Naar een veiliger samenleving; Brief ministers en staatssecretaris met het veiligheidsprogramma "Naar een veiliger samenleving"
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-08 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 28684, nr. 1

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

26-11-2002

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2002-2003

28684 nr. 1

16-10-2002

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekeningLichaamNAAR EEN VEILIGER SAMENLEVINGInhoudsopgave SAMENVATTINGUitdaging en doelstellingAnalyse knelpuntenVeiligheidsstrategiePrioriteiten in de strafrechtelijke aanpakPrioriteiten op het terrein van toezicht en preventieMaatregelen ter bevordering van de kwaliteit van de leefomgevingStrategie: de inzet van middelenDe samenwerking met de partnersBeoogde resultatenSturing van het veiligheidsprogrammaVoortgangPARAGRAAF 1: INLEIDINGPARAGRAAF 2: DE HANDSCHOEN OPGEPAKT2.1 Inleiding2.2 Hoofdlijnen van het veiligheidsbeleid2.3 BeleidsaccentenDe stelselmatige daderDe risicojongere2.4 Beoogde effecten van het beleidOphelderingspercentage2.5 Opzet van het veiligheidsprogrammaPARAGRAAF 3: AANPAK VAN CRIMINALITEIT3.1 Inleiding3.2 Stelselmatige dadersLangduriger detentie of toezichtTerugdringen recidive; intensiveren reïntegratie
en toezicht ex-gedetineerdenTerugdringen recidive onder verslaafden en/of psychiatrische
criminelen; nazorg3.3 Risicojongere3.4 Versterking van de algemene criminaliteitsbestrijdingFase van de aangifteVerruiming mogelijkheden voor aangiftePolitiële reactie bij aangifteInschakeling burgers en bedrijfsleven bij aangifte en
opsporingFase van de opsporingVersterking rechercheOpsporing criminele illegale vreemdelingenInrichting nationale en bovenregionale rechercheFase van de vervolgingVergroting effectiviteitMeer en executabele OM-afdoeningenVersterking rol OM bij executieVersterken samenwerking ketenpartnersFase bij de rechtsprekende machtVersterking van de rechtsprekende machtBeter benutten zittingscapaciteitVerbeteringen in het strafprocesCapaciteitsbeslag vreemdelingenzakenOverige maatregelen rechtsprekende machtFase van de detentieVergroting van de detentiecapaciteitVergroting van de doelgerichtheid van bewaring en sanctietoepassingCapaciteit vreemdelingenbewaring3.5 Randvoorwaarden3.6 Beoogde resultatenPARAGRAAF 4: ZICHTBAAR HANDHAVEN4.1 InleidingDeze paragraaf behandelt:4.2 MaatregelenStructurele extra aandacht voor onveilige gebiedenAanpak onveiligheid in het openbaar vervoerJustitie in de buurtUrgentiegebiedenBestrijding voetbalvandalismeUitbreiding bevoegdheden illegaal wapenbezitIdentificatieplichtVersterking van de bestuurlijke handhavingGemeentelijk cameratoezichtAanscherpen van het beleid ten aanzien van coffeeshops
en de huisteelt van nederwiet4.3 RandvoorwaardenEenduidig beeld van de veiligheidssituatieLokale veiligheidswensen in regionale beleidsplannen politieGemeentelijk inbrengrechtVeiligheid als vierde pijler binnen het grote stedenbeleidPARAGRAAF 5: BEVORDEREN KLIMAAT VAN VEILIGHEID5.1 InleidingDeze paragraaf behandelt:5.2 MaatregelenWijkgerichte aanpak van veiligheidHuiselijk geweldMaatregelen gericht op jeugdigenEénloket benaderingMaatregelen in publiek-private samenwerkingBeveiliging diefstalgevoelige apparatenOpenbaarheid «gestolen goederen register»Uitbreiding cameratoezicht en beveiliging in semi-publieke
ruimtesKeurmerk veilig wonenKwaliteitsmeter veilig uitgaanKeurmerk veilig ondernemenPremiedifferentiatie bij preventieve maatregelenStimulering van veiligheidsbevorderende initiatievenPARAGRAAF 6: ALGEMENE RANDVOORWAARDENBeheersrol minister van BZKGezagsrol minister van justitie ten aanzien van de opsporingVerbetering doelmatigheid in de ketenDe politie arbeidsorganisatieToetsing en aanpassing wet- en regelgevingOpleidingen en loopbaanbeleid politieOpleidingscapaciteit LSOPOverdracht algemene hulpverleningstaken politieLimitering inzet politie bij evenementenPARAGRAAF 7: STURING, VOORTGANG EN EVALUATIE7.1 Sturing en voortgang7.2 Monitoring en evaluatieLandelijke en regionale convenantenMetenSamenvattendMeten van prestatiesMeten van effectenEvaluatiesBijlagenBIJLAGE 1 Maatregelen met tijdpaden en actorenBIJLAGE 2 WetgevingskalenderStrafprocesrechtWetsvoorstel OM-afdoeningWetsvoorstel herziening betekeningsvoorschriftenStroomlijning van de procedure in hoger beroepWetsvoorstel invoering telehorenWetsvoorstel elektronische aangifteMaterieel strafrechtPenitentiair- en sanctierechtWetsvoorstel verruiming toepassing penitentiair programma
en elektronisch toezicht (28 420)PolitieVoorstel van wet tot wijziging van de Politiewet 1993
in verband met ICT Politie en samenwerkingsvoorzieningenVoorstel van wet tot wijziging van de Politiewet 1993
in verband met aanpassing van de regelingen voor bijstandBestuurVoorstel van wet tot wijziging van de Gemeentewet in verband
met de invoering van regels omtrent het gebruik van camera's ten behoeve van
toezicht op openbare plaatsen (cameratoezicht op openbare plaatsen)Voorstel van wet tot invoering van urgentiegebiedenVoorstel van wet tot uitbreiding bestuurlijke handhavingBIJLAGE 3 FinanciënInleidingTabel intensiveringen Toelichting intensiveringen1. Sanctiecapaciteit2. Aanpak doorloopijden3. Jeugdcriminaliteit/veelplegers4. Keteneffecten5. Boetes en transacties6. Sterktegroei politie7. Kwaliteit Politie8. Politieonderwijs9. Rampenbeheersing & Brandweer10. Douane en Kmar
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 28684Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 169 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
28 684Naar een veiliger samenlevingnr. 1BRIEF VAN DE MINISTERS VAN BINNENLANDSE ZAKEN EN KONINKRIJKSRELATIES
EN VAN JUSTITIE EN DE STAATSSECRETARIS VAN BINNENLANDSE ZAKEN EN KONINKRIJKSRELATIESAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-Generaal's-Gravenhage, 16 oktober 2002Hierbij bieden wij u aan het veiligheidsprogramma «Naar een veiliger
samenleving».1 Met dit programma wordt uitvoering
gegeven aan de aankondiging in het strategisch akkoord van een ambitieus programma
van maatregelen gericht op het terugdringen van criminaliteit en overlast
en de bevordering van de veiligheid in Nederland.Het programma «Naar een veiliger samenleving» geeft aan welke
concrete doelstellingen het kabinet voor 2006 nastreeft en hoe het kabinet
die doelstellingen wil bereiken.Met de toezending van het op 11 oktober vastgestelde veiligheidsprogramma
aan uw Kamer komen wij tevens tegemoet aan het verzoek tot toezending van
het programma aan de Vaste Commissie voor Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties
en voor Justitie d.d. 10 oktober jl.«Naar een veiliger samenleving» is tot stand gekomen in overleg
met vertegenwoordigers van de verschillende maatschappelijke geledingen van
wie inspanningen worden verwacht bij de aanpak van criminaliteit en overlast.Met deze partners in de veiligheidsketen bestaat op hoofdlijnen overeenstemming
over de inzet en de aanpak die het kabinet voorstaat. Zij hebben een constructieve
inbreng geleverd, die is betrokken bij de opstelling van dit veiligheidsprogramma. Ook de verdere uitwerking en uitvoering van het veiligheidsprogramma krijgt
in nauw overleg en samenwerking met de ketenpartners gestalte.De Minister van Justitie,J. P. H. DonnerDe Minister van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties,J. W. RemkesDe Staatssecretaris van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties,R. H. Hessing NAAR EEN VEILIGER SAMENLEVINGInhoudsopgave Samenvatting4   Paragraaf 1:
Inleiding10   Paragraaf 2:
De handschoen opgepakt112.1Inleiding112.2Hoofdlijnen van het veiligheidsbeleid112.3Beleidsaccenten14 2.4Beoogde effecten van het beleid16 2.5Opzet van het veiligheidsprogramma17   Paragraaf 3:
Aanpak van criminaliteit193.1Inleiding193.2Stelselmatige daders19 3.3Risicojongere193.4Versterking van de algemene criminaliteitsbestrijding223.5Randvoorwaarden31 3.6Beoogde resultaten31   Paragraaf 4:
Zichtbaar handhaven344.1Inleiding34 4.2Maatregelen344.3Randvoorwaarden37 4.4Beoogde resultaten39   Paragraaf 5:
Bevorderen klimaat van veiligheid405.1Inleiding405.2Maatregelen40 5.3Beoogde resultaten44   Paragraaf 6:
Algemene randvoorwaarden45   Paragraaf 7:
Sturing, voortgang en evaluatie507.1Sturing en voortgang50 7.2Monitoring en evaluatie52    Bijlage
1 Maatregelen met tijdpaden en actoren55Bijlage
2 Wetgevingskalender59Bijlage
3 Financiën61SAMENVATTINGUitdaging en doelstellingNederland moet veiliger. De door veel mensen ervaren onveiligheid is ontoelaatbaar.
De ergernis over berovingen, geweld, vernielingen en overlast is vaak zeer
groot, evenals het materiële en immateriële leed. Dit was de duidelijke
boodschap die tijdens de verkiezingen centraal heeft gestaan. Het kabinet
ziet het als een centrale beleidsopdracht om werk te maken van deze indringende
roep vanuit de samenleving. Daartoe heeft het kabinet, in lijn met de afspraken
in het strategisch akkoord, dit programma van maatregelen vastgesteld. Het
programma «Naar een veiliger samenleving» geeft aan welke concrete
doelstellingen het kabinet voor 2006 nastreeft en hoe het kabinet die doelstellingen
wil bereiken.De bevordering van de veiligheid is een gezamenlijke inspanning van een
ieder. Dit plan vraagt een grote inzet van alle instanties en diensten –
zowel op rijks-, provinciaal als gemeentelijk niveau – die hierin een
rol vervullen, maar evenzeer van de burger en het bedrijfsleven om vanuit
hun verantwoordelijkheid een bijdrage te leveren aan de verbetering van de
veiligheid in ons land. Het kabinet neemt nu het voortouw en kan op het realiseren
daarvan worden aangesproken.Doelstelling voor dit kabinet is dat de handhaving en criminaliteitsbestrijding
door de overheid weer naar behoren wordt uitgevoerd. Het vastgestelde tekort
in de rechtshandhaving moet daarom fors worden teruggedrongen. Voorts beoogt
het kabinet met dit programma een forse reductie van de criminaliteit en de
overlast in de openbare ruimte. Het beleid van het kabinet voorziet daartoe
in een gerichte aanpak met een duidelijk accent op specifiek benoemde groepen
en gebieden.Analyse knelpuntenOm een doelmatig veiligheidsbeleid uit te zetten voor de toekomst is het
belangrijk te weten wat op dit moment de belangrijkste knelpunten zijn in
het Nederlandse veiligheidssysteem. Waar schort het aan?Het kabinet is van oordeel dat de volgende knelpunten zijn aan te wijzen.• In de eerste plaats is momenteel sprake van een onwenselijke versnippering
van de (krachten van) betrokken instanties, mensen en middelen met als gevolg
een te geringe effectiviteit in het optreden, met name in de gebieden en op
de terreinen waar de problemen zich bij uitstek voordoen. De gepleegde inzet
van de ene partner wordt (te) vaak als gevolg van tekorten in capaciteit of
door kortsluiting met (optreden van) andere partners tenietgedaan.• In de tweede plaats is sprake van duidelijke tekorten in de handhaving
door de overheid. Zo blijven 80 000 zaken met opsporingsindicatie die
de politie ter ore komen, op de plank liggen zonder dat deze een adequate
justitiële reactie verkrijgen. Daarnaast is sprake van gebrek aan onder
meer officieren, rechters en cellen waardoor de justitiële reactie niet
of niet tijdig op de aanhouding van de dader volgt.• In de derde plaats is sprake van een te weinig zichtbare aanwezigheid
van de bij veiligheid direct betrokken overheden en andere betrokkenen –
burgers, bedrijfsleven – in de publieke ruimte. Er is momenteel sprake
van een op onderdelen te lang volgehouden gedoogcultuur en «tolerantie»
ten opzichte van criminogeen en over lastgedrag in de (semi)-publieke ruimte.
Hiermee is de burger rekening gaan houden. De eerste correctie op regelovertredend
gedrag betreft vaak een strafrechtelijke. Het strafrecht is hierdoor
vaak niet de laatste maar de eerste schakel in de handhaving.De gevolgen hiervan zijn dat veiligheidsproblemen die het sterkst bijdragen
aan het gevoel van onveiligheid bij de burger onvoldoende worden aangepakt.
De pakkans is en blijft laag, waardoor met name de stelselmatige daders, de
meer- en veelplegers die circa 60% van de totale criminaliteit voor hun rekening
nemen, nauwelijks geremd worden. Deze verdachten staan – eenmaal gepakt
en bestraft – weer snel op straat en dan begint het spel weer van voren
af aan. De negatieve uitstraling hiervan op anderen, met name op jongeren
in de gevarenzone en jeugdige criminelen is groot.VeiligheidsstrategiePolitiek is keuzes maken. In de strategie van het kabinet is als hoofdprioriteit
gekozen voor het veiliger maken van de publieke ruimte. Concreet leidt dit
tot een aantal speerpunten:• Het aanpakken van de stelselmatige dader en van de jeugd-criminaliteit;• Het versterken van de opsporing en de handhaving;• Het versterken van het zichtbare toezicht en de controle in de
publieke ruimte;• Het intensiveren van gerichte preventieprojecten.Prioriteiten in de strafrechtelijke aanpakDit betekent dat met voorrang zaken, die zich afspelen in de openbare
ruimte, zoals openlijk geweld, straatroven, vernielingen, misdragingen in
het openbaar vervoer, en overtredingen door jeugdigen gepleegd, door politie
en justitie worden aangepakt.Daarbinnen kiest het kabinet voor een aanpak, die erop gericht is om de
categorie die hier de meeste schade aanricht ook als eerste aan te pakken.
De meeste overlast en schade wordt veroorzaakt door degenen, die stelselmatig
en voortdurend strafbare feiten plegen en op deze wijze de samenleving schade
aanbrengen en de rechtsorde ondermijnen. Het kabinet is van plan deze groep
sneller te pakken en langduriger te detineren en voorzieningen te creëren
die moeten leiden tot vermindering van recidive.De tweede categorie, waarnaar de aandacht uitgaat is de jeugdige. De aanpak
is er allereerst op gericht te voorkomen dat jeugdigen in een milieu komen
waar het plegen van strafbare feiten onderdeel van de cultuur is geworden.
Het onderwijs vervult hierbij een belangrijke rol. Schoolverzuim drastisch
terugbrengen en veiligheid op scholen garanderen zijn daarvan twee voorbeelden.
Het kabinet zal nog met een nadere uitwerking komen voor de maatregelen ter
voorkoming van schooluitval, jeugdzorg en drugsverslaving. Als jeugdigen de
fout ingaan, is lik op stuk belangrijk. Bij recidive stelt het kabinet een
hardere repressieve aanpak voor. In paragraaf 3 van het veiligheidsprogramma
wordt deze aanpak verder uitgewerkt.Prioriteiten op het terrein van toezicht en preventieEen tweede lijn in dit programma is de versterking van het toezicht en
de controle op de diverse terreinen van onze samenleving. Uitgangspunt voor
het kabinet is dat iedere burger de spelregels onderschrijft en bereid is
deze na te komen. Het is in het bijzonder de gemeente die een eerste taak
heeft om passende maatregelen te nemen. Speerpunten zijn het scherper
toezicht houden op straat, en het strikter handhaven van het vergunningenbeleid,
mede gericht op integriteit, op het gebied van openbare orde en veiligheid,
zoals horeca-inrichtingen, coffeeshops, prostitutiebedrijven, alsmede het
handhaven van regels, voorschriften en vergunningvoorwaarden op dit terrein.
In de paragrafen 4 en 5 van het Veiligheidsprogramma wordt dit verder uitgewerkt.Maatregelen ter bevordering van de kwaliteit van de leefomgevingEen derde lijn betreft de bevordering van een veilige leefomgeving. Scholen,
gemeenten en hulpverleningsinstellingen spelen hierin een belangrijke rol.
Maar de regering wil ook nadrukkelijk de eigen verantwoordelijkheid van iedere
burger voor de naleving van wet- en regelgeving hierin onderstrepen. Dit onderwerp
vormt een belangrijk thema in het maatschappelijk debat over normen en waarden.
In overleg met maatschappelijke organisaties en bedrijfsleven zullen afspraken
worden gemaakt om die verantwoordelijkheid van de burger te bevestigen.Deze aanpak vergt herprioritering op de inzet van mensen en middelen.
Dit betekent niet dat andere zaken geheel blijven liggen. Ook al staat de
lokale veiligheid in dit programma centraal, de zware criminaliteit blijft
evenzeer een punt van aandacht voor dit kabinet. De vorming van een nationale
recherche is daarvan een voorbeeld. En ook op lokaal niveau zullen de betrokken
partners, gegeven de beleidsaccenten die het kabinet legt, afwegingen moeten
maken over de inzet van mensen en middelen op thema's die voor het lokale
niveau van belang zijn.Strategie: de inzet van middelenHiervoor zijn de speerpunten van de veiligheidsstrategie aangegeven. Vervolgens
is de vraag met welke middelen het kabinet de doelstellingen wil realiseren.
Het betekent voor dit kabinet dat de verhoogde productie op het terrein van
preventie alsmede van toezicht, opsporing vervolging en afstraffing wordt
bereikt met extra inzet, extra middelen en met efficiënter werken.Het kabinet heeft in het Strategisch Akkoord € 800 miljoen (waarvan € 100
miljoen voor tegenvallers) voor het thema veiligheid gereserveerd, wat neerkomt
op een reële groei van 13% tot 2006. Bij de Algemene Politieke Beschouwingen
is daar naar aanleiding van de motie Zalm eenmalig € 130 miljoen
bij gekomen waarvan € 20 miljoen structureel. Daardoor kunnen 4000
agenten meer worden opgeleid en 5000 meer plaatsen voor sanctie en bewaring
worden gecreëerd. Op basis van de periode 1989–2001 is bekend dat
geld alleen niet voldoende is. Er zal ook anders en ook productiever gewerkt
moeten worden. Daardoor wordt extra ruimte gecreëerd om capaciteit in
te zetten op de speerpunten van de veiligheidsstrategie.Het kabinet is bereid om een aantal onorthodoxe maatregelen te nemen om
haar doelstellingen te realiseren. Concreet gaat het onder meer om de volgende
punten:• Het creëren van urgentiegebieden waar de overheid ruimere
bevoegdheden krijgt om de verloedering tegen te gaan en het gezag te herstellen;• Het inrichten van nieuwe detentievormen voor onder meer hardnekkige
veelplegers;• De uitbreiding van de sancties voor jeugdigen;• Het efficiënter maken van de gang van zaken bij de behandeling
van strafzaken; • De versterking en aanscherping van de mogelijkheden voor een efficiënte
toezicht- en controle-uitoefening;• De verruiming van de bevoegdheden van het OM om zelf en doel-gerichter
zaken af te kunnen doen;• Minder administratief werk voor de politie, waardoor meer uren
op straat met toezicht besteed kunnen worden en meer onderzoeken kunnen worden
gestart;• De modernisering van de bedrijfsvoering van de diensten op het
gebied van onderlinge samenwerking planning, logistiek en automatisering.De samenwerking met de partnersHet kabinet kan dit programma alleen in samenwerking met de regionale
korpsen, de medeoverheden en andere betrokken partijen uitvoeren. Het kabinet
start daarom op korte termijn overleg met de korpsbeheerders om afspraken
te maken over concrete en consistente resultaatafspraken. De afspraken worden
in termen van prestaties/effecten gedefinieerd. Concentratie van het werk
op de kerntaken zal dan reeds hebben plaatsgevonden. De korpsen en gemeenten
behouden dus vrijheid om op eigen wijze de gemaakte afspraken te realiseren.
Met de andere ketenpartners – Openbaar Ministerie, rechtsprekende macht,
reclassering, gevangeniswezen – zal overleg worden gevoerd en concrete
afspraken worden gemaakt die ertoe leiden dat de gemaakte afspraken ook daadwerkelijk
geëffectueerd kunnen worden. Het kan en mag immers niet zo zijn dat het
werk van de ene schakel door een gebrek aan capaciteit of een tekortkoming
in de aansluiting op een andere schakel verloren gaat. Een integrale aanpak
staat voorop.Beoogde resultatenDe ambities van het kabinetsbeleid zijn hoog. Het gaat om het bewerkstelligen
van een trendbreuk. De huidige trend in criminaliteit en overlast moet worden
omgebogen, en dan met name voor die categorieën misdrijven en overlast
die de burger rechtstreeks raken. Het is de stellige overtuiging van dit kabinet
dat van een geconcentreerde aanpak van deze categorieën een groter effect
op de samenleving uit zal gaan. Zo zal de samenleving er ultimo 2006 daadwerkelijk
veiliger op worden: niet alleen objectief blijkend uit cijfermatige gegevens,
maar vooral ook subjectief, in de «gevoelstemperatuur» voor de
burger. Dit betekent voor de goede orde zeker niet dat criminaliteit en overlast
dan uitgebannen zijn. Het betekent wel dat ultimo 2006 naar huidige inzicht
voor de burger de voorwaarden zijn geschapen om zich aanmerkelijk veiliger
in de (semi)-openbare ruimte te kunnen bewegen. Een vermindering van criminaliteit
en overlast in de publieke ruimte met – indicatief – circa 20%
tot 25% vanaf 2006 moet aldus in het vizier komen.De inzet van het beleid is daarmee helder. Het kabinet realiseert zich
echter terdege dat elk veiligheidsbeleid vooral op lokaal niveau concreet
gestalte moet krijgen. Het is niet de landelijke overheid, het zijn in eerste
instanties de betrokken veiligheidspartners op het lokale niveau die het moeten
doen. Op tal van plaatsen worden daarvoor ook goede aanzetten gedaan. Het
kabinet wil nadrukkelijk een beroep doen op de lokale veiligheidspartners
om hun verantwoordelijkheid hierin te nemen. Wij zullen zoals hierboven aangegeven,
met hen ter uitvoering van dit veiligheidsprogramma concrete en duidelijke
afspraken maken over de in hun stad en regio te bereiken doelstellingen. Deze
zullen medio 2003 met alle partners gemaakt zijn. Richtinggevend daarbij zijn
de beleidsaccenten die dit kabinetsbeleid stelt, en op termijn het vizier
op een wenselijke reductie van 20% tot 25% in de overlast en criminaliteit.
De Rotterdamse aanpak staat ons hierbij voor ogen. Vergelijkbare
lokale initiatieven zullen worden aangemoedigd. Het kabinet van zijn kant
zal de betrokken veiligheidspartners financieel en instrumenteel ondersteunen,
zodat adequaat optreden in de publieke ruimte ook weer tot de mogelijkheden
behoort. Het kabinet zal de lokale veiligheidspartners (blijvend) aanspreken
op de gemaakte afspraken en de bereikte resultaten. Het kabinet kan en wil
ook zelf op de gemaakte concrete afspraken, de financiële en instrumentele
ondersteuning daarvan en de uiteindelijke resultaten van het beleid in landelijk
perspectief worden aangesproken en afgerekend.Om de ambities te verwezenlijken wil het kabinet de volgende middelen
en randvoorwaarden realiseren:• Voor de aanpak en langduriger detentie van de volwassen stelselmatige
dader komt een afzonderlijke voorziening en wordt het systeem van strafrechtelijke
opvang van verslaafden (SOV) voor verslaafde criminelen uitgebreid. Voor de
gerichte aanpak van jeugdige criminelen wordt het casusoverleg tussen politie,
openbaar ministerie en raad voor de kinderbescherming landelijk ingevoerd
waardoor in 2006 voor 30 000 jongeren casusbewaking beschikbaar is.• Alle aangiften van misdrijven worden in behandeling genomen en
verkrijgen een adequate opsporingsinspanning die afhankelijk is van de zwaarte
van het delict en de opsporingsindicatie.• De politie pakt extra misdrijven met opsporingsindicatie aan, oplopend
tot 80 000 in 2006. Het aantal opgehelderde misdrijven dat de politie
aan het OM aanlevert, stijgt met tenminste 40 000 in 2006. De justitiële
keten zorgt voor een adequate en tijdige verwerking van alle door de politie
aangedragen zaken. Het aantal verdachten en veroordeelden dat zonder actie
wordt «heengezonden», wordt tot een minimum teruggebracht. De
doorlooptijden worden teruggedrongen zodat het overgrote deel van de zaken
binnen zes maanden zal worden afgedaan.• De justitiële reactie wordt ingericht op doeltreffendheid
van afdoening in het licht van de beveiliging van de maatschappij. De reductie
van recidive en de (geslaagde) reïntegratie van daders in de samenleving
zijn hiervoor graadmeters.• Alle internationale rechtshulpverzoeken worden geregistreerd en
verkrijgen een tijdige en adequate behandeling.• Met gemeenten wordt afgesproken om in 2003 lokale veiligheidsanalyses
gereed te hebben waarmee aansluiting op het regionaal beleidsplan politie
kan worden gerealiseerd. De gegevens worden verzameld in de landelijke index
voor veiligheid. Resultaten worden door het Rijk vanaf eind 2003 periodiek
gemeten. Zonodig zullen aanvullende afspraken worden gemaakt.• Met de politie worden naast de hiervoor genoemde extra op te pakken
zaken, de volgende afspraken gemaakt: (1). de zichtbaarheid, bereikbaarheid
en publieksgerichtheid van de politie moeten in 2006 substantieel zijn gestegen
ten opzichte van 2002; (2). de politie gaat de regels consequenter handhaven
en de burgers actief aanspreken op overtreding daarvan. Dit zal leiden tot
een substantiële verhoging van het aantal uit staande houdingen voortkomende
boetes en transacties.Met OM en ZM wordt afgesproken dat de zaken die voortkomen uit de verhoogde
handhavingsinspanning van de politie en de gemeente ook adequaat zal worden
verwerkt.• Het Rijk maakt met de andere overheden afzonderlijke afspraken
gericht op het bereiken van maatschappelijke effecten op het terrein van veiligheid
op lokaal niveau.• Het Rijk maakt in overleg en samenwerking met de private sector
afspraken over preventieve en veiligheidsbevorderende maatregelen ten aanzien
van goederen, gebouwen en terreinen. Sturing van het veiligheidsprogrammaEen succesvolle uitvoering van het programma staat of valt met de bereidheid
van alle betrokkenen om een optimale inzet vanuit de eigen verantwoordelijkheden
te leveren.Het kabinet legt het voortouw voor de implementatie van het Veiligheidsprogramma
nadrukkelijk bij de ministers van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties
en van Justitie.Indien blijkt dat korpsen en ketenpartners onvoldoende op koers liggen
dan kunnen de ketenpartners daarop worden aangesproken. Om de naleving van
gemaakte resultaatsafspraken te bevorderen, zullen de Ministers van Binnenlandse
Zaken en Koninkrijksrelaties en van Justitie in toenemende mate gebruik maken
van bestaande en nieuwe mogelijkheden om in stimulerende en corrigerende zin
op te treden. De gezagsrol van de minister van Justitie bij de inzet en prioriteitstelling
bij de strafrechtelijke handhaving krijgt hierbij gestalte via de gezagslijn
van het openbaar ministerie en de betrokkenheid van de minister van Justitie
bij het door de minister van BZK te voeren beheer van de politie. De minister
van BZK zal gerichte invloed op de korpsbeheerders kunnen uitoefenen, mede
ter ondersteuning van de afspraken die met de korpsbeheerders worden gemaakt.
Op deze wijze kunnen de ministers worden aangesproken op het realiseren van
de prestaties.De beheersverantwoordelijkheid op regionaal niveau zal duidelijker bij
de korpsbeheerder als eenhoofdig orgaan worden gelegd, waardoor de korpsbeheerder
voor de volle omvang op het beheer van het korps en de afspraken die daarover
zijn gemaakt kan worden aangesproken.VoortgangDe uitvoering van dit beleidsprogramma vergt een jaarlijkse rapportage
aan de Tweede Kamer, zodat het debat gevoerd kan worden over de aanpak en
de voortgang van deze plannen. Ter beoordeling of de realisatie ervan blijft
binnen de geschetste kaders zal een nulmeting van de kerndoelen worden uitgevoerd,
zodat voor alle betrokkenen helder is vanuit welk vertrekpunt deze beoordeling
plaatsvindt. PARAGRAAF 1: INLEIDINGHet programma «Naar een veiliger samenleving» geeft een overzicht
van maatregelen die de komende jaren worden genomen om een verhoogde inspanning
te leveren bij de aanpak van criminaliteit en overlast. De inzet van het kabinet
is gericht op het vergroten van de prestaties van de overheid bij het aanpakken
van de veiligheid. Dit sluit aan bij de operatie Beter Bestuur voor Burger
en Bedrijf. De overheid kan daarop worden aangesproken. Maar zij kan de veiligheidsvraagstukken
niet aanpakken zonder hulp van anderen. Er is dan ook niet alleen verhoogde
inspanning nodig van de overheid, maar ook van burgers en bedrijfsleven, die
op hun bijdragen zullen worden aangesproken.Het veiligheidsprogramma beoogt een integrale benadering van de veiligheid
te schetsen. Niet voldoende kan worden benadrukt de wezenlijke samenhang in
de sociale werkelijkheid die er is tussen gebieden als welzijn, onderwijs,
jeugd-, gezondheids- en verslavingszorg. Deze problematiek zal in aanvulling
op dit veiligheidsprogramma door de daarvoor primair verantwoordelijke bewindslieden
nog nader worden uitgewerkt.Het kabinet heeft een groot vertrouwen in de slagkracht van de ketenpartners.
Met de afzonderlijke ketenpartners zullen op basis van het veiligheidsprogramma
concrete en consistente afspraken worden gemaakt met een aanduiding van termijnen
waarbinnen die afspraken dienen te zijn gerealiseerd. De ministers van BZK
en van Justitie dragen op centraal niveau zorg voor de coördinatie en
uitvoering van het veiligheidsprogramma. Zij kunnen, binnen de lijnen van
hun onderscheiden verantwoordelijkheden, erop worden aangesproken dat het
veiligheidsprogramma wordt uitgevoerd en – in het verlengde daarvan –
op de mogelijkheden die zij hebben benut om het realiseren van de afgesproken
resultaten door de verschillende ketenpartners te bevorderen. De ministers
van BZK en van Justitie zullen de Tweede Kamer vanaf medio 2003 jaarlijks
informeren over de stand van zaken in de uitvoering van het veiligheidsprogramma
en de voortgang daarin. Met dit programma is een belangrijke eerste stap gezet
om de veiligheid in ons land te vergroten, maar het gaat natuurlijk om de
uitvoering van de verschillende aangekondigde maatregelen. Het Aanvalsplan
Sociale Veiligheid in het Openbaar Vervoer (SVOV) en het actieprogramma Brandweer
en Rampenbestrijding 2002–2006 («Bewust veiliger») komen
gelijk met dit programma uit. Dit programma ziet op de sociale veiligheid
en het SVOV sluit hierbij aan (zie paragraaf 4.2). Het actieprogramma
«Bewust veiliger» beschrijft hoe op het terrein van de rampenbeheersing
en de brandweer invulling wordt gegeven aan het Strategisch Akkoord. Het actieprogramma
stelt de versterking van het veiligheidsbewustzijn, de rampenbestrijding,
de brandweer, de kwaliteit en het toezicht centraal. PARAGRAAF 2: DE HANDSCHOEN OPGEPAKT2.1 InleidingDe Nederlandse samenleving moet veiliger. Dit is de boodschap van de burger
die vanuit de verkiezingen doorklinkt. Er is een algemene onvrede met betrekking
tot de veiligheid. De Nederlandse bevolking geeft criminaliteitsbestrijding
een hoge prioriteit, zo bleek onlangs nog uit het rapport van het Sociaal
en Cultureel Planbureau van september 2002. Een grote meerderheid van de bevolking
(85%) ervaart criminaliteit als een groot maatschappelijk probleem. Zeven
op de tien Nederlanders vindt dat de overheid te weinig doet aan de bestrijding
ervan. Een ruime meerderheid van de bevolking (63%) noemt misdaadbestrijding
bij de eerste vijf uit een reeks van zestien beleidsprioriteiten. Driekwart
van de burgers wenst een krachtiger bestrijding van de criminaliteit en handhaving
van de openbare orde.Het kabinet wil deze handschoen nadrukkelijk oppakken. Het bevorderen
van een veiliger samenleving is één van de centrale doelstellingen
in het kabinetsbeleid voor de komende vier jaar. Een krachtiger bestrijding
van criminaliteit en overlast in de (semi)-openbare ruimte is waar dit kabinet
de komende jaren staat. De maatschappelijke schade voor burger en bedrijfsleven
is momenteel onaanvaardbaar hoog. De inzet is het bereiken van een zo groot
mogelijk rendement voor de veiligheid, gegeven de beperkt aanwezige en beschikbare
middelen. Dit is een moeilijke maar noodzakelijke opgave.Het kabinet kiest daartoe voor een benadering waarbij allereerst de aandacht
zal worden gericht op de aanpak van de «notoire» bronnen (harde
kern) van overlast en criminaliteit. Het probleem moet bij de wortel worden
aangepakt. Het gaat dan met name om de specifieke groepen die in de publieke
ruimte veel overlast en criminaliteit veroorzaken: de groep van stelselmatige
daders en de risicojongeren. De gedachtegang van het kabinet is om met het
aanpakken van deze specifieke doelgroepen meer criminaliteit van de straat
te halen, waardoor de onveiligheid, de (drugs-)overlast en de verloedering
in het publieke domein zal afnemen. Via een meer zichtbare bestuurlijke handhaving
en intensivering van toezicht kan vervolgens worden toegewerkt naar een herwinning
van de publieke ruimte waar dit nodig is. Aanvullende maatregelen van andere
overheden, burger en bedrijfsleven zijn dan gericht op het tegengaan van de
overlast en achteruitgang van de leefomgeving en het bevorderen van een algemeen
klimaat van veiligheid. 2.2 Hoofdlijnen van het veiligheidsbeleidDe ambities van het kabinetsbeleid zijn hoog. Het gaat om het bewerkstelligen
van een trendbreuk. De huidige trend in criminaliteit en overlast moet worden
omgebogen, en dan met name voor die categorieën misdrijven en overlast
die de burger rechtstreeks raken. Het is de stellige overtuiging van dit kabinet
dat van een geconcentreerde aanpak van deze categorieën een groter effect
op de samenleving uit zal gaan. Zo zal de samenleving er ultimo 2006 daadwerkelijk
veiliger op worden: niet alleen objectief blijkend uit cijfermatige gegevens,
maar vooral ook subjectief, in de «gevoelstemperatuur» voor de
burger. Dit betekent voor de goede orde zeker niet dat criminaliteit en overlast
dan uitgebannen zijn. Het betekent wel dat ultimo 2006 naar huidige inzicht
voor de burger de voorwaarden zijn geschapen om zich aanmerkelijk veiliger
in de (semi)-openbare ruimte te kunnen bewegen. Een vermindering van criminaliteit
en overlast in de publieke ruimte met – indicatief – circa 20%
tot 25% vanaf 2006 moet aldus in het vizier komen. De inzet van het beleid is daarmee helder. Het kabinet realiseert zich
echter terdege dat elk veiligheidsbeleid vooral op lokaal niveau concreet
gestalte moet krijgen. Het is niet de landelijke overheid, het zijn in eerste
instanties de betrokken veiligheidspartners op het lokale niveau die het moeten
doen. Op tal van plaatsen worden daarvoor ook goede aanzetten gedaan. Het
kabinet wil nadrukkelijk een beroep doen op de lokale veiligheidspartners
om hun verantwoordelijkheid hierin te nemen. Wij zullen met hen ter uitvoering
van dit veiligheidsprogramma concrete en duidelijke afspraken maken over de
in hun stad en regio te bereiken doelstellingen. Deze zullen medio 2003 met
alle partners gemaakt zijn. Richtinggevend daarbij zijn de beleidsaccenten
die dit kabinetsbeleid stelt, en op termijn het vizier op een wenselijke reductie
van 20% tot 25% in de overlast en criminaliteit. De Rotterdamse aanpak staat
ons hierbij voor ogen. Vergelijkbare lokale initiatieven zullen worden aangemoedigd.
Het kabinet van zijn kant zal de betrokken veiligheidspartners financieel
en instrumenteel ondersteunen, zodat adequaat optreden in de publieke ruimte
ook weer tot de mogelijkheden behoort. Het kabinet zal de lokale veiligheidspartners
(blijvend) aanspreken op de gemaakte afspraken en de bereikte resultaten.
Het kabinet kan en wil ook zelf op de gemaakte concrete afspraken, de financiële
en instrumentele ondersteuning daarvan en de uiteindelijke resultaten van
het beleid in landelijk perspectief worden aangesproken en afgerekend.Om dit laatste daadwerkelijk mogelijk te maken is een goed inzicht in
de huidige stand van zaken met betrekking tot de veiligheid absoluut noodzakelijk.
Het kabinet zal daartoe voor het eind van dit jaar (2002) een nulmeting uitvoeren
op basis van beschikbare gegevens, zodat goed zichtbaar wordt wat de huidige
stand van zaken in de veiligheid is. In de loop van het traject kunnen dan
de effecten van de verschillende maatregelen en van het ingezette kabinetsbeleid
als geheel op de veiligheid en voor de burger daarmee helder worden neergezet.
Het kabinet heeft hierbij een dynamisch en samenhangend proces van beleidsinzet
en beleidsmonitoring voor ogen, waarbij tussentijdse bijsturing zeker niet
wordt uitgesloten. Nog in 2004 zal worden aangevangen met de evaluatie zodat
begin 2005 kan worden beoordeeld of aanpassing of aanscherping van het beleid
moet plaatsvinden.Gegeven deze inzet constateren wij drie belangrijke categorieën van
oorzaken voor de huidige problemen in de veiligheid waarop wij ons beleid –
mede ook op aangeven van betrokken deskundigen en partners in de veiligheid –
baseren. Het betreft:1 De huidige versnippering van de (krachten van) betrokken instanties,
mensen en middelen met als gevolg een te geringe effectiviteit in het optreden,
met name in de gebieden en de terreinen waar de problemen zich bij uitstek
voordoen. De gepleegde inzet van de ene partner wordt (te) vaak als gevolg
van tekorten in capaciteit of door kortsluiting met (optreden van) andere
partners tenietgedaan.Een effectieve bestrijding van de criminaliteit vraagt om een concentratie
en bundeling van krachten van alle partners – landelijk en lokaal –
met een goede, doelgerichte en uitgekiende mix van repressieve en preventieve
maatregelen, en een sluitende aanpak ten aanzien van de belangrijkste veroorzakers
van die criminaliteit en overlast. Het kabinet zal daartoe inzetten op maatregelen
met een doelgerichte aanpak, als het aanwijzen van urgentiegebieden, uitbreiding
van bevoegdheden en versterking van betrokken instanties, en het creëren
van aparte voorzieningen en een sluitende aanpak voor de belangrijkste groepen,
de stelselmatige dader en de risicojongeren. In de volgende subparagraaf (2.3)
zal op beide dadergroepen nader worden ingegaan.2 Een tweede groep van problemen wordt veroorzaakt door wat men zou kunnen
noemen, de duidelijke tekorten in de handhaving door de overheid.
Zo blijven 80 000 zaken met opsporingsindicatie die de politie ter ore
komen, op de plank liggen zonder dat deze een adequate justitiële reactie
verkrijgen. Daarnaast is sprake van gebrek aan onder meer officieren, rechters
en cellen waardoor de justitiële reactie niet of niet tijdig op de aanhouding
van de dader volgt.Het direct weer vrijlaten van daders tast de geloofwaardigheid van de
overheid aan en ondermijnt het vertrouwen van de burger. Het kabinet is dan
ook voornemens deze en soortgelijke tekorten effectief aan te pakken zodat
ultimo 2006 de handhaving weer goed en adequaat moet kunnen functioneren.
In paragraaf 3 zullen de verschillende maatregelen die hierop betrekking
hebben worden gepresenteerd.3 Een derde categorie van problemen wordt veroorzaakt door een te weinig
zichtbare aanwezigheid van de bij veiligheid direct betrokken overheden en
andere betrokkenen – burgers, bedrijfsleven – in de publieke ruimte.
Er is momenteel sprake van een op onderdelen te lang volgehouden gedoogcultuur
en tolerantie bij criminogeen en overlastgedrag in de (semi)-publieke ruimte.
Dit ondanks het feit dat vele organisaties en partners in de veiligheid –
politie en justitie, bestuurlijke overheden, burgers, maatschappelijke organisaties
en bedrijfsleven – ook momenteel reeds aanzienlijke inspanningen verrichten
om de veiligheid in de samenleving op een adequaat niveau te brengen.In de ogen van het kabinet ontkomen wij er echter niet aan om een stevig
beroep te doen op deze instanties om hun verantwoordelijkheid op zich te nemen.
Met de inspanningen van lokale partners en met een pakket aan maatregelen
onder meer gepresenteerd in paragraaf 4 (zichtbaar handhaven), dat hen
daarbij financieel en instrumenteel kan ondersteunen, moet snel en adequaat
optreden in de publieke ruimte mogelijk worden. Gedogen en verkeerd begrepen
tolerantie moeten worden teruggedrongen en de sociale structuur versterkt.
In aanvulling daarop zal het kabinet in paragraaf 5 maatregelen presenteren
die betrekking hebben op de aansluiting van overige overheidsbeleid met de
handhaving en het voorkomen van criminogeen en overlastgedrag in de samenleving.In nauwe samenwerking met de verschillende organisaties en partners in
de publieke en private sfeer, wil het kabinet bij de aanpak van de problemen
langs de volgende lijnen werken. Allereerst wordt ingezet op een intensivering
van de aanpak met de huidige mensen en middelen. In het besef dat veel organisaties
en partners in de veiligheid reeds aanzienlijke inspanningen verrichten, ontkomen
wij er toch niet aan om een beroep te doen op al die organisaties om meer
te doen, om meer werk te verzetten. Om daarmee een beter resultaat te bereiken:
meer verdachten te kunnen oppakken, meer straffen ten uitvoer te leggen, meer
toezicht en controle op straat te brengen. Ten tweede willen wij nadrukkelijk
inzetten op modernisering en het efficiënter maken van het bedrijf van
de rechtshandhaving. Dit betekent de kerntaken weer centraal stellen, verantwoordelijkheden
duidelijker neerleggen waar zij thuis horen, en in het algemeen het doelgerichter
en doeltreffender maken van de overheidsreactie en het sanctiebeleid. Ten
derde wordt de inzet van nieuwe en soms onorthodoxe maatregelen die discussie
zullen oproepen, niet geschroomd. Deze discussie zullen wij niet uit weg gaan.
De urgentie van de problematiek vraagt om het treffen van dit soort maatregelen
om een afdoende antwoord te kunnen geven. Bijvoorbeeld met betrekking tot
het gevangenisregime, aansturing van de politie en de Koninklijke marechaussee,
bevoegdheden tot afdoening van het Openbaar Ministerie. Of bijvoorbeeld met
betrekking tot de wetgeving op het terrein van de legitimatieplicht voor burgers,
de gerechtelijke afdoening en de aanpak van de bovengenoemde urgentiegebieden. Ten vierde zullen wij de noodzakelijke extra financiële middelen
ter beschikking stellen in aanvulling op en ter versterking van voorgaande
lijnen van intensivering, modernisering en onorthodoxe aanpak, oplopend tot
een bedrag van structureel € 800 miljoen (inclusief € 100
miljoen voor tegenvallers) vanaf 2006. Naar aanleiding van de motie-Zalm
c.s. bij de recente Algemene politieke beschouwingen daar voor 2003 eenmalig € 130
miljoen bij gekomen waarvan € 20 miljoen structureel. Het kabinet
realiseert zich echter dat gezien de omvang van de problemen in de veiligheid
ook deze substantiële middelen niet voldoende zullen zijn om alle problemen
op te lossen. Gegeven de beperkte financiële mogelijkheden zijn dus keuzes
langs bovengenoemde lijnen noodzakelijk. Het kabinet is echter van mening
dat met de verdeling van de gelden zoals in bijgaande financiële paragraaf
weergeven, in ieder geval een zo groot mogelijk rendement voor de veiligheid
kan worden verwezenlijkt, gegeven de beperkt aanwezige en beschikbare middelen.
Het betreft in alle gevallen diepte-investeringen die ook op de langere termijn
vele vruchten zullen dragen.2.3 BeleidsaccentenHet kabinet wil bij de aanpak van criminaliteit en overlast het accent
leggen op twee doelgroepen: de stelselmatige daders en de risicojongeren,
dat wil zeggen de jeugdigen die dreigen af te glijden in een criminele carrière.De stelselmatige daderDe stelselmatige dader wordt ook wel veelpleger, meerpleger, draaideurcrimineel
of persistente crimineel genoemd. Welk begrip ook wordt gebezigd, kenmerkend
voor deze groep criminelen is dat het om personen gaat die veelvuldig strafbare
feiten plegen, die volharden in hun crimineel gedrag, en die stelselmatig
daarvoor met de politie in aanraking komen.Uit onderzoek van het Korps Landelijke Politiediensten (KLPD)1 is gebleken dat in het bijzonder de veelplegers onder
hen2 jaar na jaar landelijk ongeveer 12% van
alle verdachten uitmaken. Deze groep, circa 18 000 tot 19 000 personen
in omvang, neemt telkens ongeveer 20% van alle geregistreerde en opgehelderde
criminaliteit voor zijn rekening.3 Een andere
groep verdachten, de meerplegers4 (circa 60 000
personen: zo'n 38% van de totale populatie) neemt daarbij 40% van de jaarlijks
geregistreerde en opgehelderde criminaliteit voor zijn rekening. De meerplegers
en veelplegers tezamen zijn dus jaar in jaar uit verantwoordelijk voor zo'n
60% van de totale door de politie geregistreerde criminaliteit.Uitgesplitst naar aard van de gepleegde criminaliteit (delictcategorie)
blijkt dat bij de geweldsdelicten sprake is van een soortgelijk beeld (aandeel
veelplegers in de opgehelderde criminaliteit is bijvoorbeeld ca. 18%). Bij
de categorie «vermogensdelicten» is zelfs sprake van een nog grotere
oververtegenwoordiging. Dit geldt eveneens voor vermogensdelicten waarbij
sprake is van geweld (waaronder diefstal met geweld, straatroof, overvallen
e.d.). Zo zijn in het jaar 2000 de veelplegers verantwoordelijk voor 29% van
de vermogendelicten met geweld. De oververtegenwoordiging van veelplegers
wordt vooral veroorzaakt door een (sterke) voorkeur van de veelpleger voor
vermogensdelicten al dan niet gecombineerd met het gebruik van geweld. Drugs-
en/of alcoholgebruikers zijn daarbij zwaar ververtegenwoordigd: ruim driekwart
van de verdachten in deze categorie is veelpleger. De meerplegers zijn ook
verantwoordelijk voor de meerderheid van de zogenoemd combinatiedelicten.
Het aandeel in de vermogensdelicten met geweld bedraagt 61%. Wat de geografische
spreiding betreft, valt op dat met het toenemen van de gemeentegrootte het aandeel veelplegers eveneens stijgt en dat hun relatieve aandeel in
de geregistreerde criminaliteit nog sneller toeneemt. De vier grote steden
springen eruit: zij kennen 30% meer veelplegers dan het landelijk gemiddelde;
deze groep is verantwoordelijk voor 30% van de geregistreerde en opgehelderde
criminaliteit. De stelselmatige dader – veelpleger en meerpleger –
is daarmee verantwoordelijk voor juist die vormen van criminaliteit en overlast
waar de burger de laatste jaren in toenemende mate mee wordt geconfronteerd.
Met het aanpakken van de meer- en de veelpleger richt de aandacht zich tevens
op een aanzienlijk deel (60%) van de geregistreerde criminaliteit. Het kabinet
kiest dan ook bewust voor het aanpakken van deze categorie criminelen: de
maatschappelijke problematiek is dermate groot en urgent dat een doelgerichte
aanpak noodzakelijk is.De risicojongereDe tweede groep daders waarop het kabinet het accent wil leggen betreft
de jeugd die dreigt af te glijden in een criminele carrière. Het gaat
hier dan vooral om de risicojongeren die met politie en justitie in contact
komen.De jeugdcriminaliteit lijkt zich de laatste jaren te stabiliseren, zij
het op een hoger niveau dan in de voorgaande jaren.1 Wel lijkt sprake van een verharding en verruwing. Waar vroeger het
zwaartepunt lag bij 16-jarigen en ouder, komen nu steeds meer serieuze delicten
voor bij 14- en 15-jarigen. Bovendien komt het vaker voor dat zeer jonge kinderen
(8–12 jaar) al met de politie in aanraking komen.2Het aantal jeugdigen van allochtone afkomst is hierbij relatief hoog.
Het percentage jeugdige verdachten (12 tot en met 24 jaar) van allochtone
herkomst is veel groter dan het percentage verdachten onder autochtonen. Van
de jeugdige Antillianen en Arubanen behoort 10,6% tot de categorie verdachten,
onder Marokkanen is dat 8,3%, (ex)-Joegoslaven 7,7% en onder Somaliërs
7,7%. Bij de jeugdige autochtonen ligt dat percentage op 1,8%. Daarbij past
bovendien de kanttekening dat de registratie in de politie- en justitiële
gegevensbestanden van herkomst op basis van geboorteland juist bij jeugdige
verdachten ertoe leidt dat veel allochtonen niet als zodanig herkenbaar zijn:
allochtonen van de tweede generatie worden tot de groep van autochtonen gerekend.
De oververtegenwoordiging van jeugdige allochtonen wordt daardoor waarschijnlijk
onderschat en deze onderschatting wordt, als gevolg van het groeiend aandeel
van de tweede generatie, waarschijnlijk groter in de loop van de tijd.3Voor jeugdigen is het vanuit pedagogisch oogpunt van belang dat vroegtijdig
wordt ingegrepen, op het moment dat zij daar nog bevattelijk voor zijn. Het
gaat hierbij dan om de brede doelgroep jeugd, zowel allochtoon als autochtoon,
en het betreft jeugdigen die net beginnen met het plegen van strafbare feiten
zoals vernielingen, diefstal van fietsen, brommers en GSM's, intimidatie,
overlast et cetera. Maar ook jeugdigen die op het eerste gezicht bij hun eerste
strafbare feit zijn betrapt, maar waarbij achteraf blijkt dat zij al eerder
(niet ontdekte) delicten hebben gepleegd. Daarnaast kan het jeugdigen betreffen
die vanuit een hulpvraag gedreven worden tot het plegen van strafbare feiten.
In al deze gevallen betreft het jongeren waarvan de kans groot is dat ze aan
het begin staan van een criminele carrière als niet wordt ingegrepen.
Vaak spijbelen van school (en mede daardoor laag opgeleid) vormt een belangrijke
risicofactor. Een cumulatie van risicofactoren waaronder moeizame of slechte
gezinsomstandigheden en een achterlopende of eenzijdige emotionele ontwikkeling,
vergroot de kans dat de jongere in problemen komt of, eenmaal in de problemen,
verder afglijdt. Zo kunnen zij verworden tot de veelplegers van de toekomst. Dit geeft het belang aan van een sluitende aanpak van de jeugd die de
fout in gaat. In die sluitende aanpak is belangrijk dat zowel de hiervoor
genoemde groepen jeugdigen een plek krijgen als de jeugdige veelplegers en
de harde kern jongeren. Gelet op het feit dat het hier gaat om jeugdigen speelt
ook in de aanpak van jeugdcriminaliteit het pedagogische element, anders dan
bij volwassenen, een belangrijke rol; zij lijken in ieder geval meer beïnvloedbaar.
Dat betekent dat de aanpak niet louter repressief kan zijn, maar dat er een
gewogen mix van preventieve, correctieve en repressieve maatregelen moet worden
getroffen. In het actieplan voor de jeugdcriminaliteit ter uitwerking van
dit veiligheidsprogramma zal daarom een op maat toegesneden aanpak voorop
staan, gelet op de verschillende «typen» jeugdigen. Dit actieplan –
waarin tevens uitwerking wordt gegeven aan de motie Van Nieuwenhoven naar
aanleiding van de Algemene politieke beschouwingen (Kamerstukken II, 2002–2003,
28 600, nr. 9) – sluit tevens aan bij het streven naar een
grotere samenhang in het jeugdbeleid. Samen met de ministeries van Binnenlandse
Zaken en Koninkrijksrelaties, van Justitie, van Onderwijs, Cultuur en Wetenschappen
en van Sociale Zaken en Werkgelegenheid werkt het ministerie van Volksgezondheid,
Welzijn en Sport aan de beleidsconvergentie jeugd. De grotere samenhang in
het jeugdbeleid moet onder meer tot uiting komen in minder beleidsinhoudelijke
versnippering, bundeling van financiële regelingen en vereenvoudiging
van regelgeving.2.4 Beoogde effecten van het beleidIn het kabinetsbeleid staat voorop dat de samenleving er structureel veiliger
op moet worden. Voor de burger zullen bovengenoemde keuzen dan duidelijk merkbare
effecten moeten hebben. Het effect van de collectieve aanpak van alleen al
de veelplegers onder de stelselmatige daders is een aanzienlijke reductie
van de criminaliteit die de burger direct raakt: inbraken, berovingen, geweld,
overvallen op winkels en bedrijven, diefstal etc. De cijfers die in dit verband
genoemd worden zijn een reductie van 15 tot 20% op de langere termijn. Een
ander voor de burger merkbaar concreet effect is dat de plaatsen waar (aan
drugs- en/of alcoholverslaafde) stelselmatige daders zich met name ophouden
zoals stations, uitgaansgebieden, achterstandswijken, winkelcentra et cetera,
veiliger worden. Van de inzet op de jeugd mag de burger bovendien een reductie
van overlast op straat en kleine criminaliteit verwachten, en – niet
in het minst – een positief effect op de langere termijn: een indamming
van een nieuwe «aanwas» aan stelselmatige daders.Een succesvolle aanpak betekent ook dat de strafrechtketen op langere
termijn wordt ontlast. Op den duur komt hierdoor meer capaciteit beschikbaar
voor de bestrijding van andere vormen van criminaliteit. Op dit moment zijn
echter nog onvoldoende mogelijkheden aanwezig om de stelselmatige daders van
de straat te houden en te voorkomen dat jeugdigen verder afglijden. Het herhaaldelijk
oppakken van dezelfde mensen brengt tegelijkertijd een overbelasting van het
systeem mee. Jaarlijks gaat een fors deel van de politiële en justitiële
capaciteit verloren aan alleen al het – noodzakelijk maar in zekere
zin soms zinloos – oppakken en weer vrijlaten van stelselmatige daders.
Het kabinet wil hier dus ook nadrukkelijk een ommekeer in brengen.Het kabinet heeft ter voorbereiding van dit programma de keuze voor de
aanpak van stelselmatige daders en risicojongeren eveneens voorgelegd aan
vertegenwoordigers en deskundigen uit het veld (politie, justitie, bestuur,
wetenschap en bedrijfsleven). In deze constructieve bijeenkomsten is een grote
mate van consensus gebleken over het belang van de inzet op criminaliteitsbestrijding
van met name deze twee groepen ook bij het «herwinnen» van de
publieke ruimte. Van deze aanpak wordt een bredere uitstraling
verwacht. Het recente optreden van overheden in Rotterdam (bij het Rotterdamse
veiligheidsplan) en Amsterdam (bij het optreden tegen criminele illegalen)
geeft aan dat deze benadering ook daadwerkelijk steun ondervindt. Het kabinet
voelt zich hierdoor gesterkt in zijn benadering.OphelderingspercentageHet beleid van het kabinet is niet gericht op het verhogen van het ophelderingspercentage
als doel op zich. De ambitie is het verbeteren van de praktische werkelijkheid.
Het gaat er dus vooral om dat er minder misdrijven gepleegd worden maar ook
dat vervolgens op aangiftes van misdrijven adequaat gereageerd wordt, en daar
waar mogelijk gepleegde misdrijven met opsporingsindicaties uiteraard worden
opgehelderd. Als (enkele) maatstaf om deze doelen te beoordelen is het ophelderingspercentage
te weinig doorslaggevend. Het percentage zegt te weinig over de aard en ernst
van de criminaliteit die wordt opgehelderd en de veiligheid van de burger
(moord en fietsendiefstal staan bijvoorbeeld op één lijn). Differentiatie
naar delictsoort is op zijn minst geboden. Het percentage zegt ook alleen
iets over het aantal ophelderingen in relatie tot het aantal geregistreerde
misdrijven (en wordt hierdoor beïnvloed).1
Feit blijft echter dat een algemeen ophelderingspercentage van rond de 15%
zorgwekkend laag is te noemen (waarbij het overigens verheugend is te constateren
dat het cijfer in 2001 licht is gestegen van 14,6% in 2000 tot 15,4% in 2001).
Het kabinet is derhalve van mening dat een (verdere) verhoging van het ophelderingspercentage
noodzakelijk is zonder hiervoor een concreet cijfer te kunnen en willen noemen.
Met de inzet van dit veiligheidsprogramma wil het kabinet hieraan tegemoet
komen. Meer in het bijzonder wil het kabinet een verhoging van het ophelderingspercentage
voor de delicten die de burger rechtstreeks raken: geweldsmisdrijven (CBS:
circa 44% en stabiel), vermogensmisdrijven (CBS: circa 9%) en vernieling en
schendingen van de openbare orde (CBS: circa 13,0%). Met een geconcentreerde
inzet op de stelselmatige daders en de risicojongeren, verantwoordelijk voor
een groot deel van juist deze typen criminaliteit, komt het kabinet aan deze
doelstelling ruimschoots tegemoet. In het verlengde daarvan zal tevens een
stijging van het algemene ophelderingspercentage kunnen worden gerealiseerd.2.5 Opzet van het veiligheidsprogrammaIn de nu volgende paragrafen van dit programma wordt een overzicht gegeven
van de maatregelen die het kabinet in samenwerking met anderen, waaronder
overheden, burgers en bedrijfsleven in gang wil zetten om de komende jaren
een verhoogde inspanning te leveren bij de aanpak van criminaliteit en overlast.
In de formulering in het veiligheidsprogramma worden waar mogelijk de beoogde
prestaties zo concreet en kwantitatief mogelijk aangegeven. Op onderdelen
heeft het kabinet een zeker abstractieniveau moeten aanhouden, omdat de verdere
precisering en concretisering van de maatregelen in het veiligheidsprogramma
nog per sector zal plaatsvinden. Op korte termijn zullen daartoe beleidsvoorstellen
met concrete en waar mogelijk kwantificeerbare doelstellingen ter uitvoering
van de verschillende maatregelen worden ontwikkeld. Concrete afspraken met
betrokken overheden en derden worden eveneens op korte termijn gemaakt.De implementatie en uitvoering van de maatregelen gebeuren door de direct
betrokken partners op het lokale niveau. Op uitvoeringsniveau zullen de maatregelen
daarbij het meest concreet worden. Op dat niveau moet immers worden bepaald
welke inzet in de praktijk nodig is om gelet op de lokale situatie, resultaten
te boeken. De uitvoering van deze afspraken (de wijze waarop de beoogde resultaten
worden bereikt) behoort tot de verantwoordelijkheid en competentie
van de betrokken actoren. Per ketenpartner worden daartoe afspraken gemaakt
over de te leveren en te behalen resultaten waarop zij zullen worden aangesproken.
Daarbij is voor de goede orde van belang te constateren dat er wel resultaten
verwacht mogen worden, maar dat er geen overspannen verwachtingen kunnen bestaan
van de resultaten op de korte termijn: de voor de verschillende maatregelen
noodzakelijke wetgevingsprocessen alsmede de financiële middelen die
de ketenpartners moeten faciliteren, komen pas op de langere termijn beschikbaar
en zullen daarna hun effect hebben.Bovendien is de huidige druk op onderdelen van de keten reeds groot te
noemen.De minister van Justitie zal met het Openbaar Ministerie concrete afspraken
maken over de te behalen resultaten. Deze afspraken zijn voor de hoofdofficieren
van justitie bepalend, waar het gaat om hun rol in de regionale beleids- en
besluitvorming met betrekking tot de politie(zorg). Voor de politie biedt
dit programma de basis voor het sluiten van een landelijk convenant en van
een convenant per korps. Deze afspraken zullen hun weerslag moeten krijgen
in de regionale beleidsplannen, die worden vastgesteld door het regionale
college, waarvan de hoofdofficier van Justitie deel uitmaakt. De korpsbeheerder
legt over de (voortgang in) resultaatsafspraken verantwoording af aan het
regionale college in het kader van de regionale beleidscyclus, maar ook aan
de ministers van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties en van Justitie
met wie de korpsbeheerder, tezamen met de hoofdofficier van Justitie, de resultaatsafspraken
heeft gemaakt.1 De korpsbeheerders en de hoofd-officieren
van justitie zijn ervoor verantwoordelijk dat de afgesproken resultaten worden
verwezenlijkt. Op centraal niveau kunnen de ministers van Binnenlandse Zaken
en Koninkrijksrelaties en van Justitie, binnen de lijnen van hun onderscheiden
verantwoordelijkheden, erop worden aangesproken dat het veiligheidsprogramma
wordt uitgevoerd en – in het verlengde daarvan – op de mogelijkheden
die zij hebben benut om het realiseren van de afgesproken resultaten door
bijvoorbeeld de politie en het Openbaar Ministerie te bevorderen. Aangezien
de Koninklijke marechaussee ook politietaken vervult, is dit beleidskader
tevens richtinggevend voor de taakuitvoering van de Koninklijke marechaussee.Het kabinet onderkent dat de gemaakte beleidsaccenten mogelijk kunnen
betekenen dat andere aspecten van toezicht en handhaving minder aandacht krijgen.
Op het lokale niveau zal gekozen moeten worden of en zo ja welke, posterioriteiten
moeten worden gesteld. Dat zal ook bij majeure financiële investeringen
en capaciteitsuitbreidingen, altijd het geval blijven. Het kabinet is van
mening dat deze keuzes in de regionale beleidsplannen afhankelijk van de veiligheidsanalyses
in de betrokken gemeenten en regio's verder moeten worden ingevuld.Met het hier gepresenteerde pakket aan maatregelen en de extra financiële
impuls wordt uiteraard geen garantie gegeven van veiligheid: zo'n garantie
kan niemand geven. Het kabinet is er echter wel van overtuigd dat met deze
extra middelen in combinatie met de voorziene doelgerichte aanpak de problemen
beter kunnen worden aangepakt zodat voor de burger een veiliger samenleving
in zicht komt. PARAGRAAF 3: AANPAK VAN CRIMINALITEIT3.1 InleidingBij de bestrijding van de criminaliteit en het tegengaan van de overlast
wil het kabinet het accent leggen op de aanpak van de «notoire»
bronnen (harde kern) van overlast en criminaliteit: de stelselmatige dader
en de risicojongere die dreigt af te glijden in een criminele carrière.
De gedachtegang van het kabinet is, dat met het aanpakken van deze twee groepen
meer criminaliteit van de straat zal worden gehaald, waardoor – in combinatie
met gerichter toezicht (paragraaf 4) en maatregelen ter verbetering van
het veiligheidsklimaat (paragraaf 5) – de onveiligheid in het publieke
domein zal afnemen en het achteruitgaan van de leefomgeving kan worden tegengegaan.Het kabinet realiseert zich dat deze aanpak in hoofdzaak gestalte dient
te krijgen op het lokale niveau. Gegeven de verschillen in lokale situaties,
dienen de ketenpartners op het lokale niveau de afweging en prioriteitstelling
over de inzet te maken en concrete maatregelen verder vorm en inhoud te geven.
Het kabinet wil hierbij faciliterend optreden en – in het kader van
de uit te voeren taken – concrete afspraken maken over de te verrichten
prestaties en te behalen resultaten. In dit verband is ook een relativerende
opmerking op haar plaats. Met het veiligheidsprogramma streeft het kabinet
een hoog ambitieniveau na. Het kabinet beseft evenwel dat de beschikbaarheid
van financiële middelen en de beperkte uitvoeringscapaciteit beperkingen
oplegt aan dat hoge ambitieniveau en de te behalen resultaten. Ook zullen
verschillende maatregelen die wetgeving behoeven pas op termijn beschikbaar
kunnen komen. Hierdoor is niet alles op de korte termijn te verwezenlijken.
Het kabinet is echter van mening dat de gekozen inzet en beleidsaccenten een
zo hoog mogelijk rendement voor de veiligheid van de burger kunnen waarborgen.In het vervolg van deze paragraaf zal eerst worden ingegaan op de maatregelen
van het kabinet ten aanzien van de twee doelgroepen, de stelselmatige dader
en de risicojongere (3.2, 3.3). Vervolgens zullen de maatregelen worden gepresenteerd
die meer in het algemeen dienen ter versterking van de criminaliteitsbestrijding
(3.4), als ook de randvoorwaarden voor deze versterking (3.5). Tenslotte wordt
ingegaan op de resultaten die het kabinet op het terrein van de criminaliteitsbestrijding
beoogt (3.6).3.2 Stelselmatige dadersOnder de groep van stelselmatige daders zijn verschillende subgroepen
te onderscheiden: de daders met een verslaafde of psychiatrische achtergrond
of een combinatie daarvan, de criminele illegaal, en de overigen. Kenmerkend
is dat zij door hun gedrag steeds met politie en Justitie in aanraking komen,
herhaaldelijk worden opgepakt, en al dan niet na een korte detentieperiode,
weer vrijkomen. Dit draaideurkarakter dwingt tot een aanpak die zich in eerste
instantie richt op het doorbreken van deze cyclus en op het tegengaan van
recidive. De beveiliging van de samenleving vraagt erom dat de interventies
ten aanzien van de betrokken personen effectiever worden, dat zij langduriger
in detentie of onder toezicht (kunnen) worden gehouden en dat de capaciteit
van het justitiële vervolgtraject (beter) aansluit bij het aanbod vanuit
de opsporing.Langduriger detentie of toezichtEen belangrijk knelpunt bij de aanpak van veelplegers is dat de straftoemeting
zoals die thans plaatsvindt op basis van de afzonderlijke gepleegde delicten,
momenteel (vaak) niet toereikend is om het stelselmatig gedrag
van de dader effectief aan te pakken. De strafrechtelijke opvang verslaafden
(SOV) die naast maatschappijbeveiliging een speciaal preventieve doelstelling
kent, heeft daartoe een aanvullende functie ten aanzien van een specifieke
categorie delinquenten: verslaafde stelselmatige daders. Om aan de groeiende
behoefte op dit terrein tegemoet te komen zal de SOV worden uitgebreid.Het is echter ook noodzakelijk dat een meer algemene mogelijkheid in het
leven wordt geroepen die tot doel heeft ook anderen dan verslaafde daders
(zowel jeugdigen als volwassenen) gedurende langere tijd te kunnen vasthouden
en/of onder toezicht te kunnen plaatsen. De maatschappij kan daardoor gedurende
langere tijd tegen stelselmatige daders worden beveiligd. Daarbij valt te
denken aan een vrijheidsbenemende of beperkende straf voor de duur van een
tot twee jaar.Bij de omschrijving van de algemene groep van stelselmatige daders kan
aansluiting worden gezocht bij enige van de criteria die gelden voor de daders
die voor de SOV in aanmerking komen. Verzekerd dient te worden dat deze stelselmatige
daders steeds in voorlopige hechtenis kunnen worden genomen. Bij de tenuitvoerlegging
van deze langere vrijheidsbeneming kan voorts rekening worden gehouden met
de specifieke kenmerken van bijzondere subgroepen van stelselmatige daders.Ter verwezenlijking hiervan is het kabinet voornemens over te gaan tot
de inrichting van een algemene voorziening voor stelselmatige daders. In aanvulling
op de bestaande detentiecapaciteit en – de nog te presenteren –
maatregelen ter intensivering van toezicht en introductie van meer doelgerichte
afdoeningsmodaliteiten, wordt met deze voorziening een voldoende sluitend
systeem voor detentie en toezicht voor de groep van stelselmatige daders gecreëerd.
Parallel aan het noodzakelijke wetgevingstraject zal nader worden bekeken
wat de wenselijke omvang van deze voorziening dient te zijn in het licht van
de omvang van de doelgroep (de zwaarste groep onder de stelselmatige daders,
de veelplegers, betreft zo'n 18 000 tot 19 000 personen) en de materiële
en financiële consequenties van de voorziening. Het is daarbij naar huidig
inzicht de verwachting dat het zal gaan om een omvang die enkele malen groter
zal zijn dan de huidige SOV-voorziening (capaciteit voor ca. 300 personen).Terugdringen recidive; intensiveren reïntegratie
en toezicht ex-gedetineerdenEen doeltreffende justitiële reactie moet tevens bijdragen aan het
voorkómen van recidive en een betere reïntegratie in de samenleving.
De vermindering van de recidive, – in het bijzonder door veelplegers
en plegers van gewelds- en zedendelicten –, wordt ingezet door het voortvarend
ter hand nemen van het programma «Terugdringing van recidive».
Kernelementen hiervan zijn: a) een stelselmatige, vroegtijdige screening en
indicatiestelling volgens een gemeenschappelijke systematiek, b) uitbreiding
en doorlichting van het programma aanbod aan de hand van criteria voor effectieve
interventies, uitmondend in een accreditatiesysteem, c) verbeteren van de
taakverdeling en samenwerking tussen reclassering en gevangeniswezen.Ook de mogelijkheden voor deelname van gedetineerden aan een penitentiair
programma (PP) worden verruimd. Het PP kan naar huidige regeling aanvangen
na 1 jaar detentie. Er is momenteel een wetsvoorstel bij de Tweede Kamer aanhangig
gemaakt (Kamerstukken II, 2001–2002, 28 420) waarin het PP na 6
maanden detentie mogelijk wordt gemaakt. Reclasseringscapaciteit bij taakstraffen
zal eveneens doelgerichter worden ingezet. Taakstraffen worden nu altijd generiek
gekoppeld aan een begeleidingstraject uitgevoerd door de reclassering. Naar
schatting 40% van de taakgestraften zou echter de taakstraf ook kunnen vervullen
zonder extra begeleiding. Hierdoor komen begeleidingskosten vrij, waardoor meer taakstraffen kunnen worden gerealiseerd. Bij de tenuitvoerlegging
van taakstraffen zullen daarnaast de mogelijkheden voor publiek private samenwerking
worden gezocht. Dit betreft onder andere de vraag of taakstraffen –
mede met het oog op reïntegratie – kunnen worden uitbesteed aan
de markt. Op dit moment is nog niet te overzien wat hiervan de opbrengsten
zijn. Taakstraffen moeten immers bestaan uit additioneel werk om onderlinge
concurrentie met de reguliere werkgelegenheid te voorkomen. Het onderzoek
en de eventuele implementatie zullen twee jaar vergen.Terugdringen recidive onder verslaafden en/of psychiatrische
criminelen; nazorgHet terugdringen van recidive voor criminelen bij wie meer in het bijzonder
sprake is van een psychiatrische en/of verslavingsproblematiek wordt langs
verschillende wegen bewerkstelligd. Dit betreft de invoering van:a) een stelselmatige, vroegtijdige screening en indicatiestelling voor
drangtrajecten, zowel in plaats van detentie, als in het kader daarvan,b) verbeteren van de verslavingszorg in detentie inclusief de toegeleiding
naar drangvoorzieningen, en c) verbeteren van de beschikbaarheid en toegankelijkheid
van drangvoorzieningen. Zoals eerder aangegeven wordt de Strafrechtelijke
opvang van Verslaafden (SOV) uitgebreid.Naast bovengenoemde maatregelen zal het kabinet nog nader overwegen of
en zo ja, op welke wijze uitwerking kan worden gegeven aan de problematiek
van verslaafden met het oog op de algemene preventie en de aansluiting op
het justitiële traject. In de inleiding op paragraaf 1 is reeds
aangeven dat niet voldoende kan worden benadrukt de wezenlijke samenhang in
de sociale werkelijkheid die er is tussen de veiligheid enerzijds, en gebieden
als welzijn, onderwijs, jeugd-, gezondheids- en verslavingszorg anderzijds.
De aspecten van gezondheids- en verslavingszorg zullen in aanvulling op dit
veiligheidsprogramma door de daarvoor primair verantwoordelijke minister van
VWS nog nader worden uitgewerkt.3.3 RisicojongereEen goede aanpak van de risicojongere vergt een gedegen mix van preventieve
en repressieve maatregelen. Een sluitende aanpak is daarbij noodzakelijk.
De maatregelen die gericht zijn op het voorkomen dat risicojongeren tot crimineel
gedrag vervallen worden gepresenteerd in paragraaf 5 («Veiligheidsklimaat»).
Voor de aanpak van de reeds aanwezige jeugdige criminelen onder hen, voorziet
het kabinet een samenhangend pakket aan maatregelen. In het actieplan Jeugdcriminaliteit
ter uitvoering van dit veiligheidsprogramma zullen de maatregelen gedetailleerd
worden beschreven. Dit actieplan zal eind 2002 aan de Tweede Kamer worden
toegezonden. Hierin zal tevens de motie Van Nieuwenhoven naar aanleiding van
de Algemene politieke beschouwingen (Kamerstukken II, 2002–2003, 28 600,
nr. 9) worden uitgewerkt.Het kabinet voorziet het volgende pakket aan maatregelen:Het casusoverleg (gevalsbespreking) tussen (minimaal) politie, OM en Raad
voor de Kinderbescherming, wordt in 2003 landelijk ingevoerd. In dit casusoverleg
krijgt ook proces- en casusbewaking gestalte. Daardoor is een snelle, samenhangende
en effectieve reactie op strafbaar gedrag van jeugdigen mogelijk. In 2006
zal voor 30 000 jongeren casusbewaking beschikbaar zijn.Nog in 2003 worden gerichte opsporing en een lik op stuk beleid ten aanzien
van jeugdige veelplegers en harde kernjongeren, geconcentreerd op bekende
plaatsen en bekende daders, ontwikkeld. De bestaande instrumenten voor screening
en risicotaxatie en andere nieuwe instrumenten met als doel een
juiste beoordeling van de ernst van de situatie waarin de jongere verkeert
en beoordeling van de kans op recidive van de betreffende jongere, worden
(verder) ontwikkeld. Ook mogelijkheden van«lik op stuk» met inbegrip
van een snelle verbeurdverklaring van voorwerpen waarmee het strafbare feit
is gepleegd, en het enkele dagen laten «zitten» na aanhouding
zullen in 2003 in pilots worden uitgetest. Een ruimere toepassing van voorlopige
hechtenis bij de veelplegers onder hen wordt eveneens beproefd. Nieuwe sanctiemodaliteiten
worden ontwikkeld en bestaande modaliteiten zullen strikter worden gehandhaafd,
een en ander gericht op resocialisatie zoals in het Strategisch Akkoord vastgelegd.
Doel is om aan het eind van de jeugddetentie een succesvolle resocialisatie
tot stand te brengen waardoor de jongere niet meer in het oude criminele patroon
vervalt. Hiervoor zal het instrument van de Intensieve Trajectbegeleiding
(ITB) breder beschikbaar komen (uitbreiding ITB-CRIEM ook voor niet allochtone
jongeren). In 2006 zal deze intensieve begeleiding beschikbaar zijn voor 500
jongeren extra. Ook zal strikter worden toegezien dat niet (goed) uitgevoerde
taakstraffen een vervolg krijgen, wordt nachtdetentie landelijk ingevoerd
(80 plaatsen op jaarbasis in 2006) zodat jeugdigen overdag naar school kunnen,
worden scholings- en trainingsprogramma's uitgebreid (2003) en wordt het aantal
plaatsen in internaatachtige voorzieningen zoals Den Engh/ Glenn Mills uitgebreid
(2004 e.v.).In 2003 wordt tevens een vorm van «nazorg» bij bepaalde sanctiemodaliteiten
gefaseerd ingevoerd. Doel is te voorkomen dat jongeren terugvallen in hun
oude (criminele) gewoonten. Met de reclassering en instanties van jeugdhulpverlening
zullen hierover afspraken worden gemaakt. In 2006 zal deze nazorg voor circa
3000 jongeren beschikbaar zijn. Belangrijk is dat zowel aan de voorkant, voordat
jongeren met de politie in aanraking komen, als aan de achterkant, na de nazorg,
een sluitend vangnet van jeugdzorg aanwezig is. Het traject dat medio 2002
onder regie van VWS is ingezet – beleidsconvergentie jeugd – beoogt
een sluitende aanpak te garanderen van jongeren. Het «straftraject»
vormt daarbij een belangrijk onderdeel, waarvoor de regie bij Justitie berust.3.4 Versterking van de algemene criminaliteitsbestrijdingDe bovengenoemde maatregelen hebben specifiek betrekking op de beleidsaccenten
(doelgroepen) die het kabinet legt. Daarnaast is het kabinet voornemens tal
van maatregelen te treffen die een adequate aanpak van de criminaliteit in
het algemeen mogelijk moeten maken en daarbij een bijdrage leveren aan het
daadwerkelijk veiliger maken van de samenleving. Deze algemene maatregelen
hebben betrekking op alle fasen in de strafrechtsketen: de aangifte en de
samenwerking met de burger, de opsporing en recherche, de vervolging, de fase
bij de strafrechter en de afdoening en detentie.Fase van de aangifteVerruiming mogelijkheden voor aangifteDe mogelijkheden voor aangifte zullen worden verruimd. Meer aangiftes
betekent meer en beter inzicht in de aard en omvang van overtredingen en misdrijven.
Dit levert tevens waardevolle informatie op voor een doelmatiger en gerichter
aanpak van de opsporing waardoor capaciteit effectiever kan worden ingezet.
De maatregelen beogen het de burger makkelijker te maken om aangifte te doen,
en vervolginformatie te verzorgen zodat de burger op de hoogte blijft van
de afwikkeling van de aangifte. De maatregelen houden in: het mogelijk maken
van telefonische of elektronische aangifte, aangiftes opnemen op andere locaties
(dichter bij de burger) en het verbeteren van de verstrekking van vervolginformatie
(over de afhandeling van zaken) naar burgers. Een aantal methoden hiervoor
is in studie en ontwikkeling. De invoering van elektronische aangifte vereist wetgeving. Het kabinet zal later dit jaar de Kamer nader informeren
over de beoogde maatregelen bij de aangiftes.Politiële reactie bij aangifteHandhaving vereist een consistente reactie op overtredingen en delicten,
zowel naar tijdigheid als naar aard van de reactie. De burger moet weten waar
hij aan toe is. Het OM zal om deze reden een aanwijzing uitvaardigen over
de adequate politiële reactie bij vermoedelijke strafbare feiten die
afhankelijk wordt van de zwaarte van het delict en van de opsporingsindicatie.
De OM-aanwijzing is begin 2003 gereed. Hierdoor wordt gewaarborgd dat elke
aangifte een passende reactie verkrijgt.Inschakeling burgers en bedrijfsleven bij aangifte en
opsporingIn de samenwerking met publieke en private partijen (burgers en bedrijven)
liggen eveneens kansen. Daartoe wordt momenteel geëxperimenteerd met
de anonieme meldlijn en met het concept «burgernet». Het publiek
private meldpunt M. (pilot meld misdaad anoniem), een initiatief van het Nationaal
Platform Criminaliteitsbeheersing, beoogt burgers over de streep te trekken
om informatie over zware criminaliteit, zoals geweld, overvallen, moord, ernstige
fraude, te melden, zodat de bevoegde instanties een onderzoek kunnen starten.
Het gaat om die burgers die mogelijk als enige weet hebben van het criminele
feit en bang zijn voor represailles van de mogelijke dader. M. is een landelijk
toegankelijk telefoonnummer (0800–7000). De regio's Amsterdam-Amstelland,
Utrecht, IJsselland en Twente werken volgens het ook in andere landen onder
de naam «Crimestoppers» bekend staande concept. Bij gebleken succes
zal het publiek-private meldpunt M. in 2003 landelijk worden geïmplementeerd.Bij burgernet schakelt de meldkamer burgers in die mee uitkijken naar
personen of voertuigen die betrokken zijn geweest bij bijvoorbeeld een inbraak.
Doordat de meldkamer op deze wijze actuele informatie krijgt over de vluchtroute
kan de politie zeer gericht naar de dader worden gestuurd, en wordt de pakkans
verhoogd. Momenteel is een pilot in voorbereiding waarin de toepasbaarheid
van burgernet in Nederland zal worden getest. De uitvoering en evaluatie van
de pilot zal moeten uitwijzen of burgernet landelijk kan worden ingevoerd.Fase van de opsporingVersterking rechercheTen behoeve van versterking van de opsporing zal de professionaliteit
van de recherche op alle niveaus (regionaal, bovenregionaal en nationaal)
worden versterkt. De inzet zal daarbij primair gericht zijn op verbetering
van deskundigheid, loopbaanbeleid en informatievoorziening. Op basis van het
Besluit beheer regionale politiekorpsen (Stb. 1994, 224) zullen eisen worden
gesteld aan de kwaliteit van personeel dat met opsporingstaken is belast en
in het bijzonder aan het recherche- management. Voorts zullen eisen worden
gesteld aan de minimale opsporingsfunctionaliteiten binnen de (samenwerkende)
regio's en aan de organisatie daarvan. Bijzondere aandacht gaat hierbij uit
naar het vergroten van de kwaliteit van het forensisch-technisch onderzoek.
Om aan deze eisen te kunnen voldoen zal daar waar nodig het rechercheonderwijs
worden verbeterd. Teneinde de ontwikkelde deskundigheid en de horizontaal
ingestroomde externe deskundigen voor de recherchefunctie te behouden zullen
de mogelijkheden worden vergroot om als specialist binnen de recherchekolom
carrière te maken.Huidige ontwikkelingen ten aanzien van de standaardisatie en het vergroten
van de kwaliteit van de informatievoorziening en huishouding en van de werkprocessen
binnen de opsporing worden met kracht doorgezet en landelijk geïmplementeerd.Voorts zal dit kabinet de toepassingsmogelijkheden van DNA-onderzoek verder verruimen. De mate van uitvoering van deze en andere op zich
noodzakelijke maatregelen, gericht op een effectievere en efficiëntere
inzet van opsporingscapaciteit, zoals de invoering van een landelijke sporendatabank,
verbetering van standaarduitrusting en logistieke voorzieningen voor het veiligstellen,
opslaan en transporteren van zgn. stukken van overtuiging en het centraal
organiseren van expertise en innovatie, is mede afhankelijk van de beschikbare
middelen. Op korte termijn zal hierover meer duidelijkheid worden gegeven.Opsporing criminele illegale vreemdelingenDe aanwezigheid van criminele illegalen begint een toenemend probleem
te vormen in onze samenleving. Om hiertegen op te treden zal in de eerste
plaats de illegaliteit in ons land goed in kaart worden gebracht. Inmiddels
verricht onderzoek zal een kwantitatieve analyse opleveren. Ook zal een beter
beeld ontstaan van de overkomst- en overlevingsstrategieën van illegalen
(waaronder de manier waarop – herhaaldelijk – door deze categorie
vreemdelingen de toevlucht wordt genomen tot misdrijven dan wel andere strafbare
feiten).Bezien wordt op welke punten de vreemdelingenketen en de strafrechtsketen
gekoppeld kunnen worden. Daartoe zal met betrekking tot de aanpak van de criminele
al dan niet illegale vreemdeling de werkwijze Vreemdeling in de strafrechtketen
(VRIS) in alle regiokorpsen worden geïmplementeerd en gehanteerd teneinde
de terugkeer van deze groep zo veel mogelijk te waarborgen. Een recente aanpassing
van de «glijdende schaal» ziet op de consequenties voor het voortgezet
verblijf van criminele vreemdelingen in Nederland. Hoe korter de periode dat
de vreemdeling legaal in ons land heeft verbleven, hoe «geringer»
de inbreuk hoeft te zijn om tot verblijfsbeëindiging of ongewenstverklaring
over te gaan.Daarnaast is bekend dat zich met name in de grote steden (groepen) personen
bevinden, die niet in het bezit zijn van een verblijfsstatus, die ongecontroleerd
en ongeregistreerd beslag leggen op de leefruimte van anderen en economische
activiteiten ontplooien. Teneinde dergelijk verblijf nog verder tegen te gaan
zal het daartoe ter beschikking staande instrumentarium worden uitgebreid
met een strafbaarstelling van illegaal verblijf, zoals ook in de ons omringende
landen het geval is. Op dit moment vindt beraad plaats op de wijze waarop
aan deze strafbaarstelling invulling dient te worden gegeven. Het operationele
vreemdelingentoezicht wordt geïntensiveerd. Naast het binnenlands toezicht
betreft dat ook het mobiel toezicht ter bestrijding van illegale immigratie.
Het is de bedoeling naast repressief (door uitbreiding van de recherchefunctie)
ook meer preventief te gaan werken. De uitzetting van illegalen wordt effectiever
gemaakt door ook de organisatorische taken en de coördinatie daarvan
op één plaats neer te leggen. Op dit moment wordt reeds onder één
projectorganisatie gewerkt waarbij vanuit een centraal punt de regie wordt
gevoerd over alle betrokken ketenpartners. Deze centrale regie zal waar mogelijk
worden versterkt en worden voorzien van voldoende sturingsmogelijkheden in
met name de terugkeerketen.De administratieve taken die de politie uitvoert met betrekking tot toelating
van vreemdelingen worden in 2003 gefaseerd overgeheveld naar de Immigratie-
& Naturalisatiedienst (IND). De netto capaciteit die daardoor vrijkomt
bij de politie (na de aftrek van de uitbreiding bij de IND naar verwachting
ruim 400 fte), wordt ingezet op een versterking van politieel toezicht op
(criminele) illegale vreemdelingen, vertrek en terugkeer alsmede migratie
criminaliteit (mensenhandel en mensensmokkel). Het kabinet zal de Tweede kamer
op korte termijn een notitie zenden die ziet op de wijze waarop het kabinet
vorm wil geven aan de bestrijding van de illegalenproblematiek. Hierin zal
een allesomvattende praktische en systematische aanpak, ook op het terrein
van vertrek en uitzetting, worden uiteengezet. Inrichting nationale en bovenregionale rechercheVoor een betere bestrijding van de zware criminaliteit wordt een nationale
recherche opgericht. Deze wordt ondergebracht bij het Korps Landelijke Politiediensten.
De nationale recherche wordt gevormd door de kernteams, het landelijk rechercheteam,
de unit mensensmokkel, de unit synthetische drugs en de XTC-teams. Prioriteitstelling
en beheer worden hiermee eenvoudiger. Het gezag over de nationale recherche
komt bij het landelijk parket, terwijl er ook één beheerder
zal zijn, te weten de korpsbeheerder van het KLPD. De nationale recherche
wordt gedeconcentreerd gehuisvest bij de huidige zeven korpsen (zes regionale
politiekorpsen en het KLPD). De nationale recherche krijgt de taken van de
teams die er in opgaan alsmede de uitvoering van gecompliceerde rechtshulpverzoeken.Daarnaast worden zes vaste rechercheteams gevormd voor de aanpak van de
regio-overstijgende vormen van middelzware criminaliteit zoals overvallen,
woninginbraken, ramkraken, horizontale fraude etc. Het gaat om vormen van
criminaliteit die behoren tot de verantwoordelijkheid van de regionale recherche,
maar die door aard of verschijningsvorm in een samenwerkingsverband van meerdere
regio's beter kunnen worden aangepakt. De zes teams worden ondergebracht in
de zes centrumkorpsen waarin ook de gedeconcentreerde nationale recherche
gehuisvest wordt. De teams krijgen 1% van de politiesterkte – zoals
die eerder door de regio's is toegezegd voor het bemensen van de ad-hoc te
vormen bovenregionale rechercheteams. Daarnaast gaan de huidige interregionale
fraudeteams onderdeel uitmaken van de capaciteit. Het gezag en het beheer
over deze teams komt in handen van respectievelijk de hoofdofficieren en de
korpsbeheerders van de centrumkorpsen.Teneinde een integrale prioriteitstelling te bevorderen en de verschillende
teams flexibel in te kunnen zetten en waar mogelijk doelmatigheidswinst te
bereiken, wordt voorzien in verbinding tussen de zes bovenregionale teams
en de nationale recherche. Deze verbinding zal terug te vinden zijn op zowel
het gebied van gezag (sturing, prioritering) als beheer (organisatie, werkwijze).
De uitwerking hiervan is in het najaar van 2002 gereed.De ontwikkelingen worden begeleid door een door ons in te stellen projectorganisatie
onder leiding van een stuurgroep. In de loop van 2003 zullen de bovenregionale
teams operationeel zijn en is de beheersmatige overgang van de kernteams naar
het KLPD een feit. Een en ander zal in een formele regeling worden neergelegd.Fase van de vervolgingVergroting effectiviteitDe effectiviteit van de justitiële reactie wordt bevorderd indien
zo vroeg mogelijk wordt bepaald welke reactie passend is bij welke dader.
Om dit te bereiken wordt a) een stelselmatige, vroegtijdige screening en indicatiestelling
volgens een gemeenschappelijke systematiek ontwikkeld, b) het «aanbod»
aan justitiële afdoeningswijzen uitgebreid en doorgelicht aan de hand
van criteria voor effectieve interventies, en c) de afstemming tussen de betrokken
ketenpartners over de wenselijke reactie beter afgestemd, en in het bijzonder
de taakverdeling en samenwerking tussen politie, HALT, OM, reclassering en
gevangeniswezen verbeterd. Een mogelijkheid die relatief op korte termijn
is te realiseren, is een quick scan tijdens de inverzekeringstelling op het
politiebureau of na enkele dagen bewaring. Een eerste mogelijke indeling van
justitiabelen zou daarbij kunnen zijn:• een categorie die vatbaar is voor een «kleine korte klap»:
OM-afdoening plus taakstraf;• een middencategorie van veelplegers, van wie de beïnvloedbaren
geschikt zijn voor maatwerk met behulp van detentiefasering en terugdringing
recidiveprogramma's en de niet-beïnvloedbaren worden opgesloten; • en een zware categorie die moet worden opgesloten en aan wie binnen
de langere detentie «gewerkt» kan worden.Meer en executabele OM-afdoeningenEind 2002 wordt een wetsvoorstel in procedure gebracht dat beoogt de afdoening
buiten geding opnieuw te reguleren. Daarin wordt meegenomen dat er meer ruimte
komt voor afdoeningen door het OM in die gevallen die zich daarvoor lenen.
In het bijzonder betreft dit de gevallen waarin over feit en sanctie geen
onduidelijkheid bestaat. Het effect is dat meer delicten van een passende
en tijdige reactie kunnen worden voorzien. Dit ontlast ook de zittingscapaciteit
bij de strafrechter.In concreto wordt onder andere gedacht aan uitbreiding van het zogeheten
officiersmodel voor taakstraffen in het jeugdrecht, introductie van meer OM-afdoeningsmodaliteiten
zoals de kortere ontzegging van de rijbevoegdheid, het altijd mogelijk maken
van OM-afdoeningen waar anders slechts een geldboete door de rechter zou volgen,
en de vergroting van de efficiency door het executabel maken van de OM-afdoening
voor een nader te bepalen categorie van zaken. Op korte termijn zal het kabinet
hiertoe voorstellen ontwikkelen.De executabiliteit van de OM-afdoening zou de rechterlijke macht behoorlijk
kunnen ontlasten. In circa driekwart van de gevallen wordt de transactie aan
het CJIB betaald. Dat betekent dat globaal een kwart van de gevallen niet
wordt betaald. Uitgangspunt is dat de verdachte in die zaken wordt gedagvaard.
Indien het procesinitiatief bij de burger wordt gelegd vermindert het aantal
zaken dat voor de rechter komt naar verwachting fors. In zaken betreffende
de Wet administratieve handhaving verkeersvoorschriften, waar dat het geval
is, wordt de rechter in ongeveer 4% van de gevallen door de betrokkene ingeschakeld.
Vermoedelijk zal het percentage zaken waarin de verdachte zich bij de rechter
zal verzetten tegen een OM-afdoening hier ergens tussenin liggen. De besparing
kan ook dan nog groot zijn. Gelet op de noodzaak van wetswijziging zullen
op korte termijn de huidige mogelijkheden tot transigeren, inclusief hoge
transacties, zoveel mogelijk worden benut.Versterking rol OM bij executieHet OM-toezicht op de afdoeningen wordt eveneens versterkt. Daarbij wordt
nagegaan in hoeverre het OM meer «vrijheidsgraden» toekomt om,
rekening houdend met de verantwoordelijkheden en mogelijkheden van de diverse
betrokkenen, binnen en tussen verschillende sanctiemodaliteiten (tussentijds)
te differentiëren. De introductie van een regionaal overleg onder voorzitterschap
van een executieofficier ter borging van het gehele proces van de tenuitvoerlegging
van de sanctie wordt bestudeerd. Hiermee krijgt het OM op basis van zijn algemene
verantwoordelijkheid voor de executie meer zicht op wat er in de executie
gebeurt en kunnen ook eventuele ongewenste en onbedoelde effecten van vernieuwingen
in de sanctietoepassing worden voorkomen.Versterken samenwerking ketenpartnersEen belangrijk instrument ter versterking van de lokale en regionale samenwerking
tussen organisaties in de strafrechtketen zijn de «Arrondissementale
Justitiële Beraden», waarin de voornaamste partners (zoals politie,
OM, ZM, reclassering, Raad voor de Kinderbescherming, Jeugdzorg en gevangeniswezen)
structureel met elkaar afspraken maken over de bestuurlijke samenwerking.
Het kabinet wil dan ook nadrukkelijk inzetten op de (verdere) uitbouw van
deze justitiële beraden in de arrondissementen. In de jeugdstrafrechtsketen
zijn hiermee inmiddels goede ervaringen opgedaan. Afspraken over de aard en
omvang van de informatie in zaakdossiers bevorderen een effectieve afhandeling
van zaken en een ongestoorde rechtsgang. Afspraken moeten worden
gemaakt over het aanleveren van de juiste gegevens en de wijze van verstrekking,
over het vermijden van onvolledige dossiers waardoor vormfouten ontstaan,
over het vermijden van onnodige informatie, enzovoort. De doorlooptijden zullen
hierdoor eveneens worden teruggedrongen zodat het overgrote deel binnen zes
maanden kan worden afgedaan.De wijze van aansturing en financiering van deze organisaties werpt in
een aantal gevallen belemmeringen op voor de praktische samenwerking. Op dit
moment worden de aard en oorzaken van die belemmeringen onderzocht. Dit onderzoek
is begin 2003 klaar. De aanbevelingen die daaruit voortvloeien, worden in
2003 en 2004 geïmplementeerd. Deze actie leidt tot de opheffing van mogelijke
belemmeringen voor samenwerking en gaat gepaard met het creëren van voldoende
ruimte voor lokaal en regionaal maatwerk. In 2005 moeten de Arrondissementale
Justitiële Beraden bindende afspraken hebben gemaakt over de inzet van
de samenwerkende organisaties voor effectief justitieel optreden.Fase bij de rechtsprekende machtVersterking van de rechtsprekende machtDe situatie bij de strafsectoren van de rechtsprekende macht baart zorgen.
De Raad voor de Rechtspraak heeft het initiatief genomen tot een sectorprogramma
voor de strafsector. Dit programma beoogt op geïntegreerde wijze te werken
aan vier doelstellingen, te weten opvangen van toenemende werklast, verkorten
van doorlooptijden, vergroten van rechtseenheid, en vergroten van de doelmatigheid.
De drie belangrijkste componenten van het programma zijn: het verbeteren van
de logistieke afstemming met het OM en andere betrokken partijen, verbeteren
en uniformeren van de interne werkprocessen en de invoering van het Geïntegreerd
Processysteem Strafrecht (GPS) en andere informatiemanagement projecten. Daarnaast
heeft de Raad een Commissie Verbetervoorstellen in het leven geroepen. Deze
commissie krijgt als opdracht voorstellen tot wetswijziging te ontwikkelen
die eveneens moeten leiden tot een efficiëntere strafrechtspleging. Het
kabinet ziet deze voorstellen met belangstelling tegemoet en zal ze van een
adequate reactie voorzien.Beter benutten zittingscapaciteitKnelpunt bij de rechtsprekende macht is een gebrek aan zittingscapaciteit,
met name ook bij incidentele extra belasting. Indien gebrek aan zittingscapaciteit
kan worden opgevangen door andere rechters of een ander gerecht, kan lokale
piekbelasting beter worden opgevangen. Vooral wanneer gerechten te maken krijgen
met megazaken is dit een belangrijk gegeven omdat deze de reguliere werkprocessen
zeer verstoren. Op korte termijn wordt nagegaan of wijziging van de Wet op
de rechterlijke organisatie, al dan niet in combinatie met wijziging van de
regels van de relatieve competentie, hiervoor soelaas kan bieden.Verbeteringen in het strafprocesHet kabinet beziet daarnaast tal van maatregelen die zien op processuele
en procedurele aanpassingen in en rondom het strafproces. Het betreft in de
eerste plaats een aanpassing van de betekeningregeling die moet leiden tot
een betere betekening van dagvaardingen (en derhalve minder nietig verklaringen).
De Raad voor rechtspraak heeft hiertoe al een voorstel in voorbereiding, maar
omdat het om een wetswijziging gaat kan dit niet op korte termijn worden gerealiseerd.Ook in het transport van gedetineerden van en naar de voorgeleiding en
zitting zullen verbeteringen worden aangebracht. In de praktijk worden veel
aanhoudingen bij strafzaken veroorzaakt door het niet tijdig aanwezig zijn van de gedetineerde verdachte, bijvoorbeeld als gevolg van files.
Maatregelen worden gezocht om de fileproblematiek te omzeilen, bijvoorbeeld
door gedetineerden vast te houden in huizen van bewaring die zo dicht mogelijk
liggen bij het gerecht waar hun zaak wordt behandeld. Deze en andere maatregelen
zullen op korte termijn worden geëffectueerd. De invoering van telehoren
in strafzaken voor verdachten in de raadkamer en meer in het algemeen voor
de getuigenverhoren wordt eveneens voorzien. In het kader van internationale
getuigenverhoren ontstaat binnen afzienbare termijn de verplichting om de
faciliteiten te bieden om telehoren mogelijk te maken. Het is evident dat
telehoren tijdbesparend werkt voor de rechter-commissaris. Om telehoren breed
in te kunnen zetten moet wel geïnvesteerd worden in de benodigde apparatuur.
Deze maatregel biedt overigens ook een oplossing op het terrein van het vervoer
van gedetineerden. Invoering van telehoren vereist wetswijziging en zal dus
wat meer tijd in beslag nemen.Een onderzoek naar de verruiming van de bedrijfstijden van gerechten zal
eveneens plaatsvinden. Uit dit onderzoek moet duidelijk worden of de baten
(uitbreiding van zittingstijd) opwegen tegen de lasten, en zo ja, in welke
gevallen?Voorts zal naar aanleiding van de tijdens de algemene politieke beschouwingen
aanvaarde motie op stuk nr. 39 (Kamerstukken II, 2002–2003, 28 600)
in overleg met de Raad voor de Rechtspraak een onderzoek plaatsvinden om te
bezien of strafzaken waarin een maximale gevangenisstraf van twee jaar kan
worden geeist, kunnen worden afgedaan door de enkelvoudige strafkamer.Ook zal meer gebruik worden gemaakt van de mogelijkheid om meteen berechting
te laten plaatsvinden door de politierechter in plaats van eerst voorgeleiding
aan de rechter-commissaris. Dit kan nu reeds onder bijzondere omstandigheden
in het kader van snelrecht. Hiervoor hoeft in principe geen wetswijziging
plaats te vinden. Deze maatregel leidt tot verkorting van doorlooptijden en
tot minder beslag op de beschikbare capaciteit.Het terugdringen van aanhoudingen voor onbepaalde tijd in zaken waarin
de dagvaarding in persoon betekend is, is eveneens punt aandacht. Bij sommige
gerechten wordt momenteel al beleidsmatig voorgeschreven geen aanhoudingen
voor onbepaalde tijd meer te doen. Bij de planning van de zittingscapaciteit
moet ruimte vrij worden gehouden voor aanhoudingen. Dit betekent dat er minder
ruimte is om te schuiven met nieuw ingestroomde zaken en zaken die zijn aangehouden.
Op korte termijn kan in een beleidsmatig kader voorgeschreven worden niet
langer voor onbepaalde tijd aan te houden. Bezien wordt of met wetgeving aan
terugdringing kan worden bijgedragen.De directe aanlevering van een lijst van getuigen bij het aantekenen van
hoger beroep: zowel bij strafzaken in eerste aanleg als bij strafzaken in
hoger beroep staat het een advocaat vrij om tot drie dagen voor de zitting
verzoeken tot het horen van getuigen in te dienen bij het gerecht. Hierdoor
komt het veelvuldig voor dat een getuige niet komt opdagen en een rechter
genoodzaakt is een zitting aan te houden. Er is een wetsvoorstel aanhangig
bij de Tweede Kamer (Kamerstukken II, 2001–2002, nr. 28 477)
waarin wordt voorzien in een verlenging van deze termijn van drie dagen naar
tien dagen voor de zitting. Naar alle verwachting zal dit een vermindering
van het aantal aanhoudingen als gevolg hebben. Als uitbreiding hierop zou
bij strafzaken in hoger beroep mogelijk gemaakt kunnen worden dat advocaten
bij het indienen van het hoger beroep direct hun lijst met getuigen bekend
maken. Wetswijziging is noodzakelijk.Capaciteitsbeslag vreemdelingenzakenToename van de inspanningen op het gebied van het vreemdelingentoezicht
zal leiden tot toename van de werkbelasting van de verschillende organisaties
in de vreemdelingenketen. De extra werkbelasting voor de rechtbank, voortvloeiende
uit de rechterlijke procedures rondom het vreemdelingentoezicht
en de vreemdelingenbewaring, heeft geleid tot een onacceptabele toename van
de doorlooptijd van beroepsprocedures in reguliere en asielzaken. Daarom wordt
een aanpassing van de Vreemdelingenwet op het punt van de rechterlijke toets
in bewaringszaken voorbereid.Overige maatregelen rechtsprekende machtDaarnaast beziet het kabinet ook mogelijkheden die vanwege hun princiële
of controversiële karakter vooreerst nadere, meer extensieve bestudering
vereisen. Dit betreft onder andere:• de afschaffing van de aanwezigheidseis voor minderjarigen bij jeugdstrafzaken
en in aanvulling hierop die in hoger beroep voor verdachten die inmiddels
18 jaar zijn geworden. Beiden leiden in de praktijk tot veel aanhoudingen.
In dit kader is overigens wel belangrijk om aandacht te houden voor de gedragscorrigerende
werking die uitgaat van een behandeling ter zitting waarbij de minderjarige
aanwezig is. Vanuit dit perspectief ligt afschaffing voor alleen verdachten
die inmiddels 18 jaar zijn geworden eerder in de rede;• een versterking van het voortbouwende aspect van de appelbehandeling
om tegen te gaan dat in appel zonder noodzaak beslissingen worden overgedaan
waarover geen verschil van mening bestaat. Dit scheelt tijd bij de voorbereiding
en behandeling van strafzaken in hoger beroep.Bij het gerechtshof in Den Bosch wordt in dit kader momenteel op vrijwillige
basis en in overleg met de balie reeds gewerkt met een grievenstelsel in appel.
Om aan een grievenstelsel een dwingender karakter te geven, is echter een
meer principiële vraag die langere bestudering vergt.Fase van de detentieVergroting van de detentiecapaciteitDe strafrechtstoepassing kampt momenteel met ernstige en acute capaciteitstekorten.
Deze tekorten zijn zo groot dat de geloofwaardigheid van de strafrechtspleging
dreigt te worden aangetast. Het kabinet wil naast de aanpak van deze problematiek
met betrekking tot afdoening en detentie ook nadrukkelijker inzetten op de
doelgerichtheid van de justitiële reactie met het oog op de recidivevermindering
en reïntegratie van verdachten. Eerder in deze paragraaf zijn ten aanzien
van de doelgroepen van beleid – stelselmatige daders en risicojongeren –
hiervoor reeds beleidsvoornemens aangegeven, bijvoorbeeld de uitbreiding van
de SOV en de inrichting van een algemene voorziening voor veelplegers. Op
deze plaats worden enkele overige maatregelen kort genoemd. In een separate
brief aan de Tweede Kamer betreffende de modernisering van de sanctietoepassing
ter uitvoering van dit veiligheidsprogramma wordt een en ander uitvoerig belicht.De maatregelen ter vergroting van de detentiecapaciteit betreffen:• Uitbreiding van bewarings- en sanctiecapaciteit. Het betreft hier
middelen voor bewarings- en sanctiecapaciteit waarmee voor ca. 5000 plaatsen
tegemoet wordt gekomen aan een groot deel van de behoefte aan capaciteit.
Dit wordt gerealiseerd door een samenstel van maatregelen van aanbodvergroting
en vraagvermindering. Daarbij wordt ook gebruik gemaakt van meermanscellen.
Hiervoor is aanpassing van wet- en regelgeving nodig.• Invoering van eenvoudiger cellen voor bepaalde categorieën
gedetineerden, zoals de overlast categorie, de subsidiair gehechten en de
Mulder gijzelingen.• Invoering van meervoudig celgebruik voor een deel van de gedetineerdenpopulatie
in de huizen van bewaring.• Meer gebruik van elektronisch toezicht (ET) bij tenuitvoerlegging
van korte vrijheidsstraffen. • Doorplaatsen van in eerste aanleg veroordeelden die in hoger beroep
zijn gegaan vanuit het huis van bewaring (HvB) naar de gevangenis, vooral
als het beroep enkel betrekking heeft op de strafmaat.• Sneller doorplaatsen van dure gesloten HvB- en gevangeniscapaciteit
naar minder beveiligde inrichtingen. Dit vereist opheffing van belemmeringen
in lagere regelgeving.• In 2003 worden extra plaatsen voor het CJIB gereserveerd ter beperking
van het aantal strafonderbrekingen (SOB's). Een groot deel van de arrestanten
kan dan worden geplaatst.• Toepassing van publiek-private samenwerking in een deel van het
gevangeniswezen bij de nieuwbouw, onder andere ten behoeve van besparingen,
het creëren van de mogelijkheid van benchmarken en het stimuleren van
vernieuwingen.Vergroting van de doelgerichtheid van bewaring en sanctietoepassingTer verbetering van de doelgerichtheid van de justitiële reactie
met het oog op de recidivevermindering en reïntegratie van verdachten
treft het kabinet volgende maatregelen.• Invoering van meer taakstraffen gecombineerd met elektronisch toezicht
(ET), in plaats van gevangenisstraffen van 6 tot 12 maanden. Wettelijk is
het enkele jaren geleden mogelijk gemaakt om de taak straf te verzwaren met
een voorwaardelijke veroordeling tot 6 maanden met de bijzondere voorwaarden
van ET. Dit is echter nooit goed van de grond gekomen. Om daadwerkelijk toegepast
te worden zal de maatregel hernieuwd onder de aandacht van de magistratuur
worden gebracht, waarbij ook het punitieve karakter ervan wordt benadrukt.• Herinvoering van het voorwaardelijk karakter van de invrijheidstelling
(VI) waarin het PP opgaat vanaf de helft van de straf. De VI is thans een
automatisme na 2/3 van de opgelegde straf. Het voorstel beoogt het automatisme
van VI na 2/3 los te laten. De punitiviteit en het recidiveverminderende karakter
van de gestelde voorwaarden kunnen hierbij centraal staan. Een VI gebonden
aan voorwaarden na de helft van de opgelegde straf biedt tevens de mogelijkheid
het penitentiair programma te incorporeren met het oog op een betere reïntegratie
en vermindering van de recidive. De verkorting van de effectieve detentie
zou gepaard kunnen gaan met een verlenging van de voorwaardelijke periode,
met name toegespitst op de grootste risicogevallen (stellen van programmatische
of gedragsbeperkende voorwaarden).• Invoering van de tijdelijke mogelijkheid om opgelegde taakstraffen
vervroegd te beëindigen bij een duidelijk aantoonbaar goed gedrag van
de veroordeelde (beloning). Gedacht wordt aan de mogelijkheid de taakgestrafte
20% van zijn straf te laten «verdienen». Het afbreuk-risico door
mislukking wordt hierdoor verminderd.Capaciteit vreemdelingenbewaringDe beschikbare capaciteit voor vreemdelingenbewaring is momenteel ontoereikend
voor het vreemdelingentoezicht in zijn huidige vorm en de effecten van de
geïntensiveerde aanpak van illegale vreemdelingen zoals voorzien in het
Strategisch Akkoord. In de meerjarige prognose van de benodigde celcapaciteit
is tot dusver uitsluitend rekening gehouden met een trendmatige toename van
de capaciteitsbehoefte en niet met intensivering van de toezichtinspanningen.In elk geval zal worden geïnvesteerd in verhoging van de efficiency
van de bestaande celcapaciteit en meervoudig celgebruik. Dit zal het gat tussen
de feitelijk beschikbare en de benodigde celcapaciteit echter niet geheel
kunnen opvullen. Oplossing van het cellentekort heeft in elk geval financiële
consequenties.Ter fine van uitzetting zullen twee centra worden ingericht. De capaciteit
van de vreemdelingenbewaring zal met name in de Randstad worden uitgebreid.
Deze vreemdelingenbewaring garandeert de beschikbaarheid voor
eventueel gedwongen vertrek en is – indien nodig – tevens bedoeld
voor onderzoek naar de identiteit en nationaliteit alsmede voor het verkrijgen
van reisdocumenten.3.5 RandvoorwaardenBelangrijke randvoorwaarden voor de versterking van de criminaliteit hebben
betrekking op maatregelen ter versterking van het presterende vermogen in
de keten en op het verbeteren van de aansturing op de punten die zich daarvoor
lenen. Met ketenpartners zullen waar mogelijk en nodig concrete afspraken
worden gemaakt, waarbij nader invulling van die afspraken op het lokale niveau,
afhankelijk van de lokale omstandigheden gestalte moet krijgen. In paragraaf 7
wordt nader ingegaan op de maatregelen die het kabinet daartoe voorziet. Andere
randvoorwaarden voor een versterking van de criminaliteit hebben betrekking
op de verbetering van de informatievoorziening over de strafrechtsketen en
tussen ketenpartners onderling. In dit kader zal een permanente structuur
van horizontale inhoudelijke informatievoorziening voor de strafrechtelijke
keten als geheel worden ingericht. Het gaat hierbij om het toegankelijk maken
van informatiebronnen, het koppelen van bestanden en de analyse van informatie.Een onderdeel van de operationele samenwerking binnen de strafrechtsketen
is de aansluiting van alle actoren op het keteninformatiesysteem VIP (Verwijsindex
Personen). Dit is een verwijsindex die voor elke geregistreerde laat zien
in welke informatiesystemen betrokkene op het moment van raadplegen voorkomt
en daarmee bij welke actor in de keten betrokkene op dat moment «in
behandeling» is. In 2003 worden alle partners in de strafrechtelijke
keten aangesloten op VIP. Voor de informatievoorziening van de politie werkt
de Regieraad ICT Politie aan een gemeenschappelijke informatiearchitectuur,
een nutsvoorziening politie en verbeterde ICT-ondersteuning van de regionale
en landelijke processen op het terrein van opsporing, bedrijfsvoering en hulpverlening.
Zo wordt gewerkt aan een concernbrede invoering van de elektronische aangifte,
het elektronisch proces-verbaal, een elektronisch volgsysteem voor strafrechtsdossiers,
verbeterde ICT-hulpmiddelen ten behoeve van de agent op straat (elektronische
surveillance), en elektronisch toezicht met ondersteuning van plaatsbepalingsystemen
en monitoring. In deze kabinetsperiode wordt tevens een geïntegreerde
landelijke ICT-infrastructuur voor de veiligheidspartners (Lictiv) gerealiseerd,
waardoor de informatie binnen en tussen de betrokken diensten op uniforme
wijze kan worden uitgewisseld. Het kabinet zal zoals aangegeven, de Kamer
voor het einde van het jaar nader informeren over de maatregelen rond de aangiftes,
waaronder de elektronische aangifte- mogelijkheden.3.6 Beoogde resultatenHet kabinet beseft dat de uitvoering, de concrete prestaties en de beoogde
resultaten van dit veiligheidsprogramma vooral op het lokale niveau gestalte
moeten krijgen. Het zijn de partners op het lokale niveau die het zullen moeten
doen. Het kabinet realiseert zich eveneens dat ook de beschikbaarheid van
financiële middelen en de beperkte uitvoeringscapaciteit beperkingen
(kunnen) opleggen aan het hoge ambitieniveau en de te behalen resultaten.
Hierdoor is wellicht niet alles tegelijk en op korte termijn te verwezenlijken.
Het is echter wel de inzet van dit kabinet om de hieronder geschetste resultaten
te verwezenlijken. Waar nodig zal het kabinet ook gedurende de rit aanvullende
maatregelen treffen om de beoogde resultaten te bereiken. Het kabinet kan
hierop ook worden aangesproken. Met deze kanttekening beoogt dit kabinet op het terrein van de criminaliteitsbestrijding
de volgende resultaten.De beoogde resultaten onder de punten twee en drie sluiten aan bij de
eerdere constatering uit de Nota Criminaliteitsbeheersing (Kamerstukken 2001–2002,
27 834, nrs. 1 en 2) dat momenteel ongeveer een kwart van de zaken
met opsporingsindicatie (dat wil zeggen op jaarbasis zo'n 80 000 zaken)
bij de politie op de plank blijven liggen. Het kabinet wil in 2006 in ieder
geval de situatie bereiken dat alle aangiften een adequate reactie verkrijgen,
dat alle misdrijfzaken met opsporingsindicatie adequaat worden onderzocht,
en dat alle opgehelderde misdrijven een tijdige en adequate justitiële
reactie verkrijgen, zowel met het oog op beveiliging van de maatschappij als
met het oog op de vermindering van recidive.Het beoogde resultaat onder punt zes drukt het belang uit dat tijdig en
adequaat wordt gereageerd op internationale rechtshulpverzoeken verzoeken
vanuit het buitenland om opsporing, nu eveneens is gebleken dat daar aanzienlijke
tekorten bestaan. Uitgangspunt is dat alle verzoeken een adequate behandeling
verkrijgen. Daartoe is allereerst vereist dat alle internationale rechtshulpverzoeken
door de Internationale rechtshulpcentra (IRC's) worden geregistreerd met behulp
van het geautomatiseerde Luris-2 systeem. Met het oog op de toenemende werklast
voor de politie die voortvloeit uit het in behandeling nemen van alle internationale
rechtshulpverzoeken, zal op basis van een analyse van de Lurisbestanden worden
nagegaan waar de werklast zich precies voordoet. Ook moet altijd geverifieerd
worden of uitvoering van het rechtshulpverzoek noodzakelijk en spoedeisend
is.1 Er komt een landelijke voorziening voor stelselmatige daders van een
nog nader te bepalen omvang. De SOV voor verslaafde criminelen wordt uitgebreid.
Voor de gerichte aanpak van jeugdige criminelen wordt het casusoverleg tussen
politie, OM en Raad voor de Kinderbescherming landelijk ingevoerd waardoor
in 2006 voor 30 000 jongeren casusbewaking beschikbaar is.2 Alle aangiften van misdrijven worden in behandeling genomen en verkrijgen
een adequate opsporingsinspanning die afhankelijk is van de zwaarte van het
delict en de opsporingsindicatie.3 De politie pakt extra misdrijven met opsporingsindicatie aan, oplopend
tot 80 000 in 2006. Het aantal opgehelderde misdrijven dat de politie
aan het OM aanlevert, stijgt met tenminste 40 000 in 2006.4 De justitiële keten zorgt voor een adequate en tijdige verwerking
van alle door de politie aangedragen zaken (tenminste de 40 000 in 2006).
Het aantal verdachten en veroordeelden dat wordt «heengezonden»
wordt tot een minimum teruggebracht. De doorlooptijden worden teruggedrongen
zodat het overgrote deel van de zaken binnen zes maanden zal worden afgedaan.5 De justitiële reactie wordt ingericht op doeltreffendheid van afdoening
in het licht van de beveiliging van de maatschappij. De reductie van recidive
en de (geslaagde) reïntegratie van daders in de samenleving zijn hiervoor
graadmeters.6 Alle internationale rechtshulpverzoeken worden geregistreerd en tijdig
en adequaat in behandeling genomen.Om de beoogde resultaten te bereiken, maken de Minister van Binnenlandse
Zaken en Koninkrijksrelaties en de Minister van Justitie prestatieafspraken
met de korpsen. Met de andere ketenpartners – OM, gevangeniswezen, reclassering –
worden door de Minister van Justitie prestatieafspraken gemaakt die ertoe
moeten leiden dat de resultaten van de extra opsporingsinspanning een adequate
justitiële reactie krijgen. Met betrekking tot de rechtsprekende macht
zal de Minister van Justitie overleg voeren met de Raad voor de rechtspraak
teneinde te bewerkstelligen dat de gerechtsbesturen op lokaal niveau aan de
uitvoerig van het veiligheidsprogramma hun medewerking zullen verlenen.Uitvoering door de ketenpartners voor de aanpak van de zich op lokaal
niveau voordoende problemen staat daarbij centraal. De te maken afspraken
met betrekking tot de te nemen maatregelen en de te behalen resultaten richten
zich in het bijzonder op de activiteiten die door de ketenpartners op dat
niveau in gang moeten worden gezet. De afspraken zullen de ketenpartners,
op basis van de bestaande verantwoordelijkheden, voldoende ruimte laten om
daar naar eigen inzicht, en afhankelijk van de lokale situatie en prioriteitstelling,
invulling aan te geven. De afspraken zullen evenwel ook het kabinet de mogelijkheid
bieden om in te grijpen indien de uitvoering niet conform de afspraken verloopt. PARAGRAAF 4: ZICHTBAAR HANDHAVEN4.1 InleidingDe komende jaren gaat het kabinet met concrete maatregelen overlast, geweld
en criminaliteit in het publieke en het semi-publieke domein terugdringen.
Deze maatregelen hebben betrekking op een intensivering van het toezicht en
de handhaving.Het toezicht en de handhaving zullen gerichter worden uitgevoerd op plaatsen
en tijdstippen waarbij een verhoogd risico op criminaliteit, geweld en overlast
is te voorzien. Dit zijn plaatsen als stations, uitgaansgebieden, winkelcentra,
het gebied rond coffeeshops, jeugdverzamelplaatsen etcetera. Regels zullen
strakker worden gehandhaafd. De politie en de gemeenten krijgen hierbij meer
bevoegdheden. De inzet van toezichthouders, handhavers en private beveiligingsorganisatie
wordt verruimd. De politie heeft de operationele regie op de inzet van de
verschillende toezichthouders en handhavers. De versterking van de samenhang
in het beleid en de samenwerking tussen de veiligheidspartners op lokaal niveau
vraagt om een scherpe invulling van de regierol door de gemeenten. Want op
gemeentelijk niveau ligt een belangrijke sleutelrol voor het verbeteren van
de veiligheidssituatie voor de burger in de wijk. Op het gemeentelijke niveau
kan in de dialoog tussen bestuur, burgers en bedrijfsleven het beste antwoord
worden gevonden om de problemen die burger en bedrijfsleven dagelijks ervaren,
zo succesvol mogelijk aan te pakken met op de lokale situatie toegesneden
maatregelen. De maatregelen die in deze paragraaf zijn opgenomen, moeten in
samenhang met de volgende paragraaf worden gelezen. Instrumenten ter versterking
van de lokale veiligheid die zowel de verantwoordelijkheid van lokale besturen
als ook de verantwoordelijkheid van burgers en bedrijfsleven op dit terrein
ondersteunen, zijn in deze en in de volgende paragraaf opgenomen.Deze paragraaf behandelt:• concrete maatregelen om toezicht en handhaving in de publieke en
semi-publieke ruimte te kunnen intensiveren (4.2)• noodzakelijke randvoorwaarden om dit te bereiken (4.3)• de beoogde resultaten (4.4)4.2 MaatregelenStructurele extra aandacht voor onveilige gebiedenDe effectiviteit van toezicht wordt verhoogd door de focus te richten
op «risicovolle» terreinen, plaatsen en situaties, waar de kans
op schending van de openbare orde relatief groot is. Een intensiever toezicht
op bijvoorbeeld stations, uitgaanscentra, winkelcentra, coffeeshops en jeugdverzamelplaatsen
reduceert de onveiligheidrisico's ter plaatse omdat overtredingen en delicten
worden voorkomen dan wel snel worden aangepakt. In daartoe aan te wijzen gebieden
of locaties zal indien nodig eveneens preventief toezicht worden uitgevoerd
op onrechtmatig verblijf van vreemdelingen. Bij deze aandacht voor risicovolle
gebieden ligt het in de verwachting dat daarmee ook verloedering en criminaliteit
worden teruggedrongen (zie ook paragraaf 2).Aanpak onveiligheid in het openbaar vervoerTegelijkertijd met dit pakket aan maatregelen wordt het Aanvalsplan Sociale
Veiligheid in het Openbaar Vervoer aan de Kamer aangeboden.Het Aanvalsplan beoogt vanuit een integrale benadering een aanvaardbaar
niveau van sociale veiligheid voor reizigers en personeel tot stand te brengen.
Het plan bevat meer dan 20 maatregelen gericht op versterking van de preventie,
handhaving en vervolging in het openbaar vervoer en tevens de
verbetering van de regie daarop. In 2006 dienen alle maatregelen gerealiseerd
te zijn. Belangrijke nieuwe maatregelen met een beoogde preventieve werking
zijn de invoering van een elektronisch vervoerbewijs (Chipkaart OV) in combinatie
met poortjes die de toegang van stations (zowel metro als trein) met een verhoogd
risico kunnen beheersen. Daarmee kunnen lastige personen makkelijker buiten
worden gesloten. Het komend jaar worden de eerste (risico-)lijnen van deze
poortjes voorzien. De maatregelen bevatten tevens voorstellen voor versterkte
inzet en capaciteit vanuit politie en justitie voor dit onderwerp en om de
uitbreiding van toezichthouders bij tram en metro. Voor dit laatste is extra
geld beschikbaar gesteld uit de begroting van het ministerie van Verkeer en
Waterstaat (V&W): met ingang van 2003€ 9 miljoen en met ingang
van 2006 € 12 miljoen. Ook zal het cameratoezicht op treinstations
verder worden uitgebreid met 3000–6000 camera's en zullen de stations
(inclusief fietsenstallingen) beter worden schoongehouden. Ook wordt gekeken
naar een eventuele uitbreiding van de bevoegdheden van de Buitengewone Opsporingsambtenaar
in het openbaar vervoer, zoals bijvoorbeeld het gebruik van handboeien.De regie op de activiteiten wordt versterkt door een integrale aanpak
waarbij afspraken tussen OV-bedrijven, spoorwegpolitie, regiopolitie, gemeenten
en het openbaar ministerie, worden vastgelegd in zogenaamde Veiligheidsarrangementen.
Maar ook door aanvullende afspraken in concessies voor de exploitatie van
het openbaar vervoer, waarbij V&W met betrekking tot de Nederlandse Spoorwegen
een voorbeeldfunctie wil vervullen. Daarnaast zullen velerlei handleidingen
en richtlijnen worden opgesteld, onder andere voor de bestrijding van zwartrijden
en voor de toepassing van reis- en verblijfsverboden.Justitie in de buurtEr komt een uitbreiding van het aantal bureaus «Justitie in de buurt»
(Jib), met name op de voornoemde «risicovolle» plaatsen. Hiermee
beoogt Justitie aan te sluiten bij het lokale veiligheidsbeleid van de politie
en de gemeente. Uitgangspunten zijn het snel, doelgericht en in nauwe samenwerking
met Justitieorganisaties en de andere ketenpartners interveniëren bij
criminele en veiligheidsproblematiek. In het onlangs naar de Kamer gezonden
evaluatieonderzoek Met recht lokaal; evaluatie van Justitie in de buurt wordt
geconcludeerd dat met name de samenwerking tussen de ketenpartners het succes
van de Jib-aanpak uitmaakt. Dit komt tot uitdrukking in het casusoverleg dat
op alle Jib-lokaties tot stand gekomen is.UrgentiegebiedenOp basis van urgentie worden van Rijkswege op verzoek van lokale overheden
urgentiegebieden aangewezen waar lokaal ruim baan wordt gecreëerd voor
een integrale, effectieve aanpak van onveiligheid. Dit kunnen zowel bepaalde
wijken zijn (hier ligt een relatie met de wijkgerichte aanpak in de volgende
paragraaf), als winkellocaties en uitgaansgebieden maar ook bijvoorbeeld natuur-
of recreatiegebieden waar veel geconcentreerde overlast aanwezig is. Het Rijk
zal zich inspannen om hindernissen voor kansrijke onorthodoxe maatregelen
weg te nemen. Dit betekent dat waar mogelijk door wetgeving (tijdelijk) specifieke
aanvullende bestuurlijke, politieke en/of justitiële bevoegdheden worden
gecreëerd, zonder dat evenwel afbreuk wordt gedaan aan het voor het urgentiegebied
overigens normale wettelijke regiem. In die zin wordt aangesloten op voorzieningen
zoals die zijn gecreëerd na het van kracht worden van de initiatiefwet
Van de Camp met betrekking tot preventief fouilleren en de brede bestuurlijke
aanpak van (georganiseerde) criminaliteit, zoals onder meer is ontwikkeld
in het Wallenproject in Amsterdam. Daar waar tussen partijen door conflicterende
belangen een patstelling ontstaat zal het Rijk wegen zoeken om dit te doorbreken.
Het kan dan noodzakelijk zijn dat de regierol van de gemeenten een formelere
positie krijgt zodat zij middels (dwang)maatregelen bepaalde
processen in gang kan zetten (doorzettingsmacht). De komende periode zal in
overleg met de VNG worden bezien op welke wijze extra instrumenten aan de
gemeenten kunnen worden verschaft om hun doorzettingsmacht te vergroten. Hiertoe
zullen de in een VNG-handreiking beschreven elementen van genoemde bestuurlijke
aanpak nader voor het voetlicht worden gebracht.Bestrijding voetbalvandalismeHet beleidskader bestrijding voetbalvandalisme uit 1997 zal nog dit jaar
worden uitgebreid en geactualiseerd waarbij strikte tolerantiegrenzen worden
geformuleerd. Om op een adequate uitvoering toe te zien zal met ingang van
de tweede helft van het voetbalseizoen 2002/2003 een team worden geformeerd
dat als taak heeft kortlopend feitenonderzoek te doen naar (het voorkómen
van) ingrijpende incidenten van voetbalvandalisme. Thans vindt onderzoek plaats
naar probleemsupporters onder harde kernen en jonge aanwas. Ook wordt bezien
of de huidige sanctiemogelijkheden voldoende aanknopingspunten bieden om de
echte probleemsupporters aan te pakken. De basis daarvoor ligt in de eigen
verantwoordelijkheid van clubs en het lokaal bestuur. De strafrechtelijke
handhaving kan alleen werken als het de sluitsteen vormt van een op zich zelf
goede opbouw van de diverse verantwoordelijkheden. Mocht blijken dat er leemten
zijn in de aanpak van voetbalvandalisme, dan zal nader worden onderzocht of,
en zo ja welke wijzigingen noodzakelijk zijn voor een sluitende aanpak van
voetbalvandalisme.Uitbreiding bevoegdheden illegaal wapenbezitMet het van kracht worden op 15 september jl. van de initiatiefwet Van
de Camp heeft een belangrijke uitbreiding plaatsgevonden van onder meer de
mogelijkheden van de politie om in door de burgemeester aangewezen veiligheidsrisicogebieden,
die eventueel kunnen samenvallen met urgentiegebieden, naast preventief fouilleren,
ook voertuigen op wapens te doorzoeken. De resultaten en effecten van die
wet moeten worden afgewacht. Desalniettemin zal door de beide ministeries
worden onderzocht welke aanvullende bevoegdheden voor de politie en de justitie
kunnen worden gecreëerd ten einde het voorhanden hebben en in de handel
brengen van wapens verder te beteugelen alsmede de opsporing en vervolging
van verdachten te vergemakkelijken. Daarnaast zal op internationaal niveau –
bijvoorbeeld in het kader van de EU – gepleit worden voor striktere
controle aan de grenzen en meer uniforme wetgeving ter zake het vervoer en
productie van wapens.IdentificatieplichtEr zal een algemene draagplicht van identiteitspapieren worden ingevoerd.
De wetgever zal daarnaast aan de lokale overheid (de burgemeester) de bevoegdheid
verlenen om te bepalen in welke gevallen identiteitspapieren dienen te worden
getoond, waarbij tevens – het zij benadrukt – een kader zal worden
gecreëerd voor zorgvuldige toepassing van die toonplicht ter voorkoming
van willekeur.Versterking van de bestuurlijke handhavingHet gemeentelijk toezicht op de naleving en de handhaving van de regels
wordt versterkt. Het kabinet zal het beproefde concept van programmatisch
handhaven verder uitdragen bij medeoverheden. Daarbij gaat het er bovenal
om de naleving van regels te stimuleren door burgers en bedrijven op hun verantwoordelijkheid
aan te spreken. Door het opstellen van een integraal handhavingsprogramma
maakt het bestuur kenbaar aan welke beleidsterreinen, met welke activiteiten,
bij voorrang handhavingscapaciteit wordt ingezet. Ook het handhavend werk
van de centrale overheid zelf zal langs programmatische lijnen worden ontwikkeld
in het kader van het programma Rijk aan Handhaving. Optimaal benutten van
de mogelijkheden tot bestuurlijke handhaving zoals bestuursdwang,
dwangsom, intrekking begunstigend besluit is essentieel. De mogelijkheden
voor bestuurlijke handhaving worden uitgebreid in de zin dat voor aan fout
parkeren gerelateerde delicten van de Wet Mulder een bestuurlijke boete zal
worden geïntroduceerd. Nagegaan wordt welke mogelijkheden er zijn om
de bestuurlijke handhaving te versterken voor kleine(re) delicten in het publieke
domein, zoals vuil op straat, graffiti,overlast. Het kabinet acht het wenselijk
dat ontvangsten van eventuele punitieve sancties ten goede komen aan onder
meer door gemeenten te verrichten handhavingsinspanningen. In het eerste trimester
van 2003 bereikt de Tweede Kamer een voorstel over uitbreiding van bestuurlijke
handhaving. Gemeentelijk cameratoezichtOp korte termijn zal het wetsvoorstel «cameratoezicht op openbare
plaatsen» aan de Raad van State worden voorgelegd. Thans kunnen gemeenten
reeds overgaan tot plaatsing van toezichtcamera's. Het voorstel, dat strekt
tot aanvulling van de Gemeentewet, geeft een wettelijk kader waarin gemeenten
met het oog op de handhaving van de openbare orde kunnen besluiten tot plaatsing
van camera's in het publieke domein. Daardoor ontstaat voor gemeenten meer
zekerheid hoe met dit toezicht moet en kan worden omgegaan, onder meer met
betrekking tot het te hanteren privacyregime. Het openbaar ministerie is bij
het plaatsingsbesluit betrokken. De burgemeester is belast met de uitvoering
van het cameratoezicht die zich daarbij op operationeel niveau bedient van
de politie. Onder voorwaarden kunnen de met de camera's vastgelegde beelden
worden gebruikt voor de opsporing van verdachten.Aanscherpen van het beleid ten aanzien van coffeeshops
en de huisteelt van nederwietHet kabinet zal medio 2003 uitgewerkte voorstellen om deze problematiek
aan te pakken presenteren. Meer in algemene zin zal het lokale handhavingsniveau
worden versterkt. Veel aandacht zal worden gegeven aan het terugdringen van
coffeeshops die zijn gevestigd in de nabijheid van scholen en in de grensstreek.
Verder worden mogelijkheden verkend om ongewenste (criminele) uitwassen rond
coffeeshops aan te pakken. Voorbeelden van uitwassen zijn het opkopen van
hele straten door de malafide coffeeshopbranche waardoor zij een economische
machtspositie verwerven en het via coffeeshops doorleiden van, met name buitenlandse,
kopers naar verkooppunten voor harddrugs. Daarbij gaat het onder meer om de
eerder genoemde brede bestuurlijke aanpak zoals die onder andere in Venlo
en Amsterdam gestalte heeft gekregen en om een strengere integriteitstoets
in relatie tot de nieuwe wet BIBOB. De inzet van het BIBOB instrumentarium
beperkt zich overigens niet alleen tot coffeeshops. De handhaving van het
huisteelt beleid wordt geïntensiveerd. Verder worden mogelijkheden onderzocht
om over te gaan tot het ontnemen van winsten en goederen van de organisatoren
van deze teelt. Tevens zal de versterking van de positie van de huiseigenaar
(in relatie tot de huurder die zich met de teelt bezig houdt) worden versterkt.
Tenslotte zal ook de rol van de zogenaamde growshop, als toeleverancier van
de teeltbranche, kritisch worden bezien en waar nodig aangepakt.4.3 RandvoorwaardenUitbreiding van inzet van de particuliere beveiliging, buitengewone opsporingsambtenaren
en stadswachten.De inzet van particuliere beveiliging, buitengewone opsporingsambtenaren
(boa's) en stadswachten wordt uitgebreid. De inzet van de politiecapaciteit
moet met name plaatsvinden in het publieke domein of in openbare ruimten waar
de inzet van de «sterke arm» noodzakelijk is. De geweldstoepassing
blijft onveranderd voorbehouden aan de politie en daartoe door de overheid
aangewezen ambtsdragers.Teneinde de doelmatigheid en doeltreffendheid van de rechtshandhaving
te vergroten zal de afbouw van de particuliere beveiliging in het publieke
domein ongedaan worden gemaakt. Dit kabinet wijkt daarmee af van besluitvorming
door het vorige kabinet over «gecontroleerde afbouw». Particuliere
beveiliging in de publieke ruimte is in aanvulling op het politiële toezicht
en verricht in die zin de «oog en oor functie» voor de politie.
Andere bevoegdheden dan die aan elke burger toekomen, worden niet wenselijk
geacht. Dit ziet vooral op de toepassing van geweld. Verder wordt de opsporingsbevoegdheid
van de zogenaamde «groene», «gemeente» en «OV»
boa's, voor zover functievervulling daartoe noodzaakt, uitgebreid. Ook de
territoriale bevoegdheid van de groene boa's wordt voor zover functievervulling
daartoe noodzaakt uitgebreid. Daarnaast zal het potentieel aan boa's worden
vergroot: in de eerste plaats wordt het, in afwachting van de besluitvorming
over de bestuurlijke boete, mogelijk dat gemeenten onder voorwaarden functionarissen
van particuliere bedrijven kunnen inzetten voor boa-taken op het terrein van
de «kleine ergernissen». Gemeenten hebben nu al de mogelijkheid
om particuliere bedrijven in te huren in het kader van betaald parkeren. Teneinde
de flexibiliteit voor gemeenten te vergroten zal het kabinet in aanvulling
daarop het mogelijk maken dat particuliere bedrijven boa-taken op het terrein
van de kleine ergernissen uit kunnen voeren. Daarbij geldt onder meer de voorwaarde
van het (onbezoldigd) ambtenaarschap. In de tweede plaats wordt de capaciteit
uitgebreid door de doorgroei van de huidige stadswachten naar een boa functie
te stimuleren. Hierdoor komt extra capaciteit beschikbaar voor de politie
die dan elders inzetbaar is.De inzet van particuliere beveiligers, boa's en stadswachten in het publieke
domein moet plaatsvinden onder operationele regie van de politie. Duidelijke
afspraken wie zich waar mee bezig houdt en met welke bevoegdheden zijn noodzakelijk,
waarbij het kabinet er met betrekking tot de stadswachten op vertrouwt dat
gemeenten – uiteraard met behoud van hun autonomie – met de hen
ter beschikking staande financiële middelen de juiste prioriteiten zullen
stellen (bijvoorbeeld voor stadswachten en herprioritering van middelen zoals
in Rotterdam is gebeurd).Eenduidig beeld van de veiligheidssituatieOm een goed ontwikkeld lokaal veiligheidsbeleid te voeren is het noodzakelijk
inzicht te hebben in de lokale en regionale (veiligheidsregiospecifieke) problematiek,
in het bijzonder de probleemwijken. Niet alle gemeenten beschikken echter
over een analyse van de veiligheidssituatie. Een analyse is noodzakelijk om
tot beleidsontwikkeling en lokale verantwoording te kunnen komen. Wanneer
er geen overzicht voorhanden is van de bestaande en ervaren problemen en knelpunten,
is het niet doenlijk goed beargumenteerd de meest relevante thema's boven
tafel te krijgen, prioriteiten te stellen en maatregelen te nemen. Een analyse
geeft inzicht in de prioriteiten waaraan de gemeente aandacht zou moeten besteden.
Gemeenten zullen ten behoeve van een gedegen veiligheidsbeleid een veiligheidsanalyse
ook nodig hebben om prioriteiten vast te stellen voor de openbare orde en
veiligheid in de gemeente zodat gemeentelijke prioriteiten kunnen worden betrokken
bij de totstandkoming en uitwerking van het regionaal beleidsplan voor de
politie in 2003.Lokale veiligheidswensen in regionale beleidsplannen politieMedio 2003 zijn prestatieafspraken gemaakt met de korpsbeheerders van
de regionale politiekorpsen. Daarmee is op hoofdlijnen vastgelegd welke resultaten
de politie de komende jaren zal gaan bereiken. Om te bewerkstelligen dat de
inzet van politie ook is verbonden met de aanpak van onveiligheid
op gemeentelijk niveau, is tijdige aansluiting van gemeentelijke wensen bij
de regionale besluitvorming noodzakelijk. Gemeenten moeten in 2003 hun veiligheidsanalyses
klaar hebben. Via het regionale college kunnen dan de gemeentelijke wensen
op het gebied van veiligheid worden afgestemd met het regionale beleidsplan.Gemeentelijk inbrengrechtHet «Gemeentelijk inbrengrecht» vergroot de mogelijkheden
voor de (regio)gemeenten om de politiële inzet en -taakuitvoering te
beïnvloeden. Hier ligt een relatie met de hiervoor genoemde gemeentelijke
veiligheidsanalyse en de afstemming met het regionale beleidsplan. Gekoppeld
hieraan wordt een traject gestart waarin gemeenten bewust worden gemaakt van
de mogelijkheden tot sturing van de politie (bewustwordingstraject). Het wettelijk
gezag van burgemeester en officier van justitie blijft ongewijzigd. Het gemeentelijk
inbrengrecht maakt deel uit van wetsvoorstel «Bestel in balans»,
dat thans bij de Tweede Kamer aanhangig is. Het kabinet streeft ernaar de
parlementaire behandeling zo spoedig mogelijk af te ronden.Veiligheid als vierde pijler binnen het grote stedenbeleidDe problematische veiligheidssituatie in de G30 en in het bijzonder in
de G4 geeft reden om veiligheid als topprioriteit binnen het grote steden
beleid aan te merken en met deze steden resultaatafspraken op het terrein
van veiligheid te maken (de vierde pijler binnen het grote stedenbeleid).
Bij de invulling van de vierde pijler veiligheid wordt aangesloten bij de
ambities uit het aanvalsplan Sociale Veiligheid Openbaar Vervoer met betrekking
tot de veiligheidsarrangementen in de grote steden. Bezien wordt of wetgeving
nodig is om de positie en de verantwoordelijkheid van de gemeenten voor het
veiligheidsbeleid te versterken. Hier ligt ook een relatie met de eerder genoemde
urgentiegebieden. 4.4 Beoogde resultaten• Met gemeenten wordt in het kader van het bestuursakkoord –
dat het Rijk (medio 2003) voornemens is af te sluiten met VNG en IPO –
afgesproken om in 2003 een lokale veiligheidsanalyse gereed te hebben die
gemeenten kunnen vertalen in een veiligheidsprogramma, zodat het aansluit
op het regionaal beleidsplan politie. Het Rijk maakt met de dertig grote steden
medio 2003 aanvullende resultaatsafspraken voor het verlengingsjaar 2004 op
basis van een lokale veiligheidsanalyse, in afstemming met het regionaal beleidsplan
politie.Om de stand van zaken te volgen is van belang dat gemeenten eenduidig
gedefinieerde begrippen hanteren ten behoeve van een lokale veiligheidsmonitor.
Op basis hiervan vindt landelijke bench-marking van gemeenten plaats (zie
ook paragraaf 7). De gegevens worden verzameld in de landelijke index
voor veiligheid. Resultaten worden door het Rijk vanaf eind 2003 periodiek
gemeten. Zonodig zullen aanvullende afspraken worden gemaakt.• Met de politie worden de volgende afspraken gemaakt:1. de zichtbaarheid, bereikbaarheid en publieksgerichtheid van de politie
moeten in 2006 substantieel zijn gestegen ten opzichte van 2002;2. de politie gaat de regels consequenter handhaven en de burgers actief
aanspreken op overtreding daarvan. Dit zal leiden tot een substantiële
verhoging van het aantal uit staande houdingen voortkomende boetes en transacties.
Deze afspraken zullen nader gekwantificeerd worden opgenomen in een landelijk
convenant. Uiterlijk medio 2003 zijn met elke korpsbeheerder afzonderlijk
afspraken gemaakt over het te leveren aandeel van het betreffende korps aan
de landelijke doelstellingen.• Met OM en ZM wordt afgesproken dat de zaken die voortkomen uit
de verhoogde handhavingsinspanning van de politie en de gemeente adequaat
worden verwerkt.PARAGRAAF 5: BEVORDEREN KLIMAAT VAN VEILIGHEID5.1 InleidingEen onderdeel van het realiseren van een veiliger samenleving is het verbeteren
van de veiligheidssituatie die gestalte krijgt op lokaal en wijkniveau, in
de woon- en leefomgeving van de burgers. Gemeenten hebben hierin een bijzondere
verantwoordelijkheid en een zelfstandige rol. Overlast en achteruitgang van
de kwaliteit van de leefomgeving dienen te worden tegengegaan en waar mogelijk
te worden voorkomen. De maatregelen in deze paragraaf zijn daarom gericht
op het tegengaan van overlast en verloedering en op het vergroten van het
veiligheidsgevoel in de stad en in de eigen wijk. Bijzondere aandacht hierbij
verdient de jeugd. De aanpak van dit kabinet is met name ook gericht op het
voorkomen van jeugdcriminaliteit. Een veilig leefklimaat wordt verder versterkt
door een verbeterde onderlinge samenwerking tussen overheden en door het maken
van concrete afspraken met ketenpartners over ieders bijdrage en de onderlinge
afstemming daarin.Bij de aanpak van verschillende problemen blijken goede afspraken tussen
de instanties succesvol te zijn. In dit verband kan worden gewezen op de aanpak
van huiselijk geweld of de casus overleggen rond jeugdige wetsovertreders.
Criminaliteitspreventie richt zich op het creëren van effectieve verbindingen
tussen het sociale veld (onderwijs, welzijnswerk en jeugdhulpverlening) en
de activiteiten van politie en Justitie. Teneinde deze relatie te verbeteren
zal een Centrum voor Criminaliteitspreventie en Veiligheid (CVV) worden opgericht.Deze paragraaf behandelt:• Algemene maatregelen die moeten bijdragen aan het bevorderen van
het veiligheidsklimaat (5.2)• De beoogde resultaten (5.3)5.2 MaatregelenWijkgerichte aanpak van veiligheidZowel sociale, economische, fysieke als veiligheidsaspecten worden in
het kader van het grotestedenbeleid aangepakt op wijkniveau. De betrokkenheid
van bewoners (zowel allochtoon als autochtoon) staat voorop bij het bewerkstelligen
van wijkverbetering. Alle participanten (gemeente, burgers, maatschappelijke
organisaties en bedrijven) worden aangesproken op hun verantwoordelijkheid
voor de eigen leefomgeving. Het is noodzakelijk burgers en bedrijfsleven te
betrekken bij de verbetering van de veiligheidssituatie in de wijk. De prioriteitstelling
van de politie inzet op wijkniveau kan door die inbreng mede worden bepaald.Het project «Onze buurt aan zet» (2001–2003) verbetert
in de aandachtswijken van de grote steden de veiligheid, leefbaarheid en integratie.
Deze aanpak is een goed voorbeeld van een gerichte inzet in de wijken waar
de achterstanden op het terrein van veiligheid en leefbaarheid het grootst
zijn, met een grote betrokkenheid van de buurtbewoners. De systematiek van
dit project zal in 2003 en verdere jaren worden doorgezet.Wil een wijk een betere status krijgen dan dienen de voorzieningen in
deze wijken behouden te blijven. Momenteel onderzoekt BZK hoe voorzieningen
bij herstructurering beter gerealiseerd of behouden kunnen blijven. Door het
kabinet worden maatregelen voorbereid om de sociaal-fysieke benadering te
versterken in de vorm van pilots en een leidraad. Via de bureaus Justitie
in de buurt kan een betere koppeling worden gerealiseerd tussen de repressieve
interventies van Justitie en de mogelijkheden van andere instanties. Justitie
levert de stok achter de deur waardoor andere instanties hun (preventieve)
taken beter kunnenverrichten. Bij de wijkgerichte aanpak ligt
ook een relatie met de urgentiegebieden die in de vorige paragraaf zijn genoemd.Huiselijk geweldGeweld tegen personen en bedreigingen ondermijnen de veiligheid en veiligheidsgevoelens
van mensen. Minder zichtbare vormen van geweld mogen niet over het hoofd worden
gezien: het huiselijk en seksueel geweld. Juist bij deze vormen van geweld
vallen veel slachtoffers zodat een doelgerichte aanpak ervan hier niet kan
ontbreken. In de periode 2003–2006 zal daarom uitvoering worden gegeven
aan de voornemens die met betrekking tot de aanpak van huiselijk geweld zijn
geformuleerd in de nota «Privé Geweld – Publieke Zaak»
(april 2002). Die voornemens hebben onder meer betrekking op het bevorderen
van samenwerking tussen politie, OM en hulpverleningsorganisaties en het ontwikkelen
van nieuwe, effectievere methoden en strategieën om huiselijk geweld
te bestrijden, bijvoorbeeld door uithuisplaatsing van plegers mogelijk te
maken.De staatssecretaris van Sociale Zaken en Werkgelegenheid heeft in de nota
«Een veilig land waar vrouwen willen wonen» het beleid gericht
op het voorkomen en bestrijden van geweld tegen vrouwen en meisjes in kaart
gebracht. Concrete voornemens op het gebied van «seksespecifiek geweld»
worden deze kabinetsperiode ten uitvoer gebracht. Voor wat betreft het ministerie
van VWS is hiervoor nog geen financiële dekking.Maatregelen gericht op jeugdigenDe maatregelen die hieronder staan vermeld, zijn er voornamelijk op gericht
te voorkomen dat jongeren afglijden in criminaliteit. Deze maatregelen zijn
dan ook onlosmakelijk verbonden met de maatregelen die in paragraaf 3
zijn genoemd. Zowel de preventieve maatregelen als hieronder als de meer repressieve
maatregelen in paragraaf 3 moeten in onderlinge samenhang en op maat
gesneden worden ingezet bij voorkomende problemen bij jeugdigen. De maatregelen:• In 2003 wordt geëxperimenteerd met het opzetten van signalerings-
gesprekken met jongeren en hun ouders, na een eerste politiecontact van de
jongeren. Doel is om vroegtijdig een inschatting te kunnen maken of sprake
is van achterliggende (gezins)problematiek dan wel opvoedingsproblemen. Het
eerste politiecontact met een jongere wordt aangegrepen om ouders waar nodig
opvoedingsondersteuning aan te bieden. Doel is om ouders te ondersteunen met
het effect dat zij hun kinderen kunnen weerhouden van het plegen van strafbare
feiten en dat zwaardere of geïndiceerde jeugdzorg kan worden voorkomen.
De verantwoordelijkheden rond het voeren van de signaleringsgesprekken worden
verduidelijkt.• Voor het verlenen van daadwerkelijke opvoedingsbegeleiding aan
risicojongeren wordt momenteel met twee preventiestrategieën proefgedraaid:
Opvoedingsondersteuning & Ontwikkelingsstimulering (O&O) en Communities
that Care (CtC). Deze programma's bieden een samenhangend en doelgericht aanbod
op wijkniveau. Hiermee kunnen risicofactoren worden aangepakt om crimineel
gedrag te voorkomen. De CtC methodiek wordt in de huidige kabinetsperiode
verder uitgebreid.• Het voorkomen van voortijdig schoolverlaten en het tegengaan van
verzuim zijn maatregelen om te voorkomen dat jongeren zonder startkwalificatie
van school gaan. In 2002 zijn vier proefprojecten op het gebied van de leerplicht
gestart. Binnen de pilots ligt de nadruk op meer integrale handhaving van
de leerplichtwet en het opstellen van een model dat gemeenten ondersteunt
bij de handhaving. Het gaat daarbij om een mix van instrumenten ter voorkoming
van schoolverzuim en schooluitval. Op het gebied van onderwijs en jeugd zijn
netwerken rond scholen van belang voor de veiligheid. Dit krijgt een nieuwe
impuls door regionale conferenties die worden georganiseerd door
het Nederlands Instituut voor Zorg en Welzijn. Het accent ligt hierbij op
de aansluiting tussen partners in het netwerk rond scholen: onder andere scholen
zelf, gemeente, politie en jeugdzorg.• In het kader van het onderwijsachterstandenbeleid wordt meer aandacht
besteed aan leerlingbegeleiding en integraal taalbeleid (voor vooral allochtone
leerlingen). Waar een verband bestaat tussen onveiligheid, criminaliteit en
etniciteit is extra aandacht nodig. Het preventiebeleid 2001–2004 heeft
tot hoofddoel het voorkomen van marginalisering en criminaliteit onder jeugd
uit etnische minderheidsgroepen. Deze groep verdient extra aandacht vanwege
de voor die jongeren bestaande specifieke problematiek en de oververtegenwoordiging
in de criminaliteitscijfers. Hiertoe dient onder andere de keten van instellingen
en organisaties onder regie van de gemeente sluitend gemaakt te worden. Al
naar gelang de situatie zal het meest geëigende type interventie worden
bepaald. Dat kan bijvoorbeeld opvoedingsondersteuning voor de ouders zijn,
mentoringprogramma's op vrijwillige basis op scholen voor voortgezet onderwijs,
het voorkomen van taalachterstand (VVE) en het voorkomen van schooluitval,
het bevorderen van het behalen van een startkwalificatie en bemiddeling naar
de arbeidsmarkt, begeleid wonen voor alleenstaande jongeren tot aan internaatachtige
voorzieningen en instellingen die correctieve programma's aanbieden.Bovenstaande maatregelen worden nader uitgewerkt in het eind 2002 te verschijnen
actieplan. Ze sluiten aan bij de in paragraaf 3.3 beschreven maatregelen
voor jeugdigen die strafbare feiten hebben gepleegd en dreigen af te glijden
naar een criminele carrière.Eénloket benaderingDe uitvoerbaarheid van een (integraal) gemeentelijk veiligheidsbeleid
zal worden gefaciliteerd. Het kabinet zal belemmeringen die de invoering van
een integrale vergunningverlening door gemeenten («éénloket»)
en een integrale handhaving in de weg staan in kaart brengen en waar nodig
opruimen. Het rijk zal gemeenten aansporen om spoedig een integrale vergunningverlening
aan openbare inrichtingen te realiseren. Een integrale vergunningverlening
aan onder andere horecabedrijven is al met succes ingevoerd in de gemeenten
Groningen, Emmen en Amstelveen.Maatregelen in publiek-private samenwerkingOm kennis en expertise te bundelen, preventieve strategieën te ontwikkelen
en brede toepassing van preventieve maatregelen te bevorderen, zal een Centrum
voor Criminaliteitspreventie en Veiligheid (CCV) worden opgericht. Daarbij
zal worden gestreefd naar een bundeling van steunpunten veiligheid en publiek-private
samenwerkingsverbanden inzake veiligheid. Het CCV zal actief ondersteuning
bieden aan gemeenten, bedrijfsleven en andere instanties die met behulp van
good-practices, nieuwe concepten (zoals de veiligheidseffect rapportage) of
deskundig advies criminaliteit willen voorkomen. Het centrum moet in 2003
van start gaan door middel van een groeimodel. Succesvolle maatregelen, bijvoorbeeld
uit eerder genoemde urgentiegebieden, kunnen op deze manier landelijk toepassing
krijgen zodat de burger en het bedrijfsleven in heel Nederland herkenbare
vormen van veiligheidsbevorderende maatregelen ervaren.Begin 2003 worden afspraken vastgelegd met het Nationaal Platform Criminaliteitsbeheersing
over de publiek-private aanpak van criminaliteit en onveiligheid. De afspraken
zullen zowel betrekking hebben op die criminaliteit waarvan het bedrijfsleven
zelf last heeft (zoals bijvoorbeeld bij bedrijfsterreinen maar ook bij de
(groot)winkelbedrijven) als op criminaliteit waarin het bedrijfsleven
zelf een proactieve rol kan spelen (ontwerp- en productieproces van gewilde
producten).In aanvulling op het Nationaal Platform Criminaliteitsbeheersing zullen
naast de reeds bestaande nieuwe regionale platforms criminaliteitsbeheersing
(rpc's) worden opgericht. De rpc's bieden het bedrijfsleven de mogelijkheid
om invloed uit te oefenen op de prioriteitstelling in de veiligheidsaanpak
in bijvoorbeeld de regionale beleidsplannen van politie. Daar staat tegenover
dat het bedrijfsleven zijn eigen veiligheid (de toepassing van adequate preventie-instrumenten)
goed organiseert. In overleg met de private sector zet het kabinet in ieder
geval in op de realisatie van de volgende maatregelen:Beveiliging diefstalgevoelige apparatenAlle (nieuw te kopen) diefstalgevoelige producten (fiets, scooter, motor,
auto, laptop, mobiele telefoon) zijn met ingang van 2005 voorzien van herkenningschips
resp. coderingen. De overheid of consumentenbond publiceert vergelijkende
gegevens over veiligheid.Openbaarheid «gestolen goederen register»Het rijk maakt het gestolen goederen register van de politie voor goederen
met een duidelijke identiteit waaraan de politie niet meer actief werkt openbaar.
Elke burger heeft daardoor de mogelijkheid bij de aankoop van tweedehands
goederen te controleren of ze niet van diefstal afkomstig zijn.Uitbreiding cameratoezicht en beveiliging in semi-publieke
ruimtesHet openbaar vervoer, stations, winkelcentra en andere semi-publieke ruimtes –
zoals zwembaden – die op basis van de lokale veiligheidsanalyse een
verhoogd risico kennen, zijn in 2005 voorzien van cameratoezicht, extra toezichthouders
dan wel via fysieke maatregelen extra beveiligd.Keurmerk veilig wonenVanaf 2004 moeten alle nieuw te bouwen woningen en woningen die worden
gerenoveerd voldoen aan het keurmerk veilig wonen of een gelijkwaardige voorziening.Kwaliteitsmeter veilig uitgaanHorecagelegenheden, die op basis van de lokale veiligheidsanalyses een
verhoogd risico kennen, dienen convenanten af te sluiten met de gemeente in
het kader van vergunningverlening, waarin harde afspraken worden gemaakt ter
voorkoming van «onveilige uitgaanssituaties». Horecagebieden die
voldoen aan de eisen, komen in aanmerking voor de kwaliteitsmeter «veilig
uitgaan».Keurmerk veilig ondernemenVanaf 2004 moeten alle nieuw te ontwikkelen winkelgebieden en bedrijfsterreinen
voldoen aan het keurmerk veilig ondernemen. In 2005 moet minimaal 10% van
de bestaande winkelgebieden en bedrijfsterreinen voldoen aan de eisen van
het Keurmerk Veilig Ondernemen.Premiedifferentiatie bij preventieve maatregelenVerzekeringsbedrijven worden gestimuleerd preventieve maatregelen in hun
polissen op te nemen als verplichting en mogelijk premiedifferentiatie toe
te passen.Stimulering van veiligheidsbevorderende initiatievenIn het kader van de Hein Roethofprijs, wordt een prijs uitgereikt voor
de categorie bedrijven die op de meest effectieve, constructieve
en innovatieve manier investeren in veiligheid en tegengaan van criminaliteit. 5.3 Beoogde resultaten• Het Rijk wil met de andere overheden via het bestuursakkoord met
VNG en IPO afspraken maken gericht op het bereiken van maat schappelijke effecten
op het terrein van veiligheid op lokaal niveau. Rijk en grote steden maken
medio 2003 aanvullende afspraken voor het jaar 2004 (binnen de huidige convenantsperiode)
om te komen tot versnelling en verbetering van de uitvoering van het veiligheidsbeleid
in de steden. Voor de periode vanaf 2005 (nieuwe convenantsperiode) maken
Rijk en grote steden resultaatsafspraken op het terrein van veiligheid. Bij
de afspraken die het kabinet met gemeenten in het kader van het bestuursakkoord
en GSB maakt, worden tevens afspraken gemaakt over de termijnen waarop deze
resultaten behaald moeten zijn.• Begin 2003 worden afspraken vastgelegd met het Nationaal Platform
Criminaliteitsbeheersing over de publiek-private aanpak van criminaliteit
en onveiligheid. De afspraken zullen zowel betrekking hebben op de criminaliteit
waarvan het bedrijfsleven zelf last heeft als op criminaliteit waarin het
bedrijfsleven een actieve rol kan spelen in de beteugeling of voorkoming er
van (ontwerp- en productieproces van gewilde producten).PARAGRAAF 6: ALGEMENE RANDVOORWAARDENOm de doelen zoals in de voorgaande paragrafen gesteld, te kunnen realiseren,
moet een aantal algemene randvoorwaarden zijn vervuld. Deze betreffen met
name de sturing, de afstemming en coördinatie, de capaciteit en de kwaliteit
(in termen van opleidingen).Beheersrol minister van BZKIn lijn met het Strategisch Akkoord zal de Minister van Binnenlandse Zaken
en Koninkrijksrelaties nadrukkelijk directer verantwoordelijkheid nemen voor
het beheer van de politiekorpsen, ook door middel van de benoeming van de
korpsbeheerders die verantwoording afleggen over het nakomen van gemaakte
prestatieafspraken. Met het oog op de sturing van de korpsbeheerders is het
van groot belang dat de verantwoordelijkheid van de minister van BZK voor
het beheer adequaat wordt ondersteund met bevoegdheden. Door middel van enerzijds
gerichte inzet van bestaande bevoegdheden, waarvan in het verleden terughoudend
gebruik is gemaakt, en anderzijds het opnemen van enkele nieuwe bevoegdheden
in wet- en regelgeving, kan de minister van BZK directer verantwoordelijkheid
nemen voor het beheer van de politiekorpsen. De beleidskeuzen die in dit programma
zijn gemaakt, bepalen mede op welke aspecten van het beheer van de politie
een gerichte inzet van de bestaande bevoegdheden van de minister van BZK aangewezen
is en op welke onderdelen nieuwe bevoegdheden worden opgenomen in wet- en
regelgeving. Op dit moment kiest het kabinet niet voor verdergaande centralisatie
van beheers-verantwoordelijkheid bij de minister van BZK, opdat de energie
van alle betrokkenen geheel kan worden gericht op het bereiken van concrete
resultaten op het terrein van veiligheid, in plaats van dat de energie gaat
zitten in structuurdiscussies.Bij gerichte inzet van bestaande bevoegdheden is onder meer te denken
aan de bestaande mogelijkheden om eenduidige informatievoorziening aan de
minister van BZK te bevorderen en te reguleren. Op basis van de Politiewet
1993 en lagere regelgeving, bijvoorbeeld het Besluit beheer regionale politiekorpsen
(BBRP), kan de minister regels stellen voor de informatievoorziening. Er bestaat
reeds regelgeving voor het (financiële) beheer, de organisatie en de
werkzaamheden van eenheden en voorzieningen van korpsen. Waar nodig worden
nadere regels gesteld, zodat kan worden bevorderd dat, mede met het oog op
de mogelijkheden van samenwerking tussen korpsen onderling en met andere partners,
meer eenheid bestaat in de uitvoering van prioritaire onderdelen van de politietaak.
In elk geval zullen (nadere) kwalitatieve regels worden gesteld aan de regionale
recherchefunctie (zie ook paragraaf 3). De nationale recherche en de
bovenregionale teams zullen een formele grondslag krijgen (zie ook paragraaf 3).
De minister van BZK zal de bestaande aanwijzingsbevoegdheden gericht inzetten
jegens korpsbeheerders, waar dat onverhoopt nodig zou zijn. Deze aanwijzingsbevoegdheden
kunnen het beheer van het korps betreffen (artikel 53, Politiewet 1993), maar
ook de wijze waarop uitvoering wordt gegeven aan de onderwerpen in dit programma
die specifiek zijn gericht op de politie (artikel 43d, Politiewet 1993): die
onderwerpen hebben namelijk het karakter van landelijke beleidsthema's als
bedoeld in artikel 43a van de Politiewet. Met de totstandkoming van de Wet
op het LSOP en het politieonderwijs – het wetsvoorstel is thans aanhangig
bij de Eerste Kamer (wetsvoorstel 28 046) – wordt de verantwoordelijkheid
van de minister BZK voor het politieonderwijs verder versterkt. De minister
van BZK zal nadrukkelijk invulling geven aan die verantwoordelijkheid. Daarnaast is het van belang dat enkele nieuwe bevoegdheden worden opgenomen
in wet- en regelgeving, zodat de minister nadrukkelijk directer verantwoordelijkheid
kan nemen voor het beheer van de politiekorpsen. Het gaat daarbij onder meer
om de uitdrukkelijke wettelijke grondslag om regels te stellen voor de informatiehuishouding
van de politie. Om de bestaande samenwerking tussen korpsen op het terrein
van ICT publiekrechtelijk vorm te geven, wordt voor de politie een formele
grondslag gecreëerd op basis waarvan korpsen specifieke samenwerkingsvoorzieningen
kunnen treffen. Dit biedt tevens de mogelijkheid om meer structuur en helderheid
te brengen in de bestaande, sterk uiteenlopende vormen van samenwerking tussen
korpsen en daaraan op rijksniveau gericht sturing te kunnen geven. Daarbij
wordt tevens voorzien in sturings- en interventiemogelijkheden voor de minister
van BZK en, waar nodig, de minister van Justitie. Begin 2003 zal een daartoe
strekkend voorstel tot wijziging van de Politiewet 1993 voor advies aan de
Raad van State worden voorgelegd. De minister van BZK zal het stelsel van
prestatiebekostiging voor korpsen nader uitwerken met het oog op de nakoming
van de prestatieafspraken. Voorts zullen onder meer de kaders, de spelregels
en de rol van de minister van BZK met betrekking tot het landelijk management
development politie nader worden geregeld en ingevuld. Formele en feitelijke
belemmeringen waardoor samenwerking en bijstandverlening tussen korpsen onderling
en met «derden» thans niet optimaal vorm en inhoud kan krijgen,
worden weggenomen.In dit verband is verder het wetsvoorstel tot wijziging van de Politiewet
1993 van belang, dat thans aanhangig is bij de Tweede Kamer (Bestel in balans).
Dat wetsvoorstel strekt ertoe de beheersverantwoordelijkheid van de korpsbeheerder
ten opzichte van het regionale college, te versterken, zodat de korpsbeheerder
ook in de relatie Rijk-regio daarop ten volle kan worden aangesproken, mede
met het oog op de gemaakte prestatieafspraken.Tevens wordt met het wetsvoorstel
de figuur van de benoemde korpsbeheerder geïntroduceerd: één
van de burgemeesters in de regio wordt bij koninklijk besluit benoemd, op
voordracht van de minister van BZK, benoemd tot korpsbeheerder. De korpsbeheerder
kan volgens hetzelfde wetsvoorstel te allen tijde bij koninklijk besluit op
voordracht van de minister van BZK worden geschorst of ontslagen. Schorsing
en ontslag van de korpsbeheerder is een discretionaire bevoegdheid. Ontslag
als korpsbeheerder gaat niet gepaard met ontslag als burgemeester. Voorts
wordt de beheersverantwoordelijkheid van de minister van BZK voor het KLPD
versterkt, ten opzichte van de Raad van het KLPD. Het kabinet streeft ernaar
de behandeling van het wetsvoorstel zo spoedig mogelijk af te ronden.Gezagsrol minister van justitie ten aanzien van de opsporingDe noodzakelijke inzet van de politie ten behoeve van recherche en vervolging
dient verzekerd te zijn. De minister van Justitie is bij uitsluiting verantwoordelijk
voor de inzet en prioriteitstelling bij de strafrechtelijke handhaving. Deze
verantwoordelijkheid wordt langs diverse lijnen geëffectueerd. Ten eerste
wordt dit geëffectueerd via de gezagslijn van het openbaar ministerie.
De officier van justitie is exclusief belast met de leiding van het opsporingsonderzoek.
Op meso- en macroniveau vloeit hier onder meer uit voort dat de hoofdofficier
in de regionale driehoek meebeslist over de inzet van de politie, dat het
College van Procureurs-generaal aanwijzingen geeft over de aanpak van delicten
door de politie en dat de nieuw te vormen nationale recherche, gepositioneerd
bij het KLPD, rechtstreeks wordt aangestuurd door het OM. Voorts kan de minister
van Justitie diens verantwoordelijkheid voor de (inter)nationale strafrechtshandhaving
effectueren via betrokkenheid bij het door de minister van BZK te voeren beheer
van de politie. Om de verantwoordelijkheid van de minister van
Justitie voor de (inter)nationale strafrechtshandhaving te waarborgen zijn
in de Politiewet 1993 in enkele bepalingen waarborgen opgenomen voor betrokkenheid
van de minister van Justitie bij het door de minister van BZK te voeren beheer
van de politie. Zo is de minister van Justitie betrokken bij onder meer het
stellen van regels inzake de organisatie en het beheer van rechercheeenheden
en voorzieningen. Nadrukkelijk zal worden bezien hoe de internationale strafrechtelijk
samenwerking met vooral de grote buurlanden kan worden geïntensiveerd.Verbetering doelmatigheid in de ketenDe ketenorganisaties zullen allen – net als de rijksoverheid –
doelmatiger moeten gaan werken. Het kabinet acht een efficiencyverbetering
van 5 % in vier jaar voor het primair proces, waarbij kan worden heringezet
op de gestelde doelen, mogelijk. Maatregelen waarmee dit kan worden bereikt
zijn enerzijds gericht op het verhogen van de effectiviteit van de werkzaamheden
maar zien anderzijds ook op het vergroten van het arbeidsvolume door het terugdringen
van het ziekteverzuim en het vraaggericht plannen van de politiediensten.
In het in 2001 ondertekende Arboconvenant Politie is afgesproken dat het ziekteverzuim
in 2004 met 10 % zal zijn afgenomen in elk van de korpsen ten opzichte van
het verzuim in het jaar 2000. In combinatie met nadere beleidsintensiveringen
ter zake richt het kabinet zich op het verder terugdringen van het ziekteverzuimpercentage
waarbij een streefwaarde van 8% landelijk als richtsnoer is gekozen.De politie arbeidsorganisatieHet is zaak aandacht te blijven houden voor het goed kunnen functioneren
van de politie als arbeidsorganisatie. Concreet betekent dit dat materiële
en immateriële arbeidsvoorwaardelijke elementen daadwerkelijk dienen
bij te dragen aan het aantrekken, het behoud en de doorstroom van personeel.Knelpunten in de arbeidstijdenwet en de arbeidsvoorwaarden die een flexibele
en effectieve inzet van de politiecapaciteit belemmeren, zullen worden gelokaliseerd
en waar mogelijk worden opgeheven. Door verbetering van het capaciteitsmanagement
in de korpsen kan politiepersoneel doelgerichter worden ingezet op die plaatsen
en momenten waar dat nodig isToetsing en aanpassing wet- en regelgevingVoor de wet- en regelgeving en andere voorschriften die een bureaucratische
belasting vormen en die mogelijk belemmerend werken voor de uitvoering van
politietaken wordt een Interdepartementaal Beleidsonderzoek (IBO) uitgevoerd.
Ook wetten en regels die een onnodige administratieve en bureaucratische belasting
voor andere ketenpartners genereren, zullen zoveel mogelijk worden aangepast.
In dit verband kan worden genoemd het voornemen de Wet politieregisters aan
te passen in die zin dat de mogelijkheden tot verstrekking van politiegegevens
aan derden worden verruimd. Ten eerste worden reguliere verstrekkingen mogelijk
ook aan derden zonder publieke taak, zoals beveiligingsorganisaties. Ten tweede
worden de mogelijkheden tot het verstrekken van gegevens aan derden op lokaal
niveau vergroot doordat het bevoegd gezag op lokaal niveau een regeling kan
treffen voor structurele gegevensuitwisseling binnen een samenwerkingsverband
met derden, indien dat nodig is voor de goede uitvoering van de politietaak
en het daarbij gaat om een zwaarwegend algemeen belang. Dit kan zich bijvoorbeeld
voordoen bij de bestrijding van jeugdcriminaliteit. Opleidingen en loopbaanbeleid politieDeze kabinetsperiode zal het in 2002 ingevoerde, vernieuwde politieonderwijs
verder zijn beslag krijgen, waarbij in 2005 alle vier de leerjaren volledig
operationeel zullen zijn. Ook worden maatwerk programma's ingevoerd voor onder
andere zij-instromers en vrijwillige ambtenaren van politie. Tevens worden
in deze kabinetsperiode de postinitiële opleidingen (opleidingen voor
leidinggevenden en specialisten) door het LSOP geïmplementeerd.De korpsen stellen, in overleg met het LSOP en het ministerie van BZK,
arrangementen op, waarin zij hun opleidingsvraag voor initieel en postinitieel
onderwijs, gekoppeld aan de wenselijke organisatieopbouw, de in het korps
benodigde functies en de in-, door- en uitstroom, aangeven. Per korps zullen
vervolgens afspraken worden gemaakt over de opleidingsbehoefte.De komende periode zal, in nauwe samenhang met het politieonderwijs postinitieel,
het loopbaanbeleid in de korpsen (verder) worden geprofessionaliseerd. In
dit kader dient de aandacht ook uit te gaan naar minderheidsgroepen bij de
politie, met name etnische minderheden gelet op de wet «Samen».
Meer dan nu is een bewuste koppeling noodzakelijk tussen enerzijds de (toekomstige)
functie en de voor die functie geldende bekwaamheidseisen, en anderzijds de
opleidingen. Dit zal met zich brengen dat specialisten zich (langer) in één
kolom kunnen en moeten ontwikkelen. Dat betekent ook dat mogelijkheden moeten
worden gecreëerd om carrière te maken in specialistische functies
waar dat nu vooral langs de lijn van het leidinggeven gebeurt. Dit geldt de
komende jaren met name voor de recherchefuncties. Binnen de recherchekolom
zijn de huidige mogelijkheden om carrière te maken als recherchespecialist
beperkt. Momenteel wordt een onderzoek uitgevoerd naar recherche carrières.
De ontwikkeling van een landelijk personeelsbeleid voor de gehele recherchekolom
moet een loopbaan voor rechercheurs mogelijk maken binnen de gehele recherchekolom
op nationaal, bovenregionaal, regionaal en districtsniveau. Hierdoor wordt
het aantrekkelijker voor politiemensen om bij de recherche te werken en worden
opgebouwde deskundigheid en ervaring behouden binnen het recherchespecialisme.Opleidingscapaciteit LSOPDe opleidingscapaciteit van het LSOP is nu ingesteld op 3000 á
3200 nieuwe aspiranten per jaar. De huidige opleidingscapaciteit bij het LSOP
zal niet volledig kunnen worden benut. Om overcapaciteit bij het LSOP te voorkomen
zal de opleidingscapaciteit neerwaarts dienen te worden bijgesteld tot circa
2300 opleidingsplaatsen per jaar. Met dit aantal kan de komende jaren worden
voorzien in zowel de voorziene uitbreidings- als vervangingsvraag. Daarnaast
vindt thans overleg plaats met de Koninklijke marechaussee (Kmar) over samenwerking
op het gebied van de opleidingen waarmee ook de nadelige gevolgen van een
teruglopende instroom kunnen worden beperkt. Hierbij wordt concreet gedacht
aan gebruikmaking door de Kmar van huisvesting en docenten van het LSOP.Overdracht algemene hulpverleningstaken politieDe politie moet zich meer richten op toezicht en opsporing. Hoewel de
hulpverlening een wettelijke taak van de politie is, wordt deze taak in de
praktijk te ruim uitgevoerd. Dit heeft onder meer te maken met het feit dat
de politie een 24-uurs bereikbaarheid heeft. Daardoor moet zij vaak hulp bieden
óók in gevallen waarin zij niet de meest geschikte instantie
is.De politie moet zich wat haar hulpverleningstaak betreft beperken tot
de acute noodhulp, waardoor capaciteit vrij komt die wordt ingezet op de uitvoering
van de andere kerntaken (toezicht en opsporing). Niet-acute hulpverleningsactiviteiten
die nu teveel capaciteit vergen, worden dus zo veel als mogelijk gestopt of
overgedragen. Onder verantwoordelijkheid van de gemeenten wordt deze afweging
gemaakt in het (gemeentelijk) integraal veiligheidsplan en wordt gezorgd voor
continuïteit. Met instellingen in de zorgketen (psychiatrie, crisisdiensten,
e.d.) en de jeugdhulpverlening maken gemeenten afspraken over (niet nood)hulpverlening.
Dit is een onderdeel van het lokale/regionale Openbare Geestelijke Gezondheidszorg
(OGGZ). Het OGGZ heeft onder meer tot doel kwetsbare personen en risicogroepen
te bereiken en begeleiden, te functioneren als meldpunt voor signalen van
crisis of dreiging bij kwetsbare personen of risicogroepen, en afspraken tussen
betrokken organisaties over de uitvoering van het OGGZ tot stand te brengen.
De recent uitgebrachte evaluatie en het rapport«Mensen zonder Zorg II»
hebben bevestigd dat het nodig is dit beleid te versterken. Juist voor mensen
met gecompliceerde, meervoudige problemen is samenwerking en afstemming tussen
instanties geboden. Dit is een voorwaarde wil de politie zich kunnen terugtrekken
op haar kerntaken.Limitering inzet politie bij evenementenDe politie moet bij grootschalige evenementen (zoals voetbalwedstrijden)
alleen worden ingezet als de organisatoren van deze evenementen alle aspecten
rond veiligheid goed hebben geregeld. In dergelijke situaties moet de inzet
van politie in redelijke verhouding staan tot het evenement. In situaties
waarin niet aan de voorwaarden is voldaan dan wel de politie inzet onevenredig
hoog is, laat de burgemeester evenementen geen doorgang vinden.De gemeenten moeten in hun vergunningverleningen hiervoor heldere eisen
stellen. De VNG wordt gevraagd de checklist die is opgesteld naar aanleiding
van het onderzoek naar Dance Valley actief uitdragen naar gemeenten. Organisatoren
van evenementen kunnen desgewenst gebruik maken van particuliere beveiligers. PARAGRAAF 7: STURING, VOORTGANG EN EVALUATIE7.1 Sturing en voortgangDit pakket aan maatregelen beoogt de veiligheid in de samenleving te vergroten
door onder meer de prestaties van de gehele veiligheidsketen structureel te
verbeteren. Het weerspiegelt naar huidig inzicht en kennis van zaken, de opvatting
van het kabinet over hoe de staat van de maatschappelijke veiligheid in deze
kabinetsperiode verbeterd kan en moet worden.Van belang is dat de uitvoering van de maatregelen daadwerkelijk gestalte
krijgt. De maatregelen dienen snel hun weg te vinden in de beleids- en activiteitenprogramma's
van departementen, ketenpartners en uitvoerende organisaties én concreet
in uitvoering te worden genomen. De Rijksoverheid wil anderen in staat te
stellen hun werk goed uit te voeren.Voor de politie is bijvoorbeeld een stabiel meerjarig budgettair beeld
noodzakelijk. Hiervoor wordt gebruik gemaakt van het Budgetverdeelsysteem
(BVS), waarbinnen de hoogte van het budget wordt bepaald door elementen die
de behoefte aan politiezorg (werkaanbod) tot uitdrukking brengen. Het werkaanbod
in relatie met de grote steden problematiek is aldus ook in het verdeelsysteem
geïncorporeerd en de actualisatie van het BVS per 1 januari 2003
zal dit verder versterken. Omdat een (twee) jaarlijkse actualisatie teveel
mutaties geeft, zal het BVS hierop worden aangepast. Onderdeel van de bekostiging
voor de politie vormt de prestatiebekostiging. De toepassing van dit systeem
wordt aangepast aan de met de korpsbeheerders te maken prestatie afspraken.Binnen de kaders van dit programma worden met alle overige betrokken actoren
concrete en consistente afspraken gemaakt met een aanduiding van termijnen
waarbinnen die afspraken dienen te zijn gerealiseerd.De omvang, intensiteit en complexiteit van het pakket aan maatregelen
en het grote aantal actoren en organisaties dat hierbij betrokken is, vergt
een strakke sturing op diverse bestuurlijke niveaus.Waar het gaat om het Rijksniveau legt het kabinet het voortouw in de implementatie
van de maatregelen nadrukkelijk bij de ministers van Binnenlandse Zaken en
Koninkrijksrelaties en van Justitie. Een belangrijke sturende rol in de afstemming
en coördinatie van de voortgang van de maatregelen wordt vervuld door
de Raad voor de Veiligheid. De Interdepartementale Commissie voor Veiligheid
(ICV) is hiervoor het ambtelijk voorportaal. Daarnaast zal een breed samengestelde
stuurgroep worden geformeerd waarin vertegenwoordigers van de ketenorganisaties
zullen deelnemen. Deze stuurgroep wordt belast met de sturing en coördinatie
van de implementatie van de verschillende maatregelen. Bij de concrete uitvoering
zal een beroep worden gedaan op alle betrokken partners (overheden, burger,
bedrijfsleven) met inachtneming van ieders rol en verantwoordelijkheden.Om de naleving van gemaakte afspraken te bevorderen, zullen de ministers
van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties en van Justitie in toenemende
mate gebruik maken van bestaande en nieuwe mogelijkheden om in stimulerende
en corrigerende zin op te treden. Zo zal bijvoorbeeld benchmarking en het
breder implementeren van best practices worden gestimuleerd. Tevens wordt
het periodiek publiekelijk bekend maken en vergelijken van resultaten in de
verschillende politieregio's gerealiseerd. De minister van BZK zal de bestaande
aanwijzingsbevoegdheden gericht inzetten jegens korpsbeheerders, waar dat
onverhoopt nodig zou zijn. Waar nodig zal de minister van BZK door middel
van het verbinden van voorwaarden aan de financiële bijdrage
die de politiekorpsen van het Rijk de naleving van de gemaakte afspraken stimuleren.
Met het oog op het aanspreken van het korps op de gemaakte afspraken is van
betekenis dat de minister van BZK (in overeenstemming met diens ambtgenoot
van Justitie) thans een verantwoordelijkheid heeft voor de benoeming en het
ontslag van de korpschef bij koninklijke besluit (artikel 25 Politiewet 1993)
en daarnaast een verantwoordelijkheid zal krijgen voor de benoeming en het
ontslag van de korpsbeheerder, nadat met wetsvoorstel 27 560 (Bestel
in balans) de figuur van de Kroonbenoemde korpsbeheerder is geïntroduceerd.De sturing tussen de ministers en de politiekorpsen vindt in belangrijke
mate plaats door middel van een beleids- en beheerscyclus. De onderwerpen
in dit programma die specifiek zijn gericht op de politie, hebben het karakter
van de landelijke beleidsthema's, bedoeld in artikel 43a van de Politiewet
1993. De werking en toepassing van de beleids- en beheerscyclus is onlangs
geëvalueerd. De aanbevelingen die hieruit naar voren zijn gekomen, worden
betrokken bij de nieuwe opzet van de cyclus voor de komende jaren. De uitwerking
van dit pakket aan maatregelen voor de politie vindt allereerst plaats door
het afsluiten van een landelijk convenant tussen de korpsbeheerders en de
ministers van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties en van Justitie. Resultaatafspraken
tussen de beide ministers en de afzonderlijke korpsbeheerders zullen worden
vastgelegd in regionale convenanten.De contouren van het uitvoeringstraject, waarvan de formalisering uiterlijk
op 1 juni 2003 afgerond zal zijn, zijn als volgt: Ultimo 2002 sluiten
de ministers van BZK en van Justitie een landelijke convenant af met de politie,
en zal de minister van Justitie met de Raad voor de Rechtspraak en het College
van Procureurs-generaal afspraken maken over de uitvoering van de betreffende
maatregelen. Medio 2003 zijn daarna nog convenanten afgesloten met de afzonderlijke
korpsbeheerders. Het landelijk convenant met de gezamenlijke korpsbeheerders
vormt hiervoor het kader1.Ultimo 2002 zijn alle activiteiten en maatregelen in het kader van dit
programma in uitvoering genomen dan wel in gang gezet. Dit vindt plaats op
basis van een integraal overzicht waarin actoren, maatregelen, acties, (financiële)
middelen en termijnen zijn opgenomen.Om te komen tot samenhang in het veiligheidsbeleid zullen de afspraken
die door het kabinet gemaakt worden met OM, politie en overige partners als
bouwstenen dienen voor de afspraken die het kabinet medio 2003 met VNG en
IPO wil maken in het kader van het bestuursakkoord en met de G30 in het kader
van het GSB. In het bestuursakkoord worden de verantwoordelijkheden van betreffende
partners aangegeven, en worden afspraken (over jeugd en veiligheid, overlast,
geweld) gemaakt. Onderdeel hiervan is onder meer het uitvoeren van een veiligheidsanalyse
door gemeenten. Op basis van de veiligheidsanalyse kunnen gemeenten hun activiteiten
op het gebied van veiligheid in samenhang brengen met het regionale beleidsplan
voor de politie.Naast deze afspraken worden afzonderlijke resultaatsafspraken gemaakt
met de GSB-steden gericht op het bereiken van maatschappelijke effecten op
het terrein van veiligheid. De dertig grote steden besteden in de nieuwe convenantsperiode
expliciet aandacht aan veiligheid (vanaf 2005). Daarnaast zullen Rijk
en de grote steden bezien in hoeverre er in het licht van de maatschappelijke
situatie noodzaak is om te komen tot versnelling en verbetering van de uitvoering
en/of dat tot aanvullende afspraken gekomen moet worden tussen Rijk en steden
voor het jaar 2004 (binnen de huidige convenantsperiode). 7.2 Monitoring en evaluatieRondom de uitvoering van het veiligheidsprogramma zal een uitgebreid monitorings-
en evaluatietraject worden gestart. Centrale vraag in dit traject is in hoeverre
de beoogde doelstellingen bereikt worden. Zoals hiervoor aangegeven zullen
deze doelstellingen worden vastgelegd in de landelijke en regionale convenanten
die de ministers van BZK en van Justitie afsluiten met de politie en in de
afspraken die de minister van Justitie met de Raad voor de Rechtspraak en
het College van Procureurs-generaal zal maken over de uitvoering van de maatregelen.
Daarom wordt hieronder eerst kort ingegaan op (het niveau van) de resultaatsafspraken,
waarna vervolgens nader ingegaan wordt op de metingen. De nadruk zal in onderstaande
beschrijving vooral liggen op de politie, maar een soortgelijke aanpak kan
ook gelden voor de andere schakels in de keten.Landelijke en regionale convenantenHet landelijke convenant met de politie zal afspraken op prestatieniveau
(output) bevatten. Het betreft hier dus afspraken met betrekking tot prestaties
die de politie zelf kan beïnvloeden. In de begroting 2003 zijn, vooruitlopend
op het veiligheidsprogramma, reeds een aantal indicatoren daarvoor opgenomen.
In het landelijke convenant zullen prestatieafspraken met concrete streefwaardes
worden vastgelegd. Een voorbeeld hiervan is de in het veiligheidsprogramma
opgenomen doelstelling dat er 20 000 zaken extra zullen worden opgepakt,
met het accent op veelplegers. Daarnaast zullen ook afspraken worden gemaakt
over bijvoorbeeld de zichtbaarheid van de politie (in de beleving van de burger),
het aantal uit staande houdingen voortkomende boetes en transacties, de tevredenheid
van de burger over het contact met de politie, ziekteverzuimpercentage et
cetera.Medio 2003 zullen regionale convenanten zijn afgesloten met de afzonderlijke
korpsbeheerders. In deze regionale convenanten worden de landelijke prestatieafspraken
vertaald naar het regionale niveau. De mate waarin elke regio gaat bijdragen
aan de prestatieafspraken in het landelijke convenant zal hierin per regio
vastgelegd worden. Het gaat hierbij dus om dezelfde prestatie-indicatoren
als in het landelijke convenant, maar dan met regionale basis- en streefwaardes,
die bepaald zijn op basis van de regionale situatie en die gezamenlijk dienen
te leiden tot de landelijke doelstellingen.De afspraken over de te leveren prestaties, die binnen elke schakel van
de keten worden gemaakt, moeten bijdragen aan het realiseren van (maatschappelijke)
effecten (outcome): het verbeteren van de objectieve en de subjectieve veiligheid.
Met betrekking tot de objectieve veiligheid is in het programma aangegeven
dat een vermindering van criminaliteit en overlast in de publieke ruimte met –
indicatief – circa 20 tot 25% vanaf 2006 in het vizier moet komen. Bij
de subjectieve veiligheid gaat het om het veiligheidsgevoel (de «gevoelstemperatuur»).Het verschil met de prestatiedoelstellingen is dat het bereiken van deze
effectdoelstellingen een gemeenschappelijke verantwoordelijkheid is, die niet
(direct) terug te rekenen is naar één van de betrokken partijen.
Het maatschappelijk effect dat wordt bereikt, kan immers door een veelheid
van factoren worden veroorzaakt. Ze zijn daardoor niet geschikt om te gebruiken
in de concrete afspraken in de convenanten. Daarnaast is het effect van de
geleverde prestaties een zaak die tijd nodig heeft; er is altijd sprake van
een vertragend effect. Zo zal het, ondanks goede prestaties, bijvoorbeeld
enige tijd duren voordat de burger zich echt veiliger gaat voelen. De (maatschappelijke)
effecten van de huidige maatregelen zullen zich naar verwachting niet voor
2006 aftekenen in de cijfers. MetenInzicht in de nulsituatie op de prestatie-indicatoren is een voorwaarde
om te komen tot een landelijk convenant. Immers, de basiswaarden moeten bekend
zijn voordat realistische streefwaarden kunnen worden opgesteld. Bij deze
nulmeting gaat het niet om een nieuw onderzoek, maar om het verzamelen van
bestaande gegevens uit diverse bronnen (zoals de Politiemonitor Bevolking,
gegevens van het OM, het CBS). Een groot deel van deze verzameling heeft reeds
plaatsgevonden in de voorbereiding op het meerjaren beleidsplan politie 2002–2006
en de begroting 2003. Zo zijn al op een groot aantal indicatoren de basiswaarden
bekend, zoals bijvoorbeeld bij indicatoren op basis van de Politiemonitor
Bevolking, de indicator m.b.t. het aantal uit staande houdingen voortkomende
boetes en transacties etc. Daarnaast zijn inmiddels al reeds enkele informatieverzoeken
uitgestuurd (o.a. naar het Centraal Justitieel Incasso Bureau) om de benodigde
informatie met een halfjaarlijkse frequentie te verkrijgen.Voor het eind van 2002 zullen de landelijke basis- en de streefwaarden
op de prestatie-indicatoren bekend worden gemaakt. Vervolgens zal elk half
jaar de stand van zaken op deze indicatoren worden gemeten. Waar nodig zullen
hiervoor extra metingen worden verricht (bijv. Politiemonitor Bevolking).Ten behoeve van de regionale convenanten zullen medio 2003 ook de regionale
basis- en streefwaardes bekend dienen te zijn. Ook hiervoor geldt dat het
inzicht in de basiswaarden op verschillende indicatoren reeds beschikbaar
is. De streefwaardes zullen voortkomen uit de gesprekken die in de voorbereiding
op de regionale convenanten zullen plaatsvinden.De regionale stand van zaken zal, net als de landelijke ontwikkelingen,
vervolgens elk half jaar worden gemonitord. Eind 2004 zal de verzameling plaatsvinden
van de gegevens die betrokken zullen worden in tussentijdse evaluatie begin
2005. Aan het eind van de looptijd van het programma (2006) zal worden geëvalueerd
in hoeverre de prestatieafspraken zowel landelijk als regionaal gehaald zijn.Gedurende het gehele traject zal tevens gemonitord worden hoe de achterliggende
doelstelling (effect) zich ontwikkelt. Het gaat hier om het verbeteren van
de objectieve veiligheid (terugdringen overlast en criminaliteit in de publieke
ruimte met 20–25%) en verbeteren ven het veiligheidsgevoel. Ook hierbij
zal zoveel mogelijk gebruik worden gemaakt van bestaande bronnen als bijvoorbeeld
CBS-gegevens, de Politiemonitor Bevolking en de Rijksbrede Belevingsmonitor
(ministerie van AZ).Voor het einde van 2002 zal deze doelstelling (het verbeteren van de objectieve
en subjectieve veiligheid) worden geoperationaliseerd en zullen de nulsituatie
en de streefwaardes voor 2006 worden beschreven. Vervolgens zal jaarlijks
worden gemonitord hoe de voortgang zich ontwikkelt. Gekozen wordt voor een
jaarlijkse monitoring omdat, zoals eerder vermeld, het effect van de maatregelen
vertragend zichtbaar zal worden. De resultaten op de (maatschappelijke) effecten
zullen dan ook niet worden betrokken in de tussenevaluatie begin 2005, maar
wel in de eindevaluatie in 2006.Om de resultaten zowel op prestatieniveau als op (maatschappelijk) effectniveau
te behalen, zullen de maatregelen die in het veiligheidsprogramma staan, moeten
worden uitgevoerd. Lopende de uitvoering van het veiligheidsprogramma zal
de voortgang en de samenwerking van deze uitvoering worden gemonitord en waar
nodig worden bijgestuurd. In dit traject zal met name de Inspectie OOV een
belangrijke rol spelen. Hierbij zal de inspectie tevens nagaan hoe het beleid
en de resultaatsafspraken doorwerken in de uitvoering op lokaal niveau. Over de hiervoor genoemde metingen zullen voortgangsrapportages worden
opgesteld. Deze zijn agenda vormend voor de onderraad voor de Veiligheid,
alwaar coördinatie op interdepartementaal niveau kan plaatsvinden. De
Tweede Kamer zal, met ingang van zomer 2003, jaarlijks worden geïnformeerd
over de voortgang van de uitvoering van het actieprogramma.SamenvattendMeten van prestaties• Voor eind 2002 zullen de landelijke prestatie-indicatoren (output)
en streefwaardes bekend worden gemaakt.• Medio 2003 zullen de regionale prestatie-indicatoren (output) en
streefwaardes bekend worden gemaakt.• Ieder half jaar zal de landelijke en regionale voortgang worden
gemeten op deze indicatoren.• Ieder jaar zal over de voortgang aan de Tweede Kamer worden gerapporteerd.Meten van effecten• Voor eind 2002 zal tevens de doelstelling op (maatschappelijk)
effect zijn geoperationaliseerd en zullen streefwaardes voor 2006 zijn weergegeven.• Ieder jaar zal de voortgang op deze effectdoelstellingen worden
gemeten.• Ieder jaar zal over de voortgang aan de Tweede Kamer worden gerapporteerd.Evaluaties• In de (tussentijdse) evaluatie begin 2005 zullen de prestatieresultaten
centraal staan.• In de eindevaluatie in 2006 zullen zowel de geleverde prestaties
als de effecten daarvan centraal staan.BijlagenMaatregelen met tijdpaden en actorenWetgevingskalenderFinanciën BIJLAGE 1 Maatregelen met tijdpaden en actorenMaatregelMinisterie & KetenpartnerTijdpad Paragraaf 2  Ontwikkelen beleidsprogramma's en voorstellenmet
concrete en kwantificeerbare doelen (ter verdere uitvoering vd maatregelen)Just., BZK, VWS Korpsbeheerder, OM, RvdR, SRN2002 ev. Afspraken met betrokken overheden en bedrijfslevenJust, BZK, EZ Gemeenten, provincies, IPO, VNG,
NPCMedio 2003 e.v. Afspraken per ketenpartner (excl. overheden en bedrijfsleven)Just, BZK Korpsbeheerder, OM, RvdR„ SRN2003Paragraaf 3  Uitbreiding strafrechtelijke opvang van verslaafden
(SOV)Just OM, verslavingszorg, SVG, gemeenten,2004–2006 Oprichting van een algemene – detentie en toezicht –
voorziening voor stelselmatige daders Just OM,
SRN2004–2006 Voortvarende uitvoering programma «terugdringing
van recidive»Just SRN2004–2006 Verruimen penitentiair programmaJust SRNVanaf 2003Doelgerichte inzet reclassering bij taakstraffenJust OM, SRNVanaf 2003 (Onderzoek naar) benutting publiek private samenwerking
bij tenuitvoerlegging taakstraffenJust OM, SRN2005 Stelselmatige vroegtijdige screening en indicatiestelling
voor drangtrajectenJust, VWS OM, SRN, verslavingszorg2004–2006 Verbeteren van justitiële verslavingszorg in
detentie inclusief toegeleiding en bereikbaarheid naar drangtrajectenJust, VWS SRN, OM, verslavingszorg2004–2006Opstelling actieplan jeugdcriminaliteit (ter uitwerking
maatregelen veiligheidsprogramma) + motie Van NieuwenhovenJust, BZK, OC&W,VWSEind 2002 Landelijke invoering casusoverlegJust, BZK (minimaal) politie / korpsbeheerder, OM en RvdK2003Ontwikkeling gerichte aanpak, opsporing en lik-op-stuk-beleid
(snelle verbeurdverklaringen, snelle inhechtenisneming, ruimere toepassing
van voorlopige hechtenis bij veelplegers) van jeugdige veelplegers en harde
kernjongerenJust Politie, OM, SRN, RvdK, HALT2003–2006 Verdere ontwikkeling en uitbreiding instrumenten
m.b.t. screening en risico taxatieJust SRN, Vedivo,
RvdK, Halt2004 Uitbreiding sanctiemodaliteiten en striktere handhaving
bestaande sanctie-modaliteiten jeugdigen (gericht op resocialisatie)JustOM, (Jeugd)reclassering, RvdK, HaltUiterlijk 2006 Uitbreiding ITB-CRIEM ook voor niet allochtone jongerenJust, VWSOM, SRN, RvdK, Halt2006Toezicht op vervolg niet (goed) uitgevoerde taakstraffenJustPolitie, OM, SRN, RvdK2003 Landelijke invoering nachtdetentieJustOM, RvdK, VedivoUiterlijk 2006Uitbreiding scholings- en trainingsprogramma's jeugdigenJust, OM, SRN, Jeugdzorg2003 Uitbreiding internaatsplaatsen (Den Engh / Glenn
Mills)Just, OM, RvdK2004 Afspraken tussen reclassering en jeugdhulpverlening
over invoering nazorg bij bepaalde sanctiemodaliteiten (sluitend vangnet)Just, VWS, OC&W SRN, GGz, gemeenten2003 Verbetering en verruiming aangifte mogelijkheid burgers
(telefonische / elektronische aangifte; op locaties dicht bij de burger; verstrekking
vervolginformatie)BZK, Just politie / korpsbeheerder2003Uitvaardigen aanwijzing over politiële reactie
bij vermoedelijke strafbare feitenJust OMBegin 2003 Experimenteren en mogelijk landelijk implementeren
publiek-private meldpunt M. Just, BZK Politie, OM, NPC2002 / 2003  Uitvoering pilot toepasbaarheid burgernet (en evt.
invoering obv resultaten)Just, BZK Politie2002 / 2003 Versterking professionaliteit recherche (o.a. verbetering
deskundigheid, loopbaanbeleid en informatievoorziening)BZK, Just LSOPVanaf 2005Verruimen toepassingsmogelijkheden DNA-onderzoekJust, BZK OM, politie, CJIB, NFIVanaf 2004 Informeren Tweede Kamer over mogelijkheden van uitvoering
opsporingsverbeterende maatregelenJust, BZK OM,
politie, NFI2002 Implementatie werkwijze Vreemdeling in de strafrechtketen
(VRIS) in alle regiokorpsenJust, V&I Korpsbeheerder,
IND2003Invoering strafbaarstelling illegaal verblijfJust, V&I2004 Intensivering operationeel vreemdelingentoezichtJust, V&I, BZK Korpsbeheerder, IND2004–2006 Verdere verbetering coördinatie taken m.b.t.
uitzetting van illegalenJust, V&I IND2003–2006 Overhevelen administratieve taken politie m.b.t.
vreemdelingen naar INDJust, V&IKorpsbeheerder,
INDGefaseerd in 2003Versterking politieel toezicht op criminaliteit,
illegale vreemdelingen en migratiecriminaliteitJust, V&I, BZK Korpsbeheerder, IND2004–2006 Inrichting nationale recherche (bij KLPD; vorming
kernteams, landelijk rechercheteam, unit mensensmokkel, unit synthetische
drugs en XTC-teams),Just, BZK politie, OMUitwerking najaar 2002 Vorming (zes) bovenregionale rechercheteamsJust, BZK politie, OM2003 Vergroting effectiviteit justitiële reactie
(systematiek, afdoening en afstemming)Just OM,
RvdR, RvdK, SRN, Halt2002 – 2006Invoeren quick scan bij inverzekeringstellingJust, BZK OM, SRNNajaar 2003 Meer en executabel OM-afdoeningenJust OM, RvdREind 2002 Versterking rol OM bij executieJust OM, SRN2003 e.v. Verdere uitbouw van Arrondissementale Justitiële
BeradenJust Politie, OM, ZM, SRN, Jeugdzorg, RvdK2002–2005 Onderzoek naar aard en oorzaak van belemmeringen
in aansturing van financiering van de ketenpartners die praktische samenwerking
in de weg staanJust Alle ketenpartners2003–2004 Voorstellen RvdR / Commissie verbetervoorstellen
inzake efficiencyverhoging strafrechtsplegingJust RvdR2003 Betere benutting zittingscapaciteitJust RvdRWetsvoorstel eind 2003Aanpassing betekeningsregelingJust RvdRWetsvoorstel 01-03-2004 Efficiencyverbetering transport gedetineerdenJust2003 Invoering telehoren in strafzakenJust RvdRWetsvoorstel 01-01-2004 Onderzoek naar de verruiming van bedrijfstijden van
gerechtenJust RvdR2003 Onderzoek verruiming bevoegdheden politierechter
(motie Teeven)Just RvdR2003 Terugdringen van aanhoudingen voor onbepaalde tijd
bij zaken met in persoon betekende dagvaardingJust RvdR2003 Indienen wetsvoorstel voor verlenging termijn oproepen
getuigenJust RvdRWetsvoorstel 1-01-2005 Aanpassing Vreemdelingenwet op het punt van rechterlijke
toets in bewaringszakenV&I, Just IND2002 Bezien mogelijkheden afschaffing aanwezigheidseis
voor minderjarigen bij jeugdstrafzakenJust RvdR2003 Bezien mogelijkheden versterking van het voortbouwende
aspect van de appelbehandelingJust RvdR2003 Vergroten detentiecapaciteit (uitbreiding capaciteit,
eenvoudiger cellen, meervoudig celgebruik, publiek-private samenwerking etc.)JustVanaf 2003 Uitbreiding taakstraffen gecombineerd met electronisch
toezichtJust SRN, OM, ZMVanaf 2003Herinvoering voorwaardelijk karakter invrijheidsstelling
met penitentiair programma vanaf de helft van de strafJust SRN, OMEind 2004 Invoering tijdelijke mogelijkheid om opgelegde taakstraffen
vervroegd te beëindigen bij goed gedrag veroordeeldeJust SRNEind 2002 Inrichting twee centra (met capaciteit van ieder
300) t.b.v. uitzettingV&IBegin 2003Bevordering keteninformatie (inrichting permanente
structuur van horizontale inhoudelijke informatie-voorzieningJust, BZK (minimaal) politie / korpsbeheerder, OM, RvR, SRN,
HALT, Raad voor de Kinderbescherming, jeugdzorg, verslavingszorg2002–2006Aansluiting alle actoren op keteninformatiesysteem
VIPJust, BZK Alle relevante ketenpartners2003  Realisatie gemeenschappelijke informatie-architectuur
politieBZK Regieraad ICT Politie2005 Realisatie geintegreerde Landelijke ICT-infrastructuur
veiligheidspartners (Lictiv)BZK, Regieraad ICT,
Politie2005 Paragraaf 4  Structurele extra aandacht voor onveilige gebieden
en treffen specifieke maatregelen voor (aan te wijzen) urgentiegebiedenJust, BZK Politie, burgemeester, OM (driehoeks-overleg)
gemeenten2003 e.v. Aanpak onveiligheid in het openbaar vervoer (uitbrengen
en uitvoeren aanvalsplan sociale veiligheid openbaar vervoer)V&W, BZK, Just Politie, burgemeester, OM (driehoeks-overleg)
gemeenten, NS- vervoer2003 e.v. Uitbreiding aantal bureaus Justitie in de buurt (Jib)Just OM2002 e.v. Bestrijding voetbalvandalisme (uitbreiden en actualiseren
beleidskader, formeren onderzoeksteam voor preventieve maatregelen, bezien
sanctie-mogelijkheden, inventariseren leemtes in aanpak)BZK, VWS, Just Politie, korpsbeheerder, OM (driehoeksoverleg), gemeenten,
KNVB, Bataald Voetbal Organisatie (BVO), vervoersmaatschappij NS, samenwerkende
organisatie van supportersverenigingen (SOVS)Voorjaar 2003 Uitbreiding bevoegdheden illegaal wapenbezitJust, BZK Politie korpsbeheerder, OM (driehoeksoverleg),
gemeenten2003 e.v.Invoering identificatieplichtJust2004 Versterking bestuurlijke handhavingBZK, Just Gemeenten, politie, burgemeester, OM (driehoeksoverleg)Voorjaar 2003 Gemeentelijk cameratoezicht (o.a. afronden wetstraject
«cameratoezicht op openbare plaatsen»BZK, Just Gemeenten, politie, burgemeester (driehoeksoverleg2004 Aanscherpen beleid t.a.v. coffeeshops en huisteelt
nederwiet (presenteren uitgewerkte voorstellen voor aanpak)Just, VWS OM, gemeenten (VNG)Medio
2003Uitbreiding inzet particuliere beveiliging, bijzondere
opsporingsambtenaren en stadswachtenJust, BZK
Politie, OM, burgemeester (driehoeks-overleg), gemeenten (VNG)2003 e.v.Analyse / opstellen eenduidig beeld veiligheidssituatieJust, BZK Politie , OM, gemeenten2003 e.v. Lokale veiligheidswensen in regionale beleidsplannen
politieJust, BZK Gemeenten (regionale colleges),
korpsbeheerderMedio 2003Gemeentelijk inbrengrechtBZK  Gemeenten, politieMedio
2003  Veiligheid als vierde pijler binnen GSBBZK Gemeenten2005 e.v.    Paragraaf 5  Wijkgerichte aanpak van veiligheid (o.a. project
«onze buurt aan zet»)Just, BZK Politie
/ korps-beheerder, OM, gemeenten2002 e.v. Huiselijk geweld (uitvoering nota's «privé
geweld – publieke zaak» en «een veilig land waar vrouwen
willen wonen»)Just, BZK, VWS, SZW i.s.m
gemeenten, hulpverleningsinstellingen, politie e.d. 2002 e.v. Experimenteren met opzetten van signaleringsgesprekken
met jongeren en oudersVWS, Just Politie, OM, (SRN),
jeugdzorg, gemeenten2003 e.v. Uitbreiding Communities that Care (CtC) systematiekVWS Politie, OM, (SRN), jeugdzorg, gemeenten2003 e.v. Voorkomen voortijdig schoolverlaten en schoolverzuimOC&W Gemeenten, scholen2003 e.v.Uitbreiding leerlingbegeleiding en integraal taalbeleidOC&W Gemeenten, scholen2003 e.v. Eén loket benaderingBZK, Just, EZ Gemeenten (VNG)2002 e.v. Publiek private samenwerking in veiligheids-bevordering
(o.a. oprichting Centrum voor Criminaliteitspreventie en Veiligheid (CCV),
afspraken met Nationaal Platform voor Criminaliteits-beheersing, oprichting
regionale platforms)Just, BZK, EZ Gemeenten, NPC,
RPC's, KvK's2003 e.v.In overleg met private sector in gang zetten van
concrete veiligheidsbevorderende maatregelen (o.a. (digitale) beveiliging
consumentengoederen, openbaarheid gestolen goederen register, keurmerken)Just, BZK, EZ Gemeenten, NPC, RPC's, KvK's2003 e.v. Stimulering veiligheidsbevorderende initiatievenJust, BZK Gemeenten, NPC, RPC's, KvK's2003 e.v. Paragraaf 6  Gerichte inzet beheersrol minister BZK (o.a. regels
stellen omtrent informatievoorziening en recherche functie, gericht inzetten
aanwijzingsbevoegdheid)BZK, politie / korpsbeheerders2002 e.v. Uitbreiden beheersrol minister BZK (regelen wettelijke
grondslag voor stellen van regels over informatiehuishouding politie en voor
samenwerking tussen korpsen conform de figuur van gemeenschappelijke regelingen,
wetsvoorstel Bestel in Balans)BZK, Just2002 e.v. Versterken gezagsrol minister van Justitie t.a.v.
opsporingJust OM2002
e.v.Verbetering doelmatigheid in de keten (efficiencyverbetering
van 5% in vier jaar voor het primair proces)Just,
BZK (minimaal) politie / korpsbeheerder, OM, RvdR, SRN, RvdK, HALT, jeugdzorg2002 e.v. Opheffen knelpunten arbeidstijdenwet politieBZK Politie / korpsbeheerder2002 e.v. Terugdringen ziekteverzuim politie (naar 8%)BZK Politie / korpsbeheerder2004Toetsing en aanpassing wet- en regelgeving (interdepartementaal
beleidsonderzoek)Just, BZK IVNG2002 e.v. Opleidingen en loopbaanbeleid politie (vernieuwing
politie onderwijs, personeels arrangementen, professionalisering loopbaanbeleid)BZK LSOP, korpsbeheerder 2003 – 2005 Overdracht algemene hulpverleningstaken politie (beperking
hulpverlening tot acute noodhulp)Just, BZK, VWS
Politie, gemeenten, hulpverleningsinstellingenUitwerking: voorjaar 2003 Limitering inzet politie bij evenementenBZK Politie, burgemeester, OM (driehoeks-overleg), gemeenten2003 e.v.   Paragraaf 7  Aanpassen budget verdeel systeem (BVS)BZK2002 e.v. Formeren brede stuurgroep met vertegenwoordigers
ketenorganisatiesJust, BZK2002 Uitwerken stelsel van prestatiebekostigingBZK2002 e.v. Periodiek publiceren vergelijkende resultaten politieregio'sBZK, Just2003 e.v. Landelijke afspraken / convenantenBZK, Just Korpsbeheerders, RvdR, PPGG,Eind 2002 Ontwikkelen en uitvoeren systeem van monitoring en
evaluatieJust, BZK i.s.m. gemeenten2002 e.v. Jaarlijkse voortgangsrapportage aan de Tweede KamerJust, BZK2003 e.v.BIJLAGE 2 WetgevingskalenderOnderstaand overzicht is een aanvulling op de wetgeving voortvloeiend
uit het strategisch overzicht en vermeld in het beleidsprogramma van JustitieStrafprocesrechtWetsvoorstel betere benutting zittingscapaciteitIndiening bij Tweede Kamer: 01-10-2003Inwerkingtreding: 01-01-2005Wetsvoorstel OM-afdoeningIndiening bij Tweede Kamer: 01-10-2003 Inwerkingtreding: 01-01-2005Wetsvoorstel herziening betekeningsvoorschriftenIndiening bij Tweede Kamer: 01-03-2004 Inwerkingtreding: 01-07-2005Stroomlijning van de procedure in hoger beroepIndiening bij Tweede Kamer: 01-01-2005 Inwerkingtreding: 01-04-2006Wetsvoorstel invoering telehorenIndiening bij de Tweede Kamer: 01-01-2004 Inwerkingtreding: 01-07-2005Wetsvoorstel elektronische aangifteIndiening bij de Tweede Kamer: 01-09-2003 Inwerkingtreding: 01-07-2005Materieel strafrechtWetsvoorstel bestraffing veelplegen Indiening bij de Tweede Kamer: 01-05-2003
Inwerkingtreding: 01-01-2005Penitentiair- en sanctierechtWetsvoorstel voorwaardelijke invrijheidstelling Indiening bij de Tweede
Kamer: 01-01-2004 Inwerkingtreding: 01-07-2005Wetsvoorstel verruiming toepassing penitentiair programma
en elektronisch toezicht (28 420)Ingediend bij Tweede Kamer, verslag ontvangen Inwerkingtreding: 01-07-2003PolitieVoorstel van wet tot wijziging van de Politiewet 1993 in verband met de
aanpassing van de bevoegdheden op regionaal niveau, alsmede van de bevoegdheden
van de Raad voor het Korps landelijke politiedienstenStand: aanhangig bij de Tweede Kamer Inwerkingtreding: z.s.m.Voorstel van wet tot wijziging van de Politiewet 1993
in verband met ICT Politie en samenwerkingsvoorzieningenIndiening bij de Tweede Kamer: 01-03-2003 Inwerkingtreding: 01-07-2004 Voorstel van wet tot wijziging van de Politiewet 1993
in verband met aanpassing van de regelingen voor bijstandIndiening bij de Tweede Kamer: 01-03-2003 Inwerkingtreding: 01-01-2005BestuurVoorstel van wet tot wijziging van de Gemeentewet in verband
met de invoering van regels omtrent het gebruik van camera's ten behoeve van
toezicht op openbare plaatsen (cameratoezicht op openbare plaatsen)Indiening bij de Tweede Kamer: zo spoedig mogelijk Inwerkingtreding: 01-01-2004Voorstel van wet tot invoering van urgentiegebiedenIndiening bij de Tweede Kamer: 01-06-2003 Inwerkingtreding: 01-01-2004Voorstel van wet tot uitbreiding bestuurlijke handhavingIndiening bij de Tweede Kamer: 01-06-2003 Inwerkingtreding: 01-01-2004 BIJLAGE 3 FinanciënInleidingDe doelstellingen zoals geformuleerd in het programma «Naar een
veiliger samenleving» wil dit Kabinet realiseren met extra inzet, extra
middelen en met efficiënter werken. Het Kabinet heeft aan extra middelen
in het Strategisch Akkoord € 800 mln gereserveerd. Een deel hiervan
(ca. € 100 mln) wordt aangewend voor de tegenvallers op het terrein
van Justitie en BZK. Bij de Algemene Politieke Beschouwingen is, naar aanleiding
van de motie Zalm, voor 2003 eenmalig € 130 mln en vanaf 2004 € 20
mln structureel aan de enveloppe veiligheid toegevoegd.Hieronder worden de intensiveringen van het Kabinet in meerjarig perspectief
weergegeven.Tabel intensiveringen Intensiveringruimte (x €
mln)200320042005200620072008Enveloppe Veiligheid163331568800800800APB-Motie Zalm1302020202020 Te verdelen293351588820820820onvermijdelijke tegenvallers justitie777572747474 onvermijdelijke tegenvallers BZK262626262626Restant te verdelen190250490720720720Intertemporele compensatie 5014– 39– 25 Totaal Intensiveringen190300504681695720Onderwerpen (x € mln)2003200420052006200720081.Sanctiecapaciteit (5 000)7098171210210222 2.Aanpak doorlooptijden 551010153.Jeugdcriminaliteit/veelplegers2040701201201204.Keteneffecten (mn ZM
& OM)203040607078 5.Boetes en transacties – 10– 20– 30– 40– 406a.Sterktegroei politie
(4 000 fte)112144199255255255 6b.Middelen BZK-begroting– 52– 54– 67– 85– 85– 857.Kwaliteit politie2037638195958.Politieonderwijs 3132020209.Rampenbeheersing &
brandweer  1620202010.Douane & Kmar 714202020Totaal
Intensiveringen190300504681695720Toelichting intensiveringen1. SanctiecapaciteitIn de voorstellen is een prominente plaats ingeruimd voor uitbreiding
van het budget voor bewarings- en sanctiecapaciteit, het budget loopt op naar
een bedrag van € 210 mln in 2006 en €222 mln in 2008. Het betreft
hier middelen voor bewarings- en sanctiecapaciteit waarmee voor ca. 5000 plaatsen
tegemoet wordt gekomen aan een groot deel van de behoefte aan capaciteit.
Dit wordt gerealiseerd door een samenstel van maatregelen van aanbodvergroting
en vraagvermindering. Daarbij wordt ook gebruik gemaakt van meermanscellen.
Voor een aantal cellen is wetswijziging nodig. 2. Aanpak doorloopijdenVoor het terug dringen van de doorlooptijden, het project «Rijk
aan handhaving», preventie en kwaliteit recherche is een bedrag van € 10
mln in 2007 en € 15 mln vanaf 2008 uitgetrokken.3. Jeugdcriminaliteit/veelplegersVoor de jeugdcriminaliteit en de veelplegers is een bedrag opgenomen oplopend
naar € 120 mln structureel in 2006.Om snel en op maat op strafbaar gedrag van jeugdigen te reageren wordt
een casusoverleg tussen politie, Openbaar Ministerie en Raad voor de Kinderbescherming
ingevoerd. In 2006 zal voor 30 000 jongeren casusbewaking beschikbaar
zijn. Van daaruit wordt een strakke regie gevoerd op het gehele traject van
aanhouding tot en met nazorg. Om tijdens de sanctie te kunnen vaststellen
of er een kans op recidive bestaat, zal een instrument voor screening en risicotaxatie
worden ontwikkeld. Het instrument van Intensieve Trajectbegeleiding (ITB)
zal in 2006 voor 500 jongeren extra beschikbaar zijn. Het aantal nachtdetentieplaatsen
gericht op resocialisatie wordt met 80 uitgebreid en het aantal plaatsen in
internaatachtige voorzieningen zoals Den Engh en Glenn Mills eveneens uitgebreid.
Deze activiteiten en instrumenten worden vanaf heden voorbereid en in gang
gezet. In de begroting 2004 wordt uitgewerkt in welk tempo elk van de beoogde
resultaten zichtbaar wordt.De voorziening voor veelplegers beoogt 1000 tot 1500 eenvoudige sanctie-
en bewaringsplaatsen voor veelplegers te realiseren. Hiermede kunnen veelplegers
langere tijd worden vastgehouden en/of onder toezicht worden geplaatst. Het
hier opgenomen bedrag betreft de netto meerkosten: de detentiekosten die anders
zouden worden gemaakt zijn bij de berekening reeds in mindering gebracht.4. KeteneffectenDe gereserveerde middelen, oplopend naar een bedrag van € 78
mln in 2008, voor de keteneffecten betreffen vooral de versterking van de
rechtspraak (rechters en OM).5. Boetes en transactiesMet extra politie-inzet stijgt ook de opbrengst van boetes en transacties,
deze extra middelen lopen op naar een bedrag van € 40 mln vanaf 2007.6. Sterktegroei politie6a. De capaciteit van de politie groeit met 4 000 fte. Dit aantal
is inclusief de 1 000 fte van de zgn. «doorstart» in 2002.
In de periode 2003 tot en met 2006 wordt de capaciteit jaarlijks met gemiddeld
750 fte uitgebreid. In verband met de verlengde duur van de nieuwe politie-opleiding
zal de sterktegroei van 4 000 fte in 2010 volledig zijn geëffectueerd.
Voor de sterktegroei is een bedrag oplopend naar structureel € 255
mln vanaf 2006 beschikbaar.6b. De extra middelen voor sterktegroei worden voor een deel bekostigd
uit de beschikbare ruimte op de begroting van BZK. Hiervoor wordt het zgn.
accres benut, waarmee het politiebudget jaarlijks toeneemt om aan de groeiende
vraag naar politiezorg te kunnen voldoen. Het bedrag voor 2003 wordt incidenteel
vergroot met ruimte uit de eindejaarsmarge 2002. 7. Kwaliteit PolitieVoor verbetering van de kwaliteit van het politieapparaat zal de rijksbijdrage
aan de korpsen verhoogd worden met een bedrag oplopend naar structureel € 95
mln vanaf 2007. Deze extra middelen zijn met name bestemd voor de verbetering
van het gebruik van ICT en een betere uitrusting van de politie.8. PolitieonderwijsHet LSOP verzorgt de werving, selectie en examinering voor de opleidingen
van het politiepersoneel. De extra middelen hiervoor lopen op naar een bedrag
van structureel € 20 mln vanaf 2006 en zullen vooral worden
ingezet voor een intensivering van het postinitieel onderwijs, waaronder rechercheonderwijs.9. Rampenbeheersing & BrandweerOp het terrein van Rampenbestrijding & Brandweer zullen de extra middelen
(oplopend naar structureel € 20 mln vanaf 2006) besteed worden
aan de ICT voor de rampenbestrijding, de versterking van de positie van brandweerregio's
en het Veiligheidsbewustzijn. Deze maatregelen zijn opgenomen in het Actieprogramma
«Bewust Veiliger».10. Douane en KmarDe surveillance in de havens en langs de binnengrenzen zal ter verhoging
van de rechtshandhaving geïntensiveerd worden. Het budget hiervoor loopt
op naar € 7 mln structureel vanaf 2007.De intensiveringen bij de Koninklijke Marechaussee (KMAR) hebben betrekking
op ICT-voorzieningen en opleidingen. Hiervoor is een budget oplopend naar € 13
mln in 2006 gereserveerd. Voor opleidingsuitbreiding van de KMAR zal gebruik
worden gemaakt van de (opleidings)faciliteiten van het LSOP. XNoot1Het stuk, eerder gedrukt als kamerstuk, 28 600 VII/VI nr. 6 komt
hierbij te vervallen.XNoot1Zie «Veelplegers in Nederland», M. Grapendaal en W. van Tilburg,
KLPD 2002.XNoot2Een veelpleger wordt gedefinieerd als een persoon die in het gehele criminele
verleden meer dan 10 processenverbaal wegens een misdrijf tegen zich zag opgemaakt.XNoot3De verhouding is in de loop der jaren redelijk stabiel: uit cijfermateriaal
van de KLPD blijkt dat voor het jaar 2001 de categorie veelpleger (11% van
de gehele verdachtenpopulatie) verantwoordelijk is voor 19% van de in 2001
geregistreerde antecedenten. Deskundigen uit de politiewereld wijzen erop
dat het aandeel van veel- en meerplegers in de niet-geregistreerde en niet-opgehelderde
criminaliteit nog hoger ligt.XNoot4De meerpleger wordt gedefinieerd als degene die 2 tot en met 10 processen-verbaal
wegens een misdrijf tegen zicht zag opgemaakt.XNoot1Het aantal door de politie gehoorde minderjarige verdachten schommelt
de laatste jaren rond de 47 000 (2000: 47 160; 2001: 47 100;
bron: CBS-politiestatistiek).XNoot2Vasthoudend en Effectief: versterking van de aanpak van jeugdcriminaliteit,
Den Haag maart 2002, TK 2001–2002, 28 292, nrs. 1–2.XNoot3Integratiemonitor pp. 110–111.XNoot1Zo kan een versterkte aanpak tot ogenschijnlijk tegenstrijdige gegevens
leiden: aan de ene kant tot objectief minder misdrijven in de samenleving
vb blijkend uit slachtofferenquêtes aan de andere kant tot een toename
in het aantal geregistreerde misdrijven, waardoor – zelfs bij een toename
in het absolute aantal opgehelderde misdrijven – sprake kan zijn van
een gelijkblijvend of zelfs dalend ophelderingspercentage.XNoot1De Minister voor Vreemdelingenzaken en Integratie stelt de landelijke
prioriteiten voor het vreemdelingenbeleid vast. De vertaling van deze landelijke
prioriteiten naar het regionale niveau vindt plaats in af te sluiten convenanten
tussen de minister voor Vreemdelingenzaken en Integratie, de minister van
Justitie en de minister van BZK enerzijds en elk afzonderlijk politiekorps
anderzijds. Deze prioriteiten worden meegenomen in het regionale meerjaren
beleidsplan en in jaarlijks af te sluiten samenwerkingsovereenkomsten.XNoot1De minister voor Vreemdelingenzaken en Integratie stelt de landelijk prioriteiten
voor het vreemdelingenbeleid vast. De vertaling van deze landelijke prioriteiten
naar het regionale niveau vindt plaats in af te sluiten convenanten tussen
de minister voor Vreemdelingenzaken en Integratie, de minister van Justitie
en de minister van BZK enerzijds en elk afzonderlijk politiekorps anderzijds.
Deze prioriteiten worden meegenomen in het regionale meerjaren beleidsplan
en in jaarlijks af te sluiten samenwerkingsovereenkomsten. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-28684-1.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl