Rijksbegroting van het ministerie van Verkeer en Waterstaat voor het jaar 1996; Verslag algemeen overleg over de APK en de rollenremtestbank
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-11 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 24400-XII, nr. 44

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum vergadering

05-03-1996

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1995-1996

24400-XII nr. 44

22-02-1996

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamVragen en opmerkingen uit de commissieHet antwoord van de ministerTweede termijnOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 24400-XIIToon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 34 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
24 400 XIIVaststelling van de begroting van de uitgaven en de ontvangsten van
het ministerie van Verkeer en Waterstaat (XII) voor het jaar 1996nr. 44VERSLAG VAN EEN ALGEMEEN OVERLEGVastgesteld 22 februari 1996De vaste commissie voor Verkeer en Waterstaat1
heeft op 31 januari 1996 overleg gevoerd met minister Jorritsma-Lebbink van
Verkeer en Waterstaat over de APK. Hierbij waren ook aan de orde de brief
van de minister d.d. 3 november 1995 over de uitvoering van groot onderhoud
door garages (24 400 XII, nr. 35) en de brief d.d. 4 december 1995 over
de rollenremtestbank.Van het gevoerde overleg brengt de commissie bijgaand beknopt verslag
uit. Vragen en opmerkingen uit de commissieDe heer Leers (CDA) constateerde dat de APK voor lichte motorvoertuigen
de laatste tijd herhaaldelijk op een negatieve manier in het nieuws is geweest.
Zo schetste het VARA-programma Kassa de nogal vreemde gang van zaken van een
APK-goedgekeurde auto die een tocht maakte langs zestien verschillende garages,
waarvan er elf de vooraf door de RDW zorgvuldig gekeurde auto uiteindelijk
toch afkeurden.De minister merkte bij interruptie op dat deze auto niet door de RDW was
gekeurd.De heer Leers (CDA) zei zich te baseren op de hem verstrekte
informatie. Het doet in ieder geval niets af aan het feit dat er verschillend
werd geoordeeld over de auto. Half november kwam de APK opnieuw in het nieuws
dankzij een onderzoek door de ANWB waaruit bleek dat dealerbedrijven bij een
grote beurt slechts 60% van de voorgeschreven werkzaamheden verrichten maar
de autobezitter wel 100% in rekening brengen. De APK is vaak aan een grote
beurt gekoppeld. Als klap op de vuurpijl kwam zeer recent de BOVAG zelf met
het nieuws dat garagehouders niet te streng keuren maar jaarlijks zo'n 250 000
auto's ten onrechte goedkeuren. De RDW noemde zelfs een aantal van 500 000
auto's, waarvan er 100 000 dusdanige technische gebreken hebben dat er
zich gevaarlijke situaties kunnen gaan voordoen. Al deze feiten hebben bij
de CDA-fractie tot grote bezorgdheid geleid over de status en het imago van
de APK en over de effectiviteit van de APK als wettelijk instrument. Bovendien
is de kans aanwezig dat de autobezitter nodeloos op kosten wordt
gejaagd en dat de goedwillende garagehouders ten onrechte in de verdachtenbank
terecht komen.De huidige keuringspraktijk kent de volgende vijf bezwaren. In de eerste
plaats blijkt de kwaliteit van de APK dus discutabel. Niet zelden worden ten
onrechte auto's afgekeurd, terwijl ook auto's ten onrechte worden goedgekeurd.
In beide gevallen trekt de argeloze autobezitter aan het kortste eind. In
de tweede plaats is de onafhankelijkheid waarmee de keuringen worden uitgevoerd
dubieus. De RDW en de BOVAG stellen vast dat keuringen veelal niet worden
uitgevoerd door de keurmeester zelf maar door monteurs die niet de vereiste
opleiding hebben gevolgd. Dat benadrukt de afhankelijkheid tussen degene die
keurt en de garage-onderneming die gebaat is bij veel omzet. In de derde plaats
verwatert de zelfstandige doelstelling van de APK; in toenemende mate wordt
de APK ingezet als een marketing-instrument, bedoeld om de klant vast te houden
of naar de dealer terug te lokken. De wettelijk verplichte keuring verwordt
aldus tot een commercieel lokmiddel. De kwaliteit van de APK wordt op deze
manier ondergeschikt aan een ander doel: verhoging van de omzet. In de vierde
plaats tast de minister in het duister over de effectiviteit van de APK, want
niet bekend is hoeveel auto's waarom worden afgekeurd. In de vijfde plaats
is de APK beperkt van opzet en heeft nauwelijks toegevoegde waarde als milieukeuring.
Dat is een gemiste kans in een tijd waarin naarstig wordt gezocht naar mogelijkheden
om de uitstoot van schadelijke stoffen terug te dringen.De heer Leers zei vervolgens zich te verwonderen over een brief van de
BOVAG d.d. 15 januari jl. waarin staat dat het met de kwaliteit van de APK-keuringen
in Nederland in het algemeen goed gesteld is, terwijl even later dezelfde
instantie constateert dat rond 250 000 auto's ten onrechte worden goedgekeurd.
Nu ook de BOVAG erkent dat er iets mis is en met zeven aanbevelingen ter verbetering
komt, is het gewenst na te denken over een andere opzet van de APK. Dat is
in het belang van de autobezitter, de garagehouder en de verkeersveiligheid.De heer Leers zei zich te kunnen vinden in de aanbevelingen van de BOVAG,
maar vroeg zich af of ze wel ver genoeg gaan. Er wordt immers voorbij gegaan
aan de principiële vraag of niet moet worden gekomen tot een scheiding
tussen keurende en reparerende instelling om belangenvermenging te voorkomen.
Op Europees niveau is een richtlijn in voorbereiding die de onderlinge aanpassing
van de nationale wetten regelt op het terrein van de technische controle van
motorvoertuigen. De Commissie verkeer en vervoer van het EP heeft zeer recent
een amendement aanvaard waarin wordt uitgesproken dat de onafhankelijkheid
van de keurende instelling ten opzichte van de reparerende instantie moet
worden gewaarborgd. Ook de ANWB heeft zich negatief uitgelaten over de ongewenste
verstrengeling tussen keurende en reparerende bedrijven. De discussies over
de kwaliteit van de keuring en het concurrentievervalsend gedrag, dat sluipenderwijs
binnendringt in de strijd van de garagebedrijven om de klanten, hebben de
zorgen vergroot. De heer Leers zei die zorgen te delen. Het is niet voor niets
dat de ANWB als onafhankelijke keuringsinstantie zich grote zorgen maakt over
de status van de APK als wettelijk toetsbaar en controleerbaar instrument.Op grond van dit alles is de CDA-fractie van mening dat een forse aanpassing
van de APK gewenst is. Hoe oordeelt de minister over een keuringssysteem dat
in ieder geval aan de volgende eisen voldoet? In de eerste plaats moet de
onafhankelijkheid van de keuring voor 100% zijn gewaarborgd. In de tweede
plaats mogen de keuringseisen niet multi-interpretabel zijn en geen ruimte
laten voor compromissen. Aan beide voorwaarden kan worden voldaan door de
keurmeesters in dienst te laten treden van een onafhankelijk keuringsinstituut
dat onder rijkscontrole staat. Een dergelijk systeem geldt thans ook al in
Duitsland en andere landen die vooruitlopen op toekomstige Europese regelgeving.
De heer Leers realiseerde zich dat de systemen in het buitenland hun eigen nationale kenmerken hebben, maar het ging hem om de ontvlechting van
keurende en reparerende instelling.De heer Leers benadrukte vervolgens dat ook in de hem voorgestane systematiek
de keuringen plaatsvinden in de werkplaatsen van automobiel- en garagebedrijven.
De onafhankelijke keurmeester kan op afroep de auto's in de garages keuren.
Het spreekt voor zich dat de kosten van de APK volstrekt helder en ook realistisch
moeten zijn. Een verhoging van de keuringskosten is uit den boze, maar die
is ook niet aan de orde want verwacht mag worden dat de schaalvoordelen van
het alternatieve systeem leiden tot een goedkopere keuring. De heer Leers
zei verder ervan overtuigd te zijn dat concurrentie in de sfeer van de keuringsprijs
volop mogelijk blijft, zij het dat iedere relatie met de uitkomsten van de
keuring uitgesloten is. Het kan natuurlijk heel goed dat de garagehouder de
keuringskosten versleutelt in de kosten van een grote beurt. De autobezitter
weet in ieder geval zeker dat de noodzaak tot reparaties op een onafhankelijke
manier is vastgesteld. Een bijkomend voordeel is dat de gegevens adequater
kunnen worden ingezameld en doorgegeven.De heer Leers verzocht op dit grond van dit alles de mogelijkheden van
een onafhankelijk systeem ter vervanging van de huidige APK te onderzoeken
en de Kamer te rapporteren over de bevindingen ervan. Hij benadrukte nog dat
het nieuwe systeem niet klantonvriendelijk of bureaucratisch mag zijn en ook
niet meer mag gaan kosten.Ten slotte merkte de heer Leers op blij te zijn met de bereidheid van
de minister om gezamenlijk gebruik van de rollenremtestbank ten behoeve van
de APK 1 toe te staan. Toch meende hij dat aan dat gezamenlijk gebruik nadelen
zijn verbonden en hij noemde in dit verband de wachttijden, de vraag welke
kosten moeten worden doorberekend en het ontstaan van een afhankelijkheidsrelatie.
Hij vreesde dat een aanzienlijk aantal kleine(re) garages voor te hoge kosten
komt te staan, ook als wordt besloten samen met andere bedrijven een rollenremtestbank
aan te schaffen en te installeren. Ook gezien de vele praktische bezwaren
die aan gezamenlijk gebruik kleven, leek het hem verstandiger nog eens zorgvuldig
te kijken naar de voor- en nadelen van een test op de weg.De heer Van Gijzel (PvdA) constateerde dat de minister weinig
voelt voor het steekproefsgewijs controleren van afkeuringen in het kader
van de APK. Hij verwees hiervoor naar haar antwoord op schriftelijke vragen
zijnerzijds maar wees erop dat de door haar genoemde bezwaren ook gelden voor
de controle van goedkeuringen. Als autobezitters worden verplicht hun auto
te laten keuren, mogen zij ervan uitgaan dat ze niet onnodig op kosten worden
gejaagd. Nu heeft een bepaald bedrijf er een handje van om relatief veel banden
af te keuren, vooral ook omdat de bandenverkoop een belangrijk deel van de
omzet bepaalt. In zo'n situatie is er alles voor te zeggen om te controleren
of de afgekeurde onderdelen (in dit geval banden) terecht zijn afgekeurd.
Als de onderdelen ten onrechte zijn afgekeurd, zou de oude situatie moeten
worden hersteld en moet de garagehouder een boete betalen waarvan een deel
naar de klant gaat. Als er fraude plaatsvindt, moet de vergunning worden ingetrokken.
Het leek de heer Van Gijzel dat moeilijk ander afgekeurd materiaal ter controle
kan worden aangeboden omdat het niet wel doenlijk is om van alle merken auto's
afgekeurde onderdelen in huis te hebben. Daarnaast zijn er tal van stille
getuigen (bijvoorbeeld de ophangingspunten van uitlaten) die fraude kunnen
aantonen, waarvan ook de verzekeringswereld zich bedient. Hij concludeerde
op grond hiervan dat fraudekans bij de door hem voorgestane controle op afkeuring
kleiner is dan bij controle op goedkeuring.Ingaande op het door de heer Leers voorgestelde onafhankelijk keuringsinstituut
merkte de heer Van Gijzel op dat de situatie in Duitsland op een aantal punten
significant slechter is dan in Nederland. Ook het Duitse systeem is niet adequaat,
terwijl het wel meer kosten met zich meebrengt omdat keuring en
reparatie van elkaar zijn gescheiden. Bovendien is bij dit laatste sprake
van een minder effectieve werkwijze; er is meer tijd nodig voor de hele operatie
hetgeen kan uitmonden in ontwijkgedrag. Hoe oordeelt de minister over een
onafhankelijk keuringsinstituut? Kan zij aangeven of er kwaliteitsverschillen
zitten tussen de Duitse en de Nederlandse keuringspraktijk? En wat zijn de
verschillen in kosten en de tijdsbelasting voor de klant? De heer Van Gijzel
zei niet op voorhand overtuigd te zijn van de voordelen van het «Duitse
model» en drong vooralsnog aan op een verbetering van het Nederlandse
systeem.Ook wat betreft de controle van de goedkeuringen zijn er nog wel enkele
aanbevelingen te doen. Zo zouden niet alleen de garagehouders maar ook de
keurmeesters verantwoordelijk dienen te worden gemaakt voor de kwaliteit van
de keuring. Bovendien zouden de keuringen niet alleen onder toezicht van de
keurmeesters maar vooral door henzelf moeten worden verricht. Ten slotte zou
het sanctiebeleid kunnen worden aangescherpt.Ten slotte deelde de heer Van Gijzel mee zich te kunnen vinden in de door
de minister aangedragen oplossing met betrekking tot de rollenremtestbank.De heer Kamp (VVD) constateerde dat in de tien jaar dat de
APK wordt toegepast de technische staat van het wagenpark aanmerkelijk is
verbeterd. Bovendien heeft de APK geen extra kosten voor de automobilist met
zich meegebracht omdat de garagehouders in de regel de keuring gratis verrichten
in combinatie met groot onderhoud. Verder hoeven zij niet heen en weer te
rijden tussen keuringsstation en garage.In de pers is het bericht verschenen dat volgens de RDW in 500 000
gevallen ten onrechte is goedgekeurd en dat in 100 000 gevallen sprake
is van ernstige gebreken. De heer Kamp vroeg om commentaar van de minister
op dit bericht. Maar ook als die getallen niet kloppen, zou wellicht kunnen
worden overwogen de volgende verbeteringen aan te brengen. In de eerste plaats
dienen de keurmeesters zelf meer keuringen te verrichten. In de tweede plaats
dienen zij meer verantwoordelijkheid te krijgen en hun licentie te verliezen
als zij niet op de juiste wijze functioneren. In de derde plaats is er aanleiding
om te overwegen het sanctiebeleid aan te scherpen. In de vierde plaats zou
de minister zich beter aan de wet moeten houden; het eerste lid van artikel
86 van de Wegenverkeerswet bepaalt immers dat tenminste 3% van alle goedgekeurde
auto's moet worden gecontroleerd. De minister zit nog niet op de helft. In
de vijfde plaats zou de minister ook steekproefsgewijze controle kunnen laten
plaatsvinden van afgekeurde auto's. Als deze aanbevelingen worden gerealiseerd,
zal hoogstwaarschijnlijk de technische staat van het Nederlandse wagenpark
nog beter worden.De heer Kamp zei vervolgens niet in te kunnen stemmen met het door de
heer Leers voorgestelde onafhankelijk keuringsinstituut. In de praktijk zou
dat immers leiden tot meer overhead en administratieve handelingen en bovendien
tot aanzienlijke kosten voor de autobezitter. Hij schatte dat die kosten minimaal
f.100 zullen zijn, jaarlijks dus zo'n 500 mln. De in dit systeem bereikte
voordelen zijn bovendien zeer discutabel. In Duitsland, waar het keuringswerk
van het onafhankelijk keuringsinstituut niet wordt gecontroleerd, heeft een
derde instantie geconstateerd dat in acht van de achttien gevallen de kwaliteit
onvoldoende of matig was. Het plan van de heer Leers jaagt de automobilist
onnodig op hoge kosten en verdient het dus niet om tot uitvoering te worden
gebracht.Ten slotte vroeg de heer Kamp aandacht voor de milieu-aspecten van de
APK. Zal op korte termijn alsnog de dieselrookmeting kunnen worden ingevoerd?Mevrouw Van 't Riet (D66) stelde vast dat de grote verdienste
van de APK 2 is dat de technische staat van het wagenpark is verbeterd zonder dat de automobilist op hoge kosten is gejaagd. Zij sloot zich aan bij
de vraag naar persberichten over ten onrechte goedgekeurde auto's en de vraag
naar naleving van de Wegenverkeerswet op het punt van controle van goedgekeurde
auto's.Ook de afkeuringen dienen steekproefsgewijs te worden gecontroleerd. Mevrouw
Van 't Riet hechtte eraan dat ook de dieselrookmeting in de erkenningseisen
wordt meegenomen. Zij kon zich volledig vinden in de kritiek van de heren
Van Gijzel en Kamp op het voorstel van de heer Leers met betrekking tot een
onafhankelijk keuringsinstituut.Ook mevrouw Van 't Riet was de mening toegedaan dat aan de keurmeesters
een zwaardere verantwoordelijkheid wordt toebedeeld. Als de keurmeester in
gebreke blijft, moet hem zijn licentie worden ontnomen. In zo'n systeem is
een onafhankelijk keuringsinstituut in het geheel niet nodig, maar het betekent
wel dat de keurmeesters zelf de keuringen moeten verrichten. Zijn er thans
voldoende keurmeesters? Als er te weinig zijn, moeten dan de licenties worden
aangepast?Concluderend merkte mevrouw Van 't Riet op dat het Nederlandse systeem
in essentie een goed systeem is dat op onderdelen verbeteringen behoeft.De heer Stellingwerf (RPF) merkte op mede namens de fractie
van het GPV te spreken. Hij meende dat de kwaliteit van het Nederlandse wagenpark
als goed kan worden gekwalificeerd, maar ook dat er niets op tegen is om na
te denken over eventuele verbeteringen. Enkele kleinere garagebedrijven hebben
geschreven dat zij moeilijk kunnen voldoen aan de verplichting, gebruik te
maken van een rollenremtestbank. Zeker in de landelijke gebieden zou de exploitatie
moeilijk rond te krijgen zijn. Bovendien zijn zij van mening dat met de bestaande
mogelijkheden van de zelfregistrerende remvertragingsmeter hetzelfde doel
en zelfs meer dan dat zou kunnen worden bereikt. De door de minister voorgestelde
wijziging (een flexibel gezamenlijk gebruik van een keuringsplaats) komt volgens
hen onvoldoende aan de bezwaren tegemoet. De rentabiliteit van APK-garages
op het platteland zal nog zwaarder onder druk komen te staan. De heer Stellingwerf
vroeg zich af of de minister wel voldoende oog heeft gehad voor de geuite
bezwaren. Heeft zij ook gedacht aan overgangsmaatregelen? Hij zei er prijs
op te stellen over enige maanden inzicht te krijgen in de feitelijke gevolgen
van de door de minister voorgestelde wijziging.De heer Stellingwerf sloot zich aan bij de door hem voorafgaande sprekers
voorgestelde wijzigingen van het huidige systeem. Hij sprak de hoop uit dat
de voor- en nadelen van het voorstel van de heer Leers met betrekking tot
een onafhankelijk keuringsinstituut goed tegen elkaar worden afgewogen en
dat de minister enige helderheid op dit punt zal kunnen verschaffen. Het antwoord van de ministerDe minister merkte allereerst op dat indertijd is overwogen
een APK-systeem in te voeren dat vergelijkbaar is met het Duitse systeem,
maar dat de Kamer zich daartegen heeft verzet. De Kamer vond namelijk de kosten
onevenredig hoog en de toegevoegde waarde te gering. Naar aanleiding van een
initiatief-voorstel van de kamerleden Van der Doef en De Beer is toen uitgebreid
over de APK gediscussieerd en toen bleek dat het overgrote deel van de Kamer
van mening was dat het thans in Nederland gehanteerde systeem de voorkeur
verdient. De cijfers wijzen uit dat de Nederlandse automobilisten erg weinig
behoefte hebben aan onafhankelijke keuringen (3,4%). De rest laat de keuring
verrichten bij het garagebedrijf en de minister wees erop dat de steekproeven
geen aanleiding geven tot de veronderstelling dat de kwaliteit van de keuringen
in garagebedrijven lager is dan die van onafhankelijke keuringen. Er is al met al weinig reden om het door de heer Leers voorgestelde systeem
in te voeren, al was het maar omdat dit systeem extra kosten met zich meebrengt.
Zij refereerde in dit verband aan de overhead van een onafhankelijk instituut,
voorrijkosten, dubbel werk enz.Er worden per jaar ongeveer 5 miljoen APK 2-keuringen verricht. Naar schatting
komen er ongeveer 500 000 niet vlekkeloos door de APK; het gaat hierbij
veelal om kleine gebreken die over het hoofd zijn gezien of om niet volledig
ingevulde formulieren. Op grond hiervan is in de media het bericht verschenen
dat er dus 500 000 auto's ten onrechte zijn goedgekeurd. Geschat wordt
dat er in ongeveer 100 000 gevallen sprake is van ernstige gebreken,
bijvoorbeeld te weinig profiel op de banden, een te hoge uitstoot van koolmonoxyde
of (gevaarlijke) roestschade. Dat betreft dus 1,5% van het totaal. Er is alle
reden om te streven naar een verlaging van dat percentage, maar het zal waarschijnlijk
nooit lukken om het tot nul terug te brengen. De minister meende wel de conclusie
te kunnen trekken dat het met de APK in Nederland niet zo slecht gesteld is
als sommigen menen, ook al is op onderdelen verbetering nodig.Als de klant meent dat onderdelen van zijn auto ten onrechte zijn afgekeurd,
kan hij bezwaar aantekenen bij de RDW. De minister wees erop dat het ook voorkomt
dat een onderdeel op basis van APK-criteria zou kunnen worden goedgekeurd,
maar toch vervangen wordt omdat er specifieke eisen aan de auto worden gesteld.
Zij had overigens oog voor de argumenten van de heer Van Gijzel die heeft
gepleit voor een steekproefsgewijze keuring van afgekeurde onderdelen. Wellicht
dat er in enigerlei vorm een plan van aanpak kan worden opgesteld hoe daartoe
te geraken; het is echter een ingewikkelde materie en bovendien vergt de uitvoering
van zo'n plan extra capaciteit.Het wettelijk vereiste van 3% steekproefcontrole wordt inderdaad niet
gehaald. Toch worden de garages gemiddeld zesenhalf à zeven keer per
jaar gecontroleerd. Het gehanteerde cusumsysteem houdt in dat garages die
ten onrechte voertuigen hebben goedgekeurd boven dat gemiddelde uitkomen.
Er zijn desalniettemin zeer onlangs advertenties geplaatst waarin extra keurmeesters
worden gevraagd, dit in het kader van het streven om het wettelijk vereiste
van 3% zo dicht mogelijk te naderen.Samen met de branche zal worden bezien in hoeverre de suggesties van de
BOVAG met betrekking tot het steekproefsgewijs controleren van afgekeurde
gevallen kunnen worden gerealiseerd. Het spreekt voor zich dat ook hierbij
effectiviteit en het streven naar zo laag mogelijke kosten voorop staan.De minister merkte vervolgens op voorstander te zijn van beëindiging
van de situatie waarin een niet APK-gediplomeerde onder supervisie van een
keurmeester keuringen uitvoert. Dat vergt overigens wel wetswijziging en uiteraard
ook overleg met de branche. Bij dit alles dient de keurmeester dan wel meer
verantwoordelijkheid te krijgen. Hij blijft uiteraard in dienst van de onderneming
maar wellicht moet zijn erkenning als keurmeester een iets pregnantere rol
spelen in de APK-erkenning van de garage. De minister zegde toe de voor- en
nadelen van deze suggestie nog eens op een rij te zetten, in combinatie met
het vereiste dat degene die een auto keurt een keurmeester moet zijn. Er wordt
thans overleg gepleegd over een eventuele verscherping van de aan keurmeesters
te stellen eisen. Die eisen zijn op zich wel objectief, maar in de praktijk
blijkt dat het niet zo eenvoudig is ze ook objectief te controleren. Veelal
brengt objectivering van keuringen en controles met zich mee dat de garagehouders
extra investeringen in apparatuur moeten doen. Overigens vergt het normale
onderhoud ook steeds specifiekere apparatuur.De branche-organisaties hebben te kennen gegeven in te kunnen stemmen
met het voorstel met betrekking tot de rollenremtestbank. De minister realiseerde
zich dat kleine garagebedrijven – waarvan overigens vele hebben besloten
gezamenlijk een rollenremtestbank aan te schaffen – in de problemen
kunnen komen. Het in dit verband genoemde aantal van 600 is onjuist,
maar in het algemeen geldt dat, als er investeringen moeten worden gedaan
om te voldoen aan wettelijke vereisten, er altijd bedrijven zullen zijn die
tegen de rentabiliteitsgrens aanlopen. Een overgangsregeling leek haar niet
nodig omdat de invoering van het nieuwe systeem indertijd al een jaar is uitgesteld.
Er mag van worden uitgegaan dat de bedrijven op de hoogte waren van invoering
van de nieuwe regeling. Er valt nu eenmaal niet aan te ontkomen om met het
oog op de noodzakelijke objectivering van de keuringseisen specifieke technologische
voorzieningen te treffen.Er zijn uiteraard organisaties in elke EU-lidstaat die belang hebben bij
onafhankelijke keuringsstations en daarop ook hun lobby-activiteiten in onder
andere het EP richten. De minister benadrukte dat zij in de raad van ministers
zal bepleiten niet die kant op te gaan omdat het werken met een onafhankelijk
keuringsinstituut qua effectiviteit en kosten niet beter is dan het thans
in Nederland geldende systeem.Vervolgens schetste de minister in het kort de gang van zaken met betrekking
tot de dieselrookmeting. De jongste richtlijn houdt in dat met ingang van
1 januari 1996 alle wegvoertuigen met dieselmotoren, die in gebruik zijn genomen
na 1 januari 1980, periodiek worden gecontroleerd op de uitstoot van dieselrookdeeltjes.
In Duitsland en Engeland is men in 1993 gestart met deze keuringen, terwijl
Frankrijk ver gevorderd is met de voorbereiding ervan. Vandaag de dag voldoet
nog geen enkele EU-lidstaat aan de implementatie-eis. Die eisen hebben betrekking
op de roetmeters en de uitvoering van de toelatingsregeling. Verder moeten
er keuringsprocedures en werkinstructies worden opgesteld en dient er aan
de branches en automobilisten informatie te worden gegeven over de ARBO- en
milieu-aspecten. Hieraan wordt momenteel hard gewerkt. De apparatuureisen
zijn in definitief concept beschikbaar en de branche zal nog een tweede keer
reageren. De concepten van de procedures en instructies zijn in gevorderde
staat van ontwikkeling. Probleem is nog wel dat de keuring – diverse
malen moet het maximale toerental worden bereikt – nadelige milieu-
en arbeidsomstandigheden met zich mee brengt. Met de verantwoordelijke instanties
wordt momenteel overleg gevoerd, maar het ziet er naar uit dat werkplaatsen
en keuringshallen een afgescheiden en geluidgeïsoleerd deel moeten krijgen
voor die testen, die bovendien moet worden voorzien van een speciale rookgasafzuiging.
Als die eis inderdaad wordt gesteld, zal het waarschijnlijk nog wel even duren
voordat de dieselrookmeting definitief kan worden ingevoerd. Tweede termijnDe heer Leers (CDA) zei het jammer te vinden dat de minister
niet open staat voor de suggestie om de voor- en nadelen van een onafhankelijk
keuringsinstituut op een rij te zetten. De (kwaliteits)problemen van het Nederlandse
systeem zijn immers evident, met alle problemen vandien voor de verkeersveiligheid.De heer Van Gijzel (PvdA) meende dat aan elk systeem bepaalde
voor- en nadelen kleven, maar stelde vast dat een onafhankelijk keuringsinstituut
niet significant beter en op bepaalde punten zelfs slechter is dan het Nederlandse
systeem. Door zo nadrukkelijk te pleiten voor een onafhankelijk keuringsinstituut
als de heer Leers doet, wordt onrecht gedaan aan een instantie als de RDW
en alle garagehouders die gewetensvol hun werk doen.De heer Leers (CDA) wees erop dat een onafhankelijk keuringsinstituut
eraan kan bijdragen dat er een einde komt aan de situatie waarin veel garagehouders
ten onrechte worden afgeschilderd als mensen die misbruik maken van het (falende)
APK-systeem. De heer Van Gijzel (PvdA) antwoordde er geen bezwaar tegen
te hebben, de voor- en nadelen van een onafhankelijk keuringsinstituut nog
eens op een rij te zetten, maar meende wel dat daarmee andere opties niet
van tafel mogen worden geveegd. Kan de Kamer worden geïnformeerd over
de ins en outs van het Duitse systeem? Hij juichte het toe dat de minister
bereid is na te gaan welke verbeteringen er in het huidige systeem kunnen
worden aangebracht als het gaat om de afkeuringen.De heer Kamp (VVD) stelde nogmaals vast het Nederlandse systeem
in essentie deugt, maar dat enkele onderdelen ervan voor verbetering vatbaar
zijn. Gelukkig heeft de minister te kennen gegeven dat zij daaraan wil werken.
Het spreekt voor zich dat bij dit alles de automobilist niet onnodig op kosten
mag worden gejaagd.Mevrouw Van 't Riet (D66) zei de wettelijke vereiste van een
3%-steekproef belangrijk te blijven vinden. Een aantal van 500 000 ten
onrechte goedgekeurde auto's is natuurlijk te hoog, wat daarvan ook de reden
is. In het beleid dient prioriteit te worden gegeven aan het verlagen van
dit aantal.De heer Stellingwerf (RPF) zei vooralsnog niet overtuigd te
zijn van de noodzaak, een ander keuringssysteem in te voeren. Hij had waardering
voor het feit dat de minister de suggesties van BOVAG en anderen welwillend
zal bekijken. Ten slotte vroeg hij nog aandacht voor het argument dat de garagehouders
wat betreft de keuringen van vrachtwagens goed uit de voeten kunnen met het
huidige systeem.De minister zegde toe na te zullen gaan of een vergelijking
tussen de Nederlandse en Duitse situatie vruchtbaar kan zijn, maar wees erop
dat de onafhankelijke keuringsinstanties in Duitsland niet steekproefsgewijs
worden gecontroleerd. Zij ging ervan uit dat de gevraagde informatie –
ook die met betrekking tot de controle op afkeuringen – nog voor het
zomerreces aan de Kamer kan worden verstrekt.De minister wees er ten slotte op dat de testmethodieken voor vrachtwagens
onvoldoende objectief bleken en tot onduidelijkheden leidden. Daarom is gebruik
van een rollenremtestbank verplicht gesteld. Om te voorkomen dat elke garagehouder
voor (te) grote investeringen komt te staan, is in overleg met de branche
besloten een flexibel en gezamenlijk gebruik van deze apparatuur mogelijk
te maken. Het grote voordeel van een rollenremtestbank is dat kan worden gesimuleerd
dat een vrachtwagen geladen is, hetgeen bij testen op de weg niet mogelijk
is. De voorzitter van de commissie,BiesheuvelDe griffier van de commissie,Tielens-Tripels XNoot1Samenstelling: Leden: Blaauw (VVD), ondervoorzitter, Van den Berg (SGP),
Lilipaly (PvdA), Biesheuvel (CDA), voorzitter, Reitsma (CDA), Versnel-Schmitz
(D66), Van Gijzel (PvdA), Leers (CDA), Van Heemst (PvdA), Verbugt (VVD), Van
Rooy (CDA), Poppe (SP), Van 't Riet (D66), Duivesteijn (PvdA), H.G.J. Kamp
(VVD), Stellingwerf (RPF), Crone (PvdA), Roethof (D66), M.B. Vos (GroenLinks),
Verkerk (AOV), Van Zuijlen (PvdA), Van Waning (D66), Keur (VVD), Hofstra (VVD)
en Assen (CDA).Plv. leden: Blauw (VVD), Schutte (GPV), Van Gelder (PvdA),
Soutendijk-van Appeldoorn (CDA), Dankers (CDA), Jeekel (D66), Swildens-Rozendaal
(PvdA), Terpstra (CDA), Huys (PvdA), Korthals (VVD), Esselink (CDA), Hillen
(CDA), H. Vos (PvdA), Remkes (VVD), Leerkes (Unie 55+), Witteveen-Hevinga
(PvdA), Augusteijn-Esser (D66), Rosenmöller (GroenLinks), Boogaard (groep-Nijpels),
Valk (PvdA), Hoekema (D66), Klein Molekamp (VVD), Te Veldhuis (VVD) en Van
der Linden (CDA). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-24400-XII-44.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl