Illegale verhuur van woningen; Lijst van vragen en antwoorden over de brief van d.d. 12 oktober 2000 over de verschillende activiteiten op het gebied van onrechtmatige bewoning
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-08 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 26460, nr. 5

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer

24-01-2001

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2000-2001

26460 nr. 5

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekeningLichaam12345678910111213141516171819202122232425262728293031
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 26460Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 35 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
26 460Illegale verhuur van woningennr. 5LIJST VAN VRAGEN EN ANTWOORDENVastgesteld 22 januari 2001De vaste commissie voor Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer1 heeft een aantal vragen voorgelegd aan de staatssecretaris
van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer over de brief d.d.
12 oktober 2000 over illegale verhuur van woningen (26 460, nr. 4).De staatssecretaris heeft deze vragen beantwoord bij brief van 22 januari
2001.Vragen en antwoorden zijn hierna afgedrukt.De voorzitter van commissie,ReitsmaDe griffier van de commissie,Jonker1Hoe beoordeelt de regering de huisvestingsvergunning
als instrument van de gemeenten om invloed uit te oefenen op het woongedrag
van huurders?De huisvestingsvergunning is een publiekrechtelijk instrument dat kan
worden ingezet wanneer (dreigende) schaarste aan passende, goedkope en betaalbare
woonruimte voor de doelgroepen van het volkshuisvestingsbeleid dit noodzakelijk
maakt.Dat wil zeggen dat, gelet de locatie en de kenmerken van dergelijke woningen,
zowel toelatingseisen voor de woningmarkt (criteria ten aanzien van maatschappelijke
of economische binding met de betreffende gemeente of woningmarktregio) als
toewijzingseisen aan de woning (criteria ten aanzien van passendheid en urgentie)
aan woningzoekenden kunnen worden gesteld alvorens zij voor een huisvestingsvergunning
voor dergelijke woonruimte in aanmerking komen. Aanvullend moet voorts sprake
zijn van een naar verwachting duurzame bewoning van de betreffende woning
alvorens de vergunning wordt verleend.Dergelijke eisen en criteria moeten zijn opgenomen in een huisvestingsverordening.
Op deze wijze kan een gemeente voor aanvang van de bewoning een huurder toetsen
op zijn kenmerken en intenties.Indien een huurder zich niet gedraagt zoals een goed huurder betaamt dan
kan dit zo nodig via privaatrechtelijke weg worden aangepakt. Dat wil zeggen
dat, afhankelijk van de inhoud van de huurovereenkomst, de huurovereenkomst
kan worden beëindigd.2Kan de regering aangeven in welke stad of in welk gebied
onrechtmatige bewoning het meeste voorkomt?Uit het onderzoek blijkt dat onrechtmatige bewoning door relatief meer
gemeenten in de Randstad dan daarbuiten als verschijnsel wordt gesignaleerd.
Dit houdt tevens in dat onrechtmatige bewoning meer in gespannen woningmarkten
wordt waargenomen dan daarbuiten. Driekwart van de onderzoeksgemeenten in
de Randstad constateren gevallen van onrechtmatige bewoning ongeacht de mate
van spanning op de woningmarkt. Buiten de Randstad wordt door een kwart van
de gemeenten onrechtmatige bewoning geconstateerd. Zoals ik in mijn brief
van 12 oktober jl. (kamerstukken II, 2000/2001, 26 460, nr. 4) heb aangegeven
zijn over de kwantitatieve omvang van het verschijnsel geen harde gegevens
beschikbaar, noch naar mijn verwachting, te krijgen. De vraag in welke stad
of regio onrechtmatige bewoning het meeste voorkomt kan ik dan ook niet beantwoorden.3Denkt de regering na over oplossingen voor de woningnood
onder (eerstejaars) studenten die in veel gevallen genoodzaakt zijn een woning
illegaal te betrekken?Allereerst merk ik op dat waar in deze en volgende vragen wordt gesproken
over illegale verhuur en illegale en semi-illegale huur, ik bij de beantwoording
zal spreken over onrechtmatige bewoning.In antwoord op vragen van het lid Kortram heb ik aangegeven dat ik de
ontwikkelingen en problematiek met betrekking tot de vraag en het aanbod van
huisvesting van studenten nader zal analyseren (Aanhangsel Handelingen Tweede
kamer nr. 1814, vergaderjaar 1999–2000). Deze analyse vindt momenteel
plaats. Ik heb aangegeven dat ik afhankelijk van de resultaten
in overleg met de betrokken partijen zal bezien of er maatregelen noodzakelijk
zijn.Overigens ben ik van mening dat tijdelijke tekorten in het aanbod van
studentenhuisvesting geen reden mogen zijn om een woning onrechtmatig te huren
of te verhuren. Door onrechtmatige bewoning komen de huurders die de woning
rechtmatig zouden kunnen betrekken immers niet aan bod zodat onwenselijke
verdringingsverschijnselen ontstaan.4Wat heeft het Cebeon-onderzoek gekost? Zijn deze kosten
volledig gedragen door het ministerie van VROM? Hoe wordt in deze de verhouding,
tussen kosten enerzijds, en opbrengsten in termen van toegevoegde (informatie)waarde
anderzijds, beoordeeld?Met de uitvoering van het Cebeon-onderzoek was een bedrag van f 77 550,–
(incl. BTW) gemoeid. Deze kosten zijn gedragen door het ministerie van VROM.
Het rapport van Cebeon geeft volgens alle betrokken partijen een duidelijk
en gedegen antwoord op de geformuleerde onderzoeksvragen en levert daarmee
met name ten aanzien van ontwikkelingen en patronen op het gebied van onrechtmatige
bewoning naar mijn mening een belangrijke bijdrage aan een verdieping van
de kennis over dit onderwerp. Daarnaast laat het onderzoek zien hoe gemeenten
en verhuurders de bestrijding van onrechtmatige bewoning en de informatie-uitwisseling
daarover daadwerkelijk vormgeven en invullen. In de informatievoorziening
richting gemeenten zal ik dat ook aangeven. Er kan in dit geval dan ook zeker
worden gesproken van «value for money».5Waarom wordt in het Cebeon-onderzoek en in de brief
van de regering nauwelijks ingegaan op de oorzaken van onrechtmatige bewoning,
terwijl de Kamer hier op 10 november 1999 uitdrukkelijk om heeft verzocht?
Kan alsnog meer duidelijkheid worden geschapen over de veronderstelde relaties
tussen spanningen op de woningmarkt en het verschijnsel van illegale verhuur?Op basis van het onderzoek concludeer ik dat er niet één
oorzaak-gevolg relatie is aan te geven maar dat er sprake is van een complex
van factoren. Zo blijkt uit het onderzoek dat onrechtmatige bewoning relatief
vaak in gemeenten in gespannen woningmarkten en de Randstad wordt gesignaleerd,
maar echter ook in meer ontspannen woningmarkten voor komt. Dit duidt er op
dat schaarste niet de enige factor is die van invloed is op het ontstaan van
onrechtmatige bewoning. Ook van de onrechtmatige bewoners zijn er nauwelijks
aanwijsbare patronen. Met uitzondering van 65 plussers worden alle leeftijdsgroepen
en typen huishoudens aangetroffen. Motieven van het onrechtmatige verhuren
variëren van het helpen van bekenden, het in stand houden van voorzieningen
(bijvoorbeeld subsidies) tot geldelijk gewin (met winst doorverhuren). Op
basis van bovenstaande bevindingen uit het onderzoek concludeer ik dan ook
dat de oorzaken van onrechtmatige bewoning en de veronderstelde relaties tussen
spanning op de woningmarkt en illegale verhuur (onrechtmatige bewoning) wel
degelijk in het onderzoek aan de orde zijn gekomen..6Waarom is gekozen dit onderzoek aan Cebeon uit te besteden?
Heeft een openbare aanbesteding plaatsgevonden? Zijn de kennis en vaardigheden
voor een dergelijk onderzoek niet aanwezig binnen het ministerie van VROM?Ten behoeve van het onderzoek is – conform de geldende VROM-procedures –
op basis van een door het ministerie opgesteld projectdocument
bij een viertal onderzoeksbureau offerte opgevraagd. Door de breed samengestelde
begeleidingscommissie is unaniem gekozen voor de onderzoeksofferte van Cebeon.
Gelet op de gevoeligheid van dit onderwerp werd het wenselijk geacht iedere
schijn van directe betrokkenheid van mijn ministerie te vermijden en is er
de voorkeur aan gegeven het onderzoek door een extern bureau uit te laten
voeren. Daarnaast hebben ook nog overwegingen van capacitaire aard hierbij
een rol gespeeld.7Kan de onderzoeksopdracht aan Cebeon aan de Kamer worden
toegezonden?Ja, zie bijlage.18In hoeverre is het nadelig voor het totaalbeeld dat
er geen sprake is van een representatief onderzoek?Zoals ik in het algemeen overleg van 10 november 2000 (kamerstukken II,
1999/2000, 26 460, nr. 3) heb aangegeven is niet ingezet op een kwantitatief
onderzoek omdat het niet de verwachting was dat een dergelijke analyse een
scherper zicht op de cijfers zou opleveren. Ik heb daarom aangegeven dat zou
worden onderzocht welke patronen en ontwikkelingen zich bij onrechtmatige
bewoning voordoen. Daarbij zijn onder andere de rol van de gemeenten en de
belemmeringen in de praktijk meegenomen. Doelstelling van het onderzoek was
niet het verkrijgen van een representatief beeld maar een zo breed mogelijk
inzicht in en oorzaken van het verschijnsel onrechtmatige bewoning. Zoals
ik ook in mijn antwoord op vraag 5 heb aangegeven is dat met het onderzoek
ook bereikt.9Is het niet vreemd dat het voorliggende onderzoeksrapport
meer een herhaling van zetten is van reeds bekende informatie uit onder meer
het rapport van de commissie-Zwart en de eerdere brieven van de staatssecretaris
(26 460). Namelijk slechts een inventarisatie van gebruikte en optionele
bestrijdingsmaatregelen, in plaats van het daadwerkelijk zichtbaar maken van
patronen en ontwikkelingen binnen de illegale en semi-legale huur en verhuur?Zoals ik mijn antwoord op vraag 5 heb aangegeven is in het onderzoek wel
degelijk aandacht besteed aan de patronen en ontwikkelingen die zich bij onrechtmatige
bewoning voordoen. Er is echter niet één oorzaak-gevolg relatie
aan te geven maar sprake is van een complex van factoren.In eerdere onderzoeksrapporten, zoals het rapport van de commissie Zwart,
kwamen met name de formele mogelijkheden van de gemeente aan de orde om onrechtmatige
bewoning aan te pakken. In eerdere brieven over dit onderwerp was de veronderstelling
dat onrechtmatige bewoning toch in hoofdzaak voorkwam in de vier grote gemeenten
en ook dikwijls samengaat met andere vormen van onrechtmatige gedrag (kamerstukken
II, 1998–1999, 26 460, nr. 1 en 2).De conclusie van het recente onderzoek is dat onrechtmatige bewoning niet
alleen voorkomt (en bestreden wordt) in de vier grote gemeenten maar dat het
verschijnsel zich ook voor doet in minder gespannen woningmarktgebieden en
middelgrote en kleinere gemeenten. Ook kan worden geconstateerd dat samengaan
van onrechtmatige bewoning en andere vormen van onrechtmatig handelen relatief
beperkt is. Voor zover gemeenten gegevens hebben kunnen leveren werd geconstateerd
dat dit bij 10 a 20 % van de gevallen van onrechtmatige bewoning het geval
was. Zoals aangegeven in antwoord op vraag 4 biedt het onderzoek volgens alle betrokken partijen nieuwe inzichten. Het onderzoek laat immers
zien hoe gemeenten en verhuurders de bestrijding van onrechtmatige bewoning
en de informatie-uitwisseling daarover daadwerkelijk vormgeven en invullen.10Waarom wordt, met het oog op de handhaving, niet aan
gemeenten aangeraden om sowieso een huisvestingsverordening in te stellen?Zoals onder meer in vraag 1 is aangegeven, is een huisvestingsverordening
alleen dan aan de orde wanneer, naar het oordeel van de gemeente, sprake is
van (dreigende) schaarste aan woonruimte voor de doelgroepen van beleid zonder
nadere regels niet is gewaarborgd.Indien geen sprake is van (dreigende) schaarste aan woonruimte voor de
doelgroep, is een huisvestingsverordening, cq. het benoemen van huivestingvergunningsplichtige
woningen niet aan de orde. In dat geval dient onverkort het recht van vrije
vestiging te gelden. Het is de gemeente die aan de hand van deze criteria
zal moeten beoordelen en afwegen of een huisvestingsverordening wenselijk
cq. noodzakelijk is. Het rijk heeft daarin geen taak en verantwoordelijkheid.
Het uitsluitend, op grond van onderhavige problematiek, instellen van een
huisvestingsverordening is (dus) niet opportuun.11Waarom is het Ministerie van Justitie niet bij het
voorliggende onderzoek betrokken?In het onderzoek komt met name de bestuurlijke en organisatorische kant
van onrechtmatige bewoning bij gemeenten aan de orde. Wanneer sprake is van
strafrechtelijke handhaving zal Justitie betrokken worden. Nu dit nog niet
aan de orde is, is Justitie terughoudend betrokken. Zoals ik in paragraaf 6
onder e van mijn brief van 12 oktober 2000 (kamerstukken II, 2000/2001, 26 460,
nr. 4) heb aangegeven is Justitie overigens wel betrokken geweest bij de bespreking
van de bevindingen van het onderzoek en de vervolgstappen.12Is het mogelijk de resultaten van het onderzoek, (d.w.z.
driekwart van de onderzochte gemeenten heeft te maken met het verschijnsel
van onrechtmatige bewoning) te extrapoleren voor alle gemeenten in ons land?Aangezien het onderzoek niet representatief is, is extrapolatie niet mogelijk.
Zo hadden er van de 49 onderzochte gemeenten 35 een huisvestingsverordening,
wat een overschatting van de landelijke situatie is. Verder zijn de grotere
gemeenten oververtegenwoordigd. Ik neem echter wel aan, gezien de gebleken
patronen, dat een aanzienlijk aantal gemeenten op de één of
andere manier met het verschijnsel te maken kan hebben.13Waarom zijn er geen kwantitatieve gegevens beschikbaar
over de omvang van het verschijnsel onrechtmatige bewoning?Dit hangt samen met de aard van het verschijnsel. Een onrechtmatige bewoner
staat per definitie niet op de gebruikelijke wijze geregistreerd in een gemeente.
Op basis van het aantal geconstateerde gevallen zou de gemeente hoogstens
een inschatting kunnen maken van het totaal aantal gevallen van onrechtmatige
bewoning. Uit eerder onderzoek is echter geconstateerd dat inzicht in de kenmerken
van de betreffende huishoudens en delen van de voorraad hooguit partieel aanwezig
is en niet systematisch in kaart is gebracht. Zoals ik ook in het algemeen
overleg van 10 november 1999 heb aangegeven (kamerstukken II,
2000/2001, 26 460, nr. 3), ging het mij bij het uitgevoerde onderzoek
primair om het zichtbaar maken van patronen en ontwikkelingen.14Wat is de verklaring voor het feit dat bepaalde gemeenten
wel het aantal gevallen van onrechtmatige bewoning kunnen aangeven en andere
niet?Voor de beantwoording van deze vraag verwijs ik ook naar mijn antwoord
op de vorige vraag. Daarnaast merk ik op dat uit het recente onderzoek blijkt
dat alleen gemeenten die specifieke projecten voor opsporing en bestrijding
van onrechtmatige bewoning hebben opgezet een indicatie van de omvang kunnen
geven. Het inzicht heeft dan echter alleen betrekking op de onderzochte delen
van de woningvoorraad. De resultaten van een dergelijk complexmatig onderzoek
geven een beeld van de in de loop van een aantal jaren gecumuleerde omvang
van het verschijnsel en kunnen niet zonder meer worden vertaald naar de hele
gemeente.15Aangezien het moeilijk schijnt te zijn om kwantitatieve
gegevens over het verschijnsel boven water te halen en periodieke vergelijkingen
derhalve moeilijk uitvoerbaar zijn, hoe weet men dan of bepaalde instrumenten
om illegale verhuur te bestrijden effectiviteit sorteren?Ieder geval van onrechtmatige bewoning dat met een bepaald instrument
boven tafel komt toont aan dat dit instrument een bepaald effect sorteert.
In zijn algemeenheid is het voor een gemeente moeilijk meetbaar of bepaalde
maatregelen leiden tot een afname van het aantal gevallen van onrechtmatige
bewoning. Ten eerste komt dit door de aard van het verschijnsel waarbij het
aantal gevallen dat niet wordt opgespoord uiteraard niet geregistreerd kan
worden. Ten tweede zijn ook de veranderingen in de maatschappelijke context
van invloed op het verschijnsel onrechtmatige bewoning en de bestrijding daarvan.
In mijn brief van 12 oktober 2000 (kamerstukken II, 2000/2001, 26 460,
nr. 3) heb ik een aantal van deze veranderingen benoemd, zoals de overgang
naar het aanbodmodel. Uit het onderzoek blijkt bijvoorbeeld dat de invoering
van het aanbodmodel leidt tot grotere alertheid bij bewoners en daarmee tot
meer signalen van mogelijke onrechtmatige bewoning.Verder wordt door gemeente vooral gewezen op de preventieve werking van
maatregelen tegen bestrijding van onrechtmatige bewoning. Dit komt tot uitdrukking
in een afname van het aantal signalen over onrechtmatige bewoning, spontane
huuropzeggingen en meer aanvragen voor huisvestingsvergunningen.16Hoe kan een gemeente een verhuurder aanspreken die
onrechtmatig verhuurt?Allereerst merk ik op dat de gemeente de verhuurder alleen aan kan spreken
wanneer de verhuurder de woningen in strijd met de huisvestingsverordening
verhuurt (de publiekrechtelijke vorm van onrechtmatige bewoning). Voor wonen
in strijd met het huurcontract ligt de verantwoordelijkheid bij de verhuurder.Zoals ik in mijn brief van 12 oktober jl. (kamerstukken II, 2000/2001,
26 460, nr. 4) heb aangegeven volstaat het veelal om met de verhuurder
afspraken te maken over de gezamenlijke aanpak van onrechtmatige bewoning.
Wanneer dit echter onvoldoende resultaat oplevert kunnen Burgemeester en Wethouders
een ontruimingsbevel uitvaardigen. De bevoegdheid daartoe berust op de Gemeentewet
(artikel 125). In geval het de gemeente bekend is of wordt dat de eigenaar van de woonruimte
niet van plan is om een huurovereenkomst te sluiten met een woningzoekende
die volgens de gemeente daarvoor in aanmerking komt, kan de gemeente voorts
tot woonruimtevordering overgaan, conform artikel 40, 1e lid van de Huisvestingswet.Naast deze bestuursrechtelijke maatregelen kan de gemeente ook overgaan
tot strafrechtelijke maatregelen (zowel richting eigenaar/verhuurder als huurder)
conform artikel 84 van de Huisvestingswet.17Welke concrete maatregelen stelt de regering voor om
de betrokkenheid van de verhuurder te vergroten bij de aanpak van onrechtmatige
bewoning?Ik vind het wenselijk dat gemeenten afspraken maken met verhuurders over
de bestrijding en aanpak van onrechtmatige bewoning. Ik zal dit ook monitoren.
De organisaties van verhuurders – Vastgoedbelang en IVBN – hebben
ook aangegeven hun leden te zullen wijzen op het belang van samenwerking met
de gemeente op dit terrein. De samenwerking tussen gemeenten en de verhuurders
zal met name vorm moeten krijgen in de vorm van een regelmatige uitwisseling
van gegevens. In tabel 4.4 op pagina 42 van het onderzoeksrapport zijn enkele
vormen aangegeven waarop de uitwisseling van gegevens nu plaats vindt.Ik zal de hoofdpunten van het onderzoeksrapport – in overleg met
de VNG – onder de aandacht van gemeenten brengen. Daarbij zal ik specifiek
ingaan op de wijze waarop gemeenten de samenwerking met verhuurders vorm kunnen
geven.18In hoeverre hebben studenten in de universiteitssteden
te maken met onrechtmatige bewoning?In het onderzoek zijn wel enkele universiteitssteden betrokken maar er
is geen specifieke selectie gemaakt van deze steden. Het is dan ook niet mogelijk
om naast het algemeen beeld wat in het onderzoek gepresenteerd wordt specifieke
uitspraken te doen over de situatie onder studenten in universiteitssteden.19Heeft dit onderzoek de noodzaak aangetoond, dat er
meer voorzieningen getroffen moeten worden voor studenten, voor zover het
om onderdak vinden gaat?Nee, zoals ik in mijn antwoord op de vorige vraag heb aangegeven worden
in het onderzoek geen uitspraken gedaan over de specifieke situatie van studenten
of over het ontbreken van voorzieningen daarvoor. In dit verband wijs ik ook
op mijn het antwoord op vraag 3 waar ik heb aangegeven dat er momenteel een
nadere analyse van de situatie van studenten plaats vindt.20Aanpak en handhaving richten zich in de voornemens
vrijwel uitsluitend op de onrechtmatige huurder, in plaats van op de onrechtmatige
verhuurder. Waarom worden geen voorstellen gedaan om partijen die illegaal
verhuren (en hiervoor woekerprijzen vragen) langs publiekrechtelijke en strafrechtelijke
weg aan te pakken?Degene die onrechtmatig verhuurt zonder een op grond van de gemeentelijke
huisvestingsverordening vereiste vergunning kan worden gestraft met een hechtenis
van ten hoogste vier maanden of een geldboete van tienduizend
gulden. De conclusie is dan ook dat de mogelijkheid om onrechtmatige bewoning
langs strafrechtelijke weg aan te pakken reeds aanwezig is. In mijn antwoord
op vraag 16 heb ik aangegeven hoe de gemeente langs publiekrechtelijke weg
op kan treden. Zoals ik eerder heb aangegeven zal ik de hoofdpunten van het
onderzoeksrapport onder de aandacht van gemeenten brengen. Ik zal daarbij
ook ingaan op de mogelijkheden die de gemeenten heeft om de «onrechtmatige»
verhuurder aan te pakken.21Wordt bij de ontwikkeling van de gedragscode voldoende
duidelijk wat daadwerkelijk van de gemeente wordt verwacht als het gaat om
het voeren van beleid, het handhaven van beleid en het bestrijden van gesignaleerde
gevallen van onrechtmatige bewoning?Uit het onderzoek is gebleken dat een gezamenlijk aanpak van het verschijnsel
onrechtmatige bewoning het meeste effect sorteert. Daarom heb ik in mijn brief
aangegeven dat het wenselijk is dat gemeenten en verhuurders een op de lokale
situatie afgestemde «gedragscode» ontwikkelen over de wijze waarop
onrechtmatige bewoning bestreden kan worden. Een uniform landelijk model garandeert
geen passend maatwerk. Een belangrijk element bij de afspraken met verhuurders
zal gevormd worden door de wijze waarop gegevens uitgewisseld kunnen worden
en de wijze waarop omgegaan zal worden met signalen over onrechtmatige bewoning.
De resultaten van het onderzoek die ik aan de gemeenten kenbaar zal maken
kunnen daarbij eveneens van dienst zijn. Ik ben van mening dat de gemeenten
daarmee op het lokale niveau kunnen beoordelen op welke wijze de afspraken
met verhuurders vorm gegeven kunnen worden. 22Is uit het onderzoek gebleken dat gemeenten zelf vinden
dat zij voldoende instrumentarium hebben om op te treden tegen onrechtmatige
bewoning?Uit het onderzoek en bespreking met de VNG en G4 is gebleken dat gemeenten
het instrumentarium om op te treden tegen onrechtmatige bewoning voldoende
vinden. Overleg en aanzegging worden een effectieve en doeltreffende manier
gevonden terwijl het inzetten van het juridisch instrumentarium meer inzet
van middelen vergt waarbij de bewijsvoering overigens wel complex blijkt te
zijn.Zoals ik ook in paragraaf 4 onder a van mijn eerdergenoemde brief van
12 oktober jl. heb aangegeven valt op dat een aantal gemeenten een bepaald
gebruik van de GBA niet mogelijk achten terwijl anderen dezelfde mogelijkheden
wel toepassen. Ik heb daarbij aangegeven dat de wetgeving wel randvoorwaarden
stelt maar geen principiële belemmeringen opwerpt voor het gebruik van
het GBA. Ik zal dat ook in mijn informatievoorziening richting gemeenten kenbaar
maken. Of gemeenten van het beschikbare instrumentarium gebruik maken is echter
hun eigen verantwoordelijkheid.23In hoeverre wordt er aanvullende actie ondernomen als
door koppeling van gegevens meer bekend wordt over eventuele andere fraude
(bijvoorbeeld ontvangen IHS en bijstand)? Zal dat ook in Amsterdam gebeuren
waar de verantwoordelijke wethouder niets van sancties wil weten?Handhaving is een activiteit die op lokaal niveau wordt uitgevoerd. Eventuele
vervolgacties – onder andere ten aanzien van geconstateerde fraude –
zullen dan ook in eerste instantie op lokaal niveau moeten worden vormgegeven. Wanneer uit signalen blijkt dat er sprake is van een onrechtmatige
situatie zal huursubsidie en bijstand worden teruggevorderd. Voor wat betreft
eventueel misbruik van de huursubsidie zal door middel van het project EOS
direct kunnen worden geprofiteerd van een verhoging van de betrouwbaarheid
van de GBA als gevolg van een vergrote aandacht voor onrechtmatige bewoning.Overigens wordt, naar mij op navraag is gebleken, in Amsterdam bij geconstateerde
fraude altijd sanctionerend opgetreden; de zogenaamde «zoeklichtprojecten»
zijn speciaal hiertoe opgezet.24De gemeente krijgt een zekere vrijheid als het gaat
om de invulling met de samenwerking met verhuurders. Wat is de consequentie
als door onvoldoende samenwerking onvoldoende resultaten worden behaald? Wordt
de gemeente dan dwingender aangesproken op samenwerking en medewerking aan
het uitwisselen van gegevens?Als uit signalen mocht blijken dat – bijvoorbeeld wat betreft het
beschikbaar stellen van gegevens – op lokaal niveau de handhavingsactiviteiten
stagneren als gevolg van onvoldoende samenwerking tussen de verhuurders en
de gemeente, kan het Rijk (i.c. de Inspectie Volkshuisvesting) hierin een
bemiddelende rol spelen.25Hoe denkt de regering de Tweede Kamer regelmatig te
informeren over de stand van zaken met betrekking tot onrechtmatige bewoning?In mijn antwoord op vragen uit uw Kamer (kamerstukken II, 1998–1999,
26 460, nr. 2, vraag 9) heb ik aangegeven dat de inspanningen van het
kabinet zich richten op de volgende sporen:– vergroting van inzicht in de problematiek;– wegnemen van in de praktijk gebleken knelpunten;– waar mogelijk inzet van aanvullende mogelijkheden;– kennisoverdracht aan gemeenten en andere partijen.Met het recent uitgevoerde onderzoek is het inzicht in de problematiek
vergroot en is gebleken dat er zich in de praktijk weinig knelpunten in de
regelgeving voordoen. Wel bestaat bij gemeenten de behoefte aan verduidelijking
van de randvoorwaarden en mogelijkheden van gegevensuitwisseling. Ik zal daar
aandacht aan besteden in het kader van kennisoverdracht aan gemeenten en andere
partijen. Verder heb ik in mijn eerdergenoemde brief van 12 oktober jl. in
paragraaf 5 een aantal aanvullende mogelijkheden (en ontwikkelingen)
geschetst. Aan het laatste spoor, de kennisoverdracht aan gemeenten en anderen
partijen zal ik nog invulling geven door de hoofdlijnen van het onderzoeksrapport
in overleg en samenwerking met de VNG uit te dragen.De regering zal de stand van zaken met betrekking tot onrechtmatige bewoning
verder in het jaarverslag over het beleid van het Ministerie van Volkshuisvesting
Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer presenteren.26Onderkent de regering dat het handhavingsprobleem vaak
een personeelsprobleem is? Zo ja, op welke wijze wordt daar rekening mee gehouden
in de benadering van gemeenten waar onvoldoende aan de handhaving invulling
wordt gegeven?Capaciteitsgebrek wordt door de betrokken gemeenten in het onderzoek niet
of nauwelijks genoemd als belemmerende factor voor een handhavingsbeleid.
Bij de prioriteitstelling binnen de gemeente vormt de capaciteit volgens de
gemeenten dan ook niet de doorslaggevende factor. Daarentegen
is uit het onderzoek wel naar voren gekomen dat meerdere gemeenten medewerkers
hebben vrijgesteld voor handhavingstaken.Wanneer mij overigens blijkt dat gemeenten vanwege personeelsproblemen
niet over gaan tot handhaving zal ik ze daar op aanspreken. Hoewel ik mij
realiseer dat de handhaving de nodige capaciteit vergt, is een verschil in
benadering van gemeenten vanwege personeelsproblemen niet aan de orde.27Zal de regering een rol spelen in de totstandkoming
van een standaard-gedragscode? Zo ja, op welke manier? Zal de Kamer hiervan
op de hoogte worden gesteld? Zo nee, waarom niet?Zoals ik ook in mijn antwoord bij vraag 21 heb aangegeven kunnen gemeenten
en verhuurders op lokaal niveau het beste beoordelen op welke wijze de aanpak
van onrechtmatige bewoning bestreden kan worden. De regering zal dan ook geen
rol spelen in de totstandkoming van een standaard gedragscode op lokaal niveau.
Ook de VNG en organisaties van verhuurders achten de ontwikkeling van een
standaard gedragscode op dit moment niet nodig. Wel zal ik met de VNG door
voorlichting aan de gemeenten een bijdrage kunnen leveren aan de totstandkoming
afspraken tussen gemeenten en verhuurders.28Acht de regering het wenselijk, dat gemeenten in de
praktijk meer de strafrechtelijke vervolging vorm geven? Welke redenen zijn
er, behalve de zware bewijslast, dat er in de praktijk nauwelijks toe wordt
overgegaan?Zoals ik in mijn antwoord op vraag 22 heb aangegeven blijken overleg en
aanzegging een effectieve en doeltreffende manier om onrechtmatige bewoning
te bestrijden. Dat is ook de reden waarom er niet toe wordt overgegaan. Uit
het onderzoek zijn geen andere redenen gebleken. Strafrechtelijke vervolging
kan als sluitstuk van de handhaving noodzakelijk zijn wanneer andere –
lichtere vormen – van handhaving falen. Ik zal dat nogmaals onder de
aandacht van gemeenten brengen. Zoals ik ook in mijn brief van 12 oktober
jl. heb aangegeven zal het Openbaar Ministerie overigens medewerking verlenen
wanneer gemeenten de strafrechtelijke vervolging daadwerkelijk vorm willen
geven.29Gesteld wordt dat een gemeente niet afzijdig kan blijven
als het gaat om onrechtmatige bewoning. Wanneer is het punt bereikt dat een
gemeente concreet kan worden aangesproken opa. het vormgeven en voeren van beleid?b. de handhaving van dit beleid?c. het ondernemen van activiteiten bij gesignaleerde gevallen van onrechtmatige
bewoning?In algemene zin kan worden gesteld dat gemeenten – tezamen met de
verhuurders – een toezichtstaak hebben bij de handhaving van onrechtmatige
bewoning. Daar de wet- en regelgeving ten aanzien van de in deze vraag genoemde
punten geen criteria stellen, zal in de praktijk van geval tot geval moeten
worden bekeken hoe groot de problematiek op lokaal niveau is en welke handhavingsactiviteiten
redelijkerwijs van de gemeenten kunnen worden verwacht. De Inspectie Volkshuisvesting
zal het gemeentelijk beleid terzake dan ook monitoren en – zoals ook
in eerdergenoemde brief van 12 oktober jl. is aangegeven – zo nodig
tekortschietende gemeenten hier op aanspreken. In geval van evidente signalen
uit of over gemeente over het ontbreken van vormgeving, handhaving of uitvoering
van beleid ten aanzien van onrechtmatige bewoning zal ik de gemeente
daarop aanspreken, zo nodig in het kader van het toezicht op grond van artikel
75 van de Huisvestingswet.Daarbij teken ik overigens wel aan dat ik hierbij spreek over onrechtmatige
bewoning in de zin van het wonen zonder huisvestingsvergunning (publiekrechtelijk).
Waar het de privaatrechtelijke vorm van onrechtmatige bewoning betreft –
wonen in strijd met het huurcontract – zijn verhuurders eerst verantwoordelijk.
Gemeente kunnen verhuurders daarbij overigens wel ondersteunen.30Hoe kan een gemeente worden geprikkeld om daadwerkelijk
prioriteit te geven aan bestrijding van onrechtmatige bewoning?Zoals ik in mijn brief van 12 oktober jl. heb aangegeven zal in samenwerking
met de VNG een speciaal traject van kennisoverdracht worden opgezet. Via voorlichting
en ook in ambtelijke en bestuurlijke contacten zal aan gemeenten duidelijk
worden gemaakt wat onrechtmatige bewoning inhoudt, waar het voor kan komen,
wat de consequenties ervan kunnen zijn voor bijvoorbeeld het functioneren
van de (lokale) woningmarkt en hoe hiertegen kan worden opgetreden. Door middel
van overtuiging en overreding kunnen gemeenten vervolgens zo nodig worden
gestimuleerd hun beleid terzake aan te scherpen.31Hoe en wanneer wordt de Kamer op de hoogte gesteld
van de resultaten van het overleg tussen de betrokken overheden, organisaties
en verhuurders?Zoals ik in antwoord op vraag 25 heb aangegeven zal in het jaarverslag
van het ministerie ingegaan worden op de bestrijding van onrechtmatige bewoning.
Indien daar aanleiding toe is zal daar ook melding gemaakt worden van de resultaten
van het overleg tussen betrokken overheden, organisaties en verhuurders. XNoot1Samenstelling: Leden: Reitsma (CDA), voorzitter, Witteveen-Hevinga (PvdA),
Van Middelkoop (GPV), Feenstra (PvdA), Verbugt (VVD), Poppe (SP), Duivesteijn
(PvdA), Crone (PvdA), Augusteijn-Esser (D66), Klein Molekamp (VVD), Hofstra
(VVD), ondervoorzitter, Eisses-Timmerman (CDA), Th. A. M. Meijer
(CDA), Luchtenveld (VVD), Van Wijmen (CDA), Van der Steenhoven (GroenLinks),
Van der Staaij (SGP), Ravestein (D66), Oplaat (VVD), Kortram (PvdA), Van der
Knaap (CDA), Van Gent (GroenLinks), Udo (VVD), Waalkens (PvdA), Schoenmakers
(PvdA).Plv. leden: Leers (CDA), Dijksma (PvdA), Stellingwerf (RPF), Valk (PvdA),
Essers (VVD), De Wit (SP), Van Heemst (PvdA), De Boer (PvdA), Scheltema-de
Nie (D66), Van Beek (VVD), Geluk (VVD), Visser-van Doorn (CDA), Schreijer-Pierik
(CDA), Blok (VVD), Biesheuvel (CDA), M. B. Vos (GroenLinks), Van 't Riet
(D66), Giskes (D66), Niederer (VVD), Vacature (PvdA), Van den Akker (CDA),
Halsema (GroenLinks), Snijder-Hazelhoff (VVD), Hindriks (PvdA), Spoelman (PvdA).XNoot1Ter inzage gelegd bij de afdeling Parlementaire Documentatie. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-26460-5.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl