Wet participatiebudget; Memorie van Antwoord
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2019-09-26 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 20082009-31567, nr. C

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum ontvangst

11-12-2008

Eerste Kamer der Staten-Generaal

2008-2009

31567 nr. C

09-12-2008

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 31567Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 28 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
31 567Bundeling van het WWB-werkdeel, budgetten voor inburgeringsvoorzieningen
en de middelen voor volwasseneneducatie (Wet participatiebudget)CMEMORIE VAN ANTWOORDOntvangen 9 december 2008De regering heeft met belangstelling kennis genomen van het voorlopig
verslag van de vaste commissie van Sociale Zaken en Werkgelegenheid van de
Eerste Kamer inzake het wetsvoorstel tot bundeling van het WWB-werkdeel, budgetten
voor inburgeringsvoorzieningen en de middelen voor volwasseneneducatie (Wet
participatiebudget). In deze memorie van antwoord gaat de regering in op de
vragen en opmerkingen van de verschillende fracties.De leden van de CDA-fractie zijn van mening dat de ontschotting van bovengenoemde
budgetten kan bijdragen aan een betere dienstverlening door de gemeenten.
De leden van de CDA-fractie vragen hoe de afrekenbaarheid zal plaatsvinden.
Er is sprake van het vaststellen van de omvang van de beschikbare middelen,
er is gekozen voor een verdeelmethodiek en output-verdeelmaatstaven. Per departement
is een verdeelsleutel en daar liggen verdeelmaatstaven aan ten grondslag.
Wat betekent dat voor de beleidsvrijheid van de gemeenten en hoe zal de ontschotting
gaan werken als bijvoorbeeld de verdeelmaatstaven ook aantallen bevatten?Gemeenten verantwoorden zich over de rechtmatigheid van de bestedingen
en worden daarop afgerekend. Er is geen sprake van afrekening, in de zin van
terugvordering van middelen, als prestaties achterblijven. De regering hecht
belang aan het realiseren van prestaties op de drie beleidsterreinen, in het
wetsvoorstel is een prikkel opgenomen die stuurt op prestaties. Bij de verdeling
van middelen zal rekening worden gehouden met geleverde prestaties in een
eerdere periode (verdelen op output). Het gaat daarbij om een relatieve verdeling
van het beschikbare budget, dat wil zeggen dat de hoogte van het beschikbare
macrobudget niet wordt beïnvloed door de prestaties. Ten behoeve van
de verdeling van het budget worden prestaties op de terreinen van inburgering
en educatie vanaf 2010 jaarlijks gemeten. Op basis van deze prestaties
inburgering wordt twee jaar later (voor het eerst ten behoeve van het budget
2012) het budget dat wordt ingebracht door de minister voor Wonen, Wijken
en Integratie (WWI) verdeeld. Voor educatie geldt dezelfde systematiek, met
dien verstande dat het bedrag dat de minister van Onderwijs, Cultuur en Wetenschap
(OCW) inbrengt deels wordt verdeeld op basis van de bestaande objectieve factoren
voor de educatieverdeling en deels op basis van prestaties. Het budget dat
de minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid (SZW) inbrengt
wordt op basis van de bestaande systematiek voor het werkdeel verdeeld. Hoewel
de verdeling op basis van drie verdeelsleutels plaatsvindt, ontvangt de gemeente
de som van de verdelingen als één budget en zij legt ook over
dit ene budget in één keer verantwoording af. Individuele gemeenten
hebben daarmee de ruimte om meer in te zetten op het ene terrein en minder
op het andere terrein. Omdat gemeenten het totale bedrag als één
budget ontvangen kunnen in de output-verdeling mindere prestaties en dus een
lager aandeel op het ene terrein worden gecompenseerd door betere prestaties
en een hoger aandeel op het andere terrein. Gemeenten hebben dus voldoende
beleidsvrijheid. Gemeenten die over de gehele linie minder presteren zullen
dit wel merken in een lager budget in een later jaar. Naast deze output-verdeelmaatstaven
zijn macro ambities geformuleerd op de drie deelterreinen. Indien prestaties
onverhoopt achterblijven zal hierover met gemeenten in overleg worden getreden.De leden van de CDA-fractie vragen wat de reden is om de outputfinanciering
pas in 2012 van toepassing te verklaren. Dit is toch geen nieuw fenomeen?
De gemeenten werken er ook mee naar derden toe. Zij kennen de systematiek.
Wanneer en hoe vindt de afrekening plaats, steeds weer afgezet tegen de eisen
die de regering stelt?De output-verdeelmaatstaven hebben betrekking op de verdeling van de door
de minister voor WWI en de minister van OCW in het participatiebudget ingebrachte
middelen en zullen voor het eerst een rol gaan spelen bij de toekenning van
de budgetten voor het jaar 2012. De gegevens daartoe worden voor het eerst
verzameld in 2010. Dat betekent dat in 2010 al de beoogde prikkelende werking
van de systematiek uitgaat.Voor 2010 is gekozen omdat de middelen voor inburgering en volwasseneneducatie
voor de G31-gemeenten in het jaar 2009 binnen de brede doeluitkering sociaal,
integratie en veiligheid (BDU SIV) van het grotestedenbeleid (GSB) blijven.
Ook de in het kader van de BDU SIV met de G31-gemeenten gemaakte prestatieafspraken
die gelden tot en met het jaar 2009 (einde GSB III-periode) blijven in tact
en gemeenten worden hierop afgerekend. Omdat de G31-gemeenten zich aan deze
prestatieafspraken hebben gecommitteerd, betekent dit dat de G31-gemeenten
slechts in beperkte mate kunnen (bij)sturen op de output-verdeelmaatstaven.
Het zou daarmee onredelijk zijn in 2011 al te verdelen op basis van output
2009.De gegevens voor de output-verdeelmaatstaven op het terrein van de inburgering
zijn inderdaad geen nieuw fenomeen. De gegevens voor de output-verdeelmaatstaven
op het terrein van inburgering sluiten aan bij gegevens die gemeenten nu al
verzamelen en registreren deze informatie al in het kader van het Informatiesysteem
Inburgering. Deze gegevens zullen onder de Wet participatiebudget niet gebruikt
worden als prestatie-indicatoren, maar als output-verdeelmaatstaven voor de
verdeling van middelen. Twee van de drie verdeelmaatstaven spelen nu ook een
rol bij de prestatie-afrekening van de inburgering. Het werken met de output-verdeelmaatstaven
op het terrein van de volwasseneneducatie is geheel nieuw, de gehanteerde
opleidingscategorieën zijn dit echter niet. Bijkomend voordeel van de
keuze om de benodigde informatie voor de output-verdeelmaatstaven voor het
eerst in het jaar 2010 op te vragen, is dat gemeenten langer de gelegenheid
krijgen zich hierop voor te bereiden en – indien noodzakelijk –
hun registratie- en informatiesystemen hierop aan te passen.Afrekening – in de zin van terugvordering van middelen – van
gemeenten vindt niet plaats op basis van de output-verdeelmaatstaven, maar
uitsluitend op basis van de verantwoordingsinformatie over de rechtmatigheid
van de bestedingen. Gemeenten leveren via de systematiek van «single
information en single audit» deze verantwoordingsinformatie jaarlijks achteraf aan het Rijk via de bijlage bij de gemeentelijke jaarrekening
uiterlijk 15 juli na afloop van het uitvoeringsjaar. Indien het participatiebudget
onrechtmatig is besteed, wordt het onrechtmatig bestede deel teruggevorderd.
Een eventuele terugvordering van onrechtmatig bestede gelden vindt plaats
binnen een jaar na ontvangst van de verantwoordingsinformatie.Via dezelfde systematiek van «single information en single audit»,
wordt de informatie voor de output-verdeelmaatstaven aangeleverd uiterlijk
15 juli na afloop van het uitvoeringsjaar. In september wordt mede op
basis van deze informatie de verdeling van het jaar daarop bepaald.De leden van de CDA-fractie vragen de regering duidelijk aan te geven
waarom educatiemiddelen niet in het participatiebudget kunnen komen. Betreffen
dat alle educatiegelden voor de volwasseneneducatie?Alle middelen voor volwasseneneducatie worden opgenomen in het participatiebudget.
Uitsluitend in het jaar 2009 zijn deze middelen binnen het participatiebudget
nog geoormerkt voor educatiedoeleinden. Het doel hiervan is de educatiedoelstellingen
te waarborgen.Wel is door de Tweede Kamer een motie (Kamerstukken II 2008/09, 31 567,
nr. 20) aangenomen met het verzoek een voorstel uit te werken waarin 50 mln
euro uit het educatiebudget wordt ingezet ten gunste van taal en rekenen in
het mbo. Het kabinet heeft hierover op 4 december een brief (BVE/IenI/84164)
aan de Tweede Kamer gestuurd, waarin staat dat dit kan worden vormgegeven
door 30 mln euro in 2010 uit te nemen en 50 mln euro vanaf 2011.De leden van de PvdA-fractie vragen of het juist is dat in de gekozen
systematiek (gewijzigd na amendering door de Tweede Kamer) is voorzien in
ontschotting aan de voorkant en dat de verantwoording achteraf geregeld blijft
door drie afzonderlijke wettelijke regimes.De drie afzonderlijke wetten (de Wet werk en bijstand, de Wet inburgering
en de Wet educatie en beroepsonderwijs) bevatten geen bepalingen ten aanzien
van de verantwoording over het participatiebudget aan het Rijk. De bestedings-
en verantwoordingsregels voor het participatiebudget zijn opgenomen in één
wet, de Wet participatiebudget. Met het participatiebudget ontvangen gemeenten één
budget voor re-integratie, inburgering en educatie, met daaraan gekoppeld één
verantwoording aan het Rijk. Ook de output-verdeelmaatstaven zijn in deze
ene wet en onderliggende regelgeving opgenomen.De leden van de PvdA-fractie vragen de regering naar de mogelijke administratieve
lasten als gevolg van afzonderlijke informatieverstrekking op grond van de
drie afzonderlijke wetten. Acht de regering deze lasten niet ongewenst en
een mogelijke belemmering voor een effectieve uitvoering?Met het participatiebudget wordt ook beoogd een bijdrage te leveren aan
de vermindering van administratieve lasten voor gemeenten. De administratieve
lastenverlichting als gevolg van de bundeling van de drie specifieke uitkeringen
hangt vooral samen met een eenvoudiger administratie, een vermindering van
het aantal verantwoordingen aan het Rijk en een vereenvoudiging van deze verantwoording.De drie afzonderlijke wetten bevatten geen bepalingen ten aanzien van
de levering van verantwoordingsinformatie over het participatiebudget aan
het Rijk. De afzonderlijke informatieverstrekking op grond van de drie afzonderlijke
wetten heeft uitsluitend betrekking op beleidsinformatie. Deze beleidsinformatie
vloeit voort uit de verantwoordelijkheid van betrokken ministers voor de drie
verschillende beleidsterreinen. De inwerkingtreding van het participatiebudget
leidt overigens niet tot een extra uitvraag van beleidsinformatie. Het ligt
voor de hand om de mogelijkheden te onderzoeken om de beleidsinformatie te
stroomlijnen en op deze manier ook op het terrein van de informatievoorziening
een administratieve lastenverlichting voor gemeenten te realiseren.
Op voorhand heeft de regering geen reden aan te nemen dat de huidige informatievoorziening
een belemmering voor een effectieve uitvoering vormt. Na twee jaar wordt tussentijds
geëvalueerd om te zien of de wet werkt zoals beoogd. Komt de gewenste
synergie tot stand en worden de afzonderlijke doelen van de materiewetten
behaald? De vraag of in de afzonderlijke materiewetten nog onverhoopt bepalingen
zijn opgenomen, die een effectieve en efficiënte uitvoering belemmeren
kan hierbij worden meegenomen.De leden van de PvdA-fractie vragen of de regering bekend is met de pogingen
van een groep gemeenten om tot een andere wijze van verantwoorden te komen
(de ontwikkeling van de zogenoemde «participatieladder»). Zo ja,
wat vindt de regering daarvan en is de regering bereid om mogelijk bestuurlijke
consequenties daaraan te verbinden met een aanpassing van de benodigde regelgeving?
Zo nee, waarom niet?De regering is bekend met het initiatief van een aantal gemeenten om te
komen tot een zogenaamde «participatieladder». Dit initiatief
is voortgekomen vanuit een aantal gemeenten dat deelneemt aan de voorbereidingstrajecten
(ter voorbereiding op de invoering van participatiebudget) en wordt in het
kader van deze voorbereidingstrajecten ook door het Rijk gefinancierd. Deze «participatieladder»
is in de eerste plaats bedoeld om gemeenten te faciliteren bij het voeren
van een eigen participatiebeleid en is niet gemaakt als verantwoordingsinstrument
naar de betrokken departementen of het parlement. Met deze «participatieladder»
kunnen gemeenten periodiek vaststellen in hoeverre hun eigen beleidsdoelstellingen
met participatiebeleid worden gerealiseerd en de effecten van afzonderlijke
instrumenten in beeld brengen.De regering ziet geen rol weggelegd voor deze «participatieladder»
als verantwoordingsinstrument in de strikte zin van het woord, dat wil zeggen
ter afrekening van gemeenten. Gemeenten verantwoorden zich over de rechtmatigheid
van de bestedingen en worden daarop afgerekend. De regering is echter wel
bereid tezijnertijd bij een voldragen «participatieladder» te
bekijken of deze als output-verdeelmaatstaf een rol kan spelen bij de verdeling
van de budgetten c.q. of deze kan worden gebruikt als beleidsinformatie. Uiteraard
kan dit alleen als het aansluit bij de doelstellingen waarop de regering wil
sturen. Ook is de relatie met de bestaande uitvraag van beleidsinformatie
op de terreinen van re-integratie, inburgering en educatie daarbij van belang.
Overigens is er, voor zover de regering bekend is, nog geen instrument dat
al geschikt is voor het voornoemde gebruik. Onbekend is ook of deze «participatieladder»
draagvlak heeft bij andere gemeenten.De leden van de PvdA-fractie vragen aandacht voor de gemeentelijke verantwoording
aan het Rijk. Een bijzonder punt met betrekking tot de verantwoording is volgens
deze leden dat deze met betrekking tot het WWB-werkdeel nu een verantwoordelijkheid
is van de gemeenteraad. De regering kiest er volgens deze leden voor om primair
de informatieplicht en daarmee verantwoording op rijksniveau te doen laten
plaatsvinden. Deze keuze lijkt in strijd met de bestuurlijke afspraken tussen
het kabinet en gemeenten om dubbele verantwoordingssystemen in de Nederlandse
bestuurslagen te verminderen. Hoe beoordeelt de regering deze redenering?
Is het juist ook uit democratisch oogpunt ook niet beter om de rol en de positie
van de gemeenteraad in dezen te versterken?De wijze waarop gemeenten zich aan het Rijk verantwoorden over het werkdeel
van de Wet Werk en Bijstand (WWB) is gelijksoortig aan de wijze waarop gemeenten
zich straks aan het Rijk verantwoorden over het participatiebudget. Het betreft
in beide gevallen een verantwoording over de rechtmatigheid van de bestedingen.
In het kader van de verantwoording aan het Rijk is de rol van de gemeenteraad
ongewijzigd. De verantwoording vindt plaats op basis van het beginsel
van «single information en single audit», dat met ingang van het
verantwoordingsjaar 2007 rijksbreed voor de gemeentelijke verantwoording aan
het Rijk over alle specifieke uitkeringen aan gemeenten geldt. Er is dus geen
sprake van«dubbele verantwoordingssystemen».Met het participatiebudget krijgen de gemeenten meer beleidsruimte en
meer bestedingsmogelijkheden. Net als bij de WWB heeft de gemeenteraad een
rol bij het stellen van de beleidskaders en een controlerende rol. Deze rol
kan de gemeenteraad vanuit haar bestaande positie uitvoeren. Een versterking
van de positie is daarbij niet nodig.De leden van de SP-fractie zijn in principe voor «ontschotting»
van de budgetten voor volwasseneneducatie, inburgering en re-integratie. De
belangrijkste vraag voor de leden van de SP-fractie is echter de vermarkting,
waardoor de mogelijke gunstige effecten van deze wet weg zullen vallen. Juist
na de grote moeilijkheden die zijn ontstaan rondom de inburgering, met zeer
teleurstellende resultaten in het aantal deelnemers, en een groot aantal ontslagen
voor de roc’s, lijkt het deze leden dat de oplossingen voor beter maatwerk
en een betere besteding van de budgetten niet gezocht moet worden in de «ontschotting»
maar in een beleid dat tegengaat dat de gemeenten ervoor kiezen mensen zo
snel mogelijk uit te laten stromen, in plaats van meer te investeren in scholing
en training. Daarnaast lijkt het deze leden geen goede zaak dat de verschillende
doelgroepen moeten concurreren om de beschikbare middelen. De leden van de
SP-fractie willen graag vernemen wat de regering hier tegenover wil stellen.De eerste twee jaar van het participatiebudget is er een bestedingsverplichting
bij roc’s, ter hoogte van het bedrag dat de minister van OCW inbrengt
in het participatiebudget. Bij de huidige stand is dit naar het oordeel van
het kabinet een redelijke overgangstermijn.Het participatiebudget beoogt juist gemeenten in staat te stellen meer
vanuit de behoefte van de doelgroep te sturen. Een van de doelen van het participatiebudget
is dat gemeenten beter maatwerk kunnen leveren aan hun inwoners. Er is geen
reden om aan te nemen dat er concurrentie tussen doelgroepen zal ontstaan
om de beschikbare middelen. De achterliggende gedachte bij de vorming van
het participatiebudget is juist dat het voor een groot deel dezelfde doelgroepen
betreft. Door de mogelijkheid van het combineren van trajecten kan met dezelfde
hoeveelheid middelen een grotere effectiviteit worden bereikt. Naast de bestaande
prikkel uit de WWB die stuurt op re-integratie worden output-verdeelmaatstaven
geïntroduceerd, die betrekking hebben op inburgering en educatie, waarmee
een evenwichtig pakket van prikkels ontstaat.De leden van de SP-fractie willen graag weten hoe de regering deze wet
ingebed wil zien in andere maatregelen die de arbeids- en scholingsparticipatie
van de doelgroepen bevorderen, zoals de preventie van schooluitval.Het participatiebudget past goed bij de genoemde doelstellingen. Het wetsvoorstel
biedt gemeenten de ruimte een zeer brede doelgroep voorzieningen gericht op
de participatie aan te bieden. Daarmee raakt het wetsvoorstel aan diverse
andere budgetten. Deels liggen deze bij de gemeente en deels bij andere partijen,
zoals bijvoorbeeld het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen (UWV).
Het is de bedoeling dat zoveel mogelijk gebruik wordt gemaakt van de budgetten
die in eerste instantie voor een bepaald doel zijn bestemd. Mochten deze voorliggende
budgetten niet in voldoende mate kunnen bijdragen aan de participatie van
betrokkene, dan kan een gemeente besluiten middelen uit het participatiebudget
in te zetten, voor zover zij daarbij blijft binnen de wettelijke kaders van
de genoemde wetten. Als andere instanties ook met een klant te maken hebben,
is uiteraard goed overleg met deze instantie van belang om te
voorkomen dat bijvoorbeeld twee keer eenzelfde traject wordt aangeboden.Het specifieke onderwerp van de preventie van schooluitval is een verantwoordelijkheid
die nu bij scholen en bij gemeenten ligt. Het participatiebudget kan worden
ingezet voor de preventie van schooluitval. Vanaf 18 jaar kan het participatiebudget
in ieder geval worden ingezet. Onder de achttien jaar kan het onder andere
worden ingezet voor 16- en 17-jarigen om extra ondersteuningskosten te betalen
bij een leer/werktraject gericht op een startkwalificatie. Het gaat dus om
een aanvullende inzet op het reguliere traject.De leden van de SP-fractie willen graag aandacht voor de laagstgeletterden.
Gezien de marktwerking vrezen de leden van de SP-fractie dat de doelgroepen
die het moeilijkst integreren het snelst geloosd zullen worden.Laaggeletterdheid is een belangrijk thema. De regering deelt de vrees
van de SP-fractie niet. Er ligt hier een belangrijke rol voor gemeenten. In
het verdeelmodel voor het participatiebudget is er bijzondere aandacht voor
de bestrijding van laaggeletterdheid. Voor de verdeling van het bedrag dat
door de minister van OCW is ingebracht in het participatiebudget, geldt dat
dit bedrag met ingang van 2012 deels wordt verdeeld op basis van prestaties
op het terrein van de bestrijding van laaggeletterdheid. Voor zover gemeenten
zich al niet vanuit een gevoelde eigen verantwoordelijkheid inspannen voor
de bestrijding van laaggeletterdheid, dan staat hierop ook nog een financiële
prikkel, die relatief zwaar weegt. Gemeenten die meer dan gemiddeld prestaties
leveren op het terrein van de bestrijding van laaggeletterdheid, worden hiervoor
twee jaar later beloond met een hoger budget.Tijdens de behandeling van het wetsvoorstel participatiebudget is door
de Tweede Kamer de motie van de leden Spies en Spekman (Kamerstukken II 2008/09,
31 567, nr. 23) aangenomen. Met deze motie wordt de regering verzocht
een voorstel uit te werken waarin 50 mln euro uit het educatiebudget wordt
ingezet ten gunste van taal en rekenen in het mbo. Waar het gaat om problemen
met lezen, schrijven en rekenen houdt een dergelijke ingreep een verschuiving
in van curatief beleid naar een preventieve aanpak. Curatief beleid –
vooral het bereiken en scholen van volwassen laaggeletterden – levert
op termijn minder resultaten op dan preventie in het onderwijs. Het kabinet
heeft hiervoor een voorstel gedaan bij brief van 4 december (BVE/IenI/84164).De leden van de ChristenUnie-fractie en de SGP-fractie vragen of het kabinet
bereid is om verderstrekkende stappen en maatregelen te zetten c.q. te nemen,
die leiden tot een optimale situatie waarin sprake is van één
budget, met één verdeelsleutel, op één begroting,
onder één wet en met één verantwoordelijk bewindspersoon.Bij de invoering van het participatiebudget zal er vanaf het begin sprake
zijn van één budget. Met het participatiebudget ontvangen gemeenten één
budget voor re-integratie, inburgering en educatie, met daaraan gekoppeld één
verantwoording aan het Rijk.Vanaf het begin is circa 90 procent van de in het participatiebudget gebundelde
middelen ontschot. De situatie van volledige ontschotting van de budgetten
voor re-integratie, inburgering en educatie wordt bereikt met ingang van 1 januari
2010. Dan vervalt de oormerking voor educatiedoeleinden. Met ingang van 1 januari
2011 vervalt de bestedingsverplichting bij de regionale opleidingencentra
en is de eindsituatie bereikt.Het kabinet is niet voornemens de beleidsmatige verantwoordelijkheid voor
de drie afzonderlijke beleidsterreinen – re-integratie, inburgering
en educatie – te beleggen bij één bewindspersoon. De verantwoordelijkheid
voor het betreffende beleidsterrein, en daarmee ook voor het daarbij behorende budget, ligt bij de afzonderlijke bewindslieden. Dit blijft
zichtbaar door de budgetten op de begrotingen van deze bewindslieden te laten
staan. De keuze om de afzonderlijke budgetten op de verschillende begrotingen
te laten staan doet recht aan de ministeriële verantwoordelijkheid van
de afzonderlijke bewindspersonen en staat tegelijkertijd het doel geenszins
in de weg, namelijk één ontschot participatiebudget voor gemeenten
met hieraan gekoppeld één verantwoording aan het Rijk.Voor de praktische uitvoering van het participatiebudget wordt wel één
bewindspersoon verantwoordelijk, te weten de minister van SZW. Dit betekent
dat de minister van SZW verantwoordelijk wordt voor de uitvoering van het
beschikken en betalen van de individuele budgetten aan gemeenten, het vaststellen
van de rechtmatigheid van de uitgaven en het eventueel terugvorderen van niet
bestede en onrechtmatig bestede gelden. De bijdrage van de minister voor WWI
en de bijdrage van de minister van OCW aan het participatiebudget staan als
ontvangsten op de begroting SZW.De verdeelsleutels zijn een belangrijk sturingsinstrument. Door het bestaan
van drie verdeelsleutels heeft elke bewindspersoon een sturingsinstrument.
Het bestaan van die drie verdeelsleutels doet niets af aan het feit dat gemeenten
het participatiebudget, de som van de uitkomsten van de drie verdeelsleutels,
als één bedrag ontvangen.De bestedingsregels voor het participatiebudget en de output-verdeelmaatstaven
zijn gebundeld in één wet, de Wet participatiebudget. De bovenliggende
materiewetten hebben een bredere strekking dan alleen die onderdelen die in
het participatiebudget zijn opgenomen. Zo worden bijvoorbeeld de inburgeringsplicht
en de handhaving daarvan, rechten en plichten voor bijstandsgerechtigden en
de beroepsopleidingen in deze wetten geregeld. Bundeling van deze onderdelen
van de Wet werk en bijstand, de Wet inburgering en de Wet educatie en beroepsonderwijs
in één wet heeft geen meerwaarde in relatie tot het doel, namelijk één
ontschot participatiebudget voor gemeenten met hieraan gekoppeld één
verantwoording aan het Rijk.Mede namens de minister voor Wonen, Wijken en Integratie en de staatssecretaris
van Onderwijs, Cultuur en Wetenschap, Van Bijsterveldt,De staatssecretaris van Sociale Zaken en Werkgelegenheid,A. Aboutaleb 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-20082009-31567-C.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl