Regeling afwikkeling oude Vreemdelingenwet; Verslag van een Schriftelijk Overleg
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2019-09-06 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 31018, nr. 37

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum vergadering

16-05-2008

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2007-2008

31018 nr. 37

13-05-2008

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekeningLichaamInhoudsopgave blz.I VRAGEN EN OPMERKINGEN VANUIT DE FRACTIES1. Inleiding2. Proces vergunningverlening3. Terugkeer4. Opvang en huisvesting5. Inburgering6. Kosten7. Uitvoering van het bestuursakkoord met de VNGII REACTIE VAN DE STAATSSECRETARIS1. Inleiding2. Proces vergunningverlening3. Terugkeer4. Opvang en huisvesting5. Inburgering6. Kosten7. Uitvoering van het bestuursakkoord met de VNG
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 31018Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 95 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
31 018Regeling afwikkeling oude Vreemdelingenwetnr. 37VERSLAG VAN EEN SCHRIFTELIJK OVERLEGVastgesteld 13 mei 2008De vaste commissie voor Justitie1 heeft een
aantal vragen voorgelegd aan de staatssecretaris van Justitie naar aanleiding
van de brief van 1 februari 2008 inzake de stand van zaken van de uitvoering
van de pardonregeling (Kamerstuk 31 018, nr. 33).De staatssecretaris heeft deze vragen beantwoord bij brief van 13 mei
2008.Vragen en antwoorden zijn hierna afgedrukt.De voorzitter van de commissie,De Pater-van der MeerAdjunct-griffier van de commissie,BeukerInhoudsopgave blz.I Vragen en opmerkingen vanuit de fracties 21. Inleiding 22. Proces vergunningverlening 33. Terugkeer 64. Opvang en huisvesting 65. Inburgering 76. Kosten 87. Uitvoering van bestuursakkoord met de VNG 8II Reactie van de staatssecretaris 9I VRAGEN EN OPMERKINGEN VANUIT DE FRACTIES1. InleidingDe leden van de CDA-fractie hebben met belangstelling kennisgenomen van
de brief van de staatssecretaris van Justitie over de Regeling afwikkeling
oude Vreemdelingenwet (verder: de Regeling).Met belangstelling nemen de leden van de PvdA-fractie kennis van de brief
van de staatssecretaris van Justitie waarmee zij de Kamer namens de minister
van Justitie en minister voor Wonen, Wijken en Integratie informeert over
de stand van zaken met betrekking tot de uitvoering van de Regeling; in het
spraakgebruik beter bekend als de «de pardonregeling». De leden
van de PvdA-fractie vonden en vinden het van belang, dat sprake is van een
goede, soepele en snelle uitvoering van «de pardonregeling». Deze
leden zijn dan ook verheugd over het feit dat de uitvoering van de regeling
voorspoedig verloopt. Niettemin hebben de leden van de PvdA-fractie op een
aantal punten nog vragen.De leden van de SP-fractie hebben voorliggende brief met belangstelling
gelezen en hebben hierover nog enige opmerkingen en vragen.De leden van de VVD-fractie hebben met belangstelling kennisgenomen van
de onderhavige brief van de staatssecretaris. Alvorens deze leden over gaan
tot het bespreken van deze brief, refereren zij graag aan de vragen die door
het lid Kamp zijn gesteld aan de staatssecretarissen van Justitie en van Sociale
Zaken en Werkgelegenheid en de ministers van Volksgezondheid, Welzijn en Sport,
voor Wonen, Wijken en Integratie en van Financiën over de kosten van
bijstand, gezondheidszorg en huisvesting voor afgewezen asielzoekers die in
het kader van «de pardonregeling» alsnog een verblijfsvergunning
krijgen (ingezonden 6 februari jl.). De leden van de VVD-fractie zouden
de staatssecretaris graag willen verzoeken deze vragen mee te nemen in haar
reactie op dit schriftelijk overleg.De leden van de PVV-fractie hebben kennisgenomen van de bovengenoemde
brief over de stand van zaken van de uitvoering van de Regeling. Naar aanleiding
van genoemde brief merken deze leden op, dat als bekend wordt verondersteld
dat deze leden bijzonder ongelukkig zijn met «de pardonregeling».
Over de uitvoering van de Regeling voornoemd hebben de leden van de PVV-fractie
enkele vragen.De leden van de GroenLinks-fractie danken de staatssecretaris voor haar
brief, waarin bericht wordt over de voortgang van de Regeling. Deze leden
juichen de «pardonregeling» nog steeds van harte toe en zijn blij
dat vele duizenden asielzoekers, die onder de werkingssfeer van de oude Vreemdelingenwet vielen, eindelijk duidelijkheid krijgen over hun verblijfsrecht
in Nederland.2. Proces vergunningverleningDe leden van de CDA-fractie stellen vast, dat de staatssecretaris in haar
brief aangeeft, dat in het bestuurlijk overleg met de VNG wordt geconstateerd
dat de afwikkeling van de Regeling (inclusief de huisvesting) voorspoedig
verloopt. Uit andere bronnen hebben deze leden echter geluiden vernomen dat
een aantal zaken minder voorspoedig verloopt. Zij geven als voorbeeld, dat
mensen die onder de pardonregeling vallen, veelal te maken krijgen met een
moeizame tocht door de papierwinkel van de Nederlandse bureaucratie. En als
er dan bijvoorbeeld fouten optreden bij het registreren en versturen van gegevens,
kan het lang duren alvorens men in aanmerking komt voor inschrijving in de
GBA, een pasje, huisvesting, inburgering, werk, uitkering, ziektekostenverzekering,
huurtoeslag, zorgtoeslag, kinderbijslag, enz. Ook over de ingangsdatum voor
het recht op een bijstandsuitkering zou volgens de leden van de CDA-fractie
onduidelijkheid bestaan. Zo hebben deze leden vernomen dat er nogal wat verschillen
zouden bestaan in de wijze waarop gemeenten hiermee omgaan. De leden van de
CDA-fractie vernemen graag de reactie van de staatssecretaris op de hier geschetste
aangelegenheden. De leden van de CDA-fractie hebben in de brief van de staatssecretaris
gelezen, dat er circa 5 000 burgemeestersverklaringen zijn aangeleverd.
Deze leden vragen of de staatssecretaris nog meer verklaring verwacht. Zij
hebben begrepen dat meer dan de helft van de burgemeestersverklaringen is
beoordeeld. Zij hebben daarover de volgende vragen. Hoeveel van de burgemeestersverklaringen
zijn afgewezen en hoeveel gehonoreerd? Waarom waren gemeenten niet op de hoogte
van de contra-indicaties die in een aantal zaken aan de orde waren? Als men
zich in het dossier zou hebben verdiept, zou dat toch bekend moeten zijn geweest,
zo veronderstellen de leden van de CDA-fractie.Voorts vragen deze leden of er in de tot dusver beoordeelde en afgewezen
zaken uiteindelijk ook verblijfsvergunningen verleend zijn op grond van schrijnende
omstandigheden, en zo ja hoeveel.De leden van de PvdA-fractie hebben in de brief gelezen dat van de ongeveer
5000 gevallen waarin een burgemeestersverklaring is afgegeven de helft is
beoordeeld. Deze leden vragen of de staatssecretaris kan aangeven of op 1 april
2008 alle burgemeestersverklaringen zullen zijn beoordeeld.De leden van de PvdA-fractie stellen vast dat in gevallen waarin onduidelijkheid
bestond over de identiteit van de vreemdeling, volgens de Regeling een mogelijkheid
tot herstel bestaat. Zij wijzen in dit verband op de afspraken die zijn gemaakt
door de Basisadministratie Persoonsgegevens en Reisdocumenten (BPR) en de
Nederlandse Vereniging voor Burgerzaken (NVVB). Deze leden vragen of de staatssecretaris
signalen heeft ontvangen met betrekking tot problemen over de inschrijving
van statushouders in de basisadministratie van gemeenten omdat er onduidelijkheid
zou bestaan omtrent de identiteit van de statushouders. De leden van de PvdA-fractie
wijzen voorts op problemeen die statushouders kunnen ondervinden met hun ziektekosten
als gevolg van onduidelijkheid over de datum van ingang van de zorgverzekering.
De staatssecretaris heeft in antwoord op vragen van deze leden (vragen 207 080 1760)
aangegeven, dat hierover gecommuniceerd zou zijn met de zorgverzekeraars.
Zij vragen of de staatssecretaris de Kamer hierover nader wil informeren.De leden van de SP-fractie stellen vast, dat de praktijk uitwijst dat
van een aanzuigende werking van het «de pardonregeling» niet is
gebleken. Met tevredenheid wordt door deze leden geconstateerd, dat de uitvoering
van de Regeling voortvarend verloopt. Ook het aantal ingetrokken
procedures vinden zij goed nieuws. Met betrekking tot de vreemdelingen aan
wie een contra-indicatie wordt tegengeworpen hebben de leden van de SP-fractie
nog de volgende vragen. Is er bij de ruim 2000 vreemdelingen aan wie de contra-indicatie
wordt tegengeworpen, wegens niet ononderbroken verblijf in Nederland, getoetst
of er wellicht rechtvaardigingsgronden waren voor dit verblijf buiten Nederland?
Is bijvoorbeeld het bijwonen van een begrafenis buiten Nederland van een naaste
een reden voor het tegenwerpen van een contra-indicatie? Kunnen vreemdelingen,
voor wie uitzonderlijke persoonlijke omstandigheden hebben geleid tot een
kort verblijf buiten Nederland, deze bijzondere omstandigheden als rechtvaardigingsgrond
aanvoeren, zo ja, wanneer en bij wie? Deze leden vragen de staatssecretaris
om een getalswijze uitsplitsing van de diverse tegengeworpen contra-indicaties.
Zij vragen of de staatssecretaris bij de contra-indicaties op grond van artikel
1F van het Vluchtelingenverdrag wil aangeven hoeveel gezinsleden hierbij betrokken
zijn. De leden van de SP-fractie vragen de staatssecretaris waarom zij het
nodig heeft geacht om in haar brief aan de contra-indicatie 1F tussen haakjes
de term «oorlogsmisdadigers» toe te voegen. Deze leden vragen
of de staatssecretaris de mening deelt, dat het hier gaat om vreemdelingen
aan wie de (bestuursrechtelijke) verdenking van oorlogsmisdaden is tegengeworpen.
Zij vragen of de staatssecretaris de toevoeging «oorlogsmisdadigers»
ook van toepassing acht op de gezinsleden, de partners en kinderen, aan wie
de contra-indicatie 1F is tegengeworpen. De leden van de SP-fractie achten
de toevoeging «oorlogsmisdadigers» onzorgvuldig, onnodig stigmatiserend
voor met name de partners en kinderen en daarom ongewenst. Deze leden constateren,
dat de door de regering toegezegde brief over het kabinetsstandpunt inzake
de 1F-problematiek, ondanks herhaalde toezeggingen, niet voor de toegezegde
datum van 1 februari 2008 is ontvangen. Zij vragen de staatssecretaris,
nu het debat over het 1F beleid van het kabinet weer vertraagd is als gevolg
van het uitblijven van de toegezegde brief, geen nieuwe 1F verdenkingen tegen
te werpen totdat de Kamer met de regering van gedachten heeft kunnen wisselen.
Is de staatssecretaris hiertoe bereid, zo vragen de leden van de SP-fractie.In aanvulling op de gegevens die de staatssecretaris in haar brief naar
voren brengt, zouden de leden van de VVD-fractie graag van de staatssecretaris
vernemen of het beeld dat in De Gelderlander van 7 februari jl. naar
voren wordt gebracht, overeen komt met de informatie waarover zij zelf beschikt.
Uit de Gelderlander hebben deze leden vernomen dat de burgemeesters van de
gemeenten Arnhem, Ede, Culemborg, Veenendaal, Doesburg en Groesbeek in alle
aan hen voorgelegde gevallen de gevraagde (positieve) verklaring afgegeven
en dat de burgemeester van Nijmegen dat deed in 150 van de 152 gevallen. De
leden van de VVD-fractie vragen of de situatie in Gelderland overeen komt
met het landelijke beeld. Met andere woorden, is het in het hele land zo dat
de burgemeesters in nagenoeg alle gevallen die aan hen werden voorgelegd de
gevraagde (positieve) verklaring afgaven.Het is de leden van de VVD-fractie verder bekend geworden, dat in een
aantal gemeenten de generaal pardon-aanvragen zijn (voor)behandeld door Vluchtelingenwerk.
De als kansrijk beoordeelde aanvragen werden vervolgens aan de burgemeesters
voorgelegd, de overigen niet. Vreemd genoeg gaat de staatssecretaris in haar
brief niet in op dit element van het vergunningverleningproces, zo merken
deze leden op. Zij vragen of de staatssecretaris kan toelichten hoe naar haar
informatie de gemeenten de selectie gemaakt hebben van de aanvragen die al
dan niet aan de burgemeesters werden voorgelegd. De leden van de VVD-fractie
vragen door hoeveel gemeenten Vluchtelingenwerk werd ingeschakeld of op andere
wijze werd voorzien in een voorbehandeling van de aanvragen buiten de eigen
(gemeentelijke) organisatie. Op basis van de eerder door de staatssecretaris verstrekte informatie
en haar uitspraken in de Kamer, moeten deze leden concluderen, dat de correcte
uitvoering van de regeling zou inhouden dat alle gegevens van iedere aanvraag
van een burgemeestersverklaring wordt vastgelegd. De informatie van en over
de aanvragen die niet aan de burgemeesters werden voorgelegd, alsmede de informatie
van en over de aanvragen die door de burgemeesters werden afgewezen, zou dan
vervolgens aan de staatssecretaris ter beschikking worden gesteld. Zodat deze
in de gelegenheid zou zijn te bewerkstellingen dat de desbetreffende aanvragers
het land verlaten. De leden van de VVD-fractie vragen op welke wijze de staatssecretaris
zich ervan verzekerd heeft dat door iedere gemeente – onafhankelijk
van de vraag hoe en door wie de selectie werd uitgevoerd – de informatie
van alle aanvragen is vastgelegd en bewaard. Deze leden vragen of al deze
informatie ook daadwerkelijk vastgelegd en bewaard is. De leden van de VVD-fractie
vragen of de staatssecretaris vooraf aan de gemeenten duidelijk heeft laten
weten dat zij (positieve) burgemeestersverklaring alleen in behandeling zou
nemen indien alle informatie van alle aanvragen zou worden vastgelegd, bewaard
en aan haar ter beschikking worden gesteld. Indien dit niet is gedaan, vernemen
de leden van de VVD-fractie graag waarom dit niet is gebeurd. Deze leden vragen
of de staatssecretaris daarbij kan aangeven of de informatie met betrekking
tot aanvragen die niet aan de burgemeesters zijn voorgelegd, of door hen zijn
afgewezen, ook daadwerkelijk aan haar zijn doorgeleid. Van hoeveel aanvragen,
die niet zijn voorgelegd aan de burgemeesters of die door de burgemeesters
zijn afgewezen, is de informatie aan de staatssecretaris doorgeleid, zo vragen
deze leden.De leden van de VVD-fractie zouden graag van de staatssecretaris willen
vernemen hoeveel van de door de staatssecretaris genoemde 27 500 personen
die in het kader van de pardonregeling een verblijfsvergunning krijgen, gelogen
hebben met betrekking tot hun identiteit. En hoeveel personen – al dan
niet met een burgemeestersverklaring – worden wegens contra-indicaties
niet voorzien van een verblijfsvergunning, zo vragen deze leden.Zij vragen voorts of de staatssecretaris aan kan geven of het door haar
genoemde aantal van 25 000 vreemdelingen van wie de dossiers door de
IND zijn beoordeeld, inclusief de 5 000 personen is waarvoor burgemeestersverklaringen
zijn aangeleverd. Verder willen de leden van de VVD-fractie weten of het door
de staatssecretaris genoemde aantal van 5 000 vreemdelingen waarvan is
geoordeeld is dat zij niet in aanmerking komen voor een verblijfsvergunning
inclusief de vreemdelingen is voor wie burgemeestersverklaringen zijn aangeleverd.Deze leden ontvangen graag een uiteenzetting van de staatssecretaris over
de verdeling van de 27 500 «pardonners» over de verschillende
leeftijdscategorieën.De leden van de GroenLinks-fractie ontvangen graag een overzicht van de
praktische problemen in het proces van de vergunningverlening tot nu toe,
en van de oplossingen die de staatssecretaris hiervoor heeft bedacht. Deze
leden denken, bijvoorbeeld, aan de problemen die ongedocumenteerden ondervonden
om hun uiteindelijke verblijfsvergunning in ontvangst te kunnen nemen. In
een enkel geval kregen potentiële statushouders, naar verluidt, hun verblijfsvergunning
niet mee, omdat zij zich niet konden identificeren. Uiteindelijk is dat probleem
opgelost. Deze leden zijn benieuwd naar andere mogelijke praktische problemen
rondom de uitvoering van de pardonregeling.Rondom het afwijzen van een verblijfsvergunning op grond van het niet
voldoen aan het criterium van ononderbroken verblijf in Nederland, vragen
de leden van de GroenLinks-fractie hoe strikt dit criterium precies wordt
gehanteerd. Er bereiken deze leden signalen van mensen die gedurende enkele
uren in, bijvoorbeeld Duitsland, hebben verbleven en de pech hadden
tegen de vreemdelingenpolitie aan te lopen. Deze leden vragen of de staatssecretaris
bereid is om het criterium van ononderbroken verblijf slechts toe te passen
als aannemelijk is dat het de bedoeling was om Nederland voor een langere
periode te verlaten, of in ieder geval te kijken naar de naleving van de meldingsplicht.Voorts vragen de leden van de GroenLinks-fractie hoe de staatssecretaris
precies omgaat met de tegenwerping van artikel 1 F van het Vluchtelingenverdrag.
Deze leden menen, dat er nog een nadere standpuntbepaling van de staatssecretaris
aankomt.3. TerugkeerDe leden van de CDA-fractie merken op, dat in het eerder door hen genoemde
bestuurlijke overleg is geconstateerd, dat – overeenkomstig gemaakte
afspraken – prioriteit moet worden gelegd bij de terugkeer van afgewezen
asielzoekers. Van de circa 5 000 vreemdelingen aan wie tot dusver op
grond van de regeling geen verblijf is verleend, zijn er circa 3 500
verwijderbaar. Tot op heden is het antwoord op de vraag naar de concrete terugkeerresultaten
van de Dienst Terugkeer en Vertrek (DT&V) niet meer geweest dan dat DT&V
de terugkeer ter hand neemt. Tegen welke praktische uitvoeringsproblemen loopt
DT&V aan? Wanneer kunnen we concrete terugkeerresultaten van DT&V
tegemoet zien, zo vragen deze leden.In de brief staat vermeld, zo merken de leden van de PvdA-fractie op,
dat van de circa 5 000 vreemdelingen aan wie op grond van de Regeling
geen verblijf wordt verleend, circa 1 500 vreemdelingen nog niet verwijderbaar
zijn. Dit betekent, zo concluderen deze leden, dat ongeveer 3 500 vreemdelingen
verwijderbaar zijn. Zij vragen of de staatssecretaris uiteen kan zetten hoe
de terugkeer van deze groep verloopt. Voorts vragen zij of daarbij kan worden
aangegeven of uit deze groep personen met onbekende bestemming zijn vertrokken.De leden van de SP-fractie merken op dat de staatssecretaris in haar brief
aangeeft, dat de DT&V gedurende het vertrektraject let op schrijnende
omstandigheden, buitenschuld-criteria, mensenhandel en medische omstandigheden.
Deze leden vragen of deze omstandigheden aanleiding kunnen zijn om een vreemdeling
alsnog in aanmerking te laten komen voor het pardon. Zij vragen of de DT&V
in dit soort gevallen aan de staatssecretaris rapporteert.Voorts vragen de leden van de SP-fractie wat er gebeurt met vreemdelingen
met minderjarige kinderen, waarvan na drie maanden verblijf in een vrijheidsbeperkende
locatie blijkt, dat zij niet uitzetbaar zijn. Kan de staatssecretaris deze
leden garanderen, dat deze personen niet op straat worden gezet.De leden van de VVD-fractie vragen of het waar is dat in een aantal gemeenten
de politie geen ondersteuning geeft bij het uit de opvang zetten van uitgeprocedeerde
asielzoekers, die de opvang niet vrijwillig wensen te verlaten. Indien het
antwoord bevestigend is, vragen deze leden of de staatssecretaris aan kan
geven welke gemeenten dit betreft. 4. Opvang en huisvestingDe staatssecretaris geeft in haar brief aan, dat wat betreft de opvang
en huisvesting van statushouders een achterstand is ontstaan, zo hebben de
leden van de PvdA-fractie begrepen. Deze leden hebben begrepen dat gelet op
het huisvestingstempo in de laatste twee maanden van 2007 de staatssecretaris
verwacht, dat deze achterstand ten opzichte van de taakstelling voor de tweede
helft van 2007, in de loop van 2008 zal worden ingehaald. Zij
vragen of de staatssecretaris kan aangeven op welke wijze zij haar indicatieve
taakstelling van 5 000 te huisvesten statushouders per half jaar gaat
realiseren. Gaat zij daartoe specifieke maatregelen treffen, zo vragen deze
leden.Voorts willen de leden van de PvdA-fractie graag weten hoeveel statushouders
er op dit moment opvang verkrijgen vanuit het Rijk (COA) en hoeveel statushouders
door de gemeenten in de gemeentelijke noodopvang verblijven.De leden van de SP-fractie vragen de staatssecretaris om een actueel overzicht
van de resultaten van de taakstelling voor de huisvesting van statushouders
op grond van het pardon.De leden van de GroenLinks-fractie hopen erop, dat de huidige inspanningen
ertoe zullen leiden dat de statushouders snel uitgeplaatst kunnen worden naar
een eigen woning. Zij vragen de staatssecretaris of en zo ja hoe, bij de uitplaatsing
naar reguliere huisvesting rekening gehouden wordt met de voorkeuren van de
betrokken statushouders. Deze leden kunnen zich voorstellen, dat deze statushouders
na een jarenlang verblijf in een COA-opvangvoorziening onderdeel zijn geworden
van een plaatselijke samenleving. Dat heeft sommige gemeenten ook ertoe gebracht
om afspraken te maken om uitplaatsing regionaal en onderling te regelen, bijvoorbeeld
in de regio Utrecht. Niet alleen kan er dan tegemoet gekomen worden aan de
onder statushouders levende wensen, maar ook kan wellicht efficiënter
en sneller uitgeplaatst worden, zo menen deze leden. Zij vragen of het COA
rekening houdt met dit soort afspraken en wensen en zo neen, wat daar precies
op tegen zou zijn. De leden van de GroenLinks-fractie vragen of de staatssecretaris
vreest dat aselecte uitplaatsing negatieve gevolgen kan hebben voor de inburgeringstrajecten.5. InburgeringDe leden van de CDA-fractie vragen of de staatssecretaris aan kan geven
hoe de inburgering en arbeidstoeleiding van «pardonstatushouders»
concreet verloopt. Deze leden vragen of er indicaties zijn dat het beschikbare
bedrag wellicht onvoldoende is. Zij vragen of, in het geval de aangekondigde
evaluatie van de financiële afspraken zou uitwijzen, dat de € 60
miljoen voor de inburgering van statushouders onvoldoende is, gemeenten daarvoor
dan (extra) gecompenseerd worden. Deze leden vragen of werkgevers voldoende
bereid blijken om in het kader van de inburgering en arbeidstoeleiding van
statushouders mee te werken aan het tot stand brengen van duale trajecten.De leden van de SP-fractie informeren naar de voortgang van de inburgering
van de statushouders. Welke initiatieven, anders dan in de brief genoemd,
worden er ontplooid om statushouders zo snel als mogelijk op te leiden en
aan werk te helpen, zo vragen deze leden.De leden van de GroenLinks-fractie juichen het toe, dat het uitgangspunt
is dat de inburgeringstrajecten al vanaf de uitreiking van het pasje starten.
Deze leden zijn er altijd een groot voorstander van geweest om na statusverlening
al in het asielzoekerscentrum te starten met de inburgering. Zij kunnen zich
echter ook voorstellen, dat er problemen in het traject ontstaan als de inburgering
wordt gestart in het asielzoekerscentrum en de statushouder lopende het inburgeringstraject
overgeplaatst wordt naar reguliere woonruimte elders in het land. Zij vragen
of het beschikbare budget van €4 480 per persoon voldoet en of hierdoor
niet vrij ingewikkelde verrekeningsconstructies tussen gemeenten onderling
nodig zijn (de gemeente waar de inburgering in het asielzoekerscentrum is
gestart en de gemeente waar de statushouder uiteindelijk komt
te wonen). Deze leden vragen of dit er niet voor pleit om statushouders zoveel
mogelijk in hun eigen regio uit te plaatsen naar reguliere woonruimte.6. KostenDe leden van de SP-fractie zijn van mening, dat de staatssecretaris terecht
opmerkt dat een aanzienlijk deel van de statushouders ook zonder het pardon
in aanmerking zou zijn gekomen voor een verblijfsvergunning. Deze leden benadrukken,
dat niet alleen de kosten maar ook de besparingen moeten meewegen bij de beoordeling
van de financiële gevolgen van het pardon.De leden van de VVD-fractie vragen de staatssecretaris of zij kan garanderen,
dat duidelijk wordt hoeveel van de 27 500 «pardonners» een
bijstandsuitkering gaan ontvangen.De leden van de PVV-fractie hebben uit de brief van de staatssecretaris
begrepen, dat inzake de gevolgen van de regeling voor de bijstand uitgegaan
wordt van een geraamd bedrag van €40 à 50 miljoen per jaar tot
en met 2010. Gesteld wordt dat dit bedrag daarna zal dalen, omdat mensen aan
het werk gaan. Voorts wordt gesteld dat het van belang is om hierbij op te
merken dat ook zonder de Regeling een aanzienlijk deel van de doelgroep in
aanmerking zou zijn gekomen voor een verblijfsvergunning, en daarmee een aanspraak
zou hebben gedaan op de voorzieningen. De leden van de PVV-fractie vragen
waarop de staatssecretaris de uitspraak baseert, dat een aanzienlijk deel
van de doelgroep ook zonder de Regeling een verblijfsvergunning had kunnen
krijgen. Op grond van welke omstandigheden zouden deze vreemdelingen een verblijfsvergunning
hebben kunnen verkrijgen. Waarom hadden de betrokkenen deze vergunning nog
niet verkregen?Voorts vragen deze leden waarom een pardonregeling noodzakelijk was wanneer
toch al bekend was dat een groot deel van de betreffende vreemdelingen in
aanmerking zou komen voor een verblijfsvergunning.7. Uitvoering van het bestuursakkoord met de VNGDe leden van de CDA-fractie vragen wat de stand van zaken is bij de uitvoering
van de afspraken naar aanleiding van de passage uit het Coalitieakkoord, alsmede
het onderdeel van het met de VNG gesloten bestuursakkoord, betreffende de
(aanpassing van de) Vreemdelingenwet 2000; afspraken die, onder andere, zien
op aanpassing van de asielprocedure, verbetering van de effectiviteit van
het terugkeerbeleid, de problematiek van de uitgeprocedeerde asielzoekers
die rechtmatig in Nederland verblijven, maar geen recht hebben op (opvang)voorzieningen,
beëindiging van noodopvang. Deze leden vragen wanneer de Kamer de aangekondigde
uitwerking en voorstellen tegemoet kan zien.De leden van de CDA-fractie betreuren het, dat de Kamer uiterlijk tot
het zomerreces moet wachten alvorens nader te worden geïnformeerd over
de aanvullende maatregelen ter bevordering van de effectiviteit van het terugkeerbeleid,
in het bijzonder de aanpak van het probleem van uitgeprocedeerde asielzoekers
die rechtmatig in Nederland verblijven maar geen recht hebben op opvang. Zij
vragen waarom dat niet sneller kan. Heeft de staatssecretaris in het kader
van de desbetreffende «terugkeerconsultaties» ook de minister
voor Ontwikkelingssamenwerking en organisaties op het gebied van ontwikkelingssamenwerking
betrokken, zo vragen deze leden. Wordt ook gekeken naar de mogelijke rol die
het bedrijfsleven kan spelen bij het terugkeerbeleid? Wordt de rol die de
Internationale Organisatie voor Migratie (IOM) in het terugkeerproces speelt
wellicht nader bezien, bijvoorbeeld wat betreft het uitgangspunt van
de IOM dat in beginsel alleen wordt bemiddeld bij vrijwillige en niet bij
gedwongen terugkeer, zo vragen de leden van de CDA-fractie.De leden van de PvdA-fractie wijzen op het op 25 mei 2007 met de
VNG gesloten bestuursakkoord over de randvoorwaarden voor de afwikkeling van
de oude Vreemdelingenwet. Zij vragen of de staatssecretaris kan aangeven wat
op dit moment vanuit het Rijk in gang is gezet om de afspraken met de VNG
na te komen.De leden van de SP-fractie zijn verheugd, dat de staatssecretaris onderkent
dat er een probleem is bij de gemeenten die in de praktijk worden geconfronteerd
met uitgeprocedeerde asielzoekers die rechtmatig in Nederland verblijven maar
geen recht meer hebben op opvangvoorzieningen. Deze leden nemen kennis van
de toezegging van de staatssecretaris dat zij de Kamer uiterlijk voor het
zomerreces zal informeren over aanvullende maatregelen ter bevordering van
de effectiviteit van het terugkeerbeleid. De leden van de SP-fractie vragen
de staatssecretaris hoe zij in de tussentijd het probleem van de gemeenten
zal (helpen) oplossen om te voorkomen dat vreemdelingen op straat komen te
staan. Wat gaat de staatssecretaris concreet doen, zo vragen deze leden.De leden van de PVV-fractie hebben in de brief gelezen dat de staatssecretaris
voornemens is uitgeprocedeerde asielzoekers, die aan hun vertrek werken, te
ondersteunen met een herintegratiebijdrage in geval van zelfstandige terugkeer
naar het land van herkomst. Deze leden vragen de staatssecretaris om een meer
gedetailleerde omschrijving van de genoemde herintegratiebijdrage. Wat houdt
deze bijdrage in de praktijk in? Kan de staatssecretaris een raming van de
hiermee gepaard gaande kosten geven, zo vragen deze leden. De staatssecretaris
geeft in haar brief aan dat uitgeprocedeerde en verwijderbare asielzoekers
op grond van een vrijheidsbenemende maatregel ex artikel 56 Vreemdelingenwet
2000 geplaatst kunnen worden in een vrijheidsbeperkende locatie. Hierbij is
aangetekend dat deze maatregel voor een periode van maximaal 12 weken van
toepassing zal zijn. De leden van de PVV-fractie vragen de staatssecretaris
wat er na het verstrijken van de genoemde 12 weken met een dergelijke vreemdeling
gaat gebeuren wanneer het niet gelukt is om deze binnen de genoemde periode
het land te doen verlaten.II REACTIE VAN DE STAATSSECRETARIS1. InleidingDe leden van de VVD-fractie verzoeken de vragen die door het lid Kamp
zijn gesteld over de kosten van bijstand, gezondheidszorg en huisvesting (ingezonden
6 februari jl.) mee te nemen in dit schriftelijk overleg. Deze vragen
zijn reeds door mij beantwoord op 27 februari jl.2. Proces vergunningverleningDe leden van de CDA-fractie vragen mij te reageren op geluiden die zij
zouden hebben vernomen dat een aantal zaken bij de uitvoering van de Regeling
minder voorspoedig verloopt zoals dat mensen die onder de pardonregeling vallen
te maken zouden krijgen met een moeizame tocht door de papierwinkel van de
Nederlandse bureaucratie. Zo zouden er fouten optreden bij het registreren
en versturen van gegevens, kan het lang duren alvorens men in aanmerking komt
voor inschrijving in de GBA, een pasje, huisvesting, inburgering, werk, uitkering,
ziektekostenverzekering, huurtoeslag, zorgtoeslag, kinderbijslag, enz. Ook
over de ingangsdatum voor het recht op een bijstandsuitkering zou volgens
de leden van de CDA-fractie onduidelijkheid bestaan. Het is primair de verantwoordelijkheid van gemeenten om statushouders
te begeleiden bij huisvesting, inschrijving in de GBA, inburgering en toeleiding
tot de arbeidsmarkt en voorzieningen. De IND is, voor zover mogelijk, bereid
om gemeenten hierbij te ondersteunen. De IND heeft bij de start van de uitvoering
van de Regeling ter afwikkeling van de nalatenschap oude Vreemdelingenwet
(hierna Regeling) een helpdesk gemeenten ingericht om vragen en knelpunten
te adresseren. Daarnaast wordt er periodiek in een zogeheten expertgroep met
een gemeentelijke vertegenwoordiging en een aantal belangengroepen overleg
gevoerd. In april en mei 2008 wordt er door de IND in samenwerking met de
Vereniging van Nederlandse Gemeenten (VNG) een drietal regionale bijeenkomsten
gepland voor bestuurders en gemeenteambtenaren. Hierbij wordt in workshops
aandacht besteed aan onder meer huisvesting, zorg, inburgering, integratie,
en arbeidsparticipatie. Het doel van deze bijeenkomsten is om informatie,
ervaring en best practices uit te wisselen tussen de betrokken gemeenten.
Wat betreft de ingangsdatum voor het recht op een bijstandsuitkering kan ik
antwoorden dat personen die reeds beschikken over een verblijfsvergunning,
maar in afwachting van woonruimte in een gemeente nog in de centrale opvang
verblijven, gebruik blijven maken van de Regeling verstrekkingen asielzoekers
en andere categorieën vreemdelingen 2005 (Rva 2005), als voorliggende
voorziening. Dat wil zeggen dat recht op bijstand pas ontstaat nadat de centrale
opvang is verlaten en woonruimte in een gemeente is betrokken en betrokkenen
daardoor niet langer onder de Rva vallen.In andere gevallen waarin de betrokken personen niet zelf in de noodzakelijke
kosten van het bestaan kunnen voorzien, kan de verlening van een bijstandsuitkering
op grond van de Wet werk en bijstand (WWB) aan de orde zijn. Zij kunnen deze
bijstand aanvragen in de gemeente waar zij woonachtig zijn. Het recht op bijstand
ontstaat echter niet eerder dan op de feitelijke datum van de bijstandsaanvraag.
De hoofdregel van de WWB is dat in beginsel geen bijstand met terugwerkende
kracht wordt verstrekt. Het is de bevoegdheid én de verantwoordelijkheid
van de gemeenten om te beoordelen of er in individuele gevallen voldoende
redenen aanwezig zijn om van deze hoofdregel af te wijken. De belanghebbende
moet uiteraard wel op de ingangsdatum van de bijstandsuitkering feitelijk
over een verblijfsvergunning beschikken en voorts op dat moment ook aan de
overige voorwaarden voor het recht op bijstand voldoen.Op de vraag van de leden van de CDA-fractie hoeveel van de burgemeestersverklaringen
zijn afgewezen en hoeveel gehonoreerd, kan ik zeggen dat op peildatum 6 mei
2008 er circa 5 200 burgemeestersverklaringen voor vreemdelingen die
niet (meer) bekend zijn bij de IND en/of DT&V, zijn aangeleverd. In ruim
4 200 zaken is door de IND aan de vreemdeling een aanbod voor een verblijfsvergunning
op grond van de Regeling gedaan. In ongeveer 800 zaken is er geen aanbod gedaan
wegens de aanwezigheid van contra-indicaties. De IND is thans bezig de circa
200 resterende burgemeestersverklaringen te verwerken.Conform de richtlijn die op 26 juni 2007 met de gemeenten is gecommuniceerd,
is de einddatum voor het aanleveren van de burgemeestersverklaring vastgesteld
op 1 januari 2008. Alleen in die gevallen waarbij gemeenten gemotiveerd
hebben aangegeven een verklaring te willen nazenden, kon met toestemming van
de IND van deze einddatum worden afgeweken. In een zogeheten expertgroep waarin
IND, een gemeentelijke vertegenwoordiging en een aantal belangenorganisaties
zitting hebben, is door gemeenten aangegeven dat burgemeesters in een aantal
gevallen nog enige tijd nodig hebben gehad om gegevens te beoordelen inzake
het feitelijk verblijf in 2006, op basis waarvan een burgemeestersverklaring
kan worden opgesteld. In dit verband verwacht ik nog enkele burgemeestersverklaringen
te ontvangen. Daarnaast heeft de IND in samenspraak met vertegenwoordigers
van de VNG en de G4 een voorziening getroffen voor die vreemdelingen die menen
in aanmerking te komen voor een verblijfsvergunning op grond van de Regeling
en nog niets hebben vernomen van de IND dan wel zich niet (tijdig) hebben
gemeld bij het gemeenteloket. Op grond hiervan hebben zich ongeveer 100 vreemdelingen
alsnog gemeld waarna zij door de IND zijn doorverwezen naar het gemeenteloket
van de G4.Op de vraag waarom gemeenten niet op de hoogte waren van de contra-indicaties
die in een aantal zaken aan de orde waren, wijs ik erop dat in het bestuursakkoord
tussen Rijk en VNG van 25 mei 2007 afspraken zijn gemaakt over de verdeling
van de verantwoordelijkheden tussen de IND en de gemeenten bij de uitvoering
van de Regeling. Vreemdelingen die niet (meer) traceerbaar zijn voor de IND
en/of DT&V, maar wel bekend zijn in de gemeente, worden door middel van
een burgemeestersverklaring aangemeld bij de IND, indien zij vóór
1 april 2001 een eerste asielaanvraag hebben ingediend en aantoonbaar
gedurende 2006 in Nederland hebben verbleven. Deze toets dient plaats te vinden
in de gemeente onder verantwoordelijkheid van de burgemeester. Na de ontvangst
van de burgemeestersverklaring vindt er een ambtshalve toets plaats door de
IND welke zich mede richt op een beoordeling in het kader van de contra-indicaties
zoals die zijn neergelegd in de Regeling. Gelet op de afspraken in het bestuursakkoord
is het niet de verantwoordelijkheid van de gemeenten zich te verdiepen in
de aanwezigheid van contra-indicaties voorzover die al inzichtelijk zijn voor
de burgemeester.Om te voorkomen dat er burgemeestersverklaringen zouden worden opgesteld
voor vreemdelingen van wie het dossier reeds door de IND in behandeling is
genomen, is de gemeenten de mogelijkheid geboden een «match» uit
te voeren tussen het bestand van de gemeente en dat van de IND.Voorts vragen deze leden of er in de tot dusver beoordeelde en afgewezen
zaken uiteindelijk ook verblijfsvergunningen verleend zijn op grond van schrijnende
omstandigheden, en zo ja hoeveel.In het algemeen merk ik op dat in gevallen, waarin geen verblijfsvergunning
op grond van de Regeling wordt verleend, een eventueel nog openstaande procedure
met gebruikmaking van de inherente afwijkingsbevoegdheid of de discretionaire
bevoegdheid, kan leiden tot inwilliging. In zaken waarin een zogenaamde 14–1
brief aan de orde is, speelt de brief aan uw Kamer van 21 februari 2007
een rol (Kamerstukken II, vergaderjaar 2006–2007, 19 637, nr. 1131).
Op peildatum 6 mei 2008 is aan minder dan tien personen (in geval van
in het kader van de Regeling door mij beoordeelde zaken) op grond van mijn
discretionaire bevoegdheid wegens schrijnende omstandigheden een verblijfsvergunning
toegekend.De leden van de PvdA-fractie vragen of op 1 april 2008 alle burgemeestersverklaringen
zullen zijn beoordeeld.Vreemdelingen die menen te behoren tot de doelgroep van de Regeling konden
zich tot 31 december 2007 melden bij het gemeenteloket voor het verkrijgen
van een burgemeestersverklaring. Een aantal gemeenten heeft met toestemming
van de IND aangegeven nog enige tijd nadien nodig te hebben voor het nader
onderzoek naar het feitelijk verblijf van de vreemdeling in 2006.Op peildatum 6 mei 2008 diende nog in ongeveer 200 zaken een beoordeling
door de IND op de aanwezigheid van contra-indicaties plaats te vinden.In het geval er aan een vreemdeling de mogelijkheid van identiteitsherstel
is geboden, kon de datum van 1 april 2008 voor een definitieve afronding
niet worden gehaald. De reden hiervoor is dat de vreemdeling twee maanden
de gelegenheid heeft om de juiste identiteitsgegevens naar voren
te brengen en – bij acceptatie daarvan door de IND – de gemeenten
twee maanden de gelegenheid hebben deze herstelde gegevens te bevestigen en
te verwerken in de GBA.De leden van de PvdA-fractie vragen of ik signalen heb ontvangen met betrekking
tot problemen over de inschrijving van statushouders in de basisadministratie
van gemeenten omdat er onduidelijkheid zou bestaan omtrent de identiteit van
de statushouders.Inderdaad hebben enkele gemeenten problemen gehad met het inschrijven
van een statushouder met andere (herstelde) identiteitsgegevens. In de circulaire
van 3 september 2007, gericht aan alle gemeenten, is de werkwijze vastgelegd.
Bij twijfel over de door de IND vermelde identiteit zal de GBA-ambtenaar contact
opnemen met de IND. Voor de goede orde vermeld ik hier de tekst van de circulaire:Indien de GBA-ambtenaar om gegronde redenen twijfels
heeft over het door de ambtenaar van de IND uitgevoerde onderzoek en de daarop
gebaseerde gegevens in de schriftelijke verklaring van de IND – bijvoorbeeld
omdat de gegevens in de verklaring van de IND of de bij de IND overgelegde
documenten niet overeenkomen met de gegevens in de verklaring onder eed of
belofte of de bij de gemeente overgelegde documenten – stelt hij de
IND hiervan in kennis. Het is vervolgens aan de IND om opnieuw tot een oordeel
te komen over de juiste identiteit en nationaliteit van de vreemdeling en
te bezien of nadere verificatie van de door de vreemdeling overgelegde documenten
aan de orde is. Door de IND wordt aan de afdeling Burgerzaken van de gemeente
eventueel een herziene schriftelijke verklaring gezonden. Het is vervolgens
aan de GBA-ambtenaar – conform de Wet GBA – te bepalen welke gegevens
omtrent de identiteit en de nationaliteit van de vreemdeling in de GBA worden
opgenomen.De leden van de PvdA-fractie wijzen voorts op problemen die statushouders
kunnen ondervinden met hun ziektekosten als gevolg van onduidelijkheid over
de datum van ingang van de zorgverzekering en vragen of hierover is gecommuniceerd
met de zorgverzekeraars.Deze problematiek is ook onderwerp geweest van vragen van de leden De
Wit en Van Gerven (beiden SP) aan de Staatssecretaris van Justitie en aan
de Minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport. In de beantwoording van
deze vragen is onder meer geconstateerd dat er voor statushouders problemen
konden ontstaan door de verschillen tussen de systematieken van enerzijds
de Regeling verstrekkingen asielzoekers en anderzijds de Zorgverzekeringswet;
er is daarbij een lijn geschetst voor een tijdelijke oplossing, in afwachting
van een structurele oplossing. Overigens hebben Zorgverzekeraars Nederland
en de Minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport vanaf begin oktober 2007
niet of nauwelijks nog signalen over bedoelde problemen ontvangen.Een afschrift van de beantwoording van de Kamervragen is per brief van
17 december 2007 van de Minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport
gezonden aan de Directeur van Zorgverzekeraars Nederland, met het verzoek
de in de beantwoording van de Kamervragen neergelegde lijn met zijn leden
te delen. Ook is de Algemeen Directeur van het College van Zorgverzekeraars
per brief over de beantwoording geïnformeerd.De SP-leden vragen of er bij de ruim 2000 vreemdelingen aan wie de contra-indicatie «niet
ononderbroken verblijf in Nederland» wordt tegengeworpen, is getoetst
of er wellicht rechtvaardigingsgronden waren voor dit verblijf buiten Nederland?Ik wijs erop dat het vastgestelde onderbroken verblijf in de referteperiode
in beginsel een grond is om niet over te gaan tot het doen van een aanbod
op grond van de Regeling. Zoals ook besproken met uw Kamer op 7 juni
2007 (TK Handelingen 2006–2007 nr. 78, pag. 4149–4185, 19 juni
2007), zou wel naar een onacceptabele individuele schrijnende situatie worden
gekeken. Dat betekent dat waar mogelijk is gekeken naar de intentie die iemand
had om naar het buitenland te reizen. Is dat geweest om bijvoorbeeld een laissez-passer
ten behoeve van terugkeer te regelen of betreft dat verblijf met toestemming
van de Nederlandse autoriteiten (bijvoorbeeld een toegestaan verblijf buiten
Nederland waarvoor een terugkeervisum is afgegeven) dan is dat niet tegengeworpen.
Ook is er een geval geweest van orgaandonatie buiten Nederland. Dat is nu
zo’n bijzondere situatie waarbij het verblijf in het buitenland niet
wordt tegengeworpen. Maar iemand, die de intentie had om zich in een ander
land te vestigen en dat door de autoriteiten van dat land verhinderd zag,
valt niet onder de Regeling. De IND heeft, voor zover dat uit de dossiers
bleek, rekening gehouden met dit soort situaties.De leden van de SP-fractie vragen om een getalswijze uitsplitsing van
de diverse tegengeworpen contra-indicaties. Zij vragen tevens of bij de contra-indicaties
op grond van artikel 1F van het Vluchtelingenverdrag kan worden aangegeven
hoeveel gezinsleden hierbij betrokken zijn.Op peildatum 6 mei 2008 is van ongeveer 5 900 vreemdelingen
geoordeeld dat zij niet in aanmerking komen voor een verblijfsvergunning op
grond van de Regeling.De uitsplitsing naar type contra-indicatie levert het volgende resultaat
op:– Artikel 1F Vluchtelingenverdrag tegengeworpen of lopend 1F onderzoek:
circa 800 vreemdelingen;– overige openbare orde: circa 1 250 vreemdelingen;– meerdere malen onjuiste identiteitsgegevens verstrekt: circa 250
vreemdelingen;– geen onafgebroken verblijf: circa 2 450 vreemdelingen;– onbekend waar de vreemdeling verblijft: circa 1 000 vreemdelingen;– aanbod niet geaccepteerd: ruim 150 vreemdelingen.De groep van de ongeveer 800 vreemdelingen die op grond van artikel 1F
Vluchtelingenverdrag of een lopend 1F-onderzoek niet voor verblijf op grond
van de regeling in aanmerking is gekomen, bestaat voor bijna de helft uit
gezinsleden.De leden van de SP-fractie vragen waarom ik het nodig heb geacht om in
mijn brief aan de contra-indicatie 1F tussen haakjes de term «oorlogsmisdadigers»
toe te voegen en of ik de mening deel, dat het hier gaat om vreemdelingen
aan wie de (bestuursrechtelijke) verdenking van oorlogsmisdaden is tegengeworpen.Ik heb met genoemde toevoeging niet meer bedoeld dan in één
woord toe te lichten waarop artikel 1F Vluchtelingenverdrag onder meer betrekking
heeft, op een wijze die voor een ieder direct te begrijpen is. Het klopt dat
het hier gaat om vreemdelingen ten aanzien van wie in bestuursrechtelijke
zin ernstige redenen bestaan om te veronderstellen dat zij zich schuldig hebben
gemaakt aan misdrijven, waaronder oorlogsmisdrijven, en/of handelingen als
genoemd in artikel 1F Vluchtelingenverdrag.De leden van de SP-fractie hebben mij voorts gevraagd of ik de toevoeging
ook van toepassing acht op de gezinsleden, de partners en kinderen, aan wie
de contra-indicatie 1F is tegengeworpen. De leden hebben te kennen gegeven
de toevoeging onzorgvuldig, onnodig stigmatiserend en daarom ongewenst te
achten.Zoals ik heb aangegeven, is de toevoeging enkel bedoeld ter verduidelijking
van de contra-indicatie artikel 1F Vluchtelingenverdrag. Ik acht de toevoeging
in die context niet onzorgvuldig. In ieder geval is er geen sprake van dat
ik de toevoeging «oorlogsmisdadigers» van toepassing acht
op de gezinsleden, de partners en de kinderen aan wie de contra-indicatie
artikel 1F Vluchtelingenverdrag is tegengeworpen.De leden van de SP-fractie hebben mij gevraagd of ik, nu het debat over
het 1F-beleid van het kabinet is vertraagd als gevolg van het uitblijven van
de toegezegde brief, bereid ben om geen nieuwe verdenkingen tegen te werpen
totdat uw Kamer met de regering van gedachten heeft kunnen wisselen.Mijn antwoord hierop is dat dit niet in overeenstemming zou zijn met inhoud
en strekking van het Vluchtelingenverdrag. De aard en de ernst van artikel
1F Vluchtelingenverdrag maken dat het met het oog op het belang van de openbare
orde niet verantwoord is om in afwachting van de brief met het kabinetsstandpunt
inzake artikel 1F Vluchtelingenverdrag dit artikel niet toe te passen dan
wel in deze zaken niet over te gaan tot uitzetting, mits is geoordeeld dat
artikel 3 EVRM niet aan uitzetting in de weg staat. Ik heb uw Kamer dit eerder
gemeld tijdens het debat over de Regeling op 7 juni 2007 en in antwoord
op Kamervragen van de leden De Wit (SP) en Anker (CU) over een voorgenomen
uitzetting naar Afghanistan (KV 2070815210, d.d. 24 april 2008).De leden van de VVD-fractie vragen of het in het hele land zo is dat de
burgemeesters in nagenoeg alle gevallen die aan hen werden voorgelegd de gevraagde
(positieve) verklaring afgaven en zij vragen om een toelichting op de wijze
waarop de gemeenten de selectie hebben gemaakt van de aanvragen die al dan
niet aan de burgemeesters werden voorgelegd. De leden van de VVD-fractie vragen
tevens door hoeveel gemeenten Vluchtelingenwerk werd ingeschakeld of op andere
wijze werd voorzien in een voorbehandeling van de aanvragen buiten de eigen
(gemeentelijke) organisatie. Tenslotte vragen de leden van de VVD-fractie
op welke wijze is verzekerd dat door iedere gemeente – onafhankelijk
van de vraag hoe en door wie de selectie werd uitgevoerd – de informatie
van alle verzoeken om een burgemeestersverklaring is vastgelegd en bewaard
en aan Justitie is doorgeleid.Conform het coalitieakkoord van 7 februari 2007 is bepaald dat in
het kader van de Regeling er onder meer een ambtshalve vergunning wordt verleend
aan personen die op dat moment Nederland niet hadden verlaten of daaruit verwijderd
waren en blijkens een uitdrukkelijke verklaring van de burgemeester daar bekend
waren en aantoonbaar sinds 2006 verbleven in het kader van de noodopvang.
In het bestuursakkoord van 25 mei 2007 is bepaald dat de status van de
verklaring van de burgemeester enkel een feitelijke verklaring is omtrent
het ononderbroken verblijf van de vreemdeling in Nederland sinds 1 januari
2006. De praktische uitvoering van het opstellen van een burgemeesterverklaring
geschiedt onder verantwoordelijkheid van de burgemeester.Op 26 juni 2007 is in een gezamenlijke brief van Justitie en de VNG
aan de gemeenten een standaard-burgemeestersverklaring aangeleverd en een
handreiking aan de hand waarvan zij op eenvormige wijze de beoordeling konden
maken of er een verklaring zou worden afgegeven. In die handreiking is een
opsomming gemaakt van documenten die kunnen leiden tot de conclusie dat betrokkenen
gedurende het jaar 2006 in Nederland zijn geweest.Daarbij is aangegeven dat alleen een positieve verklaring in behandeling
wordt genomen en dat de handreiking met onderliggende stukken niet hoeft te
worden meegezonden met de burgemeestersverklaring, maar bedoeld is voor de
eigen administratie van de gemeente. Aangezien de uiteindelijke verklaring
door de burgemeester is opgesteld, is het de IND niet bekend in hoeveel gevallen
de voorbehandeling van de aanvragen buiten de eigen (gemeentelijke) organisatie
is gerealiseerd. De IND beschikt evenmin over gegevens in hoeveel
gevallen er geen verklaring is opgesteld.De burgemeestersverklaring die door de IND wordt ontvangen, is een feitelijke
verklaring omtrent het ononderbroken verblijf van de vreemdeling in Nederland.
Na ontvangst van de verklaring richt de ambtshalve toets van de IND zich mede
op de beoordeling in het kader van de contra-indicaties die zijn neergelegd
in de Regeling.Met deze werkwijze wordt uitvoering gegeven aan de bepaling in het bestuursakkoord,
met handhaving van het onderscheid in de verantwoordelijkheden van de IND
en de betrokken burgemeesters. De IND is als toelatingsorganisatie belast
met de ambtshalve beoordeling van de voorwaarden (incl. contra-indicaties)
zoals die zijn neergelegd in de Regeling; de verklaring van de burgemeester
strekt ertoe gegevens aan te dragen van vreemdelingen die onder de Regeling
kunnen vallen en ziet dus enkel op het ononderbroken verblijf in Nederland
van de vreemdeling gedurende 2006.Ik kan in antwoord op de vraag van de VVD-fractie meedelen dat ongeveer
3 850 personen die een aanbod op grond van de Regeling hebben ontvangen,
de mogelijkheid van herstel van de identiteit is geboden omdat eerder in rechte
de juistheid van de gestelde identiteit is tegengeworpen. In het merendeel
van de zaken is de identiteit niet hersteld, onder meer omdat de vreemdeling
heeft aangegeven te persisteren in de eerder opgegeven identiteit. In ongeveer
800 gevallen is sprake geweest van identiteitsherstel overeenkomstig de Regeling.Voorts vragen deze leden hoeveel personen – al dan niet met een
burgemeestersverklaring – wegens contra-indicaties niet voorzien worden
van een verblijfsvergunning.In reactie hierop kan ik aangeven dat op peildatum 6 mei 2008 in
totaal van ongeveer 5 900 vreemdelingen op grond van een contra-indicatie
is geoordeeld dat zij niet in aanmerking komen voor een verblijfsvergunning
op grond van de Regeling. Hier zijn ongeveer 800 vreemdelingen inbegrepen
ten behoeve van wie een burgemeestersverklaring is afgegeven. Het aandeel
van de groep vreemdelingen die via de burgemeestersverklaring bij de IND is
aangemeld en die op grond van contra-indicaties niet in aanmerking komt voor
een verblijfsvergunning, wijkt percentueel niet af van het aandeel van de
groep die reeds bekend was bij de IND.Zij vragen voorts of ik kan aangeven of het genoemde aantal van 25 000
vreemdelingen van wie de dossiers door de IND zijn beoordeeld, inclusief de
5 000 personen is waarvoor burgemeestersverklaringen zijn aangeleverd.Hierop kan ik melden dat op peildatum 6 mei 2008 aan in totaal ruim 26 800 vreemdelingen die behoren tot de
doelgroep van de Regeling, door de IND een aanbod op grond van de Regeling
is gedaan. Ruim 22 600 vreemdelingen waren al bekend bij de IND en ruim
4 200 vreemdelingen zijn middels een burgemeestersverklaring aangemeld.Verder willen de leden van de VVD-fractie weten of het genoemde aantal
van 5 000 vreemdelingen waarvan is geoordeeld is dat zij niet in aanmerking
komen voor een verblijfsvergunning inclusief de vreemdelingen is voor wie
burgemeestersverklaringen zijn aangeleverd.Ten antwoord meld ik dat in totaal op peildatum 6 mei 2008 van ongeveer
5 900 vreemdelingen is geoordeeld dat zij niet in aanmerking komen voor
een verblijfsvergunning op grond van de Regeling. Ongeveer 5 100 vreemdelingen
waren al bekend bij de IND en in 800 gevallen betrof het vreemdelingen die
middels een burgemeestersverklaring zijn aangemeld. Deze leden vragen voorts naar de verdeling van de 27 500 vreemdelingen
die op grond van de Regeling een verblijfsvergunning hebben gekregen over
de verschillende leeftijdscategorieën.Van de 26 800 vreemdelingen aan wie op grond van de Regeling een
aanbod voor een verblijfsvergunning is gedaan, is de verdeling over de verschillende
leeftijdscategorieën als volgt:– 12 jaar of jonger: 19%;– tussen de 12 en 18 jaar: 8%:– tussen de 18 en 65 jaar 71%:– 65 jaar en ouder: 2%.De leden van de GroenLinks-fractie ontvangen graag een overzicht van de
praktische problemen in het proces van de vergunningverlening tot nu toe,
en van de oplossingen die hiervoor zijn bedacht.In reactie hierop kan ik aangeven dat van de zijde van de gemeenten relatief
veel vragen zijn gesteld over de volgende onderwerpen:– de positie van kinderen van vreemdelingen die op grond van de
Regeling een verblijfsvergunning hebben gekregen en die ná 13 december
2006 zijn geboren;– het moment van uitreiken van het verblijfsdocument;– de procedure omtrent het herstel van de identiteit en/of nationaliteit
en het moment van de inschrijving in het GBA.In deze gevallen is door de IND contact gezocht met de gemeenten en is
een praktische oplossing aan de hand gedaan. Daarnaast is in verschillende
situaties een brief van het Rijk en de VNG naar alle gemeenten uitgegaan met
suggesties hoe te handelen.Rondom het afwijzen van een verblijfsvergunning op grond van het niet
voldoen aan het criterium van ononderbroken verblijf in Nederland, vragen
de leden van de GroenLinks-fractie hoe strikt dit criterium precies wordt
gehanteerd.Zoals ik eerder in het debat op 7 juni 2007 de Kamer heb meegedeeld,
is waar mogelijk gekeken naar de intentie die iemand heeft om naar het buitenland
te reizen. Iemand die de intentie had om zich in een ander land te vestigen
en dat door de autoriteiten van dat land verhinderd zag, valt niet onder de
Regeling. De IND heeft, voor zover dat uit de dossiers bleek, rekening gehouden
met dit soort situaties. Dit betekent ook dat het zich houden aan de meldingsplicht
niet automatisch leidt tot het niet tegenwerpen van onderbroken verblijf.
Er kan immers sprake van zijn geweest dat, hoewel aan de meldingsplicht werd
voldaan, er toch pogingen werden gedaan zich in een ander land te vestigen.Voorts vragen de leden van de GroenLinks-fractie hoe is omgegaan met de
tegenwerping van artikel 1F van het Vluchtelingenverdrag.De toegezegde brief over het kabinetsstandpunt inzake artikel 1F Vluchtelingenverdrag
is vertraagd, doordat een uitgebreide analyse nodig bleek, waarbij rekening
wordt gehouden met al wat onder andere in uw Kamer en door belangenorganisaties
naar voren is gebracht. De brief zal voor 1 juni 2008 aan uw Kamer worden
gestuurd.De aard en de ernst van feiten die vallen onder artikel 1F Vluchtelingenverdrag
maken dat het met het oog op het belang van de openbare orde niet verantwoord
is om in afwachting van de betreffende brief dit artikel niet toe te passen
dan wel in deze zaken niet over te gaan tot uitzetting, uiteraard mits is
geoordeeld dat artikel 3 EVRM niet aan uitzetting in de weg staat. Ik heb
uw Kamer dit eerder gemeld tijdens het debat over de regeling op 7 juni
2007 en in antwoord op kamervragen (KV 2070815210, d.d. 24 april 2008). 3. TerugkeerNaar aanleiding van de vraag van de leden van de CDA-fractie tegen welke
praktische uitvoeringsproblemen de DT&V aanloopt en wanneer concrete terugkeerresultaten
van de DT&V tegemoet kunnen worden gezien, hecht ik eraan te benadrukken
dat met de uitvoering van de Regeling een wezenlijke start is gemaakt om uitvoeringsproblemen
in de terugkeer in den brede te verminderen.Ten aanzien van de praktische ervaringen en problemen bij terugkeer van
deze groep die niet in aanmerking is gekomen voor verblijf op grond van de
Regeling meld ik uw Kamer het volgende. De Regeling beoogde een oplossing
te bieden voor de uitzichtloze situatie waarin een grote groep ex-asielzoekers
was komen te verkeren. Het Kabinet heeft er bewust voor gekozen om de Regeling
conform het Coalitieakkoord niet open te formuleren maar duidelijke en strikte
criteria te hanteren. Deze criteria zijn u bekend. Een aanzienlijk deel van
de vreemdelingen dat niet in aanmerking is gekomen voor verblijf op grond
van de Regeling, bestaat uit vreemdelingen ten aanzien van wie contra-indicaties
bestaan in de sfeer van de openbare orde of nationale veiligheid. Deze groep
bestaat uit ruim 1 250 vreemdelingen. Voorts geldt voor een groep dat
artikel 1F Vluchtelingenverdrag van toepassing is. De effectuering van de
terugkeer van deze groep is moeilijk. Ongeveer 250 vreemdelingen hebben meervoudig
onjuist verklaard over de nationaliteit en/of identiteit. Bij deze vreemdelingen
geldt dat niet vast staat bij welk land de terugkeer dient te worden geëffectueerd
en verloopt uiteraard ook de aanvraag voor de laissez-passer extra moeilijk.Door deze vreemdelingen expliciet te hebben uitgesloten van de Regeling,
blijft een groep vreemdelingen over van wie op voorhand duidelijk is dat zij
de grootste terugkeerinspanningen vergen. De meesten van hen beschikken niet
over documenten. Het verkrijgen van documenten ten behoeve van het vertrek
van deze vreemdelingen van ambassades is onder normale omstandigheden al verre
van eenvoudig. Daarenboven geldt dat het hier gaat om een categorie vreemdelingen
die veelal lange tijd, al dan niet illegaal, in Nederland verblijven en afkomstig
zijn uit landen waarnaar gedwongen terugkeer soms moeizaam verloopt. De mogelijkheid
voor financiële ondersteuning van vrijwillige terugkeer is voorts voor
deze groep op grond van de huidige regelingen beperkt. Deze aspecten maken
dat de terugkeer van deze groep moeilijker is dan andere groepen niet rechtmatig
verblijvende vreemdelingen.In antwoord op de vraag wanneer er concrete terugkeerresultaten van de
DT&V tegemoet gezien mogen worden, antwoord ik uw Kamer als volgt.Vanaf maart 2008 is de instroom van in totaal ongeveer 3 500 terugkeerdossiers
vanuit de IND naar de DT&V goed op gang. In aansluiting daarop is het
casemanagement toegepast om het perspectief van de vreemdeling op terugkeer
te richten, waarna over wordt gegaan tot de drie maanden durende intensieve
terugkeerbegeleiding in een vrijheidsbeperkende locatie. Dat terugkeer van
deze groep weliswaar moeilijk, maar niet onmogelijk is blijkt uit het feit
dat nu reeds ongeveer 180 vreemdelingen aantoonbaar zijn vertrokken (peildatum
8 mei 2008).De aanvullende maatregelen ter verbetering van de toelatingsprocedure
asiel en het opvang- en terugkeerbeleid worden momenteel uitgewerkt. Hierbij
is de VNG – evenals een groot aantal andere (maatschappelijke) instanties –
uitgebreid geconsulteerd. In mijn brief van 1 februari jl. (Kamerstukken
II, vergaderjaar 2007–2008, 31 018, nr. 33) heb ik, vooruitlopende
hierop, uw Kamer gemeld een aantal maatregelen te nemen om het terugkeerbeleid
effectiever te maken. Vreemdelingen kunnen nu op grond van een vrijheidsbeperkende maatregel
ex artikel 56, Vw 2000 worden geplaatst in de hiervoor genoemde vrijheidsbeperkende
locatie. Evenals voor gezinnen met minderjarige kinderen (Tweede Kamer, vergaderjaar
2007–2008, 29 344 en 19 637, nr. 66), geldt dat voor
een periode van in beginsel maximaal 12 weken. De maatregel zal worden toegepast
op vreemdelingen die in Nederland geen lopende procedures meer mogen afwachten.Voorts ben ik doende, zoals ik ook heb aangekondigd in mijn brief van
1 februari 2008, de mogelijkheden van herintegratieondersteuning uit
te breiden. Ook ben ik bezig met een verdere uitwerking van de strategische
benadering van landen van herkomst. Het ingezette beleid waarin terugkeer
als integraal onderdeel van het buitenlandse beleid is benoemd, wordt hiermee
geïntensiveerd. Ik ben hierover in overleg met de Minister van Buitenlandse
Zaken en de Minister voor Ontwikkelingssamenwerking.De terugkeer van deze groep afvallers van de Regeling is volgtijdelijk
ter hand genomen. Het is mijn streven, met de genomen beleidsmaatregelen,
in zoveel mogelijk gevallen te komen tot een vorm van aantoonbaar vertrek,
zelfstandig of gedwongen. Ik zal, zoals met uw Kamer reeds is afgesproken,
u bij de rapportage Vreemdelingenketen in de tweede helft van het jaar nader
informeren.De leden van de PvdA-fractie vragen hoe de terugkeer van de groep verwijderbaren
verloopt. Voorts vragen zij of daarbij kan worden aangegeven of uit deze groep
personen met onbekende bestemming zijn vertrokken.Voor wat betreft het eerste deel van de vraag verwijs ik naar het antwoord
dat ik hiervoor heb gegeven in reactie op dezelfde vraag van de leden van
de CDA-fractie. Wat betreft het vertrek met onbekende bestemming het volgende.
Nadat de criteria van de Regeling waren vastgesteld, is de IND aangevangen
met het beoordelen van de dossiers van vreemdelingen die vóór
1 april 2001 asiel hadden aangevraagd en die volgens het IND-systeem
nog in beeld waren. Zoals ik uw Kamer eerder heb gemeld, is aangevangen met
de beoordeling en behandeling van dossiers van vreemdelingen van wie vrijwel
zeker was dat zij in aanmerking zouden komen voor een verblijfsvergunning.
Later in 2007 zijn zaken behandeld waarin twijfel was omtrent de inwilligbaarheid.
In een aanzienlijk deel van deze zaken is geen aanbod gedaan en is verder
niet gecorrespondeerd met de vreemdeling in kwestie, daar er niet werd voldaan
aan de criteria van de Regeling. Ná de overdracht van deze zaken door
de IND aan de DT&V hebben DT&V en VP allereerst actief gecontroleerd
of de vreemdeling kon worden getraceerd. Aan de hand van deze controles is
vastgesteld dat ruim 700 vreemdelingen met onbekende bestemming waren vertrokken.
Hoewel het kan zijn dat mensen na het bekendmaken van de Regeling zijn vertrokken,
gaat het hier met name om vreemdelingen die waarschijnlijk al langere tijd
met onbekende bestemming vertrokken zijn. Immers, onder de 5 900 vreemdelingen
die weliswaar onder de doelgroep vielen, maar niet in het bezit van een vergunning
zijn gesteld, bleken zich ongeveer 1 000 vreemdelingen te bevinden met
een onbekende verblijfplaats. Voor zover deze vreemdelingen noch een courant
adres, noch een bekende raadsman hadden, kon hen geen aanbod worden gedaan.
Voor zover zij wel een raadsman hadden, is het aanbod via de raadsman gedaan,
maar ongebruikt gebleven wanneer deze evenmin beschikte over een courant adres.
Betreffende vreemdelingen hebben zich evenmin gemeld bij de IND of bij de
burgemeester voor het verkrijgen van een verklaring. Wanneer alle 5 900
terugkeerdossiers door de IND aan de DT&V zijn overgedragen, is het dus
zeer waarschijnlijk dat deze in minstens 1 000 dossiers zal constateren
dat de betreffende vreemdeling reeds eerder met onbekende bestemming is vertrokken. Op vragen van de leden van de SP-fractie met betrekking tot schrijnende
omstandigheden, buitenschuld-criteria, mensenhandel en medische omstandigheden
kan ik meedelen dat de praktijk als volgt is.De IND toetst, naast alle andere relevante vragen, gedurende de toelatingsprocedure
op zorgvuldige wijze of er sprake is van schrijnendheid, buitenschuld-criteria,
mensenhandel en medische omstandigheden. Dit sluit niet uit dat, na enig tijdsverloop,
in het vertrektraject een nieuwe situatie kan ontstaan waarin genoemde omstandigheden
aan het licht komen die mogelijkerwijs aan de terugkeer in de weg staan.De DT&V beziet actief in iedere individuele zaak of er aanwijzingen
van dergelijke omstandigheden zijn. Dit is onderdeel van zijn standaardwerkzaamheden.
De DT&V signaleert voorkomende gevallen bij de IND. De IND beoordeelt
daarop of de vreemdeling in aanmerking komt voor een vergunning op grond van
schrijnendheid, of op grond van het buitenschuldbeleid. Daar waar medische
omstandigheden het potentieel onmogelijk maken voor de vreemdeling om te reizen,
maakt de IND, wederom door tussenkomst van de DT&V, een beoordeling in
het kader van artikel 64 Vw 2000. Voor zaken waarbij er een indicatie is dat
er mogelijk sprake is van mensenhandel, signaleert de DT&V dit bij de
contactpersoon mensenhandel van de verantwoordelijke politieregio. Deze contactpersoon
start daarop een onderzoek naar mogelijke mensenhandel. Dit onderzoek kan
leiden tot de verlening van een zogenaamde B9-vergunning door de IND.Voorts vragen de leden van de SP-fractie wat er gebeurt met vreemdelingen
met minderjarige kinderen van wie na drie maanden verblijf in een vrijheidsbeperkende
locatie blijkt dat zij niet uitzetbaar zijn. Daarbij vragen zij om garanties
dat deze vreemdelingen niet op straat worden gezet.Mijn antwoord hierop is dat het onmogelijk is om dit te garanderen, zo
berichtte ik u ook eerder in mijn brief van 29 januari jl. (Tweede Kamer,
vergaderjaar 2007–2008, 29 344 en 19 637, nr. 66). Indien
vreemdelingen met minderjarige kinderen er niet voor kiezen om Nederland zelfstandig
te verlaten, wordt de vrijheidsbeperkende maatregel in de vrijheidsbeperkende
locatie in beginsel na 12 weken opgeheven en wordt de vreemdelingen met minderjarige
kinderen wederom aangezegd Nederland te verlaten. Onder voorwaarden kan er
grond bestaan om over te gaan tot inbewaringstelling van één
ouder op grond van art. 59 Vw 2000, zoals in voornoemde brief uiteengezet.
Met het verblijf in een vrijheidsbenemende locatie, waarmee de DT&V aanvullend
investeert in de terugkeer van betrokkenen, is vanuit de overheid alles in
het werk gesteld om terugkeer te realiseren. Het is dan, als in die periode
terugkeer niet wordt gerealiseerd, uitdrukkelijk de keuze van betrokkenen
om niet terug te gaan naar het land van herkomst. Aangezien het onwenselijk
is dat vreemdelingen via niet-meewerken aan terugkeer opvang en/of verblijf
in Nederland afdwingen, rest mij in die gevallen niets anders dan de voorzieningen
te beëindigen. Indien vreemdelingen buiten hun schuld niet kunnen terugkeren,
kunnen zij in aanmerking komen voor een vergunning op grond van het buitenschuldbeleid.De leden van de VVD-fractie vragen of het waar is dat in een aantal gemeenten
de politie geen ondersteuning geeft bij het uit de opvang zetten van uitgeprocedeerde
asielzoekers, die de opvang niet vrijwillig wensen te verlaten en zo ja, welke
gemeenten het betreft.Zoals bekend is het vreemdelingenbeleid de afgelopen jaren onderwerp geweest
van veel bestuurlijke controverses. Met het Coalitieakkoord – en daaruit
voortvloeiend het akkoord van het Rijk met de VNG over het vreemdelingenbeleid –
is een omslag bereikt in de bestuurlijke discussie over het vreemdelingenbeleid.
Kern ervan is dat aan de grote groep «oudewetters»
die al jaren in de opvang verblijft, een verblijfsvergunning wordt verstrekt,
als zij aan de voorwaarden van de Regeling voldoen. Tegelijkertijd ontstaat
daarmee ruimte om een einde te maken aan de noodopvang en de Vw 2000 overeenkomstig
de doelen van de wet uit te voeren. Hierdoor is het afgelopen jaar de verhouding
met de gemeenten verbeterd: de VNG heeft zich gecommitteerd aan een wetsconforme
uitvoering.De DT&V staat in voortdurend contact met gemeenten om te bezien waar
mogelijke problemen praktisch kunnen worden opgelost. In de afgelopen periode
is door de DT&V flink geïnvesteerd in de samenwerking met de gemeenten.
Zo worden gemeenten geïnformeerd over de werkwijze en desgewenst over
individuele zaken. Voorts heb ik zoals hiervoor omschreven enkele beleidsmaatregelen
genomen met het oog op de effectiviteit van de terugkeer. Als gevolg van deze
contacten en maatregelen is, ook volgens de gemeenten, de samenwerking nu
sterk verbeterd.Ik ga ervan uit dat gemeenten zich aan de letter en de geest van de Vw
2000 houden, inclusief medewerking aan ontruimingen. Waar dit op problemen
stuit, treed ik gericht in overleg.4. Opvang en huisvestingDe leden van de PvdA-fractie vragen welke maatregelen worden getroffen
om de indicatieve taakstelling van 5 000 te huisvesten statushouders
per half jaar te realiseren. Mijn antwoord hierop is het volgende. Sinds 1995
regelt de Huisvestingswet de huisvesting van statushouders (ook wel verblijfsgerechtigden
of vergunninghouders genoemd) vanuit de centrale opvangvoorzieningen naar
reguliere woonruimte in de gemeenten. De Huisvestingswet legt gemeenten de
plicht op zorg te dragen voor de huisvesting van statushouders overeenkomstig
de hun opgelegde halfjaarlijkse taakstelling. De realisatie van de huisvestingsopdracht
is dus primair een gemeentelijke taak. In het op 25 mei 2007 tussen de
VNG en mij gesloten bestuursakkoord is ten aanzien van de huisvesting van
de doelgroep overeengekomen dat ernaar wordt gestreefd dit huisvestingsproces
uiterlijk eind 2009 te hebben afgerond. De gemeenten hebben dan ook –
naast de gebruikelijke halfjaarlijkse taakstelling voor de «reguliere»
tot Nederland toegelaten asielzoekers – een tijdelijke taakstelling
opgelegd gekregen voor de huisvesting van de personen die onder de Regeling
vallen. Deze tijdelijke taakstelling zal voor de tijdvakken vanaf het tweede
halfjaar van 2007 en de jaren 2008 en 2009 worden opgelegd. Aangezien ten
tijde van het vaststellen van de eerste twee halfjaarlijkse taakstellingen
(voor de tweede helft van 2007 en de eerste helft van 2008) de totale omvang
van deze groep nog niet vaststond, zijn er indicatieve taakstellingen van
elk halfjaar 5 000 te huisvesten personen bekendgemaakt. Inmiddels is
er inzicht in de feitelijke omvang van statushouders onder de Regeling. Het
gaat naar verwachting om een totale doelgroep van 27 500 statushouders,
zoals blijkt uit mijn brief aan uw Kamer over de stand van zaken met betrekking
tot de uitvoering van de Regeling (Tweede Kamer, vergaderjaar 2007–2008,
31 018, nr. 33). De taakstelling van het resterende aantal te huisvesten
statushouders bedraagt dus 17 500 personen. Dit aantal is opgenomen in
de publicatie van de zogenaamde Prognose van het aantal te huisvesten vergunninghouders
en statushouders voor het tweede halfjaar van 2008, die op 31 maart 2008
in de Staatscourant (nr. 62) is verschenen. Hierbij wordt benadrukt dat het
weliswaar een prognose voor het komende halfjaar betreft, maar dat voor het
realiseren van de huisvestingsopdracht van 27 500 statushouders een maximale
termijn tot en met eind 2009 geldt.Ingevolge de Huisvestingswet wordt het toezicht op de voortgang van de
realisering van de huisvestingstaakstelling uitgeoefend door de provinciale dan wel de regionale toezichthouders (de provincies of WGRplus
Regio’s). Gemeenten die niet naar behoren presteren kunnen dus volgens
het geboden wettelijke kader ter verantwoording worden geroepen door de toezichthouder.Tevens hebben de Minister voor WWI en ik samen met de VNG de Taskforce
Huisvesting Statushouders in het leven geroepen die de gemeenten begeleidt
bij de vlotte uitvoering van het proces van de huisvesting. Zij houdt de vinger
aan de pols, brengt succes- en faalfactoren in beeld, verzamelt en verspreidt
informatie, signaleert hindernissen, bevordert landelijk, regionaal en lokaal
samenwerking, stimuleert lokale ketens tot gezamenlijke aanpak en ontwikkelt
praktische hulpmiddelen en instrumenten.Voor het verstrekken van informatie en voorlichting over de hierboven
genoemde onderwerpen van de Taskforce staat de website www.thuisgeven.nl ter
beschikking. Zo worden op deze website de succesfactoren voor een goede uitvoering
van de huisvestingsopdracht zichtbaar gemaakt, worden antwoorden op gestelde
vragen terzake de uitvoering gegeven en wordt maandelijks de voortgang van
de uitvoering van de gemeentelijke huisvestingstaakstellingen voor de statushouders
bekend gemaakt bij het onderdeel «de stand van het land» van de
website.In het komende jaar zal de Taskforce onder meer middels regionale bijeenkomsten
het huisvestingsproces en de daarbij benodigde regionale samenwerking stimuleren.
Al deze specifieke activiteiten moeten ertoe leiden dat gemeenten voldoende
worden ondersteund en zijn toegerust om de opdracht tot huisvesting van de
groep binnen de afgesproken periode te kunnen realiseren. Vooralsnog geeft
de landelijke mutatiegraad van de sociale huursector geen aanleiding om aan
te nemen dat de taak tot huisvesting van de doelgroep niet vanuit de bestaande
en beschikbare woningvoorraad kan worden ingevuld. Er worden dus op dit moment
geen extra maatregelen getroffen.Voorts willen de leden van de PvdA-fractie graag weten hoeveel statushouders
er op dit moment opvang verkrijgen vanuit het Rijk (COA) en hoeveel statushouders
in de gemeentelijke noodopvang verblijven.Van de totale groep personen die onder de Regeling vallen, bevonden 15 000
personen zich in COA-opvang. Inmiddels zijn daarvan 8 000 personen de
opvangvoorzieningen uitgestroomd, onder andere door huisvesting.Per peildatum van 6 mei 2008 zijn er in totaal ruim 9 400 statushouders
geregistreerd voor de taakstelling huisvesting op grond van de Regeling in
de gemeenten, afkomstig zowel uit centrale opvangvoorzieningen als uit alternatieve
(nood)opvang in de gemeenten. Aangezien het bij de alternatieve (nood)opvang
gaat om niet door het Rijk gecontroleerde opvang, is mij niet bekend hoeveel
personen op dit moment nog in deze gemeentelijke noodopvang verblijven.De leden van de SP-fractie vragen om een actueel overzicht van de resultaten
van de taakstelling voor de huisvesting van statushouders op grond van het
pardon.Zoals hierboven al opgemerkt zijn er op de peildatum van 1 april
2008 ruim 9 400 personen die onder de Regeling vallen door het COA voor
huisvesting geregistreerd, oftewel 34% van de totale te verwachten
doelgroep. Gezien de met de VNG gemaakte afspraak ligt het realisatietempo
daarmee op koers.De leden van de GroenLinks-fractie vragen of en zo ja hoe, bij de uitplaatsing
naar reguliere huisvesting rekening wordt gehouden met de voorkeuren van de
betrokken statushouders. Zij vragen of het COA rekening houdt met door gemeenten
gemaakte afspraken om de uitplaatsinguit de COA-opvangvoorzieningen
regionaal en onderling te regelen waardoor aan dit soort wensen tegemoet kan
worden gekomen en zo neen, wat daar precies op tegen zou zijn. Ook wordt gevraagd
of ik vrees dat aselecte uitplaatsing negatieve gevolgen kan hebben voor de
inburgeringstrajecten.Ik kan hierop antwoorden dat bij het bemiddelings- en uitplaatsingstraject
vanuit de centrale opvangvoorzieningen door het COA zoveel mogelijk rekening
wordt gehouden met de relevante voorkeuren van de statushouders, ook wat betreft
de woonplaats. Hiertoe werkt het COA met specifiek voor de uitvoering van
de Regeling opgestelde richtlijnen om zoveel mogelijk via «maatwerk»
een lokale match van de statushouders in de betrokken opvanglocatie en de
gemeente te kunnen verzorgen. Het betrekken van een woning is een belangrijke
eerste stap naar volwaardige participatie in de Nederlandse maatschappij.
Mensen huisvesten in een omgeving waarin zij zich thuisvoelen, is daarbij
zeker van belang. Mede om die reden is in het bestuursakkoord van 25 mei
2007 vastgelegd dat bevorderd wordt dat de statushouders zelf geschikte woonruimte
zoeken en dat de geregionaliseerde aanpak van de huisvesting wordt gestimuleerd.
Het COA werkt op de opvanglocaties nauw samen met de omliggende gemeenten
om bewoners waar mogelijk in de omgeving waar zij de afgelopen jaren hebben
verbleven, te huisvesten. De Taskforce stimuleert de lokale samenwerking tussen
gemeenten om de «span of control» en efficiëntie op lokaal
niveau te vergroten. De Taskforce hanteert als uitgangspunt een integrale
aanpak, waarbij de persoon die een huis zoekt centraal staat en alle activiteiten
rondom deze persoon en niet andersom worden georganiseerd. Ik ondersteun dit
uitgangspunt van harte.Uiteraard kan slechts met de voorkeuren en wensen rekening worden gehouden
voor zover dat gelet op de lokale woningmarkt mogelijk is. Gemeenten krijgen
individueel een taakstelling opgelegd en hoewel het gemeenten uiteraard vrijstaat
om meer dan die taakstelling te doen, bestaat daartoe geen wettelijke verplichting.
Op de lokale woningmarkt zullen de statushouders, alhoewel zij als één
van de zogenaamde prioritaire groepen door de woningcorporaties met voorrang
worden gehuisvest, moeten concurreren met andere groepen urgent woningzoekenden.
Het moge duidelijk zijn dat in gemeenten waar de woningmarkt een grotere druk
kent, niet aan alle persoonlijke voorkeuren en wensen tegemoet kan worden
gekomen. Uitgangspunt is en blijft dat alle gemeenten aan hun wettelijke huisvestingstaakstelling
moeten voldoen. Gemeenten kunnen hierbij overigens op vrijwillige basis gebruik
maken van de in de Huisvestingswet neergelegde mogelijkheid om onderling tot
herverdeling van de taakstellingsopdracht over te gaan. Een geregionaliseerde
aanpak van de huisvesting kan bijdragen aan het kunnen inwilligen van de door
de statushouders geuite wensen en voorkeuren. Er is in mijn ogen dan ook geen
sprake van een aselecte uitplaatsing, waardoor mogelijke negatieve gevolgen
voor de inburgeringstrajecten aan de orde zijn.5. InburgeringDe leden van de CDA-fractie vragen hoe de inburgering en arbeidstoeleiding
van degenen die onder de Regeling vallen concreet verloopt. Deze leden vragen
of er indicaties zijn dat het beschikbare bedrag wellicht onvoldoende is en
of, in het geval de aangekondigde evaluatie van de financiële afspraken
zou uitwijzen dat de € 60 miljoen voor de inburgering van statushouders
onvoldoende is, gemeenten daarvoor dan (extra) worden gecompenseerd. Deze
leden vragen voorts of werkgevers voldoende bereid blijken om in het kader
van de inburgering en arbeidstoeleiding van statushouders mee te werken aan
het tot stand brengen van duale trajecten.Voor de inburgering in de opvang is gekozen voor een Persoonsvolgend Budget
(PVB). Dit omdat de VNG bij de bespreking van het bestuursakkoord
had aangegeven de algemene beleidslijn te handhaven dat de verantwoordelijkheid
van gemeenten voor inburgering pas begint in de gemeente van uitplaatsing.Het PVB dient door personen die onder de Regeling vallen en nog in de
opvang verblijven, zelf te worden aangevraagd bij de IB-Groep. Het inburgeringsprogramma
moet door deze aanvragers modulair worden ingekocht bij gekeurmerkte opleidingsinstituten.Ik ga ervan uit dat het beschikbare bedrag van € 4 480
per persoon voor een PVB voldoende is voor de bekostiging van een inburgeringsprogramma.
Daarnaast bestaat in de opvang de mogelijkheid voor degenen die nog onvoldoende
taalbeheersing en maatschappelijke oriëntatie hebben opgedaan, om een
basisvoorziening inburgering op A1min-niveau te volgen ad € 1 000
per persoon.Na uitplaatsing naar een gemeente kan een persoon het inburgeringsprogramma
met het resterend PVB-budget afmaken in zijn nieuwe woonomgeving. Er hoeft
dus geen verrekening tussen gemeenten plaats te vinden voor de inburgering.
Wel kan de gemeente (aanvullend) een aanbod voor een reïntegratieprogramma
doen.Het kan in het persoonlijk belang van betrokkene zijn in de regio van
opvang te worden uitgeplaatst. Dit hoeft natuurlijk niet in alle gevallen
zo te zijn. In eerste instantie krijgt betrokkene gelegenheid zelf huisvesting
te vinden. Als dat lukt, is het grote voordeel daarvan dat betrokkene zijn
wensen heeft kunnen realiseren. Lukt dit niet, dan wordt deze persoon via
een woningaanbod geholpen. Ik merk tot slot op, dat de Taskforce Huisvesting
hierbij extra ondersteuning biedt voor de huisvesting. Andere partners, zoals
Aob-Algemene Onderwijsbond, CWI, GGZ-Nederland, INLIA, LOGO-gemeenten, MO-Groep,
MBO-Raad, PHAROS, Servicepunt Arbeidsmarkt MKB en VluchtelingenWerk Nederland,
helpen mee om niet alleen te matchen op een woning, maar ook op de mogelijkheden
voor werk en scholing.De leden van de SP-fractie informeren naar de voortgang van de inburgering
van de statushouders en vragen welke initiatieven, anders dan in de brief
genoemd, worden ontplooid om statushouders zo snel als mogelijk op te leiden
en aan werk te helpen.Voor een toelichting op de initiatieven die ontplooid worden om statushouders
zo snel als mogelijk op te leiden en aan werk te helpen, verwijs ik u naar
bijlage 1 van de brief van de Staatssecretaris van Sociale Zaken en Werkgelegenheid
d.d. 1 april jl. aan uw Kamer (Tweede Kamer, vergaderjaar 2007–2008,
31 018 en 30 545, nr. 34).Ook de leden van de GroenLinks-fractie vragen of er problemen in het traject
ontstaan als de inburgering wordt gestart in het asielzoekerscentrum en de
statushouder lopende het inburgeringstraject wordt overgeplaatst naar reguliere
woonruimte elders in het land en of het beschikbare budget van € 4 480
per persoon voldoet en of hierdoor niet vrij ingewikkelde verrekeningsconstructies
tussen gemeenten onderling nodig zijn. Deze leden vragen tevens of dit er
niet voor pleit om statushouders zoveel mogelijk in hun eigen regio uit te
plaatsen naar reguliere woonruimte.Hiervoor verwijs ik naar bovenstaand antwoord op dezelfde vragen van de
leden van de CDA-fractie. 6. KostenDe leden van de VVD-fractie vragen of kan worden gegarandeerd, dat duidelijk
wordt hoeveel van de 27 500 toegelaten vreemdelingen een bijstandsuitkering
gaan ontvangen.Ik wil erop wijzen dat de groep mensen die onder de Regeling valt de samenleving
al jaren, op velerlei wijze, veel geld heeft gekost en nog steeds kost: zie
bijvoorbeeld de kosten van de centrale opvang. Doordat zij nu onder de Regeling
vallen zal een deel van hen in staat zijn in de toekomst in hun eigen onderhoud
en dat van hun gezinnen te gaan voorzien. Verder heb ik uw Kamer reeds meegedeeld
dat de IND op dit moment nagaat of het bestand met personen uit de doelgroep
van de Regeling gekoppeld kan worden gekoppeld via SUWI-net. Daaruit kan blijken
hoeveel personen op dat moment een bijstandsuitkering ontvangen. Voor deze
koppeling is een aantal tussenstappen nodig. Zodra die stappen succesvol zijn
doorlopen en de uitkomsten van deze bestandsvergelijking beschikbaar zijn,
zullen deze door de Staatssecretaris van SZW met uw Kamer worden gedeeld.Overigens zal met deze uitkomsten slechts een eerste indicatie gegeven
kunnen worden van het aandeel van de doelgroep dat na het verlenen van een
verblijfsvergunning en na huisvesting in de gemeenten een aanspraak doet op
de bijstand. Pas in de jaren na 2009, als alle personen in het kader van de
Regeling zijn gehuisvest, zal blijken hoeveel van deze personen (dan nog)
aanspraak doen op de bijstand.De vragen van de leden van de PVV-fractie beantwoord ik als volgt.Ik verwijs daar waar het de raming van de
bijstandskosten betreft naar de brief waarmee de Staatssecretaris van Sociale
Zaken en Werkgelegenheid op 1 april jl. de Kamer heeft bericht (Tweede
Kamer, vergaderjaar 2007–2008, 31 018 en 30 545, nr. 34).
Zoals ik zowel schriftelijk als mondeling reeds enige malen heb toegelicht
kan op basis van ervaringcijfers van het project Terugkeer worden gesteld
dat ook zonder de Regeling een aanzienlijk deel van de doelgroep in aanmerking
zou zijn gekomen voor een verblijfsvergunning. Uit de rapportage vreemdelingenketen
periode sept.–dec. 2006 blijkt dat het aandeel personen dat onder het
project Terugkeer alsnog een verblijfsvergunning heeft ontvangen 40 tot 45%
bedraagt. Ook in de bevolkingsprognose 2006–2050 van het CBS1 wordt gesteld dat het beeld gedurende het project Terugkeer
vrijwel hetzelfde is: ongeveer 45% heeft alsnog een verblijfsvergunning
gekregen. Dankzij de Regeling is het proces van vergunningverlening versneld
afgehandeld. Daarmee krijgen de betrokken vreemdelingen niet alleen snel duidelijkheid
over hun toekomst, maar ook komen de vergunninghouders eerder in aanmerking
voor inburgering, huisvesting en toegeleiding naar de arbeidsmarkt. Bij de
start van de Regeling verbleven er nog steeds zo’n 15 000 asielzoekers
die onder de oude Vreemdelingenwet asiel hadden aangevraagd in de COA-opvang.
Inmiddels zijn daarvan 8 000 personen de opvangvoorzieningen uitgestroomd.
Het verblijf in de opvang was voor velen van hen van langdurige aard. Door
de uitvoering van de Regeling met het bijbehorende huisvestingstraject van
vergunningshouders dat uiterlijk eind 2009 zal worden afgerond, zal de structurele
daling van de bezetting van het COA worden gerealiseerd, hetgeen een aanzienlijke
reductie van het beslag op publieke middelen tot gevolg zal hebben. Tevens
heeft de Regeling tot gevolg gehad dat het aantal procedures bij IND en rechtbanken
is beperkt als gevolg van het intrekken van lopende procedures bij aanvaarding
van het aanbod van de IND. In totaal zijn er op peildatum 6 mei 2008
ruim 19 700 procedures ingetrokken. Deze procedures hebben enerzijds
betrekking op asiel- en reguliere aanvragen (ca. 14 200), en anderzijds
op procedures in het kader van beroeps- en hoger beroepsfase (ca. 5 500). 7. Uitvoering van het bestuursakkoord met de VNGDe leden van de CDA-fractie vragen wat de stand van zaken is bij de uitvoering
van de afspraken naar aanleiding van de passage uit het Coalitieakkoord, evenals
het onderdeel van het met de VNG gesloten bestuursakkoord, betreffende de
(aanpassing van de) Vreemdelingenwet 2000. Deze leden vragen waarom de Kamer
uiterlijk tot het zomerreces moet wachten alvorens nader te worden geïnformeerd
over de aanvullende maatregelen ter bevordering van de effectiviteit van het
terugkeerbeleid, in het bijzonder de aanpak van het probleem van uitgeprocedeerde
asielzoekers die rechtmatig in Nederland verblijven maar geen recht hebben
op opvang.De door mij noodzakelijk geachte verbeteringen voor een toekomstbestendig
asielbeleid en een effectiever terugkeerbeleid zijn door mij parallel aan
het wegwerken van de nalatenschap van de oude vreemdelingenwet ter hand genomen.
De uitwerking van deze maatregelen vereist een zorgvuldige voorbereiding en
afstemming met de verschillende uitvoeringspartners en «stakeholders»
en bevindt zich thans in een vergevorderde fase. Inmiddels vindt ook een omvangrijke
ex-ante uitvoeringstoets plaats. Het is mijn streven de uitwerking zo snel
als mogelijk af te ronden en u hierover te informeren. Dit zal uiterlijk voor
het zomerreces zijn.De vraag van de leden van de CDA-fractie of in het kader van de desbetreffende «terugkeerconsultaties»
ook de Minister voor Ontwikkelingssamenwerking en organisaties op het gebied
van ontwikkelingssamenwerking zijn betrokken, beantwoord ik bevestigend.De Minister voor Ontwikkelingssamenwerking wordt en is betrokken bij de
consultaties over het terugkeerbeleid. Samen bereiden wij bovendien de notitie
voor over het Migratie- en Ontwikkelingsbeleid die uw Kamer eveneens voor
de zomer zal worden toegezonden. Hierin is duurzame terugkeer een belangrijk
thema. Voorts bestaan er contacten tussen mij en de Minister voor Ontwikkelingssamenwerking
enerzijds en ontwikkelingsorganisaties anderzijds. Thans wordt bezien of initiatieven
van deze organisaties gericht op duurzame terugkeer en herintegratie een bijdrage
kunnen leveren aan de doelstellingen van het terugkeerbeleid. Hiervoor zal
onder meer aandacht zijn tijdens de door mij in de brief van 1 februari
2008 aangekondigde terugkeerconferentie. De IOM voert de bestaande vrijwillige
terugkeerregelingen uit (de REAN- en de HRT-regelingen). In dit kader vindt
regulier overleg met de IOM plaats. Hierin is de wijze waarop de IOM invulling
geeft aan haar rol op het gebied van terugkeer een terugkerend thema.De leden van de PvdA-fractie wijzen op het op 25 mei 2007 met de
VNG gesloten bestuursakkoord over de randvoorwaarden voor de afwikkeling van
de oude Vreemdelingenwet. Zij vragen wat op dit moment vanuit het Rijk in
gang is gezet om de afspraken met de VNG na te komen.Zoals in de brief van 1 februari is neergelegd, constateren de VNG
en ik dat de uitvoering van de Regeling ter afwikkeling van de nalatenschap
oude Vreemdelingenwet voorspoedig verloopt. Naar verwachting bedraagt de totale
doelgroep ca. 27 500 statushouders van wie 26 800 vreemdelingen
reeds een aanbod hebben gekregen. De huisvesting van deze personen is door
gemeenten voortvarend ter hand genomen. Per peildatum van 6 mei 2008
zijn er ca 9 400 statushouders geregistreerd voor de taakstelling huisvesting.
De Taskforce huisvesting statushouders die door mij, de Minister voor Wonen,
Wijken en Integratie en de VNG is ingesteld, is operationeel en ondersteunt
gemeenten bij hun huisvestingstaak.Ter compensatie van uitvoeringskosten door gemeenten is op 23 november
2007 een tijdelijke financiële regeling in de Staatscourant gepubliceerd
ter verdeling van € 55 mln. De verdeling van dit bedrag is gekoppeld
aan de COA-registratie van de huisvesting van huishoudens waarvan de personen
in aanmerking zijn gekomen voor een verblijfsvergunning. Met de VNG is overeengekomen
dat een gemeente een eenmalige tegemoetkoming van € 3 400 ontvangt
per gehuisvest huishouden. Gemeenten hoeven geen aparte aanvraag in te dienen.
De afspraken in het bestuursakkoord zien niet alleen op de vergunningverlening
in het kader van de Regeling, maar ook op de terugkeer van uitgeprocedeerde
asielzoekers. In het bestuursakkoord is bepaald dat ten aanzien van die vreemdelingen
die volgens de Vw 2000 geen recht (meer) hebben op van Rijkswege verstrekte
voorzieningen, deze voorzieningen binnen de daartoe gestelde termijnen worden
beëindigd. DT&V spant zich maximaal in om het daadwerkelijke vertrek
van uitgeprocedeerde asielzoekers te realiseren. DT&V ondersteunt en informeert
de gemeenten actief op operationeel niveau. Daarbij spelen de Lokale Terugkeeroverleggen
(LTO’s) een belangrijke rol. In het LTO participeren DT&V, het COA
en de VP. In het LTO wordt onder meer de vertrekstrategie bepaald en wordt
de voortgang van de terugkeeractiviteiten bewaakt. De gemeenten zijn nadrukkelijk
uitgenodigd om hierin te participeren. Daarnaast wordt de samenwerking met
de gemeenten besproken in de landelijke klankbordgroep. In de klankbordgroep
participeren naast de DT&V, de VNG en het COA een representatieve vertegenwoordiging
van gemeenten.De leden van de SP-fractie vragen hoe in de tussentijd wordt voorkomen
dat vreemdelingen op straat komen te staan.Ik merk hierbij op dat bij het effectueren van het terugkeerbeleid de
DT&V zich richt op realisatie van het daadwerkelijke vertrek uit Nederland,
waardoor er zo min mogelijk mensen op straat komen. Vreemdelingen kunnen reeds
nu op grond van een vrijheidsbeperkende maatregel ex artikel 56 Vw 2000 worden
geplaatst in een vrijheidsbeperkende locatie. Voor gezinnen met minderjarige
kinderen, geldt dat voor een periode van in beginsel 12 weken. De maatregel
zal worden toegepast op vreemdelingen die geen procedures meer in Nederland
mogen afwachten. Met het opleggen van de vrijheidsbeperkende maatregel wordt
zoveel mogelijk voorkomen dat de desbetreffende gemeente na afloop van de
vertrektermijn (28 dagen) wordt geconfronteerd met het op straat terechtkomen
van vreemdelingen. In het geval er zicht is op uitzetting, kan de vreemdeling
in vreemdelingenbewaring worden geplaatst van waaruit het (gedwongen) vertrek
wordt voorbereid. Ik benadruk echter dat niet kan worden uitgesloten dat mensen
uiteindelijk op straat kunnen belanden, met name als zij niet meewerken aan
hun terugkeer. De uitvoering van de Vw 2000, zoals neergelegd in het bestuursakkoord,
betekent dat, als ultimum remedium, de voorzieningen, ondanks de intensieve
facilitering door de DT&V, kunnen worden stopgezet.De leden van de PVV-fractie hebben in de brief gelezen van het voornemen
uitgeprocedeerde asielzoekers, die aan hun vertrek werken, te ondersteunen
met een herintegratiebijdrage in geval van zelfstandige terugkeer naar het
land van herkomst. Deze leden vragen om een meer gedetailleerde omschrijving
van de genoemde herintegratiebijdrage. Tevens vragen zij om een raming van
de hiermee gepaard gaande kosten.Zoals ook al tijdens het Project Terugkeer van het vorige kabinet het
geval was kunnen (ex-)asielzoekers die aangeven zelfstandig met de Internationale
Organisatie voor Migratie (IOM) te willen terugkeren naar het land van herkomst,
wanneer zij aan de voorwaarden hiervoor voldoen, in aanmerking komen voor
een herintegratiebijdrage op grond van de Herintegratie Regeling Terugkeer
(HRT-regeling). De herintegratiebijdrage onder deze regeling bedraagt € 1 750
per volwassene of AMA en € 875 per minderjarig meereizend kind.
Ik ben voornemens de instrumenten die beschikbaar zijn voor het
bieden van herintegratieondersteuning uit te breiden. Het gaat hierbij om
een uitbreiding van de manieren waarop ondersteuning kan worden geboden. Zo
overweeg ik naast de bestaande financiële bijdrage een bijdrage in natura
te introduceren. Hierbij kan bijvoorbeeld worden gedacht aan ondersteuning
bij scholing of bemiddeling bij het zoeken naar werk in het land van herkomst.
Over de precieze invulling van deze ondersteuning en over de bijbehorende
kosten zal ik uw Kamer nog nader informeren.De leden van de PVV-fractie vragen wat er na het verstrijken van de genoemde
periode van 12 weken plaatsing in een vrijheidsbeperkende locatie met een
dergelijke vreemdeling gaat gebeuren wanneer het niet gelukt is om deze binnen
de genoemde periode het land te doen verlaten.Ik merk op dat met de plaatsing van uitgeprocedeerde asielzoekers in een
beperkt aantal vrijheidsbeperkende locaties langer toezicht kan worden uitgeoefend
en de effectiviteit van de terugkeerinspanningen van de overheid kan worden
vergroot. Echter, desondanks zal ook na ommekomst van de periode van in beginsel
12 weken niet in alle gevallen vertrek zijn gerealiseerd. In dat geval ontstaat
een nieuw beoordelingsmoment. Vreemdelingen worden of in vreemdelingenbewaring
gesteld, of de vrijheidsbeperkende maatregel wordt, wanneer dit niet mogelijk
is, opgeheven. Indien vreemdelingen buiten hun schuld niet kunnen terugkeren,
kunnen zij in aanmerking komen voor een vergunning op grond van het buitenschuldbeleid.XNoot1Samenstelling:Leden: Van de Camp (CDA), De Wit (SP), van der Staaij (SGP), Kamp (VVD),
Arib (PvdA), ondervoorzitter, De Pater-van der Meer (CDA), voorzitter, Çörüz
(CDA), Joldersma (CDA), Gerkens (SP), Van Velzen (SP), Azough (GL), Timmer
(PvdA), Griffith (VVD), Teeven (VVD), Verdonk (Verdonk), De Roon (PVV), Pechtold
(D66), Heerts (PvdA), Thieme (PvdD), Kuiken (PvdA), Leijten (SP), Bouwmeester
(PvdA), Van Toorenburg (CDA), Anker (CU) en Vacature (CDA).Plv. leden: Uitslag (CDA), Langkamp (SP), Van der Vlies (SGP), Weekers
(VVD), Smeets (PvdA), Schinkelshoek (CDA), Jager (CDA), Jonker (CDA), Roemer
(SP), Vacature (algemeen), Halsema (GL), Dijsselbloem (PvdA), Dezentjé
Hamming-Bluemink (VVD), Van Miltenburg (VVD), Zijlstra (VVD), Fritsma (PVV),
Koşer Kaya (D66), Gill’ard (PvdA), Ouwehand (PvdD), Spekman (PvdA),
Vacature (algemeen), Bouchibti (PvdA), Van Haersma Buma (CDA), Slob (CU) en
De Vries (CDA).XNoot1Bevolkingsprognose 2006–2050: veronderstellingen over asielmigratie
van Han Nicolaas (bevolkingstrends 4e kwartaal 2006). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-31018-37.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl