Wet stedelijke vernieuwing; Advies en nader rapport
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-10 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 26884, nr. A

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer

24-11-1999

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1999-2000

26884 nr. A

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamI. Algemene opmerkingen.II. ArtikelsgewijsOndertekeningLichaamOndertekeningBijlage bij het advies van de Raad van State van 13 augustus 1999,
no. W08.99.0300/V, met redactionele kanttekeningen die de Raad in overweging
geeft.
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 26884Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 34 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
26 884Wet ter stimulering van integrale stedelijke vernieuwing (Wet stedelijke
vernieuwing)AADVIES RAAD VAN STATE EN NADER RAPPORT1Hieronder zijn opgenomen het advies van de Raad van State d.d. 13 augustus
en het nader rapport d.d. 12 november 1999, aangeboden aan de Koningin door
de staatssecretaris van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer.
Het advies van de Raad van State is cursief afgedrukt.Bij Kabinetsmissive van 22 juni 1999, no. 99.002957, heeft Uwe Majesteit,
op voordracht van de Staatssecretaris van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening
en Milieubeheer, bij de Raad van State ter overweging aanhangig gemaakt het
voorstel van wet met memorie van toelichting ter stimulering van integrale
stedelijke vernieuwing (Wet stedelijke vernieuwing).Blijkens de mededeling van de Directeur van Uw kabinet van 22 juni 1999,
no. 99.002957, machtigde Uwe Majesteit de Raad van State zijn advies inzake
het bovenvermelde voorstel van wet rechtstreeks aan mij te doen toekomen.
Dit advies, gedateerd 13 augustus 1999, nr. W08.99.0300/V, bied ik U hierbij
aan.De Raad van State geeft U in overweging het voorstel van wet niet te zenden
aan de Tweede Kamer der Staten-Generaal dan nadat met zijn opmerkingen rekening
zal zijn gehouden.1. Het voorstel voor een Wet stedelijke vernieuwing heeft blijkens de
memorie van toelichting2 tot doel een duurzame
structuur aan te brengen op het terrein van het beleid inzake het investeringsbudget
stedelijke vernieuwing (hierna: ISV) en heeft vooralsnog alleen betrekking
op de fysieke leefomgeving voor de onderdelen wonen, milieu, ruimte, grootschalig
groen en economische activiteiten. Het maakt onderdeel uit van het Grote Stedenbeleid
(hierna: GSB) dat niet alleen betrekking heeft op de genoemde onderdelen van
de fysieke leefomgeving maar ook op andere onderdelen daarvan alsmede op de
sociale aspecten van de stedelijke ontwikkelingen en op de niet-fysieke elementen
van de stadseconomie. Aangekondigd wordt een separaat in te dienen invoeringswet
waarin waar nodig de afstemming tussen de Wet stedelijke vernieuwing en het
GSB zal worden geregeld. Gekozen is voor een nieuwe wettelijke regeling om
een bundeling en ontschotting van relevante subsidiestromen te realiseren
en tot uitdrukking te brengen dat het gaat om één brede doeluitkering
ter stimulering van een samenhangende beleidsaanpak. Uit de brief van de Minister
en de Staatssecretaris van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer
en de Staatssecretaris van Economische Zaken van 29 januari 1999 aan de Voorzitter
van de Tweede Kamer der Staten-Generaal (kamerstukken II 1998/99, nr. 17)
blijkt dat de volgende geldstromen in het ISV zullen opgaan: volkshuisvestingsregelingen,
lokale milieukwaliteit, gevelisolatie tegen rail- en wegverkeerslawaai, bodemsanering
en budget stedelijke knooppunten, stimuleringsprogramma intensief
ruimtegebruik en sleutelprojecten.Uit hoofdstuk 3, paragraaf 3.7, van de toelichting blijkt dat de
nieuwe wet verschillende oude regelingen zal vervangen.1 In de hiervoor genoemde invoeringswet zal ook de afbouw van deze regelingen
worden geregeld. Kern van het wetsvoorstel vormt de verplichting van een gemeente
die voor een investeringsbudget ten behoeve van de uitvoering van het gemeentelijke
beleid inzake stedelijke vernieuwing in aanmerking wil komen, tot het opstellen
van een zogenoemd ontwikkelingsprogramma dat moet voldoen aan een aantal in
de wet opgesomde voorwaarden. Het wetsvoorstel maakt voorts onderscheid tussen
gemeenten aan wie de Minister van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en
Milieubeheer rechtstreeks een investeringsbudget toekent en gemeenten voor
wie de minister aan de provincies de financiële middelen ter beschikking
stelt voor het verlenen van een investeringsbudget aan de betrokken gemeenten
die dan door het college van gedeputeerde staten van de betrokken provincie
onder de gemeenten worden verdeeld. De provincies dienen zelf bij provinciale
verordening regels op te stellen voor de verdeling van de middelen. Ten slotte
wordt in hoofdstuk 4 van het wetsvoorstel voorzien in andere subsidies dan
het investeringsbudget die door de minister kunnen worden verleend (subsidies
ter bevordering van innovatieve ontwikkelingen en tidelijke stimuleringsregelingen).I. Algemene opmerkingen.2. De gekozen structuur voor de ISV-regeling.De Raad van State neemt aan dat, nu het in dit geval gaat om de instelling
van een specifieke uitkering aan de gemeenten, deze uitkering op grond van
artikel 17 van de Financiële-verhoudingswet geregeld dient te worden
bij of krachtens een wet en dat dit de reden is om deze materie bij wet te
regelen. In de memorie van toelichting ontbreekt echter de vermelding of het
in artikel 18 van de Financiële-verhoudingswet voorgeschreven overleg
met de Minister van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties en de Minister
van Financiën heeft plaatsgevonden. De memorie van toelichting dient
op dit punt te worden aangevuld. Tevens rijst de vraag waarom het wetsvoorstel
niet is medeondertekend door de Minister van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties
en de Minister voor Grote Steden- en Integratiebeleid.Uit hoofdstuk 2 van de memorie van toelichting (Sturingsfilosofie) blijkt
dat het wetsvoorstel in de eerste plaats gericht is op de bevordering van
integratie van beleid en van geldstromen, in de tweede plaats op de bevordering
van samenwerking tussen bestuurslagen onderling, tussen gemeenten onderling
en tussen gemeentelijke overheid en de particuliere sector en ten slotte ook
op de stimulering van innovatie. In de toelichting wordt er de nadruk op gelegd
dat in de sturingsfilosofie van het wetsvoorstel niet past dat het Rijk een
gedetailleerd en strak kader plaatst voor de beleidskeuzen van de gemeenten
en dat zowel de beleidsdoelstellingen, de aanpak als de inzet van middelen
ten behoeve van de stedelijke vernieuwing die zich richt op de fysieke leefomgeving,
zo volledig mogelijk aan het gemeentebestuur worden overgelaten. Kennelijk
dient rekening gehouden te worden met een verscheidenheid van situaties in
de onderscheidene gemeenten welke een flexibele benadering van de problematiek
van de stedelijke vernieuwing noodzakelijk maakt. Aangezien aan de betrokken
gemeenten een grote beleidsvrijheid wordt gelaten, bevat het wetsvoorstel
slechts vage normen. Het wetsvoorstel heeft deels ook het karakter van een
kaderwet die wordt gekenmerkt door een veelheid aan delegatiebepalingen en
een toelichting waarin uitgebreide verhandelingen zijn opgenomen over het
beleid dat in nader uit te werken regels moet worden vastgelegd. Het resultaat
is een uitgebreide doch vage wettelijke regeling waarvan het praktisch nut
als beleidskader volgens het college kan worden betwijfeld. De Raad adviseert
de opzet van de wettelijke regeling aanmerkelijk te versoberen. Bovendien
acht de Raad de motivering die in hoofdstuk 1 wordt gegeven voor de noodzaak
van deze wettelijke regeling niet overtuigend.De Raad adviseert de indiening van het wetsvoorstel in deze vorm te heroverwegen
dan wel in ieder geval de toelichting van een draagkrachtiger motivering te
voorzien. 2. De gekozen structuur voor de ISV-regelingDe veronderstelling van de Raad is juist: het gaat om een specifieke (brede
doel)uitkering aan de gemeenten, weshalve deze uitkering op grond van artikel
17 van de Financiële-verhoudingswet geregeld dient te worden bij of krachtens
een wet. Het in artikel 18 van voornoemde wet genoemde overleg met de Minister
van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties (BZK) en de Minister van Financiën
heeft plaatsgevonden. De memorie van toelichting is dienovereenkomstig aangevuld.Van mede-ondertekening door de Minister van BZK is afgezien, omdat de
hierboven besproken in de Financiële-verhoudingswet voorgeschreven overlegprocedure
is gevolgd waarmee voldoende tot uitdrukking is gebracht dat voornoemde minister
op dat punt bij het wetsvoorstel is betrokken en daarvoor mede verantwoordelijkheid
draagt, en omdat diens algemene verantwoordelijkheid voor gemeenten en provincies
niet pleegt te worden geaccentueerd door mede-ondertekening van regelgeving
op grond waarvan gemeenten of provincies recht kunnen verkrijgen op uitkeringen
op een bepaald beleidsgebied, niet zijnde dat van het ministerie van BZK.
Van mede-ondertekening door de Minister voor Grote Steden- en Integratiebeleid
is afgezien omdat onder diens beleidsverantwoordelijkheid niet alle gemeenten
(de doelgroep van de Wet stedelijke vernieuwing), maar uitsluitend de grote
steden vallen. Bovendien geldt ingevolge aanwijzing 201, eerste lid, van de
AWR in zijn algemeenheid dat het aantal ondertekenaars van een wettelijke
regeling zoveel mogelijk dient te worden beperkt. Weliswaar is in het vierde
lid van voornoemde aanwijzing aangegeven dat een coördinerende minister
in gevallen waarin hij niet primair verantwoordelijk is voor de regeling,
kan medeondertekenen, indien die regeling in betekenende mate raakt aan het
beleidsterrein waarvoor de coördinerende verantwoordelijkheid geldt,
doch voornoemde coördinerende minister heeft van die mogelijkheid geen
gebruik willen maken, omdat zoals hierboven gezegd het wetsvoorstel betrekking
heeft op alle gemeenten, groot en klein. Wel is aan artikel 4 een lid toegevoegd
teneinde de medeverantwoordelijkheid te regelen van andere ministers dan de
Minister van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer bij het
uitoefenen van bij of krachtens de Wet stedelijke vernieuwing gegeven bevoegdheden
door laatstgenoemde minister. Uitoefening van die bevoegdheden vindt plaats
in overeenstemming met de ministers wie het mede aangaat. Behalve bovengenoemde
ministers dienen in dat verband te worden genoemd de Staatssecretaris van
Economische Zaken, waar het de fysieke aspecten van economische activiteiten
betreft, en de Staatssecretaris van Landbouw, Natuurbeheer en Visserij, waar
het betreft het onderdeel grootschalig groen.In
de memorie van toelichting is waar nodig de medeverantwoordelijkheid van andere
bewindspersonen beter tot uitdrukking gebracht (zie met name de toelichting
op artikel 1, onder e, en op artikel 4, tweede lid).De constatering door de Raad dat het wetsvoorstel een uitgebreide doch
vage wettelijke regeling is, waarvan het praktisch nut als beleidskader kan
worden betwijfeld, deel ik niet. Ik ben het met die constatering niet eens
omdat de daaraan voorafgaande analyse niet geheel correct is. In de eerste
plaats kan mijns inziens niet worden volgehouden dat het wetsvoorstel slechts
vage normen bevat; ik noem als voorbeelden van concrete normen: artikel 7,
eerste en derde tot en met vijfde lid, alsmede het overgrote deel van de artikelen
8 tot en met 18. In het wetsvoorstel opgenomen normen die worden geconcretiseerd
in lagere regelgeving, zijn slechts vaag, zolang de concrete norm nog niet
is vastgesteld; bij de inwerkingtreding van de wet zullen ook die normen geconcretiseerd
zijn in algemene maatregelen van bestuur en wel wat de voornaamste onderwerpen
betreft – ik noem het beleidskader en de verdeling – aan de hand
van eerder aan de Tweede Kamer gezonden beleidsbrieven (kamerstukken II 1998/99,
nrs. 17 en 19). Op die onderdelen kan niet worden ontkend dat het wetsvoorstel
het karakter van een kaderwet heeft, doch de noodzaak daartoe is mede gelegen
in de voorgestelde nieuwe aanpak van bundeling van subsidiestromen teneinde
te komen tot voldoende beleidsruimte voor gemeenten voor een meer samenhangend
en integraal beleid ten aanzien van de steden.De in hoofdstuk 1 van de memorie van toelichting gegeven motivering voor
de noodzaak van deze wettelijke regeling is mede aan de hand van bovenstaande
argumenten aangevuld, waarmee deze naar mijn mening aan draagkracht heeft
gewonnen. 3. De beperking van het toepassingsbereik van het wetsvoorstel tot de
fysieke leefomgeving.a. In het tweede lid van artikel 1 worden de in het wetsvoorstel neergelegde
taken en bevoegdheden ten aanzien van stedelijke vernieuwing beperkt tot die
welke gericht zijn op de fysieke leefomgeving. Uit de toelichting op artikel
1 blijkt dat maatregelen die niet gericht zijn op de fysieke leefomgeving,
zoals arbeidsmarktbeleid, scholing of verbetering van de veiligheid op straat
door middel van meer politie-inzet, dan ook buiten het toepassingsbereik van
het wetsvoorstel vallen. In artikel 7, eerste lid, onder b, wordt echter bepaald
dat in het door de gemeente vast te stellen ontwikkelingsprogramma wordt ingegaan
op de relatie met de stedelijke vernieuwing die zich niet richt op de fysieke
leefomgeving.Niet duidelijk is wat de relatie van de in het ontwikkelingsprogramma
op te nemen maatregelen met de niet-fysieke omgeving precies inhoudt. De Raad
adviseert in de memorie van toelichting nader op het onderscheid en de verhouding
tussen fysieke en niet-fysieke omgeving in te gaan.b. Het wetsvoorstel wijkt in zoverre ook af van het GSB omdat dat wel
betrekking heeft op de sociale aspecten van de stedelijke ontwikkeling en
op de niet-fysieke elementen van de stadseconomie. Niet is duidelijk of het
integrale beleidsplan van een GSB-gemeente als ontwikkelingsprogramma kan
worden ingediend. Uit overwegingen van doelmatigheid zou dit naar de mening
van de Raad de voorkeur verdienen.De Raad adviseert het wetsvoorstel ook op dit punt nog eens te bezien.c. Ten aanzien van de niet-GSB-gemeenten rijst de vraag of de in het wetsvoorstel
aangebrachte beperking wel in overeenstemming is met de filosofie van de integrale
benadering van de stadsvernieuwing die mede aan het wetsvoorstel ten grondslag
ligt. Volgens deze benadering omvat de stadsvernieuwing ook de problematiek
van de niet-fysieke omgeving nu deze tot de zorgtaak van de gemeente behoort.
In zoverre doet het aangebrachte onderscheid tussen fysieke en niet-fysieke
omgeving afbreuk aan de doelmatigheid van de voorgestelde regeling.Aan dit punt ware in de toelichting aandacht te besteden.3. De beperking van het toepassingsbereik van het wetsvoorstel tot de
fysieke leefomgevinga. In de memorie van toelichting (par. 3.1) zijn het onderscheid en de
verhouding tussen fysieke en niet-fysieke leefomgeving nader toegelicht.b. Het integrale beleidsplan van een GSB-gemeente kan ook als ontwikkelingsprogramma
worden ingediend. Uiteraard dient het wel te voldoen aan de bij of krachtens
dit wetsvoorstel gestelde eisen. De memorie van toelichting is op dit punt
verduidelijkt (par. 3.1).c. In de memorie van toelichting (hoofdstuk 1, derde alinea) is een passage
opgenomen, waarin mede met betrekking tot niet-rechtstreekse gemeenten wordt
ingegaan op de integrale benadering van de stedelijke vernieuwing (de Raad
gebruikt in dit onderdeel abusievelijk de term stadsvernieuwing) in relatie
tot de zorgtaak van de gemeente, die fysieke en niet-fysieke leefomgeving
omvat. Ingevolge het wetsvoorstel behoort de niet-fysieke leefomgeving niet
tot de zorgtaak van de gemeente; in artikel 1, tweede lid, in verbinding met
artikel 2 van het wetsvoorstel, is dat neergelegd. De filosofie van de integrale
benadering van de stedelijke vernieuwing op zowel de fysieke als de niet-fysieke
leefomgeving ligt ten grondslag aan het grotestedenbeleid. Voor de andere,
kleinere, gemeenten is nog niet voor een dergelijke integrale benadering van
de stedelijke vernieuwing gekozen.4. De tweedeling van gemeenten.Artikel 5 van het wetsvoorstel maakt onderscheid tussen gemeenten aan
welke de minister rechtstreeks investeringsbudget verleent (de rechtstreekse
gemeenten) en gemeenten die worden aangewezen door de provinciale besturen
en investeringsbudget ontvangen uit de middelen die door de minister daartoe
aan de provincies ter beschikking zijn gesteld (de niet-rechtstreekse gemeenten).
In de memorie van toelichting1 wordt opgemerkt
dat dit onderscheid wordt gemaakt om doelmatigheidsredenen, namelijk om versnippering
tegen te gaan. De omvang en zwaarte van de stedelijke vernieuwingsopgave is
in hoofdzaak bepalend hiervoor, aldus de toelichting. Dit onderscheid zal
volgens de Raad ook een bestuurlijke tweedeling van gemeenten betekenen, nu
voor de rechtstreekse gemeenten de minister en voor niet-rechtstreekse
gemeenten de provincie budgethouder zal zijn. Dit heeft ook gevolgen voor
de positie van de provincie. Zo heeft de provincie bij de verdeling van budgetten
onder de niet-rechtstreekse gemeenten «enige beleidsruimte», zoals
in de toelichting op artikel 7 wordt gesteld. Voorts wordt in paragraaf 3.3
van de memorie van toelichting opgemerkt dat wat de bovengemeentelijke afstemming
betreft – de verenigbaarheid van de ontwikkelingsprogramma's met provinciale
regelgeving en de afstemming met het beleid op terreinen waar de provincie
een op een formele wet gebaseerde eigen beleidsverantwoordelijkheid heeft –
deze afstemmingstaak voor de rechtstreekse gemeenten tot uitdrukking komt
in het algemene adviesrecht van de provincie aan de minister en voor de niet-rechtstreekse
gemeenten in de beoordeling door de provincie van het ontwikkelingsprogramma.
De toelichting geeft geen inzicht in een afweging die tot de gemaakte keuze
heeft geleid: alternatieve verdelingen zijn niet kenbaar tegen elkaar afgewogen.
Naar het oordeel van de Raad dient de noodzaak voor een zodanige tweedeling
met een overtuigender motivering te worden aangetoond. Bovendien dient concreter
te worden aangegeven op grond van welke criteria het onderscheid tussen rechtstreekse
en niet-rechtstreekse gemeenten zal worden gemaakt en welke gevolgen het onderscheid
voor de betrokken gemeenten zal hebben. Vermeden moet worden dat in feite
sprake zal zijn van een arbitrair aandoende splitsing in rechtstreekse en
niet-rechtstreekse gemeenten. Ten slotte is niet duidelijk of sprake zal zijn
van een mogelijk inhoudelijk verschil in de beoordeling van ingediende aanvragen
voor een investeringssubsidie.De Raad adviseert de memorie van toelichting op de hiervoor genoemde punten
aan te vullen.4. De tweedeling van gemeentenHet onderscheid in rechtstreekse en niet-rechtstreekse gemeenten is hoofdzakelijk
gebaseerd op overwegingen die te maken hebben met eenheid van rijksbeleid.
Daarnaast zijn voor dat onderscheid ook pragmatische gronden: waar de stedelijke
vernieuwingsproblematiek zich concentreert in een aantal gemeenten, is het
naast hogere bestuurlijke niveau, de provincie, voor de beoordeling van programma
of project het meest aangewezen. Uit een oogpunt van eenheid van rijksbeleid
(bovenprovinciale effecten) is wat betreft de GSB-gemeenten gekozen voor toetsing
door het Rijk. Het onderscheid rechtstreeks/niet-rechtstreeks heeft voor een
gemeente wat betreft de wettelijke regels voor de beoordeling van het ontwikkelingsprogramma
geen gevolgen. Het beoordelingskader is voor het Rijk en de provincies gelijk;
daar waar het provinciale beleid binnen dat kader op onderdelen verschilt,
kan er een verschil ontstaan in inhoudelijke beoordeling van ontwikkelingsprogramma's
tussen de provincies onderling. Procedureel zijn er in het wetsvoorstel wel
gevolgen verbonden aan de status van rechtstreekse of van niet-rechtstreekse
gemeente, zoals met betrekking tot de instantie waarbij het ontwikkelingsprogramma
moet worden ingediend (Rijk of provincie), de verschillende termijnen en de
rol van de provincie (beslissend of adviserend). De memorie van toelichting
is op de hierboven genoemde punten aangevuld (zie par. 3.2 en 3.3).5. Het wetsvoorstel als kaderwet.Zoals de Raad in punt 1 van zijn advies reeds heeft opgemerkt, bevat het
wetsvoorstel een groot aantal delegatiebepalingen. Als zodanig roept het wetsvoorstel
bij een aantal artikelen vragen op met betrekking tot de motivering van de
gekozen delegatiebepalingen, de onderlinge verhouding van de delegatiebepalingen
en het stellen van «regels» in de memorie van toelichting.a. Motivering van de delegatievorm.Niet altijd is duidelijk toegelicht waarom voor een bepaalde delegatievorm
is gekozen. Zo wordt in artikel 6, tweede lid, bepaald dat de berekening van
de budgetten voor de rechtstreekse gemeenten geschieden volgens bij algemene
maatregel van bestuur te stellen regels, terwijl volgens artikel 19, tweede
lid, bij ministeriële regeling criteria kunnen worden gegeven voor de
verlening van een innovatiebudget.De Raad adviseert de toelichting bij de desbetreffende artikelen aan te
vullen.b. De onderlinge verhouding. Uit de toelichting blijkt volgens de Raad onvoldoende duidelijk wat de
onderlinge verhouding is tussen de onderscheidene regelingen die bij delegatie
worden vastgesteld. In dit verband kan gewezen worden op de regeling van de
verdeelsleutels op grond van artikel 6 en de landelijke doelstellingen van
stedelijke vernieuwing die op grond van artikel 7, tweede lid, bij algemene
maatregel van bestuur worden vastgesteld. Ook de verhouding van de regeling
op grond van artikel 18 (verhoging van het investeringsbudget) tot artikel
7, tweede lid, dient naar de mening van de Raad te worden verduidelijkt. Uit
een oogpunt van consistent beleid ligt het in de rede dat een verhoging van
het investeringsbudget in de pas zal moeten lopen met aanpassing van het beleidskader.
Bovendien is niet duidelijk waarom een zodanige spoed kan zijn vereist dat
een regeling van het aanvullend investeringsbudget bij ministeriële regeling
in plaats van bij algemene maatregel van bestuur noodzakelijk is.In de memorie van toelichting ware op deze verhoudingsaspecten in te gaan.c. Regels in de toelichting.In de toelichting op artikel 5, tweede lid, wordt opgemerkt dat de lijst
van rechtstreekse gemeenten in elk geval gedurende het investeringstijdvak
zal vaststaan, zodat een gemeente tussentijds niet kan veranderen van een
rechtstreekse gemeente in een niet-rechtstreekse gemeente, of omgekeerd. Deze
normering dient, gelet op aanwijzing 214 van de Aanwijzingen voor de regelgeving,
in het wetsvoorstel zelf te worden opgenomen.In de toelichting op artikel 6 wordt opgemerkt dat de minister bij de
bekendmaking van de indicatieve hoogte van het investeringsbudget voor de
rechtstreekse gemeenten tevens aangeeft welk deel voor bodemsanering en welk
deel voor de stadseconomie bestemd is. Ook deze norm dient in het wetsvoorstel
te worden opgenomen.De Raad adviseert het wetsvoorstel op vorengenoemde punten aan te vullen
en voorzover nog andere beleidsuitspraken in de toelichting worden gedaan
die in het wetsvoorstel of in een daarop steunende nadere regeling moeten
worden vastgelegd het wetsvoorstel aan te passen of in de toelichting aan
te geven in welke nadere regeling die beleidsuitspraken zullen worden vastgelegd.5. Het wetsvoorstel als kaderweta. Motivering van de delegatievormHet verschil in delegatievorm tussen artikel 6, tweede lid (berekening
budgetten voor rechtstreekse gemeenten bij algemene maatregel van bestuur),
en artikel 19, tweede lid (criteria voor verlening innovatiebudget bij ministeriële
regeling), is als volgt te verklaren. Bij de regels voor de verdeling van
de budgetten kan de daarmee opgedane jarenlange ervaring bij de verdeling
van de budgetten voor de stadsvernieuwing op grond van de Wet op de stads-
en dorpsvernieuwing worden gebruikt, terwijl bij de regels voor het verlenen
van een innovatiebudget het experimentele karakter ervan doorslaggevend is
voor de keuze van een regeling op het lagere niveau van de ministeriële
regeling; het innovatiebudget is immers een geheel nieuwe loot aan de stam
van de min of meer gebruikelijke subsidies die tot nu toe in het kader van
de volkshuisvesting of de stadsvernieuwing worden verleend. Met het formuleren
van de criteria hiervoor moet ervaring opgedaan worden, hetwelk onlosmakelijk
met zich brengt dat de regelgeving op dat punt snel aangepast moet kunnen
worden.In de toelichting op artikel 19 heb ik alsnog een motivering voor de keuze
van delegatie aan de minister opgenomen.Na ampele overweging heb ik besloten de delegatiebepaling, opgenomen in
artikel 18, te vereenvoudigen in die zin dat ook in spoedeisende gevallen
een algemene maatregel van bestuur vereist is en dus niet kan worden volstaan
met een ministeriële regeling.b. De onderlinge verhoudingDe noodzaak om op de afzonderlijke delegatie in artikel 18, tweede lid,
aan de minister in spoedeisende gevallen in te gaan is er niet meer nu, zoals
hierboven aangegeven onder punt 5a, deze delegatiemogelijkheid is vervallen.In de algemene maatregelen van bestuur met betrekking tot het beleidskader
(artikel 7) en de verdeelsleutel (artikel 6) worden van elkaar verschillende
onderwerpen geregeld. De maatregel, bedoeld in artikel 6, tweede lid, zal
de indicatoren bevatten, op basis waarvan de hoogte van het door het Rijk
toe te kennen investeringsbudget wordt berekend. De maatregel, bedoeld in
artikel 7, tweede lid, zal de landelijke doelstellingen bevatten,
waarnaar de gemeenten hun ontwikkelingsprogramma moeten richten. Toegegeven
wordt dat er in zoverre een onderlinge relatie tussen beide maatregelen bestaat
dat aspecten die bij de verdeling een rol spelen, ook in de landelijke doelstellingen
tot uitdrukking komen. Gezien echter de verschillende functies van beide algemene
maatregelen van bestuur kan er slechts sprake zijn van een zeer globale samenhang.
De memorie van toelichting is op dit punt aangevuld (par. 3.4).De bij of krachtens algemene maatregel van bestuur te stellen regels met
betrekking tot de provinciale verdeelsleutel (artikel 6, vijfde lid) zullen
geen aparte verdeelcriteria bevatten, maar juist – indien en voorzover
nodig – moeten waarborgen dat de provincie bij de bepaling van de provinciale
verdeelsleutel niet onaanvaardbaar afwijkt van het rijksbeleid, neergelegd
in de rijksverdeelsleutel (ingevolge artikel 6, tweede lid). Vooralsnog zal
een dergelijke algemene maatregel van bestuur dan ook niet tot stand worden
gebracht.Wat betreft de gevraagde verduidelijking van de verhouding tussen de regeling
op grond van artikel 18 (tussentijdse verhoging van het budget) tot de op
grond van artikel 7 vast te stellen landelijke beleidsdoelstellingen merk
ik het volgende op. Indien aan de verhoging van het rijksbudget voor stedelijke
vernieuwing (bij voorbeeld door toevoeging van een bestaande, tot dan toe
aparte, subsidieregeling) extra beleidsprestaties worden gekoppeld, zullen
deze extra beleidsprestaties neergelegd worden in het beleidskader en dus
een wijziging inhouden van de algemene maatregel van bestuur ingevolge artikel
7. Indien de verhoging niet een uitbreiding inhoudt van de te realiseren doelstellingen,
ligt wijziging van het beleidskader niet voor de hand, omdat zich in dat geval
geen nieuwe prestatievelden voordoen. Een en ander is verduidelijkt in de
memorie van toelichting (hoofdstuk 4).c. Regels in de toelichtingDe beide door de Raad gesignaleerde gevallen van regels in de toelichting
zijn alsnog opgenomen in het wetsvoorstel zelf (artikelen 5, tweede lid, en
6, eerste lid, onder a).Andere beleidsuitspraken van een dergelijke strekking zijn in de memorie
van toelichting niet aangetroffen. Waar de memorie van toelichting in dit
opzicht niet geheel duidelijk was, is deze aangepast.II. Artikelsgewijs6. Artikelen 19 en 20.Niet duidelijk is of de in deze artikelen bedoelde subsidies uitsluitend
zullen worden verleend aan gemeenten of dat zij ook zullen kunnen worden verleend
aan particulieren. De paragrafen 8.1 en 10.1 van de memorie van toelichting
lijken in dit opzicht niet met elkaar te sporen.Voorts rijst de vraag of en in welke mate de beide regelingen naast elkaar
voor één project kunnen worden toegepast.De Raad adviseert een en ander in de toelichting te verduidelijken.6. Artikelen 19 en 20Inderdaad sporen de paragrafen 8.1 en 10.1 van de memorie van toelichting,
zoals voor advies toegezonden aan de Raad, op dit punt niet met elkaar. Op
voorhand kan niet nu al worden uitgesloten dat ook aan niet-overheidsorganen
subsidies als bedoeld in de artikelen 19 en 20 kunnen worden verleend. Bij
de subsidies ingevolge artikel 19 (innovatiesubsidie) ligt een verlening aan
niet-overheidsorganen gelet op de aard van de subsidie eerder voor de hand,
maar ook bij tijdelijke stimuleringssubsidies is een verlening aan niet-overheidsorganen
niet op voorhand uit te sluiten.Gelet op de verschillende aard van de in de artikelen 19 en 20 geregelde
subsidies zal van een naast elkaar verlenen van beide subsidies voor één
project, hoewel dit wettelijk niet is uitgesloten, in de praktijk geen sprake
zijn. De innovatiesubsidie richt zich op bijzonder goede of vernieuwende maatregelen
of een opmerkelijk effectieve aanpak inzake stedelijke vernieuwing, terwijl
een tijdelijke stimuleringssubsidie zich eerder zal richten op specifieke
problemen waar subsidie een oplossing kan bieden. De memorie van toelichting
is naar aanleiding van de opmerkingen van de Raad aangepast (toelichting op
de artikelen 19 en 20). In beide artikelen is tevens het laatste lid geschrapt, waarin de subsidietitel
van de Algemene wet bestuursrecht van overeenkomstige toepassing werd verklaard.
Die bepalingen blijken namelijk overbodig te zijn, omdat de subsidietitel
van de Algemene wet bestuursrecht reeds van toepassing is op subsidies die
niet uitsluitend aan overheidsinstanties verstrekt (kunnen) worden. De subsidies,
bedoeld in de artikelen 19 en 20, vallen daarom rechtstreeks onder het bereik
van die subsidietitel.7. Voor redactionele kanttekeningen verwijst het college naar de bij het
advies behorende bijlage.7. De redactionele kanttekeningen bij het voorstel van wet zijn gevolgd.8. Van de gelegenheid is gebruik gemaakt om het wetsvoorstel op een aantal
plaatsen te verbeteren door een consequenter gebruik van de terminologie en
door redactionele aanpassingen. Ook is bij de redactie van artikel 14, eerste
lid, meer aangesloten bij de systematiek die in de Awb met betrekking tot
de vaststelling wordt gehanteerd; daartoe is een volzin toegevoegd. Tevens
is de memorie van toelichting op een aantal plaatsen geactualiseerd en inhoudelijk
verduidelijkt. Daarnaast is de redactie verbeterd en op plaatsen waar in de
tekst, zoals aan de Raad is verzonden voor advies, sprake bleek te zijn van
herhaling van passages, geschoond.Tenslotte is de in artikel 8 opgenomen verplichting tot weigering van
de verlening van investeringsbudget in de aldaar genoemde gevallen vervangen
door een bevoegdheid om die verlening geheel of gedeeltelijk te weigeren.
Aldus is het mogelijk in gevallen waarin gedeeltelijk aan de voorwaarden voor
verlening van investeringsbudget wordt voldaan, meer maatwerk te leveren met
betrekking tot de behandeling van aanvragen.De Raad van State geeft U in overweging het voorstel van wet niet te zenden
aan de Tweede Kamer der Staten-Generaal dan nadat met het vorenstaande rekening
zal zijn gehouden.De waarnemend Vice-President van de Raad van State,De VriesIk moge U verzoeken het hierbij gevoegde gewijzigde voorstel van wet en
de gewijzigde memorie van toelichting aan de Tweede Kamer der Staten-Generaal
te zenden.De Staatssecretaris van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en
Milieubeheer,J. M. Remkes Bijlage bij het advies van de Raad van State van 13 augustus 1999,
no. W08.99.0300/V, met redactionele kanttekeningen die de Raad in overweging
geeft.– Aangezien eerst in paragraaf 3.2 de verlening van het investeringsbudget
aan de orde is in de artikelen 5 en 6 telkens «verleend» vervangen
door: kan verstrekken.Voorts kan verlenen vervangen door: kan verstrekken.– Gelet op de imperatieve aanhef van artikel 9, tweede lid, in onderdeel
b van dit artikellid «hieraan» vervangen door: slechts. Voorts kan worden aangepast vervangen door: wordt aangepast
en «doch niet dan» laten vervallen.XNoot1De oorspronkelijke tekst van het voorstel van wet en van de memorie van
toelichting zoals voorgelegd aan de Raad van State is ter inzage gelegd bij
de afdeling Parlementaire Documentatie.XNoot2Hoofdstuk 1, Aanleiding en doel van het wetsvoorstel.XNoot1Zoals de Wet op de stads- en dorpsvernieuwing, het Besluit locatiegebonden
subsidies en het Besluit woninggebonden subsidies.XNoot1Paragraaf 3.3. De rol van de provincies, onder Budgethouderschap
voor de niet-rechtstreekse gemeenten (bladzijde 9). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-26884-A.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl