Biodiversiteit; Brief van de Minister van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2019-09-02 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


Tweede Kamer der Staten-Generaal
 2
 Vergaderjaar 2008-2009
 
 
 
 KST134002
 2008-2009
 
 26 407
 Biodiversiteit
 
 
 
 
 Nr. 
 44
 BRIEF VAN DE MINISTER VAN LANDBOUW, NATUUR EN VOEDSELKWALITEIT
 Aan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-Generaal
 
 Den Haag, 17 augustus 2009
 
 In antwoord op uw verzoek van 1 juli jl. geef ik in deze brief mijn
reactie op de open brief «Stoppen ontbossing topprioriteit voor Kopenhagen»
van de Taskforce Biodiversiteit en Natuurlijke hulpbronnen.
 
 De constateringen en aanbevelingen van de Taskforce Biodiversiteit en
Natuurlijke hulpbronnen ondersteunen de inzet van het kabinet op het gebied
van internationaal duurzaam bosbeheer. Begin december vorig jaar is uw Kamer
geïnformeerd over die inzet (Kamerstuk 2008–2009, 26 407,
nr. 37).
 
 Het is duidelijk dat naast emissiereducties in ontwikkelde landen we zonder
het terugdringen van ontbossing in ontwikkelingslanden onze Europese doelstelling,
de temperatuurstijging te beperken tot twee graden Celsius, niet halen. Het
is daarom essentieel dat het tegengaan van ontbossing integraal onderdeel
vormt van het internationaal klimaatakkoord dat eind dit jaar in Kopenhagen
moet worden gesloten.
 
 Het kabinet zet voor het tegengaan van ontbossing in het Kopenhagenakkoord
in op een systeem waarbij zo snel mogelijk aangesloten wordt op de mondiale
koolstofmarkt. In dit systeem zouden ontwikkelingslanden vrijwillig nationale
doelstellingen voor de gehele bossector op zich kunnen nemen. Wanneer landen
meer uitstoot reduceren dan via deze doelstelling is afgesproken, kunnen zij
de extra reductie verzilveren in de vorm van verhandelbare koolstofkredieten.
Voorwaarde hierbij is dat deze reductie duurzaam en verifieerbaar is en dat
de koolstofprijs op peil wordt gehouden. Aangezien het aanbod van dergelijke
koolstofkredieten op de markt aanzienlijk kan zijn, zal daar rekening mee
moeten worden gehouden bij het formuleren van de wereldwijde reductiedoelen.
Bij het bepalen van de hoogte van de nationale doelstellingen zou rekening
gehouden moeten worden met de landenspecifieke situatie van ontbossing en
met de gewenste gedifferentieerde bijdrage aan de mitigatie-opgave.
 
 Naast de private middelen via de marktbenadering vindt het kabinet internationale
publieke financiering als onderdeel van de financiële architectuur voor
internationaal klimaatbeleid noodzakelijk voor capaciteitsopbouw en het versterken
van het institutioneel raamwerk.
 
 Initiatieven binnen het VN-Klimaatverdrag hebben natuurlijk primair een
focus op broeikasgassen, maar het kabinet wil dat bij de aanpak van ontbossing
ook aandacht wordt besteed aan het behoud en duurzaam gebruik van biodiversiteit.
Ook de betrokkenheid van inheemse volken en lokale gemeenschappen bij plannen
en activiteiten om duurzaam bosbeheer te realiseren is van groot belang. Hun
rechten moeten worden gerespecteerd. Nederland zet er zich voor in dat financiering
ook ten goede komt aan lokale gemeenschappen en inheemse bevolkingsgroepen.
 
 Naast de inzet in de onderhandelingen ondersteunt Nederland onder andere
in het kader van de uitwerking van het beleidsprogramma «Biodiversiteit
werkt, voor natuur, voor mensen, voor altijd» ontwikkelingslanden met
concrete proefprojecten. Doel van deze projecten is om ontwikkelingslanden
in de gelegenheid te stellen voldoende capaciteit op te bouwen, een institutioneel
raamwerk op te zetten en een plan van uitvoering te ontwikkelen. De ondersteuning
verloopt bijvoorbeeld via de Forest Carbon Partnership
Facility van de Wereldbank, waar Nederland vijftien miljoen euro
aan bijdraagt. Bilateraal werkt Nederland onder andere samen met Bolivia,
Ghana, Indonesië en Suriname op dit terrein. Daarnaast ondersteunt Nederland
een aantal internationale en nationale NGO’s die proefprojecten uitvoeren
of ondersteunen.
 
 Mijn collega voor Ontwikkelingssamenwerking heeft in de beleidsreactie
op het rapport «Het tropisch regenwoud in het OS-beleid 1999–2005»
van 28 mei jl. (Kamerstuk 2008–2009, 31 250, nr. 61)
aangegeven dat de koppeling van het bosbeleid met het klimaatbeleid de afgelopen
twee jaar veel gewicht heeft gekregen. Dit is van belang voor de internationale
klimaatonderhandelingen die in Kopenhagen tot een akkoord moeten leiden.
 
 Ik zie de aandacht voor de aanpak van ontbossing in de internationale
klimaatonderhandelingen als een kans om extra (private) financiering te regelen
voor het behoud en duurzaam beheer van alle typen bossen. Het kabinet zal
zich blijven inzetten om deze kans te benutten.
 
 De minister van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit,
 G. Verburg