Wijziging Algemene wet inkomensafhankelijke regelingen en enige andere wetten; Nota n.a.v. het verslag
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-06 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 30337, nr. 6

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum ontvangst

18-11-2005

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2005-2006

30337 nr. 6

16-11-2005

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamAlgemeenInleidingInkomensbegripGezamenlijke huishoudingVerzilveringBeslagvrije voet65 jaar en ouder, AOW, geen aanvullend pensioen 65 jaar en ouder, AOW, geen aanvullend pensioen ARTIKELSGEWIJSArtikel BArtikel CArtikel DArtikel GArtikel JArtikel IIIAOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 30337Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 50 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
30 337Wijziging van de Algemene wet inkomensafhankelijke regelingen en enige
andere wettennr. 6NOTA NAAR AANLEIDING VAN HET VERSLAGOntvangen 16 november 2005AlgemeenMet belangstelling heeft de regering kennis genomen van de vragen van
de leden van de fracties van het CDA en PvdA over het wetsvoorstel tot wijziging
van de Algemene wet inkomensafhankelijke regelingen (hierna: Awir) en enige
andere wetten.InleidingDe leden van de fracties van het CDA en de PvdA hebben kennis genomen
van het wetsvoorstel en zien dat een aantal zaken nog voor 1 januari
geregeld moeten worden.De leden van de PvdA-fractie merken op dat een aantal van de voorgestelde
wijzigingen een verbetering vormen in de wijze van uitbetaling van de voorschotten,
maar volgens deze leden blijven de Awir en de reparatiewetten die volgden
op een aantal punten echter in gebreke.InkomensbegripDe leden van de CDA-fractie verzoeken de regering aan te geven tot hoeveel
extra beschikkingen, extra bezwaren en extra (administratieve) lasten het
vaststellen van het buitenlandse inkomen leidt. Daarnaast wordt gevraagd of
het wetsvoorstel ook ter toetsing aan ACTAL is voorgelegd.Hierover kan het volgende worden opgemerkt. De Belastingdienst houdt rekening
met ongeveer 15 000 huishoudens die als gevolg van de zorgtoeslag voor
het eerst met de vaststelling van een verzamelinkomen te maken krijgen. Het
gaat dan om huishoudens die aanspraak op de zorgtoeslag kunnen maken terwijl
ze op dit moment geen aangifte hoeven te doen, noch als buitenlandse-, noch
als binnenlandse belastingplichtige. Het aantal extra bezwaren dat hier het
gevolg van kan zijn schat de Belastingdienst op 1200. Overigens leiden deze
aantallen niet tot extra beschikkingen, bezwaren en administratieve lasten
ten opzichte van het oorspronkelijke wetsvoorstel, waarbij de vaststelling
van het inkomen was voorzien door de Belastingdienst/Toeslagen. Ook dan zou
voor bovengenoemde 15 000 huishouden een verzamelinkomen moeten worden
vastgesteld. De gevolgen voor de administratieve lasten zoals die zijn opgenomen in
het algemene deel van de memorie van toelichting zijn vooraf aan ACTAL voorgelegd.
ACTAL gaf aan daarmee in te stemmen.De leden van de CDA-fractie verzoeken om toe te lichten welke bezwaar-
en beroepstermijnen van toepassing zullen zijn, nu de belanghebbenden immers
woonachtig zijn buiten Nederland.In het bestuursrecht gelden voor alle situaties dezelfde bezwaar- en beroepstermijnen,
ongeacht of de belanghebbende in Nederland woont of daarbuiten. Er is dan
ook geen reden om daarvan af te wijken voor de beschikkingen die met dit wetsvoorstel
in het leven worden geroepen. Wij merken overigens op dat de Algemene wet
bestuursrecht bepaalt dat niet-ontvankelijkverklaring van een te laat ingediend
bezwaar- of beroepschrift achterwege blijft als redelijkerwijs niet kan worden
geoordeeld dat de indiener in verzuim is geweest. Vertragingen die samenhangen
met het feit dat de belanghebbende in het buitenland woont en die hem niet
kunnen worden aangerekend, zouden op grond van die regeling geen invloed hebben
op de ontvankelijkheid van het geschrift. Daarnaast is hier van belang dat
de bezwaar- of beroepstermijn niet eerder aanvangt dan nadat het besluit aan
de belanghebbende is bekendgemaakt. Eventuele vertraging in de toezending
van het besluit naar het buitenland leiden daardoor niet tot een bekorting
van de termijn.De leden van de PvdA-fractie begrijpen dat voor mensen met een inkomen
uit het buitenland, mensen die grensarbeider zijn, een nadere definitie van
het begrip verzamelinkomen c.q. toetsingsinkomen nodig is in relatie tot het
niet in Nederland belastbaar inkomen. De leden van de CDA-fractie vragen in
dat verband hoe het verzamelinkomen zal worden vastgesteld van iemand die
in Duitsland en België woonachtig is en daar belasting betaald heeft.
Hoe wordt bijvoorbeeld het inkomen in box 3 vastgesteld, zo wilden deze leden
weten. Ook vragen zij hoe het verzamelinkomen wordt vastgesteld van iemand
die bij een internationale organisatie werkzaam is en daar onder een mooi
belastingregime valt.Voor inwoners van België of Duitsland die aanspraak maken op een
tegemoetkoming dient de draagkracht uiteraard op dezelfde wijze te worden
vastgesteld als voor inwoners van Nederland. De in dit wetsvoorstel neergelegde
systematiek leidt daartoe. Daarbij wordt onderscheid gemaakt tussen degenen
die als buitenlandse belastingplichtige worden aangemerkt en degenen die niet
belastingplichtig zijn in Nederland. Buitenlandse belastingplichtigen genieten
inkomen vanuit Nederland en zijn daarvoor in beginsel ook in Nederland belastingplichtig.
Te denken valt aan een grensarbeider die in België of Duitsland woont,
en die in Nederland belasting betaalt over zijn loon. Zijn verzamelinkomen
omvat dan alleen de inkomensbestanddelen waarvoor buitenlandse belastingplicht
bestaat. Bij inwoners van Nederland is het verzamelinkomen echter samengesteld
uit alle inkomsten, ongeacht vanuit welk land deze zijn opgekomen. Dit verschil
dient ter bepaling van de draagkracht voor inkomensafhankelijke tegemoetkomingen
te worden gecorrigeerd. De buitenlandse belastingplichtige die een aanvraag
om een tegemoetkoming doet, zal dan ook aan de inspecteur van de Belastingdienst
een opgave moeten verstrekken van de inkomsten waarvoor hij niet in Nederland
belastingplichtig is. De inspecteur stelt het niet in Nederland belastbare
inkomen vervolgens vast alsof die inkomsten wél in Nederland belast
zouden zijn. Het op deze wijze vastgestelde inkomen vormt samen met het verzamelinkomen
het toetsingsinkomen. De vraag of de betrokkene in zijn woonland al dan niet
belasting heeft betaald over deze inkomsten is hierbij niet van belang. Gaat
het om inkomsten die naar Nederlandse maatstaven in box 3 zouden vallen, dan
worden ook deze inkomsten berekend alsof de belanghebbende in Nederland zou
wonen, dus via het systeem van de vermogensrendementsheffing,
uiteraard met inachtneming van de vrijstellingen waarop recht zou bestaan.Voor mensen die geen in Nederland belastbare inkomsten hebben vindt de
berekening op dezelfde wijze plaats. In dat geval vormt het bij beschikking
vastgestelde niet in Nederland belastbare inkomen het toetsingsinkomen.Voor mensen die bij een internationale organisatie werken en vrijgesteld
inkomen genieten, wordt dezelfde systematiek voorgesteld, waarbij het vrijgestelde
inkomen meetelt alsof het in Nederland belast zou zijn. De vraag of zij al
dan niet onder een «mooi» belastingregime vallen bij die organisatie
doet daarbij niet terzake, aangezien de betaalde belasting geen invloed heeft
op het toetsingsinkomen. Het zou wellicht denkbaar zijn om correcties toe
te passen bij degenen die slechts aan een zeer laag belastingtarief zijn onderworpen,
maar dit zou tot een verdere complicering van deze regeling leiden, nog afgezien
van de problemen die dit mogelijk zou oproepen met het gelijkheidsbeginsel.
Naar verwachting zal het aantal mensen dat vrijgesteld inkomen van een internationale
organisatie geniet en dat in aanmerking komt voor een tegemoetkoming bovendien
gering zijn, zodat ook vanuit die invalshoek weinig aanleiding bestaat tot
nadere verfijningen.De leden van de PvdA-fractie hebben enkele vragen over het toetsinkomen.
Wat is de grondslag voor het toetsingsinkomen voor iemand jonger dan 65 jaar
met een stamrecht uitkering en geen werkgever heeft waardoor hij geen recht
heeft op een werkgeversbijdrage. Moet hij dan zelf de 6,5% werkgeversbijdrage
ziektekosten betalen, zo vragen deze leden. Indien iemand jonger dan 65 jaar
leeft van het interen op zijn of haar hypotheek op de eigen woning wat is
dan het toetsinkomen voor een zorgtoeslag? Indien iemand jonger is dan 65
jaar en een niet meer actieve oudere zelfstandige die geen recht heeft op
een Inkomensvoorziening Oudere en gedeeltelijk Arbeidsongeschikte gewezen
Zelfstandigen (IOAZ) en een klein inkomen heeft uit private verzekeringen
of inteert op een klein vermogen, wie betaalt dan de werkgeverspremie en wat
is dan het toetsinkomen voor de zorgtoeslag?Hierop kunnen wij antwoorden dat de inkomensafhankelijke bijdrage Zorgverzekeringswet
(Zvw) over een stamrechtuitkering 4,40% bedraagt; de lagere regelgeving
zal op dit punt nog worden aangepast. De grondslag voor het toetsingsinkomen
voor een zorgtoeslag is net als voor elke andere verzekerde het in artikel
8 van de Awir genoemde verzamelinkomen. Ook voor iemand die leeft van via
een hypotheek op de eigen woning beschikbare gelden is het toetsingsinkomen
voor de zorgtoeslag zijn verzamelinkomen. Daar in de formule voor de berekening
van de zorgtoeslag het uitgangspunt besloten ligt dat de verzekerde ten minste
het wettelijk minimumloon geniet, ontvangt een verzekerde die een lager inkomen
heeft de maximale zorgtoeslag.Indien het inkomen uit private verzekeringen van een persoon jonger dan
65 jaar niet onder de loon- of inkomensbelasting valt, is betrokkene over
de uitkering geen inkomensafhankelijke bijdrage Zvw verschuldigd. Valt de
uitkering wel onder de loon- of inkomstenbelasting dan bedraagt de inkomensafhankelijke
bijdrage Zvw 4,40%. Belanghebbende betaalt dat zelf. De heffing geschiedt
door de Belastingdienst hetzij aan de bron volgens de regels van de loonheffing,
hetzij op aanslag volgens de regels van de inkomstenbelasting. Voor de zorgtoeslag
is het toetsingsinkomen het verzamelinkomen van belanghebbende. Indien het
verzamelinkomen minder bedraagt dan ongeveer € 17 000 heeft
betrokkene recht op de maximale zorgtoeslag. Een alleenstaande verzekerde
heeft recht op een zorgtoeslag tot een inkomen van ongeveer € 25 000
en een verzekerde met een partner tot een inkomen van ongeveer € 40 000. Gezamenlijke huishoudingDe leden van de CDA-fractie merken op dat zij het een omissie vinden dat
het begrip gezamenlijk huishouden niet goed gedefinieerd is in de Awir. Zij
vragen hoe en waar dit begrip nu gedefinieerd is en of de regering bereid
is om alsnog een eenduidige definitie in de Awir zelf op te nemen.In de Awir is geen definitie van het begrip gezamenlijke huishouding opgenomen,
maar is gekozen voor het opnemen van een aantal objectieve criteria waarbij
het voeren van een duurzame gezamenlijke huishouding wordt verondersteld.
Voorts is een rangorderegeling opgenomen voor de situatie waarin meerdere
personen als partner kunnen kwalificeren. Pas wanneer deze objectieve criteria
niet van toepassing zijn, vindt voor een beperkte groep belanghebbenden een
materiële beoordeling plaats of er sprake is van een gezamenlijke huishouding.
Deze materiële beoordeling wijkt niet af van de beoordeling van het begrip
gezamenlijke huishouding in de sociale-zekerheidswetgeving. Dit begrip is
gestoeld op een jarenlange parlementaire geschiedenis en stevig verankerd
in de jurisprudentie. Kern van de jurisprudentie is dat het uiteindelijke
oordeel het resultaat is van een afweging van alle factoren, die uitsluitend
in het individuele geval kan plaatsvinden. Een concrete invulling van dit
begrip, vastgelegd in de wet, zou hieraan niet volledig recht kunnen doen.
Voor de uitleg van het begrip gezamenlijke huishouding voor toepassing van
de Awir en de sociale-zekerheidswetten moet sprake zijn van een hoofdverblijf
in dezelfde woning waarbij ongehuwden blijk geven zorg te dragen voor elkaar
door middel van het leveren van een bijdrage in de kosten van de huishouding
dan wel anderszins. Er is geen sprake van een gezamenlijke huishouding bij
een commerciële relatie zonder wederzijdse zorg. Dit is bijvoorbeeld
het geval bij onderverhuur, het houden van kostgangers en inwonend huispersoneel.VerzilveringDe leden van de PvdA-fractie hebben met genoegen gezien dat de regering
het voornemen heeft om kinderkortingen – en naar deze leden aannemen
ook ouderenkortingen – in 2008 via de systematiek van de Awir als toeslagen
uit te keren. Deze leden menen dat dit wetsvoorstel de mogelijkheid biedt
het verzilveren van de heffingskortingen ouderentoeslagen en kinderkortingen
van het toetsjaar 2006 en 2007 te realiseren. Als blijkt dat het bij de behandeling
van het Belastingplan niet tot een voorziening komt om de verzilvering van
de bedoelde heffingskortingen te realiseren binnen het fiscale domein, biedt
dit wetsvoorstel de mogelijkheid om dat op andere wijze te doen, zo menen
de leden van de PvdA-fractie.De regering zet in op de omzetting van de kindgerelateerde kortingen in
een kindertoeslag met ingang van het eerste begrotingsjaar van het volgende
kabinet. Daartoe zal het kabinet begin volgend jaar over de verschillende
mogelijkheden rapporteren. Hierbij kan ook de WTOS betrokken worden maar zullen
de ouderenkortingen buiten beschouwing blijven. In het rapport zal er aandacht
zijn voor de budgettaire gevolgen, de inkomenseffecten en het belang van de
afzonderlijke instrumenten als eigenstandig beleidsinstrument. Om uitvoeringstechnische
redenen is het niet mogelijk om de kindgerelateerde kortingen voor de jaren
2006 en 2007 om te zetten in een toeslag.Volgens de leden van de PvdA-fractie maakt de Awir het mogelijk dat na
afloop van een toetsjaar een aanvulling op het inkomen wordt gegeven in de
vorm van een toeslag en deze leden verwijzen hierbij naar het wetsvoorstel
Wet voorzieningen arbeid en zorg alleenstaande ouders (29 948) waarbij
de regering tegen dit onderdeel van de systematiek van het wetsvoorstel geen
bezwaren had. Deze leden menen dat het mogelijk moet zijn om de
verzilvering van de ouderen- of kinderkorting pas in 2007 te laten plaatsvinden
over het jaar 2006 en in 2008 over het jaar 2007 bij het vaststellen van de
definitieve aanslag.De systematiek van de Awir maakt het inderdaad mogelijk na afloop van
het berekeningsjaar een aanvulling op het inkomen te geven in de vorm van
een toeslag (voor specifieke kosten zoals huur, zorg en kinderopvang, die
in relatie tot de draagkracht te hoog zijn). Zoals ook bij brief van 14 september
2005 (Kamerstukken II 2004/05, 29 948, nr. 16) inzake genoemd wetsvoorstel
door de eerste ondergetekende is aangegeven zou de uitvoering van een nieuwe
toeslag door de Belastingdienst/Toeslagen niet eerder dan 1 januari 2008
kunnen plaatsvinden.Beslagvrije voetDe leden van de PvdA-fractie vragen of het niet juist is de berekeningssystematiek
van de beslagvrije voet opnieuw vast te stellen in verband met de nieuwe toeslagensystematiek.Op grond van artikel 45 Awir is een tegemoetkoming in beginsel niet vatbaar
voor beslag, waaronder begrepen beslag ingevolge faillissement of toepassing
van de schuldsaneringsregeling. Dit betekent dat ook tijdens een schuldsaneringsregeling
of na een gelegd loonbeslag de tegemoetkoming alleen kan worden aangewend
voor desbetreffende kosten van kinderopvang, wonen of zorg. De tegemoetkoming
dient dan ook onverkort in handen van de belanghebbende te worden gesteld.
Aangezien het voorgaande rechtstreeks uit de wettekst volgt, acht ik het niet
noodzakelijk de in het slot van de vraag genoemde partijen daarover separaat
te instrueren.Bovendien is in artikel 295 Faillissementswet specifiek geregeld dat gedurende
de looptijd van een schuldsaneringsregeling een zogenoemd vrij te laten bedrag,
oftewel het bedrag waarover de schuldenaar mag beschikken ten behoeve van
zijn maandelijkse levensonderhoud, buiten de boedel blijft. Onder dit zogenoemde
vrij te laten bedrag vallen zowel onder het nieuwe regime als in de huidige
situatie de reële kosten van kinderopvang, ziektekostenverzekering en
wonen. In door de landelijke vergadering van rechters-commissaris in faillissementen
(Recofa) vastgestelde rekenmethode «Vrij te laten bedrag», die
de rechter in alle negentien arrondissementen volgt bij de vaststelling van
het vrij te laten bedrag, wordt deze berekeningssystematiek voor de rechtspraktijk
nader uitgewerkt.Dit betekent dat de continuïteit van kinderopvang, verzekering en
wonen gedurende de schuldsaneringsregeling geen gevaar loopt omdat belanghebbenden
in de gelegenheid worden gesteld de betalingen voor de betreffende voorzieningen
voort te zetten. Er bestaan geen aanwijzingen en het ligt niet voor de hand
dat de bestaande rechtspraktijk met de komst van de toeslagen per 1 januari
2006 wezenlijk verandering zal ondergaan.De leden van de PvdA-fractie stellen vragen over mensen die wonen in een
AWBZ gefinancierde vorm die een zak- en kleedgeldregeling hebben. Is de hoogte
van het zak- en kleedgeld aangepast aan het nieuwe toeslagen systeem, is er
geen koopkrachtverlies? Als iemand de kosten van huisvesting geheel of gedeeltelijk
via eigen bijdrage uit eigen middelen betaalt is de hoogte van de eigen bijdrage
dan per 1 januari 2006 aangepast aan het nieuwe systeem van zorgpremie
en zorg toeslagen, zodat geen sprake is van koopkrachtverlies, zo vragen de
leden van de PvdA-fractie.De eigen bijdrage AWBZ die een cliënt betaalt die in een instelling
verblijft, wordt in de regel berekend aan de hand van de financiële situatie
van twee jaar geleden van betrokkene. In 2006 is dat dus de situatie in 2004.
Bepalend voor de eigen bijdrage zijn onder meer het bijdrageplichtige inkomen
en de wijze waarop de cliënt in dat jaar tegen ziektekosten verzekerd
was. De ziektekostenpremie wordt in mindering gebracht op het inkomen, voordat
de eigen bijdrage wordt bepaald.In 2006 is iedereen op grond van de Zorgverzekeringswet verplicht een
zorgverzekering te sluiten. De premielasten voor de zorgverzekering die in
2006 opgebracht moeten worden, bestaan uit een nominale premie en een inkomensafhankelijke
bijdrage. Degenen met een laag inkomen ontvangen een zorgtoeslag. In 2006
zullen de wettelijke premielasten vaak hoger zijn dan in 2004. Dit komt door
de hogere nominale premie, maar ook door de normale jaarlijkse premiestijging.
Hier staat echter tegenover dat het inkomen waaruit de premie moet worden
betaald in 2006 vermoedelijk hoger is dan in 2004.In onderstaande tabel is zowel voor een alleenstaande als een gehuwde
AOW’er zonder aanvullend pensioen weergegeven welke ziektekostenpremie
en welk bijdrageplichtige inkomen bepalend is voor de eigen bijdrage in 2006.
Tevens is aangegeven hoe hoog de ziektekostenpremie en het bijdrageplichtig
inkomen in werkelijkheid zullen zijn. Bij de gehuwden is verondersteld dat
beiden verblijven in een AWBZ-instelling.65 jaar en ouder, AOW, geen aanvullend pensioen  alleenstaand,
verblijft in AWBZ-instellinggehuwd, beiden verblijven in AWBZ-instelling  20042006verschil20042006Verschil bedragen in € per maand             Ziektekostenpremie      nominale premie26926751184133no-claimteruggaaf0– 8– 80– 15– 15inkomensafhankelijke bijdrage7765– 1210689– 17Zorgtoeslag0– 34– 340– 96– 96totaal ziekekostenpremies103116131571625       bijdrageplichtig inkomen      verzamelinkomen964996321 3241 37147betaalde belastingen en premies volksverzekeringen– 24– 5190– 3– 3bijdrageplichtig inkomen9409915213241 36844De tabel maakt duidelijk dat de totale ziektekostenpremie die bij een
alleenstaande voor eigen rekening komt, in 2006 € 116 per maand
bedraagt. Dit is € 13 meer dan in 2004, het jaar dat bepalend is
voor de eigen bijdrage. Hier staat tegenover dat het inkomen € 52
per maand hoger is dan in 2004. De hogere ziektekostenpremie kan dus ruimschoots
betaald worden uit het hogere inkomen. Bij gehuwden kan een vergelijkbare
conclusie getrokken worden. Ook het besteedbaar inkomen na aftrek van de eigen bijdrage, is in 2006
meer is dan de norm voor zak- en kleedgeld. Zie onderstaande tabel.65 jaar en ouder, AOW, geen aanvullend pensioen  alleenstaand, verblijft in AWBZ-instellinggehuwd, beiden verblijven in AWBZ-instelling 20062006 bedragen in € per maand  AOW9961 371 betaalde belastingen en premies volksverzekeringen– 5– 3Ziektekosten– 116– 162 eigen bijdrage AWBZ– 583– 774totaal besteedbaar inkomen293432   zak- en kleedgeldnorm*267416* ramingDe personen in de genoemde voorbeelden kunnen dus in 2006 de hogere nominale
premie betalen, zonder dat hun besteedbaar inkomen daalt tot onder de grens
van het zak- en kleedgeld. In uitzonderingsgevallen kan het besteedbaar inkomen
in 2006, na aftrek van ziektekostenpremies en eigen bijdrage AWBZ, toch lager
is dan de zak- en kleedgeldnorm (in 2006 per maand € 257 voor een
alleenstaande en € 400 voor gehuwden). In dat geval verlaagt het
zorgkantoor de bijdrage op verzoek van de cliënt zo ver, dat betrokkene
dit inkomen wèl overhoudt.Voor degenen die zijn opgenomen in een 24-uurs-instelling en geen eigen
inkomen genieten, wordt het zak- en kleedgeld dat zij op grond van de Wet
werk en bijstand (WWB) ontvangen aan de gewijzigde verzekeringssituatie aangepast.
In de Tweede nota van wijziging bij het Wetsvoorstel tegemoetkoming AOW (Kamerstukken
TK nr. 30 314) is de norm van het zak- en kleedgeld in de WWB verhoogd
met een bedrag ter dekking van kosten voor de zorgverzekeraar, zodat het uitgangspunt
dat de premie voor een zorgverzekeraar die op grond van de Zorgverzekeringswet
is verschuldigd, niet uit het normbedrag voor personen in inrichtingen bepaling die tot de invoering van de Zoprgverzekeringswetet is
verschuldigd niet uit het normbedrag kan word kan worden voldaan,
blijft gelden. Het bedrag van de verhoging komt neer op het verschil per maand
tussen de standaardpremie en de maximale zorgtoeslag.ARTIKELSGEWIJSArtikel BDe leden van de CDA-fractie vragen de regering aan te geven hoe met terugwerkende
kracht de verblijfplaats van een niet legaal in Nederland verblijvende persoon
kan worden vastgesteld en merken op dat dit betekent dat bijvoorbeeld in een
studentenhuis iedereen constant van elkaar zou moeten weten of één
van de bewoners wel een legale verblijfsstatus heeft. Bij niet legaal verblijf
kan de al toegekende zorgtoeslag van medebewoners worden teruggevorderd en
bestaat er voor het hele huishouden geen recht op huursubsidie, aldus deze
leden. Voorts vragen zij in welke situaties de terugwerkende kracht zal worden
gebruikt en of dit niet leidt tot vele juridische procedures. Tenslotte vragen
zij waarom ervoor is gekozen deze toch belangrijke regels bij ministeriële
regeling vast te leggen en niet in de wet zelf.Allereerst merken wij op dat de door de leden van de PvdA-fractie bedoelde
opmerking inzake terugwerkende kracht in de memorie van toelichting
geen betrekking heeft op de niet-rechtmatig hier verblijvende vreemdeling.
In de voorgestelde ministeriële regeling worden twee afzonderlijke zaken
geregeld: een correctie met terugwerkende kracht bij gebleken onjuistheden
in de GBA en een inschrijvingsfictie voor mensen die zich niet in de GBA kunnen
inschrijven, waaronder vreemdelingen zonder rechtmatig verblijf.In de situaties waarin sprake is van een onjuiste inschrijving én
deze onjuistheid wordt hersteld via een correctie in de gemeentelijke basisadministratie
persoonsgegevens (GBA), geldt deze correctie voor de toepassing van de Awir
met terugwerkende kracht tot het moment waarop die onjuistheid aantoonbaar
is opgetreden. Hiermee wordt een (handhavings)instrument geboden voor die
gevallen waarin duidelijk is dat een tegemoetkoming is verstrekt op basis
van onjuiste gegevens. Daarbij is niet alleen de situatie van oneigenlijk
gebruik beoogd, maar ook de situatie waarin belanghebbende bijvoorbeeld een
te lage tegemoetkoming zou krijgen omdat blijkt dat de ex-partner ten onrechte
op zijn oude adres in de GBA is ingeschreven en het inkomen van die ex-partner
ten onrechte nog een rol speelt bij de vaststelling van het toetsingsinkomen.
Of sprake is van een onjuiste inschrijving moet blijken uit de gegevens waarover
de Belastingdienst/Toeslagen of de gemeenten al dan niet via derden (zoals
bijvoorbeeld de Belastingdienst) de beschikking krijgen. De gemeenten verrichten
op basis van de hun ter beschikking staande of gestelde gegevens een onderzoek
dat uiteindelijk kan leiden tot een correctie in de GBA. Deze correctie wordt
in de GBA aangebracht met ingang van de datum waarop het onderzoek is gestart.Wat de positie van de niet rechtmatig verblijvende vreemdeling betreft
zij opgemerkt dat deze zich niet in de GBA kan inschrijven. In de ministeriële
regeling zal daarom worden geregeld dat zij geacht worden te zijn ingeschreven
op hun feitelijke woonadres. Aldus kunnen ook niet-rechtmatig hier verblijvende
vreemdelingen worden aangemerkt als partner of als medebewoner. Zonder deze
inschrijvingsfictie zou dat niet kunnen en zou de bepaling in de Awir op grond
waarvan geen aanspraak op een tegemoetkoming bestaat voor een niet-rechtmatig
verblijvende vreemdeling, zijn partner en zijn medebewoners, illusoir zijn.
Ten principale is de positie van de vreemdeling, die overeenkomt met de regeling
die thans is opgenomen in de Huursubsidiewet en de Wet kinderopvang, overigens
geregeld in de wet.In de door deze leden geschetste situatie van een studentenhuis zal veelal
geen sprake zijn van het voeren van een gezamenlijke huishouding met een niet
rechtmatig verblijvende vreemdeling. Studenten in een studentenhuis huren
veelal op individuele basis woonruimte en voeren geen gezamenlijke huishouding.
De motieven voor het wonen op één adres worden dan niet ingegeven
door de wens zorg te dragen voor elkaar. In dergelijke gevallen spelen veelal
louter economische en praktische motieven een rol, namelijk het gebruik maken
van betaalbare studentenhuisvesting. Anders dan deze leden lijken te veronderstellen
spelen medebewoners voor de zorgtoeslag geen rol en, zoals uit het voorgaande
moge blijken, zal ook veelal geen sprake zijn van een partnerrelatie. Dit
leidt ertoe dat het door deze leden geschetste risico dat bij niet legaal
verblijf van, wij veronderstellen, een partner in een studentenhuis de zorgtoeslag
wordt teruggevorderd beperkt is. Een gezamenlijke huishouding kan zich wel
voordoen in de situatie waarin bijvoorbeeld twee studenten samen een huurcontract
afsluiten met een huiseigenaar, samen de woning inrichten en samen de gemeenschappelijke
ruimtes gebruiken en gezamenlijk – al dan niet naar draagkracht –
een bijdrage in de huishouding leveren. In zo’n situatie spelen ook
eventuele medebewoners een rol voor de huurtoeslag. Voor deze situatie geldt,
net als voor de huursubsidie nu het geval is, dat geen aanspraak op huurtoeslag
bestaat ingeval de partner of medebewoner niet rechtmatig in Nederland verblijft.Het onderhavige wetvoorstel is ter advisering voorgelegd aan de Raad voor de Rechtspraak. Het wetsvoorstel geeft de Raad geen aanleiding
tot het maken van op- en aanmerkingen en leidt naar verwachting niet, de leden
van de CDA-fractie vragen daarnaar, tot vele juridische procedures.Er is voor gekozen de mogelijkheid om het feitelijke woonadres in aanmerking
te nemen wettelijk te regelen, maar de situaties waarin dit zich kan voordoen
bij ministeriële regeling te beschrijven. Vastlegging bij ministeriële
regeling biedt niet alleen de nodige flexibiliteit, maar ook de mogelijkheid
om de details nader uit te werken.De leden van de PvdA-fractie vragen of er niet anderen zijn dan degenen
die in het buitenland werken waarvoor een gelijkstelling met de inschrijving
van de GBA nodig is. Genoemd worden dak- en thuislozen die veelal een achterhaalde
inschrijving in de GBA hebben en daardoor bijna onvindbaar zijn. Gevraagd
wordt of ten aanzien van deze groep de inschrijvingsadressen zoals de sociale
diensten die hanteren, te weten een postadres bij het Leger des Heils of een
beperkt aantal andere adressen in het kader van het dak- en thuislozen beleid,
kunnen worden gebruikt voor de toepassing van de Awir.De GBA kent naast het woonadres ook het zogenoemde briefadres. Dak- en
thuislozen kunnen, mits de briefadresgever er mee instemt, zich laten inschrijven
op een briefadres. Deze inschrijving op het briefadres zal op basis van de
wettelijke systematiek (GBA is leidend) voor de toepassing van de Awir worden
gevolgd, zonodig met terugwerkende kracht. Een afzonderlijke wettelijke bepaling
is daarvoor niet nodig. Zouden er echter anderen zijn waarvoor een gelijkstelling
met de inschrijving in de GBA nodig is, dan kan dit in de Uitvoeringsregeling
Awir, waarin de situaties worden beschreven waarin het feitelijke woonadres
in aanmerking wordt genomen, worden geregeld.Artikel COver het toetsingsinkomen hebben de leden van de PvdA-fractie enkele vragen.
In de eerste plaats vragen zij welke aftrekposten in mindering worden gebracht
op het toetsinkomen alvorens de hoogte van de drie relevante (zorg-, huur-,
en kinderopvang-)toeslagen wordt berekend.Inkomensafhankelijke toeslagen worden toegekend op basis van het gezamenlijke
toetsingsinkomen van de belanghebbende, diens partner, en voor de huurtoeslag
de medebewoners. Het toetsingsinkomen is het verzamelinkomen in de inkomstenbelasting,
waardoor voor de toeslagen hetzelfde draagkrachtbegrip geldt als in de fiscaliteit.
Het voorliggende wetsvoorstel brengt daarin overigens geen verandering. Dat
betekent dat alle fiscale bepalingen die invloed hebben op het verzamelinkomen,
doorwerken naar het toetsingsinkomen. Dit kan zowel gaan om waarderingsregels,
zoals de bijtelling voor privé-gebruik auto en het eigenwoningforfait,
vrijstellingen en aftrekposten.Wat aftrekposten en vrijstellingen betreft gaat het om de volgende bepalingen:– kosten, lasten en afschrijvingen in de sfeer van winst uit onderneming
en resultaat uit overige werkzaamheden;– vrijstellingen in de winstsfeer, zoals de land- en bosbouwvrijstelling
en de kwijtscheldingswinstvrijstelling;– faciliteiten in de winstsfeer, zoals willekeurige afschrijving,
investeringsaftrekken, oudedagsreserve, ondernemingsaftrek, zelfstandigenaftrek,
aftrek speur- en ontwikkelingswerk, meewerkaftrek en stakingsaftrek;– reisaftrek en zeedagenaftrek voor werknemers;– kosten tot verwerving, inning en behoud van periodieke uitkeringen
en verstrekkingen;– op de voordelen uit eigen woning drukkende aftrekbare kosten (eigenwoningrente, kosten van geldleningen, en periodieke betalingen op
grond van rechten van opstal, erfpacht en beklemming);– vrijstelling voor rente die is begrepen in de uitkering uit een
kapitaalverzekering eigen woning;– aftrek wegens geen of geringe eigenwoningschuld («Hillen»);– aftrek van uitgaven voor inkomensvoorzieningen (voornamelijk lijfrentepremie
en premie voor uitkeringen bij arbeidsongeschiktheid);– kosten tot verwerving, inning en behoud van inkomen uit aanmerkelijk
belang;– heffingvrij vermogen bij de berekening van voordeel uit sparen
en beleggen;– vrijstellingen inkomen uit sparen en beleggen, zoals vrijstelling
voor bos- en natuurterreinen en landgoederen, voorwerpen van kunst en wetenschap,
bepaalde rechten, spaarloon, kortlopende termijnen, maatschappelijke beleggingen
en beleggingen in durfkapitaal;– persoonsgebonden aftrekposten, zoals uitgaven voor onderhoudsverplichtingen,
verliezen op beleggingen in durfkapitaal, uitgaven voor levensonderhoud van
kinderen, buitengewone uitgaven, weekenduitgaven voor gehandicapten, scholingsuitgaven,
uitgaven voor monumentenpanden, en aftrekbare giften.Daarnaast werken vrijstellingen en andere faciliteiten in de loonheffing
door naar het loon dat in het verzamelinkomen is opgenomen. Het gaat dan om
vrije vergoedingen en verstrekkingen, vrijgestelde aanspraken (zoals pensioenaanspraken),
vrijgestelde uitkeringen, zoals de uitkering bij ambtsjubileum, uitkeringen
bij ziekte of overlijden, spaarloon- en levensloopfaciliteiten, en regelingen
voor eindheffingsbestanddelen.Ook wat betreft de vermogenstoets wordt in de Awir aangesloten bij het
inkomen uit sparen en beleggen in de inkomstenbelasting. Met ingang van 2007
bestaat hierop één uitzondering. Naar aanleiding van de motie
Vendrik c.s. (Kamerstukken II, 2004/05, 29 765, nr. 10) wordt vanaf
dat jaar de vermogenstoets toegepast zonder rekening te houden met de vrijstellingen
voor maatschappelijke beleggingen en beleggingen in durfkapitaal. Hiermee
wordt de voor de huursubsidie tot en met 2005 geldende systematiek op dit
punt vanaf 2007 weer hersteld voor de huurtoeslag.De leden van de PvdA-fractie vragen vervolgens hoeveel extra toeslagen
moeten worden uitgekeerd (in geld) indien de hypotheekaftrek in mindering
wordt gebracht op het toetsingsinkomen voordat de hoogte van de toeslagen
wordt vastgesteld.Zoals uit het voorgaande blijkt is inderdaad de aftrek van eigenwoningrente
verwerkt in het toetsingsinkomen. Zou deze aftrek achterwege blijven (onder
handhaving van de bijtelling eigenwoningforfait), dan wordt voor 2006 geraamd
dat € 404 mln minder aan toeslagen zou worden verstrekt: € 294
mln zorgtoeslag en € 110 mln kinderopvangtoeslag. Voor de huurtoeslag
heeft dit uiteraard nauwelijks gevolgen.De leden van de PvdA-fractie wijzen erop dat een aantal organisaties heeft
gewezen op de onbillijkheid van het in mindering nemen van de hypotheekaftrek
op het toetsinkomen omdat bij gelijke inkomens een huurder met een zelfde
inkomen als de buurman met hypotheek een lagere zorgtoeslag krijgt. Zij menen
dat het hebben van een hypotheek zo dubbel profijt oplevert met de introductie
van het toeslagensysteem. Namelijk een fiscale aftrekpost en een extra zorg-
en kinderopvangtoeslag. Deze leden vragen wat de opvatting van de regering
is over dat verschil.In de visie van de regering is er op dit punt geen onbillijkheid. Anders
dan de door de leden van de PvdA aangehaalde organisaties zijn wij van mening
dat hier geen sprake is van gelijke gevallen. De eigen woning is, anders dan
een huurwoning, in fiscale zin voor de bewoner een bron van inkomen. Het inkomen
daaruit wordt berekend door de voordelen te belasten na aftrek van de op die
voordelen drukkende uitgaven, met als belangrijkste uitgave de eigenwoningrente.
Doordat die uitgaven bij veel mensen hoger zijn dan de inkomsten, ontstaat
per saldo een aftrek in box 1. In de methodiek van de inkomstenbelasting
veronderstelt een dergelijke aftrek een verminderde draagkracht. Dit heeft
invloed op de drempels voor inkomensafhankelijke aftrekposten en voor de hoogte
van het tarief. Men betaalt dus minder belasting en premie volksverzekeringen
dan zonder die aftrek. Aangezien het draagkrachtbegrip in de inkomstenbelasting één
op één doorwerkt naar de inkomensafhankelijke regelingen, wordt
in dat geval ook voor de toeslagen een verminderde draagkracht verondersteld.
Het uniforme draagkrachtbegrip is immers de kern van de harmonisatie van inkomensafhankelijke
regelingen die eerder dit jaar haar beslag heeft gekregen met de invoering
van de Awir. Het zou naar de mening van de regering juist onlogisch zijn als
voor de inkomstenbelasting een andere draagkracht zou worden aangenomen dan
voor de toeslagen.Anderzijds ziet de regering ook geen aanleiding om het draagkrachtbegrip
in de inkomstenbelasting op dit punt ter discussie te stellen. Bij de Belastingherziening
2001 is uitvoerig tussen regering en parlement van gedachten gewisseld over
de positie van de eigen woning in de inkomstenbelasting. Het huidige regime,
dat het resultaat vormt van deze gedachtewisseling, werkt in onze opvatting
bevredigend, en leidt niet tot onevenwichtige gevolgen.Artikel DDe leden van de PvdA-fractie vragen waarom de Belastingdienst/Toeslagen
geen beschikking kan vaststellen.De formele procedure zoals die in het nieuwe artikel 8a van de Awir is
geregeld, past in het beleid om alle inkomens – dus ook het niet in
Nederland belastbare inkomen zoals dat voor de bepaling van de draagkracht
in het kader van de Awir wordt meegeteld – door de «gewone»
Belastingdienst te laten vaststellen. Dit hangt samen met de positionering
van de inspecteur van de Belastingdienst als bestuursorgaan voor de vaststelling
van het inkomen. Bovendien bevordert dit een eenduidige rechtsgang ter zake
van het toetsingsinkomen. De Belastingdienst/Toeslagen zou dus weliswaar de
beschikking kunnen vaststellen, maar dat past niet in bovengenoemde strategie.Artikel GDe leden van de PvdA-fractie willen er graag op wijzen dat het voor mensen
die in aanmerking komen voor huurtoeslag van groot belang is dat zij gedurende
het jaar kunnen beschikken op het voorschot huurtoeslag waar zij recht op
hebben. Zowel het inkomen als de huishoudsamenstelling zijn direct van invloed
op de hoogte van de huurtoeslag. Deze leden willen er op wijzen dat veranderingen
in inkomen en huishoudsamenstelling zeker niet zeldzaam zijn. De groep huurders
die binnen een jaar een sterke terugval van het inkomen doormaken is aanzienlijk.
Zo stromen er jaarlijks alleen al 40 000 mensen de werkloosheidswet in,
met alle gevolgen voor het inkomen van dien. De leden van de PvdA-fractie
zien de voorgestelde wijziging van artikel 22 lid vier, de uitbetaling van
het voorschot, dan ook als wenselijk. Mensen die direct op het moment dat
de aanspraak op toeslag ontstaat voor de eerste maal in een jaar huurtoeslag
aanvragen, kunnen een deel van de al verstreken maanden in één
betaling uitgekeerd krijgen. Het direct uitbetalen van de eerste maandbedragen
vermindert het risico op betalingsproblemen, maar lost dit niet helemaal op.
De hoogte van de huurtoeslag wordt immers berekend op basis van het totale
inkomen. Wanneer een huurder die een half jaar een inkomen van net boven de
huursubsidiegrens heeft, terugvalt naar een inkomen op bijstandniveau (bijvoorbeeld
door het vertrek of overlijden van de partner) is de maandelijkse toeslag
waar de huurder dat jaar recht op heeft lager dan wanneer de huurder het hele
jaar al een inkomen op bijstandsniveau heeft. Het verschil tussen
de huurtoeslag waar de huurder op basis van het maandinkomen recht op heeft
en de huurtoeslag die op basis van het jaarinkomen wordt berekend, wordt niet
vereffend bij de eindafrekening van de huurtoeslag. Deze leden willen er op
wijzen dat het berekenen van de maandelijkse huurtoeslag bij op basis van
het jaarinkomen bij sterke inkomensdalingen en het ontbreken van een vangnet
kan leiden tot ernstige betalingsproblemen voor deze huurders. De leden van
de PvdA-fractie willen om deze reden nogmaals wijzen op het belang van een
vangnet huurtoeslag voor mensen die geconfronteerd worden met een sterke inkomensdaling.
Voorts vragen deze leden om een zorgvuldige monitoring van de inkomenspositie
van huurders die met sterke inkomensdalingen te maken.Het verheugt ons dat de leden van de PvdA-fractie de voorgestelde wijziging
in de uitbetalingssystematiek als positief ervaren. Inderdaad kunnen hierdoor
de betalingen nauwkeuriger worden afgestemd op de uitgaven. Voor het daarnaast
invoeren van een vangnetbepaling, zoals deze leden voorstaan, zien wij echter
geen aanleiding. Een dergelijke regeling, die in de Huursubsidiewet voorzag
in het overbruggen van verschillen die konden ontstaan doordat het actuele
inkomen aanzienlijk afweek van dat in het peiljaar, verdraagt zich niet met
de systematiek van de Awir, waarin juist het actuele inkomen als toetsingsinkomen
fungeert. Bij de behandeling van het wetsvoorstel Awir is deze problematiek
uitvoerig aan de orde geweest. Wij zien geen reden om daarover thans een ander
standpunt in te nemen.Wat betreft de vraag van deze leden om een zorgvuldige monitoring van
de inkomenspositie van huurders die met sterke inkomensdalingen te maken hebben,
delen wij mee dat wij de werking van de Wet op de huurtoeslag in combinatie
met de Awir in de praktijk nauwlettend volgen. Dat geldt vanzelfsprekend ook
voor de inkomensposities van mensen wier inkomen in de loop van een jaar sterk
daalt. De resultaten daarvan zullen bij de evaluatie van de Awir aan de orde
komen.De regeling in de Wet op de huurtoeslag voor het verstrekken van huurtoeslag
aan huurders van aangewezen onzelfstandige woonruimten is niet gewijzigd ten
opzichte van de regeling die in de thans geldende Huursubsidiewet voorkomt.
Het feit dat in sommige gevallen – zoals de genoemde casus – de
huursubsidie bij dit soort woonruimte is ingetrokken heeft dan ook niets van
doen met de overgang naar de Wet op de huurtoeslag. Voor alle aangewezen onzelfstandige
woonruimten kan dus gewoon huurtoeslag worden aangevraagd.Artikel JDe leden van de PvdA-fractie hebben vragen over de uitbetaling van voorschotten
op de toeslagen. Zij vragen hoe de uitbetaling plaatsvindt indien in een woning
mensen toeslagpartner zijn, maar niet gehuwd zijn, geen samenlevingscontract
hebben en geen familie van elkaar zijn.Ervan uitgaande dat de door deze leden beschreven mensen kunnen worden
aangemerkt als partners in de zin van artikel 3 van de Awir, leidt dit tot
een gezamenlijke tegemoetkoming die wordt uitbetaald aan degene die de aanvraag
heeft ingediend of diens partner. De veronderstelling van deze leden dat de
partners beiden zelfstandig een aanvraag voor een zorgtoeslag kunnen indienen
en daarbij het inkomen van een andere bewoner vermelden is niet juist. Indien
twee personen op grond van de Awir worden aangemerkt als partner, geldt dat één
van hen een aanvraag kan indienen voor hun beiden. De hoogte van de zorgtoeslag,
die wordt uitbetaald aan de aanvrager is afhankelijk van het toetsingsinkomen
van beide partners samen. Het inkomen van een andere bewoner speelt daarbij
geen rol. Indien beide partners een inkomen hebben, betalen zij individueel
een premie zorgverzekering aan de verzekeraar. Bij een volstrekt gescheiden
financiële huishouding, kunnen zij de zorgtoeslag onderling
verrekenen. Ook voor de kinderopvangtoeslag geldt dat in een partnerrelatie
de aanvraag door één van beiden wordt gedaan en voor de hoogte
van de kinderopvangtoeslag het toetsingsinkomen van beide partners tezamen
in aanmerking wordt genomen. Voor de huurtoeslag wordt daarbij tevens het
toetsingsinkomen (inclusief box 3 inkomen) van de medebewoners in aanmerking
genomen. Een onderhuurder wordt daarbij niet als medebewoner aangemerkt.Artikel IIIADe leden van de CDA-fractie hebben met verbazing kennis genomen van dit
artikel, dat ook in het wetsvoorstel Invoerings- en aanpassingswet Zorgverzekeringswet
(30 124) staat en vragen naar een heldere toelichting op de voorgestelde
wijziging.Hierop kunnen wij antwoorden dat bedoelde wijzigingen niet voorkomen in
het door deze leden genoemde wetsvoorstel, maar in het wetsvoorstel houdende
wijzigingen en reparaties in diverse wetten op het terrein van volkshuisvesting,
ruimtelijke ordening en milieubeheer (30 134). Met de wijziging in artikel
16, derde lid, van de Wet op de huurtoeslag wordt een omissie rechtgezet.
Wat betreft de achterliggende gedachte kan worden verwezen naar de toelichting
bij de tweede nota van wijziging op het wetsvoorstel, houdende wijzigingen
en reparaties in diverse wetten op het terrein van volkshuisvesting, ruimtelijke
ordening en milieubeheer (Kamerstukken II 2004/05, 30 134, nr. 7) of
naar de toelichting bij het onderhavige wetsvoorstel. Zoals in de toelichting
op de tweede nota van wijziging is aangegeven is in de voorgestelde gewijzigde
onderdelen a en b van artikel 17, eerste lid, van de Wet op de huurtoeslag
voor de een- en meerpersoonshuishoudens een verhoging van de minimum-inkomensijkpunten
opgenomen ter minimalisering van de effecten van het afschaffen van de correctie
op het verzamelinkomen. Deze verhoging was abusievelijk in artikel 16 van
de Wet op de huurtoeslag opgenomen. Met de Aanpassingswet Awir is in artikel
16, derde lid, van de Wet op de huurtoeslag de laagste inkomensklasse gelijkgesteld
aan het minimum-inkomensijkpunt, verhoogd met het inactievenforfait voor ouderenhuishoudens
en een extra compensatie voor werkenden (€ 313 voor eenpersoonshuishoudens
en € 251 voor meerpersoonshuishoudens). Deze compensatie wordt nu
verwerkt door de voorgestelde aanpassing van het minimum-inkomensijkpunt in
artikel 17. Derhalve dient deze ophoging in artikel 16 ongedaan te worden
gemaakt.In de ophoging was tevens een bedrag verwerkt als marge bij de bovengrens
van de laagste inkomensklassen om te voorkomen dat huishoudens met een minimuminkomen
of lager onbedoeld in een hogere inkomensklasse vallen en daardoor een hogere
eigen bijdrage moeten betalen. Deze marge van € 200 voor eenpersoonshuishoudens
en een marge van € 300 voor meerpersoonshuishoudens blijft onverminderd
van kracht.Voorts is met het voorstel op dit onderdeel geen enkele wijziging beoogd
en is geen sprake van negatieve inkomenseffecten. De regering geeft er de
voorkeur aan dit voorstel te behandelen bij de behandeling van het onderhavige
wetsvoorstel.De Staatssecretaris van Financiën,J. G. WijnDe Minister van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer,S. M. Dekker 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-30337-6.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl