Wet op de inlichtingen- en veiligheidsdiensten 19..; Brief minister met antwoorden op een aantal vragen die zijn gesteld tijdens het wetgevingsoverleg op 25 juni 2001
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-08 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 25877, nr. 67

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

02-07-2001

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2000-2001

25877 nr. 67

27-06-2001

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 25877Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 20 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
25 877Regels met betrekking tot de inlichtingen- en veiligheidsdiensten alsmede
wijziging van enkele wetten (Wet op de inlichtingen- en veiligheidsdiensten
19..)nr. 67BRIEF VAN DE MINISTER VAN BINNENLANDSE ZAKEN EN KONINKRIJKSRELATIESAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-GeneraalDen Haag, 27 juni 2001Tijdens het wetgevingsoverleg met de vaste commissie voor Binnenlandse
Zaken en Koninkrijksrelaties over wetsvoorstel 25 877, Wet op de inlichtingen-
en veiligheidsdiensten 19, op 25 juni 2001 heb ik toegezegd een aantal vragen
schriftelijk te beantwoorden. Deze beantwoording treft u hierbij aan. Ik doe
u tevens de vijfde nota van wijziging bij het wetsvoorstel toekomen.Mevrouw Scheltema-de Nie heeft aandacht gevraagd voor de onderlinge relatie
van de artikelen 69, 70 en 82. Zij is van mening dat onduidelijk is de verhouding
tussen enerzijds artikel 69, waarin is neergelegd dat ieder die betrokken
is bij de uitvoering van deze wet desgevraagd aan de commissie van toezicht
alle inlichtingen verstrekt, en anderzijds artikel 82, dat maakt dat ambtenaren
die betrokken zijn bij de uitvoering van de wet ontheffing van hun geheimhoudingsplicht
moeten verkrijgen alvorens als getuige te kunnen optreden. In aanvulling daarop
heeft de heer Van Oven gewezen op het probleem dat zich kan voordoen als een
getuige die onder ede gehoord wordt, meineed pleegt. De aard van de informatie
die aan de orde zal zijn, zal al snel in strijd komen met de openbaarheid
van de strafrechtspleging.Naar aanleiding van de gemaakte opmerkingen heb ik de samenhang van de
genoemde artikelen nog eens nadrukkelijk bezien. Zoals ik tijdens het wetgevingsoverleg
al heb opgemerkt, moet klip en klaar zijn dat een ieder die betrokken is bij
de uitvoering van de wet, zonder enige terughoudendheid aan de commissie van
toezicht alle inlichtingen moet kunnen verschaffen waar deze om verzoekt op
grond van het bepaalde in artikel 69. De regeling van artikel 82, waarbij
ambtenaren betrokken bij de uitvoering van deze wet ontheffing van hun geheimhoudingplicht
moeten verkrijgen van de betrokken Minister alsmede de Minister van Justitie,
slaat naar mijn wijze van zien alleen op de andere gevallen dat deze ambtenaren
wettelijk worden verplicht een verklaring af te leggen en slaat niet op het
geven van informatie aan de commissie van toezicht. Met betrekking tot artikel 70 merk ik op dat dit artikel het verlengde
vormt van artikel 69. In het geval een persoon die betrokken is bij de uitvoering
van de wet dan wel iemand anders die informatie heeft over de uitvoering van
de wet zou weigeren de inlichtingen te verschaffen heeft de commissie van
toezicht in artikel 70 een middel om hem daartoe te dwingen. De regeling sluit
aan bij de regeling die in artikel 19 Wet Nationale ombudsman is getroffen.
Het vormt het sluitstuk dat nodig is voor het verzamelen van informatie door
de commissie. Om buiten twijfel te stellen dat artikel 70 mede betrekking
heeft op de onder artikel 69 bedoelde personen heb ik dit via de vijfde nota
van wijziging in de bewoording van dit artikel geëxpliciteerd. Deze wijziging
levert derhalve geen inhoudelijke wijziging van het artikel op, het is slechts
een verduidelijking.De huidige tekst van artikel 82 heeft tot gevolg, zoals mevrouw Scheltemade
Nie terecht heeft opgemerkt, dat in het geval het horen een getuige betreft
die ambtenaar is die betrokken is bij de uitvoering van deze wet, deze een
ontheffing van zijn geheimhoudingsplicht zal moeten krijgen van de betrokken
Minister en de Minister van Justitie. Dit behoeft inderdaad verheldering.
In de vijfde nota van wijziging is daarom het wetsvoorstel zodanig aangepast
dat artikel 82, tweede lid, niet van toepassing is op ambtenaren die betrokken
zijn bij de uitvoering van deze wet en die op grond van artikel 70 door de
commissie van toezicht, al dan niet onder ede, worden gehoord. Met betrekking
tot de opmerking van de heer Van Oven over het probleem dat het wellicht niet
mogelijk is ingeval van meineed een openbaar strafproces te voeren gezien
de aard van de informatie, merk ik allereerst op dat ik er van uitga dat de
functie van artikel 70 met name gelegen is in de mogelijkheid voor de commissie
van toezicht te wijzen op, de daarin opgenomen bevoegdheid. Ik baseer dit
op het feit dat ook de Nationale ombudsman, die dezelfde bevoegdheid bezit,
daar in de praktijk nooit gebruik van hoeft te maken. Mocht het niettemin
ooit toch tot een strafproces komen dan biedt artikel 20 Wet op de rechterlijke
organisatie de mogelijkheid dit met gesloten deuren te laten plaatsvinden.Met betrekking tot de benoeming van de leden van de commissie van Toezicht –
merk ik het volgende op. Mevrouw Scheltema-De Nie en mevrouw Van der Hoeven
zijn ingegaan op het probleem dat zich voordoet wanneer de betrokken ministers
van mening zijn dat geen van de door de Kamer voorgedragen personen benoemd
kan worden. Hoewel het mijn overtuiging blijft dat dit probleem zich in de
praktijk nimmer zal voordoen, ben ik bereid aan het verzoek van beide leden
tegemoet te komen door een nadere bepaling hierover in de wet op te nemen.
In de vijfde nota van wijziging wordt in artikel 60 een lid toegevoegd waarin
staat dat in het geval de betrokken ministers van mening zijn dat geen van
de personen op de voordracht benoembaar is, zij hiervan mededeling aan de
Kamer doen en de Kamer verzoeken een nieuwe voordracht op te stellen. Het
is vervolgens aan de Kamer te bepalen wie zij op de nieuwe voordracht plaatst.Mevrouw Scheltema-de Nie heeft gevraagd of de aanbevelingslijst opgemaakt
door de vice-president van de Raad van State, de president van de Hoge Raad
der Nederlanden en de Nationale ombudsman openbaar is. Het antwoord daarop
is bevestigend. Zoals ik tijdens het wetgevingsoverleg reeds heb opgemerkt
blijkt dit uit het feit dat in de wet niet is bepaald dat het een geheime
aanbeveling is. Er is ook geen reden waarom deze aanbeveling geheim zou moeten
zijn. Het expliciet bepalen dat deze aanbeveling openbaar is, is derhalve
overbodig. Ook ten aanzien van de aanbevelingslijst die de Hoge Raad aan de
Kamer zendt bij het openvallen van een plaats als raadsheer in de Hoge Raad
(artikel 85 Wet op de rechterlijke organisatie) is niet bepaald dat deze openbaar
is, terwijl dat wel het geval is. Aan de heer Harrewijn heb ik toegezegd nogmaals na te denken over de vraag
of niet expliciet in de wet neergelegd moet worden dat de commissie van toezicht
de ministers gevraagd en ongevraagd van advies kunnen dienen over onrechtmatig
handelen van de diensten. Ik blijf van mening dat dit niet nodig is. Het staat
aan iedere burger vrij, indien hij van mening is dat een van de diensten onrechtmatig
handelt of heeft gehandeld, dit ter kennis van de minister te brengen. Als
dit al voor iedere burger geldt, dan is dat toch zeker het geval ten aanzien
van een commissie van toezicht die uitdrukkelijk tot taak heeft de rechtmatigheid
van de taakuitoefening van de diensten te onderzoeken. De commissie van toezicht
is uiteraard in staat om op korte termijn informatie onder de aandacht van
de minister persoonlijk te brengen. Het expliciet neerleggen van deze bevoegdheid
is derhalve overbodig toegevoegde waarde.Tot slot heeft een aantal leden aandacht gevraagd voor het verbod voor
de Tweede Kamer om een rangorde aan te brengen in de voordracht. Ik blijf
van mening dat het niet aangeven van een rangorde de voorkeur houdt, omdat
dat het meest helder weergeeft dat het de betrokken ministers vrij staat de
persoon die naar hun mening het meest geschikt is voor benoeming aan de Kroon
voor te dragen. Bovendien hoeft uit het opstellen van een voordracht door
de Kamer geen rangorde te blijken, bijvoorbeeld in het geval de Kamer zonder
stemming de aanbeveling overneemt van de vice-president van de Raad van State,
de president van de Hoge Raad en de Nationale ombudsman. Ik laat het oordeel
over het amendement dat hierop betrekking heeft echter over aan de Kamer.De heer Van Oven heeft de vraag gesteld waarom de termijn voor overbrenging
van archiefbescheiden van de diensten naar een archiefbewaarplaats langer
is dan die in de ons omringende landen. Aansluitend op hetgeen in deze landen
gebruikelijk zou zijn, heeft de heer Van Oven een overbrengingstermijn van
30 jaar voorgesteld.Ik neem aan dat de heer Van Oven de termijn van 30 jaar ontleent aan de
conclusies van het landenoverzicht betreffende de openbaarmaking en overbrenging
van archiefbescheiden van inlichtingen- en veiligheidsdiensten dat als bijlage
bij de nota naar aanleiding van het verslag bij het wetsvoorstel is gevoegd
(Kamerstukken II, 1999–2000, 25 877, nr. 8, blz. 141). Daar wordt
opgemerkt dat de meeste landen een termijn van 30 jaar of meer hanteren. Deze
termijn slaat echter slechts op de in zijn algemeenheid in die landen voor
de overbrenging van archiefbescheiden gehanteerde termijn. Zoals eveneens
in het hiervoor genoemde stuk staat vermeld, wordt in alle besproken landen
een uitzondering gemaakt voor zogenaamde geclassificeerde (dat wil zeggen
staatsgeheime) documenten, waarvoor het wetsvoorstel de 75 jaar termijn bevat.De in het wetsvoorstel voorziene regeling voor de overbrenging van de
archiefbescheiden van de AIVD en de MIVD ziet er in samenhang met de algemene
regels van de Archiefwet 1995 als volgt uit. De archiefbescheiden van de diensten
die ouder zijn dan 20 jaar worden op grond van artikel 12, eerste lid, van
de Archiefwet 1995 overgebracht naar een archiefbewaarplaats. Slechts archiefbescheiden
waarbij overeenkomstig artikel 15, eerste lid, onder b, van de Archiefwet
1995 is vastgesteld dat daarop een openbaarheidsbeperking met het oog op het
belang van de staat of zijn bondgenoten moet rusten, worden op grond van artikel
42, eerste lid van het wetsvoorstel niet overgebracht. De bedoelde openbaarheidsbeperking
kan op grond van artikel 42, tweede lid, van het wetsvoorstel tenzij de ministerraad
anders beslist, geen betrekking hebben op archiefbescheiden die ouder zijn
dan 75 jaar. Deze termijn is ontleend aan artikel 15, vierde en zesde lid,
van de Archiefwet 1995. Zoals opgemerkt in de nota naar aanleiding van het verslag kan uit de
eerder bedoelde bijlage worden geconcludeerd dat de overbrengingstermijn voor
de archiefbescheiden van de diensten alles behalve ongunstig afsteekt bij
die welke in andere onderzochte landen wordt gehanteerd (Kamerstukken II,
1999–2000, 25 877, nr. 8, blz. 9).Niet onvermeld mag verder blijven dat een verkorting van de 75 jaar termijn
in het wetsvoorstel zou betekenen dat voor de archiefbescheiden van de inlichtingen-
en veiligheidsdiensten een minder vergaand regime van openbaarheidsbeperkingen
zou gelden dan het algemene regime van de Archiefwet 1995. Met andere woorden
de inlichtingen- en veiligheidsdiensten zouden dan in beginsel een beperktere
mogelijkheid hebben om archiefbescheiden met het oog op het belang van de
staat of zijn bondgenoten geheim te houden dan alle andere overheidsinstanties
in Nederland. Dat zou, juist ook in het licht van de regelingen die in de
ons omringende landen voor de archiefbescheiden van inlichtingen- en veiligheidsdiensten
worden gehanteerd, niet terecht zijn.De Minister van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties,K. G. de Vries 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-25877-67.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl