Wijz. Provinciewet en Gemeentewet ivm aanpassing procedure benoeming commissaris van de Koning en burgemeester; Nota n.a.v. het verslag
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-07 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 29012, nr. 5

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum indiening

11-11-2003

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2003-2004

29012 nr. 5

05-11-2003

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamAlgemeenInleidingOpenbare karakter van de aanbevelingDe enkelvoudige aanbevelingOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 29012Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 22 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
29 012Wijziging van de Provinciewet en de Gemeentewet in verband met aanpassing
van de procedure tot benoeming van de commissaris van de Koning en de burgemeesternr. 5NOTA NAAR AANLEIDING VAN HET VERSLAGOntvangen 5 november 2003AlgemeenMet belangstelling hebben wij kennisgenomen van de inbrengen van de aan
het woord zijnde fracties. Graag gaan wij in op de gestelde vragen en opmerkingen.InleidingDe leden van de fracties van het CDA, de VVD en de SGP constateerden terecht
dat het voorstel – in tegenstelling tot het inmiddels ingetrokken wetsvoorstel
28 841 – uitgaat van handhaving van de mogelijkheid van een burgemeestersreferendum.
Dit vloeit overigens voort uit het Hoofdlijnenakkoord, waarbij is afgesproken
dat bij de verplichte aanbeveling van twee kandidaten alleen de eerste openbaar
gemaakt wordt indien de raad heeft besloten geen burgemeestersreferendum uit
te schrijven. Dat impliceert handhaving van de (facultatieve) mogelijkheid
van een burgemeestersreferendum. Enige koppeling met de Tijdelijke referendumwet
is hier niet aan de orde.De leden van de fracties van de VVD en SGP memoreerden de overwegingen
van het vorige kabinet die leidden tot het oordeel dat de mogelijkheid van
het burgemeestersreferendum ingetrokken zou moeten worden.Wij hechten aan het handhaven van de mogelijkheid van het burgemeestersreferendum
ten behoeve van die gemeenten die de invloed van de burgers op de door de
raad vast te stellen aanbeveling via een referendum wensen te laten meewegen.
De door de aan het woord zijnde fracties gememoreerde bedenkingen wegen niet
zo zwaar dat de keuze voor het houden van een burgemeestersreferendum bij
voorbaat uitgesloten zou moeten worden. De afweging of een referendum wenselijk
is kan uiteindelijk door de gemeenteraad gemaakt worden.De leden van de fractie van de ChristenUnie vroegen of de ongewenste neveneffecten
van de openbaarheid van de aanbeveling vooraf niet voldoende zijn gewogen
bij de instelling van de huidige regeling.De huidige benoemingsprocedure kent een lange voorgeschiedenis. Het destijds
in juni 1997 ingediende wetsvoorstel 25 444 introduceerde de aanbeveling,
zij het in niet-openbare vorm. Bij de introductie van de mogelijkheid
van het burgemeestersreferendum bij nota van wijziging in februari 1999 (TK
1998–1999, 25 444 nr. 6) werd bepaald dat de aanbeveling alleen
openbaar zou zijn wanneer een burgemeestersreferendum gehouden zou worden.
Vervolgens werd bij (aanvaard) amendement De Cloe c.s. (TK 1999–2000,
25 444 nr. 18) de integrale openbaarheid van de aanbeveling in het wetsvoorstel
opgenomen. Uiteraard was het toenmalige kabinet verantwoordelijk voor het
wetsvoorstel zoals dat uiteindelijk werd aanvaard. De vraag of de afweging
met betrekking tot de openbaarheid indertijd niet anders gemaakt had kunnen
worden is op zichzelf interessant, maar op dit moment niet meer opportuun.
Mede op basis van de ervaringen tot op heden met de openbare aanbeveling zijn
wij tot het inzicht gekomen dat aanpassing van de procedure op dit punt geboden
is.De aan het woord zijnde leden vroegen wat de inhoud zal zijn van het aangekondigde
wetsvoorstel, dat zal worden ingediend ter vervanging van wetsvoorstel 28 841.Hier is kennelijk sprake van een misverstand. Het onderhavige voorstel
dient ter vervanging van de inmiddels ingetrokken wetsvoorstellen 28 177
en 28 841. De indiening en daarop volgende intrekking van genoemde wetsvoorstellen
heeft wellicht tot enige onduidelijkheid geleid.Ook vroegen de aan het woord zijnde leden een toelichting op de in de
memorie van toelichting opgenomen zin «dat het kabinet betwijfelt of
de openbaarmaking van de tweede naam gezien de ontwikkelingen in de praktijk
een reëel belang dient».Het belang dat met integrale openbaarheid van de aanbeveling werd beoogd,
was gelegen in meer doorzichtigheid en transparantie in het burgemeestersbenoemingenbeleid
en versterking van de positie van de gemeenteraad. Dat blijkt uit de toelichting
van een van de indieners van het daartoe strekkende amendement tijdens de
mondelinge behandeling in de Tweede Kamer van het toenmalige wetsvoorstel
25 444 (Handelingen TK 13 september 2000, blz. 101-6503). De zinsnede
uit de memorie van toelichting die de aan het woord zijnde leden aanhaalden,
moet zo uitgelegd worden dat de geconstateerde negatieve effecten die van
de integrale openbaarheid uitgaan, zwaarder wegen dan het beoogde positieve
effect.Openbare karakter van de aanbevelingDe leden van de VVD-fractie vroegen of de regering kon aangeven waarom
er niet voor gekozen is om beide namen op de aanbeveling te beschermen. In
de memorie van toelichting is aangegeven dat de gesignaleerde negatieve effecten
in de benoemingsprocedure zijn terug te voeren op het feit dat de naam van
de tweede aanbevolene openbaar wordt gemaakt. Openbaarmaking van de naam van
de eerstaanbevolene leidt niet tot de bedoelde negatieve effecten. De transparantie
van de procedure is gediend met openbaarmaking van de als eerste aanbevolene.
In de memorie van toelichting is weliswaar aangegeven dat openbaarmaking van
de naam van de eerstaanbevolene ook nadelige effecten kan hebben (de huidige
werkkring van betrokkene zou als het ware al voortijdig afscheid nemen en
betrokkene zou al aangesproken worden over aangelegenheden die de nieuwe werkkring
raken); wij blijven van mening dat deze mogelijke gang van zaken geen reden
is om ook geheimhouding van de eerstaanbevolene te overwegen. Het is overigens
onontkoombaar dat er enige tijd zit tussen het moment waarop de aanbeveling
tot stand komt en het moment waarop de Kroon tot een benoeming overgaat.De leden van de fractie van de ChristenUnie koppelden de nadelen van de
integrale openbaarheid van de aanbeveling aan de aangekondigde plannen voor
de invoering van de gekozen burgemeester. Zal een kandidaat die
de verkiezing tot lokale regeringsleider verliest ook niet afzien van een
nieuwe ronde in een later stadium of in een andere gemeente, zo vroegen deze
leden.Naar aanleiding van deze vraag merken wij allereerst op dat vragen die
betrekking hebben op de gekozen burgemeester niet bij dit wetsvoorstel aan
de orde zijn. Tijdens het komende debat met de Tweede Kamer over de Hoofdlijnennotitie
direct gekozen burgemeester (Kamerstukken II, 2003/04, 29 223 nr. 1)
kan deze vraag uiteraard wel aan de orde worden gesteld. Nietttemin merken
wij op dat de afweging of een kandidaat na een zonder succes afgesloten verkiezingscampagne
zich voor volgende verkiezingen in diezelfde of een andere gemeente kandidaat
zal stellen, aan die kandidaat zelf is. Mede gelet op het tijdsverloop tussen
de verkiezingen verwachten wij geen negatieve effecten met betrekking tot
de beschikbaarheid van kandidaten die bij eerdere verkiezingen niet zijn gekozen.
Daarbij moet in aanmerking worden genomen dat het bij toekomstige burgemeestersverkiezingen
om echte verkiezingen gaat, terwijl het burgemeestersreferendum een raadpleging
van de kiezers betreft in het kader van de totstandkoming van de aanbeveling
van de raad met het oog op de benoeming door de Kroon.De leden van de SGP-fractie stelden vragen over de openbaarheid van de
aanbeveling in relatie tot het burgemeestersreferendum. Wellicht ten overvloede
wijzen wij erop dat het voorstel uitgaat van integrale openbaarheid van de
aanbeveling (dus met betrekking tot de namen van zowel de als eerste aanbevolene
als de nummer twee) in situaties waarbij de aanbeveling wordt vastgesteld
nadat een referendum is gehouden. Na een referendum (waar men een voorkeur
voor één van twee kandidaten kan uitspreken, en waarbij de uitslag
uiteraard openbaar wordt gemaakt) zou het immers ongerijmd zijn, wanneer de
uiteindelijke aanbeveling slechts gedeeltelijk openbaar zou zijn. Voordat
kandidaten kunnen solliciteren weten zij of een referendum deel van de procedure
zal uitmaken. Zij kunnen dat uitdrukkelijk mee laten wegen bij hun overweging
om wel of niet te solliciteren.De enkelvoudige aanbevelingDe leden van de GroenLinks-fractie vroegen waarom ervoor is gekozen de
meervoudige aanbeveling in stand te houden in plaats van te kiezen voor een
enkelvoudige aanbeveling. Ook vroegen deze leden waarom niet gekozen is voor
een model waarbij een enkelvoudige aanbeveling uitsluitend onder door de minister
gemotiveerde redenen kan worden tegengehouden, waarna de gemeenteraad de kans
krijgt opnieuw een enkelvoudige aanbeveling te doen.Uitgangspunt is de aanbeveling bestaande uit twee personen. Alleen in
bijzondere, door de raad c.q. staten te motiveren gevallen, kan worden volstaan
met een aanbeveling waarop één persoon vermeld staat. De Minister
van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties beoordeelt of een enkelvoudige
aanbeveling aan de eisen voldoet. Als hij van mening is dat dat niet het geval
is slaat hij geen acht op de aanbeveling. Dit vloeit voort uit de parlementaire
behandeling van wetsvoorstel 25 444, en is geëxpliciteerd in het
onderhavige voorstel. Het kabinet blijft voorstander van deze uitgangspunten.
Als de eerstaanbevolene onverhoopt niet benoembaar blijkt zal de nummer twee
op de aanbeveling in de regel worden benoemd, zonder dat de raad een nieuwe
aanbeveling hoeft vast te stellen. Om deze reden handhaaft het kabinet het
uitgangspunt van de meervoudige aanbeveling. Daarbij is het kabinet van oordeel
dat de vraag of in een concreet geval een enkelvoudige aanbeveling aan de
orde is, in eerste instantie het beste op basis van de wettelijke criteria
door de gemeenteraad kan worden beantwoord. De raad dient dat vervolgens te
motiveren, terwijl het in laatste instantie aan de minister is om te beoordelen of die motivering hout snijdt. Als dat onverhoopt niet het geval
is slaat de minister geen acht op de aanbeveling. Dat hoeft niet onder alle
omstandigheden te betekenen dat de gemeenteraad een nieuwe aanbeveling dient
vast te stellen. Het onder alle omstandigheden verlangen van een nieuwe aanbeveling
zou te zeer vertragend werken, hetgeen naar ons oordeel niet in het belang
is van het functioneren van het gemeentebestuur.Voorts merkten de leden van de GroenLinks-fractie op moeite te hebben
met het voorstel ten aanzien van het uitzonderingskarakter van de enkelvoudige
aanbeveling. Graag wijzen wij in dit verband op de totstandkomingsgeschiedenis
van artikel 61, vijfde lid, van de Gemeentewet.Tijdens de parlementaire behandeling van dit wetsvoorstel werd een amendement
ingediend. De toelichting bij het amendement zegt dat de aanbeveling uit twee
personen bestaat. In bijzondere gevallen, te denken ware bijvoorbeeld aan
gemeentelijke herindelingen, zou kunnen worden volstaan met een enkelvoudige
aanbeveling.Tijdens de mondelinge behandeling in de Tweede Kamer is de betekenis van
een bijzondere situatie nader toegelicht. Daarbij is gemeld dat er sprake
is van een bijzonder geval bij herindeling (ontleend aan de ambtsinstructie
van de commissaris). Andere gevallen waarbij een enkelvoudige aanbeveling
legitiem is, zo blijkt uit de mondelinge toelichting, is de omstandigheid
dat een kandidaat overlijdt of ernstig ziek wordt of wanneer de kandidaat
zich terugtrekt zodat er maar één kandidaat overblijft.Verder werd in de mondelinge behandeling benadrukt dat politieke en bestuurlijke
afwegingen nooit een reden kunnen zijn voor een enkelvoudige aanbeveling.Op grond van artikel 61, vijfde lid, van de Gemeentewet is het de minister
van BZK die beoordeelt of een enkelvoudige aanbeveling in een concreet geval
is toegestaan.Bij enkelvoudige aanbeveling moet derhalve sprake zijn van een bijzonder
geval in de zin van de Gemeentewet. Geen bijzonder geval is bijvoorbeeld de
situatie waarin de vertrouwenscommissie en/of de gemeenteraad voordat de aanbeveling
openbaar is, de kandidaten die op plaats 1 en 2 staan, daarover vooraf informeren
en een kandidaat zich, voordat de aanbeveling openbaar is, terugtrekt uit
de procedure.Bij een aantal enkelvoudige aanbevelingen was er naar onze mening geen
sprake van aan overmacht grenzende situaties (en derhalve geen sprake van
een bijzonder geval in de zin van de Gemeentewet), maar van gemeenteraden
die slechts één kandidaat voor benoeming in aanmerking wensten
te brengen.De beslissingen ten aanzien van bedoelde gemeenten betreffen dan ook geen
inperking van de bevoegdheden van de raden. De raden hebben, zoals hiervoor
aangegeven, niet voldaan aan de wettelijke eis om een aanbeveling van twee
personen te doen. Om die reden zijn de desbetreffende aanbevelingen niet geaccepteerd.Er restte in die situaties niets anders dan de procedure opnieuw te voeren.Naar aanleiding van de vraag hoe de verantwoording aan de raad is geregeld,
verwijzen wij naar artikel 61, zesde lid, van de Gemeentewet, waarin is bepaald
dat de afwijking van de aanbeveling door de minister wordt gemotiveerd. De
gemeenteraden die een aanbeveling hebben gedaan die strijdig was met de Gemeenwet,
zijn door de minister schriftelijk, gemotiveerd in kennis gesteld. Deze motiveringsplicht
tezamen met de wettelijke uitzonderingsgrond voorkomt dat sprake kan zijn
van willekeur. De benoemingspraktijk van de afgelopen jaren geeft naar onze
mening ook geen blijk van vrees daarvoor.De vraag waarom bij herindeling een enkelvoudige voordracht mogelijk is,
is gelegen in de omstandigheid dat zittende burgemeesters in de praktijk
de voorkeur krijgen van de gemeenteraden om als eerste op de aanbeveling voor
de nieuw gevormde gemeente worden geplaatst. Dat kan ertoe leiden dat eventuele
andere kandidaten geen aanleiding zien op deze vacature te solliciteren, zodat
het niet mogelijk is meer danéén kandidaat op de aanbeveling
te plaatsen. Te denken valt aan de herindelingen van Utrecht en Vleuten-De
Meern, van Voorburg en Leidschendam en van Zwijndrecht en Heerjansdam.De Minister van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties,J. W. RemkesDe Minister voor Bestuurlijke Vernieuwing en Koninkrijksrelaties,Th. C. de Graaf 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-29012-5.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl