Aanvulling titel 7.1 (Koop en ruil) van BW met bepalingen inz. koop rechten gebruik in deeltijd van onroerende zaken; Memorie van toelichting
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-12 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 24449, nr. 3 h1

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer

02-11-1995

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1995-1996

24449 nr. 3

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamALGEMEENARTIKELEN ARTIKEL I Afdeling 10A. Koop van rechten van gebruik in deeltijd
van onroerende zaken Artikel 7.1.10A.1Artikel 7.1.10A.2Artikel 7.1.10A.3Artikel 7.1.10A.4Artikel 7.1.10A.5Artikel 7.1.10A.6Artikel 7.1.10A.7ARTIKEL IIARTIKEL IIIARTIKEL IVOndertekeningTransponeringstabel richtlijn-implementatiewetsvoorstel
en richtlijn-ontwerp-amvb Artikel 1Artikel 2Artikel 3Artikel 4
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 24449Toon alle publicaties in het hoofddossier

 
 
 Heruitgave en origineel

Kamerstuk 24449, nr. 3Origineel van deze publicatie

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 57 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
24 449Aanvulling van titel 7.1 (Koop en ruil) van het Burgerlijk Wetboek met
bepalingen inzake de koop van rechten van gebruik in deeltijd van onroerende
zakennr. 31MEMORIE VAN TOELICHTING ALGEMEENHet advies van de Raad van State wordt niet openbaar gemaakt, omdat het
zonder meer instemmend/uitsluitend opmerkingen van redactionale aard bevat
(artikel 25a, vierde lid, onderdeel b, van de Wet op de Raad van State).1. Het onderhavige wetsvoorstel strekt tot uitvoering van de op 26 oktober
1994 te Straatsburg tot stand gekomen richtlijn nr. 94/47/EG van het Europees
Parlement en van de Raad van de Europese Unie betreffende de bescherming van
de verkrijger voor wat bepaalde aspecten betreft van overeenkomsten inzake
de verkrijging van een recht van deeltijds gebruik van onroerende goederen
(PbEG L 280). Deze richtlijn heeft blijkens overweging 2 tot doel een minimale
basis van gemeenschappelijke regels te creëren die het mogelijk maakt,
de goede werking van de interne markt en zodoende de bescherming van verkrijgers
van rechten van deeltijds gebruik van onroerende goederen te garanderen. De
instrumenten die in de richtlijn ter bereiking van genoemde doeleinden zijn
gehanteerd, liggen op het terrein van het overeenkomstenrecht. Het betreft
hier verplichtingen tot het verstrekken van informatie voorafgaand aan het
sluiten van de overeenkomst en in de overeenkomst zelf, bedenktijden met daaraan
gekoppelde rechten tot beëindiging van de overeenkomst en een verbod
van vooruitbetaling.Een richtlijn werd wenselijk geacht met het oog op de volgende omstandigheden
(men vergelijke de toelichting op het gemeenschappelijk standpunt van de Raad,
PbEG 1994, C 137/47). In de eerste plaats is aangenomen dat overeenkomsten
betreffende rechten van gebruik in deeltijd van onroerende zaken veelal een
grensoverschrijdend karakter hebben. In de tweede plaats lopen de bestaande
wetgevingen van de lid-staten van de Europese Unie ten aanzien van overeenkomsten
inzake de verkrijging van een recht van gebruik in deeltijd van onroerende
zaken uiteen. Volgens overweging 1 bij de richtlijn wordt hierdoor de werking
van de interne markt belemmerd. In de derde plaats is ervan uitgegaan dat
er in de praktijk verkopers van rechten van gebruik in deeltijd van onroerende
zaken zijn, die agressieve verkooptechnieken hanteren.Het oorspronkelijke voorstel voor de richtlijn werd door de Europese Commissie
ingediend op 2 juli 1992 (PbEG 1992, C 222). Onder meer in de memorie van
toelichting (p. 7, punt 5) bij het bij de Tweede Kamer aanhangige wetsvoorstel
houdende aanvulling van titel 7.1 (Koop en ruil) van het nieuwe Burgerlijk
Wetboek met bepalingen inzake de koop van onroerende zaken alsmede vaststelling
en invoering van titel 7.12 (Aanneming van werk) (Kamerstukken II 1992/93,
23 095, hierna aan te halen als: wetsvoorstel 23 095) is hierover
aan de Tweede Kamer informatie verschaft. De beraadslagingen in Raadsverband
en de adviezen van het Europees Parlement en van het Economisch en Sociaal
Comité over het voorstel leidden tot de indiening van een gewijzigd
voorstel door de Commissie op 7 oktober 1993 (PbEG 1993, C 299). Op 4 maart
1994 bereikte de Raad vervolgens een gemeenschappelijk standpunt, dat met
een daarbij behorende toelichting is gepubliceerd in PbEG 1994, C 137. Nadien
is de tekst van het gemeenschappelijk standpunt nog op enkele punten gewijzigd
in de zogenoemde codecisieprocedure tussen de Raad en het Europees Parlement
als bedoeld in artikel 189B van het EG-Verdrag.Het Nederlandse standpunt ten aanzien van het richtlijnvoorstel is volgens
de reguliere besluitvormingskaders in interdepartementaal overleg totstandgekomen.
Bij de bepaling van het Nederlandse standpunt is mede betrokken het op verzoek
van de toenmalige staatssecretarissen van Justitie en Economische Zaken door
de Commissie voor Consumentenaangelegenheden van de Sociaal-Economische Raad
op 5 februari 1993 uitgebrachte advies over het oorspronkelijke richtlijnvoorstel
van de Europese Commissie.2. De huidige Nederlandse wetgeving voldoet niet aan hetgeen de richtlijn
eist en dient derhalve te worden aangepast. Wel bevat het hierboven in punt
1 genoemde voorstel van wet enige regels die mede gelden voor de overeenkomsten
waarop de richtlijn ziet. Ook deze regels, opgenomen in de artikelen 2 en
26 leden 3 en 4 van Boek 7, voldoen niet aan hetgeen de richtlijn verlangt.
Genoemde artikelen zijn in artikel III van het onderhavige wetsvoorstel buiten
toepassing verklaard ten aanzien van de overeenkomsten die vallen onder de
in dit wetsvoorstel opgenomen afdeling 7.1.10A inzake de koop van rechten
van gebruik in deeltijd van onroerende zaken. Dit is mede geschied omdat vanuit
een oogpunt van overzichtelijkheid van wetgeving het bij elkaar plaatsen van
de in dit geval nodige wettelijke implementatiebepalingen het meest wenselijk
is.De in de richtlijn vervatte regels liggen, zoals gezegd, op het gebied
van het overeenkomstenrecht en dienen daarom in beginsel in het BW te worden
opgenomen. Gekozen is voor plaatsing in Boek 7, titel 1 (Koop en ruil), nu
overeenkomsten die strekken tot verkrijging van rechten van gebruik in deeltijd
van onroerende zaken in de praktijk vrijwel steeds, zo niet altijd, koopovereenkomsten
zullen zijn. Mocht in een bepaald geval sprake zijn van ruil, dan biedt artikel
50 van Boek 7 uitkomst met het voorschrift dat de bepalingen betreffende koop
overeenkomstige toepassing vinden op ruil.Een uitzondering op de plaatsing van de implementatieregeling in het BW
dient te worden gemaakt ten aanzien van de in artikel 4 van de richtlijn geformuleerde
verplichtingen betreffende de talen waarin stukken moeten zijn gesteld en
ten aanzien van de in de bijlage bij de richtlijn geplaatste voorschriften
omtrent de gegevens die aan de koper van een recht van gebruik in deeltijd
van onroerende zaken (hierna ook «time-share» te noemen) dienen
te worden verstrekt. Deze – gedetailleerde – voorschriften lenen
zich er minder goed voor om in het Burgerlijk Wetboek zelf te worden vastgelegd
en zullen daarom in een algemene maatregel van bestuur worden opgenomen. De
artikelen 7.1.10A.2 leden 1 en 3, 7.1.10A.3 lid 2, 7.1.10A.5 lid 3 en 7.1.10A.6
lid 5 bevatten de delegatiebepaling. Het voorontwerp van de algemene maatregel
van bestuur is als bijlage II bij deze memorie opgenomen.Overeenkomstig aanwijzing 337 van de Aanwijzingen voor de regelgeving
en de toelichting daarop zijn in wetsvoorstel en ontwerp-amvb in beginsel
geen andere regels opgenomen dan de voor de implementatie van de richtlijn
noodzakelijke. Wel is, waar mogelijk, getracht om een zo goed mogelijke inpassing
in het (nieuwe) BW te bewerkstelligen, alsmede om het wetsvoorstel eenvoudiger
in te richten dan de richtlijn. Zo is op onderdelen de terminologie
van genoemd wetsvoorstel 23 095 betreffende onder meer de koop van onroerende
zaken gevolgd. Daarbij is mede gebruik gemaakt van de door artikel 11 van
de richtlijn geboden gelegenheid tot het vaststellen van voorschriften die
de koper verdergaand beschermen dan krachtens de richtlijn het geval zou zijn.
In de als bijlage I bij deze toelichting gevoegde transponeringstabel is aangegeven
waar de diverse bepalingen uit de richtlijn (voor zover deze althans implementatie
behoeven) in het voorstel van wet en/of de ontwerp-amvb zijn terug te vinden.Zoals in de titel van de richtlijn reeds tot uitdrukking komt, regelt
de richtlijn slechts enkele aspecten van de koop van time-shares (deze koop
wordt hierna ook wel «time-share-overeenkomst» genoemd). Voor
het overige blijven de lid-staten in beginsel bevoegd (men zie overwegingen
2–4, artikel 1 en de toelichting op het gemeenschappelijk standpunt
van de Raad, PbEG 1994, C 137/48). Het gaat hierbij vooral om het rechtskarakter
van de rechten tot gebruik in deeltijd van onroerende zaken en om de andere
niet door de richtlijn geregelde aspecten van de koop van een time-share.
Hierop is derhalve het in de lid-staten thans of in de toekomst bestaande
recht van toepassing. Men denke, voor het geval dat op de koop van een time-share
Nederlands recht toepasselijk is, bij voorbeeld aan de regels ten aanzien
van misleidende reclame, algemene voorwaarden, wanprestatie, schadevergoeding
en de huurkoop van onroerende zaken. Zo zal het niet aan de koper verschaffen
van de op grond van de artikelen 7.1.10A.2 lid 3 en 7.1.10A.6 lid 5 jo. artikel
2 van de ontwerp-amvb vereiste taalversie(s) een tekortkoming in de nakoming
van een verbintenis als bedoeld in de artikelen 74 en volgende van Boek 6
opleveren, hetgeen de mogelijkheid opent van toepassing van de in deze en
andere artikelen geregelde gevolgen van zo'n tekortkoming. De in titel 7.1
opgenomen regels betreffende koop zijn van toepassing voor zover dit in overeenstemming
is met de aard van het recht tot gebruik van een onroerende zaak in deeltijd
(artikel 47 van Boek 7). Indien de koop van een time-share kan worden aangemerkt
als de koop van een registergoed, zal de mogelijkheid tot inschrijving van
de koop in de openbare registers bestaan, indien artikel 3 van Boek 7 als
voorgesteld in wetsvoorstel 23 095 tot wet zal zijn verheven. Men vergelijke
bij het voorgaande ook artikel 5 sub 1, aanhef, van de richtlijn.3. Aan de bescherming van de koper van een time-share is in de richtlijn
als volgt vorm gegeven. De in de richtlijn gehanteerde begrippen zijn omschreven
in artikel 2 (artikel 1 is een inleidende bepaling,
die doel en toepassingsgebied van de richtlijn betreft). In deze bepaling
worden de volgende hoofdbestanddelen van de door de richtlijn bestreken overeenkomsten
genoemd:a. zij betreffen de verkrijging van een gebruiksrecht ten aanzien van
een onroerende zaak;b. dit recht kan worden uitgeoefend gedurende een jaarlijkse periode van
ten minste één week;c. de verkrijger betaalt voor dit recht een bepaalde totaalprijs, end. de overeenkomst heeft een looptijd van ten minste drie jaren.Voorts wordt blijkens artikel 2 in de richtlijn onder «vervreemder»
verstaan een natuurlijke of rechtspersoon die handelt in de uitoefening van
een beroep en onder «verkrijger» een natuurlijk persoon die handelt
voor doeleinden die geacht kunnen worden niet binnen het kader van zijn beroepsuitoefening
te liggen. Deze begripsomschrijvingen zijn terug te vinden in artikel 7.1.10A.1.
Vervreemder en verkrijger worden in het wetsvoorstel aangeduid als respectievelijk
verkoper en koper omdat, zoals hierboven in punt 2 reeds werd opgemerkt, het
type overeenkomst waarop de richtlijn ziet in de praktijk vrijwel steeds,
zo niet altijd, een koopovereenkomst zal zijn. Artikel 3 van de richtlijn, uitgevoerd in artikel 7.1.10A.6,
ziet op de verschaffing van informatie aan aspirant-kopers van time-shares.
Aan hen dient op hun verzoek een informatiedocument te worden overhandigd
waarin de meeste in de bijlage bij de richtlijn vermelde gegevens moeten zijn
opgenomen, alsmede inlichtingen omtrent de wijze van verkrijgbaarheid van
nadere informatie. De in het informatiedocument op te nemen informatie maakt
onderdeel uit van de eventueel te sluiten overeenkomst. Het naderhand wijzigen
van deze informatie door de verkoper wordt aan banden gelegd: wijzigingen
in deze informatie mogen behoudens een uitdrukkelijk akkoord tussen partijen
slechts voortvloeien uit omstandigheden buiten de wil van de verkoper, moeten
vóór het sluiten van de overeenkomst aan de koper worden medegedeeld
en moeten tevens uitdrukkelijk in de overeenkomst worden vermeld. Ook dient
de verkoper in reclame voor de onroerende zaak gegevens over de verkrijgbaarheid
van het informatiedocument op te nemen.De artikelen 4–6 vormen de kern van de richtlijn. Op grond van artikel 4 moeten de lid-staten eisen dat de – schriftelijk op
te maken – overeenkomst ten minste de in de bijlage bij de richtlijn
opgenomen gegevens bevat. In het artikel worden voorts gedetailleerde regels
gegeven omtrent de talen waarin de overeenkomst en het in artikel 3 van de
richtlijn bedoelde informatiedocument moeten zijn gesteld. Artikel 4 is uitgevoerd
in artikel 7.1.10A.2 en in de artikelen 1 en 2 van de ontwerp-amvb.Artikel 5 geeft een complexe regeling van vier in de wetgeving
van de lid-staten ten behoeve van de koper van een time-share op te nemen
bedenktijden en de daarbinnen uit te oefenen rechten tot beëindiging
van de koopovereenkomst. Het artikel bevat voorts enige regels betreffende
de wijze van uitoefening van de diverse ontbindingsrechten en betreffende
de verschuldigdheid van kosten door de koper bij uitoefening van deze rechten.
In artikel 7.1.10A.3 is een en ander verwerkt.De derde centrale bepaling in de richtlijn is artikel 6. Het
schrijft de lid-staten voor dat zij in hun wetgeving een verbod van vooruitbetaling
vóór het einde van de onder ahierboven bedoelde termijn
opnemen. Artikel 7.1.10A.4 geeft uitvoering aan het voorschrift van artikel
6.Overeenkomsten die de koper met de verkoper of een derde heeft gesloten
ter financiering van de aanschaf van een time-share moeten – zonder
verbeurte van een boete – op dezelfde voet als de time-share-overeenkomst
zelf ongedaan kunnen worden gemaakt op grond van artikel 7 van
de richtlijn. In artikel 7.1.10A.5 is deze bepaling verwerkt.Uit artikel 8 van de richtlijn volgt dat de koper onder de
in het nationale recht geldende voorwaarden niet wordt gebonden door bedingen
die erop neerkomen dat de aan de koper op grond van de richtlijn toekomende
bescherming wordt verkort. Artikel 9van de richtlijn houdt in dat
ongeacht het toepasselijke recht aan de koper niet de «richtlijnbescherming»
wordt onthouden ingeval de onroerende zaak (waarop de overeenkomst betrekking
heeft) op het grondgebied van een lid-staat is gelegen. Met deze regels correspondeert
artikel 7.1.10A.7, respectievelijk lid 1 en lid 2, van het wetsvoorstel.Welke gevolgen niet-nakoming van de richtlijn heeft, moet op grond van artikel 10 van de richtlijn door de lid-staten in hun wetgeving worden
bepaald. In beginsel volstaan hier de algemene regels van het vermogensrecht.
Men zie het hierboven in punt 2 hieromtrent opgemerkte. Daarnaast bevat ook
afdeling 7.1.10A, ten dele in navolging van de richtlijn, enkele voorzieningen
voor het geval van niet-nakoming van de in deze afdeling ter uitvoering van
de richtlijn opgenomen regels. Uit artikel 7.1.10A.3 volgt dat de daar geregelde
bedenktijd van de koper niet kan aanvangen dan nadat de verkoper hem (een
afschrift van) de koopakte heeft ter hand gesteld. Artikel 7.1.10A.3 lid 1
voorziet in verlenging van de bedenktijd van de koper voor het geval dat de
koopakte niet alle vereiste gegevens bevat. Op grond van artikel 7.1.10A.4
gelden binnen de (verlengde) bedenktijd door de koper gedane vooruitbetalingen
als onverschuldigd betaald. Artikel 11 van de richtlijn brengt tot uitdrukking dat de richtlijn
een minimumkarakter heeft in die zin dat het de lid-staten vrijstaat om voorschriften
te handhaven dan wel te creëren die de koper van een time-share een verdergaande
bescherming geven dan de richtlijn van de lid-staten vergt. Zoals hierboven
in punt 2 reeds is opgemerkt, is op een aantal plaatsen in het onderhavige
wetsvoorstel van deze mogelijkheid gebruik gemaakt. In de toelichting bij
de desbetreffende artikelen wordt hierop nader ingegaan.De artikelen 12 en 13 van de richtlijn bevatten de gebruikelijke
slotbepalingen en behoeven geen implementatie. Hier behoeft slechts vermelding
de eerste alinea van artikel 12, waarin is bepaald dat de aan de lid-staten
ter beschikking staande termijn voor de implementatie dertig maanden bedraagt,
te rekenen vanaf de plaatsing van de richtlijn in het Publikatieblad. Daar
deze plaatsing geschiedde op 29 oktober 1994, verstrijkt de implementatietermijn
op 29 april 1997.Zoals hierboven reeds is opgemerkt, zal de bijlage bij de richtlijn
worden verwerkt in een amvb, waarvan een ontwerp als bijlage II bij deze memorie
is gevoegd. ARTIKELEN ARTIKEL I Afdeling 10A. Koop van rechten van gebruik in deeltijd
van onroerende zaken Artikel 7.1.10A.1De in de onderdelen a–c opgenomen begripsomschrijvingen
vormen een zakelijke weergave van respectievelijk het eerste, derde en vierde
gedachtenstreepje van artikel 2 van de richtlijn. Bij de omschrijving in onderdeel a van het in afdeling 7.1.10A gehanteerde begrip «koop»
is, evenals in artikel 2, eerste gedachtenstreepje, van de richtlijn, gepoogd
de sterk uiteenlopende vormen te bestrijken van rechten van gebruik in deeltijd
van onroerende zaken zoals die in de praktijk worden verkocht. Men zie hierover
ten aanzien van de richtlijn overweging 3 en de toelichting van de Raad op
zijn gemeenschappelijk standpunt, PbEG 1994, C 137/48. Met de woorden «iedere
overeenkomst en ieder samenstel van overeenkomsten» wordt beoogd, tot
uitdrukking te brengen dat behalve één enkele overeenkomst ook
meerdere overeenkomsten die te zamen één transactie opleveren
onder de regeling vallen, indien zij maar te zamen voldoen aan de daar gestelde
eisen. De woorden «met de strekking dat» zijn bedoeld om ook die
overeenkomsten onder het toepassingsgebied van afdeling 7.1.10A te brengen
die daaronder wellicht niet zouden worden gebracht, indien alleen op hun inhoud
zou worden afgegaan. De strekking van de overeenkomst wordt bepaald door de
ook voor anderen te voorziene gevolgen en kenbare motieven van de overeenkomst
(men zie Parl. Gesch. Boek 3, p. 190). Beide hierboven geciteerde zinsneden
zijn ontleend aan artikel 1 onder a van de Wet op het consumentenkrediet
en zijn bedoeld om ontduiking van afdeling 7.1.10A tegen te gaan.De begripsomschrijvingen in de richtlijn en in het wetsvoorstel houden
rekening met de omstandigheid dat een overeenkomst op directe en op indirecte
wijze kan strekken tot het verwerven van een recht van gebruik in deeltijd
van onroerende zaken. In het eerste geval verwerft de koper bij voorbeeld
een zakelijk gebruiksrecht. In het tweede geval verwerft de koper bij voorbeeld
een aandeel in een gemeenschap of een lidmaatschapsrecht van een vereniging.
Bij deze laatste vormen heeft de koper in zijn hoedanigheid van deelgenoot
resp. lid het recht om een onroerende zaak op deeltijd-basis te
gebruiken. Het is met het oog op gevallen als deze dat ook de strekking van
de overeenkomst is opgenomen als element van de omschrijving in artikel 7.1.10A.1
onder a. Er is voor gekozen om niet naast of in plaats van dit
element de in artikel 2 lid 3 van Boek 7, als voorgesteld in wetsvoorstel
23 095, mede ter aanduiding van time-shares gebezigde termen «deelnemings-
of lidmaatschapsrechten» met name in de omschrijving te noemen. Zulks
zou deze omschrijving compliceren en zou bovendien ongewenste a contrario-redeneringen
in de hand kunnen werken. Vervolgens wordt in de omschrijving van het begrip «koop»
gesproken van de betaling van een totaalprijs (over vooruitbetaling daarvan
zie men artikel 7.1.10A.4). De term «totaalprijs» in de omschrijving
van de richtlijn lijkt te zijn bedoeld om huurovereenkomsten buiten het toepassingsgebied
van de richtlijn te houden (men zie in dit verband overweging 5 bij de richtlijn).
In geval van huur is geen «totaalprijs» verschuldigd, maar één
die gebonden is aan het gebruik en dus geen vast «totaal» bereikt.In plaats van het in de richtlijn gebezigde begrip «onroerend goed»
wordt in het wetsvoorstel de in het BW gehanteerde term «onroerende
zaak» gebruikt. De begripsomschrijvingen in de artikelen 2 en 3 van
Boek 3 maken de in artikel 2, tweede gedachtenstreepje, gegeven omschrijving
van «onroerend goed» grotendeels overbodig. Het in de richtlijn
genoemde element «voor bewoning bestemd» is in onderdeel a van artikel 7.1.10A.1 verwerkt.De woorden «(een zakelijk recht of enig ander recht (...)) ontstaat,
wordt overgedragen of het voorwerp uitmaakt van een verbintenis tot overdracht»
uit artikel 2 van de richtlijn vinden in onderdeel ahun equivalent
in de woorden «geeft of zich verbindt te geven.» De term «geven»
is ontleend aan artikel 1 van Boek 7, waarin de koop in het algemeen wordt
omschreven. De woorden «wordt overgedragen» kunnen achterwege
blijven, omdat deze kennelijk zien op rechtsstelsels als het Franse, waarin
anders dan in het Nederlandse recht de koopovereenkomst tevens de overdracht
bewerkstelligt.In de onderdelen b en c (omschrijving van respectievelijk
«verkoper» en «koper») is aansluiting gezocht bij
artikel 5 lid 1 van Boek 7.Onderdeel d (omschrijving van «richtlijn») is noodzakelijk,
omdat in artikel 7.1.10A.7 lid 2 diende te worden gesproken van de «krachtens
de richtlijn toegekende bescherming» (men zie de toelichting bij dit
artikel). Artikel 7.1.10A.2Deze bepaling betreft de vier vereisten waaraan bij het sluiten van de
koopovereenkomst moet worden voldaan. In de eerste plaats wordt een bepaalde
vorm voorgeschreven, namelijk de schriftelijke. In de tweede plaats worden
aan de inhoud van de overeenkomst eisen gesteld. Dit is geschied door de bepaling
dat de overeenkomst ten minste de bij algemene maatregel van bestuur bepaalde
gegevens moet bevatten (lid 1). In de derde plaats wordt terhandstelling van
(een afschrift van) de, tussen partijen opgemaakte, koopakte aan de koper
verlangd (lid 2). Ten slotte dient de overeenkomst in één of
meer bepaalde talen te zijn gesteld; ook dit zal worden uitgewerkt in de amvb
(lid 3).Het vormvereiste van schriftelijkheid wordt, mede ten aanzien van time-share-overeenkomsten,
ook gesteld in wetsvoorstel 23 095. Ter wille van de overzichtelijkheid van
de implementatiewetgeving wordt de desbetreffende bepaling in artikel III
van het onderhavige wetsvoorstel evenwel buiten toepassing verklaard (men
zie nader de toelichting bij artikel III). De geëiste schriftelijke vorm
strekt in de eerste plaats tot bescherming van het belang van de koper, die
zich aan de hand van de akte tijdens de hem op grond van artikel 7.1.10A.3
ter beschikking staande bedenktijd kan beraden en deskundig advies kan inwinnen.
Bedoeld vereiste dient echter ook andere belangen. Men denke bij voorbeeld
aan de algemene belangen van de rechtszekerheid en van het voorkomen
van geschillen. Overeenkomstig de hoofdregel van artikel 39 van Boek 3 is
de sanctie op het niet voldoen aan het vormvereiste dan ook nietigheid. Artikel 7.1.10A.2 beslaat een ruimer gebied dan alleen de koop van onroerende
zaken, waarvoor in wetsvoorstel 23 095 (artikel 2 van Boek 7) reeds bepaalde
vormvoorschriften zijn voorzien. Tegen een zekere overlapping bestaat geen
bezwaar.De uit de richtlijn voortvloeiende eisen ten aanzien van de inhoud van
de koopakte, en de taal of talen waarin deze ter beschikking van de koper
wordt gesteld, zijn bedoeld ter bescherming van de koper. De ratio van de
bedenktijd is immers dat de koper zich in die tijd, al dan niet met deskundige
hulp, een juist en volledig beeld kan verschaffen van met name de rechten
en verplichtingen die over en weer uit de gesloten overeenkomst voortvloeien.
Hiervoor is bij de koop van een time-share te meer reden gelet op «de
bijzondere kenmerken van systemen voor deeltijds gebruik van onroerende goederen»
(overweging 8 bij de richtlijn), waaronder de vorm waarin het recht van gebruik
in deeltijd van onroerende zaken is gegoten.Ook de met gebruikmaking van de «minimumclausule» (artikel
11) van de richtlijn in artikel 7.1.10A.2 lid 2 opgenomen verplichting tot
terhandstelling van de koopakte aan de koper (lid 2) strekt tot bescherming
van de koper. Zij is ontleend aan wetsvoorstel 23 095 (artikel 2 lid 2 van
Boek 7). Bedoelde verplichting dient de effectiviteit van de in artikel 7.1.10A.3
geregelde bedenktijd van de koper. In de richtlijn wordt de aanvang van de
bedenktijd gelegd bij het moment van ondertekening van de overeenkomst. Hierdoor
blijft de mogelijkheid open dat de koper eerst in de loop van de bedenktijd
of zelfs pas na afloop daarvan daadwerkelijk de beschikking krijgt over de
koopakte. Zulks is uiteraard met het oog op de zoëven omschreven ratio
van de bedenktijd niet wenselijk. Verzekerd moet derhalve zijn dat de bedenktijd
niet eerder kan gaan lopen dan vanaf het tijdstip dat de koper daadwerkelijk
de beschikking heeft over (een afschrift van) de koopakte. Lid 2 bevat de
met het oog hierop noodzakelijke regel. Behalve de daadwerkelijke overhandiging
van de koopakte aan de koper kan bij terhandstelling ook worden gedacht aan
toezending van de akte. Met de woorden «tussen partijen opgemaakte»
wordt tot uitdrukking gebracht dat de aan de koper ter hand gestelde koopakte
door of namens beide partijen moet zijn ondertekend. Is aan deze eis niet
voldaan, dan is de overeenkomst nietig (men zie het hiervóór
over de sanctie op het vormvereiste van lid 1 opgemerkte).In artikel 7.1.10A.2 wordt, evenals in andere ter bescherming van de koper
in het wetsvoorstel opgenomen bepalingen, het werkwoord «moeten»
gebruikt. Hiermee is aangesloten bij de terminologie van de Boeken 3 e.v.
van het BW. In deze Boeken wordt het werkwoord «moeten» gebezigd,
indien daarin een verplichting is vervat, waarvan het vorderen van nakoming
denkbaar is. Aanwijzing 53 van de Aanwijzingen voor de regelgeving, welke
bij de totstandkoming van genoemde Boeken nog niet bestond, is met dit woordgebruik
niet onverenigbaar.Gelet op de aard van de gegevens die in de overeenkomst moeten worden
opgenomen, ligt het voor de hand dat de hier bedoelde verplichting op de verkoper
rust. Artikel 7.1.10A.31. De richtlijn bevat in artikel 5 ten behoeve van de koper van een time-share
vier verschillende bedenktijden met bijbehorende mogelijkheden tot beëindiging
van de overeenkomst. Overweging 11 bij de richtlijn noemt als achterliggende
motieven voor deze bedenktijden dat de onroerende zaak dikwijls in een ander
land is gelegen dan dat waar de verkrijger woont en aan een andere wetgeving
dan de zijne is onderworpen. De vier in de richtlijn geregelde bedenktijden
zijn de volgende: a. één van tien dagen vanaf de ondertekening door partijen
van de koopovereenkomst (artikel 5 sub 1, eerste gedachtenstreepje);b. één van drie maanden vanaf bedoelde ondertekening ingeval
de overeenkomst bij de ondertekening niet alle vereiste gegevens bevat (artikel
5 sub 1, tweede gedachtenstreepje, eerste volzin);c. één van tien dagen vanaf het moment dat binnen genoemde
drie maanden-termijn alsnog alle vereiste gegevens worden verstrekt (artikel
5 sub 1, tweede gedachtenstreepje, tweede volzin), end. één van tien dagen vanaf het verstrijken van genoemde
drie maanden-termijn, indien binnen deze termijn niet alle vereiste gegevens
zijn verstrekt (artikel 5 sub 1, derde gedachtenstreepje).Deze in artikel 5 sub 1 van de richtlijn opgenomen bedenktijden zijn verwerkt
in artikel 7.1.10A.3 lid 1. De eerste zin van lid 1 correspondeert met het
in artikel 5 sub 1, eerste gedachtenstreepje, van de richtlijn bepaalde: gedurende
een bedenktijd van tien dagen na de (in artikel 7.1.10A.2 lid 2 voorgeschreven)
terhandstelling van de koopakte aan de koper komt aan deze het recht toe de
overeenkomst te ontbinden. Hij behoeft voor die ontbinding aan de verkoper
geen redenen op te geven.De termijn begint te lopen op de dag die op die van de terhandstelling
volgt. In geval van toezending van de koopakte vangt de bedenktijd aan bij
de ontvangst van de akte door de koper. Het bepaalde in de Algemene Termijnenwet
(ATW) is op de termijn van toepassing. Indien de tiende dag een zaterdag,
zondag of algemeen erkende feestdag is, wordt de termijn verlengd tot en met
de eerstvolgende dag die niet een zaterdag, zondag of algemeen erkende feestdag
is (artikel 1 ATW; men vergelijke artikel 5 sub 1, eerste gedachtenstreepje,
slotzin, van de richtlijn). Wordt bij voorbeeld op een woensdag de koopakte
aan de koper ter hand gesteld, dan zal de termijn niet eindigen op de tiende
dag daarna (een zaterdag), maar – in beginsel – op de daaropvolgende
maandag.In artikel 5 sub 1, eerste gedachtenstreepje, wordt gesproken van «de
ondertekening door beide partijen van een bindende voorlopige overeenkomst».
Deze zinsnede is niet overgenomen. Voor het Nederlandse recht bestaat aan
de mogelijkheid, eventuele voorovereenkomsten te ontbinden, geen behoefte
naast het recht tot ontbinding van de time-share-overeenkomst zelf. Overigens
geldt op grond van artikel 226 van Boek 6 voor eventuele voorovereenkomsten
wel het in artikel 7.1.10A.2 lid 1 opgenomen vormvereiste van schriftelijkheid.2. Denkbaar is dat de aan de koper ter hand gestelde koopakte niet alle
bij algemene maatregel van bestuur bepaalde gegevens inhoudt. De verkoper
is dan niet de hem in artikel 7.1.10A.2 lid 1, tweede zin, opgelegde verplichting
nagekomen. De op deze situatie betrekking hebbende en hierboven in punt 1
onder b–d weergegeven regels uit de richtlijn zijn samengebracht in
artikel 7.1.10A.3 lid 1, tweede zin.De bedenktijd van tien dagen vanaf de terhandstelling van (een afschrift
van) de koopakte aan de koper conform artikel 7.1.10A.2 lid 2, die de koper
op grond van de eerste zin van artikel 7.1.10A.3 lid 1 heeft, wordt verlengd
met de tijd die is verlopen tussen bedoelde terhandstelling en de verstrekking
van de ontbrekende gegevens, indien deze plaatsvindt. Deze verlenging van
de bedenktijd bedraagt maximaal drie maanden. Aldus wordt niet alleen bereikt
dat de koper nog binnen tien dagen na de schriftelijke verstrekking van de
ontbrekende gegevens de koop kan ontbinden, maar ook dat hij zulks kan doen
gedurende in totaal tien dagen en drie maanden na de terhandstelling van de
koopakte in het geval dat de verstrekking van de ontbrekende gegevens niet
geschiedt. Worden de aanvankelijk ontbrekende gegevens later alsnog verstrekt
en maakt de koper geen gebruik van zijn ontbindingsbevoegdheid, dan moet ervan
worden uitgegaan dat ook de alsnog verstrekte gegevens deel uitmaken van de
overeenkomst. Op de conform de tweede zin van lid 1 verlengde termijn is uiteraard ook
het bepaalde in de ATW van toepassing (men zie artikel 4 onder a
ATW).3. Op enkele punten is de richtlijn met het oog op de Nederlandse terminologie
of praktijk in gepreciseerde vorm overgenomen, of is gebruik gemaakt van de
mogelijkheid die de «minimumclausule» van artikel 11 van de richtlijn
biedt tot het bieden van een verdergaande bescherming aan de koper dan de
richtlijn biedt. Als tijdstip waarop de bedenktijd aanvangt is in artikel
7.1.10A.3 gekozen voor het moment van de terhandstelling van de koopakte aan
de koper in plaats van het moment van de ondertekening van de koopakte door
partijen (artikel 5 richtlijn). In de toelichting bij artikel 7.1.10A.2 is
hierop reeds ingegaan.In artikel 5 sub 1, eerste gedachtenstreepje, van de richtlijn wordt het
beëindigingsrecht van de koper binnen zijn bedenktijd omschreven als
een recht om «uit de overeenkomst terug te treden». Het beëindigingsrecht
van de koper binnen een bedenktijd is in artikel 2 lid 2 van Boek 7 zoals
voorgesteld in wetsvoorstel 23 095 vormgegeven als een recht om de overeenkomst
te ontbinden. Nu de richtlijn daaraan niet in de weg staat, ligt aansluiting
in het onderhavige wetsvoorstel bij de terminologie van genoemd artikel 2
lid 2 het meest voor de hand. Zulks is in artikel 7.1.10A.3 dan ook geschied.In artikel 5, sub 1, tweede gedachtenstreepje, eerste volzin, van de richtlijn
wordt gesproken van het recht om de overeenkomst te «verbreken»
in plaats van het recht om daaruit terug te treden (idem, eerste gedachtenstreepje).
Deze terminologie is ingegeven door de wens, een onderscheid te maken tussen
de kortdurende beëindigingsbevoegdheid van de koper in het geval dat
de koopakte wel alle gegevens bevat die daarin krachtens de richtlijn moeten
zijn opgenomen, en de langer durende beëindigingsbevoegdheid in het geval
dat de koopakte niet alle bedoelde gegevens bevat (men zie de toelichting
op het gemeenschappelijk standpunt van de Raad, PbEG 1994, C 137/49). In artikel
7.1.10A.3 is ook voor deze laatste situatie de term «ontbinden»
gebruikt. Het bezigen van een andere term voor in wezen dezelfde rechtsfiguur
zou tot het misverstand kunnen leiden dat de rechtsgevolgen van de beëindiging
op grond van de tweede zin van lid 1 (met name, analoog aan artikel 271 van
Boek 6, bevrijding van partijen van de door de ontbinding getroffen verbintenissen
en de verplichting tot ongedaanmaking van reeds ontvangen prestaties) andere
zouden zijn dan die van de beëindiging op grond van de eerste zin van
lid 1. In lid 1, tweede zin, is duidelijk tot uitdrukking gebracht dat de
verlenging van de tijd gedurende welke de koper de koop kan ontbinden alleen
geldt in de situatie dat de verkoper niet (volledig) heeft voldaan aan zijn
verplichting de koper te informeren.Een volgend verschil bestaat hieruit dat in artikel 7.1.10A.3 lid 1 niet,
zoals in artikel 5 sub 1, tweede gedachtenstreepje, van de richtlijn, slechts
het ontbreken van sommige, nader aangeduide, gegevens in de koopakte de koper
recht geeft op beëindiging van de overeenkomst gedurende drie maanden
na de terhandstelling van de koopakte. Op grond van artikel 7.1.10A.3 heeft
de koper deze langere bedenktijd, indien de koopakte niet alle in
de amvb omschreven gegevens bevat. Deze regel geeft aan de koper een verdergaande
bescherming dan artikel 5 van de richtlijn doet en is tevens eenvoudiger dan
deze ook overigens reeds complexe bepaling. Bovendien kan een zekere mate
van willekeur niet worden ontzegd aan het in artikel 5 van de richtlijn gemaakte
onderscheid tussen gegevens die de verkoper wel en gegevens die hij niet «straffeloos»
in de koopakte achterwege kan laten.Behalve in het voor inkorting van de met maximaal drie maanden verlengde
bedenktijd gestelde vereiste dat alle ontbrekende gegevens aan de koper moeten
worden verstrekt, verschilt artikel 7.1.10A.3 lid 1 van de richtlijn
in het vereiste dat deze gegevens schriftelijk aan de koper moeten
worden verstrekt. Dit wordt in de richtlijn niet bepaald, maar het ligt geheel
in het verlengde van de door de richtlijn wel geëiste schriftelijke vorm
van de koopovereenkomst.4. Het stelsel van artikel 7.1.10A.3 lid 1 kan met behulp van de volgende
voorbeelden worden verduidelijkt. Eenvoudigheidshalve wordt in deze voorbeelden
ervan uitgegaan dat de termijnen niet eindigen op een zaterdag, zondag of
algemeen erkende feestdag.Voorbeeld 1: verlenging tien dagen-termijn met drie maanden.Op
20 juni wordt een time-share-overeenkomst gesloten waarop Nederlands recht
toepasselijk is en die onder afdeling 7.1.10A valt. De aan de koper eveneens
op 20 juni ter hand gestelde koopakte bevat niet alle in de amvb omschreven
gegevens. Schriftelijke verstrekking aan de koper van alle ontbrekende gegevens
blijft uit. De koper staat dan ter beschikking een bedenktijd van tien dagen
(lid 1, eerste zin) verlengd met drie maanden (lid 1, tweede zin), dus van
20 juni tot en met 30 september.Voorbeeld 2: verkorting termijn van tien dagen en drie maanden door
naderhand verstrekken van ontbrekende gegevens. Als voorbeeld 1, met
dien verstande dat de verkoper op 15 juli de ontbrekende gegevens alsnog schriftelijk
aan de koper verstrekt. Deze heeft op die datum nog geen gebruik gemaakt van
zijn ontbindingsbevoegdheid. De koper heeft nu op grond van lid 1, tweede
zin, een bedenktijd tot en met 25 juli: de termijn van tien dagen uit hoofde
van lid 1, eerste zin (21 juni tot en met 30 juni), verlengd met de 25 dagen
die zijn verstreken vanaf de terhandstelling van de akte op 20 juni tot en
met de verstrekking van de ontbrekende gegevens op 15 juli. Zou de verkoper
de ontbrekende gegevens pas op 20 september aan de koper verstrekken (dus
drie maanden na de terhandstelling van de koopakte), dan zou de bedenktijd
van de koper worden verlengd tot en met 30 september, derhalve dezelfde datum
als wanneer de verkoper de ontbrekende gegevens niet zou hebben verschaft
aan de koper.5. In artikel 7.1.10A.3 lid 2, dat strekt tot uitvoering van artikel 5
sub 2 van de richtlijn, wordt bepaald hoe de uitoefening van het in lid 1
aan de koper toegekende ontbindingsrecht dient te geschieden. Als voor bewijs
vatbare wijze als bedoeld in artikel 5 sub 2 van de richtlijn is – naar
analogie van artikel 267 lid 1 van Boek 6 – een schriftelijke ontbindingsverklaring
gekozen. Deze keuze betekent dat wordt afgeweken van de hoofdregel dat verklaringen
in iedere vorm kunnen geschieden (artikel 37 lid 1 van Boek 3). Uit lid 2
van laatstgenoemd artikel vloeit voort dat de ontbindingsverklaring ook bij
exploit kan geschieden. De koper moet de ontbindingsverklaring richten aan
de verkoper, dan wel aan de persoon die daartoe is vermeld in de koopakte.
Deze vermelding wordt voorgeschreven in artikel 1 onder I van de
ontwerp-amvb. De koper heeft de van toepassing zijnde termijn in acht genomen,
indien hij de ontbindingsverklaring voor de afloop van de termijn aan de bedoelde
persoon heeft verzonden. Ook in deze laatste regel schuilt een afwijking –
ten gunste van de koper – van artikel 37 van Boek 3. In lid 3 van deze
bepaling is immers (als hoofdregel) bepaald dat een tot een bepaalde persoon
gerichte verklaring om haar werking te hebben die persoon moet hebben bereikt.6. De koper is aan de verkoper geen enkele vergoeding verschuldigd, indien
hij overgaat tot ontbinding uit hoofde van lid 1. Dit wordt bepaald in artikel
7.1.10A.3 lid 3. Men denke bij voorbeeld aan kosten verbonden aan de totstandkoming
van de overeenkomst (zoals kosten van redigeren, opmaken en eventueel vertalen
van de akte) en aan kosten verbonden aan de ontbinding van de overeenkomst.
Krachtens artikel 5 sub 3 van de richtlijn kan de koper bij uitoefening van
het recht tot «terugtreden», bedoeld in artikel 5 sub 1, vergoeding
verschuldigd zijn van bepaalde uit het nationale recht voortvloeiende
kosten ter zake van het aangaan van respectievelijk het terugtreden uit de
overeenkomst, indien deze kosten noodzakelijkerwijs voor het einde van de
tien dagen-termijn moeten worden gemaakt. Artikel 5 sub 4 van de richtlijn
houdt in dat de koper geen enkele vergoeding behoeft te betalen, als hij «het
in punt 1, tweede streepje, bedoelde recht» uitoefent. Zoals door de
daarin gebruikte terminologie ook valt af te leiden uit de Franse en de Engelse
versie van artikel 5 sub 4 van de richtlijn, wordt hiermede kennelijk alleen
gedoeld op het recht, de overeenkomst te «verbreken» gedurende
drie maanden na de ondertekening daarvan. Hoe dit ook zij, het verdient de
voorkeur om in geval van benutting van het recht tot «terugtreding»
de verschuldigdheid van een vergoeding wegens deze terugtreding in de Nederlandse
implementatiewetgeving niet toe te laten. De door de richtlijn beoogde bescherming
van de koper wordt aldus – met gebruikmaking van de mogelijkheid die
de «minimumclausule» (artikel 11 van de richtlijn) daartoe biedt –
versterkt: in de uitoefening van zijn ontbindingsrecht wordt hij niet belemmerd
door een mogelijke vergoeding aan de verkoper. Artikel 7.1.10A.4Binnen zijn (verlengde) bedenktijd mag de koper niet worden verplicht
tot enige vooruitbetaling aan de verkoper. Indien hij binnen deze termijn
toch een vooruitbetaling zou doen, dan wordt deze als een onverschuldigde
betaling beschouwd. Bij de formulering van deze in artikel 7.1.10A.4 ter uitvoering
van artikel 6 van de richtlijn opgenomen regels is aansluiting gezocht bij
artikel 26 lid 3 van Boek 7 als voorgesteld in wetsvoorstel 23 095. Artikel
6 van de richtlijn is bedoeld om te voorkomen dat het recht van de koper tot
terugtreding illusoir wordt gemaakt door een op verlangen van de verkoper
gedane vooruitbetaling die plaatsvindt binnen tien dagen na de ondertekening
van de overeenkomst door beide partijen (men vergelijke overweging 12 bij
de richtlijn en de toelichting op het gemeenschappelijk standpunt van de Raad,
PbEG 1994, C 137/49).Artikel 6 van de richtlijn laat ruimte voor twijfel omtrent het toepassingsgebied
van het daarin opgenomen verbod van vooruitbetaling. Er wordt namelijk gesproken
van een verbod van het betalen van voorschotten «vóór
het einde van de terugtredingstermijn». Daarmee is niet duidelijk om
welke termijn het hier precies gaat: alleen die van het eerste gedachtenstreepje
van artikel 5 sub 1 van de richtlijn, of ook die van het tweede en derde gedachtenstreepje
van die bepaling. Er is evenwel hoe dan ook goede grond om het verbod van
vooruitbetaling ook te laten gelden gedurende de verlenging van de bedenktijd
die plaatsvindt in het geval dat de koopakte niet alle vereiste gegevens bevat.
De ratio van het verbod van vooruitbetaling geldt immers evenzeer (zo niet
sterker) voor de situatie waarin de bedenktijd wegens het ontbreken van verplicht
gestelde gegevens in de koopakte is verlengd als voor die waarin de bedenktijd
van tien dagen na de terhandstelling van de koopakte geldt. Daarom is er –
voor zover nodig ook hier met gebruikmaking van de door de «minimumclausule»
(artikel 11 van de richtlijn) geboden mogelijkheid – in artikel 7.1.10A.4
voor gekozen om het verbod van vooruitbetaling ook te laten gelden tijdens
de verlenging van de bedenktijd. Dit is gedaan door in het artikel te spreken
van «de in artikel 7.1.10A.3 lid 1 bedoelde termijn». Artikel 7.1.10A.5Voor de situatie waarin de koper de aanschaf van een time-share financiert
met geleend geld bevat artikel 7 van de richtlijn enige regels. Ook deze zijn
ingegeven door de gedachte dat de ontbindingsrechten niet via een omweg illusoir
gemaakt moeten kunnen worden. In artikel 7, laatste alinea, van de richtlijn
is het aan de lid-staten overgelaten om te bepalen op welke wijze de ontbinding
dient te geschieden. Het met artikel 7 corresponderende artikel
7.1.10A.5 voorziet in lid 1 in de situatie waarin het de verkoper zelf is
die aan de koper geld leent ten behoeve van de prijs van de gekochte time-share.
De overeenkomst die partijen hiertoe hebben gesloten wordt krachtens genoemd
artikellid van rechtswege ontbonden indien de koper gebruik maakt van zijn
recht om de koopovereenkomst binnen zijn bedenktijd te ontbinden (artikel
7.1.10A.3). Tevens is bepaald dat de koper in dat geval geen boete verschuldigd
is. De oplossing van een ontbinding van rechtswege van een overeenkomst van
geldlening tussen verkoper en koper is ingegeven door de gedachte dat de vaak
juridisch ongeschoolde koper er zich niet altijd van bewust zal zijn dat hij
behalve een koop ook een overeenkomst van geldlening met de verkoper heeft
gesloten. Daardoor zou de koper, indien hij ook voor ontbinding van deze laatste
overeenkomst in actie zou moeten komen, zulks wellicht achterwege laten, hetgeen
ongewenst voorkomt. De noodzakelijke ruimte voor de gekozen oplossing wordt
in ieder geval gecreëerd door artikel 11 van de richtlijn (de zogeheten
«minimumclausule»).Het tweede door de richtlijn geregelde geval is dat waarin een derde op
grond van een overeenkomst tussen deze derde en de verkoper aan de koper geld
leent waarmee deze de prijs van de gekochte time-share aan de verkoper kan
voldoen. Dit geval dient anders te worden behandeld dan dat waarin de overeenkomst
van geldlening door koper en verkoper is gesloten. De keus voor een ontbinding
van rechtswege ligt minder voor de hand als een derde de kredietverschaffer
is, omdat deze van de ontbinding van de time-share-overeenkomst doorgaans
niet op de hoogte zal zijn. Daarom is in lid 2 van artikel 7.1.10A.5 bepaald
dat de koper, ingeval hij de koop ontbindt overeenkomstig artikel 7.1.10A.3,
tevens het recht heeft om de overeenkomst van geldlening die hij met de derde
heeft gesloten, zonder boete te ontbinden. Teneinde zulks voor de koper zo
eenvoudig mogelijk te maken, wordt in lid 3 vervolgens bepaald dat deze laatste
ontbinding geschiedt door – binnen de gestelde termijn – een afschrift
van de in artikel 7.1.10A.3 lid 2 bedoelde ontbindingsverklaring te zenden
aan de derde dan wel aan degene die daartoe in de koopakte is vermeld. Men
zie voor dit laatste de concept-amvb, artikel 1 sub I, alwaar tevens
wordt bepaald dat de koopakte gegevens moet vermelden omtrent het recht tot
ontbinding overeenkomstig artikel 7.1.10A.5 leden 2–3 van de met de
derde gesloten overeenkomst van geldlening. Door de ontbinding van de overeenkomst
van geldlening verbeurt de koper ook hier geen boete.Het komt vanuit een oogpunt van bescherming van de koper wenselijk voor
om de regel van artikel 7.1.10A.3 lid 3 (ontbinding van de koop overeenkomstig
de leden 1–2 heeft niet tot gevolg dat de koper aan de verkoper vergoeding
van kosten in verband met totstandkoming of ontbinding van de overeenkomst
verschuldigd is) ook te laten gelden voor de ontbinding van de overeenkomst
van geldlening op grond van artikel 7.1.10A.5 leden 1–3. Deze niet in
de richtlijn opgenomen regel is neergelegd in artikel 7.1.10A.5 lid 4. De
mogelijkheid hiertoe volgt uit artikel 11 van de richtlijn (de «minimumclausule»). Artikel 7.1.10A.6Naast de krachtens artikel 4 van de richtlijn op de verkoper te leggen
verplichting tot het in de overeenkomst opnemen van een aantal gegevens moeten
de lid-staten op grond van artikel 3 lid 1 van de richtlijn in hun wetgeving
tevens voorzien in een verplichting van de verkoper om aspirant-kopers desgevraagd
bepaalde informatie te verschaffen. Ter uitvoering hiervan geeft artikel 7.1.10A.6
lid 1 het voorschrift dat de verkoper aan al diegenen die geïnformeerd
wensen te worden omtrent de onroerende zaak of zaken (waarop de door de verkoper
te koop aangeboden time-share betrekking heeft) ter hand stelt een concept-koopakte
en een schriftelijke mededeling over de manier waarop nadere
informatie kan worden verkregen.In artikel 3 lid 1 van de richtlijn wordt niet zoals in artikel 7.1.10A.6
lid 1 onder a geëist dat aan de aspirant-koper de concept-koopakte
(met daarin opgenomen alle in de bijlage bij de richtlijn omschreven gegevens)
wordt ter hand gesteld, maar dat in een aan de koper te overhandigen informatiedocument
de meeste in de bijlage bij de richtlijn omschreven gegevens (namelijk die
onder a–g, i en l) zijn opgenomen. Eenvoudiger
is om de terhandstelling aan de koper van een concept van de koopakte te verlangen.
Deze in artikel 7.1.10A.6 lid 1 onder agekozen variant op het voorschrift
in de richtlijn is tevens in het belang van de koper, omdat de koopakte alle in de bijlage bij de richtlijn omschreven gegevens moet bevatten.
De variant wordt mogelijk gemaakt door artikel 11 van de richtlijn (de «minimumclausule»).
De bepaling in de richtlijn (artikel 3 lid 2, eerste alinea) dat de aan de
aspirant-koper conform genoemd artikelonderdeel verschafte informatie een
integrerend deel uitmaakt van de overeenkomst, is derhalve in het wetsvoorstel
overbodig, mede gelet op het in de leden 3 en 4 van artikel 7.1.10A.6 bepaalde
omtrent naderhand aan te brengen wijzigingen in de concept-koopakte. Er zij
nog op gewezen dat, nu in artikel 7.1.10A.6 lid 1 onder a wordt
gesproken van een ontwerp van de in artikel 7.1.10A.2 lid 1 bedoelde akte,
het vanzelf spreekt dat de datum en plaats van de ondertekening van de koopakte
door elk van de partijen (artikel 1 onder mvan de ontwerp-amvb)
daarin nog niet behoeven te zijn ingevuld.In artikel 7.1.10A.6 lid 2 is opgenomen hetgeen artikel 3 lid 3 van de
richtlijn verlangt, namelijk dat reclame voor de onroerende zaak gewag maakt
van de verkrijgbaarheid van de in lid 1 bedoelde stukken, en van de plaats
waar zij kunnen worden verkregen.Artikel 7.1.10A.6 lid 3 betreft de bevoegdheid van de verkoper om voor
of bij het sluiten van de koop de inhoud van de concept-koopakte die hij conform
artikel 7.1.10A.6 lid 1 heeft overhandigd aan een aspirant-koper te wijzigen.
De verkoper is daartoe bevoegd, indien ook de aspirant-koper met de wijzigingen
akkoord gaat, dan wel indien deze wijzigingen het gevolg zijn van omstandigheden
die zich buiten de wil van de verkoper hebben voorgedaan.De derde alinea van artikel 3 lid 2 van de richtlijn is omgezet in artikel
7.1.10A.6 lid 4, op grond waarvan de verkoper wijzigingen ten opzichte van
de aan de aspirant-koper ter hand gestelde concept-koopakte aan deze dient
mede te delen voordat de koop wordt gesloten. Tevens moeten deze wijzigingen
uitdrukkelijk worden vermeld in de koopakte. De aspirant-koper kan in deze
aldus aan hem gepresenteerde wijzigingen uiteraard aanleiding zien om toch
niet tot de koop over te gaan. Gaat hij daartoe wel over, dan staat hem nog
het recht ten dienste, de koop tijdens de hem ter beschikking staande bedenktijd(en)
te ontbinden.Ten aanzien van de taal waarin de in artikel 7.1.10A.6 lid 1 onder b bedoelde mededeling moet zijn gesteld (artikel 4, tweede gedachtenstreepje,
van de richtlijn) bevat lid 5 hetzelfde voorschrift als artikel 7.1.10A.2
lid 3 voor de koopakte (regeling bij amvb; men zie artikel 2 lid 1 van het
ontwerp). Artikel 7.1.10A.7Ter voorkoming van ondermijning van de aan kopers van time-shares krachtens
de richtlijn toegekende bescherming bevatten de artikelen 8 en 9 van de richtlijn
enkele voorzieningen. Zij hebben hun pendant in artikel 7.1.10A.7, respectievelijk
lid 1 en lid 2. In lid 1 is voorzien in het tot dwingend recht verklaren van
afdeling 7.1.10A zelf en van de amvb die ter uitvoering van enkele bepalingen
van deze afdeling zal worden vastgesteld, door te spreken van «het bij
of krachtens deze afdeling bepaalde». In overeenstemming met artikel
8 van de richtlijn wordt afwijking van afdeling 7.1.10A en de
amvb ten voordele van de koper in artikel 7.1.10A.7 lid 1 toegelaten.In dezelfde bewoordingen als in artikel 6 lid 1 van richtlijn nr. 93/13/EEG
van de Raad van de Europese Gemeenschappen van 5 april 1993 betreffende oneerlijke
bedingen in consumentenovereenkomsten (PbEG L 95) wordt in artikel 8 van de
onderhavige richtlijn bepaald dat ieder beding dat, kort gezegd, aan de door
de richtlijn aan de koper geboden bescherming afbreuk doet «onder de
in het nationale recht geldende voorwaarden de verkrijger niet bindt».
Dit betekent voor het Nederlandse recht dat een dergelijk beding overeenkomstig
artikel 40 lid 2 van Boek 3 vernietigbaar is, nu afdeling 7.1.10A en de amvb
strekken tot bescherming van het belang van één van de partijen
bij de koop, namelijk de koper.Doordat artikel 7.1.10A.7 lid 1 in navolging van artikel 8 van de richtlijn
alleen betrekking heeft op afwijking bij contractueel beding («Van (...)
kan niet ten nadele van de koper worden afgeweken»), valt artikel 7.1.10A.6
buiten het bereik van artikel 7.1.10A.7 lid 1. Artikel 7.1.10A.6 heeft immers
juist betrekking op de situatie dat (nog) geen koop is gesloten. Afwijking
van artikel 7.1.10A.6 bij contractueel beding is dan ook niet goed denkbaar.
Wel denkbaar is dat de verkoper de hem in artikel 7.1.10A.6 opgelegde verplichtingen
feitelijk niet naleeft, bij voorbeeld door aan de aspirant-koper een ontwerp-koopakte
ter hand te stellen die niet alle vereiste gegevens bevat. Een aparte voorziening
hiervoor lijkt evenwel noodzakelijk noch wenselijk naast enerzijds de algemene
regels in de Boeken 3 en volgende, bij voorbeeld die omtrent de wilsgebreken
(artikelen 44 van Boek 3 en 228 van Boek 6), en anderzijds de ter bescherming
van het belang van de koper in de artikelen 7.1.10A.2 e.v. neergelegde voorschriften,
zoals de met ten hoogste drie maanden verlengde bedenktijd ingeval ook de
definitieve koopakte niet alle vereiste gegevens bevat.Artikel 9 van de richtlijn, verwerkt in artikel 7.1.10A.7 lid 2, is blijkens
overweging 14 vooral bedoeld om te voorkomen dat door de toepasselijkheid
op de koop van een time-share van het recht van een derde land, dat wil zeggen
een land dat geen lid is van de Europese Unie, de koper de bescherming ontbeert
die hij anders krachtens de richtlijn zou hebben. Op grond van het EEG-Verdrag
inzake het recht dat van toepassing is op verbintenissen uit overeenkomst
(EVO, Trb. 1980, 156) kan het recht van een derde land de koop van een time-share
beheersen krachtens rechtskeuze of krachtens een andere regel van internationaal
privaatrecht. Uit artikel 9 van de richtlijn vloeit voor de lid-staten de
verplichting voort, voor deze gevallen in hun wetgeving de bepaling op te
nemen dat aan de koper de bescherming die hem op grond van de richtlijn is
toegekend, niet wordt onthouden, indien de in de koop bedoelde onroerende
zaak ligt op het grondgebied van een lid-staat van de Europese Unie. In artikel
7.1.10A.7 lid 2 is aan deze verplichting voldaan. Anders dan lid 1 van artikel
7.1.10A.7, dat afwijking van afdeling 7.1.10A ten nadele van de koper verbiedt,
ziet lid 2 op de aan de koper «krachtens de richtlijn toegekende bescherming».
De achtergrond hiervan is deze dat in afdeling 7.1.10A op een aantal punten
aan de koper een verdergaande bescherming wordt toegekend dan de richtlijn
doet. Deze verdergaande bescherming, die bij toepasselijkheid van Nederlands
recht op de koop dwingendrechtelijk dient te zijn, zal niet steeds voorrang
eisen, indien het recht van een andere lid-staat van de Europese Unie of van
een derde land de koop beheerst. Om althans de bescherming van de richtlijn
te garanderen, is in artikel 7.1.10A.7 lid 2 zo nauw mogelijk aangesloten
bij de tekst van artikel 9 van de richtlijn. Artikel 7.1.10A.7 lid 2 verwoordt
daarmee uitdrukkelijk de voorrang van het gemeenschapsrecht boven het toepasselijke
recht, zoals neergelegd in artikel 20 EVO. Voor artikel 7.1.10A.6 geldt mutatis
mutandis hetzelfde als hierboven bij artikel 7.1.10A.7 lid 1 is opgemerkt.Artikel 9 van de richtlijn laat de vraag open, wat heeft te gelden indien het verkochte recht van gebruik in deeltijd betrekking heeft op meerdere
onroerende zaken, die niet alle op het grondgebied van een lid-staat van de
Europese Unie liggen. De bepalingen van de artikelen 7 en 20 EVO geven de
rechter echter voldoende gelegenheid om, zo hij dat nodig acht, ook dan de
bescherming van de richtlijn te geven. ARTIKEL IIDe richtlijn bevat geen overgangsrecht. Afdeling 7.1.10A en de bijbehorende
amvb bevatten over de hele linie nieuw recht. Hierbij past dezelfde oplossing
als is gekozen in artikel 197 van de Overgangswet nieuw Burgerlijk Wetboek
(Ow) zoals voorgesteld in wetsvoorstel 23 095 (artikel VII), dat op zijn beurt
is ontleend aan artikel 196 lid 2 Ow, namelijk eerbiediging van het oude recht
ten aanzien van overeenkomsten die zijn gesloten voordat afdeling 7.1.10A
in werking trad. De in afdeling 7.1.10A opgenomen bepalingen lenen zich in
het algemeen namelijk niet voor toepassing op overeenkomsten die vóór
hun inwerkingtreding zijn tot stand gekomen. Dit geldt voor de in artikel
7.1.10A.2 vervatte regels (vormvereiste, vereisten betreffende inhoud koopakte
en terhandstelling daarvan aan de koper, taalvereisten), voor de artikelen
7.1.10A.3–5, die alle uitgaan van terhandstelling van de koopakte aan
de koper, en daarmee tevens voor artikel 7.1.10A.7. Terhandstelling van de
koopakte kan, gelet op de daaraan verbonden consequenties (bedenktijd, verbod
van verplichting tot vooruitbetaling) na de inwerkingtreding van afdeling
7.1.10A niet alsnog worden geëist, indien de koop vóór
die inwerkingtreding tot stand kwam. In een nieuw artikel 198 lid 1 Ow (te
lezen in samenhang met artikel 68a lid 2 Ow) is de hiervoor omschreven
overgangsregel neergelegd. Daarbij wordt met het oog op artikel 7.1.10A.5,
dat overeenkomsten van geldlening betreft, gesproken van «overeenkomsten»
in plaats van «koopovereenkomsten».Voor artikel 7.1.10A.6, dat de situatie betreft waarin (nog) geen overeenkomst
is gesloten, kan het voorgestelde artikel 198 lid 1 Ow niet gelden. De in
artikel 7.1.10A.6 opgenomen voorschriften lenen zich voor onmiddellijke werking;
men zie aldus artikel 198 lid 2 Ow.Voor de amvb is geen aparte overgangsbepaling nodig, daar deze –
ter uitvoering van afdeling 7.1.10A uit te vaardigen – amvb het overgangsregime
voor afdeling 7.1.10A volgt. ARTIKEL IIIZoals hierboven onder Algemeen, punt 2, reeds is opgemerkt, zijn in wetsvoorstel
23 095 regels omtrent de koop van onroerende zaken opgenomen (onder andere
inhoudende een vormvereiste, bedenktijd en beperking van vooruitbetaling)
die mede het door het onderhavige wetsvoorstel bestreken terrein beheersen.
Vanuit een oogpunt van overzichtelijkheid van wetgeving verdient het bij elkaar
plaatsen van de wettelijke bepalingen ter implementatie van de richtlijn in
één afdeling de voorkeur. Daarom wordt in artikel III voorgesteld,
de artikelen 2 en 26 leden 3 en 4 van Boek 7 ten aanzien van de door afdeling
7.1.10A bestreken overeenkomsten buiten toepassing te verklaren. ARTIKEL IVDe in artikel III voorgestelde buiten toepassing-verklaring van de in
wetsvoorstel 23 095 opgenomen nieuwe artikelen 2 en 26 leden 3–4 van
Boek 7 ten aanzien van de door afdeling 7.1.10A bestreken overeenkomsten dient
het oude recht te eerbiedigen. Dit is noodzakelijk met het oog
op de mogelijkheid dat wetsvoorstel 23 095 eerder in werking treedt dan het
onderhavige wetsvoorstel. Alsdan moeten vóór die inwerkingtreding
door de artikelen 2 en 26 van Boek 7 beheerste time-share-overeenkomsten ook
nadien door die artikelen beheerst blijven, omdat afdeling 7.1.10A op deze
overeenkomsten niet toepasselijk wordt krachtens het in artikel II voorgestelde
artikel 198 lid 1 Ow. Voor artikel 2 van Boek 7 (en daarmee ook voor de in
artikel III van dit wetsvoorstel opgenomen nieuwe tweede zin van artikel 2
lid 5) geldt als overgangsregel reeds eerbiediging van het oude recht op grond
van artikel 197 Ow, zoals dit is voorgesteld in wetsvoorstel 23 095, jo. artikel
68a lid 2 Ow. Voor het in artikel III van dit wetsvoorstel opgenomen
artikel 26 lid 5 geldt dit niet. Daarom wordt voorgesteld artikel 197 Ow met
lid 5 van artikel 26 aan te vullen. De Minister van Justitie,W. Sorgdrager Bijlage I bij Memorie van toelichtingTransponeringstabel richtlijn-implementatiewetsvoorstel
en richtlijn-ontwerp-amvb RichtlijnAfdeling
7.1.10A   1– 2, eerste gedachtenstreepje7.1.10A.1
onder a2, tweede gedachtenstreepje2 en 3 van Boek
3,  7.1.10A.1 onder a2, derde gedachtenstreepje7.1.10A.1
onder b2, vierde gedachtenstreepje7.1.10A.1 onder
c–7.1.10A.1 onder d  3
lid 17.1.10A.6 lid 1 3 lid 2, eerste alinea7.1.10A.6 lid
1 jo. 7.1.10A.2 3 lid 2, tweede alinea7.1.10A.6 lid 3 3
lid 2, derde alinea7.1.10A.6 lid 4 3 lid 37.1.10A.6 lid
2   4, eerste gedachtenstreepje7.1.10A.2 lid 1 jo. 1 amvb–7.1.10A.2 lid 2 4, tweede en derde gedachtenstreepje7.1.10A.2
lid 3 en 7.1.10A.6 lid 5 jo. 2 amvb   5 sub 1 aanhefo.a. titel
3.2, 228–230 van Boek 6, afdeling 3 van titel 5 van Boek 6 5 sub
1, eerste-derde gedachtenstreepje7.1.10A.3 lid 1 jo. 1 ATW 5 sub
27.1.10A.3 lid 2 5 sub 3 en 47.1.10A.3 lid 3   67.1.10A.4  7, eerste gedachtenstreepje en tweede alinea7.1.10A.5 lid
1 7, tweede gedachtenstreepje en tweede alinea7.1.10A.5 lid 27, derde alinea7.1.10A.5 lid 3 –7.1.10A.5 lid
487.1.10A.7 lid 1 97.1.10A.7 lid 2 10–13–  Bijlage bij de richtlijnOntwerp-amvba-m1 onder a-mBijlage II bij Memorie van toelichtingBesluit houdende regels inzake de gegevens die de verkopers van rechten
van gebruik in deeltijd van onroerende zaken ten behoeve van de kopers moeten
vermelden (Gegevensbesluit rechten van gebruik in deeltijd van onroerende
zaken)Artikel 1De in artikel 7.1.10A.2 lid 1 van Boek 7 van het Burgerlijk Wetboek bedoelde
akte dient ten minste de volgende gegevens te vermelden:a. de naam en het adres van de partijen, met nauwkeurige vermelding van
de rechtsvorm waarin de verkoper zijn beroep of bedrijf uitoefent; indien
de verkoper niet tevens eigenaar is van de in de koop bedoelde onroerende
zaak of zaken: de naam en het adres van de eigenaar van deze onroerende zaak
of zaken;b. een nauwkeurige omschrijving van de inhoud van het in de koop bedoelde
recht, vermelding van de vereisten voor de uitoefening van dat recht op het
grondgebied van de lid-staat van de Europese Unie waar de onroerende zaak
of zaken is dan wel zijn gelegen, alsmede of aan die vereisten is voldaan,
dan wel, indien zulks niet het geval is, aan welke van die vereisten nog moet
worden voldaan;c. indien de koop één of meer bepaalde onroerende zaken
betreft: een nauwkeurige omschrijving van de onroerende zaak of zaken en van
de ligging daarvan;d. indien de koop één of meer te bouwen onroerende zaken
betreft:1°. de mate van voltooiing van de onroerende zaak of zaken;2°. een verantwoorde schatting van de voor voltooiing van de onroerende
zaak of zaken benodigde termijn;3°. indien het gaat om één of meer bepaalde onroerende
zaken: het nummer van de bouwvergunning en de naam en het adres van het bevoegde
bestuursorgaan of de bevoegde bestuursorganen;4°. de mate van voltooiing van de gemeenschappelijke diensten die
de onroerende zaak of zaken gereed maken voor gebruik (aansluiting op gas,
elektriciteit, water, telefoon);5°. de waarborgen voor de deugdelijke voltooiing van de onroerende
zaak of zaken en, voor het geval dat de onroerende zaak of zaken niet wordt
dan wel worden voltooid, voor de teruggave van al hetgeen de koper heeft betaald
alsmede, in voorkomend geval, de voorwaarden waaronder die waarborgen worden
verstrekt;e. de aan de koper ter beschikking te stellen gemeenschappelijke diensten,
voor zover niet bedoeld onder d, onderdeel 4° (verlichting,
water, onderhoud, ophalen van huisvuil), en de voorwaarden waaronder die diensten
ter beschikking worden gesteld;f. in voorkomend geval, de aan de koper ter beschikking te stellen gemeenschappelijke
voorzieningen (zwembad, sauna, enz.) en de voorwaarden waaronder die voorzieningen
ter beschikking worden gesteld; g. de voor het onderhoud en de instandhouding van de onroerende zaak of
zaken en voor de administratie en het beheer geldende regels;h. een nauwkeurige vermelding van de periode gedurende welke het in de
koop bedoelde recht kan worden uitgeoefend en, in voorkomend geval, de duur
van de overeengekomen regeling; de datum vanaf welke het in de koop bedoelde
recht kan worden uitgeoefend;i. de prijs die de koper moet betalen voor de uitoefening van het in de
koop bedoelde recht; een schatting van het door de koper voor het gebruik
van de gemeenschappelijke diensten en voorzieningen te betalen bedrag; de
grondslag voor de berekening van het bedrag van de aan het gebruik van de
onroerende zaak of zaken voor de koper verbonden kosten, voor
de berekening van bedragen waarvan de betaling door de wet is voorgeschreven
(belastingen, rechten) en voor de berekening van de bijkomende administratieve
kosten (beheer, onderhoud, instandhouding);j. een bepaling dat de koop geen andere kosten, lasten of verplichtingen
met zich brengt dan in de akte zijn vermeld;k. een mededeling dat al dan niet kan worden deelgenomen aan een systeem
van ruil en/of wederverkoop van het in de koop bedoelde recht alsmede, indien
dit systeem wordt beheerd door de verkoper dan wel een door deze in de akte
aangewezen derde, de eventuele kosten van bedoelde deelname;l. gegevens omtrent het recht tot ontbinding overeenkomstig artikel 7.1.10A.3
leden 1–2 van Boek 7 van het Burgerlijk Wetboek; vermelding van de naam
en het adres van de persoon aan wie de in artikel 7.1.10A.3 lid 2 van Boek
7 van het Burgerlijk Wetboek bedoelde verklaring moet worden verzonden; in
voorkomend geval: gegevens omtrent het recht tot ontbinding overeenkomstig
artikel 7.1.10A.5 leden 2–3 van Boek 7 van het Burgerlijk Wetboek; vermelding
van de naam en het adres van de persoon aan wie de in artikel 7.1.10A.5 lid
3 van Boek 7 van het Burgerlijk Wetboek bedoelde verklaring moet worden verzonden;m. datum en plaats van de ondertekening van de akte door elk van de partijen. Artikel 21. De in artikel 7.1.10A.2 lid 1 van Boek 7 van het Burgerlijk Wetboek
bedoelde akte en de in artikel 7.1.10A.6 lid 1 onder b van Boek
7 van het Burgerlijk Wetboek bedoelde mededeling moeten zijn gesteld in een
door de koper te kiezen officiële taal van de Europese Unie, zijnde de
taal of een van de talen van de lid-staat van de Europese Unie waar hij zijn
woonplaats heeft, dan wel de taal of een van de talen van de lid-staat van
de Europese Unie waarvan hij onderdaan is.2. De verkoper moet aan de koper een eensluidende vertaling van de in
artikel 7.1.10A.2 lid 1 van Boek 7 van het Burgerlijk Wetboek bedoelde akte
ter hand stellen in een officiële taal van de Europese Unie, zijnde de
taal of een van de talen van de lid-staat van de Europese Unie waar de onroerende
zaak gelegen is. Artikel 3Dit besluit treedt in werking op een bij koninklijk besluit te bepalen
tijdstip. Artikel 4Dit besluit wordt aangehaald als: Gegevensbesluit rechten van gebruik
in deeltijd van onroerende zaken. XNoot1I.v.m. een aantal tekstuele correcties. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-24449-3-h1.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl