoordelijkheid
van andere categorieën houders voor het fonds tot uitdrukking te brengen.
Voor de voortgang rond de verdere uitwerking van het Diergezondheidsfonds
wordt verwezen naar de brieven van de Staatssecretaris van Landbouw, Natuurbeheer
en Visserij van 8 oktober (VVM 99.3701) en 18 november (VVM 99.4270) jl. aan
de voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-Generaal.De leden van de fractie van de CDA hebben de indruk dat de regering zich
er met betrekking tot het aantasten van de concurrentiepositie van de Nederlandse
veehouders en slachterijen wel erg makkelijk van af maakt. De leden van de
CDA vragen of er een gedegen onderzoek heeft plaats gevonden naar het effect
van deze maatregelen op de concurrentiepositie van Nederlandse veehouders
en slachterijen. De leden van de VVD willen graag dat aangegeven wordt wat
het concrete effect van het wetsvoorstel is op de concurrentiepositie van
het Nederlandse bedrijfsleven. Het moge duidelijk zijn dat de onderhavige
wetswijziging gevolgen heeft voor de Nederlandse veehouders en slachterijen.
In de bedrijfseffectenrapportage is gekeken naar de categorieën bedrijven
die door de maatregelen getroffen worden en het aantal. Het gaat om ongeveer
55 000 agrarische bedrijven, om circa 490 bedrijven waar
runderen worden geslacht en circa 340 bedrijven waar schapen en/of geiten
worden geslacht. De desbetreffende bedrijven zullen met een kostenverhoging
worden geconfronteerd. De producent en de consument zullen uiteindelijk gezamenlijk
de kosten dragen.Er kan een indicatie gegeven worden van de extra kosten die de aanbieders
kunnen verwachten.Rendac B.V. heeft als prognose gegeven dat de kosten van vernietiging
van SRM voor 1999 neer kunnen komen op f 1 262 500,–
excl. BTW (en exclusief ophaalkosten SRM-kadavers).Vooalsnog zal deze prognose ook gaan gelden voor het jaar 2000.Uitgaande van dit bedrag heeft Rendac B.V. de volgende voorlopige tarieven
berekend:– voor aanbieders van SRM-kadavers van runderen ouder dan 12 maanden:
circa f 165,– excl. BTW per kadaver;– voor aanbieders van kadavers van schapen en geiten ongeacht leeftijd:
circa f 23,– excl. BTW per ophaling (bedrijfsbezoek). Dit bedrag
is onafhankelijk van het aantal dieren c.q. het soort dier (schaap, geit of
lam) dat per keer wordt opgehaald;– voor slachthuizen en andere leveranciers van grote hoeveelheden
SRM-afval: circa f 365,– per ton excl. BTW;– voor zelfslachtende slagers en andere leveranciers van kleinere
hoeveelheden SRM-afval: circa f 45,– excl. BTW per ophaling ongeacht
de hoeveelheid.Rendac B.V. is voornemens periodiek de kosten bij de aanbieders in rekening
te brengen.Dit betekent hogere kosten voor de veehouders en een extra kostenpost
voor de slachterijen. De veehouders dienden overigens al te betalen voor het
ophalen van kadavers. Het moge duidelijk zijn dat de uiteindelijke kostenverhoging
per individuele aanbieder afhankelijk is van het aantal dieren dat wordt aangeboden
dan wel het aantal keren dat wordt opgehaald.Uit de cijfers van Rendac B.V. blijkt dat een (gemiddeld) rundveebedrijf
minder dan 1 keer per jaar een dood rund (ouder dan 12 maanden) ter destructie
aanbiedt, en bij een schapenhouder gemiddeld 6 keer per jaar kadavers worden
opgehaald.Ten gevolge van de genomen maatregelen staat Nederland bekend als een
land met een srm-regime, waardoor het aangeboden vlees vrij van BSE is. De
betrouwbaarheid van het vlees zal bij de concurrentiepositie van het Nederlandse
bedrijfsleven eveneens een rol spelen.De leden van de VVD-fractie vragen zich af in hoeverre de minister anders
dan nu geformuleerd tegen het voorstel kijkt als de voorgestelde maatregelen
«onverhoopt» desastreus zouden blijken te zijn voor de concurrentiepositie
van het betreffende bedrijfsleven. Indien de omstandigheden zodanig worden
dat de concurrentiepositie van het Nederlandse bedrijfsleven desastreus worden
zoals de leden van de VVD stellen, dan zal de regering de situatie op dat
moment nader moeten bestuderen om te bezien wat eventueel gedaan zou kunnen
worden.De leden van de CDA-fractie vragen zich af waarom de regering iedere overgangssteun
afwijst in afwachting van een meer definitief Europees beleid. Hiertoe zij
opgemerkt dat de kosten op dit moment door de overheid worden gedragen. In
1998 is al aangekondigd dat het onderhavige wetsvoorstel de financiële
kant van de vernietiging van gespecificeerd hoog-risico-materiaal zou gaan
regelen. Thans eind 1999 ligt het wetsvoorstel in de Eerste Kamer der Staten
Generaal.Deze periode van behandeling van het wetsvoorstel zorgt op zich zelf al
voor een overgangsperiode. Het langer wachten op een eventuele Europese regeling
heeft geen zin. lmmers op Europees niveau zal geen regeling met
betrekking tot de kosten van een srm-regime worden vastgesteld. ledere lidstaat
heeft zelf de bevoegdheid de wijze van bekostiging te regelen.Ten slotte vragen de leden van de CDA-fractie naar een overzicht van sancties
bij niet naleven van de richtlijnen. Allereerst zij opgemerkt dat er op dit
moment geen aangenomen en vastgestelde richtlijnen op het gebied van srm-maatregelen
zijn, zodat er ook geen sancties zijn op het niet naleven van de richtlijnen.
In het algemeen geldt dat indien een lidstaat niet voldoet aan een richtlijn
de Europese Commissie een belangrijke rol heeft. De Commissie begint met een
schriftelijke aanmaning. Wanneer de lidstaat weigert te voldoen aan de richtlijn
dan bepaalt de Commissie haar definitieve standpunt, een met redenen omkleed
advies. Indien de lidstaat dit advies niet opvolgt, dan kan de Commissie een
beroep bij het Hof van Justitie aanhangig maken.De lidstaat kan veroordeeld worden door het Hof van Justitie.Op nationaal niveau is de Wet Economische Delicten van toepassing bij
overtredingen van verplichtingen van de Destructiewet.In antwoord op de vraag van de leden van de VVD-fractie of Nederland het
enige land is binnen de EU waar alle lasten voor rekening komen van het bedrijfsleven,
merk ik op dat Nederland niet het enige land is waar deze lasten – aan
bedrijfsleven of consumenten – worden doorberekend. Een vergelijking
inzake de financiering van srm-verwerking om de effecten daarvan inzichtelijk
te maken is, doordat in de lidstaten verschillende maatregelen gelden inzake
srm-verwerking, echter moeilijk op te maken; het is bovendien de vraag of
een dergelijk onderzoek tot hanteerbare resultaten leidt. Ook de wijze van
kostendoorberekening – van die op zich verschillende maatregelen –
geschiedt niet eenduidig. In Frankrijk bijvoorbeeld wordt door heffing op
de vleesprijs de kosten van srm-verwerking uiteindelijk neergelegd bij de
consument. ln België worden kosten van srm-verwerking door de overheid
en het bedrijfsleven gedragen. In Duitsland is daarentegen in het geheel geen
srm-regime en is er dus ook geen sprake van kostendoorberekening.Tot slot vragen de leden van de VVD-fractie of jegens het bedrijfsleven
het niet billijk is de resultaten af te wachten van het onderzoek naar het
functioneren van de compensatie mechanismen bij uitbraak van bepaalde dier-
en plantenziekten in de lidstaten waarvoor bestrijding volgens EG-richtlijnen
nodig is in het algemeen en naar de gevolgen van deze compensatie mechanismen
voor de concurrentiepositie van sectoren en lidstaten in het bijzonder. Op
de resultaten van dit onderzoek zal niet gewacht worden, immers dit onderzoek
heeft meer betrekking op de wijze waarop de bestrijding van dier- en plantenziekten
door de EU zijn gecofinancieerd, zoals laatstelijk bij de uitbraak van varkenspest
in Nederland. De srm-maatregelen maken geen onderdeel uit van dit onderzoek.De Minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport,E. Borst-Eilers 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-19992000-26357-36b.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl