Wet verlenging loondoorbetalingsverplichting bij ziekte; Advies en nader rapport
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-08 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 28629, nr. A

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer

15-10-2002

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2002-2003

28629 nr. A

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekeningLichaamOndertekeningLichaamBijlage bij het advies van de Raad van State van 27 september
2002, no. W12.02.0383/IV, met redactionele kanttekeningen die de Raad in overweging
geeft.
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 28629Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 32 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
28 629Verlenging van de loondoorbetalingsverplichting van de werkgever bij
ziekte (Wet verlenging loondoorbetalingsverplichting bij ziekte)AADVIES RAAD VAN STATE EN NADER RAPPORT1Hieronder zijn opgenomen het advies van de Raad van State d.d. 27 september
2002 en het nader rapport d.d. 9 oktober 2002, aangeboden aan de Koningin
door de minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid. Het advies van de Raad
van State is cursief afgedrukt. Bij Kabinetsmissive van 27 augustus 2002, no. 02.003914, heeft Uwe
Majesteit, op voordracht van de Minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid,
mede namens de Minister van Justitie, bij de Raad van State ter overweging
aanhangig gemaakt het voorstel van wet met memorie van toelichting tot verlenging
van de loondoorbetalingsverplichting van de werkgever bij ziekte (Wet verlenging
loondoorbetalingsverplichting bij ziekte).Het wetsvoorstel betreft een verlenging van de loondoorbetalingsverplichting
voor de werkgever gedurende het tweede ziektejaar van een werknemer. Beoogd
wordt de werkgever en de zieke werknemer door middel van loondoorbetaling
tot 70% gedurende het tweede ziektejaar een financiële prikkel te geven
die tot doel heeft zieke werknemers zoveel mogelijk te laten terugkeren in
het arbeidsproces en hen aldus uit de Wet op de arbeidsongeschiktheidsverzekering
(WAO) te houden. Voorts worden regels gegeven voor de wijze waarop geschillen
over bepaalde met de arbeidsongeschiktheid en reïntegratie in het arbeidsproces
van zieke werknemers samenhangende verplichtingen van werkgevers en werknemers
kunnen worden beslecht.Met dit wetsvoorstel volgt de regering dat deel van het advies van de
Sociaal-Economische Raad (SER) «Werken aan arbeidsgeschiktheid»
van 22 maart 2002 dat de verlenging van de loondoorbetalingsverplichting
van de werkgever gedurende het tweede ziektejaar betreft. Uit de bij het wetsvoorstel
behorende memorie van toelichting blijkt dat dit wetsvoorstel niet los gezien
wordt van andere nog te nemen maatregelen. Die maatregelen betreffen onder
meer wijzigingen inzake de toegang tot de arbeidsongeschiktheidsverzekering
en wijzigingen van de Wet premiedifferentiatie en marktwerking bij arbeidsongeschiktheidsverzekeringen.2 Hoe deze wijzigingsvoorstellen zullen luiden en wat daarvan
de gevolgen zullen zijn voor geheel of gedeeltelijk arbeidsongeschikte werknemers
en voor de financiële lasten van de overheidswerkgever en het bedrijfsleven
staat op dit moment nog niet vast.Van groot belang voor het bereiken van het beoogde effect van het wetsvoorstel,
behoud van werk voor zieke werknemers en de daling van de instroom in de WAO,
is de beperking van de loondoorbetalingsverplichting tot 70% van het loon.
Teneinde de daarvan uitgaande financiële prikkel tot reïntegratie
van zieke werknemers te kunnen behouden, is het van wezenlijk belang dat boven
die 70% geen bovenwettelijke loonaanvullingen plaatsvinden. Deze maatregelen vormen zoals uit de toelichting blijkt, het eerste deel
van het kabinetsvoornemen tot wijziging van de WAO. Invoering ervan betekent
dat de overige wetgeving die nodig is voor de wijziging van de WAO ook na
1 januari 2003 tot stand kan komen (mits uiterlijk per 1 januari 2005). Daarmee
kan de vroegst mogelijke «feitelijke» invoering van de wijziging
van het WAO-stelsel worden bereikt.De Raad van State gaat ervan uit dat de loondoorbetalingsverplichting
in het tweede ziektejaar niet wordt gehandhaafd indien de overige wijzigingen
van het WAO-stelsel geen doorgang vinden.Het college maakt een aantal opmerkingen.Blijkens de mededeling van de Directeur van Uw kabinet van 27 augustus
2002, no. 02.003914, machtigde Uwe Majesteit de Raad van State zijn advies
inzake het bovenvermelde voorstel van wet rechtstreeks aan ons te doen toekomen.
Dit advies, gedateerd 27 september 2002, no. W12.02.0383/IV, bied ik
U, mede namens de Minister van Justitie, hierbij aan.De Raad van State heeft naar aanleiding van dit wetsvoorstel een aantal
opmerkingen gemaakt. Hierop wordt hierna nader ingegaan.1. In het wetsvoorstel wordt ervan uitgegaan dat de loondoorbetaling tijdens
het tweede ziektejaar, behoudens begrenzing tot het minimumloon, tot 70% van
het loon wordt beperkt en dat bestaande arbeidsvoorwaardelijke bepalingen
hierover waar nodig in die zin worden aangepast. Voor het eerste ziektejaar
geldt dat in vrijwel alle gevallen op basis van afspraken tussen centrale
organisaties van werkgevers en werknemers over collectieve arbeidsovereenkomsten
een bovenwettelijke aanvulling tot 100% is geregeld. Het feit dat na één
jaar ziekte de werkgever de zieke werknemer gedurende een tweede jaar 70%
van loon moet doorbetalen zonder bovenwettelijke aanvulling en dat die loonverlaging
voor de zieke werknemer alleen kan worden hersteld indien deze weer voor de
volle 100% aan het werk komt, beschouwen de SER en de regering als een belangrijke
stimulans voor betrokkenen om al het nodige te doen om tot werkhervatting
te komen. In verband hiermee is het wenselijk en noodzakelijk dat de Verklaring
van de in de Stichting van de Arbeid vertegenwoordigde centrale organisaties
van werkgevers en werknemers van 22 maart 2002 gestand wordt gedaan.
Daarin is onder meer afgesproken dat «de loondoorbetaling tijdens het
tweede ziektejaar beperkt blijft tot de wettelijk verplichte 70 procent van
het loon alsmede dat bestaande arbeidsvoorwaardelijke bepalingen terzake waar
nodig in die zin worden aangepast».1 In
de toelichting wordt hierover nog opgemerkt dat de Adviescommissie Arbeidsongeschiktheid
in haar advies van 30 mei 2002 heeft bepleit dat de mogelijkheid zou
moeten bestaan om bij wijze van eerste stap de bovenwettelijke aanvulling
stop te zetten of te verminderen.2 Voorts wordt
opgemerkt dat het kabinet erop vertrouwt dat de in het wetsvoorstel voorgestelde
maatregel door sociale partners zal worden vormgegeven.3 Met betrekking hiertoe merkt het college nog op dat in de Verklaring
wordt uitgegaan van het uitgangspunt dat «de hoofdlijnen van het SER-advies
over beperking van het ziekteverzuim en de instroom in de WAO van 22 maart
2002 ten uitvoer zullen worden gebracht» en dat «deze Verklaring
alleen in die situatie van toepassing is».4De prikkel tot (re)integratie-inspanningen bij werkgevers met zieke werknemers
wordt beperkt indien de werkgevers voor het tweede ziektejaar de mogelijkheid
hebben om bij particuliere verzekeraars de doorbetaling van het loon voor
100% bij ziekteverzuim van werknemers te verzekeren.5 Hierover ontbreekt in de toelichting een beschouwing.In verband met het vorenstaande signaleert het college het risico dat
het doel van het wetsvoorstel mogelijk niet alleen niet zal worden bereikt
door bovenwettelijke aanvullingen op de loondoorbetaling van 70% maar ook
door de mogelijkheid verzekeringen voor doorbetaling van loonkosten tot 100%
te kunnen blijven afsluiten. Indien dit onverhoopt toch gebeurt, wordt het
beoogde effect van het wetsvoorstel in hoge mate teniet gedaan. De Raad vraagt
zich af hoe de regering zich voorstelt dit risico af te wenden.1. De regering beschouwt het beperken van de loondoorbetaling tot de wettelijk
verplichte 70% van het loon als een belangrijke financiële aansporing
om tot werkhervatting te komen. Dit leidt bovendien tot een meer evenwichtige
verdeling van financiële incentives tussen werkgever en werknemer. Het
treffen van maatregelen die gericht zijn op het beperken van de bovenwettelijke
aanvulling sluit dan ook nauw aan bij de inhoud en de doelstelling van het
onderhavige wetsvoorstel. Met dit wetsvoorstel wordt immers de gezamenlijke
verantwoordelijkheid van werkgever en werknemer versterkt en wordt een meer
evenwichtige verdeling van hun onderlinge verantwoordelijkheden bereikt.Het kabinet heeft in het Strategisch akkoord dan ook het voornemen geuit
om een halt toe te roepen aan de bovenwettelijke aanvullingen. Het verdient
nadrukkelijk de voorkeur dat sociale partners dit zelf regelen. In hun akkoord
van 22 maart 2002 zijn sociale partners reeds overeengekomen dat de loondoorbetaling
in het tweede ziektejaar beperkt blijft tot de wettelijk verplichte 70% van
het loon. Als voorwaarde is hierbij gesteld dat de hoofdlijnen van het SER-advies
zullen worden uitgevoerd, aangezien deze maatregel onderdeel uitmaakt van
een onderling samenhangend pakket van maatregelen.Nu het kabinet in het Strategisch akkoord de hoofdlijnen van de SER-voorstellen
heeft overgenomen en voornemens is deze voorstellen door middel van wetgeving
te concretiseren, is in hoofdzaak tegemoet gekomen aan de door sociale partners
gestelde voorwaarde. Niet alleen om deze reden vertrouwt de regering erop
dat de door sociale partners gemaakte afspraken gerealiseerd zullen worden.
Van belang is ook dat werkgevers en werknemers zelf alle belang hebben bij
het creëren van stimulansen om tot werkhervatting te komen. Het beperken
van de bovenwettelijke aanvulling zal werknemers immers ook in financieel
opzicht stimuleren om weer aan het werk te gaan.Indien sociale partners nadere invulling geven aan de gemaakte afspraken,
zal het inkomen in de toekomst tijdens het tweede ziektejaar niet meer wordt
aangevuld boven de wettelijk verplichte 70%. Als gevolg hiervan zullen de
via de werkgever gesloten collectieve verzekeringen voor deze aanvulling eveneens
komen te vervallen. Omdat er in die situatie geen verzekering meer is, zal
zich het door de Raad van State gesignaleerde risico – dat via particuliere
verzekeringen het loon toch wordt aangevuld tot 100% van het laatstverdiende
loon – niet voordoen. Dit ligt anders in de situatie dat een individuele
werknemer een particuliere verzekering heeft afgesloten. Het is niet mogelijk
om een individuele werknemer het sluiten van een particuliere verzekering
(waarmee zijn loon wordt aangevuld) te verbieden.2. Verplichte doorbetaling van 70% van het loon gedurende het tweede ziektejaar
van ziek geworden werknemers zadelt het bedrijfsleven en de overheid als werkgever
op met aanzienlijke arbeidskosten. Nog niet duidelijk is in hoeverre daar
een voordeel wegens premieverlaging voor werkgevers tegenover komt te staan.
Een dergelijke verzwaring van arbeidskosten kan in het bijzonder voor het
midden- en kleinbedrijf, vooral in tijden van economische achteruitgang, tot
grote problemen leiden. De Raad adviseert in de toelichting op dit aspect
in te gaan.2. Ten gevolge van dit wetsvoorstel zullen werkgevers bij ziekte van hun
werknemer langer het loon dienen te betalen. Tegenover deze lastenverzwaring
staat een vermindering van lasten die werkgevers uit hoofde van Pemba krijgen,
aangezien de duur van de Pemba gelijktijdig wordt verkort van vijf naar vier
jaar. Macro bezien verloopt deze lastenverschuiving neutraal.Natuurlijk zullen er op micro niveau – op het niveau van de individuele
werkgever – wel verschillen in financiële lasten kunnen optreden.
Werkgevers met een hoog risico zullen worden geconfronteerd met een meer dan
gemiddelde lastenstijging. Zij hebben doorgaans een hoge gedifferentieerde
premie, waardoor tegenover de zojuist genoemde lastenstijging een meer dan
gemiddelde premiedaling staat.Bijzondere aandacht verdient de positie van kleine bedrijven. In het huidige
systeem van premiedifferentiatie betaalt 90% van de kleine bedrijven1 de minimumpremie. Dit betekent dat hun arbeidsongeschiktheidsrisico
en ook hun (langdurig) ziekterisico minimaal is. Deze werkgevers zullen derhalve
ook niet geconfronteerd worden met extra lasten ten gevolge van de verlengde
loondoorbetaling. Doet zich echter bij een bedrijf in het midden- en kleinbedrijf
daadwerkelijk een ziektegeval voor dan kan dat een relatief groot deel van
de totale loonsom betekenen. Dit zijn de bedrijven die nu een hoge gedifferentieerde WAO-premie betalen. Bedrijven kunnen zich verzekeren tegen
de kosten van zieke en arbeidsongeschikte werknemers, zodat zij niet in de
problemen raken in geval van ziekte en arbeidsongeschiktheid van werknemers.
Het overgrote deel van de kleine bedrijven heeft dit nu al gedaan voor het
eerste ziektejaar. Uitbreiding van het verzekerde risico zal tot gevolg hebben
dat de premie voor de particuliere verzekering zal worden verhoogd. Tegenover
deze premieverhoging staat echter een verlaging van de gemiddelde premie voor
de WAO, aangezien de instroom in de WAO in 2004 zeer beperkt zal zijn.3. Wanneer de werknemer volledig arbeidsongeschikt is, lijkt loondoorbetaling
voor twee jaar in geen enkele extra prikkel voor werkgever en werknemer te
resulteren. Het is in zo'n geval niet zinvol van de werkgever en werknemer
te verwachten dat zij zich inspannen voor reïntegratie. De werkgever
wordt in deze gevallen onredelijk belast. De Raad adviseert flexibilisering
van het keuringsmoment, zoals ook is voorgesteld in het SER-advies, in deze
wetswijziging op te nemen en niet te wachten tot opneming daarvan in de nieuwe
WAO.13. De Raad adviseert om in dit wetsvoorstel het keuringsmoment te flexibiliseren.
Aan dit advies ligt de veronderstelling ten grondslag dat de werkgever onredelijk
wordt belast omdat hij ook reïntegratie-inspanningen moet verrichten
(samen met de werknemer) als de werknemer volledig arbeidsongeschikt is en
deze inspanningen niet zinvol zijn. Deze veronderstelling behoeft echter enige
nuancering. Werkgever en werknemer hoeven namelijk geen reïntegratie-inspanningen
te verrichten als de werknemer zodanig arbeidsongeschikt is dat de werknemer
geen duurzaam benutbare mogelijkheden heeft om in werk te hervatten. Op grond
van de Wet verbetering poortwachter en de daarop gebaseerde Regeling procesgang
eerste ziektejaar – die ook zullen gelden voor het tweede ziektejaar –
worden er slechts dan acties en inspanningen verlangd als deze zinvol zijn.
Indien voor de werknemer geen reïntegratiemogelijkheden bestaan en het
niet zinvol is om reïntegratie-inspanningen te verrichten, wordt dit
dan ook niet van hen verwacht.Omdat de werkgever geen activiteiten hoeft te verrichten als er voor de
werknemer geen mogelijkheden zijn om het werk te hervatten, is er van de door
de Raad van State veronderstelde onredelijke belasting dan ook geen sprake.In de praktijk zullen zich situaties voordoen waarin de werkgever zich
afvraagt of de werknemer zodanig arbeidsongeschikt is dat hij geen reïntegratie-inspanningen
hoeft te verrichten. De werkgever kan hierover (nadat hij zich tezamen met
zijn arbodienst een eigen oordeel heeft gevormd) een second opinion aan het
UWV vragen.Nu een werkgever geen inspanningen hoeft te verrichten als er geen reïntegratiemogelijkheden
zijn, terwijl ingeval van twijfel een second opinion bovendien soelaas kan
bieden, is het flexibiliseren van het keuringsmoment – zoals door de
Raad van State wordt voorgesteld – in het kader van dit wetsvoorstel
niet vereist.4. De werkgever heeft bij invoering van de voorgestelde verlengde loondoorbetalingsperiode
belang bij werknemers met zo gering mogelijke gezondheidsrisico's. Dit zou
in de praktijk gevolgen kunnen hebben bij het aannemen van personeel. Bovendien
kan verwacht worden dat werkgevers weinig genegen zullen zijn om (langdurig)
zieke werknemers van andere bedrijven aan te nemen; de vraag is of de huidige
stimuleringsmaatregelen voldoende zijn om dit onwenselijke effect teniet te
doen. Het college adviseert op deze problematiek in de toelichting in te gaan.4. Conform het advies van de Raad van State is de toelichting aangepast.
Toegelicht is dat, gelet op de regeling van artikel 29b van de Ziektewet (ZW),
niet valt te verwachten dat werkgevers als gevolg van dit wetsvoorstel meer
behoefte zullen hebben aan risicoselectie. Immers, op grond van artikel 29b
van de ZW heeft de arbeidsgehandicapte werknemer die binnen vijf jaar na het
aangaan van de dienstbetrekking wegens ziekte uitvalt aanspraak op ziekengeld.
Indien een arbeidsgehandicapte werknemer wegens ziekte uitvalt, betaalt
het UWV tijdens de ziekteperiode dus een – uit het Reïntegratiefonds
gefinancierde – ZW-uitkering. Deze uitkering komt in mindering op het
door de werkgever door te betalen loon. Voor de werkgever is dus sprake van
een 'no riskpolis' en het onderhavige wetsvoorstel heeft in die zin dan ook
geen nadelige gevolgen voor werknemers met een ziekteverleden c.q. voor werknemers
met een ongunstig gezondheidsrisico. In dit verband verdient tot slot nog
opmerking dat ook de uitkering ex artikel 29b van de ZW maximaal twee jaar
kan worden betaald, nu met dit wetsvoorstel de maximumduur van de ZW eveneens
is verlengd tot twee jaar.5. Het college merkt op dat een analyse van de problematiek op grond van
de opgedane ervaringen sinds de invoering van de Wet verbetering poortwachter
ontbreekt. Slechts zijdelings wordt aangegeven dat verwacht wordt dat het
aantal WAO-aanvragen van 170 000 naar 150 000 zal dalen.1 Omdat de maatregelen uit deze wet worden uitgebreid
met loondoorbetaling voor het tweede jaar, is het passend dat de toelichting
aandacht besteedt aan de intussen opgedane ervaringen met de Wet verbetering
poortwachter.De Raad adviseert dat te doen.5. De reden dat in de toelichting nog weinig aandacht is besteed aan de
ervaringen met de Wet verbetering poortwachter, is dat de wet nog maar kort
in werking is (1 april 2002). Het verwachte effect van de wet is dat
verzuimduur en WAO-instroom zullen afnemen door eerdere en doeltreffender
reïntegratie-inspanningen van werkgever en werknemer in het eerste ziektejaar.
Kwantitatieve gegevens van zulke effecten komen eerst na verloop van tijd
beschikbaar. Op dit moment zijn nauwelijks gegevens beschikbaar over de periode
na inwerkingtreding van de Wet verbetering poortwachter.De verwachting dat het aantal WAO-aanvragen van 170 000 naar 150 000
zal dalen, is gebaseerd op de dalende trend in de wel beschikbare cijfers
sinds 2001; de veronderstelling is dat het effect van de wet deze trend tenminste
zal vasthouden.Inmiddels zijn er wel meer kwalitatieve signalen dat de Wet verbetering
poortwachter de beoogde effecten heeft op verzuimduur en WAO-instroom. Arbodiensten
melden dat in hun ervaringen de verzuimduur dalende is, bij gelijkblijvende
verzuimfrequentie. Ook uit branches die actief zijn in verzuimbeleid en reïntegratie
komen dergelijke signalen. Het kabinet moet daarbij overigens opmerken dat
veranderingen in verzuimcijfers en WAO-instroom niet eenduidig zijn toe te
schrijven aan één oorzaak. Het is bijvoorbeeld bekend dat ook
de conjunctuur een belangrijk effect heeft en dat wettelijke maatregelen vaak
een «vooraankondigingseffect» hebben. Men loopt op de komende
maatregelen vooruit. Dit laatste zou de huidige dalende trend van het aantal
WAO-aanvragen mede kunnen verklaren.6. Het voorstel maakt deel uit van een stelselherziening van de WAO. Daarom
acht het college het gewenst dat enig inzicht wordt gegeven in de positie
van bijzondere groepen zoals zelfstandigen, flexwerkers, uitzendkrachten en
jonge arbeidsongeschikten in relatie tot de werknemers waarop het wetsvoorstel
betrekking heeft.De Raad adviseert dat te doen.6. De in het wetsvoorstel voorgestelde verlenging van de loondoorbetalingsverplichting
vormt een prikkel voor werkgevers en werknemers om al het mogelijke te doen
om tot werkhervatting en reïntegratie te komen. Met dit wetsvoorstel
wordt hun gezamenlijke verantwoordelijkheid voor werkhervatting versterkt.
Dit ligt anders voor de door de Raad van State genoemde bijzondere groepen
zoals zelfstandigen, jonge arbeidsongeschikten, flexwerkers en uitzendkrachten.
Ook voor deze groepen staat werkhervatting weliswaar voorop, maar dit wordt
niet gestimuleerd door het verlengen van de loondoorbetalingsperiode. Voor
deze personen geldt immers geen loondoorbetalingsverplichting omdat zij geen
arbeidsovereenkomst (meer) hebben. Zij hebben geen werkgever die gezamenlijk
met hen verantwoordelijk is voor hun reïntegratie.Zelfstandigen kunnen in geval van arbeidsongeschiktheid aanspraak maken
op een WAZ-uitkering. Gelet op het vorenstaande is er geen aanleiding om de
huidige wachttijd van 52 weken te verlengen. Overigens is in het Strategisch Akkoord het voornemen kenbaar gemaakt om een onderzoek in te stellen
naar de mogelijkheden om de WAZ af te schaffen.Voor de jonge arbeidsongeschikten is een sociale voorziening gecreëerd,
de WAJONG. Het betreft een regeling speciaal voor jonggehandicapten die nagenoeg
geen arbeidsverleden hebben opgebouwd en doorgaans geen dienstbetrekking hebben.Vanwege de verschillen met de werknemers op wie dit wetsvoorstel betrekking
heeft, wordt voor zowel de WAZ als de WAJONG geen wijziging aangebracht in
de wachttijd van 52 weken. Verlenging van de periode van 52 weken zou bovendien
betekenen dat deze groepen gedurende een langere periode geen uitkering ontvangen.Flexwerkers en uitzendkrachten kunnen, wanneer zij geen arbeidsovereenkomst
hebben, een beroep doen op de ZW. Voor deze groepen wordt met dit wetsvoorstel
de maximumduur wel verlengd van 52 naar 104 weken. De reden hiervoor is om
aansluitingsproblemen te voorkomen. Net als werknemers kunnen deze bijzondere
groepen gedurende deze periode aanspraak maken op arbozorg, die door het UWV
beschikbaar wordt gesteld.7. Voor redactionele kanttekeningen verwijst het college naar de bij het
advies behorende bijlage.7. De redactionele kanttekeningen van de Raad zijn verwerkt.8. Van de gelegenheid is gebruik gemaakt in het wetsvoorstel nog een aantal,
voornamelijk technische wijzigingen aan te brengen. Dit betreft in hoofdlijnen
het volgende:– Het artikel dat de regeling voor het overheidspersoneel betreft
is aangepast. In artikel IV is in onderdeel A de wijziging van artikel XV
van de Wet terugdringing ziekteverzuim opgenomen en is in onderdeel B een
bepaling opgenomen waardoor in de regelingen op grond van de Ambtenarenwet
en de Militaire Ambtenarenwet bepalingen worden opgenomen, die overeenstemmen
met de wijzigingen in Boek 7 van het BW in dit wetsvoorstel. Boek 7 van het
BW is immers niet toepassing voor overheidspersoneel. Afgezien van de regeling
in genoemd artikel XV zijn overeenkomstige bepalingen alleen opgenomen in
lagere regelingen op grond van de Ambtenarenwet en de Militaire Ambtenarenwet.– In verband met de kenbaarheid van de geldende bepalingen in de
desbetreffende wetten is het overgangsrecht ook opgenomen in de WAO (artikel
91b), de ZW (artikel 86) en de Wet REA (artikel 87c).– De inhoud van de voorgestelde bepalingen in Boek 7 van het BW
is verplaatst naar andere artikelen: het voorgestelde tweede lid van artikel
660a is opgenomen als twaalfde lid van artikel 629 en de voorgestelde leden
als toevoeging aan artikel 658a zijn opgenomen in een nieuw artikel 658b.– In de Ziektewet is artikel 38 om uitvoeringstechnische redenen
aangepast. Voorts is in artikel 29b (ziekengeld bij het in dienst hebben van
arbeidsgehandicapte werknemers) de mogelijkheid op verzoek van de werkgever
een ziekengeld ter hoogte van het dagloon te verstrekken beperkt tot de eerste
52 weken in overeenstemming met het hiervoor ook behandelde beleid ten aanzien
van de hoogte van het loon in het tweede ziektejaar. Voorts is in artikel
45 geregeld, dat ook maatregelen kunnen worden opgelegd, indien niet wordt
meegewerkt aan de reïntegratie-activiteiten van de werkgever.– In de WW zijn bepaalde uitgaven in verband met het verhaal door
het UWV op grond van artikel 39a ZW ten laste van de wachtgeldfondsen en het
Uitvoeringsfonds voor de overheid gebracht (wijziging van de artikelen 90
en 97f).– Tot slot zijn wijzigingen in verband met de Wet eigenrisicodragen
ZW en in de Wet SUWI toegevoegd (artikelen IX en XI). Deze laatste wijziging
betreft de taak van het UWV tot het geven van een zogenaamde second opinion
op verzoek van de werkgever of werknemer.De Raad van State geeft U in overweging het voorstel van wet te zenden
aan de Tweede Kamer der Staten-Generaal, nadat met het vorenstaande rekening
zal zijn gehouden.De Vice-President van de Raad van State,H. D. Tjeenk WillinkIk moge U, mede namens de Minister van Justitie, verzoeken het hierbij
gevoegde gewijzigde voorstel van wet en de gewijzigde memorie van toelichting
aan de Tweede Kamer der Staten-Generaal te zenden.De Minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid,A. J. de GeusBijlage bij het advies van de Raad van State van 27 september
2002, no. W12.02.0383/IV, met redactionele kanttekeningen die de Raad in overweging
geeft.– De in artikel II, onder C, voorgestelde aanvullingen van artikel
658a van Boek 7 van het Burgerlijk Wetboek in een apart te nummeren artikel
opnemen, aangezien het onderwerp dat in artikel 658a wordt geregeld verschilt
van het onderwerp van de voorgestelde aanvullingen en bovendien omdat bij
splitsing in aparte artikelen wordt aangesloten bij de in de artikelen 629
en 629a gekozen indelingssystematiek, waarbij sprake is van vergelijkbare
bepalingen die zijn opgenomen in aparte artikelen.– In het in artikel II, onder C, voorgestelde negende lid van artikel
658a van Boek 7 overeenkomstig aanwijzing 82, tweede lid, van de Aanwijzingen
voor de regelgeving (Ar), «als bedoeld» wijzigen in: bedoeld.– In het slotformulier tussen «zal worden geplaatst en»
en «alle ministeries» in overeenstemming met aanwijzing 193 Ar
invoegen: dat.– Aan de in artikel X, eerste lid, opgenomen opsomming van op ziektegevallen
van vóór 1 januari 2003 van toepassing blijvende bepalingen
de artikelen 670 van Boek 7 BW en 38 en 39a van de Ziektewet toevoegen.XNoot1De oorspronkelijke tekst van het voorstel van wet en van de memorie van
toelichting zoals voorgelegd aan de Raad van State is ter inzage gelegd bij
het Centraal Informatiepunt Tweede Kamer.XNoot2Advies van de Sociaal-Economische Raad «Werken aan arbeidsgeschiktheid»
van 22 maart 2002, onder andere paragraaf 3.4.7 Financiering.XNoot1Verklaring van 22 maart 2002 van de in de Stichting van de Arbeid vertegenwoordigde
centrale organisaties van werkgevers en werknemers, punt 2 van hetgeen is
overeengekomen.XNoot2Memorie van toelichting, paragraaf 2, onderdeel a, tweede tekstblok.XNoot3Memorie van toelichting, paragraaf 3, onderdeel a, tweede tekstblok.XNoot4Verklaring van 22 maart 2002 van de in de Stichting van de Arbeid vertegenwoordigde
centrale organisaties van werkgevers en werknemers, aanvangsbewoordingen.XNoot5SER-advies «Werken aan arbeidsgeschiktheid», paragraaf 3.3.1,
Wettelijk verplichte loondoorbetaling bij ziekte, onder algemeen.XNoot1Gedefinieerd als «een totale loonsom van minder dan 15 maal de gemiddelde
loonsom».XNoot1SER-advies «Werken aan arbeidsgeschiktheid», paragraaf 3.4.2,
Indiening WAO-aanvraag, onder «Flexibel moment indiening WAO-aanvraag».XNoot1Memorie van toelichting, paragraaf 6a, Financiële gevolgen,
eerste alinea. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-28629-A.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl