Wijziging van de Wet luchtvaart (vervoer van gevaarlijke stoffen en van dieren); Nota n.a.v. het verslag
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-09 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 26902, nr. 5

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum indiening

05-06-2000

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1999-2000

26902 nr. 5

25-05-2000

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamI AlgemeenParagraaf 1 Vervoer van gevaarlijke stoffenParagraaf 2 Vervoer van dierenParagraaf 3 Gevolgen voor het bedrijfslevenCijfers Paragraaf 4 Uitvoerbaarheid en handhaafbaarheidII Artikelsgewijze behandelingArtikel I. Onderdeel AArtikel I. Onderdeel GArtikelen 6.51 en 6.53Artikel 6.61Artikelen 10.6 en 10.7Artikel 10.8Ondertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 26902Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 41 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
26 902Wijziging van de Wet luchtvaart (vervoer van gevaarlijke stoffen en
van dieren)nr. 5NOTA NAAR AANLEIDING VAN HET VERSLAGOntvangen 25 mei 2000I AlgemeenMet belangstelling hebben wij kennis genomen van het verslag en tot ons
genoegen hebben wij kunnen constateren dat de fracties van de PvdA, VVD, D66
en GroenLinks het wetsvoorstel in zijn algemeenheid positief hebben ontvangen.In het navolgende zal op de gestelde vragen en opmerkingen worden ingegaan,
waarbij op enkele vragen na, de indeling van het verslag zal worden aangehouden.
Tevens gaat hierbij een nota van wijziging met toelichting.Paragraaf 1 Vervoer van gevaarlijke stoffenIn antwoord op de vraag van de PvdA-fractie op welke manier de aanbevelingen
11 tot en met 14 uit de Bijlmerenquête in het wetsvoorstel zijn terug
te vinden merken wij het volgende op.De internationale burgerluchtvaartorganisatie ICAO in Montreal heeft onder
meer naar aanleiding van de aanbevelingen 8 en 12 van de Enquêtecommissie
besloten om de regelgeving betreffende het beschikbaar maken van informatie
door luchtvaartmaatschappijen aan rampenbestrijders over de aanwezigheid van
gevaarlijke stoffen aan boord van vliegtuigen na een ernstig incident of ongeval
aan te scherpen. De aanscherping die in Nederland op 1 januari 2001 ingevoerd
wordt houdt in dat na een vliegtuigongeval of ernstig incident de luchtvaartmaatschappij
de rampenbestrijders (o.a. brandweer) onmiddellijk van informatie dient te
voorzien over de gevaarlijke lading die aan boord van het vliegtuig wordt
vervoerd. De informatie die geleverd moet worden betreft de informatie over
de gevaarlijke lading zoals omschreven op de zogenaamde Special Load Notification
to Captain (NOTOC). Dat wil zeggen gevarenklassen, UN nummers, stofnamen en
de plaats van de gevaarlijke stoffen aan boord van het luchtvaartuig. Een
afschrift van de ondertekende NOTOC dient daartoe aanwezig te zijn op de grond
op de plaats van vertrek zodat na een ongeval de informatie over de gevaarlijke
stoffen tijdig beschikbaar is voor de rampenbestrijders. Luchtvaartmaatschappijen
dienen de bovengenoemde verplichting op te nemen in hun alarmregeling, die
in werking treedt na een vliegtuigongeval of ernstig incident. Hierover
heeft de Minister van Verkeer en Waterstaat de Tweede Kamer geïnformeerd
bij brief van 3 december 1999 met kenmerk DGRLD/LI/VZ/99.161506. De luchtvaartmaatschappijen
zijn inmiddels geïnformeerd over deze verplichting. Uit de door de luchtvaartmaatschappij
opgegeven gevarenklasse, UN-nummers en stofnamen, kan door de rampenbestrijding
opgemaakt worden wat het gevaar van de stof is, zowel voor de inzittenden
van het vliegtuig als voor personen op de grond. Hiermee wordt beoogd te voorzien
in een eenduidig en toegankelijk registratiesysteem voor gevaarlijke stoffen.De verplichting, die onderdeel vormt van de verantwoordelijkheden die
een luchtvaartmaatschappij heeft inzake het luchtvervoer van gevaarlijke stoffen,
zal door middel van de eerder genoemde bijgevoegde nota van wijziging opgenomen
worden in het wetsvoorstel. Met deze voorzieningen zal inderdaad duidelijk
zijn wie welke informatie moet leveren in geval van calamiteiten.Naar aanleiding van aanbeveling 11 van de Parlementaire Enquête
Commissie is de reikwijdte van de definitie van het luchtvervoer van gevaarlijke
stoffen in november 1999 voorgelegd aan het Dangerous Goods Panel van ICAO.
Het ICAO Dangerous Goods Panel is van mening dat de huidige definitie betreffende
het luchtvervoer van gevaarlijke stoffen toch zeker ook betrekking heeft op
de gevaren ten aanzien van de veiligheid op de grond en de gevolgen voor het
milieu en de volksgezondheid. Om mogelijke onduidelijkheden in de toekomst
te voorkomen heeft ICAO wel besloten om de definitie uit te breiden met een
toevoeging. De definitie luidt nu als volgt: Dangerous goods are articles
or substances which are capable of posing a risk to health, safety, property
or the environment and which are shown in the list of dangerous goods in the
ICAO Technical Instructions for the Safe Transport of Dangerous Goods by Air
or which are classified according to these Instructions. Ook de milieugevaarlijke
stoffen vallen dus onder de definitie. Hiermee zijn de gevaren van gevaarlijke
stoffen voor het milieu en de volksgezondheid eveneens duidelijk vastgelegd.
Hierover heeft de Minister van Verkeer en Waterstaat de Tweede Kamer geïnformeerd
in de genoemde brief van 3 december 1999.Met betrekking tot de aanbevelingen 12, 13 en 14 zij voorts verwezen naar
paragraaf 4 en naar onderdeel II onder artikel 6.61 van deze nota.Ten aanzien van de vraag van de PvdA-fractie over de verantwoordelijkheidsverdeling
tussen de piloot, de luchtvaartmaatschappij, de verschillende erkende (tussen)personen
en de afzender geldt het volgende:Voor vertrek van het vliegtuig dient de luchtvaartmaatschappij de piloot
schriftelijk in kennis te stellen van de aan boord van het luchtvaartuig geladen
gevaarlijke stoffen. Dit gebeurt in de praktijk door overhandiging van de
reeds eerder genoemde NOTOC. De luchtvaartmaatschappij of diens grondafhandelingsagent
heeft de verplichting om voor acceptatie van de gevaarlijke stoffen voor luchtvervoer
een controle uit te voeren op de zending gevaarlijke stoffen en na te gaan
of de gevaarlijke stoffen volgens de voorschriften zijn geclassificeerd, verpakt,
geëtiketteerd en gedocumenteerd. Voorts dient de luchtvaartmaatschappij
of diens grondafhandelingsagent zorg te dragen voor een correcte belading
van het luchtvaartuig in overeenstemming met de voorschriften. De afzender
of verlader is er voor verantwoordelijk dat de gevaarlijke stoffen in overeenstemming
met de voorschriften worden geclassificeerd, verpakt, geëtiketteerd en
gedocumenteerd.Met betrekking tot de gestelde vragen rond de mogelijkheden tot sancties
mede in samenhang met aanbeveling 13 zij opgemerkt dat in het voorliggende
voorstel, waarbij overtreding van de wet en de daarop gebaseerde regels onder
de werking van de Wet op de economische delicten is gebracht,
een strengere aanpak (in de vorm van hogere boetes en langere gevangenisstraf)
mogelijk maakt van actoren die zich niet aan de regels houden in vergelijking
tot de sanctionering van de huidige Luchtvaartwet, waarbij immers sprake is
van commune delicten. In dit verband zij opgemerkt dat er geen wijziging wordt
voorgesteld ten aanzien van de mogelijkheid tot het, al dan niet gecombineerd
met strafrechtelijke sancties, opleggen van administratieve sancties (intrekken
of schorsen van de erkenning).Bij de huidige en de toekomstige sanctiemogelijkheden bestaan in beginsel
geen verschillen in aanpak en afhandeling tussen buitenlandse actoren en Nederlandse
actoren.Bij het in werking treden van het voorliggende voorstel tot wijziging
van de Wet luchtvaart zal er inderdaad in overleg met het Openbaar Ministerie
gekomen moeten worden tot een herijking van de vervolgingrichtlijnen.In antwoord op de terzake gestelde vragen van de fractie van D66 merken
wij op dat er in aanvulling op de internationale (ICAO) regelgeving sinds
1984 nationale regels van kracht zijn inzake het erkenningensysteem. Ingevolge
dit systeem dienen afzenders, vrachtagenten, grondafhandelingsagenten en luchtvaartmaatschappijen
in het bezit te zijn van een bedrijfserkenning, afgegeven door de Minister
van Verkeer en Waterstaat, indien zij zich bezighouden met het luchtvervoer
van gevaarlijke stoffen. Een erkenning wordt afgegeven indien het bedrijf
beschikt over voldoende vakbekwaam personeel, dat kennis heeft van de vervoersvoorschriften
inzake het luchtvervoer van gevaarlijke stoffen. In de afgelopen jaren is
het Nederlandse erkenningensysteem diverse malen onder de aandacht gebracht
van andere buitenlandse autoriteiten. Dit heeft echter nog niet geleid tot
adoptie van het erkenningensysteem in andere Europese landen. In Zuid-Afrika,
Rusland en China bestaan overigens wel vergevorderde plannen om het Nederlandse
erkenningensysteem te implementeren. Zoals ook in de Nota Veiligheid Burgerluchtvaart
is aangegeven zal Nederland het erkenningensysteem onder de aandacht blijven
brengen in Europa en daarbuiten.Artikel 6.53 van het wetsvoorstel geeft voorts de bevoegdheid om regels
te stellen ten aanzien van het opstellen van een risico-inventarisatie met
betrekking tot het vervoeren, laden of lossen van aangewezen gevaarlijke stoffen.
Ten slotte kunnen ingevolge artikel 6.53 door de Minister van Verkeer en Waterstaat
luchtroutes aangewezen worden waarlangs aangewezen gevaarlijke stoffen dienen
te worden vervoerd.Er zijn op het moment in Europees verband nog geen initiatieven ontwikkeld
tot harmonisering van bovengenoemde nationale regels, c.q. bevoegdheden.Paragraaf 2 Vervoer van dierenMet betrekking tot de door de fractie van GroenLinks gestelde vragen over
het vervoer van dieren door de lucht zij opgemerkt dat de regels die in de
huidige Luchtvaartwet gesteld worden aan het luchtvervoer van dieren betrekking
hebben op het waarborgen van de vliegveiligheid. Verpakkingen voor dieren
dienen voor wat betreft hun constructie bijvoorbeeld een bepaalde sterkte
te hebben en aan bepaalde luchtwaardigheidseisen te voldoen. Voorts worden
er regels gesteld aan de uitrusting en inrichting van luchtvaartuigen waarmee
dieren worden vervoerd. Deze regels, die zijn vervat in de Live Animal Regulations
van de IATA, zijn niet in strijd met de regels die in de Gezondheids- en welzijnwet
voor dieren en de daarop steunende uitvoeringsbepalingen worden gesteld. Deze
regels zullen, uitsluitend voorzover daar niet reeds in is voorzien bij of
krachtens de Gezondheids- en welzijnswet voor dieren, worden overgenomen in
een ministeriële regeling op basis van dit wetsvoorstel. Er zullen geen
nieuwe aanvullende regels worden opgenomen die de minimale vervoereisen
uit de Gezondheids- en welzijnswet voor dieren zullen inperken.Met betrekking tot de laatste stelling van de fractie van GroenLinks over
het vervoer van dieren wordt opgemerkt, dat de krachtens de Gezondheids- en
welzijnswet voor dieren gestelde regels met betrekking tot het vervoer van
dieren, krachtens artikel 4, eerste lid, van het Besluit dierenvervoer, van
toepassing zijn op het vervoer van alle zoogdieren, vogels en koudbloedige
dieren. Met andere woorden, voor het vervoer van alle diersoorten zijn minimumeisen
vastgesteld.Paragraaf 3 Gevolgen voor het bedrijfslevenDe fractie van D66 vraagt hoe de regering verdere invulling gaat geven
aan de verbreiding van kennis over en bewustwording van risico's van luchtvervoer
van dieren, om uitwassen in deze sector te verwijderen.Daar waar het gaat om het luchtvervoer van dieren in relatie tot de vliegveiligheid
is de Minister van Verkeer en Waterstaat verantwoordelijk. Het gaat hierbij
met name om eisen die gesteld worden aan de constructie en sterkte van verpakkingen
voor dieren, kortom de luchtwaardigheidseisen (zie paragraaf 2). Deze
regels zijn bij de luchtvaartsector genoegzaam bekend.Voorts heeft over deze
regels geregeld overleg plaats tussen de Rijksluchtvaartdienst en de luchtvaartmaatschappijen.
Het welzijn van dieren wordt geregeld in de Gezondheids- en welzijnswet voor
dieren en de daarop steunende uitvoeringsbepalingen waarvoor de Minister van
Landbouw, Natuurbeheer en Visserij verantwoordelijk is. Door dit ministerie
zal een zogenaamd exotenproject opgezet worden waarbij ook aandacht zal worden
besteed aan het transport van exotische dieren.Wat betreft de vraag over het proces van kennisvergroting en bewustwording
van de risico's en gevaren met betrekking tot het luchtvervoer van gevaarlijke
stoffen bij betrokken medewerkers in de sector, bestaat er zoals al eerder
in de beantwoording aangegeven een uitgebreide hoeveelheid internationale
regelgeving. Voorts heeft Nederland in 1984 een erkenningensysteem geïntroduceerd
dat verplichtingen oplegt aan afzenders, verladers, vrachtagenten, grondafhandelingsagenten
en luchtvaartmaatschappijen, voor wat betreft de vakbekwaamheid en kennis
bij medewerkers die betrokken zijn bij het luchtvervoer van gevaarlijke stoffen.
Een en ander impliceert dat medewerkers opgeleid moeten zijn en met positief
resultaat een door de Minister van Verkeer en Waterstaat vastgesteld examen
luchtvervoer gevaarlijke stoffen moeten hebben afgelegd alvorens zij zich
bezig mogen houden met het luchtvervoer van gevaarlijke stoffen. De Rijksverkeersinspectie
controleert bij de erkenninghouders of de regels en procedures terzake gevaarlijke
stoffen worden nageleefd en of het bedrijf beschikt over voldoende opgeleid
en vakbekwaam personeel. Verder geeft de Rijksverkeersinspectie ook informatie
aan medewerkers en bedrijven over de regels en risico's met betrekking tot
het luchtvervoer van gevaarlijke stoffen. De betrokken medewerker dient na
24 maanden met goed gevolg een herhalingsexamen afgelegd te hebben. Indien
een erkenninghouder niet meer beschikt over opgeleid personeel wordt de erkenning
door de Minister van Verkeer en Waterstaat ingetrokken en bestaat er voor
het bedrijf geen mogelijkheid meer om gevaarlijke stoffen voor luchtvervoer
aan te bieden of zelf door de lucht te vervoeren. Met dit erkenningensysteem
en de daaraan verbonden opleidingen wordt kennisvergroting en bewustwording
van de risico's en gevaren met betrekking tot het luchtvervoer van gevaarlijke
stoffen bij de betrokken medewerkers bewerkstelligd.De leden van de D66-fractie vragen de regering naar de feiten, die de
gestelde afname van het aantal schadegevallen aan verpakkingen en luchtvaartuigen
staven. Zij vragen tevens om een overzicht van het verloop van het aantal
gevallen van schade in de tijd en wat de taken en verantwoordelijkheden van
de minister van Verkeer en Waterstaat in dezen zijn.Hierover zij in de eerste plaats opgemerkt dat in de memorie van toelichting
slechts is aangegeven dat een mogelijk gevolg van een grotere bewustwording
en kennis van de risico's van het vervoer van gevaarlijke stoffen door de
lucht bij het bedrijfsleven, in de toekomst zou kunnen resulteren in een afname
van het aantal schadegevallen aan verpakkingen en luchtvaartuigen.Vanaf het begin van de jaren '90 heeft er een intensivering van de handhaving
en het toezicht plaatsgevonden. In 1999 zijn 2765 controles op het vervoer
van gevaarlijke stoffen door de lucht verricht door de Rijksverkeersinspectie.
Het geconstateerde overtredingspercentage, zowel bij buitenlandse als Nederlandse
actoren, is daarbij toegenomen. Dit cijfer behoeft echter de toelichting dat
door een gewijzigde controlemethodiek met selectieprofielen en intensievere
platform- en loodscontroles, het aantal geconstateerde feiten is toegenomen.
Er is meer aandacht geweest voor controles in de vliegtuigen waarbij items
als stuwage en segregatie extra onder de loep genomen zijn. Daarnaast is met
nadruk de consistentie van vrachtdocumentatie met de feitelijke vracht een
belangrijk aandachtspunt geweest binnen de uitgevoerde controles.Cijfers Overtredingen %NederlandersBuitenlandersJaar1998199919981999Overtredingen5,4%6,7%6,9%8,2%Om het effect van de nieuwe wetgeving inzichtelijk te maken zult u na
verloop van tijd geïnformeerd worden over het verloop van het jaarlijkse
aantal overtredingen.De verantwoordelijkheid van de Minister van Verkeer en Waterstaat in verband
met schadegevallen aan verpakkingen en vliegtuigen bestaat hieruit, dat deze
terugkoppeling krijgt vanuit het veld over opgetreden schadegevallen of incidenten.
Dit om de noodzakelijke beleidsevaluatie te kunnen uitvoeren en om verbetering
of aanpassing van regelgeving te kunnen bewerkstelligen met het doel dergelijke
incidenten in de toekomst te voorkomen.Paragraaf 4 Uitvoerbaarheid en handhaafbaarheidIn antwoord op de terzake door de leden van de PvdA-fractie, de VVD-fractie
en de fractie van D66 gestelde vragen zij het navolgende opgemerkt.Het toezicht op het vervoer van gevaarlijke stoffen door de lucht door
de burgerluchtvaart wordt op reguliere basis uitgevoerd door de Rijksverkeersinspectie.
De Sector Handhaving, meer in het bijzonder de Afdeling Luchthavens van de
Rijksverkeersinspectie, beschikt thans over 18 met de handhaving belaste medewerkers.
Deze inzet van de Rijksverkeersinspectie wordt op dit moment voldoende geacht
om een adequate taakuitoefening in het kader van de handhaving te realiseren.
Genoemde afdeling is belast met het toezicht en de opsporing van de onderhavige
vervoerswetgeving en opereert daarbij op alle Nederlandse luchthavens. Daartoe
werden en worden methodieken ontwikkeld en toegepast ter realisering van een
efficiënt en effectief toezicht op de naleving van de regels, zonder
dat deze methodieken daarbij leiden tot onnodige verstoring van het luchtvaartlogistieke
proces. In dit kader wordt naast inspecties op de luchthavens en aan boord van
luchtvaartuigen gebruik gemaakt van een pro-actieve aanpak in de vorm van
de methodiek «broncontrole». Bij deze methodiek wordt de verladende
of afzendende partij door een inspecteur van de Rijksverkeersinspectie bezocht,
teneinde vast te stellen of de wettelijke bepalingen worden nageleefd. Met
deze pro-actieve aanpak wordt beoogd dat bij aanvang van het transport wordt
voldaan aan de internationaal geldende vervoervoorschriften voor het vervoer
van gevaarlijke stoffen door de lucht. Tijdens het laden, lossen en behandelen
van gevaarlijke stoffen op luchthavens wordt door de Rijksverkeersinspectie
toezicht gehouden. Daarnaast worden steekproefsgewijs aan boord van luchtvaartuigen
inspecties uitgevoerd aan transiterende vracht. De recentelijk gestarte samenwerking
van de Rijksverkeersinspectie met het zogenoemde Safa-team (Safa= Safety Assessment
of Foreign Aircraft) heeft deze vorm van toezicht doen toenemen.Met het pakket van adequate maatregelen wordt bedoeld het uitgebreide
pakket aan toezichthoudende bevoegdheden zoals dat in de Algemene wet bestuursrecht
(Awb) aan toezichthouders wordt toegekend. De bevoegdheden die in het kader
van de opsporing zijn toegekend aan opsporingsambtenaren zijn inhoudelijk
vrijwel gelijk aan de toezichthoudende bevoegdheden. Enkele specifieke bevoegdheden,
zoals het openen van verpakkingen met gevaarlijke stoffen of het nemen van
monsters daaruit, zijn voorbehouden aan de met de handhaving belaste medewerkers
van de Rijksverkeersinspectie. De met de handhaving belaste medewerkers van
de Rijksverkeersinspectie beschikken over aanvullende expertise ten aanzien
van deze exclusieve bevoegdheden. Op deze wijze beoogt de wetgever te voorkomen
dat onoordeelkundig handelen bij het handhaven van genoemde wet- en regelgeving
leidt tot risicovolle situaties.Gelet op de ministeriële verantwoordelijkheid van de Minister van
Verkeer en Waterstaat is het eveneens noodzakelijk dat de Rijksverkeersinspectie
regie voert over de inspectieactiviteiten van de andere partners. Immers op
deze wijze kan worden voorkomen dat mismanagement ontstaat ten aanzien van
de controle en opsporing van delicten. De regiefunktie wordt ingevuld door
in overleg met de andere partners af spraken te maken (in convenantvorm) over
de uitvoering van hun taken op het onderhavige terrein. Door middel van gekwalificeerde
rapportage en het melden van onregelmatigheden wordt de regiefunktie gemonitoord.De handhavingsactiviteiten van de Rijksverkeersinspectie ten aanzien van
de wet- en regelgeving inzake het vervoer van gevaarlijke stoffen strekken
zich uit over alle vervoersmodaliteiten. Met deze integrale aanpak wordt een
efficiënte handhaving van die weten regelgeving beoogd. De Rijksverkeersinspectie
beschikt over een ruime mate van ervaring op genoemd terrein en vervult ten
aanzien van handhaving en uitvoering de loketfunctie. De Rijksverkeersinspectie
verleent assistentie aan de overige bij de handhaving betrokken instanties.De eerdergenoemde exclusieve bevoegdheden (openen van verpakkingen en
het nemen van monsters) worden daarbij waar nodig aangewend. Regelmatig wordt
in het kader van de handhaving en uitvoering overleg gevoerd tussen de betrokken
partijen en de Rijksverkeersinspectie. Op deze wijze wordt een consistente
aanpak van de handhaving van het geharmoniseerde pakket vervoerregelgeving
bewerkstelligd. Deze lijn wordt voor wat betreft het vervoer van gevaarlijke
stoffen door de lucht voortgezet.De integrale aanpak, de aanwezige expertise en de genoemde exclusieve
bevoegdheden van de Rijksverkeersinspectie, vormen de basis in de samenwerking
met Douane, Luchtvaartpolitie en de Koninklijke Marechaussee bij het handhaven
van de betrokken wet- en regelgeving.II Artikelsgewijze behandelingArtikel I. Onderdeel ADe leden van de fractie van D66 vragen (onder algemeen) of de economische
delictregeling bij zware overtredingen, bijvoorbeeld bij uranium transport,
voldoende effectief en bevredigend zal zijn.De leden van de PvdA-fractie vragen of verarmd uranium onder categorie
6 en 7 valt en welke voorschriften er ten opzichte van deze stof bestaan.Hierover merken wij het volgende op:De sanctionering van onderhavige wet- en regelgeving in de Wet op de economische
delicten is een keuze die gemaakt is in het belang van een adequate en effectieve
bestraffing van overtredingen. Het regime van de Wet op de economische delicten
kent ten aanzien van de onderhavige wetgeving een strafbedreiging van ten
hoogste zes jaar gevangenisstraf en een geldboete van ten hoogste honderdduizend
gulden, dan wel één van deze straffen. Daarnaast blijft de mogelijkheid
bestaan die het Wetboek van Strafrecht biedt om rechtspersonen een geldboete
op te leggen van een naast hoger gelegen categorie. Met het maken van deze
keuze wordt de consistentie gewaarborgd ten aanzien van soortgelijke strafbare
feiten in de Wet vervoer gevaarlijke stoffen. Laatstgenoemde wet regelt het
vervoer van gevaarlijke stoffen, met uitzondering van het vervoer van splijtstoffen,
ertsen en radioactieve stoffen, voor de overige vervoersmodaliteiten (weg,
binnenvaart, spoor en zee).Het vervoer van uranium is geregeld in het Besluit vervoer splijtstoffen,
ertsen en radioactieve stoffen op basis van de Kernenergiewet. De Kernenergiewet
is een integrale wet. Dit betekent dat alle radiologische aspecten worden
meegenomen, zoals productie, gebruik, opslag, vervoer en verwijdering van
ertsen en splijtstoffen, van radioactieve stoffen en gebruik van ioniserende
stralen uitzendende toestellen. Strafbare feiten uit de Kernenergiewet ter
zake vervoer zijn eveneens gesanctioneerd in de Wet op de economische delicten.Het vervoer van verarmd uranium valt onder categorie 7 «radioactieve
stoffen». Ten aanzien van stoffen met meerdere gevaareigenschappen geldt
dat de stof in de categorie van het overheersende gevaar wordt ingedeeld.
Zowel het overheersende als bijkomende gevaar dient, bijvoorbeeld door het
aanbrengen van gevaaretiketten op de verpakking, geafficheerd te worden. De
daarop betrekking hebbende vervoervoorschriften zijn te vinden in de Kernenergiewet,
meer in het bijzonder in het reeds genoemde Besluit vervoer splijtstoffen,
ertsen en radioactieve stoffen. De internationaal geldende vervoervoorschriften
van radioactieve stoffen worden in het besluit geïmplementeerd.Het voorliggende wetsvoorstel is derhalve niet van toepassing op het vervoer
van radioactieve stoffen, met uitzondering van het vereiste van de door de
minister van Verkeer en Waterstaat te verlenen erkenning (artikelen 6.55 tot
en met 6.57 van het wetsvoorstel).Artikel I. Onderdeel GArtikelen 6.51 en 6.53Voor een antwoord op de vraag van de fractie van GroenLinks op welke wijze
invulling is gegeven aan de aanbevelingen naar aanleiding van de Bijlmerenquête
wordt verwezen naar paragraaf 1 vervoer van gevaarlijke stoffen en naar
het hierna gestelde onder artikel 6.61.Voorts merken wij op dat in de door de fractie van GroenLinks aangehaalde
algemene maatregel van bestuur, bedoeld in de artikelen 6.51, tweede
lid, juncto artikel 6.53 van het wetsvoorstel een kader wordt geboden voor
regels die zullen gelden voor het vervoer van gevaarlijke stoffen door de
lucht. Zoals werd aangegeven in de toelichting op artikel 6.51 wordt het neerleggen
tijdens het vervoer onder de werking van het wetsvoorstel gebracht om toezicht
mogelijk te maken gedurende de fase van het transportproces waarin de stoffen
kortstondig worden opgeslagen in afwachting van verder vervoer. Zo wordt voorkomen
dat zowel de Wet Luchtvaart als de Wet milieugevaarlijke stoffen, waaraan
niet tegelijkertijd voldaan kan worden, van toepassing zijn op de deze fase
van het transport.Artikel 6.61In de eerdere beantwoording is reeds aangegeven dat ICAO de internationale
verplichting voor luchtvaartmaatschappijen heeft opgenomen dat na een ernstig
incident of ongeval onmiddellijk informatie over de gevaarlijke lading aan
boord moet worden gegeven aan de rampenbestrijding. Dit zal in de Wet Luchtvaart
en in een daarop gebaseerde regeling worden vastgelegd. In de praktijk komt
het erop neer dat de luchtvaartmaatschappij de NOTOC direct beschikbaar moet
stellen. In die zin is er inderdaad sprake van een betere beschikbaarheid
van de ladingspapieren conform aanbeveling 12. Onmiddellijk na een ernstig
incident of ongeval zal bovendien onder auspiciën van de Raad voor de
Transportveiligheid een team van deskundigen, afkomstig van de Luchtvaartinspectie,
de Rijksverkeersinspectie en de Luchtvaartpolitie, worden gevormd dat alle
ladingpapieren wereldwijd zal verzamelen en analyseren. Indien noodzakelijk
zal het team worden uitgebreid met specialisten van de Douane en de Economische
Controle Dienst. Een en ander is in procedures en afspraken tussen de betrokken
instanties vastgelegd en zal niet in de Wet Luchtvaart worden opgenomen.Opgemerkt zij dat ingevolge internationale regelgeving de verplichte vermelding
van de gevaarlijke lading op de vrachtdocumentatie op zichzelf adequaat voorgeschreven
is, maar dat conform aanbeveling 12 de beschikbaarheid en de benutting van
die informatie geoptimaliseerd is.Ter uitvoering van aanbeveling 13 is er door de Rijksverkeersinspectie
een intensiveringprogramma gestart betreffende de controle op de consistentie
tussen de lading en de ladingspapieren aan boord van vliegtuigen. Deze controle
vindt mede plaats op transitvluchten die de Nederlandse luchthavens aandoen.
Tevens wordt er bij de reguliere toezichtscontroles bij voortduring aandacht
besteed aan de consistentie van vrachtdocumentatie onderling en de overeenstemming
van deze vrachtdocumentatie met de feitelijke lading. Bij constatering van
een inconsistentie van de vrachtdocumentatie en de lading of de vrachtdocumentaties
onderling wordt zowel bestuursrechtelijk als strafrechtelijk opgetreden. Met
toepassing van de bestuurlijke bevoegdheden worden de actoren gesommeerd de
inconsistentie te niet te doen door aanpassing van documentatie of lading.
Met toepassing van de strafbepalingen in de Luchtvaartwet wordt er proces-verbaal
opgemaakt en kan vervolging plaatsvinden door het Openbaar Ministerie. Gelet
op de belangen van een voortdurende consistentie tussen lading en ladingspapieren
is in het thans voorliggende wetsvoorstel vastgelegd dat alle vormen van inconsistentie
gekwalificeerd zijn als economische delicten.Artikelen 10.6 en 10.7De leden van de PvdA-fractie vroegen, met betrekking tot de gestelde uitzonderingen
ten behoeve van de krijgsmacht, welke regels gelden voor een krijgsmacht van
een andere mogendheid. Zij doelden hierbij voornamelijk op landen die geen
lid van de NAVO zijn. Bij onze beantwoording zullen wij volledigheidshalve
ook ingaan op de regels welke in NAVO-verband gelden. Het grootste deel van
de buitenlandse militaire luchtvaartuigen welke over Nederland vliegen, is
immers afkomstig uit NAVO-landen. Voor wat betreft regels op internationaal
niveau kan het volgende worden opgemerkt. In NAVO-verband wordt in het bijzonder
gewerkt met de zgn. Standard NATO Agreement (STANAG) 4441. Hierin wordt de
toepassing overeengekomen van de veiligheidsbeginselen inzake het vervoer
van militaire munitie en explosieven, vervat in de zgn. Manual of NATO Safety
Principals for the transport of military ammunition and explosives. Voorts
wordt gewerkt met STANAG 3854 betreffende «policies and procedures governing
the air transportation of dangerous cargo». Deze STANAGS bevatten onder
meer regels inzake de verpakking, de merkingen om de aard van de inhoud te
duiden, inspectie, en voorts regels met betrekking tot de plaats van lading
en lossing van het betreffende militaire vliegtuig. Bij of krachtens de ingevolge
artikel 10.7 van het wetsvoorstel op te stellen nadere regelgeving zullen
dergelijke regels worden geïmplementeerd.Voor wat betreft regels op nationaal niveau dient te worden vermeld het
Besluit van 9 september 1959 tot regeling van de toelating van vreemde militaire
luchtvaartuigen binnen Nederlands rechtsgebied (Stb. 332). Deze op artikel
76, eerste lid, onder d, Luchtvaartwet gebaseerde algemene maatregel van bestuur
is met name voor niet NAVO-landen van belang, aangezien ingevolge de bij deze
algemene maatregel van bestuur behorende NAVO-binnenvliegregeling (Stcrt.
1987, 218) voor NAVO-landen een eigen regime geldt. Ingevolge de algemene
maatregel van bestuur van 9 september 1959 mogen vreemde militaire luchtvaartuigen
zich slechts na een door de Minister van Defensie afgegeven vergunning binnen
Nederlands rechtsgebied begeven, dan wel daarin de luchtvaart uitoefenen.
Aan de vergunning kunnen voorwaarden worden verbonden. Voorts bepaalt dit
besluit dat behoudens bijzondere vergunning van de Minister van Defensie het
verboden is in een vreemd militair luchtvaartuig wapens, munitie, bommen,
torpedo's en ander projectielen mee te voeren voorzover deze geen deel uitmaken
van de normale uitrusting van het luchtvaartuig. Met betrekking tot de uit
niet-NAVO-landen afkomstige militaire vliegtuigen, welke ingevolge het besluit
van 1959 worden toegelaten, zullen overigens in de ingevolge artikel 10.7
van het wetsvoorstel op te stellen algemene maatregel van bestuur gelijkwaardige
eisen worden gesteld als ten aanzien van militaire vliegtuigen afkomstig van
NAVO-landen.Ten aanzien van de vraag van de leden van de PvdA-fractie of deze regels
controle, inzicht en sancties voor het vervoer van gevaarlijke stoffen op
hetzelfde niveau mogelijk maken als dat geldt voor normale vluchten, merken
wij het volgende op. Wij nemen aan dat met normale vluchten gedoeld wordt
op civiele vluchten. Op grond van het voorgestelde nieuwe artikel 11.1, eerste
lid, onderdeel c, kan de Minister van Defensie ambtenaren aanwijzen welke
zullen worden belast met het toezicht op het bij of krachtens deze wet bepaalde,
voor zover het betreft het vervoer van gevaarlijke stoffen als bedoeld in
titel 6.5 en de artikelen 10.7 en 10.8, met luchtvaartuigen waarvan de krijgsmacht
of de krijgsmacht van een andere mogendheid houder is. Naar verwachting zullen
de controleurs van het Korps militaire controleurs gevaarlijke stoffen hiertoe
worden aangewezen. De aanwijzing ingevolge artikel 11.1, onderdeel c, van
dit wetsvoorstel is vergelijkbaar met de aanwijzing door de Minister van Verkeer
en Waterstaat ingevolge artikel 11.1, eerste lid, onderdeel b, van ambtenaren
belast met het toezicht op de naleving van het bij of krachtens deze wet bepaalde,
voorzover het betreft de burgerluchtvaart. Ook de bij deze aanwijzingen behorende
toezichtsbevoegdheden zijn gelijk. Voor wat betreft de sanctiemogelijkheden
kan het volgende worden opgemerkt. Het Besluit tot regeling van de toelating
van vreemde militaire luchtvaartuigen binnen Nederlands rechtsgebied
bepaalt dat de toelating van vreemde militaire luchtvaartuigen tot het Nederlands
rechtsgebied geschiedt onder de algemene voorwaarde dat de Nederlandse wetten
en verordeningen in acht worden genomen. Indien mocht blijken dat door een
niet-NAVO-land niet wordt voldaan aan de Nederlandse wet- en regelgeving dan
zal het een en ander consequenties kunnen hebben voor de vergunningverlening
aan zo'n land.Artikel 10.8De leden van de fractie van GroenLinks hadden vragen over de mogelijkheid
tot het verlenen van ontheffing in het kader van dit wetsvoorstel. Hierop
antwoorden wij als volgt. De krachtens artikel 10.7 te stellen regels kunnen
technische bepalingen, bij voorbeeld ten aanzien van de verpakking, gaan bevatten
welke in een bijzonder geval geen toepassing kunnen vinden. Niet valt uit
te sluiten dat in een specifiek geval niet volledig aan de eisen inzake de
verpakking kan worden voldaan, zonder echter dat hiermee de veiligheid
van het luchtverkeer in gevaar komt. Dan moet er, indien de taakuitvoering
met militaire luchtvaartuigen meebrengt dat die regels in redelijkheid geen
toepassing kunnen vinden, de mogelijkheid bestaan om ontheffing te kunnen
verlenen. Evenals in artikel 6.58, dat mede ziet op de civiele luchtvaart,
zal het dan echter gaan om bijzondere gevallen. Bij nota van wijziging is
artikel 10.8 ook in dit opzicht afgestemd op artikel 6.58. Het betreft derhalve
een incidentele uitzondering op de eisen ten aanzien van vervoer van gevaarlijke
stoffen, waarbij de algemene eis dat de veiligheid van het luchtverkeer niet
in gevaar mag komen, zonder meer blijft gelden.Een ontheffing van de regels inzake het luchtvervoer van gevaarlijke stoffen
kan door de Minister van Verkeer en Waterstaat in uitzonderlijke gevallen
worden verleend in geval van extreme urgentie, indien andere wijzen van transport
ongeschikt zijn of, als het volledig voldoen aan de Technische Instructies
niet verenigbaar is met het algemeen belang. Een ontheffing kan alleen verleend
worden onder voorwaarde dat een gelijkwaardig veiligheidsniveau verkregen
wordt aan dat van de Technische Instructies.De Minister van Verkeer en Waterstaat,T. NetelenbosDe Minister van Defensie,F. H. G. de Grave 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-26902-5.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl