Algemene Vergadering der Verenigde Naties; Lijst van vragen en antwoorden over de toezeggingen en verplichtingen naar aanleiding van de SAVVN Kindertop
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-12 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 26150, nr. 12

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer

22-07-2004

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2003-2004

26150 nr. 12

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekeningLichaam12 en 3456789101112, 13, 14 en 1516, 17 en 1819202122232425262728 en 293031 en 3233343536373839404142434445
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 26150Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 75 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
26 150Algemene Vergadering der Verenigde Natiesnr. 12LIJST VAN VRAGEN EN ANTWOORDENVastgesteld 9 juli 2004De vaste commissie voor Buitenlandse Zaken1
heeft een aantal vragen voorgelegd aan de minister voor Ontwikkelingssamenwerking
over de toezeggingen en verplichtingen naar aanleiding van de SAVVN Kindertop
(BuZa-03-418).De minister heeft deze vragen beantwoord bij brief van 8 juli 2004.Vragen en antwoorden zijn hierna afgedrukt.De voorzitter van de commissie,De HaanDe griffier van de commissie,Van Oort1Het Nationaal Actieplan Kinderen (NAP Kinderen) zou
in januari 2004 naar de VN en de Tweede Kamer gestuurd worden. Wanneer kan
de Kamer dit verwachten? Wat is de reden van de vertraging? Kan op hoofdlijnen
aangegeven worden welke onderdelen dit NAP Kinderen zal bevatten? Kunt u ook
aangeven welke prioriteiten gesteld worden en hoe deze in verhouding staan
tot de Millennium ontwikkelingsdoelen? Bent u voornemens na te denken over
het integreren van alle Nationale Actieplannen die betrekking hebben op kinderen?Op 19 januari hebben Nederland en Aruba gerapporteerd aan het VN
Comité inzake de Rechten van het Kind (kortweg het VN-Kinderrechtencomité)
in Genève, aan de hand van het Tweede periodieke rapport van het Koninkrijk
der Nederlanden over de uitvoering van het VN verdrag inzake de Rechten van
het kind. Dit rapport is al eerder ter kennisname aan uw Kamer gezonden.Tijdens de behandeling van het Nederlandse rapport heeft het Comité
ook geïnformeerd naar de stand van zaken van het Nationaal Actieplan
Kinderen (NAP Kinderen), dat Nederland diende op te stellen in navolging van
de uitkomst van de VN-Kindertop, die in mei 2002 in New York is gehouden.
Dit Plan diende opgesteld te worden in samenspraak met kinderen en jongeren
zelf en met organisaties voor kinderen en kinderrechten. In overleg met het
Kinderrechtencollectief, de Nederlandse coalitie van organisaties voor kinderen
en kinderrechten, is er voor gekozen om over de inhoud van het NAP Kinderen
een zogenaamde Kinderconsultatie te organiseren, waarbij kinderen en jongeren
zich konden uitspreken over de resultaten van de VN-Kindertop. Deze consultatie
werd in november 2003 afgerond. In antwoord op de vraag van het VN-Kinderrechtencomité
in Genève, heeft de staatssecretaris van VWS (die de Nederlandse delegatie
leidde) geantwoord dat zij bij de opstelling van het NAP Kinderen graag rekening
houdt met de conclusies en aanbevelingen van het VN-Kinderrechtencomité.
Die conclusies en aanbevelingen zijn eind januari bekend gemaakt. Inmiddels
leggen de zes betrokken departementen (VWS, Justitie, OCW, SZW, BZ en Defensie),
gecoördineerd door het ministerie van VWS, de laatste hand aan het NAP
en de vertaling in het Engels. In juli zal het NAP aan de Verenigde Naties
in New York worden aangeboden en zal het eveneens aan uw Kamer worden gezonden.
Overigens is het Kinderrechtencollectief nog in de gelegenheid gesteld om
in de conceptfase te reageren op het NAP Kinderen.In het NAP komen de vier aandachtsgebieden van de VN Kindertop en het
slotdocument «A world fit for children» aan bod:• Gezond leven• Beter onderwijs• Bescherming en zorg• HIV/AIDS en seksuele gezondheidIn elk hoofdstuk wordt per onderwerp ook ingegaan op het Nederlandse beleid
ten aanzien van kinderen in het buitenland.Daarnaast wordt in het NAP Kinderen ook aandacht geschonken aan de aanbevelingen
van het VN-Kinderrechtencomité voorzover toepasselijk en die thans
tot acties van de Nederlandse overheid leiden.In 2007 zal Nederland voor de derde maal rapporteren aan het VN-Kinderrechtencomité,
waarbij ook moet worden aangegeven wat er met de aanbevelingen en conclusies
naar aanleiding van het tweede rapport is gebeurd.De hoofddoelstelling van ontwikkelingssamenwerking is duurzame armoedebestrijding.
De leidraad hiervoor is de naleving van de Millennium
Development Goals (MDG's) in 2015. Zes van de acht doelstellingen
hebben directe invloed op de verbetering van de leefsituatie van kinderen
en jongeren. De prioriteiten in NAP (gezond leven, beter onderwijs, bescherming
en zorg en HIV/AIDS en seksuele gezondheid), die voortkomen uit het slotdocument
van de VN Kindertop 2002, komen goed overeen met de Millenniumdoelstellingen.
Vanwege Nederlands bijzondere interesse in de promotie van goede en toegankelijke
reproductieve gezondheid is binnen het NAP extra aandacht aan dit thema besteed.
Aspecten van Bescherming en Zorg (onder andere kinderarbeid, seksueel misbruik
en geweld) die niet expliciet aan de orde komen in de MDG's, zullen waar mogelijk
geïntegreerd worden in de gezondheids- en onderwijsdoelstellingen.2 en 3Wordt de participatie van kinderen/jongeren in ontwikkelingslanden
bevorderd bij voor deze groep relevante thema's, zoals HIV/AIDS? Zo nee, bent
u voornemens dit te doen? Zo ja, door middel van welke concrete activiteiten
vindt stimulering van participatie plaats? Wat is de verhouding tussen de
in de nota «Aan Elkaar Verplicht» vastgestelde prioriteiten en
de prioriteiten die de kinderen/jongeren in ontwikkelingslanden zelf aangeven?
Komt dit (in grote lijnen) met elkaar overeen? Wat wordt er gedaan met de
door de geconsulteerde kinderen/jongeren voorgestelde suggesties of prioriteiten
die niet aansluiten bij de in de nota «Aan Elkaar Verplicht» geformuleerde
prioriteiten? Wordt de nota «Aan Elkaar Verplicht» herschreven,
indien hiertoe aanleiding is?Onderneemt de regering actief stappen om vraagstukken
die de (psycho-sociale, emotionele en cognitieve ontwikkeling van kinderen/jongeren
belemmeren (bijvoorbeeld kinderarbeid, kinderhandel, kinderprostitutie, andere
tegen kinderen gerichte schendingen van de lichamelijke integriteit en waardigheid)
als «dwarsdoorsnijdende» thema's op te laten nemen in (sectorale)
onderwijs- en gezondheidszorgprogramma's, vooral in die landen waar kinderen/jongeren
extra risico's lopen hiermee geconfronteerd te worden? Zo ja, welke concrete
stappen neemt u daarvoor? Bent u voornemens om voorstellen van landen waarmee
Nederland een samenwerkingsrelatie onderhoudt, af te wijzen of in ieder geval
te laten herformuleren op grond van de overweging dat bestrijding van kinderarbeid,
kinderhandel, kinderprostitutie en andere tegen kinderen gerichte schendingen
van de lichamelijke integriteit en waardigheid geen deel uitmaken van relevante
sectorprogramma's? Zo nee, waarom niet? Op welke wijze krijgt «mainstreaming»
op het «genderperspectief» als regulier beleidsonderdeel invulling
bij de formulering van deze programma's? Wordt onder andere in hierboven genoemde
programma's expliciet aandacht besteed aan (a) kennisoverdracht aan leraren,
politie, personeel van gevangenissen en andere personen die met kinderen werken
over de Rechten van het Kind en andere kindgerelateerde thema's, en (b) het
versterken van de rol van scholen i.c. leerkrachten en ouders en andere relevante
personen bij het beschermen van bijvoorbeeld kinderen/jongeren, in het bijzonder
meisjes?In 2003 is door de minister voor Ontwikkelingssamenwerking de beleidsnotitie
«Aan elkaar verplicht, Ontwikkelingssamenwerking op weg naar 2015 (AEV)»
uitgebracht. De prioriteiten van de notitie (onder andere basic education, reproductieve gezondheid, HIV/AIDS, milieu en water)
bieden ruime mogelijkheden voor activiteiten op het gebied van kinderen en
jongeren. De nadruk ligt op integratie van kinderen en jongeren binnen de
beleidsprioriteiten van AEV. Deze mogelijkheden komen goed overeen met de
suggesties gedaan door jongeren tijdens de consultaties. Zo wordt in de context
van basic education aandacht besteed aan kinderarbeid
en binnen reproductieve gezondheid aan het probleem van seksueel misbruik
en betere opvang voor OVC (Orphans and other Vulnerable Children made by HIV/AIDS). Daarnaast worden de rechten en
behoeften van kinderen zoveel mogelijk geïntegreerd in de sectoren onderwijs
en gezondheid. Voorbeelden hiervan zijn activiteiten als borstvoeding, vaccinaties,
schoolsanitatie, early childhood development etc.De uitvoering van het beleid vindt plaats langs vier kanalen; bilateraal,
multilateraal, particulier en global partnerships.
Via het bilaterale kanaal ondersteunt Nederland één of twee
sectoren binnen een partnerland (in totaal 36 landen), waarbij de hulp past
in het beleidskader voor de sector. De beleidskaders worden opgesteld door
de overheid van het betreffende land in samenwerking met verschillende donoren
en het maatschappelijk middenveld. De selectiecriteria voor samenwerking met
een ontwikkelingsland zijn gebaseerd op onder andere de mate van armoede,
beleid en goed bestuur waaronder mensenrechten. De naleving van kinderrechten
maakt daar deel van uit. Inzake de naleving van kinderrechtenverdragen zal
Nederland waar nodig en opportuun «sturen» en wijzen op de implementatie
ervan in de 36 partnerlanden. Zo ondersteunt Nederland in Bangladesh, via
een ILO/IPEC programma, de overheid onder andere bij het formuleren van nationaal
beleid voor de bestrijding van kinderarbeid.Gender is een integraal onderdeel binnen de sectorale programma's en wordt
toegepast in de fase van beleidsformulering, implementatie en bij monitoring
en evaluatie. Gendermainstreaming vindt onder andere plaats door beleidsdialoog,
advisering en de ondersteuning van bewustwordingsprocessen.Via multilaterale organisaties, MFO's en NGO's ondersteunt Nederland tevens
de naleving van internationale afspraken en verdragen, waaronder het Verdrag
voor de Rechten van het Kind en de ILO conventies ILO 138 en 182. Naast lobby,
beleidsdialoog en -ontwikkelingsactiviteiten voeren deze organisaties ook
onderzoek uit, geven zij voorlichting aan betrokkenen, en steun aan slachtoffers.
In hun werkzaamheden richten deze organisaties zich zowel op veel voorkomende
vormen van misbruik, zoals kinderarbeid en commerciële exploitatie van
kinderen, als op meer incidentele vormen van misbruik, zoals slachtoffers
van zuiverings- of uitdrijvingsrituelen. Voorbeelden van organisaties waarmee
samengewerkt wordt zijn onder andere UNICEF, ILO/IPEC, UNFPA, ECPAT, Defence
for Children, Save the Children, War Child, Plan Nederland, Terre des Hommes.Participatie van kinderen en jongeren vormt een belangrijk onderdeel van
de in AEV gestelde prioriteiten als HIV/AIDS en reproductieve gezondheid/rechten.
Zij zullen waar mogelijk betrokken worden bij de voor hen relevante programma's
omdat dit een hogere effectiviteit oplevert. Nederland ondersteunt de participatie
van jongeren bijvoorbeeld via IPPF (International Planned
Parenthood Federation) die jongeren actief in de programma's betrekt.
Een deel van het bestuur van IPPF wordt eveneens gevormd door jongeren. Daarnaast
geeft het ministerie van Buitenlandse Zaken ook voorlichting aan kinderen
en jongeren door de publicatie van magazines als SamSam, No Kidding en Internationale
Samenwerking. Verder neemt Nederland als één van de weinige
landen een jongere mee in de regeringsdelegatie voor relevante VN conferenties
en vergaderingen.Voor het meten van resultaten zijn meerdere instrumenten beschikbaar.
Zo zijn er rapportages van ontvangende landen over de resultaten van PRSP's
en het sectorbeleid. Deze resultaten betreffen bijvoorbeeld in de sector onderwijs
de aantallen gebouwde scholen en de aangestelde leerkrachten. UNDP rapporteert
over de realisatie van de MDG's, per land en internationaal. Op het gebied
van onderwijs wordt jaarlijks het Education for All Global
Monitoring rapport opgesteld. De ambassades voeren armoede- en sectoranalyses
uit en verrichten periodiek een landenscreening. Momenteel wordt
gewerkt aan het ontwikkelen van een resultaten rapportage waarin het effect
van de gezamenlijke inspanningen van de betrokken donoren in de partnerlanden
wordt afgezet tegen het verloop van onder andere de MDG indicatoren. Hierover
zal de Kamer nader worden geïnformeerd. Vanwege de beschikbaarheid van
deze instrumenten wordt een aparte kind-effectrapportage niet nodig geacht.4Krijgen Nederlandse ambassades in ontwikkelingslanden
instructies om kinderen/jongeren op te vangen die gedwongen gerekruteerd zijn
en onder de wapenen zijn geweest (kindsoldaten) of slachtoffer zijn van mensenhandelaars,
seksuele uitbuiting/exploitatie en van andere vormen van ernstig misbruik?
Zo nee, bent u voornemens hieraan te werken? Zo ja, beschikken deze ambassades
hiervoor over voldoende kennis? Welke acties nemen zij? Helpen zij kinderen/jongeren
ook om aangifte te doen van tegen hen gepleegde gewelddaden, indien zij dat
wensen? Hebben Nederlandse ambassades een systeem met indicatoren voor vroegtijdige
signalering van problematische omstandigheden waarin kinderen/jongeren verkeren
en eerbiediging van hun grondrechten? Acht u het gewenst om juist in landen
waar de rechten van kinderen/jongeren ernstig geschonden worden een dergelijk
systeem in te voeren? Bent u voornemens om, eventueel in samenwerking met
de internationale gemeenschap, onderzoek te doen naar de mogelijkheid van
het opzetten van een organisatie of centrum om kinderen die in conflict zijn
met de wet of wier belangen geschonden worden kosteloos te ondersteunen of
te begeleiden?De Nederlandse ambassades in ontwikkelingslanden worden niet geïnstrueerd
over de opvang van kinderen/jongeren die slachtoffer zijn geworden van mensenhandelaars,
gedwongen gerekruteerd zijn geweest in een gewapend conflict of slachtoffer
zijn geworden van misbruik in welke vorm dan ook.De opvang van en hulpverlening aan kinderen en jongeren in situaties als
door u omschreven, vergt specifieke kennis en ervaring op onder meer psycho-sociaal
en medisch terrein. Ambassademedewerkers beschikken niet over deze kennis
en vaardigheden en meer in het algemeen zijn ambassades niet ingericht op
een dergelijke hulpverleningstaak. Er bestaan geen voornemens om hierin verandering
te brengen.In internationaal verband wordt op diverse manieren gewerkt aan de bescherming
van kinderen/jongeren die slachtoffer worden van ernstige vormen van misbruik
of geweld. Gewezen kan worden op het Verdrag inzake de Rechten van het Kind,
waarvan in het bijzonder de artikelen 32 e.v. bindende bepalingen bevatten
ten aanzien van uitbuiting van kinderen, alsmede de Facultatieve Protocollen
bij dit Verdrag (het Protocol met verbod op handel in kinderen, op kinderprostitutie
en kinderpornografie, alsmede het Protocol over kinderen en gewapend Conflict,
waarin de minimum leeftijdsgrens voor gedwongen rekrutering is verhoogd van
15 naar 18 jaar). Op de naleving van dit Verdrag en de bijbehorende Protocollen
wordt toezicht gehouden door het VN Comité inzake de Rechten van het
Kind. Dit toezicht geschiedt aan de hand van verplichte rapportages en kan
leiden tot suggesties en aanbevelingen aan de betreffende Verdragspartijen.
Het voorziet derhalve in een systeem van indicatoren en signalering over problematische
omstandigheden waarin kinderen/jongeren verkeren en de wijze waarop hun grondrechten
wel of niet worden geëerbiedigd.In de programma's van internationale organisaties zoals UNICEF en ILO –
die ook bij het toezicht op de naleving van voornoemd Verdrag zijn betrokken –
vormt de bescherming van kinderen een belangrijk onderdeel. Beide organisaties
zetten zich intensief in voor de opvang en begeleiding van door misbruik of
(oorlogs)geweld beschadigde kinderen. Datzelfde geldt voor de particuliere
organisaties die al eerder, bij het antwoord op vraag 2 en 3, zijn genoemd.
Speciale aandacht voor de meest kwetsbare kinderen en jongeren maakt vast
onderdeel uit van hun programma's. Naast signalering van de problematische
omstandigheden waarin kinderen en jongeren verkeren, voorzien deze programma's
in opvangmogelijkheden en bewustwordingscampagnes ten behoeve van overheden
in de betreffende landen.Op het gebied van juvenile justice bijvoorbeeld
voert Defence for Children International sinds enkele jaren een (door Nederland
gefinancierd) project uit, dat specifiek is gericht op kinderen van wie belangen
zijn geschonden en/of op kinderen die in conflict zijn met de wet. Het project
voorziet in zogenaamde«socio-legal defence centres» voor kinderen en jongeren in diverse landen (in Afrika, Azië,
Latijns Amerika en Oost Europa). Deze centra fungeren als kinderrechtswinkels,
waarbij hun aandacht voornamelijk uitgaat naar sociaal kwetsbare kinderen
en jongeren.Aan de opvang van kinderen die slachtoffer zijn geworden van gewapend
conflict (niet alleen kindsoldaten maar ook kinderen die anderszins slachtoffer
worden van gewapende conflicten) wordt via multilaterale en particuliere kanalen
eveneens bijzondere aandacht geschonken. In dit verband spelen onder meer
volgende organisaties een belangrijke rol: UNICEF, the Coalition to Stop the
Use of Child Soldiers en Terre des Hommes, aan wier programma's Nederland
financieel bijdraagt.Daarnaast is het Multi Country Demobilisation and Reintegration
Program (MDRP) het vermelden waard. Dit betreft een samenwerkingsverband
tussen verschillende partners onder leiding van de Wereldbank. Met behulp
van dit programma wordt de demobilisatie en reïntegratie van ex-strijders
in verschillende landen in het Grote Merengebied in Afrika gefaciliteerd.
Nederland heeft zich voor vijf jaar gecommitteerd aan dit programma en is
tevens de grootste donor.Als onderdeel van dit programma worden projecten uitgevoerd gericht op
demobilisatie van kindsoldaten en reïntegratie van kinderen in de samenleving
na gewapende conflicten. Aandacht wordt geschonken aan de specifieke problemen
en trauma's van kinderen, die zij tijdens en na gewapende conflicten hebben
opgelopen. Het accent ligt op acceptatie in de gemeenschap en bemiddeling
van derden bij reïntegratie. Daarbij nemen de bijzondere noden en behoeften
van meisjes, zowel tijdens de opvang als bij hun reïntegratie, een aparte
plaats in. Aan meisjes die slachtoffer zijn geworden van sexueel geweld wordt
psychosociale opvang, medische hulp en opleidingsmogelijkheden geboden.Voorbeelden van projecten die momenteel in het kader van het MDRP worden
uitgevoerd zijn te vinden in Rwanda (door Save the Children UK in samenwerking
met met de Britse overheid), Burundi (UNICEF) en DRC (door UNICEF en het Belgische
Rode Kruis).Nederland is voorts een grote donor wereldwijd op het gebied van humanitaire
hulp. Hierbij ligt de grootste nadruk op de basisvoorzieningen onderdak, voedsel,
basisgezondheidszorg, water en sanitatie. De Nederlandse bijdrage wordt gekanaliseerd
door verschillende organisaties, de VN (waaronder UNHCR, UNICEF en WFP), de
Rode Kruis familie en Internationale NGO's werkzaam in vluchtelingenkampen
en daar buiten. Deze organisaties bieden hulp aan slachtoffers van conflicten
en zijn gericht op de meest kwetsbaren onder hen, zijnde vrouwen, kinderen
en ouderen. Voor wat betreft letsel als gevolg van landmijnen
wordt behalve voorlichting aan kinderen ook financiering gegeven t.b.v orthopedische
hulp.De problemen die vrouwen en meisjes ondervinden als gevolg van sexueel
geweld in vluchtelingenkampen zijn aanleiding geweest voor de UNHCR om richtlijnen
op te stellen voor de begeleiding van vrouwelijke vluchtelingen. Deze richtlijnen: Sexual and Gender-based Violence against Refugees, Returnees and
Internally Displaced Persons: Guidelines for Prevention and Response,
zijn uitgebracht in mei 2003. Om wereldwijd de implementatie ervan te verzekeren,
heeft een uitgebreide bewustwordingscampagne plaatsgevonden. De richtlijnen,
in diverse talen vertaald, zijn wijd verspreid en vormen de basis voor trainingen
op regionaal en nationaal niveau, waarin de benodigde vertaalslag naar de
praktijk wordt uitgewerkt in de vorm van actieplannen en rapportage afspraken.Recent door de UNHCR opgestarte projecten waarin de bestrijding van misbruik
en sexueel geweld tegen meisjes centraal staat, zijn onder meer te vinden
in Kameroen, Tanzania, Liberia, Siërra Leone, Zuid-Afrika en Afghanistan.5Wordt er binnen het OS-beleid structurele en specifieke
aandacht gegeven aan de integratie van kinderen/jongeren met een handicap
of functiebeperking? Voert Nederland een beleidsdialoog over de integratie
en discriminatie van kinderen/jongeren met een handicap of functiebeperking
met regeringen, in het bijzonder met die van landen waarmee Nederland een
bilaterale samenwerkingsrelatie onderhoudt? Zo ja, met welke regeringen? Wat
zijn tot op heden de resultaten? Op welke wijze wordt het recht op (inclusief)
onderwijs en de toegang tot gezondheidszorg voor kinderen/jongeren met een
handicap of beperking binnen het OS-beleid gewaarborgd? Is er zicht op het
aantal kinderen/jongeren met een handicap of beperking in ontwikkelingslanden?
Bent u voornemens, eventueel in internationaal verband, om hiernaar onderzoek
te doen uit voeren? Bent u voornemens een extra budgetlijn in te stellen ter
ondersteuning van (a) laatstgenoemde groep, en (b) de groep kinderen/jongeren
die uiterst kwetsbaar zijn en in extreem moeilijke en afhankelijke omstandigheden
verkeren? Zo nee, waarom niet? Zo ja, op welke termijn wilt u dit gaan doen?
Kunt u in dat geval aangegeven welke concrete activiteiten u gaat ontplooien
voor de groepen kinderen/jongeren die uiterst kwetsbaar zijn en in extreem
moeilijke en afhankelijke omstandigheden verkeren?Nederland voert geen specifiek doelgroepenbeleid ten aanzien van kinderen
en jongeren met een handicap of functiebeperking. Aandacht voor deze groep
is «gemainstreamed» binnen het sectorbeleid, met name op gebied
van onderwijs en gezondheid, en binnen het beleid op gebied van mensenrechten.6Kinderen/jongeren worden bij het overlijden van een
familielid steeds vaker het slachtoffer van zuiverings- of uitdrijvingsrituelen.
Welke acties en instrumenten wilt u inzetten om deze praktijken uit te bannen
en de rechten van deze kinderen/jongeren te beschermen?Zie het antwoord op vraag 2 en 3.7In hoeverre ondersteunt het Nederlandse OS-beleid het
Nederlandse terugkeerbeleid, met dien verstande dat het voldoende bescherming
en toekomstperspectief biedt aan kinderen/jongeren in de landen
van herkomst? In hoeverre is het Nederlandse opvangbeleid van AMA's strijdig
met het Verdrag voor de Rechten van het Kind (wat betreft het bieden van voldoende
scholing, etc.)?Voor prioritaire landen van herkomst die bereidheid tonen tot medewerking
aan terugkeer, kan op beperkte schaal ondersteuning bij de opstelling of implementatie
van terugkeerovereenkomsten worden overwogen. Een veelbelovende aanpak is
bijvoorbeeld de ondersteuning van de opvang van minderjarigen in het land
van herkomst op een zodanige manier dat daaronder ook teruggekeerde afgewezen
alleenstaande minderjarige asielzoekers worden begrepen. Een eerste proefproject
op dit gebied in Angola is in januari 2003 van start gegaan.De Nederlandse regering is loyaal aan het VN-Verdrag voor de Rechten van
het Kind. Dit is ook één van de conclusies geweest van de rapportage
die de Nederlandse regering heeft gedaan aan het VN-Kinderrechtencomité
te Genève dit jaar. Meerdere onafhankelijke bronnen waaronder de Raad
van State, de ACVZ en tevens een zeer kritische groep wetenschappers aan de
Vrije Universiteit in Amsterdam, gespecialiseerd in vreemdelingenrecht en
kinderrechten, hebben deze conclusie in 2004 onderschreven door te stellen
dat het Nederlandse beleid (toelating, opvang en terugkeer) ten aanzien van
minderjarige vreemdelingen in zijn algemeenheid in overeenstemming is met
het Kinderrechtenverdrag.8Bent u voornemens om met uw collega van Defensie te
overleggen over het medefinancieren door het ministerie van Defensie van de
reïntegratie van strijders, waaronder ook kindsoldaten, in het kader
van het Stabiliteitsfonds?Financiering van projecten ten laste van het Stabiliteitsfonds geschiedt
door inzet van middelen uit de begroting van het ministerie van Buitenlandse
Zaken. Er is dus geen sprake van medefinanciering door het ministerie van
Defensie. Projecten op het gebied van de reïntegratie van strijders,
waaronder kindsoldaten, komen in beginsel in aanmerking voor financiering
uit het Stabiliteitsfonds.Het ministerie van Defensie is – door middel van deelname aan de
Stuurgroep Stabiliteitsfonds – zeer nauw betrokken bij de besluitvorming
over de aanwending van het fonds en zal tevens nauwer betrokken worden bij
beleidsontwikkeling (bijvoorbeeld regionale en thematische notities) die invloed
heeft op de besteding van het Stabiliteitsfonds en de prioriteitstelling.
Defensie zal menskracht en militaire expertise bieden bij de toetsing van
de operationele haalbaarheid van projecten in instabiele regio's en waar nodig
faciliteren bij de voortgangsbewaking van de projecten. De minister van Defensie
participeert in de besluitvorming in het Stabiliteitsfonds voor zover de krijgsmacht
wordt ingezet of bij de uitvoering van die besluiten is betrokken.9Worden er voor de opvang, terugkeer, sociale en maatschappelijke
reïntegratie i.c. rehabilitatie en begeleiding van meisjes, die zowel
vóór, tijdens als ná gewapende conflicten en in vluchtelingenkampen
vaak het slachtoffer zijn van allerlei vormen van misbruik en uitbuiting,
programma's ontwikkeld die uitgaan van het misbruik dat zij hebben ondergaan
(trauma's), hun leeftijd en het risico dat zij lopen bij terugkeer in de eigen
gemeenschap? Zo ja, op welke wijze wordt invulling gegeven aan deze bijzondere
behoeften?Zie het antwoord op vraag 4.10Bent u voornemens om het thema Kinderen door middel
van «mainstreaming» zeer hoge prioriteit te geven in het beleid
voor ontwikkelingssamenwerking? Bent u voornemens jaarlijks een Kind-effectrapportage
te maken om de resultaten van het geformuleerde beleid voor kinderen/jongeren
te kunnen vaststellen? Bent u voornemens kinderen/jongeren hierbij rechtsreeks
te consulteren?Zie het antwoord op de vragen 2, 3 en 4.11Bent u voornemens als keuzecriterium voor landen voor
(bilaterale) samenwerking expliciet op te nemen: «implementatie en naleving
van de uit het Verdrag voor de Rechten van het Kind, inclusief het rapportageproces
naar het VN-Comité, voortvloeiende verplichtingen»?Ik acht het niet opportuun om aan de (bilaterale) samenwerking tussen
Nederland en andere landen een voorwaarde te verbinden die verband houdt met
de mate waarin landen hun verplichtingen ten aanzien van het VN Verdrag inzake
de Rechten van het Kind nakomen. Nederland ondersteunt de oproepen tot implementatie
en naleving van dit Verdrag (alsmede van andere verdragsteksten op dit terrein),
in verklaringen en resoluties, zoals door de jaarlijkse Mensenrechtencommissie
in Genève en de jaarlijkse Algemene Vergadering van de Verenigde Naties
in New York worden aangenomen. Voorts wordt door diverse (door Nederland ondersteunde)
internationale organisaties (in VN-verband en particulier) intensief lobby-werk
verricht om het bewustzijn van regeringen en burgers ten aanzien van de verplichtingen
van de betreffende verdragsteksten te vergroten.12, 13, 14 en 15Bent u voornemens om in de landengebonden beleidsregels
aandacht te schenken aan de positie waarin kinderen/jongeren in het betreffende
land verkeren?Bent u voornemens om op het ministerie van Buitenlandse
Zaken een functionaris te benoemen die zich specifiek met kinderrechten gaat
bezighouden, waaronder de algemene coördinatie, de controle op de resultaten
en de specifieke aandacht voor de rechten van kinderen in ontwikkelingslanden?Bent u voornemens om in overleg met uw collega van
Economische Zaken bij de voorbereiding van handelsen andere missies nadrukkelijk
aandacht te schenken aan de omstandigheden waarin kinderen/jongeren verkeren
en problemen die er zijn bij naleving van het Verdrag voor de Rechten van
het Kind en de ILO Conventies 138 en 182?Welke concrete maatregelen staat de minister voor ogen
om naleving van het Verdrag voor de Rechten van het Kind, Millennium ontwikkelingsdoelen,
ILO-conventies etcetera te waarborgen? Voert de Nederlandse regering beleidsdialogen
met regeringen hierover, in het bijzonder met die landen waarmee een bilaterale
samenwerkingsrelatie bestaat? Zo ja, met welke regeringen heeft u al overleg
gevoerd? Wat zijn tot op heden de resultaten? Welke andere concrete acties
en instrumenten worden er naast lobby en dialoog ingezet om implementatie
en naleving van bovengenoemde te realiseren?Zie de antwoorden op de vragen 2, 3 en 11.16, 17 en 18Hoe is de inzet voor het tweede Millennium ontwikkelingsdoel
«Basisonderwijs voor alle kinderen in 2015» en de «aandacht
voor factoren die toegang tot het onderwijs belemmeren, zoals kinderarbeid»
te rijmen met het «vooralsnog prioriteit geven aan de ergste vormen
van kinderarbeid conform ILO-Conventie 182»? Waarom is het streven van
Nederland (en de rest van de internationale gemeenschap) bij het realiseren
van het tweede Millennium ontwikkelingsdoel niet tegelijk en met urgentie
gericht op het bestrijden van alle vormen van kinderarbeid die de toegang
tot onderwijs belemmeren? Doet het «vooralsnog prioriteit geven aan
de ergste vormen van kinderarbeid conform ILO-Conventie 182» recht aan
de veel verder strekkende Nederlandse verplichtingen die voortvloeien uit
het Verdrag voor de Rechten van het Kind en ILO-Conventie 138?Hoe wordt er binnen het geformuleerde onderwijsbeleid
voor ontwikkelingslanden, in het bijzonder voor partnerlanden, vorm gegeven
aan de uitgangspunten van het door Nederland gefinancierde ILO-IPEC programma
met betrekking tot kinderarbeid en onderwijs welke onder meer behelzen dat:
(a) een versterkte aanpak van kinderarbeid integraal deel moet uitmaken van
onderwijsbeleid, (b) alfabetisering via niet-formeel onderwijs niet garandeert
dat kinderen geen kinderarbeid meer verrichten, en dat mede daarom de mogelijkheid
om te kunnen instromen in formeel onderwijs essentieel is, en (c) het formele
onderwijssysteem vormen van overbruggingsonderwijs en actief huisbezoek moet
ontwikkelen om – ook oudere – niet-schoolgaande kinderen alsnog
op school te krijgen (zie «Combatting child labour through education»,
2003, ILO-IPEC).Hoe wordt in het licht van de genoemde uitgangspunten
van ILO-IPEC voorkomen, dat de door Nederland gesteunde «non-formele
onderwijsactiviteiten, die gericht zijn op groepen die niet deelnemen aan
het reguliere formele onderwijs, waaronder werkende kinderen die direct aansluiten
op specifieke behoeften en omstandigheden van die groepen» (zie antwoord
op vraag 94 nota «Aan Elkaar Verplicht») niet expliciet bijdragen
aan continuering van kinderarbeid en permanente uitsluiting van bepaalde achtergestelde
en gemarginaliseerde groepen uit het reguliere onderwijs?Voor het Nederlandse beleid ten aanzien van kinderarbeid en onderwijs
vormen de ILO conventies 138 en 182, de Conventie van de rechten van het kind
en de EFA-doelstellingen, inclusief de twee onderwijs Millennium Ontwikkelingsdoelen,
het uitgangspunt. In lijn met het internationale beleid streeft Nederland
in het kader van armoede bestrijding naar zowel de afschaffing van alle vormen
van kinderarbeid als het bereiken van onderwijs voor iedereen. De afschaffing
van kinderarbeid en het bereiken van kwalitatief onderwijs voor iedereen zijn
onlosmakelijk met elkaar verbonden. Aan de ene kant is het werken aan de in
2000 in Dakar afgesproken internationale «Onderwijs voor Iedereen»
doelstellingen over toegang tot kwalitatief goed onderwijs, op zich al een
bijdrage aan de strijd tegen kinderarbeid. Toegang tot kwalitatief goed onderwijs
heeft namelijk een sterke en positieve aantrekkingskracht, ook voor families
met lage inkomens. Goed onderwijs biedt kinderen, en daarmee hun familie,
meer perspectief om daadwerkelijk aan de armoede te ontsnappen, waardoor geleidelijk
aan de economische noodzaak voor kinderarbeid komt te vervallen. Aan de andere
kant is het uitbannen van kinderarbeid een essentiële voorwaarde voor
het bereiken van de «Onderwijs voor Iedereen» doelstellingen.
Kinderarbeid kan immers een belemmering vormen om kinderen kwalitatief goed
onderwijs te laten volgen. Nederland speelt in 15 partnerlanden waar de onderwijssector
ondersteund wordt, een actieve rol in de beleidsdialoog om samen met de overheid
en de andere donoren te komen tot gezamenlijke afspraken over de inhoud, uitvoering,
procedures en financiering van het onderwijssectorprogramma. In het overleg
met de desbetreffende overheden wordt er door Nederland op aangedrongen
in hun onderwijssectorplannen maatregelen op te nemen die het mogelijk maken
ook de meest gemarginaliseerde groepen, inclusief werkende kinderen, te bereiken.
Hierbij is het belangrijk dat specifieke activiteiten gericht op deze groepen
afgestemd zijn met andere betrokken ministeries, met name het ministerie van
Arbeid.Het Nederlandse beleid is erop gericht dat op termijn alle vormen van
kinderarbeid zullen worden uitgebannen, waarbij vooralsnog, conform ILO-Conventie
182, prioriteit gegeven zal worden aan de uitbanning van de ergste vormen
van kinderarbeid. Op het gebied van onderwijs betekent dit dat met name aandacht
wordt gegeven aan die vormen van kinderarbeid die kinderen belemmeren in hun
ontwikkeling en het onmogelijk voor hen maakt onderwijs te volgen.Door de complexiteit van factoren, met name armoede, die kinderarbeid
op dit moment een realiteit maakt is het niet reëel te veronderstellen
dat kinderarbeid wereldwijd van vandaag op morgen kan zijn uitgebannen en
alle kinderen binnenkort naar school kunnen gaan. Om te voorkomen dat kinderen
die momenteel om economische redenen moeten werken daadwerkelijk een verloren
generatie zullen vormen en om kinderen in moeilijke posities daadwerkelijk
te kunnen bereiken wil Nederland extra aandacht geven aan het versterken van
kwalitatief goed en relevant onderwijs dat bereikbaar is voor iedereen. Afhankelijk
van de mogelijkheden en de context zal naast het formele onderwijs ook het
non-formele onderwijs versterkt moeten worden.Non-formeel onderwijs is een onderdeel van het onderwijssysteem en is
complementair aan het formele onderwijs. Nederlands streven hierbij is dat
non-formeel onderwijs een vorm van onderwijs is van goede kwaliteit, equivalent
aan het formele onderwijs, waarbij in principe dezelfde kwaliteitsstandaard
en diplomeringssysteem worden gehanteerd. Het is ten opzichte van formeel
onderwijs een alternatieve modaliteit die flexibeler in kan spelen om kinderen
te bereiken in afgelegen gebieden en in moeilijke omstandigheden. Het biedt
verschillende programma's aan, aangepast aan de leerbehoeftes en interesse
van de deelnemers, het is kleinschalig en innovatief.Om een coherent beleid te kunnen voeren binnen de onderwijssector is het
belangrijk dat zowel formeel als non-formeel onderwijs onderdeel uitmaken
van het onderwijssectorplan. Het is belangrijk dat alle activiteiten die,
zowel op het gebied van formeel als non-formeel onderwijs plaatsvinden, gecoördineerd
zijn met het ministerie van Onderwijs. Evenals het formele onderwijs, moet
non-formeel onderwijs door professionele instituties uitgevoerd worden en
onderworpen zijn aan kwaliteitstoetsen.Nederland zet zich in de beleidsdialoog met onderwijspartnerlanden en
multilaterale organisaties (onder andere het ILO-IPEC programma) in, om in
de onderwijssectorplannen strategieën op te nemen die alle kinderen die
momenteel uitgesloten zijn van kwalitatief goed onderwijs, inclusief de kinderen
die werken, onder te kunnen brengen in het onderwijssysteem. Nederland richt
zich hierbij met name op het versterken van zowel het aanbod als de kwaliteit
van formeel als non-formeel onderwijs.19Als factoren die toegang tot onderwijs belemmeren wordt
kinderarbeid genoemd. In hoeverre spelen ook infrastructurele zaken (zoals
de aanwezigheid van aparte toiletten voor jongens en meisjes) hierin een rol?In het overleg met de partnerlanden stimuleert Nederland het opnemen van
strategieën in het onderwijssectorplan ter vergroting van de toegang
tot onderwijs. Hierbij wordt specifieke aandacht besteed aan de infrastructuur.
Infrastructurele zaken spelen inderdaad een belangrijke rol om de toegang
tot onderwijs te vergroten voor kinderen, en met name voor meisjes. Zo blijkt
het aanbieden van gescheiden toiletten voor jongens en meisjes op scholen
een belangrijke voorwaarde voor veel ouders om hun dochters naar school te
sturen. Aandacht voor dit punt blijkt een succesvolle strategie te zijn om
meer meisjes naar school te krijgen en brengt ons dichter bij het bereiken
van de derde Millenniumdoelstelling.20Als belangrijk aandachtspunt in uw brief noemt u «preventie,
reïntegratie en rehabilitatie van kinderen die slachtoffer zijn geworden
van kinderarbeid». Op wat voor manier beoogt men kinderen die in situaties
van conflict hebben gezeten, zoals kindsoldaten, en die ernstige trauma's
hebben opgelopen, weer in een onderwijssituatie te krijgen?De Nederlandse inbreng voor zover het basic education in conflict and post conflict situaties betreft, vindt met name
plaats in ondersteuning van programma's bij multilaterale organisaties, die
expertise op dit gebied hebben dan wel aan het opbouwen zijn. Onderwijs voor
ernstige getraumatiseerde kinderen vereist specifieke kennis waar organisaties
zoals UNICEF en UNESCO die een breed netwerk hebben, gemakkelijk uit kunnen
putten. Bij het International Network for Education in
Emergencies (INEE) is expertise aanwezig die gebruikt kan worden
om interventies op te zetten die specifiek gericht zijn op de betreffende
doelgroep, namelijk kindsoldaten.21Is er specifiek beleid om kinderen die trauma's hebben
opgelopen in conflicten bij te staan? Hierbij denken we ook aan kinderen die
(blijvend) lichamelijk letsel hebben opgelopen in het conflict (ook landmijnen).
Hoe is het met toegankelijkheid van specifieke zorg en aandacht voor kinderen
in vluchtelingenkampen?Zie het antwoord onder vraag 4.22Op welke wijze levert Nederland een fundamentele en
specifieke bijdrage ter bescherming van de gezondheids-, reproductieve en
mensenrechten van kinderen/jongeren, die binnen kindhuwelijken het slachtoffer
zijn van praktijken die hun lichamelijke en morele integriteit aantasten?Kinderen en jongeren, die binnen het kindhuwelijk het slachtoffer zijn
geworden van die praktijken die hun lichamelijke en morele integriteit aantasten,
zijn een kwetsbare groep die specifieke aandacht behoeft. Hun problematiek
heeft deels overeenkomsten met die van slachtoffers van gender-based violence, van huiselijk geweld tegen vrouwen, en/of
kind huwelijken in het algemeen. Nederland levert een bijdrage aan de bescherming
van de gezondheids-, reproductieve en mensenrechten van deze groep door het
voorlichting, bescherming en het bevorderen van de implementatie van de rechten
van kinderen, jongeren en vrouwen. Het Verdrag voor de Rechten van het Kind
en de Convention on the Elimination of all forms of Discrimination
against Women (CEDAW) zijn hiervoor belangrijke instrumenten. Nederland
is actief partij bij deze Verdragen. Tevens bevordert Nederland met name via
multilaterale en via NGO's de naleving van deze Verdragen. Dit kan bijvoorbeeld
resulteren in wettelijke bepalingen ter vaststelling van de minimumleeftijd
waarop jongeren mogen huwen. Verder ondersteunt Nederland een VN-studie naar
geweld tegen vrouwen en meisjes. Deze studie kan dialoog bevorderen in de
landen waar deze praktijken voorkomen. Tot slot ondersteunt Nederland vele
activiteiten en programma's op het gebied van verbetering van reproductieve
gezondheid en rechten van jongeren. Een goed functionerende onderwijs-
en gezondheidssector met zogenaamde youth-friendly services zijn hierbij van prominent belang. Nederland ondersteunt deze sectoren
dan ook actief; bilaterale steun wordt in een beperkt aantal ontwikkelingslanden
gegeven aan deze sectoren.23Hebben Nederlandse militairen die in VN- of NAVO-verband
worden uitgezonden voldoende kennis: (a) van internationale verdragen –
in het bijzonder de Rechten van het Kind –, (b) om de eerste opvang
te bieden aan kinderen/jongeren, in het bijzonder meisjes, die gedwongen gerekruteerd
zijn en onder de wapenen zijn geweest (kindsoldaten), slachtoffer zijn van
mensenhandelaars, seksuele uitbuiting/exploitatie en andere vormen van ernstig
misbruik en verwaarlozing? Zo nee, bent u voornemens in dit kader in samenwerking
met uw collega van het ministerie van Defensie actie te nemen? Zo nee, waarom
niet? Zo ja, welke acties? Bent u voornemens voorlichting hierover integraal
onderdeel van de training van deze militairen te laten worden?In verschillende fases van de opleiding van militairen wordt aandacht
besteed aan het Humanitair Oorlogsrecht en mensenrechten. In dit verband komt
de speciale bescherming waar kinderen recht op hebben onder meer aan bod in
het kader van het onderscheid dat gemaakt moet worden tussen strijders en
burgers, waaronder bijzonder kwetsbare groepen, zoals kinderen.Alle militairen die worden uitgezonden in crisisbeheersingsoperaties van
de VN of NAVO krijgen een Missie Gerichte Opleiding/Instructie. Ook in deze
opleiding wordt zowel aandacht besteed aan mensenrechten, waaronder de rechten
van het kind en de rechten van de vrouw, als aan het Humanitair Oorlogsrecht,
waaronder de regels betreffende kindsoldaten. In briefings van militairen
die worden uitgezonden in VN- en NAVO-verband komt het thema van de situatie
van de lokale bevolking, inclusief kindsoldaten, eveneens aan de orde.Als uitwerking van VN Veiligheidsraadresolutie 1325 betreffende «Vrouwen,
Vrede en Veiligheid» heeft het ministerie van Defensie in 2003 onderzocht
hoe in opleidingen nog nadrukkelijker aandacht aan genderaspecten, waaronder
kwesties als vrouwenhandel, gedwongen prostitutie, mishandeling en verkrachting
van vrouwen en meisjes, kan worden besteed. Aan de omzetting van de conclusies
van dit onderzoek in praktische maatregelen wordt momenteel gewerkt.De eerste opvang van kinderen/jongeren, in het bijzonder meisjes, die
gedwongen gerekruteerd zijn, onder de wapenen zijn geweest, slachtoffer zijn
van mensenhandelaren, seksuele uitbuiting/exploitatie of andere vormen van
ernstig misbruik en verwaarlozing, wordt in het algemeen uitgevoerd door humanitaire
hulporganisaties of het civiele gedeelte van een vredesoperatie. Deze taak
behoort normaal gesproken niet tot het mandaat van militairen die worden uitgezonden
in VN- of NAVO-verband. Wel kunnen militairen, wanneer het mandaat daarin
voorziet, ondersteuning bieden aan humanitaire hulporganisaties of het civiele
deel van een vredesoperatie, bijvoorbeeld op het gebied van logistiek.24In Nederland wordt het concept «Brede School»
gepropageerd. Bent u, mede gezien de door u geformuleerde prioriteiten in
de nota «Aan Elkaar Verplicht», voornemens om in het bijzonder
in de partnerlanden in samenspraak met de praktijk na te gaan of een dergelijk
concept ook toepasbaar is in HIV-endemische gebieden? In de beleidsdialoog met partnerlanden over de onderwijssectorprogramma's
vraagt Nederland nadrukkelijk aandacht voor HIV/AIDS, zowel met betrekking
tot de preventieve aspecten die er van onderwijs uit kunnen gaan als de impact
die het heeft op de kwaliteit van het onderwijs. Bepaalde elementen vergelijkbaar
met de «Brede School» gedachte komen hierbij aan bod, daar onderwijs
immers van onschatbare waarde is in de strijd tegen HIV/AIDs. Naast het feit
dat preventie activiteiten op school plaats kunnen vinden door middel van
onder andere seksuele voorlichting, peer education,
is de school namelijk ook vaak het middelpunt van de gemeenschap, waardoor
de impact van de informatie die op school verstrekt wordt, verder reikt dan
de groep leerlingen van die school. Veel succesvolle campagnes werken vanuit
scholen en gebruiken scholen als basis om de hele gemeenschap te bereiken.
Andere elementen die aandacht krijgen binnen het «Brede school»
concept, zoals de opvang van kinderen buiten de reguliere schooltijden en
het aanbieden van allerlei nevenactiviteiten, zijn moeizamer te realiseren
in landen die zwaar getroffen zijn door AIDS. Naast het feit dat er veelal
een tekort is aan gekwalificeerde menskracht, wordt er op veel scholen les
gegeven in dubbele shifts, waardoor de ruimte om de school voor buitenschoolse
activiteiten te gebruiken beperkt is.25Is er in verband met de bestrijding van genitale verminking
bij meisjes op politiek niveau overleg met overheden, in het bijzonder met
die van landen waar meisjes vanwege culturele gebruiken en tradities het risico
lopen hiermee geconfronteerd te worden? Zo ja, met welke regeringen is er
al overleg gevoerd? Wat zijn de resultaten tot op heden? Zo nee, bent u bereid
om een actieve en leidende rol te spelen bij het bespreekbaar maken van de
bestrijding van genitale verminking met deze landen?Nederland ondersteunt in een aantal Afrikaanse landen en in Jemen reeds
nationale programma's die gericht zijn op bestrijding van vrouwelijke genitale
verminking (FGM). Hierover vindt een beleidsdialoog plaats. In andere landen
brengen ambassades het onderwerp op tijdens politiek overleg over mensenrechten
of bijvoorbeeld in het kader van de bespreking van sectorale gezondheidsprogramma's.
Nederland streeft ernaar hierbij als bruggenbouwer en katalysator te functioneren.
Daarnaast ondersteunt Nederland diverse internationaal opererende NGO's die
zich via nationale comités inzetten voor bestrijding van FGM. FGM is
inmiddels in circa 15 landen verboden. Gedragsverandering komt echter langzaam
tot stand, het gaat immers om cultureel diep ingesleten praktijken, waaromheen
vaak taboes heersen. Harde cijfers zijn nog steeds moeilijk te verkrijgen.
Onderzoek neemt wel toe en de eerste resultaten van meerjarige monitoring
wijzen op neergaande trends. Een voorbeeld is Burkina Faso, waar FGM door
intensieve voorlichtingscampagnes in bepaalde regio's vrijwel is gehalveerd.26De brief geeft aan dat er wat betreft reproductieve
gezondheid aan een aantal zaken specifiek wordt gewerkt. Kunt u meer informatie
geven over de manier waarop dit gedaan wordt. Wordt hierbij ook gedacht aan
een juridisch kader om mensen die kinderen seksueel misbruiken (sekstoerisme)
veel doelgerichter op te pakken en te straffen?Plegers, met de Nederlandse nationaliteit of een vaste woon- of verblijfplaats
in Nederland, van seksueel misbruik van kinderen in het buitenland kunnen
in Nederland strafrechtelijk worden vervolgd. Bij de aandacht voor reproductieve
gezondheid en rechten wordt niet ingegaan op de juridische kaders voor het
strafrechtelijk vervolgen van personen die kinderen seksueel misbruiken. Bij
de beantwoording van vraag 45 ga ik nader in op de huidige aanpak
en de wijze waarop de Nederlandse wettelijke mogelijkheden in het buitenland
onder de aandacht worden gebracht.27Zijn er ook resultaten bekend van de voorlichtingscampagnes
met betrekking tot reproductieve gezondheid? In hoeverre speelt Nederland
een rol bij het bekendmaken van de «good practices»?De effecten van voorlichting zijn meestal pas op langere termijn zichtbaar
en meetbaar. Voorlichtingscampagnes zijn veelal geen quick
fix om duurzame gedragsverandering te bewerkstelligen. Toch sorteren
ze effect, zeker als ze worden uitgevoerd in combinatie met doelgroepgerichte
dienstverlening en toegang tot anticonceptiva. Het is al lang wetenschappelijk
vastgesteld, dat seksuele voorlichting en dienstverlening aan jongeren leidt
tot uitstel van seksuele activiteiten en tevens bevordert dat ze veilig vrijen.Uit een recent door WHO en UNICEF gepubliceerd rapport bleek dat zwangerschapsbegeleiding
wereldwijd is toegenomen de laatste 10 jaar. Dit wordt voor een belangrijk
deel toegeschreven aan onderwijs en voorlichting over het belang van zwangerschapsbegeleiding.
Meer dan de helft van de vrouwen in ontwikkelingslanden gaat nu vier keer
op controle – het minimum volgens de WHO norm – tijdens de zwangerschap.
Dit contact van de vrouw met het gezondheidszorgsysteem biedt niet alleen
zorg voor moeder en (ongeboren) kind, maar biedt ook een unieke kans voor
andere interventies, zoals tetanusvaccinaties, controle op bloedarmoede, malaria
preventie, HIV test en counseling over professionele
begeleiding bij de bevalling en over (borst)voeding. Dit alles in combinatie
resulteert in vermindering van moeder- en kindersterfte (MDG 4 en 5).Nederland steunt VN-organisaties, als UNICEF, UNFPA en de WHO, evenals
een aantal NGO's om goed onderzoek te doen – zoals bovengenoemd voorbeeld –
en best practices te inventariseren en te verspreiden.28 en 29Zijn er ook speciale projecten voor kinderen die met
AIDS geboren worden?Welk beleid voert Nederland om te bevorderen en te
waarborgen dat kinderen/jongeren, (a) waarvan de ouders aan AIDS zijn overleden
of die zelf besmet zijn met het HIV-virus of AIDS hebben, (b) die in conflict
zijn met de wet en in detentie zitten, (c) die in de vluchtelingenkampen zitten,
toch toegang houden of alsnog toegang krijgen tot kwalitatief goed en gratis
onderwijs en goede gezondheidszorg?Zie het antwoord op vraag 32.30Van het OS-budget is 15% geoormerkt voor onderwijs.
Bent u voornemens om nadrukkelijk te oormerken welk percentage van deze 15%
bestemd is voor bijvoorbeeld kinderen/jongeren waarvan de ouders aan AIDS
zijn overleden of die zelf besmet zijn met het HIV-virus of AIDS hebben, die
in conflict zijn met de wet en in detentie zitten, die in de vluchtelingenkampen
zitten, die een handicap of beperking («disability») hebben, etcetera?
Zo nee, waarom niet?Het beleid op het gebied van basic education
richt zich met name op het ondersteunen van onderwijssectorplannen van partnerlanden
gericht op het bereiken van de «Onderwijs voor Iedereen» doelstellingen.
In de landen waar Nederland actief is in de onderwijssector neemt zij deel
aan de beleidsdialoog om tot gezamenlijke afspraken te komen over de inhoud,
uitvoering, procedures en financiering van de onderwijs sectorprogramma's.
Hierbij dringt Nederland er op aan maatregelen op te nemen die het mogelijk
maken ook de meest gemarginaliseerde groepen te bereiken. De eventuele financiële
consequenties van de aandacht voor deze doelgroepen zullen ook binnen dit
plan opgenomen worden en kunnen derhalve niet rechtstreeks per doelgroep herleid
worden naar de 15%.31 en 32De minister stelt dat het groeiend aantal Orphans and
Vulnerable Children (OVC) ten gevolge van de AIDS-epidemie specifieke aandacht
nodig heeft. Bent u voornemens mede gezien deze erkenning, specifiek beleid
voor kinderen in het algemeen en voor deze groep kinderen in het bijzonder
te formuleren? Bent u voornemens om specifiek beleid voor deze groep te formuleren
in het kader van het door u tijdens de begrotingsbehandeling in december 2003
genoemde Aanvalsplan in de strijd tegen HIV/AIDS dat rond maart 2004 wordt
gepresenteerd? Besteedt u hierbij ook expliciet aandacht aan: (a) meisjes
die als gevolg van de AIDS-epidemie wees zijn geworden en groot risico lopen
om op zeer jonge leeftijd uitgehuwelijkt te worden, of om slachtoffer te worden
van ernstige mishandeling, incest, verkrachting en/of seksuele en economische
exploitatie?, en (b) de zogenaamde «kindgezinnen»?Acht u versterking van capaciteit van bestaande vangnetten
op lokaal niveau, de zogenaamde Community Based Development (CBD), in verband
met het groeiende aantal OVC's nodig en gewenst? Acht u het, mede gezien de
zo snel groeiende problematiek, gewenst en noodzakelijk om na te gaan of er
daarnaast ook alternatieve vormen van opvang voor OVC's kunnen worden gevonden?
Bent u voornemens om de bestaande en alternatieve vangnetten op lokaal niveau
te versterken binnen de sectorale benadering? Zo nee, waarom niet? Zo ja,
op welke termijn denkt u dit te gaan doen?In de recent verschenen AIDS-notitie zijn de prioriteiten vastgelegd om
deze epidemie een halt toe te roepen. De komende jaren zal prioriteit gegeven
worden aan:• Commitment: het versterken en verbreden van het
politiek en maatschappelijk draagvlak,• Coördinatie: verbetering van de coördinatie van de Aidsrespons,• Capaciteit: de vergroting van de capaciteit om goede en samenhangende
AIDS-programma's uit te voeren.Vanwege de verontrustende situatie voor kinderen die slachtoffer zijn
van de HIV/AIDS epidemie, zij het direct via infectie of indirect door verlies
van één of beide ouders, wordt in de AIDS-notitie speciale aandacht
geschonken aan de verbetering van de situatie van OVC (Orphans and other Vulnerable Children made by HIV/AIDS). Vanzelfsprekend
vallen hier ook straatkinderen en kindgezinnen onder. Nederland zal in 5 partnerlanden
OVC integreren in de gezondheid- en onderwijssector en in nog eens 5 partnerlanden
zullen nationale plannen voor OVC worden ondersteund. Bij de verbetering van
de situatie van kinderen getroffen door AIDS wordt zoveel mogelijk aansluiting
gezocht bij de lokale context (Community Based Development). Aandacht gaat hierbij uit naar het versterken van traditionele
vormen van opvang en zorg, voorziening van primaire basisbehoeften en het
bevorderen van toegang tot essentiële diensten als onderwijs en gezondheid.
Indien nodig zal gekeken worden naar alternatieve vormen van opvang. Daarnaast
zal actief samengewerkt worden met internationale organisaties (onder andere
UNICEF, UNAIDS), MFO's en kinder-NGO's op het gebied van lobby, dialoog, capaciteitsversterking,
onderzoek, preventie van HIV/AIDS, zorg en opvang van kinderen getroffen door
HIV/AIDS.In Nederland is inmiddels een OVC werkgroep gevormd, bestaande uit NGO's
en het ministerie van Buitenlandse Zaken, met als doel het bevorderen van
coördinatie, samenwerking en uitwisseling van kennis en informatie om
zo tot een versnelde respons te komen.33Er wordt niets gezegd over gehandicapte kinderen terwijl
die in veel samenlevingen geen bestaansrecht hebben. Zijn deze kinderen geen
speciale doelgroep in het beleid? Welke aandacht is er voor geestelijk gehandicapte
kinderen?Zie het antwoord op vraag 5.34Welke effecten heeft het in werking treden in Nederland
van de wet inzake opheffing van het algemeen bordeelverbod voor de handel
van kinderen/jongeren, in het bijzonder meisjes, gelet op het Verdrag voor
de Rechten van het Kind en de uit ILO-Conventie 138 en 182 voortvloeiende
verplichtingen? Indien hierover geen gegevens bekend zijn, bent u dan voornemens
hiernaar onderzoek te laten verrichten?Eén van de hoofddoelstellingen van de wetswijziging ter opheffing
van het bordeelverbod in 2000 is het beschermen van minderjarigen tegen seksueel
misbruik (in de prostitutiebranche). De politie heeft uit de controles in
de prostitutiebranche meer zicht op deze branche gekregen en een betere informatiepositie
voor het opvangen van signalen van mensenhandel, waaronder ook de handel van
kinderen/jongeren. Dergelijke signalen zijn onmisbaar voor de opsporing en
vervolging van mensenhandel binnen en buiten de gereguleerde sector. De opheffing
van het bordeelverbod heeft derhalve een impuls gegeven aan de opsporing en
vervolging van mensenhandel.35Wanneer kan de Kamer de rapportage over de naleving
van ILO-Verdrag 182 tegemoet zien?De rapportage over Verdrag 182 moet op 1 september van dit jaar ingediend
worden bij de ILO. Bij de aanbieding van dit rapport aan de ILO kan ook een
exemplaar naar de Tweede Kamer gezonden worden. Conform artikel 6 van het
Verdrag, dienen landen die het Verdrag bekrachtigd hebben, in overleg met
sociale partners en maatschappelijke organisaties, een Actieprogramma Kinderarbeid
op te stellen. Nederland heeft in 2001, voordat het Verdrag bekrachtigd werd,
reeds een Actieprogramma opgesteld. Dit is in maart 2001 naar de Tweede Kamer
gestuurd (TK 25 640, nr. 2). Bij de rapportage zal een bijgewerkt Actieprogramma
Kinderarbeid gevoegd worden, conform in het Actieprogramma Kinderarbeid uit
2001 aan de Tweede Kamer is toegezegd.36In hoeverre is kinderarbeid een onderwerp van onderhandeling
in bilaterale relaties?Zie het antwoord op vraag 11.37Hoe kijkt u aan tegen de samenhang tussen kinderarbeid
en de andere fundamentele arbeidsnormen (bestrijding van en verbod op kinderarbeid;
recht op organisatie en collectieve onderhandelingen; verbod op discriminatie
en dwangarbeid) en welke praktische consequenties verbindt u hieraan met betrekking
tot de naleving hiervan?De fundamentele arbeidsnormen, zoals vastgesteld door de ILO vormen een
samenhangend geheel. Sterke verbanden worden gelegd tussen de verschillende
arbeidsnormen. Zo wordt een verband gelegd tussen kinderarbeid en dwangarbeid,
komt het probleem vooral voor in landen/sectoren waar vakbonden niet bestaan
of slechts een marginale rol spelen en is de slechte sociaal-economische situatie
waarin veel ouders zich in bevinden niet zelden het gevolg van discriminatie
en sociale uitsluiting. De fundamentele arbeidsnormen zijn absolute minimumnormen
die door alle leden van de ILO gerespecteerd en nageleefd dienen te worden,
ongeacht of zij partij zijn bij de onderliggende verdragen. De sociale partners
hebben zich middels het aannemen van de ILO Declaration
on Fundamental Principles and Rights at Work (1998) eveneens gecommitteerd
aan naleving van de fundamentele arbeidsnormen. In Nederland zijn de betreffende
ILO-Verdragen, voor zover deze geen directe werking hebben, omgezet in wet-
en regelgeving. Wereldwijd is ook sprake van een groeiende consensus met betrekking
tot de fundamentele arbeidsnormen. Inmiddels hebben 147 lidstaten zes of meer
van de acht fundamentele ILO-Verdragen bekrachtigd. De ILO steunt lidstaten
bij de implementatie van arbeidsnormen. Nederland is actief lid van de ILO
en ondersteunt de organisatie naast de verplichte contributie middels een
vrijwillige bijdrage. Dit heeft sinds 2000 de vorm van een Partnership programme. Voor het biennium 2004–2005 is EUR 23
miljoen toegezegd. Hiervan komt EUR 4 miljoen ten goede aan het programma Promoting the declaration on fundamental principles and rights
at work en EUR 3,3 miljoen aan het ILO/IPEC-programma Preventing and eliminating exploitative child domestic work through education
and training.38Kunt u de Kamer informeren over: (a) De resultaten
van het door Nederland gesteunde Child Protection Programme van UNICEF over
de periode 2001–2003; (b) Het door Nederland beschikbaar gestelde bedrag
voor het International Programme on the Elimination of Child Labour (IPEC)
van de ILO en de resultaten van dit programma met betrekking tot kinderarbeid
en onderwijs; (c) De resultaten van het door Nederland gesteunde Statistical
lnformation and Monitoring Programme on Child labour (SIMPOC) en de wijze
waarop de resultaten van SIMPOC worden gebruikt voor het formuleren van beleid
met betrekking tot kinderarbeid, in het bijzonder voor partnerlanden; (d)
De door de werkgroep Voorschoolse Vorming van de Association for Development
of Education in Africa (ADEA) bereikte resultaten bij het agenderen van een
sectoroverstijgende aanpak betreffende de ontwikkeling van het voorschoolse
kind, in het bijzonder wat betreft de implicaties hiervan voor de onderwijssector
in Afrikaanse landen?UNICEF meldt dat het Child Protection programma over de periode 2001–2003
de volgende resultaten heeft bereikt:• Op managementniveau is overeenstemming bereikt over een beleidsvisie
en operationalisering van het thema child protection• Deze visie wordt uitgedragen door het management in speeches en
publieke statements• Een raamwerk is ontwikkeld, het zogenaamde Protective Environment
Framework voor de vertaling van beleidsvisie in actie, waarbij de
nadruk ligt op preventie.• Instrumenten zijn ontwikkeld voor resultaat gerichte planning,
programmering, monitoring en evaluatie (PME) gebaseerd op situatie analyses
en child protection indicatoren.• Materiaal is ontwikkeld en personeel getraind in het gebruik van
deze PME instrumenten met als concrete resultaat verbetering in de rapportages
van de landenkantoren. UNICEF meldt dat landenkantoren in toenemende mate
rapporteren over child protection onderwerpen.• Twee bijeenkomsten zijn gerealiseerd, op hoofdkwartier en in de
regio Oost Afrika inzake de integratie van child protection in sectorprogramma's
(SWAPs).• Partnerschappen tussen UNICEF, overheid, NGO's, andere VN organisaties
en academische instituten zijn gevormd, zoals met de Inter-Parliamentary Union,
WHO, OHCHR, Human Rights Watch, World Vision, Universiteit van Stockholm,
Defence for Children International.• Child protection onderwerpen vormen een onderdeel van country programmes.• Verzoeken voor training zijn ontvangen van UNICEF's landenkantoren,
zoals Indonesië.• Verbeterde mainstreaming van child protection in andere UNICEF
thema's, zoals HIV/AIDs, Onderwijs en Integrated Early Childhood Development• Aanstelling van twee Child Protection regionale adviseurs voor
de regio's Midden-Oosten en Noord-Afrika betaald uit het reguliere budget.Het door Nederland gefinancierde ILO/IPEC programma «Including the Excluded: Combating Child Labour through Education» (EUR 2,5 miljoen) laat goede voortgangsresultaten zien, te weten
een verdere analyse van de relatie kinderarbeid en onderwijs, ontwikkelen
en uitvoeren van trainingsprogramma's voor onderwijzend personeel en het inventariseren
van good practices over onderwijs als middel voor
bestrijding van kinderarbeid. In verschillende landen zijn inmiddels kinderarbeid-onderwijs
pilotprojecten gestart. Verder krijgt de relatie kinderarbeid en onderwijs
in toenemende mate aandacht in internationale programma's als Education for
All.In 2003 heeft de evaluatie van SIMPOC (Statistical
Information and Monitoring Programme on Child Labour) plaatsgevonden.
Het doel van het programma is het uitvoeren van onderzoek naar de trends in
kinderarbeid en naar de achterliggende factoren, de speciale situatie van
meisjes en de relatie van kinderarbeid tot andere ontwikkelingsvraagstukken.
De algehele conclusie van de evaluatie is zeer positief, in het bijzonder
de grote bewustwording van nationale overheden met betrekking tot de bestrijding
van kinderarbeid. Verder is de betrokkenheid van de nationale stakeholders
ook bij de uitvoering van de activiteiten als zeer positief ervaren. Dit zal
het gebruik van de informatie- en monitoringsystemen door de overheden in
toenemende mate bevorderen.De Working Group on Early Childhood Development
van ADEA heeft als doel het stimuleren en ondersteunen van nationale overheden
in Afrika bij het investeren in Early Childhood Development (ECD). Het betreft een informeel netwerk van vertegenwoordigers
van nationale overheden, internationale organisaties, NGOs en regionale/nationale
netwerken actief op het gebied van ECD. De werkgroep heeft tot nu toe de volgende
resultaten bereikt: a) uitvoeren van beleidsstudies met als doel een beter
inzicht te krijgen hoe de inzet en betrokkenheid van de overheid op het gebied
van ECD bevorderd zou kunnen worden; b) opstellen van casestudies in drie
landen (Ghana, Mauritius en Namibië), met betrekking tot de formulering
en implementatie van ECD beleid; c) onderzoek in alle Afrikaanse landen naar
het beleid en de voorzieningen op het gebied van ECD. De bevindingen van de
casestudies en het onderzoek hebben bijgedragen aan een meta-analyse op basis
waarvan een rapport is opgesteld voor Afrikaanse landen die ECD willen integreren
binnen het onderwijsbeleid; d) onderzoek naar mogelijke strategieën ter
ondersteuning van zeer jonge kinderen leidend onder het HIV/AIDS virus.39Wat is de doelstelling en werkwijze van het UNICEF-programma
Child Protection waarvoor 7 miljoen euro beschikbaar is gesteld?Het Child Protection programma dat door Nederland onder het partnership
programma met UNICEF wordt gefinancierd, heeft tot doel UNICEF's rol als pleitbezorger
voor child protection te versterken en het thema in te bedden in UNICEF's
programmatische interventies. Om dit te bereiken werkt UNICEF aan interne
overeenstemming over de definitie en de operationalisering van het thema en
aan de ontwikkeling van instrumentarium voor resultaat gerichte planning,
programmering, monitoring en evaluatie. Bij de implementatie wordt de nadruk
gelegd op de bevordering van kennisdeling en kennisontwikkeling, stimulering
van innovatieve benaderingen en het aangaan van partnerschappen.Zie tevens het antwoord op vraag 38.40Op welke groepen zijn de door Nederland financieel
ondersteunde activiteiten gericht van MFO's, NGO's, sociale partners etcetera
op het gebied van preventie, rehabilitatie, scholing en lobby: op werkgevers,
kinderen, ouders?Nederland streeft bij de bestrijding van kinderarbeid naar het bereiken
van een zo breed mogelijke groep betrokkenen zoals werkgevers, kinderen, ouders,
onderwijzend personeel en beleidsmakers. Indien nodig, zal in specifieke gevallen
(zoals het geven van trainingen aan onderwijzers) de aandacht uitgaan naar
een bepaalde groep.41Zijn er plannen voor een derde (Yokohama) congres tegen
commerciële seksuele exploitatie van kinderen? Zo nee, waarom niet?Voor zover bekend bestaan er momenteel geen plannen voor een derde wereldcongres
tegen commerciële seksuele uitbuiting van kinderen.42Bij de aanpak van (commerciële) seksuele uitbuiting
van kinderen/jongeren zijn er verschillen wat betreft vormen van misbruik
en tussen regio's. Op welke wijze wordt in het Nederlandse OS-beleid rekening
gehouden met deze verschillen? Op welke wijze krijgen deze verschillen vorm
in de aanpak van dit probleem? Voert de Nederlandse regering hierover en over
andere gevoelige onderwerpen die een inbreuk plegen op de kinderlijke integriteit
en waardigheid overleg met regeringen, in het bijzonder met die van landen
waarmee er een bilateraal samenwerkingsrelatie bestaat? Zo ja, met welke regeringen
is er al overleg gevoerd? Wat zijn tot op heden de resultaten?Zie het antwoord op vraag 44.43Kindersekstoerisme is een groeiend probleem. Werkt
u ter bestrijding van dit probleem in het kader van publiek-private partnerships
nadrukkelijk samen met het bedrijfsleven, vooral de reisindustrie? Was u voornemens
een Code of Conduct (gedragscode), die een uitbreiding en concretisering is
van de gedragscode van de ANVR en ontworpen is door enkele Europese ECPAT-organisaties
onder auspiciën van de WTO en gesteund door de Europese Commissie, onder
de aandacht te brengen van het bedrijfsleven, in het bijzonder de reisindustrie?
Heeft u zich ooit bezig gehouden met het idee om in samenwerking met de reisen
luchtvaartindustrie reclame en voorlichtingscampagnes op te zetten om Nederlandse toeristen te wijzen op het bestaan van deze problematiek?Een van de actiepunten uit het Nationaal Actieplan «Aanpak seksueel
misbruik van kinderen» (NAPS 2002), was het maken van nadere afspraken
met de reisbranche over de aanpak van kindersekstoerisme. Doel was de zelfregulering
binnen de reiswereld te bevorderen. In dat kader is ook uitgebreid onderzoek
gedaan naar bestaande en (mogelijk) nieuwe bestemmingen voor kindersekstoerisme,
waarbij de ANVR nauw was betrokken.De gedragscode die door de ANVR is ontworpen, heeft onder meer tot doel
oorlichting aan klanten en training voor het personeel. Deze gedragscode is
al onder de aandacht gebracht van de reisindustrie. ECPAT heeft de overkoepelende
brancheorganisatie van reisondernemingen en individuele reisorganisaties in
Nederland gewezen op deze gedragscode. Volgens persberichten van ECPAT hebben
twee reisorganisaties, waaronder diverse touroperators vallen, de gedragscode
ondertekend. Daarnaast heeft de overkoepelende brancheorganisatie sinds 1996
een gedragscode tegen commerciële seksuele uitbuiting van kinderen. Ook
deze gedragscode wordt actief uitgedragen naar de aangesloten touroperators.
Nu de code en de bijbehorende actiepunten bij de reiswereld zijn belegd, worden
er op dit moment geen concrete nieuwe projecten op dit punt uitgevoerd.Nederlandse toeristen worden voorts door middel van de brochure Wijs op reis, die is ontwikkeld door het Ministerie van
Buitenlandse Zaken, gewezen op de onwenselijkheid van kindersekstoerisme.44Is een oorzaak van het fenomeen van de op seksuele
uitbuiting gerichte handel van kinderen/jongeren gelegen in de traditie in
verschillende ontwikkelingslanden om kinderen/jongeren – al dan niet
tijdelijk – onder te brengen bij derden? Bent u voornemens om in het
bijzonder in partnerlanden nadrukkelijk te pleiten om tot ondertekening, ratificering,
implementatie en naleving van internationale verdragen – in het bijzonder
het Verdrag voor de Rechten van het Kind en de ILO Conventies 138 en 182 –
over te gaan en de eigen weten regelgeving in overeenstemming te brengen met
deze internationale verdragen en conventies? Bent u, eventueel in internationaal
verband, mede vanwege de bestrijding van dit fenomeen, voornemens om ontwikkelingslanden
te helpen die geen bevolkingsadministratie hebben bij het aanleggen hiervan,
eventueel door het beschikbaar stellen van expertise, menskracht en middelen?
Bent u voornemens om in het bijzonder bij partnerlanden te pleiten voor effectieve
systemen in verband met de registratie van geboorte, huwelijk en overlijden?Op het gebied van bestrijding van commerciële seksuele uitbuiting
werkt Nederland met verschillende internationale (onder andere ILO/IPEC, UNICEF)
en particuliere organisaties (onder andere ECPAT en Terre des Hommes) samen.
Deze organisaties werken direct of via lokale partnerorganisaties aan een
effectieve aanpak van commerciële seksuele uitbuiting. Als vanzelfsprekend
zal hierbij worden uitgegaan van de lokale context, waarbij als uitgangspunt
geldt dat commercieel seksueel misbruik onder de ergste vormen van kinderarbeid
valt en hierom direct uitgebannen dient te worden.Vanuit ILO/IPEC, die door Nederland wordt ondersteund, wordt een succesvolle
campagne gevoerd ten behoeve van de ratificatie van ILO Verdragen 138 en 182.
Dit heeft erin geresulteerd dat ILO-Verdrag 182 het snelst geratificeerde
ILO-Verdrag is met inmiddels 150 ratificaties, terwijl het aantal
ratificaties van ILO-Verdrag 138 de afgelopen jaren meer dan verdubbeld is
tot 134. Daarnaast ondersteunt de ILO landen, waar mogelijk, met de omzetting
in wetgeving en implementatie van deze Verdragen.De organisaties waarmee Nederland samenwerkt, voeren in verschillende
landen activiteiten uit op het gebied van implementatie van het actieplan
Yokohama. Hieronder vallen in ieder geval capaciteitsversterking, training,
onderzoek, geboorteregistratie, campagnevoering en hulp aan slachtoffers.Momenteel wordt door UNICEF een (door Nederland ondersteund) programma
op het gebied van geboorteregistratie uitgevoerd. Eén van de hoofdonderdelen
van dit programma, dat is gericht op Early Childhood Development
(ECD), betreft het bevorderen van geboorteregistratie met als doel
de bestrijding van kinderarbeid. De strijd tegen kinderarbeid wereldwijd is
een van de belangrijkste prioriteiten in het werk van UNICEF en daarmee ook
de opname van ondersteuningsactiviteiten ten aanzien van geboorteregistratie
in toekomstige programma's.Recente onderzoeken hebben uitgewezen dat vier aspecten een hoofdrol spelen
bij het ontstaan van commerciële seksuele uitbuiting van kinderen in
ontwikkelingslanden:• Economische omstandigheden: armoede
is een veelvoorkomende grond voor minderjarigen om zich te prostitueren. Vooral
in grote gezinnen die in nijpende levensomstandigheden verkeren, vormt het
beschikbaar stellen van een of meerdere kinderen voor de seksindustrie een
uitweg uit een uitzichtloze situatie.• Sociale omstandigheden: ongunstige
sociale omstandigheden, waaronder ook de ontwrichting van een land door (burger)oorlog,
kunnen ertoe leiden dat minderjarigen voornamelijk op straat opgroeien. Deze
zwerfjongeren – veelal verslaafd, misbruikt, wees of oorlogsslachtoffer –
zijn vanwege het ontbreken van reguliere middelen van bestaan extra kwetsbaar
en kunnen in de prostitutie belanden. Het ontbreken van (verplicht) onderwijs,
een vorm van jeugdbescherming en een verbod op kinderarbeid, alsmede de ruimte
die de georganiseerde misdaad zich kan toe eigenen, zijn ook sociale factoren
die de jeugdprostitutie bevorderen.• Culturele omstandigheden: de visie
van een land op vrouwen en meisjes is een belangrijke factor. Wanneer zij
beschouwd worden als tweederangsburgers, is de stap naar hun bejegening als
gebruiksvoorwerp makkelijker gezet. In landen waar meisjes op jonge leeftijd
uitgehuwelijkt worden, wordt prostitutie van minderjarigen niet als seksueel
misbruik gezien. In sommige landen is de seksuele exploitatie van jongeren
ook toe te schrijven aan de angst voor AIDS en het geloof in de geneeskrachtige
werking van seks met meisjes die nog maagd zijn.• Bestuurlijke omstandigheden: het ontstaan
van jeugdprostitutie wordt bevorderd door het ontbreken van kinderbeschermingswetten
c.q. een goede handhaving van deze wetten.In de literatuur wordt niet gerept over het effect van het (tijdelijk)
onderbrengen van kinderen bij derden op het ontstaan van jeugdprostitutie.45Hebben landen ooit een rechtshulpverzoek ingediend
in verband met de opsporing of vervolging van een persoon met de Nederlandse
nationaliteit dan wel met een vaste woon- of verblijfplaats in Nederland die
verdacht wordt van of zich schuldig heeft gemaakt aan seksuele delicten met
kinderen/jongeren (meisjes en jongens) in betrokken landen? Hebben Nederlandse
diplomatieke vertegenwoordigers in het buitenland ooit melding
gemaakt van verdenkingen van seksuele delicten met kinderen/jongeren jegens
een Nederlands ingezetene? Zo ja, hoe vaak? Zo nee, waarom denkt u dat dit
niet gebeurt? Is het mogelijk dat deze landen i.c. hun diplomatieke vertegenwoordigers
in Nederland niet op de hoogte zijn van het feit dat via de Nederlandse wetgeving
personen met de Nederlandse nationaliteit dan wel die met een vaste woon-
of verblijfplaats in Nederland die in het buitenland seksuele delicten met
minderjarigen plegen, hiervoor in Nederland kunnen worden vervolgd en bestraft?
Zo ja, bent u voornemens om dit op korte termijn in een schrijven nadrukkelijk
onder de aandacht te brengen ook via diplomatieke vertegenwoordigers van Nederland
in het buitenland?Voor zover het ontwikkelingslanden betreft is het antwoord negatief. Indien
u doelt op landen in het algemeen, dan dient opgemerkt te worden dat er sinds
1 januari 2001, 392 rechtshulpverzoeken zijn ingediend op het gebied
van kinderporno, zedendelicten, verkrachtingen en/of aanrandingen. Uit het
systeem kan evenwel niet worden opgemaakt of het een persoon met de Nederlandse
nationaliteit betreft noch of het kinderen/jongeren betreft (afgezien van
de kinderporno-rechtshulpverzoeken). Daarvoor is afzonderlijk dossieronderzoek
vereist.Nederlandse diplomatieke vertegenwoordigers in het buitenland maken melding
van veroordelingen van seksuele delicten met kinderen/jongeren jegens een
Nederlands ingezetene. Dat gebeurt overigens met vrij grote regelmaat.XNoot1Samenstelling:Leden: Rijpstra (VVD), Dijksma (PvdA), De Haan (CDA), Voorzitter, Koenders
(PvdA), Karimi (GL), Timmermans (PvdA), Ondervoorzitter, Van Bommel (SP),
Albayrak (PvdA), Leerdam, Eurlings (CDA), Geluk (VVD), Wilders (VVD), Van
Baalen (VVD), Van As (LPF), Herben (LPF), Ormel (CDA), Ferrier (CDA), Duyvendak
(GL), Huizinga-Heringa (CU), Van Velzen (SP), De Nerée tot Babberich
(CDA), Van Dijk (CDA), Fierens (PvdA), Tjon-A-Ten (PvdA), Eijsink (PvdA),
Brinkel (CDA), Szabó (VVD) en Vacature (D66).Plv. leden: Snijder-Hazelhoff (VVD), Dubbelboer (PvdA), Van Fessem (CDA),
Stuurman (PvdA), Vos (GL), Arib (PvdA), De Wit (SP), Leerdam, MFA (PvdA),
Kortenhorst (CDA), Oplaat (VVD), Hirsi Ali (VVD), Van Miltenburg (VVD), Varela
(LPF), Van den Brink (LPF), Haverkamp (CDA), Rambocus (CDA), Halsema (GL),
Van der Staaij (SGP), Kant (SP), Eski (CDA), Çörüz (CDA),
Wolfsen (PvdA), Van Nieuwenhoven (PvdA), Waalkens (PvdA), Van Winsen (CDA),
Veenendaal (VVD) en Dittrich (D66). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-26150-12.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl