Wijziging Werkloosheidswet i.v.m. vergroten kansen werk voor langdurig werklozen; Memorie van Toelichting
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2019-09-24 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 31767, nr. 3

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer

14-11-2008

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2008-2009

31767 nr. 3

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamALGEMEEN1. Aanleiding en context2. Inhoud en doelstelling van het wetsvoorstela. Werkaanbodb. InkomstenverrekeningInvulling inkomstenverrekeningOvergangsrecht3. Uitvoerbaarheid en handhaafbaarheidCommentaar UWVCommentaar IWI4. Financiële effecten• Uitkeringslasten• Uitvoeringskosten• Inkomenseffectena. Werkaanbodb. Inkomstenverrekening• Gevolgen voor de administratieve lasten voor
het bedrijfsleven• Gevolgen voor de administratieve lasten voor
de burgerARTIKELSGEWIJSArtikel I Wijziging WerkloosheidswetOnderdeel A (artikel 20 WW)Onderdeel B (artikel 26a)Onderdeel C (artikel 27, tweede lid)Onderdeel D (artikel 35aa)Artikel II Wijziging Wet structuur uitvoeringsorganisatie
werk en inkomenOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 31767Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 49 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
31 767Wijziging van de Werkloosheidswet in verband met het vergroten van kansen
op werk voor langdurig werklozennr. 3MEMORIE VAN TOELICHTINGALGEMEEN1. Aanleiding en contextHet advies van de Raad van State wordt niet openbaar gemaakt, omdat het
zonder meer instemmend luidt/uitsluitend opmerkingen van redactionele aard
bevat (artikel 25a, vierde lid, onderdeel b, van de Wet op de Raad van State)De
Nederlandse arbeidsmarkt ontwikkelt zich vanaf 2004 positief. Het aantal
werkenden is toegenomen van 8,2 miljoen (2004) naar 8,6 miljoen (2007), de
werkloze beroepsbevolking is gedaald van 479 000 (2004) naar 345 000
(2007). Het volume van de Werkloosheidswet (WW) is in dezelfde periode in
uitkeringsjaren gedaald van 266 000 naar 183 000. Desondanks is
de werkhervattingskans van langdurig werklozen met een uitkering op grond
van de WW in deze periode nauwelijks toegenomen. In 2004 was de kans dat een
WW-gerechtigde na twaalf maanden werkloosheid weer werk vond 17%. Ondanks
de veel krappere arbeidsmarkt in 2007 is deze kans slechts toegenomen naar
19%.Ultimo 2007 waren ruim 98 000 WW-gerechtigden langer dan een jaar
werkloos. Op datzelfde moment stonden 236 000 vacatures open. De arbeidsmarkt
is in veel sectoren op alle niveaus gespannen, maar de match tussen langdurig
werklozen en beschikbare banen komt in de praktijk onvoldoende tot stand.
Het kabinet wil de match tussen werklozen en banen verbeteren via een breed
pakket aan maatregelen. Deze maatregelen richten zich zowel op de vraagkant
als op de aanbodkant van de arbeidsmarkt, en tevens op verbetering van de
uitvoering. Het voorstel van Wet stimulering arbeidsparticipatie bevat maatregelen
die gericht zijn op het stimuleren van de vraagkant van de arbeidsmarkt1. De voorgenomen fusie van het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen
(UWV) en de Centrale organisatie voor werk en inkomen (CWI) per 1 januari
2009 creëert mogelijkheden om de uitvoering van de bemiddeling en re-integratie
van werklozen effectiever en doelmatiger vorm te geven. Deze taken worden
bij die fusie samengevoegd en ondergebracht in het WERKbedrijf UWV2.Het onderhavige wetsvoorstel neemt belemmeringen voor werkhervatting aan
de aanbodkant van de arbeidsmarkt weg en versterkt de activerende werking
van de WW. Het voorstel draagt het UWV in de eerste plaats op ervoor
te zorgen dat werkgevers vacatures beschikbaar stellen voor langdurig werkloze
WW-gerechtigden, het zogenoemde werkaanbod. De beschikbare banen worden in
overleg met de betrokken werkgever aangeboden aan langdurig werklozen die
naar arbeid bemiddelbaar zijn, maar er niet zelf in zijn geslaagd vervangend
werk te vinden.In de tweede plaats wijzigt dit wetsvoorstel de gevolgen van werkhervatting
voor het recht op WW van personen die langer dan 52 weken werkloos zijn. Bij
werkhervatting zal hun recht op WW niet langer worden beëindigd naar
rato van het aantal arbeidsuren. In plaats daarvan worden de inkomsten uit
de nieuwe arbeid verrekend met hun WW-uitkering. Inkomstenverrekening voorkomt
dat de werknemer een financieel nadeel lijdt door lager betaald werk te gaan
verrichten. Werkhervatting levert de werknemer in alle gevallen een financieel
voordeel op, ongeacht de hoogte van het nieuwe loon.De voorstellen hangen samen met de Richtlijn passende arbeid 20081. Met deze richtlijn is het begrip passende arbeid voor
personen die op of na 1 juli 2008 werkloos zijn geworden, op twee aspecten
aangepast. In de eerste plaats is het niveau van beschikbare arbeid na een
jaar onafgebroken werkloosheid geen aanleiding meer om deze niet als passend
aan te merken. Voor langdurig werklozen is arbeid op ieder niveau passend,
ongeacht het niveau van de arbeid waaruit de werkloosheid is ontstaan.In de tweede plaats kan arbeid na een jaar werkloosheid ook als passend
worden aangemerkt als het loon voor die arbeid minder bedraagt dan de WW-uitkering.
Het loonniveau is voor langdurig werklozen geen aanleiding meer om beschikbare
arbeid niet als passend aan te merken, met dien verstande dat de arbeid wel
moet voldoen aan de Wet minimumloon en minimumvakantiebijslag en de toepasselijke
CAO. Ook deze aanpassing geldt voor personen die op of na 1 juli 2008
werkloos worden.De overstap op inkomstenverrekening bij werkhervatting na 52 weken werkloosheid
neemt het nadeel weg van werkhervatting tegen een loon dat minder bedraagt
dan de WW-uitkering. Gelijktijdig met de invoering van inkomstenverrekening
zal ook het Besluit dagloonregels werknemersverzekeringen worden gewijzigd om te voorkomen dat de langdurig werkloze die lager
betaalde arbeid aanvaardt, alsnog een financieel nadeel lijdt als hij opnieuw
werkloos wordt, nadat hij met die arbeid een nieuw WW-recht heeft opgebouwd.
Hiertoe zullen de voorwaarden voor de bestaande dagloongarantie bij werkhervatting
tegen een lager loon worden verruimd.Deze maatregelen zullen, in combinatie met een effectievere bemiddeling
en de aangescherpte arbeidsverplichtingen, langdurig werklozen stimuleren
om hun zoekactiviteiten sneller te richten op werk op een ander niveau en
tegen een lager loon. Dit vergroot hun kansen om werk te vinden en versterkt
de activerende werking van de WW. Het pakket aan maatregelen sluit aan bij
de analyse en het advies van de Commissie Arbeidsparticipatie2. Het effect van de maatregelen is dat langdurig werklozen meer gaan
participeren in betaalde reguliere arbeid. Hierdoor neemt het effectieve arbeidsaanbod
toe. WW-gerechtigden die niet meewerken aan een terugkeer naar betaalde arbeid,
worden op hun uitkering gekort. Het kabinet zal over de handhaving van het
sanctieregime afspraken maken met het UWV. 2. Inhoud en doelstelling van het wetsvoorstelIn deze paragraaf wordt eerst de praktische invulling van het werkaanbod
door het UWV uiteengezet. Vervolgens is aangegeven welke overwegingen ten
grondslag liggen aan het voorstel om voor langdurig werklozen de gevolgen
van werkhervatting voor het recht op WW te wijzigen (van arbeidsurenverlies
naar inkomstenverrekening).a. WerkaanbodDe Wet structuur uitvoeringsorganisatie werk en inkomen (Wet SUWI) belegt
de bemiddelingstaak voor langdurig werklozen vanaf 2009 bij het WERKbedrijf
van het UWV. In het kader van die taak kan het UWV, in overleg met de betrokken
werkgever, beschikbare banen aanbieden aan langdurig werklozen. Het gaat daarbij
om – al dan niet gesubsidieerde – reguliere arbeid. De werkgever
neemt uiteindelijk het besluit om de betrokkene al dan niet aan te stellen.In veel sectoren op de arbeidsmarkt is de komende jaren sprake van een
grote vervangingsvraag. Om de kansen die dit aan werklozen biedt zo goed mogelijk
te benutten, wil het UWV de afstand tot de werkgever verkleinen en de dienstverlening
aan werkgevers verbeteren. Op landelijk niveau zal het UWV convenanten sluiten
met branches en werkgeversorganisaties over een gezamenlijke aanpak bij het
vervullen van vacatures door werkloze cliënten. Op regionaal niveau komen
branche-servicepunten waarin het UWV, samen met onder meer uitzendbureaus,
gemeenten en sociale partners, zijn netwerk en expertise inzet voor een integrale
arbeidsmarktbenadering. Concrete activiteiten in dit kader zijn regionale
banenmarkten waar vraag en aanbod elkaar laagdrempelig kunnen ontmoeten en
de inrichting van centra voor het testen van arbeidsmarktcompetenties.Op lokaal en regionaal niveau zal het UWV werkgevers ondersteunen bij
het vervullen van beschikbare banen en bij het in kaart brengen van het arbeidsaanbod.
De bedrijfsadviseur van het WERKbedrijf zal langdurig werklozen en beschikbare
banen één-op-één trachten te matchen. Door deze
aanpak krijgt het UWV een beter beeld van de behoeften van het bedrijfsleven.
Afstemming van de dienstverlening op deze behoeften biedt kansen voor een
effectieve plaatsing van werklozen.Het UWV kan een werkaanbod doen aan WW-gerechtigden die langer dan een
jaar werkloos zijn en direct naar arbeid bemiddeld kunnen worden. De minister
van Sociale Zaken en Werkgelegenheid zal jaarlijks met het UWV afspreken aan
hoeveel WW-gerechtigden een werkaanbod wordt gedaan. Dit kan zowel reguliere
als gesubsidieerde banen betreffen, bij werkgevers in marktsectoren en bij
overheidswerkgevers. Het werkaanbod is onderdeel van de bemiddelingstaak van
het UWV. Ook langdurig werkloze (ex-) werknemers van overheidswerkgevers komen
hiervoor in aanmerking. Als eigenrisicodrager draagt de overheidswerkgever
zorg voor de re-integratie van werkloze overheidswerknemers. Het werkaanbod
dient hierop aan te sluiten.Vanwege de aanpassingen van de regels voor passende arbeid zal een werkaanbod
na een jaar werkloosheid in beginsel altijd passend zijn.De WW verplicht werklozen om passende arbeid te zoeken en om aangeboden
passende arbeid te aanvaarden. Het weigeren van een werkaanbod of een verwijtbare
gedraging die er toe leidt dat een passende baan niet wordt aangeboden, leidt
tot een blijvende weigering van de WW-uitkering. Het werkaanbod beoogt, in combinatie met de aanpassing van het begrip
passende arbeid en de invoering van inkomstenverrekening, de kansen op werk
van langdurig werkloze WW-gerechtigden te vergroten. Voor werkgevers biedt
het werkaanbod een goede mogelijkheid om vacatures sneller te vervullen. De
voorgestelde aanpak ontsluit het WW-bestand voor werkgevers die zich bereid
verklaren om vacatures beschikbaar te stellen voor langdurig werklozen. Het
werkaanbod is een succes als de kans dat langdurig werklozen in werk hervatten,
aanmerkelijk toeneemt en als werkgevers hun vacatures hierdoor vaker dan nu
het geval is, invullen met langdurig werklozen.b. InkomstenverrekeningOp grond van de algemene regels wordt de omvang van de werkloosheid, en
daarmee van het recht op WW, vastgesteld op basis van het verlies aan arbeidsuren.
Indien de WW-gerechtigde bijvoorbeeld voorafgaand aan de werkloosheid per
week gemiddeld 32 uur heeft gewerkt, en hij het werk voor 24 uur per week
hervat, dan resteert een uitkeringsrecht van acht uur per week. De hoogte
van het loon is hierbij niet van belang.De systematiek van het arbeidsurenverlies bevordert dat werkzoekenden
hun competenties en hun productiviteit, die in hun loon is verdisconteerd,
weer zo goed mogelijk gaan benutten. Een dergelijke stimulans is wenselijk
vanuit het perspectief van de arbeidsmarkt, waar de vraag naar hoogopgeleiden
sterker toeneemt dan het aanbod. Bovendien wordt hierdoor tegengegaan dat
relatief hoog opgeleide WW-gerechtigden andere werkzoekenden en werkenden
met een lagere opleiding van de arbeidsmarkt verdringen.Sinds 1 juli 2006 bevat de WW een bijzondere regeling voor WW-gerechtigden
die starten als zelfstandig ondernemer. Om het starten te bevorderen kunnen
WW-gerechtigden aan het UWV toestemming vragen om de uitkering na die start
gedurende zes maanden voort te zetten, onder verrekening van de aan die periode
toe te rekenen inkomsten uit arbeid. 70% van die inkomsten wordt op
de WW-uitkering in mindering gebracht, 30% wordt vrijgelaten.Met dit wetsvoorstel is beoogd om ook voor langdurig werklozen een bijzondere
regeling te treffen. Een langdurige afwezigheid van de arbeidsmarkt tast de
productiviteit, en daarmee de loonwaarde, van de betrokken werkloze aan, bijvoorbeeld
door het missen van recente ontwikkelingen in het beroep of het verlies van
contacten. Langdurige werkloosheid kan verder twijfels bij potentiële
werkgevers doen ontstaan over de capaciteiten van de betrokken WW-gerechtigde.
Die twijfels verminderen de kans dat werk wordt aangeboden op hetzelfde niveau
als vóór de werkloosheid. Inkomstenverrekening neemt belemmeringen
voor werkhervatting weg en bevordert zodoende een bredere oriëntatie
op werk, ook op een lager niveau. Dit vergroot de kans dat langdurig werklozen
weer aan het werk gaan.Aan inkomstenverrekening kleeft een aantal nadelen. De functie van de
WW wijzigt van een werkloosheidsverzekering naar een regeling voor loonsuppletie.
Volledige werkhervatting staat immers niet in de weg aan voortzetting van
de WW-uitkering.De (gedeeltelijke) compensatie van een lager loon via de WW-uitkering
beperkt de stimulans voor werklozen om te streven naar een zo hoog mogelijk
loon. Dit kan er toe bijdragen dat zij relatief laag betaald werk aanvaarden
en daardoor hun competenties en productiviteit onvoldoende benutten. Als dit
op grote schaal gebeurt, daalt de productiviteit en worden actieve werknemers
of andere werklozen met geringere competenties van de arbeidsmarkt verdrongen. Deze nadelen wegen bij langdurig werklozen minder zwaar. Langdurige werkloosheid
gaat immers vaak al ten koste van productiviteit. In veel gevallen zal een
langdurig werkloze voor vervangend werk zijn aangewezen op werk op lager niveau,
in ieder geval in eerste instantie. Van verdringing is dan geen sprake. Ook
oudere werklozen moeten in de praktijk vaak een stapje terug doen, om weer
aan het arbeidsproces deel te nemen. Inkomstenverrekening kan hen hiertoe
in staat stellen. De arbeidsmarkt is bovendien meer gediend bij hervatting
van arbeid op een lager niveau, dan bij het voortduren van de langdurige werkloosheid.Invulling inkomstenverrekeningInkomstenverrekening betekent dat de WW-uitkering bij werkhervatting in
beginsel niet wordt beëindigd, maar dat deze wordt voortgezet, onder
verrekening van de inkomsten die de WW-gerechtigde met het nieuwe werk verwerft.
De inkomstenverrekening blijft van kracht gedurende de resterende duur van
het WW-recht. Om werkhervatting aantrekkelijk te maken worden de nieuwe inkomsten
niet volledig met de uitkering verrekend, maar voor 70%.Een voorbeeld verduidelijkt de werking van het voorstel.De langdurig werkloze WW-gerechtigde die vóór zijn werkloosheid
per week € 600 verdiende, ontvangt een uitkering van € 420
per week. Als hij met een nieuwe baan € 400 gaat verdienen, wordt
daarvan € 280 (70%) verrekend met zijn uitkering. Er resteert
dan een WW-uitkering van € 140.Zijn totale inkomen bedraagt € 540 (€ 400 + € 140).
De werkhervatting levert betrokkene per saldo een voordeel op van € 120.Inkomstenverrekening wordt toegepast als de werkloze na 52 weken onafgebroken werkloosheid weer gaat werken. Van onafgebroken
werkloosheid is sprake als de WW-uitkering in die 52 weken niet gedurende
een aaneengesloten periode van vier weken of langer geheel is beëindigd.
De omvang van de werkloosheid tijdens die 52 weken is niet van belang. Om
te voorkomen dat op een WW-recht zowel arbeidsurenverlies als inkomstenverrekening
moet worden toegepast, dient de langdurig werkloze op het moment waarop hij
het werk hervat, volledig werkloos te zijn. Deze voorwaarde wordt toegelicht
in § 3, bij de bespreking van de uitvoeringstoets van het UWV.De WW-uitkering bestaat in bijzondere gevallen uit twee of meer deelrechten.
Voor de vaststelling van de duur van de werkloosheid wordt in dat geval uitgegaan
van de datum waarop het eerste deelrecht is ontstaan. Voor het tweede of volgende
deelrecht geldt niet de voorwaarde dat dit minstens 52 weken moet duren.Voorgesteld wordt de inkomstenverrekening uitsluitend toe te passen bij
personen die het werk als werknemer hervatten.
Voor langdurig werklozen die als zelfstandige van start gaan, blijft de bestaande
aftrekregeling van kracht. Voor de aftrekregeling voor zelfstandigen geldt
geen minimum uitkeringsduur. De regeling is dus ook van toepassing op WW-gerechtigden
die nog maar enkele weken of maanden werkloos zijn. Voor het oogmerk van die
regeling, het bevorderen van het starten vanuit de WW, is een duurvoorwaarde
niet nodig of wenselijk. De aftrekregeling is ook qua duur meer toegesneden
op de situatie van de startende zelfstandigen dan de in dit voorstel beschreven
inkomstenverrekening, die maximaal ruim twee jaar kan duren.Voor de vaststelling van de WW-uitkering moet het UWV informatie hebben
over het inkomen uit arbeid van de WW-gerechtigde. Dit kan op zich ontleend
worden aan de loonaangifte door de werkgever van betrokkene. Voor een tijdige
vaststelling van de WW-uitkering komt deze informatie echter te
laat. De WW-uitkering zal bij inkomstenverrekening daarom in eerste instantie
bij wijze van voorschot worden vastgesteld op basis van de informatie van
de werknemer over diens bruto loon, met inbegrip van vast overeengekomen toeslagen,
zoals vakantietoeslag. De definitieve vaststelling van de uitkering vindt
plaats aan de hand van het loon dat de werkgever opgeeft in het kader van
de loonaangifte. Er zal in beginsel geen uitvraag bij de werkgever plaatsvinden.De WW-uitkering wordt na werkhervatting niet in alle gevallen voortgezet.
De uitkering wordt beëindigd als de inkomsten uit het nieuwe werk meer
bedragen dan 87,5% van het loon waarop de uitkering is gebaseerd. Een
inkomstenderving van minder dan 12,5% wordt dus niet via de WW gecompenseerd.
Dit percentage is afgestemd op de huidige ondergrens voor het resterende arbeidsurenverlies
van minimaal vijf uur per week. De toepassing van een ondergrens heeft als
nadeel dat de WW-uitkering wegvalt zodra die grens wordt overschreden. Dit
kan tot gevolg hebben dat het totale inkomen van de werknemer daalt als hij
meer gaat verdienen.De nadelen van inkomstenverrekening zonder ondergrens wegen echter zwaarder.
Indien geen ondergrens zou worden toegepast, zou het UWV een groot aantal
WW-uitkeringen van (zeer) geringe omvang moeten toekennen en betalen. Dit
zou leiden tot een forse toename van de uitvoeringskosten en de administratieve
lasten. Deze lasten zouden niet in verhouding staan tot het belang van dergelijke
uitkeringen voor de betrokken werknemers. Een ondergrens beperkt verder de
optische toename van het WW-volume als gevolg van de voortzetting van de WW-uitkeringen
na werkhervatting.Beëindiging van de uitkering bij een inkomstenderving van minder
dan 12,5% kan op twee manieren: door beëindiging van het recht
op WW of door de uitkering op nihil te stellen. De regering geeft de voorkeur
aan een volledige beëindiging van het WW-recht als het inkomen meer bedraagt
dan 87,5% van het loon waarop de WW-uitkering is gebaseerd. Dit voorkomt
dat de betrokkene WW-rechten opsoupeert, terwijl hij feitelijk geen uitkering
ontvangt.Om te bepalen of de WW-uitkering wordt voortgezet, worden de nieuwe inkomsten
in beginsel vergeleken met het loon dat de WW-gerechtigden voorafgaand aan
de werkloosheid heeft ontvangen. In de meeste gevallen zou dit kunnen door
het nieuwe loon te vergelijken met het WW-dagloon. Zo’n vergelijking
pakt in bijzondere gevallen echter onbillijk uit. Dit is bijvoorbeeld het
geval als betrokkene wegens gedeeltelijke arbeidsgeschiktheid tevens een WAO-uitkering
ontvangt. Het WW-dagloon wordt in dat geval verlaagd naar rato van de arbeidsongeschiktheidsklasse.
Bij werkhervatting zou het loon al snel meer bedragen dan 87,5% van
dit dagloon, met als gevolg dat het WW-recht eindigt. De regering acht dit
niet wenselijk. Voorts zou bij een WW-recht dat uit meerdere deelrechten bestaat,
niet duidelijk zijn met welk dagloon het nieuwe loon vergeleken moet worden.Daarom wordt voorgesteld het loon na werkhervatting te vergelijken met
100/70 van de uitkering, of uitkeringen, die betrokkene voorafgaand aan de
werkhervatting ontving. Als de WW-gerechtigde uitsluitend een WW-uitkering
heeft die uit één recht bestaat, komt dit feitelijk neer op
een vergelijking met het dagloon. Bij samenloop met een andere uitkering,
of bij twee of meer deelrechten, komt deze invulling het dichtst bij het loon
dat betrokkene voorafgaand aan de WW-uitkering heeft ontvangen.OvergangsrechtDe regering stelt voor om inkomstenverrekening toe te passen bij iedere
werkhervatting door een langdurige werkloze vanaf de inwerkingtredingsdatum van dit wetsvoorstel (onmiddellijke werking). Ten opzichte van
de bestaande systematiek (arbeidsurenverlies) levert inkomstenverrekening
bij werkhervatting meestal een financieel voordeel op. Een nadeel treedt slechts
op als de langdurig werkloze in deeltijd gaat werken tegen een hoger (uur)loon
dan waarop de uitkering is gebaseerd. Een dergelijke situatie zal zich bij
langdurig werklozen naar verwachting niet vaak voordoen. De regering acht
het daarom verantwoord om aan de invoering van inkomstenverrekening onmiddellijke
werking te verlenen.3. Uitvoerbaarheid en handhaafbaarheidDe taken van de CWI en het UWV op het terrein van bemiddeling en re-integratie
worden per 2009 samengevoegd en uitgevoerd door het WERKbedrijf UWV. Dit onderdeel
van het UWV zal het werkaanbod uitvoeren. Jaarlijks worden met het UWV afspraken
gemaakt over het aantal langdurig werklozen aan wie het UWV een werkaanbod
zal doen. Het UWV kan ervoor kiezen deze taak zelf uit te voeren, eventueel
via een detacheringsbedrijf, of uit te besteden aan re-integratiebedrijven
of uitzendbureaus. In alle gevallen blijft het UWV aanspreekbaar op nakoming
van de gemaakte afspraken.Over de invoering van de inkomstenverrekening en de andere maatregelen
die samenhangen met de aanpassing van de regels in het kader van passende
arbeid, is overleg gevoerd met vertegenwoordigers van het UWV en de CWI. Vervolgens
is bij het UWV en aan de Inspectie werk en inkomen (IWI) commentaar ingewonnen
op een concept voor dit wetsvoorstel. Deze commentaren worden hieronder besproken.Commentaar UWVIn zijn uitvoeringstoets van 27 juni 2008 levert het UWV commentaar
op concepten van het onderhavige wetsvoorstel en de – inmiddels gepubliceerde –
Richtlijn passende arbeid 2008. Het UWV acht het wetsvoorstel uitvoerbaar
indien enkele onderdelen van het wetsvoorstel conform zijn commentaar worden
aangepast en er over de interpretatie van andere onderdelen duidelijkheid
wordt geboden. Het commentaar op het concept voor de Richtlijn passende arbeid
2008 is vóór de publicatie verwerkt.UWV acht de richtlijn en het werkaanbod uitvoerbaar voor langdurig werklozen
die op of na 1 juli 2008 werkloos worden of zijn geworden. De overstap
van arbeidsurenverlies op inkomstenverrekening voor langdurig werklozen is
volgens het UWV uitvoerbaar vanaf 1 juli 2009.Het UWV vraag in zijn commentaar specifiek de aandacht voor de volgende
onderdelen:• De doelgroep voor inkomstenverrekening.• Het begrip onafgebroken werkloos.• Het begrip inkomsten uit arbeid (het loonbegrip).• De verplichtingen voor WW-gerechtigden die het werk (bijna) volledig
hebben hervat.Daarnaast gaat het UWV in op enkele meer technische onderwerpen.Naar aanleiding van de toets van het UWV is geregeld dat inkomstenverrekening
niet wordt toegepast op langdurig werklozen die op het moment waarop zij het
werk hervatten, niet volledig werkloos zijn. Hiermee wordt voorkomen dat op één
WW-recht tegelijk arbeidsurenkorting en inkomstenverrekening zou moeten worden
toegepast.De combinatie van beide systemen op één recht zou moeilijk
uitvoerbaar zijn en is aan de betrokken WW-gerechtigde niet goed uit te leggen. De voorwaarde van 52 weken onafgebroken werkloosheid geldt voor de toepassing
van inkomstenverrekening bij werkhervatting, maar ook voor de aanscherping
van de arbeidsverplichtingen via de Richtlijn passende arbeid 2008 en voor
de doelgroep van het werkaanbod. Voor de WW-gerechtigden, maar ook voor de
medewerkers van het WERKbedrijf UWV, is het van belang om duidelijkheid te
hebben over het moment waarop de aanscherping van de verplichtingen een feit
is en wanneer de betrokkenen in aanmerking komen voor een werkaanbod. De voorlichting
over die verplichtingen, de afspraken over de wijze waarop die verplichtingen
concreet worden ingevuld en de dienstverlening van het WERKbedrijf zijn hiervan
immers afhankelijk. Het moment waarop de 52 weken verstrijken, moet daarom
redelijk voorspelbaar zijn.Naar aanleiding van het commentaar van het UWV is besloten om onderbrekingen
van het WW-recht (door welke oorzaak dan ook) die korter duren dan 4 weken,
mee te tellen bij de vaststelling van die 52 weken. Het moment waarop die
periode is verstreken, wordt dus niet beïnvloed door dergelijke kortdurende
onderbrekingen.Het voorstel om bij de vaststelling van de 52 weken in het geheel geen
rekening te houden met onderbrekingen, is niet overgenomen. Dat zou betekenen
dat de aanscherping van de verplichtingen, het werkaanbod en de inkomstenverrekening
ook van toepassing worden op personen die tijdens die 52 weken langere tijd
volledig aan het werk zijn. Deze personen zijn niet als langdurig werkloos
te beschouwen en vallen buiten de doelgroep voor dit beleid.In zijn commentaar zet het UWV uiteen dat het uitvoeringstechnisch lastig
zou zijn om bij de inkomsten die met de WW-uitkering moeten worden verrekend,
uit te moeten gaan van het SV-loon. De werknemer weet meestal niet wat zijn
SV-loon is. De aanlevering van het SV-loon via de loonaangifteketen duurt
voor een tijdige vaststelling van de WW-uitkering te lang. Dat zou betekenen
dat het UWV het SV-loon zou moeten uitvragen bij de nieuwe werkgever. Deze
zou dan geconfronteerd worden met onvoorziene administratieve lasten.Het begrip inkomsten uit arbeid wordt concreet uitgewerkt in het Inkomensbesluit
WW. Bij dit besluit wordt aandacht besteed aan het commentaar van het UWV
en dat van Actal op dit punt. De inkomsten uit arbeid zullen niet worden uitgevraagd
bij de werkgever van de WW-gerechtigde. De voorkeur gaat uit naar een systeem
waarbij het UWV een voorschot verstrekt op basis van het door de WW-gerechtigde
opgegeven bruto loon. Een definitieve verrekening zal plaatsvinden aan de
hand van de loonaangifte van de werkgever(s) van de betrokkene.In beginsel zijn alle WW-gerechtigden gehouden om passende arbeid te zoeken
(de sollicitatieplicht), te verkrijgen en te aanvaarden (de acceptatieplicht).
Tevens moeten zij geregistreerd staan bij de CWI en meewerken aan re-integratie
naar passende arbeid. Het UWV acht deze verplichtingen moeilijk handhaafbaar
ten aanzien van WW-gerechtigden die volledig of bijna volledig aan het werk
zijn. De betrokken werknemer en diens werkgever zouden niet begrijpen waarom
genoemde verplichtingen van toepassing blijven. Naar aanleiding van dit commentaar,
en vergelijkbaar commentaar van Actal, heeft de regering besloten om deze
verplichtingen buiten toepassing te stellen voor WW-gerechtigden die (bijna)
volledig aan het werk zijn. De verplichtingen blijven wel gelden voor WW-gerechtigden
die het werk voor een deel van hun verloren arbeidsuren hebben hervat. Concreet:
als betrokkene na werkhervatting nog een verlies heeft van minimaal vijf uur
arbeidsuren, of tenminste de helft van het aantal arbeidsuren per kalenderweek.
Dit is in overeenstemming met de bestaande praktijk. Voor deze categorie wijzigen
de verplichtingen dus niet. De technische opmerkingen van het UWV over de sanctiebepaling en over
de vaststelling van het bedrag waarmee het nieuwe loon van de WW-gerechtigde
moet worden vergeleken om te bepalen of er recht bestaat op voortzetting van
de WW-uitkering, zijn in het wetsvoorstel verwerkt.Niet overgenomen is het voorstel om uitkeringsgerechtigden die als gevolg
van inkomstenverrekening een geringe uitkering ontvangen, de mogelijkheid
te bieden om hun WW-rechten tijdelijk op te schorten. Een dergelijke mogelijkheid
past niet bij het uitgangspunt dat het WW-recht wordt vastgesteld aan de hand
van objectieve omstandigheden. Startende zelfstandigen met inkomsten uit hun
onderneming en WW-gerechtigden met een klein arbeidsurenverlies kunnen hun
WW-rechten ook niet naar believen opschorten tot mindere tijden.Commentaar IWIDe Inspectie Werk en Inkomen (IWI) maakt in zijn toets geen opmerkingen
over de toezichtbaarheid van het wetsvoorstel. Wel geeft de IWI in overweging
om het onderhavige wetsvoorstel af te stemmen op het wetsvoorstel Wijziging
van de Wet structuur uitvoeringsorganisatie werk en inkomen en enkele andere
wetten in verband met de evaluatie van deze wet, de Kaderwet zelfstandige
bestuursorganen en deregulering, dat op 24 juni 2008 bij de Tweede Kamer
is ingediend.De regering heeft deze afstemming bezien. De in het onderhavige wetsvoorstel
voorgestelde wijziging van artikel 32a Wet SUWI gaat uit van de tekst van
artikel 32a Wet SUWI, zoals die komt te luiden na inwerkingtreding van de
eerst genoemde wijzigingswet. Het onderhavige voorstel zal immers pas in werking
treden nadat de eerstgenoemde wijzigingswet in werking treedt.4. Financiële effectenOnderhavig wetsvoorstel heeft, in samenhang met de Richtlijn passende
arbeid 2008, consequenties voor de uitkeringslasten van en de uitvoeringskosten
voor de WW. De extra uitstroom uit de WW naar werk zorgt voor een gemiddeld
kortere uitkeringsduur en daarmee voor lagere uitkeringslasten. De wijziging
van de WW-systematiek bij werkhervatting na 52 weken werkloosheid (invoering
inkomstenverrekening) leidt daarentegen tot hogere uitkeringslasten en uitvoeringskosten.WW-gerechtigden die als gevolg van genoemde maatregelen het werk hervatten,
gaan er financieel op vooruit. De invoering van inkomstenverrekening heeft
meestal positieve consequenties voor het inkomen van de werknemer. De administratieve
lasten voor burgers nemen in geringe mate toe, doordat WW-gerechtigden na
werkhervatting vaker een deel van hun uitkering behouden.Hieronder worden de financiële effecten nader uiteengezet.• UitkeringslastenDe Richtlijn passende arbeid 2008 heeft gevolgen voor WW-gerechtigden
met een academische of Hbo-opleiding. Voor hen geldt dat na twaalf maanden
WW-uitkering arbeid op ieder opleidingsniveau als passend wordt beschouwd.Voor alle langdurig werklozen geldt dat arbeid ook als passend wordt beschouwd
als het loon voor die arbeid minder bedraagt dan de WW-uitkering. In combinatie
met de maatregelen die de belemmeringen voor het aanvaarden van lager betaald
werk wegnemen, verbreden deze aanpassingen de oriëntatie van WW-gerechtigden
op vervangend werk. De maatregelen leiden tot intensiever en effectiever zoekgedrag.
Hierdoor neemt de gemiddelde uitkeringsduur af. Als gevolg hiervan dalen de uitkeringslasten vanaf 2010 structureel met € 2,5 miljoen.
In 2009 is de besparing de helft van dat bedrag, de aanpassing wordt effectief
vanaf 1 juli 2009.Het UWV zal aan WW-gerechtigden die langer dan een jaar in de uitkering
verblijven, een niet-vrijblijvend werkaanbod doen. De Minister van Sociale
Zaken en Werkgelegenheid spreekt jaarlijks met het UWV af aan hoeveel langdurig
werklozen zo’n werkaanbod wordt gedaan. Vooralsnog wordt ervan uitgegaan
dat jaarlijks aan vijfduizend personen een werkaanbod zal worden gedaan. De
WW-lasten dalen hierdoor structureel met € 15 miljoen per jaar.
Door aanloopeffecten bedragen de besparingen in 2009 € 2,5 miljoen
en in 2010 € 14,4 miljoen.Het niet vrijblijvende karakter van het werkaanbod heeft eveneens tot
gevolg dat WW-gerechtigden in het eerste uitkeringsjaar hun zoekgedrag intensiveren.
De gemiddelde WW-duur wordt hierdoor korter. Dit leidt tot een besparing op
de uitkeringslasten van € 17,5 miljoen per jaar vanaf 2010.
In 2009 is de besparing lager omdat deze aanpassing geldt voor nieuwe instroom
vanaf 1 juli 2008.Inkomstenverrekening maakt het aantrekkelijker om vanuit de WW te hervatten
in een baan die lager beloond wordt dan het loon vóór werkloosheid
of dan de WW-uitkering. Hierdoor zullen meer langdurig werklozen vervangend
werk vinden. Een groot deel van hen zal aanspraak houden op een aanvullende
WW-uitkering voor de resterende duur van het WW-recht. Dit leidt tot extra
WW-lasten. Inkomstenverrekening levert per saldo extra uitkeringslasten op
ter hoogte van € 43 miljoen per jaar vanaf 2011.Hierbij is rekening gehouden met extra werkhervatting van oudere werklozen
als gevolg van de beoogde regeling voor premiekorting.Als gevolg van het wetsvoorstel Stimulering arbeidsparticipatie zal vaker werkhervatting plaatsvinden vanuit de WW. Bovendien zal
deze relatief vaak in laagbetaalde arbeid zijn. De introductie van inkomstenverrekening
in onderhavig wetsvoorstel leidt er daardoor toe dat het aantal gevallen waarbij
suppletie plaatsvindt groter is dan zonder loonkostensubsidies het geval zou
zijn geweest. Dit leidt tot extra uitkeringlasten WW voor de periode 2009–20121.Bovenstaande leidt tot het volgende financiële overzicht (* € 1
miljoen), uitgaande van invoering van het wetsvoorstel per 1 juli 2009:  20092010201120122013 Richtlijn Passende arbeid 2008– 1.3– 2.5– 2.5– 2.5– 2.5Werkaanbod– 2.5– 14.4– 15.0– 15.0– 15.0Passende arbeid– 9.0– 17.5– 17.5– 17.5– 17.5Inkomstenverrekening8.045.043.043.043.0Effect loonkostensubsidies op inkomstenverrekening2.013.014.07.00.0Totaal– 2.823.622.015.08.0– is besparing* Loonkostensubsidie is een tijdelijk instrument.• UitvoeringskostenDe systematiek van inkomstenverrekening en het werkaanbod leiden tot meer
uitvoeringskosten bij het UWV. Het UWV zal werkgevers actief benaderen om
ervoor te zorgen dat vacatures beschikbaar komen voor uitkeringsgerechtigden.
Individuele werkgevers zullen door het UWV worden bezocht om ervoor te zorgen
dat een uitkeringsgerechtigde bij die werkgever kan worden geplaatst.
Bij de berekening is uitgegaan van een werkaanbod aan vijfduizend personen
per jaar.Door inkomstenverrekening zal de samenloop van een WW-uitkering met inkomsten
uit arbeid vaker voorkomen. De uitvoeringskosten nemen hierdoor structureel
toe.De eenmalige implementatiekosten betreffen proces- en systeemaanpassingen,
arbeidsmarketing, aanpassing informatievoorziening en -systemen en het inrichten
van quality assurance en evaluatieonderzoeken.Bovenstaande leidt tot de volgende effecten op de uitvoeringskosten (* € 1
miljoen):  20092010201120122013Implementatiekosten1,5    Uitvoeringskosten passend werkaanbod3,45,25,25,25,2Uitvoeringskosten inkomstenverrekening2,38,78,58,16,0Totaal7.213.913.713.311.2• Inkomenseffectena. WerkaanbodEen werkaanbod aan een langdurig werkloze heeft als zodanig geen effect
op diens inkomen. Als dit aanbod tot werkhervatting leidt, heeft dit vanzelfsprekend
wel inkomenseffecten. Door de invoering van inkomstenverrekening zal de betrokken
WW-gerechtigde bij werkhervatting altijd een financieel voordeel hebben.b. InkomstenverrekeningHet wetsvoorstel heeft positieve effecten voor WW-gerechtigden die na
52 weken werkloosheid weer aan het werk gaan. De omvang van het financiële
voordeel hangt af van het nieuwe loon en van het verschil tussen dat loon
en het loon waarop de WW-uitkering is gebaseerd.De langdurig werkloze WW-gerechtigde die voorheen € 500 per
week verdiende, ontvangt vanaf de derde werkloosheidsmaand een uitkering van € 350
per week.Als hij vervangend werk aanvaardt waarin hij (ongeveer) hetzelfde aantal
uren werkt, maar met een loon van € 300 per week, zou hij onder
de huidige regeling zijn WW-uitkering volledig kwijtraken. Zijn inkomen zou
daarmee met € 50 per week afnemen. Let wel: op dit moment is aanvaarding
van arbeid met een loon onder het uitkeringsniveau niet verplicht.Na de invoering van inkomstenverrekening in de WW zou de betrokken werknemer
er ten opzichte van de WW-uitkering per saldo € 90 op vooruit gaan.
70% van de nieuwe inkomsten wordt verrekend met de WW-uitkering. Dan
resteert een uitkering van € 140 (€ 350 – 0,7 * € 300).
Zijn totale inkomen (loon plus WW-uitkering) bedraagt € 440.In bijzondere gevallen kan inkomstenverrekening ten opzichte van de huidige
systematiek een nadelig effect hebben. Dat kan het geval zijn als de werknemer
hervat in deeltijdwerk en daarmee per uur een hoger loon verdient dan waarop
de uitkering is gebaseerd. Een nadelig effect treedt vooral op als betrokkene
met deeltijdwerk meer dan 87,5% van zijn oude loon gaat verdienen.
Onder de huidige WW behoudt hij een deel van de WW-uitkering, als hij per
week minstens vijf uren werkloos blijft. Het onderhavige wetsvoorstel leidt
in dat geval tot een beëindiging van de WW-uitkering. De overstap op
inkomstenverrekening voor de WW-gerechtigde is in deze situaties dus nadelig.
De regering acht dit acceptabel. In de praktijk zal de voorgestelde
wijziging voor langdurig werklozen in nagenoeg alle gevallen een voordelig
effect hebben. De regering acht de kans dat een langdurig werkloze na werkhervatting
in deeltijd meer dan 87,5% van zijn oude loon gaat verdienen, zeer
klein.• Gevolgen voor de administratieve lasten voor
het bedrijfslevenHet wetsvoorstel heeft geen gevolgen voor administratieve lasten voor
het bedrijfsleven. De verplichtingen van werkgevers wijzigen niet door de
overstap van de urensystematiek naar inkomstenverrekening. De verificatie
van de gegevens die de WW-gerechtigde aan het UWV verstrekt over zijn inkomsten,
vergt geen gegevensuitvraag bij de werkgever.• Gevolgen voor de administratieve lasten voor
de burgerHet wetsvoorstel leidt tot een geringe toename van de administratieve
lasten voor de burger. Op dit moment eindigt de WW-uitkering bij een werkhervatting
tegen (bijna) hetzelfde aantal uren dan waarop de uitkering is gebaseerd.
De met de uitkering samenhangende verplichtingen zijn dan vanzelfsprekend
niet langer van toepassing.Het wetsvoorstel heeft tot gevolg dat de WW-uitkering wordt voortgezet
bij een werkhervatting tegen een loon tot hoogstens 87,5% van het loon
waarop die uitkering is gebaseerd. De werknemer blijft in dat geval verplicht
om het UWV te informeren over feiten en omstandigheden die van belang zijn
voor recht, hoogte en duur van de WW-uitkering. De toename van de administratieve
lasten voor burgers is geraamd op vijfduizend uur per jaar.Het Adviescollege toetsing administratieve lasten (Actal) adviseert het
wetsvoorstel in te dienen nadat met zijn advies rekening is gehouden. Dit
advies betreft in de eerste plaats de invulling van het begrip inkomsten uit
arbeid die met de WW-uitkering worden verrekend. Actal adviseert dit op de
minst belastende manier te doen.Het inkomstenbegrip wordt nader uitgewerkt in een Inkomensbesluit WW.
Daarbij zal rekening worden gehouden met het advies van Actal. De hoogte van
de inkomsten uit arbeid zal niet worden uitgevraagd bij de nieuwe werkgever
van de WW-gerechtigde. Het UWV zal voorschotten verstrekken op basis van informatie
van de WW-gerechtigde over zijn salaris. De definitieve vaststelling van de
inkomsten uit arbeid, en daarmee van de hoogte van de WW-uitkering, vindt
plaats aan de hand van de gegevens die de werkgever van de WW-gerechtigde
aanlevert ten behoeve van de loonaangifte.Het UWV kan zich dus in eerste instantie baseren op het bruto loon van
de WW-gerechtigde, met inbegrip van vaste toeslagen. Pas bij de definitieve
vaststelling wordt verrekend op basis van het loon in de zin van de Wet financiering
sociale verzekeringen (het SV-loon). Hiermee ontstaat een goed handhaafbaar
systeem tegen zo gering mogelijke administratieve lasten.In de tweede plaats adviseert Actal rekening te houden met de verplichtingen
die moeten gelden voor de langdurig werkloze WW-gerechtigde die werk aanvaardt
met (ongeveer) dezelfde omvang als de dienstbetrekking waaruit de werkloosheid
is ontstaan. Als betrokkene met die werkzaamheden ten hoogste 87,5%
van het eerder ontvangen loon verdient, behoudt hij een recht op WW. Zonder
nadere regeling zouden de verplichtingen gericht op het vinden en aanvaarden
van passende arbeid op betrokkene van toepassing blijven. Nu betrokkene (bijna)
volledig in passende arbeid is hervat, acht de regering dat niet wenselijk.
De verplichtingen worden voor deze categorie WW-gerechtigden daarom buitentoepassing gesteld tijdens de periode waarop inkomsten uit arbeid
met hun uitkering worden verrekend.De geringe toename van de administratieve lasten voor burgers als gevolg
van dit wetsvoorstel wordt meegenomen bij de taakstelling om de lasten tijdens
deze kabinetsperiode met 25% te verminderen.ARTIKELSGEWIJSArtikel I Wijziging WerkloosheidswetOnderdeel A (artikel 20 WW)Aan het huidige artikel 20, eerste lid, wordt met het voorgestelde onderdeel
f een extra beëindigingsgrond toegevoegd. Als gevolg hiervan eindigt
het recht op uitkering van iedere langdurig werkloze die, op een moment waarop
hij volledig werkloos is, werkzaamheden als werknemer gaat verrichten en die
daarmee meer verdient dan 87,5% van vijf maal 100/70 van de uitkering.
Voor een nadere toelichting op deze beëindigingsgrond wordt verwezen
naar paragraaf 2, onderdeel b, van het algemeen deel van deze toelichting.Aan het huidige artikel 20, zesde lid, wordt, met het voorgestelde onderdeel
b, een situatie toegevoegd waarin een uitzondering wordt gemaakt op artikel
20, eerste lid, onderdeel b. De inhoud van het huidige zesde lid is terug
te vinden in het voorgestelde onderdeel a.Op grond van artikel 20, eerste lid, onderdeel b, geldt het uitgangspunt
dat het recht op uitkering eindigt voor zover de werknemer niet langer werkloos
is. Wanneer een werknemer opnieuw werkzaamheden gaat verrichten is de werknemer
niet langer werkloos voor het aantal uren dat hij die werkzaamheden is gaan
verrichten en dus eindigt het recht op uitkering voor dat aantal uren (artikel
20, derde lid).Voorgesteld wordt dit uitgangspunt los te laten ten aanzien van de langdurige
werkloze; de werkloze die ten minste 52 weken onafgebroken recht op uitkering
heeft. Voor deze werkloze blijft het recht op uitkering doorlopen als hij
werkzaamheden als werknemer gaat verrichten terwijl hij op dat moment volledig
werkloos is. Van volledige werkloosheid is sprake als er een volledig verlies
aan arbeidsuren is en er evenmin recht bestaat op onverminderde doorbetaling
van het loon over die uren.Het voorgestelde artikel 20, achtste lid, bevat een nadere bepaling met
betrekking tot de wijze waarop de periode van 52 weken onafgebroken werkloosheid
dient te worden berekend. Ook als tijdelijk geen recht op uitkering bestaat,
bijvoorbeeld omdat werkzaamheden worden verricht, loopt het tijdvak van 52
weken door. Voorwaarde is wel dat deze onderbreking niet langer dan vier weken
aaneengesloten voortduurt. Dit brengt met zich mee dat de periode van 52 weken
opnieuw begint te lopen zodra zich een onderbreking van vier weken of langer
voordoet.Het voorgestelde artikel 20, negende lid, regelt dat het recht op uitkering
eveneens blijft doorlopen tijdens het recht op doorbetaling van het loon of
de bezoldiging bij ziekte, bedoeld in artikel 629 van Boek 7 van het Burgerlijk
Wetboek en artikel 76a, eerste lid, van de Ziektewet. Dit recht op doorbetaling
van het loon of de bezoldiging dient dan wel werkzaamheden te betreffen waarop
artikel 20, zesde lid, onderdeel b, zelf ook van toepassing was.Het voorgestelde artikel 20, tiende lid, ziet op de situatie waarin naast
het reeds bestaande recht op uitkering een nieuw recht op uitkering ontstaat op basis van de werkzaamheden, die in het zesde lid, onderdeel b,
zijn beschreven. Voor de toepassing van het zesde lid, onderdeel b, geldt
dat na het ontstaan van dit nieuwe recht op uitkering niet opnieuw voldaan
hoeft te worden aan de voorwaarde dat sprake moet zijn geweest van ten minste
52 weken onafgebroken recht op WW-uitkering. De inkomstenverrekening kan derhalve
direct worden toegepast op het nieuwe recht en blijft van toepassing op het
reeds bestaande recht. De inkomstenverrekening ten aanzien van het nieuwe
recht blijft daarop van toepassing, ook in het geval het reeds bestaande recht
zou eindigen.Overigens wordt op grond van artikel 20, eerste lid, onderdeel c, in de
in het tiende lid bedoelde gevallen het eerste recht op uitkering beëindigd
voor zover het nieuwe recht op uitkering daarvoor in de plaats komt. Voor
de volledigheid wordt opgemerkt dat de in onderdeel c bedoelde beëindigingsgrond
eveneens van toepassing is in gevallen waarin het nieuwe recht geheel voor
het oude recht in de plaats komt.Het voorgestelde artikel 20, elfde lid, bevat een nadere bepaling over
de wijze waarop het percentage van 87,5% moet worden berekend in geval
er sprake is van meerdere WW-rechten of in geval van samenloop van WW-uitkering
met een uitkering op grond van een van de in het elfde lid genoemde wetten
.Onderdeel B (artikel 26a)Aan artikel 26a wordt een situatie toegevoegd waarin bepaalde, op basis
van de WW voor de werknemer geldende, verplichtingen niet, althans niet zonder
meer, van toepassing zijn. Het betreft hier de situatie waarin op grond van
artikel 35aa, eerste lid, onderdeel b, inkomstenverrekening wordt toegepast
ten aanzien van langdurig werklozen. Het kan zich voordoen dat de langdurig
werkloze werkzaamheden gaat verrichten in (vrijwel) gelijke omvang als de
omvang van het recht op uitkering. Ten gevolge van de inkomstenverrekening
blijft er dan toch recht op uitkering bestaan, terwijl het recht op uitkering
zou zijn beëindigd indien volgens de hoofdregel van artikel 20, eerste
lid, onderdeel b, urenkorting zou zijn toegepast.In deze situatie, waarin dus sprake is van (vrijwel) volledige werkhervatting,
wordt het niet doelmatig geacht de werknemer toch gebonden te achten aan de
meeste administratieve verplichtingen en aan de verplichting tot meewerken
aan een opleiding of een onderzoek naar de arbeidsgeschiktheid. Evenmin is
het zinvol ten aanzien van deze werknemers een re-integratievisie op te stellen.Ten aanzien van de arbeidsverplichtingen, bedoeld in artikel 24, eerste
lid, onderdeel b, ten eerste, ten tweede en ten vierde, is gekozen om deze
niet geheel buiten toepassing te verklaren maar om deze van toepassing te
verklaren alsof het recht op uitkering is geëindigd.
De reden daarvoor is gelegen in het feit dat op grond van jurisprudentie van
de Centrale Raad van Beroep van de werknemer wordt verlangd dat hij sollicitatieactiviteiten
ontwikkelt vanaf het moment dat hem redelijkerwijs duidelijk kon zijn dat
zijn dienstbetrekking eindigt. Het is wenselijk ook aan dit uitgangspunt vast
te houden in geval van verlies van werkzaamheden die leiden tot vermindering
of beëindiging van de inkomstenverrekening en waardoor dus sprake zal
zijn van een toegenomen beroep op de WW. Daarnaast zullen naar het oordeel
van de regering niet alleen sollicitatieactiviteiten moeten worden ontwikkeld
vanaf het moment dat redelijkerwijs duidelijk is dat de dienstbetrekking eindigt
maar zullen ook de andere verplichtingen, genoemd in artikel 24, eerste lid,
onderdeel b, ten tweede en ten vierde, reeds op dat moment gaan gelden. Het
volledig uitsluiten van deze verplichtingen tijdens de inkomstenverrekening
zou aan deze invulling van de arbeidsverplichtingen in de weg staan. Daarom is er voor gekozen te werken met de fictie alsof het recht op uitkering
is geëindigd.Voorts zal ten aanzien van deze categorie werklozen de uitsluitingsgrond «vakantie
genieten» niet gelden. Reden daarvoor is om de aanspraken op vakantie,
die gelden op basis van de arbeidsovereenkomst, te laten prevaleren boven
de vakantie-aanspraken op grond van de WW.Onderdeel C (artikel 27, tweede lid)Op grond van het huidige artikel 27, tweede lid, kan geen maatregel worden
opgelegd aan de werknemer die een werkaanbod weigert dat, bij aanvaarding
ervan, zou hebben geleid tot inkomstenverrekening. Bepaald is immers dat de
uitkering wordt geweigerd over het aantal uren waarover het recht op uitkering
zou zijn geëindigd indien de arbeid zou zijn aanvaard of verkregen. Bij
inkomstenverrekening is geen sprake van beëindiging van het recht op
uitkering.Om in deze gevallen toch een maatregel op te kunnen leggen wordt voorgesteld
in artikel 27, tweede lid, te bepalen dat een maatregel wordt opgelegd alsof er bij werkhervatting geen sprake zou zijn van inkomstenverrekening
maar van beëindiging van de uitkering. Indien een werkaanbod bij acceptatie
zou hebben geleid tot inkomstenverrekening wordt de uitkering dus blijvend
geweigerd over het aantal waarvoor de werkzaamheden verricht hadden kunnen
worden.Onderdeel D (artikel 35aa)Er wordt voorgesteld om aan artikel 35aa een nieuwe situatie toe te voegen
waarin inkomstenverrekening gaat gelden. Dit betreft de situatie waarin op
grond van het voorgestelde artikel 20, zesde lid, onderdeel b, of negende
lid, de werkloosheidsuitkering blijft doorlopen ondanks dat als werknemer
werkzaamheden worden verricht. Van de met deze arbeid genoten inkomsten of
van het loon dat voor die arbeid wordt doorbetaald tijdens ziekte wordt 70%
op de uitkering in mindering gebracht. Door de gedeeltelijke vrijstelling
van inkomsten vormt deze voorgestelde maatregel een extra prikkel om weer
te gaan werken.De delegatiebepaling uit het tweede lid van het huidige artikel 35aa wordt
ook van toepassing op deze nieuwe situatie zodat in een algemene maatregel
van bestuur nader kan worden uitgewerkt wat in dit kader onder «inkomsten»
wordt verstaan en aan welke periode deze kunnen worden toegerekend.Artikel II Wijziging Wet structuur uitvoeringsorganisatie
werk en inkomenMet de voorgestelde toevoeging aan artikel 30a, tweede lid, Wet SUWI wordt
de bemiddelende taak van UWV ten aanzien van langdurig werklozen nader geconcretiseerd.
Op grond van deze bepaling rust op UWV de verplichting er zorg voor te dragen
dat bij werkgevers concrete banen beschikbaar komen voor langdurig werkloze
WW-gerechtigden. Zie voor een verdere toelichting op dit werkaanbod paragraaf 2,
onderdeel a, van het algemeen deel van deze toelichting.Overigens betreft het een toevoeging aan artikel 30a, tweede lid, Wet
SUWI zoals dat komt te luiden nadat het bij koninklijke boodschap van 24 juni
2008 ingediende voorstel van wet houdende wijziging van de Wet structuur uitvoeringsorganisatie
werk en inkomen en enkele andere wetten in verband met de evaluatie
van deze wet, de Kaderwet zelfstandige bestuursorganen en deregulering (Kamerstukken
II 2007/08, 31 514) tot wet is verheven en in werking is getreden.De minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid,J. P. H. DonnerXNoot1Kamerstukken II 2007/08, 31 577.XNoot2Kamerstukken II 2007/08, 31 514.XNoot1Staatscourant 2008, nr. 123.XNoot2Naar een toekomst die werkt, Advies Commissie Arbeidsparticipatie, juni
2008.XNoot1Loonkostensubsidie is een tijdelijk instrument. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-31767-3.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl