Internationale kinderontvoering; Brief minister over de wijze waarop partijen worden bijgestaan door de Centrale Autoriteit
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-04 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 30072, nr. 15

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

23-10-2008

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2008-2009

30072 nr. 15

15-10-2008

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Gerelateerde publicaties

Kamerstuk 30072, nr. 15 b4Gerelateerde publicatie
Kamerstuk 30072, nr. 15 b3Gerelateerde publicatie
Kamerstuk 30072, nr. 15 b2Gerelateerde publicatie
Kamerstuk 30072, nr. 15 b1Gerelateerde publicatie

 
 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 30072Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 18 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
30 072Internationale kinderontvoeringnr. 15BRIEF VAN DE MINISTER VAN JUSTITIEAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-GeneraalDen Haag, 15 oktober 2008In mijn antwoord op vragen van de heer Teeven (maart 2007)1 is uw Kamer toegezegd dat onderzoek wordt verricht naar de wijze waarop
in de verschillende verdragslanden invulling wordt gegeven aan de uitvoering
van het Haags Kinderontvoeringsverdrag. Dit verdrag verplicht landen tot het
inrichten van een teruggeleidingsprocedure voor het geval dat ouders kinderen
ongeoorloofd meenemen naar dat land. Ongeoorloofd wil zeggen in strijd met
het bestaande gezagrecht over het kind. Hiervan is bijvoorbeeld sprake indien
twee ouders het gezag hebben en de ene ouder het kind meeneemt naar het buitenland
tegen de wil van de andere ouder in. Als uitgangspunt in het Verdrag geldt
dat de rechter in het land van de gewone verblijfplaats van het kind dient
te beslissen over de gezagssituatie en dus de toekomstige woonplaats van het
kind. Het kind wordt daarom teruggeleid naar dit land. De rechter van het
land waarnaar het kind is meegenomen toetst evenwel of er een grond aanwezig
is om teruggeleiding van het kind te weigeren. De weigeringsgronden die worden
genoemd in het Verdrag worden restrictief door de rechtspraak geïnterpreteerd,
om te voorkomen dat in de teruggeleidingsprocedure in feite definitief over
het gezag wordt beslist.De heer Teeven refereerde in zijn Kamervragen in het bijzonder aan de
wijze waarop partijen in inkomende zaken in rechte worden bijgestaan door
de Centrale autoriteit. Bij gerechtelijke procedures die conform het Verdrag
moeten leiden tot de teruggeleiding van kinderen wordt de achtergebleven ouder,
de ouder in strijd met wiens gezagsrecht het kind is meegenomen naar Nederland,
(kosteloos) vertegenwoordigd door een medewerker van de Centrale autoriteit.
Dat betekent dat Nederlandse ambtenaren buitenlandse partijen bijstaan in
procedures tegen Nederlandse staatsburgers. Dat wordt niet door iedereen begrepen.
Ook wordt door sommigen wel een rolvermenging ervaren: eerst probeert de Centrale
autoriteit een schikking tussen de ouders te bereiken en later wordt tegen
die ontvoerende ouder geprocedeerd, waarbij wel geldt dat de rechter, en niet
de Centrale autoriteit, de beslissing neemt over de vraag of het kind terug
moet naar het land van zijn gewone verblijfplaats.Het toegezegde onderzoek heeft inmiddels plaatsgevonden. Aan professor
mr. M. V. Antokolskaia en mr. G. C. A. M. Ruitenberg (beiden
werkzaam bij de Vrije Universiteit) heb ik gevraagd om de taak en werkzaamheden
van de centrale autoriteiten in een aantal landen te beschrijven met betrekking
tot de uitvoering van het Haags Kinderontvoeringsverdrag. Bij deze quick scan
is geïnventariseerd welke taken en werkzaamheden de centrale autoriteiten
hebben, of daarbij ook andere (overheids)organisaties betrokken zijn en zo
ja, met welke taak en rol, alsmede hoe de procesvertegenwoordiging geregeld
is. Ik wilde daarbij aan de hand van de ervaringen in het buitenland mede
onderzocht zien welke punten aandacht vragen wanneer wij tot aanpassing van
de procedure zouden overgaan en de procesvertegenwoordiging aan de advocatuur
zouden overlaten. Een exemplaar van het rapport Taken en
functies van de Centrale Autoriteit bij de uitvoering van het Haags Kinderontvoeringsverdrag
in Duitsland, Engeland&Wales, Frankrijk en Zweden, dat naar aanleiding
van het onderzoek is opgesteld, bied ik u hierbij aan.1 Hiermee wordt tevens gehoor gegeven aan het verzoek van de vaste commissie
voor Justitie van 29 september 2008 om uw Kamer over dit onderzoek te
informeren. Uit het rapport blijkt onder meer dat, anders dan in Nederland,
in de onderzochte landen (zoals in de meeste landen) de achtergebleven ouder
in de praktijk zich laat vertegenwoordigen door een advocaat. De borging van
de rechtsbijstand (kwaliteit en toegang) verschilt van land tot land. In Engeland
en Wales en in Zweden is als gevolg van concentratie van rechtsmacht een kleine
kring van gespecialiseerde advocatenkantoren ontstaan. In Duitsland en Frankrijk
is de concentratie minder groot. Een aandachtspunt in Frankrijk en Duitsland
is de van overheidswege gefinancierde rechtsbijstand, met name wanneer het
arbeidsintensieve zaken betreft. In Engeland en Wales ervaart men voorts ongelijkheid
tussen ouders als het gaat om de rechtsbijstand. De rechtsbijstand van de
achtergebleven ouder is kosteloos, terwijl voor de verkrijging van de rechtsbijstand
door de ontvoerende ouder een toets op de kans van slagen nodig is (alleen
bij een redelijke kans van slagen komt men in aanmerking voor van overheidswege
gefinancierde rechtsbijstand). In Duitsland en Frankrijk wordt geklaagd over
de duur van de procedure. In Engeland wordt de procedure in eerste aanleg
en hoger beroep in 21 dagen afgerond, maar wordt ervaren dat er te weinig
tijd is voor een schikking/mediation. In Frankrijk houdt een onderdeel van
het ministerie van Justitie zich bezig met mediation. Het optreden van de
overheid wordt in alle landen, ongeacht het gekozen systeem, kritisch beoordeeld.
De (emotionele) aard van het onderwerp (twee ouders die tegenover elkaar staan)
is daar waarschijnlijk debet aan.In het licht van het voorgaande heb ik het voornemen om de rol en de taak
van de Centrale autoriteit te wijzigen. De huidige werkwijze kent als voordeel
dat de achtergebleven ouder dankzij de inzet van de Centrale autoriteit de
beschikking heeft over een gemakkelijk toegankelijke rechtsingang. Dat voordeel
weegt echter niet op tegen het belang dat aan de gelijke positie van partijen
meer recht wordt gedaan door elk van de ouders te verplichten zelf een advocaat
in te schakelen. Dat betekent wel dat dat voor de achtergebleven ouder, die
immers vanuit het buitenland procedeert, een extra drempel kan ontstaan bij
het verkrijgen van rechtsbijstand. Ik zal in overleg met de Raad voor Rechtsbijstand
en de Nederlandse Orde van Advocaten bezien op welke wijze daaraan tegemoet
kan worden gekomen. De huidige werkwijze bij teruggeleidingsprocedures is
in de wet vastgelegd. Ik bereid een wetsvoorstel voor dat een nieuwe werkwijze
mogelijk moet maken. Ik verwacht uw Kamer hierover begin 2009 nader te kunnen
berichten.Naast kritiek op de rol en taak van de Centrale autoriteit wordt belangrijke
kritiek geuit op de duur van de procedure. Deze kan onder omstandigheden
veel tijd in beslag nemen. Wanneer dat het geval is, wordt het uitgangspunt
van het Verdrag «eerst terug, dan praten» als rigide ervaren,
omdat het kind soms al meerdere jaren in Nederland verblijft. Om die reden
ga ik bezien op welke wijze de procedure kan worden verkort, waarbij voldoende
aandacht bestaat voor het belang van het kind bij het bereiken van een schikking.
Daarbij neem ik tevens in aanmerking het (spontane) advies «Knelpunten
bij de uitvoering van het Haags Kinderontvoeringsverdrag 1980 in Nederland»
van de Staatscommissie voor internationaal privaatrecht dat daarop betrekking
heeft en dat ik op 14 augustus 2008 heb ontvangen (bijlage). Dit najaar
vindt overleg plaats over de verbetering van de procedure. De Raad voor de
rechtspraak en andere betrokken partners zal ik daarbij betrekken. Ook ten
aanzien van dit onderwerp geldt dat ik verwacht uw Kamer begin 2009 nader
te kunnen berichten.Ik vertrouw uw Kamer met het voorgaande voor het moment voldoende te hebben
geïnformeerd.De minister van Justitie,E. M. H. Hirsch BallinXNoot1Tweede Kamer, 2006–2007, Aanhangsel 1053.XNoot1Ter inzage gelegd bij het Centraal Informatiepunt Tweede Kamer. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-30072-15.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl