Uitvoeringswet verordening Europese betalingsbevelprocedure; Memorie van Antwoord
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2019-09-26 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 20082009-31513, nr. C

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer

18-05-2009

Eerste Kamer der Staten-Generaal

2008-2009

31513 nr. C

 

 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 31513Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 38 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
31 513Uitvoering van verordening (EG) Nr. 1896/2006 van het Europees Parlement
en de Raad van 12 december 2006 tot invoering van een Europese betalingsbevelprocedure
(Pb EU L 399) (Uitvoeringswet verordening Europese betalingsbevelprocedure)31 522Wijziging van de Uitvoeringswet EG-betekeningsverordening ter uitvoering
van Verordening (EG) nr. 1393/2007 van het Europees Parlement en de Raad van
13 november 2007 inzake de betekening en de kennisgeving in de lidstaten
van gerechtelijke en buitengerechtelijke stukken in burgerlijke of in handelszaken
(«de betekening en de kennisgeving van stukken»), en tot intrekking
van Verordening (EG) nr. 1348/ 2000 (PbEU L 324/79)31 596Uitvoering van verordening (EG) nr. 861/2007 van het Europees Parlement
en de Raad van de Europese Unie van 11 juli 2007 tot vaststelling van
een Europese procedure voor geringe vorderingen (Pb EU L199) (Uitvoeringswet
verordening Europese procedure voor geringe vorderingen)CMEMORIE VAN ANTWOORDOntvangen 15 mei 2009Met belangstelling heb ik kennisgenomen van het voorlopig verslag over
de wetsvoorstellen 31 513, 31 522 en 31 596. Op de hierin gestelde
vragen ga ik in het navolgende graag in.Samenhang tussen de wetsvoorstellen en verschillenDe leden van de PvdA-fractie constateren dat de nauwe verwantschap tussen
bijvoorbeeld de EBB-procedure en de EGV-procedure, maar ook de gelijkenis
tussen de EET-betekening en de nu voorliggende Europese betekeningsverordening,
het voor de Europese burgers en bedrijven moeilijk maken om nog enig overzicht
te bewaren, mede door onderlinge verschillen in het toepassingsgebied van
de verordeningen. Voor de Nederlandse burgers en bedrijven komt daar nog bij
dat zij onderscheid moeten maken tussen binnenlandse vorderingen
en vorderingen elders in de EU. Zij vragen of de Minister het met hen eens
is dat het bedrijfsleven dit zal ervaren als een administratieve lastendruk,
die met behoud van het goede van deze verschillende regelingen zeker te voorkomen
zou zijn geweest.In de afgelopen jaren is een groot aantal instrumenten in het internationaal
procesrecht tot stand gebracht. Deze instrumenten hebben alle tot doel een
vereenvoudiging, versnelling en kostenbesparing bij grensoverschrijdend procederen.
Ik meen ook dat deze instrumenten daaraan daadwerkelijk een bijdrage kunnen
leveren. Juist in grensoverschrijdende situaties is procederen vaak moeilijk
en kostbaar. De kennis over de wijze waarop in het buitenland geprocedeerd
moet worden, kan vaak alleen met hulp van een advocaat ter plaatse worden
verkregen. Ook kan vaak alleen met een buitenlandse procesvertegenwoordiger
worden geprocedeerd. Voor interne vorderingen spelen deze problemen niet op
dezelfde manier.De nieuwe EGV-procedure voor geringe vorderingen en EBB-procedure voor
de incasso van onbetwiste vorderingen brengen daadwerkelijk een vereenvoudiging
op deze punten. Eisers kunnen immers in elke lidstaat (m.u.v. Denemarken)
met hetzelfde formulier en zonder verplichte procesvertegenwoordiging hun
geringe vordering of hun onbetwiste geldvordering aanhangig maken. De nieuwe
Betekeningsverordening 1393/2007 heeft een aantal knelpunten weggenomen en
punten verduidelijkt ten opzichte van de eerdere Betekeningsverordening 1348/2000,
onder meer op het punt van de taalvereisten en de gevolgen van de weigering
stukken in ontvangst te nemen omdat deze niet aan de taalvereisten voldoen.Tegelijkertijd deel ik de zorg van de leden van de PvdA-fractie op het
punt van de overzichtelijkheid en daarmee toegankelijkheid van al deze regelingen
voor burgers en bedrijven. Om die reden is consolidatie van de bestaande Europese
procesrechtelijke instrumenten voor mij een speerpunt voor het komende Stockholm-programma
(de opvolger van het Haags programma, het vijfjarig werkprogramma van de EU).
De inzet is om de overzichtelijkheid en toegankelijkheid te verbeteren door
de instrumenten samen te voegen en beter op elkaar af te stemmen.De verschillen in toepassingsgebied van de verordeningen EBB, EGV en Betekening
staan in de verordeningen zelf. De wetsvoorstellen ter uitvoering van deze
verordeningen bepalen hier niets over en mogen dat ook niet. Bij de totstandkoming
van de verordeningen is het toepassingsgebied uitvoerig besproken. Voor de
EBB-verordening is gekozen voor een beperkt toepassingsgebied omdat deze procedure
het initiatief bij de verweerder legt. Deze procedure is alleen bedoeld voor
de incasso van achterstallige betalingen waarvan de hoogte vaststaat en waarbij
de vordering inhoudelijk niet wordt betwist. Daarom leent de EBB-procedure
zich niet goed voor vorderingen uit onrechtmatige daad. De EGV-procedure is
bedoeld als een procedure op tegenspraak. Daarin kunnen ook vorderingen uit
onrechtmatige daad aan de orde komen. De beperkingen in het toepassingsgebied
van de EGV-procedure hebben vooral te maken met het feit dat lidstaten voor
deze onderwerpen speciale tribunalen of speciale procedures hebben (bijvoorbeeld
voor arbeidszaken). Het toepassingsgebied van de nieuwe Betekeningsverordening
1393/2007 is naar de letter veranderd, maar daarmee is hoogstens een verduidelijking,
en geen inhoudelijke wijziging, beoogd. De oude verordening 1348/2000 sprak
van burgerlijke en handelszaken. In verordening 1393/2007 is hieraan toegevoegd
dat deze verordening niet van toepassing is in fiscale, douane en/of administratieve
zaken of in het geval van aansprakelijkheid van de staat voor handelingen
of omissies bij de uitoefening van het overheidsgezag (acta iure imperii).
Deze toevoeging sluit aan bij bepalingen in recente verordeningen,
waaronder de EEB-verordening en de EGV-verordening.Voor de vragen van de leden van de PvdA-fractie en de leden van de VVD-fractie
over een eventuele nationale incassoprocedure en een eventuele nationale procedure
voor geringe vorderingen verwijs ik naar de paragraaf over herziening nationale
incassoprocedure en nationale procedure voor geringe vorderingen in het hoofdstuk
over wetsvoorstellen 31 513 en 31 596.Taaleis in de verordeningen en de uitvoeringswettenDe leden van de PvdA-fractie en van de VVD-fractie hebben vragen gesteld
over de verschillende taalvoorschriften bij de drie verordeningen.Bij de EBB- en EGV-procedure gaat het om procedures die voor de Nederlandse
rechter moeten worden gevoerd. De EGV-verordening bepaalt dat een EGV-verzoek
moet worden ingediend in de taal of een van de talen van het gerecht (artikel
6, eerste lid EGV-verordening). De formulering «of een van de talen»
verwijst naar landen met meer dan een officiële taal, zoals België.
Een EGV-verzoek kan bij de Nederlandse rechter dus uitsluitend in het Nederlands
worden ingediend. Formulier A van de EBB-verordening stelt dat een EBB-verzoek
moet worden ingediend in een of een van de door het gerecht aanvaarde talen.
In de toelichting op dat formulier staat dat een EBB-verzoek in de taal (of
een van de talen) van het gerecht moet worden ingediend. De Nederlandse gerechtstaal
is het Nederlands. Nu hierover in het EBB-wetsvoorstel niets anders is bepaald,
kan bij de Nederlandse rechter een EBB-verzoek alleen in het Nederlands worden
ingediend.Bij de evaluatie vijf jaar na inwerkingtreding van de uitvoeringswetten
kan bekeken worden of wenselijk is ook een andere taal toe te laten, bijvoorbeeld
de Engelse taal voor EBB-verzoeken van Nederlandse eisers tegen verweerders
in een andere lidstaat.Bij de nieuwe Betekeningsverordening 1393/2007, die Betekeningsverordening
1348/2000 vervangt, gaat het onder meer om de betekening van stukken uit het
buitenland (meestal in het kader van een procedure voor een buitenlandse rechter)
aan een geadresseerde in Nederland. Voor die betekening geldt ingevolge artikel
8 van verordening 1393/2007 dat stukken aan een geadresseerde in Nederland
alleen in het Nederlands of in een taal die de geadresseerde begrijpt, mogen
worden betekend. De verordening laat geen ruimte voor een nadere invulling
in de uitvoeringswet.Verordening 1393/2007 laat de lidstaten wel keuzevrijheid bij de vraag
in welke taal formulieren door een verzendende instantie aan een ontvangende
instantie en certificaten door een ontvangende instantie aan een verzendende
instantie kunnen worden gestuurd (artikel 4, derde lid, en artikel 10). Artikel
4 van wetsvoorstel 31 522 bepaalt dat voor de formulieren en certificaten
aan de ontvangende en verzendende instantie in ons land naast Nederlands ook
Engels en Duits als taal worden toegelaten.De leden van de VVD-fractie vragen daarnaast of het voorschrift in artikel
6 van de EGV-verordening dat een vorderingsformulier uitsluitend in de gerechtstaal
kan worden ingediend, voldoende duidelijk is voor eisers die een grensoverschrijdende
geringe vordering instellen, nu dit niet in het wetsvoorstel ter uitvoering
is opgenomen.Het voorschrift van artikel 6 van de EGV-verordening heeft rechtstreekse
werking en mag daarom niet worden overgenomen of omgezet in nationale wetgeving.
De juridische atlas van de Europese Commissie bevat informatie voor burgers
en bedrijven over onder meer de EGV-procedure. Verwacht mag worden dat de
informatie over het taalvoorschrift van artikel 6 EGV-verordening
daar beschikbaar is. Deze leden wijzen ook op het derde lid van artikel 6
op grond waarvan een partij een stuk kan weigeren, omdat dit niet in de taal
van de aangezochte lidstaat is gesteld of in een taal die de geadresseerde
begrijpt. Deze bepaling was nodig omdat het zenden van het antwoord van de
verweerder aan de eiser door een gerecht op grond van artikel 5 vierde lid
van de EGV-verordening niet een betekening is in de zin van (inmiddels) verordening
1393/2007. Die verordening is voor het overige wel van toepassing op de betekening
of kennisgeving van stukken aan een geadresseerde in een andere lidstaat onder
de EGV-verordening als ook onder de EBB-verordening.Voor zowel de EBB-procedure als de EGV-procedure geldt dat het merendeel
van de procedurevoorschriften in de verordening zelf is opgenomen en slechts
een klein deel in de uitvoeringswet. Voor de toepassing van deze beide verordeningen,
als ook voor de toepassing van de Betekeningsverordening, is nodig om de verordening
en de uitvoeringswet naast elkaar te lezen. Dit is (overigens) een van de
redenen geweest om de uitvoering van deze verordeningen in afzonderlijke uitvoeringswetten
op te nemen.31 522Begrip van de taalDe leden van de VVD-fractie merken op dat volgens artikel 56, derde lid,
sub d, Rv de geadresseerde stukken mag weigeren als deze niet gesteld zijn
in een taal of vergezeld gaan van een vertaling in een taal in een van de
in artikel 8, eerste lid, van de verordening bedoelde talen. Deze talen zijn
ingevolge artikel 8 van de Betekeningsverordening 1393/2007 de taal die degene
voor wie het stuk bestemd is, begrijpt en de officiële taal van de lidstaat
van ontvangst. Zij wijzen erop dat een stuk mag worden geweigerd op het moment
van de betekening of door terugzending binnen een termijn van een week naar
de ontvangende instantie. Deze leden vragen met betrekking tot de laatst genoemde
wijze van weigering of de ontvangende instantie het stuk binnen een week moet
hebben terug ontvangen of dat het voldoende is dat het stuk binnen een week
terug gezonden dient te zijn.De in artikel 56, derde lid, Rv opgenomen regeling heeft betrekking op
de rechtstreekse verzending door de deurwaarder aan degene voor wie het stuk
bestemd. Weigering van de stukken vindt dan (alleen) plaats door terugzending
hiervan aan de deurwaarder. In het geval van een betekening of kennisgeving
door een ontvangende instantie gelden beide door de leden genoemde weigeringsmomenten.
Op grond van de formulering van artikel 8, eerste lid, van verordening 1393/2007
dient ervan uitgegaan te worden dat met betrekking tot de tweede genoemde
weigeringswijze de terugzending binnen een week na (het ogenblik van) de betekening
of kennisgeving aan de ontvangende instantie voldoende is. Het is niet nodig
dat het stuk ook reeds ontvangen is door de ontvangende instantie. De datum
van terugzending dient aangegeven te worden in de verklaring van de geadresseerde
dat hij weigert het stuk in ontvangst te nemen (bijlage II van verordening
1393/2007). Na het verstrijken van de termijn van een week kan het stuk met
het oog op de weigering hiervan niet meer worden terugzonden.Deze leden stellen voorts vragen over het bewijs van het begrijpen van
een taal door de geadresseerde. De bewijslast dat de geadresseerde een taal
begrijpt, rust op degene die om betekening of kennisgeving heeft verzocht.
De leden van de VVD-fractie wijzen erop dat in de nota naar aanleiding van
het verslag is vermeld dat de vraag wanneer iemand een bepaalde taal begrijpt,
niet wordt beantwoord door de verordening en daarom op dit punt
door het Hof van Justitie duidelijkheid zal moeten worden gegeven. De leden
van de VVD-fractie vragen of het de verwachting is dat onduidelijkheid op
dit punt tot grote problemen zal leiden in de zin dat dikwijls een beroep
op de rechter zal worden gedaan, nu zelfs een contractueel overeengekomen
taal voor de correspondentie geen vermoeden oplevert dat de geadresseerde
deze taal kent (de zaak Weiss und Partner) of dat het de verwachting is dat
snel duidelijkheid op dit punt zal ontstaan.Hierover kan het volgende worden opgemerkt.Wanneer de geadresseerde het stuk weigert op de grond dat hij de gebruikte
taal niet begrijpt, zal degene die om betekening of kennisgeving heeft verzocht
en die meent dat deze weigering ten onrechte was, vervolgens dienen te bewijzen
dat de geadresseerde de taal wel degelijk begrijpt. Met betrekking tot het
begrijpen van een taal heeft het EGHvJ in de zaak Weiss und Partner, behalve
de hierboven door de leden genoemde opvatting, aangegeven dat een overeengekomen
correspondentietaal wel een aanwijzing kan vormen voor de rechter voor het
begrijpen van een taal, die hij in aanmerking kan nemen bij het bepalen of
de geadresseerde de gebruikte taal wel of niet begrijpt. Volgens het EGHvJ
is verder een overeengekomen correspondentietaal van groter gewicht, wanneer
deze niet alleen ziet op correspondentie tussen partijen, maar ook ziet op
correspondentie met autoriteiten en overheidsorganen. De rechter dient al
het relevante bewijsmateriaal dat wordt aangeleverd door degene die om betekening
of kennisgeving heeft verzocht, te onderzoeken. In de praktijk zal in een
aantal gevallen, vooral in het zakelijke verkeer, op grond van de ruimere
mogelijkheden met betrekking tot het gebruik van een taal die de geadresseerde
begrijpt, op grond van verordening 1393/2007 (verordening 1393/2007 spreekt
over een taal die de geadresseerde begrijpt, ongeacht welke taal) een stuk
in de Engelse taal kunnen worden betekend. Ik verwacht niet dat de (nog bestaande)
onduidelijkheid op dit punt grote problemen zal opleveren.De leden van de PvdA-fractie vragen zich af waarom de Minister geen initiatieven
ontplooit om tot eigen nationale normen te komen. Zij vragen zich af of op
het moment dat de wetgever verzuimt duidelijkheid te geven waar hij dit wel
zou kunnen, de rechtzoekende en de keten van de rechtsbedeling niet onnodig
op kosten worden gejaagd en willen weten wat de minister, als hij deze mening
deelt, weerhoudt om op dit punt regels te stellen.Het gaat hier om de weigeringsgrond een stuk ter betekening of kennisgeving
in ontvangst te nemen omdat de geadresseerde de taal waarin dit is gesteld
niet begrijpt. Of sprake is van een taal die de geadresseerde begrijpt, is
deels een feitelijke vraag en deels een kwestie van uitleg van een bepaling
van een verordening. Deze uitleg dient, zoals eerder aangegeven, op Europees
niveau door het EGHvJ te worden gegeven (en is voor een deel reeds gegeven
in de hierboven genoemde zaak Weiss und Partner). Een uitleg van een bepaling
door de verordening door een lidstaat met daaraan gekoppelde nationale regelgeving
is hier niet aan de orde. Het is niet aan een lidstaat om met nieuwe nationale
regelgeving artikel 8 van verordening 1393/2007 nader in te vullen.OvergangsrechtDe leden van de CDA-fractie stellen vragen over het overgangrecht in artikel
III.Zij vragen zich af hoe de beide leden van dat artikel zich verhouden tot
verordening 1393/2007 die op 13 november 2008 van toepassing is geworden.
Zij vragen naar de verhouding van de beide leden van artikel III tot de verordening
nu dit artikel gekoppeld is aan handelingen verricht voor de inwerkingtreding
van de wet en niet aan de inwerkingtreding van de verordening. Deze leden
geven aan dat door de overgangsbepaling een conflict lijkt te
zijn opgetreden. Met betrekking tot de in het huidige artikel 63, eerste lid,
Rv jo. artikel 56, derde lid, tweede volzin, Rv opgenomen regel inhoudende
dat bij een betekening aan de advocaat of deurwaarder waar in de vorige instantie
woonplaats is gekozen, ook nog betekening of verzending op grond van verordening
1348/2000 dient plaats te vinden, merken deze leden op dat blijkens onder
meer overweging 8 van verordening 1393/2007 de verordening in deze situatie
niet van toepassing is. Zij vragen of het met betrekking tot het tweede lid
niet wenselijk is in het geheel geen overgangsrecht op te nemen.Over het overgangsrecht in artikel III kan het volgende worden opgemerkt.In het wetsvoorstel is het oog gehad op een tijdige inwerkingtreding van
de wet, dat wil zeggen op een inwerkingtreding gelijktijdig met het van toepassing
worden van verordening op 13 november 2008. Het overgangsrecht ziet niet
op het van toepassing worden van de verordening, maar op inwerkingtreding
van de wet. Overgangsrecht dient immers te worden overwogen bij een nieuwe
regeling of wijziging van een regeling en heeft in dit wetsvoorstel betrekking
op wijzigingen van de artikelen 56 en 63 Rv. De bepalingen in artikel III
zien dan ook op handelingen verricht voor of na de inwerkingtreding van de
wet.Opgemerkt zij voor de goede orde dat toen begin november 2008 bleek dat
een tijdige inwerkingtreding niet mogelijk was, met de KBvG overleg heeft
plaatsgevonden en de KBvG over het van toepassing worden van verordening 1393/2007
is aangeschreven. De KBvG heeft vervolgens haar leden over het van toepassing
worden van de verordening en de latere inwerkingtreding van de wet geïnformeerd.
Zo is bijvoorbeeld gewezen op het reeds van toepassing zijn van het vaste
tarief van € 65 voor de vergoeding van kosten van rechtsbijstand
door een deurwaarder op grond van artikel 11 van verordening 1393/2007.Op grond van artikel III, eerste lid, is, in geval van een rechtstreekse
verzending door de deurwaarder aan degene voor wie het stuk is bestemd, overeenkomstig
artikel 14 van verordening 1348/2000 of artikel 14 van verordening 1393/2007,
waarbij de handelingen voor de verzending zijn verricht voor de datum van
inwerkingtreding van de wet, artikel 56 van het Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering,
zoals dit luidde voor de inwerkingtreding van de wet, van toepassing.De in artikel 56, derde lid, Rv (nieuw) opgenomen rechtstreekse verzending
door de deurwaarder (verzending per aangetekend schrijven met ontvangstbevestiging),
welke als zodanig niet verplicht is op grond van verordening 1393/2007, vormt
een aanvulling op de thans bestaande mogelijkheid van rechtstreekse verzending
door de griffie van de gerechten aan belanghebbenden in andere lidstaten (artikel
277Rv). Daar hier sprake is van een nieuwe in het wetsvoorstel geboden mogelijkheid
voor rechtstreekse verzending en de toepassing van deze mogelijkheid bij de
inwerkingtreding van de wet tot onduidelijkheid kan leiden, is voor een overgangregeling
gekozen. Onduidelijkheid kan bestaan met betrekking tot een verzending per
aangetekende post gedaan voor de inwerking, maar geëffectueerd in een
andere lidstaat na de inwerkingtreding van de wet. Aangezien deze wijze van
verzending voor de inwerkingtreding van de wet nog niet mogelijk was, geldt
dat een handeling voor rechtstreekse verzending die is verricht vóór
de inwerkingtreding van de uitvoeringswet geen geldige betekening of kennisgeving
oplevert.Ingevolge het tweede lid van artikel III blijft het huidige artikel 56,
derde lid, tweede volzin Rv van toepassing op de betekening voor de datum
van inwerkingtreding van de wet van een dagvaarding overeenkomstig artikel
63, eerste lid, Rv aan het kantoor van de advocaat of deurwaarder bij wie
degene voor wie de dagvaarding is bestemd, laatstelijk woonplaats heeft gekozen.
Op grond van deze tweede volzin van artikel 56, derde lid, Rv wordt ter bepaling
of tijdig verzet, hoger beroep of beroep in cassatie is ingesteld
de datum van deze betekening in aanmerking genomen, mits de deurwaarder tevens
binnen veertien dagen daarna een afschrift van de dagvaarding, of een vertaling
daarvan in een taal als bedoeld in artikel 8, eerste lid, onder a, van de
verordening (1348/2000) aan een ontvangende instantie zendt ter betekening
aan de betrokkene of bij aangetekende post rechtstreeks aan de betrokkene
verzendt.Deze aanvullende betekening op grond van de verordening is blijkens overweging
8 van verordening 1393/2007 niet nodig. In het wetsvoorstel wordt daarom de
tweede volzin van artikel 56, derde lid, Rv geschrapt. Omdat er onduidelijkheid
kan bestaan met betrekking tot de geldigheid van een betekening wanneer er
al een betekening aan het kantoor van de advocaat of deurwaarder heeft plaats
gevonden voor de inwerkingtreding van de wet, maar de betekening of rechtstreekse
verzending op grond van de verordening binnen 14 dagen nog niet heeft plaatsgevonden,
is ook hier gekozen voor een overgangsregeling. Op grond van deze overgangsregeling
dient een betekening aan het kantoor van de advocaat of deurwaarder bij wie
laatstelijk woonplaats is gekozen voor de inwerkingtreding van de wet, na
de inwerkingtreding nog aangevuld te worden met een betekening of rechtstreekse
verzending op grond van de verordening.Tengevolge van de niet tijdige inwerkingtreding van de uitvoeringswet
heeft artikel 56, derde lid, tweede volzin Rv waarin de aanvullende betekening
of verzending wordt voorgeschreven, een wat langer durende toepassing dan
beoogd. Ik meen echter dat met de toepassing van de huidige regeling, ook
na inwerkingtreding van verordening 1393/2007, aan de praktijk tot aan de
inwerkingtreding van de wet zoveel mogelijk duidelijkheid wordt geboden en
voorkomen wordt dat discussie ontstaat over de geldigheid van een betekening
op grond van artikel 63, eerste lid, Rv, terwijl met de toepassing van de
overgangsregeling onduidelijkheid wordt voorkomen voor een korte periode na
de inwerkingtreding van de wet.BTWDe leden van de fracties van het CDA en de VVD vernemen graag of het overleg
met de Europese Commissie over het punt van de eventuele verschuldigdheid
van BTW over de vaste vergoeding van € 65 inmiddels tot resultaat
heeft geleid. Aan de JBZ-afdeling van de Commissie is in juni 2008 de vraag
voorgelegd of BTW is verschuldigd door de Nederlandse ontvangende instantie.
Als antwoord is ontvangen dat naar het oordeel van deze afdeling over deze
vaste vergoeding geen BTW verschuldigd is. Dit antwoord is door de JBZ-afdeling
gemeld aan de afdeling Belastingen (DG TAXUD) van de Commissie. Van deze afdeling
is hierop geen reactie vernomen. Teneinde op dit punt duidelijkheid te verkrijgen
is bij brief van 20 maart 2009 van de Permanente Vertegenwoordiging aan
DG TAXUD gevraagd te bevestigen dat op grond van artikel 11 van verordening
1393/2007 geen BTW in rekening gebracht dient te worden. Op dit schrijven
is nog geen reactie ontvangen. Ik ga er dan ook nog steeds van uit dat geen
BTW verschuldigd is.31 513 en 31 596Absolute en relatieve bevoegdheid in EBB-zaken en EGV-zakenDe leden van de VVD-fractie hebben vragen gesteld over de absolute en
relatieve bevoegdheid in EBB- en EGV-zaken. Zij wijzen op de keuze van Duitsland
voor centralisering van de EBB-procedure en vragen zich af of ook andere lidstaten
een centraal gerecht voor de EBB-procedure en de EGV-procedure hebben aangewezen
en hoe een en ander is geregeld.Mij is bekend dat Duitsland gekozen heeft voor centrale aanbrenging van
EBB-verzoeken bij het Amtsgericht Berlin Wedding. Naast Duitsland maakt in elk geval Finland van deze mogelijkheid gebruik. Centralisering
heeft ook de voorkeur van de Raad voor de rechtspraak. In de beantwoording
van het verslag van de Tweede Kamer over wetsvoorstel 31 513 heb ik uitgelegd
dat onduidelijk was of centralisering van het EBB was toegestaan volgens de
EBB-verordening.Artikel 6 van die verordening geeft regels voor de bevoegde rechter in
EBB-zaken. Het bepaalt dat de bevoegde rechter in EBB-zaken wordt aangewezen
volgens de verordening 44/2001 («Brussel I») en dat voor vorderingen
tegen consumenten alleen de rechter van de woonplaats van de consument bevoegd
is. Sommige van de bevoegdheidsregels in de verordening Brussel I wijzen rechtstreeks
de relatief bevoegde rechter aan. Ook de aanwijzing van de rechter van de
woonplaats van de consument is naast een rechtsmachtregel een regel van relatieve
bevoegdheid. Het aanwijzen van een bevoegde rechter voor alle EBB-verzoeken
lijkt daarmee moeilijk verenigbaar.Om die reden heb ik al in december 2007 contact opgenomen met de Europese
Commissie en de vraag voorgelegd of zij meende dat centralisering van EBB-verzoeken
verenigbaar is met de EBB-verordening. Destijds heb ik aangegeven dat de bedoeling
zou zijn om op het moment van een betwisting de zaak alsnog naar de bevoegde
rechter volgens de EBB-verordening te verwijzen. Omdat de EBB-procedure een
zuiver administratieve procedure betreft, zou centrale aanbrenging van EBB-verzoeken
verweerders niet benadelen door hen van hun bevoegde rechter af te houden.
Eisers zouden hun EBB-verzoeken steeds bij een en dezelfde rechter kunnen
indienen, zonder in dat stadium rekening te hoeven houden met de Nederlandse
regels over de gerechtelijke indeling.Eind januari 2008 kwam van de Commissie bericht dat de JBZ-afdeling grote
bezwaren had tegen centralisering. Toen is besloten in het wetsvoorstel uit
te gaan van gedecentraliseerde aanbrenging van EBB-verzoeken.In juni 2008 bleek dat Duitsland wel gekozen had voor centrale aanbrenging
van EBB-verzoeken. Daarop is de Commissie om een reactie gevraagd en verzocht
aan te geven of dit betekende dat centralisering toch de goedkeuring van de
Commissie had. Ondanks herhaaldelijk aandringen heeft de Commissie pas half
december 2008, na het van toepassing worden van de EBB-verordening en nadat
de Tweede Kamer wetsvoorstel 31 513 als hamerstuk had aanvaard, meegedeeld
dat centralisering van EBB-verzoeken in haar ogen toelaatbaar is. Voorwaarde
daarvoor is dat na betwisting van het EBB de procedure wordt voortgezet voor
de volgens de EBB-verordening bevoegde rechter.De Duitse regeling houdt in dat na een betwisting door de verweerder de
eiser in de gelegenheid wordt gesteld om de rechter aan te wijzen voor wie
hij de procedure wil voortzetten volgens de gewone regels van burgerlijk procesrecht
(vgl. artikel 17 EBB-verordening). De EBB-rechter verwijst de zaak vervolgens
naar de door de eiser aangewezen rechter. De rechter naar wie de zaak wordt
verwezen, is niet aan deze verwijzing gebonden.Ik overweeg om ook de Nederlandse EBB-procedure te centraliseren. Juist
om redenen van efficiëntie is nu al de rechtbank ’s-Gravenhage
aangewezen als nevenzittingsplaats voor de andere gerechten als het gaat om
EBB-verzoeken. De rechtbank ’s-Gravenhage doet die zaken dus namens
de andere gerechten af. Buitenlandse schuldeisers kunnen er niet vanuit gaan
dat de procedure ook na betwisting door de verweerder bij deze rechtbank blijft
omdat de EBB-verordening zelf regels voor de bevoegde rechter bevat. Zoals
gezegd wijzen die deels rechtstreeks de relatief bevoegde rechter aan. In
die gevallen is voor toepassing van de nationale regels inzake relatieve bevoegdheid
geen ruimte meer. Alleen bij vorderingen van een buitenlandse eiser tegen
een bedrijfsmatige verweerder in Nederland geeft de hoofdregel
van artikel 2 van de verordening Brussel I de Nederlandse rechter slechts
rechtsmacht en bepalen de nationale regels welke rechter relatief bevoegd
is. In dat geval wijzen de regels uit de dagvaardingsprocedure en die uit
de verzoekschriftprocedure echter dezelfde bevoegde rechter aan. In dagvaardingsprocedures
(artikel 99 Rv) is in dat geval de rechter van de woonplaats van de gedaagde
bevoegd. In verzoekschriftprocedures is de hoofdregel weliswaar dat de rechter
van de woonplaats van de verzoeker bevoegd is, maar als de verzoeker geen
woonplaats of gewone verblijfplaats in Nederland heeft, is volgens artikel
262, eerste lid, Rv de rechter van de woonplaats van de bekende belanghebbende
bevoegd (in dit geval de verweerder in de EBB-procedure). Dit leidt dus tot
eenzelfde resultaat.Mij zijn geen lidstaten bekend die de EGV-procedure hebben gecentraliseerd.InwerkingtredingDe leden van de CDA-fractie hebben een vraag gesteld over de verhouding
tussen de inwerkingtredingsbepaling van de uitvoeringswetten en de verordeningen.
De EBB-verordening en de EGV-verordening hebben rechtstreekse werking in de
lidstaten. Zij zijn van toepassing sinds 12 december 2008 (EBB) respectievelijk
1 januari 2009 (EGV). Aan de verordeningen moet hun volle werking toekomen.
Dit betekent dat ook de tenuitvoerlegging van buitenlandse EBB’s en
buitenlandse EGV-beslissingen in Nederland op dit moment zonder meer mogelijk
is. Wel is voor de praktijk uiteraard onpraktisch dat de nationale regels
die hiervoor nodig zijn, nog niet wettelijk zijn vastgelegd. Ook als zou zijn
gekozen voor een inwerkingtredingsbepaling met terugwerkende kracht, zou de
praktijk zolang de onderhavige wetsvoorstellen niet in werking treden, geen
nationale wettelijke regels hebben voor deze tenuitvoerlegging. Dit betekent
dat de praktijk zich tot de inwerkingtreding van de uitvoeringswetten moet
redden met de verordening en eventueel anticiperende toepassing van bepalingen
uit het beide wetsvoorstellen. Vanzelfsprekend hoop ik op spoedige totstandkoming
van beide wetten, zodat de praktijk weet aan welke regels zij bij de tenuitvoerlegging
van buitenlandse EBB’s en buitenlandse EGV-beslissingen is gebonden.ProcesreglementDe leden van de VVD-fractie vragen welke gerechten nog geen mogelijkheid
van elektronische indiening in hun procesreglement hebben staan. Er is een
landelijk procesreglement dat voor alle rechtbanken gelijk is. De elektronische
indiening van stukken is op basis van dit procesreglement op dit moment nog
niet mogelijk. De verwachting is dat de gerechten nog enige tijd nodig hebben
om hun ICT-voorzieningen in te richten op de mogelijkheid van elektronische
indiening. Uiteraard is wel de bedoeling dat dit op termijn mogelijk wordt.Het haalbaarheidsonderzoek van de Commissie is onlangs afgerond. Uit dit
onderzoek volgt dat het niet zozeer de vraag is of er moet worden geautomatiseerd,
maar in welke mate er moet worden geautomatiseerd. Belanghebbenden staan daarbij
positief tegenover het gebruik van een geautomatiseerde procedure. Uit het
onderzoek naar de praktijk bij de lidstaten is voorts gebleken dat de nationale
systemen voor bestaande nationale betalingsbevelen (zoals het Duitse of Oostenrijkse)
erg lijken op die van het EBB. Technisch gesproken kan een nationaal IT systeem
dat wordt gebruikt voor nationale betalingsbevelen, met een paar kleine aanpassingen,
een EBB-functionaliteit omvatten.UitvoerbaarheidDe leden van de VVD-fractie vragen waaraan de verwachting wordt ontleend
dat er de eerste jaren slechts in een beperkte mate gebruik zal worden gemaakt
van het EBB en de EGV-procedure. Zij vragen zich af of de rechterlijke macht
voldoende is toegerust om een eventuele onverwacht grote toeloop het hoofd
te kunnen bieden.De Raad voor de rechtspraak heeft aan de hand van de huidige praktijk
aangegeven een beperkt gebruik van de EBB-procedure te verwachten. Deze verwachting
is mede gebaseerd op het aantal zaken dat voldoet aan de voorwaarden van de
EBB-verordening. Daarnaast zal het aantal in de eerste periode beperkt zijn
als gevolg van de onbekendheid met de nieuwe procedure bij potentiële
eisers.De onbekendheid met de nieuwe proccedure zal evenzo bij de EGV-procedure
een rol spelen. Bedacht dient ook te worden dat een EGV-procedure wel een
vereenvoudiging betekent voor grensoverschrijdende gevallen, maar deze procedure
ook nog punten kent die kunnen beletten dat hiervan gebruik wordt gemaakt.
Dit geldt bijvoorbeeld voor het vereiste dat een verzoek en de eventuele bewijsmiddelen
in de taal van het gerecht moeten worden gesteld. De kosten van een vertaling
van stukken zullen in eerste instantie door de indiener van het verzoek dienen
te worden gedragen.Het is mogelijk dat het werkelijk aantal verzoeken afwijkt van de eerder
gemaakte inschattingen, in het bijzonder als gevolg van de huidige economische
crisis. De Raad voor de rechtspraak heeft aangegeven dat de rechterlijke macht
voldoende is toegerust om een eventuele onverwacht grotere toeloop het hoofd
te kunnen bieden.De leden van de VVD-fractie vragen of mogelijk is dat een dochterbedrijf
gevestigd in een lidstaat een EBB-procedure begint voor een vordering van
een (niet in een lidstaat gevestigd) moederbedrijf op een verweerder in een
lidstaat. Zoals deze leden zelf al aangeven, is dit in elk geval mogelijk
als de vordering is gecedeerd aan de dochter. In dat geval kan de dochter
de vordering op eigen naam via een EBB-procedure proberen te innen. Andere
mogelijkheden voor incasso van de vordering van de moeder door de dochter
hangen af van het nationale burgerlijk procesrecht. Naar Nederlands burgerlijk
procesrecht zijn alle mogelijkheden die een schuldeiser normaal gesproken
heeft voor het doen innen van zijn vordering door een ander, ook beschikbaar
voor de EBB-procedure.Herziening nationale incassoprocedure in NederlandDe leden van de VVD-fractie en de leden van de PvdA-fractie hebben beide
vragen gesteld over de herziening van de nationale procedures voor incasso
van geldvorderingen en voor geringe vorderingen.Voor de interne vorderingen heb ik het plan voor invoering van een Eenvoudige
procedure voor eenvoudige zaken. Deze eenvoudige procedure is bedoeld voor
simpele zaken waarin burgers nu een hoge drempel ervaren om deze zaken voor
de rechter te brengen. Zij kunnen dan zonder verplichte procesvertegenwoordiging
met een elektronisch formulier hun zaak aanhangig maken. Burgers en bedrijven
worden bij het invullen van dit formulier geholpen door een zogeheten Wizard, die helpt voorkomen dat zij velden verkeerd invullen.
De Raad voor de rechtspraak berekent momenteel de uitvoeringskosten voor het
opzetten van de Wizard. In afwachting daarvan
is nog geen wetsvoorstel voorbereid. De Raad heeft echter toegezegd in juni
2009 met de gevraagde kostenberekening te komen. Daarna hoop ik de voorbereiding
ter hand te nemen.Voor interne incassozaken biedt de dagvaardingsprocedure op dit moment
al een snelle en in de praktijk efficiënte methode. Mocht de EBB-procedure
in de praktijk heel succesvol en effectief blijken te zijn, dan kan dit reden
zijn om op een later tijdstip te bekijken of deze ook voor interne zaken moet
worden opengesteld. De beslissing hierover kan ook op nationaal niveau worden
genomen, maar daarvoor moeten dan wel afzonderlijke formulieren worden gemaakt.
De formulieren die bij de verordening horen zijn immers alleen bedoeld voor
grensoverschrijdende vorderingen. Een Europees betalingsbevel levert voor
die vorderingen een executoriale titel op die in elke lidstaat rechtstreeks
ten uitvoer kan worden gelegd. Die Europese uitvoerbaarheid geldt niet voor
interne betalingsbevelen.De leden van de PvdA-fractie vragen daarnaast hoe te verklaren is dat
voor een interne incasso van een geldvordering van meer dan € 5 000
straks nog wel verplichte procesvertegenwoordiging is vereist, terwijl dit
niet geldt voor een EBB-verzoek van meer dan € 5 000. In de
EBB-verordening is ervoor gekozen geen verplichte procesvertegenwoordiging
te eisen, ook niet als het gaat om grotere vorderingen van meer dan € 5 000.
De reden is dat de EBB-procedure een administratieve rechtsgang is. Zodra
de vordering wordt betwist, wordt de procedure volgens de gewone regels voortgezet.
Gaat het dan om een vordering waarvoor naar Nederlands burgerlijk procesrecht
procesvertegenwoordiging verplicht is, dan geldt dat ook voor de voortgezette
procedure na een EBB-verzoek. Overigens is het de bedoeling op korte termijn
bij de Tweede Kamer een wetsvoorstel in te dienen dat de competentiegrens
in kantonzaken optrekt naar € 25 000. Het belangrijkste gevolg
van deze wijziging is dat voor vorderingen van meer dan € 5 000
dan geen verplichte procesvertegenwoordiging meer geldt. Het onderscheid met
de EBB-procedure zou daarmee voor het gros van de gevallen verdwijnen. In
de praktijk blijken vorderingen naarmate zij hoger zijn, namelijk ook vaker
betwist te worden. Het merendeel van de vorderingen van meer dan € 25 000
is dan ook betwist.De Minister van Justitie,E. M. H. Hirsch Ballin 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-20082009-31513-C.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl