Evaluatie reorganisatie Raad voor de Kinderbescherming; Lijst van vragen en antwoorden
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-10 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 25952, nr. 2

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer

18-08-1998

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1997-1998

25952 nr. 2

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekeningLichaam123456789Tabel. 101112131415Aantal rekesten tot (voorlopige) ondertoezichtstelling 161718192021222324252627282930tabel 1: het aantal klachten en klachtonderdelen vóór
30 juni 1996 tabel 2: het aantal klachten en klachtonderdelen na 30
juni 1996 tabel 3: het aantal behandelde zaken door de raad 31323334353637Overzicht deelname allochtone medewerkers in het personeelsbestand
van de raad in aantallen Overzicht deelname allochtone medewerkers in het personeelsbestand
raad in aantallen en verdeeld in schaalniveaus Overzicht deelname allochtone medewerkers in het personeelsbestand
raad in aantallen en verdeeld in schaalniveaus Overzicht deelname allochtone medewerkers in het personeelsbestand
raad in aantallen en verdeeld in schaalniveaus 383940414243
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 25952Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 58 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
25 952Evaluatie reorganisatie Raad voor de Kinderbeschermingnr. 2LIJST VAN VRAGEN EN ANTWOORDENVastgesteld 3 augustus 1998De vaste commissie voor Justitie1 heeft over
de Evaluatie reorganisatie Raad voor de Kinderbescherming (Kamerstuk 22 952,
nr. 1) de navolgende vragen ter beantwoording aan de regering voorgelegd.
Deze vragen, alsmede de daarop gegeven antwoorden, zijn hieronder afgedrukt.De fungerend voorzitter van de commissie,Swildens-RozendaalDe griffier voor deze lijst,Del Grosso 1Wat was de reden voor de achterblijvende produktie en de te grote
werkvoorraad? Wat is de oorzaak van de te hoge doorlooptijd? (blz. 2).Geconfronteerd met achterblijvende productie, hoge doorlooptijden en een
te grote werkvoorraad, besloot het landelijk managementteam van de raad, teneinde
de oorzaken hiervan te achterhalen, een extern onderzoek te laten verrichten.Het onderzoeksrapport «De kinderen uitgeteld» van november
1996, verricht door de externe bureaus CMG (Consultancy Management Group)
en KVM (Kooimans en Van Mill) wijst als oorzaken aan:de aansturingsproblemen in de organisatie op de verschillende niveaus
(landelijk, ressort en unitniveau) en de daarmee samenhangende zaken als informatie-voorziening,
communicatie en personeelsbeleid, als gevolg waarvan de primaire processen
nog niet voldoende zijn afgestemd op de vernieuwde wijze van werken waarin
een combinatie van snelheid en kwaliteit het kenmerk is. 2Is of wordt nog extern onderzoek verricht naar het imago van de Raad
dat wordt beoogd met de cultuuromslag van een gesloten naar een open en klantvriendelijke
organisatie? (blz. 3).Zoals op blz 11 van de brief van 19 maart 1998 (Kamerstuk 25 952,
nr. 1) wordt vermeld, wordt in 1998 in het kader van het kwaliteitstraject
volgens het INK-model een begin gemaakt met een klantenwaarderings-onderzoek.
Naast klanten als de justitiële autoriteiten worden daartoe ook de cliënten
van de raad gerekend. 3Is er sprake van verschillen in de organisatorische invulling en
taken tussen de ruim 41 units en 5 hofressorten? (blz. 3).De vijf hofressorten en de daaronder ressorterende units kennen een vergelijkbare
organisatorische opbouw en takenpakket.Door een verschil in schaalgrootte kunnen om reden van efficiency marginale
verschillen bestaan, die echter niet principieel van aard zijn. 4Wat is het voordeel van de schaalvergroting op directieniveau? (blz.
3).Het voordeel van de schaalvergroting op directie-niveau is enerzijds een
efficiëntere bedrijfsvoering (voorheen 19 directeuren van 19 afzonderlijke
raden; thans 5 ressortsdirecteuren en 1 algemeen directeur) en anderzijds
het reduceren van de aanspreekpunten voor het ministerie tot één,
de algemeen directeur. 5Welke aanbevelingen zijn in concreto gedaan in het rapport «De
kinderen uitgeteld» voor de korte en lange termijn? Aan welke activiteiten
is prioriteit gegeven? (blz. 3).De aanbevelingen op korte termijn behelsden:– het instellen van een gezamenlijke projectgroep ten behoeve van
een planmatige aanpak van de wachtstapelproblematiek, het uitwerken van de
beleidsuitgangspunten, benodigde maatregelen, (organisatorische en financiële)
randvoorwaarden ter voorkoming van herhaling en het opstellen van een rapportagemodel
ten behoeve van het inzichtelijk maken van de productiecijfers, op zowel unit-
als landelijk niveau;– het opzetten van een «stoomcursus» om de grote aantallen
nieuwe raadsmedewerkers de basisbeginselen van het raadswerk bij
te brengen;– het analyseren van eventuele problemen per unit/vestiging op het
vlak van personeelsbegeleiding en het maken van een plan van aanpak om die
problemen op unit/vestigingsniveau op te lossen;– het verbeteren van de kwaliteit van de interne informatievoorziening
(ook over de productie- en wachtstapelproblematiek);– het op landelijk niveau maken van een totaaloverzicht van relevante
ontwikkelingen;– het op vestigingsniveau doorlichten van de werkstroom binnen de
administratieve en facilitaire ondersteuning;– het introduceren van een planning en control systematiek gebaseerd
op afspraken over aantallen (in plaats van normpercentages).De acties voor de lange termijn behelsden:– het verbeteren van de kwaliteit van de dialoog tussen het ministerie
en (het landelijk bureau van) de raad;– het flexibiliseren en meer planmatig omgaan met de personele capaciteit
van de raad;– het expliciteren van en communiceren over de gewenste taak-, verantwoordelijkheids-
en rolverdeling tussen unitmanagers, praktijkleiders en uitvoerend medewerkers.Het landelijk managementteam van de raad heeft besloten zich meer sturend
te zullen opstellen (en minder operationeel). Geconcludeerd is dat teveel
tegelijk op gang was gebracht met onvoldoende planning en sturing.Prioriteit is gegeven aan het verbeteren van de planning en sturing, resulterend
in de activiteiten zoals aangegeven op blz 4 van de brief van 19 maart 1998
(Kamerstuk 25 952, nr. 1). 6Welke extern gerichte activiteiten zijn nog in ontwikkeling en wanneer
zullen die activiteiten opgesteld, danwel afgerond, zijn? (blz. 3).In hoofdstuk 5 (op blz 12 e.v.) van de brief van 19 maart 1998 (Kamerstuk
25 952, nr. 1) staan de nog in ontwikkeling zijnde extern gerichte activiteiten
vermeld.Met betrekking tot de stand van zaken rond de ontwikkelingen van de Regie
in de Jeugdzorg verwijs ik u naar de aan de Tweede Kamer gerichte brief van
de Staatssecretaris van VWS en van Justitie van 14 april 1998 (Kamerstuk 25 619,
nr. 14).Met betrekking tot de stand van zaken rond de Advies- en Meldpunten Kindermishandeling
verwijs ik u naar het standpunt van de Staatssecretaris van VWS en van Justitie
van 29 mei 1998 (Kamerstuk 25 619, nr 15).Wat betreft de samenwerking met de (gezins)voogdij-instellingen en Vedivo
kan worden opgemerkt dat dit zowel voor wat betreft de civiele als de strafrechtelijke
jeugdbeschermingstaken een continue afstemming vergt.Zoals vermeld op blz. 14 van de brief van 19 maart 1998 is zowel de publieksvoorlichting
als de persvoorlichting (in samenspraak met het ministerie van Justitie) volop
in ontwikkeling. 7Welke externe factoren zijn van invloed geweest op de produktie-toename
op de kerntaak strafzaken? (blz. 3).Zoals aangegeven in hoofdstuk 3, onder b. van de brief van 19 maart 1998
(Kamerstuk 25 952, nr. 1) heeft de geïntensiveerde aandacht voor
de (aanpak van de) jeugdcriminaliteit de afgelopen jaren tot veel positieve
ontwikkelingen geleid (Van Montfrans, Veiligheidsbeleid, Uitvoeringsplan Beleidsprogramma
Jeugdcriminaliteit) als gevolg waarvan politie, gemeenten en andere
(justitiële) autoriteiten de raad, ook door initiatieven vanuit de raad
zelf, meer en vaker zijn gaan benaderen. Het melden van processen verbaal
door de politie is sterk toegenomen, hetgeen heeft geleid tot een evenredige
productie-toename op de kerntaak strafzaken. De bredere toepassing van het
officiersmodel voor taakstraffen en de requireer-richtlijn van het College
van Procureurs-Generaal heeft daarnaast geleid tot een forse toename van het
aantal taakstraffen. 8Hoe zal worden omgegaan met de vrijgekomen middelen indien de intake
wordt gedaan door de bureaus jeugdzorg? (blz. 3).De personele capaciteit wordt, met inbegrip van de daarbij behorende middelen,
tegelijktijd met de overdracht van werkzaamheden, aan het bureau jeugdzorg
overgedragen. 9Kan worden aangegeven welke personele consequenties de reorganisatie
heeft gehad, zowel wat betreft de soort functies als het aantal mensen dat
werkzaam is in de verschillende functies en in zijn totaliteit? Hoeveel nieuwe
mensen zijn er ingestroomd en hoeveel zittende personeelsleden uitgestroomd
(blz 3).Het plaatsingsproces heeft in 1994 en 1995 zijn beslag gekregen. In november
1994 zijn na werving en selectie de hofressortsdirecteuren benoemd. In februari
1995 is de benoeming van de algemeen directeur gevolgd. Met in achtneming
van de bepalingen in een daartoe vastgesteld personeels- en sociaal plan,
zijn in de eerste helft van 1995 de medewerkers voor het landelijk bureau
en de hofressortsbureaus (de directies), alsmede de unitmanagers en praktijkleiders
geworven en geselecteerd. In de zomer van 1995 zijn de organisatie en invulling
van administratieve/ondersteunende functies in de hofressorten gevolgd. Daarbij
ging het om ongeveer 200 mensen van wie de functie als «nieuw»
werd bestempeld en die naar een functie dienden te solliciteren. In september
1995 heeft de reorganisatie feitelijk zijn vorm gekregen en is gestart met
het functioneren in de nieuwe organisatievorm.In het kader van de reorganisatie heeft een reductie plaatsgevonden zowel
voor wat betreft de soorten functies (minder differentiaties) als voor wat
betreft de totaalformatie.Een vergelijking van de totaalformatie van 1994 ten opzichte van 1995
laat een reductie zien van in totaal 74,13 fte, met name in de overhead (zie
tabel). De reorganisatie heeft met zich meegebracht dat ten aanzien van 54,27
fte de herplaatsingsregeling van het Sociaal Beleidskader Rijksoverheid (SBKRO)
van toepassing was. Het inspanningsjaar voor de herplaatsing liep van de feitelijke
reorganisatiedatum, 1 juli 1995, tot aan 1 juli 1996. Aan 14,2 fte (15 medewerkers)
van 55 jaar en ouder is reorganisatie-ontslag verleend met aanspraak op de
wachtgeld-vut-regeling. Van de resterende 40 fte (54,27 – 14,2 fte)
is tot aan 1 januari 1997 16,5 fte binnen danwel buiten het ministerie herplaatst.
Per 1 januari 1997 is 23,5 fte ingestroomd in de wachtgeldregeling. Tabel. FunctienaamFormatie   1994 1995 Directeur19,00 6,00 Adjunct-directeur 14,858,00 Beleidsmedewerker 22,50 24,00 Hoofd beheer19,00 5,00 Personeelsbeheer 13,25 12,90 Financieel
beheer 38,45 12,00 Systeembeheer 25,55 17,00Managementondersteuning 16,50 18,00 Overig 0,003,00    Unitmanager 57,25 46,65 Assistent
unitmanager 0,00 1,50 Praktijkleider 59,65 58,75Gedragsdeskundigen 15,85 17,14 Raadsonderzoeker 414,00411,25 Coördinator Taakstraffen 47,00 47,00 Informateur
Taakstraffen 37,25 35,50 Ondersteuning primair proces 104,40138,13 Facilitaire Ondersteuning 89,55 58,00Totaal 994,05 919,82Door de verdere vormgeving van de inhoudelijke vernieuwing (toename aantal
interne gedragsdeskundigen) en in verband met de groei van de strafzaken,
waaronder taakstraffen (instroom coördinatoren en informateurs) is de
formatie sinds 1996 weer toegenomen, te weten: 1996:1 102,50
(realisatie ultimo) 1997:1 199,25 (realisatie ultimo) 1998:1 335
(gemiddeld, op jaarbasis).10Waarop wordt de conclusie gebaseerd, dat de Raad voor de Kinderbescherming
voor wat betreft de voorgenomen doelstellingen effectiviteit en efficiency,
op de goede weg is? (blz. 3).Ondanks de destijds in de begroting reeds ingeboekte bezuinigingstaakstelling
is de raad in staat gebleken de taakstellende producties binnen het beschikbare
budget te realiseren. Ten aanzien van de kerntaak strafzaken, waaronder taakstraffen,
lag de productie de afgelopen jaren zelfs ruimschoots boven het taakstellende
kader.Daarnaast is door de implementatie van de zgn. Wopp-rapporten (Wopp= werkwijze
en organisatie van het primair proces) voor beschermingszaken en strafzaken,
de eenduidigheid in de behandeling van zaken toegenomen, waarbij tevens in
het kader van de vernieuwing verbeteringen in het primair proces zijn aangebracht.
De inzichtelijkheid in de primaire processen is door een verbeterde informatie-voorziening
aanmerkelijk vergroot. 11Kan worden verklaard waarom scheidings- en omgangszaken is afgenomen
sinds 1995 en waarom in de productieraming op bladzijde 9 wordt uitgegaan
van een voor ieder jaar gelijk aantal op een veel hoger niveau? (blz. 4).Doordat de instroom van zaken (en dus de wachtstapel) is toegenomen en
de doorlooptijd is opgelopen is de productie-taakstelling over de jaren 1995 –
1997 niet geheel gehaald. Naar verwachting zullen de aantallen scheidings-
en omgangszaken waarover de rechter aan de raad advies vraagt
over de gehele linie gelijk blijven. Het streven is er dan ook op gericht
de wachtstapels te verminderen en de doorlooptijden te bekorten. Voor de wijze
waarop verwijs ik u naar het gestelde in hoofdstuk 2, blz. 4 e.v., van mijn
brief van 19 maart 1998 (Kamerstuk 25 952 nr. 1).Voorts merk ik hierbij op dat de inzet van de middelen (om de productie-taakstelling
te realiseren) overeenkomstig de thans nog gehanteerde case-load is. Deze
case-laod is ten aanzien van de beschermingszaken en scheidings- en omgangszaken
niet gehaald. Dit is enerzijds het gevolg van de toenemende complexiteit van
deze zaken en is anderzijds het gevolg van een veranderde werkwijze voortvloeiend
uit de «vernieuwing». Deze werkwijze is vastgelegd in het Wopp-rapport
beschermingszaken en het concept-Wopp-rapport scheidings- en omgangszaken.
Een kenmerkend element van deze werkwijze is het op vaste momenten van het
proces inschakelen van de interne gedragsdeskundige (multi-disciplinaire aanpak).
Mede in verband hiermee zal in 1998 een case-loadonderzoek plaatsvinden.Onder verwijzing naar het gestelde in hoofdstuk 3, onder c, op blz. 8
e.v., van de brief van 19 maart 1998, attendeer ik u erop dat ik mijn beslissing
op het conceptrapport-Wopp-s&o van de raad, zal opschorten tot er meer
duidelijkheid is over de uitkomsten van de in gang gezette experimenten scheidingsbemiddeling
en omgangsbemiddeling (Kamerstukken II 1997/98, 25 451).Indien daar aanleiding voor bestaat zal de taakstelling voor de raad op
het terrein van scheidings- en omgangszaken voor de komende jaren worden bijgesteld,
hetzij naar boven, hetzij naar beneden. 12Wat zijn de gevolgen van een wachttijd van 2 à 3 maanden voordat
zaken in het kader van scheiding en omgang in behandeling kunnen worden genomen?
(blz. 4).De gevolgen van de wachttijd kunnen twee-ledig zijn. De rechter kan besluiten
minder zaken aan de raad voor advies voor te leggen. Anderzijds bestaat het
risico dat de veelal zeer moeilijke zaken die aan de raad worden voorgelegd
er niet eenvoudiger op worden door het verstrijken van de tijd, omdat de conflicten
tussen partners zich meer zouden kunnen verharden. Naast de door de raad genomen
maatregelen om de wachtstapels weg te werken en de doorlooptijden te verkorten,
verwacht ik een positief effect van de inmiddels in gang gezette experimenten
scheidingsbemiddeling en omgangsbemiddeling (zie vraag 11), waarbij ook de
Raad voor de Kinderbescherming is betrokken. 13Wat heeft het landelijk managementteam van de raad besloten omtrent
de aansturing van de organisatie? (blz. 4).Met betrekking tot de aansturing van de organisatie heeft het landelijk
managementteam van de raad besloten tot het opstellen van een model (met eenduidige
definities) ten behoeve van cijfermateriaal en sturingsinformatie dat voor
alle ressorten en units vergelijkbaar is. Daarnaast is de informatie-voorziening
voor de medewerkers toegankelijker gemaakt door de consequenties van (voorgenomen)
besluiten voor de uitvoering aan te geven, samenvattingen te maken en te werken
met statusformulieren (in welk stadium verkeert het stuk, wat is de gespreksruimte
e.d.). De verschillende periodieken (landelijk en per ressort) hebben een
rol gekregen in de gestructureerde informatievoorziening. De lopende activiteiten
van de raad zijn geïnventariseerd en geclusterd op basis waarvan prioriteiten
zijn gesteld. Teneinde de sturing en de planning te verbeteren heeft het landelijk
managementteam – met behulp van een externe begeleider – de wijze
van aansturing en vergaderen aangepast. 14Wat houdt het ruimere mandaatbesluit aan de raad in? (blz. 5). Op
welke aspecten is sprake van een ruimer mandaatbesluit ? (blz. 5 i.p.v. 6).De algemeen directeur van de raad is binnen het mandaat integraal manager
en verantwoordelijk voor de beleidsuitvoering binnen de vastgestelde kaders.
Hem is mandaat verstrekt om:– alle personele besluiten ten aanzien van medewerkers van S 12
en lager, vast te stellen en te ondertekenen;– alle financiële uitgaven ten behoeve van de raad te fiatteren
en betaalbaar te stellen;– beslissingen te nemen inzake het wel, niet of anders aanwenden
van middelen binnen het totaal van de toegekende budgetten;– alle verplichtingen en bevoegdheden uit te oefenen die ten aanzien
van de medewerkers van de raad voortvloeien uit de Arbeidsomstandighedenwet;– de hiervoor genoemde bevoegdheden in een door hem te bepalen omvang
door te mandateren aan onder hem ressorterende functionarissen.In het mandaatbesluit zijn richtlijnen vastgelegd op het terrein van planning
& control, personeel, financieel beheer, huisvesting en materieel, informatie
en administratie, voorlichting, kwaliteit en inspectie.Met name op de terreinen personeel en financieel beheer is het mandaat
ruimer dan voorheen. 15Zijn er gegevens over welke problemen het gaat bij de toename van
het aantal OTS-verzoeken? (blz. 6).Uit de toename van het aantal OTS-verzoeken kan geconcludeerd worden dat
de omvang van de problematiek toeneemt. Het gaat dan om opvoedingsproblematiek
die divers van aard kan zijn.Hieronder volgt een tabel met de cijfers van het aantal rekesten tot OTS
over 1992 en 1996 met daarbij de absolute verschillen en de verschillen in
procenten.Het aantal rekesten laat in 1996 ten opzichte van 1992 een stijging zien
van 1 018. Dit is een stijging met 25%. De hoogste (absolute) stijging
is op de eerste plaats te zien in de problemen rond de pedagogische onmacht
(520), gevolgd door verwaarlozing van het kind (213). Strafbaar gedrag en
probleem gedrag door het kind komen op de derde en vierde plaats met respectievelijk
87 en 72. Hierbij moet nog vermeld worden dat het aantal rekesten door «andere
problemen» een sterke stijging laat zien van 113 (=54%). Aantal rekesten tot (voorlopige) ondertoezichtstelling Probleem
/ Jaar 1992 1996 Absoluut In
% incest/ontucht gezin 229 201 –28 –12%ontucht door derden 32471547% schoolverzuim/-problemen3043332910% verwaarlozing 70792021330%mishandeling 1962566031% psych. probl.
ouders 2973293211% strafbaar gedrag 3053928729%pedagogische onmacht 898141852058% probleemgedrag
kind 4845567215% uithuisgezet/weggelopen 322235–87–27%verslaving/drugsbaby 131123–806% andere
problemen 20932211354% Totaal 41145132101825%16Welk deel van de personele capaciteit zal in het kader van de toegang
tot de jeugdzorg worden overgeheveld voor de intake en wat kunnen de gevolgen
zijn voor de personele capaciteit van de raad zelf? (blz. 6).Van de huidige 8% van de formatie raadsonderzoekers civiel (37 fte), die
zich bij de raad bezighouden met de «intake», wordt 13 fte overgeheveld
naar de bureaus jeugdzorg in het kader van de toegang tot de jeugdzorg en
10 fte naar de Advies- en Meldpunten Kindermishandeling, als de betreffende
werkzaamheden worden overgeheveld. De overige fte's behoudt de raad voor de
intake van crisissituaties en OTS. 17Wat is de betekenis van: «De raad blijft zelf beslissen over
het al dan niet in onderzoek nemen van meldingen die door het bureau jeugdzorg
bij de raad worden gedaan» in relatie tot de overheveling van capaciteit
en werkzaamheden voor de intake naar die bureaus jeugdzorg? (blz. 6).Voor het antwoord hierop verwijs ik u naar de (schematische) positionering
van de functies van het AMK ten opzichte van de raad en van de toegang tot
de jeugdzorg, zoals vermeld op blz 5 e.v. van het standpunt van de Staatssecretaris
van VWS en van Justitie op het eindrapport van de Werkgroep Meldpunt kindermishandeling
van 29 mei 1998 (Kamerstuk 25 619, nr 15). 18Komt het voor dat de Raad voor de Kinderbescherming naar aanleiding
van een melding bij de Raad, weigert de melding op feitelijke juistheid te
onderzoeken, maar ter verificatie van de melding het gezin onderwerpt aan
een gedragskundig onderzoek? Zo ja, is een dergelijk handelen niet in strijd
met het bestuursrechtelijk beginsel van zorgvuldigheid? Kan dergelijk handelen
een inbreuk vormen op artikel 10 Grondwet alsmede op artikel 8 EVRM? Is, indien
de Raad een gezin onderwerpt aan een gedragskundig onderzoek, niet per definitie
een rechterlijke machtiging noodzakelijk? (blz. 6).In beginsel zal de raad niet naar aanleiding van een meldinghet
gezin onderwerpen aan een gedragskundig onderzoek verricht door een extern
deskundige. Indien een melding na besluitvorming in de intake-fase leidt tot
een onderzoek door de raad, dan kan tijdens dit onderzoek gemotiveerd
worden besloten tot het verrichten van een specifiek deel-onderzoek door een
gedragsdeskundige.Omdat het de cliënt rechtens vrijstaat de medewerking aan een dergelijk
onderzoek te weigeren, ben ik van oordeel dat de Raad voor de Kinderbescherming
niet in strijd handelt met artikel 10 van de Grondwet en/of artikel 8 EVRM
en evenmin handelt in strijd met het bestuursrechtelijk beginsel van zorgvuldigheid.De uit de publieke waarborgfunctie van de raad voortvloeiende taken en
bevoegdheden zijn in diverse wet- en regelgeving neergelegd. Daarnaast is
de raad verplicht bij de uitvoering van zijn taak de aanwijzingen in acht
te nemen als bedoeld in de circulaire voor «het (laten) verrichten van
extern onderzoek» van 18 maart 1996, kenmerk 546 621/96/PJR. Deze
richtlijnen zijn een (algemene) aanwijzing in de zin van artikel 1, vierde
lid, van het Organisatiebesluit raad voor de kinderbescherming. Hieruit volgt
dat geen rechterlijke machtiging noodzakelijk is, zolang ouders hun medewerking
verlenen. Voor de overigens zeldzame gevallen waarin ouders dat weigeren geeft
de genoemde circulaire aan dat dan het oordeel van de rechter kan worden ingeroepen. 19Is over het probleem dat de politie niet alle processen verbaal aan
de raad meldt inmiddels contact met de politie geweest, en wat is hiervan
dan de uitkomst? (blz. 7).In 1996 is een project gestart gericht op de verbetering van de samenwerking
met de politie.Zoals vermeld op blz. 7 en op blz. 13 van mijn brief van 19 maart 1998
(Kamerstuk 25 952, nr. 1), overlegt de raad structureel zowel op landelijk
niveau als op regionaal niveau met de politie, OM en andere partners, ondermeer
in de platforms jeugdcriminaliteit, grote stedenbeleid en jeugdreclassering.Het resultaat ervan is zichtbaar in de aanzienlijke toename van het aantal
aangemelde processen verbaal in de afgelopen jaren. 20Is de raad inmiddels berekend op het in behandeling nemen van een
aanzienlijke toename van het aantal meldingen? Zo nee, hoe gaat dit opgelost
worden? (blz. 7).In 1997 is het budget voor de raad verhoogd met 1,0 mln. (zie hierover
tevens mijn antwoord op vraag 23). Daarnaast zijn bij voorjaarsnota 1998 de
beschikbare middelen voor de raad als volgt verhoogd: 1998 + 8,1 mln., 1999
+ 20,0 mln. en vanaf 2000 + 27,0 mln.. Naar de huidige stand van zaken is
dit toereikend voor de opvang van de groei tot 26 500 strafzaken en tot
12 000 taakstraffen. Zie ook het antwoord op vraag 21. 21Wat kunnen de consequenties zijn van de toename van het aantal meldingen
van processen-verbaal tegen een minderjarige voor de capaciteit van de raad
daar waar gesteld wordt dat de raad berekend dient te zijn op het in behandeling
nemen van deze meldingen? Hoeveel tijd, menskracht is gemoeid met een dergelijke
melding? Wat is het vervolgtraject met betrekking tot de minderjarige? Welke
andere instanties worden in het traject betrokken/geraadpleegd? (blz. 7).De consequenties kunnen zijn dat extra financiële middelen aan de
raad beschikbaar dienen te worden gesteld. De onder het antwoord op vraag
20 bedoelde middelen voorzien in een groei met 227 fte.Op basis van de huidige case-load is 1 fte toereikend voor 203,7 basisonderzoeken
op jaarbasis. Kort samengevat bestaat het traject met betrekking tot de minderjarige
uit de volgende stappen: basisonderzoek raad (eventueel vroeghulp) –
vervolgonderzoek raad – jeugdofficier (eventueel taakstraf in het officiersmodel) –
uitspraak (kinder)rechter – uitvoering vonnis, eventueel in de vorm
van een taakstraf – uitvoering jeugdreclassering.De diverse ketenpartners zijn: politie, OM, ZM, (gezins)voogdij-instellingen,
reclassering. 22Klopt het dat de raad ook al leerstraffen aanbiedt aan jongeren onder
de twaalf jaar? Zo ja, wat vindt de staatssecretaris hiervan, en hoe worden
deze leerstraffen bekostigd? (blz. 8).Nee. De raad biedt geen leerstraffen aan jongeren onder de twaalf jaar
aan. Het jeugdstrafrecht geeft hiertoe ook niet de ruimte, aangezien de strafrechtelijke
ondergrens bij 12 jaar ligt. Zoals ik ook onlangs al heb uitgesproken, ben
ik niet voornemens deze ondergrens te verlagen. Met betrekking tot de mogelijkheid
om buiten het strafrecht iets te kunnen doen, verwijs ik u naar mijn standpuntbepaling
van 10 februari 1998 op de notitie «kinderen en criminaliteit»
dat na het Algemeen Overleg van 12 maart 1998 over Halt aan u is toegezonden
bij brief van 25 mei 1998 (kenmerk 695 852/98/PJS). 23Heeft de verhoging van het budget met 1 miljoen al geleid tot een
snellere uitvoering van taakstraffen, zoals was beoogd? Wat is op dit moment
de wachttijd? Hoe kan in de toekomst het oplopen van wachttijden worden voorkomen?
Wat is de streef-wachttijd? (blz. 8).De in het kader van Van Montfrans gestelde doelstelling van 10% groei
met betrekking tot taakstraffen is ruimschoots gehaald. De verhoging van het
budget met 1,0 mln. is gebruikt voor het aantrekken van meer personeel. De
instroom van het nieuwe personeel heeft in 1998 een aanvang genomen. De wachttijd
(dat wil zeggen, het gemiddeld aantal dagen tussen aanmelding en uitvoering)
is al aanzienlijk teruggelopen. De wachttijd op dit moment is in algemene
zin niet aan te geven, aangezien de spreiding over de arrondissementen groot
is (van 0 dagen tot 3 maanden). Het oplopen van wachtlijsten kan worden voorkomen
door nog meer personeel in dienst te nemen. Een andere oplossing is het bevorderen
van groepsprojecten, mits onder begeleiding van werkmeesters.Het streven is erop gericht de werkzaamheden voor de uitvoering van de
taakstraf zo spoedig mogelijk te laten plaatsvinden. Wat betreft de taakstraffen
die op een strafzitting worden uitgesproken, is het streven erop gericht om
deze in aansluiting op de zitting te laten aanvangen. Een belemmering daarbij
is overigens dat daarmee formeel eerst kan worden begonnen nadat het vonnis
is betekend en in kracht van gewijsde is gegaan. 24Komt het voor dat omgangsregelingen door de raad worden geblokkeerd
met als reden «de relatie tussen de ouders is slecht», dus daarom
geen omgang? (blz. 8).Nee. Als er een omgangsregeling door de rechter is vastgelegd dan betekent
dat dat er geen reden was om de omgang te ontzeggen en moet de regeling worden
uitgevoerd. De Raad voor de Kinderbescherming kan een vastgelegde omgangsregeling
niet (achteraf) blokkeren.Wellicht wordt hier geduid op de situatie dat de rechter de Raad voor
de Kinderbescherming om advies vraagt, alvorens over de omgangsregeling een
beslissing te nemen.Als uitgangspunt voor het raadsadvies geldt conform de huidige wetgeving:
«omgang moet, tenzij...». Tegen deze achtergrond ligt in een onderzoek
door de Raad voor de Kinderbescherming de nadruk op het oplossen van het conflict
dat de ouders hebben. In eerste instantie zal de raad doelgericht, niet-vrijblijvend,
trachten de onderlinge verstandhouding van de ouders te verbeteren in het
licht van de blijvende gezamenlijke verantwoordelijkheid voor de opvoeding
van de kinderen. Lukt dat niet dan zal de rechter over de situatie worden
geïnformeerd en geadviseerd met betrekking tot de te nemen beslissing.Het recht van ouder en kind op contact met elkaar, maakt deel uit van
het in artikel 8 EVRM neergelegde recht op eerbiediging van het familie- en
gezinsleven van de ouder en het kind. Dit recht op contact is geen absoluut
recht en moet onder omstandigheden wijken voor de rechten en belangen van
anderen. In Nederland is dit uitgewerkt in de ontzeggingsgronden voor de omgang,
zoals opgenomen in artikel 377a, Boek 1 B.W.. 25Om hoeveel extra menskracht gaat het daar waar wordt gesproken over
extra personele inzet voor het ontwikkelen en werven van projecten om de groei te kunnen opvangen? Uit welk budget wordt dit gefinancierd?
(blz. 8).De extra inzet voor het ontwikkelen en werven van projecten wordt gefinancierd
uit de verhoogde beschikbare middelen, als bedoeld bij de antwoorden op de
vragen 20 en 21. 26Gaat het te ontwikkelen cliëntvolgsysteem aansluiten op de cliëntvolgsystemen
uit de overige jeugdhulpverlening? Zo nee, hoe gaat dan efficiënt gewerkt
worden tussen Justitie- en VWS-instellingen voor jeugdhulpverlening? (blz.
8).Het ClientVolgSysteem-JeugdCriminaliteit (CVS-JC) is een verwijsindex-plus
(keteninformatiesysteem) dat door de primaire processystemen van de Raad voor
de Kinderbescherming (KIS), het OM (Compas) en de Politie (X-pol, Genesys,
BPS) gevuld en bevraagd zal worden. Vooralsnog wordt het CVS-JC ontwikkeld
binnen de strafrechtsketen van Politie en Justitie. Hierdoor worden de uitvoerders
die betrokken zijn bij de afdoening van strafrechtelijke delicten van jeugdigen,
ondersteund. Op termijn zal worden bezien of het wenselijk en mogelijk is
aansluiting te vinden bij, overigens nog te ontwikkelen, cliëntvolgsystemen
in andere sectoren van het jeugdbeleid (jeugdhulpverlening, onderwijs). 27Wat voor effecten worden bedoeld als gesproken wordt over het omleggen
van de intake naar de bureaus jeugdzorg? (blz. 9).Met de nog onzekere effecten voor de raad die het omleggen van de intake
naar de bureaus jeugdzorg met zich mee kunnen brengen wordt het volgende bedoeld.De bundeling van kennis en deskundigheid binnen de bureaus jeugdzorg kan
leiden tot een aanzuigende werking voor wat betreft het aantal meldingen.Enerzijds kan dit tot gevolg hebben dat het aantal zaken dat doorgeleid
moet worden voor onderzoek door de Raad voor de Kinderbescherming naar rato
stijgt.Anderzijds bestaat de mogelijkheid dat zaken in een vroeger stadium bij
de bureaus jeugdzorg worden gemeld waardoor afhandeling binnen de (vrijwillige)
jeugdhulpverlening nog mogelijk is. Dit zou kunnen betekenen dat er juist
minder zaken naar de raad zullen worden doorgeleid. 28Wanneer kan de Kamer de analyse van de uitkomsten van de klachtencommissies
tegemoet zien? (blz. 10 i.p.v. 9).Naar verwachting komt deze analyse in september beschikbaar. Thans wordt
de laatste hand gelegd aan te formuleren conclusies en aanbevelingen. 29Kan inzicht worden gegeven in het aantal gevraagde en toegekende
contra-expertises door betrokkenen? (blz. 10).Nee. Hiervan wordt door de raad geen afzonderlijke registratie bijgehouden. 30Kan inzicht worden gegeven in het aantal en soort klachten die in
de jaren voor en sinds de reorganisatie van de raad zijn binnengekomen? Hoeveel
zijn er daarvan ongegrond verklaard en wat is het percentage op het totaal
aantal zaken? Waarom is niet gekozen voor een evaluatie van de klachtenregeling
gelijktijdig met deze evaluatie, naast de brede evaluatie van de klachtenregeling
van de Wet op de Jeugdhulpverlening? (blz. 10).Op 29 juni 1996 is de Wet van 13 juni 1996 (Stb. 1996, 238) inzake de
reorganisatie van de Raad voor de Kinderbescherming in werking getreden en
daarmee ook het besluit klachtbehandeling Raad voor de Kinderbescherming van
24 juni 1996. Vanaf 1992 tot dit tijdstip zijn in totaal 161 klachten bij
de klachtencommissies ingediend. Vanaf 30 juni 1996 tot heden zijn in totaal
86 klachten door de klachtencommissies behandeld. De meeste klachten bestaan
uit meerdere klachtonderdelen.Van het aantal klachtonderdelen dat is behandeld vanaf 1992 tot de datum
van inwerkingtreding van de reorganisatie van de raad (534) zijn 339 klachtonderdelen
ongegrond verklaard. Na deze datum zijn 117 klachtonderdelen van de totaal
249 onderdelen ongegrond verklaard.Procentueel levert dit het volgende beeld op. In 1992 bedroeg het aantal
ongegrondverklaarde klachtonderdelen 60% van het totale aantal klachtonderdelen,
in 1993 bedroeg dit aantal 66%, in 1994 bedroeg dit aantal 70%, in 1995 bedroeg
dit aantal 50% en in de eerste helft van 1996 bedroeg het aantal ongegrondverklaarde
klachtonderdelen 66% van het totaal aantal ingediende klachtonderdelen.Het beeld aangaande het aantal ongegrondverklaarde klachten afgezet tegen
het aantal behandelde klachtonderdelen ná de reorganisatie van de raad
is als volgt. In de tweede helft van 1996 bedraagt dit percentage 30%. Opvallend
hierbij is dat een groot aantal klachtonderdelen (42 van de 89) niet ontvankelijk
is verklaard.In 1997 bedraagt het aantal ongegronde klachtonderdelen 61% van het totaal
aantal ingediende klachtonderdelen. Voor 1998 is nog niet bekend hoeveel klachten/klachtonderdelen
zullen worden ingediend. Overigens is er geen reden om aan te nemen dat het
aantal in te dienen klachten sterk afwijkt van voorgaande jaren. tabel 1: het aantal klachten en klachtonderdelen vóór
30 juni 1996 jaarklachtenklachtonderdelengegrondongegrondniet
ontvankelijkgegr./ongegr.1schikkingb.b.2199231112296716   1993389225616   1994391412499108  199535103285210211 1996318982065112  Totaal161534120339521211 tabel 2: het aantal klachten en klachtonderdelen na 30
juni 1996 jaar klachtenklachtonderdelen gegrond ongegrondniet ontvankelijkgegr./ongegr.4schikkingb.b.51996623891026423 81997742107266597  19988225352796 7Totaal86249411176016 15tabel 3: het aantal behandelde zaken door de raad  19921993199419951996199719989overig civiel4 0453 2903 2082 4432 7462 2792 275beschermingszaken8 1358 8658 8767 7398 0488 5229 000advies i.v.m scheiding&omgang 4 8434 6114 2733 6393 6133 5984 175strafzaken8 3427 6297 9978 00510 93913 93418 000taakstraffen 3 2483 5943 8914 3666 4537 9259 000Totaal28 61327 98928 24526 19231 79936 25842 4501 gedeeltelijk gegrond, gedeeltelijk ongegrond verklaard2 buiten beoordeling gelaten3 betreft eerste helft van 19964 gedeeltelijk gegrond, gedeeltelijk ongegrond verklaard5 buiten beoordeling gelaten6 betreft tweede helft van 19967 voorlopige cijfers8 de bij het ministerie binnengekomen beslissingen tot heden9 prognoseDe bij de directeuren binnengekomen en behandelde klachten zijn tot op
heden niet systematisch in kaart gebracht. Thans wordt gewerkt aan een overzicht
van de, in 1997, door de directeuren behandelde klachten. Dit overzicht komt,
naar verwachting, eind september gereed (zie vraag 28).De klachten die worden ingediend hebben vrijwel uitsluitend betrekking
op de civiele zaken. In verreweg de meeste gevallen wordt geklaagd over het
als onzorgvuldig ervaren onderzoek en/of de rapportage. Daarnaast wordt ondermeer
geklaagd over onheuse bejegening door raadsmedewerkers, het verstrekken van
onvoldoende informatie en een onjuiste gang van zaken bij inzage.Zoals ook is aangegeven in de brief inzake de evaluatie van de Raad voor
de Kinderbescherming, is er voor gekozen om de beklagregeling van de Raad
voor de Kinderbescherming mee te nemen in de evaluatie van de klachtregeling
van de Wet op de Jeugdhulpverlening teneinde te bezien of gekomen moet worden
tot harmonisatie van regelingen. 31Is het juist dat de tuchtcolleges van het NIP en NVO de rapporten
van de externe gedragsdeskundigen (PPPAR/ABJ) niet inhoudelijk willen toetsen?
Zo ja, is daarmee sprake van een lacune in het klachtrecht en de Richtlijnen
van maart 1995, waarmee dus tevens geen recht wordt gedaan aan de positie
van ouders en kinderen? (blz. 10).De rapporten van de externe gedragsdeskundigen worden door de tuchtcolleges
van het NIP en NVO marginaal getoetst. Door de colleges wordt bezien of de
procedure zoals deze is opgenomen in de beroepscode, bij de totstandkoming
van de rapportages in acht is genomen. Door deze wijze van toetsing bestaat
er naar mijn oordeel geen lacune in het klachtrecht en de Richtlijnen voor
het (laten) verrichten van extern onderzoek van maart 1996. Naast de mogelijkheid
voor de cliënt een klacht in te dienen bij de colleges van de beroepsverenigingen
bestaat voor hem tevens de mogelijkheid een klacht in te dienen bij de externe
deskundige(nbureaus). Ingevolge paragraaf 5 van hoofdstuk IV van de richtlijnen
moet een extern deskundig(nbureau) over een klachtregeling beschikken, die
met voldoende (rechts)waarborgen moet zijn omkleed. De criteria waaraan deze
regeling moet voldoen, staan in de richtlijnen genoemd. Daarbij moet worden
opgemerkt, dat indien een extern deskundige werkzaam is bij een voorziening
van jeugdhulpverlening in de zin van de Wet op de jeugdhulpverlening
het in de artikelen 46 tot en met 52 van deze wet opgenomen klachtrecht van
toepassing is.Voor de goede orde merk ik tevens op, dat in de evaluatie van de Richtlijnen
voor het (laten) verrichten van extern onderzoek, zal worden bezien of de
richtlijnen worden nageleefd en in welke gevallen en om welke reden ervan
wordt afgeweken. 32Is het juist dat voor wat betreft de werkwijze en de klachten tegen
de raad een duidelijk onderscheid te maken is tussen de directie Zuid, Zuid-West
en Noord, waar de klachten correct worden afgehandeld en de werkwijze van
de directie Noord-West en Oost waar dit niet gebeurt? Zo ja, welke stappen
worden ondernomen om dergelijke verschillen tot een minimum te beperken? (blz.
10).Voorzover er sprake is van enig verschil, valt dit binnen de ruimte die
geboden wordt door de beklagregeling Raad voor de Kinderbescherming. Op grond
van uitspraken van de klachtencommissies zijn er geen aanwijzingen dat door
de directies Noord-West en Oost klachten op incorrecte wijze worden afgehandeld. 33Is het toelaatbaar/wenselijk dat gesprekken met raadsmedewerkers
op audiotape worden opgenomen? (blz. 10).Gesprekken tussen raadsmedewerkers en cliënten worden gekenmerkt
door het vertrouwelijke karakter daarvan. Bij het vertrouwelijke karakter
past niet de wens van één van beide partijen om het gesprek
op te nemen in beeld of geluid. Voorts moet worden opgemerkt dat de Raad voor
de Kinderbescherming geen rechercherende instantie is (zie ook het antwoord
op vraag 34). 34In hoeverre ligt het in de rede de Raad voor de Kinderbescherming
te verplichten in alle zaken feiten op juistheid te (laten) toetsen? (blz.
10).De rapportage van de raad dient een beschrijving te bevatten van feiten
en achtergronden, van visie en belevingen van alle betrokkenen, van de interactie
die heeft plaatsgevonden tussen de raadsmedewerkers en het cliëntsysteem
en van de eventuele noodzakelijk gebleken interventies met hun effecten op
het onderzoeksproces. Dit alles in het licht van de relevantie van deze gegevens
in verband met de aanleiding en het doel van het onderzoek. De onderzoeksvraag
wordt vooraf, met behulp van een interne gedragsdeskundige, geformuleerd.
Daarbij staan drie aandachtsvelden centraal: de staat en ontwikkeling van
het kind, de opvoedingsvaardigheden van de ouders/opvoeders en het ondersteunend
vermogen in de directe opvoedingsomgeving van het kind. Het gaat bij het onderzoek
en de rapportage door de raad derhalve om het verklaren en inzichtelijk maken
van de aangetroffen problematiek en niet slechts om waarheidsvinding op basis
van kale en toetsbare feiten.Het landelijk managementteam (LMT) van de raad heeft besloten om naar
aanleiding van kritische kanttekeningen bij de vraag of en zo ja hoe diepgaand
meldingen en/of mededelingen van betrokkenen op waarheid cq inhoudelijke juistheid
moeten worden gecheckt (als uitgangspunt geldt dat de raad geen rechercherende
instantie is) een commissie daarover advies aan het LMT te laten uitbrengen,
opdat tot finale uitspraken over het discussiepunt «waarheidsvinding»
kan worden gekomen. Het LMT heeft de commissie gevraagd bij zijn advies ook
het oordeel van buitenstaanders die kennis hebben van de problematiek en de
werkwijze van de raad te betrekken. Het advies wordt in het derde
kwartaal van 1998 verwacht. 35Krijgen de cliëntenorganisaties subsidie in het geval zij klachten
behandelen welke voortvloeien uit het optreden van de Raad voor de Kinderbescherming,
waarmee financiering door de provincies en/of het ministerie van VWS dus niet
aan de orde is? (blz. 11).Sinds 1995 heeft een groot aantal cliëntenorganisaties zich gebundeld
in het Platform van Samenwerkende Cliëntenorganisaties in Jeugdzorg en
Familierecht. Het Platform ontvangt nog tot de eeuwwisseling een opbouwsubsidie
ter versterking van de verdere opbouw en positionering. Subsidie ten behoeve
van het behandelen van individuele klachten in het kader van de klachtenregeling,
waarbij opgetreden wordt als vertrouwenspersoon van de klager, wordt niet
verstrekt, noch aan het Platform, noch aan afzonderlijke organisaties. 36Bij welke bureaus jeugdzorg is de raad rechtstreeks betrokken? Waar
liggen de belemmeringen om te komen tot één toegang tot de jeugdzorg
(overdracht intake)? (blz. 12 i.p.v. 11).Onlangs is door het SCO-Kohnstamm Instituut een onderzoek uitgevoerd naar
de betrokkenheid van de jeugdbescherming – waaronder de raad –
bij de bureaus jeugdzorg. Dit onderzoek geeft inzicht in de mate waarin en
de wijze waarop de raad in begin 1998 betrokken is bij deze bureaus. Het betreft
geaggregeerde gegevens over alle (operationele) bureaus jeugdzorg. Gegevens
per afzonderlijk bureau zijn mij niet bekend.De totstandkoming van de centrale toegang tot de jeugdzorg in de vorm
van de bureaus jeugdzorg is nog volop in ontwikkeling. De stand van zaken
met betrekking tot de bureaus jeugdzorg is sterk verschillend. In sommige
regio's is de centrale toegang in de vorm van het bureau jeugdzorg (gedeeltelijk)
gerealiseerd; in andere regio's is het alleen nog maar een papieren constructie.
Nergens is al een bureau dat wat betreft de realisering van de verschillende
functies (aanmeldingen, diagnose, indicatie, toewijzing, enz.) aan de systeemeisen –
zoals verwoord door de projectgroep «Toegang tot de Jeugdzorg» –
voldoet. Per 1 januari 1998 zou in ieder geval de centrale toegang geregeld
dienen te zijn. Hieraan voldoet iets minder dan de helft van de geplande vestigingen
van de bureaus jeugdzorg. In acht provincies is in totaal op 33 plaatsen/regio's
de toegang tot de jeugdzorg gerealiseerd, op 36 plaatsen/regio's zijn de plannen
voor de centrale jeugdzorg nog in ontwikkeling.De jeugdbescherming is in bijna alle regio's betrokken bij de toegang
van de zorg, evenals de RIAGG's; de jeugdhulpverlening maakt overal deel uit
van het bureau jeugdzorg.De Raad voor de Kinderbescherming is in de meeste bureaus jeugdzorg (67%)
betrokken bij de centrale aanmelding. Dit betekent dat de Raad voor de Kinderbescherming
(op consultatieve basis) deel neemt aan het intakeoverleg van het bureau jeugdzorg
(95%). In de instellingen waar de raad betrokken is bij de aanmelding levert
de raad een bijdrage aan de intaketaak, wat betreft screening en aanmelding
(64%). In één instelling heeft de raad een eigen ingang binnen
het bureau jeugdzorg.Ondanks het feit dat er bij 22 bureaus jeugdzorg sprake is van deelname
van de raad aan de intakeprocedure, zijn er in maar drie regio's (Amsterdam,
Zeeland en Noord Brabant ZO) afspraken gemaakt over de mogelijke
overgang van de vrijwillige hulp naar de maatregelhulp. Negen bureaus jeugdzorg
informeren hun cliënten schriftelijk over de betrokkenheid van de raad
en drie bureaus alleen mondeling. De overige tien bureaus geven aan te wachten
met deze informatie tot er sprake is van de noodzaak van maatregelhulp.Bij 22 bureaus jeugdzorg is sprake van een multidisciplinair diagnostiek
team. De raad neemt bij 27% deel in dit team.In 31 bureaus jeugdzorg is sprake van een centraal indicatieteam voor
de zgn. niet-vrij toegankelijke zorg. De raad is bij iets meer dan de helft
(52%) betrokken.De Raad voor de Kinderbescherming participeert in geen van de zorgtoewijzingsorganen.
Uitzonderingen zijn Zeeland en Utrecht waar zowel de indicatie als de zorgtoewijzing
door een dezelfde commissie vervuld wordt, hieraan neemt de raad wel deel.De jeugdbescherming brengt niet alleen haar deskundigheid in, maar ook
formatieplaatsen. De Raad voor de Kinderbescherming levert bij 55% van de
33 bureaus formatie (meestal 0,2 fte).In een brief aan de voorzitter van de Tweede Kamer d.d. 14 april 1998
(Kamerstuk 25 619, nr. 14) hebben de staatssecretarissen van VWS en Justitie
een drietal algemene knelpunten benoemd m.b.t. de verdere invoering van de
bureaus jeugdzorg. Deze betreffen de sturing op meer harmonisatie en standaardisatie,
de wettelijke verankering en de financiële randvoorwaarden.Specifiek voor de Raad voor de Kinderbescherming is een bijkomend punt
dat nog helder moet worden wat een goed functionerend bureau jeugdzorg betekent
voor de taken en de personele bezetting die structureel en zelfstandig aan
de raad dienen te blijven. 37Kan een overzicht gegeven worden van het aantal allochtone medewerkers
van de raad op de diverse te onderscheiden functies en de toename sinds 1995?
Hoe verhoudt zich dit aantal tot het totale personeelsbestand? (blz. 11).Er is geen overzicht beschikbaar van het aantal allochtone medewerkers
op de diverse onderscheiden functies, maar wel onderverdeeld naar schaalniveau,
en wel over de schalen 1 t/m 4, de schalen 5 t/m 9 en de schalen 10 en hoger.
Geconcludeerd kan worden dat te rekenen vanaf 1 januari 1996 het percentage
allochtone medewerkers op het totaal aantal medewerkers van de raad is toegenomen
van 3,3%, via 4,46% per 1 januari 1997, naar 6,32% per 1 januari 1998. Onderscheiden
naar schaalniveau is het percentage allochtone medewerkers afgezet tegen het
totaal in de schalen 1 t/m 4 sinds 1 januari 1996 gestegen van 3,46%, via
7,52% naar 8,88%. In de schalen 5 t/m 9 is het percentage sinds 1 januari
1996 gestegen van 3,9%, via 5,11% naar 7,17%. In de schalen 10 en hoger was
het percentage allochtone medewerkers per 1 januari 1996 0,97%, per 1 januari
1997 0,44% en per 1 januari 1998 2,33%. Overzicht deelname allochtone medewerkers in het personeelsbestand
van de raad in aantallen Peildatumtotaal
aantal medewerkerstotaal aantal allochtone medewerkerspercentage
deelname per 1/1/1996 1117373,3 per 1/1/19971255564,46 per 1/1/1998 1392886,32Overzicht deelname allochtone medewerkers in het personeelsbestand
raad in aantallen en verdeeld in schaalniveaus per 1/1/1996totaal aantal medewerkerstotaal aantal allochtone medewerkerspercentage
deelname Schaalniveau S1/4 86 33,46 Schaalniveau
S5/9 820323,9 Schaalniveau S10+ 211 20,97Overzicht deelname allochtone medewerkers in het personeelsbestand
raad in aantallen en verdeeld in schaalniveaus per 1/1/1997totaal aantal medewerkerstotaal aantal allochtone medewerkerspercentage
deelname Schaalniveau S1/4 93 77,52 Schaalniveau
S5/9 938485,11 Schaalniveau S10+ 224 10,44Overzicht deelname allochtone medewerkers in het personeelsbestand
raad in aantallen en verdeeld in schaalniveaus per 1/1/1998totaal aantal medewerkerstotaal aantal allochtone medewerkerspercentage
deelname Schaalniveau S1/4   90 88,88 Schaalniveau
S5/9 1045757,17 Schaalniveau S10+  25762,3338Wanneer wordt het regeringsstandpunt over de Adviesen Meldpunten
Kindermishandeling naar de Kamer gezonden? (blz. 12).Bij brief van 29 mei 1998 is het standpunt van de Staatssecretaris van
VWS en de Staatssecretaris van Justitie op het eindrapport van de Werkgroep
Meldpunt Kindermishandeling dat uitgebracht werd in oktober 1997 aan de Tweede
Kamer der Staten-Generaal aangeboden (Kamerstuk 25 619, nr. 15). 39Wat gaat er gebeuren om de belemmeringen die ontstaan door verdergaande
decentralisatie van de toegang op te heffen? (blz. 12).De bureaus jeugdzorg funktioneren in het algemeen op het niveau van regio's
die overeenkomen met de schaal van de samenwerkingsverbanden Jeugdhulpverlening
en conform de Wet op de Jeugdhulpverlening. De bureaus funktioneren onder
regie van de provincies/grootstedelijke regio's. Verdergaande decentralisatie
is niet voorgenomen. 40Wat verstaat de raad onder actief participeren in de verdere vormgeving
van de bureaus jeugdzorg? (blz. 12). Naast hetgeen daarover in mijn brief van 19 maart 1998 (Kamerstuk 25 952,
nr. 1) onder punt 5a reeds staat vermeld, gaat het de raad er vooral om een
bijdrage te leveren waarmee op een – ook uit kinderbeschermingsoogpunt –
verantwoorde en deskundige wijze de (toegang tot de) jeugdzorg gestalte krijgt.
Vanuit de verantwoordelijkheid van de raad voor het juist en tijdig inzetten
van de kinderbeschermingsmogelijkheden daarbij, acht de raad het belangrijk
samen met de andere partners de ontwikkelingen te monitoren en te evalueren. 41Wanneer zal voorlichting over de kerntaken van de Raad worden gegeven
aan beroepsgroepen, zoals huisartsen en onderwijzers? (blz. 13).In 1998 zal zijn gerealiseerd dat in iedere vestiging van de Raad voor
de Kinderbescherming menskracht beschikbaar is ten behoeve van voorlichting
en advies aan bedoelde beroepsgroepen. 42Waarom is er geen Postbus 51-informatie over het hoe en waarom van
de raad? (blz. 14).Diverse brochures, waaronder de brochure van januari 1998 «Ieder
kind heeft recht op bescherming» en de brochure van juni 1998 «Waarom
kinderbescherming» (uitgaven van de Raad voor de Kinderbescherming)
zijn (ook) gratis verkrijgbaar via Postbus 51 Infolijn (tel. 0800 –
8051). 43Wanneer is de volgende evaluatie gepland? (blz. 15).Via de cyclus van zelfevaluaties, externe audits en verbeterplannen volgens
het INK-model zal periodiek – via de P&C-cyclus – informatie
beschikbaar komen. De ontwikkelingen bij de raad kunnen op die manier door
het ministerie worden gevolgd en beoordeeld, reden waarom ik een aparte evaluatie
niet aangewezen acht. XNoot1Samenstelling: Leden: Vacature (VVD), Van de Camp (CDA), Biesheuvel (CDA),
Swildens-Rozendaal (PvdA), fungerend voorzitter, Scheltema-de Nie (D66), Kalsbeek-Jasperse
(PvdA), Middel (PvdA), Rabbae (GL), Vacature (VVD), Kamp (VVD), Dittrich (D66),
Rouvoet (RPF), Van Oven (PvdA), Van den Doel (VVD), Wagenaar (PvdA), Van Wijmen
(CDA), De Wit (SP), Duijkers (PvdA), De Milliano (CDA), Niederer (VVD), Nicolaï
(VVD), Arib (PvdA), Halsema (GL), Van der Staaij (SGP), Wijn (CDA).Plv. leden: Voûte-Droste (VVD), Balkenende (CDA), Verhagen (CDA),
Van Zuijlen (PvdA), Bakker (D66), Van Heemst (PvdA), Noorman-den Uyl (PvdA),
Karimi (GL), B. M. de Vries (VVD), Rijpstra (VVD), Vacature (D66), Schutte
(GPV), Rehwinkel (PvdA), Van Blerck-Woerdman (VVD), Zijlstra (PvdA), Rietkerk
(CDA), Marijnissen (SP), Duivesteijn (PvdA), Buijs (CDA), Weekers (VVD), Passtoors
(VVD), Barth (PvdA), Oedayraj Singh Varma (GL), Hoekema (D66), Van der Hoeven
(CDA). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-25952-2.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl