Premiedifferentiatie WW; Kabinetsstandpunt
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-09 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 27227, nr. 1

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

11-07-2000

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1999-2000

27227 nr. 1

29-06-2000

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekeningLichaamKABINETSSTANDPUNT PREMIEDIFFERENTIATIE WW1. Inleiding2. Ontwikkelingen in de WWGrafiek 1 Ontwikkeling van het instroompercentage WW 1980 –
1999* 3. De onderzoeksresultaten4. Het advies van de SER5. Het standpunt van het kabinet5.1 Ontwikkelingen5.2 Voor- en nadelen van premiedifferentiatie
in de WW5.3 Hoge instroom van kortdurende werkloosheid5.4 Oudere werknemers in de WWBIJLAGE 1 ONTWIKKELINGEN IN DE WWTabel 1. Instroom in de WW naar leeftijd, 1990–1999 • samenstelling van de instroom in relatie tot vergrijzing• kans op langdurige werkloosheidTabel 2. Aandeel van de instroom naar leeftijd dat binnen
26 weken werk hervat, 1993–1999 b. Aandeel oudere werknemers in het totale WW-bestandTabel 3a. Verdeling van de instroom WW naar leeftijd,
1990–1999 Tabel 3b. Aantal verzekerden, aantal nieuwe uitkeringen
(instroom) en aantal nieuwe uitkeringen per 100 verzekerden (instroomkans)
per leeftijdsklasse in 1999 Tabel 4. Verdeling van het aantal lopende uitkeringen
WW naar leeftijd, 1990–1999 Tabel 5. Aandeel van het aantal lopende uitkeringen WW
naar leeftijd, 1990–1999 Tabel 6. Werkhervattingskansen naar leeftijdscategorie,
1993–1999 Tabel 7. Beëindiging WW-uitkering naar reden, 1999 
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 27227Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 42 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
27 227Premiedifferentiatie WWnr. 1BRIEF VAN DE STAATSSECRETARIS VAN SOCIALE ZAKEN EN WERKGELEGENHEIDAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-Generaal's-Gravenhage, 29 juni 2000Hierbij doe ik u toekomen het kabinetsstandpunt premiedifferentiatie
WW.De Staatssecretaris van Sociale Zaken en Werkgelegenheid,J. F. Hoogervorst KABINETSSTANDPUNT PREMIEDIFFERENTIATIE WW1. InleidingIn het regeerakkoord is aangegeven dat invoering van premiedifferentiatie
in de WW overwogen kan worden, afhankelijk van de uitkomsten van de evaluatie
van de verlenging van de wachtgeldperiode. Tevens is aangegeven dat prikkels
om de vermijdbare instroom in de WW te beperken en de uitstroom te bevorderen
waar mogelijk worden versterkt.Al eerder is door het (toenmalige) kabinet aangegeven dat invoering van
premiedifferentiatie in de WW een instrument zou kunnen zijn om de instroom
in de WW te beperken en mogelijk de arbeidsparticipatie van ouderen te bevorderen.
In Werken aan zekerheid (Tweede Kamer, vergaderjaar
1996–1997, 25 010, nrs. 1–2) is aangekondigd dat het kabinet
onderzoek zou doen naar de vraag of premiedifferentiatie wellicht een bruikbaar
instrument is om de instroom in de WW te beperken.Inmiddels zijn twee onderzoeken met betrekking tot premiedifferentiatie
WW afgerond. Het betreft in de eerste plaats de evaluatie van de verlenging
van de wachtgeldperiode; de resultaten van deze evaluatie zijn gepresenteerd
in «Evaluatie van de verlenging van de wachtgeldperiode in de WW»1.In de tweede plaats is een onderzoek verricht naar de kwantitatieve gevolgen
van invoering van verschillende vormen van premiedifferentiatie; de resultaten
van dit onderzoek zijn gepresenteerd in «Nieuwe financieringsvormen
van de WW»2.Beide onderzoeken heb ik u 2 mei jl. doen toekomen.In zijn advies inzake de arbeidsdeelname ouderen is de SER ingegaan op
de wenselijkheid van invoering van een aantal mogelijke vormen van premiedifferentiatie
om de arbeidsparticipatie van oudere werknemers te bevorderen.Al deze punten zijn voor het kabinet thans de aanleiding om zijn visie
op de wenselijkheid van invoering van premiedifferentiatie WW te presenteren.De opzet van dit kabinetsstandpunt is als volgt. In paragraaf 2 wordt
ingegaan op de recente ontwikkelingen in de WW, die van belang zijn bij de
afweging om premiedifferentiatie in te voeren. Paragraaf 3 gaat kort
in op de resultaten van de twee onderzoeken naar premiedifferentiatie. In
paragraaf 4 wordt de visie van de SER op premiedifferentiatie in de WW
gepresenteerd. Paragraaf 5 tenslotte geeft het standpunt van het kabinet
weer.2. Ontwikkelingen in de WWHet beroep op de WW is vanaf 1994 gestaag gedaald dankzij een aanhoudend
gunstige conjunctuur. Deze positieve ontwikkeling neemt niet weg dat twee
trendmatige ontwikkelingen in de WW bijzondere aandacht vragen.Allereerst blijkt uit een vergelijking over twintig jaar dat sprake is
van een opwaartse trend in de instroom van werklozen. Niet alleen in absolute
aantallen, maar ook in relatieve zin, als rekening wordt gehouden met het
toenemende aantal werknemers. De kans dat werknemers instromen in de WW (het
instroompercentage) is in de eerste helft van de jaren negentig gestegen tot
een historisch ongeëvenaard hoog niveau.Dankzij de voortdurend hoge werkgelegenheidsgroei in de tweede helft van
de jaren negentig is de instroom nadien afgenomen. Maar ondanks die
gunstige conjuncturele situatie en ondanks het feit dat de toegangsdrempel
tot de WW in 1995 door aanscherping van de referte-eisen is verhoogd, bevond
de WW-instroom zich de afgelopen drie jaar op een vergelijkbaar niveau als
begin jaren tachtig, tijdens een diepe recessie. Deze ontwikkeling van het
instroompercentage is in onderstaande grafiek gepresenteerd.Grafiek 1 Ontwikkeling van het instroompercentage WW 1980 –
1999* Een hoge instroom in de WW, die overigens de laatste jaren eveneens gepaard
gaat met een hoge uitstroom uit de WW, is een aanwijzing voor de toegenomen
flexibiliteit op de arbeidsmarkt. Op zich is dit een positieve ontwikkeling.
De hoge instroom in de WW heeft echter ook een keerzijde. Het kan eveneens
indiceren dat onnodig vaak gebruik wordt gemaakt van de WW tussen twee dienstverbanden
of als onderbreking van een dienstverband (seizoenswerkloosheid). Instroom
in de WW houdt bovendien altijd het risico in dat de werkloosheid langdurig
wordt waardoor de kans op werkhervatting aanzienlijk vermindert; dit is vooral
een risico als de conjunctuur omslaat.Het voorkomen van werkloosheid blijft de beste remedie tegen dit risico
van langdurige werkloosheid. Tegelijkertijd moet worden geconstateerd dat
de financiering van de WW thans geen (financiële) prikkel biedt voor
individuele werkgevers om (kortdurende) werkloosheid te voorkomen.Dit geldt in het bijzonder voor sectoren die zich kenmerken door een seizoenspatroon
van de werkzaamheden. In deze sectoren is het nog steeds gebruikelijk om werknemers
in de periode dat minder werkzaamheden worden verricht een beroep te laten
doen op de WW om ze vervolgens weer in dienst te nemen als de werkzaamheden
aantrekken. Een aantal sectoren heeft initiatieven ontplooid om het beroep
op de WW te voorkomen. Ook hier geldt echter dat een individuele stimulans
voor werkgevers ontbreekt.De tweede ontwikkeling die aandacht behoeft is de instroom van oudere
werknemers in de WW en vooral het relatief hoge aandeel van oudere werknemers
in het totale bestand van de WW. De instroom van werknemers in de leeftijdscategorie
55 – 64 jaar is in absolute zin weliswaar het laagste van alle leeftijdscohorten,
maar relatief (in verhouding tot het aantal verzekerde werknemers in dezelfde
leeftijdscategorie) stroomden oudere werknemers in 1999 het meeste in. Het hoge aandeel van oudere werknemers in het totale WW-bestand wordt
veroorzaakt door de combinatie van hoge WW-instroom en een zeer geringe uitstroom
naar werk, in samenhang met het met de leeftijd toenemende recht op WW en
de ontheffing van de sollicitatieplicht. Hierdoor was eind 1999 bijna 28%
van het WW-bestand ouder dan 57,5 jaar, hoewel het aantal verzekerde werknemers
in deze leeftijdscategorie minder dan 3 procent bedroeg.Op de ontwikkeling van het beroep op de WW wordt in bijlage 1 uitgebreider
ingegaan.3. De onderzoeksresultatenInmiddels zijn twee onderzoeken naar premiedifferentiatie in de WW afgerond.
Het eerste onderzoek betreft de evaluatie van de verlenging van de wachtgeldperiode.
Het tweede onderzoek betreft de kwantitatieve gevolgen van verschillende vormen
van premiedifferentiatie.De wachtgeldperiode is per 1 januari 1998 verlengd van 13 weken naar zes
maanden. Tegelijkertijd werd de wachtgeldpremie een volledige werkgeverspremie.
Het doel van deze maatregelen was om werkgevers een grotere financiële
prikkel te geven om de kortdurende werkloosheid te beperken.De belangrijkste conclusie uit de evaluatie is dat de verlenging van de
wachtgeldperiode nog niet heeft geleid tot nieuwe initiatieven om de kortdurende
werkloosheid terug te dringen. Uit het onderzoek blijkt dat in veel sectoren
werkgevers nog nauwelijks op de hoogte zijn van de maatregel. Slechts in enkele
sectoren, waar de kortdurende werkloosheid relatief omvangrijk is, zijn er
initiatieven gericht op het beperken van de kortdurende werkloosheid. Veel
van deze initiatieven waren echter al voor 1 januari 1998 in gang gezet.Het tweede onderzoek betreft de kwantitatieve gevolgen van vormen van
premiedifferentiatie in de WW. Met behulp van een econometrisch model zijn
verschillende varianten van premiedifferentiatie doorgerekend, variërend
van verdere premiedifferentiatie binnen de wachtgeldperiode tot volledige
premiedifferentiatie voor de gehele duur van de WW-uitkering. Met behulp van
het model kunnen alleen kwantitatieve uitspraken worden gedaan over de effecten
van premiedifferentiatie op de vraag naar arbeid, met andere woorden de gevolgen
op de werkgelegenheid. Het model kent geen arbeidsaanbodkant; dit betekent
dat het model niet kan aangeven welke de gevolgen van de werkgelegenheidsgroei
zijn voor de uitstroom uit de WW en het aantal WW-gerechtigden. Het model
geeft tenslotte alleen de gevolgen in de structurele situatie weer; geen uitspraken
(kunnen) worden gedaan over de effecten gedurende de invoeringsfase.De belangrijkste conclusie van het onderzoek is dat invoering van verdergaande
premiedifferentiatie leidt tot positieve effecten op de werkgelegenheid. Deze
effecten zijn groter naarmate de financiële prikkel (de mate van premiedifferentiatie)
groter is, aldus de onderzoekers.Cruciaal voor de beoordeling van de uitkomsten van het onderzoek is de
mate, waarin de veronderstelde gedragsreacties van werkgevers, zich daadwerkelijk
zullen voordoen. De centrale veronderstelling, die aan het onderzoek ten grondslag
ligt, is dat werkgevers volkomen rationeel-calculerend handelen. Dit vertaalt
zich in de veronderstelling dat werkgevers te allen tijde hun personeelsbestand
zodanig kiezen dat de contante waarde van de winst over de gehele duur van
de onderneming wordt gemaximaliseerd. Dit betekent weer dat werkgevers hun
gedrag steeds bepalen, rekening houdend met de (verre) toekomst. Met betrekking
tot het gehanteerde model is een aantal kanttekeningen te plaatsen. In het model zijn in de eerste plaats de prijsgevoeligheden (elasticiteiten)
van werkgevers geschat. In feite zijn hierover alleen empirische gegevens
uit de Verenigde Staten voorhanden. De arbeidsmarkt in de VS verschilt echter
aanzienlijk van die in Nederland. De uitkeringen zijn er laag en kortdurend,
zodat de werkgever mag aannemen dat de kosten van premiedifferentiatie beperkt
zullen zijn. Daarnaast kent Nederland al hoge ontslagkosten in vergelijking
met de VS.Het onderzoek stelt in de tweede plaats dat de financiële risico's
voor werkgevers (met name kleinere werkgevers) toenemen naarmate de doorberekening
van de WW-lasten groter is, maar doet geen uitspraak of deze risico's in bepaalde
gevallen te groot zouden worden en tot een zeer terughoudend aannamebeleid
zouden leiden. Impliciet houden de onderzoekers zelf hiermee al rekening.
Hoewel de positieve gevolgen van invoering van premiedifferentiatie het grootst
zijn bij de meest vergaande vorm van premiedifferentiatie kiezen de onderzoekers
zelf al voor een gematigder vorm van premiedifferentiatie.Tenslotte geeft het onderzoek alleen de resultaten op de lange termijn.
Geen uitspraken kunnen worden gedaan over de effecten in de overgangsfase.Gezien de genoemde beperkingen van het onderzoek, de onzekerheid of werkgevers
in de praktijk daadwerkelijk op de veronderstelde wijze zullen reageren, het
ontbreken van empirische gegevens in Nederland en de risico's van vergaande
vormen van premiedifferentiatie is het kabinet van mening dat de resultaten
van het onderzoek een te wankele basis vormen voor introductie van vergaande
vormen van premiedifferentiatie.4. Het advies van de SERIn zijn advies Arbeidsdeelname Ouderen gaat de SER ook in op premiedifferentiatie
in de WW. Op voorhand dient te worden benadrukt dat het SER-advies, en dus
de visie van de SER ten aanzien van premiedifferentiatie, alleen betrekking
heeft op de positie van oudere werknemers.De SER wijst premiedifferentiatie op ondernemingsniveau af. De uiteindelijke
gevolgen daarvan voor de werkgelegenheid en het beroep op de werkloosheidsregelingen
zijn volgens de SER met zeer veel onzekerheid omgeven vanwege de tegengestelde
effecten. De SER doelt daarbij met name op het negatieve effect op de werkhervattingskans
van werkloze werknemers en de (financiële) risico's voor ondernemingen,
met name in het midden- en kleinbedrijf.Wel acht de SER, onder voorwaarden, verdergaande sectorale premiedifferentiatie
een begaanbare weg. De SER heeft in zijn advies aangegeven een voorstander
te zijn van verdere premiedifferentiatie naar premiegroepen, die beschouwd
kunnen worden als deelsectoren met een eigen premie. Een dergelijke wijze
van premiedifferentiatie introduceert meer prikkels: de WW-lasten worden immers
over een kleinere groep ondernemingen dan de volledige sector omgeslagen.
Tegelijkertijd blijft een zeker niveau van verevening gewaarborgd.De mogelijkheid van invoering van risicogroepen in de wachtgeldperiode
wijst de SER af vanwege de mogelijke cumulatie van onverzekerbare risico's
en de beperkte beïnvloedbaarheid van het werkloosheidsrisico.5. Het standpunt van het kabinet5.1 OntwikkelingenUit paragraaf 2 blijkt dat de recente ontwikkelingen in de WW op
twee terreinen nadere aandacht vragen, te weten de hoge instroom van kortdurend
werklozen en het hoge (en langdurige) beroep van oudere werknemers
op de WW. Beide ontwikkelingen vergen een afzonderlijke benadering met eigen
oplossingsrichtingen.Alvorens in te gaan op beide ontwikkelingen worden eerst de voor- en nadelen
van invoering van premiedifferentiatie geschetst.5.2 Voor- en nadelen van premiedifferentiatie
in de WWHet belangrijkste voordeel van invoering van premiedifferentiatie is dat
er een directe relatie ontstaat tussen de gegenereerde WW-last en de hoogte
van de premie. Werkgevers zullen derhalve bij de afweging om werknemers te
ontslaan expliciet rekening gaan houden met de kosten van dit ontslag. Dit
kan tot gevolg hebben dat werkgevers afzien van ontslag van werknemers. Dit
kan ook tot gevolg hebben dat, indien ontslag onvermijdelijk is, dat werkgevers
eerder jongere werknemers zullen ontslaan. De WW-lasten van jongere werknemers
zijn immers als gevolg van de lagere gemiddelde uitkering én de kortere
duur van de WW-uitkering lager dan van oudere werknemers.Premiedifferentiatie heeft ook nadelen.In de eerste plaats zal het selectiegedrag van werkgevers toenemen. Werkgevers
zullen terughoudender worden bij het aannemen van nieuw personeel; ze lopen
immers het risico dat ze deze werknemers later tegen hoge kosten weer moeten
ontslaan. Dit leidt tot een verstarring van de arbeidsmarkt: de mobiliteit
van werknemers zal afnemen. Tevens heeft premiedifferentiatie, zonder flankerend
beleid, een negatief effect op de werkhervattingskans van werkloze werknemers.
Dit zou met name voor oudere werknemers, voor wie de WW-last voor de werkgever
bij ontslag het hoogst is, het geval kunnen zijn.In de tweede plaats nemen de financiële risico's voor werkgevers
toe. Werkgevers kunnen worden geconfronteerd met hoge premies. In dit opzicht
verschilt de aard van het WW-risico wezenlijk van het WAO-risico: waar de
kans dat een (relatief) groot aantal werknemers van één werkgever
in de WAO komt gering is, kan zich dit bij de WW in tijden van laagconjunctuur
juist wel voordoen.Het kabinet wil de nadelen van invoering van premiedifferentiatie niet
veronachtzamen. Met name de mogelijke negatieve gevolgen voor de werkhervattingskansen
van oudere werknemers schat het kabinet hoog in. Om deze reden dient naar
het oordeel van het kabinet premiedifferentiatie gematigd en met flankerend
beleid te worden ingezet.5.3 Hoge instroom van kortdurende werkloosheidDe WW kent thans geen financiële prikkels voor individuele werkgevers
om het beroep op de WW te beperken. De evaluatie van de verlenging van de
wachtgeldperiode laat zien dat deze niet of nauwelijks heeft geleid tot sectorale
initiatieven om dit beroep te beperken. Het kabinet is dan ook van mening
dat, zonder afbreuk te doen aan de flexibilisering van de arbeidsmarkt, meer
prikkels wenselijk zijn om de kortdurende werkloosheid zoveel mogelijk te
beperken.De SER stelt voor om binnen de wachtgeldperiode premiegroepen in te voeren.
Op deze wijze worden de lasten over een kleinere groep werkgevers omgeslagen.
Daarbij speelt ook een rol dat premiegroepen thans al binnen een (beperkt)
aantal wachtgeldfondsen bestaan.Het kabinet deelt de visie van de SER ten aanzien van verdere invoering
van premiegroepen niet. Het nadeel van de (verdere) invoering van premiegroepen,
dat ook als zodanig door de SER wordt onderkend, is dat het zogenaamde «free-rider-probleem»
niet wordt weggenomen: «goede»ondernemingen blijven
meebetalen aan «slechte» ondernemingen, vanwege de blijvende verevening
binnen de te onderscheiden premiegroepen. Dit reduceert de kans dat de beoogde
gedragsreacties zullen optreden aanzienlijk. Een ondernemer is immers vooral
geïnteresseerd in wat zijn directe concurrent moet betalen. Daarnaast
betreft de invoering van premiegroepen een vrijwillige keuze van de sectoren.
Niet gegarandeerd kan derhalve worden dat deze vorm van premiedifferentiatie
ook daadwerkelijk zal worden ingevoerd. Het verplicht invoeren van premiegroepen
is geen werkbare oplossing: er is immers geen werkbaar indelingscriterium
voor een dergelijke indeling voorhanden. Indien het indelingscriterium zou
zijn dat werkgevers naar aard van hun werkzaamheden worden ingedeeld, moet
worden voorgeschreven welke werkgevers in welke premiegroep komen. Dit roept
direct grote discussies op bij de werkgevers: zij zullen er alles aan doen
om anders ingedeeld te worden indien dit een lagere premie op zou leveren.
Een dergelijke verplichte indeling versterkt derhalve in hoge mate de thans
al spelende indelingsproblemen bij de wachtgeldsectoren.Het kabinet kiest daarom voor de invoering van risicogroepen binnen de
wachtgeldfondsen, waaruit de eerste zes maanden van de WW worden gefinancierd.
Binnen ieder wachtgeldfonds wordt een aantal risicogroepen geïntroduceerd.
Iedere risicogroep kent zijn eigen premie, waarbij een aantal risicogroepen
een hogere premie hebben dan de gemiddelde premie van het wachtgeldfonds en
een aantal risicogroepen een lagere premie. Werkgevers worden vervolgens op
basis van hun individuele WW-risico ingedeeld
in een risicogroep. Werkgevers met een lager dan gemiddeld WW-risico worden
ingedeeld in een risicogroep met een lagere premie, werkgevers met een hoger
dan gemiddeld WW-risico in een risicogroep met een hogere premie.Het aantal risicogroepen binnen een wachtgeldfonds kan variëren,
onder meer afhankelijk van de spreiding van de WW-risico's en de omvang van
het wachtgeldfonds. Naarmate de spreiding van de WW-risico's in een wachtgeldfonds
groter is en naarmate de omvang van het wachtgeldfonds groter is, kunnen meer
risicogroepen worden geïntroduceerd.De hoogte van de premies van de risicogroepen wordt zodanig vastgesteld
dat de totale premie-opbrengsten van het wachtgeldfonds toereikend zijn voor
de financiering van de totale lasten van het fonds. De vaststelling van de
premies van de risicogroepen geschiedt daarnaast zodanig, dat de hoogte van
de premies draagbaar is.Dit systeem is in hoge mate vergelijkbaar met het systeem, zoals dit gold
in de Ziektewet voor invoering van de WULBZ.Met de invoering van risicogroepen wordt het belangrijkste nadeel van
de huidige financiering van de wachtgeldperiode weggenomen, namelijk het ontbreken
van het onderscheid tussen concurrenten die goed presteren en die minder goed
presteren (het «free-rider-probleem»). Werkgevers krijgen derhalve
een directe prikkel om vermijdbaar beroep op de WW tegen te gaan en zien hun
inspanningen vertaald in een lagere premie dan hun minder goed presterende
concurrent.De SER stelt dat invoering van risicogroepen zou leiden tot een mogelijke
cumulatie van risico's, leidend tot te hoge premies, mede gezien de beperkte
beïnvloedbaarheid van het WW-risico.Het kabinet is met de SER van mening dat de introductie van risicogroepen
niet mag leiden tot te hoge financiële lasten voor werkgevers. Het systeem
van risicogroepen kent hiertoe voldoende mogelijkheden. Kenmerkend voor een
systeem van risicogroepen is immers dat werkgevers niet volledig worden afgerekend
op hun individuele WW-risico. In de premiestelling wordt derhalve altijd rekening
gehouden met een bepaalde mate van verevening binnen een wachtgeldfonds. Dit
betekent dat bij een neergang van de conjunctuur, die zou kunnen leiden tot
hoge premies voor sommige werkgevers, een grotere mate van verevening in de premiestelling kan worden aangebracht. Daarnaast zal steeds bijzondere
aandacht worden geschonken aan de kleinere bedrijven. In concreto betekent
dit dat kleinere bedrijven, ongeacht hun individuele WW-risico, altijd ingedeeld
zullen worden in een risicogroep die op of niet te ver van de gemiddelde wachtgeldpremie
ligt.Het kabinet is van mening dat de invoering van deze nieuwe prikkel in
de vorm van risicogroepen kan bijdragen tot een reductie van het beroep op
de WW zónder dat dit leidt tot te hoge risico's voor werkgevers.5.4 Oudere werknemers in de WWIn paragraaf 2 is aangegeven dat het hoge beroep van oudere werknemers
op de WW zowel voortvloeit uit een relatief hoge instroom in de WW als uit
een lage werkhervattingskans van oudere werknemers. Eenmaal werkloos keert
slechts een zeer gering deel van de oudere werknemers weer terug in het arbeidsproces.
Naast de geringe bereidheid van werkgevers om ouderen in dienst te nemen,
speelt hierbij ook een rol dat werknemers van 57,5 jaar en ouder als enige
recht op WW hebben tot hun 65ste jaar terwijl zij tegelijkertijd zijn vrijgesteld
van de gebruikelijke sollicitatieverplichting. Dit alles leidt ertoe dat het
aandeel van oudere werknemers in het totale bestand van WW-gerechtigden zeer
hoog is en voortdurend toeneemt.Het kabinet meent dat getracht moet worden om deze ontwikkeling te keren,
mede vanwege het gegeven dat het kabinetsbeleid om te komen tot een andere
financiering van de VUT-regelingen en tot instroombeperking bij de WAO de
druk op de WW kan doen toenemen.Tegelijkertijd zou enig voorstel niet tot gevolg moeten hebben dat de
werkhervattingskans van oudere werknemers, die op dit moment toch al zeer
gering is, nog meer verslechtert.Vanwege de zeer specifieke positie van werknemers van 57,5 jaar en ouder
meent het kabinet dat het beleid zich op deze categorie zou moeten richten
in de vorm van een specifieke maatregel. Het kabinet meent dat de beste manier
om dit te bereiken de introductie is van een verplicht eigen risico voor de
werkgever. Het eigen risico heeft betrekking op de WW-lasten die voortvloeien
uit de instroom van werknemers van 57,5 jaar en ouder. Dit eigen risico zou
gemiddeld 25% (kleiner voor kleine bedrijven; groter voor grote bedrijven)
van de WW-lasten moeten bedragen, zolang de WW-uitkering voortduurt (derhalve
maximaal 7,5 jaar). Het eigen risico wordt door de uitvoeringsinstelling onmiddellijk
bij de werkgever in rekening gebracht.Om te voorkomen dat deze forse financiële prikkel voor een klein
deel van de populatie de toch al beperkte kans op werkhervatting schaadt,
stelt het kabinet voor werkgevers te vrijwaren van het verplicht eigen risico
indien het gaat om een werknemer die na zijn 50ste verjaardag door de betrokken
werkgever in dienst is genomen.Het kabinet meent dat de voorgestelde maatregelen, de introductie van
risicogroepen voor de eerste zes maanden werkloosheid en een gedeeltelijk
eigen risico voor de WW-lasten van werknemers van 57,5 jaar en ouder, een
doeltreffend antwoord kunnen zijn op de trendmatige ontwikkelingen die in
de WW gesignaleerd zijn. Naarmate het preventieve karakter van deze specifieke
maatregelen meer effect sorteert, wordt tevens een belangrijke bijdrage geleverd
aan het voorkomen van langdurige werkloosheid. BIJLAGE 1 ONTWIKKELINGEN IN DE WWVoor de afweging ten aanzien van invoering van premiedifferentiatie en
de eventuele keuze voor (vormen van) premiedifferentiatie is van belang welke
ontwikkelingen zich de afgelopen jaren hebben voorgedaan. Een tweetal hoofdlijnen
is in het kabinetsstandpunt reeds aan de orde geweest. In deze bijlage worden
deze hoofdlijnen ander uitgewerkt en toegelicht.In onderstaande tabel is de ontwikkeling van de instroom voor de periode
1990–1999 gepresenteerd. In het kabinetsstandpunt is de ontwikkeling
van de instroom in relatieve zin, in verhouding tot het aantal verzekerden,
al geschetst.Tabel 1. Instroom in de WW naar leeftijd, 1990–1999  199019911992199319941995199619971998199915–24 jaar114,4122,2134,1158,5159,138,6123,291,668,846,725–34 jaar109,3127,9151,9191,1215,7209,5204,6181,3153,9113,635–44 jaar62,173,987,0108,2121,3124,1123,3112,2102,380,845–54
jaar32,539,849,965,278,277,881,378,174,159,755–64 jaar14,018,221,626,336,529,127,623,028,424,2totaal332,3382,0444,5549,3611,3579,1560,0486,2427,5325,3Bron: Lisv, Kroniek van de Sociale verzekeringen 1999Lisv, Jaaroverzicht WW 1999Uit tabel 1 blijkt dat de instroom in de WW vanaf 1994 fors is gedaald.
Desalniettemin is het aantal nieuwe WW-uitkeringen in 1999 nog steeds aanzienlijk.
Als dit hoge niveau van de instroom kan worden verklaard door de toegenomen
flexibilisering van de arbeidsmarkt dan zal deze thans al hoge instroom in
de WW nog veel hoger worden indien de conjunctuur omslaat.• samenstelling van de instroom in relatie tot vergrijzingTevens blijkt uit tabel 1 dat de daling van de instroom vanaf 1994
zich vooral heeft voorgedaan in de jongere leeftijdscohorten. De daling van
de instroom ten opzichte van 1994 (het jaar met de hoogste WW-instroom) neemt
af naarmate de leeftijd toeneemt. Dit betekent dat hierin een risico kan schuilen
in vergelijking met de toenemende vergrijzing.• kans op langdurige werkloosheidDe toegenomen flexibilisering van de arbeidsmarkt heeft tot gevolg dat
meer dan voorheen personen gedurende korte tijd werkloos zijn. De verwachting
van kortdurende werkloosheid kan echter misplaatst blijken. Instroom in de
WW kan dan de bron worden van langer durende werkloosheid. Bovendien lopen
personen, die op jonge leeftijd veel van werkgever wisselen met korte tussenpozen
in de WW op latere leeftijd een risico dat ze minder aantrekkelijk worden
voor een werkgever en dan langdurig werkloos kunnen raken.In onderstaande tabel wordt gepresenteerd welk deel van de instroom binnen
26 weken weer werk vindt. Daarbij is gemakshalve aangenomen dat instroom en
werkhervatting in hetzelfde jaar plaatsvinden. Tabel 2. Aandeel van de instroom naar leeftijd dat binnen
26 weken werk hervat, 1993–1999  199319941995199619971998199915 t/m 2449,6%51,3%56,9%53,2%61,6%61,8%58,7%25 t/m 3440,4%40,3%46,4%47,3%51,5%52,9%51,0%35 t/m 4436,1%34,6%37,4%38,0%44,6%46,1%47,4%45 t/m 5430,2%28,5%33,4%31,8%35,9%39,0%41,0%55 t/m 6412,4%10,0%14,0%14,3%19,2%17,0%19,4%Bron: LisvUit tabel 2 blijkt dat het aandeel van de instroom dat binnen korte tijd
weer werk vindt is toegenomen in de periode 1993–1999. Tevens blijkt
echter dat een niet onaanzienlijk deel van de instroom er niet in slaagt binnen
korte periode werk te hervatten, ondanks de gunstige economische situatie
gedurende vele jaren. Het risico bestaat derhalve dat bij een omslag van de
conjunctuur instroom in de WW leidt tot meer langdurige werkloosheid. Tevens
blijkt uit de tabel dat het aandeel kortdurende werkloosheid fors afneemt
naarmate de leeftijd toeneemt.b. Aandeel oudere werknemers in het totale WW-bestandEen tweede relevante ontwikkeling in de WW van de afgelopen jaren is het
relatief grote en groeiende aandeel oudere werknemers in de WW. Hieronder
wordt op een aantal relevante aspecten nader ingegaan.In tabel 3a is de verdeling van de instroom in de WW naar leeftijd gepresenteerd
voor de jaren 1990–1999.Tabel 3a. Verdeling van de instroom WW naar leeftijd,
1990–1999  199019911992199319941995199619971998199915 t/m 24 jaar34,4%32,0%30,2%28,9%26,1%23,9%22,0%18,8%16,1%14,4%25 t/m 34 jaar32,9%33,5%34,2%34,8%35,3%36,2%36,5%37,3%36,0%35,0%5 t/m 44 jaar18,7%19,3%19,6%19,7%19,8%21,4%22,0%23,1%23,9%24,9%45 t/m 54 jaar9,8%10,4%11,2%11,9%12,8%13,4%14,5%16,1%17,3%18,4%55 t/m 64 jaar4,2%4,8%4,9%4,8%6,0%5,0%4,9%4,7%6,6%7,4%totaal%100%100%100%100%100%100%100%100%100%100%Bron: Lisv, Kroniek van de Sociale verzekeringen 1999Lisv, Jaaroverzicht WW 1999Uit de tabel lijkt af te leiden dat de instroom van werknemers in de leeftijdscategorie
55–64 jaar relatief gering is. Dit vloeit voort uit het feit dat hier
de omvang van de absolute instroom van ouderen (die gering is) wordt afgezet
tegen de totale instroom. Dit vertekent de ontwikkelingen in zoverre dat daarmee
geen inzicht wordt geboden in de ontwikkeling van de instroom in verhouding
tot het aantal werkzame ouderen in dezelfde leeftijdscategorie.In het recent verschenen jaaroverzicht WW 1999 van het Lisv wordt speciale
aandacht besteed aan deze relatieve positie van de leeftijdscategorie 57,5–65
jaar. Tot 1999 werd door het Lisv niet over deze categorie afzonderlijk gerapporteerd
(maar over de groep 55–65 jaar). Tabel 3b geeft de verhouding weer tussen
de instroom en het aantal verzekerden per leeftijdsklasse. Gemiddeld was de
instroom WW vorig jaar 6,0 nieuwe uitkeringen per 100 verzekerden. Deze cijfers
zijn overigens niet vergelijkbaar met het in grafiek 1 gepresenteerde instroompercentage,
waar de instroom wordt uitgedrukt in mensjaren en niet in personen. Tabel 3b. Aantal verzekerden, aantal nieuwe uitkeringen
(instroom) en aantal nieuwe uitkeringen per 100 verzekerden (instroomkans)
per leeftijdsklasse in 1999  verzekerdeninstroominstroom per 100 verzekerden 15 t/m 24108446,73,4% 25 t/m 341699113,66,7% 35 t/m 44135380,86,0%45 t/m 54100559,65,9% 55 t/m 57,514510,47,1% 57,5 en ouder15913,88,7% totaal (incl. onbekend)5454325,26,0%Bron: Lisv, Jaaroverzicht WW 1999Uit tabel 2 bleek dat met name voor de oudere leeftijdscohorten de werkhervatting
binnen korte tijd laag is. Dit betekent dat deze werknemers vaak langer werkloos
zijn. Daarnaast hebben oudere werknemers langer aansprak op WW dan jongere
werknemers. In termen van het aantal lopende uitkeringen is het beeld van
de verdeling over de leeftijdscohorten dan ook totaal anders. Onderstaande
tabellen geven het aantal lopende uitkeringen, wederom voor de jaren 1990
tot en met 1999, zowel in absolute aantallen als het aandeel per leeftijdscohort
in het totale bestand.Tabel 4. Verdeling van het aantal lopende uitkeringen
WW naar leeftijd, 1990–1999  199019911992199319941995199619971998199915–24 jaar25,738,845,257,753,740,733,922,916,39,725–34
jaar44,361,075,9103,7118,1102,992,282,362,744,335–44 jaar35,945,555,075,388,788,383,369,158,344,545–54 jaar27,734,542,558,675,979,981,672,458,247,955–64 jaar43,348,352,058,373,983,490,288,484,974,7totaal176,9228,1270,6353,6410,3395,1381,1335,1280,4221,1Bron: Lisv, Kroniek van de Sociale verzekeringen 1999Lisv, Jaaroverzicht WW 1999Uit tabel 4 blijkt dat het aantal lopende uitkeringen sinds 1994 fors
is afgenomen. Deze daling heeft zich vooral voorgedaan in de jongere leeftijdscohorten.
Het aantal uitkeringen van werknemers van 55 – 64 jaar is tot 1997 voortdurend
gestegen. Alleen in 1998 en 1999 heeft zich een daling voorgedaan; het niveau
in 1999 is nog steeds gelijk aan dat van 1994, het jaar waarin het totale
aantal WW-uitkeringen het hoogst was.Tabel 5. Aandeel van het aantal lopende uitkeringen WW
naar leeftijd, 1990–1999  199019911992199319941995199619971998199915–24 jaar14,5%17,0%16,7%16,3%13,1%10,3%8,9%6,8%5,8%4,4%25–34 jaar25,0%26,7%28,0%29,3%28,8%26,0%24,0%24,6%22,4%20,0%35–44 jaar20,3%19,9%20,3%21,3%21,6%22,3%21,9%20,6%20,8%20,1%45–54 jaar15,7%15,1%15,7%16,6%18,5%20,2%21,4%21,6%20,8%21,7%55–64 jaar24,5%21,2%19,2%16,5%18,0%21,1%23,7%26,4%30,6%33,8%totaal100%100%100%100%100%100%100%100%100%100%Bron: Lisv, Kroniek van de Sociale verzekeringen 1999Lisv, Jaaroverzicht WW 1999Uit tabel 5 blijkt dat het aandeel van de categorie 55–64-jarigen
in het bestand sinds 1997 het hoogst is van alle cohorten. In termen van de totale uitkeringslasten in de WW is het aandeel van de werknemers
van 55 – 64 jaar nog groter; de gemiddelde uitkering van deze groep
is immers hoger dan van jongere werknemers.In tabel 6 zijn de werkhervattingskansen gepresenteerd naar leeftijd.Werkhervattingskans is daarbij gedefinieerd als het aantal beëindigingen
in de WW wegens werkhervatting in een jaar gedeeld door de som van het aantal
nieuwe plus lopende uitkeringen in dat jaar. Daarbij moet worden aangetekend
dat sprake kan zijn van dubbeltellingen. Het is bijvoorbeeld mogelijk dat
een nieuwe uitkering ontstaat, die tevens wordt geregistreerd als lopende
uitkering. Dit vanwege het feit dat het aantal nieuwe uitkeringen een stroomgrootheid
is, terwijl het aantal lopende uitkeringen een standgrootheid betreft.De werkhervattingskans verschilt van de in tabel 2 gepresenteerde cijfers.
In tabel 2 is aangegeven welk deel van de instroom WW
binnen 26 weken weer werk vindt. De werkhervattingskans geeft inzicht welk
deel van de totale WW-populatie op enig moment
(dus ongeacht de duur van de uitkering) weer werk vindtOnderstaande tabel geeft de werkhervattingskans weer naar leeftijdscategorie
voor de jaren 1993 tot en met 1999.Tabel 6. Werkhervattingskansen naar leeftijdscategorie,
1993–1999  15 t/m 2425 t/m 3435 t/m 4445 t/m 5455 t/m 64199953,4%48,3%46,1%38,3%9,1%199854,2%48,9%43,9%35,7%7,5%199754,4%46,2%41,3%30,5%6,9%199647,0%42,8%34,9%25,9%6,0%199550,8%43,2%34,7%26,3%6,4%199444,3%35,4%29,7%21,6%5,3%199340,3%32,8%28,5%21,5%5,6%Bron: Lisv, Kroniek van de Sociale verzekeringen 1999Lisv, Jaaroverzicht WW 1999Uit tabel 6 blijkt het volgende.– De werkhervattingskansen zijn voor alle leeftijdscategorieën
toegenomen in de periode 1993 tot en met 1999.– De werkhervattingskansen zijn hoger naarmate de leeftijd lager
is. Voor alle leeftijdscategorieën uitgezonderd de leeftijdsklasse 55
tot en met 64 jaar zijn de werkhervattingskansen aanzienlijk. De leeftijdsklasse
55 tot en met 64 jaar wijkt duidelijk af ten opzichte van de overige categorieën.Beëindiging wegens werkhervatting is voor alle leeftijdscategorieën
uitgezonderd de leeftijdsklasse van 55 tot en met 64 jaar de belangrijkste
reden van beëindiging van de uitkering. Voor laatstgenoemde groep is
het bereiken van de maximumduur de belangrijkste reden. Dit in tabel 7 geïllustreerd.Tabel 7. Beëindiging WW-uitkering naar reden, 1999  werkher.max65zw-aooverig15 t/m 2461,0%8,0%0,0%4,8%26,2% 25 t/m 3459,3%8,9%0,0%9,7%22,1% 35 t/m 4460,6%9,3%0,0%9,7%20,4% 45 t/m 5458,2%7,5%0,0%14,0%20,3% 55 t/m 6423,2%30,2%11,1%12,6%22,8%Bron: Lisv, Kroniek van de Sociale verzekeringen 1999Lisv, Jaaroverzicht WW 1999XNoot1Nederlands Economisch Instituut, 2000.XNoot2Economisch Instituut Tilburg, 1999. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-27227-1.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl