Wijziging diverse wetten op beleidsterreinen ministerie van VROM i.v.m. herstellen wetstechnische gebreken en leemten; Nota naar aanleiding van het verslag
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2019-09-24 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 31750, nr. 7

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum indiening

04-03-2009

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2008-2009

31750 nr. 7

26-02-2009

 

 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 31750Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 26 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
31 750Wijziging van diverse wetten op de beleidsterreinen van het Ministerie
van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer in verband met
het herstellen van wetstechnische gebreken en leemten, alsmede aanbrenging
van andere wijzigingen van ondergeschikte aardnr. 7NOTA NAAR AANLEIDING VAN HET VERSLAGOntvangen 26 februari 2009Inhoudsopgave1. Inleiding 12. Algemeen 13. Artikelsgewijze toelichting 61. InleidingMet belangstelling heb ik kennis genomen van de inbreng van de leden van
de verschillende fracties. In deze nota naar aanleiding van het verslag ga
ik, mede namens de minister voor Wonen, Wijken en Integratie, in op de vragen
en opmerkingen in het verslag, waarbij zoveel mogelijk de volgorde van het
verslag is gevolgd. Met betrekking tot de vragen over de Wet ruimtelijke ordening
(Wro) en de Invoeringswet Wet ruimtelijke ordening (Invoeringswet Wro) is
afgeweken van de volgorde en is op alle vragen en opmerkingen hierover ingegaan
onder de kop algemeen. Deze nota gaat vergezeld van een nota van wijziging.2. AlgemeenDe leden van de CDA-fractie willen bij deze gelegenheid wijzen op een
nog bij deze herstelwet mogelijk mee te nemen correctie op artikel 3.36b van
de Wro. Destijds is bij de behandeling van de Grondexploitatiewet in het parlement
een amendement van de leden Verdaas, Knops en Lenards aangenomen (Kamerstukken
II 2005/06, 30 218 nr. 14) waarmee het – onder voorwaarden –
mogelijk is gemaakt om sneller een onteigeningsprocedure te starten. Het amendement
hield in dat meteen na het vaststellen van een bestemmingsplan met exploitatieplan
een dagvaarding kan worden uitgestuurd als start van de onteigeningsprocedure.
De onteigening zelf kan pas worden geëffectueerd (inschrijven van het
vonnis van de rechtbank in de openbare registers) nadat het betreffende bestemmingsplan
onherroepelijk is. Bij de Invoeringswet Wro is echter aan het betreffende
artikel de aanvullende voorwaarde toegevoegd dat de dagvaarding pas kan worden
verstuurd voor zover er geen beroep is ingesteld met betrekking tot in het
betrokken bestemmingsplan (of projectbesluit) en exploitatieplan begrepen
grond waarop de dagvaarding betrekking heeft. De leden van de CDA-fractie
constateren echter nu dat door het simpelweg instellen van beroep
de start van de onteigeningsprocedure alsnog kan worden tegengehouden en vertraagd.
Zulks terwijl de rechten van degene tegen wie de onteigening wordt opgestart
naar de mening van de leden voldoende zijn beschermd, omdat effectuering van
een eventueel uitgesproken onteigeningsvonnis wordt opgeschort totdat het
betreffende plan onherroepelijk is. Uit de memorie van toelichting bij de
Invoeringswet Wro is het de leden bij nadere beschouwing niet duidelijk welke
aantasting van rechtszekerheid voor de grondeigenaar hier in het geding is.
Graag zouden zij een nadere toelichting hierop krijgen. Tevens willen de leden
van de CDA-fractie vragen of er wellicht nog andere wetstechnische mogelijkheden
zijn om het vertragen van de start van de onteigeningsprocedure te voorkomen.De leden van de PvdA-fractie vragen aandacht voor bovengenoemd amendement
Verdaas c.s., waarbij bij opneming in de wet de zin is toegevoegd: «en
voor zover geen beroep in ingesteld met betrekking tot de in het betrokken
plan, projectbesluit of exploitatieplan begrepen grond waarop de dagvaarding
betrekking heeft». Met dit amendement was versnelling beoogd. De leden
vragen zich af welke bezwaren er kleven aan het laten vervallen van de toegevoegde
voorwaarde.Door aanvaarding van een amendement Verdaas c.s. is in de wet tot wijziging
van de Wro met een afdeling inzake grondexploitatie een gedeelte van het huidige
artikel 3.36b van de Wro opgenomen, namelijk alleen dat deel dat vermeld is
in onderdeel b. Bij het voorstel voor de Invoeringswet Wro is dit artikel
aangevuld en heeft het met artikel 3.36a in een nieuwe paragraaf 3.6.4
zijn huidige plaats in de Wro gekregen. Bij zijn advisering over dat wetsvoorstel
heeft de Raad van State bezwaren geuit tegen de inhoud van het artikel, zoals
dat onder meer overeenkomstig het amendement was opgenomen (Kamerstukken II
2007/08, 30 938, nr. 4, onder punt 11a, blz. 10–11). De Raad
heeft er hierbij onder meer op gewezen «dat met deze regeling van versnelde
dagvaarding een belangrijk element van rechtszekerheid wordt verzwakt waarop
de vaste Kroonjurisprudentie met betrekking tot titel IV-onteigeningen op
goede gronden pleegt te letten. Volgens die jurisprudentie dient aan raadsbesluiten
tot onteigening naast een ontbindende ook een opschortende voorwaarde te worden
verbonden ter zake van het uitbrengen van de dagvaarding zolang het bestemmingsplan
ter uitvoering waarvan wordt onteigend, nog niet onherroepelijk is. Deze eis
wordt gesteld met het oog op de rechtszekerheid en rechtsbescherming.»
De Raad heeft dan ook tot heroverweging van de voorgestelde versoepeling van
de regeling van het moment van dagvaarding geadviseerd en daarbij verwezen
naar de wijze waarop dit onderwerp is geregeld in het – oude –
artikel 39p van de Wet op de Ruimtelijke Ordening (hierna: WRO) en naar de
toelichting op dat artikel (Kamerstukken II 1999/2000, 27 178, nr. 3,
blz. 41). Daarin is tot uitdrukking gebracht, zo vervolgt de Raad, dat «het
in de rede ligt dat in gevallen waarin het minnelijk overleg over de verwerving
van de betrokken gronden afhankelijk is van de uitkomst van de planologische
procedure, met dagvaarden wordt gewacht. Behoorlijk bestuur brengt mee, dat
in die gevallen na het onherroepelijk worden van het planologisch besluit
nog een poging wordt ondernomen om tot minnelijke overeenstemming te komen,
voordat tot dagvaarding wordt overgegaan. In dit verband is van belang dat
noch in de administratieve onteigeningsprocedure noch in de gerechtelijke
procedure zienswijzen of bedenkingen van planologische aard naar voren kunnen
worden gebracht. Hetzelfde geldt naar het oordeel van de Raad voor de verhouding
tussen het minnelijk overleg over de verwerving van gronden en de rechtsbescherming
tegen een exploitatieplan. Mocht worden vastgehouden aan de voorgestelde versoepeling,
dan adviseert de Raad een clausulering aan te brengen als is vervat in de
memorie van toelichting op artikel 39p WRO (oud) in artikel 3.27b (thans 3.36b)
Wro.»Als gevolg van dit standpunt van de Raad van State is vóór
de indiening het wetsvoorstel aangepast en is de nu gewraakte zinsnede toegevoegd.
Dit is in het nader rapport omtrent het advies en in de memorie van toelichting
op het artikel uiteengezet. Bovendien is bij nota van verbetering plaatsing
van de gewraakte slotzinsnede in het wetsvoorstel verbeterd. Bij de behandeling
van het wetsvoorstel heeft deze clausulering overigens, anders dan andere
onderwerpen door de Raad van State in zijn advies naar voren gebracht, niet
tot opmerkingen aanleiding gegeven.De opmerkingen van de leden van bovengenoemde fracties hebben mij er evenwel
toe gebracht mij nogmaals over dit onderwerp te beraden. Ik heb daarbij mede
het oude artikel 39p van de WRO en de daarbij behorende toelichting op dat
artikel betrokken. In artikel 39p WRO was de betrokken zinsnede evenmin opgenomen
maar was in de memorie van toelichting op dat artikel de hierboven door de
Raad geparafraseerde passage opgenomen. Aldus maakt het standpunt van de Raad,
hoewel niet met zoveel woorden in de wettekst opgenomen, wel onderdeel uit
van de wetsgeschiedenis.Na ampele overweging heb ik besloten hier toch niet dezelfde weg te bewandelen.
Ik heb hierbij de gang van zaken bij de totstandkoming van een bestemmingsplan,
waarbij toepassing is gegeven aan artikel 3.4 van de Wro (hierna aan te duiden
als 3.4-bestemmingsplan) en die van een onteigeningsbesluit nog eens nauwkeurig
nagegaan.In dit verband wil ik erop wijzen dat een dagvaarding op een eerder tijdstip,
te weten na vaststelling van het 3.4-bestemmingsplan, waarin het amendement
Verdaas c.s voorziet, nog niet betekent dat dan vervolgens ook meteen de onteigeningsprocedure
voor de burgerlijke rechter kan worden afgehandeld.Ingevolge artikel 23 van de onteigeningswet is ten minste drie dagen voor
de verschijning voor de rechter onder meer de overlegging vereist van de Staatscourant
waarin is openbaar gemaakt het koninklijk besluit waarbij de te onteigenen
onroerende zaken en rechten zijn aangewezen. In geval van een onteigening
ten name van de gemeente is dit het koninklijk besluit waarbij het goedkeuringsbesluit
van de gemeente wordt goedgekeurd. Bij die goedkeuring wordt ingevolge artikel
79 van de onteigeningswet het onteigeningsbesluit getoetst op vier criteria:
volkshuisvestings-, ruimtelijke ordenings- of publiek belang, noodzaak of
urgentie en eventuele naar voren gebrachte bedenkingen. De Awb heeft hier
nog strijd met het recht aan toegevoegd. Zolang het bestemmingsplan nog niet
onherroepelijk is, kan de noodzaak van de onteigening nog ter discussie staan.
Volgens vaste Kroonjurisprudentie wordt dan ook voor een goedkeuring in een
dergelijk geval bij het onteigeningsbesluit een ontbindende en opschortende
voorwaarde verplicht gesteld ter bescherming van de belangen van de betrokken
grondeigenaar.Een dergelijke goedkeuring van een onteigeningsbesluit onder voorwaarden
is in de praktijk ontwikkeld om tegemoet te komen aan de wens naar een snellere
totstandkoming van het administratieve deel van de onteigeningsprocedure.
Het blijft evenwel geen goedkeuring zonder meer, maar een goedkeuring van
een voorwaardelijk onteigeningsbesluit. In dit verband is van belang dat de
procedures van beroep tegen een 3.4-bestemmingsplan en die van de goedkeuring
van het onteigeningsbesluit elkaar in de praktijk niet veel in tijd zullen
ontlopen, omdat een beroep tegen een 3.4-bestemmingsplan met voorrang wordt
behandeld en de goedkeuring van een onteigeningsbesluit tot de publicatie
hiervan ten hoogste negen maanden bedraagt. Bij onteigeningen op een andere
grondslag dan een zogenaamd artikel 3.4-bestemmingsplan ligt dit anders. Hierbij
kan er wel degelijk sprake zijn van een verschil van een aantal maanden tussen
het onherroepelijk worden van het bestemmingsplan en het besluit
tot goedkeuring van het onteigeningsbesluit.Immers het beroep tegen een «normaal» bestemmingsplan/provinciaal
inpassingsplan of gemeentelijk of provinciaal projectbesluit zal in beginsel
een termijn van twaalf maanden beslaan, terwijl de goedkeuring van het onteigeningsbesluit
vanaf de dagtekening van dat besluit als gezegd ca. negen maanden bedraagt.Ten aanzien van onteigeningen ten name van het Rijk is de regeling en
ook de ervaring anders. De aanwijzing van de te onteigenen zaken geschiedt
hier bij koninklijk besluit en kent geen opschortende en ontbindende voorwaarde
behoudens indien titel IV, artikel 87, van de onteigeningswet wordt toegepast
(onteigening ten behoeve van de ruimtelijke ontwikkeling en de volkshuisvesting).
Omdat het hier niet om goedkeuring gaat maar direct om de aanwijzing, kan
derhalve een nog grotere tijdsspanne liggen tussen een uitspraak in beroep
op het titelbesluit (rijksinpassingsplan of rijksprojectbesluit) en op het
onteigeningsbesluit. De burgerlijke rechter blijkt in de praktijk op grondslag
van het aanwijzingsbesluit tot onteigening als zodanig vonnis te wijzen. Blijkt
vervolgens dat het titelbesluit dat als grondslag voor de onteigening gold,
in beroep wordt vernietigd, dan is er een probleem. Als immers de burgerlijke
rechter eerder een uitspraak doet over de onteigening en naderhand de Raad
van State, afdeling bestuursrechtspraak, het desbetreffende onderdeel van
het bestemmingsplan in beroep vernietigt, het vonnis niet mag worden ingeschreven.
Het vonnis zelf blijft dan kennelijk wel in stand, maar kan niet ten uitvoer
worden gelegd. In de praktijk blijkt bovendien dat ondanks de bepaling dat
een dergelijk vonnis pas mag worden ingeschreven nadat het titelbesluit onherroepelijk
is geworden, een eerdere inschrijving toch wel voorkomt.Het komt mij voor dat deze gang van zaken een onwenselijke en ook nodeloze
belasting van de rechterlijke macht oplevert. Om dit in de praktijk te voorkomen
wordt nogal eens door de (Rijks-)verzoeker gevraagd om aanhouding van de zaak
voor de rechter tot de onteigeningsgrondslag onherroepelijk is geworden.Ook om deze reden moet een beroep worden gedaan op de nodige prudentie
en terughoudendheid van de betrokken onteigenende overheid. Een passage in
de toelichting zoals bij eerder genoemd artikel 39p WRO is daarvoor naar mijn
mening onvoldoende.Ik geef de voorkeur aan een regeling, waarbij in de onder artikel 3.36b
Wro benoemde gevallen, enerzijds recht wordt gedaan aan de gewenste uitvoerbaarheid
op korte termijn, inclusief een eventuele onteigening, en anderzijds meer
recht wordt gedaan aan de rechtszekerheid en rechtsbescherming van de betrokkenen,
terwijl evenmin de rechterlijke macht onnodig wordt belast. Ik zie daartoe
ook mogelijkheden. Ik ben echter van mening dat de Raad van State daaromtrent
dient te worden gehoord. Ik zie derhalve nu geen oplossing via een nota van
wijziging. Ik ben voornemens op korte termijn een wetsvoorstel tot aanpassing
van de Wro voor te bereiden waarbij voor het onderhavige onderwerp een aangepaste
regeling wordt geboden. Ik verzoek u het onderhavige wetsvoorstel waarvan
dit onderwerp geen onderdeel uitmaakt, maar waarbij wel een aantal andere
onderwerpen met enige spoed op een aanpassing wachten te willen behandelen.
Uiteindelijk zal naar mijn mening een definitieve regeling van deze materie
in de onteigeningswet de voorkeur verdienen.De leden van de SP-fractie vragen de regering om een toelichting op het
overgangsrecht met betrekking tot de beheersverordening. Deze kan alleen worden
toegepast in gebieden waar een actueel bestemmingsplan van kracht is. Het
is niet mogelijk de beheersverordening toe te passen voor gebieden met bestemmingsplannen
die ouder dan vijf jaar zijn. Er van uitgaande dat meer dan de helft van de
bestemmingsplannen ouder zijn dan vijf jaar is dit volgens deze
leden een oneigenlijke eis. Voordeel van de beheersverordening is juist gelegen
in de verkorte procedure en het voorkomen veel administratieve rompslomp.Genoemde leden horen dan ook graag of de regering bereid is de onnodige
beperking van het overgangsrecht van de Invoeringswet Wro voor de toepassingsmogelijkheid
van de beheersverordening op te heffen zodat de beheersverordening ook kan
worden toegepast voor gebieden met bestemmingsplannen die ouder dan vijf jaar
zijn of waar een bestemmingsplan überhaupt ontbreekt.Ook de leden van de VVD-fractie maken zich zorgen of de beheersverordening
wel de toepassingsmogelijkheden zal kunnen krijgen die destijds door de Kamer
bedoeld waren. Deze leden zouden graag zien dat de beheersverordening ook
toepasbaar is op gebieden met bestemmingsplannen ouder dan vijf jaar.De gedachtenvorming over de reikwijdte van de beheersverordening heeft
sedert de aanvaarding van het amendement Verdaas c.s. niet stilgestaan. Het
uitgangspunt was oorspronkelijk het vastleggen van de feitelijk bestaande
situatie, zoals die op de betrokken grond werd aangetroffen. Omdat er geen
sprake was van ruimtelijke ontwikkelingen, maar slechts van behoud van het
bestaande kon met het vaststellen van een verordening zonder inspraak en beroep
worden volstaan.Mede naar aanleiding van discussies in verschillende gremia over de reikwijdte
en bruikbaarheid van de beheersverordening in de praktijk is bij de parlementaire
behandeling van de Invoeringswet Wro het beeld van de enge en de ruime reikwijdte
ontwikkeld. (Kamerstukken II 2006/07, 30 938, nr. 7, blz. 10–14).
Kort gezegd komt dit erop neer dat bij de enge uitleg wordt uitgegaan van
de feitelijk bestaande situatie en bij de ruime uitleg van de (bij een voorafgaand
bestemmingsplan) toegestane situatie als uitgangspunt voor de beheersverordening.Bij het overgangsrecht zoals dat in Hoofdstuk 9 van de Invoeringswet Wro
is vastgelegd, is steeds uitgegaan van een eerste actualisering van bestaande
bestemmingsplannen na de inwerkingtreding van de Wro door middel van een bestemmingsplan
nieuwe stijl. Met name gelet op de hoeveelheid «oudere» bestemmingsplannen
lag een actualisering waarbij inmiddels ten uitvoer gelegde ruimtelijke ontwikkelingen
in afwijking van het bestaande bestemmingsplan nu ook in een nieuw bestemmingsplan
zouden worden vastgelegd in de rede. Slechts binnen de bebouwde kom, waar
voordien geen bestemmingsplanverplichting bestond, zou een beheersverordening
kunnen worden vastgesteld. Dit uitgangspunt heeft bij de parlementaire behandeling
destijds geen aanleiding gegeven tot nadere discussie.Ook na de totstandkoming en inwerkingtreding van het nieuwe ruimtelijke
ordeningsstelsel blijft de discussie over de mogelijkheden van de Wro in de
praktijk doorgaan. De verschillende reparaties die in het onderhavige wetsvoorstel
een plaats hebben gekregen zijn daar getuige van. Zo heb ik nu ook naar aanleiding
van bovenvermelde vragen van de leden van de SP- en van de VVD-fractie mij
beraden over de wenselijkheid om de eerste actualisering van bestaande bestemmingsplannen
door een beheersverordening te laten geschieden in plaats van door een bestemmingsplan
nieuwe stijl. Naar mijn mening is er onvoldoende reden om aan dat standpunt
vast te houden. Bij gebleken afwezigheid van ruimtelijke ontwikkelingen en
in aansluiting bij de feitelijk bestaande, dan wel op grond van een voorafgaand
bestemmingsplan toegelaten situatie, is het niet onredelijk dat een beheersverordening
kan worden opgesteld ter actualisering in plaats van een conserverend bestemmingsplan.
De gemeente zal daarbij zelf moeten bepalen in hoeverre zij het financieel
voordeel laat prevaleren boven de betrokkenheid van de bevolking, zeker indien
het een ouder bestemmingsplan betreft. Ik heb dan ook bij nota
van wijziging het wetsvoorstel aangepast in die zin dat in artikel 9.1.4,
vierde lid, van de Invoeringswet Wro de belemmering wordt opgeheven om een
bestaand bestemmingsplan, dat op 1 juli 2008 ouder of jonger was dan
vijf jaar, te laten volgen door een beheersverordening.3. Artikelsgewijze toelichtingDe leden van de CDA-fractie vragen op welke termijn het voornemen bestaat
om een AMvB op te stellen waarin geregeld wordt in welke gevallen van uniforme
bodemsanering kennisgeving vanwege het ontbreken van meerwaarde achterwege
mag blijven. Zij vragen daarnaast of reeds meer duidelijkheid bestaat over
de soorten gevallen waarvoor deze vrijstelling zal gaan gelden.In het voorgestelde derde lid van artikel 39b is bepaald dat bij algemene
maatregel van bestuur regels kunnen worden gesteld omtrent de wijze en het
tijdstip waarop de kennisgeving plaatsvindt. Dit betreft de kennisgeving van
de melding in één of meer dag-, nieuws- of huis-aan-huis-bladen.
Dit is gedaan om voor de zeer eenvoudige saneringen (als bedoeld in artikel
7 van het Besluit uniforme saneringen) binnen de categorie tijdelijk uitplaatsen
(als bedoeld in artikel 3.3.1 van de Regeling uniforme saneringen) de mogelijkheid
open te stellen om de kennisgeving achterwege te kunnen laten. Deze saneringen
kunnen op grond van de huidige regels al na vijf dagen worden aangevangen,
waardoor zij vaak al zijn afgerond voordat de kennisgeving van de melding
kon worden gedaan. Bij algemene maatregel van bestuur kan worden bepaald in
welke gevallen de kennisgeving niet hoeft plaats te vinden voor deze zeer
eenvoudige saneringen. Een dergelijk besluit zal zo spoedig mogelijk dit jaar
worden opgesteld.De leden van de CDA-fractie vragen wat de ratio is achter de voorgestelde
systematiek waarbij geluidsgevoelige gebouwdelen in het bestemmingsplan herkenbaar
moeten zijn. Zij vragen verder of er hiervoor een eenvoudigere, flexibelere
wijze van administratie denkbaar is.De ratio ligt in de systematiek van de Wet geluidhinder (Wgh). Of nieuwe
bestemmingen akoestisch toelaatbaar zijn, wordt beoordeeld door ze (aan de
hand van een akoestisch onderzoeksrapport) bij de vaststelling van het bestemmingsplan
te toetsen aan de grenswaarden die voortvloeien uit de Wgh.Door deze wijziging van de Wet geluidhinder zal bij de akoestische beoordeling
onderscheid kunnen worden gemaakt in geluidgevoelige en geluidongevoelige
gedeelten van een onderwijsgebouw. In de vigerende Wgh kan dat niet en moet
het hele geprojecteerde gebouw worden getoetst aan de geluidgrenswaarden.
Dus ook de delen die niet geluidgevoelig zijn. Door dit onderscheid op het
niveau van het bestemmingsplan te maken, wordt het mogelijk die gebouwdelen
op de aangeven lokaties (meestal aan de randen van het complex en dus vaak
met een hoge geluidsbelasting) toch te realiseren. Hetgeen leidt tot kostenbesparing
en het gewenste efficiënte ruimtegebruik.De systematiek van de Wro en de Woningwet laten dit soort planologische
sturing in een later stadium niet toe. Als het onderscheid gevoelig-ongevoelig
niet op bestemmingsplanniveau wordt gemaakt, is de gemeente verplicht een
bouwaanvraag te honoreren ook als daarin geluidgevoelige gebouwdelen voorkomen
op zeer lawaaiige lokaties.De minister van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer,J. M. Cramer 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-31750-7.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl