Vreemdelingenbeleid; Brief staatssecretaris met een overzicht van de recente ontwikkelingen op het gebied van het landgebonden asielbeleid
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-10 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 19637, nr. 395

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

27-11-1998

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1998-1999

19637 nr. 395

20-11-1998

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaam1 Afrika 1.1 Soedan1.1.1 Situatie in Soedan1.1.2 Beoordeling van de situatie in het licht van het
vvtv-beleid 1.1.3 Conclusie1.2 Somalië1.2.1 Situatie in Somalië1.2.2 Beoordeling van de situatie in het licht van het
vvtv-beleid 1.2.3. Beoordeling van de situatie in de provincie Mudug1.2.4 Terugkeer1.2.5 Conclusie2 Azië 2.1 Sri Lanka2.1.1 Uitspraak van de Meervoudige Kamer2.1.2 Situatie in Sri Lanka2.1.3 Conclusie3 Midden Oosten 3.1 Irak3.1.1 De situatie in Noord-Irak3.1.2 Beoordeling van de situatie in het licht van het
vvtv-beleid 3.1.3 Conclusie4. Overige regio's 4.1 Afghanistan4.1.1 Situatie in Afghanistan4.1.2 Beoordeling in het licht van het vvtv-beleid4.1.3 Voorgestelde wijziging van het vvtv-beleid4.1.5 ConclusieOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 19637Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 34 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
19 637Vluchtelingenbeleidnr. 395BRIEF VAN DE STAATSSECRETARIS VAN JUSTITIEAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-Generaal's-Gravenhage, 20 november 1998In deze brief geef ik Uw Kamer een overzicht van de recente ontwikkelingen
op het gebied van het landgebonden asielbeleid. Uw Kamer wordt
aldus volgens een standaardindeling geïnformeerd over de belangrijkste
ambtsberichten, beleidsontwikkelingen en jurisprudentie die op dit gebied
een rol spelen.In deze brief zijn aan de orde de gevolgen voor het toelatings- en terugkeerbeleid
van de volgende ambtsberichten van de Minister van Buitenlandse Zaken:1. Soedan (d.d. 23 september 1998)2. Somalië (d.d. 23 oktober 1998)3. Afghanistan (d.d.3 november 1998).4. Sri Lanka (d.d. 6 november 1998).5. Irak (d.d. 31 maart 1998 én 12 november 1998)Met uitzondering van Sri Lanka is het vvtv-beleid gewijzigd.Een overzicht van de instroom, aantallen beslissingen en aantallen verwijderingen
ten aanzien van elk land is bijgevoegd. (bijlage 1)1.
In bijlage 2 wordt een overzicht gegeven van de bezetting in de opvang1.Op grond van een lichte verbetering in de mensenrechtensituatie is besloten
het vvtv-beleid voor Noord-Soedanese asielzoekers te beëindigen
(punt 1.1). Vanwege een uitbreiding van het relatief veilige deel van Somalië,
zullen minder Somaliërs in aanmerking komen voor een vvtv (punt 1.2.).
In het geval van Sri Lanka gaat het om de voorzetting van het huidige beleid
dat uitgeprocedeerde Srilankaanse asielzoekers, inclusief Tamils, kunnen worden
teruggestuurd naar Sri Lanka (punt 2.1.). Omdat aan Irakezen of voormalig
verblijf in Noord-Irak of een binnenlands vestigingsalternatief in Noord-Irak
kan worden tegengeworpen, is een vvtv-beleid voor Irakezen niet meer noodzakelijk
(punt 3.1). Het vvtv-beleid voor Afghaanse asielzoekers zal gehandhaafd blijven
(punt 4.1.). Afghanen afkomstig uit Pakistan zal echter geen vvtv meer worden verleend, omdat geen uitzetting naar het land van herkomst (Afghanistan)
dreigt maar uitzetting naar het land van eerder ontvangst. (Pakistan). Overigens
is dit een beleidswijziging die niet alleen consequenties zal kunnen hebben
voor Afghanen die in Pakistan hebben verbleven, maar ook voor andere vvtv-houders.Gelet op de toezegging in de brief van 4 november 1998 (met kenmerk 709 721/98/DVB),
zal ik, teneinde onomkeerbare stappen te voorkomen, de uitzettingen als gevolg
van het nieuwe beleid neergelegd in deze brief opschorten tot na het overleg
met Uw Kamer.Als bijlage bij deze brief vindt u de zesde halfjaarlijkse rapportage
evaluatie Wet veilige landen van herkomst opgenomen (bijlage 3)1.
De oorspronkelijke lijst van zeven veilige landen van herkomst – Bulgarije,
Hongarije, Polen, Tsjechië, Slowaijke, Ghana en Senegal – blijft,
op basis van de beschreven situatie in die landen, ongewijzigd. 1 Afrika 1.1 SoedanOp 23 september 1998 heeft de Minister van Buitenlandse Zaken een ambtsbericht
uitgebracht over de situatie in Soedan (bijlage 4)1.
Naar aanleiding van dit ambtsbericht heeft het Kabinet zich beraden over de
consequenties die verbonden kunnen worden aan dit ambtsbericht in het licht
van de brief aan uw Kamer over de vvtv-indicatoren (TK 1997–1998, 19 637,
nr. 308). 1.1.1 Situatie in SoedanUit het ambtsbericht blijkt dat de situatie in Soedan onverminderd zorgwekkend
is. Al bijna 15 jaar bestaat een militaire confrontatie in het zuiden van
Soedan tussen de Soedanese autoriteiten uit het islamitische noorden en de
verschillende verzetsbewegingen van het christelijke/animistische zuiden.
Er is sprake van een islamitische oppositie die de radicale koers van het
regime aanvecht. Bovendien bestaat met name in het zuiden en in het Nuba-gebergte
onenigheid tussen diverse etnische groeperingen. Veel burgers zijn slachtoffer
van geweldadigheden (geworden), onder andere bij luchtaanvallen en door het
gebruik van landmijnen. Zowel regeringstroepen als strijders van verzetsbewegingen
maken zich schuldig aan intimidaties en mensenrechtenschendingen.Desalniettemin constateert de Minister van Buitenlandse Zaken dat in de
loop van 1997 de mensenrechtensituatie een positieve, zij het beperkte, impuls
heeft gekregen. De regering, de facties van de SSIA en GANTRY en een zestal
kleinere verzetsbewegingen (tezamen het UDSF), tekenden in april 1997 een
nieuw vredesakkoord.Ook een deel van de SPLA-United sloot zich in september 1997 aan bij het
akkoord. Dit akkoord is sindsdien verder uitgewerkt, waarbij onder meer afspraken
zijn gemaakt over onderwerpen als de vrijheid van godsdienst en de bronnen
van nationale wetgeving. Een en ander is neergelegd in een nieuwe Grondwet.
De regering heeft bovendien de Declarations of Principles uit 1994 geaccepteerd
en medio juli 1998, in navolging van de SPLA, een partieel staakt-het-vuren
afgekondigd. Dit staakt-het-vuren houdt thans nog steeds stand.Daarnaast meldt het ambtsbericht op p. 47 andere positieve effecten van
het vredesakkoord, zoals onder meer de vrijlating van het merendeel van de
politieke gevangenen. Deze ontwikkelingen tezamen wijzen op een lichte verbetering
in de algehele -en mensenrechtensituatie in Soedan. 1.1.2 Beoordeling van de situatie in het licht van het
vvtv-beleid Bij de beoordeling of de aard van het geweld aanleiding geeft om het vvtv-beleid
voor Noord-Soedanezen voort te zetten, stelt het Kabinet vervolgens vast dat
uit het ambtsbericht in ieder geval niet naar voren komt dat Noord-Soedanezen
te maken hebben met ernstige, willekeurige schendingen van mensenrechten die
op grote schaal voorkomen. Ten aanzien van de in het ambtsbericht genoemde
kwetsbare groepen (p.48) geldt bovendien dat, indien zij al in de negatieve
belangstelling komen te staan van de Soedanese autoriteiten, dit veeleer het
gevolg is van de eigen activiteiten of uitsluitend de persoon betreffende
omstandigheden. Een en ander leidt ertoe dat deze aspecten betrokken dienen
te worden bij de individuele beoordeling van het verzoek om toelating als
vluchteling en om verlening van een vergunning tot verblijf op grond van klemmende
redenen van humanitaire aard en niet bij de categorale toets ten aanzien van
het vvtv-beleid. Gelet hierop kan in alle redelijkheid de conclusie op basis
van dit ambtsbericht luiden dat Noord-Soedanezen, indien zij niet in aanmerking
komen voor toelating als vluchteling of voor verlening van een vergunning
tot verblijf om klemmende redenen van humanitaire aard, kunnen worden teruggestuurd
naar hun land van herkomst.Het standpunt van de UNHCR en het beleid in een aantal andere, belangrijke
asielverlenende landen nopen niet tot een andere conclusie. UNHCR raadt de
terugkeer van uitgeprocedeerde Noord-Soedanese asielzoekers niet af. Een nieuw
beleidsinzicht hierbij is dat UNHCR desgevraagd heeft gemeld dat door UNHCR
bij het totstandkomen van haar oordeel over de algehele situatie in Soedan
factoren zijn meegewogen als de ernst van schendingen van fysieke integriteit,
de mate van willekeur bij toepassing van het geweld, de mate waarin het geweld
voorkomt en de mate van geografische spreiding van het geweld. Dit versterkt
de conclusie van het Kabinet dat terugkeer van uitgeprocedeerde Noord-Soedanese
asielzoekers niet onverantwoord is.Het algemene beeld dat uit het ambtsbericht oprijst over het beleid in
andere asielverlenende landen, versterkt eveneens de conclusie van het Kabinet.
Wellicht ten overvloede zij daarbij nog vermeld dat, mede naar aanleiding
van de uitspraak van de Rechtseenheidskamer van 29 mei 1997 (Awb 96/5858)
nader onderzoek is verricht naar onder meer de aantallen uitgeprocedeerde
Soedanese asielzoekers die door andere landen worden teruggestuurd. Uit het
ambtsbericht blijkt dat het geringe aantal uitgeprocedeerde Soedanese asielzoekers
dat in de periode van 1 januari 1996 tot 1 september 1997 door landen als
België, Canada, Duitsland, Frankrijk en Zweden is teruggestuurd, samenhangt
met de relatief geringe aantallen uitgeprocedeerde Soedanese asielzoekers
in deze landen, alsmede de technische beletselen die bij terugkeer naar Soedan
kunnen optreden. In aanvulling op deze informatie is door de IND nader onderzoek
verricht naar het beleid in deze landen in de periode tussen 1 september 1997
en 1 september 1998. Ook deze gegevens bevestigen het beeld zoals geschetst
in het ambtsbericht. 1.1.3 ConclusieDe minister van Buitenlandse Zaken geeft in de conclusie aan dat terughoudendheid
dient te worden betracht ten aanzien van de terugkeer van drie categorieën
Soedanese asielzoekers. Het gaat daarbij allereerst om Soedanezen die zich
in het buitenland nadrukkelijk en in een leidende rol als opposant geprofileerd
hebben. Bij de beoordeling van het asielverzoek van deze categorie personen
zal getoetst worden op het continuïteitsvereiste. Is daarvan sprake dan
zal dit leiden tot toelating als vluchteling. Wordt de betrokken asielzoeker
niet toegelaten als vluchteling, dan zal onderzocht worden of
hem bij terugkeer een onmenselijke behandeling in de zin van artikel 3 EVRM
te wachten staat. Alsdan komt hij in aanmerking voor een vtv-humanitair. Het
ambtsbericht van de minister van Buitenlandse Zaken geeft voorts aan dat terughoudendheid
dient te worden betracht ten aanzien van de terugkeer van personen behorend
tot de zuidelijke niet-Arabische bevolkingsgroepen en personen die behoren
tot de Nuba bevolkingsgroep. Het gaat hier bij beide groepen om Zuid-Soedanezen.
Zij komen derhalve onverminderd in aanmerking voor een vvtv.Daarentegen komen Noord-Soedanese asielzoekers die niet in aanmerking
komen voor toelating als vluchteling danwel voor verlening van een vergunning
tot verblijf om klemmende redenen van humanitaire aard, gelet op hetgeen hierboven
is overwogen, niet langer meer in aanmerking voor een vvtv. 1.2 SomaliëDe minister van Buitenlandse Zaken heeft op 23 oktober 1998 een nieuw
ambtsbericht uitgebracht over de situatie in Somalië (bijlage 5)1. Het ambtsbericht is een actualisering van het bericht
van 9 januari 1997. Mijn ambtsvoorganger heeft Uw Kamer hierover bericht bij
brief van 27 januari 1997 (TK 1996–1997, 19 637, nr. 235). Voor
het ambtsbericht van 23 oktober 1998 is onder meer informatie gebruikt van
een ambtelijk missie die begin 1998 drie belangrijke Noord-somalische steden
Hargeisa, Bosasso (Bari) en Galkaayo (Mudug), alsmede de stad Belet Weyne
in de centraal gelegen provincie Hiiraan heeft bezocht. 1.2.1 Situatie in SomaliëSinds het verschijnen van het ambtsbericht van 9 januari 1997 hebben zich
belangrijke positieve ontwikkelingen voorgedaan in Somalië. Het conflictgebied
in Somalië is minder omvangrijk geworden: het omvat thans nog de driehoek
die gevormd wordt door de zuidelijke steden Mogadishu, Baidoa en Kismayo.
In de noordoostelijke provincies Bari, Nugaal en Mudug is de bestuurssituatie
gewijzigd: politieke partijen, bestuursraden en clanouderen uit deze regio
hebben «de regionale staat Puntland» uitgeroepen, waarbij voor
een overgangsperiode van drie jaar een alle provincies overkoepelend burgerlijk
bestuur is ingesteld. De gehele provincie Mudug valt thans onder dit bestuur.
Gevechten tussen clans komen hier al enkele jaren niet meer voor. Ook in de
provincies Galgadud en Hiiraan in centraal-Somalië wordt niet meer gevochten
tussen clans.Naar het oordeel van de minister van Buitenlandse Zaken omvat het relatief
veilige deel van Somalië thans tien provincies. Dit zijn de vijf provincies
van noord-west Somalië («Republiek Somaliland»), de drie
provincies van noord-oost Somalië («de regionale staat Puntland»)
en de twee provincies van centraal-Somalië, Galgadud en Hiiraan. In deze
gebieden hebben zich tientallen duizenden ontheemden uit andere delen van
Somalië zich gevestigd en reizen Somaliërs van elke willekeurige
clan en uit elk willekeurig deel van Somalië -tenzij zij opvallen door
afwijkend gedrag- doorgaans zonder problemen te ondervinden. Zij hebben daar,
met instemming van de lokale autoriteiten, veelal meerdere vestigingsalternatieven.
Er zijn geen meldingen bekend van ernstige mensenrechtenschendingen, noch
van groepsvervolging of van ernstige stelselmatie discriminatie van bepaalde
(minderheids)groepen. Ook lijkt de positie van de minderheden er te verbeteren
en lijken er in het algemeen minder problemen met de reïntegratie van
leden van minderheidsgroeperingen te bestaan. 1.2.2 Beoordeling van de situatie in het licht van het
vvtv-beleid Gelet op de situatie in het relatief veilige deel van Somalië is
geen vvtv-beleid geïndiceerd voor Somaliërs die uit dit deel afkomstig
zijn, dan wel daarheen kunnen terugkeren. Daarentegen moet de situatie in
het conflictgebied vanwege de steeds weer oplaaiende strijd en met betrekking
tot de naleving van de mensenrechten, als onveilig worden aangemerkt. Gelet
hierop zal vooralsnog het vvtv-beleid worden voortgezet voor Somaliërs
die uit dit deel van Somalië afkomstig zijn en aannemelijk maken dat
zij om redenen van veiligheid niet kunnen terugkeren naar het relatief veilige
deel van Somalië. Het standpunt van het Kabinet is dat thans voor gedwongen
terugkeer naar het relatief veilige deel van Somalië in aanmerking komen
uitgeprocedeerde Somalische asielzoekers die voor hun verblijf in Nederland
in dit deel van Somalië hebben verbleven of die daar een clanrelatie
hebben.Ook landen als Denemarken, Zweden, Finland, Zwitserland, België,
Oostenrijk, Spanje, Frankrijk zijn van mening dat uitgeprocedeerde asielzoekers
in principe naar Somalië – met uitzondering van het conflict-gebied –
kunnen terugkeren. UNHCR voert sinds 1995 programma's uit ter facilitering
van vrijwillige terugkeer van Somalische vluchtelingen naar het noorden van
Somalië. Op grond hiervan zijn tientallen duizenden vluchtelingen uit
de regio naar Somalië teruggekeerd. 1.2.3. Beoordeling van de situatie in de provincie MudugDe Rechtbank Den Haag, nevenzittingsplaats Haarlem (Awb 95/7914 en 95/7915)
heeft in een uitspraak van 8 januari 1998 geoordeeld dat de beleidwijziging
met betrekking tot de provincie Mudug, te weten een verschuiving van de grens
tussen het (veilige) noorden en het (onveilige) zuiden in zuidwaartse richting,
waarbij de hele provincie als relatief veilig is beschouwd, onvoldoende is
gemotiveerd. Naar aanleiding van deze uitspraak heb ik de Rechtbank aangegeven
geen beslissingen in deze kwestie regarderende zaken te nemen in afwachting
van een nieuw ambtsbericht van de minister van Buitenlandse Zaken. Het ambtsbericht
geeft aan dat de gehele provincie Mudug onder het voorlopig bestuur valt van
de «regionale staat Puntland». De minister van Buitenlandse Zaken
heeft niet kunnen bevestigen dat een blijvende aansluiting van het zuidelijke
deel van Mudug, het Hawiye-deel, nog een punt van discussie is. Van strijd
tussen de clans in Mudug is al enkele jaren geen sprake meer. Gelet op deze
informatie gaat het Kabinet er vanuit dat geheel Mudug deel uit maakt van
het relatief veilige deel van Somalië. Personen behorend tot de Hawiye-clan
kunnen mitsdien geacht worden terug te keren naar Somalië. 1.2.4 TerugkeerIn januari 1998 is tussen de autoriteiten van Somaliland, de IND en het
IOM een Tri-partite Overeenkomst gesloten met bepalingen en criteria op grond
waarvan uitvoering gegeven dient te worden aan de facilitering van de terugkeer
van afgewezen en verwijderbare Somalilanders die te kennen hebben gegeven
daaraan te willen meewerken.Na een voorbereidingsperiode is in augustus van dit jaar een eerste groep
Somaliërs door de toezicht- en terugkeerteams van de IND het programma
aangeboden. Op dit moment worden voorbereidingen getroffen om een volgende
groep uitgeprocedeerde Somaliërs uit te nodigen voor een eerste gesprek. 1.2.5 ConclusieSomalische asielzoekers, wier aanvraag om toelating als vluchteling en
om verlening van een vergunning tot verblijf om klemmende redenen van humanitaire
aard is afgewezen, komen niet in aanmerking voor een voorwaardelijke vergunning
tot verblijf indien zij voor hun verblijf in Nederland in het relatief veilige
deel van Somalië, bestaande uit de tien genoemde provincies in noord-
en midden-Somalië, hebben verbleven of daar een clanrelatie hebben. Hen
zal aangeboden worden gebruik te maken van de gefaciliteerde terugkeer in
het kader van de regeling met de autoriteiten van noord-west Somalië.
Indien zij weigeren mee te werken aan de terugkeer betekent dit onherroepelijk
dat het stappenplan, net als bij elke andere uitgeprocedeerde asielzoeker
in een vergelijkbare situatie, in werking wordt gesteld. 2 Azië 2.1 Sri LankaDe minister van Buitenlandse Zaken heeft op 6 november 1998 een ambtsbericht
uitgebracht over de situatie in Sri Lanka (bijlage 6). Het betreft een actualisering
van het ambtsbericht van 24 maart 1998. Mijn ambtsvoorganger heeft Uw Kamer
op 7 mei 1998 (TK 1997–1998, 19 637, nr. 343) en op 23 juni 1998
(TK 1997–1998, 19 637, nr. 356) nader geïnformeerd over het
beleid inzake Srilankaanse asielzoekers. 2.1.1 Uitspraak van de Meervoudige KamerOp 9 oktober 1998 heeft de meervoudige kamer van de Rechtbank Den Haag,
nevenzittingsplaats Haarlem een uitspraak gedaan over het beleid inzake Srilankaanse
asielzoekers. Daartoe had de rechtbank vragen gesteld aan mijn ambtsvoorganger
over de risico's op arrestaties en detenties die uitgeprocedeerde Tamil asielzoekers
lopen bij de gedwongen terugkeer naar Colombo. In de uitspraak heeft de rechter
overwogen dat mijn ambtsvoorganger in redelijkheid tot het oordeel heeft kunnen
komen dat het risico van arrestatie en/of detentie en/of marteling inSri Lanka
niet zodanig is dat gedwongen verwijdering van afgewezen Tamil asielzoekers
naar dat land van bijzondere hardheid zou zijn in de zin van artikel 12b Vw. 2.1.2 Situatie in Sri LankaDe minister van Buitenlandse Zaken heeft op verzoek van mijn ambtsvoorganger,
mede gelet op de vele vragen die er in de loop van 1997 en 1998 in verschillende
procedures zijn gerezen over dit onderwerp, in het ambtsbericht van 6 november
1998 nogmaals de risico's die Tamils kunnen lopen in Colombo op een rij gezet.
Op p. 14–16 van het ambtsbericht wordt een beeld gegeven van de situatie
met betrekking tot arrestaties en detenties en de factoren die een rol spelen
bij het risico op arrestatie of detentie van Tamils. De minister concludeert
dat door het voortduren van het etnische conflict en de periodieke bomaanslagen
die de LTTE in Colombo uitvoert, Tamils in Colombo kunnen worden onderworpen
aan veelvuldige persoonscontroles en arrestaties, maar dat de meesten al na
korte tijd weer vrijgelaten worden. Het risico voor een uit een westers land
teruggekeerde Tamil om in Colombo te worden aangehouden voor een persoonscontrole
of te worden opgepakt bij een zogenaamde round up is niet groter dan voor
een Tamil die uit het noorden of oosten van het land naar Colombo komt. 2.1.3 ConclusieHet ambtsbericht geeft geen aanleiding om terug te komen op eerdere beleidsuitgangspunten.
Het huidige terugkeerbeleid ten aanzien van Srilankaanse asielzoekers wordt
derhalve voortgezet. 3 Midden Oosten 3.1 IrakDe minister van Buitenlandse Zaken heeft op 31 maart 1998 een ambtsbericht
uitgebracht over de situatie in Noord-Irak (bijlage 7). Op 13 november 1998
is een actualisering van dit ambtsbericht uitgebracht (bijlage 8). 3.1.1 De situatie in Noord-IrakDe regering in Bagdad, die als de wettige regering van geheel Irak wordt
beschouwd, is niet in staat effectief gezag in Noord-Irak uit te oefenen.
Als gevolg van resolutie 688 van de Veiligheidsraad is de handelingsvrijheid
van Irak in het noorden beperkt en is een gebied met Koerdisch zelfbestuur
ontstaan. Na het uitbreken van hevige gevechten in mei 1994 tussen de PUK
en de KDP, de twee belangrijkste Koerdische partijen, is geen sprake meer
van een effectief gemeenschappelijk Koerdisch bestuur. De twee partijen oefenen
in de praktijk ieder in een gedeelte van het gebied feitelijk gezag uit. De
Koerdische regio's die onder hun gezag staan kennen beide een systeem van
rechtspraak. Er is politie ter handhaving van de openbare orde. Er zijn ziekenhuizen,
scholen en universiteiten. Beide regio's worden bestuurd door een eigen regering,
waarin meerdere partijen zitting hebben.Sinds 25 november 1997 is er sprake van een wapenstilstand tussen beide
partijen. De wapenstilstand wordt thans over het algemeen goed nageleefd.
Bovendien hebben de beide partijen zich de afgelopen maanden positief uitgelaten
over de samenwerking op velerlei terrein en is op 17 september 1998 een overeenkomst
getekend over de verdeling van inkomsten en macht, alsmede samenwerking op
veiligheidsgebied.Behoudens de risico-groepen genoemd in de ambtsberichten, lopen burgers
in Noord-Irak niet het risico van mensenrechtenschendingen of extreme willekeur,
ook al kunnen incidentele ontsporingen niet worden uitgesloten. De minister
van Buitenlandse Zaken beschikt niet over aanwijzingen dat afgewezen asielzoekers
na terugkeer in vergelijking met de lokale bevolking bijzondere risico's zouden
lopen.Gelet op het feit dat de centrale regering in Bagdad geen feitelijk gezag
in Noord-Irak uitoefent, kan het gebied, mits zich geen wezenlijke veranderingen
voordoen in de heersende veiligheidssituatie, voortaan worden aangemerkt als
een binnenlands vestigingsalternatief voor vervolgden door het regime van
Saddam Hoessein. Koerden, Assyriërs en Turkmenen uit centraal Irak kunnen
in Noord-Irak een binnenlands vestigingsalternatief vinden. Ook Irakezen van
Arabische afkomst vinden in Noord-Irak een binnenlands vestigingsalternatief,
tenzij zij behoren tot een van de in het ambtsbericht van 31 maart 1998 genoemde
risicogroepen. Er zijn op dit moment geen concrete aanwijzingen dat Irakezen
van Arabische afkomst, die naar Noord-Irak zijn uitgeweken of aldaar reeds
verbleven in het algemeen gevaar zouden lopen voor aanslagen door de Iraakse
veiligheidsdiensten. 3.1.2 Beoordeling van de situatie in het licht van het
vvtv-beleid In het licht van de brief aan Uw Kamer over de vvtv-indicatoren (TK 1997–1998,
19 637, nr. 308) is er, gelet op de algehele situatie in Noord-Irak zoals
hierboven beschreven, geen aanleiding meer om Iraakse asielzoekers nog langer
in aanmerking te laten komen voor een voorwaardelijke vergunning tot verblijf.Daarbij dient een onderscheid te worden gemaakt tussen de volgende categorieën
Iraakse asielzoekers:1. Aan bepaalde Irakezen die vanwege hun asielrelaas in aanmerking komen
voor bescherming tegen de autoriteiten in Noord- of Centraal-Irak, wordt gelet
op de informatie in de beide ambtsberichten geen binnenlands vestigingsalternatief
tegengeworpen. Zij komen in aanmerking voor toelating als vluchteling of voor
verlening van een vergunning tot verblijf om klemmende redenen van humanitaire
aard. Het gaat hier in beginsel om Irakezen die aannemelijk maken dat zij
behoren tot de op p.17 van het ambtsbericht genoemde risicogroepen.2. Aan de overige categorieën Irakezen die in aanmerking zouden komen
voor toelating als vluchteling of verlening van een vergunning tot verblijf
om klemmende redenen van humanitaire aard, zal op basis van de informatie
in de ambtsberichten van de minister van Buitenlandse Zaken wel een binnenlands
vestigingsalternatief worden tegengeworpen.3. Irakezen die niet in aanmerking komen voor toelating als vluchteling
of verlening van een vergunning tot verblijf om klemmende redenen van humanitaire
aard, kunnen, gelet op de inhoud van het ambtsbericht van de minister van
Buitenlandse Zaken, terugkeren naar Noord-Irak. 3.1.3 ConclusieDe ambtsberichten van de minister van Buitenlandse Zaken bieden voldoende
inzicht voor de beantwoording van de vraag welke Irakese asielzoekers in aanmerking
moeten komen voor bescherming en welke, in verband met een binnenlands vestigingsalternatief,
kunnen terugkeren naar Noord-Irak. Mitsdien is het Kabinet van oordeel dat
een vvtv-beleid voor Irakese asielzoekers niet langer noodzakelijk is. 4. Overige regio's 4.1 AfghanistanDe minister van Buitenlandse Zaken heeft op 3 november 1998 een nieuw
ambtsbericht uitgebracht over Afghanistan (bijlage 9). Het betreft een actualisering
van het ambtsbericht van 4 maart 1998. In het ambtsbericht wordt op p. 15–17
ingegaan op de situatie van Afghanen in Pakistan. Naar aanleiding van deze
informatie heeft het Kabinet besloten een aanpassing van het vvtv-beleid in
het algemeen door te voeren. 4.1.1 Situatie in AfghanistanIn het deel van Afghanistan dat onder controle van de Taliban staat is
sinds het verschijnen van het ambtsbericht van 4 maart 1998 weinig veranderd
met betrekking tot de mensenrechtensituatie en de politieke, militaire en
veiligheidssituatie. De Taliban heeft nu circa 90% van het land onder controle.
De Taliban nam onder andere deze zomer Mazar-i-Sharif in. Mazar-i-Sharif kan
niet als binnenlands vestigingsalternatief worden tegengeworpen. In de gebieden die (nog) niet door de Taliban zijn ingenomen maken lokale
krijgsheren, verenigd in het United Islamic Front for the Salvation of Afghanistan
(UIFSA, ook wel Noordelijke Alliantie genoemd) nog immer de dienst uit. In
het noorden wordt ook thans nog immer gevochten. De militaire situatie in
de noordelijke provincies zal naar alle waarschijnlijkheid ook in de toekomst
aan fluctuaties onderhevig zijn. Besprekingen tussen de Taliban en de Noordelijke
Alliantie zijn tot op heden op niets uitgelopen.De situatie in het zuiden is gestabiliseerd. In die gebieden waar de Taliban
al enkele jaren de scepter zwaait is de veiligheidssituatie bestendigd. De
mensenrechtensituatie is nog immer slecht. Met name de positie van vrouwen
en de kwaliteit van de rechtspraak baren in dit verband zorgen. Het ambtsbericht
onderscheidt een aantal risico-groepen. 4.1.2 Beoordeling in het licht van het vvtv-beleidGelet op de informatie in het ambtsbericht over het beleid van de ons
omringende landen, het standpunt van UNHCR over de gedwongen terugkeer van
uitgeprocedeerde Afghaanse asielzoekers naar Afghanistan en de mensenrechtensituatie
in Afghanistan, zal het Kabinet het vvtv-beleid voor Afghaanse asielzoekers
vooralsnog voortzetten. 4.1.3 Voorgestelde wijziging van het vvtv-beleidHet Kabinet heeft besloten om geen voorwaardelijke vergunning tot verblijf
meer te verlenen aan personen die alvorens in Nederland asiel aan te vragen,
enige tijd verbleven hebben in een derde land.In de brief aan Uw Kamer over de vvtv-indicatoren (TK 1997–1998,
19 637, nr. 308) is reeds gewezen op de mogelijkheid tot het toepassen
van individuele contra-indicaties in het kader van de verlening en verlenging
van een voorwaardelijke vergunning tot verblijf. De parlementaire geschiedenis
voorziet expliciet in de mogelijkheid om in voorkomende gevallen geen voorwaardelijke
vergunning tot verblijf te verlenen vanwege in de persoon gelegen redenen.
Eén van de aanknopingspunten die de parlementaire geschiedenis in dit
verband noemt is de duur van verblijf buiten het land van herkomst. Tot op
heden is hiervan geen gebruik gemaakt. Het Kabinet ziet, in het licht van
de informatie over de situatie van Afghanen in Pakistan, aanleiding om thans
als nieuwe contra-indicatie «elders een verblijfsalternatief hebben»
in te voeren.Het vvtv-beleid is bedoeld voor de bescherming van personen tegen humanitair
onverantwoorde risico's voor lijf en leden in een (deel van een) bepaald land.
Van de gedwongen terugkeer van deze categorieën personen wordt door het
Kabinet in verband met deze risico's afgezien. Personen die bij terugkeer
niet deze risico's zullen lopen, omdat zij niet naar het desbetreffende (deel
van een) land worden teruggestuurd, dienen derhalve niet in aanmerking te
komen voor een vvtv.Dit betekent dat Afghanen afkomstig uit Pakistan, die bij terugkeer naar
Pakistan geen onverantwoorde humanitaire risico's voor lijf en leden lopen,
niet in aanmerking dienen te komen voor een vvtv. 4.1.5 ConclusieAfghaanse asielzoekers komen, gelet op de informatie in het ambtsbericht
over het beleid van de ons omringende landen, het standpunt van UNHCR over
de gedwongen terugkeer van uitgeprocedeerde Afghaanse asielzoekers
naar Afghanistan en de mensenrechtensituatie in Afghanistan, nog immer in
aanmerking voor een vvtv.Afghaanse asielzoekers die enige tijd verbleven hebben in Pakistan, zullen
niet meer in aanmerking komen voor een vvtv indien de contra-indicatie «elders
een verblijfsalternatief hebben land van eerder ontvangst» voor verlening
van een vvtv in regelgeving is neergelegd. Daartoe bereid ik thans een wijziging
van de Vreemdelingencirculaire (Vc) voor. De Staatssecretaris van Justitie,M. J. Cohen XNoot1Ter inzage gelegd bij de afdeling Parlementaire Documentatie.XNoot1Ter inzage gelegd bij de afdeling Parlementaire Documentatie.XNoot1Ter inzage gelegd bij de afdeling Parlementaire Documentatie. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-19637-395.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl