Wijziging van het Wetboek van Strafvordering tot verbetering van de regeling van de positie van de deskundige in het strafproces (Wet deskundige in strafzaken); Memorie van antwoord
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-04 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 20072008-31116, nr. C

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum ontvangst

18-08-2008

Eerste Kamer der Staten-Generaal

2007-2008

31116 nr. C

14-08-2008

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamAlgemeenHet deskundigenregisterVoor wat betreft de eventuele naamsverwarring, waarvoor
deze leden beduchtheid uitspreken, merk ik graag het volgende op.De deskundige en de rechterDe opdracht aan de deskundigeOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Gerelateerde publicaties

Kamerstuk 31116, nr. C b1Gerelateerde publicatie

 
 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 31116Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 46 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
31116Wijziging van het Wetboek van Strafvordering tot verbetering van de
regeling van de positie van de deskundige in het strafproces (Wet deskundige
in strafzaken)CMEMORIE VAN ANTWOORDOntvangen 14 augustus 2008AlgemeenMet belangstelling heb ik kennisgenomen van de vragen en opmerkingen van
de leden van de fracties van CDA, PvdA, VVD, SGP
en CU1. Voor de steun
die door de fracties van CDA, CU en SGP voor het wetsvoorstel is uitgesproken zeg ik hun in het bijzonder
dank. Graag ga ik op de gestelde vragen en gemaakte opmerkingen hieronder
nader in.Voorzover niet nader aangegeven hebben alle artikelen betrekking op het
Wetboek van Strafvordering.De leden van de CDA-fractie vragen naar de
portee van opmerkingen die in de toelichting zijn gemaakt naar aanleiding
van commentaar van de NVvR, de Raad voor de Rechtspraak en het College van
procureurs-generaal op de in hun ogen onwenselijke uitbreiding van het begrip «deskundige»
in een eerder conceptwetsvoorstel. Het wetsvoorstel komt volgens de toelichting
(pagina 12) hieraan tegemoet «door af te zien van de specificatie van
onderzoeken die bij uitstek door de rechter-commissaris of officier van justitie
kunnen worden gelast. Ook van het kwalificeren van reclasseringsrapportage
als deskundigenverslag is afgezien.»In het conceptwetsvoorstel dat aan de verschillende adviesorganen is toegezonden,
was voorzien in een ruimer begrip deskundige. Uit de uitgebrachte adviezen
kwam naar voren dat niet te verwachten viel dat een ruim begrip goed gecombineerd
zou kunnen worden met de doelstelling dat het wenselijk is over te gaan tot
het formuleren en hanteren van bepaalde kwaliteitseisen. Bij de voorbereiding
van het deskundigenregister zoals thans vormgegeven in de conceptalgemene
maatregel van bestuur die bij brief van 28 februari 2008 samen met de
nota naar aanleiding van het verslag aan de Tweede Kamer is gezonden, is deze
verwachting bevestigd. Van belang is dat voor toelating tot het register en
toetsing van deskundigen duidelijkheid bestaat omtrent de kwaliteitseisen.
Daarvoor moet kunnen worden geput uit algemeen gedeelde normen en waarden
die op de desbetreffende specifieke deskundigheid van toepassing zijn. De
te onderscheiden deskundigheidsgebieden zijn in de ontwikkeling daarvan niet
alle even ver gevorderd. Mede daarom zal het register geleidelijk aan worden
gevuld, te beginnen met de deskundigheidsgebieden die al beschikken
over gedeelde normen en waarden. In eerste instantie gaan daarbij de gedachten
uit naar DNA-deskundigen en gedragsdeskundigen. Zodra op een bepaald deskundigheidsgebied
overeenstemming bestaat over de toepasselijke normen en waarden zullen de
desbetreffende deskundigen aan de hand daarvan overeenkomstig het groeimodel
dat in de algemene maatregel van bestuur is voorzien, kunnen worden getoetst
en geregistreerd.De leden van de CDA-fractie vragen naar een
toelichting op het onderscheid tussen deskundigenonderzoek en technisch onderzoek
van de politie.Een zeer strikt onderscheid tussen deze beide soorten onderzoek is op
voorhand niet te maken. Het onderzoek van de politie geschiedt primair vanuit
de algemene opsporingstaak en is gericht op de waarheidsvinding met het oog
op opheldering van het strafbaar feit. Sommige soorten onderzoek zijn geprotocolleerd
(fotoconfrontatie, ademanalyse en het afnemen van «schiethanden»;
de zogenaamde FT-normen); andere niet. Het is bij het begin van een opsporingsonderzoek
veelal aan de politie die het onderzoek uitvoert, om te beslissen welk technisch
of specialistisch onderzoek ter plaatse en daarna nodig is. De politie beschikt
zelf vaak reeds over zeer veel specialistische kennis bij de opsporing, zoals
kennis omtrent vuurwapens, explosieven en synthetische drugs, maar kan ook
een beroep doen op specialistische kennis buiten de politie. Het NFI kan op
verzoek van de politie onderzoek verrichten zonder dat daarbij sprake is van
deskundigenonderzoek in de strikte zin van de onderhavige wettelijke regeling,
bijvoorbeeld in het kader van bijstand aan forensische opsporing op de plaats
van het delict: onderzoek naar sporen, vezels e.d. De politie relateert het
resultaat daarvan in een proces-verbaal. Zodra het onderzoek zodanig technisch
of specialistisch is dat het niet meer binnen de politie kan worden uitgevoerd
(bijvoorbeeld onderzoek door het Nederlands Brandweerinstituut of TNO) is
er sprake van deskundigenonderzoek dat door de politie onder verantwoordelijkheid
van het OM wordt opgedragen. De aanwijzing van het College van procureurs-generaal
zal nader aangeven wanneer daarvan sprake is. Uit de conceptnota van toelichting
bij de algemene maatregel van bestuur betreffende het deskundigenregister
blijkt dat de mogelijkheid tot inschrijving in het Nederlands Register Gerechtelijk
Deskundigen (NRGD) vooralsnog alleen open staat voor de externe deskundige
en niet voor de specialistische en technische politiefunctionaris. De politie
opereert immers uit hoofde van zijn ambt en niet uit hoofde van zijn individuele
deskundigheid, waardoor toetsing en registratie langs het in dit besluit neergelegde
regime minder voor de hand ligt.Resultaten van specialistisch onderzoek dat wordt verricht ten behoeve
van de opsporing in een concrete strafzaak worden gerelateerd in een ambtsedig
proces-verbaal of een relaas van bevindingen dat onderdeel uitmaakt van het
strafdossier. Op grond van de artikelen 30 tot en met 34 wordt aan de verdediging
afschrift verstrekt en mededeling gedaan van de processtukken die in het voorbereidende
onderzoek en het gerechtelijk vooronderzoek in de zaak zijn verzameld.Het onderzoek dat wordt uitgevoerd door een deskundige heeft een beperktere
reikwijdte: hij rapporteert op grond van een specifieke opdracht en vraagstelling
over wat zijn wetenschap en kennis hem leren over datgene, wat aan zijn oordeel
is onderworpen. Hij moet zich daarbij wel bewust zijn van de strafvorderlijke
consequenties die mogelijkerwijs aan zijn rapportage zijn verbonden. Steeds
meer wetenschappelijke disciplines ruimen plaats in voor forensische specialismen,
waarvan strafvorderlijke kennis onderdeel uitmaakt. De deskundige doet verslag
van zijn bevindingen in zijn rapportage aan de opdrachtgever. Dit rapport
wordt door de rechter-commissaris of de officier van justitie bij de processtukken gevoegd, en is eveneens kenbaar voor de verdediging op de voet van
de artikelen 30–34 Sv.Voor de besluitvorming door de rechter is van belang dat het uitgevoerde
onderzoek van welke aard ook deugdelijk, transparant en navolgbaar is. Aan
de rechter is het oordeel of hij het bestaande onderzoeksmateriaal voldoende
vindt om zijn beslissing op te baseren. Naarmate het door de politie verrichte
onderzoek meer geprotocolleerd en transparant is, is de verdediging beter
in staat om aanknopingspunten te vinden om gemotiveerd te bepleiten dat tegenonderzoek
gewenst is. Dat er sprake is van specialistisch opsporingsonderzoek betekent
niet dat er geen tegenonderzoek door een deskundige kan worden verricht. Indien
de verdediging prijs stelt op nader onderzoek, dan kan zij de officier van
justitie daartoe verzoeken dan wel aan de rechter-commissaris op grond van
artikel 36a verzoeken nadere onderzoekshandelingen te verrichten. Op grond
van de voorgestelde regeling kan de verdediging om deskundigen-onderzoek verzoeken,
ook in het geval dat het tegenonderzoek betreft ten opzichte van onderzoek
dat aanvankelijk door de politie als specialistische opsporing is aangemerkt.Uit dit wetsvoorstel vloeit evenwel geen algemeen en onbelemmerd recht
op het uitvoeren van onderzoek voor de verdediging voort, in het bijzonder
niet ten aanzien van het zonder meer repliceren van onderzoekshandelingen
die door de politie zijn verricht en gerelateerd in een proces-verbaal. Van
belang is dat een opdracht tot deskundigenonderzoek in het belang van het
onderzoek moet zijn, en dat dit belang wordt getoetst door de officier van
justitie of de rechter-commissaris.Deze leden informeren voorts naar de beschikbaarheid van de aanwijzing
van het College van procureurs-generaal.Het is mij bekend dat het College inmiddels een conceptaanwijzing heeft
opgesteld, doch deze is nog niet door het College vastgesteld en voor goedkeuring
aan mij aangeboden. Ik ben bereid om, zodra ik deze heb goedgekeurd, de aanwijzing
aan u toe te zenden. Bovendien worden de aanwijzingen van het College van
procureurs-generaal in de regel ook in de Staatscourant gepubliceerd.Welke wettelijke uitzonderingsgevallen, zo willen deze leden weten, heeft
het voorgestelde artikel 150, tweede lid, op het oog?Bedoeld zijn het Besluit alcoholonderzoeken (Stb.1997, 293) waarin gedetailleerd
wordt aangegeven op welke wijze alcoholademanalyse, bloedalcoholanalyse en
het Besluit DNA-onderzoek in strafzaken (Stb. 2001, 400), dient te geschieden.
In dit laatst genoemde besluit zijn regels gesteld over de wijze van afnemen
van celmateriaal, de wijze van behandeling en registratie van dit materiaal,
het verrichten van DNA-onderzoek (aanwijzen van laboratoria en normering)
en bewaren en vernietigen van celmateriaal en DNA-profielen. Ook in het Besluit
toepassing maatregelen in het belang van het onderzoek (Stb. 2002, 640) worden,
zij het aanzienlijk minder gedetailleerd, eisen gesteld aan de wijze waarop
bepaalde soorten onderzoek worden uitgevoerd.Deze leden vragen in dit verband aan te geven op welk type van regels
de in dat lid voorziene algemene maatregel van bestuur betrekking heeft.Het antwoord luidt dat bij de huidige stand van zaken voorshands van deze
mogelijkheid nog geen gebruik behoeft te worden gemaakt.In aansluiting hierop vragen deze leden hoe de Landelijke deskundigenmakelaardij
(LDM) in dit geheel past.Ik acht naast het Nederlands Register Gerechtelijke Deskundigen (NRGD)
ook in de toekomst een belangrijke aanvullende rol weggelegd voor de LDM om
vooral ten behoeve van de politie diensten te verlenen in het kader van het
opsporingsonderzoek. De diensten van de LDM ten behoeve van de
politie hebben onder meer betrekking op de verwijzing naar specialisten en
deskundigen die ten behoeve van het opsporings-onderzoek kunnen worden ingezet
en het adviseren over de vraagstelling die aan hen kan worden voorgelegd.
Dit kan ook het verwerven en beoordelen van sturingsinformatie omvatten (bijvoorbeeld
gedragsdeskundigen die in een vroeg stadium iets zeggen over de betrouwbaarheid
van een getuige of een verklaring van de verdachte). Omdat de LDM zich nadrukkelijk
richt op de opsporing en het ondersteunen van de opsporing acht ik het niet
wenselijk om de LDM ook opdrachten van de verdediging te laten aanvaarden.
Wel kan zij de rechter-commissaris die overweegt om een verzoek van de verdediging
tot nader onderzoek in te willigen of af te wijzen, adviseren over de beschikbaarheid
van zeer zeldzame specialismen en van specialismen waarvoor (nog) geen algemeen
gedeelde waarden of normen gelden.Het voorgestelde artikel 51j, derde lid, bepaalt dat de deskundige zich
in bepaalde gevallen kan verschonen. In het verlengde hiervan vragen deze
leden of een deskundige ook door de verdediging kan worden gewraakt.Deze mogelijkheid is niet in de voorgestelde regeling opgenomen en is
ook niet nodig. Het aangewezen middel voor de verdediging die twijfelt aan
de betrouwbaarheid, onpartijdigheid of onbevooroordeeldheid van de deskundige
is het aanvragen van tegenonderzoek. Als dit verzoek voldoende gemotiveerd
is, zal de rechter het in het belang van het onderzoek kunnen toewijzen.Het wetsvoorstel geeft als regel dat de benoeming en opdracht aan een
deskundige aan de verdediging schriftelijk wordt meegedeeld. Dit geldt ook
voor de uitslag van het onderzoek. De leden van de CDA-fractie veronderstellen terecht dat het achterwege laten van deze
mededelingen in het belang van het onderzoek slechts een tijdelijke zaak is.
Op grond van de bestaande regels krijgt de verdediging toegang tot alle processtukken
na de afsluiting van het vooronderzoek (artikel 34).Zij vragen voorts of voldoende is gewaarborgd dat ook ontlastend bewijsmateriaal
in het dossier terecht komt.De beantwoording van deze vraag staat los van de regeling van de deskundige.
In het systeem van de wet ligt besloten dat de officier van justitie beslist
wat er in het procesdossier wordt gevoegd en aan de rechter ter berechting
wordt voorgelegd. Uit vaste jurisprudentie volgt dat de officier van justitie
gehouden is een volledig verslag van de opsporingsverrichtingen in het dossier
op te nemen en niet alleen de belastende informatie, maar ook ontlastende
informatie. Voorts dient het dossier die processtukken te bevatten die van
belang zijn voor de beoordeling van de rechtmatigheid of de betrouwbaarheid
van het bewijsmateriaal of anderszins van belang zijn voor de beantwoording
van één van de vragen van artikelen 348 en 350. De rechter-commissaris
kan in het belang van het onderzoek beslissen dat aan de verdachte tijdelijk
kennisneming van bepaalde processtukken kan worden onthouden. Indien de verdediging
van oordeel is dat een ontlastend deskundigenrapport in het dossier moet worden
gevoegd, kan zij om toevoeging daarvan verzoeken.De leden van de VVD-fractie vragen of het
juist is dat een deskundige niet kan voldoen aan het vereiste van artikel
14, vierde lid, onderdeel f, van de concept-algemene maatregel van bestuur
wanneer hij nog nooit eerder is opgetreden als deskundige in strafzaken. Voorts
willen zij weten hoe de deskundige dan kan bewerkstellingen dat hij de vereiste
ervaring opdoet wanneer hij niet is opgenomen in het NRGD.Deze leden hebben terecht gesignaleerd dat een deskundige die nog nooit
als deskundige in strafzaken heeft opgetreden, niet kan voldoen aan dit specifieke
vereiste voor inschrijving in het register. Om die reden is inderdaad
voorzien in de instroomregeling waarbij een deskundige die nog niet aan alle
eisen voldoet maar ten aanzien van wie naar het oordeel van het College kan
worden verwacht dat hij daar binnen een periode van ten hoogste vier jaar
wel aan zal voldoen, voorwaardelijk kan worden geregistreerd. In die periode
kan een deskundige de vereiste ervaring opdoen om na ommekomst van de vier
jaar in aanmerking te komen voor een definitieve inschrijving in het NRGD.
Daarnaast bestaat uiteraard altijd de mogelijkheid voor deskundigen om relevante
ervaring op te doen door onder supervisie van een ervaren deskundige bij te
dragen aan diens rapportage. Dergelijke ervaring kan een goede opstap zijn
naar een voorwaardelijke inschrijving.De leden van de PvdA-fractie vernemen graag
wat de reactie van de regering is (geweest) op de brief van enkele leden van
de Koninklijke Nederlandse Akademie van Wetenschappen (KNAW) aan het bestuur
van deze Academie, waarin wordt gesteld dat de thans geraadpleegde deskundigen
vaak onvoldoende deskundig zijn. Op mijn verzoek heeft de griffier van de
Vaste Commissie voor Justitie uit de Eerste Kamer een kopie van deze brief
die niet aan de regering is gericht, toegezonden. Een officiële reactie
van de KNAW met dezelfde strekking als briefschrijvers aan het Algemeen Bestuur
van de Akademie hebben voorgesteld, heeft mij noch de minister van Onderwijs,
Cultuur en Wetenschappen vooralsnog niet bereikt. Het lijkt mij dan ook prematuur
op de kennelijk op eigen titel gemaakte opmerkingen van de stellers van deze
brief in te gaanIn dit verband verwezen deze leden naar het advies van de Nederlandse
Orde van Advocaten over de concept-amvb kwaliteitseisen, waarin zorg wordt
geuit dat deskundigenonderzoek dat op grond van artikel 150 Sv niet als zodanig
wordt aangemerkt, daarmee buiten het bereik van de verdediging geraakt, waardoor
het wetsvoorstel de positie van de verdediging niet versterkt maar juist verzwakt.Wanneer sprake is van specialistisch opsporingsonderzoek dat niet als
deskundigenonderzoek wordt aangemerkt, betekent dit niet dat de resultaten
niet toetsbaar zijn voor de verdediging of daarna naar aanleiding daarvan
geen nader onderzoek of tegenonderzoek door een deskundige kan worden verricht.
Resultaten van specialistisch onderzoek dat wordt verricht ten behoeve van
de opsporing in een concrete strafzaak worden gerelateerd in een proces-verbaal
van een opsporingsambtenaar of in een relaas van bevindingen dat onderdeel
uitmaakt van het strafdossier. Op grond van de het Wetboek van Strafvordering
kan de verdediging om nader onderzoek of tegenonderzoek verzoeken, ook in
het geval dat het onderzoek betreft ten opzichte van onderzoek dat aanvankelijk
door de politie als specialistische opsporing is aangemerkt. Het is de verantwoordelijkheid
van de rechter verzoeken van de verdediging te beoordelen en te toetsen aan
het belang van het onderzoek.Voor een algemene uiteenzetting over de verhouding tussen specialistisch
politieonderzoek en deskundigenonderzoek verwijs ik deze leden naar mijn hierboven
gegeven antwoord op een soortgelijke vraag van de leden van de CDA-fractie.De leden van de fracties van Christen Unie
en SGP willen weten of de beslissing van het College
tot inschrijving in het register of tot afwijzing van de aanvraag tot inschrijving
een besluit is in de zin van de Algemene wet bestuursrecht.In antwoord daarop deel ik mee dat deze beslissingen van het College inderdaad
besluiten zijn in de zin van de Algemene wet bestuursrecht en dat daarop dientengevolge
de bezwaar- en beroepsprocedure van die wet van toepassing is. Dit geldt niet
voor de benoeming van een – al dan niet geregistreerde – deskundige
tot gerechtelijke deskundige door de officier van justitie of de rechter(-commissaris).
Die beslissing valt uitsluitend onder het regime van het Wetboek
van Strafvordering.In antwoord op het verzoek van deze leden om toezending van de concept-amvb,
waaraan hierboven reeds is gerefereerd, deel ik mee dat bij deze memorie van
antwoord ter kennisneming is gevoegd de versie die aan de leden van de departementale
stuurgroep deskundigenregister is toegezonden met daarin een verwerking van
ingekomen adviezen1.Het deskundigenregisterDe leden van de VVD-fractie vragen naar de
verhouding tussen het NRGD en het LRGD en naar eventuele maatregelen om verwarring
tussen deze twee registers te voorkomen.Het NRGD is een openbaar register dat door de overheid wordt opgericht
en dat zich in de eerste plaats richt op deskundigen in strafzaken. Er wordt
een onafhankelijk College opgericht om een deskundige die een aanvraag tot
inschrijving indient, te toetsen aan de kwaliteitseisen die zijn verankerd
in een algemene maatregel van bestuur. Elke deskundige die in het NRGD wenst
te worden ingeschreven, zal getoetst worden door dit onafhankelijk College.
Het register wordt geleidelijk gevuld, te beginnen met deskundigen op het
gebied van gedrag en DNA. Daarbij is het niet zo dat de nu reeds in strafzaken
op deze deskundigheidsgebieden werkzame deskundigen bij de start van het register
direct worden geregistreerd. Ook voor de deskundigen die thans benoemd zijn
tot vast gerechtelijke deskundigen zal gelden dat zij desgewenst een aanvraag
tot inschrijving in het register kunnen indienen. Om voor registratie in aanmerking
te komen moeten zij aan dezelfde kwaliteitseisen voldoen als de andere deskundigen
die een aanvraag indienen en moeten zij dezelfde toetsingsprocedure doorlopen.
Voor hen geldt dus geen uitzonderingspositie. De reden daarvan is dat het
begrip vast gerechtelijk deskundige thans niet is gekoppeld aan bepaalde kwaliteitskenmerken
waarop betrokkene vooraf wordt getoetst. Wel is het waarschijnlijk dat een
aantal van de huidige vast gerechtelijke deskundigen op basis van hun ruime
vakkennis en hun ruime ervaring met het optreden in een forensische context
probleemloos in aanmerking komt voor een (voorwaardelijke) inschrijving. Of
dit het geval is zal echter in elk individueel geval moeten worden beoordeeld
door het College. Indien het onderhavige voorstel tot wet wordt verheven en
samen met de hierop gebaseerde algemene maatregel van bestuur in werking treedt,
zullen er geen nieuwe vaste gerechtelijke deskundigen op de voet van de thans
geldende regeling meer kunnen worden benoemd.Het LRGD is opgericht op particulier initiatief en richt zich vooral op
deskundigen die werkzaam zijn op het gebied van civiel recht en bestuursrecht.
In mindere mate zijn ook deskundigen die in het strafrecht werkzaam zijn in
het LRGD opgenomen. Dit register heeft geen formele wettelijke basis en kent
andersoortige, minder specifiek forensisch vakinhoudelijke, toelatingseisen
dan het NRGD. De beide registers zullen elkaar dus maar voor een heel klein
deel overlappen en zullen elkaar vooral kunnen aanvullen. Aan een inschrijving
in het LRGD zijn geen rechtsgevolgen verbonden. Bij de opzet van het NRGD
is overleg geweest met vertegenwoordigers van de bestaande initiatieven, waaronder
het LRGD. Het ligt in de bedoeling de samenwerking tussen de bestaande registers
van gerechtelijke deskundigen in de toekomst voort te zetten. De verwachting
is dan ook dat de desbetreffende registers naar elkaar toe zullen groeien
waarbij van het Nederlands Register Gerechtelijk Deskundigen een uniformerend
en bundelend effect zal uitgaan. In antwoord op de vraag van de ChristenUnie en de SGP of met het LRGD
wordt samengewerkt luidt het antwoord dus bevestigend. Voor wat betreft de eventuele naamsverwarring, waarvoor
deze leden beduchtheid uitspreken, merk ik graag het volgende op.De naam NRGD heb ik welbewust gekozen. Gelet op het publieke belang van
het deskundigenregister ben ik van mening dat de aanduiding «Nederlands
Register Gerechtelijk Deskundigen» een passende is. Van enige naamsverwarring
zal vooralsnog naar mijn mening niet direct sprake hoeven zijn mits het LRGD
zich niet begeeft op het gebied van het strafrecht. Daarbij is het de intentie
dat beide registers de bestaande samenwerking verder voortzetten en dat de
registers naar elkaar toe zullen groeien. Bovendien voer ik terzake een actief
communicatiebeleid met behulp van de justitiewebsite: www.justitie.nl/deskundigenregister
en een nieuwsbrief.In antwoord op de vraag hierover van de ChristenUnie en de SGP kan ik meedelen dat aan inschrijving
in het NRGD vooralsnog geen dan wel geringe kosten zijn verbonden. Beoogd
wordt kwaliteitsontwikkeling niet onnodig te belemmeren door het opwerpen
van financiële drempels.De deskundige en de rechterMet belangstelling heb ik kennisgenomen van de zienswijze van de leden
van de CDA-fractie met betrekking tot de betekenis
van deskundigenrapportage in het strafproces en de problemen waarvoor de rechter
die deze rapportage moet waarderen, zich gesteld ziet. Ik kan deze zienswijze
in het algemeen onderschrijven.Deze leden vragen zich af of ik meen dat rechters er goed aan zouden doen
meer deskundigen op de terechtzitting te horen, opdat hen daar om een nadere
toelichting of verklaring van de uitgebrachte rapportage kan worden gevraagd.
Zij verwachten daardoor ook een verbetering van de communicatie tussen de
rechter en de deskundige en het verkleinen van de kloof tussen niet-juridische
expertise en juridische oordeelsvorming.Ik ben van mening dat het primair ter beoordeling van de rechter is om
te beslissen wanneer hij over voldoende materiaal beschikt om een gefundeerde
beslissing te nemen over de vragen die hij op grond van de artikelen 348 en
350 moet beantwoorden. Het is niet wel doenlijk en evenmin wenselijk om op
voorhand voor te schrijven dat de zittingsrechter meer daadwerkelijk op de
zitting moet horen. Niettemin schept dit wetsvoorstel wel de voorwaarden waaronder
tot zodanige oproeping meer kan worden overgegaan. Naarmate deskundigen duidelijker
aangeven op basis waarvan en met behulp van welke instrumenten of technieken
zij tot hun bevindingen geraken, zijn er even zo veel meer aanknopingspunten
voor het stellen van nadere vragen of het vragen om nadere verklaring of opheldering.
Dit geldt zowel voor de rechter als voor de verdediging en ook voor de deskundigen.
De verbreding van het inzicht in de reikwijdte van deskundigenrapportage aan
beide zijden (van deskundigen en van rechters) moet meer bewustheid scheppen
ten aanzien van de relativiteit en het gewicht van de uiteindelijke oordelen.De opdracht aan de deskundigeDe leden van de CDA-fractie geven een schets
van de gang van zaken bij het verlenen van een opdracht tot deskundigenonderzoek
in het voorbereidende onderzoek of tijdens het gerechtelijk vooronderzoek.
Zij wijzen voorts op de vergrote mogelijkheden voor communicatie tussen opdrachtgever
en deskundige en de mogelijkheden voor de verdediging tot aanvulling van de
opdracht aan de deskundige. Zij verzoeken een nadere beschouwing over de betekenis
van het onmiddellijkheidsbeginsel.In de praktijk van de Nederlandse strafrechtspleging ligt de nadruk vanoudsher op de voorbereiding van de zaak in het vooronderzoek, waardoor
het eindonderzoek op de terechtzitting een meer verificatoir karakter heeft.
Het wetsvoorstel sluit hierbij in zoverre aan dat het aan de verdediging meer
mogelijkheden biedt om de processtukken al in het stadium van het vooronderzoek
aan te vullen met deskundigenonderzoek dat naar haar mening aanvulling of
weerlegging behoeft. Op deze wijze wordt het mogelijk om de zittingsrechter
al eerder een vollediger beeld van het verrichte feitenonderzoek en het beschikbare
bewijsmateriaal te geven. In de huidige situatie heeft de verdediging die
mogelijkheden in mindere mate. Pas als er een gerechtelijk vooronderzoek loopt,
hetgeen steeds minder vaak voorkomt, heeft de verdediging nu mogelijkheden
om aanvullend of tegenonderzoek te vragen. Indien de verdediging een verzoek
om aanvullend onderzoek of tegenonderzoek doet na de aanvang de terechtzitting
dat door de rechter wordt toegewezen, wordt de zaak aangehouden totdat een
deskundige is benoemd en deze heeft gerapporteerd. Het wetsvoorstel handhaaft
de bestaande situatie voor de zittingsrechter voor wat betreft het deskundigenonderzoek.
Als de rechter het noodzakelijk oordeelt dat alsnog deskundigenonderzoek wordt
verricht kan hij daartoe opdracht geven. Het wetsvoorstel gaat er evenwel
vanuit onderzoekswensen van de verdediging reeds in een eerder stadium kunnen
worden geuit en gehonoreerd. Aan de rechter blijft het oordeel of een of meer
deskundigen naar aanleiding van uitgebrachte rapportage op de terechtzitting
moeten worden gehoord. Hij beoordeelt of oproeping in het kader van de volledigheid
van het onderzoek noodzakelijk is. Naarmate de rapportage duidelijker en transparanter
is, kunnen daaraan aanknopings-punten worden ontleend voor het stellen van
nadere vragen over de navolgbaarheid en de juistheid van de conclusies die
de deskundige heeft getrokken.Deze leden bepleiten een experiment met een aanpak die door de rechtbank
te Amsterdam in civiele zaken bij het opdragen van deskundigenonderzoek wordt
gehanteerd. In een afzonderlijke zitting wordt in samenspraak met de deskundige
en de partijen overlegd over de onderzoeksopdracht en eventuele nadere vraagstellingen
die aan de deskundige kunnen worden voorgelegd. Zo kan worden voorkomen dat
aan de deskundige vragen worden voorgelegd, die hij op grond van zijn specifieke
expertise niet of niet volledig kan beantwoorden. Zij vragen zich af of een
dergelijk experiment in strafzaken zou kunnen worden gehouden en of de wettelijke
regeling zich daartegen zou verzetten.Ik zie op voorhand geen directe wettelijke beletselen voor het houden
van de door deze leden gesuggereerde «regiezitting», maar ik vraag
mij af of strafrechters van een dergelijke mogelijkheid gebruik zullen maken.
In civiele zaken wordt de omvang van de rechtsstrijd in een civiele zaak weliswaar
primair door de eiser bepaald, maar de gedaagde kan daartegen naar eigen inzicht
verweer voeren en kan eventueel een tegeneis indienen. De omvang van het geding
na een opsporingsonderzoek in een strafzaak wordt uitsluitend bepaald door
de officier van justitie door het uitbrengen van de dagvaarding, die bindend
voorwerp van onderzoek is voor de rechter. Om de zaak tot klaarheid te brengen
kan de officier van justitie (en de politie) dwangmiddelen toepassen, die
de verdachte binnen de grenzen van de wet heeft te dulden. Tijdens het vooronderzoek
kan niet zonder meer van gelijkwaardige partijen worden gesproken, waarbij
eveneens moet worden aangetekend dat van de verdediging niet kan worden verwacht
dat zij zich louter toelegt op waarheidsvinding. De belangen die het OM en
de verdediging hebben bij het aanwijzen van een deskundige kunnen uiteenlopen
en behoeven niet met elkaar verenigbaar te zijn. Wel is het aanbevelenswaardig
om zoveel mogelijk gezamenlijk in het voortraject de opdracht voor (en met)
de deskundige te bepalen. In civiele zaken is het bereiken van consensus over
een aan te wijzen eerder binnen bereik, als partijen vertrouwen hebben in
het oordeel van de deskundige en ervan mogen uitgaan dat de rechter
zich in dit oordeel zal kunnen vinden.De leden van de VVD-fractie vragen om verduidelijking
van het verschil tussen deskundigenonderzoek en technisch onderzoek, mede
naar aanleiding van een citaat uit de memorie van toelichting.In aanvulling daarop merk ik op dat technisch onderzoek door de politie
wordt verricht in het kader van een opsporingsonderzoek, waarvan de bevindingen
in een ambtsedig proces-verbaal worden gerelateerd. Het gaat daarbij primair
om het tot klaarheid brengen van de toedracht van een strafbaar feit, waarbij
eisen gelden van transparantie, repliceerbaarheid en volledigheid. De eisen
die aan een proces-verbaal van een opsporingsambtenaar worden gesteld staan
evenwel los van de specifieke eisen die aan deskundigenonderzoek vanuit het
perspectief van de deskundige beroepsgroep worden gesteld. De gedetailleerde
FT-normen die door de politie en het NFI zijn opgesteld voor het verrichten
van forensisch technisch onderzoek hebben voornamelijk betrekking op het afspreken
van een bepaalde werkwijze, zoals de nieuwe normen die zijn vastgesteld in
het geval dat een stoffelijk overschot op de plaats delict wordt aangetroffen.
Het gaat dan om schriftelijke en fotografische registratie, het verpakken
van een stoffelijk overschot en het vervoer van het in beslag genomen stoffelijk
overschot voor vervolgonderzoek; opslag, beheer en inrichtingseisen van een
politiemortuarium; fotografische en schriftelijke registratie van letsels.
Het betreft hier verrichtingen waarvan door de politie proces-verbaal wordt
opgemaakt. Van de laatste fase van dit onderzoek: de lijkschouw door een forensische
geneeskundige wordt evenwel een deskundigenrapport opgemaakt.Op DNA-onderzoek is een internationale normering van toepassing, waarbij
overeenstemming is bereikt over verschillende methoden en technieken en waarvoor
de instituten zich kunnen laten certificeren en accrediteren. De toetsing
van de kwaliteit van de deskundige die door het College zal plaatsvinden,
is uitvoerig en veelomvattend.De leiding van het opsporingsonderzoek berust bij de officier van justitie
en deze bepaalt de richting waarin het moet verlopen en de omvang. Daarin
kunnen de wensen van de verdediging een rol spelen, maar dat is niet noodzakelijk.
Bij de opdracht tot het verrichten van deskundigenonderzoek is dat anders,
maar uit het wetsvoorstel vloeit niet voort dat aan de verdediging een recht
op volledige herhaling van het opsporingsonderzoek wordt toegekend.Voor het overige verwijs ik deze leden naar mijn antwoord op de hierboven
gestelde vraag met gelijke strekking van de leden van de CDA-fractie.De leden van de VVD-fractie willen voorts
weten of de ondersteuning door de LDM een voldoende kwaliteitsgarantie inhoudt.Thans is reeds sprake van toetsing van deskundigen door een Assessment
Panel van de LDM. Voor zover het gaat om deskundigheidsterreinen die ook door
het NRGD zullen worden bestreken gelet op de kwaliteitseisen die nu in de
conceptamvb zijn neergelegd zal er op korte termijn sprake zijn van enige
overlap. Bij de LDM zal de nadruk evenwel blijven liggen op het belang van
de opsporing, ten behoeve waarvan de LDM ook in de toekomst een belangrijke
toegevoegde waarde zal kunnen vervullen op het gebied van bemiddeling en advies
ten aanzien van de te raadplegen deskundige.Bij het verlenen van een formele opdracht aan een deskundige in de zin
van het onderhavige wetsvoorstel is de opdrachtgever verantwoordelijk voor
de keuze van de deskundige. Indien deze niet in het deskundigenregister is
opgenomen moet de rechter op grond van artikel 51k, tweede lid, motiveren
waarom hij de betrokkene als deskundige aanmerkt. De officier
van justitie mag alleen tot benoeming van deskundigen overgaan die in het
deskundigenregister zijn opgenomen.De leden van de PvdA-fractie vragen hoe dwingend
de termijn voor het vragen van tegenonderzoek door de verdediging, zoals voorgesteld
in artikel 150a, derde lid) moet worden opgevat. Zij informeren of in dit
verband voldoende is dat de verdachte binnen deze termijn laat weten dat hij
voornemens is om een tegenonderzoek te verzoeken, zonder dit verzoek al aanstonds
te onderbouwen en een tegendeskundige voor te stellen. Zij wijzen erop dat
mogelijke overschrijding van de redelijke termijn voor berechting niet snel
aan de orde zal zijn omdat de vertraging immers voor rekening van de verdachte
komt, ten behoeve van wie deze waarborg in artikel 6 EVRM is neergelegd.Met deze leden ben ik van mening dat het vereiste van berechting binnen
een redelijke termijn vooral ten behoeve van de verdachte geldt, maar dat
neemt niet weg dat ook om andere redenen van belang is dat het onderzoek in
een strafzaak geen onnodige vertraging oploopt. Te denken valt aan de kwaliteit
van getuigenverklaringen (hoe sneller na de waarneming zij worden opgenomen,
des te beter is de herinnering) en de feitelijke beschikbaarheid van getuigen
die elders hun domicilie hebben. Ik meen dan ook dat van de verdediging mag
worden verwacht dat zij enige indicatie geeft over de twijfel die bij haar
is gerezen aan het uitgevoerde deskundigenonderzoek en de noodzaak van een
tegenonderzoek. In de regel zal zij immers weet hebben van het opgedragen
onderzoek en de mogelijkheid hebben om zich voordien te oriënteren op
nadere onderzoeksmogelijkheden, behalve indien de uitzondering van artikel
150a of 228, tweede lid, zich voordoet (uitstel van mededeling in het
belang van het onderzoek). In die laatste gevallen is denkbaar dat enige rekkelijkheid
ten aanzien van de termijn wordt betracht, met dien verstande dat zij niet
tot onredelijke vertraging in de voortgang van het onderzoek leidt.Ten slotte willen deze leden weten wat er dient te gebeuren indien de
door verdachte genoemde deskundige desgevraagd laat weten de opdracht niet
te kunnen aanvaarden wegens tijdsdruk.Op grond van 51j, eerste lid, is de deskundige verplicht de opgedragen
diensten te bewijzen. Wanneer er evenwel belemmeringen zijn voor de desbetreffende
deskundige om deze wettelijke plicht goed en conform zijn professionele standaard
te kunnen vervullen, dan zal hij aan de opdrachtgever daarvan melding moeten
maken. Deze en andere normen zullen in de door het College vast te stellen
gedragscode worden verankerd. Indien aannemelijk is dat de deskundige deze
dienst alleen met aanzienlijke vertraging kan uitvoeren, kan de opdrachtgever
bijvoorbeeld bezien of een andere deskundige beschikbaar is die in de optiek
van de verdediging geschikt kan zijn. De rechter zal zich daarbij mede kunnen
oriënteren op een deskundige uit het NRGD, van wie verzekerd is dat hij
aan bepaalde kwaliteitseisen voldoet.Ik hoop met het bovenstaande op voor u genoegzame wijze te zijn ingegaan
op de gestelde vragen en gemaakte opmerkingen.De minister van Justitie,E. M. H. Hirsch Ballin XNoot1Kamerstukken I 2007–2008, 31116, letter B.XNoot1Ter inzage gelegd op de Afdeling Inhoudelijke Ondersteuning onder griffienummer
141 987. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-20072008-31116-C.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl