Jeugdzorg 2005-2008; Brief staatssecretaris over o.a. vervolgstappen m.b.t. aanpak van wachtlijsten bij Advies- en Meldpunten Kindermishandeling (AMK's)
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-05 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 29815, nr. 90

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

31-10-2006

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2006-2007

29815 nr. 90

24-10-2006

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamAanpak wachtlijsten en doorlooptijden AMK’sOntwikkelingen AMK’s 2001–2006Tabel 1. Aantal adviezen/consulten en onderzoeken
per jaar, periode 2001–2005Aanpak wachtlijsten en doorlooptijdenEvaluatieonderzoek wettelijke regeling AMK’sTot slotOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Gerelateerde publicaties

Kamerstuk 29815, nr. 90 b1Gerelateerde publicatie

 
 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 29815Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 81 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
29 815Jeugdzorg 2005–2008nr. 90BRIEF VAN DE STAATSSECRETARIS VAN VOLKSGEZONDHEID, WELZIJN EN SPORTAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-GeneraalDen Haag, 24 oktober 2006In de voortgangsrapportage jeugdzorg van september 20061 heb ik u medegedeeld dat ik u na het overleg dat de gedeputeerden
van alle provincies op 14 september 2006 met elkaar hebben gehad, zal
informeren over mijn vervolgstappen als het gaat om de aanpak van de wachtlijsten2 bij de Advies- en Meldpunten Kindermishandeling (AMK’s).
Het gaat hierbij om maatregelen die nodig zijn om alle AMK’s duurzaam
binnen de wettelijke normen te laten werken. Deze toezegging doe ik u, mede
namens de minister van Justitie, in deze brief gestand.Daarnaast doe ik u bij deze brief het «evaluatieonderzoek wettelijke
regeling Advies- en Meldpunten kindermishandeling» van augustus 2006
toekomen3. Met de inwerkingtreding van de wijziging
van de Wet op de jeugdhulpverlening op 1 juni 2003 in verband met de
AMK’s is bepaald dat binnen drie jaar na de inwerkingtreding van deze
wet aan de Tweede Kamer een verslag over de doeltreffendheid en de effecten
van deze wet in de praktijk zal worden gezonden. In deze brief zal ik, mede
namens de minister van Justitie, mijn reactie op de aanbevelingen uit het
evaluatieonderzoek geven.Aanpak wachtlijsten en doorlooptijden AMK’sKindermishandeling is zeer ernstig en meldingen van (vermoedens van) kindermishandeling
moeten adequaat worden opgepakt. Alle AMK’s moeten blijvend volgens
de wettelijke normen werken die voor een melding gelden.Ontwikkelingen AMK’s 2001–2006In de periode van 2001–2005 is het aantal meldingen bij de AMK’s
flink gestegen. In onderstaande tabel wordt deze groei van 63% over
de jaren 2001 tot en met 2005 weergegeven. In 2005 is het aantal meldingen
ten opzichte van 2004 met 12% gestegen.Tabel 1. Aantal adviezen/consulten en onderzoeken
per jaar, periode 2001–2005Kinderen behoren in veiligheid op te kunnen groeien. Dat kindermishandeling
of een vermoeden daarvan gesignaleerd wordt, is een goede ontwikkeling. Ondanks
de groei van het aantal meldingen is door de extra inzet van de provincies
en bureaus jeugdzorg in de periode 1 april 2005 tot 1 april 2006
de totale wachtlijst met 53,5% teruggelopen.De huidige wachtlijst bedraagt 2% ten opzichte van het totaal aantal
meldingen vorig jaar. Dit is vanzelfsprekend exclusief de crisisopvang. In
die situatie wordt direct en zonder uitstel actie ondernomen.Aanpak wachtlijsten en doorlooptijdenIk heb in 2005 en het eerste half jaar 2006 extra maatregelen genomen
om de provincies en grootstedelijke regio’s (hierna: provincies) in
staat te stellen de wachtlijsten aan te pakken. Zo is er extra inzet geweest
door middel van de flexforce van het Leger des Heils, een incidenteel bedrag
van € 6 miljoen in 2005 specifiek voor de AMK’s, de financiering
van doorbraak als methode om de doorlooptijden te verkorten en extra middelen
voor het zorgaanbod. Met deze extra maatregelen heb ik de randvoorwaarden
gecreëerd waarbinnen de provincies volgens de wettelijke normen zouden
kunnen werken.Ook de provincies en bureaus jeugdzorg zelf hebben veel geïnvesteerd
in de aanpak van de wachtlijsten en lange doorlooptijden bij de AMK’s.Eind 2005 liepen slechts drie provincies niet op schema met de aanpak
van de wachtlijsten. In het voortgangsbericht van januari 20061 heb ik aangegeven dat de bijzondere aandacht uitging naar de provincie
Noord-Brabant en de grootstedelijke regio’s Haaglanden en Rotterdam.
Dit vanwege de omvang van de wachtlijst. De verwachting was dat in april 2006
alle provincies hun zaken op orde zouden hebben.Uit de cijfers over het eerste kwartaal 2006 blijkt dat de AMK’s
Zuid-Holland, Gelderland, Utrecht, Flevoland en Limburg hun wachtlijst geheel
of op enkele kinderen na hadden weggewerkt. Ook de overige provincies leken
door een dalende trend de doelstelling te halen.In mei 2006 kwamen de eerste signalen dat de dalende trend zich niet verder
doorzette. In het voortgangsbericht van 29 mei 20061 heb ik u daarom laten weten dat er nog geen sprake is van een duurzame
en stabiele situatie in alle provincies. Hoewel sommige provincies de zaken
wel goed op orde hebben, in Haaglanden is bijvoorbeeld de wachtlijst per september
2006 weggewerkt, zijn er te veel provincies waar de wachtlijst is gebleven
of zelfs (weer) is gestegen. Hiervoor worden meerdere oorzaken gegeven. Eén
daarvan is de zogeheten «zomerpiek». Dit verschijnsel is echter
niet nieuw en het blijkt dat provincies zeer wel in staat zijn hierop te anticiperen
door bijvoorbeeld een tijdelijke medewerker voor de zomerperiode aan te trekken.
Politiek-bestuurlijke prioriteit bij provinciebestuurders, resulterend in
een pakket aan maatregelen, zoals anticiperen op de vraag, adequaat management
en een goede bedrijfsvoering door de bureaus jeugdzorg, zijn onontbeerlijk
voor een goed functionerend en stabiel AMK. Vastgesteld moet worden dat die
situatie nog niet in alle provincies duurzaam gestalte heeft gekregen.Gelukkig gaat het in veel regio’s wel goed, zodat ook geconcludeerd
kan worden dat het werken zonder wachtlijsten haalbaar is met inzet van de
huidige middelen. Het is zaak dat dit praktijk wordt in alle provincies en
wel op een duurzame wijze.Op 7 juli 2006 heb ik daartoe aan alle provincies een brief en een
checklist gestuurd, waarin vragen zijn gesteld over vraagontwikkeling, personeel,
financiering en de aanpak van de provincie met betrekking tot de wachtlijst
en lange doorlooptijden.Vervolgens is in augustus 2006 met alle provincies afzonderlijk gesproken
over de situatie bij het AMK; soms ook in het bijzijn van bureau jeugdzorg.Ik heb mijn zorgen over de ontwikkelingen gedeeld met het Interprovinciaal
Overleg (IPO) in het bestuurlijk overleg op 6 september 2006. In dit
overleg is besloten om met die provincies die achterblijven concrete vervolgafspraken
te maken in een plan van aanpak per provincie, waarin zij expliciet aangeven
hoe zij het pakket van maatregelen gaan implementeren en vastleggen in afspraken
met de bureaus jeugdzorg. Inmiddels heb ik van deze zes provincies een plan
binnen over de wijze waarop vanaf 1 januari 2007 het onder hen verantwoordelijkheid
ressorterende bureau jeugdzorg structureel binnen de wettelijke normen kunnen
werken. Het betreft de provincies Noord-Brabant, Noord-Holland, Groningen
en Zeeland alsmede de twee grootstedelijke regio’s Amsterdam en Rotterdam.Inhoudelijk gaat het in de plannen om onderstaande afsprakenpakket tussen
de desbetreffende provincies en de bureaus jeugdzorg:– het budget voor het AMK wordt vastgesteld op basis van prognoses,
waarbij tevens rekening wordt gehouden met de prijzen van de verschillende
producten van het AMK, te weten: adviezen, consulten en onderzoeken;– de directeur bureau jeugdzorg is ervoor verantwoordelijk dat het
AMK zonder wachtlijst werkt en de provincies zorgen er in overleg met bureau
jeugdzorg voor dat het aandeel AMK binnen de doeluitkering bureau jeugdzorg
toereikend is om structureel binnen de wettelijke normen te werken;– de directeur bureau jeugdzorg dient zorg te dragen voor een flexibele
inzet van zijn personeel, waarbij sprake moet zijn van een goede wisselwerking
tussen toegang en AMK;– de doorbraakmethode, gericht op het verkorten van werkprocessen
wordt toegepast.De plannen bevatten concrete en harde afspraken tussen de provincies en
de bureaus jeugdzorg. Zij nemen hun verantwoordelijkheid om binnen de wettelijke
normen te werken en ik heb met iedere provincie de afspraak dat dit resultaat
ook daadwerkelijk wordt behaald. Naar mijn mening is dit de beste manier om
zo snel mogelijk het gewenste resultaat te bereiken, namelijk kinderen binnen
de wettelijke normen helpen. Als blijkt dat dit toch niet het geval is, dan
zal ik in januari 2007 gepaste maatregelen nemen ten aanzien van de provincies
die het betreft. In lijn hiermee heb ik overigens de betreffende provincies
in de beschikking op hun plan gevraagd hetzelfde te doen, indien zij constateren
dat het bureau jeugdzorg zich niet houdt aan de gemaakte afspraken.Naast de eerder genoemde maatregelen die ik in 2005 heb genomen, waaronder
de € 6 miljoen die ik incidenteel extra beschikbaar heb gesteld,
stel ik nu voor 2006 en 2007 een incidenteel bedrag van in totaal € 5
miljoen extra ter beschikking voor de AMK’s.Met een deel van dit budget ondersteun ik de door de zes provincies ingediende
plannen. De provincies hebben in hun plannen aangegeven wat zij, in aanvulling
op de middelen die ze zelf investeren, nodig hebben om op 31 december
2006 binnen de wettelijke normen te kunnen werken. Op basis daarvan en in
de overtuiging dat daarmee ook door deze provincies de werkprocessen binnen
het AMK geoptimaliseerd kunnen worden, stel ik dit budget incidenteel ter
beschikking. Daarnaast stel ik een deel van het budget ter beschikking aan
de overige provincies om hen te ondersteunen bij de stijging van het aantal
meldingen. Vanzelfsprekend ga ik er vanuit dat ook zij hun aanpak voortzetten,
zodat straks alle AMK’s (blijvend) binnen de normen van de wet werken.
Ten slotte wordt een deel van het budget ingezet om de flexforce van het Leger
des Heils voort te zetten. Deze pool van medewerkers die ingezet kan worden
bij AMK’s met wachtlijstproblematiek zou in november 2006 ophouden te
bestaan, maar ik heb onlangs besloten de flexforce voort te zetten tot 1 januari
2008 en ook uit te breiden met medewerkers voor de toegangstaken1. De inzet van de flexforcemedewerkers voor de toegang wordt afzonderlijk
gefinancierd.Al met al constateer ik dat met de huidige middelen binnen de wettelijke
normen gewerkt kan worden. Dit vraagt om blijvende prioritering en een stevige
bestuurlijke aansturing door de provincies. Van achterblijvers mag verwacht
worden dat, wanneer zij hun knelpunten aanpakken zoals afgesproken in hun
plan van aanpak, zij zich eveneens aan de wettelijke normen kunnen houden.Evaluatieonderzoek wettelijke regeling AMK’sMet de inwerkingtreding van de gewijzigde Wet op de jeugdhulpverlening
(1 juni 2003), waarmee de AMK’s een wettelijke grondslag kregen,
is gesteld dat er binnen drie jaar een evaluatie plaats moet vinden en dat
de resultaten van deze evaluatie aan de Tweede Kamer gerapporteerd moet worden.
BMC heeft van het ministeries van VWS en Justitie de opdracht gekregen deze
wetsevaluatie uit te voeren en daarbij het volgende te onderzoeken:• de mate waarin de wettelijke regeling ertoe bijdraagt dat de AMK’s
in staat zijn om tijdig en adequaat op te treden indien er sprake is van kindermishandeling;• het verkrijgen van inzichten in de effecten van deze wet in de
praktijk (zowel voor beroepsbeoefenaren als voor personen uit het informele
circuit), waarbij in het bijzonder aandacht wordt besteed aan de positionering
van de AMK’s in de bureaus jeugdzorg (BJZ) en in de keten.Dit heeft geresulteerd in het bijgevoegde evaluatieonderzoek. De algemene
conclusie van het rapport is positief. De onderzoekers constateren dat alle
AMK’s op grond van de wettelijke regeling hun taken in principe adequaat
kunnen uitvoeren en dat er geen onoverkomelijke problemen zijn met betrekking
de positionering van het AMK in het BJZ. Wel wordt in het onderzoek een aantal
verbeterpunten geconstateerd.Op basis daarvan is in het rapport een aantal aanbevelingen gedaan die
ik hieronder, mede namens de minister van Justitie, van een reactie zal voorzien.Om beroepsbeoefenaren te bewegen hun beroepsgeheim
te doorbreken bij (een vermoeden van) kindermishandeling, zou in de Wet op
de geneeskundige behandelingsovereenkomst (Wgbo) een vergelijkbare bepaling
opgenomen moeten worden als in de Wet op de jeugdzorg (Wjz). De huidige bepaling
in de Wgbo is namelijk niet zo expliciet als de Wjz, waarin staat dat geheimhouders
zonder toestemming van degene die het betreft aan het AMK inlichtingen kunnen
verstrekken om zo kindermishandeling te beëindigen of een redelijk vermoeden
van kindermishandeling te onderzoeken.Artikel 53 van de Wjz biedt de beroepsbeoefenaar voldoende ruimte om (een
ernstig vermoeden van) kindermishandeling aan het AMK te melden dan wel om
inlichtingen te verstrekken aan het AMK als daarom wordt verzocht. In het
derde lid van artikel 53 van de Wet op de jeugdzorg is namelijk bepaald dat
degene die op grond van een wettelijk voorschrift of op grond van zijn ambt
of beroep tot geheimhouding is verplicht, zonder
toestemming van degene die het betreft, aan het bureau jeugdzorg inlichting
mag verstrekken. Het is, zoals de onderzoekers terecht aanduiden, een expliciete
bepaling die aan alle beroepsbeoefenaars de bevoegdheid
geeft om desgewenst hun beroepsgeheim te doorbreken. Ook de beroepsbeoefenaars
die onder de reikwijdte van de WGBO vallen, kunnen van dit recht gebruik maken.
Op dit punt is de Wet op de jeugdzorg een lex specialis van de WGBO. Kennelijk
is dit gegeven bij de beroepsbeoefenaren nog onvoldoende bekend.Het is van groot belang dat beroepsbeoefenaren hun beroepsgeheim bij een
(vermoeden van) kindermishandeling doorbreken en zich ook gelegitimeerd voelen
om dit te kunnen doen. Ik zal middels voorlichting verduidelijken dat artsen
reeds een meldrecht voor kindermishandeling hebben, onder meer door het gebruik
van de meldcode kindermishandeling te stimuleren.Begin 2006 is een implementatietraject van de meldcode kindermishandeling
afgerond voor de sectoren onderwijs, jeugdgezondheidszorg en kinderopvang.
Daaruit blijkt dat in de jeugdgezondheidszorg vrijwel alle instellingen met
een meldcode werken. Voor de sector jeugdgezondheidszorg is voorzien in borging
van het gebruik. De «standaard kindermishandeling» (de meldcode
voor de jeugdgezondheidszorg) maakt onderdeel uit van het toetsingskader van
de Inspectie voor de gezondheidszorg en is daarmee voor alle instellingen
verplicht.In de kinderopvang is de aandacht voor kindermishandeling en een zorgvuldige,
goede wijze van handelen bij een vermoeden ervan geborgd door HKZ-certificering
van de ondernemingen in de kinderopvang. Het onderhouden van een richtlijn
hoe te handelen bij een vermoeden van kindermishandeling is onderdeel van
de certificering. Op dit moment is circa een derde van de kinderopvang gecertificeerd.
Daarnaast bereiden de kinderopvangwerkgevers en de ouders een actualisatie
van het Convenant kwaliteit kinderopvang voor, waarin alle kinderopvangorganisaties
worden verplicht een meldcode voor kindermishandeling te hanteren waarin een
duidelijke procedure is vastgelegd die gevolgd wordt in het geval
van een (vermoeden) van kindermishandeling en/of seksueel misbruik.In het onderwijs blijft de implementatie nog achter bij de gestelde ambitie.
Daarom heb ik in augustus 2006 het rapport over het implementatietraject aan
alle onderwijsinstellingen met pabo-opleidingen in Nederland gestuurd om meer
bekendheid te geven aan de meldcode en aandacht daarvoor in het pabo-onderwijs
te vragen.Nu al 63% van de scholen in het primair onderwijs een zorgadviesteam
(ZAT) heeft en in het voorgezet onderwijs zelfs 91%, is er sprake van
een groot bereik van de geïntegreerde aanpak voor kinderen die speciale
zorg en aandacht nodig hebben.Het lijkt mij vanzelfsprekend dat signalering van (vermoedens van) kindermishandeling
en het melden hiervan een vast agendapunt vormt van dit overleg. Bij de verdere
ontwikkeling van de ZAT’s die door mijn collega van OCW en mij wordt
gestimuleerd, zal ik dit benadrukken.Bij de vertrouwensarts kan zich de situatie voordoen
dat deze naast vertrouwensarts ook als behandelaar te maken krijgt met een
situatie van (een vermoeden van) kindermishandeling. Aanpassing van het recht
biedt hier geen oplossing, maar een praktische oplossing binnen de bureaus
jeugdzorg wel.Ik heb deze situatie besproken met de MOgroep en het IPO. De situatie
dat een vertrouwensarts tevens als behandelaar, bijvoorbeeld in zijn eigen
praktijk, met een kind te maken krijgt bij wie hij een vermoeden van kindermishandeling
heeft, is een zeldzaamheid. De sector heeft aangegeven dat indien het wel
speelt, dit eenvoudig is op te lossen door het dossier over te dragen naar
een andere vertrouwensarts, indien nodig van een ander bureau jeugdzorg. De
praktische oplossing waar de onderzoekers op doelen, is daarmee voorhanden.Bijna alle AMK’s ervaren knelpunten bij het opvragen
van gegevens uit de gemeentelijke basisadministratie. Aanbevolen wordt om
de AMK’s te autoriseren voor rechtstreekse toegang tot de gemeentelijke
basisadministratie.Om hun taken uit te kunnen voeren, is het voor het AMK van essentieel
belang dat ze snel beschikking hebben over de informatie uit de gemeentelijke
basisadministratie. Daartoe lijkt een autorisatie voor rechtstreekse toegang
inderdaad het meest geschikt. In overleg met het ministerie van Binnenlandse
Zaken zoek ik uit hoe dit geregeld kan worden. In de tussentijd zal ik met
de Vereniging van Nederlandse Gemeenten (VNG) bespreken of gemeenten mogelijkheden
zien om zelf een maximale termijn aan te houden waarbinnen gegevens uit de
gemeentelijke basisadministratie aan een AMK ter beschikking gesteld zullen
worden.In het uitvoeringsbesluit Wet op de jeugdzorg is bepaald
dat de persoonsgegevens van de melder door het AMK aan het betreffende gezin
worden verstrekt, tenzij dit een gevaar oplevert voor het betreffende kind,
voor de melder of het een verstoring van de vertrouwensrelatie tot gevolg
heeft. Personen kunnen dan anoniem blijven voor diegene over wie zij een melding
doen en over wie zij inlichtingen verstrekken aan het AMK. De kennis over
deze mogelijkheid van anoniem melden onder de beroepsbeoefenaren zou moeten
worden vergroot.Ik vind het noodzakelijk dat alle beroepsbeoefenaren op de hoogte zijn
van de mogelijkheid van anoniem melden. Kindermishandeling moet zoveel mogelijk
worden gemeld en niemand zou zich belemmerd moeten voelen om te melden. Het
is aan de bureaus jeugdzorg en de provincies om te faciliteren dat de AMK’s
hun taken en de mogelijkheid van anoniem melden onder de aandacht
kunnen brengen bij de ketenpartners door middel van voorlichting. Het is aan
de MOgroep en het IPO om verdere uitvoering aan deze aanbeveling te geven.Het registreren van signalen van «niet pluis
gevoelens» op kind/gezinsniveau zonder dat hier (direct) over gecommuniceerd
wordt met het gezin. Om dit mogelijk te maken is het nodig om een uitzondering
te maken op de toepassing van de privacywetgeving dan wel het verlengen van
de periode waarna een gezin op de hoogte moet worden gesteld van de melding.Als een melding bij het AMK wordt geregistreerd op naam van het kind of
gezin, is het nu zo dat een gezin na vier weken op de hoogte gesteld moet
worden van het feit dat de melding is gedaan. Als de signalen wel zorgelijk
zijn, maar er nog onvoldoende aanleiding is om tot een onderzoek over te gaan,
worden deze signalen als consult vastgelegd. Er wordt dan op naam van de melder
geregistreerd. Als er meerdere van dit soort «meldingen» worden
gedaan, zijn deze niet meer te herleiden naar het betreffende gezin. In het
rapport wordt daarom de aanbeveling gedaan om meldingen van dergelijke «niet
pluis gevoelens» langduriger dan nu het geval is te registeren op naam
van het kind of gezin, maar zonder het gezin op de hoogte te stellen.Op basis van een verkennend gesprek met het veld constateer ik dat men
dit knelpunt wel herkent, maar het geen groot probleem vindt. Als er echter
wel uitvoering wordt gegeven aan de aanbeveling, zien zij verlenging van de
termijn niet als een oplossing. Het zou pas soelaas bieden als er onbeperkt
signaalmeldingen geregistreerd konden worden zonder medeweten van het gezin.
Onder de huidige privacywetgeving is dit niet mogelijk en gezien de reactie
van het veld ben ik niet voornemens in dit stadium te besluiten over de noodzaak
van het maken van een uitzondering op de privacywetgeving.Om de communicatie tussen de instanties te verbeteren en te versnellen
zijn de ontwikkelingen van het Burger Service Nummer (BSN) relevant. Op dit
moment is er een wetsvoorstel in voorbereiding om het BSN zo spoedig mogelijk
in te voeren voor de jeugdzorg (zowel voor de bureaus jeugdzorg als de zorgaanbieders),
zodat er sprake is van één uniek cliëntnummer.De integratie van het AMK in het bureau jeugdzorg.
De knelpunten die worden ervaren hangen samen met de wachtlijsten elders in
de jeugdzorgketen en verschillende ICT-systemen. Verbeteringen op het gebied
van registratie bij het AMK en bureau jeugdzorg zijn wenselijk.In het rapport wordt geconcludeerd dat er geen wezenlijke bezwaren zijn
die de positionering van het AMK binnen het BJZ in de weg staan. Benadrukt
wordt wel dat het van belang is dat de herkenbaarheid en toegankelijkheid
van het AMK goed worden gewaarborgd. Wat betreft de herkenbaarheid is de eigen
identiteit van belang. Het bestaande landelijke telefoonnummer 0900–1231230
draagt hier aan bij. Wat betreft de toegankelijkheid is van belang dat de
AMK’s zonder wachtlijsten werken. Voor de aanpak hiervan verwijs ik
u naar het eerste deel van deze brief.Hoewel de conclusie is dat er geen wezenlijke knelpunten zijn in de positionering
van het AMK binnen het BJZ zijn er wel verbeterpunten. Daarbij gaat het met
name om de wachttijden elders in de jeugdzorgketen en om de verschillende
ICT-systemen.Door de wachttijden elders in de jeugdzorgketen is de aansluiting tussen
het AMK en de andere partijen in de keten niet altijd goed. Daarbij kan gedacht
worden aan de wachttijden bij bijvoorbeeld de voordeur van bureau jeugdzorg
en het zorgaanbod. Ik werk aan de aanpak van de wachttijden bij
de andere partijen. Zo zal de flexforce van het Leger des Heils worden uitgebreid
met medewerkers voor de toegang van bureau jeugdzorg en ook zal er bij een
groot aantal bureaus jeugdzorg bij de toegang worden gestart met de doorbraakmethode.
Dit zal een positief effect hebben op de wachtlijsten bij de voordeur van
bureau jeugdzorg. Daarnaast heb ik met alle provincies prestatieafspraken
gemaakt over de wachttijden bij het zorgaanbod, om te zorgen dat de hulpverlening
tijdig op gang komt.De problematiek van de registratiesystemen is reeds een punt van aandacht
binnen de sector. Op dit moment is het in verband met de privacywetgeving
niet mogelijk dat het bureau jeugdzorg en het AMK toegang hebben tot elkaars
systeem. Wel kunnen de medewerkers informatie uitwisselen, waarbij ze per
geval beoordelen in hoeverre de privacy dit toestaat. Voor de langere termijn
wordt gedacht aan de integratie van de twee systemen, met een daarbij behorend
autorisatieprotocol.Voor de korte termijn kan er op dit punt echter wel winst geboekt worden.
In het verbeterprogramma voor de jeugdbescherming (Beter Beschermd) wordt
naar de praktische en juridische knelpunten betreffende informatieoverdracht
(waaronder ICT) gekeken. Een plan van aanpak voor de keten BJZ/AMK, Raad en
kinderrechter zal begin volgend jaar worden opgesteld. De ervaringen in de
proefprojecten voor een betere ketensamenwerking worden daarin meegenomen.In het uitvoeringsbesluit (artikel 51) is geregeld
dat een AMK-medewerker niet belast mag worden met de uitvoering van andere
bureau jeugdzorg taken in dezelfde casus. De meerderheid van de AMK’s
(79%) geeft aan hier geen probleem mee te hebben. Als de cliënt
er geen probleem mee heeft zou echter overwogen kunnen worden om het wettelijk
mogelijk te maken dat beide taken door één medewerker worden
uitgevoerd.Voor de meeste AMK’s is dit geen knelpunt. Het zal ook weinig voorkomen
dat de cliënt wil dat een AMK-medewerker in het vervolgtraject bij bureau
jeugdzorg het aanspreekpunt is voor het gezin. Voor die gevallen waar de cliënt
er echter bewust voor kiest dat dit wel het geval is, zou een dergelijke bepaling
niet in de weg mogen staan. Juist in verband met de positionering van het
AMK in het bureau jeugdzorg en een flexibel bureau jeugdzorg vind ik dat het
uitvoeringsbesluit deze mogelijkheid niet zou moeten verbieden en ben ik voornemens
deze bepaling te schrappen. Ik zal de aanbeveling dus overnemen en hier uitvoering
aan geven. Voorwaarde is uiteraard wel dat de cliënt akkoord is dat de
AMK-medewerker ook de overige bureau jeugdzorg taken verricht.In algemene zin constateert het rapport dat er op organisatorisch
niveau nog veel verbeterd kan worden. Naast de hiervoor besproken punten met
betrekking tot de positie van het AMK binnen het BJZ gaat het daarbij om het
meer focussen op professionaliteit en werken in teamverband. Specifiek wordt
daarbij genoemd dat in de relatie met de Raad het belangrijkste knelpunt de
afbakening van de inhoud van de dossiers is. Daarnaast behoeft het bundelen
(of parallel uitvoeren) van de onderzoeksactiviteiten van het AMK en de Raad
nader onderzoek.Wat betreft de afstemming tussen het AMK, als onderdeel van bureau jeugdzorg,
en de Raad voor de Kinderbescherming, kan inderdaad worden geconstateerd dat
dit beter kan.Er lijkt sprake van overlap bij de uitvoering van onderzoeken door het
bureau jeugdzorg/AMK en de Raad voor de Kinderbescherming en de informatie-uitwisseling
over de resultaten kan beter. Ook is de doorlooptijd van als beschermwaardig
beoordeelde zaken in het algemeen niet in evenwicht met de urgentie
waarmee minderjarigen geholpen dienen te worden. Overigens worden bij zogenoemde «crisismeldingen»,
waarbij sprake is van evident ernstige situaties, onverwijld besluiten genomen
en maatregelen getroffen, terwijl bij reguliere (niet-crisis) meldingen BJZ
tijdens het raadsonderzoek de hulp in gang zet (regionale samenwerkingsprotocollen).
Om de samenwerking tussen ketenpartners beter op elkaar af te stemmen en de
doorlooptijden te verkorten alsmede overlappen en lacunes op te heffen, zijn
in 2006 in het kader van het programma Beter Beschermd proefprojecten gestart
die binnen afzienbare tijd tot verbeterde samenwerking moeten leiden. De Tweede
Kamer is hierover bij brief van 8 juni geïnformeerd1. Begin 2007 wordt een landelijke norm vastgesteld en zal invoering
van de meest succesvolle werkwijze worden gestart.Op basis van een evaluatie van deze proefprojecten zal in overleg met
het IPO en MOgroep een besluit worden genomen over het landelijk bevorderen
van aangetoonde good-practices, voor de introductie van een landelijke norm
voor de doorlooptijd en voor een systeem van monitoring. Doelmatig en doeltreffend
acteren van AMK en Raad op met name het koppelvlak blijft onze voortdurende
aandacht houden. Voorliggende evaluatie illustreert die noodzaak eens te meer.
De bevindingen van genoemde proefprojecten, de jeugdzorgbrigade en niet in
de laatste plaats de uitkomsten van de Operatie Jong zijn een belangrijke
inspiratiebron voor het verder gestalte geven aan deze opdracht.Er is veel aandacht voor professionaliteit en de werkprocessen van het
AMK. In het manifest «Focus op cliëntbelang» hebben de directeuren
van de bureaus jeugdzorg vorig jaar de aanpak van kindermishandeling tot prioriteit
benoemd. Een vermoeden van kindermishandeling moet zo snel mogelijk onderkend
worden en er moet zo snel mogelijk actie ondernomen worden. De MOgroep heeft
recent criteria geformuleerd met betrekking tot de eisen waaraan de werkprocessen,
de te hanteren instrumenten en de medewerkers moeten voldoen. Voor de implementatie
wordt thans het plan «Verbetering indicatiestelling bureaus jeugdzorg»
door de MOgroep opgesteld. Voor wat betreft de professionaliteit zijn de resultaten
van het ORBA-traject (Onderzoek Risicotaxatie en Besluitvorming AMK’s)
van belang: de te hanteren instrumentenset en de deskundigheidsbevordering
voor de AMK-medewerkers is hier in belangrijke mate op gebaseerd. Er is sprake
van een inhaalslag. Om dit te ondersteunen heb ik eind 2005 € 1,5
miljoen ter beschikking gesteld voor scholing van medewerkers van de bureaus
jeugdzorg in het gebruik van landelijke uniforme werkwijzen op de inhoudelijke
prioriteiten indicatiestelling en kindermishandeling.In de praktijk heerst onduidelijkheid over de wettelijke
taak van het bureau jeugdzorg om te reageren op signalen van derden oftewel
outreachend werken. Het onderscheid tussen deze taak van bureau jeugdzorg
en de AMK-taak «onderzoek van een melding» is voor velen niet
duidelijk. Aanbevolen wordt dit intern en extern beter te expliciteren. Het
beschikken over een gezamenlijke voordeur (toegang en AMK) voor zorgmeldingen
zou hieraan kunnen bijdragen. Achter de voordeur wordt dan bepaald door welke
afdeling de melding opgepakt moet worden.Deze aanbeveling is met de MOgroep besproken en zal door hen worden opgepakt
voor zover dit nog niet binnen een bureau jeugdzorg is geregeld. Met het AMK
als herkenbaar onderdeel van bureau jeugdzorg zijn er voor meldingen van kindermishandeling
twee ingangen, te weten het AMK en de toegang van bureau jeugdzorg. De cliënt
mag hier echter geen last van hebben. Meldingen moeten door de verschillende
bureau jeugdzorg onderdelen voor elkaar worden aangenomen. Het bureau jeugdzorg
moet dan «achter de voordeur» bezien wie de melding in behandeling
neemt.Melders hebben over het algemeen redelijk positieve
ervaringen met het AMK. Onderzochten zijn doorgaans negatiever over het AMK
dan melders. Dit is begrijpelijk, omdat in de relatie met het AMK altijd sprake
zal zijn van een zekere spanning.Een verbeterpunt voor de AMK’s in de relatie
met beroepsbeoefenaren, melders en onderzochten is het strikter naleven van
het landelijk handelingsprotocol door het AMK, met name op het punt van de
terugkoppeling.Zo weten melders vaak niet dat zij anoniem mogen blijven
(zie hiervoor) en wordt door het AMK te weinig terug gerapporteerd aan melders.Het landelijk handelingsprotocol wordt goed nageleefd, maar er verbetering
nodig is op het punt van terugkoppeling. Deze aanbeveling is besproken met
de MOgroep en deze zal uitvoering aan de aanbeveling geven. Eén en
ander wordt meegenomen in de lopende trajecten op het gebied van professionalisering
van de sector.Ik ben verheugd over de conclusie van het onderzoek dat de wettelijke
regeling van het AMK een kader schept waarbinnen de AMK’s hun taken
in principe adequaat kunnen uitvoeren en de positionering van het AMK in het
BJZ geen wezenlijke bezwaren kent. De in het rapport genoemde aanbevelingen
zullen worden opgepakt. Zowel de partijen in het veld, als ikzelf gaan hiermee
aan de slag. Een aantal trajecten loopt al, andere zullen nu van start gaan.Tot slotIk heb u met deze brief geïnformeerd over de aanpak van de wachtlijsten
en doorlooptijden bij de AMK’s en de evaluatie van de AMK-wetgeving.Ondanks het feit dat er nog veel werk verzet moet worden, is er ook al
veel gedaan. Mijn prioriteit is en blijft het voorkomen van kindermishandeling,
het vroegtijdig signaleren en het snel ingrijpen wanneer nodig.De Staatssecretaris van Volksgezondheid, Welzijn en Sport,C. I. J. M. Ross-van DorpXNoot1TK 2006–2007, Kamerstuk 29 815, nr. 87.XNoot2Onder wachtlijst wordt verstaan: het aantal jongeren waarbij niet binnen
5 dagen na de melding is vastgesteld of de melding in onderzoek genomen moet
worden (artikel 54 lid 1 Uitvoeringsbesluit Wet op de jeugdzorg) en waarbij
het onderzoek niet na die 5 dagen is gestart.XNoot3Ter inzage gelegd bij het Centraal Informatiepunt Tweede Kamer.XNoot1TK 2005–2006, 29 815, nr. 47.XNoot1TK 2005–2006, 29 815, nr. 73.XNoot1TK 2005–2006, 29 815, nr. 81.XNoot1TK 2005/2006, 29 815, nr. 76. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-29815-90.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl