Voorstel van wet Waalkens/Wolfsen wijz. Wetboek v Strafrecht i.v.m. o.a. verhoging maximale proeftijd dierenmishandeling; Nota naar aanleiding van het verslag
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2019-09-06 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 30511, nr. 10

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer

16-02-2009

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2008-2009

30511 nr. 10

 

 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 30511Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 29 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
30 511Voorstel van wet van de leden Waalkens en Ormel tot wijziging van het
Wetboek van Strafrecht in verband met het verhogen van de maximale proeftijd
voor misdrijven die de gezondheid of het welzijn van dieren benadelen, en
in verband met het verhogen van het strafmaximum voor onder meer het doden
van andermans dierennr. 10NOTA NAAR AANLEIDING VAN HET VERSLAGOntvangen 12 februari
2009De indieners hebben met belangstelling kennis genomen van het verslag.
Zij zijn erkentelijk voor de inhoudelijke reactie van de verschillende fracties
op het onderhavige initiatiefwetsvoorstel. Bij de beantwoording van de vragen
en opmerkingen zullen de indieners de onderstaande volgorde volgen:1. inleiding 12. praktijk 23. wettelijk kader 34. waarom 35. naleving houdverbod 56. buitenland 57. richtlijn van het OM inzake het eisen van het houdverbod als bijzondere
voorwaarde 68. artikelsgewijze toelichting 61. InleidingDe leden van de CDA-fractie vragen in het verslag naar verschillende begrippen
die in de memorie van toelichting worden gebruikt om dierenmishandeling aan
te duiden en wat de status van deze omschrijvingen is. Initiatiefnemers hebben
de omschrijving «misdrijf dat de gezondheid of het welzijn van één
of meer dieren benadeelt» gekozen ter verduidelijking. In technisch
opzicht sluit deze formulering aan bij het bestaande artikel 14b, tweede lid,
van het Wetboek van Strafrecht, waarin is bepaald: «de proeftijd kan
ten hoogste tien jaren bedragen indien er ernstig rekening mee moet worden
gehouden dat de veroordeelde wederom een misdrijf zal begaan dat gericht is
tegen of gevaar veroorzaakt voor de onaantastbaarheid van het lichaam van
een of meer personen.» Ook in dat bestaande artikellid zijn niet de
misdrijven genoemd die onder de algemene omschrijving vallen. In de memorie
van toelichting is bovendien aangegeven dat onder zo een misdrijf wordt verstaan
de strafbare feiten als bedoeld in de artikelen 36, eerste lid,37,40,43 en
61, eerste lid, van de GWWD. Ook het strafbare feit bedoeld in artikel 350,
tweede lid, van het Wetboek van Strafrecht valt in het algemeen onder dit
criterium.De leden van de fractie van de Partij van de Arbeid vragen om een toelichting
op het verwachte effect van het wetsvoorstel. Indieners verwachten, indien
dit wetsvoorstel wordt aangenomen, rechters de mogelijkheid te bieden om notoire
dierenbeulen voor een langere periode de mogelijkheid te ontzeggen om een
dier in bezit te hebben. Indieners verwachten hierdoor het dierenleed in Nederland
te verminderen.De leden van de fractie van de Partij van de Arbeid vragen de indieners
of zij met dit wetsvoorstel beogen dat een veehouder na het mishandelen van
zijn kat zelf geen vee meer mag houden. De indieners beogen dit niet en verwachten
vanuit het oogpunt van proportionaliteit niet dat een rechter ooit een zodanige
uitspraak zal doen, temeer er een onderscheid gemaakt kan worden tussen een
algemeen houdverbod of een houdverbod voor bepaalde dieren. Daarmee is ook
de vraag beantwoord van deze leden in hoeverre een rechter de vrijheid heeft
om binnen de bijzondere voorwaarden die hij kan opleggen onderscheid te maken
tussen een algeheel houdverbod voor dieren of een houdverbod voor bepaalde
dieren. Zoals u ook in de memorie van toelichting kunt lezen luidt artikel
14c, tweede lid, ten vijfde, van het Wetboek van strafrecht:«Bij toepassing van artikel 14a kunnen voorts de volgende bijzondere
voorwaarden worden gesteld: (...) 5°. andere bijzondere voorwaarden, het
gedrag van de veroordeelde betreffende, waaraan gedurende de proeftijd, of
een bij de veroordeling te bepalen gedeelte daarvan, heeft te voldoen.»
Het onderscheid tussen een algemeen houdverbod en een houdverbod voor bepaalde
dieren kan derhalve volgens indieners gemaakt worden.2. PraktijkDe leden van de CDA-fractie vragen om concreter aan te geven vanuit welke
organisaties de roep om dit houdverbod afkomstig is. De initiatiefnemers hebben
hiermee bedoeld de inspecteurs van de Landelijke Inspectiedienst Dierenbescherming
(LID). De leden van de CDA fractie vragen verder concreter aan te geven waarom
de indieners het houdverbod beperken tot dierenbeulen. In de praktijk is verwaarlozing
en mishandeling vaak een gevolg van psychiatrische problemen bij de houders.
Ook dan, wanneer men de gevolgen van het eigen gedrag niet kan overzien, moet
toch al sprake kunnen zijn van een houdverbod zo menen de leden. De initiatiefnemers
zijn het eens met de stellingname van de leden van de CDA fractie, maar het
houdverbod moet gebaseerd zijn op een voorwaardelijke veroordeling en vervolgens
op door de rechter opgelegde bijzondere voorwaarden. Een houdverbod kan aldus
niet zonder een veroordeling preventief worden opgelegd, ook niet ingeval
van personen die het eigen handelen niet kunnen overzien. Het wetsvoorstel
kan hier dan ook niet in voorzien.De leden van de VVD fractie vragen de indieners te verduidelijken waarom
het instrumentarium binnen de GWWD niet toereikend is. Het instrumentarium
van de GWWD is volgens de indieners toereikend. Als gevolg van amendement
Eerdmans is bij Wet herijking strafmaxima de maximale gevangenisstraf die
artikel 122, eerste lid, van de GWWD stelt op dierenmishandeling verhoogd
van twee naar drie jaren. Echter gaat het de indieners om naast de strafmaatregel
ook een houdverbod te kunnen opleggen om te voorkomen dat mensen herhaaldelijk
dieren kunnen blijven mishandelen. De indieners gaan hierbij uit van het principe
voorkomen is beter dan genezen. De leden van de VVD fractie vragen verder
of het hoge recidivecijfer in de genoemde voorbeelden niet beter te bestrijden
zijn door betere controle en monitoring van de personen die eerder veroordeeld
zijn. De indieners zijn van mening dat als het gaat om controle bij een persoon
met een bijzondere voorwaarde (houdverbod) slechts geconstateerd hoeft te
worden dat er een dier aanwezig is, aangezien daarna de voorwaardelijkheid
van de straf zoals opgelegd door de rechter komt te vervallen. De vervolgaanpak
is dus vele malen eenvoudiger.In de memorie van toelichting stelt dat rechters maar zelden de tot hun
beschikking staande maximale boete opleggen aan overtreders. De leden van
de VVD fractie vragen zich af waarom dat zo is. De indieners kunnen daar eveneens
slechts naar gissen. Echter is de tendens in Nederland dat gemiddeld beneden
de maximum strafmaat wordt bestraft. Zie bijvoorbeeld het onderzoek naar moord
en doodslag van het Nederlands Studiecentrum Criminaliteit en Rechtshandhaving
(NSCR, 2006).De leden van de ChristenUnie-fractie merken op dat in de memorie van toelichting
wordt aangegeven dat de rechter zelden besluit tot de hoogst mogelijke boete,
waarbij een bedrag wordt genoemd van € 11 250,00. En vragen
zich af of het hier om de vierde boetecategorie gaat. De indieners melden
dat het hier inderdaad gaat om de vierde boete categorie. Verder vragen de
leden van de ChristenUnie-fractie waarom de indieners voorstellen om de strafmaxima
te verhogen wanneer die straflimieten nu nauwelijks worden bereikt/opgelegd.
De indieners kunnen bevestigen dat de maximale boetes door rechters inderdaad
nauwelijks worden opgelegd. Maar personen kunnen nu al wel degelijk voor de
maximale periode (3 jaar) een houdverbod opgelegd krijgen.3. Wettelijk KaderDe leden van de CDA-fractie vragen om een nadere toelichting van de stelling
van de indieners dat een verlenging van de proeftijd tevens leidt tot een
verhoogde prioriteit bij het Openbaar Ministerie. De indieners volgen hier
de logica. De beoogde verzwaring van de strafbaarstelling is niet zomaar uit
de lucht komt vallen, maar is bedoeld om beter aan te sluiten op de gevoelens
in de maatschappij en de huidige gehanteerde normen en waarden in de omgang
met het dier. Doordat de overtredingen als ernstiger worden gezien, en de
strafmaat overeenkomstig wordt aangepast, ligt het volgens de indieners in
de rede dat het Openbaar Ministerie deze ontwikkeling zal volgen. De leden
van de CDA-fractie vragen vervolgens ten koste van welke aandacht voor welke
delicten deze verhoogde aandacht van het OM zal gaan. Deze redenatie komt
indieners vreemd over. In de eerste plaats hebben indieners niet het mandaat
om in de prioriteitsstelling van het OM te treden, in de tweede plaats wordt
met deze stelling de suggestie gewekt dat de vermindering of oplossing van
deze (veronderstelde) zeer zware belasting van het OM gezocht moet worden
in vermindering van wetgeving. Bovendien wordt verondersteld dat verhoging
van de ene prioriteit ten koste van de andere moet gaan. Indieners zijn van
mening dat een eventuele te zware belasting van het justitieel apparaat op
een andere manier moet worden opgelost.De leden van de SP-fractie vragen naar de huidige mogelijkheden om een
houdverbod op te leggen en of deze mogelijkheid ook wordt toegepast. De mogelijkheid
bestaat en wordt ook al toegepast, zie hiervoor kamerstuk 28 286 nr.
256. Indieners zijn echter van mening dat de huidige mogelijkheden uitgebreid
moeten worden, waartoe dit voorstel dient. Indieners delen echter niet de
observatie van de leden van de SP-fractie dat veel recidive van ernstige dierenmishandeling
op veemarkten plaatsvindt. De aangewezen organisaties die er op toe moeten
zien dat bij deze activiteiten goed met de dieren wordt omgegaan zijn de Voedsel
en Waren Autoriteit (VWA) en de Landelijke Inspectie Dienst (LID).4. WaaromDe leden van de CDA fractie vragen de indieners de stelling dat de naleving
van het houdverbod eenvoudig is met feiten te onderbouwen. De controle geschiedt
relatief eenvoudig: de inspecteur constateert de overtreding, de officier
van justitie vordert dat alsnog de voorwaardelijke straf ten uitvoer gebracht
moet worden, en de rechter beveelt hiertoe. Tegen de beslissing tot het alsnog
ten uitvoer leggen staat geen rechtsmiddel open.De leden van de PvdA-fractie vraagt of de indieners kunnen toelichten
waarom van de bij het Openbaar Ministerie aangeleverde zaken betreffende dierenmishandeling
een groot deel geseponeerd wordt en een groot deel wordt afgedaan met een
transactie. De Nederlandse rechtspraak kent een opportuniteitsbeginsel. Dit
houdt in dat het Openbaar Ministerie kan afzien van vervolging van strafbare
feiten als daarmee een hoger algemeen maatschappelijk belang wordt gediend.
Klaarblijkelijk is dat bij deze zaken met betrekking tot dierenmishandeling
het geval. Vervolgens vragen de leden van de PvdA-fractie of de indieners
van mening zijn dat het wetsvoorstel hier verandering in kan brengen. De indieners
zijn van mening, dat er met dit wetsvoorstel meer mogelijkheden ontstaan om
recidive van dierenbeulen te bestrijden. Indieners zijn echter niet gemachtigd
te treden in de bevoegdheid, en de eigen rol van het Openbaar Ministerie ten
aanzien van het gevoerde beleid.Voorts vraagt de PvdA-fractie of de indieners van mening zijn dat niet
alleen de eigenaren, maar ook mensen die met dieren werken die niet hun eigendom
zijn een potentieel risico vormen. De indieners kunnen deze stelling bevestigen.
Het is de bedoeling dat ook dierenhouders komen te vallen onder de reikwijdte
van deze wetswijziging. De indieners delen de mening van de leden van de PvdA-fractie
dat recidivisten van dierenmishandeling uitgesloten zouden moeten worden van
werkzaamheden waarbij veelvuldig contact is met dieren en/of dieren onder
hun verantwoordelijkheid vallen, zoals bijvoorbeeld in dierentuinen, kinderboerderijen
en dierenasiels. Indieners gaan er vanuit dat deze organisaties hun verantwoordelijkheid
nemen door deze recidivisten te weren uit hun organisatie. Het wetsvoorstel
beoogt niet hierin te voorzien.De leden van de SP-fractie vragen zich af waarop de indieners hun keuze
voor een proeftijd van 10 jaar hebben gebaseerd. De keuze is gebaseerd op
een amendement ingediend door het Tweede Kamer lid Wolfsen. Het amendement
heeft artikel 14b lid 2 uit het Wetboek van strafrecht gewijzigd waardoor
de maximale proeftijd is verhoogd tot 10 jaar. Het amendement is door de tweede
Kamer op 1 juli 2004 aangenomen. Om het verhoogde strafmaximum bij dierenmishandeling
gelijk te houden hebben de initiatiefnemers gekozen voor 10 jaar. Verder is
het de leden van de SP-fractie niet duidelijk waarom het verlengen van de
proeftijd tot tien jaar noodzakelijkerwijs zou leiden tot meer aandacht voor
dierenwelzijn en daarmee ook tot meer prioriteit bij het Openbaar Ministerie;
zij horen graag hoe de indieners tot deze aanname komen. Gezien de politieke
aandacht ten aanzien van dierenwelzijn zijn de indieners er van overtuigd
dat het wetsvoorstel zal leiden tot een verhoogde vervolgingsprioriteit bij
het Openbaar Ministerie.De leden van de SGP-fractie vragen of de indieners menen dat het houdverbod
gedurende (maximaal) tien jaar mogelijk moet worden gemaakt. De indieners
kunnen deze vraag bevestigend beantwoorden. Ook zijn de indieners van mening
dat gedurende de termijn van (maximaal) tien jaar meer dan één
keer een houdverbod van bijvoorbeeld één jaar (of meer) mogelijk
moet zijn. In dit verband vragen de leden van de SGP-fractie om een toelichting
op de volgende zin in de memorie van toelichting (blz. 5): «Naar hun
mening is de huidige maximale termijn van drie jaren te kort: het uitbreiden
naar tien jaren geeft langdurige zekerheid dat de daders niet opnieuw de fout
in kunnen gaan». De indieners verwachten, indien dit voorstel wordt
aangenomen, rechters een mogelijkheid te bieden om notoire dierenbeulen voor
een langere periode de mogelijkheid te ontzeggen om een dier in bezit te hebben.
Indieners verwachten hierdoor het dierenleed in Nederland voornamelijk bij
gezelschapsdieren te verminderen. De leden van de SGP-fractie vragen zich
af in welke mate sprake is van «zekerheid». De indieners realiseren
zich dat deze zekerheid afhankelijk is van de waarde die de veroordeelde hecht
aan de uitspraak van de rechter en eventueel de gevolgen die een
overtreding de bijzondere voorwaarde voor de veroordeelde met zich meebrengt.
De zekerheid bestaat dan hieruit dat de veroordeelde niet straffeloos in herhaling
kan vallen. Voorts vragen de leden van de SGP-fractie zich af welke betekenis
in het verband van de eerder geciteerde zin moet worden toegekend aan het
woord «kunnen». Is hier een (niet) kunnen in absolute zin bedoeld?
De indieners doelen hier niet op eenpreventio in absolute
zin, maar een causa petitionis. Het woord «kunnen» duidt
hier op de mogelijkheden die bestaan om deze daders bij overtredingen direct
aan te pakken. Zij kunnen feitelijk wel gedurende tien jaar overtreden, maar
direct rechtsgevolg is dat zij bij aanhouding hiervoor hun voorwaardelijk
opgelegde straf wel opgelegd krijgen door de rechter.5. Naleving houdverbodDe leden van de PvdA-fractie vragen of inspecteurs geïnformeerd worden
over opgelegde houdverboden. Dat is inderdaad het geval. Inspecteurs van de
Algemene Inspectiedienst (AID) en de Landelijke Inspectiedienst (LID) krijgen
deze informatie van de dierenbescherming die al deze zaken bijhoudt. Hoe verhoudt
zich dit tot de privacy van de veroordeelde, zo vragen deze leden. De veroordeelde
zal wellicht bezocht worden door een inspecteur, echter of de veroordeelde
het houdverbod overtreedt is ook van buitenaf waar te nemen, bijvoorbeeld
door te constateren dat de veroordeelde zijn hond uitlaat. Daar komt bij dat
wanneer de veroordeelde recidiveert, er goede gronden zijn om aan te nemen
dat de constatering hiervan op vergelijkbare wijze geschiedt als de eerste
constatering. De politie wordt in principe niet geïnformeerd, maar indieners
gaan er vanuit dat bij de politie voldoende kennis en ervaring in huis is
om adequaat te reageren, en om de benodigde expertise via de LID of AID in
te schakelen. Een meldplicht voor dierenartsen hebben indieners niet voor
ogen.Indieners zijn met de leden van de SGP-fractie van mening dat in de huidige
praktijk rechters zelden een houdverbod opleggen. Dat is voor indieners een
belangrijke motivatie om met deze initiatief wet te komen, zodat overtreders
vaker een houdverbod krijgen opgelegd met een langere termijn. Dat rechters
terughoudend zijn met houdverboden in situaties waarin het bedrijfsmatig houden
van dieren aan de orde is, vinden indieners alleen begrijpelijk vanuit het
oogpunt van de proportionaliteit van de straf ten opzichte van de overtreding.
Evenmin als bij het puntenrijbewijs wordt bij dit wetsvoorstel geen aparte
categorie in het leven geroepen voor mensen met een eventuele beroepsmatige
afhankelijkheid. De beslissing om iemand die beroepshalve afhankelijk is van
dieren een houdverbod op te leggen is dan ook aan de rechter. Dat bij een
professionele omgang met dieren geen mishandeling past staat voor indieners
buiten kijf. De leden van de SGP-fractie vragen voorts, welke vorm van controle
de indieners voor ogen staat bij een opgelegd houdverbod van tien jaar. Deze
controle geschiedt relatief eenvoudig: de inspecteur constateert de overtreding,
de officier vordert dat alsnog de voorwaardelijke straf ten uitvoer gebracht
moet worden, en de rechter beveelt hiertoe. Tegen deze beslissing staat geen
rechtsmiddel open.6. BuitenlandDe leden van de PvdA-fractie vragen waarom andere landen hebben gekozen
voor een zelfstandig houdverbod en indieners niet. Deze vraag veronderstelt
dat ook in andere landen een keuze voorlag tussen een zelfstandig en een onzelfstandig
houdverbod. Elk rechtsstelsel heeft echter zijn eigen systematiek. Het kan
zijn dat in landen met een zelfstandig houdverbod geen onzelfstandig houdverbod
mogelijk was. Ook is denkbaar dat indien de keuze voor een onzelfstandig houdverbod
in die landen wel openstond, de mogelijkheid van dat onzelfstandige
houdverbod minder doelmatig zou zijn.Het Verenigd Koninkrijk, Denemarken, Frankrijk en Duitsland kennen een
strafrechtelijk ingekaderd zelfstandig houdverbod. Het recht van Duitsland
onderscheidt zich doordat een houdverbod alleen kan worden opgelegd met een
vergelijkbaar criterium als de indieners, namelijk bij het gevaar dat herhaling
dreigt. Zweden echter heeft een zelfstandig houdverbod dat administratiefrechtelijk
is ingekaderd. In Denemarken kan een tijdelijk of permanent houdverbod worden
opgelegd. Bij overtreding van dit houdverbod kan een boete worden opgelegd
of een gevangenisstraf van ten hoogste 6 maanden. Ontheffing van een permanent
houdverbod is onder bepaalde voorwaarden mogelijk.De keuze in het initiatiefwetsvoorstel voor een onzelfstandig houdverbod
is vanuit het Nederlandse strafrechtsstelsel bezien het meest effectief, doordat
bij overtreden van het houdverbod de rechter op vordering van het openbaar
ministerie de tenuitvoerlegging van de eerder opgelegde voorwaardelijke straf
(bijv. geldboete of gevangenisstraf) kan gelasten (artikel 14g, eerste lid,
Sr). Zoals in hoofdstuk 5 reeds vermeld, staat tegen deze beslissing geen
rechtsmiddel open.7. Richtlijn van het OM inzake het eisen van het
houdverbod als bijzondere voorwaardeDe leden van de CDA-fractie vragen de indieners aan te geven wat de status
van de voorzet voor een richtlijn voor het OM is. Deze voorzet heeft de status
van suggestie, met uitnodiging tot nader uitwerking. Hierover is geen overleg
geweest met de minister van Justitie. Aangezien het niet meer is dan een voorstel
tot nadere uitwerking en het niet aan de Kamer is om richtlijnen voor het
OM op te leggen – zoals de leden van de PvdA-fractie terecht opmerken –
is het de indieners niet bekend of de minister bereid is het OM te verzoeken
een dergelijke richtlijn op te stellen.De leden van de PvdA-fractie vragen hoe de indieners kunnen bevorderen
of bewerkstelligen dat het College van Procureurs-Generaal van het OM een
richtlijn opstelt voor het strafvorderingsbeleid met betrekking tot dierenmishandeling.
Indieners zijn van mening dat een dergelijke richtlijn wenselijk is, maar
dat zij niet in de positie verkeren een dergelijke richtlijn te bewerkstelligen.
De leden van de PvdA-fractie vragen verder wat het effect is van het wetsvoorstel
als de richtlijn er niet komt.Indieners zijn van mening dat het wetsvoorstel voorziet in een behoefte,
maar kunnen niet op voorhand de effecten van de wet evalueren. De indieners
delen echter wel de behoefte aan het kennen van deze effecten, derhalve is
een evaluatiebepaling opgenomen in het wetsvoorstel.8. Artikelsgewijze toelichtingDe indieners onderschrijven de wens van de leden van de SP-fractie om
bij de evaluatie ook te onderzoeken of de gewenste toename van aandacht voor
dierenwelzijn en prioriteit bij het Openbaar Ministerie daadwerkelijk heeft
plaats gevonden.De leden van de SGP-fractie brengen naar voren dat in de Memorie van Toelichting
op artikel II de indieners volstaan met de mededeling dat zij het «verstandig»
achten de werking van hun voorstel binnen vijf jaar te evalueren. De leden
van de SGP fractie zien gaarne alsnog een gedegen motivering van de opname
van een evaluatiebepaling in het voorstel tegemoet. De indieners zijn van
mening dat het met oog op de kwaliteit van wetgeving verstandig is om na te
gaan of hun voorstel van wet de beoogde bijdrage levert aan een effectievere
bestrijding van dierenmishandeling, zoals de indieners graag zien. Mocht deze
evaluatie daartoe aanleiding geven, kan worden overgegaan tot
verdere aanpassing en verbetering van wet- en regelgeving inzake de veiligheid
van dier en mens. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-30511-10.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl