Wijziging Wet op de omzetbelasting 1968 i.v.m. invoering omzetbelastingregeling elektronische diensten (e-commerce); Nota n.a.v. het verslag
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-07 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 28887, nr. 5

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum indiening

16-06-2003

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2002-2003

28887 nr. 5

10-06-2003

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaam1. ALGEMEEN2. INLEIDING3. RATIO VAN DE REGELING4. BIJZONDERE REGELING5. GEVOLGEN VAN DE VERORDENING6. HANDHAVINGS- EN UITVOERINGSASPECTEN VAN DE REGELING7. BUDGETTAIRE EN PERSONELE ASPECTEN8. ARTIKELSGEWIJSArtikel I, onderdeel AArtikel FOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 28887Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 31 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
28 887Wijziging van de Wet op de omzetbelasting 1968 in verband met de –
in beginsel tijdelijke – invoering van een omzetbelastingregeling voor
elektronische diensten (e-commerce)nr. 5NOTA NAAR AANLEIDING VAN HET VERSLAGOntvangen 10 juni 20031. ALGEMEENOp 19 mei 2003 is het voorstel van wet tot wijziging van de Wet op de
omzetbelasting in verband met de – in beginsel tijdelijke – invoering
van een omzetbelastingregeling voor elektronische diensten (e-commerce) bij
de Kamer ingediend. De belangstelling waarmee kennis is genomen van het onderhavige
wetvoorstel stemt tot tevredenheid, evenals het feit dat het verslag op zo'n
korte termijn kon worden vastgesteld. Met de leden van de fractie van de VVD
ben ik van mening dat het een goede zaak is dat met dit wetsvoorstel een einde
wordt gemaakt aan het concurrentienadeel ten aanzien van elektronische handel
dat Europese ondernemers thans ondervinden ten opzichte van ondernemers uit
derde-landen.2. INLEIDINGDe leden van de VVD-fractie vragen of de toepassing van de nieuwe regels
beperkt kan worden tot op de EU gerichte sites. In dit verband zou ik erop
willen wijzen dat ondernemers de mogelijkheid hebben om hun websites zodanig
op te zetten dat slechts consumenten uit een bepaald land of een bepaalde
regio transacties kunnen uitvoeren. Ondernemers kunnen er dus ook voor kiezen
om landen of regio's uit te sluiten. In de praktijk geschiedt dit ook, vaak
om economische of juridische redenen. De regels van de richtlijn en het daarvan
afgeleide wetsvoorstel zijn alleen van toepassing indien websites aan Europese
afnemers de mogelijkheid bieden om elektronische transacties aan te gaan en
deze transacties ook daadwerkelijk plaatsvinden. Zou een ondernemer menen
dat de investeringen die moeten worden gedaan in verband met de richtlijn
e-commerce disproportioneel zijn ten opzichte van de opbrengsten die vanuit
de EU mogen worden verwacht, dan zal die ondernemer daar bij de inrichting
van zijn website rekening mee moeten houden. De ondernemer kan er in dat geval
voor kiezen zijn website af te sluiten voor consumenten uit de EU.Ten aanzien van de vraag naar een praktische regeling en de introductie
van een drempelbedrag kan opgemerkt worden dat het een gebruikelijke handelwijze
is dat beleidsvoorschriften worden gepubliceerd waarin op een
meer praktische wijze de uitvoering of toepassing van belastingwetgeving wordt
geregeld. Nu bij de totstandkoming van de onderhavige Richtlijn e-commerce
herhaaldelijk is gesproken over de mogelijkheid van het introduceren van drempelbedragen,
maar uiteindelijk is besloten om hiervan af te zien – onder meer gelet
op het feit dat het in beginsel gaat om een tijdelijke bijzondere regeling
ter nakoming van BTW-verplichtingen – zal een eventueel nader beleidsvoorschrift
niet zien op de introductie van drempelbedragen.3. RATIO VAN DE REGELINGDe leden van de VVD-fractie vragen of de regering verwacht dat aanbieders
zich zullen vestigen in de lidstaat met het laagste BTW-tarief. Voorts vragen
zij naar de reden of aanleiding van de tijdelijke aard van de bijzondere regeling
en naar de eventueel vastgestelde onderzoekspunten ten behoeve van het onderzoek
door de Commissie. Zoals gezegd beoogt dit wetsvoorstel het concurrentienadeel
weg te nemen dat Europese aanbieders van elektronische diensten op dit moment
ondervinden ten opzichte van aanbieders uit derde-landen. Deze concurrentieverstoring
wordt met name ongedaan gemaakt door uit te gaan van het beginsel dat BTW
wordt geheven in het rechtsgebied waar het verbruik plaatsvindt. De aanbieders
uit derde-landen hebben in feite drie mogelijkheden om zich te conformeren
aan deze nieuwe wetgeving. Ze kunnen zich (a) administratief registreren in
iedere lidstaat en zodoende in iedere lidstaat afzonderlijk voldoen aan de
fiscale verplichtingen, (b) zich daadwerkelijk vestigen in een van de lidstaten
en van hieruit de Europese markt bedienen, en tot slot kunnen ze (c) gebruik
maken van de bijzondere regeling van de voorgestelde afdeling 7 in de Wet
op de omzetbelasting 1968 (Regeling voor niet in de Gemeenschap gevestigde
ondernemers die elektronische diensten verrichten aan anderen dan ondernemers
die in de Gemeenschap wonen of zijn gevestigd). In hoeverre bij de keuze voor
een eventuele feitelijke vestiging in één van de lidstaten het
BTW-tarief van de desbetreffende lidstaat een doorslaggevende rol speelt,
is moeilijk te beoordelen. Naar het mij voorkomt is dit slechts één
element van afweging en zal ook het vestigingsklimaat in z'n algemeenheid
een belangrijke rol spelen. Daarnaast is het van belang om de groep van voornaamste
afnemers in ogenschouw te nemen. Als met name elektronische diensten worden
verleend aan in de Europese Unie gevestigde ondernemers wordt de BTW immers
verschuldigd in de lidstaat van de afnemer en wordt de heffing verlegd. Er
lijkt dan geen reden voor niet-EU-aanbieders om zich in een lidstaat te vestigen.
Als met name wordt gepresteerd aan particulieren binnen de Europese Unie kan
gekozen worden voor de bijzondere regeling, die relatief eenvoudig is.De tijdelijkheid van de bijzondere regeling houdt verband met het feit
dat het handelt om een nieuw concept binnen de BTW-wetgeving en bovendien
betrekking heeft op activiteiten die door technische ontwikkelingen mogelijk
nog herhaaldelijk aan wijzigingen onderhevig zijn. Derhalve hebben de lidstaten
afgesproken de werking van de richtlijn e-commerce vóór 30 juni
2006 door de Commissie te laten onderzoeken. Op basis van een verslag van
de Commissie zal vervolgens bezien worden of de regeling wordt gecontinueerd
of (deels) wordt vervangen door bijvoorbeeld een passend elektronisch mechanisme
op een niet-discriminatoire basis voor heffing, aangifte, inning en verdeling
van de belastingopbrengsten van elektronische diensten. Maar ook andere onderdelen
van de tijdelijke regeling zullen in dat onderzoek worden betrokken. Verderop
in deze nota zal ik nog enkele voorbeelden daarvan geven. 4. BIJZONDERE REGELINGDe leden van de fractie van de VVD vragen of een ruime toepassing van
de bijzondere regeling wordt verwacht, dan wel dat wordt verwacht dat aanbieders
van elektronische diensten zich zullen vestigen in een lidstaat. In aanvulling
op het hieromtrent reeds vermelde onder 3. (Ratio van de regeling) merk ik
op dat de bijzondere regeling met name is ontworpen met het oog op een ruime
toepassing. Met deze regeling wordt immers bereikt dat het niet-EU-aanbieders
van elektronische diensten relatief eenvoudig wordt gemaakt om aan hun BTW-verplichtingen
te voldoen. Naar ik verwacht zal de toepassing van de bijzondere regeling
dan ook op betrekkelijk ruime schaal in de Gemeenschap worden toegepast.Deze leden vragen voorts of het niet efficiënter en eenvoudiger zou
zijn geweest als voor de registratie en afdracht in één lidstaat
een echt Europees loket zou zijn geïntroduceerd in die zin dat die lidstaat
dan ook als enige de belastingcontrole zou uitvoeren. Ik onderken dat dit
in beginsel een aantrekkelijke gedachte is, maar zo ver is het nog niet gekomen.
Daarbij speelt mede een rol dat de bijzondere regeling als zodanig nieuw is,
en dat de lidstaten daar eerst ervaring mee willen opdoen voor tot nadere
verfijningen over te gaan. Dat neemt niet weg – deze leden vragen daarnaar –
dat als de bijzondere regeling zal blijven bestaan, ik in Europees verband
aandacht zal vragen voor dit idee.De leden van de VVD-fractie vragen verder op welke wijze de leverancier
het in rechte te beschermen vertrouwen verkrijgt met betrekking tot de juiste
toepassing van de nieuwe BTW regels. Voor een juiste toepassing van de nieuwe
regels is een correcte vaststelling van de status van de afnemer belangrijk.
Indien de afnemer een ondernemer is, wordt de heffing van omzetbelasting verlegd.
Zoals deze leden aangeven geldt in dat geval eenzelfde aanpak als bij de toepassing
van intracommunautaire goederen transacties waarbij geverifieerd moet worden
of de afnemer in het bezit is van een BTW-identificatienummer. Deze aanpak
wordt overigens ook al gevolgd bij bepaalde vormen van grensoverschrijdende
dienstverlening. Bij e-commerce transacties tussen ondernemers zal het doorgaans
gaan om transacties met een relatief hoge waarde. De aanbieder zal bij dergelijke
transacties vragen stellen over de status van de afnemer en in geval er sprake
is van een ondernemer de voorgeschreven verificatie uitvoeren. Gaat het wekelijks
echter om duizenden transacties met een geringe waarde – denk bijvoorbeeld
aan het downloaden van muziek – dan zal de ondernemer ervoor kunnen
kiezen om geen vragen over de status te stellen en geen verificatie uit te
voeren. Omdat bij deze benadering niet wordt aangetoond dat de afnemer een
ondernemer is, zal de aanbieder omzetbelasting in rekening moeten brengen.
De heffing kan in dat geval niet worden verlegd, maar kan worden afgewikkeld
met gebruikmaking van de bijzondere regeling.5. GEVOLGEN VAN DE VERORDENINGDe leden van de fractie van de VVD vragen hoe de juistheid kan worden
gecontroleerd van het woonadres of de vestigingsplaats van een afnemer buiten
de EU. Zij vragen zich daarbij af of niet moet worden uitgegaan van de opgave
van de afnemers zolang geen on-line verificatiesysteem beschikbaar is. De
aanbieder zal zich bij de controle in beginsel kunnen baseren op de informatie
van de afnemer over zijn woonadres of vestigingsplaats. Deze informatie moet
echter in overeenstemming zijn met andere gegevens van de afnemer voorzover
de aanbieder die ter beschikking heeft, zoals het adres voor verzending van
de factuur of de informatie van de credit-card. Indien deze laatste gegevens
afwijken, zal de aanbieder door het stellen van nadere vragen de juistheid
van het door de afnemer opgegeven adres moeten verifiëren.
Overigens geldt het vraagstuk van de verificatie niet alleen voor afnemers
met een woonadres of vestigingsplaats buiten de EU, maar evenzeer wanneer
sprake is van een afnemer die binnen de EU woont of is gevestigd. De proefperiode
van drie jaar die in de richtlijn is opgenomen, zal onder meer worden benut
om nader onderzoek te doen naar elektronische verificatiesystemen. In dat
kader is het bijvoorbeeld denkbaar dat in de toekomst door het gebruik van
digitale certificaten zekerheid kan worden verkregen over de woon- of vestigingsplaats
van de afnemer. Ook het gebruik van zogenoemde «tracking of geolocation»
software waarmee langs elektronische weg een nauwkeurig beeld kan worden verkregen
van de plaats van de afnemer, zou in de toekomst mogelijkheden kunnen bieden
voor verificatie. In dit kader zij voorts opgemerkt dat over dit onderwerp
ook in OESO verband is gesproken waarbij de OESO adviseert om bij lage prijs
transacties wel een goede balans te vinden tussen administratieve eisen en
fiscaal belang.De leden van de VVD-fractie vinden het – in het licht van een uniforme
BTW-heffing binnen de hele Europese Unie – een goed voorbeeld dat het
BTW-comité een nadere invulling van het begrip «elektronische
diensten» heeft gegeven. Zij vragen of een dergelijke aanpak niet ook
alsnog kan worden gerealiseerd met betrekking tot de mate van zorgvuldigheid
die wordt vereist bij de verificatie van de belastingstatus van de afnemer.
Als mij signalen bereiken dat er op dit gebied grote verschillen in benadering
ontstaan tussen de belastingadministraties van de lidstaten, zullen zeker
initiatieven worden genomen om te komen tot een Europese aanpak. Dit zou kunnen
in het BTW-comité en ook in het Permanent Comité inzake administratieve
samenwerking op het gebied van indirecte belastingen, waarin de Europese Commissie
en de lidstaten gezamenlijk de werking van de Verordening bespreken en evalueren.Op de vraag van deze leden of er voor 1 juli richtlijnen zullen uitgaan
ten aanzien van de handelwijze van niet in de EU gevestigde aanbieders, kan
ik meedelen dat dit voornemen niet bestaat. Mocht bij de uitvoering van de
richtlijn blijken dat er behoefte bestaat aan richtlijnen op dit terrein,
dan zullen die – mede aan de hand van signalen vanuit de praktijk –
alsnog worden uitgevaardigd.Voor het antwoord op de vraag of voor kleine transacties vertrouwen mag
worden ontleend aan de informatie die de afnemer ontvangt van zijn klant,
verwijs ik naar hetgeen hiervoor is gezegd over de verificatie van de woonplaats
van de afnemer. Een drempelbedrag wordt daarbij niet gehanteerd.Deze leden stellen vervolgens dat goedwillende e-commerce aanbieders kunnen
worden opgezadeld met potentieel grote BTW claims in alle EU-lidstaten. Het
lijkt niet waarschijnlijk dat deze problematiek zich zal voordoen. Indien
een aanbieder een transparante administratie voert waaruit eenduidig kan worden
opgemaakt in welke lidstaat een e-commerce dienst is verricht, zal er geen
twijfel ontstaan over de lidstaat van consumptie. Er zullen in die situatie
dan ook geen claims in andere lidstaten kunnen ontstaan.6. HANDHAVINGS- EN UITVOERINGSASPECTEN VAN DE REGELINGDe leden van de VVD-fractie wensen te vernemen welke garanties er zijn
te geven over het heffen van BTW door andere landen van identificatie en de
daadwerkelijke verdeling van de BTW over de lidstaten van verbruik. Gevraagd
wordt hoe de heffing en verdeling wordt gecontroleerd en verzekerd. Ook over
deze onderwerpen dient opgemerkt te worden dat het hier een nieuwe
regeling betreft waarmee ervaring zal moeten worden opgedaan. Verordening
792/2002 voorziet in de regels voor de lidstaten ter verdeling van de BTW-opbrengst
die de lidstaat van identificatie ontvangt ter zake van omzet van aanbieders
uit derde landen aan particulieren en niet-ondernemers in de Europese Unie.
Zo is onder meer bepaald dat de lidstaat van identificatie ervoor zorgt dat
de BTW die wordt betaald door de niet-EU-aanbieder, binnen tien dagen na het
einde van de maand waarin de betaling is ontvangen wordt gestort op de bankrekening
van de lidstaat van verbruik waaraan de belasting is verschuldigd. Ook is
bepaald dat indien de niet-EU-aanbieder niet de totale verschuldigde BTW voldoet,
de lidstaat van identificatie ervoor zorgt dat de betaling naar de lidstaat
van verbruik wordt overgemaakt in evenredigheid met de in elke lidstaat van
verbruik verschuldigde belasting. Hierover brengt de lidstaat van identificatie
de bevoegde belastingautoriteiten van de lidstaten van verbruik langs elektronische
weg op de hoogte. De lidstaat van verbruik blijft echter primair verantwoordelijk
voor de nakoming van de fiscale verplichtingen door de niet-EU-aanbieders.
Evenals de bepalingen ten aanzien van de bijzondere regeling in de richtlijn
e-commerce en het hierbij behorende onderzoek, zijn ook de bepalingen in onderhavige
verordening in principe tijdelijk van aard. Feitelijk wordt met deze regeling
een eerste systeem van verrekening van BTW tussen lidstaten geïntroduceerd.
De werking hiervan zal zeker ook in het evaluatieonderzoek van de Commissie
worden betrokken.De leden van de VVD-fractie vragen voorts op welke wijze aanbieders van
elektronische diensten worden opgespoord die niet in de EU zijn gevestigd
of geregistreerd. In de toelichting bij dit wetsvoorstel is al enige aandacht
geschonken aan de opsporing van aanbieders. Daarbij is erop gewezen dat aanbieders
die zich niet op eigen initiatief laten registreren in sommige gevallen door
concurrenten worden aangemeld. Voorts is in de toelichting gewezen op het
mogelijke gebruik van zoekmachines als methode om aanbieders op te sporen.
Met een zoekmachine kan op het Internet onderzoek worden gedaan naar bepaalde
risicovolle branches die zich richten op de Nederlandse of Europese markt.
Een voor dit doel geschikte zoekmachine wordt op dit moment in opdracht van
de Belastingdienst ontwikkeld.Ervan uitgaande dat veel partijen er belang bij hebben om ongewenste concurrentieverstoringen
te voorkomen, wordt het risico dat veel ondernemers zich niet aan de regels
zullen houden beperkt geacht. Ook om op dit punt toch de vinger aan de pols
te kunnen houden voorziet de richtlijn in een evaluatie, waarbij de Europese
Commissie voor 30 juni 2006 verslag zal uitbrengen over de werking van de
richtlijn. Daarbij zal ook worden ingegaan op de eventuele problemen die zich
bij de uitvoering van deze regeling voordoen.7. BUDGETTAIRE EN PERSONELE ASPECTENDe leden van de VVD-fractie vragen waarop de verwachting is gebaseerd
dat de opbrengst aan BTW geheven van niet-ondernemers van niet-EU-leveranciers
gelijk zal zijn aan de derving van BTW op export van elektronische diensten.
Deze leden vragen hoe hoog deze twee omzetten aan elektronische diensten worden
geschat op dit moment en qua ontwikkelingen de komende jaren.Binnen e-commerce is een onderscheid te maken tussen e-commerce waarbij
een fysieke levering plaatsvindt en e-commerce waarbij tegen betaling diensten
via elektronische weg plaatsvinden. De omzetbelastingregeling voor elektronische
diensten is uitsluitend van toepassing op diensten die langs elektronische
weg worden verricht. 90% van deze activiteiten is zakelijk. In dit segment
leidt het wetsvoorstel niet tot een budgettair effect, omdat de BTW op zakelijke
kosten binnen de bedrijfskolom neutraal uitwerkt. Eventuele budgettaire
consequenties treden op als gevolg van het heffen van BTW op diensten van
niet EU-leveranciers aan niet-ondernemers in Nederland enerzijds, en het vrijstellen
van BTW-heffing op de «export» van diensten naar landen buiten
de EU anderzijds. Er treden dus twee tegengestelde budgettaire effecten op.
Gegevens over de exacte omvang van deze markten zijn niet bekend, maar op
basis van huidige inzichten kan geconcludeerd worden dat de omvang van beide
effecten relatief klein zal zijn. Derhalve is het saldo van beide effecten
dermate gering, dat gesproken kan worden van budgettaire neutraliteit.Met betrekking tot de incidentele en structurele kosten vragen de leden
van de VVD-fractie zich af waarop de budgettaire inschatting is gebaseerd.
De incidentele kosten van € 6,4 miljoen zijn de investeringen in
de automatisering om elektronische aangifte on-line mogelijk te maken. De
structurele kosten van € 2,6 miljoen zijn de beheers- en exploitatiekosten
van de automatisering. De inschatting is gebaseerd op calculaties vanuit de
Belastingdienst, zoals gebruikelijk bij nieuwe wet- en regelgeving. De voorziene
lasten en risico's zijn in deze calculaties meegenomen. Naar verwachting zullen
geen extra medewerkers gemoeid zijn met de uitvoering.8. ARTIKELSGEWIJSArtikel I, onderdeel ADe leden van de fractie van de VVD vragen of met de «bij ministeriële
regeling aan te wijzen diensten die langs elektronische weg worden verricht»
wordt gedoeld op bijlage L bij de Zesde BTW-richtlijn. Tevens vragen zij of
deze lijst niet door de EU uniform is vast te stellen voor alle lidstaten.
In het wetsvoorstel wordt voor de uitleg van het begrip «elektronische
diensten» rechtstreeks verwezen naar genoemde bijlage L. Er zullen derhalve
bij ministeriële regeling geen elektronische diensten worden aangewezen.
Bijlage L geeft echter geen limitatieve opsomming van elektronische diensten,
maar geeft een vijftal voorbeelden ervan. Zoals vermeld in de memorie van
toelichting, kunnen de lidstaten de bijlage in principe met voorbeelden aanvullen
en nader toelichten, dan wel in hun nationale wet- en regelgeving andere voorbeelden
van elektronische diensten noemen. Hiermee zijn echter de rechtszekerheid,
de rechtsgelijkheid en een uniforme toepassing niet gebaat. Met het oog op
helderheid over de kwalificatie van elektronische prestaties hebben de lidstaten
na de totstandkoming van de richtlijn, de bijbehorende bijlage L nader uitgewerkt
in het BTW-comité. Dit comité heeft een overzicht opgesteld
van de in deze bijlage genoemde elektronische diensten en deze toegelicht
met aanvullende voorbeelden. Ook is een lijst opgesteld van diensten die niet
als elektronische diensten worden aangemerkt. Omdat alle lidstaten het eens
zijn over deze uitleg van de in bijlage L genoemde voorbeelden, is bereikt
dat tussen de lidstaten geen verschillen zullen ontstaan over de interpretatie
van «elektronische diensten».Artikel FDoor de leden van de VVD-fractie wordt gevraagd waarom de regeling niet
voorziet in de mogelijkheid van bezwaar en beroep tegen de melding elektronische
diensten. Dit hangt samen met de wens een in de praktijk zo eenvoudig en werkbaar
mogelijke regeling in het leven te roepen. Daarbij past geen formalistische
of juridiserende vormgeving. Wanneer een ondernemer terugkomt op een eerder
gedane melding en betaling past het in het systeem dat de Belastingdienst
soepel omgaat met een dergelijke correctiemelding. Een eerder gedane betaling
zal, mits de reden van de correctie genoegzaam, in het licht van
de bijzondere regeling en naar de omstandigheden van het geval, wordt aangetoond,
dan ook worden gerestitueerd. Indien de belasting over in Nederland verrichte
elektronische diensten geheel of gedeeltelijk niet is betaald, kan de inspecteur
de te weinig geheven belasting naheffen. Tegen de naheffingsaanslag staat
wel bezwaar en beroep open.Gelet op de voorgestelde vormgeving van de regeling, voorzie ik nu geen
situaties waarin de inspecteur tegen de wil van de ondernemer de bijzondere
regeling intrekt en de registratie doorhaalt, overeenkomstig artikel 26 quater
B, vierde lid, onderdelen c en d, van de richtlijn. De doorhaling is daarom
niet opgenomen in het voorstel, zodat ook geen behoefte bestaat aan een regeling
van bezwaar en beroep op dat punt. Ingeval blijkt, mede in het licht van de
communautaire evaluatie, dat daar wel aanleiding toe is zal de regeling worden
aangepast, zonodig ook wat betreft de mogelijkheid van bezwaar en beroep.
De voorgestelde regeling zal er naar mijn mening geenszins toe leiden dat
aanbieders Nederland als registratieland zullen mijden, laat staan dat dit
op termijn negatieve consequenties zou hebben voor Nederland als vestigingsland.Het gebruik van de begrippen melding en betaling in de plaats van de bij
de heffing van omzetbelasting gebruikelijke begrippen aangifte en voldoening
dienen – deze leden vragen daarnaar – in dit zelfde licht te worden
bezien. Zij strekken ertoe te accentueren dat sprake is van een bijzondere,
weinig formalistische regeling die vooralsnog op eenvoudiger wijze is vorm
gegeven dan het geval is bij het normale heffingssysteem van de omzetbelasting.
Hoewel sprake is van afwijkende begrippen, wordt daarmee een resultaat bereikt
dat geheel past binnen de bedoeling van de richtlijn. De voorziene evaluatie
op communautair niveau biedt de gelegenheid de balans op te maken van de gemaakte
keuzes en te bezien in hoeverre aanpassing noodzakelijk is.Ten slotte merk ik op dat bij deze nota een nota van wijziging is gevoegd.
Deze nota van wijziging bevat een tweetal meer formeelrechtelijke wijzigingen
van het wetvoorstel (het vervallen van het voorgestelde artikel 28u in de
Wet op de omzetbelasting 1968 en een aanpassing van de inwerkingtredingsbepaling).
Kortheidshalve verwijs ik naar de toelichting op de nota van wijziging.De Staatssecretaris van Financiën,J. G. Wijn 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-28887-5.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl