Geestelijke gezondheidszorg; Verslag schriftelijk overleg over de hoogte van de bijstandsnorm voor personen in de geestelijke gezondheidszorg
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-08 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 25424, nr. 45

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum vergadering

05-09-2002

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2001-2002

25424 nr. 45

29-08-2002

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekeningLichaamVragen van de leden van de CDA-fractie1234Vragen van de leden van de PvdA-fractie5678910111213Vragen van de leden van de SP-fractie1415161718, 19 en 2021222324
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 25424Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 45 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
25 424Geestelijke gezondheidszorgnr. 45VERSLAG VAN EEN SCHRIFTELIJK OVERLEGVastgesteld 29 augustus 2002De vaste commissie voor Sociale Zaken en Werkgelegenheid1 heeft naar aanleiding van de antwoorden van de minister van Sociale
Zaken en Werkgelegenheid op vragen van de commissie inzake de hoogte van de
bijstandsnorm voor personen in de geestelijke gezondheidszorg (25 424,
nr. 44) de navolgende aanvullende vragen ter beantwoording aan de regering
voorgelegd. Deze vragen zijn beantwoord bij brief d.d. 28 augustus 2002. De
vragen en antwoorden zijn hieronder afgedrukt.De fungerend voorzitter van de commissie,TerpstraDe griffier van de commissie,NavaVragen van de leden van de CDA-fractie1Kan uit de beantwoording van de vragen (25 242
nr. 44) de conclusie worden getrokken dat het voor de norm voor zak- en kleedgeld
in de Algemene bijstandswet (Abw) niet uitmaakt of mensen wel of niet in een
inrichting verblijven en dat de indexering ook voor beide groepen gelijk is?
Geldt dit zowel voor mensen die jonger zijn dan 65 jaar als voor mensen die
ouder zijn dan 65 jaar?De Algemene bijstandswet (Abw) kent normbedragen voor zelfstandig wonenden
(artikelen 29 en 30) en normbedragen voor personen die in een inrichting verblijven
(artikel 31), het zogenoemde zak- en kleedgeld. Voor de bijstandsnorm voor
personen in een inrichting geldt, evenals voor de overige bijstandsnormen,
dat wat betreft de indexering wordt aangesloten bij de ontwikkeling van het
netto minimumloon. Bij de bijstandsnorm voor personen in een inrichting wordt
geen onderscheid gemaakt naar leeftijd en dus ook niet bij de indexering.
De bijstandsnorm voor zelfstandig wonenden van 65 jaar en ouder is gelijk
aan de netto AOW-uitkering. De AOW-uitkering is gekoppeld aan het netto minimumloon.2Zijn de uitgaven die mensen in een inrichting voor
zak- en kleedgeld moeten doen voldoende vergelijkbaar met uitgaven die mensen
buiten een inrichting moeten doen?Onderzoek geeft hier geen eenduidig beeld van. Het Nibud heeft in 2000
een onderzoek gepubliceerd over de bestedingen van mensen die in een regionale
instelling voor beschermd wonen of een algemeen psychiatrisch ziekenhuis verblijven.
Hieruit komt naar voren dat deze bewoners meer uitgeven aan roken en minder
aan verkeer, telefoon en ontwikkeling dan een gemiddeld huishouden met een
laag inkomen (Nibud, «zak- en kleedgeld in de ggz»). Aan kleding,
versnaperingen en inventaris wordt ongeveer evenveel uitgegeven.Er wordt verder geen regulier onderzoek gedaan naar het bestedingspatroon
van bijstandsgerechtigden binnen en buiten een inrichting.3Kunnen extra kosten die instellingen aan cliënten
doorberekenen voor bijvoorbeeld bewassing in principe in aanmerking komen
voor bijzondere bijstand?Dit is ter beoordeling aan gemeenten. De bijzondere bijstand is financieel
en beleidsmatig gedecentraliseerd. Dit betekent dat gemeenten verantwoordelijk
zijn voor het te voeren beleid en de beslissingen die zij in het individuele
geval nemen. In die gevallen waarin een cliënt niet beschikt over de
middelen om te voorzien in de uit bijzondere omstandigheden voortvloeiende
noodzakelijke kosten van het bestaan en deze kosten naar het oordeel van de
gemeente niet uit de bijstandsnorm kunnen worden voldaan, kan een beroep op
bijzondere bijstand worden gedaan. Zie ook de antwoorden van onze ambtsvoorgangers
op eerdere kamervragen (Aanhangsel van de Handelingen TK 2001–2002 nr.
1326).4Biedt de Wet voorzieningen gehandicapten (Wvg) in combinatie
met de Algemene wet bijzondere ziektekosten (ABWZ) voor bewoners van een instelling
evenveel mogelijkheden als de Wvg biedt aan mensen buiten een instelling? De Wet voorzieningen gehandicapten strekt ertoe dat gemeentebesturen aan
mensen met beperkingen voorzieningen verstrekken die hen zo goed mogelijk
in staat stellen om zelfstandig aan het maatschappelijk leven deel te nemen.
Het gaat daarbij om woonvoorzieningen, vervoersvoorzieningen en rolstoelen.
Mensen met beperkingen die in een AWBZ-instelling verblijven, zullen voornamelijk
in aanmerking kunnen komen voor Wvg-vervoersvoorzieningen. Deze voorzieningen
maken het mogelijk dat gehandicapten – ongeacht of zij zelfstandig wonen
of in een instelling verblijven – alledaagse activiteiten verrichten,
zoals het doen van boodschappen en winkelen, het onderhouden van sociale activiteiten
en het uitoefenen van recreatieve activiteiten. Het betreft hier collectief
vervoer, individueel vervoer of een combinatie van beide. Bij de toekenning
wordt rekening gehouden met de persoonlijke behoeften en omstandigheden van
de aanvrager. In het onlangs met de VNG en gebruikersorganisaties overeengekomen
Wvg-protocol is bovendien vastgelegd dat ten aanzien van cliënten die
zijn opgenomen in een instelling, er rekening moet worden gehouden met het
feit dat binnen die instelling de mogelijkheden voor persoonlijke ontmoetingen
in de regel aanzienlijk minder zijn dan thuis. In dergelijke gevallen zal
de gebruikelijke evenredigheid tussen bezoeken en bezoek ontvangen losgelaten
worden. Daarnaast kunnen bewoners van AWBZ-instellingen die voor buitengebruik
zijn aangewezen op een scootmobiel, eveneens een beroep doen op de Wvg. Aan
bewoners van een verzorgingshuis, gezinsvervangend tehuis of regionale instelling
voor beschermd wonen kan op grond van de Wvg een (buiten)rolstoel worden verstrekt.
Bewoners van andere AWBZ-instellingen worden via de instelling voorzien van
(buiten)rolstoelen. Het verstrekken van woonvoorzieningen is voor deze categorie
gehandicapten niet aan de orde, omdat de instellingen zijn toegerust op het
verblijf van mensen met beperkingen.Vragen van de leden van de PvdA-fractie5Bent u bekend met het feit dat uit de armoedemonitor
is gebleken dat er een stijging van het vrij besteedbaar inkomen is van 5%?
Is dat ook het geval bij de zak- en kleedgeldnorm? Op welke wijze heeft de
regering dat vastgesteld?In de armoedemonitor 2001 wordt gesproken over een koopkrachtverbetering
over de periode 1995–1999 van 5,25% voor alle huishoudens met een minimum
inkomen. Dit is een gemiddelde rekening houdend met gebruik van huursubsidie,
kwijtschelding van lokale lasten en bijzondere bijstand. De ontvangers van
zak- en kleedgeld betalen geen lokale lasten en geen huur en ontvangen dus
ook geen compensatie in de vorm van kwijtschelding of huursubsidie. De ontwikkeling
van de bijstandsnorm voor personen in een inrichting volgt de ontwikkeling
van de bijstandsnormen voor overige huishoudens. De koopkrachteffecten zijn
dan ook vergelijkbaar met de generieke koopkrachtontwikkeling voor huishoudens
met een minimuminkomen (echter zonder rekening te houden met het voornoemde
gebruik van huursubsidie, kwijtschelding van lokale lasten en bijzondere bijstand).
Voor de periode 1990–1999 geeft de Armoedemonitor 2001 aan dat voor
de groep huishoudens met een minimuminkomen sprake was van een koopkrachtontwikkeling
van ruim 2%. Voorzover gebruik gemaakt wordt van bijzondere bijstand kan dit,
afhankelijk van de specifieke situatie, leiden tot een hoger inkomen.6Acht de regering een onderzoek uit 1970 niet ernstig
gedateerd om een oordeel te geven over een zak- en kleedgeldnorm waarvan vele
onderzoeken aangeven dat deze ernstig onvoldoende is? Is de regering bereid de zak- en kleedgeldnorm opnieuw te herijken op grond van het hedendaags
bestedingspatroon, zoals het NIBUD dat ook gedaan heeft; mede het rapport
van het Trimbos Instituut wegend?Zoals in de eerdere antwoorden d.d. 29 mei 2002 (25 424 nr. 44) door
onze ambtsvoorgangers is aangegeven, is voor de bepaling van het niveau van
de bijstandsnorm voor personen in een inrichting bij de introductie daarvan
éénmalig gebruik gemaakt van de gegevens van een budgetonderzoek.
Hiermee is niet beoogd een uitspraak te doen over een opbouw van het bedrag
voor de bijstandsnorm voor personen in een inrichting. De bijstandsgerechtigde
is vrij in de besteding van zijn of haar uitkering. Sindsdien volgt de bijstandsnorm
voor personen in een inrichting, evenals de andere bijstandsnormen, de ontwikkeling
van het wettelijk netto minimumloon en wordt er geen gebruik meer gemaakt
van budgetonderzoeken. Voorts hebben onze ambtsvoorgangers aangegeven dat,
gelet op een vergelijkbare berekening die is gemaakt op basis van het budgetonderzoek
over 1999 van het CBS, er geen aanleiding is voor een aanpassing van de wijze
van vaststelling noch van de hoogte van de bijstandsnorm voor personen in
een inrichting. Dit onderschrijven wij.7Onderkent de regering dat bewoners van AWBZ-inrichtingen,
die grote beperkingen hebben en tegelijkertijd wel maatschappelijk geïnteresseerd
zijn, geen geld hebben voor een computer of openbaar vervoer en daarom in
hun actieradius gerantsoeneerd worden omdat er geen geld voor is? Heeft de
regering overwogen om een mobiliteitstoeslag mogelijk te maken voor cliënten
die wel de mogelijkheid en de wens hebben om van (nieuwe) media gebruik te
maken en bezoeken buiten de deur af te leggen?Zoals hierboven is aangegeven, is er geen aanleiding voor aanpassing van
de wijze van vaststelling noch van de hoogte van de bijstandsnorm voor personen
in een inrichting. De cliënt is vrij in de besteding van deze uitkering.
Daarnaast kunnen mensen met beperkingen die in een AWBZ-instelling verblijven
een beroep doen op de Wvg-vervoersvoorzieningen. Zie hiervoor ook het antwoord
op vraag 4. In die gevallen waarin naar het oordeel van de gemeente uit bijzondere
omstandigheden voortvloeiende kosten van het bestaan als noodzakelijk moeten
worden aangemerkt, de cliënt niet beschikt over eigen middelen om in
deze kosten te voorzien en deze evenmin uit de bijstandsnorm kunnen worden
voldaan, kan een beroep worden gedaan op bijzondere bijstand. Voor een mobiliteitstoeslag
is derhalve geen aanleiding.8Indien via de bijstand een toeslag verleend wordt voor
bijzonder noodzakelijke kosten, bijvoorbeeld voor het maatschappelijk verkeer,
wordt deze toeslag dan via de AWBZ gekort op het zak- en kleedgeld?Nee, bijzondere bijstand is geen inkomen in de zin van het Bijdragebesluit
zorg.Met ingang van 1 januari 2003 zal het verzamelinkomen onderscheidenlijk
het belastbaar inkomen de grondslag worden voor de vaststelling van de eigen
bijdrage bij verblijf in een instelling. Bijzondere bijstand wordt niet gerekend
tot het verzamelinkomen onderscheidenlijk het belastbaar loon. Ook dan heeft
de bijzondere bijstand dus geen invloed op de hoogte van de eigen bijdrage.9Behoort naar het hedendaags maatschappelijk verkeer
de toegang tot informatie niet normaal tot de norm zak- en kleedgeld en dient
de AWBZ eigen bijdrage niet verlaagd te worden om dat mogelijk
te maken?Voor het antwoord op deze vraag verwijzen wij naar het antwoord op vraag
7.10Kan de regering alsnog een antwoord geven op vraag
5 (25 424, nr. 44, blz. 3)?Het feit dat een aantal instellingen in het verleden mogelijk onterecht
diensten of voorzieningen ten laste van de AWBZ heeft verleend, is geen aanleiding
om het zak- en kleedgeld te verhogen.11Klopt het dat de regering in antwoord op vragen 6 en
7 suggereert als zou er een aparte bijstandsnorm bestaan voor de kosten van
zak- en kleedgeld? Is dat gegeven in de bijstandswet terug te vinden? Is er
onderzoek naar de noodzakelijke kosten van een bewoner van een AWBZ-instelling
anders dan via het NIBUD bekend? Kan de regering aangeven op grond van welke
kostencomponenten en welk door de regering erkend onderzoek de huidige zak-
en kleedgeld norm juist is?In artikel 31 Abw is de bijstandsnorm voor personen in een inrichting
opgenomen. Deze bijstandsnorm wordt verstrekt aan personen die in een inrichting
verblijven en die niet beschikken over middelen om zelf in de noodzakelijke
kosten van het bestaan te voorzien. Zoals in de eerdere antwoorden d.d. 29
mei 2002 (25 424 nr. 44) door onze ambtsvoorgangers is aangegeven is
deze bijstandsnorm ook relevant voor mensen in een inrichting die geen bijstandsuitkering
ontvangen, omdat deze norm tevens een aftrekpost is bij de vaststelling van
de eigen bijdrage. Zak- en kleedgeld is dus synoniem voor de bijstandsnorm
voor personen in een inrichting. Er wordt geen regulier onderzoek gedaan naar
het bestedingspatroon van bijstandsgerechtigden binnen en buiten een instelling.Zoals hierboven is aangegeven, alsook in de eerdere antwoorden (25 424
nr. 44), is voor de bepaling van het niveau van de bijstandsnorm voor personen
in een inrichting bij de introductie daarvan éénmalig gebruik
gemaakt van de gegevens van een budgetonderzoek. Hiermee is niet beoogd een
uitspraak te doen over een opbouw van het bedrag voor de bijstandsnorm voor
personen in een inrichting. De bijstandsgerechtigde is vrij in de besteding
van zijn of haar uitkering. Sindsdien wordt voor de bepaling van de hoogte
van deze norm geen gebruik gemaakt van budgetonderzoeken, maar is deze norm,
evenals de overige bijstandsnormen, gekoppeld aan de ontwikkeling van het
minimumloon. Deze systematiek maakt dat de huidige bijstandsnorm voor personen
in een inrichting naar ons oordeel juist is. Zie ook het antwoord op vraag
6.12Indien een bewoner van een AWBZ-instelling een premie
ontvangt voor maatschappelijke activiteiten, bijvoorbeeld uit hoofde van de
Wet inschakeling werkzoekenden, heeft dat invloed op de eigen bijdrage AWBZ?De gemeenten hebben de mogelijkheid om voor het verrichten van maatschappelijke
activiteiten een subsidie te verstrekken in de vorm van een onbelaste forfaitaire
onkostenvergoeding of een premie. Een onbelaste onkostenvergoeding heeft geen
invloed op het bijdrageplichtig inkomen en werkt mitsdien niet door in de
eigen bijdrage. De premie is in tegenstelling tot de onkostenvergoeding wel
belast en behoort derhalve wel tot het bijdrageplichtig inkomen. Of de subsidie
wordt verstrekt als onkostenvergoeding of als premie is afhankelijk van het
gemeentelijk premiebeleid Abw.Zoals hiervoor is aangegeven, wordt met ingang van 1 januari 2003 het
verzamelinkomen onderscheidenlijk het belastbaar inkomen de grondslag voor
de vaststelling van de eigen bijdrage bij verblijf in een instelling. Ook
dan geldt dat de onbelaste forfaitaire onkostenvergoeding geen invloed heeft
op de eigen bijdrage, omdat deze niet behoort tot het verzamelinkomen onderscheidenlijk
het belastbaar inkomen. De premie voor het verrichten van maatschappelijke
activiteiten behoort wel tot het verzamelinkomen onderscheidenlijk het belastbare
loon. Dit betekent dat de bijdrage voor degenen die op of na 1 januari 2003
instromen in een AWBZ-instelling in principe verhoogd wordt indien men twee
jaar eerder, toen men nog niet opgenomen was, een dergelijke premie heeft
ontvangen. Voor degenen die een bijdrage betalen volgens het nieuwe regime
en een dergelijke premie ontvangen terwijl ze zijn opgenomen, geldt dat de
bijdrage niet in alle gevallen opwaarts wordt aangepast. Ingevolge het per
1 januari 2003 gewijzigde Bijdragebesluit zorg geldt immers dat de bijdrage
bij beperkte inkomensmutaties alleen wordt geïndexeerd met het percentage
waarmee ook de AOW-uitkering wordt aangepast. Hierdoor mogen bijdrageplichtigen
een beperkte inkomensstijging wegens een premie voor het verrichten van maatschappelijke
activiteiten behouden.Voor de huidige bewoners heeft een na 1 januari 2001 ontvangen premie
voor het verrichten van maatschappelijke activiteiten de komende vier jaar
in het geheel geen gevolgen; op grond van de overgangsregeling wordt hun bijdrage
in alle gevallen geïndexeerd met het hiervoor bedoelde percentage.13Indien een bewoner van een AWBZ-instelling een opleiding
volgt, dienen de boekengelden en het schoolgeld dan betaald te worden uit
de zak- en kleedgeld?Voorzover uitkeringen ingevolge artikel 4.3 van de Wet tegemoetkoming
onderwijsbijdrage en schoolkosten dan wel uitkeringen in de vorm van een gift
ingevolge de Wet studiefinanciering 2002 worden toegekend, gelden op grond
van het Bijdragebesluit zorg aftrekposten zodat deze uitkeringen niet leiden
tot een hogere eigen bijdrage en derhalve kunnen worden besteed aan boeken
en het schoolgeld. Dit geldt ook per 1 januari 2003 omdat deze uitkeringen
niet meetellen bij de vaststelling van het verzamelinkomen onderscheidenlijk
het belastbaar loon. Voorzover aan de voorwaarden wordt voldaan, kan de gemeente
voor bijstandsgerechtigden een voorziening gericht op inschakeling in het
arbeidsproces dan wel een voorziening die sociale activering en een zelfstandige
bestaansvoorziening bevordert, uit het scholings- en activeringsbudget van
de Wet inschakeling werkzoekenden bekostigen. In andere gevallen kan door
de belanghebbende een beroep worden gedaan op bijzondere bijstand, indien
deze niet over middelen beschikt om zelf in deze kosten te voorzien en de
gemeente van oordeel is dat deze kosten noodzakelijk zijn.Vragen van de leden van de SP-fractie14Is het niet de bedoeling dat ook binnen de instelling
maatschappelijke integratie plaats vindt bijvoorbeeld door het vormen van
kleine groepen, zelf koken, wassen en dagbesteding? Zo ja, betekent dat dat
ook binnen de instelling vermaatschappelijking een argument voor aanpassing
van de norm voor zak- en kleedgeld? Geldt bovendien niet dat nog veel mensen
van binnen de instelling zullen verhuizen naar buiten de instelling en deze
mensen ter voorbereiding hiervan zouden moeten kunnen beschikken over meer
zak- en kleedgeld?Het is de bedoeling dat mensen zelf kiezen op welke wijze de zorg geboden
wordt. Dit betekent niet dat mensen die voor zorg geïndiceerd zijn zelf
voor de kosten moeten gaan opdraaien. Een aanpassing van de norm is dus niet
aan de orde.Indien het waarschijnlijk is dat een verzekerde die de hoge intramurale
bijdrage betaalt zijn verblijf in de instelling kan beëindigen en buiten
de instelling kan gaan verblijven, is het mogelijk om kosten voor het opbouwen
van een eigen huishouden van de eigen bijdrage af te trekken. Daarbij gaat
het om kosten als huur, servicekosten, vastrecht voor gas, water en elektriciteit,
abonnement telefoon, vervoer, etc. De aftrek geldt niet bij verblijf in een
instelling of gezinsvervangend tehuis voor verstandelijke gehandicapten. Met
ingang van 1 januari 2003 vervalt deze ingewikkelde aftrek. Vanaf die datum
is geregeld dat op dergelijke verzekerden de zogenoemde lage eigen bijdrage
van toepassing is. Dit geldt dan ook voor verzekerden met een verstandelijke
handicap. Bij de hoogte van de lage eigen bijdrage is uitgangspunt dat er
nog een eigen huishouden is waarvoor kosten gemaakt worden.Indien een verzekerde die alleen bijstand op grond van artikel 31 Abw
ontvangt zijn verblijf in de instelling kan beëindigen en buiten de instelling
gaat verblijven, gelden de bijstandsnormen voor zelfstandig wonenden. Bij
een geleidelijke overgang naar zelfstandig wonen kan de gemeente de bijstandsnorm
op grond van individuele omstandigheden naar evenredigheid afstemmen op de
dagen dat cliënt niet meer in de instelling verblijft. Voorzover de (geleidelijke)
overgang leidt tot uit bijzondere omstandigheden voortvloeiende kosten, bijvoorbeeld
herinrichtingskosten of reiskosten, kan een beroep worden gedaan op bijzondere
bijstand. Gelet op het voorgaande beschikt de cliënt naar ons oordeel
over voldoende middelen om een overgang naar zelfstandig wonen te bekostigen.15Betekent de instelling van de regering dat een verhoging
van het zak- en kleedgeld van € 100 op jaarbasis een opbrengstverlies
van € 23 miljoen voor de AWBZ geeft, dat bewoners de keuze hebben
tussen een schraal inkomen of minder goede verzorging? Is dat een terechte
keuze? Zo nee, is de regering bereid een verhoging van zak- en kleedgeld te
betalen uit een extra rijksbijdrage?Er is geen financiële ruimte beschikbaar om het zak- en kleedgeld
te verhogen. Indien daartoe toch besloten zou worden, zou dat betekenen dat
de ruimte daarvoor gevonden moet worden binnen de huidige beschikbare middelen
voor de zorg. Omdat dat niet gewenst is, is de regering niet bereid het zak-
en kleedgeld te verhogen.16Klopt het dat de voorgenomen wijzigingen van het Bijdragebesluit
Zorg inhoudt dat een extra aftrek voor bewoners van woonvormen voor lichamelijk
gehandicapten vervalt en hun besteedbaar inkomen op jaarbasis daalt met € 340?De aftrek vervalt inderdaad. Wat dat precies betekent voor het besteedbaar
inkomen van een verzekerde hangt af van de individuele inkomenssituatie.Overigens geldt voor verzekerden die op 31 december 2002 in de instelling
verblijven en de hoge eigen bijdrage betalen, dat zij nog tot 1 januari 2007
van de extra aftrek profiteren omdat voor deze verzekerden de eigen bijdrage
slechts wordt geïndexeerd met het percentage waarmee ook de uitkering
op grond van de Algemene Ouderdomswet wordt geïndexeerd. Het betreft
hier een overgangsregeling die is getroffen in verband met de invoering van
het verzamelinkomen onderscheidenlijk het belastbaar loon als
grondslag voor de vaststelling van de hoogte van de bijdrage bij verblijf
in een instelling.17Klopt het dat het zak- en kleedgeld jaarlijks slechts
met een gering bedrag is gestegen, tenminste als de verhogingen in het kader
van de uitvoering van de motie-Melkert buiten beschouwing wordt gelaten? Dient
deze laatste verhoging buiten beschouwing te blijven omdat deze is gedaan
om het door het nieuwe belastingstelsel ontstane verschil tussen ouderen en
gehandicapten binnen en buiten AWBZ gefinancierde instellingen ongedaan te
maken?De bedragen voor zak- en kleedgeld volgen de ontwikkeling van het netto
minimumloon. Halfjaarlijks worden deze aangepast. In onderstaand overzicht
wordt de ontwikkeling weergegeven van de bijstandsnorm voor zelfstandig wonende
gehuwden en de zak- en kleedgeldnorm voor gehuwden in de periode 1-7-2000
tot en met 1-7-2002. De bijstandsnormen voor zelfstandig wonende gehuwden
gingen per 1 juli 2001 met 1,5 procent omhoog. Naast de structurele verhoging
vanwege de motie Melkert steeg de zak- en kleedgeldnorm per genoemde datum
eveneens met 1,5 procent. Uit het overzicht blijkt dat in 2001 deze norm in
totaal met ruim 11% is gestegen.  Abw zelfstandig wonendenontw.Zak- en kleedgeld
ontw.     1-7-20002 198,40 720,82 1-1-20012 317,91+ 5,44%760,16+ 5,46%1-7-20012 352,82+ 1,51%771,88+ 1,54%1-7-2011  804,59+ 4,24%1-1-20022 423,66+ 3,01%828,31+ 2,95%1-7-20022 455,35+ 1,31%839,39+ 1,34%1 Na structurele verhoging.Het zak- en kleedgeld, geregeld in artikel 31 van de Algemene bijstandswet
(Abw), is met ingang van 1 juli 2001 extra verhoogd met € 14,12
per maand voor gehuwden en met € 22,69 per maand voor alleenstaanden
en alleenstaande ouders. Dit houdt rechtstreeks verband met de uitvoering
van de motie Melkert. Immers, voor verzekerden die de AWBZ-bijdrage betalen
en die geen zak- en kleedgeld op grond van artikel 31 van de Abw ontvangen,
was ter uitvoering van de motie Melkert het vrij besteedbaar inkomen (het
netto-inkomen dat overblijft na het betalen van de eigen bijdrage) al met
genoemde bedragen verhoogd. Dit was geregeld door het invoeren van extra aftrekposten.
Verzekerden die alleen bijstand op grond van artikel 31 van de Abw ontvangen,
betalen geen eigen bijdrage en profiteerden dus niet van die extra aftrek.
Om deze verzekerden dezelfde financiële verruiming te geven is besloten
het zak- en kleedgeld als bedoeld in artikel 31 Abw per 1 juli 2001 met eerdergenoemde
bedragen structureel te verhogen.18, 19 en 20De extra aftrek is toch ingevoerd om een andere reden
en wel om bij de berekening van de eigen bijdrage rekening te houden met de
kosten van deelname aan de maatschappij? Klopt het dat de stijging vanwege
de motie-Melkert (€ 22,69 per maand) geheel te niet wordt gedaan
als de extra aftrek (€ 28,36 per maand) vervalt?Kunnen bewoners van woonvormen niet op een vergelijkbare
manier worden omschreven als verzekerden die verblijven in een psychiatrisch
ziekenhuis?Indien het niet mogelijk is om de extra aftrek te handhaven,
is de regering dan bereid het zak- en kleedgeld voor alle bijdrageverplichtingen
te verruimen, zoals het College voor zorgverzekeringen in haar rapport modernisering
AWBZ, in overweging geeft?De extra aftrek is thans gekoppeld aan een aantal specifiek in de aanspraken
genoemde instellingen. Bij de invoering van de extra aftrek was uitgangspunt
dat met name in die instellingen mensen verbleven met een grotere sociale
redzaamheid. De koppeling aan specifieke instellingen is gekozen met het oog
op de uitvoerbaarheid. Het is inmiddels niet meer zo dat met name alleen in
de desbetreffende specifiek genoemde instellingen mensen met een grotere sociale
redzaamheid verblijven. Ook voor andere verzekerden was daarom een verruiming
van het zak- en kleedgeld gewenst, hetgeen met de uitvoering van de motie
Melkert is bewerkstelligd. De extra aftrek bij het verblijf in de specifieke
instellingen werd toen echter niet afgeschaft.In zijn eerste rapportage over de modernisering van de AWBZ stelt het
College voor zorgverzekeringen dat het in de rede ligt om de extra aftrek
af te schaffen omdat door verschillende maatregelen het zak- en kleedgeldbedrag
de afgelopen jaren is verhoogd.Het functiegerichte omschrijven van de AWBZ-aanspraken in het kader van
de modernisering AWBZ houdt in dat niet meer is geregeld welke instelling
de zorg moet leveren. In de aanspraak worden derhalve geen specifieke instellingen
meer genoemd. Het doel van de modernisering AWBZ is het realiseren van meer
keuzevrijheid, meer keuzemogelijkheden en meer zeggenschap voor de verzekerde.
De verzekerde heeft straks de keuze uit meer zorgaanbieders voor het verkrijgen
van zijn zorg. De uitzondering die geldt voor verzekerden die verblijven in
een psychiatrisch ziekenhuis kan worden gehandhaafd omdat zowel de groep als
de zorg kan worden afgebakend. Het gaat hier om verzekerden met een psychiatrische
aandoening die in een instelling verblijven en in die instelling ook behandeling
of activerende begeleiding ontvangen. Voor die groep die die zorg krijgt,
blijft de uitzondering gehandhaafd.Zoals hiervoor is aangegeven verdwijnen in het beoogde functiegerichte
systeem in de omschrijvingen van de aanspraken de specifiek genoemde instellingen.
Het is niet mogelijk om zoals bij de uitzondering voor het psychiatrische
ziekenhuis de extra aftrek te handhaven door deze te koppelen aan een aandoening
en functies. Het gaat bij de extra aftrek namelijk om nagenoeg alle in de
nieuwe functies genoemde aandoeningen, beperkingen of handicaps en om alle
functies.Voor het invoeren van de extra aftrek voor alle bijdrageplichtigen zijn
geen financiële middelen beschikbaar. Er zijn namelijk ongeveer 240 000
bijdrageplichtigen. De extra aftrek geldt thans voor ongeveer 22 000
verzekerden. Het verruimen van het zak- en kleedgeld voor alle bijdrageplichtigen
zou een meerkosten van ongeveer € 74 miljoen op jaarbasis inhouden.Daarom is er voor gekozen de extra aftrek af te schaffen. Van belang daarbij
is dat ook door andere maatregelen, zoals de invoering van de fiscale jonggehandicaptenkorting
en de fiscale ouderenkorting het vrij besteedbaar inkomen (het netto-inkomen
na het betalen van de eigen bijdrage) van bijdrageplichtigen is verbeterd.21Klopt het dat de extra aftrek sinds de invoering van
het Bijdragebesluit ongewijzigd is gebleven? Zo ja, is de regering bereid
de extra aftrek in het nieuwe Bijdragebesluit te corrigeren voor inflatie
van het afgelopen jaar en dit bedrag te indexeren?Ja, dat klopt. Zoals hiervoor is aangegeven, zal de extra aftrek worden
afgeschaft en is indexering derhalve niet aan de orde.22Is de regering op de hoogte van het feit dat de Cliëntenraad
van Adhesie gegevens van huishoudens met AOW-inkomen wel heeft meegenomen
in zijn onderzoek en dat deze groep ook meer dan 45% uitgeeft aan posten die
binnen het zak- en kleedgeld vallen? Is de regering bereid hierover contact
op te nemen met de cliëntenraad?De huishoudens met AOW-inkomen in het onderzoek van de Cliëntenraad
van Adhesie betreft alle 65-plussers. Het gaat dus niet alleen om de huishoudens
met een inkomen op minimum niveau maar ook huishoudens met naast de AOW een
hoog aanvullend pensioen. Het bestedingspatroon van deze groep is niet representatief
voor de AOW-ers met een minimum inkomen. Zie ook de eerdere antwoorden d.d.
29 mei 2002 van onze ambtsvoorgangers (25 424 nr. 44). Wij zien geen
aanleiding hierover contact op te nemen met de Cliëntenraad van Adhesie.23Is het feit dat vergelijking met andere populaties
dan huishoudens boven de 65 jaar niet correct is omdat dit destijds ook niet
de basis is geweest voor het vaststellen van de norm, niet juist een reden
om de gehanteerde systematiek nog eens te herzien, daar het bestedingspatroon
van bewoners van AWBZ-instellingen geheel anders kan liggen? Kent de regering
de Armoedemonitor van 1997 waaruit blijkt dat huishoudens van personen ouder
dan 65 jaar zich onderscheiden van de rest door een significant lagere uitgave
(7,1%) aan de post «ontwikkeling, ontspanning en verkeer», een
post die juist prominent is in het zak- en kleedgeld?Zoals in de eerdere antwoorden d.d. 29 mei 2002 door onze ambtvoorgangers
(25 424 nr. 44) is aangegeven is voor de bepaling van het niveau van
de bijstandsnorm voor personen in een inrichting bij de introductie daarvan
éénmalig gebruik gemaakt van de gegevens van een budgetonderzoek.
Sindsdien wordt voor de bepaling van de hoogte van deze norm geen gebruik
gemaakt van budgetonderzoeken, maar is deze norm, evenals de overige bijstandsnormen,
gekoppeld aan de ontwikkeling van het minimumloon. Deze systematiek maakt
dat de huidige bijstandsnorm voor personen in een inrichting naar ons oordeel
juist is. Zie ook het antwoord op vraag 6 en 11. In de armoedemonitor 1997
is berekend dat huishoudens van personen boven de 65 jaar minder uitgeven
aan «ontwikkeling, ontspanning en verkeer» dan paren beneden de
65 jaar met een bovenminimaal inkomen.24Wanneer zullen de uitkomsten van de monitoring door
het College voor zorgverzekeringen bekend zijn en zal de Kamer hiervan in
kennis worden gesteld? Waar kunnen bewoners en/of cliëntenraden terecht
met klachten indien blijkt dat in hun instelling de circulaire van genoemd
college niet wordt nageleefd en wat kan er vervolgens aan gedaan worden?Zoals in het antwoord van 29 mei 2002 op vraag 16 (Kamerstukken II 2001/02,
25 424, nr. 44) heb aangegeven zal het College toezicht zorgverzekeringen
in augustus/september 2002 de jaarlijkse onderzoeken bij de zorgkantoren uitvoeren.
Deze onderzoeken betreffen de rechtmatige en doelmatige uitvoering van de
wet over de jaren 2000 en 2001. Producten en diensten die niet tot de verstrekking
horen, vormen geen onderdeel van de taken van de zorgkantoren en is derhalve
ook geen taak van het College toezicht. Wel is de zorgkantoren gevraagd extra
aandacht te besteden aan het zorgvuldig handelen van de door hen gecontracteerde
instellingen ten aanzien van deze voor verzekerden vrijwillig af te nemen
producten en diensten. Of zorgkantoren dit daadwerkelijk doen, is een aandachtspunt
voor het College toezicht bij de controle werkzaamheden. Indien
er problemen of klachten zijn, kan dat voor het College toezicht aanleiding
zijn daar in de schriftelijke verslaglegging van de controle werkzaamheden
een opmerking over te maken. Mochten wij van het College toezicht daarover
berichten ontvangen dan zullen wij daarvan ook de kamer in kennis stellen.Bewoners en/of cliëntenraden kunnen hun klachten voorleggen aan de
branche- of koepelorganisaties. Zij kunnen ook terecht bij het zorgkantoor
vanwege zijn verantwoordelijkheid voor de goede uitvoering van de verstrekking
en de contracten en contacten die het zorgkantoor in verband daarmee heeft
met de instellingen.Langs die wegen kan tot een oplossing gekomen worden.XNoot1Samenstelling:Leden: Rosenmöller (GroenLinks), Jorritsma-Lebbink (VVD), Noorman-den
Uyl (PvdA), Duivesteijn (PvdA), Van Dijke (ChristenUnie), Bakker (D66), B.
M. de Vries (VVD), De Grave (VVD), Verburg (CDA), Bussemaker (PvdA), Halsema
(GroenLinks), Mosterd (CDA), Van Ruiten (LPF), Jense (LN), Rambocus (CDA),
Tichelaar (PvdA), Wiersma (LPF), De Ruiter (SP), Ferrier (CDA), Smolders (LPF),
Bruls (CDA), Zeroual (LPF), Sterk (CDA), Vacature (CDA) en Vacature (VVD).Plv Leden: Tonkens (GroenLinks), Terpstra (VVD), Vacature (PvdA), Vacature
(PvdA), Van der Vlies (SGP), Van Geen (D66), Wilders (VVD), Van Hoof (VVD),
Koopmans (CDA), Vacature (PvdA), Van Gent (GroenLinks), Vacature (CDA), Stuger
(LPF), Teeven (LN), Vacature (CDA), Vacature (PvdA), De Jong (LPF), De Wit
(SP), Vietsch (CDA), Smulders (LPF), Hessels (CDA), Vacature (LPF), Vacature
(CDA), Van Oerle-van der Horst (CDA) en Oplaat (VVD). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-25424-45.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl