Wijziging art. 274, Boek 7 BW teneinde doorstroming in voor studenten bestemde woonruimte te bevorderen; Nota n.a.v. het verslag
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-06 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 29707, nr. 6

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum indiening

17-03-2005

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2004-2005

29707 nr. 6

15-03-2005

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamI. Algemeen1. Inleiding2. Achtergrond3. Inhoud wetsvoorstel4. Andere maatregelenII. Artikelsgewijze toelichtingArtikel 7:271Artikel 7:276Ondertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 29707Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 37 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
29 707Wijziging van artikel 274 van Boek 7 van het Burgerlijk Wetboek (teneinde
doorstroming in voor studenten bestemde woonruimte te bevorderen)nr. 6NOTA NAAR AANLEIDING VAN HET VERSLAGOntvangen 15 maart 2005I. Algemeen1. InleidingMet belangstelling hebben wij kennis genomen van het verslag van de vaste
commissie voor Justitie van de Tweede Kamer inzake het bovengenoemde voorstel
van wet. Het verheugt ons dat de leden van de fractie van het CDA met waardering
kennis hebben genomen van het wetsvoorstel, de noodzaak onderschreven om de
doorstroming op de woningmarkt te verbeteren en tot hun tevredenheid zagen
dat het wetsvoorstel een goede vertaling is van de aanbevelingen die voortkomen
uit de «Pilot Utrecht».Dit geldt ook voor de reactie van de leden van de VVD-fractie die opmerkten
dat zij onze inspanningen zeer waarderen om meer woonruimte voor studenten
te creëren. Ook spraken zij hun waardering uit voor het wetsvoorstel
en ondersteunden het beoogde doel van bevordering van de doorstroming in voor
studenten bestemde woonruimte.Evenzeer doet het ons een genoegen te vernemen dat de leden van de fractie
van de SGP de doelstelling van het wetsvoorstel onderschreven en dat de leden
van de PvdA-fractie met belangstelling kennis hebben genomen van het wetsvoorstel.In het hiernavolgende gaan wij in op de vragen en opmerkingen uit het
verslag waarbij in beginsel de volgorde van het verslag is aangehouden. Waar
mogelijk zijn nauw verwante vragen in onderlinge samenhang beantwoord.2. Achtergrond1. De leden van de fractie van de PvdA vroegen
in hoeverre de onderhavige wetswijziging gaat bijdragen aan het verminderen
van de woningnood onder studenten of met andere woorden, hoeveel studenten
door deze maatregel een woning zullen krijgen.Vooropgesteld moet worden dat de campuscontracten in ieder geval een bijdrage
kunnen leveren aan de doorstroming van huurders in voor studenten bestemde
woonruimte. In welke mate de woningnood onder studenten daadwerkelijk
zal verminderen als gevolg van de in het onderhavige wetsvoorstel voorgestelde
regeling, hangt af van de mate waarin verhuurders van die mogelijkheid gebruik
gaan maken om campuscontracten te sluiten en in voorkomende gevallen de huur
te beëindigen als de huurder de studie heeft beëindigd. Wij gaan
ervan uit dat verhuurders die thans reeds aan studenten verhuren, bij het
sluiten van een nieuw huurcontract gebruik zullen maken van de mogelijkheid
om een campuscontract te sluiten. Verwacht mag worden dat (sociale) verhuurders,
die zich thans niet of niet alleen richten op studentenhuisvesting, eveneens
van de mogelijkheid gebruik zullen gaan maken. Bovendien heeft de nieuwe regeling
onmiddellijke werking voor lopende huurcontracten. Daarbij kan worden gedacht
aan de mogelijkheid dat de verhuurder die aan een student verhuurt, aan deze
een redelijk aanbod kan doen om een nieuwe huurovereenkomst aan te gaan. In
dat nieuwe huurcontract moet dan worden bedongen dat woonruimte bestemd is
voor studenten (voorgestelde artikel 274 lid 4 onder 1°), dat de huurder
op verzoek van de verhuurder een bewijs van inschrijving aan een onderwijsinstelling
moet overleggen (voorgestelde artikel 274 lid 4 onder 2°) en dat de woonruimte
na beëindiging van de huur opnieuw aan een student zal worden verhuurd
(voorgestelde artikel 274 lid 4 onder 3°). Stemt de huurder niet in met
een redelijk aanbod, dan zal de verhuurder bij de rechter beëindiging
van de huurovereenkomst kunnen vorderen op grond van artikel 274 lid 1 onder
d. De rechter wijst de vordering toe, als hij van oordeel is dat het aanbod
redelijk is.In hoeveel gevallen van de voormelde mogelijkheden om tot een campuscontract
te komen, gebruik zal worden gemaakt en in hoeveel gevallen, als een campuscontract
is gesloten, de huur ook daadwerkelijk zal worden opgezegd, wanneer de huurder
de studie heeft beëindigd, kan uiteraard thans nog niet concreet worden
aangegeven.Wij zijn van oordeel dat goede voorlichting een belangrijke bijdrage kan
leveren aan het propageren van de mogelijkheid om campuscontracten te sluiten
en om gebruik te maken van de opzegmogelijkheid in geval de studie van de
huurder is voltooid. De tweede ondergetekende bereidt reeds de nodige voorlichting
voor.Daarnaast is er een belangrijke rol weggelegd voor de brancheorganisaties
van met name de sociale verhuurders (de brancheorganisatie voor woningcorporaties,
Aedes, en het Kenniscentrum Studentenhuisvesting, Kences) door bijvoorbeeld
een model-«campuscontract» beschikbaar te stellen.2. De leden van de PvdA-fractie vroegen voorts
hoeveel tijd een ex-student, die via een «campuscontract» een
woning huurt, na zijn afstuderen krijgt om een andere woning te vinden en
wat er gebeurt als een ex-student niet slaagt in het vinden van een andere
woning. In dit verband constateerden de leden van deVVD-fractie dat er op dit moment niet voldoende mogelijkheden zijn en
aanbod is voor deze ex-studenten om door te stromen naar een andere woning
op de reguliere woningmarkt. Zij vroegen hoe de regering denkt te kunnen voorkomen
dat deze ex-studenten, die gedwongen uit hun studentenkamer moeten verhuizen
en geen vervangende woonruimte kunnen vinden, op straat komen te staan. Zij
vroegen voorts of de voorgestelde opzeggingstermijnen en beroepstermijnen
dan nog voldoen om dit te voorkomen en wat de regering denkt te kunnen doen
om dit probleem te voorkomen. Ook de leden van de CDA-fractie
constateerden in dit verband dat door de problematiek op de woningmarkt doorstromen
naar zelfstandige woonruimte niet altijd eenvoudig zal zijn. Dit geldt volgens
deze leden te meer, daar niet de eis van artikel 7:274, eerste lid, onder
c van toepassing is. Zij vroegen om een nadere toelichting, aangezien een
dergelijke eis wel geldt voor bejaarden en gehandicapten, maar niet voor studenten. Vooropgesteld moet worden dat de student die «op kamers» gaat
wonen, dit in het algemeen doet om de reistijd naar en van de onderwijsinstelling
zoveel mogelijk te bekorten. Bij het sluiten van een «campuscontract»
weet de student dat het gebruik van die woonruimte van beperkte duur zal zijn,
aangezien die duur afgestemd is op de duur van de studie. Aangenomen wordt
dat in het bijzonder een student op de toekomst is voorbereid en dat men zich
dan ook reeds in een vroegtijdig stadium oriënteert op andere passende
woonruimte voor de periode na de afronding van de studie. Van studenten mogen
in dit opzicht de nodige vaardigheden worden verwacht.De ex-student heeft ook na afronding van de studie ruim de tijd om andere
passende woonruimte te vinden. Als de verhuurder de huurovereenkomst van desbetreffende
studentenwoning op wil zeggen, zal de verhuurder ten eerste op enig moment
in enig studiejaar de student moeten verzoeken om toezending van een bewijs
van inschrijving. Na dit verzoek geldt voor de huurder vervolgens een termijn
van drie maanden om te reageren. Als de verhuurder het gevraagde bewijs van
inschrijving niet binnen deze termijn heeft ontvangen, kan de verhuurder de
huurovereenkomst opzeggen. Hiervoor geldt een wettelijke minimale termijn
die afhankelijk is van de duur van de huurovereenkomst (artikel 7:271 lid
5 onder b). Deze minimale opzeggingstermijn kan variëren van drie tot
zes maanden. De huurder heeft dan ook in ieder geval een totale minimale termijn
van zes tot negen maanden, (met inbegrip van de drie maanden waarin het bewijs
van inschrijving moet worden overgelegd), om andere woonruimte te vinden.
De verhuurder mag bovendien ook een langere termijn aanhouden. Als de verhuurder
de huur heeft opgezegd, is de huurder op grond van huurbeschermingsbepalingen
niet verplicht de woonruimte te verlaten. Dat is men pas als de huurder heeft
ingestemd met de huurbeëindiging (7:272) of wanneer de huurovereenkomst
op vordering van de verhuurder door de rechter wordt beëindigd (7:274).
Komt het tot een procedure, dan zal de huurder gedurende die procedure zijn
zoektocht naar passende woonruimte kunnen voortzetten tot het tijdstip waartegen
hij eventueel tot ontruiming wordt veroordeeld. De beschikbare zoektijd voor
de gewezen student kan in totaal dus ook langer dan negen maanden zijn.De beschikbare zoektijd in combinatie met de wetenschap van de student
dat de huurperiode zal aflopen bij het einde van de studie, leidt ons tot
de conclusie dat alleen bij een zeer passieve houding van de betrokken ex-student
zich de situatie kan voordoen, dat niet op tijd passende woonruimte is gevonden.
De eigen verantwoordelijkheid van de hurende student moet hier dan ook sterk
benadrukt worden.Tot slot nog een opmerking over het niet opnemen van het vereiste dat
de huurder andere passende woonruimte moet kunnen verkrijgen. Zoals in de
memorie van toelichting op dit wetsvoorstel (Kamerstukken II 2003–04,
29 707, nr. 3, p. 3) reeds is aangegeven wordt voor het toewijzen van
de vordering tot beëindiging van de huur niet het vereiste gesteld dat
moet blijken dat de huurder andere passende woonruimte kan verkrijgen, omdat
de betreffende huurder/student bij het aangaan van de huurovereenkomst weet
waar hij aan toe is, namelijk dat de duur van de huur gekoppeld is aan de
duur van de studie. Een dergelijke situatie doet zich bij woonruimte bestemd
voor bejaarden of gehandicapten niet voor. De medehuurder of degene die met
de bejaarde of de gehandicapte een duurzame gemeenschappelijke huishouding
heeft gehad, weet immers niet van te voren al wanneer de voorwaarden waaronder
men gebruik kan maken van de bejaardenof gehandicaptenwoning, zullen eindigen.
Daarbij komt dat het bij studenten vaak zal gaan om éénpersoonshuishoudens
die gemakkelijker vervangende woonruimte kunnen vinden dan degenen die met
de bejaarde of gehandicapte een gemeenschappelijke huishouding hebben gedeeld.
Van afgestudeerde studenten mag, voor wat betreft het zoeken van woonruimte
en het eventueel aanvaarden van voorlopige oplossingen, in verband
met hun leeftijd en vaardigheden meer worden gevergd dan van achtergebleven
medehuurders van bejaarden en gehandicapten. Een en ander maakt dat de uitzondering
hier op zijn plaats is en van studenten de nodige flexibiliteit wordt gevraagd.Overigens is de tweede ondergetekende zich er terdege van bewust dat de
krapte op de reguliere woningmarkt mede bijdraagt aan het stagneren van de
doorstroming van studenten uit specifieke vormen van studentenhuisvesting
naar de reguliere woningmarkt. De maatregelen ter opheffing van het algehele
woningtekort dragen derhalve mede bij aan de opheffing van het probleem inzake
de gebrekkige doorstroming bij studentenhuisvesting.3. De leden van de fractie van de SGP hadden
een analyse van de omvang en oorzaken van het tekort en de onvoldoende doorstroming –
en de oorzaken van het laatste – gemist in verband waarmede zij alsnog
om bedoelde analyse vroegen.In de brief van de tweede ondergetekende aan de Tweede Kamer van 5 november
2003 (Kamerstukken II 2003–04, 29 200 XI, nr. 19) en in de memorie
van toelichting bij het onderhavige wetsvoorstel (Kamerstukken II 2003–04,
29 707, nr. 3, p. 1–2) is een dergelijke analyse geïncorporeerd.
Uit de verschillende in die toelichting vermelde onderzoeken komt naar voren
dat per juli 2003 landelijk 15 000 studenten urgent woonruimte zoekend
zijn. Daarenboven wordt het tekort veroorzaakt door reeds zittende ouderejaars
studenten die willen doorstromen naar nieuwe zelfstandige woonruimte; het
gaat hier om 31 000 eenheden. Tussen de verschillende studentensteden
bestaat uiteraard wel verschil in urgentie en druk op de kamermarkt. Belangrijk
uitgangspunt blijft dat er jaarlijks sprake is van een éénmalige
hoge instroom van nieuwe (eerstejaars)studenten. De «verwerking»
van deze aantallen is met name lastig in een aantal studentensteden met een
gespannen woningmarkt. Juist in deze steden zijn de (sociale) verhuurders
er op gespitst om zo goed mogelijk te voldoen aan de huisvestingsvraag van
deze jongerejaars. Het campuscontract is dan bij uitstek geschikt als extra
instrument om op lokaal niveau ook voor de langere termijn een voldoende voorraad/volume
van woonruimte voor de jaarlijkse instroom van nieuwe studenten ter beschikking
te hebben.4. De vraag van de leden van de SGP-fractie
over de wijze waarop zal moeten worden vastgesteld dat, na beëindiging
van de huurovereenkomst, de woonruimte opnieuw aan een student zal worden
verhuurd, wordt hierna onder II. Artikelsgewijze toelichting beantwoord bij de vragen van de VVD-fractie over artikel 7:276.3. Inhoud wetsvoorstelDe vragen van de CDA-fractie zijn hierboven
onder 2. Achtergrond, punt 2, beantwoord.4. Andere maatregelen1. De leden van de CDA-fractie vroegen voorts
om nadere informatie over de effecten van de maatregelen met betrekking tot
het bevorderen van het gebruik van leegstaande gebouwen voor studentenhuisvesting,
de ter beschikking gestelde financiële middelen voor het gebruik van
leegstaande woonunits van het Centraal Orgaan opvang Asielzoekers (COA) en
de effecten van de druk die op woningcorporaties wordt uitgeoefend.Door de SEV (Stichting Experimenten Volkshuisvesting) is in 2004 gewerkt
aan een actualisatie van een publicatie over herbestemming van kantoren. Door
de SEV wordt over de herbestemming van kantoren een masterclass en
een mini-symposium voor betrokken partijen voorbereid en de uitvoering hiervan
is ter hand genomen. Daarnaast is door de SEV de mogelijkheid onder de aandacht
gebracht bij betrokken marktpartijen om voor concrete kantoorcomplexen door
een marktpartij/makelaarsorganisatie een eerste beoordeling van haalbaarheid
van eventuele transformatie uit te laten voeren. Daarnaast is tijdens de behandeling
van de VROM-begroting 2005 een motie aangenomen waarin de regering verzocht
wordt een plan van aanpak op te stellen voor de realisatie van meer woningen
in voormalige kantoorpanden en de verschillende opties hierbij te bespreken
(Kamerstukken II 2004–05, 29 800 XI, nr. 69). Tweede ondergetekende
heeft bij brief (Kamerstukken II 2004–05, 29 800 XI, nr. 99) aangegeven
hoe hier mee omgegaan zal worden.Begin 2004 is door tweede ondergetekende een subsidie (van maximaal € 4,8
mln.) ter beschikking gesteld aan Kences om de inzet van woonunits van het
COA voor studentenhuisvesting mogelijk te maken. Hiermee kunnen in 2005 maximaal
3 000 extra wooneenheden voor de huisvesting van studenten beschikbaar
zijn. De uitvoering van dit project is thans in volle gang. De stand van zaken
sinds het najaar van 2004 is dat tussen de 400 en 450 units met ruim 1600
kamers zijn geplaatst of binnenkort worden geplaatst. Enige vertraging is
veroorzaakt door planologische procedures of grondaankopen. De uitvoering
ligt bij COA en Kences. Dit proces wordt nauwgezet gevolgd en waar nodig actief
ondersteund door het departement van de tweede ondergetekende. Verwezen moge
ook worden naar de brief van 13 juli 2004 van de tweede ondergetekende,
in het bijzonder naar punt 3 van bijlage I (Kamerstukken II 2003–04,
29 200 XI, nr. 127).Het gebrek aan financiële middelen van woningcorporaties, die van
oudsher studenten huisvesten, kan belemmerend zijn voor het realiseren van
de plannen met betrekking tot het opheffen van het tekort aan studentenwoningen.
Er zijn verschillende manieren voor deze corporaties om de financiering rond
te krijgen. In de eerste plaats kunnen door middel van de figuur van collegiale
steun (ook wel «matching» genoemd), waarbij de «rijkere»
corporaties op vrijwillige basis de financiële middelen ter beschikking
stellen aan de «armere« corporaties, deze laatste in staat worden
gesteld hun (nieuwbouw)plannen met betrekking tot onder meer studentenhuisvesting
te realiseren. Matching tussen corporaties op vrijwillige basis kan vele vormen
aannemen. Het kan onder meer gaan om fusies, leningen, garantstellingen, overname
van bezit of realisatie van projecten. Bij deze vrijwillige matchingstrajecten
speelt de rijksoverheid geen directe rol. Daarnaast is de corporatiesector
reeds in 2004 op zijn verantwoordelijkheid aangesproken door de tweede ondergetekende.
Wat betreft de feitelijke realisatie van matching moge hier ook verwezen worden
naar het verslag van 11 november 2004 houdende een lijst van vragen en
antwoorden (Kamerstukken II 2004–05, 29 800 XI, nr. 10, p. 26,
vraag 59). Hieraan kan nog worden toegevoegd dat voor die gevallen waarin
vrijwillige collegiale steun achterwege blijft, de tweede ondergetekende thans
een instrumentarium ontwikkelt om, mede afhankelijk van de financiële
positie van de betrokken corporatie, in te kunnen grijpen zoals in het genoemd
verslag bij vraag 57 is aangegeven.2. De leden van de CDA-fractie vroegen zich
voorts af waarom geen onderscheid is gemaakt tussen voltijd- en deeltijdstudenten.
Zij kunnen zich voorstellen dat deeltijdstudenten niet onder de reikwijdte
van het wetsvoorstel vallen. Zij vroegen zich voorts af of het wetsvoorstel
ook van toepassing is op deelnemers en studenten aan onbekostigde instellingen
omdat zij zich kunnen voorstellen dat het relevant is of er sprake is van
een aangewezen instelling en straks een geaccrediteerde opleiding.In het onderhavige wetsvoorstel wordt geen onderscheid gemaakt tussen
voltijd- en deeltijdstudenten. In principe is een dergelijk onderscheid mogelijk
aangezien de woonproblematiek zich met name toespitst op de voltijdstudenten.
Deze nadere specificatie doet echter sterk afbreuk aan de eenvoud en uniformiteit
in het onderhavige wetsvoorstel en heeft daarnaast weinig meerwaarde, gezien
het beperkte aantal deeltijdstudenten in verhouding tot het aantal voltijdstudenten.
Bedacht moet worden dat in individuele gevallen ook de deeltijdstudent zal
weten dat het eventueel om een campuscontract gaat.Op grond van voornoemd argument van eenvoud en uniformiteit, is evenmin
onderscheid gemaakt tussen studenten aan bekostigde en aangewezen instellingen
van hoger onderwijs.3. De leden van de CDA-fractie meenden voorts
dat, nu gekozen is om de aard van de huurovereenkomst als uitgangspunt te
nemen, de kans op misbruik vooral bij de particuliere verhuurder nadrukkelijk
aanwezig is en of dit aspect dan ook niet om preventieve maatregelen, zoals
adequate voorlichting aan studenten, vraagt. Soortgelijke voorlichting achtten
zij ook van belang voor mogelijke wijziging van een bestaand huurcontract
in een huurcontract waarin wordt bepaald dat de woonruimte na beëindiging
van het huurcontract opnieuw aan een student zal worden verhuurd.Ook de leden van de VVD-fractie meenden dat
heldere voorlichting naar alle betrokkenen onduidelijkheid voorkomt bij de
voorgestelde onmiddellijke inwerkingtreding van het wetsvoorstel voor lopende
huurovereenkomsten. Deze leden vroegen voorts hoe de regering denkt de kleinschalige
verhuurders, bijvoorbeeld van hospitawoningen, te bereiken, dusdanig dat zij
de contracten aanpassen, alsmede of het nodig is dat deze verhuurders ook
allemaal hun contracten aanpassen.De kans op misbruik door de verhuurder en dan vooral de particuliere verhuurder
achten wij niet groot. Het enige misbruik dat denkbaar is, is dat de verhuurder
na beëindiging van het campuscontract niet opnieuw aan een student verhuurt.
De verhuurder kan de huur opzeggen, in het geval dat de woonruimte krachtens
de huurovereenkomst bestemd is voor studenten, de huurder niet binnen drie
maanden na een schriftelijk verzoek van de verhuurder daartoe een bewijs van
inschrijving aan een onderwijsinstelling kan overleggen en de woonruimte opnieuw
aan een student zal worden verhuurd. Stemt de ex-student niet in met de opzegging,
dan zal de verhuurder beëindiging van het campuscontract bij de rechter
moeten vorderen. In die beëindigingsprocedure kan aan de orde gesteld
worden dat de ex-student twijfelt aan het voornemen van de verhuurder de woonruimte
opnieuw aan een student te verhuren. De verhuurder zal dan aannemelijk moeten
maken dat hij dat wel gaat doen. Doet de verhuurder dat niet dan is hij schadevergoeding
verschuldigd aan de oorspronkelijke huurder (artikel 7:276). Net als in de
andere gevallen dat de huur conform artikel 274 lid 1 onder c is opgezegd
op grond van dringend eigen gebruik, zal de sanctie van artikel 276 misbruik
in voldoende mate kunnen voorkomen.Niet alleen met het oog op eventueel misbruik van de regeling achten wij
voorlichting van de huurder noodzakelijk, maar wij achten in zijn algemeenheid
adequate voorlichting zowel voor verhuurders (sociaal en particulier), als
voor aspirant-huurders wenselijk teneinde het doel van de regeling, het bevorderen
van doorstroming, te realiseren. Goede voorlichting zal immers bijdragen in
de eerste plaats aan bekendheid met de mogelijkheid van het sluiten van campuscontracten
en in de tweede plaats aan een juiste invulling van de campuscontracten ter
voorkoming van problemen bij de opzegging. De tweede ondergetekende zal zorg
dragen voor de verspreiding van de voorlichting via de VROM-site en via het
reguliere informatiemateriaal van het Ministerie van VROM.Bij het geven van voorlichting zal ook aandacht worden gegeven aan de
onmiddellijke werking van de regeling en de mogelijkheid om bestaande huurcontracten
om te zetten in campuscontracten. Het initiatief en de keuze om het bestaande
contract om te zetten in een campuscontract liggen bij de verhuurder.
Men zal zelf de afweging moeten maken of de aanpassing gewenst is. Besluit
de verhuurder dat aanpassing gewenst is, dan kan hij aan de huurder een redelijk
aanbod doen tot het aangaan van een nieuwe huurovereenkomst met de bedingen
als verwoord in het voorgestelde nieuwe lid 4 van artikel 274. Stemt de huurder
niet in met dit aanbod tot het aangaan van een campuscontract, dan kan de
verhuurder de huur opzeggen (artikel 7:274 lid 1 onder d). De rechter zal
dan beoordelen of het aanbod redelijk is.II. Artikelsgewijze toelichtingArtikel 7:271De leden van de fractie van de SGP meenden
dat, gegeven de afwijkende regeling die wordt voorgesteld, een bijzondere,
kortere opzeggingstermijn voor een studentenwoning passend zou zijn; dit zou
naar hun opvatting niet behoeven te beletten dat, zoals in andere gevallen
bij de termijn van artikel 7:271 lid 5 onder b, rekening kan worden gehouden
met de omstandigheden in het concrete geval.Met het oog op de eenvoud en uniformiteit, zoals hierboven onder 4. Andere maatregelen, punt 2, ook reeds met het oog op
deeltijdstudenten en onbekostigde instellingen is aangegeven, geven wij er
de voorkeur aan niet van artikel 7:271 lid 5, onder b, af te wijken, te meer
daar zoals deze leden ook opmerkten, op grond van deze bepaling rekening kan
worden gehouden met de omstandigheden in het concrete geval.Voor het antwoord op de vraag van deze leden of stilgestaan is bij de
vraag of, en zo ja, in hoeverre de voorgestelde regeling gevoelig kan blijken
voor oneigenlijk gebruik of misbruik door huurder en verhuurder, moge worden
verwezen naar het hierboven onder 4. Andere maatregelen, punt 3, opgemerkte.Artikel 7:276Naar aanleiding van de uiteenzetting dat als mocht blijken dat de verhuurder
niet opnieuw aan een student heeft verhuurd, de ontruimde huurder recht heeft
op schadevergoeding op grond van artikel 7:276, vroegen de leden van de VVD-fractie of dit ook geldt bij dringend eigen gebruik
en of hier in de praktijk bij met name hospitawoningen problemen zullen optreden.Vooropgesteld moet worden dat de nieuw voorgestelde opzeggingsgrond bij
campuscontracten een nadere invulling is van de algemene opzeggingsgrond «dringend
nodig hebben voor eigen gebruik» in artikel 274 lid 1 onder c. In lid
3 en het nieuwe lid 4 van artikel 274 wordt aangegeven wat mede onder eigen gebruik in de zin van lid 1 onder c van dat artikel
is begrepen. Artikel 276 voorziet in de mogelijkheid dat de ontruimde huurder
schadevergoeding kan vorderen in alle gevallen dat de huurder de woonruimte
heeft moeten ontruimen wegens dringend eigen gebruik, indien blijkt dat de
wil om het gehuurde duurzaam in eigen gebruik te nemen in werkelijkheid niet
aanwezig is geweest, zoals dat het geval is als bij een campuscontract niet
opnieuw aan een student is verhuurd.In dit verband vroegen deze leden tevens of verhuurders van hospitawoningen
kunnen besluiten tot beëindiging van de verhuur, zonder dat er gedwongen
een nieuwe student in komt.Vooropgesteld moet worden dat verhuurders van hospitawoningen op grond
van artikel 7:232 lid 3 gedurende negen maanden na het ingaan van de huurovereenkomst
niet gebonden zijn aan de opzeggingsbepalingen met inbegrip van het nieuw
voorgestelde lid 4 van artikel 274. Zij zijn dus gedurende die negen maanden
vrij de huur op te zeggen en te beëindigen. Na die periode
zijn zij aan alle dwingendrechtelijke bepalingen gebonden dus ook aan de opzeggingsgronden
in artikel 274 met inbegrip van het nieuw voorgestelde lid 4, indien zij een
campuscontract hebben gesloten. Dit heeft tot gevolg, dat als de verhuurder van een hospitawoning een campuscontract heeft
gesloten, hij in geval van opzegging na negen
maanden op grond van het feit dat de student zijn studie beëindigd heeft,
de huur slechts kan opzeggen teneinde de woning opnieuw aan een student te
verhuren. Deze regeling zal niet tot problemen leiden. In de eerste plaats
heeft de verhuurder van een hospitawoning gedurende die negen maanden voldoende
tijd om de huur met de student zonder meer te beëindigen en om een nieuw
huurcontract te sluiten zonder de bedingen van het nieuw voorgestelde lid
4. In de tweede plaats heeft de verhuurder van een hospitawoning altijd nog
de mogelijkheid om de huur op te zeggen, indien hij aannemelijk maakt dat
zijn belangen bij de beëindiging zwaarder wegen dan die van de huurder
(7:274 lid 1 onder f).Deze leden waren voorts nog niet overtuigd van de handhaafbaarheid en
uitvoerbaarheid van de voorwaarde dat na beëindiging van de huur de woonruimte
opnieuw aan een student wordt verhuurd en vroegen om meer informatie.Zoals ook naar aanleiding van het advies van de Raad van State is opgemerkt,
is de handhaafbaarheid een algemeen probleem dat zich voordoet bij de opzeggingsgrond
van artikel 274 lid 1 onder c, kort gezegd, het dringend nodig hebben voor
eigen gebruik dat van de verhuurder niet kan worden gevergd dat hij de huurovereenkomst
verlengd. In alle gevallen van artikel 274 lid 1 onder c, waaronder ook alle
gevallen genoemd in lid 3 en het nieuw voorgestelde lid 4, kan het zich voordoen
dat achteraf blijkt dat de verhuurder het gehuurde toch niet in gebruik heeft
genomen voor het doel met het oog waarop uiteindelijk ontruiming is verkregen.
Voor al deze gevallen biedt artikel 276 een zekere sanctie in die zin dat
de ontruimde huurder schadevergoeding kan vorderen.De Minister van Justitie,J. P. H. DonnerDe Minister van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer,S. M. Dekker 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-29707-6.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl