Rwanda; Brief minister over de Conferentie 'Genocide, Impunity and Accountability'
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-12 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 23727, nr. 20

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

17-11-1995

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1995-1996

23727 nr. 20

14-11-1995

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamConferentie «Genocide, Impunity and Accountability»JustitiePolitieke en veiligheidssituatieUnamirCarter-initiatiefOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 23727Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 25 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
23 727Rwandanr. 20BRIEF VAN DE MINISTER VOOR ONTWIKKELINGSSAMENWERKINGAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-Generaal's-Gravenhage, 14 november 1995Op 2 en 3 november 1995 bezocht ik Rwanda. Het doel van het bezoek was
de conferentie «Genocide, Impunity and Accountability, Dialogue for
a National and International Response» bij te wonen, waartoe de regering
van Rwanda mij had uitgenodigd. Ik voerde daarnaast gesprekken met president
Pasteur Bizimungu, vice-president en minister van Defensie Paul Kagame, premier
Pierre Célestin Rwigema, minister van Wederopbouw Patrick Mazimhaka,
minister van Justitie Marthe Mukamurenzi, minister van Binnenlandse Zaken
Alexis Kanyarengwe, minister van Gezondheidszorg Joseph Karemera, minister
van Sociale Zaken Pie Mugabo, minister van Familie- en Vrouwenzaken Aloysia
Inyumba, minister van Jeugdzaken Jacques Bihozagara, de speciale vertegenwoordiger
van de Secretaris-Generaal van de Verenigde Naties Shararyar Khan, de commandant
van de Unamir troepen Gen. Guy Tousignant, het hoofd van de Human Rights Field
Operation Ian Martin, de vertegenwoordiger van het VN-Ontwikkelingsfonds UNDP
Sukehiro Hasegawa, de vertegenwoordiger van de VN-Vluchtelingenorganisatie
UNHCR Roman Urasa en het hoofd van het Internationale Comité voor het
Rode Kruis (ICRC) Philippe Lazzarini. Daarnaast had ik in Kigali een ontmoeting
met de 16 Nederlandse onderzoekers die zijn toegevoegd aan het kantoor van
het Internationale Tribunaal voor Rwanda (ICTR). Conferentie «Genocide, Impunity and Accountability»Met de vijfdaagse conferentie beoogde de Rwandese regering de nationale
verzoening, de terugkeer van vluchtelingen en de berechting van de schuldigen
aan de volkenmoord in Rwanda te bespoedigen. Hiertoe waren deskundigen uit
verschillende landen uitgenodigd die ervaring hebben met verzoeningsprocessen,
de verwerking van massamoorden en de vervolging en berechting van oorlogsmisdadigers.
Het initiatief voor deze conferentie was afkomstig van president Bizimungu.
In zijn openingsspeech1 stelde Bizimungu geconfronteerd
te worden met een dilemma. Enerzijds is rechtspraak noodzakelijk om een einde
te maken aan de cultuur van straffeloosheid. Ook kan hierdoor
worden voorkomen dat de bevolking het recht in eigen hand neemt. Anderzijds
wordt gestreefd naar nationale verzoening. Berechting van alle schuldigen
belemmert dit streven. Bovendien is Rwanda door problemen in de uitvoeringscapaciteit
genoodzaakt alternatieve oplossingen te zoeken.President Bizimungu stelde in een gesprek met mij dat het besluit om bepaalde
categorieën schuldigen alternatieve straffen op te leggen al was genomen.
President Bizimungu gebruikt hiervoor de term «pardon» en stelde
dat zijn regering had besloten daartoe te zullen overgaan. Deze conferentie
vormde een stap op de weg daarheen. De modaliteiten zouden op basis van deze
conferentie worden uitgewerkt. Als voorbeeld noemde hij collectieve schuldbekentenissen
en werkstraffen, al dan niet in combinatie met vrijheidsbeneming. De massa,
die door politieke manipulatie aan de genocide deelnam, zou op deze wijze
kunnen worden berecht. Hoofddoel is dan niet de bestraffing maar het bijbrengen
van morele waarden en essentiële mensenrechten. De planners van de genocide
alsook degenen die zich aan massaslachtingen schuldig hebben gemaakt, zouden
via het reguliere rechtssysteem moeten worden berecht. Hoofddoel is bestraffing.
Enkele ministers stelden dat veel Rwandezen alternatieve straffen zullen opvatten
als een gedeeltelijke amnestie. Dit zal het volk niet gemakkelijk begrijpen
en accepteren. Om te voorkomen dat zij het recht in eigen hand nemen, is een
informatiecampagne noodzakelijk. Wellicht is zelfs interne migratie noodzakelijk
om gewelddadige confrontaties tussen overlevenden en schuldigen aan de genocide
te voorkomen. Hierover is nog geen kabinetsbesluit genomen.In bilaterale gesprekken en tijdens de conferentie werd veel aandacht
besteed aan de overlevenden van de genocide. Terwijl de internationale gemeenschap
massaal hulp verleent aan de vluchtelingen, wordt er aan de overlevenden nauwelijks
hulp geboden.Zij voelen zich gemarginaliseerd en vergeten. Met enkele ministers besprak
ik de gedachte een minister te belasten met de zorg voor de overlevenden.
Dit programma zou moeten worden opgezet in overleg met een Raad van Overlevenden.
Hiermee krijgen de overlevenden politieke en psychologische erkenning. Gezien
hun zwakke sociaal-economische positie zou daarnaast een speciaal ondersteuningsfonds
kunnen worden opgezet. De Raad van Overlevenden kan hierbij een adviserende
taak vervullen.In de aanbevelingen van de conferentie is deze gedachte terug te vinden.
Middelen voor het compensatiefonds kunnen worden gevonden in de reallocatie
van middelen van bestaande programma's gericht op de kwetsbare groepen in
Rwanda, nieuw donorgeld en bijdragen van de Rwandese autoriteiten. De regering
overweegt een speciale belasting in te stellen, bijvoorbeeld op bier, frisdrank
en sigaretten, om dit fonds te voeden. Ik toonde mij bereid aan een dergelijk
fonds bij te dragen.Tijdens de slotzitting van de conferentie op 5 november bleek dat in de
ruim 100 aanbevelingen het accent vooral lag op het verleden. De landen en
organisaties die medeschuldig werden geacht aan de genocide werden publiekelijk
veroordeeld. Slechts een beperkt aantal aanbevelingen heeft betrekking op
de toekomst en de mogelijkheden voor alternatieve vormen van strafrecht in
Rwanda. De Rwandese bevolking heeft het verleden van de volkenmoord nog lang
niet verwerkt. Het dilemma tussen enerzijds het verlangen de cultuur van straffeloosheid
te beëindigen en anderzijds de noodzaak op afzienbare termijn nationale
verzoening te bereiken stelt de regering voor moeilijke keuzen. In zijn slottoespraak
stelde president Bizimungu dat de conferentie een permanent karakter zal krijgen
en dat hiertoe een secretariaat in Rwanda zal worden opgezet. JustitieMinister van Justitie Mukamurenzi is bezorgd over het gebrek aan vooruitgang
in de justitiële sector. Er is nog steeds geen enkele verdachte berecht.
Toch zijn er ook enkele positieve ontwikkelingen. In oktober heeft het Rwandese
parlement eindelijk de leden van het Cour Supreme benoemd. Deze moeten vervolgens
de Conseil Superieur de la Magistrature installeren, die op haar beurt verantwoordelijk
is voor het benoemen van de magistraten. Ondanks het verzoek van de regering
kunnen buitenlandse rechters niet deelnemen aan de rechtspraak. Het parlement
blokkeert deze deelname omdat zij dit ongrondwettelijk acht.Het aantal gevangenen neemt nog steeds toe. Er zijn thans 56 000
gedetineerden in Rwanda. Ik heb opnieuw de bereidheid uitgesproken de regering
bij te staan in de menswaardige opvang van de gedetineerden. Het Internationale
Comité voor het Rode Kruis (ICRC) maakte onlangs bekend dat in de afgelopen
maanden 2 330 gedetineerden zijn omgekomen in de overvolle gevangenissen.
De repatriëring van vluchtelingen, waaronder vele schuldigen aan de genocide,
zal leiden tot een toename van de gevangenispopulatie. Uitbreiding van de
opvangcapaciteit is dus een eerste vereiste.Voorwaarde voor een nieuwe Nederlandse bijdrage aan de uitbreiding van
de gevangeniscapaciteit is echter dat ICRC betrokken blijft bij de bouw van
nieuwe gevangenissen, bijvoorbeeld in een adviserende rol, en dat de transfer
van gevangenen uit overvolle gevangenissen naar Nsinda zo spoedig mogelijk
begint. Alle gedetineerde kinderen jonger dan 14 jaar zijn inmiddels overgebracht
naar Gitagata, een speciaal centrum dat Unicef met Nederlands geld heeft opgezet.
Mukamurenzi zou graag ook de 900 kinderen in de leeftijdscategorie 14 t/m
17 jaar uit de gewone gevangenis verwijderen. Zij staan daar bloot aan extremisme
en sexueel geweld. Ik heb toegezegd hiervoor via Unicef middelen beschikbaar
te willen stellen.Recentelijk zijn de militaire gevangenisdirecteuren vervangen door personen
afkomstig uit de burgerij. Minister van Justitie Mukamurenzi kondigde ook
aan de gevangenisbewaking over te willen dragen aan een civiele politiewacht.
De bewaking wordt thans uitgevoerd door militairen. Mukamurenzi erkent dat
er onschuldigen in de gevangenis vastzitten. Om deze categorie zo snel mogelijk
op vrije voeten te krijgen wil zij in alle 147 communes «commissions
de triage» instellen. Deze commissies, die nu alleen op prefecture-niveau
werkzaam zijn, kunnen verdachten tegen wie onvoldoende bewijs bestaat voorwaardelijk
vrijlaten. Nederland zal via het speciale loket voor justitie binnen het UNDP
Trust Fund een bijdrage leveren aan de uitvoering van dit programma.De eerste aanklacht van het Internationale Tribunaal voor Rwanda (ICTR)
wordt nog voor eind 1995 verwacht. Politieke en veiligheidssituatieIk heb geconstateerd dat de kabinetswijziging eind augustus 1995 niet
heeft geresulteerd in een verandering van het regeringsbeleid. Ook stelde
ik vast dat de ministers die uit het kabinet werden verwijderd geen haar is
gekrenkt. De voormalige minister van Justitie Nkubito woonde, gezeten tussen
leden van het kabinet, de conferentie bij. De voormalige minister van Binnenlandse
Zaken Sendashonga keerde op 31 oktober naar Rwanda terug na een verblijf van
enkele weken in Kenya en België. Tijdens een recent gesprek met mij in
Den Haag stelde hij de huidige Rwandese regering nog steeds te steunen. Voormalig
premier Twagiramungu verblijft nog steeds in België. In een interview
stelde hij onlangs dat in Rwanda een «tweede genocide»
plaatsvindt op de Hutu's, waarbij sinds juli 1994 meer dan 300 000 doden
zouden zijn gevallen.Ik besprak deze beschuldiging met leden van de Rwandese regering en vertegenwoordigers
van VN-instellingen, zoals het hoofd van de VN-Mensenrechtenmissie Martin,
het Internationale Comité voor het Rode Kruis Lazzarini en de speciale
vertegenwoordiger van de Secretaris-Generaal, Khan. Zij achtten dit cijfer
niet realistisch. Het staat vast dat er gedurende de oorlog, van april t/m
juli 1994, vele moorden hebben plaatsgevonden. Ook daarna hebben wraakacties
plaatsgehad. Gerefereerd werd hierbij onder meer aan de tragische gebeurtenissen
in Kibeho en Kanama. Volgens het hoofd van de VN-Mensenrechtenmissie zijn
er, indien de incidenten van Kibeho en Kanama buiten beschouwing worden gelaten,
aanwijzingen voor enkele honderden moorden.Mijn gesprekspartners achtten het uiterst onwaarschijnlijk dat een genocide
van meer dan 300 000 mensen sinds juli 1994 niet zou zijn opgemerkt door
de mensenrechtenwaarnemers, Unamir, de militaire waarnemers (MilObs) en de
vertegenwoordigers van het corps diplomatique, de Verenigde Naties en de NGO's
in Rwanda. Het was bekend dat de voormalige premier de mensenrechtenschendingen
in zijn land veroordeelde. Hij heeft echter nooit eerder het dodental van
300 000 genoemd tegen mijn gesprekspartners. De terminologie «een
tweede genocide» werd door allen misplaatst geacht.President Bizimungu gaf toe dat er mensenrechtenschendingen plaatsvinden.
Hij stelde echter dat dit geen overheidsbeleid was en dat de schuldigen worden
gearresteerd. Vice-president Kagame stelde in dit verband dat meer dan een
bataljon militairen in de gevangenis zit na het plegen van mensenrechtenschendingen.
Hieronder zijn ook hoog geplaatste officieren zoals de lokale legercommandanten
die verantwoordelijk zijn voor de gebeurtenissen in Kibeho en Kanama. Dit
is een duidelijke indicatie dat mensenrechtenschendingen niet worden getolereerd
door de regering. Minister van Gezondheidszorg Karemera noemde het Kanama-incident
«een ernstige fout van onze kant». Het was echter geen geplande
regeringsactie, maar het resultaat van de angst onder de plaatselijke militairen
dat de lang verwachte aanval vanuit Zaïre zou zijn begonnen.Volgens de commandant van de Unamir-troepen Tousignant is de lang verwachte
destabilisatie-campagne van de voormalige machthebbers nu in alle ernst begonnen.Daarop wijst het toenemend aantal invallen, dat door hem gezien wordt
als het begin van een guerrilla. UnamirDe meeste infiltraties vinden plaats in het gebied ten westen van Ruhengeri/Gitarama/Buture.
Ook de economische sabotage neemt toe. Premier Rwigema en vice-president Kagame
beaamden dat het aantal gewelddadige acties toeneemt.Volgens Kagame is dit echter geen argument om het mandaat van Unamir,
dat 8 december afloopt, te verlengen. Het is immers de taak van de Rwandese
overheid haar burgers te beschermen.Een verlengd verblijf van Unamir in Rwanda achtte Kagame niet nodig. De
interne veiligheidssituatie zou goed zijn en op aanvallen van buitenaf werd
adequaat gereageerd. In juni 1995 was de Rwandese regering akkoord gegaan
met een verlenging van zes maanden als gevolg van druk van bevriende landen.
Ook nu stelde Kagame bereid te zijn de toekomst van Unamir met belanghebbenden
te bespreken. Wel moeten de Verenigde Naties de eerste stap doen.
Het is aan hen om suggesties te doen voor een gewijzigd mandaat van Unamir,
aldus Kagame. Hij toonde zich geïrriteerd dat enkele donoren slechts
twee opties wilden bespreken: het handhaven van Unamir op de huidige sterkte
van 1 800 troepen of de volledige terugtrekking van Unamir. Kagame gaf
aan wellicht met een tussenoplossing in te kunnen stemmen. Dat personeel van
het Internationale Tribunaal voor Rwanda moest worden beschermd achtte hij
begrijpelijk. Over de modaliteiten hiervan kon worden gesproken.In de terugkeer van vluchtelingen zat tot eind oktober een stijgende lijn.
Sindsdien is de repatriëring nagenoeg tot stilstand gekomen. Dit houdt
verband met de uitspraak van president Mobutu op 20 oktober 1995, dat het
ultimatum dat alle Rwandese vluchtelingen voor eind 1995 Zaïre moeten
hebben verlaten niet strikt moest worden opgevat. De Rwandese autoriteiten
proberen het tij weer te keren door informatie over de situatie in Rwanda
te verstrekken. In dit kader bracht premier Rwigema onlangs een bezoek aan
de vluchtelingenkampen in Tanzania. Carter-initiatiefDe Rwandese regering ziet vooralsnog weinig heil in een Regionale Politieke
Conferentie van de Grote Meren. President Bizimungu vroeg zich af welke toegevoegde
waarde een conferentie heeft zolang de voornemens van de Nairobi-top en de
Regionale Vluchtelingenconferentie in Bujumbura nog niet eens zijn uitgevoerd.
Op 22 oktober 1995 maakte voormalig president Carter bekend binnenkort een
regionale conferentie te organiseren. Hij doet dit op verzoek van de presidenten
Mwinyi van Tanzania, Museveni van Uganda en Mobutu van Zaïre. Zij verzochten
Carter, voormalig president Nyerere van Tanzania en Aartsbisschop Tutu uit
Zuid Afrika als bemiddelaars optreden.Het doel van de conferentie is het scheppen van condities in de regio
die verder bloedvergieten in Rwanda en Burundi kan voorkomen. President Bizimungu
verwelkomde het initiatief. De Minister voor Ontwikkelingssamenwerking,J. P. Pronk XNoot1Ter inzage gelegd bij de afdeling Parlementaire Documentatie. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-23727-20.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl