Invoering mogelijkheid tot treffen bijz. maatregelen door ondernemingskamer over zeggenschap in naamloze vennootschap; Verslag
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-09 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 25732, nr. 12

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum vergadering

27-04-2000

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1999-2000

25732 nr. 12

25-04-2000

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamALGEMEENARTIKELENArtikel IArtikel 359bArtikel 359cArtikel 359dArtikel 359fArtikel 359gArtikel IIOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 25732Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 72 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
25 732Invoering van de mogelijkheid tot het treffen van bijzondere maatregelen
door de ondernemingskamer over de zeggenschap in de naamloze vennootschapnr. 12NADER VERSLAGVastgesteld 25 april 2000De vaste commissie voor Justitie1 heeft na
kennismaking van de nota naar aanleiding van het verslag nog de behoefte nadere
vragen en opmerkingen aan de regering voor te leggen, mede in het licht van
de brief van de minister van Justitie inzake het voorliggende wetsvoorstel
beschermingsconstructies en de ontwerp EU-richtlijn vennootschapsrecht/ overnamebod
(Kamerstukken II, 1999–2000, 25 732, nr. 11). Onder het voorbehoud
dat de hierin gestelde vragen en gemaakte opmerkingen genoegzaam zullen zijn
beantwoord, acht de commissie de openbare behandeling van het wetsvoorstel
voldoende voorbereid.ALGEMEENDe leden van de PvdA-fractie kunnen zich vinden in de analyse dat de ontwerprichtlijn
niet in strijd hoeft te zijn met de behandeling van het voorliggende wetsvoorstel.
Deze leden merken evenwel op dat, zoals de minister in de brief stelt, het
Europees Parlement nog wijzigingen kan aanbrengen in de definitieve tekst
van de richtlijn. Zij vragen daarom of de definitieve vaststelling van de
richtlijn niet beter afgewacht kan worden, alvorens de behandeling van het
wetsvoorstel wordt voortgezet. Hoeveel vertraging zou dit veroorzaken en wanneer
kan een definitief besluit omtrent de richtlijn verwacht worden? De leden
van de PvdA-fractie vragen of de algemene beginselen waaraan een overnamebod
moet voldoen mogelijk strijdig zijn met een aantal beginselen van het Nederlandse
vennootschapsrecht, zoals neergelegd in de art. 8, 92 en 142, Boek 2, Burgerlijk
Wetboek (BW). Waarin zou een mogelijke strijdigheid zich uiten? Kan een wijziging
van een of meer van de genoemde artikelen een gevolg van de richtlijn zijn?
Deze leden vragen tevens of het uitgangspunt van art. 142, waarin bestuur
en raad van commissarissen zich moeten richten op het belang van de vennootschap,
overeenkomt met het uitgangspunt van art. 3 van de ontwerprichtlijn, waarin
wordt gesteld dat het bestuur van de doelwitvennootschap moet handelen in
het belang van de hele vennootschap. Zo ja, in welke mate? Wordt in beide
gevallen met het «belang van de vennootschap» hetzelfde bedoeld,
zo vragen zij, en wordt onder het belang van de vennootschap ook het belang
van de aandeelhouders bedoeld? Is de situatie hetzelfde indien de aandeelhouders overheidsorganen zijn? De ontwerprichtlijn zou bepalingen bevatten
die een afwijking mogelijk maken van de verplichting tot het uitbrengen van
een bod en van de voorwaarden waaronder het bestuur een overnamepoging mag
dwarsbomen. De leden van de PvdA-fractie vragen hoe dit zich verhoudt tot
het uitgangspunt van een Europees «level playing field», mede
in het licht van de grote financiële belangen die hiermee gepaard gaan.
Hoe zal de publicatieplicht in zijn werk gaan en voor welke media zal deze
van toepassing zijn? De leden van de PvdA-fractie vragen of lid-staten zelf
de drempel mogen bepalen. Aan welk percentage denkt de regering voor Nederland?
Hoe verhoudt zich een door sommigen genoemd «control-percentage»
van 30% zich tot de 70% zoals bedoeld in het voorliggende wetsvoorstel? Kan
de regering een toelichting geven op de verplichting tot het opkopen van extra
aandelen zonder dat feitelijke zeggenschap in zicht komt, wat hiervan een
gevolg zou kunnen zijn. De leden van de PvdA-fractie vragen of art. 8 van de
richtlijn in combinatie met art. 359c betekent dat de uitgifte van beschermingspreferente
aandelen toch niet verboden wordt? Zij stellen dat het relatieve gemak waarmee
het instrument van de beschermingspreferente aandelen, die immers niet volgestort
hoeft te worden, kan worden toegepast in combinatie met de 70%-eis, tot de
conclusie zou kunnen leiden dat of de richtlijn of de betreffende wet toch
gewijzigd zou moeten worden om de geest van de richtlijn te blijven volgen.
Wat is de reactie van de regering hierop?De leden van de VVD-fractie hebben met veel waardering kennisgenomen van
de nota naar aanleiding van het verslag. De richtlijn heeft met betrekking
tot de behandeling van het voorliggende wetsvoorstel geleid tot een nadere
beschouwing van de raakvlakken van beide documenten. Deze leden willen onder
meer aandacht besteden aan de aansluiting van het wetsvoorstel op de richtlijn,
zonder overigens vooruit te lopen op een eventuele toekomstige implementatie
en daardoor inhoudelijk in te gaan op de richtlijn. In de nota naar aanleiding
van het verslag wordt opnieuw een zwaar accent gelegd bij het doel het overleg
tussen het bestuur van de doelwitvennootschap en aandeelhouder te bevorderen.
De leden van de VVD fractie vragen de regering nog eens welke onderhandelingsbevorderende
handvatten de wet biedt. De aan het woord zijnde leden merken op dat in Nederland
lang verzet is geweest tegen het verplichtstellen van een openbaar bod. Het
lijkt dat met de aanname van de richtlijn dat verzet moeten worden gestaakt.
Art. 5 van de richtlijn stelt dat, in overeenstemming met het achterliggende
doel (de bescherming van de minderheidsaandeelhouder), een aandeelhouder die
een bepaalde drempel heeft overschreden en dientengevolge controle heeft verworven,
middels een openbaar bod de overige aandeelhouders de gelegenheid moet bieden
hun aandelen voor een redelijke prijs te verkopen.Alle betrokken belangen in beschouwing genomen, hechten de leden van de
VVD-fractie aan de koppeling tussen eigendom en zeggenschap. Hoewel beschermingsconstructies
tijdens «vredestijd» bewezen hebben functionele juridische middelen
te zijn, kunnen belangrijke wijzigingen in de samenstelling van de algemene
vergadering van aandeelhouders niet eindeloos door het bestuur van een vennootschap
worden genegeerd, zo stellen zij. Deze leden zijn met de regering van mening
dat de discussie rond «corporate governance» moet leiden tot een
regeling die de gedachte achter de door de commissie-Peters geformuleerde
40 aanbevelingen volgt. Het Nederlandse structuurregime lijkt in vergelijking
met het vennootschapsrecht in andere landen de inbreng van het kapitaal te
hebben ondergewaardeerd. Internationalisering van de kapitaalmarkten en de
emancipatie van aandeelhouders noopt tot een heldere juridische infrastructuur
die voorkomt dat markten worden afgeschermd, zo stellen deze leden. De regering
doet melding van een onderzoek naar de relatie tussen beschermingsconstructies
en economische prestaties van Nederlandse ondernemingen, waarbij
eveneens een vergelijking met buitenlandse ondernemingen zal worden gemaakt.
De leden van de VVD vragen in hoeverre aan de resultaten van dat onderzoek
een invloedrijke rol kan worden toegekend in de verdere discussie rondom corporate
governance. Hangen de economische prestaties van een onderneming niet immers
mede af van andere factoren, zoals de fiscale omgeving?De leden van de VVD-fractie zijn het met de regering eens dat het voorliggende
wetsvoorstel zo min mogelijk aanleiding moet geven tot onzekerheid over de
vraag of een verzoeker aan de eisen voor ontvankelijkheid voldoet. Zij hebben
waardering voor de uitgebreide behandeling van de vragen omtrent de berekeningswijze
van de grootte van het kapitaalbelang. Het verontrust hen echter dat uitdrukkelijk
wordt gesteld dat emissies na de mededeling van de verzoeker aan de doelwitvennootschap,
hoewel zonder invloed op de ontvankelijkheidvraag, het belang van de verzoeker
kunnen verwateren en dientengevolge zullen meewegen bij de beoordeling van
het verzoek. Hierdoor lijkt het alsof het opwerpen van nieuwe beschermingsconstructies,
in casu het uitgeven van al dan niet preferente aandelen, vruchten kan afwerpen
voor de doelwitvennootschap die niet overgenomen wenst te worden. De leden
van de VVD-fractie vragen de regering op dit punt een reactie te geven.Deze leden hebben moeite met de passage aangaande het onverlet laten van
de bevoegdheid van de president in kort geding. Zij vragen de regering te
onderbouwen welke zwaarwegende gronden de wachttijd van één
jaar opzij kunnen zetten. Kan de president eveneens deskundigen benoemen voor
het onderzoeken van de voornemens van de verzoeker in de zin van art. 359g?
In dit licht vragen deze leden een toelichting op hetgeen de regering stelt
met betrekking tot procedures op grond van art. 8 en art. 15 boek 2 BW of
met betrekking tot procedures uit onrechtmatige daad.De ondernemingskamer kan de verzoeker verplichten tot het doen van een
bod aan de andere aandeelhouders. Zij heeft dus wel de mogelijkheid, maar
niet de verplichting een openbaar bod te laten doen uitbrengen. De leden van
de VVD-fractie vragen of op de regeling niet geanticipeerd dient te worden
door het doen van een openbaar bod als verplichting op te nemen. In dit kader
verwijzen zij naar het artikel van De Kluiver (TVVS 1998 nr. 98/9) die eveneens
meent dat het voorliggende wetsvoorstel dient te worden aangepast, zodat de
voorziene mogelijkheid van een openbaar bod een verplichting wordt. Hij meent
dat invoering van een biedplicht het noodzakelijke complement is bij het afbreken
van beschermingsconstructies. Deze leden ondersteunen zijn conclusie en vragen
de regering een reactie. Aangezien de ondernemingskamer het doen van een openbaar
bod kan verplichten, menen de leden van de VVD-fractie aandacht te moeten
vragen voor de berekeningswijze van de prijs van de uitstaande aandelen. Deze
aandacht is eveneens gerechtvaardigd omdat deze leden pleiten voor het opnemen
van een verplichting tot het doen van een openbaar bod. Op blz. 60 wordt gesteld
dat een regeling moet worden getroffen ter bepaling van de prijs die de verzoeker
moet betalen, maar dat die vaststelling niet nader in de wet hoeft te worden
omschreven. Waar kan dit dan wel worden geregeld? Wil een bod succesvol zijn,
dan zal deze in ieder geval boven de beurskoers moeten komen te liggen, zo
stellen deze leden. Raaijmakers concludeert dat de biedprijs kan worden vastgesteld
op de werkelijke waarde (OR 1999–11, blz.294). Wil de regering aanknopen
bij de beurskoers of bij de werkelijke waarde van de aandelen? In het verslag
van het voorliggende wetsvoorstel hebben de leden van de VVD-fractie onder
meer aandacht gevraagd voor de wachtperiode van één jaar. Deze
heeft niet zozeer ten doel de bonafide van de malafide overnemers te onderscheiden,
als wel het bestuur van de doelwitvennootschap en de verzoeker tot overleg
te dwingen. In het licht van de richtlijn vragen deze leden of een investering
in een eventueel openbaar bod verantwoord is, als vervolgens minimaal één
jaar gewacht moet worden op doorbreking van de beschermingsconstructie.
De regering stelt in de brief van 5 oktober 1999 (J19990808) de vraag of hierdoor
niet de facto juist een aanzienlijke barrière tegen overnames zou worden
opgeworpen. Economisch efficiënte overnames zouden, vanwege een te groot
financieel risico, geen doorgang vinden. Wat is het standpunt van de regering
ten aanzien van de stelling van Solinge en Nieuwe Weme dat die situatie zich
niet zal voordoen, aangezien er alleen een biedplicht is indien de zeggenschap
wordt verkregen (WPNR 00/6393, p. 172). De leden van de VVD-fractie menen
dat zij wellicht voorbij gaan aan het feit dat de zeggenschap, zoals bedoeld
in de richtlijn, bij het onderhavige wetsvoorstel geen daadwerkelijke zeggenschap
is, vanwege opgetrokken beschermingsconstructies. De leden van de VVD-fractie
houden enige huiver voor de lange proceduretijd die vermoedelijk nodig zal
zijn om de ondernemingskamer in staat te stellen tot een beslissing te komen.
Zij achten het uitgangspunt dat het bestuur van de doelwitvennootschap zich
tijdens de wachtperiode redelijk en billijk zal gedragen nogal idealistisch.
Deze leden voegen toe dat zij de beantwoording van hun vragen met betrekking
tot het artikel van Steins Bisschop onbevredigend achten. Zij zijn van mening
dat nagedacht moet worden over instrumenten om het tempo van de onderhandelingen
te bevorderen, bijvoorbeeld door het beperken van de wachtperiode tot zes
maanden. Tevens valt te overwegen de procedure reeds na zes maanden op te
starten en de ondernemingskamer minimaal binnen één jaar uitspraak
te laten doen. Wat is het standpunt van de regering ten aanzien hiervan?De leden van de VVD-fractie achten het verdedigbaar dat het percentage
stemrechten dat als zeggenschap kan worden aangeduid, gelijk dient te zijn
aan dat percentage stemrechten waarbij zeggenschap wenselijk zou zijn. De
mate van zeggenschap conform de richtlijn is aldus niet wezenlijk anders dan
de mate van zeggenschap waarbij het voorliggende wetsvoorstel meent dat het
negeren van gewijzigde gezagsverhoudingen in de algemene vergadering dient
te leiden tot het afbreken van beschermingsconstructies. De leden van de VVD-fractie
vragen of het percentage van 70% niet dient te worden verlaagd naar 50%. Zij
stellen dat de doctrine en de geest van de regering in het kader van de richtlijn
hiernaar verwijzen, en dat een dergelijke grens zou aansluiten bij de systematiek
van Boek 2, BW, art. 2:24a. Solinge en Nieuwe Weme stellen dat het ministerie
van Financiën eveneens zou denken aan deze grens (NRC Handelsblad 22
juni 1999) en de commissie-Peters noemt in aanbeveling 33 eveneens een drempel
van 50%. Deze stellen dat met betrekking tot de zeggenschapdrempel de regering
in de nota naar aanleiding van het verslag geen wezenlijke beweegredenen noemt
voor het 70%-percentage. Op blz. 11 en verder wordt gesteld dat de in het
vennootschapsrecht bekende verhoudingen op zich geen reden zijn voor aansluiting
bij die verhoudingen. De doelstelling van die verhoudingen verschilt wezenlijk
met die achter het wetsvoorstel, zo stellen deze leden. Zij vragen de regering
de redenen voor het hanteren van het 70%-percentage te verduidelijken. Het
komt de leden van de VVD-fractie voorts voor dat de 70%-drempel geenszins
in een realistische verhouding staat tot daadwerkelijke zeggenschap. Er zijn
vennootschappen waarbij zeggenschap zich al voordoet bij een percentage van
30%, terwijl de regering zelf stelt dat een zekere zeggenschap ook al aanwezig
is bij aandeelhouders die 10% van het kapitaal vertegenwoordigen, gezien hun
enquêtemogelijkheid bij de ondernemingskamer.De leden van de VVD-fractie vinden de redenering omtrent de noodzaak van
verplichte benoeming van deskundigen niet overtuigend. Mede om in de procedure
voor de ondernemingskamer geen onnodige vertraging in te bouwen vragen zij
of de beoordeling daarover niet alsnog aan de ondernemingskamer kan worden
overgelaten. Hetzelfde geldt met betrekking tot de vraagstelling aan deskundigen. De leden van de CDA-fractie hebben met belangstelling kennisgenomen van
de nota naar aanleiding van het verslag en de brief inzake het voorliggende
wetsvoorstel beschermingsconstructies en de ontwerp EU-richtlijn vennootschapsrecht/overnamebod.
Zij kunnen zich voorstellen dat de regering een spoedige behandeling van het
voorliggende wetsvoorstel, dat een lange voorgeschiedenis heeft, nastreeft.
Het treft echter wel de kern van het vennootschapsrecht, wat noopt tot een
prudente handelswijze, waarbij een zorgvuldige afweging prevaleert boven snelheid.
Dit, en de wijziging van enkele omstandigheden sinds de aanbieding van het
voorliggende wetsvoorstel, geeft de CDA-fractie aanleiding tot het stellen
van enkele vragen.De regering stelt in de brief van 2 maart 2000 dat de wettelijke regeling
mogelijk niet de geëigende procedure kan blijken te zijn voor doorbreking
van beschermingsconstructies in de situatie van een verplicht openbaar bod.
De leden van de CDA-fractie hebben in het verslag twijfels geuit, juist met
betrekking tot de voorgestelde procedure. De regering stelde dat een en ander
een gedegen nadere analyse vergt. Deze leden vragen waarom deze analyse niet
eerst wordt uitgevoerd, alvorens een geheel nieuwe procedure in het BW te
introduceren. Wil de regering deze analyse alsnog uitvoeren? Welke eventuele
afwijkingen kan de regering op voorhand classificeren als hoofdzaak, dan wel
bijzaak? Wat zijn de risico's dat deze afwijkingen zich zullen voordoen en
hoe groot zijn deze risico's?De richtlijn kan hangende het geschil tussen het Verenigd Koninkrijk en
Spanje inzake de bevoegdheidsbepalingen met betrekking tot Gibraltar niet
worden vastgesteld. Wanneer verwacht de regering dat zij wel vastgesteld kan
worden, zo vragen de aan het woord zijnde leden. De regering stelt uitstel
van de feitelijke implementatie van de richtlijn onnodig en ongewenst is,
gelet op de positieve effecten die van het wetsvoorstel worden verwacht. De
leden van de CDA-fractie stellen vast dat in Europees verband is afgesproken
dat landen als Nederland juist voldoende tijd wordt gegund hun wetgeving aan
te passen. In de nota naar aanleiding van het verslag stelt de regering dat
het uitermate lastig is de verwachte positieve effecten kwantitatief te onderbouwen.
Deze leden hebben hier op zich enigszins begrip voor. De regering heeft echter
aangekondigd dat in haar opdracht een onderzoek wordt verricht naar de relatie
tussen beschermingsconstructies en economische prestaties van Nederlandse
ondernemingen, waarbij ook een vergelijking met buitenlandse ondernemingen
zal worden gemaakt. Wanneer wordt dit onderzoek afgerond?Recent kondigden de effectenbeurzen van Amsterdam, Brussel en Parijs een
fusie aan. Bij de totstandkoming van het compromis inzake beschermingsconstructies
was de AEX een belangrijke gesprekspartner. Hoe luidt het oordeel van de nieuwe
effectenbeurs-combinatie over het voorliggende wetsvoorstel? Verwacht de regering
relevante aanpassingen in het beursreglement? Zo ja, welke? Het voorliggende
wetsvoorstel hangt samen met de in voorbereiding zijnde Nota inzake het structuurregime,
in die zin dat het voorliggende wetsvoorstel de verhouding tussen organen
van de structuurvennootschap beïnvloedt. De leden van de CDA-fractie
stellen dat het gevaar zou kunnen ontstaan dat een versnipperde aanpak leidt
tot onevenwichtigheden in de gebalanceerde verhouding tussen de organen. Is
het niet beter nadere «overall» visie te ontwikkelen? Wat is het
standpunt van de regering ten aanzien van het oordeel van de Sociaal Economische
Raad inzake «corporate governance»?De leden van de CDA-fractie streven een «stakeholder economy»
waarin niet alleen de belangen van de aandeelhouder, maar ook die van werknemers,
afnemers, toeleveranciers, het nationale belang en waarden als bijvoorbeeld
milieu, mensenrechten, verantwoordelijkheid, kwaliteit van de samenleving,
rechtvaardigheid en fatsoenlijk zakendoen in alle openheid tot hun recht komen.
Deze leden stellen vast dat er door anderen eveneens aandacht is gevraagd
voor de positie van werknemers bij een vijandelijke overnamepoging, en voor
de opmerkingen van de gecombineerde commissie vennootschapsrecht
van de Nederlandse orde van advocaten en de Koninklijke notariële beroepsorganisatie.
De gecombineerde commissie stelde dat er alle aanleiding is in de toets van
artikel 359f, eerste lid meer tot uitdrukking te brengen dat met de belangen
van anderen, bijvoorbeeld zij die een verweerschrift hebben ingediend, rekening
wordt gehouden. Op het verzoek van deze leden de toets op dit punt aan te
vullen, antwoordde de regering negatief, door onder meer te stellen dat die
belangen ook tegengesteld kunnen zijn aan het belang van de vennootschap.
De ondernemingskamer zou hierdoor voor een moeilijke afweging komen te staan.
Hoe zal de voorgestelde afweging precies plaatsvinden en hoe zwaar zal de,
marginale tot integrale, toetsing door de ondernemerskamer zijn. Vindt de
regering een toetsing die rekening houdt met belangen van derden louter een
moeilijke afweging of eveneens een onmogelijke? Indien de rechter zich over
een vijandige overname moet buigen, is er naar alle waarschijnlijkheid sprake
van een fors conflict tussen diverse actoren en belangen. Waarom zou in de
toetsing dit conflict niet in volle omvang aan de orde mogen zijn? In hoeverre
vindt de regering dat toetsing louter aan het belang van de vennootschap voldoende
recht doet aan de visie van het CDA op een «stakeholder economy»?De leden van de D66-fractie hebben met belangstelling kennisgenomen van
de nota naar aanleiding van het verslag en spreken hun waardering uit voor
de uitgebreide beantwoording van de regering. Deze leden onderschrijven de
doelstelling van het voorliggende wetsvoorstel en de economische analyse die
daaraan ten grondslag ligt, zoals verwoord op blz. 8, 9 en met name 20 van
de nota naar aanleiding van het verslag. Vanuit het oogpunt van economische
ordening onderschrijven zij het voorliggende wetsvoorstel dan ook. Tegelijkertijd
hebben deze leden vragen en opmerkingen bij de manier waarop het voorliggende
wetsvoorstel de doelstelling van een beter werkende overnamemarkt en daarmee
een betere economische ordening probeert te bereiken. De leden van de fractie
van D66 vragen de regering opnieuw te bevestigen dat het niet de bedoeling
is dat invoering van het voorliggende wetsvoorstel afdoet aan de bestaande
mogelijkheden om tegen beschermingsconstructies op te treden. Zij wijzen op
de kans dat rechters zullen redeneren dat het voorliggende wetsvoorstel erkenning
inhoudt van de toelaatbaarheid van beschermingsconstructies en voor de doorbraak
daarvan een regeling bevat. Hierdoor zou voor en gedurende de overlegperiode,
voordat maatregelen op grond van dit wetsvoorstel door de ondernemingskamer
kunnen worden genomen, geen ruimte meer zijn voor rechterlijk ingrijpen. Deze
leden menen dat deze redenering onjuist zou zijn.De leden van de fractie van D66 vinden het percentage van 70% willekeurig.
Zij menen dat aanknoping bij een percentage van 66 ⅔% eerder voor de
hand ligt. Dit percentage biedt op grond van de wet de mogelijkheid aan bindende
voordrachten het bindend karakter te ontnemen. Voorts is het als versterkte
meerderheid voor statutenwijziging niet ongebruikelijk. Het onderscheid tussen
kapitaalverschaffing en stemrecht op blz. 33 van de nota naar aanleiding van
het verslag overtuigt deze leden niet. De doelstelling van het voorliggende
wetsvoorstel is juist om in bepaalde omstandigheden de verbinding tussen kapitaalverschaffing
en zeggenschap, lees: stemrecht, te herstellen, wanneer deze door beschermingsconstructies
van elkaar zijn gescheiden. Indien zeggenschap aan kapitaalverschaffing zou
zijn verbonden, dan zou een vijandige overnemer bij een tweederde meerderheid
aan bindende voordrachten de bindendheid kunnen ontnemen. Door een hoger percentage
voor ontvankelijkheid te eisen wordt voor een vijandige overnemer in feite
een strenger criterium ingevoerd dan de wet of, in veel gevallen de statuten
eisen. Dit lijkt deze leden in strijd met de, economische, doelstelling van
het wetsvoorstel barrières voor overnames juist weg te nemen. Waarom prefereert de regering een percentage van 70%, mede in het licht van
de hierboven gemaakte opmerkingen?De leden van de fractie van D66 merken op dat de regering in de nota naar
aanleiding van het verslag, meer dan in de memorie van toelichting, de nadruk
legt op de functie van de wachtperiode van een jaar om overleg tussen overnemer
en doelwitvennootschap te bewerkstelligen. Volgens deze leden ligt de bescherming
tegen ongewenste overnames vooral in de beoordeling van de beleidsplannen
van de overnemer door de ondernemingskamer en niet in de overlegperiode of
de ontvankelijkheidvereisten. Zij blijven daarom bezwaren houden tegen de
wacht- of overlegperiode van een jaar. Deze leden merken nogmaals op dat een
vijandige overnemer er belang bij heeft tot overeenstemming te komen, ook
zonder een overlegperiode. De SER Fusiecode eist dit en het voorliggende wetsvoorstel
bevat in art. 359f, tweede lid een bewijsvermoeden dat een overnemer tot overleg
zal aanzetten. Wanneer een overnemer een belang van 70% heeft opgebouwd dan
zal bij serieuze overnemers overleg reeds lang hebben plaatsgevonden. Immers,
al voordat een belang van 50% is opgebouwd, is er in feite al sprake van een
overnamesituatie. Het instellen van een verzoek op grond van art. 359b geeft
dan ook aan dat overleg al mislukt is. Gedurende de looptijd van de procedure
bestaat bovendien bij de ondernemingskamer reeds de mogelijkheid van verder
overleg. In deze omstandigheden is het instellen van een overlegperiode van
een jaar voor alle verzoeken een wel zeer bot instrument om het beperkte doel
van overleg te bereiken, zo stellen deze leden. Indien bijvoorbeeld een serieuze
overnemer reeds bij het verwerven van een belang van ongeveer 30% zijn beleidsvoornemens
volledig aan de doelwitvennootschap zou hebben geopenbaard en in overleg zou
zijn getreden over een fusie zonder dat dit tot overeenstemming heeft geleid,
omdat er bijvoorbeeld verschillen van mening bestaan over het te voeren beleid,
dan nog zou deze bona fide overnemer ten behoeve van overleg een jaar moeten
wachten. De leden van de fractie van D66 menen dat met name voor een dergelijk
geval de overlegperiode van een jaar niet nodig is. Integendeel, zo stellen
zij, juist in het geval van een bona fide overnemer zou een snelle oplossing
voor zowel de vennootschap als de aandeelhouders van beide vennootschappen
beter zijn. Gedurende de overlegperiode bestaat immers een situatie waarin
elke handeling van het bestuur van de vennootschap, die de plannen of de belangen
van de grootaandeelhouder negatief zou kunnen beïnvloeden, aanleiding
kan zijn voor conflicten. Dit zal waarschijnlijk weer resulteren in veel juridische
procedures. Voorts weten noch de bij de doelwitvennootschap betrokkenen, noch
de bij de overnemer betrokkenen, waaronder werknemers, waar zij aan toe zijn.
De overlegperiode werkt voor alle overnames een aanzienlijke barrière
op, die de effectiviteit van het voorliggende wetsvoorstel onderuithaalt.
In de brief van 5 oktober 1999 stelt de minister dat indien een openbaar bod
gedaan zou moeten worden, er gedurende de termijn van een jaar sprake is van
een aanzienlijk kapitaalbeslag. Het is de vraag, zo stelt de minister vervolgens,
of hierdoor niet de facto een zeer aanzienlijke barrière tegen overnames
wordt opgeworpen, hetgeen ertoe kan leiden dat economisch efficiënte
overnames geen doorgang vinden, door een te groot financieel risico. De leden
van de D66-fractie onderschrijven deze analyse, die naar hun mening vrijwel
naadloos aansluit op hun opmerkingen in het verslag daaromtrent. Zij vragen
echte waarom deze analyse wel van toepassing zou zijn indien een openbaar
bod op 100% van de aandelen moet worden uitgebracht, terwijl zij niet van
toepassing is op de overnemer die 70% van de aandelen moet houden om een verzoek
als bedoeld in art. 359b te doen. Deze leden zijn van mening dat 70% van het
kapitaal van een beursfonds eveneens vrijwel altijd een aanzienlijk kapitaalbeslag
opleveren. De leden van de fractie van D66 zijn van mening dat indien de regering
erkent dat de overlegperiode van een jaar inderdaad voor alle overnames, ook
economisch efficiënte, een barrière opwerpt, dat de regering dan
zal moeten toegeven dat de overlegperiode van een jaar de effectiviteit
van het voorliggende wetsvoorstel ondergraaft. Het lijkt deze leden voorts
dat de regering in de hierboven aangehaalde passage erkent dat de overlegperiode
het risico van de financiering van een overname juist doet toenemen. In de
memorie van toelichting wordt echter gesteld dat de overlegperiode echter
juist bedoeld is om risicovolle financieringen te ontmoedigen, omdat de regering
«asset strippers» met risicovolle financieringen associeert. Het
is de vraag of door dit extra risico niet alle vijandige overnames door serieuze
ondernemers worden ontmoedigd, terwijl slechts die overnemers die bereid zijn
deze risico's te lopen de mogelijkheden van het voorliggende wetsvoorstel
zullen benutten.De leden van de D66-fractie zijn het met de regering eens dat overleg
te verkiezen is boven procederen. Het voorliggende wetsvoorstel en andere
regelingen bevatten daarvoor reeds «incentives». Indien de regering
meent dat deze incentives niet voldoende zijn, dan zou overleg ook op een
andere manier bevorderd kunnen worden, waarbij aangesloten kan worden op alle
omstandigheden van het geval, zo stellen deze leden. Zij denken daarbij aan
de mogelijkheid voor de ondernemingskamer een afkoelingsperiode te gelasten
indien een verzoek als bedoeld in art. 359b zou worden ingediend en de doelwitvennootschap
aannemelijk kan maken dat onvoldoende overleg heeft plaatsgevonden, of dat
onvoldoende informatie is verschaft om een standpunt te bepalen. Gedurende
de afkoelingsperiode zou het verzoek aangehouden kunnen worden. Indien echter
duidelijk is dat reeds voldoende overleg heeft plaatsgevonden, of dat overleg
bij voorbaat kansloos is, dan kan de ondernemingskamer op korte termijn het
verzoek behandelen. Een dergelijke afkoelingsperiode zou een snelle beslissing
mogelijk maken, hetgeen beter is voor alle betrokken partijen. Het komt de
leden van de D66-fractie voor dat indien geoordeeld wordt dat in deze regeling,
naast de bepaling in art. 359f, tweede lid onder e, overleg gestimuleerd moet
worden, een dergelijke afkoelingsperiode op maat gesneden oplossingen mogelijk
maakt die zowel effectiever zijn in het bevorderen van overleg als de effectiviteit
van dit wetsvoorstel beduidend minder aantasten. Een dergelijke afkoelingsperiode
zou bovendien niet resulteren in een extra beroep op de rechter. Dit wordt
immers slechts naar voren gehaald, omdat hoe dan ook een verzoek als bedoeld
in art. 359b zal worden gedaan. Voorts zal naar verwachting juist de overlegperiode
veel procedures uitlokken, zo stellen deze leden. Heeft, indien voldoende
overleg heeft plaatsgevonden voor indiening van een verzoek als bedoeld in
art. 359b, een snelle beslissing op een verzoek als bedoeld in art. 359b de
voorkeur boven een wellicht nodeloze overlegperiode van een jaar? Biedt de
periode voorafgaand aan het verkrijgen van een belang van 70%, alsmede de
looptijd van de procedure, niet reeds voldoende tijd voor overleg? Hoe beoordeelt
de regering een wijziging van het voorstel de ondernemingskamer de mogelijkheid
te geven ten behoeve van overleg een afkoelingsperiode in te stellen, zo vragen
de leden van de D66-fractie.De leden van de D66-fractie wijzen op een aantal mogelijkheden waarmee
een vennootschap zich aan de werking van het voorliggende wetsvoorstel zou
kunnen ontrekken, of de werking van zou kunnen bemoeilijken. Zo stellen zij
dat er de mogelijkheid is een vennootschap zo in te richten dat de beleidsvoornemens
van de overnemer in ieder geval zullen moeten voldoen aan de zwaardere toets
van art. 359f, derde lid. De «ja, tenzij» opzet van art. 359f
, eerste lid, jo 359c zal dan ook vaak niet opgaan. Zoals nu al vaak het geval
is, zullen veel vennootschappen niet alleen beschermingsconstructies toepassen
die met behulp van art. 359c kunnen worden doorbroken. Zodra een beschermingsconstructie
is toegepast die slechts met behulp van artikel 359d kan worden doorbroken,
geldt in feite niet meer het «ja tenzij» van de toets van art.
359f, eerste lid jo 359c, maar het «nee, tenzij» van de toets
van art. 359f, derde lid jo 359d. In antwoord op vragen van de leden van de
D66-fractie stelt de regering dat, teneinde een vijandige overname
te voorkomen, het mogelijk is juist beschermingsconstructies te kiezen die
slechts met behulp van de tweede toets kunnen worden opgeheven. Zij meent
dat dat in het algemeen niet vaak voorkomt en dat bij de inrichting van een
vennootschap andere belangen eveneens meespelen. Deze leden zijn het daarmee
eens, maar menen echter dat indien dit voorstel wet zou worden het waarschijnlijk
is dat vennootschappen die overwegen naar de beurs te gaan, hun interne structuur
mede op basis van deze wet zullen inrichten. In die zin zou juist door het
voorliggende wetsvoorstel gekozen kunnen gaan worden voor beschermingsmaatregelen
die slechts opgeheven kunnen worden met behulp van de zwaardere toets, een
reden waarom deze leden vroegen of beschermingsmaatregelen, die slechts met
behulp van art. 359d doorbroken kunnen worden, buiten overnamesituaties eveneens
tot minder zeggenschap van aandeelhouders kunnen leiden. Heeft de regering
een mening over de gevolgen van het voorliggende wetsvoorstel op de keuzes
die ondernemingen maken voor hun interne inrichting? Waarom zouden vennootschappen
na invoering niet kiezen voor beschermingsmaatregelen die slechts met behulp
van art. 359d opgeheven kunnen worden? Zal bij een overnamestrijd in de praktijk
altijd de zwaardere toets door de ondernemingskamer toegepast moeten worden,
indien een vennootschap ten minste één beschermingsconstructie
heeft die slechts met behulp van art. 359d opgeheven kan worden? Hoe beoordeelt
de regering in dat licht de mogelijkheid dat nieuwe beschermingsconstructies
uitgevonden zullen worden die in het geheel niet, of slechts met behulp van
de zwaardere toets van art. 359d doorbroken kunnen worden? Hoe beoordeelt,
zo vragen de leden van de fractie van D66, de regering in dat verband bijvoorbeeld
«high/ low voting stock», waarbij aan aandelen met dezelfde economische
rechten en dezelfde prijs aanzienlijke verschillen in stemrecht toekomen?Deze leden denken voorts dat het «ja, tenzij» van art. 359f,
eerste lid, eenvoudig te omzeilen zal zijn door beschermingsconstructies niet
meer in de moedervennootschap aan te brengen, maar in dochtervennootschappen
en/of werkmaatschappijen. Zij stellen vast dat volgens de tekst van het voorliggende
wetsvoorstel de uitgifte van beschermingsprefs door een 100% dochter van een
naamloze vennootschap slechts doorbroken kan worden met behulp van de zware
toets van art. 359d. Het lijkt de leden van de D66-fractie onverdedigbaar
dat voor de doorbraak van een beschermingsconstructie bij een 100% dochter
de zwaardere toets van 359f, derde lid, geldt, terwijl voor dezelfde constructie
bij de moedervennootschap de lichtere toets van 359f, eerste lid, geldt. Zij
zouden de regering dan ook willen verzoeken in ieder geval voor die gevallen
waarin het een 100% dochter betreft de toets van artikel 359f, eerste lid,
toe te laten passen op de in art. 359c genoemde maatregelen en zonodig het
voorliggende wetsvoorstel aan te passen.Ten aanzien van dochtermaatschappijen waarvan minder dan 100% in handen
van de doelwitvennootschap is ligt de zaak gecompliceerder, zo stellen de
leden van de D66-fractie. Zij vragen of het de effectiviteit van het voorliggende
wetsvoorstel ten goede komt om, ongeacht de omvang van de deelnemingen van
derden in de dochter en ongeacht de aard van deze deelneming in de dochter,
de zwaardere toets van art. 359f, derde lid toe te passen. Deze leden menen
dat het relatief eenvoudig zal zijn een bevriende derde voor een gering bedrag
in een dochter te laten deelnemen om op deze manier de zware toets op de voornemens
van een vijandige bieder van toepassing te laten zijn. Hoe beoordeelt de regering
de mogelijkheid om op deze manier aan het «ja, tenzij» van art.
359f, eerste lid, te ontkomen? De leden van de D66-fractie zetten vraagtekens
bij de rechtvaardiging voor de zwaardere toets bij de doorbraak van beschermingsconstructies
bij dochtermaatschappijen. Volgens de regering wordt daarmee misbruik voorkomen
van het feit dat de ontvankelijkheidvereisten niet voor de dochtermaatschappij
gelden. Deze leden vragen hoe een overnemer die reeds 70% van
de moedermaatschappij een jaar in handen heeft gehouden, misbruik kan maken
van het gebrek aan ontvankelijkheidvereisten voor het treffen van maatregelen
in de dochter. Wanneer zou hiervan sprake zijn? Kan de regering een voorbeeld
geven? De leden van de D66-fractie merken op dat wellicht aan de werking van
het voorliggende wetsvoorstel ontsnapt kan worden door een buitenlandse dochtermaatschappij
onder de Nederlandse moedermaatschappij te brengen en daarin een beschermingsconstructie
aan te brengen. In dat verband vragen deze leden of in andere Europese landen
zoals België, Luxemburg en Duitsland beschermingsconstructies analoog
aan de Nederlandse beschermingsconstructies in een vennootschap mogelijk zijn
en doorbroken kunnen worden. In dat geval zou wellicht wel heel eenvoudig
aan de werking van het voorliggende wetsvoorstel kunnen worden ontsnapt. De
leden van de D66-fractie denken daarbij niet zozeer aan reeds genoteerde vennootschappen,
als wel aan vennootschappen die in meerdere landen van Europa genoteerd zullen
worden en derhalve relatief vrij zijn in de keuze van de nationaliteit van
hun rechtsvorm? Hoe beoordeelt de regering deze mogelijkheid?De leden van de fractie van D66 vragen of richtlijn 13 niet ook reden
moet zijn de overlegperiode van een jaar te heroverwegen en het ontvankelijkheidvereiste
te herzien. Indien de overlegperiode gehandhaafd blijft, zal na implementatie
van richtlijn 13 een verplicht openbaar bod dus ook pas na dit jaar moeten
worden opgelegd. Hoe beoordeelt de regering de kans dat op grond van Europees
recht implementatie geen stand zal houden, indien pas een verplicht openbaar
bod uitgebracht hoeft te worden als een jaar lang 70% van de aandelen wordt
gehouden? Deze leden verwijzen naar de brief van 5 oktober 1999, waarin de
minister stelt dat wellicht dan in strijd gehandeld wordt met de geest van
richtlijn 13? Indien de regering verwacht dat het voorliggende wetsvoorstel
wellicht na implementatie niet gehandhaafd kan worden, is het dan niet raadzaam
daar op te anticiperen?ARTIKELENArtikel IArtikel 359bOp blz. 32 van de nota naar aanleiding van het verslag wordt over de nieuwe
formulering van art. 359b, tweede lid, onder c opgemerkt dat de vennootschap
zal moeten aantonen dat deze restcategorie van aandelen ter financiering is
uitgegeven. De leden van de D66-fractie begrijpen dat de doelwitvennootschap
dus van alle klassen aandelen zal moeten aantonen dat deze niet ter bescherming
zijn uitgegeven. De voorliggende wettekst lijkt de stelplicht en bewijslast
op de overnemer te leggen. Deze leden onderschrijven de analyse van de regering
dat de vennootschap het beste over haar eigen aandelen informatie kan verschaffen.
Moet deze bewijslastverdeling niet in de tekst worden opgenomen?Op blz. 43 wordt ingegaan op een vraag van de leden van de D66-fractie
over de periode voorafgaand aan het bereiken van de 70%-grens. De regering
stelt dat de uitgifte van aandelen voorafgaand aan het bereiken van 70% ontvankelijkheid
niet in de weg hoeft te staan. Daarbij wijst zij onder andere op het feit
dat op grond van het voorkeursrecht de overnemer gewone volgestorte aandelen
kan nemen, om zijn percentage stabiel te houden. Deze leden zijn van mening
dat in veel gevallen het bestuur van een vennootschap op grond van art. 2:96a,
zesde lid BW de mogelijkheid heeft het voorkeursrecht uit te sluiten. De daarvoor
bedoelde machtiging wordt vaak routinematig gevraagd en verkregen door het
bestuur van een vennootschap voor een periode van anderhalf tot vijf jaar. Bestaat derhalve toch niet een mogelijkheid het voor een overnemer
moeilijker te maken de 70%-grens te bereiken? Is de regering van mening dat
uitgifte van gewone aandelen, waarbij het voorkeursrecht op grond van art.
2:96a, zesde lid is uitgesloten, deze aandelen hoogstwaarschijnlijk kwalificeert
als uitgegeven overwegend ter bescherming? Zo nee, zou het antwoord anders
luiden als de aandelen tegen een lagere prijs dan de marktwaarde zijn uitgegeven,
bijvoorbeeld tegen nominale waarde?Artikel 359cDe leden van de D66-fractie vragen hoe prioriteitsaandelen in de maatregelen
van art. 359c en 359d passen. Enerzijds stelt art. 359c dat de statuten zodanig
gewijzigd kunnen worden dat de algemene vergadering zonder voordracht of goedkeuring
bestuurders kan benoemen. Deze leden fractie nemen aan dat daarmee ook een
eventueel voordrachtsrecht van de prioriteit aangetast kan en zal worden.
Anderzijds wordt op blz. 22 gesteld dat de uitgifte van prioriteitsaandelen
slechts door middel van maatregelen zoals bedoeld in art. 359d bestreken worden.
Betekent dit dat voordrachtsrechten of andere rechten voor zover deze zien
op de benoeming van bestuurders verbonden aan prioriteitsaandelen slechts
met behulp van art. 359d aangetast kunnen worden? Vallen rechten, voor zover
verbonden aan prioriteitsaandelen, met betrekking tot de benoeming van bestuurders
en commissarissen onder art. 359c of 359d?Artikel 359dBegrijpen de leden van de D66-fractie het goed uit blz. 46 dat bijvoorbeeld
een contractuele afspraak om tegen nominale waarde aandelen te nemen indien
een derde partij een bepaald belang in de vennootschap verwerft niet aangetast
kan worden? Immers, een dergelijke uitgifte raakt de interne structuur niet,
alhoewel het belang van de grootaandeelhouder ernstig kan verwateren. Zelfs
indien de aldus uitgegeven of verkochte aandelen niet meegeteld worden voor
de berekening van de 70% kan een overnemer daarvan last hebben, bij voorbeeld
indien hij deze aandelen bij een al dan niet verplicht openbaar bod dient
op te kopen tegen een, waarschijnlijk, hogere prijs, waardoor de kosten van
de overname aanzienlijk toenemen. Wat is de reactie van de regering hierop?Artikel 359fDe leden van de D66-fractie vragen of zij uit blz. 52 moeten afleiden
dat art. 359f onder a ziet op alle meldingen op grond van de Wet melding zeggenschap
in ter beurze genoteerde vennootschappen 1996 (WMZ), dus eveneens meldingen
die geen betrekking hebben op de doelwitvennootschap? Zou het meer voor de
hand liggen dit bewijsvermoeden te beperken tot WMZ-meldingen in de doelwitvennootschap,
om daarmee sluipovernames te ontmoedigen? Indien dit bewijsvermoeden niet
beperkt is tot de doelwitvennootschap, zou enige tijdslimiet moeten gelden?Artikel 359gDe regering is uitgebreid ingegaan op de mogelijkheden om op grond van
het voorliggende wetsvoorstel tot herziening van het procesrecht voor burgerlijke
zaken geheimhouding en/ of vertrouwelijkheid van gegevens te waarborgen. In
hoeverre bestaan deze mogelijkheden al? Artikel IIDe leden van de VVD fractie vragen meer helderheid omtrent de overgangsbepaling
in artikel II van het voorliggende wetsvoorstel. Het verzoek van een houder
van aandelen die al dan niet tezamen met zijn dochterondernemingen ten minste
70% van het geplaatste kapitaal verschaft, kan niet eerder dan één
jaar na inwerkingtreding van het wetsvoorstel een verzoek bij de ondernemingskamer
indienen. In de nota naar aanleiding van het verslag wordt gesproken over
«niet onmiddellijk na de inwerkingtreding». Wat is de reden van
deze discrepantie?De voorzitter van de commissie,Van HeemstDe griffier voor dit verslag,KroesXNoot1Samenstelling: Leden: Van de Camp (CDA), Biesheuvel (CDA),
Swildens-Rozendaal (PvdA), Scheltema-de Nie (D66), Kalsbeek-Jasperse (PvdA),
Zijlstra (PvdA), Apostolou (PvdA), Middel (PvdA), Van Heemst (PvdA), voorzitter,
Dittrich (D66), ondervoorzitter, Rabbae (GL), Rouvoet (RPF), Van Oven (PvdA),
O. P. G. Vos (VVD), Van Wijmen (CDA), Patijn (VVD), De Wit
(SP), Ross-van Dorp (CDA), Niederer (VVD), Nicolaï (VVD), Halsema (GL),
Weekers (VVD), Van der Staaij (SGP), Wijn (CDA), Vacature (VVD).Plv. leden: Balkenende (CDA), Verhagen (CDA), Wagenaar (PvdA), Van Vliet
(D66), Arib (PvdA), Duijkers (PvdA), Kuijper (PvdA), Albayrak (PvdA), Barth
(PvdA), Hoekema (D66), Karimi (GL), Schutte (GPV), Santi (PvdA), Van den Doel
(VVD), Rietkerk (CDA), Rijpstra (VVD), Marijnissen (SP), Buijs (CDA), Van
Baalen (VVD), Van Blerck-Woerdman (VVD), Oedayraj Singh Varma (GL), De Vries
(VVD), Van Walsem (D66), Eurlings (CDA), Kamp (VVD). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-25732-12.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl