Belastingplan 2008; Nota naar aanleiding van het verslag
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2019-09-26 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 20072008-31205, nr. C

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum indiening

18-12-2007

Eerste Kamer der Staten-Generaal

2007-2008

31205 nr. C

14-12-2007

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamInleidingBELASTINGPLAN 2008Een innovatieve, concurrerende en ondernemende economie
(Pijler II Coalitieakkoord)Verschuiving BPM naar MRBEen duurzame leefomgeving (Pijler III Coalitieakkoord)VliegbelastingMilieudifferentiatie schoon en zuinigBelastingheffing op auto’s in andere EU-landenFijnstofdifferentiatieBijtelling auto van de zaakVerpakkingenbelastingSociale samenhang (Pijler IV Coalitieakkoord)Buitengewone uitgavenregelingAanpassing eigenwoningforfaitAftopping pensioenopbouwInvoering integrale vennootschapsbelastingplicht woningcorporatiesOverzicht: grondslag integrale Vpb-heffing woningcorporaties
(2008, bedragen in € mln) Toepassing kansspelbelasting gokautomatenOVERIGE FISCALE MAATREGELEN 2008Bevordering ondernemerschapHerinvesteringsreserveS&O in octrooiboxInvoering aanwijzingsbevoegdheid buitenlandse algemeen
nut beogende instellingenRenteaftrekbeperkingDividendbelastingBestrijding constructies onroerende zaaklichamenUitbreiding vrijstelling overdrachtsbelasting natuurAanpassing vrijstelling omzetbelasting medische dienstenDoelmatigheidsheidsbepalingWet op de internationale bijstandsverlening bij de heffing
van belastingenBrievenANDERE ONDERWERPENWerken aan winstSuccessierechtUitvoering ZorgverzekeringswetGebruik heffingskortingenFeitelijke informatie gebruik fiscale postenTabel 1. Decielverdeling1 naar personen
2005 Tabel 2. Cijfers fiscale behandeling eigen woning (€ mld) Tabel 3. Tariefstructuur variant SP Tabel 4. Effecten variant afschaffen hypotheekrenteaftrek,
eigenwoningforfait en tariefsverlaging naar deciel (in € mln) BelastingkostenOndertekeningBIJLAGE 1Aankoopbelasting personenauto’s in de EUBIJLAGE 2Houderschapsbelasting personenauto’s in de EU
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 31205Toon alle publicaties in het hoofddossier
Kamerdossier 31206Toon alle publicaties in dit dossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 734 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
31 205Wijzigingen van enkele belastingwetten (Belastingplan 2008)31 206Wijzigingen van enkele belastingwetten en enige andere wetten (Overige
fiscale maatregelen 2008)CNOTA NAAR AANLEIDING VAN HET VERSLAGOntvangen 14 december 2007InleidingHet kabinet heeft met belangstelling kennisgenomen van de vragen van de
fracties van het CDA, de VVD, de PvdA, de SP, de ChristenUnie en de SGP. Bij
de beantwoording van de vragen is zo veel mogelijk de volgorde van het wetsvoorstel
aangehouden.De leden van de fractie van de SP vragen in relatie tot de nieuwe belastingen
of de betreffende belastingplichtigen zijn gehoord.Bij de voorbereiding van de verpakkingenbelasting is nauw overleg gevoerd
met VNO-NCW en MKB-Nederland in combinatie met de verschillende branches waarvan
bekend of aannemelijk was dat zij belastingplichtig zouden worden. In het
kader van de voorbereiding van de vliegbelasting is overleg gevoerd met de
Nederlandse luchthavens, de luchtvaartmaatschappijen en de reisbranche.Deze overleggen zijn op verschillende niveaus gevoerd, voornamelijk op
ambtelijk niveau, maar ook op politiek niveau. Daarbij is (uiteraard) niet
zozeer de introductie van de belasting als zodanig onderwerp van gesprek geweest.
De introductie van deze belastingen was per slot van rekening vastgelegd in
het Coalitieakkoord. De nadruk van het overleg lag op de vormgeving van de
belasting met als voornaamste uitgangspunt dat de administratieve lastendruk
tot het minimum zou moeten worden beperkt, bijvoorbeeld door aan te sluiten
bij bestaande systemen, procedures en gegevensstromen binnen de desbetreffende
sectoren. Daarnaast is dankbaar gebruik gemaakt van de bij de branches voorhanden
statistische informatie om te komen tot de tarieven die leiden tot de voorziene
opbrengst. Naast de gesprekken met de betrokken partijen is ook overleg gevoerd
met of zijn onderzoeken verricht door onderzoeksbureaus om de economische
en milieueffecten van de verschillende belastingen vast te kunnen stellen.
Waar mogelijk zijn ook de branches daarbij betrokken.Ik heb deze «overlegstructuren» als zeer nuttig ervaren en
ik heb de indruk dat ook de branches deze gang van zaken als positief hebben
ervaren. Ook zijn er afspraken gemaakt over een evaluatie van de nieuwe belastingen.
In dat kader heb ik de bereidheid uitgesproken tot het eventueel aanpassen
van de (vormgeving van de) belastingen indien die evaluatie daartoe aanleiding
zou geven. De luchtvaart- en reisbranche is voorts intensief betrokken
bij het aan de Tweede Kamer toegezegde onderzoek naar een verdere differentiatie
in de vliegbelasting. Ten slotte zal er met name bij de nieuwe belastingen
(verpakkingen- en vliegbelasting) in de uitvoering de vinger aan de pols worden
gehouden en wordt in dat kader ook overleg gepleegd met het betrokken bedrijfsleven.De leden van de fractie van de SP vragen voorts welke maatregelen in hoofdzaak
zijn gericht op het tot stand brengen van gedragsverandering. Deze leden vragen
tevens welke maatregelen zijn ingegeven vanuit de gedachte «de vervuiler
betaalt» en in hoeverre deze gedachte wordt toegepast om gedragsverandering
bij de vervuilende producent te entameren, mede gelet op de volgens deze leden
waarschijnlijke situatie dat de nieuwe belastingen of belastingverhogingen
als kosten zullen worden doorberekend aan de consument. Tot slot vragen deze
leden of er belastingmaatregelen te bedenken zijn die producenten direct tot
ander gedrag aanzetten.Als maatregel die – naast budgettaire overwegingen – in hoofdzaak
is gericht op het bewerkstelligen van een gedragsverandering, kan worden genoemd
de verdergaande differentiatie van de autobelastingen. De aanpassing van de
bonus/malus systematiek in de belasting op personenauto’s en motorrijwielen
(BPM), de toeslag in de BPM op basis van de CO2-uitstoot, de differentiatie
in de BPM voor dieselauto’s op basis van de fijnstofuitstoot, de verlenging
van de korting op de BPM voor hybride auto’s en het nihiltarief voor
zogenoemde zero-emission auto’s, de halvering van het tarief van de
motorrijtuigenbelasting voor zeer zuinige auto’s en de verlaging van
de bijtelling voor de zeer zuinige auto van de zaak tot 14% van de
catalogusprijs zijn allemaal maatregelen die de consument ertoe moeten bewegen
om bij de aanschaf van een auto te kiezen voor een zuiniger of schoner type.
Daarnaast zullen de producenten/importeurs er voor moeten zorgdragen dat de
milieuvriendelijkere varianten ook daadwerkelijk voor de consument beschikbaar
komen.De verpakkingenbelasting en de vliegbelasting zijn mede ingegeven door
de gedachte «de vervuiler betaalt». Ik acht het namelijk van belang
dat de mate van milieuvervuiling meer tot uitdrukking komt in de marktprijzen,
een uitgangspunt dat ook in het Coalitieakkoord is opgenomen. De verpakkingenbelasting
zal naar verwachting nauwelijks bijdragen aan een gedragsverandering bij de
consument. Wel kan deze belasting, juist door de gekozen differentiatie van
de tarieven op basis van de milieukenmerken van de verpakkingsoort, er mogelijk
toe bijdragen dat de producenten kiezen voor milieuvriendelijker verpakkingsmateriaal.
De vliegbelasting kan ertoe leiden dat de consument kiest voor een alternatieve
wijze van vervoer. Onderzoek heeft uitgewezen dat de thans voorliggende variant
ertoe kan bijdragen dat de vervoersvolumes vanaf Nederlandse luchthavens minder
snel zullen groeien dan zonder belasting het geval zou zijn. Ik heb aan de
Tweede Kamer toegezegd dit voorjaar te komen met de resultaten van een nader
onderzoek naar de mogelijkheden van een verdere differentiatie naar milieukenmerken.
Zo’n differentiatie kan ertoe leiden dat luchtvaartmaatschappijen kiezen
voor de inzet van milieuvriendelijkere toestellen.Ook de verhogingen van de bestaande belastingen op milieuonvriendelijke
brandstoffen en energie zijn mede ingegeven vanuit de wens de vervuiler te
laten betalen voor zijn milieuonvriendelijk gedrag.Zoals hiervoor is aangegeven, zijn »belastingmaatregelen met het
oog op het milieu» soms gericht op de consument (differentiatie autobelastingen)
en soms op de producent (verpakkingenbelasting of gedifferentieerde vliegbelasting).
Het is dus niet zo dat belastingmaatregelen uitsluitend via de consument tot
het gewenste effect leiden. In sommige gevallen blijkt het mogelijk om al
dan niet direct de producent aan te spreken. In veel gevallen zou de inzet
van verbods- en/of gebodsmaatregelen effectiever kunnen zijn. Zo hebben de
eisen die aan brandstoffen worden gesteld (lood- en zwavelgehalte),
of de verplichte katalysator op personenauto’s en de euronormen voor
dieselauto’s en vrachtwagens, bijgedragen aan een schoner wagenpark.
Dergelijke maatregelen zijn in veel gevallen niet unilateraal vast te stellen
in de Europese Gemeenschap waar vrij verkeer van goederen een groot goed is.
In dat geval kan een fiscale stimuleringsmaatregel een goed alternatief vormen.
Uiteraard zal zo’n stimuleringsmaatregel moeten voldoen aan de vereisten
van het Europese recht.BELASTINGPLAN 2008Een innovatieve, concurrerende en ondernemende economie
(Pijler II Coalitieakkoord)Verschuiving BPM naar MRBDe leden van de fractie van de PvdA vragen een toelichting op het voorziene
tijdpad bij de verdere verschuiving van BPM naar motorrijtuigenbelasting (MRB)
met het oog op de overgang naar de kilometerbeprijzing vanaf 2011. Deze
leden kan ik antwoorden dat de MRB vanaf 2011 voor de deelnemende voertuigen
volledig zal worden omgezet in kilometerbeprijzing. Verder zal er een (gedeeltelijke)
afbouw van de BPM naar rato plaatsvinden. Dit is aangegeven in de brief van
de minister van Verkeer en Waterstaat over de kilometerbeprijzing die op 30 november
2007 naar de Tweede Kamer is gezonden. In de periode 2009 tot en met 2012
zal jaarlijks 5% van de BPM (dit komt neer op circa € 170
miljoen per jaar) worden verschoven naar de MRB. Deze verschuiving is beperkt
gehouden tot 5% (6,5% in 2008), in tegenstelling tot de door
het Platform Nouwen geadviseerde 12,5% per jaar, om grote schokeffecten
op de automarkt te voorkomen.Deze leden vragen daarnaast of de nu voorgestelde verscherpte milieudifferentiatie
in de BPM de komende jaren verder zal worden geïntensiveerd of dit met
het oog op de verschuiving naar kilometerbeprijzing niet verder nodig/wenselijk
wordt geoordeeld. Het antwoord hierop luidt dat gestreefd wordt naar verdere
intensivering van de milieudifferentiatie in de BPM. In de tweede tranche
vergroening zullen verschillende mogelijkheden voor verdere vergroening van
de BPM en de MRB worden verkend. Ik zal de Tweede Kamer daarover, mede ter
uitvoering van de motie Cramer c.s.1, voor 1 mei
2008 berichten. Bij het overwegen van deze mogelijkheden zal uiteraard rekening
worden gehouden met de ontwikkelingen in het kader van de kilometerbeprijzing.
Zoals aangegeven in eerdergenoemde brief van de minister van Verkeer en Waterstaat
zal de kilometerprijs zijn gebaseerd op de (milieu)voertuigkenmerken waarbij
zal worden aangesloten bij de differentiaties in de MRB en de BPM op het moment
van omzetting.De leden van de fractie van de VVD vragen naar de verhoging van de MRB
voor zover die personen raakt die al in het bezit zijn van een auto.Zoals hierboven toegelicht maakt een stapsgewijze verschuiving van de
BPM (tijdstipbelasting) naar MRB (tijdvakbelasting) het mogelijk om op een
soepele wijze, zonder grote schokeffecten op de automarkt, te komen tot die
gebruiksheffing.De gemiddelde Nederlander koopt eens in de zoveel tijd een nieuwe auto
waardoor het voordeel van de lagere BPM vanzelf een keer zal komen. Ik erken
dat de schuif van BPM naar MRB op microniveau niet altijd geheel neutraal
zal uitpakken. Dat is ook één van de redenen geweest om de jaarlijkse
verschuiving beperkt te houden tot 5% (6,5% in 2008) in tegenstelling
tot de door het Platform Nouwen geadviseerde 12,5% per jaar. Een duurzame leefomgeving (Pijler III Coalitieakkoord)De leden van de fractie van de PvdA vragen langs welke lijnen het kabinet
de vergroening van het belastingstelsel verder wil doorzetten en mogelijk
versnellen.In 2008 zal worden verkend op wat voor wijze het volgende belastingplan
wederom een substantieel groene kleur kan krijgen. Daarbij geldt als duidelijk
uitgangspunt dat een verdere vergroening lastenneutraal zal zijn. Dat wil
zeggen dat de lasten zullen worden verschoven maar niet verhoogd. De verkenning
zal zich onder andere richten op de maatregelen die zijn genoemd in het werkprogramma
Schoon en Zuinig1 maar zal ook aandacht besteden
aan andere maatregelen die zijn geopperd door de Tweede Kamer of de samenleving.
Voor 1 mei 2008 zal het parlement worden geïnformeerd.VliegbelastingDe leden van de fractie van de VVD merken op dat zij niet tegen het principe «de
vervuiler betaalt» zijn. Niettemin zijn zij tegen de introductie van
de vliegbelasting, omdat die niet zou leiden tot aantoonbaar minder aantasting
van het milieu. Zij zien buiten het budgettaire gevolg slechts gevolgen als
werkloosheid, ontwijkgedrag naar buitenlandse luchthavens en voorlopig uitstel
van investeringen door Ryanair, en vragen een reactie op deze visie.Het doet mij genoegen dat ook de leden van de fractie van de VVD het principe
van «de vervuiler betaalt» ondersteunen. Aan de hand van het effectenonderzoek
naar de gevolgen van de vliegbelasting is de verwachting, dat door deze belasting
de volumes in 2011 gemiddeld zo’n 8 tot 10% lager zullen liggen
dan het geval zou zijn zonder deze belasting. Voor de regionale luchthavens
is dit percentage zo’n 11 tot 13%. Het gaat hierbij naar verwachting
niet om krimp in aantallen passagiers en werkgelegenheid, maar om een vertraging
van de groei met enkele jaren. De verwachte vertraging in de groei vertaalt
zich ook in 3 tot 9% lagere emissies tijdens start en landing en in
een 1,5 megaton lagere wereldwijde CO2-uitstoot. Hierbij is rekening
gehouden met een gedeeltelijke uitwijk naar het buitenland. Voor verdere details
verwijs ik naar het rapport «Effecten van verschillende heffingsvarianten
op de Nederlandse luchtvaart» van Significance van 15 augustus
2007.2De leden van de fractie van de VVD vragen naar een reactie op een brief
van de BARIN van 9 november 2007. In die brief worden twee zaken aangesneden.
In de eerste plaats de vermeende strijdigheid van de vliegbelasting met artikel
15 van het Verdrag van Chicago. Zoals eerder is gewisseld, is van een dergelijke
strijdigheid naar mijn oordeel geen sprake. De brief van de BARIN biedt naar
mijn mening geen nieuwe inzichten op dit punt.Overigens heeft de Europese Commissie op vragen van het Europese Parlementslid
mevrouw Hennis-Plasschaert over de vliegbelasting3
op 7 november 2007 het volgende geantwoord: «Het geachte Parlementslid
werpt de vraag op of de Nederlandse heffing niet strijdig is met artikel 15
van het Verdrag van Chicago inzake de internationale burgerluchtvaart of met
Verordening (EG) nr. 549/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 10 maart
2004 tot vaststelling van het kader voor de totstandbrenging van het gemeenschappelijk
Europese luchtruim en Verordening (EG) nr. 550/2004 van het Europees Parlement
en de Raad van 10 maart 2004 betreffende de verlening van luchtvaartnavigatiediensten
in het gemeenschappelijk Europees luchtruim.4
Deze teksten hebben respectievelijk betrekking op luchthavengelden en luchtvaartnavigatiediensten,
niet op vliegbelastingen.»In de tweede plaats wordt in de brief van de BARIN aandacht gevraagd voor het feit dat als de vliegbelasting per 1 juli 2008 in werking
treedt er ook heffing zal plaatsvinden ter zake van het vertrek van een passagier
die al ruim voor de inwerkingtreding van de wet een vlucht heeft geboekt.
Deze heffing, waarvoor ten tijde van de verkoop van het ticket nog geen aanleiding
bestond om deze in rekening te brengen, zal door de luchtvaartmaatschappij
gedragen moeten worden voor zover er geen verhaalsmogelijkheden op de passagier
zijn. Hiervoor is ook in de Tweede Kamer aandacht gevraagd. Er is een amendement
ingediend door het lid Remkes (VVD), dat ertoe strekte om de heffing niet
te laten gelden als het ticket gekocht was vóór of op 31 december
2007.1 Dit amendement is door de Tweede Kamer
verworpen. In het overleg dat mijn ambtenaren met de luchtvaartbranche op
23 november 2007 hebben gehad, is dit onderwerp eveneens aan de orde
geweest. Door mijn ambtenaren is toen aangegeven dat als de branche hier toch
nog onoverkomelijke problemen mee heeft, het goed zou zijn als de branche
de omvang van het probleem in kaart zou brengen (zodat duidelijk wordt om
hoeveel tickets c.q. onverhaalbare vliegbelasting het daadwerkelijk gaat)
en ook zou aangeven welke oplossing hiervoor mogelijk is zonder dat dit leidt
tot onevenredig grote administratieve lasten. Van de zijde van de luchtvaartbranche
heb ik tot nu toe daarover geen informatie ontvangen.Ik heb er met genoegen van kennisgenomen dat de invoering van een vliegbelasting
op de instemming kan rekenen van de leden van de fractie van de PvdA. Hun
vraag of de regering voornemens is met voorstellen te komen tot een verdere
milieudifferentiatie in deze belasting en met voorstellen om ook kleine vliegtuigen
op enigerlei wijze te belasten, kan ik in positieve zin beantwoorden. Op dit
moment wordt er in samenspraak met de luchtvaartbranche onderzoek gedaan naar
de mogelijkheden van een milieudifferentiatie van de vliegbelasting. Dit om,
conform de motie Tang c.s., vóór 1 mei 2008 te komen tot
een analyse van de mogelijkheden om de vliegbelasting te relateren aan de
af te leggen afstand en het gebruikte vliegtuigtype. Ook heb ik toegezegd
eveneens vóór 1 mei 2008 te komen met een analyse van de
mogelijkheden om kleinere vliegtuigen in enige vorm van heffing te betrekken.Milieudifferentiatie schoon en zuinigBelastingheffing op auto’s in andere EU-landenDe leden van de fractie van de VVD hebben gevraagd om aan te geven hoe
andere EU-landen omgaan met de belastingheffing op auto’s. De ACEA,
koepelorganisatie van Europese autoproducenten, publiceert jaarlijks de «Tax
guide Motor vehicle taxation in Europe». De laatste uitgave van deze
gids is die van 2007.Deze «tax guide» bevat onder andere een overzicht van de registratiebelasting
en de houderschapsbelasting op auto’s in de verschillende EU-landen
(zie bijlagen 1 en 2). Nederland heft registratiebelasting (BPM) op basis
van de prijs en CO2-uitstoot. Andere in de EU gehanteerde grondslagen
zijn cilinderinhoud (cc), brandstofverbruik en leeftijd. De tabel geeft tevens
de totale druk van BTW en registratiebelasting weer voor een voorbeeldauto
met een cilinderinhoud van 2000 cc. Hierbij moet aangetekend worden dat de
grondslagen en tariefstructuur per land dusdanig uiteenlopen dat eigenlijk
geen betrouwbare vergelijking kan worden gemaakt op basis van één
voorbeeldauto.Bijlage 2 geeft een overzicht van de houderschapsbelasting in de verschillende
EU-landen. EU-landen die evenals Nederland de houderschapsbelasting (deels)
baseren op het gewicht van de auto zijn Denemarken, Letland, Finland, Hongarije
en Zweden. Andere grondslagen zijn cilinderinhoud (cc), brandstofverbruik,
vermogen (PK) en CO2-uitstoot. FijnstofdifferentiatieDe leden van de fractie van het CDA vragen een reactie op de brief van
3 december 2007 van BOVAG-RAI inzake de autobelastingen en de differentiatie
van BPM naar fijn stof. De door de branche in deze brief aangevoerde bezwaren
zijn niet nieuw. In het overleg met deze organisaties en tijdens de behandeling
van dit wetsvoorstel in de Tweede Kamer zijn deze bezwaren ook aan de orde
gekomen. De voorstellen voor milieudifferentiatie BPM zijn er mede op gericht
de aanschaf van vervuilende en onzuinige auto’s zwaarder te belasten
en tegelijkertijd de aanschaf van schone en zuinige auto’s te stimuleren.
De invloed die deze differentiatie heeft op de te betalen BPM is een financiële
prikkel voor consumenten om bij aanschaf meer dan tot nu toe te kiezen voor
schoon en zuinig. De twee nieuwe regelingen in de BPM, namelijk een CO2-toeslag voor zeer onzuinige nieuwe personenauto’s en een fijnstofdifferentiatie
voor nieuwe dieselpersonenauto’s, leiden ertoe dat de BPM voortaan voor
een deel wordt gebaseerd op de emissie van CO2 respectievelijk
fijn stof. Dit is, anders dan in de brief wordt gesteld, op grond van het
Europees recht toegestaan.Met de fijnstofdifferentiatie wordt invulling gegeven aan het begrip schoon.
Nederland heeft met name in de stedelijke gebieden een groot fijnstofprobleem
dat zo snel mogelijk moet worden aangepakt. Om dit te bereiken wordt voorgesteld
om mensen door middel van een BPM-differentiatie te prikkelen om bij de aankoop
van een nieuwe dieselauto te kiezen voor een model met een lage fijnstofuitstoot.
Aangezien de nu aangeschafte nieuwe dieselauto’s nog heel wat jaren
rondrijden is het van belang om de differentiatie zo snel mogelijk te laten
ingaan. Bij nota van wijziging is de inwerkingtreding van de fijnstofdifferentiatie
niettemin uitgesteld tot 1 april 2008 om de autobranche meer gelegenheid
te geven bestaande voorraden te verkopen. Auto’s die vóór
1 april 2008 op kenteken zijn gezet, kunnen wat de fijnstofdifferentiatie
betreft nog twee maanden volgens het BPM-tarief op het moment van kentekenen
worden verkocht (overgangsbepaling). De fijnstofdifferentiatie houdt in dat
voor een dieselauto met een uitstoot van 0 mg per kilometer een korting geldt
van € 900 en voor elke mg meer aan fijnstofuitstoot de korting met € 200
afneemt. Zoals in de brief van BOVAG-RAI is vermeld, heeft de branche zelf
een voorstel gedaan voor een sloopregeling voor oude diesels in combinatie
met een maximale inspanning om sneller tot meer roetfilters onder dieselauto’s
te komen. De branche kon dit voorstel echter onvoldoende hard maken in termen
van resultaatsverplichtingen waardoor het zeer de vraag zou zijn of het met
deze maatregel beoogde milieueffect zou worden gehaald. Dit voorstel is dus –
anders dan in de brief wordt gesteld – niet om financiële redenen
afgewezen. Overigens wil ik benadrukken dat de fijnstofdifferentiatie niet
in de weg hoeft te staan aan een sloopregeling voor oude auto’s. Het
is heel goed mogelijk om beide wegen te bewandelen.Bijtelling auto van de zaakDe leden van de fractie van de PvdA vragen of de regering in 2008 zal
komen met voorstellen voor een andere invulling van de categorie «lage
bijtelling (14%)» voor de zuinigste auto’s van de zaak.Het kabinet zal de mogelijkheden voor een verdere differentiatie in de
bijtelling auto van de zaak onderzoeken en de kamer hierover voor 1 mei
2008 berichten. Voor een verdere differentiatie van de bijtelling naar CO2-uitstoot zijn verschillende manieren denkbaar. Er zou bijvoorbeeld
gekozen kunnen worden voor een geleidelijke differentiatie waarbij het bijtellingspercentage
hoger wordt naarmate de zuinigheid afneemt. Een andere optie zou kunnen zijn
een beperkt aantal categorieën van zuinigheid te introduceren waarbij
het bijtellingspercentage hoger is naarmate de auto in een onzuinigere categorie
valt. De leden van de fractie van de VVD vragen of bij het verlaagde bijtellingspercentage
sprake is van een onweerlegbaar forfait en waarom het algemene bijtellingspercentage
als een minimum geldt en het op basis van door de inspecteur aan te dragen
bewijsmiddelen feitelijk hoger kan uitvallen. Voorts vragen de leden van de
fractie van de VVD in het licht van de gronden van het vorige kabinet om het
bijtellingspercentage te verlagen, naar de motivatie om het bijtellingspercentage
weer te verhogen.Het verlaagde percentage voor de bijtelling voor auto’s met een
geringe CO2-uitstoot is onweerlegbaar, omdat anders het doel van
de lagere bijtelling niet voldoende zou worden gerealiseerd. Dat het algemene
percentage een minimumpercentage is, is vooral van belang voor auto’s
ouder dan vijftien jaar. Voor auto’s ouder dan vijftien jaar is de grondslag
voor de bijtelling de waarde in het economische verkeer. Bij een oude auto
met een waarde in het economische verkeer van € 1 000 zou de
bijtelling op basis van 25% slechts € 21 per maand zijn.
Het werkelijke privévoordeel is meestal veel hoger. Ook voor minder
oude auto’s heeft het betekenis dat voor de bijtelling een minimumpercentage
geldt, namelijk bij een uitzonderlijk hoog privégebruik.Met ingang van 1 januari 2004 is ter vermindering van administratieve
lasten het gestaffelde tarief van de bijtelling, met een maximumtarief van
25% bij een privégebruik van meer dan 8 000 kilometer,
omgezet in een uniform tarief van 22%. Hierdoor hoefde minder vaak
een rittenregistratie bijgehouden te worden. Met de thans voorgestelde maatregel
wordt teruggekeerd naar het voorheen geldende maximum. Een verhoging van het
bijtellingspercentage is ook aan de orde omdat andere maatregelen in het onderhavige
wetsvoorstel de gebruikskosten voor particulier autogebruik hoger maken en
de catalogusprijs (als grondslag voor de bijtelling) juist lager kan worden
in verband met de verschuiving van BPM naar MRB.VerpakkingenbelastingDe leden van de fractie van het CDA vragen om een reactie op de brief
van 7 december 2007 van de Stichting Kringloop Hout over de behandeling
van houten verpakkingen in de verpakkingenbelasting. Ook de leden van de fractie
van de VVD vragen een reactie op deze brief en een vergelijkbare brief van
het Platform Hout in Nederland van 10 december 2007. De leden van de
fractie van de PvdA vragen nog eens aan te geven hoe de heffing op recyclebare
houten pallets nu precies is ingericht en of deze pallets, die in het algemeen
toch als milieuvriendelijk worden gezien, door de heffing per gewicht niet
onevenredig zwaar worden belast.In de verpakkingenbelasting wordt voor de toepassing van het tarief een
onderscheid gemaakt tussen acht soorten verpakkingsmateriaal. Hout is een
van die materialen. De hoogte van de tarieven is voornamelijk gebaseerd op
de milieudruk van de verschillende materialen. Er hebben echter ook andere
overwegingen een rol gespeeld, zoals de voorkoming van misbruik en het uitgangspunt
dat elk materiaal betaalt. Om die reden is ervoor gekozen om ook houten verpakkingen
in de heffing te betrekken. Daarbij speelde verder mee dat CE Delft in zijn
berekeningen van de milieudruk er bij houten verpakkingen van uit is gegaan
dat er altijd sprake is van herplant voor het hout dat gebruikt wordt in verpakkingen.1 Aan dit uitgangspunt kan worden getwijfeld. Hout heeft
in het voorstel voor de verpakkingenbelasting veruit het laagste tarief. Bovendien
worden veel houten verpakkingen meermalig gebruikt waardoor de uiteindelijke
belastingdruk nog lager komt te liggen.Een voorbeeld hiervan zijn de houten pallets waar de leden van de fractie
van de PvdA aandacht voor vragen. Indien een houten pallet met producten voor
het eerst (door een producent) in Nederland aan een ander ter beschikking
wordt gesteld, wordt verpakkingenbelasting geheven over die pallet
(mits de jaargrens van 15 000 kilo wordt overschreden). Gaat het om een
eenmalig te gebruiken pallet, dan blijft het – uiteraard – bij
die heffing. Maar ook bij een meerdere keren te gebruiken pallet blijft het
bij die heffing. Heffing vindt namelijk alleen plaats bij de eerste terbeschikkingstelling;
het later opnieuw gebruiken van die pallet leidt dan niet wéér
tot heffing. Meermalig te gebruiken pallets zijn over het algemeen zwaarder
dan eenmalig te gebruiken pallets en worden – door de heffing per gewicht –
dus ook zwaarder belast. Van een dientengevolge onevenredig zware heffing
is naar mijn mening echter geen sprake. Per saldo immers pakt meermalig gebruik
van dezelfde pallet (één keer heffen) gunstiger uit dan steeds
weer eenmalig gebruik van nieuwe pallets (steeds opnieuw heffen).De leden van de fractie van de VVD vragen een onderbouwing van de administratieve
lasten van de verpakkingenbelasting. Zij merken op dat wellicht een veelvoud
van de ondernemers die werkelijk de verpakkingenbelasting moeten gaan betalen,
bij moet gaan houden of wel in aanmerking wordt gekomen voor het betalen van
die belasting en vragen zich daarom af of de administratieve lasten die dat
meebrengt, zijn meegenomen in de berekening. Ook vragen zij of er in de praktijk
programma’s beschikbaar komen waarmee de administratieve lasten van
de verpakkingenbelasting voor de ondernemers beperkt kunnen worden en hoe
de fiscus, mede in het licht van de administratieve lasten, een juiste naleving
van de verpakkingenbelasting gaat controleren.De structurele verzwaring administratieve lasten voor het bedrijfsleven
die samenhangt met de verpakkingenbelasting, is geraamd op € 0,85
miljoen. Daarbij is uitgegaan van het gebruik van het al bestaande online
aangiftesysteem en de vergelijkbare ervaringen met de elektronische BTW-aangifte
voor degenen die de belasting gaan betalen. Verder is ook rekening gehouden
met (beperkte) structurele lasten voor ondernemers die de belasting niet gaan
betalen maar wel moeten beoordelen of zij in aanmerking komen voor het betalen
van verpakkingenbelasting. Deze groep is geraamd op 25% van het aantal
ondernemingen dat de belasting moet gaan betalen. Omdat bij deze groep alleen
hoeft te worden aangetoond dat een onderneming onder de drempel blijft, hoeft
de administratie van deze ondernemingen minder gedetailleerd te zijn dan de
administratie van ondernemingen die boven de drempel komen (immers, alleen
de totale hoeveelheid verpakkingsmateriaal is van belang en bijvoorbeeld niet
de verdeling naar soorten materiaal). Om die reden zijn de administratieve
lasten voor ondernemingen die in de buurt komen van de drempel geringer dan
de administratieve lasten van ondernemingen die boven de drempel uitkomen.
Bovendien zal de Belastingdienst een eenvoudig rekenprogramma maken waarmee
ondernemingen snel kunnen bepalen of ze mogelijk in de buurt zitten van de
15 000 kilogram verpakkingsmateriaal. Mogelijk komen er ook commerciële
rekenprogramma’s op de markt.Overigens zal bij kleine ondernemingen al vaak zonder het gebruik van
een rekenprogramma duidelijk zijn dat zij onder de drempel van 15 000
kilogram blijven waardoor zij zich niet druk hoeven te maken over de verpakkingenbelasting.
Immers, de belasting wordt hoog in de keten geheven en kleine ondernemingen,
met name detaillisten, zullen vaak niet zelfstandig verpakken (de door hen
verkochte producten zijn al hoger in de keten verpakt en belast). Als ze al
zelfstandig verpakken zullen dit vaak last-minute verpakkingen zijn die ook
al hoger in de keten zijn belast. Bij dit soort ondernemingen is bijvoorbeeld
op basis van branche-informatie of met behulp van de in de gewone boekhouding
vastgelegde gegevens duidelijk dat ze onder de drempel blijven.De Belastingdienst zal tijdens fiscale controles, waar nodig, ondernemingen
wijzen op de verpakkingenbelasting. In ieder geval zal de Belastingdienst
geen uitvoerige controles richten op kleine ondernemingen. Gezien het
beperkte fiscale belang is daar ook geen aanleiding voor. Ook zal de Belastingdienst
terughoudend zijn bij het toepassen van sancties.Ondernemingen die duidelijk meer dan 15 000 kilogram verpakkingsmateriaal
op de markt zetten, moeten een administratie hebben waaruit dit blijkt. Ondernemingen
zijn helemaal vrij in de wijze waarop ze aan deze verplichting invulling willen
geven. Bepaalde ondernemingen zullen kiezen voor een redelijk gedetailleerde
verpakkingenadministratie. Andere ondernemingen kunnen wellicht op eenvoudige
wijze een koppeling maken met de reguliere bedrijfsadministratie voor de gegevens
die noodzakelijk zijn voor de aangifte verpakkingenbelasting. Uiteraard moeten
ondernemingen de ruimte krijgen om in te spelen op de nieuwe belasting. Dit
houdt in dat de administratie in het begin zeker nog niet perfect kan zijn.
De Belastingdienst zal behulpzaam zijn bij het beantwoorden van vragen op
dit terrein. Het bedrijfsleven heeft ondertussen al een klankbordgroep gevormd
die als vertegenwoordiger optreedt namens het bedrijfsleven. In deze groep
worden alle vragen van ondernemingen die betrekking hebben op de verpakkingenbelasting
geïnventariseerd en periodiek aan de Belastingdienst voorgelegd. Daar
horen ook vragen bij op administratief terrein. In goed overleg zal steeds
worden gezocht naar oplossingen die in het belang zijn van beide partijen.
Na de zomer van 2008 zal er al een eerste evaluatie van de verpakkingenbelasting
plaatsvinden. Het aspect van de administratieve verplichtingen zal daarin
ook worden betrokken.Sociale samenhang (Pijler IV Coalitieakkoord)Buitengewone uitgavenregelingHoewel de leden van de fractie van de PvdA zich de afschaffing van de
fiscale buitengewone uitgavenregeling kunnen voorstellen, tonen zij zich bezorgd
over het ontbreken van een op chronisch zieken en gehandicapten toegespitste
regeling. Zij vragen of de gedachte van een regeling in de WMO inmiddels verlaten
is. Voorts vragen deze leden zich af hoe voorkomen kan worden dat de afbakening
van de doelgroep in de nieuwe regeling tot dezelfde problemen zal leiden als
thans het geval is in de fiscale buitengewone uitgavenregeling.Zoals de staatssecretaris van Volksgezondheid, Welzijn en Sport en ik
hebben aangegeven in onze brief van 1 november 2007 waarin de contouren
van de nieuwe regeling worden geschetst, is de gedachte van een nieuwe regeling
in de WMO niet verlaten.1 Wel is duidelijk dat
het zonder meer onderbrengen van een nieuwe regeling in de WMO op praktische
bezwaren zou kunnen stuiten. Om die reden worden ook andere varianten onderzocht
om chronisch zieken en gehandicapten met hoge zorgkosten tegemoet te komen.
Bij dit onderzoek is ook de CG-Raad betrokken.In het kader van de afbakening van de doelgroep chronisch zieken en gehandicapten
wordt gekeken naar de huidige afbakening van chronisch zieken en gehandicapten
in het kader van het verplichte eigen risico2,
maar ook naar de International Classification of Functioning, Disability and
Health (ICF) van de WHO. Het begrippenkader van de ICF maakt het bijvoorbeeld
mogelijk het functioneren van mensen te beschrijven, alsmede de problemen
die mensen in hun functioneren ervaren. Aldus vormt de ICF mogelijk een instrument
voor de definiëring en categorisering van ziektebeelden, op basis waarvan
een vertaalslag naar chronisch zieken en gehandicapten kan worden gemaakt.Afbakening van deze doelgroep is beter te realiseren in een afzonderlijke
regeling dan in een generieke regeling zoals de fiscale buitengewone uitgavenregeling.
Deze laatste laat zich, juist vanwege het generieke karakter, moeilijk richten
op een specifieke doelgroep. De leden van de fractie van de VVD verzoeken te reageren op de brief van
de CG-raad van 23 november 2007 inzake de afschaffing van de buitengewone
uitgavenregeling. De CG-raad geeft in bedoelde brief haar zienswijze op de
afschaffing van de buitengewone uitgaven en de nieuw in te voeren regeling
voor chronisch zieken en gehandicapten. Zo wijst de CG-raad op het nader uitwerken
van de contouren van de nieuwe regeling zoals geschetst in de brief van 1 november
2007, waarbij een zorgvuldige afbakening van de doelgroep centraal zou moeten
staan en waarbij oog zou moeten zijn voor de gevolgen voor verschillende inkomensgroepen.
Uiteraard hebben deze en andere punten de aandacht van het kabinet. Zoals
de CG-raad zelf al aangeeft is zij als instantie nauw betrokken bij de ambtelijke
werkgroep die zich bezighoudt met de vormgeving van de nieuwe regeling. Op
deze manier is gewaarborgd dat de zienswijze van de CG-raad voldoende aandacht
krijgt.Aanpassing eigenwoningforfaitDe leden van de fractie van het CDA vragen ten aanzien van de voorgestelde
wijzigingen in het eigenwoningforfait een onderbouwing te geven voor het gekozen
percentage van 2,35 en de grens van € 1 miljoen. Daarnaast vragen
deze leden waarom deze aanpassingen reeds in het onderhavige wetsvoorstel
worden geregeld. Zij vragen of deze maatregelen later in wetgeving opgenomen
kunnen worden.In het kader van een evenwichtig pakket aan maatregelen is gekeken of
hele dure woningen op basis van de huidige regeling rond het eigenwoningforfait
fiscaal reëel worden behandeld. In 2007 geldt een bijtelling (eigenwoningforfait)
van 0,55% van de WOZ-waarde. Die bijtelling heeft een maximum van € 9 150.
Dat betekent dat iemand met een woning van € 2 miljoen in 2007 een
bijtelling krijgt van € 9 150 maar iemand met een woning van € 5
miljoen ook. Dure woningen worden op deze manier niet op een reële manier
in de heffing betrokken. De eventuele extra renteaftrek wordt wel verleend,
maar de bijtelling wordt niet hoger. Het kabinet stelt daarom twee maatregelen
voor: vanaf 2009 vervalt het plafond in het eigenwoningforfait. Verder
wordt stapsgewijs in zeven jaren het eigenwoningforfait verhoogd voor het
deel van de waarde van een woning boven € 1 miljoen tot 2,35%
van de WOZ-waarde in 2016. Bij deze grenzen is het kabinet van mening dat
dure woningen fiscaal reëler worden behandeld.De reden dat deze maatregelen in dit wetsvoorstel zijn opgenomen terwijl
ze vanaf 1 januari 2009 in werking treden, is dat het kabinet aan
belastingplichtigen inzicht en duidelijkheid wil bieden omtrent hetgeen hen
de komende jaren te wachten staat.De leden van de fractie van de PvdA zijn het eens met de voorgestelde
aanpassing van het eigenwoningforfait. Wel vragen deze leden in te gaan op
het principe dat de woningwaarde boven € 1 miljoen niet meer als
een normale besteding aan woonlasten wordt beschouwd, maar dat het beleggingsaspect
daarbij overheerst.In het algemeen geldt dat aan iedere eigen woning economisch gezien zowel
een bestedingsaspect te onderkennen valt (verkrijging van woongenot) als een
beleggingsaspect. Het eigenwoningforfait geeft forfaitair uitdrukking aan
het totale voordeel dat iemand heeft van zijn eigen woning. Zoals hierboven
toegelicht wordt het eigenwoningforfait aangepast om dure woningen op een
reëlere manier in de heffing te betrekken.De leden van de fractie van de VVD vragen naar het laten vervallen van
het plafond in de huidige eigenwoningregeling. De leden achten dit in strijd
met het Coalitieakkoord. De leden verwijzen tevens naar de reactie van de
redactie van de Vakstudie Nieuws.1Het vervallen van het plafond in de eigenwoningregeling – en daarop volgend de stapsgewijze verhoging van het eigenwoningforfait –
is bedoeld om woningen met een waarde boven € 1 miljoen op een reële
manier in de heffing te betrekken hetgeen nu niet het geval is. Dat staat
los van de mogelijkheid tot hypotheekrenteaftrek.Ook de Hillen-maatregel moet los van de verhoging van het eigenwoningforfait
worden gezien. De opmerking van de redactie van de Vakstudie Nieuws waar de
leden van de fractie van de VVD naar verwijzen deel ik niet. Die opmerking
komt er kort gezegd op neer dat het verhogen van het eigenwoningforfait voor
woningen boven € 1 miljoen in samenhang met de Hillen-maatregel
er indirect toe leidt dat de hypotheekrenteaftrek wordt beperkt. De Hillen-maatregel
is bedoeld te stimuleren dat men aflost op de eigenwoningschuld. Die stimulans
blijft onverkort van toepassing. Ik zie niet in waarom een dergelijke stimulans
niet geboden zou moeten worden aan personen die een eigen woning met een waarde
boven € 1 miljoen bezitten. Juist ook in die gevallen is en blijft
een stimulans tot aflossing zeer gewenst en relevant.Aftopping pensioenopbouwTen aanzien van het aftoppen van de pensioengrondslag in de tweede pijler
zij allereerst opgemerkt dat bij de behandeling van het onderhavige wetsvoorstel
in de Tweede Kamer de motie Kortenhorst c.s. is aangenomen.1 De motie verzoekt het kabinet «de voorgestelde maatregel inzake
de beperking van aftrekbaarheid van pensioenpremies te vervangen door (een)
maatregel(en) die meer gericht zijn op excessieve beloningsbestanddelen en
dezelfde opbrengst generen». Het kabinet heeft aangegeven met deze motie
aan de slag te gaan. In het kader van de uitvoering van deze motie worden
thans alternatieven onderzocht, de leden van de fractie van de PvdA hebben
hier ook naar gevraagd. Hierbij zou bijvoorbeeld kunnen worden gedacht aan
maatregelen op het terrein van beperking van de mogelijkheid van backservice
bij pensioenopbouw, een werkgeversheffing bij excessieve beloningen of carried
interest. Voor mogelijke maatregelen is relevant dat deze effectief zien op
excessieve beloningen, een bepaalde budgettaire opbrengst genereren en uitvoerbaar
zijn. Ook is van belang dat de gevolgen voor het vestigingsklimaat goed in
ogenschouw worden genomen. Uiteraard zal voor de uiteindelijke maatregelen
draagvlak moeten worden gevonden.Aangezien op dit moment alternatieven worden onderzocht, worden de vragen
over de te vervangen maatregel globaler beantwoord.De leden van de fractie van de PvdA vragen of het juist is dat bij inkomens
van € 185 000 en hoger het marginale belastingtarief waartegen
aftrek van de pensioenpremie plaatsvindt niet hoger is dan het marginale belastingtarief
waartegen de pensioenuitkering wordt belast.Het antwoord op deze vraag is afhankelijk van verschillende factoren,
zoals de vraag hoeveel jaren daadwerkelijk pensioen is opgebouwd over een
inkomen van € 185 000 of hoger. Maar de kans dat het marginale
tarief op het moment van aftrek gelijk is aan het marginale tarief dat van
toepassing is op de uitkering, is bij inkomens van een dergelijke omvang inderdaad
vrij groot. Er vloeit echter ook in die situatie wel een opbrengst –
en voor de desbetreffende belastingplichtige dus een negatief inkomenseffect –
voort uit het feit dat het vermogen dat wordt gevormd uit het niet aftrekbare
deel van de pensioenpremie niet meer is vrijgesteld van de forfaitaire rendementsheffing.
Tegenover de negatieve inkomenseffecten (de heffing in box 3 en het vervallen
van de vrijstelling in box 1 met betrekking tot de inleg) staat een positief
inkomenseffect dat optreedt zodra de pensioenuitkeringen ingaan. Immers, over
die uitkeringen wordt geen belasting meer geheven.De stelling van de leden van de fractie van de VVD dat de maatregel tot
aftopping van het pensioengevend loon niet anders dan budgettair was te motiveren,
onderschrijf ik niet. Voorts zien de leden van de fractie van de VVD de maatregel
als het naar voren halen van toekomstige opbrengsten. Ook verwachten zij een
toename van de administratieve lasten. Hierover wil ik opmerken dat niet enkel
sprake is van het naar voren halen van toekomstige opbrengsten. De maatregel
heeft immers – in termen van netto contante waarde – een budgettaire
opbrengst van € 60 miljoen. Ook is niet te verwachten dat aan aftopping
van pensioenopbouw structurele administratieve lasten zijn verbonden vanwege
de verwachte aanpassing van pensioenregelingen. Er zou slechts sprake zijn
geweest van een eenmalig conversie-effect.Invoering integrale vennootschapsbelastingplicht woningcorporatiesDe leden van de fractie van het CDA willen graag vernemen op welke concrete
jurisprudentie de stelling is gebaseerd, dat woningcorporaties, gelet op de
activiteiten van deze organisaties, reeds integraal belastingplichtig zouden
zijn als het huidige artikel 2, eerste lid, onderdeel d, van de Wet op de
vennootschapsbelasting 1969 (Wet VPB 1969) op deze instellingen van toepassing
zou zijn.Voor woningcorporaties geldt dat hun activiteiten zijn omschreven in het
Besluit beheer sociale-huursector. De feitelijke werkzaamheden van woningcorporaties
stemmen hiermee overeen. Deze activiteiten zijn zodanig (nauw) met elkaar
verweven dat een gescheiden beoordeling niet aan de orde is. Ook nemen woningcorporaties
met het geheel aan activiteiten als eenheid deel aan het maatschappelijke
verkeer. Om die reden is in het voorstel opgenomen dat zij met hun hele vermogen
een onderneming drijven.Verschillende fracties hebben vragen gesteld over de fiscale behandeling
van onrendabele investeringen door de woningcorporaties. Een aantal vragen
hebben betrekking op de fiscale openingsbalans. Deze vragen komen hierna eerst
aan de orde. Daarna volgen antwoorden op vragen die de periode na 1 januari
2008 betreffen, als de belastingplicht is ingegaan.De leden van de fractie van de PvdA vragen of een woning, waarvan in het
verleden de onrendabele top in één keer is afgeboekt, op de
fiscale openingsbalans van de corporaties wordt gewaardeerd op de boekwaarde.
Zij vragen ook wat in dit verband verstaan moet worden onder de waarde in
het economisch verkeer en of bij het vaststellen van deze waarde rekening
wordt gehouden met de nog toekomende jaren van onrendabele exploitatie. Tevens
willen zij weten wat een en ander betekent voor de afschrijvingsmogelijkheden
op de waarde van deze woning in de toekomstige jaren waarin de belastingplicht
geldt.Voor de openingsbalans is de waarde in het economische verkeer per 1 januari
2008 van de verschillende activa en passiva bepalend. In de jurisprudentie
wordt de waarde in het economische verkeer omschreven als de prijs die bij
de aanbieding op de meest geschikte wijze na de beste voorbereiding door de
meestbiedende gegadigde daarvoor zou worden besteed. Daarbij moeten alle relevante
feiten en omstandigheden in ogenschouw worden genomen. Voor de vaststelling
van de waarde in het economische verkeer van een verhuurde woning is het huurcontract
en de daaruit volgende huurprijs van belang. De waarde in het economische
verkeer van een verhuurde woning bestaat hoofdzakelijk uit de contante waarde
van de toekomstige huurtermijnen.Dat een woningcorporatie voor sociale huurwoningen in het verleden in
de commerciële jaarrekening een afwaardering van de onrendabele top heeft
toegepast, is voor de bepaling van de waarde in het economische verkeer
per 1 januari 2008 van die woningen niet relevant. De commerciële
balans en de fiscale balans staan los van elkaar. De investering in de woning
kan al lang geleden zijn gedaan. Op dat moment heeft de woningcorporatie de
onrendabele top afgeboekt, uitgaande van het op dat moment te verwachten rendement
gedurende de verhuurperiode van de woning. Per 1 januari 2008 zal de
woningcorporatie moeten bepalen wat op dat moment de waarde in het economische
verkeer is van de woning uitgaande van het dan te verwachten rendement. Op
de fiscale openingsbalans kan dat in dergelijke gevallen leiden tot een andere
waarde van de woning dan op de commerciële balans, omdat de waarde in
het economische verkeer hoger kan liggen dan de kostprijs en boekwaarde van
de oorspronkelijke investering.De waarde in het economische verkeer van verhuurde woningen per 1 januari
2008 bepaalt voor de woningcorporaties meteen ook de fiscale boekwaarde op
die datum. Op de boekwaarde kan op grond van artikel 3.30a van de Wet inkomstenbelasting
2001 worden afgeschreven tot de bodemwaarde. Voor verhuurde gebouwen bedraagt
de bodemwaarde 100% van de WOZ-waarde. Omdat de waarde in het economische
verkeer vrijwel zeker lager zal zijn dan 100% van de WOZ-waarde, zal
afschrijving op sociale huurwoningen in de praktijk meestal niet mogelijk
zijn.De leden van de fracties van het CDA en de VVD vragen hoe te verklaren
is dat voor de openingsbalans van de woningcorporaties enerzijds een goodwillverbod
geldt en anderzijds voor de bepaling van de waarde in het economische verkeer
van het vastgoed rekening gehouden moet worden met de onrendabele top. Daarbij
geven deze leden aan dat de onrendabele top kan worden gezien als een vorm
van negatieve goodwill oftewel badwill.Woningcorporaties gaan op 1 januari 2008 voor hun sociale activiteiten
over van de onbelaste naar de belaste sfeer. Bij deze overgang moeten zij
voor hun eerste aangifte een fiscale openingsbalans maken, waarbij een verbod
geldt voor activering van goodwill en andere zelf ontwikkelde immateriële
activa. Een dergelijk verbod (dat ook valt af te leiden uit de jurisprudentie)
is gebruikelijk bij overgangen van de onbelaste naar de belaste sfeer en is
in het verleden ook toegepast bij andere lichamen die belastingplichtig werden,
bijvoorbeeld bij energiebedrijven en overheidsbedrijven. Voor overheidsbedrijven
is dit goodwillverbod wettelijk vastgelegd in artikel 33 van de Wet VPB 1969.
De bedoeling van dit verbod is het voorkomen dat er door het belastingplichtig
worden een eenmalig fiscaal voordeel ontstaat ten opzichte van andere belastingplichtigen.Bij het bepalen van de fiscale openingsbalans zal de werkelijke waarde
ofwel de waarde in het economische verkeer van alle activa en passiva moeten
worden bepaald. Goodwill is de overwaarde van de onderneming die resteert
nadat de waarde in het economische verkeer van alle individuele activa en
passiva is vastgesteld. Goodwill is niet toe te schrijven aan individuele
activa of passiva.Voor de woningcorporaties zijn de belangrijkste te waarderen activa de
verhuurde woningen.Zoals hiervoor aangegeven is het feit dat de woning verhuurd wordt, een
factor die medebepalend is voor de waarde in het economische verkeer. Een
derde zal bij zijn prijsbepaling immers rekening houden met het lopende huurcontract
en de in de toekomst te vragen huur. Die bepalen voornamelijk het directe
rendement dat hij kan verwachten. Als in het huurcontract een lage huur is
opgenomen, is het rendement lager en is dientengevolge ook de waarde van de
woning lager. Het feit dat de woning verhuurd is tegen een relatief lage huur
wordt zo direct gereflecteerd in de waarde in het economische verkeer van
de woning. In die waarde zit geen element van negatieve goodwill (badwill).Verder benadruk ik ten overvloede dat het aanmerken van de onrendabele
top als negatieve goodwill (badwill) de woningcorporaties juist een onbedoeld eenmalig fiscaal voordeel zou opleveren. De onrendabele top
zou dan namelijk twee keer in aanmerking genomen worden, één
keer wanneer de lagere huur wordt gerealiseerd en één keer bij
eventuele latere verkoop. Door het aanmerken van de onrendabele top als negatieve
goodwill, zou de fiscale boekwaarde van de woning op de fiscale openingsbalans
hoger worden. Bij latere verkoop leidt dat nog eens tot lagere fiscale winst.De leden van de fractie VVD veronderstellen overigens in hun vraag dat
de enige ratio van het goodwillverbod een budgettaire is. Uit het bovenstaande
blijkt dat dit geenszins het geval is.De leden van de fractie van de PvdA vragen welke mogelijkheden de woningcorporaties
hebben om de achterblijvende rentabiliteit van hun investeringen tot uitdrukking
te brengen in het fiscale resultaat. De leden van de fractie van de VVD verzoeken
in dit kader in te gaan op de aantekening van de redactie van de Vakstudie
Nieuws van 15 november 2007, pagina 30, waar het gaat om de grensafbakening
tussen van de winst aftrekbare kosten en uitkeringen ten behoeve van de volkshuisvesting
die niet aftrekbaar zijn.De investeringen die woningcorporaties doen, kunnen allerlei vormen hebben.
Het kan gaan om investeringen in sociale huurwoningen (met een onrendabele
top) en investeringen in wijkvoorzieningen, die langer meegaan. In die gevallen
zal er fiscaal sprake zijn van bedrijfsmiddelen. Het lagere rendement dat
deze bedrijfsmiddelen opleveren komt (onder andere via het woningwaarderingsstelsel)
tot uiting in de huurprijs die woningcorporaties vragen voor de woningen en
beïnvloedt daarmee de in aanmerking te nemen fiscale winst. De onrendabele
top wordt op deze manier als het ware uitgesmeerd over de jaren waarin de
bedrijfsmiddelen worden gebruikt en de huuropbrengsten worden geïncasseerd.Ook maken woningcorporaties kosten die direct in mindering op de fiscale
winst komen. Het gaat dan bijvoorbeeld om schoonmaakkosten, om kosten van
onderhoud zoals schilderwerk, dakreparaties en stucwerk, maar ook om kosten
die de leefbaarheid ten goede komen zoals de salariskosten van een huismeester
of het plaatsen van bloembakken.De redactie van de Vakstudie Nieuws constateert dat woningcorporaties
(ook) investeringen doen die normale investeerders niet zouden doen en dat
een grensafbakening nodig is tussen uitkeringen ten behoeve van de volkshuisvesting,
die ten laste van het vermogen van de woningcorporatie komen en niet aftrekbaar
zijn van de winst, en uitgaven die naar hun aard tot de kosten van een onderneming
behoren en wel aftrekbaar zijn van de winst.In het kader van dit onderscheid vraagt de redactie van de Vakstudie Nieuws
om bevestiging dat uitgaven die samenhangen met de maatschappelijke functie
van de woningcorporatie toch tot de kosten van een onderneming mogen worden
gerekend.In het advies van de Raad van State worden vergelijkbare opmerkingen gemaakt.
De Raad van State stelt dat de onrendabele top kan worden gezien als niet
aftrekbare uitkering ten behoeve van de volkshuisvesting.Woningcorporaties zijn niet de enigen die investeringen hebben gedaan
in woningen waarvan de opbrengst onvoldoende is om een normaal rendement te
genereren.Uit een brief van de vereniging van institutionele beleggers van vastgoed
in Nederland (IVBN) en de vereniging voor ontwikkelaars en bouwondernemers
(NVB) blijkt dat ook commerciële partijen belangen hebben in dit marktsegment.1 De woningvoorraad bestaat volgens de leden van deze
verenigingen voor 20% uit woningen die verhuurd worden voor een prijs
onder de € 500 per maand en voor 47% uit woningen die verhuurd
worden voor een prijs tussen de € 500 en€ 615 per maand.Zowel voor deze ondernemers als voor woningcorporaties worden woningen
met gereguleerde huurprijzen aangemerkt als bedrijfsmiddelen, ze
zijn immers bestemd om voor de uitoefening van de onderneming te worden gebruikt.
De onrendabele top komt daardoor tot uiting in de fiscale winst op het moment
dat daadwerkelijk een lagere huur wordt gerealiseerd. Het kabinet maakt daarmee
de onrendabele top juist wel fiscaal relevant, ook al geven de Raad van State
en de redactie van de Vakstudie Nieuws aan dat daar (in het nadeel van woningcorporaties)
ook anders over gedacht kan worden.Ik heb in het nader rapport wel opgemerkt dat het mogelijk blijft dat
bepaalde uitkeringen niet aftrekbaar van de winst kunnen zijn, namelijk wanneer
het gaat om uitgaven die naar hun aard niet tot de kosten van een onderneming
behoren.Voor investeringen in wijkvoorzieningen hangt het af van de feitelijke
omstandigheden hoe deze fiscaal zullen worden behandeld.Investeringen van woningcorporaties in de kwaliteit van de leefomgeving
in de nabijheid van door hen verhuurde woningen zullen ook aan de inkomstenkant
in de huurprijs of verkoopprijs van die woningen tot uitdrukking komen. Deze
investeringen hangen samen met de verhuurde bedrijfsmiddelen. Onderdeel van
het bepalen van de huurprijs binnen de huurprijsregulering is immers de kwaliteit
van de woonomgeving. Op grond daarvan kan in de maximale wettelijke huurprijs
rekening worden gehouden met de waardering van de voorzieningen die in de
omgeving van de woning aanwezig zijn.Verder vragen de leden van de fractie van de PvdA hoe nieuwe, na 1 januari
2008 gebouwde woningen worden gewaardeerd. Zij willen weten hoe en tot welk
niveau deze woningen kunnen worden afgeschreven en wat dit betekent voor het
resultaat van de betreffende corporatie, in relatie tot (onrendabel lage)
huuropbrengst. Met name vragen zij of hier de eerder bij de wet Werken aan
Winst vastgestelde beperking van de afschrijvingsmogelijkheden op vastgoed
van invloed is.Voor de bepaling van de fiscale boekwaarde van een nieuw gebouwde woning
geldt als uitgangspunt het bedrag dat is opgeofferd voor de woning. In concreto
gaat het om de koopsom of de aanneemsom (bij uitbesteding aan derde) dan wel
de voortbrengingskosten (bij voortbrenging binnen eigen onderneming).De lagere huuropbrengsten leiden in de jaren waarin ze worden gerealiseerd
tot een lagere omzet en dus tot een lagere winst. Voor wat betreft een beperking
van de afschrijvingsmogelijkheden verwijs ik naar hetgeen hiervoor is opgemerkt.De leden van de fractie van de PvdA vragen hoe investeringen van de corporaties
in het energiezuiniger maken van de bestaande woningvoorraad fiscaal worden
behandeld.Investeringen in verhuurde woningen zoals het plaatsen van een hoogrendementsketel
en dubbel glas zijn voordelig voor zowel de huurder als de verhuurder. Dat
geldt overigens niet alleen voor woningcorporaties maar ook voor andere verhuurders.
De huurder heeft het voordeel van een lagere energierekening.De verhuurder profiteert van zijn investering, omdat de woning waarin
hij investeert meer waard wordt. Hierdoor kan hij in de toekomst aan nieuwe
huurders een hogere huur vragen of een hogere opbrengst incasseren bij verkoop
van de woning.Fiscaal worden dergelijke investeringen in beginsel gerekend tot de boekwaarde
van de woning.De leden van de fractie van het CDA vragen op welke jurisprudentie wordt
gedoeld in de toelichting op het voorgestelde artikel 3.29c van de Wet inkomstenbelasting
2001 waarbij de suggestie wordt gewekt dat afwaardering op lagere bedrijfswaarde
met betrekking tot de onrendabele top reeds op grond van de huidige jurisprudentie
niet zou zijn toegestaan en dat dit artikel alleen wordt ingevoerd
om het afwaarderingsverbod buiten twijfel te stellen.Bedrijfsmiddelen worden bij aanschaf of voortbrenging fiscaal gewaardeerd
op de aanschaffings- of de voortbrengingskosten. In beginsel zijn deze kosten
gelijk aan de bedrijfswaarde. Vervolgens wordt de waardevermindering door
gebruik van een bedrijfsmiddel door middel van jaarlijkse afschrijving tot
uitdrukking gebracht in de fiscale winstberekening. Een afwaardering volgens
goed koopmansgebruik naar lagere bedrijfswaarde direct na afschaffing of voortbrenging
van een bedrijfsmiddel is niet onmogelijk, maar wordt in de jurisprudentie
en de literatuur1 slechts in uitzonderlijke gevallen
aangenomen. Uit de jurisprudentie blijkt als uitgangspunt dat de bedrijfswaarde
ten minste gelijk is aan hetgeen de ondernemer voor dat bedrijfsmiddel heeft
opgeofferd, behoudens bijzondere omstandigheden. In de gevallen dat afwaardering
werd toegestaan was sprake van bijzondere omstandigheden zoals miskoop, verborgen
gebreken, of niet voorziene structurele veranderingen van de afzetmarkt of
technologie. In dit verband kan ondermeer verwezen worden naar RvB Zwolle
19 november 1928 (B. 4643), HR 29 maart 1961, nr. 14501 (BNB 1961/146),
Hof ’s-Gravenhage 27 juni 1969, nr. 43/1969 (BNB 1970/193), HR
22 februari 1978, nr. 18690 (BNB 1978/194).De leden van de fractie van het CDA merken op dat in de praktijk de vraag
is gerezen of het is toegestaan dat een woningcorporatie haar belaste vastgoed
in december 2007 op grond van de VSO met terugwerkende kracht tot 1 januari
2006 inbrengt in een FBI, waarna het vastgoed vóór 1 januari
2008 door de FBI wordt verkocht aan bijvoorbeeld een dochtervennootschap van
deze FBI. Deze leden vragen of een dergelijke handelwijze in de weg staat
aan het beleggingsvereiste.Op grond van de VSO is het mogelijk dat uitsluitend het commerciële,
dus belaste, beleggingsvastgoed in december 2007 (met terugwerkende kracht
tot 1 januari 2006) wordt ingebracht in een FBI. Dergelijke FBI’s
zullen uiterlijk 31 december 2007 moeten zijn opgericht en een boekjaar
moeten hebben dat op die datum eindigt. Vanaf 1 januari 2008 zal
de FBI-status van de desbetreffende vennootschappen komen te vervallen. Ter
verduidelijking wordt opgemerkt dat de beleggingseis, die inhoudt dat het
doel en de feitelijke werkzaamheid van een FBI moet bestaan uit het beleggen
van vermogen, een «continue» eis is waaraan de gehele FBI-periode
moet worden voldaan. Of de feitelijke werkzaamheden van een vennootschap als
beleggen kunnen worden aangemerkt, is afhankelijk van de omstandigheden van
het geval. Het enkele feit dat de FBI het vastgoed in december 2007 vervreemdt,
heeft niet tot gevolg dat de FBI niet aan de beleggingseis voldoet.De leden van de fractie van het CDA merken op dat in de brief van de Belastingdienst
van 20 november 2007, waarin de VSO met de woningcorporaties formeel
wordt opgezegd per 1 januari 2008, wordt toegestaan dat bij keuze voor
model 1 uit de VSO de daarin bedoelde dochtervennootschappen vóór
1 juni 2008 moeten worden opgericht. De Belastingdienst vindt het niet
bezwaarlijk dat inbreng van economische of juridische eigendom van het vastgoed
plaatsvindt op een moment dat reeds integrale vennootschapsbelastingplicht
bestaat. Deze leden vragen of deze toezegging betekent dat ook nog tot 1 juni
2008 FBI’s «oude stijl» kunnen worden opgericht, waarbij
nog tot die datum voor de aandeelhouderstoets kan worden geabstraheerd van
de integrale vennootschapsbelastingplicht van de woningcorporaties.De door de Belastingdienst aangeboden termijnverlenging ziet niet op dochtervennootschappen
die willen opteren voor de FBI-status. Gelet op de eisen en achtergronden
van FBI-regime zou een dergelijke constructie overigens ook niet mogelijk
en niet wenselijk zijn. Als namelijk zou worden toegestaan dat FBI’s
nog tot 1 juni 2008 kunnen worden opgericht, rijst bijvoorbeeld
de vraag hoe de belastingheffing met ingang van 1 januari 2008 plaats
moet vinden. Omdat het boekjaar aanvangt op de datum van oprichting en niet
voor die datum kan eindigen, ontstaat er een lange voorperiode. Het is niet
mogelijk om deze voorperiode te splitsen in een FBI-periode en een normaal
belastingplichtige periode. Ook komt in dat geval de ratio van de uitdelingsverplichting,
inhoudende dat de inkomsten van een FBI binnen korte periode moeten worden
doorgestoten naar de aandeelhouders, in de knel. Het tot 1 juni 2008
buiten toepassing laten van de aandeelhouderseisen zou feitelijk geen effect
sorteren, omdat direct na die datum eveneens niet aan die eisen wordt voldaan.
Dat zou alsnog tot gevolg hebben dat de FBI-status met terugwerkende kracht
tot begin van het boekjaar verloren gaat. Nu deze vraag ontkennend is beantwoord,
is het van belang van de vraag of de huidige FBI’s van woningcorporaties
tot 1 juni 2008 fiscaal geruisloos kunnen worden omgezet in een marktsector-FBI
komen te vervallen.De leden van de fractie van het CDA vragen of woningcorporaties en hun
dochtervennootschappen ook na beëindiging van de VSO de mogelijkheid
hebben voor een fiscale eenheid in de omzetbelasting, alsmede of deze fiscale
eenheid dan ook nog kan afzien van de integratieheffing bij bouw, beheer en
onderhoud van sociale huurwoningen.Ook in de nieuwe situatie geldt uiteraard dat woningcorporaties gebruik
kunnen maken van geldend omzetbelastingrecht. Dat is niet anders dan in de
oude situatie. Bij de – per 1 januari 2008 van rechtswege vervallen
vaststellingsovereenkomst «Belastingplicht Woningcorporaties»
(VSO) waren alleen specifieke voorwaarden opgenomen voor de toepassing van
dit recht. Ik acht het geenszins uitgesloten dat indien opnieuw een vaststellingsovereenkomst
tot stand komt, in dat kader wederom dergelijke afspraken kunnen worden gemaakt.
Over de precieze reikwijdte van de integratieheffing bestaat op dit moment
overigens discussie met de Europese Commissie.Voorts vragen de leden van de fractie van het CDA naar de mogelijkheden
van een vrijstelling voor de overdrachtsbelasting zodat terugleveringen aan
de woonstichting onbelast kunnen geschieden alsmede leveringen in het kader
van fusies en interne reorganisaties.Het binnen het eigen concern verplaatsen van onroerende zaken is –
onder voorwaarden – vrijgesteld van overdrachtsbelasting. Deze zogenoemde
interne reorganisatievrijstelling ziet alleen op concerns bestaande uit vennootschappen
met een in aandelen verdeeld kapitaal. Een woningcorporatie is wettelijk verplicht
om in de vorm van een stichting of vereniging (hierna: stichting) haar onderneming
te drijven. Deze rechtsvormen hebben geen in aandelen verdeeld kapitaal zodat
er geen gebruik kan worden gemaakt van de interne reorganisatievrijstelling.Op basis van een beleidsbesluit is – onder voorwaarden – echter
goedgekeurd dat een vrijstelling van overdrachtsbelasting ook geldt voor concerns
met een stichting die fungeert als top. Deze vrijstelling ziet alleen op de
situatie dat de stichting onroerende zaken overdraagt aan een dochtervennootschap
of op overdrachten tussen dochtervennootschappen onderling. De eventuele terugoverdracht
van onroerende zaken van een dochtervennootschap aan de stichting is niet
vrijgesteld. De inhoud van voornoemd beleidsbesluit is als zodanig opgenomen
in de VSO.Bij het wetgevingsoverleg heb ik toegezegd in het kader van een herziening
van de interne reorganisatievrijstelling het voornoemde verschil in behandeling
te bekijken. Deze herziening heeft nog niet plaatsgevonden. Ik kan echter
wel toezeggen dat de interne reorganisatievrijstelling per 1 januari
aanstaande onverkort wordt opengesteld voor stichtingen die fungeren als top
van het concern. Deze aanpassing is dus een verruiming ten opzichte van de
faciliteit zoals deze was opgenomen in de VSO. De leden van de fractie van het CDA vragen om een toezegging dat de openingsbalansproblematiek
en de kwestie van winstneming ter zake van de gemengde projecten onderdeel
kunnen uitmaken van een nieuw af te sluiten VSO. Het kabinet is voorstander
van een nieuwe VSO. De VSO wordt echter niet door het kabinet gesloten. Het
betreft een civielrechtelijke overeenkomst die wordt afgesloten door de Belastingdienst
en individuele woningcorporaties. Het is dan aan beide contractsluitende partijen
om binnen de kaders van de wetgeving in onderling overleg uit te maken wat
de inhoud van een nieuw te sluiten VSO is. Elementair in dit proces is wederzijds
vertrouwen. Het kabinet gaat er vanuit dat de woningcorporaties het vertrouwen
waard zijn en niet hun toevlucht hebben genomen tot grensverkennende belastingbesparende
constructies die niet passen in de geest van de eerder afgesloten VSO. Woningcorporaties
kunnen er voor kiezen een VSO af te sluiten, maar ze kunnen daar ook vanaf
zien. Uitgangspunt voor de Belastingdienst zal zijn dat zoveel mogelijk woningcorporaties
de nieuwe VSO wordt aangeboden en dat de problematiek van de openingsbalans
zoveel mogelijk in de VSO wordt geregeld. Met betrekking tot de winstneming
ter zake van gemengde projecten heb ik de Tweede Kamer toegezegd daar vanuit
een positieve instelling naar te kijken en eventueel vóór 1 april
2008 met voorstellen te komen.De leden van de fractie van de VVD vragen een onderbouwing van de meeropbrengst
van € 500 miljoen van de integrale belastingplicht van woningcorporaties,
en een uitsplitsing van dit bedrag naar het effect van de afschrijvingsbeperking
voor gebouwen en overige grondslagen van heffing.Onderstaand overzicht geeft de onderbouwing van de grondslag van de integrale
belastingplicht van woningcorporaties. De totale grondslag wordt geraamd op € 2 162
miljoen. Bij een Vpb-tarief van 25,5% (afgezien van de verlaagde tarieven
van 20% en 23,5%) levert dit een geschatte Vpb-opbrengst op
van € 550 miljoen. Eerder was al geraamd dat de Vpb-opbrengst over
commerciële activiteiten van woningcorporaties € 50 miljoen
zou opleveren. De integrale Vpb-heffing leidt daarmee tot een extra Vpb-opbrengst
van € 500 miljoen.Overzicht: grondslag integrale Vpb-heffing woningcorporaties
(2008, bedragen in € mln)  BedragHuuropbrengsten11 827 Vergoedingen652 Overige bedrijfsopbrengsten (waaronder geactiveerde productie
tbv eigen bedrijf)426 Erfpacht (–)– 30 Lasten onderhoud (inclusief lonen en salarissen, sociale lasten
en pensioenlasten) (–)– 3 724 Overige bedrijfslasten (–)– 4 034Rentebaten en soortgelijke opbrengsten226 Rentelasten en soortgelijke kosten (–)– 3 263   Subtotaal = netto-exploitatiestroom2 080 Winst op koopwoningen82 Totaal = grondslag integrale Vpb-heffing2 162Als gevolg van de wet Werken aan Winst is sinds 1 januari 2007 de
mogelijkheid om fiscaal af te schrijven op gebouwen beperkt. Zonder deze beperking
zouden woningcorporaties een extra aftrekpost hebben van ongeveer € 1,6
miljard. In dat geval zou de opbrengst van de integrale belastingplicht ongeveer € 410
miljoen lager uitvallen.De leden van de fractie van de VVD vragen hoe de behandeling van de woningcorporaties –
beperkte belastingplicht, convenant, afroming van het eigen vermogen door
minister Vogelaar en integrale belastingplicht – te duiden
valt in het voornemen van dit kabinet om betrouwbaar te zijn. Tevens vragen
zij waarom woningbouwcorporaties gelet op het voorgaande en het verbod ten
aanzien van het bouwen in het buitenland niet zouden afzien van het bestel
van de Woningwet.Het kabinet heeft na het zorgvuldig afwegen van belangen het noodzakelijk
geacht dit wetvoorstel aan de Staten-Generaal voor te leggen en hoewel het
vervelend kan zijn voor de sector als de wet wijzigt, en ook als dit relatief
snel gebeurt na een eerdere wetswijziging, behoort dit tot haar wettelijke
bevoegdheden. Het kabinet is derhalve de mening toegedaan dat er in dit geval
sprake is van een betrouwbare overheid. De invoering van de vennootschapsbelastingplicht
verandert niets aan de doelstellingen van de corporaties en hoeft dan ook
geen aanleiding te zijn om uit het bestel van de Woningwet te willen treden.
Overigens is het niet mogelijk dat een corporatie zonder meer het stelsel
verlaat.De leden van de VVD vragen te reageren op een aantal brieven die woningcorporaties
in november hebben gestuurd naar de leden van de Eerste en Tweede Kamer. In
deze brieven wordt vooral gesteld dat de verplichting om vennootschapsbelasting
te betalen ertoe leidt dat woningcorporaties investeringsvoornemens uitstellen
of daarvan afzien. Dit punt is (net als de meeste brieven) bij de behandeling
in de Tweede Kamer ook al aan de orde geweest.Voor zover nodig geef ik nog eens aan dat de vennootschapsbelasting een
winstbelasting is en daarom alleen effect heeft als een woningcorporatie fiscale
winst maakt. Er zijn verschillen tussen de bedrijfseconomische winstbepaling
en de fiscale winstbepaling. Dat speelt echter niet alleen voor woningcorporaties
maar voor vrijwel alle belastingplichtige ondernemers.Voor de woningcorporaties gaat het vooral om de verwerking van de onrendabele
top. Bedrijfseconomisch plegen woningcorporaties die in één
keer ten laste van de winst te brengen, omdat in de toekomst een lagere huur
zal worden gevraagd. Fiscaal is dat niet mogelijk, en komt de onrendabele
top tot uiting gedurende de gebruiksperiode als de lagere huuropbrengsten
daadwerkelijk binnenkomen. Het lagere rendement wordt zo fiscaal in aanmerking
genomen op het moment dat het daadwerkelijk wordt behaald. Het kabinet merkt
op dat dit verschil tussen de commerciële en fiscale winst gedurende
de totale periode van verhuur verdwijnt. Bovendien geldt dat de woningcorporaties
bij verkoop van woningen behaalde winst kunnen toevoegen aan een fiscale herinvesteringsreserve.
De winst wordt dan niet meteen belast, maar kan door afboeking van de herinvesteringsreserve
in mindering worden gebracht op investeringen in andere woningen, al dan niet
met een onrendabele top. Daarin hebben woningcorporaties vrijheid. Hierdoor
verdwijnt het gesignaleerde verschil niet geleidelijk maar ineens.In het «Antwoord aan de samenleving» van Aedes van 31 januari
2007 en ook in het Onderhandelaarsakkoord Rijk-Aedes hebben de woningcorporaties
beloofd extra investeringen te doen. Het kabinet gaat er vanuit dat de woningcorporaties
hun afspraken nakomen en geen investeringsprogramma’s uitstellen of
schrappen.De leden van de fractie van de PvdA vragen of de regering beoogt met de
invoering van de integrale Vpb-heffing woningcorporaties extra belastingopbrengsten
binnen te halen of beoogt de regering woningcorporaties aan te zetten tot
(deels onrendabele) investeringen in nieuwe huur- en koopwoningen die mogelijk
de fiscale winst reduceren.De belastingopbrengst bij invoering van de integrale vennootschapsbelastingplicht
is geraamd op € 500 miljoen structureel. In de regel wordt bij budgettaire
ramingen van belastingmaatregelen geen rekening gehouden met gedragseffecten.
Bij de raming van € 500 miljoen is dus ook geen rekening gehouden
met mogelijke gedragseffecten van extra investeringen in nieuwe
huur- en koopwoningen die voortaan doorwoningcorporaties zouden worden verricht.
Voor de doelstellingen van de regering met betrekking tot de woningproductie
verwijs ik naar het actieplan woningbouwproductie zoals aangeboden door minister
Vogelaar1 bij brief van 22 november 2007.De leden van de fractie van de PvdA vragen naar de fiscale behandeling
van een herinvesteringsreserve van de woningcorporaties in het licht van vaak
langdurige bestemmingsplan- en vergunningenprocedures.Voor woningcorporaties gelden voor de vorming en afboeking van een herinvesteringsreserve
dezelfde regels als voor andere belastingplichtigen. Bij langdurige bestemmingsplan-
en vergunningenprocedures kan een tijdige herinvestering in het gedrang komen.
In de wet is echter de mogelijkheid opgenomen in het geval van bijzondere
omstandigheden, zoals bijvoorbeeld een vertraging bij de afgifte van een vergunning,
de wettelijke termijn van herinvesteren (van drie jaar en onder omstandigheden
bijna vier jaar) te verlengen. In voorkomende gevallen kunnen woningcorporaties
daarop een beroep doen.Voor wat betreft de vorming van een herinvesteringsreserve bij de vervreemding
van zogenoemde «tussenvormwoningen» merk ik het volgende op. Tussenvormen
kennen verschillende contractvormen. Daarbij komt ook de vraag op of in deze
situatie de woonvormen kwalificeren als bedrijfsmiddel dan wel als voorraad.
Het antwoord daarop is afhankelijk van feiten en omstandigheden. Als bij vervreemding
van de tussenvormwoning de bewoner een aanbiedingsplicht van de woning heeft,
terwijl de woningcorporatie een afnameplicht heeft, zeg ik toe dat deze woning
als een bedrijfsmiddel kan worden aangemerkt, zodat bij vervreemding daarvan
vorming van een herinvesteringsreserve mogelijk is, vanzelfsprekend mits aan
de overige vereisten is voldaan. Dat betekent dat ten aanzien van tussenvormwoningen
waarop een aanbiedingsplicht rust, dergelijke woningen zowel voor de vorming
als de afboeking van de herinvesteringsreserve als bedrijfsmiddel kunnen worden
aangemerkt.De leden van de fracties van de ChristenUnie en de SGP maken zich zorgen
over de gevolgen van de vennootschapsbelasting voor woningbouwcorporaties.
Deze fracties verwijzen naar berichten dat er corporaties zijn die door de
voorgestelde maatregelen in de problemen komen. Deze leden vragen om aan te
geven om welke corporaties het hier gaat.Het CFV heeft gerapporteerd over de gevolgen van het onderhandelaarsakkoord,
de invoering van de integrale vennootschapsbelastingplicht en het gehanteerde
huurbeleid voor de ontwikkeling van het – in de sector gebruikelijke
begrip – weerstandsvermogen (in de naar de TK gestuurde rapportage «Financiële
gevolgen van het Onderhandelaarsakkoord en de invoering van de integrale vennootschapsbelasting»).
Op basis van de CFV-cijfers kan worden geconcludeerd dat de sector als geheel
nog voldoende vermogen heeft om haar taken in te vullen. Het CFV berekent
onder een aantal aannames (in varianten) dat het weerstandsvermogen in procenten
van het balanstotaal exclusief de eerder genoemde maatregelen tussen 2006
en 2016 daalt van 32,6% naar 27,0%. Inclusief maatregelen daalt
het weerstandsvermogen tot 18,4%. De sector beschikt dus over voldoende
vermogen. Voor individuele corporaties kan dit anders uitpakken. Het is niet
op voorhand te zeggen bij welke woningcorporaties zich dit zal gaan voordoen.De leden van de fracties van de ChristenUnie en de SGP vragen of het zo
is dat de woningcorporaties op achterstand worden gezet omdat institutionele
beleggers via de fiscale beleggingsinstelling alsook maatschappelijke organisaties
als bijvoorbeeld onderwijsinstellingen wel een beroep kunnen blijven doen
op de vrijstelling van de vennootschapsbelasting. Het moge duidelijk zijn dat er een verschil bestaat tussen belastingplichtig
zijn en niet-belastingplichtig zijn voor de vennootschapsbelasting. Dit heeft
echter niet te maken met de toepassing van het regime van de fiscale beleggingsinstelling.Het regime van de fiscale beleggingsinstelling houdt in dat een vennootschap
die belegt onder voorwaarden is onderworpen aan een vennootschapsbelastingtarief
van 0%. Het tarief van 0% betekent niet dat er een vrijstelling
is voor beleggen via een fiscale beleggingsinstelling. Eén van de voorwaarden
voor de toepassing van dit tarief is namelijk dat de beleggingsinstelling
jaarlijks haar voor uitdeling beschikbare winst aan haar aandeelhouders moet
uitdelen. Deze resultaten van de beleggingsinstelling worden bij de aandeelhouders
belast volgens het bij hen vigerende fiscale regime. De gedachte hierachter
is dat rechtstreekse beleggingen fiscaal hetzelfde worden behandeld als beleggingen
via een intermediair.In die zin maakt het derhalve niet uit of een woningcorporatie rechtstreeks
zou beleggen of via een fiscale beleggingsinstelling. Hetzelfde geldt voor
een pensioenfonds, verzekeraar, bank of particulier. Bij een aandeelhouder
die belastingplichtig is, is de door de fiscale beleggingsinstelling uitgedeelde
winst belast, maar dat zou ook het geval zijn als die aandeelhouder de belegging
rechtstreeks had gehouden. Omgekeerd is de uitdelingswinst onbelast bij een
niet belastingplichtige aandeelhouder, maar dat zou ook zo zijn geweest als
die aandeelhouder die belegging rechtstreeks had gehouden.Het is derhalve niet zo dat woningcorporaties op achterstand worden gezet
ten opzichte van andere beleggers.In de Wet VPB 1969 is geen expliciete vrijstelling voor onderwijs opgenomen.
Dat bepaalde onderwijsinstellingen niet belastingplichtig zijn is verklaarbaar
uit het feit dat de meeste scholen geen winst maken en zelfs afhankelijk zijn
van subsidies om hun exploitatie rond te krijgen. Voor zover scholen wel winst
maken met het geven voor onderwijs zullen zij in het algemeen ook belastingplichtig
zijn.De leden van de fractie van de PvdA vragen waarom stadsherstellichamen
gelijkelijk met de woningcorporaties onder de Vpb-plicht worden gebracht,
aangezien bij deze lichamen geen sprake is van grote vermogens- en reservevorming,
noch van omvangrijke structurele fiscale winst. De leden van de fractie van
de VVD vragen hoe de fiscale positie van de stadsherstellichamen, mede in
het licht van de motie Schuyer, eruit gaat zien. Tevens vragen deze leden
om in te gaan op de brief van de Federatie het Behouden Huis. De leden van
de fracties van de ChristenUnie en de SGP vragen of de bereidheid bestaat
om zonodig flankerende en aanvullende maatregelen te nemen.In artikel 5, eerste lid, onderdeel d, van de Wet VPB 1969, is een delegatiebepaling
opgenomen waardoor instellingen, niet zijnde woningcorporaties maar wel actief
op hetzelfde terrein als de woningcorporaties, eveneens vrijgesteld kunnen
worden van de heffing van vennootschapsbelasting, de zogenoemde gelijkgestelden.
Een aantal stadherstellichamen is op grond van deze delegatiebepaling op verzoek
bij beschikking als gelijkgestelde aangemerkt. Dit betreft met name stadsherstellichamen
met een rechtsvorm van NV of BV. Aan de gelijkstelling zijn wel voorwaarden
verbonden, onder andere dat dergelijke instellingen uitsluitend of nagenoeg
uitsluitend (dat betekent voor minstens 90%) werkzaam zijn in het belang
van de volkshuisvesting (vergelijkbaar met woningcorporaties). Daarnaast blijft
dus een marge van 10% voor andere activiteiten, zoals de restauratie
van monumenten zoals kerken, gemalen of fabrieksgebouwen, zonder dat de vrijstelling
hierdoor in gevaar komt. In de praktijk bleek echter dat een aantal stadherstellichamen
die zich steeds meer bezig zijn gaan houden met restauraties van rijksmonumenten,
de «10% grens» dreigden te overschrijden. Voor deze gelijkgestelden
zou de vrijstelling derhalve niet meer van toepassing zijn. De
motie Schuyer c.s.1 beoogde om de vrijstelling
te verruimen door het restaureren van rijksmonumenten in de vrijstelling op
te nemen. Aan de motie Schuyer is uitvoering gegeven in het Belastingplan
2005. Daarbij is de voorwaarde van minimaal 90% woningen verruimd tot
90% woningen of rijksmonumenten. In het onderhavige wetsvoorstel vervalt
de vrijstelling voor woningcorporaties. Dat betekent dat de activiteiten in
het belang van de volkshuisvesting van de woningcorporaties in de heffing
van vennootschapsbelasting worden betrokken. Zoals hiervoor is aangegeven
is de vrijstelling van gelijkgestelden eveneens gebaseerd op de voorwaarde
dat zij in het belang van de volkshuisvesting werkzaam zijn. Het ligt dan
ook in de rede, dat met het vervallen van de vrijstelling voor de woningcorporaties
ook de vrijstelling voor de gelijkgestelden vervalt, omdat ook zij geacht
worden hun activiteiten in het belang van de volkshuisvesting te verrichten.
Dit heeft tot gevolg dat, voor zover gelijkgestelden gebruik maken van de
verruiming van de bepaling van de Motie Schuyer c.s., deze activiteiten eveneens
onder de heffing van vennootschapsbelasting worden gebracht.De vennootschapsbelasting is een winstbelasting, voor zover stadherstellichamen
geen fiscale winst maken zal het vervallen van de vrijstelling in het algemeen
ook niet tot belastingheffing leiden.Daarnaast is de rechtsvorm van de betreffende stadsherstellichamen ook
van belang voor de vraag of in welke mate belastingheffing plaatsvindt bij
het vervallen van de vrijstelling. Stadsherstellichamen met als rechtsvorm
BV of NV zullen onder de heffing van vennootschapsbelasting vallen, zij worden
geacht met hun hele vermogen een onderneming te drijven. Stadsherstellichamen
die de stichting als rechtsvorm hebben worden daarentegen in de heffing van
vennootschapsbelasting betrokken voor zover een onderneming wordt gedreven.
Enerzijds hoeft de vermogenspositie van een onderneming niets te zeggen over
de winst die daarmee behaald wordt, immers ook met weinig (eigen) vermogen
kan winst gemaakt worden. Anderzijds leidt winst wel tot een vermogenstoename,
in dat geval zegt niet de vermogenspositie, maar de vermogenstoename iets
over de winst. Bij de behandeling van dit voorstel in de Tweede Kamer heb
ik toegezegd dat wanneer blijkt dat er stadsherstellers zijn die zich door
de voorgestelde maatregel niet langer kunnen inzetten voor het behoud van
rijksmonumenten, daarover dan met de stadherstellers zal worden overlegd.
Of dat zal leiden tot aanvullende of flankerende maatregelen is op voorhand
nog niet te zeggen.Toepassing kansspelbelasting gokautomatenDe leden van de fracties van het CDA, de VVD en de PvdA informeren naar
het overleg dat is gevoerd met de speelautomatenbranche en/of met het College
van Toezicht op de kansspelen. Vóór indiening van dit wetsvoorstel
is geen overleg gevoerd met de branche of het College van Toezicht op de kansspelen.
Nadien heeft er op coöperatieve wijze uitwisseling van informatie tussen
het ministerie van Financiën en de branche plaatsgevonden.De leden van de fractie van het CDA vragen een reactie op de stelling
dat invoering van de maatregel een schending is van artikel 1 van het Eerste
Protocol van het Europees Verdrag tot bescherming van de Rechten van de Mens
en de fundamentele vrijheden (EVRM). Volgens het Europese Hof voor de Rechten
van de Mens in Straatsburg heeft de staat in belastingzaken een ruime beoordelingsvrijheid
(a wide margin of appreciation). De Hoge Raad past het EVRM dienovereenkomstig
toe en is – zo leert het verleden – uiterst terughoudend om te
oordelen dat de Nederlandse wetgever buiten de «wide margin of appreciation»
treedt. Ik ben van mening dat de maatregel niet in strijd is met het EVRM. Ook vragen de leden van de fractie van het CDA hoe de maatregel zich verhoudt
tot EG-regelgeving.Naar mag worden aangenomen wordt hier gedoeld op artikel 401 van de BTW-richtlijn
2006 dat een verbod kent om met de omzetbelasting vergelijkbare belastingen
in te voeren. Dat verbod is er omdat zonder een dergelijk verbod de harmonisatie
zou kunnen worden omzeild. Genoemd artikel 401 geeft expliciet aan dat de
bepalingen van de richtlijn geen beletsel vormen «voor de handhaving
of invoering door een lidstaat van belastingen ...... op spelen en weddenschappen
..... en, meer in het algemeen, van alle belastingen ..... die niet het karakter
van een omzetbelasting hebben». Daarbij is het antwoord op de vraag
wanneer een (onderdeel van een) belasting «het karakter van een omzetbelasting»
heeft, in de jurisprudentie al gegeven (zie bijvoorbeeld de rechtsoverwegingen
20 en 21 van het Hof van Justitie in zaak C-370/95): van een verboden belasting
is pas sprake indien die belasting de wezenlijke kenmerken bevat van de BTW
(een algemeen karakter, evenredigheid aan de prijs van goederen/diensten,
inning in elk stadium van het distributieproces, heffing over de toegevoegde
waarde, dat wil zeggen: recht op aftrek). Op basis daarvan heeft het Hof van
Justitie van de Europese Gemeenschappen recent een aantal keren geoordeeld
dat een – bestreden – belasting te weinig overeenkomsten kent
met BTW-heffing, bijvoorbeeld omdat de belasting slechts voor bepaalde producten
geldt, omdat slechts één keer in het productie- of distributieproces
wordt geheven of omdat er geen recht op aftrek is. Gelet op het vorenstaande
ben ik van mening dat van een verboden omzetbelasting geen sprake is.Voorts hebben de leden van de fractie van het CDA een vraag over het risico
dat exploitanten van speelautomaten in het grijze/illegale circuit opgaan.Een verschuiving van kansspelautomaten naar de illegaliteit zou uiteraard
niet wenselijk zijn. Het kabinet zal de ontwikkelingen wat dit betreft nauwlettend
binnen de reguliere handhaving van het kansspelbeleid blijven volgen.De leden van de fractie van de PvdA vragen een reactie op de stelling
van de speelautomatenbranche dat een sanering moet worden verwacht.Duidelijk is dat de maatregel om kansspelautomaten in de heffing van kansspelbelasting
te gaan betrekken een forse lastenverzwaring voor de branche tot gevolg heeft.
Om die reden is bij de tweede nota van wijziging het voorgestelde tarief verlaagd
van 40,85% naar 29%. KPMG heeft de effecten op de branche van
de gewijzigde maatregel doorgerekend.1 Uit deze
berekening blijkt dat de branche in totaal, ook als geen rekening wordt gehouden
met afwenteling en de mogelijke wijziging van de afdracht aan horecaondernemers,
winstgevend zal blijven. Bovenop de effecten van de belastingmaatregel komen
de effecten van het rookverbod dat eveneens per 1 juli 2008 in werking
treedt. Onder dezelfde veronderstellingen– geen afwenteling, ongewijzigde
kosten bij dalende omzet, ongewijzigd afdrachtpercentage aan de horecaondernemer –
leidt dit wel tot verlies. Hierover zegt KPMG echter dat de effecten van tijdelijke
aard zullen zijn.De leden van de fracties van de ChristenUnie en de SGP vragen mede namens
de fractie van de SGP of bij een volgende gelegenheid het percentage van 29%
verder wordt verhoogd. Ik kan deze leden melden dat een verhoging van het
tarief van 29% op dit moment niet aan de orde is.De leden van de fractie van de VVD hebben voorts verzocht te reageren
op diverse brieven en artikelen die deze leden mij hebben doen toekomen. Op
een aantal kernpunten uit rapportages en adviezen die de brancheorganisatie
VAN Speelautomaten, JVH Gaming BV en Krijco Casino’s & Leisure
ter beschikking hebben gesteld, is hiervóór reeds ingegaan.
Andere aspecten zijn aan de orde geweest in het kader van de behandeling van
het wetsvoorstel in de Tweede Kamer.1 Een tweetal
van de meer in het oog springende aspecten zijn aanleiding voor het maken
van de volgende aanvullende opmerkingen.Het eerste betreft het argument van de speelautomatenbranche dat het niet
nodig is om speelautomaten onder het regime voor casinospelen te brengen.
De spelen op kansspelautomaten vertonen in mijn ogen een grotere gelijkenis
met de tafelspelen, met name op het punt van het onmiddellijke resultaat en
de mogelijkheid meteen verder te spelen, dan met de overige spelen (loterijen,
prijsvragen).Het tweede punt is de verenigbaarheid met het kansspelbeleid. Ik hecht
eraan vast te stellen dat de voorliggende maatregel geen enkele wijziging
van het kansspelbeleid inhoudt. Dit beleid heeft tot doel: het reguleren en
beheersen van kansspelen, met bijzondere aandacht voor het tegengaan van kansspelverslaving,
het beschermen van de consument en het tegengaan van illegaliteit en criminaliteit.OVERIGE FISCALE MAATREGELEN 2008Bevordering ondernemerschapHerinvesteringsreserveDe leden van de fracties van het CDA, de ChristenUnie en de SGP hebben
enkele vragen gesteld over de verruiming van de doorschuifregeling bij staking
en de in samenhang daarmee voorgestelde verruiming van het begrip overheidsingrijpen.
Desgevraagd merk ik op dat in het aangekondigde beleidsbesluit zal worden
opgenomen dat in ieder geval de verkoop van grond aan een gemeente op grond
van de Wet voorkeursrecht gemeenten als een verkoop ter voorkoming van onteigening
zal worden aangemerkt. Bij de verdere verduidelijking van het begrip «verkoop
ter voorkoming van onteigening» blijft hetzelfde uitgangspunt gelden
als in toelichtende zin is verwoord bij de totstandkoming van de Wet inkomstenbelasting
2001. Dat uitgangspunt komt er op neer dat als de belastingplichtige weet
of redelijkerwijs kan verwachten dat niet meewerken te zijner tijd zou kunnen
leiden tot een tegen hem gerichte onteigeningsprocedure, in het algemeen sprake
zal zijn van verkoop ter voorkoming van onteigening. Zodanige redelijke verwachting
wordt ook aanwezig geacht indien de verkoop een gevolg is van een vastgesteld
dan wel verplicht vast te stellen inrichtings- of bestemmingsplan dat tot
onteigening zou kunnen leiden. Bij onverplichte (ontwerp)plannen zal steeds
moeten worden beoordeeld of bedoelde redelijke verwachting aanwezig is of
kan zijn. Dit criterium zal door de Belastingdienst met enige soepelheid worden
gehanteerd. Dit betekent dat een redelijke verwachting als hiervoor bedoeld,
tenzij de inspecteur het tegendeel aannemelijk maakt, eveneens wordt aangenomen
indien de belastingplichtige in een vroegtijdig planstadium verkoopt aan een
publiekrechtelijke rechtspersoon die – nadat aan de overigens daarvoor
gestelde vereisten is voldaan – tot onteigening bevoegd is.In dit verband merk ik voorts op dat, dit naar aanleiding van een vraag
van de leden van de fracties van de ChristenUnie en de SGP, in het beleidsbesluit
ook zal worden ingegaan op de betekenis van provinciale inrichtings- of reconstructieplannen
die verband houden met natuurontwikkeling in het kader van de Ecologische
Hoofdstructuur, op de door de provincie aan te wijzen gebieden in de zin van
de Wet Ammoniak en Veehouderij en op de door het rijk aan te wijzen gebieden
in de zin van de Natuurbeschermingswet. Aan de hand van praktijkervaringen
met het verruimde begrip overheidsingrijpen zal ik ook bezien of het wenselijk
is om te zijner tijd bij een volgende wijziging van het beleidsbesluit een inventarisatie op te nemen van de meest voorkomende vormen van indirect
overheidsingrijpen waarbij wordt aangegeven onder welke voorwaarden en in
welke stadia van plan- en besluitvorming deze als overheidsingrijpen kunnen
worden aangemerkt.In antwoord op een vraag van de leden van de fracties van het CDA, de
ChristenUnie en de SGP merk ik op dat in gevallen van verkoop ter voorkoming
van onteigening al voor de formele inwerkingtreding van een besluit of regeling
sprake kan zijn van overheidsingrijpen als bedoeld in artikel 3.54, twaalfde
en dertiende lid, van de Wet inkomstenbelasting 2001. Die gevallen vallen
onder de reikwijdte van het twaalfde lid, onderdeel a, van genoemd artikel.
Voor zover het gaat om besluiten of regelingen als bedoeld in het twaalfde
lid, onderdeel b, ligt dat anders. In het dertiende lid is de bewijsregel
opgenomen dat vervreemding van bedrijfsmiddelen binnen drie jaar na de inwerkingtreding
van zo’n besluit of regeling geacht wordt een gevolg te zijn van overheidsingrijpen.
Omdat zo’n besluit of regeling een uiteenlopend karakter kan hebben
en in veel gevallen pas in een laat stadium duidelijkheid ontstaat over het
doorgang vinden van zo’n besluit of regeling en de definitieve inhoud
daarvan, ligt het niet in de rede om vervreemding voorafgaand aan de inwerkingtreding
van zo’n besluit of regeling ook al als overheidsingrijpen aan te merken,
tenzij een dergelijke vervreemding valt onder de reikwijdte van het twaalfde
lid, onderdeel a, zoals hiervoor omschreven. Wel is het zo dat, met inachtneming
van de hiervoor genoemde periode van drie jaar, de verruiming van het begrip
overheidsingrijpen vanaf 1 januari 2008 ook betrekking kan hebben
op vervreemding van bedrijfsmiddelen die verband houdt met een besluit of
regeling waarvan de datum van inwerkingtreding voor 1 januari 2008 ligt.De gedachte van de leden van de fractie van het CDA dat er bij staking
van een onderneming wel een verruimde herinvesteringsreserve mogelijk is en
bij niet-staken niet, kan ik niet helemaal plaatsen. Naar mijn gevoel wordt
er op dit punt geen onderscheid gemaakt. De herinvesteringsreserve bevat een
versoepeling van de eis dat nieuwe bedrijfsmiddelen dezelfde economische functie
moeten vervullen als oude bedrijfsmiddelen voor situaties dat de vervreemding
van oude bedrijfsmiddelen verband houdt met overheidsingrijpen. Deze versoepeling
is zowel van toepassing in situaties dat een oude onderneming in verband met
overheidsingrijpen is gestaakt en geïnvesteerd wordt in een nieuwe onderneming
(in die gevallen kan de stakingwinst volgens de systematiek van de herinvesteringsreserve
worden afgeboekt op de nieuwe bedrijfsmiddelen) als in situaties waarin going-concern
in verband met overheidsingrijpen enkele bedrijfsmiddelen worden vervreemd.De leden van de fractie van het CDA merken terecht op dat wat betreft
de doorschuifregeling bij staking voldoende is dat een belastingplichtige
bij herinvestering winst gaat genieten en dat er dus niet wordt geëist
dat deze belastingplichtige als ondernemer winst gaat genieten. Op dit punt
wordt de doorschuifregeling bij staking niet gewijzigd ten opzichte van de
thans geldende regeling. Mij hebben geen signalen bereikt dat de doorschuifregeling
op dit punt op een oneigenlijke wijze zou worden gebruikt.Bij vrijwillige staking kan, dit in antwoord op een vraag van de leden
van de fractie van het CDA, met ingang van 1 januari 2008 de verruimde
doorschuifregeling bij staking toepassing vinden. De toegang tot deze regeling
is verruimd. De systematiek van deze regeling brengt, zoals thans reeds in
het tweede lid van artikel 3.64 van de Wet inkomstenbelasting 2001 is neergelegd,
echter met zich dat bij het aanschaffen van bedrijfsmiddelen voor de nieuwe
onderneming, afboeking plaatsvindt als ware de bij staking van
de oude onderneming gerealiseerde stakingswinst een herinvesteringsreserve.
Deze systematiek geldt overigens niet alleen bij vrijwillige staking, maar
ook bij staking als gevolg van overheidsingrijpen. In de herinvesteringsreserve
is de eis opgenomen dat de nieuwe bedrijfsmiddelen dezelfde economische functie
moeten vervullen als de oude bedrijfsmiddelen. Uit de jurisprudentie inzake
de herinvesteringsreserve en de vervangingsreserve blijkt dat toepassing van
deze eis de praktijk redelijk veel speelruimte geeft. Hierdoor kan bijvoorbeeld
een gebouw voor een nieuwe onderneming dezelfde economische functie geacht
worden te vervullen als een gebouw voor een oude onderneming, ook in situaties
waarin de aard van de nieuwe onderneming heel anders is dan de aard van de
oude onderneming.Tot slot merk ik naar aanleiding van een suggestie van de Nederlandse
Orde van Belastingadviseurs (NOB), waaraan de leden van de fractie van het
CDA refereren, op dat aan de doorschuifregeling bij staking alleen wordt toegekomen
ingeval de oude onderneming volledig wordt gestaakt. De regeling is zo vormgegeven
dat de doorschuiffaciliteit optioneel is en alleen geldt voor zover de belastingplichtige
aannemelijk maakt dat het voornemen tot herinvesteren bestaat. Voor zover
de belastingplichtige die herinvestering niet aannemelijk maakt mag hij afrekenen
in plaats van doorschuiven, waardoor met de gerealiseerde boekwinst een compensabel
verlies dat dreigt te verdampen, kan worden gecompenseerd. Deze werking is
niet anders dan bij de toepassing van artikel 3.54 van de Wet inkomstenbelasting
2001 waar de keuze een herinvesteringsreserve te vormen per vervreemd bedrijfsmiddel
kan worden gemaakt en waarbij het mogelijk is ook een deel van de boekwinst
van een bedrijfsmiddel te reserveren indien niet het voornemen bestaat de
gehele opbrengst te herinvesteren. In onderdeel 1.3 van het besluit van 5 december
20061, is meegedeeld dat «in de situatie
waarin het voornemen bestaat slechts een deel van de opbrengst te herinvesteren,
er geen bezwaar tegen bestaat dat voor het deel van de boekwinst dat wél
wordt geherinvesteerd een herinvesteringsreserve wordt gevormd dan wel in
stand gelaten en voor het deel van de opbrengst/boekwinst waarvoor geen herinvesteringsvoornemen
bestaat dan wel dat voornemen later vervalt, wordt afgerekend». In een
dergelijk geval kan afrekenen ook met zich brengen dat met (een deel van)
de boekwinst een compensabel verlies dat dreigt te verdampen wordt gecompenseerd.S&O in octrooiboxDe leden van de fractie van het CDA vragen om een reactie op het NOB-commentaar
van 6 december 2007 inzake de wijziging van artikel 12b van de Wet VPB
1969. De NOB vraagt zich af of de voorgestelde tekst het ongewenste gevolg
heeft dat als een immaterieel activum dat voortkomt uit een S&O-project
in de octrooibox wordt gebracht, het verlaagde plafond van € 400 000
blijft gelden, ook als later een octrooi wordt verleend.Ik ben het met de NOB eens dat een dergelijk resultaat niet gewenst zou
zijn. De voorgestelde wettekst beoogt dan ook niet die uitkomst. Als een S&O-project
leidt tot een immaterieel activum en enige tijd later tot een octrooi is,
als direct wordt gekozen voor de box, eerst het regime voor S&O-activa
van toepassing (drempel gelijk aan de voortbrengingskosten met een maximum
van € 100 000 en ten hoogste het viervoud van de voortbrengingskosten
met een maximum van € 400 000 tegen verlaagd tarief) en daarna
het regime voor geoctrooieerde activa (drempel gelijk aan de voortbrengingskosten
en ten hoogste het viervoud daarvan tegen verlaagd tarief). Tijdens de octrooiperiode
wordt uiteraard nog slechts als drempel in aanmerking genomen het bedrag van
de voortbrengingskosten verminderd met de drempel die reeds in aanmerking
is genomen in de S&O-periode. Tijdens de octrooiperiode geldt als maximum
het viervoud van de voortbrengingskosten verminderd met hetgeen
in de S&O-periode reeds tegen verlaagd tarief is belast.De voorbeelden die de NOB geeft van de uitwerking bij respectievelijk
de geldende wettekst en de voorgestelde wettekst hebben kennelijk betrekking
op de jaren 2 en 3 en niet op de jaren 1 en 2.Het voorbeeld van de uitwerking bij de geldende wettekst is overigens
niet correct. In de periode dat voor een immaterieel activum wel een S&O-verklaring
is verkregen maar nog geen octrooi is verleend, kan volgens de huidige regeling
niets in de octrooibox worden gebracht.Het voorbeeld dat betrekking heeft op het nieuwe regime houdt er geen
rekening mee dat in jaar 3 een octrooi is verleend met als gevolg een aanvullende
drempel en een aanvullende boxruimte.Invoering aanwijzingsbevoegdheid buitenlandse algemeen
nut beogende instellingenDe leden van de fractie van het CDA vragen aandacht voor de vraag of dorpshuizen
kunnen worden aangemerkt als algemeen nut beogende instellingen. Of een dorpshuis
aangemerkt kan worden als algemeen nut beogende instelling in de zin van artikel
6.33 van de Wet inkomstenbelasting 2001 hangt onder meer af van de statuten
en de feitelijke werkzaamheden van het dorpshuis. Een dorpshuis kan als een
dergelijke instelling worden aangemerkt indien de doelstelling en de activiteiten
van het dorpshuis primair (50% of meer) het algemeen belang dienen.Op grond van vaste jurisprudentie hebben dorpshuizen niet zonder meer
de status van algemeen nut beogende instelling. Als een instelling zich qua
doel en activiteiten primair of geheel richt op de exploitatie van het onroerend
goed, dan kwalificeert zo’n instelling niet als algemeen nut beogende
instelling. De kritiek van de Commissie algemeen nut beogende instellingen
van de Vereniging voor Belastingwetenschap, de leden van de fractie van het
CDA vragen daarnaar, richt zich op deze vaste jurisprudentie. Gesteld wordt
dat niet-commerciële dorps- en buurthuizen per definitie in aanmerking
moeten kunnen komen voor een status als algemeen nut beogende instelling.
Ik deel deze visie van de Commissie niet. Beslissend voor de status van algemeen
nut beogende instelling is of de eigen activiteiten van een instelling algemeen
nuttig zijn. De beoordeling of daarvan sprake is, is bij uitstek een feitelijke
aangelegenheid. De huidige, genuanceerde benadering van het begrip algemeen
nut beogende instelling door de rechter betekent dat de kwalificatie bij de
verschillende dorpshuizen kan uiteenlopen. Het ene dorpshuis is immers het
andere niet. De enkele exploitatie van onroerend goed kan niet worden beschouwd
als een activiteit van algemeen nuttige aard. De omstandigheid dat het onroerend
goed primair wordt verhuurd aan instellingen die wel het algemeen nut beogen,
maakt dat niet anders.RenteaftrekbeperkingDe leden van de fractie van het CDA vragen of ik mijn bezwaar tegen een
extra safe harbour bij een nagenoeg overeenkomende buitenlandse heffing nader
kan adstrueren.Mijn bezwaar tegen een absolute safe harbour van 90% is dat evident
onzakelijke constructies bij voorbaat worden gesauveerd. Daarbij kan het gaan
om louter papieren opzetjes waarbij bijvoorbeeld gebruik wordt gemaakt van
een buitenlandse brievenbusmaatschappij. Dat is echter maar een voorbeeld.
Er kan ook gebruik worden gemaakt van vennootschappen waarbij de fiscale vestigingsplaats
geen voorwerp van discussie kan zijn. Ook in dat geval kan sprake zijn van
een evident onzakelijke constructie. Een nagenoeg overeenkomende buitenlandse
heffing heeft wel betekenis in die zin dat er dan in principe geen aanleiding
is de zakelijkheid van de transactie nader te onderzoeken. Als over die onzakelijkheid geen twijfel kan bestaan, zie ik echter geen reden om artikel
10a van de Wet VPB 1969 buiten toepassing te laten.De leden van de fractie van het CDA vragen hoe wordt aangekeken tegen
een voorstel om belastingplichtigen die compenserende heffing aannemelijk
kunnen maken, renteaftrek toe te staan tegen het percentage waarvoor de renteopbrengsten
bij de concerncrediteur effectief in aanmerking worden genomen.Voorop staat dat als deze belastingplichtigen zakelijk handelen de rente
gewoon aftrekbaar is tegen 25,5%. Als de inspecteur aannemelijk maakt
dat zakelijke beweegredenen geen rol van betekenis hebben gespeeld, dan is
er geen reden om de renteaftrek in stand te laten. Het is juist de bedoeling
van artikel 10a van de Wet VPB 1969 om in deze situaties aftrek uit te sluiten.
Tijdens de parlementaire behandeling in de Tweede Kamer heb ik toegezegd dat
artikel 10a van de Wet VPB 1969niet zal worden toegepast als duidelijk is
dat de belastingbesparing van ondergeschikt belang is. Dat betekent dat ingeval
sprake is van een klein tariefverschil, dit tariefverschil op zichzelf beschouwd
voor de inspecteur geen aanleiding is om de zakelijkheid van de transactie
te onderzoeken. Voor evident onzakelijke gevallen is er geen goede reden (ook
niet gelet op de Europese en bilaterale verdragen) om artikel 10a van de Wet
VPB 1969 buiten toepassing te laten.Ook vragen de leden van de fractie van het CDA wat ik vind van het voorstel
om de extra zakelijkheidstoets bij een compenserende heffing van 10%
of meer achterwege te laten bij externe acquisities. Dit tegen de achtergrond
dat artikel 10d van de Wet VPB 1969 al waakt tegen ongebreidelde aftrek van
concernrente.Dit voorstel spreekt mij niet aan. Hiermee wordt immers afbreuk gedaan
aan het uitgangspunt dat niet alleen de rechtshandeling maar ook de financiering
primair op zakelijke overwegingen moet berusten. Ik zie geen goede reden een
uitzondering te maken als het gaat om externe acquisities. Ook daarbij kan
sprake zijn van onzakelijke schuldcreatie waarmee belastingdruk wordt verschoven
naar lager belastende landen. De thincapregeling van artikel 10d van de Wet
VPB 1969 grijpt niet aan bij onzakelijke schuldcreatie, maar meer bij de gedachte
dat er bij het Nederlandse deel van een concern niet onevenredig veel groepsrente
in aftrek moet kunnen worden gebracht en biedt daar dus niet altijd een adequate
remedie tegen.De leden van de fractie van het CDA vragen verder in te gaan op het voorstel
om de voorgestelde wijzigingen van artikel 10a van de Wet VPB 1969 voor het
eerst toepassing te laten vinden met betrekking tot boekjaren die aanvangen
op of na 1 januari 2008.De reden om artikel 10a van de Wet VPB 1969 aan te passen zijn de zeer
serieuze signalen uit de praktijk dat er belangstelling bestaat om vanwege
fiscale redenen structuren op te tuigen om een tariefverschil van maximaal
15,5% te incasseren. Met het voorstel wordt beoogd zo snel mogelijk
duidelijkheid te verschaffen om zo een mogelijk aanzienlijke budgettaire derving
te voorkomen als gevolg van de implementatie van dergelijke ongewenste structuren.
Juist vanwege de budgettaire risico’s lijkt het niet verstandig om de
huidige ongewenste situatie mede gelet op te verwachten aankondigingseffecten
nog maximaal een jaar te bestendigen.Aangaande de twijfels van de leden van de fractie van het CDA over mijn
visie op de verhouding tussen horizontaal toezicht en de suggestie van de
NOB om een additionele mogelijkheid van een voor bezwaar vatbare beschikking
te introduceren, wil ik nog enige verduidelijkende opmerkingen maken.In het algemeen sta ik niet afwijzend tegen middelen die als doel hebben de rechtszekerheid te verhogen, in dit geval echter is het de vraag
of het introduceren van een extra proceduremogelijkheid veel toevoegt. Het
is geen efficiënt middel om snel de gewenste duidelijkheid te krijgen,
een beroepsprocedure kan immers een aantal jaren duren. Daarentegen biedt
horizontaal toezicht naast het reguliere vooroverleg een extra mogelijkheid
om snel duidelijkheid te krijgen, dat geldt in ieder geval voor gewone zakelijke
transacties (waarbij belastingbesparing van ondergeschikt belang is). Blijkt
tijdens het overleg dat partijen het niet eens kunnen worden, dan bestaat
uiteraard de mogelijkheid om tegen de (voorlopige) aanslag over het desbetreffende
jaar bezwaar en beroep aan te tekenen. Bij horizontaal toezicht blijven de
rechten en plichten van zowel de belastingplichtige als de belastingdienst
dus volledig in stand. Horizontaal toezicht gaat dan ook zeker niet ten koste
van de rechtsbescherming, zoals – naar ik aanneem ironisch – wordt
gesuggereerd door de heer J. A. R. van Eijsden in de slotpassage
van zijn column in het Weekblad Fiscaal Recht.1De leden van de fractie van de VVD vragen om een reactie op de aantekeningen
van de redactie van de Vakstudie Nieuws van 15 november (pagina 90) en
van 30 november (pagina 20) met betrekking tot artikel 10a, derde lid,
van de Wet VPB 1969. In deze aantekeningen staan een paar concrete suggesties
die niet eerder in de parlementaire behandeling aan de orde zijn gekomen.
De redactie van de Vakstudie Nieuws bepleit een meer structurele oplossing
voor de renteproblematiek, maar geeft ook aan dat dit gelet op de internationale
dimensie eigenlijk alleen op EU- of OESO-niveau te bereiken is, omdat alle
landen in meer of mindere mate kampen met hetzelfde probleem.Ook vraagt de redactie zich af of het niet redelijk zou zijn in elk geval
renteaftrek toe te staan tegen 5%.Artikel 10a van de Wet VPB 1969 is een anti-misbruikbepaling die niet
van toepassing is op gewone zakelijke transacties waarbij de belastingbesparing
van ondergeschikt belang is. Voor deze situaties blijft de rente gewoon aftrekbaar
tegen het normale tarief. Als de inspecteur echter aannemelijk maakt, conform
de voorgestelde aanpassing, dat zakelijke beweegredenen geen rol van betekenis
hebben gespeeld, zie ik geen reden om in die situaties de renteaftrek in stand
te laten (ook niet tegen 5%).Een meer structurele internationale oplossing voor de renteproblematiek
zou inderdaad beter zijn, maar dat is een kwestie van lange adem. Vooral landen
met lage tarieven hebben geen belang hieraan mee te werken, terwijl andere
landen vanuit een oogpunt van fiscale autonomie sceptisch zullen zijn. Tijdens
de behandeling in de Tweede Kamer heb ik wel aangegeven dat we uiteraard de
ontwikkelingen inzake de renteaftrek goed blijven volgen (bijvoorbeeld als
sprake is van een zogenoemde leveraged buy out) en dat we de Tweede Kamer
hierover zullen informeren vóór de behandeling van het volgende
belastingplan. Daarbij wordt uiteraard gekeken naar de ontwikkelingen in andere
landen om daarvan te leren maar ook om te zorgen dat Nederland een aantrekkelijk
vestigingsklimaat behoudt voor reële economische activiteiten.DividendbelastingDe leden van de fractie van het CDA menen dat de voorgestelde afdrachtvermindering
voor fiscale beleggingsinstellingen tot een onvolkomen oplossing leidt in
het geval beleggingsinstellingen buitenlandse aandeelhouders hebben die (na
verdragstoepassing) een beroep kunnen doen op een dividendbelastingtarief
van 5%. In die situaties zou op de inkomende dividenden van binnen-
en buitenlandse dochtermaatschappijen namelijk meer Nederlandse dividendbelasting
en buitenlandse bronheffing kunnen worden ingehouden dan via
de voorgestelde afdrachtvermindering kan worden verrekend met de dividendbelasting
op het uitgaande dividend. Deze leden vrezen dat daarmee de internationale
concurrentiepositie van het regime onder druk kan komen te staan. Zij doen
de suggestie om op uitkeringen aan een fiscale beleggingsinstelling een inhoudingsvrijstelling
dividendbelasting toe te passen.De door het kabinet voorgestelde afdrachtvermindering houdt in dat de
beleggingsinstelling op de door haar af te dragen dividendbelasting een vermindering
mag toepassen ter grootte van de dividendbelasting die ten laste van haar
is ingehouden. Om geen onderscheid te maken met ten laste van de fiscale beleggingsinstelling
ingehouden en drukkende buitenlandse bronbelasting, zal ook deze in beginsel
volledig in aanmerking kunnen worden genomen bij de berekening van de afdrachtvermindering.
Hoewel het inderdaad kan voorkomen dat niet alle dividend- en bronbelasting
die drukt op door de beleggingsinstelling ontvangen inkomsten (direct) kan
worden verrekend met de door de beleggingsinstelling af te dragen dividendbelasting,
lijkt het onwaarschijnlijk dat dit probleem een grote omvang zal krijgen.
Eventuele onverrekende belasting kan immers onbeperkt in de tijd worden verrekend.
Voorts zou een beleggingsinstelling volledig gebruik kunnen maken van de afdrachtvermindering
wanneer zij onverplicht een hoger dividend uitkeert dan de fiscale uitdelingsverplichting.
Overigens valt niet te verwachten dat het vaak zal voorkomen dat de dividendbelasting
die drukt op dividenden van dochtermaatschappijen niet kan worden verrekend,
omdat Nederlandse dochtermaatschappijen meestal zullen zijn opgenomen in een
fiscale eenheid voor de vennootschapsbelasting. In het geval een gevoegde
dochtermaatschappij dividend uitkeert aan de moedermaatschappij, is de inhoudingsvrijstelling
van artikel 4, eerste lid, onderdeel b, van de Wet op de dividendbelasting
1965 van toepassing. Op dividenden die worden ontvangen van buitenlandse dochtermaatschappijen
drukt, na verdragstoepassing, veelal een bronheffing van 5% of 10%.
Ook in die gevallen lijkt het probleem dus beperkt.Ten slotte hoeft op dit punt niet bevreesd te zijn over de internationale
concurrentiepositie van het regime, omdat ik heb begrepen dat vergelijkbare
buitenlandse regimes (bijvoorbeeld de Duitse en Britse REIT-regimes) geen
enkele tegemoetkoming kennen voor drukkende bronheffingen.De leden van de fractie van de VVD vragen wat de netto-opbrengst van de
dividendbelasting is, zonder rekening te houden met de belasting die als voorheffing
wordt geheven. Voorts zou het deze leden deugd doen als, mede in het licht
van het vestigingsklimaat, een studie zou worden gestart naar de totale afschaffing
van de dividendbelasting.De netto-opbrengst van de dividendbelasting bedraagt ongeveer € 800
miljoen, waarbij in ogenschouw moet worden genomen dat die belasting vrijwel
geheel wordt opgebracht door buitenlandse aandeelhouders. Die buitenlandse
aandeelhouders kunnen de ingehouden Nederlandse dividendbelasting vaak verrekenen
met de belasting die zij in hun woonland betalen. Afschaffing van de dividendbelasting
komt dus in die situaties ten gunste van de buitenlandse schatkisten. De dividendbelasting
speelt ook een belangrijke rol bij onderhandelingen over belastingverdragen.
Als Nederland geen enkele vorm van bronheffing heeft, is er voor andere landen
nog maar weinig reden om Nederland onder verdrag de fiscale concessies te
gunnen die door het grote, internationaal opererende bedrijfsleven als een
pijler van het Nederlands vestigingsklimaat wordt gezien. In zijn advies op
het voorstel van de Wet werken aan winst heeft de Raad van State nog eens
gewezen op het belang van een dividendbelasting en de hoogte van het tarief
daarvan voor de Nederlandse onderhandelingspositie bij belastingverdragsonderhandelingen.Hoewel aan afschaffing van de dividendbelasting ook aanzienlijke voor-delen zijn verbonden, brengt één en ander met zich dat
over de toekomst van de dividendbelasting genuanceerd moet worden gedacht.Bestrijding constructies onroerende zaaklichamenVoorts vragen de leden van de fractie van de VVD een reactie op de opmerking
over onroerende zaaklichamen van de redactie van de Vakstudie Nieuws.1 In deze aantekening wordt terecht geconstateerd dat
er ook vormen van preferente aandelen zijn waarbij sprake kan zijn van een
belang in een OZL. Dit is echter geheel afhankelijk van de exacte vormgeving
van het preferente aandeel. Een preferent aandeel dat louter en alleen recht
geeft op een marktconforme vergoeding voor het ter beschikking gestelde kapitaal
is economisch gezien vergelijkbaar met een lening en vormt geen belang in
een OZL.Uitbreiding vrijstelling overdrachtsbelasting natuurDe leden van de fracties van de ChristenUnie en de SGP vragen naar de
definitie van natuurterrein. De definitie van natuurgrond sluit aan bij de
definitie uit het Rangschikkingsbesluit Natuurschoonwet. Verwezen wordt naar
artikel 1, eerste lid, onderdelen b en d, van het Rangschikkingsbesluit Natuurschoonwet.
Verwezen wordt aldus naar houtopstanden en natuurterreinen. Deze verwijzing
wordt opgenomen in het Uitvoeringsbesluit belastingen van rechtsverkeer.Het tweede lid van artikel 1 van het Rangschikkingsbesluit Natuurschoonwet
stelt dat voor dit besluit (het Rangschikkingsbesluit Natuurschoonwet) onder
voorwaarden landbouwgrond mede verstaan wordt onder natuurterrein. Daar in
de nieuwe vrijstelling van overdrachtsbelasting slechts verwezen wordt naar
het eerste lid, onderdelen b en d, van artikel 1 van het Rangschikkingsbesluit
Natuurschoonwet, geldt deze uitbreiding niet voor de nieuwe vrijstelling van
overdrachtsbelasting voor natuurgrond.Voor de natuurgrondvrijstelling dient op het moment van verkrijging sprake
te zijn van natuurgrond. Indien sprake is van landbouwgrond die verkregen
wordt om er natuurterrein van te maken, behoeft de natuurgrondvrijstelling
geen toepassing te vinden. Want in dat geval is onder de daarvoor geldende
voorwaarden de cultuurgrondvrijstelling van toepassing. De latere omzetting
in natuurgrond kan uitgevoerd worden zonder dat overdrachtsbelasting verschuldigd
wordt.Aanpassing vrijstelling omzetbelasting medische dienstenDe leden van de fracties van het CDA en de VVD vragen om een reactie op
de brief van 29 november 2007 van Zelfstandige Klinieken Nederland (ZKN)
over de aanpassing van de BTW-vrijstelling voor medische diensten.Deze brief stelt de positie van BIG-geregistreerden aan de orde, alsmede
de introductie van de Europeesrechtelijke eis dat de medische vrijstelling
alleen van toepassing kan zijn op de gezondheidskundige verzorging van de
mens.Met betrekking tot het standpunt van ZKN dat BIG-geregistreerden voor
de toepassing van de vrijstelling hun diensten zouden moeten splitsen in werkzaamheden
waarvoor zij een BIG-opleiding hebben genoten en diensten waarvoor dit niet
het geval is, zij opgemerkt dat deze splitsing ingevolge het amendement Vendrik
c.s. achterhaald is.2 Strekking van het amendement
is dat de huidige verwijzing in de vrijstelling naar de Wet BIG tot nader
order gehandhaafd blijft onder aanpassing van de wettelijke formulering aan
vorenbedoelde eis van de Europese rechtspraak. De leden van de fractie van
de VVD kan ik zodoende meedelen – in antwoord op hun verzoek om in te
gaan op een drietal aan de Eerste Kamer gezonden brieven hierover –
dat artsen die complementaire zorg verlenen ingevolge het genoemde
amendement onder de vrijstelling blijven vallen. Ook voor zover het om niet
BIG-gerelateerde diensten gaat (bijvoorbeeld diensten op het vlak van osteopathie
en chiropraxie) – de leden van de fractie van de PvdA vragen hiernaar –
blijft de reikwijdte van de vrijstelling ongewijzigd, afgezien van de beperking
tot de«gezondheidskundige verzorging van de mens».Met nadruk wil ik erop wijzen dat de beperking van de toepassing van de
medische vrijstelling tot de gezondheidskundige verzorging van de mens onontkoombaar
is. Het gaat hierbij om een autonoom gemeenschapsrechtelijk begrip; aan de
lidstaten – waaronder Nederland – komt dus terzake geen beleidsvrijheid
toe. De motie Vendrik c.s.1 is dan ook, anders
dan ZKN meent, niet op een nadere afbakening van dit begrip gericht. Tot slot
zij in dit verband opgemerkt dat het ontbreken van een verwijzing naar de
gezondheidskundige verzorging van de mens in de bestaande Nederlandse wetgeving,
voor de Europese Commissie aanleiding is geweest om jegens Nederland een ingebrekestellingsprocedure
in te leiden.Ik deel niet de vrees van ZKN dat de sector die door deze organisatie
wordt vertegenwoordigd zich gesteld zal zien voor geweldige uitvoeringsproblemen
omdat steeds weer onderscheid zou moeten worden gemaakt tussen diensten die
de bescherming van de gezondheid betreffen en diensten die dat niet doen.
Zoals aangegeven in de nota naar aanleiding van het verslag kan uit de in
de memorie van toelichting aangehaalde uitspraken van het Hof van Justitie
van de Europese Gemeenschappen naar mijn oordeel worden afgeleid dat een therapeutisch
doel vooral daar zal ontbreken waar sprake is van onderzoeken, rapporten en
analyses die gericht zijn op de vaststelling van een feitelijke situatie voor
andere dan medische doeleinden. Waar het betreft plastische, cosmetische of
refractiechirurgische ingrepen zal de ruimte voor de inspecteur om ingevolge
deze jurisprudentie – wegens het ontbreken van een therapeutisch doel –
tot heffing van omzetbelasting over te gaan, naar verwachting beperkt blijven
tot evidente gevallen. Evidente gevallen zijn individuele of categorieën
gevallen waarin de arts de aanwezigheid van een therapeutisch doel naar het
oordeel van de inspecteur in redelijkheid niet aannemelijk maakt. Daarbij
kan het alleen gaan om een marginale toetsing door de inspecteur aangezien
hem een inhoudelijk oordeel op medisch vlak niet toekomt.Met betrekking tot de vraag van de leden van de fractie van de VVD om
een reactie op de brief van 10 december 2007 van VVAA belastingadviseurs
merk ik op dat de nadere afbakening van de medische vrijstelling geen rechtstreekse
relatie heeft met de tariefstelling in de zorg.DoelmatigheidsheidsbepalingEnkele fracties stellen vragen in verband met het opnieuw opnemen van
de doelmatigheidsbepaling in artikel 64 van de Algemene wet inzake rijksbelastingen
(AWR) in het wetsvoorstel.De leden van de fractie van het CDA vragen naar de relatie tussen de doelmatigheidsbepaling
en de bestaande contra legem jurisprudentie. Zij vragen of extra onzekerheid
ontstaat wanneer die jurisprudentie opnieuw moet uitkristalliseren door de
invoering van de doelmatigheidsbepaling. Deze leden vragen voorts of het instemmingsvereiste
in voldoende mate waarborgt dat geen sprake zal zijn van willekeur en schending
van het gelijkheidsbeginsel of dat, omwille van een goede verhouding met de
inspecteur, belastingplichtige niet onder druk wordt gezet mee te werken aan
toepassing van artikel 64 AWR. De invoering van de doelmatigheidsbepaling laat de bestaande contra legem
jurisprudentie intact. De doelmatigheidsbepaling strekt ertoe, binnen de specifieke
context van artikel 64 AWR, de mogelijkheid te bieden om met instemming van
betrokkenen de materiële belastingschuld op een efficiënte wijze
af te wikkelen. Gezien de specifieke en beperkte context en het feit dat de
materiële belastingschuld niet in het geding is, gekoppeld aan de voorwaarde
van instemming van betrokkenen, ligt het niet in de rede dat rond de toepassing
van de doelmatigheidsbepaling veel jurisprudentie zal ontstaan noch dat er
situaties denkbaar zijn waarbij belastingplichtige door de inspecteur onder
druk zal worden gezet om de toepassing van artikel 64 AWR af te dwingen. Toepassing
van artikel 64 AWR is immers ook in het belang van die belastingplichtige.Tot slot vragen de leden van de fractie van het CDA of het in het licht
van vergroting van de parlementaire controle niet de voorkeur verdient dat
meer specifieke regelingen worden getroffen in de relevante belastingwetten.De belastingwetten bevatten veelal de materiële belastingregels,
dat wil zeggen de feiten en omstandigheden die aanleiding geven tot belastingheffing.
Het toepassingsgebied van artikel 64 AWR richt zich uitdrukkelijk niet op
de toepassing van deze regels. De toepassing van artikel 64 AWR komt pas aan
de orde wanneer, na toepassing van de materiële regels, de formalisering
van de belastingschuld geschiedt in de vorm van het opleggen van één
of meer aanslagen. Dan, zo toont de praktijk aan, kan de behoefte bestaan
de formele afwikkeling van die belastingschuld op een – voor alle betrokkenen –
efficiënte wijze te laten plaatsvinden. De AWR is daarmee de enige geschikte
plek om een dergelijke bevoegdheid op te nemen.De leden van de fractie van de VVD vragen in te gaan op enkele in de vakpers
verschenen commentaren. Een deel van de daarin opgenomen kritische geluiden
is ingegeven vanuit de veronderstelling dat met het opnemen van de doelmatigheidsbepaling
de bevoegdheid zou zijn gegeven de belastingheffing, in afwijking van de zogenoemde
materieelrechtelijke belastingregels, vanuit een gemeenschappelijk onderbuikgevoel
bij inspecteur en belastingplichtige te doen geschieden. Dit is, ik verwijs
naar hetgeen hiervoor en eerder daaromtrent is gesteld, niet het geval. De
doelmatigheidsbepaling geeft slechts een bevoegdheid, wanneer de materiële
belastingschuld vastgesteld is, de afwikkeling ervan zo doelmatig mogelijk
te doen geschieden door bij voorbeeld de belastingschuld door een andere,
derde persoon te laten betalen (zoals in het geval van Bos en Lommer). Het
is juist dat de regels inzake de formele afwikkeling van de belastingschuld
niet enkel en alleen een heffingsbelang dienen. Daarbij kunnen tevens van
belang zijn de aspecten van opbrengstverantwoording of informatiebehoeften
van derden. Het is dan ook om die reden dat de doelmatigheidsbepaling de mogelijkheid
bevat bij ministeriële regeling nadere regels te stellen teneinde die
belangen zeker te stellen, bij voorbeeld door in een dergelijk geval toepassing
van artikel 64 AWR uit te sluiten.In een ander commentaar, waar deze leden naar verwijzen1 wordt juist een tegenovergestelde zorg geuit, namelijk dat het bestaan
van de doelmatigheidsbepaling tot verstarring bij de Belastingdienst zou leiden
en tot verbleking van het oude adagium van de Belastingdienst«fortiter
in re, suaviter in modo». Eerder vroeg de NOB ook al aandacht voor dit
aspect. Ik zou graag op deze plaats nogmaals willen proberen ook deze zorg
bij deze leden weg te nemen.Er is mij veel aan gelegen het heffingsproces in de relatie inspecteur –
belastingplichtige zoveel mogelijk in goed overleg te laten verlopen en in
werkwijzen waarin beiden zoveel mogelijk gezamenlijk optrekken. De doelmatigheidsbepaling
past bij uitstek in die benadering. Het biedt de inspecteur in incidentele
gevallen juist de mogelijkheid om, daar waar dit zonder wettelijke regeling
niet kan, in het belang en met instemming van betrokkenen af te wijken van
de wet. Bijgevolg zorgt de bepaling niet voor verstarring maar juist tot voor
meer ruimte voor de inspecteur en belastingplichtige om een weg te vinden
tussen de wettelijk voorgeschreven afwikkeling van de belastingschuld en een
voor beide partijen zo doelmatig mogelijke afwikkeling ervan.Wet op de internationale bijstandsverlening bij de heffing
van belastingenDe leden van de fractie van de VVD vragen een reactie op de aantekening
in de Vakstudie Nieuws van 30 november 2007 over de toevoeging van een
derde lid aan artikel 8 van de Wet op de internationale bijstandsverlening
bij de heffing van belastingen (Wib). In deze aantekening wordt de voornoemde
wijziging van artikel 8 van de Wib in verband gebracht met het initiatiefwetsontwerp
van de leden Dezentjé Hamming en Crone.1De voorgestelde wetswijziging is in lijn met het standpunt dat het niet
wenselijk is om in het stadium van inlichtingen vergaren al de mogelijkheid
tot bezwaar en beroep te openen. In het initiatiefwetsontwerp van de leden
Dezentjé Hamming en Crone ligt een andere lijn besloten. In dit initiatiefwetsontwerp
wordt juist een bezwaar- en beroepsmogelijkheid geïntroduceerd op het
moment dat inlichtingen vergaard worden. Mocht dit wetsvoorstel door het parlement
aanvaard worden, dan is het inderdaad zo dat deze bezwaar- en beroepsmogelijkheid
ook bestaat in het geval de inspecteur inlichtingen vergaart ten behoeve van
de internationale inlichtingenuitwisseling.Voorts vragen de leden van de fractie van de VVD om een reactie op een
brief van NEVE Belastingadviseurs. In de betreffende brief geeft NEVE Belastingadviseurs
aan dat de voorgestelde wijziging van artikel 8 van de Wib tegen de tijdgeest
in zou gaan die zou vragen om meer rechtsbescherming. Ook wordt in deze brief
betwijfeld of de internationale inlichtingenuitwisseling belemmerd zou worden
door het bieden van rechtsbescherming op het moment van inlichtingen vergaren.Heel bewust heeft de wetgever er in het verleden voor gekozen om rechtsbescherming
te bieden op het moment voorafgaande aan de uitwisseling van de inlichtingen
en niet op het moment dat de desbetreffende inlichtingen worden vergaard.
Dit is om meer redenen adequaat. In de eerste plaats kan de inspecteur pas
nadat hij de inlichtingen verzameld heeft, afwegen of hij kan ingaan op het
verzoek van de buitenlandse autoriteit om bepaalde inlichtingen uit te wisselen.
Pas dan kan hij ten volle beoordelen of aan één of meer van
de weigeringsgronden die genoemd zijn in artikel 13 van de Wib, is voldaan.
Voor de belanghebbende is het vervolgens relevant dat hij bezwaar en beroep
kan instellen tegen het besluit om de inlichtingen uit te gaan wisselen. Dit
kan belanghebbende doen omdat hij korte tijd voor de geplande uitwisseling
een kennisgeving ontvangt. Slechts indien er fraude wordt vermoed of er andere
dringende redenen aanwezig zijn, wordt de kennisgeving achteraf verstrekt.
In deze situaties is het belang van snelle uitwisseling zo groot dat de rechtsbescherming
vooraf daarvoor moet wijken. Wel kan de burger dan achteraf tegen de genomen
beslissing om uit te wisselen bezwaar en beroep instellen.Met betrekking tot Verordening nr. 1798/2003 merk ik nog op dat deze Verordening
rechtstreeks werkt. In artikel 5 van deze Verordening is opgenomen dat een
lidstaat desgevraagd moet meewerken aan de uitwisseling van inlichtingen en
zonodig ook een onderzoek dient in te stellen. Bij het vergaren van de inlichtingen
moet – binnen de context van de Verordening – worden gehandeld
alsof sprake zou zijn van een binnenlandse situatie die valt onder nationaal
recht. In mijn optiek laat de regeling van de Verordening geen ruimte om hierbij
te veronderstellen dat sprake zou zijn van besluiten in de zin van de Algemene
wet bestuursrecht waartegen bezwaar en beroep open staat. Daarbij
geldt bovendien dat nationaal op het moment van vergaren van inlichtingen
ook geen bezwaar- of beroepsmogelijkheid open staat. Dit zou anders worden
indien het voornoemde initiatiefwetsontwerp van de leden Dezentjé Hamming
en Crone aanvaard zou worden.Overigens lijkt de eventuele doorwerking van genoemd initiatiefwetsontwerp
naar de internationale inlichtingenuitwisseling op gespannen voet te staan
met het Europese recht. In het kader van de implementatie van Verordening
1798/2003 heeft de Europese commissie al laten weten geen ruimte te zien voor
handhaving van de kennisgevingsprocedure (en de daaraan gekoppelde rechtsbescherming)
waar het inlichtingenuitwisseling betreft die onder voornoemde Verordening
valt. De Europese Commissie bleek de kennisgevingsprocedure te beschouwen
als onverenigbaar met de versterkte administratieve samenwerking zoals deze
was opgenomen in Verordening 1798/2003. De informatieverstrekking aan de andere
lidstaten behoort ongestoord en direct te kunnen geschieden.1 Om te toetsen in hoeverre het initiatiefwetsvoorstel in overeenstemming
is met het Europese recht is het door de initiatiefnemers voor advies voorgelegd
aan de Europese Commissie.BrievenIn deze memorie is op een aantal punten al inhoudelijk ingegaan op onderwerpen
uit de brieven, commentaren en artikelen waar de leden van de fractie van
de VVD een reactie op vragen. Voor zover in de brieven nieuwe gezichtspunten
naar voren worden gebracht, wordt hier onderstaand op gereageerd.De leden van de fractie van de VVD verzoeken te reageren op de brief van
de centrale samenwerkende ouderenorganisaties (CSO) van 5 december 2007
inzake de buitengewone uitgavenregeling.Het CSO vraagt aandacht voor de verzilvering. Zij geven aan dat verzilveringsproblematiek
die veroorzaakt wordt door de buitengewone uitgaven via de TBU-regeling (tegemoetkoming
buitengewone uitgaven) wordt gecompenseerd, maar dat er daarnaast volgens
een onderzoek van het NIBUD nog een verzilveringsprobleem overblijft. Zoals
aangegeven in de nota naar aanleiding van het verslag2 komt het ook bij diverse andere heffingskortingen voor dat deze niet
in de volle omvang worden verrekend, omdat er geen sprake is van verschuldigde
belasting. Overigens loopt het verzilveringsprobleem van deze kortingen terug
van € 290 miljoen in 2007 naar € 146 miljoen in 2008.
Een groot deel van de daling is te danken aan het wegvallen van het verzilveringsprobleem
van de kinderkorting, die in 2008 wordt omgezet naar een kindertoeslag. De
rest van de daling is toe te schrijven aan het totaal van endogene ontwikkelingen
zoals stijgende inkomens en het kabinetsbeleid in 2008. Overigens kan opgemerkt
worden dat bij de berekeningen van de koopkrachtcijfers door het kabinet en
het CPB rekening wordt gehouden met de verzilveringsproblematiek. Het generieke
koopkrachtbeeld van 65-plussers zonder of met een klein aanvullend pensioen
voor 2008 blijft dan ook minimaal op peil of stijgt licht. In de NIBUD doorrekening
voor 2008 komt dit dan ook tot uitdrukking («Goed nieuws voor 65-plussers»).3De heer Heithuis pleit in zijn column «Ruim baan voor de FBI»
voor het openstellen van de fiscale beleggingsinstelling voor de directeur-grootaandeelhouder
onder gelijktijdige invoering van een jaarlijks forfaitair rendement voor
dergelijke participaties. De leden van de fractie van de VVD vragen hier een
reactie op.In tegenstelling tot de suggestie van de heer Heithuis, zou in dat geval
nadere regelgeving vereist zijn om te voorkomen dat de fiscale beleggingsinstelling
wordt gebruikt voor onwenselijke doeleinden als het financieren
van de eigen woning van de directeur-grootaandeelhouder of het omzeilen van
de terbeschikkingstellingsregeling. Dat leidt tot complexe wetgeving. Bovendien
zijn aan een dergelijke maatregel budgettaire consequenties verbonden.De leden van de fractie van de VVD vragen om een reactie op het artikel
van mevrouw L. A. Bource «De directeur-grootaandeelhouder uit de
loonbelasting, een dooie mus?» over het bij amendement De Nerée
tot Babberich en Dezentjé Hamming tot stand gekomen en met ingang van –
toen nog – 1 januari 2008 in werking tredende artikel 6, zesde
lid, van de Wet op de loonbelasting 1964.1 Mevrouw
Bource heeft terecht opgemerkt dat het voordeel van de regeling is dat niet
meer maandelijks of vierwekelijks aangifte loonheffingen hoeft te worden gedaan
en dat aan de regeling nadelen zijn verbonden. In het onderhavige wetsvoorstel
zijn in dit verband enkele wijzigingen opgenomen, te weten de invoering van
een peildatumsystematiek en een aanpassing van de doorbetaaldloonregeling.
Volgens het gewijzigde wetsvoorstel is de inwerkingtreding van de regeling
uitgesteld tot 1 januari 2009. Zoals ik in mijn brief van 8 november
2007 heb opgemerkt, zal ik met betrekking tot deze regeling overleg voeren
met de koepelorganisaties van belastingconsulenten en accountants en met de
werkgeversorganisaties.2 Mijn doel is de beoogde
vermindering van de administratieve lasten te realiseren op een wijze die
voor alle betrokkenen zo min mogelijk ongewenste neveneffecten heeft.De leden van de fractie van de VVD vragen om een reactie op het artikel
van mr. H. J. Schut, Aanbevelingen tot aanpassing van de bedrijfsopvolgingsfaciliteit
in de Successiewet 1956.3 De heer Schut doet
in zijn artikel enige aanbevelingen om de bedrijfsopvolgingsfaciliteit in
de successiewet aan te passen. Aanleiding voor zijn aanbevelingen is met name
geweest de destijds bestaande onduidelijkheden bij de toepassing van de zogenoemde
beleidseis, die van belang is voor de bedrijfsopvolgingsfaciliteit in houdstersituaties.
Deze onduidelijkheden met betrekking tot de beleidseis zijn inmiddels weggenomen.
Dat is gebeurd bij het besluit van 10 oktober 2007.4De leden van de fractie van de VVD hebben gevraagd naar een reactie op
de brief van Stichting Sigarettenindustrie (SSI) van 6 december 2007.
De SSI wijst er allereerst op dat illegale handel en verkoop van namaakproducten
een mogelijk resultaat is van hoge accijnzen.De hoogte van de accijns in absolute zin beïnvloedt tot op zekere
hoogte de gevoeligheid voor smokkel en namaak. Smokkel van tabaksproducten
is winstgevend omdat deze producten in veel landen hoog worden belast. Een
accijnsverhoging zal de winstgevendheid wellicht verhogen; het hoeft echter
niet noodzakelijk te leiden tot een verdere toename van smokkel.De SSI meent verder dat de toename van illegale verkopen en de daling
van het verkoopvolume ertoe zal leiden dat de verwachte accijnsopbrengsten
waarschijnlijk niet worden gerealiseerd. Hierbij verwijst de SSI naar de situatie
in 2004 toen bij een vergelijkbare accijnsverhoging de uit die verhoging begrote
accijnsopbrengsten niet zouden zijn gehaald.De suggestie van de SSI dat deze lagere dan geraamde opbrengst een gevolg
zou zijn van onder andere de toename van de illegale verkopen deel ik niet.
Wel is in 2004 het verkoopvolume van de tabak gedaald. Dat is wellicht deels
een gevolg van de accijnsverhoging van € 0,46 per pakje van 25 stuks
sigaretten of 50 gram rooktabak (meest gevraagde prijsklasse; prijseffect
inclusief btw € 0,55), maar deels ook een gevolg van het met ingang
van 2004 ingestelde rookverbod op de werkplek. Wat vrijwel zeker ook een rol
heeft gespeeld is de additionele prijsverhoging van € 0,25 per pakje
van 25 stuks sigaretten en 50 gram rooktabak (meest gevraagde prijsklasse)
die de branche destijds heeft toegepast. Het samenstel van deze maatregelen
heeft een daling tot gevolg gehad op het rookgedrag en dus op
de verkopen van tabaksproducten en daardoor ook op de accijnsopbrengsten.
Het is niet vast te stellen welke maatregel specifiek tot welke daling van
het verkoopvolume heeft geleid.De SSI stelt ten slotte voor om de voorgenomen accijnsverhoging gefaseerd
door te voeren. Vanuit budgettaire overwegingen is dit niet wenselijk.ANDERE ONDERWERPENWerken aan winstDe leden van de fractie van het CDA geven aan dat hen berichten uit de
praktijk bereiken dat veel van de per 1 januari 2007 ingevoerde maatregelen
op grond van de Wet werken aan winst tot onzekerheid leiden en dat dit nadelig
is voor de Nederlandse concurrentiepositie. Dit betreft vooral de regeling
van de laagbelaste beleggingsdeelneming.Wat betreft de bezittingentoets in de regeling over de laagbelaste beleggingsdeelneming
ontvangen deze leden graag het oordeel van de Staatssecretaris over de door
de heer Faber in het Weekblad fiscaal recht1
gedane suggestie om in plaats van een toerekeningsbalans de geconsolideerde
balans van de deelneming als startpunt te nemen met een aantal aanpassingen
ten einde het bewijs te leveren dat aanspraak op de deelnemingsvrijstelling
bestaat.Onzekerheid over toepassing van de deelnemingsvrijstelling doet inderdaad
afbreuk aan het fiscale vestigingsklimaat. Mijn inschatting is echter dat
deze onzekerheid tijdelijk is. Ik heb er het volste vertrouwen in dat de huidige
onzekerheid werkende weg wordt weggenomen.Op dit moment is de omschakeling van de oude naar de nieuwe deelnemingsvrijstelling
namelijk in volle gang en is de praktijk zoekende naar de juiste maatvoering
in de toepassing. In de nota naar aanleiding van het verslag is hier aandacht
aan besteed.2 Aangegeven is dat voor de bezittingentoets
de vrije bewijsleer geldt en dat tegen die achtergrond een exacte toerekeningsbalans
niet in alle gevallen noodzakelijk is. Zo kan in plaats van een exacte toerekeningsbalans
op basis van enkelvoudige balansen, de commerciële consolidatiebalans
van de dochtermaatschappij waarin een deelneming wordt gehouden als startpunt
worden genomen.De heer Faber werkt deze gedachte in zijn artikel verder uit aan de hand
van een casus waarin de vraag aan de orde komt of de deelnemingsvrijstelling
van toepassing is op belangen in één of meer tussenhoudsters
gehouden door een Nederlandse houdstermaatschappij van een (buitenlands) beursgenoteerd
concern. Om de deelnemingsvrijstelling te kunnen toepassen zal de belastingplichtige
aannemelijk moeten maken dat een dergelijk belang niet als laagbelaste beleggingsdeelneming
moet worden aangemerkt, d.w.z. dat niet meer dan 50% van de onmiddellijk
en middellijk gehouden bezittingen bestaan uit vrije beleggingen. De achtergrond
hiervan is dat de deelnemingsvrijstelling niet van toepassing is op dochtermaatschappijen
die vooral (laagbelaste) beleggingsinkomsten genieten. Ik kan mij voorstellen
dat de door de heer Faber uitgewerkte gedachtegang ertoe kan leiden dat in
de door hem geschetste casus voldoende aannemelijk is gemaakt dat geen sprake
is van een (laagbelaste) beleggingsdeelneming.Wel moet worden bedacht dat de beoordeling of al dan niet is voldaan aan
de bewijslast per definitie een feitelijke is. Dit betekent dat ik niet in
algemene zin kan aangeven dat de door de heer Faber gesuggereerde lijn in
alle gevallen zonder meer volstaat, maar dat het aan de inspecteur is om dit
van geval tot geval te beoordelen.Wat betreft de onderworpenheidstoets vragen de leden van de fractie van
het CDA een nadere uiteenzetting over de antwoorden op door de commissie voor
Financiën van de Eerste Kamer gestelde vragen bij de behandeling
van het wetsvoorstel Werken aan winst en nadien ingediende vragen.De onderworpenheidstoets is opgenomen in de nieuwe deelnemingsvrijstelling
om een zogenoemde «safe harbour» te bieden voor beleggingsdochtermaatschappijen
die daadwerkelijk 10% of meer (winst)belasting betalen. Hoewel dergelijke
dochtermaatschappijen beleggen, geldt dan toch de deelnemingsvrijstelling.Bij precieze lezing van de verschillende antwoorden op vragen over de
onderworpenheidstoets in het deelnemingsregime tijdens de verschillende fases
van de parlementaire behandeling van de Wet werken aan winst, kan –
zoals ook in de literatuur naar voren is gekomen – verwarring ontstaan
over de exacte reikwijdte van de onderworpenheidstoets, met name als er een
regeling ter voorkoming van dubbele belasting van toepassing is. Vandaar dat
onder 4 van de brief van 10 juli 2007 is aangegeven hoe in verschillende
situaties (voorkoming met betrekking tot vaste inrichtingswinst, voorkoming
met betrekking tot bronheffingen en voorkoming met betrekking tot tax sparing
credits) de onderworpenheidstoets moet worden toegepast.1Tot slot vragen deze leden wanneer op het punt van de per 1 januari
2007 via de Wet werken aan winst ingevoerde maatregelen verduidelijkende beleidsbesluiten
kunnen worden verwacht.De verwachting is dat begin 2008 een geheel nieuw beleidsbesluit over
de toepassing van het nieuwe deelnemingsregime zal worden gepubliceerd. Dit
zal dienen ter vervanging van het huidige beleid op dit punt. Wat betreft
de andere nieuwe maatregelen is een dergelijke herziening van bestaande besluiten
niet aan de orde. Wel kan het zo zijn dat bestaande besluiten te zijner tijd
worden geactualiseerd.SuccessierechtHet doet mij genoegen dat de leden van de fractie van het CDA het met
mij eens zijn dat het successierecht aan een grondige herziening toe is. Op
hun vraag wanneer ik de successiewet wil aanpakken kan ik antwoorden dat ik
dat zo spoedig mogelijk, maar in ieder geval in deze kabinetsperiode wil doen.
Ik ben van plan om een vereenvoudigingsslag te maken om tot efficiency winst
te komen. Daarnaast zou ik graag tot een tariefsverlaging willen komen, die
echter binnen de kaders van budgettaire neutraliteit gefinancierd zal moeten
worden. Te denken valt daarbij aan constructiebestrijding, verbreding van
de grondslag door een meer economische benadering en een herschikking van
de tarieven.Tevens wordt van de gelegenheid gebruik gemaakt u te informeren over de
ontwikkeling van de opbrengst van het successierecht in termen van houdbaarheid,
zoals door mij toegezegd bij de Algemene Financiële Beschouwingen op
27 november 2007. Door toenemende welvaart en de demografische ontwikkelingen
zal inderdaad ook de opbrengst van de successiebelasting in de toekomst toenemen.
Het CPB gaat er van uit in haar studie naar de financiële houdbaarheid
van de overheidsfinanciën dat de ontvangsten aan successierechten meegroeien
met het BBP en structureel circa 0,3% BBP zullen bedragen. Deze opbrengst
zit dus al in de huidige sommen en in de berekening van het huidige houdbaarheidstekort.Het CPB houdt hierbij geen rekening met demografische veranderingen (stijging
van het aantal sterfgevallen), en mogelijk zullen successierechten in de toekomst
dus meer stijgen dan nu in de vergrijzingssommen.Indien een stijging van het aantal sterfgevallen wordt verondersteld,
geeft het CPB aan dat de opbrengst van de successiebelasting zal stijgen tot
ongeveer 0,5% BBP rond 2040. Deze extra opbrengst, zou in termen van
de houdbaarheid van de overheidsfinanciën, het houdbaarheidstekort terugbrengen
met 0,1% BBP. Het CPB geeft zelf aan dat deze 0,1% BBP bijdrage met veel onzekerheid
is omgeven. Zo is het onduidelijk of de babyboom generatie grote erfenissen
zal nalaten, omdat hun vermogen grotendeels ondergebracht is bij pensioenfondsen.
Het vermogen van deze personen komt bij overlijden dan niet ten gunste van
de erven, en er zal ook geen successiebelasting over worden betaald. Ook is
het onduidelijk of ouderen gegeven de stijgende levensverwachting, niet meer
zullen besteden aan consumptie van onder andere zorg.Een mogelijk hogere bijdrage aan de vergrijzingslasten van successiebelastingen
zou dus kunnen ontstaan indien de vermogens van ouderen sneller groeien dan
momenteel geraamd is (en sneller dan de rest van de economie) én indien
deze vermogens ook worden doorgegeven aan de erven. Een tijdelijke snellere
stijging van vermogens, zoals de stijging van het eigen woning bezit, is uiteraard
mogelijk op korte termijn. Op de lange termijn is het echter onwaarschijnlijk
dat vermogens substantieel sneller zullen stijgen dan de rest van de economie.
Een hogere of lagere opbrengst is dus mogelijk, maar het CPB geeft aan dat
een substantiële bijdrage niet waarschijnlijk is.De leden van de fractie van de VVD vragen om een reactie op een brief
van de Stichting Centrum Individu en Samenleving (CISA). In de brief uit de
stichting kritiek op de huidige successiewet. Er wordt ook getwijfeld aan
de bereidheid van dit kabinet om de successiewet te moderniseren. Vervolgens
wordt er door de CISA bij de leden van de Eerste Kamer op aangedrongen dat
zij het kabinet op andere gedachten te brengen.Elders in deze memorie heb ik in reactie op concrete vragen van de fractie
van het CDA opgemerkt dat ik wel degelijk voornemens ben de herziening van
de successiewet deze kabinetsperiode aan te pakken. Ik wijs ook op mijn begeleidende
brief bij de op 5 juli 2007 aan de Voorzitters van de Tweede en Eerste
Kamer toegestuurde studie naar de successiewetgeving in een aantal landen
van de Europese Unie, waarin ik mijn intenties op dit punt reeds kenbaar maakte.1 Het verheugt mij dat er sindsdien in de samenleving
en ook in het parlement in toenemende mate draagvlak bestaat voor een herziening.Uitvoering ZorgverzekeringswetDe leden van de fractie van het CDA vragen een overzicht van de laatste
stand van zaken inzake de uitvoering van de toeslagen zorgverzekeringswet
en andere toeslagen alsmede de terugbetaling van teveel betaalde premies Zorgverzekeringswet
(Zvw).In de voortgangsrapportage Toeslagen heb ik onlangs de laatste stand van
zaken rond de uitvoering van de toeslagen gemeld.2
Tijdens het Algemeen Overleg van 7 november 2007 heb ik toegezegd dat
ik de Tweede Kamer voor het kerstreces over de laatste stand van zaken rond
definitief toekennen zal informeren. De brief hierover zal de Kamer uiterlijk
18 december 2007 ontvangen.De terugbetaling van teveel betaalde premies Zorgverzekeringswet (Zvw)
is in volle gang. De resultaten van deze actie worden binnenkort bekend. Deze
zal ik meenemen bij de beantwoording van de kamervragen van de leden Omtzigt
en Jules Kortenhorst over de teruggave van de inkomensafhankelijke bijdrage
Zvw, die op 12 december 2007 zijn ingezonden. Vooruitlopend hierop wil
ik u het volgende melden. Inhoudingsplichtigen hebben recht op een teruggaaf
voor de bijdrage Zvw als een werknemer bij meer dan één inhoudingsplichtige
loon of een uitkering geniet en over zijn totale loon of uitkering meer dan
de maximale bijdrage is ingehouden. De inhoudingsplichtigen hebben hiervoor
onlangs een teruggaafbeschikking ontvangen. Aan de betrokken werknemers is
een mededeling gezonden. In de mededeling is aangegeven dat de inhoudingsplichtigen de bijdrage terugkrijgen en dat zij op hun beurt deze bijdrage moeten
verrekenen met het loon of de uitkering van de werknemer.Oorzaak voor de onterechte beschikkingen is, dat de loongegevens van deze
inhoudingsplichtigen dubbel in de bestanden van de Belastingdienst zijn terechtgekomen.
Maatregelen zijn getroffen om de feitelijke uitbetaling van deze teruggaven
tegen te houden. Zowel de betrokken inhoudingsplichtigen als hun werknemers
ontvangen binnenkort een excuusbrief van de Belastingdienst.Een ander gevolg van de dubbele loongegevens kan zijn dat bij de definitieve
toekenning van toeslagen ten onrechte wordt geconstateerd dat niet langer
recht bestaat op een toeslag of recht bestaat of een lagere toeslag. Het onderzoek
naar de omvang van de groep betrokkenen en de te treffen herstelmaatregelen
is gaande.Gebruik heffingskortingenDe leden van de fractie van de PvdA vragen naar de maatregelen die het
kabinet denkt te nemen om de door de Tweede Kamer bij motie gevraagde meer
pro-actieve opstelling van de Belastingdienst bij het voorkomen van niet-gebruik
van kortingen en teruggaafmogelijkheden te bewerkstelligen. De leden van de
fractie van de PvdA verwijzen hiermee naar de motie Tang c.s. waarin het kabinet
wordt opgeroepen om in de eerste helft van 2008 een analyse voor te bereiden
over het niet-gebruik en de vereenvoudiging van de heffingskortingen, en te
rapporteren hoe zij binnen toekomstige budgettaire mogelijkheden deze problemen
wil benaderen.1 In de motie wordt weliswaar niet
gesproken over een meer pro-actieve opstelling van de Belastingdienst maar
vooruitlopend op de gevraagde analyse kan nu al aangegeven worden wat voor
acties de Belastingdienst uitvoert om het niet-gebruik van heffingskortingen
te voorkomen. In het verleden heeft de Belastingdienst specifiek voor personen
met een Wajong-uitkering en alleenstaande ouderen het niet-gebruik van de
voor hen bedoelde specifieke kortingen (jonggehandicaptenkorting respectievelijk
alleenstaande ouderenkorting) bestreden. Wajonggerechtigden ontvingen een
brief als zij de jonggehandicaptenkorting niet via de loonheffing konden vergelden.
Bij 65-plussers die recht hebben op de alleenstaande ouderenkorting en die
verzuimen deze korting aan te kruisen op de aangifte, wordt de alleenstaande
ouderenkorting op basis van gegevens van de SVB ambtshalve verleend. Vanaf 2009
zal van personen die meer bekend zijn bij de Belastingdienst («de beschrevenen»)
het niet-gebruik van heffingskortingen kunnen afnemen door de introductie
van de (digitale) vooringevulde aangifte.Feitelijke informatie gebruik fiscale postenIn vervolg op de eerdere vragen stelt de SP fractie nadere vragen omtrent
een decielverdeling en enkele fiscale posten.2
 Voor zover beschikbaar uit de voorlopige CBS cijfers 2005 zijn deze gegevens
in tabel 1 weergegeven. Het gaat om:A. Het aantal personen per deciel.B. Het gemiddelde bruto-inkomen en het begin en eindinkomen per deciel.3C. Het totaal aan geheven inkomsten- en loonbelasting inclusief de gelijktijdig
daarbij geheven volksverzekeringen. Dit betreft de netto heffing na verwerking
van aftrekposten en heffingskortingen etc.D. Het netto voordeel van de aftrek van de hypotheekrente en de bijtelling
van het eigenwoningforfait. Tabel 1. Decielverdeling1 naar personen
2005  1e2e3e4e5e6e7e8e9e10eTotaal A. Aantal personen per deciel (*1 000)1 2171 2171 2171 2171 2171 2171 2171 2171 2171 21712 173 B0. Gemiddeld bruto inkomen per deciel (€)2 4918 31411 72315 60320 08325 41031 61238 65648 64687 136  B1. Begin inkomen per deciel (€)nvt5 40410 02013 66417 84422 74728 51235 13543 65267 892 B2. Eindinkomen per deciel (€)5 40310 01913 66317 84322 74628 51135 13443 65167 891nvt C1. Totaal IB/LB en PVV (in € mln)41095741 5972 5294 2306 3748 85712 43230 98867 695 C2. idem in procenten totaal0%0%1%2%4%6%9%13%18%46%100%D. Netto voordeel aftrek eigen woning (€ mln)1611161142075268121 0431 2341 6753 3259 213Bron CBS, eigen bewerking1 In de beschikbare decielverdeling zijn de personen ingedeeld
op basis van het persoonlijke belastbare inkomen.De leden van de fractie van de SP hebben eveneens gevraagd naar enkele
gegevens rondom de fiscale behandeling van de eigen woning voor het jaar 2007
en 2008. In tabel 2 staan deze gevraagde cijfers weergegeven.Tabel 2. Cijfers fiscale behandeling eigen woning (€ mld) JaarAftrek hypotheek-rentebudgettair belangBijtelling eigenwoning-forfaitbudgettair belang200728,5012,334,881,81200829,4012,724,971,86De leden van de fractie van de SP hebben voorts vragen gesteld over het
effect van een stijging of daling van de hypotheekrente. Een exacte kwantificering
van de budgettaire gevolgen van een stijging of daling van de hypotheekrente
is niet mogelijk. Een dergelijke ontwikkeling zal niet geïsoleerd plaatsvinden
maar verbonden zijn aan de economische ontwikkeling wat weer effect kan hebben
op de huizenprijzen. Ook wordt het budgettaire effect van een eventuele opwaartse
of neerwaartse bijstelling beperkt doordat de hypotheekrente in veel gevallen
voor een aantal jaren vaststaat, waardoor een stijgende of dalende rente pas
langzaam in de hypotheekrenteaftrek wordt verwerkt. Tevens zal een stijgende
of dalende rente tot meer of minder oversluitingen aanleiding geven waardoor
de hiermee samenhangende (aftrekbare) kosten stijgen of dalen.De leden van de fractie van de SP vragen ook naar het effect op de tarieven
indien de hypotheekrenteaftrek wordt afgeschaft. Voor 2005 bedragen de kosten
van de hypotheekrenteaftrek minus bijtelling eigenwoningforfait € 9,2
miljard (voorlopige realisaties). De totale opbrengsten van IB/LB en PVV over
dat belastingjaar bedragen circa € 67,7 miljard. Indien de aftrek
hypotheekrente en bijtelling eigenwoningforfait zou worden afgeschaft zouden
de tarieven over de hele range 8,5% omlaag kunnen.1 In tabel 3 staan de bij deze variant behorende tarieven weergegeven.
Overigens kan niet onvermeld blijven dat een dergelijke variant een zeer fors
effect teweeg kan brengen op de netto-inkomens en op de woningmarkt en daarmee
op de totale economie (waaronder de belastinginkomsten). Deze moeilijk kwantificeerbare
effecten zijn in de berekeningen niet meegenomen.Tabel 3. Tariefstructuur variant SP Tarief2007Variant SPEerste schijf < 65 jaar33,65%30,80% Eerste schijf 65 jaar en ouder15,75%14,45% Tweede schijf < 65 jaar41,40%37,90% Tweede schijf 65 jaar en ouder23,50%21,55% Derde schijf42,00%38,45% Vierde schijf52,00%47,60% Tarief box 2 (maximaal)25,00%22,90% Tarief box 330,00%27,45%De leden van de fractie van de SP vragen verder naar het inkomenseffect
van een dergelijke maatregel, bij welk inkomen het break even point ligt en
wat de effecten per deciel zijn. Het inkomenseffect van deze maatregel is
sterk afhankelijk van individuele omstandigheden zoals de hoogte van de hypotheek,
de hoogte van de WOZ-waarde en de hoogte van het inkomen. Algemeen kan gesteld
worden dat personen met per saldo aftrek van kosten van een eigen woning een
(fors) nadeel zullen hebben, personen zonder deze aftrek hebben een fors voordeel.
Het gevraagde break even point is gezien de grote variatie in persoonlijke
omstandigheden niet te geven. Het zal bij een dergelijke variant incidenteel
voor kunnen komen dat personen met een kleine aftrek voor de eigen woning
in combinatie met de tariefsverlaging een voordeel hebben.Ter illustratie van de variant een voorbeeld voor 2007:1• een kostwinner met een inkomen van 1½* modaal (€ 45 000)
zal circa € 11 700 aan inkomensheffing (belastingen en premies
volksverzekeringen) betalen zonder rekening te houden met aftrek hypotheekrente
etc.• Indien deze persoon een gemiddeld huis heeft (stel € 235 000)
dat volledig gefinancierd is met een hypotheek met een rente van 5%
zal de aftrek van hypotheekrente € 11 750 bedragen. Het eigenwoningforfait
bedraagt € 1 300 zodat de aftrek voor de eigen woning € 10 450
bedraagt.• Door de aftrek van € 10 450 betaalt deze kostwinner
nog € 7 300 aan inkomensheffing. Het netto voordeel van de
aftrek eigen woning is daarmee € 4 400.• Na invoering van de variant zal de aftrek van de eigen woning worden
geschrapt en de tarieven met 8,5% worden verlaagd (zie bovenstaande
tabel). Per saldo betaalt deze kostwinner dan nog € 10 200
aan inkomensheffing.• Met een eigen huis gaat deze kostwinner er dan € 2 900
op achteruit, zonder eigen huis is het voordeel € 1 500.De leden van de fractie van de SP vragen verder of per deciel het verschil
in netto betaalde belasting van de genoemde variant kan worden weergegeven.
In tabel 4 treft u de gevraagde gegevens.Tabel 4. Effecten variant afschaffen hypotheekrenteaftrek,
eigenwoningforfait en tariefsverlaging naar deciel (in € mln)  1e2e3e4e5e6e7e8e9e10e Totaal IB/LB en PVV basis41095741 5972 5294 2306 3748 85712 43230 988Idem na variant113354261 4052 4954 2896 4478 89012 56231 033Verschil (-/- = lastenverlichting)109– 74– 148– 193– 3560733313044Bron: CBS, eigen bewerkingDe door de leden van de fractie van de SP gevraagde gegevens omtrent de
budgettaire derving met betrekking tot de pensioenvoorziening zullen, zoals
ook eerder toegezegd, uiterlijk bij de Miljoenennota 2009 beschikbaar komen.BelastingkostenDe leden van de fractie van de SP willen graag nadere informatie ontvangen
over de «belastingkosten» aan de zijde van de overheid en belastingbetalers. Meer specifiek vragen deze leden naar het aantal werkzame
personen in de «belastingsector» en de financiële omvang
van deze sector. Ten slotte vragen deze leden wat aan de zijde van de overheid
de kosten zijn voor apparatuur en gebouwen.Aan de zijde van de rijksoverheid bestaan de «belastingkosten»
voor grootste deel uit de kosten van de Belastingdienst. De totale personeelsomvang
van de Belastingdienst is ongeveer 30 000 fte, waarbij de gemiddelde
loonsom per fte bij de Belastingdienst ongeveer € 55 000 bedraagt
(cijfers voor 2006). De kosten voor het beheer en onderhoud van ICT-apparatuur
en programmatuur bedragen bij de Belastingdienst jaarlijks ongeveer € 290
miljoen. De uitgaven voor huisvesting schommelen jaarlijks rond de € 240
miljoen.Over het aantal personen dat in en voor bedrijven en voor particulieren
werkzaam is, zijn slechts partiële cijfers beschikbaar. In de meest gedetailleerde
informatie van het CBS zijn belastingconsulenten samengevoegd met accountants,
boekhoudbureaus en administratiekantoren. In deze bedrijfstak1 bestonden in 2005 13 480 bedrijven met 75 600 werkzame personen.
De omzet van deze bedrijven bedroeg in totaal € 7,2 miljard. Binnen
deze groep professionals is een onderscheid naar belastingadviseurs, administratiebureaus
en accountants relevant. Voor de belastingadviseurs geldt dat zij in ieder
geval dagelijks met belastingheffing bezig zijn. Informatie van de drie«grote»
organisaties – de Nederlandse Orde van Belastingadviseurs, de Federatie
van Belastingadviseurs en het College van Belastingadviseurs – laat
zien dat zij gezamenlijk circa 10 000 leden hebben.Behalve professionals verlenen ook intermediaire organisaties of non-profitorganisaties,
zoals FNV, CNV en de Unie KBO, fiscale assistentie bij het doen van aangifte.
Bij de FNV werken 5000 vrijwilligers die in totaal voor 220 000 leden
de aangifte invullen. Bij het CNV vullen 1 000 vrijwilligers in de maand
maart 19 700 aangiften in en de Unie KBO heeft ongeveer 1 000 vrijwilligers
die zo’n 20 000 aangiften per jaar verzorgen voor ouderen met een
laag inkomen. Daarnaast bestaat er (onbetaalde) hulp bij aangifte door familieleden
of kennissen. Twintig procent van de particulieren vulde in 2003 zijn aangifte
in met behulp van anderen en dertig procent besteedde het invullen van de
aangifte volledig uit.De staatssecretaris van Financiën,J. C. de Jager BIJLAGE 1Aankoopbelasting personenauto’s in de EUBIJLAGE 2Houderschapsbelasting personenauto’s in de EUXNoot1Kamerstukken II 2007/08, 31 205/31 206, nr. 44.XNoot1Kamerstukken II 2007/08, 31 209, nr. 1.XNoot2Kamerstukken II 2007/08, 31 205, nr. 5, bijlage.XNoot3Schriftelijke vraag nr. P-4809/07.XNoot4PB L 96 van 31.3.2004.XNoot1Kamerstukken II 2007/08, 31 205, nr. 32.XNoot1Zie CE Delft (2007), Milieukentallen van verpakkingen
voor de verpakkingenbelasting in Nederland.XNoot1Kamerstukken II 2007/08, 29 689 en 31 200, nr. 160.XNoot2Voor de toepassing van het verplichte eigen risico is de groep afgebakend
door aan te sluiten bij farmaceutische kostengroepen (het FKG-criterium).XNoot1V-N van 15 november 2007 blz. 27 en V-N van 30 november 2007
blz. 9.XNoot1Kamerstukken II 2007/08, 31 205, nr. 38.XNoot1Brief aan de staatssecretaris van Financiën van 20 juni 2007,
briefnummer 2007145. Tevens in afschrift verzonden aan de vaste commissies
van WWI en Financiën uit de Tweede Kamer.XNoot1Berkhout, Fiscaal afschrijven op vastgoed. (dissertatie Amsterdam UVA
2002).XNoot1Kamerstukken II 2007/08, 31 200 XVIII, nr. 10.XNoot1Kamerstukken I 2003/04, 29 210, D.XNoot1KPMG: Rapportage betreffende kansspelbelastingmaatregel, 27 november
2007.XNoot1Kamerstukken II 2007/08, 31 205, onder meer nr. 7.XNoot1Nr. CPP2006/1173M.XNoot1WFR 2007/6744.XNoot1V-N, 15 november 2007, blz. 68.XNoot2Kamerstukken II 2007/08, 31 206, nr. 26.XNoot1Kamerstukken II 2007/08, 31 206, nr. 39.XNoot1V-N van 30 november 2007, blz. 22 en 23.XNoot1Kamerstukken II 2005/06, 30 645.XNoot1Zie ook Kamerstukken II, 29 615, nr. 2, blz. 4 en nr. 3, blz. 3.XNoot2Tweede Kamer, vergaderjaar 2007–2008, 31 205, nr. 9, pagina
37.XNoot3Persbericht van 18 september 2007.XNoot1Weekblad Fiscaal Recht 2007/6722, blz. 603–608.XNoot2Kamerstukken II 2007/08, 31 206, nr. 10.XNoot3Weekblad Fiscaal Recht van 5 april 2007.XNoot4Nr. CPP2007/383M, Stcrt. nr. 202.XNoot1Weekblad Fiscaal Recht 2007/6743.XNoot2Kamerstukken II 2007/08, 31 206, nr. 6, blz. 2.XNoot1Kamerstukken I 2006/07, 30 572, G, blz. 3.XNoot1Kamerstukken II 2006/07, 27 789, nr. 13.XNoot2Kamerstukken II 2006/07, 31 066, nr. 19.XNoot1Kamerstukken II 2007/08, 31 205 en 31 206, nr. 48.XNoot2Kamerstukken I 2007/08, 31 200 en 31 205, B.XNoot3Exacte cijfers over begin- en eindinkomens zijn niet direct voorhanden.
De gepresenteerde begin- en eindinkomens (bruto inkomen) zijn onder de veronderstelling
van lineairiteit binnen de decielen. In de eerdere beantwoording werden de
gemiddelde primaire inkomens gepresenteerd. Uitkeringen
en pensioenen etc. maken echter geen deel uit van dit inkomen, daarom is er
bij de vervolgbeantwoording voor gekozen om uit te gaan van het bruto-inkomen. Dit is door het CBS gedefinieerd als het primair inkomen
plus de bruto ontvangen overdrachten (zie voor een exacte definitie www.cbs.nl).XNoot1Hierbij is geen rekening gehouden met het effect op inkomensafhankelijke
regelingen zoals de zorgtoeslag en de kindertoeslag. Bij afschaffing van de
hypotheekrenteaftrek stijgt het belastbaar inkomen waardoor het recht op deze
regelingen kan dalen of zelfs geheel vervalt.XNoot1Hierbij is gebruik gemaakt van het CPB microsimulatiemodel, Microtax,
zie www.cpb.nl.XNoot1SBI-code 7412. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-20072008-31205-C.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl