(Schade)bemiddeling in het strafproces, vergelijking dading en andere bemiddelingsvormen; Verslag algemeen overleg over bemiddeling in strafproces en over Stichting Geschillencommissies voor consumentenzaken
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-10 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 25452, nr. 4

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum vergadering

28-01-1998

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1997-1998

25452 nr. 4

15-01-1998

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamVragen en opmerkingen uit de commissieHet antwoord van de ministerNadere gedachtewisselingOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 25452Toon alle publicaties in het hoofddossier
Kamerdossier 25754Toon alle publicaties in dit dossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 31 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
25 452(Schade)bemiddeling in het strafproces, vergelijking dading en andere
bemiddelingsvormen25 754Stichting Geschillencommissies voor Consumentenzakennr. 4VERSLAG VAN EEN ALGEMEEN OVERLEGVastgesteld 15 januari 1998De vaste commissie voor Justitie1 heeft op
17 december 1997 overleg gevoerd met minister Sorgdrager van Justitie over:– de brief van de minister d.d. 23 oktober 1997 inzake (schade)
bemiddeling in het strafproces, vergelijking dading en andere bemiddelingsvormen
(25 452, nr. 2) en het verslag van het op 2 oktober 1997 gevoerde algemeen
overleg (25 452, nr. 3);– de brief van de minister d.d. 14 november 1997 inzake de stichting
Geschillencommissies voor consumentenzaken (25 754, nr. 1).Van het gevoerde overleg brengt de commissie bijgaand beknopt verslag
uit. Vragen en opmerkingen uit de commissieDe heer Dittrich (D66) achtte de nieuwe notitie d.d. 23 oktober
1997 ter uitvoering van de motie-Dittrich/M. M. van der Burg een aanmerkelijke
verbetering ten opzichte van de beleidsnotitie d.d. 16 juli 1997.Uit de notitie maakte hij op dat het openbaar ministerie bij strafrechtelijke
dading van vervolging zal afzien als de ernst van het feit dat toelaat. Het
instrument van dading kan ook pas goed van de grond komen als men van tevoren
weet dat het openbaar ministerie van vervolging afziet. In zaken waarin het
algemeen belang vereist dat er nog een extra toetsing plaatsvindt, kon hij
zich een constructie voorstellen waarin het openbaar ministerie pas seponeert
nadat de dader de dadingsovereenkomst heeft uitgevoerd. Bij de overige zaken,
zoals die normaliter onder dading vielen, kan de beslissing tot seponering
evenwel meteen worden genomen.Hij kon zich in het algemeen vinden in de criteria die de minister voor
de toepassing van dading heeft geformuleerd. Hij zou het evenwel betreuren
als zaken die uitermate geschikt zijn voor dading, in het traject van het
snelrecht c.q. supersnelrecht terechtkomen en dus volgens deze criteria niet
voor dading in aanmerking komen. Het gaat hierbij immers om minder grote zaken
waarbij het openbaar ministerie makkelijk kan aantonen dat een verdachte zich
aan een misdrijf schuldig heeft gemaakt. Verder was hij van mening dat recidive
van de verdachte niet in alle gevallen onder de uitzonderingscriteria voor
dading behoort te vallen.Op zichzelf onderschreef hij dat art. 12 Sv. de benadeelden/slachtoffers
 een belangrijk recht geeft, namelijk om bij het gerechtshof te
klagen als het openbaar ministerie van (verdere) vervolging heeft afgezien.
Hij kon zich echter voorstellen dat met een civielrechtelijke dadingsovereenkomst
tussen dader en slachtoffer ook van rechtsverwerking sprake is. Dat zou dan
ook betekenen dat een slachtoffer na de uitvoering van de dadingsovereenkomst
niet meer kan klagen over het afzien van vervolging.Hij constateerde voorts dat de minister het garantiefonds niet wenst te
continueren. Met het oog op de rechtsongelijkheid die kan ontstaan tussen
slachtoffers die via de Terweeprocedure hun schade vergoed proberen te krijgen
en zij die dat via de dadingsprocedure proberen, kon hij zich een geleidelijke
afbouw van het garantiefonds voor dading wel voorstellen, zij het dat dit
samenhangt met de wijze waarop het vervolgingsrecht van het openbaar ministerie
bij dading wordt geregeld. Het leek hem echter niet wenselijk om het garantiefonds
al in de beginfase, waarin het instrument van dading landelijk wordt ingevoerd,
te beëindigen.Vervolgens stemde hij ermee in dat de officier van justitie de zaken voor
dading selecteert. De regie hoort bij het openbaar ministerie thuis. Ten aanzien
van de inbedding van de dading in de organisatiestructuur van de parketten
verschilde hij echter met de minister van mening. In dat kader gaf hij er
de voorkeur aan om dit in te bedden bij de bureaus voor rechtshulp, zeker
ook omdat hierbij met secondanten wordt gewerkt die daders en slachtoffers
bijstaan. Op dat punt kreeg hij graag een toezegging van de minister. Hij
overwoog ook om terzake een motie in te dienen.Tot slot verklaarde hij zich akkoord met de brief over de stichting Geschillencommissie
voor consumentenzaken (SGC). In de brief wordt gesteld dat de consument het
bindend advies van de geschillencommissie alsnog aan de rechter kan voorleggen,
waarbij de rechter een en ander marginaal zal toetsen aan de beginselen van
redelijkheid en billijkheid. Op dit punt kreeg hij graag nog enige verduidelijking.
Vindt in dit soort gevallen inderdaad een marginale toetsing plaats, of kan
toch sprake zijn van een volledige toetsing als de rechter bijvoorbeeld meent
dat het beginsel van hoor en wederhoor niet goed is toegepast?Mevrouw Van der Burg (PvdA) toonde zich verheugd vanwege het
feit dat de minister thans positief staat tegenover de dading, maar zij vond
het jammer dat inmiddels een jaar verloren is gegaan. Dat had immers kunnen
worden voorkomen. De voordelen van dading zijn dat hiermee de zelfredzaamheid
van burgers wordt bevorderd, terwijl dading bovendien leidt tot een afname
van het aantal strafzaken ter zitting en van het aantal voegingen en schadevergoedingsmaatregelen.
Veel van de huidige problemen van slachtoffers kunnen met het inzetten van
het dadingsinstrument ook worden voorkomen.Met de heer Dittrich was zij van mening dat de regie in dezen bij het
parket moet komen te liggen en dat de uitvoering het best kan worden ondergebracht
bij de bureaus voor rechtshulp. Deze bemiddelingsfunctie ligt ook in lijn
met de nieuwe werkwijze van de bureaus voor rechtshulp, bijvoorbeeld op het
punt van arbeidsconflicten. Zij verwachtte ook dat de kosten van de uitvoering
bij deze bureaus niet hoger zullen zijn dan wanneer de uitvoering bij de parketten
wordt ondergebracht. Daarnaast is het duidelijker om in dezen een scheiding
aan te brengen met de slachtofferbenadering volgens Terwee.Zij constateerde voorts dat de in de notitie genoemde criteria voor toepassing
van dading overeenkomen met de huidige praktijk. Zij vreesde echter dat weinig
zaken voor dading zullen overblijven als de recidivezaken van dading worden
uitgesloten. Zij vroeg de minister hoeveel zaken in dat geval nog voor dading
in aanmerking komen. Het leek haar wenselijk om op dit punt geen al te stringente
grens te hanteren. Verder sloot zij zich aan bij de vragen van
de heer Dittrich over de relatie tussen dading en het (super)snelrecht.Voorts benadrukte zij dat het openbaar ministerie niet alsnog tot vervolging
moet overgaan als de dader aan de dadingsovereenkomst heeft voldaan. In dat
geval had immers niet voor het dadingsinstrument moeten worden gekozen. Ook
vroeg zij zich met de heer Dittrich af of ingeval van een nagekomen dadingsovereenkomst
geen grenzen moeten worden gesteld aan het beroep dat benadeelden/slachtoffers
op art. 12 Sv. kunnen doen.Zij betwijfelde of opheffing van het garantiefonds wel gewenst is, want
dit fonds functioneert in de praktijk goed. De opheffing zou bovendien leiden
tot een ongewenste toename van het aantal gerechtelijke procedures. Daarnaast
keert het fonds over het algemeen slechts geringe bedragen uit die het fonds
vervolgens via cessie op de dader kan verhalen. Thans wordt hierbij de deurwaarder
ingeschakeld, maar het is wellicht een goed idee om in de toekomst het Centraal
justitieel incassobureau (CJIB) hiervoor in te zetten. Met het oog op de onderkende
rechtsongelijkheid met de Terweeslachtoffers gaf zij in overweging om ook
voor deze slachtoffers een garantiefonds in het leven te roepen. Veel klachten
van slachtoffers hebben thans immers betrekking op het feit dat zij de toegekende
schadevergoeding niet ontvangen.Hierna stelde mevrouw Van der Burg de vraag aan de orde hoe de minister
het animo voor dading bij het openbaar ministerie wenst te bevorderen. Ook
vroeg zij naar de wijze waarop een en ander naar de wijkbureaus van justitie
wordt vertaald, alsmede naar de kosten op dit punt. Het leek haar goed om
de ervaringen van de projectgroep dading bij de begeleiding in de eerste fase
toe te passen.Tot slot constateerde zij dat minister terecht het belang van de SGC inziet.
Het is een goede zaak dat de minister hiervoor in het totaal 2 mln. uittrekt,
ook om het instituut van de geschillencommissies te moderniseren.De heer Vos (VVD) benadrukte het belang van goede slachtofferhulp.
Politie en justitie dienen daartoe zelf het voortouw te nemen bij het verstrekken
van informatie aan het slachtoffer, alsmede hulp te bieden bij het incasseren
van schades. Met het oog daarop is de Terweeprocedure ingesteld.Hij gaf aan geen principieel bezwaar te hebben tegen het instrument van
dading, al had hij hiervan geen hoge verwachtingen. Dading mag best een rol
toebedeeld krijgen in het kader van de slachtofferhulp, maar die rol zal klein
blijven. Uit onderzoek van het WODC is ook gebleken dat dading alleen succes
had in die zaken waarin weinig schade geleden was en waarin het slachtoffer
zich minnelijk opstelde om een regeling met de dader te treffen. Daarbij ging
het om een honderdtal kleine zaken.Gezien het gekunstelde onderscheid tussen zaken die voor dading in aanmerking
komen en zaken die voor de afdoening volgens de Wet-Terwee in aanmerking komen,
stelde hij de vraag aan de orde op welke wijze de selectie bij de parketten
plaatsvinden. Naar zijn mening kan deze selectie het best plaatsvinden door
de officier van justitie in overleg met de schadebemiddelaars. Hij vreesde
immers dat de effectiviteit van de slachtofferhulp geweld wordt aangedaan
als verschillende instanties zich met de schaderegeling bezighouden.Met de minister onderschreef hij dat het van belang is dat het openbaar
ministerie het recht op vervolging behoudt, want dat is een prima stok achter
de deur voor het geval de dader de dadingsovereenkomst niet nakomt. In de
Terweezaken blijkt al hoe moeilijk het is om de dader tot betaling aan het
slachtoffer te bewegen en dat zal ook bij de dadingszaken het geval zijn.Vervolgens stelde hij de vraag aan de orde of een budget van 1 mln. voor
de invoering van dading niet erg hoog is, aangezien het hierbij slechts om
een paar honderd zaken per jaar gaat. Hij vroeg zich af of deze middelen niet beter kunnen worden ingezet voor verbetering van de Terweeprocedure.
In dat kader vernam hij graag van de minister wanneer met de Kamer overleg
kan worden gevoerd aan de hand van een evaluatie van de Wet-Terwee, zodat
de slachtofferhulp als zodanig in bredere zin aan de orde kan komen.Hierna constateerde hij dat bij dading de verantwoordelijkheid van zowel
dader als slachtoffer wordt geaccentueerd. Hij was van mening dat het garantiefonds
daarin niet past, want dat biedt de dader mogelijkheden voor het ontlopen
van zijn verantwoordelijkheid. Hij steunde de minister dan ook in de voorgestelde
opheffing van het fonds. Tot slot deelde hij mede zich volledig te kunnen vinden in de brief van
de minister over de SGC. Het is van groot belang dat de geschillencommissies
goed kunnen functioneren.De heer Bremmer (CDA) wenste thans bij de dading knopen door
te hakken. Met het oog daarop sprak hij waardering uit voor de voorstellen
in de notitie van de minister d.d. 23 oktober 1997. De discussie kan aan de
hand van de evaluatie in 1999 worden voortgezet. Hij benadrukte dat moet worden
voorkomen dat bij dading versus Terwee sprake zal zijn van een prestigekwestie
of ideologische strijd. Praktisch handelen in dezen is geboden.Hij onderschreef dat de dading niet buiten het strafrecht moet worden
gepositioneerd en dat het openbaar ministerie in dezen een rol blijft vervullen.
Uit de notitie maakte hij op dat dading in de visie van de minister als een
soort ondergrens binnen de Terweerichtlijnen functioneert, hetgeen dan bij
een positief resultaat tot sepot kan leiden. Hij vroeg of op dit punt nog
een richtlijn zal worden uitgevaardigd.Hij pleitte voor een praktische uitvoering van de dading en sloot zich
aan bij de gestelde vragen op dit punt. Hij was van mening dat het garantiefonds
in ieder geval tot en met het moment van evaluatie moet worden gehandhaafd.
Ook sloot hij zich aan bij het verzoek om naar aanleiding van de evaluatie
van de Wet-Terwee met de Kamer van gedachten te wisselen, waarbij dan tevens
kan worden ingegaan op het rapport dat het Landelijk bureau slachtofferhulp
in dezen opstelt.Tot slot sprak hij zijn waardering uit voor het werk van de stichting
Geschillencommissies consumenten, alsmede voor de rol die het departement
van Justitie hierbij wenst te vervullen. Wel vroeg hij zich af waarom geen
sprake is van bestuurlijke betrokkenheid van het departement bij de SGC. Overigens
achtte hij het gewenst om de zelfstandige plaats van de SGC aanzienlijk te
versterken, zoals de minister heeft toegezegd. In dat kader steunde hij ook
het extra budget van 4 ton, hetgeen met name zal worden ingezet voor het werk
van nieuwe geschillencommissies. Hij ging ervan uit dat de SGC tot en met
de evaluatie over vier jaar op het budget van 2 mln. kan rekenen. Het antwoord van de ministerDe minister van Justitie memoreerde dat het idee van dading
in feite ouder is dan de Wet-Terwee, maar dading is inmiddels enigszins door
Terwee ingehaald. Derhalve vond zij het logisch om het principe van dading
in Terwee te doen opgaan.Met de heer Vos benadrukte zij het belang van aandacht voor de positie
van het slachtoffer in strafzaken. Dat laat onverlet dat ook de positie van
de dader in relatie tot het slachtoffer en tot de door hem aangerichte schade
van belang is. Daarbij wees zij erop dat het doen van aangifte van een strafbaar
feit het begin van een strafzaak betekent. Als daaruit vervolgens een zaak
voortkomt die ook kan worden bewezen, dan moet het openbaar ministerie de
enige instantie zijn die over de afdoening van de zaak beslist. Het openbaar
ministerie dient derhalve ook te bepalen welke zaken voor Terwee en welke
zaken voor dading geschikt zijn. De landelijke slachtoffercoördinator
van het openbaar ministerie zal het idee van dading bij het openbaar ministerie
meer ingang geven. Teneinde de taak van het openbaar ministerie bij dading
te formaliseren, zal dit worden ondergebracht in de richtlijnen voor Terwee.Het leek haar niet gewenst om over de uitvoering van dading een principiële
strijd te voeren. In dat kader was zij voorstandster van de beste en meest
praktische wijze van uitvoering. Zij kon zich voorstellen dat de uitvoering
van de reeds voor dading geselecteerde zaken plaatsvindt in de wijkbureaus
van justitie in het kader van «Justitie in de buurt», in bureaus
voor rechtshulp of op de parketten zelf. Zij stelde zich voor bij wijze van
experiment om in twee arrondissementen het bureau voor rechtshulp als uitvoerder
aan te wijzen, in twee andere arrondissementen de uitvoering bij de wijkbureaus
te doen plaatsvinden en in twee arrondissementen de uitvoering aan de parketten
over te laten. Bij de evaluatie in 1999 zal dan worden bericht op welke wijze
de uitvoering het best bleek te geschieden. In principe verklaarde zij zich
ook bereid om leden van de projectgroep dading bij de begeleiding van deze
uitvoering te betrekken.Vervolgens bevestigde zij dat er thans klachten zijn over het Terweetraject.
Met het oog daarop is het ook een goede zaak dat hiervoor een meldpunt is
ingesteld, want daarmee komt een overzicht van de klachten beschikbaar. Begin
1998 zal de tussenevaluatie van de Wet-Terwee worden uitgebracht aan de hand
waarvan met de Kamer overleg kan worden gevoerd. Sommige rechtbanken wijzen
op vordering van het openbaar ministerie niet alleen de schadevergoeding toe
aan de benadeelde, maar leggen ook een schadevergoedingsmaatregel op. Dat
verstrekt de drang bij de dader om uiteindelijk ook tot schadevergoeding over
te gaan. Het openbaar ministerie zal in de toekomst vaker op het door de rechter
opleggen van beide ankerpunten aandringen.De minister wenste niet te tornen aan het recht van het openbaar ministerie
om vervolging in te stellen. Bij dading zal het openbaar ministerie van vervolging
afzien als de ernst van het feit dat toelaat. Als het openbaar ministerie
echter een zaak voor afdoening door dading heeft geselecteerd en als aan de
dadingsovereenkomst is voldaan, zou het vreemd zijn wanneer alsnog tot vervolging
zou worden besloten. Mocht het openbaar ministerie bij vergissing wel vervolging
instellen, dan zal de rechter het openbaar ministerie ook niet-ontvankelijk
verklaren.Zij benadrukte voorts dat het openbaar ministerie een zaak pas moet seponeren
nadat de dadingsovereenkomst is uitgevoerd, teneinde vervolging als stok achter
de deur te houden. Met het oog daarop zag zij ook geen bezwaren tegen de afschaffing
van het garantiefonds. Als een dadingsovereenkomst wordt gesloten en uitgevoerd
en de zaak wordt geseponeerd, dan zou het vreemd zijn als het betrokken slachtoffer
een beroep zou doen op art. 12 Sv. Het gerechtshof zou dan ook onmiddellijk
tot niet-ontvankelijkheid beslissen. Ook als eventuele andere benadeelden
een beroep op art. 12 Sv. doen, zal het gerechtshof wel degelijk rekening
houden met uitvoering van de dadingsovereenkomst. Zij kon zich niet voorstellen
dat het gerechtshof dan alsnog reden ziet om tot vervolging over te gaan.Met betrekking tot de in de notitie genoemde criteria voor de toepassing
van dading gaf zij te kennen dat het snelrecht over het algemeen niet geschikt
is voor zaken waarbij vermogensschade is toegebracht aan één
slachtoffer. Snelrecht is meer bestemd voor zaken waarin schade is toegebracht
aan gemeenschapsgoederen, voor zaken tegen verslaafden en dergelijke. In dezen
dient het openbaar ministerie een verstandige afweging te maken. Zaken die
door hun aard geschikt zouden zijn voor snelrecht, moeten niet altijd per
definitie via het snelrecht worden afgedaan als zij ook geschikt zijn voor
dading. Zij was bereid om dit aspect in de richtlijnen voor het snelrecht
op te nemen. Ook bracht zij naar voren dat sommige recidivezaken wel voor
dading in aanmerking kunnen komen. In dezen is dus geen sprake van een hard
uitsluitingscriterium. Als iemand voor de tweede keer met justitie
in aanraking komt, wil dat nog niet per definitie zeggen dat men nooit meer
voor dading in aanmerking komt. Als echter al van tevoren bij een bepaalde
recidivezaak bekend is dat dading geen soelaas biedt, moet van dit instrument
geen gebruik worden gemaakt. Het was haar niet bekend hoeveel niet-recidivezaken
voor dading in aanmerking komen. Dit aspect zal bij de evaluatie van de dading
aan de orde komen.Voorts onderschreef zij de gezamenlijke verantwoordelijkheid van dader
en slachtoffer bij dading. Dat is immers ook het wezen van het feit dat beiden
een overeenkomst sluiten. Het slachtoffer doet in feite afstand van een recht
door akkoord te gaan met het seponeren van de zaak als aan de overeenkomst
is voldaan. Het slachtoffer geeft dus iets op en daarom is tijdens de experimentele
periode het garantiefonds ingesteld, opdat het slachtoffer van het opgeven
van zijn recht geen nadelen ondervindt. Aangezien in de toekomst het OM pas
zal seponeren als de dadingsovereenkomst is uitgevoerd, vervalt in dezen het
argument dat het slachtoffer met dading zijn recht prijsgeeft. De instelling
van een garantiefonds in het kader van de Wet-Terwee vond zij ongewenst, want
daarmee zou de overheid als het ware verantwoordelijk worden gesteld voor
de vergoeding van schade aan slachtoffers. Wel vond zij het van belang dat
het slachtoffer zowel bij dading als bij Terwee een goede kans op vergoeding
van zijn schade heeft, want het is niet reëel als het slachtoffer zelf
deurwaarders en dergelijke moet inschakelen om zijn schade vergoed te krijgen.
Met het oog daarop zegde zij toe zo snel mogelijk te zullen bezien of de incasso
beter kan worden georganiseerd, waarbij het CJIB een functie kan vervullen.
Bij de tussenevaluatie van de Wet-Terwee zal worden aangegeven welke oplossing
in dezen is gevonden.Tot slot deelde zij mede bepaald geen aarzelingen te hebben bij het systeem
van geschillencommissies voor consumenten. Oorspronkelijk was hierbij sprake
van een coproductie van de departementen van Economische Zaken en Justitie,
waarbij beide departementen subsidie verleenden. Het ministerie van EZ heeft
op een gegeven moment echter besloten om deze subsidie af te schaffen. Deze
subsidie zal in de toekomst worden overgenomen door Justitie, gezien het belang
van de geschillencommissies voor de geschillenbeslechting. Voor de oprichting
van nieuwe geschillencommissies is een extra budget verleend, hetgeen overigens
nog niet geheel is uitgeput. Enige uitbreiding kan hieruit dus nog worden
bekostigd, hoewel de SGC denkt de grens van het aantal aan te sluiten brancheorganisaties
te hebben bereikt. Het gaat in dezen om een structureel budget. Voorts benadrukte
zij dat de toegang van de consument tot de rechter te allen tijde gewaarborgd
moet blijven. Als een geschillencommissie al bindend advies heeft uitgebracht,
zal de rechter toetsen op procedurele zaken als hoor en wederhoor, motivering
van de beslissing en onpartijdigheid. In de praktijk zijn er overigens weinig
zaken die ook nog aan de rechter worden voorgelegd, omdat men over het algemeen
buitengewoon tevreden is over de manier waarop geschillencommissies hun werk
doen. Aangezien het departement van Justitie al over goede contacten met de
geschillencommissies beschikt, bijvoorbeeld door de participatie van leden
van de rechterlijke macht daarin, achtte zij het niet noodzakelijk om bestuurlijk
in de SGC te zijn vertegenwoordigd. Nadere gedachtewisselingDe heer Dittrich (D66) kon zich vinden in het voorstel van
de minister ten aanzien van de uitvoering van de dading in de praktijk. Op
basis van de praktijkervaringen kan dan worden nagegaan op welke wijze de
uitvoering het best geschiedt. Hij zag dan ook af van zijn voornemen om een
motie op dit punt in te dienen.Tot slot onderschreef hij dat de incasso voor de slachtoffers op een goede manier moet worden opgezet, waarbij de overheid inderdaad behulpzaam
kan zijn. Dat moet echter niet uitmonden in een soort volksverzekering van
overheidswege voor slachtoffers.Mevrouw Van der Burg (PvdA) was ook verheugd over de toezegging
van de minister met betrekking tot de uitvoering van dading. Het deed haar
deugd dat daarbij meer bureaus voor rechtshulp worden betrokken.Zij wees er voorts op dat in de praktijk bij Terwee problemen blijken
te rijzen rond de incasso van de schadeloosstelling, waarbij het vaak om kleinere
bedragen gaat. In de praktijk stapt men niet naar de rechter om dit soort
bedragen te incasseren. Met het oog daarop was zij blij over de toezegging
van de minister om de organisatie van de incasso te verbeteren.Tot slot vroeg zij naar het tijdpad bij de uitvoering van het dadingstraject.De heer Vos (VVD) kreeg graag nog antwoord op zijn vraag over
het budget van 1 mln. voor de dading. Dient dit budget direct beschikbaar
te worden gesteld? Op welk fonds wordt het dan in mindering gebracht?De heer Bremmer (CDA) was zeer content met het antwoord van
de minister.De minister van Justitie deelde over het tijdpad mede dat in
januari/februari 1998 met alle betrokkenen een plan van aanpak wordt opgesteld,
waarin onder meer wordt aangeduid op welke elementen de evaluatie betrekking
zal hebben. In maart/april 1998 wordt gestart met het experiment bij de bureaus
voor rechtshulp, de justitiële wijkbureaus en de parketten. In oktober
1998 zal met de tussenevaluatie worden gestart. Begin 1999 krijgt de Kamer
daarvan het resultaat te zien.Met betrekking tot het budget van 1 mln. gaf zij aan dat de gelden voortkomen
uit het beëindigen van de subsidie voor de projectgroep dading en het
niet continueren van het garantiefonds, alsmede uit de begrotingsgelden voor
slachtofferzorg. De voorzitter van de commissie,V. A. M. van der BurgDe griffier van de commissie,Pe XNoot1Samenstelling: Leden: V. A. M. van der Burg (CDA), voorzitter,
Schutte (GPV), Korthals (VVD), Janmaat (CD), Soutendijk-van Appeldoorn (CDA),
Van de Camp (CDA), Swildens-Rozendaal (PvdA), ondervoorzitter, M. M. van
der Burg (PvdA), Scheltema-de Nie (D66), Kalsbeek-Jasperse (PvdA), Zijlstra
(PvdA), Van Heemst (PvdA), Aiking-van Wageningen (groep-Nijpels), Rabbae (GroenLinks),
Koekkoek (CDA), J. M. de Vries (VVD), Van Oven (PvdA), Van der Stoel
(VVD), Dittrich (D66), Verhagen (CDA), Rouvoet (RPF), B. M. de Vries
(VVD), Van Boxtel (D66), O. P. G. Vos (VVD) en Van Vliet (D66).Plv. leden: Smits (CDA), Van den Berg (SGP), Van Blerck-Woerdman (VVD),
Marijnissen (SP), Bremmer (CDA), Doelman-Pel (CDA), Feenstra (PvdA), Bijleveld-Schouten
(CDA), Rehwinkel (PvdA), Noorman-den Uyl (PvdA), Apostolou (PvdA), Meyer (groep-Nijpels),
Sipkes (GroenLinks), Biesheuvel (CDA), Rijpstra (VVD), Middel (PvdA), Passtoors
(VVD), Wessels (D66), Van der Heijden (CDA), Leerkes (Unie 55+), Van den Doel
(VVD), Roethof (D66), Weisglas (VVD) en De Koning (D66). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-25452-4.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl