Wet belastingen op milieugrondslag; wijz. ivm de invoering van een regulerende energiebelasting; Brief ministers en staatssecretarissen over resultaten onderzoek naar hoofdlijnen mogelijke teruggaafregeling van de energiebelasting
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-11 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 24250, nr. 34

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

25-09-1996

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1996-1997

24250 nr. 34

17-09-1996

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaam1. Inleiding2. Uitwerking amendement3. Beoordeling4. Alternatieve oplossingOndertekeningBIJLAGE 1BIJLAGE 2
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 24250Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 27 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
24 250Wijziging van de Wet belastingen op milieugrondslag in verband met de
invoering van een regulerende energiebelastingnr. 34BRIEF VAN DE STAATSSECRETARIS VAN FINANCIËN EN DE MINISTERS VAN
ECONOMISCHE ZAKEN EN VAN VOLKSHUISVESTING, RUIMTELIJKE ORDENING EN MILIEUBEHEERAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-GeneraalDen Haag, 17 september 1996Onder verwijzing naar onze brief van 6 mei jl., kamerstukken II 1995/96,
24 250, nr. 33, informeren wij u hierbij over de resultaten van het onderzoek,
dat gelet op het amendement Remkes/De Vries (zie punt 1) tot doel had de hoofdlijnen
van een mogelijke teruggaafregeling van de energiebelasting te schetsen (punt
2). In deze brief geven wij tevens aan waarom wij afzien van de beoogde teruggaafregeling
(punt 3). Ten slotte doen wij concrete voorstellen voor een alternatief (punt
4). 1. InleidingMet het amendement Remkes/De Vries (kamerstukken II 1995/96, 24 250,
nr. 13) wordt beoogd te komen tot een bij algemene maatregel van bestuur vast
te stellen teruggaafregeling energiebelasting ten behoeve van «verbruikers
die in het kader van met Onze Ministers gemaakte afspraken verplichtingen
op zich hebben genomen ter verbetering van de energie-efficiency.» Het
amendement is in de Wet belastingen op milieugrondslag (Wbm) verwerkt als
artikel 36q.Bij de behandeling van de energiebelasting is voorts een amendement ingediend
(kamerstukken II 1995/96, 24 250, nr. 24), waarmee wordt beoogd te komen
tot een bij algemene maatregel van bestuur vast te stellen wetswijziging.
Het betreft het vervallen van het onderscheid bij elektriciteit tussen groot-
en klein-verbruikers (maximale doorlaatwaarde 3*80 Ampère). Als gevolg
hiervan wordt het verbruik van elektriciteit tot de bovengrens van 50 000
kWh bij iedere afnemer belast. Het amendement is in de Wbm verwerkt als artikel
36p. Het vervallen van vorenbedoeld onderscheid leidt tot een extra opbrengst
van circa 80 mln. gulden per jaar.Op grond van de met vorenbedoelde amendementen samenhangende motie (kamerstukken
II 1995/96, 24 250, nr. 31) wordt het vervallen van vorengenoemd onderscheid
gekoppeld aan de inwerkingtreding van de eerdergenoemde teruggaafregeling. 2. Uitwerking amendementBij de uitwerking zijn verschillende varianten aan de orde geweest. Bij
de keuze tussen de varianten speelt een groot aantal aspecten een rol. Naast
de uitvoerings- en budgettaire aspecten valt te denken aan economische en
energetische effecten, maar ook aan aspecten zoals verenigbaarheid met EU-recht
(staatssteun) en vooral met het gelijkheidsbeginsel.Uitgangspunt voor een mogelijke regeling is geweest dat een teruggaaf
van belasting gebaseerd zou moeten zijn op een aan objectieve criteria toetsbare
prestatie van het individuele bedrijf dat, hetzij rechtstreeks hetzij via
een sector of branche, een afspraak jegens de rijksoverheid is aangegaan inzake
verbetering van zijn energie-efficiency. Teruggaaf zou dan plaatsvinden indien
het individuele bedrijf zou voldoen aan de vereisten zoals die zouden worden
neergelegd in een algemene maatregel van bestuur.Het onderzoek resulteerde in eerste instantie in een regeling die zou
bestaan uit een teruggaaf van energiebelasting voor bedrijven die in het kader
van een meerjarenafspraak (MJA) of een integrale milieu taakstelling (IMT)
verplichtingen op zich hebben genomen ter verbetering van de energie-efficiency.
De doelgroep van de teruggaafregeling werd dus gevormd door bedrijven die
tot een MJA-sector1 of IMT-sector2 behoren (hierna: MJA- en IMT-bedrijven). Daarnaast werd het van belang
geacht dat ook aan bedrijven en instellingen die vanwege het ontbreken van
een MJA- of IMT-kader niet in aanmerking komen voor een teruggaaf van energiebelasting –
voornamelijk in het MKB en de zakelijke dienstverlening – een extra
stimulans zou worden gegeven om te investeren in verbetering van hun energie-efficiency.
De prestatie van deze bedrijven en instellingen op het gebied van energiebesparing
hoeft immers niet onder te doen voor die van MJA- en IMT-bedrijven. Voor deze
categorie bedrijven en instellingen zou daarom een extra faciliteit moeten
worden geschapen, waarbij het voor de hand zou liggen daarvoor aan te koppelen
bij de te ontwikkelen investeringsaftrek voor investeringen in energiebesparende
voorzieningen en duurzame energie (energie-investeringsaftrek, zoals aangekondigd
in de Derde Energienota, kamerstukken II 1995/96, 24 525, nrs. 1–2).
Voor laatstgenoemde faciliteit komen in beginsel alle bedrijven in aanmerking,
die in de inkomsten- of vennootschapsbelasting worden betrokken. Voor de non-profitsector,
die zonder bijzondere regeling niet van de investeringsaftrek zou kunnen profiteren,
zou dan nog een aanvullende regeling moeten worden getroffen.In bijlage 1 wordt de opzet van vorengenoemde teruggaaf-regeling nader
beschreven.Bij het beschikbare budget voor de teruggaafregeling (circa 80 mln. per
jaar; zie punt 1) en gelet op de te verwachten toeloop op MJA/IMT, zou een
teruggaaf van energiebelasting van 50% het maximum zijn. De teruggaaf zou
worden verleend op basis van een verklaring van NOVEM. Deze verklaring zou
een beperkte geldigheidsduur hebben, bij voorbeeld drie jaren, waarna opnieuw
een toetsing zou moeten plaatsvinden.Met betrekking tot de uitvoeringskosten van de teruggaafregeling voor
de overheid is gebleken dat deze, zeker in verhouding tot de te verlenen faciliteit,
fors zijn.Indien NOVEM zowel MJA- als IMT-bedrijven zou moeten gaan controleren,
zou uitbreiding van de formatie nodig zijn; de kosten hiervan worden geraamd
op 5 mln. per jaar. De nieuwe taken die voor de belastingdienst zouden voortvloeien
uit teruggaafregeling energiebelasting, extra faciliteit energie-investeringsaftrek
en bewaking budget, zouden leiden tot een uitbreiding van de formatie; de
kosten hiervan worden geraamd op 9 mln. per jaar. De invoeringskosten –
met name kosten voor wijziging van het geautomatiseerde systeem –
zouden eenmalig 9 mln bedragen.Ook zou een dergelijke regeling voor het bedrijfsleven leiden tot aanzienlijke
extra administratieve lasten in verband met het voldoen aan de in de regeling
te stellen administratieve eisen.Voorts zou bij de verdere uitwerking van de te ontwerpen definitieve teruggaafregeling
moeten blijken of deze de toets van het Europese staatssteunregime en van
een gelijke behandeling kan doorstaan, terwijl ook een goed evenwicht tussen
rechtvaardigheid en uitvoerbaarheid (voor zowel het bedrijfsleven als de overheid)
zal moeten worden gevonden. Met het oog daarop zou bij het verder uitwerken
van de regeling het nodige overleg met zowel Brussel als het bedrijfsleven
noodzakelijk zijn. 3. BeoordelingZoals uit de in bijlage 1 geschetste hoofdlijnen blijkt, zou sprake zijn
van een regeling die met name wat betreft het verzekeren van rechtsgelijkheid
tussen de betrokken bedrijven, aan een forse individuele toetsing onderhevig
zou zijn. Derhalve zou de regeling uitvoeringstechnisch zeer complex zijn.
We hebben hiervoor al gewezen op de zeer forse structurele uitvoeringskosten
van circa 14 mln gulden per jaar. Ter vergelijking: de perceptiekosten van
de energiebelasting (structurele opbrengst 2100 mln gulden per jaar) zijn
3,6 mln gulden per jaar. Bovendien zou nog een groot aantal problemen dienen
te worden opgelost. Veel van deze problemen zijn terug te voeren op de omstandigheid
dat een verbruiksbelasting, zoals de energiebelasting, zich nu eenmaal niet
zo goed leent voor op individuele bedrijven toegesneden stimuleringsmaatregelen.
Laatstbedoelde bedrijven zijn niet de belastingplichtigen voor de energiebelasting;
dat zijn immers de energiebedrijven. Dit betekent dat energiebelasting moet
worden teruggegeven aan andere bedrijven dan de belastingplichtigen voor deze
belasting. Indien het slechts om een beperkt aantal bedrijven zou gaan, zou
dit bezwaar minder sterk gelden. Bij het voorziene aantal bedrijven en instellingen
waaraan teruggaaf zou moeten worden verleend (minimaal 20 000), leidt
dit echter tot een enorme administratieve rompslomp. In dit verband wordt
eraan herinnerd dat tijdens de mondelinge behandeling van het wetsvoorstel
energiebelasting door de tweede ondergetekende juist met het oog op een mogelijke
«gigantische bureaucratische rompslomp» (Handelingen II, 11 oktober
1995, blz. 11–698) reeds expliciet een voorbehoud is gemaakt voor de
teruggaafregeling.Nu de uitvoering van een teruggaafregeling energiebelasting dermate ingewikkeld
blijkt en gepaard zou gaan met onevenredig zware administratieve lasten, zowel
bij de overheid als bij het bedrijfsleven, hebben wij gezocht naar een methode
waaraan niet die bezwaren kleven en waarmee toch tegemoet wordt gekomen aan
de wens van de Kamer om het bedrijfsleven, dat in het kader van afspraken
verplichtingen is aangegaan ter verbetering van de energie-efficiency te ontzien.
Dit heeft uiteindelijk geresulteerd in een keuze voor een alternatief, dat
zowel voor MJA/IMT-bedrijven als voor bedrijven die niet tot deze categorie
behoren, een belangrijke stimulans inhoudt voor het doen van energiebesparende
investeringen, uitvoeringstechnisch veel eenvoudiger is en minder administratieve
rompslomp meebrengt. Dit alternatief komt in punt 4 aan de orde. 4. Alternatieve oplossingIn de Derde Energienota is een investeringsaftrek voor investeringen in
energiebesparende bedrijfsmiddelen (energie-investeringsaftrek) aangekondigd.
Deze aftrek zou worden gefinancierd uit de opbrengst van de opheffing
van de vrijstelling vennootschapsbelasting voor energiebedrijven per 1 januari
1997. Het opheffen van deze vrijstelling kan echter pas met ingang van 1 januari
1998 worden geëffectueerd. Aangezien de regering energiebesparing en
duurzame energie-opwekking van groot belang acht, is besloten de energie-investeringsaftrek
toch reeds per 1 januari 1997 in werking te laten treden.Daartoe wordt de opbrengst (circa 80 mln gulden per jaar) van het afschaffen
van de vrijstelling van energiebelasting voor grootverbruikers van elektriciteit
(op grond van artikel 36p van de Wbm kan dit worden gerealiseerd bij algemene
maatregel van bestuur) voor de energie-investeringsaftrek ingezet, alsmede
de gelden die in het kader van de CO2-brief (kamerstukken II 1994/95,
22 232, nr. 7) beschikbaar zijn gesteld. De opheffing van de vrijstelling
voor de vennootschapsbelasting voor energiebedrijven per 1 januari 1998 zal
er toe leiden dat additioneel budget voor de energie-investeringsaftrek ter
beschikking komt. De aftrek zal zodanig worden vormgegeven dat daardoor een
extra impuls wordt gegeven aan investeringen door de categorie bedrijven waarop
het amendement ziet. Deze wijze van aanwending sluit ook logisch aan bij de
investeringsinspanning die het bedrijfsleven in het kader van MJA's of IMT's
voor energiebesparing doet.De energie-investeringsaftrek is opgenomen in het Belastingplan 1997,
waarnaar wij kortheidshalve verwijzen. In het kort zijn de hoofdlijnen van
de energie-investeringsaftrek de volgende:♦ Algemene doelstelling: het bevorderen van investeringen
in energiebesparing en duurzame energie, met name bij het MKB en bij bedrijven
met wie een MJA of een IMT is afgesloten.♦ Werking: Vpb/IB-plichtige ondernemers wordt toegestaan
bij hun belastingaangifte een percentage van het investeringsbedrag in relevante
energiebesparende technieken of duurzame energie af te trekken van de fiscale
winst. Relevante investeringen zijn investeringen in bedrijfsmiddelen die
op in de Staatscourant te publiceren lijsten staan vermeld.Het Kabinet zoekt naar een passende oplossing voor dát deel van
de non-profitsector, dat thans niet mag leasen (en daardoor niet van de energie-investeringsaftrek
kan profiteren).Naar verwachting zullen MJA- en IMT-bedrijven ruimschoots gebruik kunnen
maken van deze regeling omdat ze in het kader van de MJA/IMT investeringen
moeten doen om de afgesproken doelstellingen te bereiken en omdat met de betrokken
sectoren wordt overlegd over de op de lijsten te plaatsen bedrijfsmiddelen.
NOVEM kan de betrokken bedrijven de weg wijzen naar het beschikbare financiële
instrumentarium, waaronder de energie-investeringsaftrek.De teruggaaf van energiebelasting zou bij een teruggaaf van 50% (zie punt
2) maximaal f 8 838,- bedragen1. Bij
de energie-investeringsaftrek wordt een dergelijk voordeel al gehaald bij
een investering van circa f 48 500,– (uitgaande van het bij
dit investeringsbedrag toepasselijke percentage voor de energie-investeringsaftrek
van 52 en een Vpb-tarief van 35%). Voor MJA- en IMT-bedrijven levert de energie-investeringsaftrek
dus vanaf dat investeringsniveau meer op dan de teruggaaf van energiebelasting.Wat de uitvoering betreft is de energie-investeringsaftrek voor het MJA/IMT-bedrijfsleven
veel eenvoudiger. Het via de fiscus verrekenen van de investeringsaftrek met
de winst brengt geen grote administratieve lasten met zich mee. Dit in tegenstelling
tot de teruggaafregeling energiebelasting, waarbij sprake zou zijn van een
omvangrijk monitoringsysteem om prestaties van individuele bedrijven te kunnen
beoordelen.Aanwending van de opbrengst van het vervallen van de vrijstelling van
energiebelasting voor grootverbruikers van elektriciteit maakt het mogelijk
de energie-investeringsaftrek voor de categorie van grote bedrijven
reeds in 1997 te starten en ook structureel de ruimte voor investeringssteun
voor deze categorie bedrijven groter te maken dan oorspronkelijk mogelijk
zou zijn geweest. Tot slot is een energie-investeringsaftrek voor overheid
en bedrijfsleven ook efficiënter wat uitvoeringskosten betreft hetgeen
uitstekend past in het kabinetsbeleid betreffende deregulering en beperking
van administratieve lasten. De Staatssecretaris van Financiën,W. A. F. G. VermeendDe Minister van Economische Zaken,G. J. WijersDe Minister van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer,M. de Boer BIJLAGE 1HOOFDLIJNEN TERUGGAAFREGELING ENERGIEBELASTINGDe hoofdlijnen van een mogelijke teruggaafregeling zijn als volgt.Een MJA-bedrijf heeft in de huidige systematiek een aantal
formele verplichtingen: ondertekening van een toetredingsbrief; opstellen
van een energiebesparingsplan; voldoen aan jaarlijkse verplichtingen op het
gebied van monitoring. In verband met de belastingteruggaaf zouden daar twee
verplichtingen bijkomen: goedkeuring van het energiebesparingsplan door NOVEM
en nakoming van de gemaakte energiebesparingsafspraken. De NOVEM zou dit moeten
controleren en vervolgens een verklaring afgeven op grond waarvan de belastingdienst
een teruggaaf zou kunnen verlenen.Voor IMT-bedrijven is sprake van een milieu-convenant, dat
is ondertekend door de branche-organisaties. Individuele bedrijven tekenen
in tegenstelling tot MJA-bedrijven geen toetredingsbrief. De binding van individuele
bedrijven binnen IMT-sectoren wordt als volgt vormgegeven:– in het convenant met de metalectro neemt energiebesparing
een zelfstandige plaats in. Bedrijven kunnen een bedrijfsmilieuplan (BMP)
opstellen; daarin moet een energieparagraaf zijn opgenomen. Ter ondersteuning
van de bedrijven dient een «energiemaatregelendocument», dat de
stand der techniek voor energiebesparing in de desbetreffende sector weergeeft.
In het kader van de vergunningverlening moet het bevoegd gezag (provincie
of gemeente) het BMP goedkeuren. Daarbij kunnen bevoegd gezag en bedrijf prioriteiten
stellen (veel of weinig aandacht besteden aan energiebesparende maatregelen).– bedrijven in de grafische industrie kunnen een checklist
invullen waaruit blijkt welke energiebesparende maatregelen zij zullen treffen.
Ook hier bestaat een energiemaatregelendocument dat de stand der techniek
weergeeft. De checklist kan voor het bevoegd gezag uitgangspunt zijn bij de
vergunningverlening (Wet milieubeheer).In het kader van de mogelijke teruggaafregeling zouden IMT-bedrijven (uit
de twee bovengenoemde sectoren) op gelijkwaardige wijze dienen te worden beoordeeld
als MJA-bedrijven. Bedrijven zouden dus individueel dienen te zijn toegetreden
en de te leveren prestatie zou van een vergelijkbaar niveau dienen te zijn.
Het niveau van de te leveren prestatie komt primair tot uitdrukking in de
energie-paragraaf van het BMP of de checklist, die daartoe door een gekwalificeerde
instantie dienen te worden beoordeeld. Voorts zou het bedrijf moeten aantonen –
aan bevoegd gezag of de NOVEM – dat het de gemaakte afspraken nakomt.
Voor beide benaderingen geldt dat duidelijk moet zijn wanneer een prestatie
voldoende is en hoe de resultaten periodiek worden beoordeeld, zoals bij de
MJA-bedrijven het geval is. Daartoe zou voor beide voornoemde sectoren een
norm voor de te leveren prestatie moeten worden vastgesteld; hierbij zou aansluiting
kunnen worden gezocht bij de hiervoor genoemde documenten met energiebesparende
maatregelen, die de stand der techniek weergeven. In elk geval zou verzekerd
moeten zijn dat de norm vergelijkbaar is met de norm voor de MJA-bedrijven. BIJLAGE 2LIJST VAN AFKORTINGEN BMPBedrijfsmilieuplanIBInkomstenbelasting IMTIntegrale milieu taakstellingMJAmeerjarenafspraak MKBmidden- en kleinbedrijf NOVEMNederlandse
Onderneming voor Energie en Milieu VpbVennootschapsbelasting WbmWet
belastingen op milieugrondslagXNoot1Onder «MJA-sectoren» worden zowel industriële
sectoren als sectoren in de tertiaire en kwartaire sfeer begrepen, waarmee
een MJA is afgesloten. XNoot2IMT staat voor Integrale Milieu Taakstelling; het betreft sectoren waarmee
een milieuconvenant is afgesloten, maar waarvoor geen MJA geldt. Dit zijn
de grafische industrie en delen van de metalectro.XNoot1In 1998 is de te betalen energiebelasting maximaal f 17 676;
(170 000 m3* 9,53 ct) + (50 000 kWh * 2,95 ct). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-24250-34.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl