Verdrag tot uitwisseling van informatie met betrekking tot belastingen tussen het Koninkrijk der Nederlanden, ten behoeve van Aruba, en het Koninkrijk Spanje; Madrid, 24 november 2008; Brief minister met de overlegging van het verdrag, ter stilzwijgende goedkeuring
Staten-Generaal — Kamerstuk Brief regering
Datum: 2014-07-03 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


Staten-Generaal
 1/2
 Vergaderjaar 2009-2010 A
 
 
 
 KST135411
 2009-2010
 A
 
 32 142 
 (
 R1892
 )
 Verdrag tot uitwisseling van informatie met betrekking tot belastingen
tussen het Koninkrijk der Nederlanden, ten behoeve van Aruba, en het Koninkrijk
Spanje; Madrid, 24 november 2008
 
 
 
 
 Nr. 
 1 Tweede herdruk
 BRIEF VAN DE MINISTER VAN BUITENLANDSE ZAKEN
 Aan de Voorzitters van de Eerste en van de Tweede Kamer der Staten-Generaal
 
 Den Haag, 8 september 2009
 
 Ter griffie van de Eerste en van de Tweede Kamer der Staten-Generaal ontvangen
op 22 september 2009.
 De wens dat het verdrag aan de uitdrukkelijke goedkeuring van de Staten-Generaal
wordt onderworpen kan door of namens een van de Kamers of door ten minste
vijftien leden van de Eerste Kamer dan wel dertig leden van de Tweede Kamer
of door de Gevolmachtigde Minister van Aruba te kennen worden gegeven uiterlijk
op 22 oktober 2009.
 
 Overeenkomstig het bepaalde in artikel 2, eerste en tweede lid, en artikel
5, eerste en tweede lid, van de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen,
de Raad van State van het Koninkrijk gehoord, heb ik de eer u hierbij ter
stilzwijgende goedkeuring over te leggen het op 24 november 2008 te Madrid
totstandgekomen verdrag tot uitwisseling van informatie met betrekking tot
belastingen tussen het Koninkrijk der Nederlanden, ten behoeve van Aruba,
en het Koninkrijk Spanje (Trb. 2009, 12).
 
 Een toelichtende nota bij dit verdrag treft u eveneens hierbij aan.
 
 De goedkeuring wordt voor Aruba gevraagd.
 
 Aan de Gouverneur van Aruba is verzocht hogergenoemde stukken op 23 september
2009 over te leggen aan de Staten van Aruba.
 
 De Gevolmachtigde Minister van Aruba is van deze overlegging in kennis
gesteld.
 
 De minister van Buitenlandse Zaken,
 M. J. M. Verhagen
 
 Toelichtende nota
 I. Inleiding
 Het advies van de Raad van State van het Koninkrijk wordt niet openbaar
gemaakt, omdat het zonder meer instemmend luidt (artikel 25a, vijfde lid jo
vierde lid, onder b, van de Wet op de Raad van State).Het onderhavige verdrag
is tot stand gekomen na onderhandelingen tussen de autoriteiten van Aruba
en Spanje. Het verzoek tot onderhandelen kwam van de Spaanse autoriteiten.
De Arubaanse autoriteiten zijn op het Spaanse onderhandelingsverzoek ingegaan
gelet op het feit dat Aruba zich internationaal tegenover de Organisatie voor
Economische Samenwerking en Ontwikkeling (OESO) heeft gecommitteerd om te
voldoen aan door de OESO gestelde normen van transparantie en uitwisseling
van gegevens. Met het sluiten van het verdrag laat Aruba zien daadwerkelijk
mee te willen werken aan het bestrijden van schadelijke belastingconcurrentie.
Daarnaast is Aruba in het verleden door de Spaanse autoriteiten op een lijst
gezet van landen met lage belastingtarieven c.q. waar geen belasting wordt
geheven en die om die reden door Spanje als belastingparadijs worden beschouwd.
Dit kan onder omstandigheden nadelig zijn voor Spaanse ondernemers die activiteiten
op Aruba willen starten. De voorwaarde, welke door de Spaanse autoriteiten
wordt gesteld voor verwijdering van de betreffende lijst is, dat het betreffende
land een verdrag voor de uitwisseling van belastinggegevens met Spanje aangaat.
 
 Aruba streeft er bovendien naar om in de toekomst met andere landen verdragen
ter voorkoming van dubbele belasting te sluiten. Dergelijke verdragen hebben
een positieve invloed op het Arubaanse investeringsklimaat. Het sluiten van
een verdrag tot uitwisseling van informatie wordt daarbij echter veelal als
voorwaarde gesteld. In dit kader hebben Aruba en Spanje afgesproken dat na
de inwerkingtreding van dit verdrag verder zal worden gesproken over de mogelijkheid
van het sluiten van een verdrag ter voorkoming van dubbele belasting.
 II. Artikelsgewijze toelichting
 Het verdrag bevat bepalingen met betrekking tot de uitwisseling van fiscale
gegevens die relevant zijn voor het heffen van belastingen, invordering, opsporing
en vervolging van fiscale vergrijpen en het verlenen van bijstand bij de notificatie
van administratieve beslissingen. Voor het verdrag heeft de modeltekst «Agreement
on Exchange of Information on Tax Matters» van de OESO als uitgangspunt
gediend. Vanwege specifieke belastingaspecten wijkt de overeengekomen verdragstekst
op enkele punten af van de modeltekst. Dit geldt bijvoorbeeld voor de artikelen
5, 6 en 10 (zie verder hieronder de artikelsgewijze toelichting).
 Een soortgelijk verdrag is reeds eerder ten behoeve van Aruba gesloten
tussen het Koninkrijk der Nederlanden en de Verenigde Staten van Amerika (Washington,
21 november 2003; Trb. 2004, 17). Daarnaast
zal Aruba in de nabije toekomst ook nog met diverse andere landen een verdrag
tot uitwisseling van informatie sluiten (o.a. de landen van de Nordic Council,
Australië, Nieuw Zeeland en Mexico).
 Artikel 1
 Dit artikel beschrijft het doel en het toepassingsgebied van het verdrag.
De partijen verbinden zich tot het verlenen van samenwerking bij de kennisgeving
van administratieve beslissingen en tot het uitwisselen van informatie die
voor fiscale doeleinden van belang kan zijn. In het tweede lid is bepaald
dat het verdrag alleen van toepassing zal zijn op Aruba en niet op andere
delen van het Koninkrijk der Nederlanden.
 Artikel 2
 Krachtens het doel van het verdrag zijn partijen, behoudens de in het
verdrag opgesomde beperkingen, verplicht tot het uitwisselen van informatie
die fiscaal relevant kan zijn. Deze informatieplicht blijft achterwege indien
van de aangezochte partij gegevens worden verlangd over welke de bevoegde
autoriteiten niet beschikken, of die niet in het bezit of onder de controle
zijn van personen binnen de territoriale jurisdictie.
 Artikel 3
 In dit artikel wordt bepaald op welke Arubaanse en Spaanse belastingen
het verdrag van toepassing is. In onderling overleg kan het verdrag echter
ook op andere belastingen van toepassing worden verklaard.
 Artikel 4
 In artikel 4 worden de in het verdrag gehanteerde begrippen gedefinieerd.
Zo bevatten de onderdelen b en c van het eerste lid een omschrijving van het
grondgebied waarop het verdrag van toepassing is. In onderdeel d wordt aangegeven
wie in beide landen als bevoegde autoriteit wordt aangemerkt. Voor Aruba is
dat de minister van Financiën en Economische zaken of zijn bevoegde vertegenwoordiger.
Ook worden de begrippen «persoon» en «lichaam» omschreven
en wordt aangegeven wat met de term «kennisgeving» wordt bedoeld.
 Artikel 5
 Op basis van het eerste lid zijn de bevoegde autoriteiten van de aangezochte
partij verplicht om op verzoek informatie uit te wisselen voor de doeleinden
zoals vermeld in artikel 1. Hierdoor is er sprake van een ruime uitwisseling
van fiscale gegevens. Deze uitwisseling ziet niet alleen toe op de verzekering
van belastingheffing, maar ook op de invordering, de opsporing en vervolging
van fiscale vergrijpen. Op grond van artikel 39 van de Algemene landsverordening
belastingen zal de belastingplichtige ten aanzien van wie een verzoek om inlichtingen
is gedaan van het besluit tot gegevensuitwisseling met Spanje op de hoogte
worden gesteld. De belastingplichtige kan dan op grond van de Landsverordening
administratieve rechtspraak (LAR) bezwaar maken tegen de internationale uitwisseling
van informatie en vervolgens door de rechter laten toetsen of de uitwisseling
rechtmatig is.
 
 Het tweede lid geeft aan dat, indien de voorhanden zijnde informatie niet
voldoende is om aan het verzoek om informatie te voldoen, de verplichting
bestaat om, desnoods door het toepassen van dwangmaatregelen, de gevraagde
informatie door middel van alle relevante methoden van informatievergaring
te verschaffen. De mogelijkheid hiertoe dient te bestaan, ondanks het feit
dat de aangezochte staat zulke informatie niet nodig heeft voor eigen belastingdoeleinden.
 
 Het derde lid bevat de mogelijkheid voor de verzoekende partij om, met
het oog op bewijsvoeringvereisten, de uit te wisselen informatie in een bepaalde
vorm (zoals een gewaarmerkt afschrift van een origineel stuk), die valt binnen
de mogelijkheden geregeld onder de wet- en regelgeving van de aangezochte
partij, aan te vragen. Indien de gevraagde vorm niet is toegestaan onder de
nationale wetten van de aangezochte partij, kan deze laatste weigeren de informatie
in genoemde vorm te verschaffen. Dit ontheft de aangezochte partij echter
niet van zijn verplichting de informatie, zij het in een andere vorm, te verschaffen.
 
 Krachtens het vierde lid hebben partijen de plicht ervoor zorg te dragen
dat hun competente autoriteiten bevoegd zijn informatie te ontvangen en uit
te wisselen betreffende financiële instellingen, gevolmachtigden, zaakwaarnemers
en agenten, alsmede informatie betreffende eigendomsrechten met betrekking
tot rechtspersonen.
 
 Het vijfde lid bevat de plicht van de verzoekende partij om bij het indienen
van het verzoek bepaalde gegevens te overhandigen. Zo bestaat bijvoorbeeld
de verplichting om gegevens te overleggen waaruit de fiscale relevantie van
de aangevraagde informatie blijft. Ook moet worden verklaard dat de verzoekende
partij eerst heeft geprobeerd om de gevraagde inlichtingen op haar eigen grondgebied
te verkrijgen.
 
 Blijkens het zesde lid moet de bevoegde autoriteit de gevraagde informatie
zo spoedig mogelijk uitwisselen. Indien blijkt dat een uitwisseling van die
informatie niet binnen 90 dagen mogelijk is wordt de verzoekende partij daarvan
op de hoogte gesteld.
 Artikel 6
 Ingevolge artikel 6 is het ook mogelijk dat informatie wordt uitgewisseld
zonder dat een voorafgaand verzoek is ingediend (spontane uitwisseling van
informatie). Zo dienen partijen op grond van het eerste lid informatie te
verstrekken indien is gebleken dat de andere partij belastinginkomsten misloopt
doordat er bijvoorbeeld ten onrechte een vrijstelling of vermindering wordt
gevraagd, of winsten binnen een groep van ondernemingen kunstmatig worden
verschoven. Blijkens het tweede lid kunnen partijen ook in alle andere gevallen
informatie uitwisselen.
 Artikel 7
 Op grond van dit artikel is het mogelijk dat wordt toegestaan dat belastingvertegenwoordigers
van het ene land aanwezig zijn bij een belastingcontrole in het andere land.
 Artikel 8
 Dit artikel bevat een aantal beperkingen op de verplichting tot het vergaren
en uitwisselen van informatie. Dit betekent dat partijen bijvoorbeeld niet
gehouden zijn aan het treffen van maatregelen die in strijd zijn met de nationale
wetgeving of administratieve praktijk en/of openbare orde. Hiertoe wordt door
het derde lid de plicht tot het vergaren van informatie beperkt ten aanzien
van de vertrouwelijke communicatie tussen bijvoorbeeld een advocaat en zijn
cliënt. Ook hoeft er geen informatie te worden uitgewisseld indien daarmee
bijvoorbeeld een industrieel of commercieel geheim zou worden onthuld.
 Artikel 9
 In dit artikel wordt aangegeven dat de uitgewisselde informatie vertrouwelijk
moet worden behandeld en alleen ter kennis mag wordt gebracht van degenen
die in dat land betrokken zijn bij fiscale aangelegenheden.
 De informatie mag alleen voor andere doeleinden worden gebruikt indien
de bevoegde autoriteit van de aangezochte partij dat uitdrukkelijk toestaat
en een dergelijk gebruik mogelijk is op grond van de wetgeving van de verzoekende
staat.
 Artikel 10
 In dit artikel wordt het tweede in artikel 1 genoemde doel van het verdrag uitgewerkt, namelijk het verlenen van samenwerking bij de kennisgeving
van administratieve beslissingen van de ene staat aan personen die onder de
jurisdictie vallen van de andere staat. Gezien het in bepaalde staten bestaande
wettelijke vereiste een belastingbetaler in kennis te stellen van besluiten
met betrekking tot zijn belastingplicht en de daarmee samenhangende problemen
voor belastingdiensten, onder meer indien de belastingbetaler naar een andere
staat verhuisd is, is het in die omstandigheden wenselijk, dat de belastingdiensten
de hulp kunnen inroepen van de bevoegde autoriteiten in de staat, waarnaar
de belastingplichtige verhuisd is. De kennisgeving zal geschieden volgens
de regels van de aangezochte staat die gelden bij de bekendmaking van soortgelijke
beslissingen in die staat.
 Artikel 11
 Dit artikel regelt de verdeling van de kosten verbonden aan de uitwisseling
van informatie. Hierbij geldt als hoofdregel dat de aangezochte partij die
kosten moet dragen. Indien de kosten die zouden opkomen bij een specifiek
verzoek tot het verstrekken van informatie naar verwachting buitenproportioneel
zullen zijn, zal de bevoegde autoriteit van de informatieverstrekkende staat
hierover vooraf in overleg treden met de informatievragende staat.
 Artikel 12
 Dit artikel bevat de verplichting wetswijzigingen tot stand te brengen
die noodzakelijk zijn om aan de voorwaarden van het verdrag te kunnen voldoen
en er uitvoering aan te kunnen geven. Aruba zal de komende tijd nog bezien
of en in hoeverre enige wijzigingen van de Algemene landsverordening belastingen
noodzakelijk zijn. Hierbij wordt in het bijzonder gedacht aan het vastleggen
van de mogelijkheid van aanwezigheid van buitenlandse belastingambtenaren
in Aruba en de uit artikel 10 van het verdrag voorvloeiende notificatieverplichting.
De regering van Aruba streeft ernaar eventuele wetswijzigingen in elk geval
vóór de inwerkingstelling van het verdrag gereed te hebben.
 Artikel 13
 Zoals blijkt uit dit artikel worden verzoeken om bijstand en de reacties
daarop altijd opgesteld in de Engelse taal, of zowel in het Spaans als in
het Engels.
 Artikel 14
 Als gevolg van artikel 14 kunnen partijen met elkaar overleggen indien
er problemen zijn bij de uitvoering van het verdrag en daar nadere afspraken
over maken.
 Artikel 15
 Dit artikel regelt de inwerkingtreding. Voorts is in het vierde lid vastgelegd
dat vanaf de inwerkingtreding van het verdrag Aruba niet meer zal worden beschouwd
als een gebied waarnaar wordt verwezen in de Spaanse belastingwetgeving betreffende
vermijding van belastingontduiking. Aruba zal vanaf dan dus niet meer voorkomen
op de lijst van landen die vanuit Spaanse optiek als belastingparadijs wordt
beschouwd.
 Artikel 16
 Ten slotte bestaat op grond van artikel 16 de mogelijkheid dat een partij
het verdrag beëindigt.
 III. Koninkrijkspositie
 Het verdrag zal, voor wat betreft het Koninkrijk der Nederlanden, alleen
gelden voor Aruba.
 
 De minister van Buitenlandse Zaken,
 M. J. M. Verhagen
 
 
 
 
 I.v.m. een correctie in de margetekst.