Voorstel van wet van de leden Hamer, Vergeer, Jungbluth en Lambrechts inzake toelatingsrecht bijzonder onderwijs; Advies en reactie indiener(s)
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-05 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 30417, nr. 4

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer

24-11-2006

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2006-2007

30417 nr. 4

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekeningLichaamBijlage bij het advies van de Raad van State betreffende
no.W05.05.0585/III met een redactionele kanttekening die de Raad in overweging
geeft.
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 30417Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 38 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
30 417Voorstel van wet van de leden Hamer, Vergeer, Jungbluth en Lambrechts
houdende wijziging van de Wet op het primair onderwijs, de Wet op het voortgezet
onderwijs en de Wet educatie en beroepsonderwijs inzake toelating tot bijzondere
onderwijsinstellingen van leerlingen of deelnemers die, of van wie de wettelijk
vertegenwoordigers, de grondslag van de instelling niet onderschrijven (regeling
toelatingsrecht bijzonder onderwijs)nr. 4ADVIES RAAD VAN STATE EN REACTIE VAN DE INDIENERSHieronder zijn opgenomen het advies van de Raad van State d.d. 9 februari
2006 en de reactie van indieners d.d. 22 november 2006, aangeboden aan
de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-Generaal. Het advies van de Raad
van State is cursief afgedrukt.Bij brief van de waarnemend Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-Generaal
van 21 december 2005 heeft de Tweede Kamer bij de Raad van State ter
overweging aanhangig gemaakt het voorstel van wet van de leden Hamer, Vergeer,
Jungbluth en Lambrechts houdende wijziging van de Wet op het primair onderwijs,
de Wet op het voortgezet onderwijs en de Wet educatie en beroepsonderwijs
inzake toelating tot bijzondere onderwijsinstellingen van leerlingen of deelnemers
die, of van wie de wettelijk vertegenwoordigers, de grondslag van de instelling
niet onderschrijven (regeling toelatingsrecht bijzonder onderwijs), met memorie
van toelichting.Het wetsvoorstel betreft de introductie van een verbod voor bijzondere
scholen in het primair en het voortgezet onderwijs en voor bijzondere instellingen
in het beroepsonderwijs en de volwasseneneducatie (BVE) de toelating van leerlingen
onderscheidenlijk deelnemers te weigeren op denominatieve gronden, tenzij
deze, of als ze minderjarig zijn hun ouders, voogden of verzorgers, weigeren
te verklaren de grondslag van het onderwijs van de school/instelling te zullen
respecteren. Hiermee wordt beoogd beperkingen weg te nemen in het schoolkeuzerecht
van de ouders respectievelijk de leerlingen/deelnemers en te bevorderen dat
scholen zo veel mogelijk een gemengde samenstelling krijgen en/of een redelijke
afspiegeling zijn van de woonkern of wijk waarin zij zich bevinden.Het voorstel geeft de Raad van State aanleiding tot de volgende opmerkingen.1. Probleemstelling en aangedragen oplossingenDe initiatiefnemers geven aan de volgende drie problemen te onderkennen:1a. De keuzevrijheid van ouders bij de schoolkeuze is soms beperkt en er
bestaat voor ouders onduidelijkheid over bij welke scholen men allemaal terecht
kan (uit onderzoek blijkt dat er bij ouders uit achterstandsgroepen en allochtone
ouders meer onbekendheid bestaat over de toelatingsmogelijkheden). Het is
volgens de initiatiefnemers bij ouders lang niet altijd duidelijk dat zij
met een andere levensbeschouwing toch op een bepaalde school terecht
kunnen. Ook blijkt het de initiatiefnemers nog te vaak dat leerlingen om onduidelijke
redenen niet op een school worden toegelaten, naar een andere school worden
verwezen of op een wachtlijst worden geplaatst.b. Ongelijkheid tussen openbaar en bijzonder onderwijs maakt het maken
van onderlinge afspraken over het toelatingsbeleid moeilijk en brengt hen
in een ongelijke positie ten opzichte van elkaar. De initiatiefnemers gebruiken
hierbij als voorbeeld dat wanneer openbare en bijzondere scholen «vol»
zijn, uiteindelijk uitbreiding van het openbaar onderwijs moet worden gerealiseerd
op basis van de grondwettelijke zorgplicht om te voorzien in voldoende openbaar
onderwijs, terwijl het bestuur van een bijzondere school niet kan worden gedwongen
de school te laten groeien of een extra school te stichten.c. De segregatie is soms in het onderwijs nog sterker dan in de woonkern
of wijk waarin de school staat.De Raad plaatst hierna, onderscheidenlijk onder de
punten 1.1, 1.2 en 1.3, enige kanttekeningen bij de gesignaleerde problemen,
genoemd onder a, b en c. Hij gaat daarbij tevens in op de vraag in hoeverre,
in dat licht bezien, het wetsvoorstel in een behoefte voorziet.1.1 Noodzaak vergroting van schoolkeuzevrijheid als zodanigDe Raad wijst er ten eerste op dat het schoolkeuzerecht van de ouders
thans reeds tamelijk ruim is. Het bijzonder onderwijs mag toelating pas weigeren
als er reële keuzes in de vorm van een genoegzaam aantal alternatieven
voorhanden zijn. Wanneer die keuzemogelijkheid er niet is, geldt er materieel
een toelatingsplicht. Ingevolge artikel 58, eerste lid, van de Wet op het
primair onderwijs (WPO) en artikel 48, eerste lid, van de Wet op het voortgezet
onderwijs (WVO) mogen bijzondere scholen geen leerlingen op grond van levensbeschouwing
weigeren, wanneer er geen openbare school binnen redelijke afstand is. Op
grond van artikel 8.1.1, vijfde lid, van de Wet educatie en beroepsonderwijs
(WEB) mogen bijzondere BVE-instellingen thans reeds een deelnemer alleen weigeren
als deze niet bereid is de grondslag en de doelstellingen van de instelling
te respecteren.De Onderwijsraad geeft aan dat er aanwijzingen zijn dat selectie naar
richting door schoolbesturen als zodanig geen bepalende rol speelt bij het
totstandkomen van segregatie in het onderwijs.1
Na verdiscontering van segregatie op grond van de samenstelling van wijken
blijkt vooral het schoolkeuzegedrag van ouders een primaire factor te zijn
bij de segregatie in het onderwijs. De Onderwijsraad vermoedt dat slechts
in een zeer beperkt aantal gevallen leerlingen doelbewust worden geselecteerd
op godsdienstige of levensbeschouwelijke motieven; het gaat dan om scholen
met een zeer specifieke denominatieve achtergrond.In een brief van de Minister van Onderwijs, Cultuur en Wetenschap (OCW)
aan de Tweede Kamer wijst deze er op dat in het rapport «Schoolkeuzevrijheid;
veranderingen in betekenis en reikwijdte»2
de onderzoeksvraag wordt beantwoord in hoeverre wet- en regelgeving de schoolkeuzevrijheid
in de praktijk (on)mogelijk maken.3 Van de ouders
in het voorgezet onderwijs blijkt 93% aan te geven de school te hebben
kunnen kiezen met de richting van hun voorkeur. Als er sprake is van een belemmering
in het uitoefenen van die voorkeur, is die gelegen in de afstand.Naar het oordeel van de Raad wordt, gezien het voorgaande, in de toelichting
onvoldoende onderbouwd dat vergroting van de schoolkeuzevrijheid als zodanig
noodzakelijk is. Hij adviseert het in toelichting geschetste probleem van
beperkingen in de schoolkeuzevrijheid nader te onderbouwen, zo mogelijk met
behulp van onderzoeksgegevens, en aan te geven in welk opzicht van het wetsvoorstel
een oplossing daarvoor valt te verwachten.Uit de rapporten en onderzoeken waarnaar de Raad van State verwijst, is
op te maken dat de meeste ouders uiteindelijk een school kiezen met de richting
van hun voorkeur. Tegelijkertijd geeft onderzoek aan dat het criterium van
de richting in beperkte mate een rol speelt bij de keuze. Dat relativeert
daarmee de waarde van dat eerste onderzoek.Dat de keuzevrijheid van ouders bij de schoolkeuze soms – vooral
in materiële zin – beperkt wordt, wordt naar het oordeel van de
indieners in belangrijke mate veroorzaakt door onduidelijkheid bij ouders
welk recht op toelating zij hebben en welke bevoegdheid een bestuur
heeft hun kind de toegang te weigeren. Lang niet altijd zullen ouders van
wie een kind wordt geweigerd, de zaak juridisch tot het uiterste kunnen en
willen aanvechten. De bedoeling van het initiatiefwetsvoorstel is steeds geweest
dat meer duidelijkheid wordt geschapen. Scholen moeten worden gestimuleerd
een mogelijk toelatingsbeleid expliciet te formuleren, openbaar te maken (schoolgids)
en consistent na te leven.1.2 Ongelijke positie openbaar en bijzonder onderwijs bij toelatingsbeleidDe initiatiefnemers geven niet aan hoe hun wetsvoorstel kan bijdragen
aan de oplossing van de door hen aangegeven ongelijke positie van het openbaar
en het bijzonder onderwijs ten aanzien van het toelatingsbeleid.Naar het oordeel van de Raad levert een verbod voor bijzondere scholen
om de toelating van leerlingen te weigeren op denominatieve gronden geen wezenlijke
bijdrage aan het verkleinen van deze ongelijke positie. Dit verbod betreft
namelijk de vrijheid van richting, terwijl de door de initiatiefnemers gesignaleerde
problemen vooral samenhangen met de vrijheid van inrichting. Bijzondere scholen
kunnen leerlingen gemakkelijker dan openbare scholen weigeren op andere gronden
dan richting. De vrijheid van inrichting houdt onder meer in dat een bijzondere
school leerlingen op allerlei gronden van principiële, onderwijsinhoudelijke,
onderwijskundige en pragmatische aard kan weigeren, mede op grond van kerndoelen
die deze scholen zich stellen tegen de achtergrond van hun religieuze of levensbeschouwelijke
grondslag of pedagogische invalshoek. Te denken valt aan criteria samenhangend
met een minimumniveau waaraan de leerling moet voldoen, het geven van voorrang
bij een bewuste keuze voor een bepaalde religieuze grondslag of pedagogische
visie, organisatorische uitgangspunten (de school is vol, de klassen zijn
al te groot) en sociale criteria.1De vrijheid
van inrichting kan, voorzover zij niet samenhangt met de richting, anders
dan de vrijheid van richting (zie hierna, onder punt 2), in vergaande mate
aan begrenzingen onderworpen worden2, doch daarin
voorziet het wetsvoorstel niet.De Raad adviseert, in het licht van het voorgaande, in de toelichting
nader aandacht te besteden aan de vraag in hoeverre mag worden verwacht dat
het wetsvoorstel een oplossing zal bieden voor de ongelijke positie van het
openbaar en het bijzonder onderwijs bij het toelatingsbeleid. Daarbij dient
ook aandacht te worden besteed aan het verschil in bekostiging tussen openbare
en bijzondere scholen. Terwijl de openbare school voor de extra kosten die
uit een onvoorziene toestroom van leerlingen voortvloeien, een beroep kan
doen op het gemeentebudget op grond van de zorgplicht ingevolge het vierde
lid van artikel 23 van de Grondwet, geldt voor de bijzondere school dat deze
een dergelijke extra instroom eerst vertraagd bekostigd krijgt.Zoals hierna nog zal worden aangegeven, zijn de indieners voornemens via
Nota van Wijziging het wetsvoorstel te verbreden tot allerlei vormen van toelatingsbeleid,
waarbij leerlingen worden geselecteerd. Daarbij zal het zich zowel op het
bijzonder als openbaar onderwijs richten. Ondergetekenden hadden en hebben
niet de bedoeling het toelatingsbeleid in het bijzonder onderwijs op grond
van richting onmogelijk te maken. Zeker met de Nota van Wijziging zal ook
volledig aan de opmerkingen van de Raad tegemoet gekomen kunnen worden.1.3 Vergroting schoolkeuzevrijheid als oplossing voor segregatieDoor de initiatiefnemers wordt gesuggereerd dat door de vergroting van
de schoolkeuzevrijheid van ouders de segregatie in het onderwijs kan worden
tegengegaan. Dit veronderstelt dat deze segregatie – in ieder geval
voor een meer dan gering deel – wordt veroorzaakt door het gebrek aan
keuzevrijheid. Volgens de Onderwijsraad is een belangrijke oorzaak van de
tweedeling in scholen niet zozeer het toelatingsbeleid, maar de tweedeling
in de huisvesting.3 Scholen blijken meestal een
afspiegeling te zijn van de wijk waarin ze staan. Daarbij is het in het algemeen
niet bepalend of de school openbaar of bijzonder is, aldus de Onderwijsraad.De Onderwijsraad wijst er tevens op dat een belangrijk deel van de segregatie
nu juist is te wijten aan de uitoefening van het keuzerecht. Dit wordt enerzijds
verklaard doordat belangrijke groepen allochtonen kiezen voor openbaar onderwijs
en voor islamitisch onderwijs.4 Anderzijds zijn
hoogopgeleide ouders vanuit overwegingen van (gepercipieerde) kwaliteit –
en mogelijk ook uit andere overwegingen – in toenemende
mate gaan kiezen voor scholen met overwegend kinderen van Nederlandse afkomst.1 In dit verband vraagt de Raad ook aandacht voor het voorstel
van wet tot wijziging van de Wet op het primair onderwijs, de Wet op de expertisecentra
en de Wet op het voortgezet onderwijs in verband met wijzigingen in het onderwijsachterstandenbeleid,
dat momenteel in de Tweede Kamer aanhangig is.2In
dat wetsvoorstel wordt in artikel 167a van de WPO en artikel 118a van de WVO
een verplicht overleg tussen gemeenten en schoolbesturen geïntroduceerd.
Dit overleg heeft als doel het maken van afspraken over het bevorderen van
integratie en het voorkomen van segregatie en het bestrijden van onderwijsachterstanden.Naar het oordeel van de Raad betekent het voorgaande dat van vergroting
van de schoolkeuzevrijheid geen bijdrage van betekenis kan worden verwacht
bij het tegengaan van segregatie in het onderwijs. Hij adviseert in de toelichting
nader in te gaan op de relatie tussen de vergroting van de schoolkeuzevrijheid
en het tegengaan van segregatie in het onderwijs, alsmede op de bijdrage die
voornoemd wetsvoorstel volgens de initiatiefnemers reeds aan de bestrijding
van deze segregatie kan leveren.De indieners zijn het met de Raad van State eens dat niet zonder meer
kan worden gesteld dat vergroting van de keuzevrijheid alleen het verdwijnen
van de segregatie dichterbij zal brengen. Aanvullende maatregelen zijn daarbij
nodig. Maar het recht op toelating zoals in dit initiatiefwetsvoorstel is
wel een belangrijke randvoorwaarde om deze andere maatregelen te kunnen nemen.
Het daadwerkelijke keuzepatroon van individuele mensen kan door de overheid,
cq. de wetgever daarmee worden ondersteund. Het ligt op de weg van de overheid,
cq. de wetgever om feitelijk aanwezige obstakels voor de keuzevrijheid zoveel
mogelijk weg te nemen en te bevorderen dat de voorwaarden tot het doen van
een bewuste keuze optimaal zijn. Daaraan is naar de opvatting van de indieners
meer te doen dan nu het geval is. Mensen moeten erop kunnen vertrouwen dat
zij, ongeacht hun individuele hoedanigheid, afkomst of maatschappelijke positie
gelijke kansen hebben bij het kiezen van een school. Zij hebben er recht op
te weten dat in het geval hun kind de toegang tot een school wordt geweigerd
dit is geschied op grond van verifieerbare en rechtmatige criteria.In het onderstaande lichten de indieners toe op welke wijze zij de toetsing
van het toelatingsbeleid willen verbreden tot een toetsing van al het toelatingsbeleid
van openbare en bijzondere scholen.Tevens zijn de indieners van mening dat de overheid ook andere maatregelen
moet nemen die de segregatie tegen gaat.2. Juridische noodzaak en houdbaarheid van de acceptatieplichtOp grond van artikel 23, vijfde en zesde lid, van de Grondwet mogen bijzondere
scholen op aan de richting van de school ontleende gronden leerlingen weigeren,
als zij deze selectie consequent en consistent toepassen; er moet sprake zijn
van vast, op religieuze gronden berustend beleid.3
Dit uitgangspunt laat ruimte om, wanneer daartoe zwaarwegende gronden zijn,
binnen bepaalde randvoorwaarden te bepalen dat bijzondere scholen in beginsel
een acceptatieplicht hebben. Deze randvoorwaarden houden in ieder geval in
dat de richting van de school gerespecteerd moet worden en dat de acceptatieplicht
niet geldt voor scholen die consequent en consistent selecteren als hiervoor
bedoeld, de zogenoemde strenge scholen. Ook dient de verplichting de toets
van de subsidiariteit en proportionaliteit te kunnen doorstaan. Dit roept
de vraag op of aan het wetsvoorstel zwaarwegende omstandigheden ten grondslag
liggen en of aan de genoemde randvoorwaarden wordt voldaan.2.1 De algemene regelingIn punt 1 heeft de Raad al enige kanttekeningen geplaatst bij de zwaarwegendheid
van de door de initiatiefnemers gesignaleerde problemen. Hieraan kan worden
toegevoegd dat er volgens de Onderwijsraad maar een beperkt aantal «strenge
scholen» is; de grote stromingen in het confessioneel onderwijs hebben
er in het algemeen van afgezien om bij de toegang op grond van de richting
te selecteren.4Dit betekent dat er in de praktijk al sprake is van een zeer ruime keuzevrijheid,
behalve in het geval van de «strenge scholen», die daartoe evenwel
ook niet kunnen worden verplicht. Van zwaarwegende omstandigheden
die nopen tot het voorschrijven van een ruimere acceptatie, lijkt dan ook
geen sprake.De Raad adviseert in de toelichting uiteen te zetten waarom het, gezien
de huidige praktijk, nodig wordt geacht een wettelijke acceptatieplicht voor
bijzondere scholen/instellingen te introduceren. Tevens dient te worden aangegeven
of een dergelijke wettelijke acceptatieplicht voldoet aan de daaraan te stellen
eisen van subsidiariteit en proportionaliteit. De vergelijking die door de
initiatiefnemers wordt gemaakt met het thans reeds geldende vierde lid van
artikel 40 van de WPO gaat in zoverre niet op dat daar, in verband met de
beperkte beschikbaarheid van speciale scholen, bij een indicering van een
leerling voor plaatsing op een speciale school de schoolkeuze zo gering is,
dat het voor de hand ligt dat een acceptatieplicht de toets aan de beginselen
van subsidiariteit en proportionaliteit kan doorstaan.2.2 De uitzondering voor «strenge scholen»Om recht te doen aan de vrijheid van richting van de «strenge scholen»
stellen de initiatiefnemers voor een uitzondering op de acceptatieplicht te
maken voor «reeds bestaande scholen die de voorafgaande tien jaar aantoonbaar
een consequent en consistent beleid hebben gevoerd, op grond van hun denominatieve
grondslag, waarbij leerlingen of deelnemers uitsluitend werden toegelaten
indien vaststond dat zij (of, zoals meestal zal gelden, bij minderjarigheid
hun ouders, voogden of verzorgers) de wettelijke grondslag onderschreven en
waarin dat beleid ook tot uiting kwam in het onderwijs».1 Op grond van artikel IV van het wetsvoorstel kan de Minister van OCW
aan deze scholen telkens voor een periode van vijf jaar ontheffing van de
acceptatieplicht verlenen. Volgens de toelichting moet de school met statuten
en met informatie over de lessen en het onderwijsbeleid aantonen dat er op
de school zichtbaar aandacht wordt besteed aan het specifieke levensbeschouwelijke
karakter, zodanig dat het respecteren van deze levensbeschouwing door ouders
niet voldoende is.De initiatiefnemers beogen met deze bepaling strijd van het voorstel met
artikel 23 van de Grondwet te voorkomen. Naar het oordeel van de Raad slagen
zij daarin niet. Op grond van artikel IV wordt het niet alleen onmogelijk
dat nieuwe «strenge scholen» worden opgericht of bestaande scholen
ervoor kiezen alsnog «streng» te worden, maar moet de overheid
bepalen of deze bijzondere scholen wel «streng» genoeg zijn. Nog
los van de vraag hoe de minister dit laatste concreet zou moeten toetsen,
zijn beide aspecten niet te verenigen met artikel 23, tweede juncto vijfde
lid, van de Grondwet. Dat de voorgestelde regeling alleen van toepassing is
op bestaande «strenge scholen», betekent feitelijk dat de vrijheid
van richting van nieuwe scholen wordt beperkt, omdat ze alleen voor bekostiging
in aanmerking komen als ze wat hun toelatingsbeleid betreft als niet «streng»
kunnen worden aangemerkt. Dat de minister elke vijf jaar toetst hoe «streng»
de school is, impliceert feitelijk voor de toekomst een vorm van preventief
toezicht.De Raad acht het noodzakelijk dat artikel IV van het voorstel wordt heroverwogen.De indieners komen tegemoet aan de bezwaren van de Raad van State en kiezen
er bij nader inzien voor om het toelatingsbeleid van scholen in al zijn verschijningsvormen
en facetten tot onderwerp van de regeling te maken. Zij hebben daartoe een
Nota van Wijziging voorbereid die hierna kort zal worden toegelicht. In de
Nota van Wijziging vindt een uitgebreide toelichting plaats. Daaruit zal blijken
dat van een specifieke benadering van het toelatingsbeleid door uitsluitend
scholen van bijzonder onderwijs wordt afgestapt. Van een ongelijke positie
tussen openbare en bijzondere scholen zal dan ook geen sprake meer zijn. Tenslotte
zal blijken dat artikel IV in de bekritiseerde vorm niet meer terugkeert.Met het wetsvoorstel na de Nota van Wijziging wordt beoogd om feitelijk
aanwezige obstakels voor de individuele schoolkeuzevrijheid zoveel mogelijk
weg te nemen en te bevorderen dat de voorwaarden tot het doen van een bewuste
keuze optimaal zijn. Mensen, zo hebben de indieners reeds opgemerkt, moeten
erop kunnen vertrouwen dat zij, ongeacht hun individuele hoedanigheid, afkomst
of maatschappelijke positie gelijke kansen hebben bij het kiezen van een school.
Zij hebben er daarbij in het bijzonder recht op te weten dat, in het geval
hun kind de toegang tot een school wordt geweigerd, dit is geschied op grond
van verifieerbare en rechtmatige criteria. Het met de Nota van Wijziging bijgestelde wetsvoorstel beoogt aan dit
recht tegemoet te komen. Het is van toepassing op openbare en bijzondere scholen
in het hele funderend onderwijs. De regeling is uitgebreid naar alle vormen
van restrictief toelatingsbeleid, niet alleen voor zover het is gebaseerd
op richting, maar ook als selectie beleidsmatig langs andere wegen plaatsvindt,
zoals bij schoolvolumebeleid of bij toelating van LGF-leerlingen in het reguliere
onderwijs. Het uitgangspunt van de Nota van Wijziging is dat de weigering
van toelating van een leerling niet acceptabel, tenzij zij aan een aantal
stringente voorwaarden voldoet, erop neerkomende dat het beleid vooraf op
voor ouders kenbare wijze is gepubliceerd in de schoolgids en bij de betreffende
weigering geen verboden onderscheid wordt gemaakt, als bedoeld in de Algemene
wet gelijke behandeling.De gelijke behandelingswetgeving bevat normen die verhinderen dat ten
aanzien van iemand wegens godsdienst, levensovertuiging, politieke gezindheid,
ras, geslacht, hetero- of homoseksuele gerichtheid of burgerlijke staat direct
of indirect onderscheid gemaakt wordt door een schoolbestuur. Als zodanig
kan het hele assortiment van selectiemethoden in het onderwijs (behoudens
op grond van vooropleiding) getoetst worden. Tegen de weigering kunnen gedupeerden
beroep instelling bij een speciaal daartoe ingestelde, onafhankelijke Commissie
beoordeling toelating leerlingen. Deze Commissie doet een voor het bevoegd
gezag bindende uitspraak.De indieners verwachten dat de Nota van Wijziging beter in lijn is met
de in de memorie van toelichting verwoorde doelstelling van bestrijding van
segregatie en de bevordering van schoolkeuzemogelijkheden. Ook de titel van
het wetsvoorstel wordt aangepast. Zij gaan ervan uit dat hiermee ook in afdoende
mate tegemoet wordt gekomen aan de kritiek van de Raad van State.Ten aanzien van de Wet educatie en beroepsonderwijs wordt voorgesteld
een algemene toelatingsplicht in te voeren, ongeacht het niveau van de opleiding.
Het onderdeel in art. 8.1.1, vijfde lid, dat het instellingsbestuur de mogelijkheid
verschaft om voor opleidingen van de hoogste twee niveaus naar richting te
selecteren, wordt geschrapt. Het bestuur van de bijzondere BVE-instelling
kan wel aangeven dat degenen die wensen te worden ingeschreven, geacht worden
de grondslag en de doelstellingen van de instelling te respecteren. De indieners
wensen verder naar de Nota van Wijziging en de erbij behorende toelichting
te verwijzen.3. Regeling beperken tot het bijzonder onderwijsUit het opschrift en de considerans van het wetsvoorstel, alsmede uit
de toelichting, blijkt dat het de bedoeling van de initiatiefnemers is het
verbod om leerlingen te weigeren op denominatieve gronden alleen voor bijzondere
scholen te introduceren. In de artikelen I, onderdeel B, en II, onderdeel
B, wordt dit verbod echter, onderscheidenlijk in artikel 40 van de WPO en
artikel 27 van de WVO, nu deze bepalingen voorkomen in een afdeling die zowel
het openbaar als het bijzonder onderwijs betreft, ook voor openbare scholen
in het primair en voortgezet onderwijs voorgesteld.De Raad wijst erop dat de introductie van het verbod voor openbare scholen
in het primair en voortgezet onderwijs, gezien artikel 46, tweede lid, van
de WPO, onderscheidenlijk artikel 42, tweede lid, van de WVO1, overbodig is. Aangezien laatstgenoemde bepalingen ruimer zijn geformuleerd,
bestaat zelfs het risico dat de voorgestelde wijzigingen de schoolkeuzevrijheid
zullen gaan beperken.De introductie van het verbod in artikel 8.1.1, derde lid, van de WEB
(artikel III, onderdeel B) is zowel voor openbare als voor bijzonder instellingen
overbodig, omdat dit al in het vijfde lid van dat artikel wordt geregeld (zie
hiervoor, onder punt 1.1).De Raad adviseert, onverminderd hetgeen hij hiervoor, onder de punten
1 en 2, met betrekking tot de acceptatieplicht voor bijzondere scholen/instellingen
heeft opgemerkt, het wetsvoorstel in elk geval zodanig te formuleren en in
te richten dat het niet tevens op openbare scholen/instellingen betrekking
heeft.De indieners vinden de opmerking van de Raad van State correct. Artikel
40 WPO e.a. richt zich zowel op openbare en bijzondere scholen. Met de bij
Nota van Wijziging voorziene wijziging wordt ook het toelatingsbeleid op openbare
scholen bestreken.4. Voor een redactionele kanttekening verwijst de Raad naar de bij
het advies behorende bijlage. De indieners nemen deze redactionele suggestie over.De Vice-President van de Raad van State,H. D. Tjeenk WillinkHamerVergeerJungbluthLambrechts Bijlage bij het advies van de Raad van State betreffende
no.W05.05.0585/III met een redactionele kanttekening die de Raad in overweging
geeft.– In artikel III, onderdeel A, er rekening mee houden dat de WEB
al een artikel 7.4.10 kent en dat het voorgestelde artikel in hoofdstuk 7,
titel 4, paragraaf 1b, moet worden geplaatst. XNoot1Memorie van toelichting, hoofdstuk 1.XNoot1Onderwijsraad, «Vaste grond onder de voeten; Een verkenning inzake
artikel 23 Grondwet», juli 2002, blz. 56–57.XNoot2Miek Laemers, november 1999.XNoot3Kamerstukken II 2003/04, 28 504, nr. 15, blz. 2.XNoot1«Vaste grond onder de voeten», blz. 60.XNoot2«Vaste grond onder de voeten», blz. 61. Uiteraard dienen daarvoor
dan wel zwaarwegende gronden te zijn, en dienen de beperkende regelingen reëel
te zijn en te voldoen aan randvoorwaarden zoals proportionaliteit en subsidiariteit.XNoot3«Vaste grond onder de voeten», blz. 63.XNoot4Idem, blz. 63.XNoot1Idem, blz. 52.XNoot2Kamerstukken II 2005/06, 30 313.XNoot3Maimonides-arrest, HR 22 januari 1988, AB 1988, 96, NJ 1988, 981.XNoot4«Vaste grond onder de voeten», blz. 63.XNoot1Memorie van toelichting, hoofdstuk 1.XNoot1Hierin wordt bepaald dat openbare scholen toegankelijk zijn zonder onderscheid
naar godsdienst of levensbeschouwing. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-30417-4.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl