Rijksbegroting van het ministerie van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer voor het jaar 1997; Verslag algemeen overleg over kabinetsstandpunt grote projecten
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-11 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 25000-XI, nr. 56

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum vergadering

18-03-1997

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1996-1997

25000-XI nr. 56

11-03-1997

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamVoorafgaande opmerkingen van de minister van Volkshuisvesting,
Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer over de interpretatie van de motie-Hofstra
c.s. (25 000-XI, nr. 28)Vragen en opmerkingen uit de commissieHet antwoord van de ministerNadere discussieOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 25000-XIToon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 26 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
25 000 XIVaststelling van de begroting van de uitgaven en de ontvangsten van
het Ministerie van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer
(XI) voor het jaar 1997nr. 56VERSLAG VAN EEN ALGEMEEN OVERLEGVastgesteld 11 maart 1997De vaste commissie voor Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer1 heeft op 20 februari 1997 overleg gevoerd met minister
De Boer van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer over het kabinetsstandpunt grote projecten (25 000-XI, nr. 28).Van het gevoerde overleg brengt de commissie bijgaand beknopt verslag
uit. Voorafgaande opmerkingen van de minister van Volkshuisvesting,
Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer over de interpretatie van de motie-Hofstra
c.s. (25 000-XI, nr. 28)De minister had, voordat de motie-Hofstra bij de begrotingsbehandeling
werd ingediend, al met interesse kennisgenomen van onder meer het voorstel
van de heer Te Veldhuis in NRC/Handelsblad. In dezelfde periode was men op
het ministerie doende met de voorbereiding van een voorstel inzake besluitvorming
over grote projecten. De minister vernam nu graag een oordeel van de commissie
over het besluitvormingsproces grote projecten, zoals voorgelegd aan de Kamer,
om op basis daarvan te bekijken wat zij met het voorstel van de heer Hofstra
aan moest. Het zou haar dan duidelijk kunnen zijn of de commissie vraagt verder
handen en voeten te geven aan hetgeen in de motie wordt gevraagd, dan wel
of de commissie, de Kamer, van mening is dat verder moet worden gegaan op
het pad van de besluitvormingsprocedure grote projecten. Vragen en opmerkingen uit de commissieDe heer Te Veldhuis (VVD) constateerde dat er nogal wat verwarring
was, ook over dit overleg zelf. De in de Kamer aangenomen motie-Hofstra strekte
ertoe de pro's en contra's van ideeën die de VVD-fractie had ontwikkeld,
op een rij te doen zetten en te leggen naast het kabinetsstandpunt inzake
het WRR-rapport «besluiten over grote projecten». Vervolgens zou
er met elkaar gediscussieerd kunnen worden over de voors en tegens van beide
mogelijkheden. De VVD-fractie ging ervan uit dat, omdat de minister de motie
niet had ontraden of onaanvaardbaar verklaard, de Kamer die pro's en contra's
ook zou krijgen, zonder dat daar voorafgaand overleg over gevoerd behoefde
te worden. De heer Te Veldhuis gaf aan hoe de VVD wenste om te gaan met grote projecten
zoals Schiphol, een HSL of een Betuwelijn, om uit de nu heersende stroperigheid
te komen. Op dit moment lopen overheid en andere betrokkenen vast in de geldende
procedures bij het realiseren van grote projecten. De VVD vond dat de weg
die de WRR heeft gewezen, in feite niet de goede oplossing is, omdat er te
veel in stand blijft van de hobbels en de drempels die er nu zijn. Zo is er
alle gelegenheid om langs formele weg de zaken op te houden. De Tracéwet
en ook de Nimby-wetgeving bieden hier evenmin een oplossing, omdat ook daarbij
veel in stand blijft op het stuk van de individuele beschikkingen. Het betekent
dat je de realisatie van projecten die van nationaal belang zijn, afhankelijk
maakt van de zwakste schakels in het totale besluitvormingsproces. De heer
Te Veldhuis had een voorstel gedaan om tegemoet te komen aan deze bezwaren
uit de praktijk.Mevrouw Versnel-Schmitz (D66) benadrukte dat de motie-Hofstra
uit twee delen bestaat. Het ene deel betreft de gedachtegang van de VVD inzake
een lex specialis, een voor haar overigens nog onduidelijke zaak waarover
zij gaarne nadere uitleg ontving van de heer Te Veldhuis. Het tweede deel
betreft hetgeen D66, als medeondertekenaar van de motie, zou willen. Het gaat
er dan om dat na de discussie over nut en noodzaak een afsluiting plaatsvindt
door middel van een korte wet, die op zijn beurt onderworpen kan worden aan
een correctief referendum. Die twee modellen staan naast elkaar en verwacht
werd dat de minister daarop zou reageren. De minister wekte nu de indruk dat
zij niet zo goed begreep wat precies de inhoud is van de gedachtegang van
respectievelijk VVD en D66 en daarom om dit overleg heeft gevraagd.De heer Leers (CDA) verwees naar de brief van 17 april (24 690,
nr. 1) van de minister, inzake het definitieve kabinetsstandpunt besluiten
over grote projecten. Uit deze brief had hij begrepen dat het kabinet geen
voorstander is van een lex specialis en het leek hem logisch dat daarover
met het kabinet zou worden gesproken. Bij de begrotingsbehandeling in november
is de motie-Hofstra ingediend, die daar op vooruitliep door als het ware aan
de regering te vragen nog eens te bezien of die lex specialis niet een gewenste
ontwikkeling zou kunnen zijn. De vraag aan de regering is derhalve of er de
bereidheid is alsnog dit punt te bekijken, opdat daarover straks inhoudelijk
met elkaar kan worden gesproken.Mevrouw Vos (GroenLinks) vroeg zich af wat thans de zin van
het overleg was, als er tussen de indieners van de motie-Hofstra al geen duidelijkheid
bestond over de inhoud van de motie.De heer Duivesteijn (PvdA) sloot zich bij de heer Leers aan,
er daarbij op wijzende dat een aangenomen motie om uitvoering vraagt, zoals
dit normaal het geval is, tenzij de regering zich ervan distantieert. De motie
vraagt om voor- en nadelen op een rij te zetten en de heer Duivesteijn kon
zich voorstellen dat dit zou gebeuren. Het antwoord van de ministerDe minister vond dat, nu de Kamer het kabinetsstandpunt besluiten
over grote projecten is voorgelegd en de Kamer daarop heeft gereageerd met
een 75-tal, inmiddels beantwoorde, vragen, een algemeen overleg een daarop
volgende stap vormde. Bij de begrotingsbehandeling heeft de heer Hofstra gevraagd
of er nog een discussie zou kunnen plaatsvinden over een voorstel inzake een
lex specialis voor grote projecten. De minister heeft toen al gezegd dat zij
inhoudelijk een aantal bedenkingen had, maar dat zij er zeker over wilde praten.
Zij vond het ook zinvol om daarover te discussiëren, omdat
velen vinden dat het allemaal te lang duurt en om een speciale wet vragen.Kamer en kabinet bevinden zich nu in een procedure ten aanzien van het
kabinetsstandpunt besluiten over grote projecten, maar ondertussen is men
bezig om ten aanzien van bijvoorbeeld TNLI en een tweede Maasvlakte de procedure
uit hoofde van het kabinetsstandpunt te hanteren. Het is dan ook belangrijk
dat het kabinet op korte termijn van de Kamer hoort of dit het traject is
waarin de Kamer zich volledig kan vinden. In haar brief van 19 december (24 690,
nr. 4) had de minister al gesteld hoe zij zich de overlegprocedure voorstelde,
in het kader waarvan ook de inhoud van de motie-Hofstra kon worden betrokken.
Het betekende dat zij graag wilde horen hoe de Kamer aan kijkt tegen het kabinetsstandpunt
en wat de Kamer vindt van de gedachte van een lex specialis, zoals ingebracht
door de VVD-fractie.De minister begreep dat de heer Te Veldhuis verwachtte, dat het kabinet
al zou komen met een aantal opvattingen over voors en tegens van een lex specialis.
Zij wilde er graag met de Kamer op deze wijze, vanuit een bepaalde stellingname,
over discussiëren, maar kon zich voorstellen dat men er misschien diepgaander
met elkaar over wilde spreken. Als de behoefte om diepgaander over de lex
specialis te discussiëren er bij de Kamer zou zijn, dan vond de minister
het noodzakelijk dat die discussie onderbouwd wordt met een wetenschappelijk
advies en met fundamentele informatie over alle juridische aspecten. De minister
wilde daartoe overgaan op het ogenblik dat zij van de Kamer vernomen zou hebben,
dat er nog geen oordeel kon worden gegeven over het kabinetsstandpunt. Zij
zou zich dan opnieuw moeten beraden en er een wetenschappelijk onderzoek aan
willen wijden, voordat zij zover kon gaan door te zeggen: op een andere manier
zou het ook kunnen. Dat zou immers een fundamentele wijziging zijn van een
praktijk die vanaf 1965 wordt gevoerd. Het zou ook een uitholling zijn van
de Wet op de ruimtelijke ordening, een wet die door de minister als nog steeds
heel zinvol werd gezien. Zij zou graag met de commissie willen nagaan hoe
een aantal zaken die misschien niet snel genoeg lopen of die handiger ingericht
kunnen worden, kunnen worden besproken aan de hand van het kabinetsstandpunt
besluiten over grote projecten. Nadere discussieDe heer Duivesteijn (PvdA) wees erop dat de motie stelt, dat
tijdig en serieus moet worden ingegaan op de voor- en nadelen van een lex
specialis, zodanig dat deze benadering als een mogelijk alternatief kan dienen.
Welnu, óf de minister distantieert zich van de motie en zegt deze niet
te zullen uitvoeren – dat zou een politiek feit zijn en dan moet de
commissie in een procedurevergadering vaststellen hoe verder te gaan –
óf de minister is bereid de motie wel uit te voeren, waarbij het de
vraag is of dat zo zwaar wetenschappelijk moet worden aangezet. De heer Duivesteijn
kon zich goed voorstellen dat de voor- en nadelen op een rijtje worden gezet
zonder dat dit een ingewikkelde studie vereist. Naar zijn gevoel zou het kabinet
in een notitie-in-eerste-aanleg uitvoering kunnen geven aan de motie. Er zou
sprake kunnen zijn van een fasering in de verdere bespreking van de wijze
waarop wordt omgegaan met grote projecten. Immers, de lex specialis zal vanwege
de vereiste voorbereiding een alternatief op een wat langere termijn zijn.
Op dit moment is er de huidige wetgeving, benevens de voorgestelde wijzigingen
waarover gesproken kan worden. De vraag is nu of daar een voor- en nadelenanalyse
van een lex specialis bij zou kunnen, opdat die twee zaken, de korte en de
langere termijn betreffende, in samenhang kunnen worden besproken. De heer Leers (CDA) had waardering voor de bereidheid van de
minister om met de commissie te spreken over de motie en de aanpak ervan.
Er lag evenwel een beargumenteerde opvatting van de regering voor, aangevende
dat het kabinet niet zover wilde gaan dat er een speciale wet voor de grote
projecten komt. Nu de Kamer via deze motie gevraagd heeft om daar toch op
in te gaan, leek het de heer Leers logisch dat men een uitwisseling van argumenten
kreeg in een debat, zij het niet hier en nu, want dat was niet de intentie
van dit overleg. Het betekende zijns inziens dat men nu afspraken kon maken
voor een gezamenlijk overleg, tussen regering en Kamer, om beargumenteerd
over de verschillende mogelijkheden te spreken en vervolgens conclusies te
trekken.De heer Te Veldhuis (VVD) zag een aangenomen motie graag uitgevoerd.
Als dat niet zo kon zijn, vernam hij graag de redenen daarvoor. Hij had van
de regering nog niet gehoord dat men niet over de voor- en nadelen van een
lex specialis wilde praten. Hij vond niet dat de bal teruggespeeld moest worden
naar de Kamer, in die zin dat van de zijde van de Kamer of de VVD de argumenten
moesten worden aangedragen. Ook het door de D66-fractie in de motie ingebrachte
onderdeel zag de heer Te Veldhuis graag becommentarieerd van de kant van de
regering, om aldus deze zaken gezamenlijk te betrekken bij de bespreking van
het kabinetsstandpunt.Als de minister vond dat zij eerst wetenschappelijk advies moest vragen,
dan vroeg de heer Te Veldhuis zich af hoe de regering wel een bijzondere wet
tot verdieping van de Westerschelde bij de Kamer kon indienen. Hij vroeg geen
breed wetenschappelijk onderzoek of een nieuw advies van de WRR. Het was een
simpel probleem: wil je bij dit soort projecten wel of niet met een lex specialis
verder gaan? Er zijn overigens argumenten aangedragen in een artikel in NRC/Handelsblad,
waarvan al gevraagd is om het aan de Kamerstukken toe te voegen. Waarom een
en ander nu niet zwart op wit gezet, naast het standpunt van de minister?
Dan kan men, aangaande het hele onderwerp van procedures rond grote projecten,
een fundamenteel debat met elkaar voeren over de vraag wat de beste weg zou
zijn. Het betekende dat de VVD-fractie persisteerde bij een gelijktijdigheid
in dezen.Mevrouw Versnel-Schmitz (D66) kon zich voorstellen dat de minister
verzocht om verduidelijking van de motie, want voor haar was het ook vage
pap. Het was haar nog niet duidelijk in het voorstel van VVD-zijde hoe en
in welke fase de beoogde lex specialis precies zou functioneren, in vergelijking
ook met de huidige procedure. Overigens erkende mevrouw Versnel dat het achteraf
gezien misschien onverstandig was geweest om het voorstel van de heer Hofstra
en dat van de D66-fractie in één motie bijeen te brengen, omdat
het hierbij om twee verschillende opties ging. Zij vond dat er nu wel naar
een regeling moest worden toe gewerkt en dat het niet aanging zaken op de
lange baan te schuiven.Mevrouw Vos (GroenLinks) memoreerde dat haar fractie zich tegen
de motie had uitgesproken; GroenLinks volgde het kabinet in de opvatting dat
er geen lex specialis nodig is. Dit neemt niet weg dat een Kameruitspraak
uitgevoerd moet worden en in die zin ligt de bal bij de minister om het onderzoek
te doen dat hier gevraagd wordt. De minister geeft te kennen dat als zij daaraan
zou beginnen, dit een tijdrovende zaak zal zijn, waardoor het wel eens niet
zo kan zijn dat het nog invloed heeft op de besluitvorming over projecten
als een tweede Maasvlakte. Daar ligt blijkbaar het politieke probleem, omdat
een aantal indieners van mening is dat het juist wel de bedoeling is dat die
invloed er is. Het leek mevrouw Vos dat men daar nu niet uit zou kunnen komen
en dat dit om een politiek debat vroeg. Het leek haar niettemin zinvol, als
de minister op een wat kortere termijn al een aantal voor- en nadelen op een
rijtje zette. Overigens begreep mevrouw Vos dat de indieners van de motie verschillende
ideeën hadden over wat deze motie inhoudt en wat er eventueel in zo'n
lex specialis zou moeten worden geregeld. Mevrouw Versnel sprak in dit verband
van een referendum, terwijl de heer Te Veldhuis het over heel andere zaken
had. Er bestonden blijkbaar aan de kant van de Kamer heel verschillende opvattingen
en wat dat betreft lag de bal ook bij de Kamer.De voorzitter meende de conclusie te kunnen trekken dat de
minister nu gevraagd wordt om de commissie in een brief te berichten over
haar zienswijze met betrekking tot de motie en daarbij aan te geven, zo bij
uitvoering van de motie, wat de consequenties zouden zijn voor de behandeling
van de stukken die reeds aan de Kamer zijn overgelegd. Na ontvangst van die
brief zou vervolgens een procedurevergadering kunnen plaatsvinden om te zien
of een gelijktijdigheid van behandeling voorgestaan wordt – waarbij
het kan gaan om een behandeling op langere termijn – dan wel het snelheid
maken met verwerking van de 75 beantwoorde vragen tezamen met het kabinetsstandpunt.
Kortom, het verzoek aan de minister de Kamer op een korte termijn haar zienswijze
te laten weten met betrekking tot inhoud en uitvoering van de motie, ook qua
gevolgen.De minister wilde deze gedachtegang wel overnemen. Zij wees
erop dat bij haar voortdurend voorop had gestaan het uitvoering geven aan
de motie. Bedacht moet echter worden dat men in een proces zit ten aanzien
van de besluitvormingsprocedure grote projecten. Daar werd nu geen standpunt
over ingenomen door de commissie.Zij kon de commissie toezeggen zo snel mogelijk met een standpunt te zullen
komen over een lex-specialisachtige procedure voor grote projecten; ook de
wetenschappelijke gegevens die zij inmiddels daarover verzameld had, zou zij
de commissie doen toekomen. Voor het overige was de minister voornemens verder
te gaan met de lopende procedure rond de besluitvorming over grote projecten.
Dit betrof met name TNLI, dat liep op basis van het kabinetsstandpunt. Ook
werd verder gegaan, in procesmatig opzicht, met de tweede Maasvlakte. Men
zou elkaar weer zien op het ogenblik dat de minister de Kamer een helder en
degelijk stuk heeft doen toekomen over de mogelijkheden en de onmogelijkheden
van een lex specialis. De minister kon toezeggen dat dit over drie maanden
zou komen, waarna de commissie een fundamentele discussie met haar zou hebben. De voorzitter van de commissie,Versnel-SchmitzDe griffier van de commissie,Van Luyk XNoot1Samenstelling: Leden: Lansink (CDA), Van Erp (VVD), Te Veldhuis (VVD),
Van den Berg (SGP), Verspaget (PvdA), Soutendijk-van Appeldoorn (CDA), M.
M. van der Burg (PvdA), Versnel-Schmitz (D66), voorzitter, Van Gijzel (PvdA),
Verbugt (VVD), Gabor (CDA), ondervoorzitter, Aiking-van Wageningen (groep-Nijpels),
Poppe (SP), Augusteijn-Esser (D66), Duivesteijn (PvdA), Giskes (D66), Stellingwerf
(RPF), Crone (PvdA), M. B. Vos (GroenLinks), Dijksma (PvdA), Klein Molekamp
(VVD), Hofstra (VVD), Assen (CDA), Jeekel (D66), Th. A. M. Meijer (CDA).Plv. leden: Biesheuvel (CDA), Blauw (VVD),O. P. G. Vos (VVD),
Van Middelkoop (GPV), Houda (PvdA), De Haan (CDA), Oudkerk (PvdA), Jorritsma-van
Oosten (D66), Valk (PvdA), Van Blerck-Woerdman (VVD), Leers (CDA), Hendriks,
Reitsma (CDA), Huys (PvdA), De Graaf (D66), Leerkes (Unie 55+), Swildens-Rozendaal
(PvdA), Oedayraj Singh Varma (GroenLinks), Witteveen-Hevinga (PvdA), Keur
(VVD), H. G. J. Kamp (VVD), Ten Hoopen (CDA), Van 't Riet (D66), Van de Camp
(CDA). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-25000-XI-56.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl