Wijziging Tracéwet mbt toepassing en nadere inpassing hogere-waardenbesluiten krachtens Wet geluidhinder; Nota n.a.v. het verslag
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-11 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 25018, nr. 5

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum indiening

27-03-1997

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1996-1997

25018 nr. 5

24-03-1997

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamALGEMEENARTIKELEN Artikel I, onder GOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 25018Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 21 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
25 018Wijziging van de Tracéwet, houdende nadere aanwijzing van enige
gevallen waarin die wet wordt toegepast, alsmede een nadere inpassing van
hogere-waardenbesluiten krachtens de Wet geluidhinder en enkele andere verbeteringennr. 5NOTA NAAR AANLEIDING VAN HET VERSLAGOntvangen 24 maart 1997 ALGEMEENDe leden van de CDA-fractie vragen of nu in alle situaties de tracéplicht
en de verplichting tot het maken van een milieu-effectrapport (m.e.r.-plicht)
parallel lopen. Zo dat niet het geval is vragen deze leden om een overzicht
van de desbetreffende gevallen en een toelichting voor de afwijking.Tot nog toe zijn er, althans in theorie, op twee punten verschillen tussen
de reikwijdte van de tracéplicht enerzijds en die van de m.e.r.-plicht
anderzijds. Deze worden hierna bezien in het licht van het nog steeds geldende
uitgangspunt «alleen tracéplicht bij m.e.r.-plicht».Artikel 2, eerste lid, van de Tracéwet houdt in dat de aanleg van
een hoofdweg, landelijke railweg of hoofdvaarweg geschiedt overeenkomstig
het daarvoor met toepassing van deze wet vastgestelde tracé. Met betrekking
tot de m.e.r.-plicht voor de aanleg van een hoofdvaarweg kent onderdeel C,
onder 3.1, van de bijlage bij het Besluit milieu-effectrapportage 1994 (Besluit
m.e.r. 1994) een beperking tot gevallen waarin de hoofdvaarweg kan worden
bevaren door schepen met een laadvermogen van 1350 ton of meer. Daarbij kan
worden aangetekend dat andere dan de hier bedoelde gevallen van aanleg van
hoofdvaarwegen in de praktijk niet worden voorzien. Bij de voorbereiding van
dit wetsvoorstel is afgezien van toevoeging van een overeenkomstige clausulering
betreffende het scheepstonnage aan artikel 2, eerste lid, van de Tracéwet,
nu dat in de praktijk geen gevolgen zou hebben en voorts enigermate afbreuk
zou doen aan het kernachtige karakter van deze basisbepaling in het wettelijke
stelsel. Bij nader inzien is er echter geen overwegend bezwaar om in artikel
2, eerste lid, aan te sluiten bij de reikwijdte van de m.e.r.-plicht. In de
bijgevoegde nota van wijziging wordt hierin alsnog voorzien.Het tweede nog bestaande verschil betreft artikel 2, tweede lid, onderdeel
a, onder 1°, van de Tracéwet in relatie tot onderdeel B, onder
1, van de bijlage bij het Besluit m.e.r. 1994. In de nota van wijziging wordt
op dit punt eveneens alsnog voorzien in gelijktrekking van de tracéplicht
met de m.e.r.-plicht. De CDA-fractieleden vragen welke invloed het van toepassing zijn van de
Tracéwet in nieuwe gevallen heeft op de duur van de procedure. Deze
leden vragen zich af of de onderlinge afstemming van de artikelen 17 en 20
wat betreft het inpassen van hogere-waardenbesluiten niet leidt tot een verlenging
van de gehele procedure.Het in de Tracéwet opnemen van de verruiming van de reikwijdte
van de wet in het voetspoor van de eerdere verruiming van de reikwijdte van
de m.e.r.-plicht heeft als zodanig geen gevolgen voor de duur van de procedure
in de «nieuwe gevallen», omdat deze gevallen reeds via de algemene
maatregel van bestuur krachtens artikel 2, derde lid, van de Tracéwet
onder de werking van de wet waren gebracht.Wat betreft eventuele effecten op de duur van de procedure als gevolg
van de nadere inpassing van de hogere-waardenbesluiten merken wij het volgende
op. Artikel 17 van de Tracéwet vergt dat de beoogde planologische medewerking
uiterlijk een jaar na de vaststelling van het Tracébesluit wordt verleend.
De hogere-waardenbesluiten maken feitelijk en na de wetswijziging ook rechtens
deel uit van de planologische medewerking. Tot nog toe bestond echter de mogelijkheid
dat artikel 20, eerste lid, in bepaalde, in de memorie van toelichting genoemde,
gevallen in de weg zou komen te staan aan het tijdig verlenen van de planologische
medewerking wat betreft het vaststellen van de hogere-waardenbesluiten. Nu
dit mogelijke obstakel wordt geslecht, kan ook in de bedoelde gevallen de
benodigde planologische medewerking binnen de in artikel 17 voorgeschreven
termijn worden verleend. De wetswijziging leidt dus niet tot verlenging van
de procedure, veeleer tot een bekorting.De leden van de VVD-fractie vragen of niet het kind met het badwater wordt
weggegooid en welke termijn nog wel geldt voor het aanvragen van een hogere
waarde als artikel 20 daarop niet meer van toepassing zal zijn.Waarschijnlijk doelen deze leden met hun vraag niet zozeer op de termijn
voor het indienen van een verzoek om een hogere waarde, als wel op de termijn
die geldt voor het nemen van een beslissing op een ingediend verzoek om een
hogere waarde. Artikel 87 van de Wet geluidhinder en artikel 18, tweede lid,
van het Besluit geluidhinder spoorwegen houden met betrekking tot wegen respectievelijk
spoorwegen een termijn van ten hoogste drie maanden in voor die beslissing.
Indien die termijn wordt overschreden kan artikel 20, tweede en derde lid,
van de Tracéwet worden toegepast: de beslissingsbevoegdheid verschuift
naar het rijksniveau. Artikel I, onderdeel F, onder 2, van het wetsvoorstel
strekt ertoe buiten twijfel te stellen dat het tweede en het derde lid van
artikel 20 van toepassing blijven met betrekking tot hogere-waardenbesluiten.Voor alle zekerheid merken wij met betrekking tot de termijnstelling voor
een verzoek om een hogere-waardenbesluit nog het volgende op. Ingevolge artikel
87 van de Wet geluidhinder, onderscheidenlijk artikel 18, tweede lid, van
het Besluit geluidhinder spoorwegen, geldt met betrekking tot wegen, onderscheidenlijk
spoorwegen, een termijn van ten hoogste drie maanden voor het nemen van een
beslissing op de aanvraag om een hogere waarde. Een zodanige aanvraag met
betrekking tot een project waarop de Tracéwet van toepassing is moet
dus, ervan uitgaande dat de genoemde drie-maandentermijn ook daadwerkelijk
zal worden gehaald, met het oog op de in artikel 17 van de Tracéwet
gestelde termijn van ten hoogste een jaar, te rekenen vanaf het tijdstip van
vaststelling van het tracébesluit, uiterlijk negen maanden na laatstgenoemd
tijdstip worden gedaan. Aldus zal na de beoogde wetswijziging voor het aanvragen
van een hogere-waardenbesluit – indirect – een termijn gelden
die een uiterlijk toegestaan tijdstip inhoudt, terwijl tot nog toe, bij toepasselijkheid
van artikel 20, eerste lid, van de Tracéwet, het verzoek
niet mag worden gedaan vóór een bepaald tijdstip (twee jaar
voor het geplande tijdstip van aanvang van de werkzaamheden).Voor alle duidelijkheid kan aan het voorgaande nog worden toegevoegd dat
in de praktijk veelal wel een veiligheidsmarge zal worden ingebouwd. Verzoeken
om hogere waarden zullen waarschijnlijk kort na de vaststelling van het tracébesluit
worden gedaan, nadat de desbetreffende ontwerp-aanvragen parallel aan het
ontwerp-tracébesluit ter inzage hebben gelegen.De leden van de fractie van D66 vragen of de m.e.r.-plicht niet ook zou
moeten gelden voor de rijksbufferzones en of de rijksbufferzones niet ook
zouden moeten worden vermeld in artikel 2, tweede lid, onder c, 1°, van
de Tracéwet.Indien de m.e.r.-plicht zou gelden met betrekking tot een wijziging van
een railweg in een rijksbufferzone zou inderdaad artikel 2 van de Tracéwet
moeten worden aangepast als door deze leden aangegeven. Dit is echter niet
het geval: de m.e.r.-plicht voor de wijziging van railwegen is beperkt tot
enkele categorieën van gevoelige gebieden vanwege de daar mogelijk optredende
belangrijke nadelige milieugevolgen. Het tegengaan van verstedelijking in
rijksbufferzones als zodanig vormt een onderdeel van het ruimtelijke spoor.
Overigens vallen de bedoelde gevoelige gebieden ten dele samen met de rijksbufferzones.Wij bevestigen dat de opmerkingen van de leden van de D66-fractie een
juiste weergave inhouden van de strekking van het wetsvoorstel met betrekking
tot de nadere inpassing van de hogere-waardenbesluiten.De D66-fractieleden vragen ook of de beoogde wijziging op dit punt van
meer dan wetstechnische aard is en gevolgen kan hebben voor de mate van succes
van verzoeken om een hogere waarde.Wij beantwoorden deze vraag ontkennend: het in de Wet geluidhinder opgenomen
inhoudelijke toetsingskader voor de beslissing op een verzoek tot vaststelling
van een hogere-waardenbesluit blijft ongewijzigd. Overigens zouden wij de
beoogde nadere inpassing van de hogere-waardenbesluiten in het stelsel van
de Tracéwet willen aanduiden als zijnde van technisch-procedurele aard,
doch niet van wetstechnische aard.De leden van de D66-fractie vragen voorts of weigering van een verzoek
om hogere waarden valt onder het niet verlenen van planologische medewerking
en daarmee onder de aanwijzingsbevoegdheid van de minister.Een weigering van het verzoek om een hogere waarde moet inderdaad worden
beschouwd als het niet verlenen van planologische medewerking. De aanwijzingsbevoegdheid
van de Minister van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer
als zodanig betreft het door provinciale, regionale of gemeentelijke bestuursorganen
vaststellen van besluiten op grond van de Wet op de Ruimtelijke Ordening.
Dit betreft dus niet de vaststelling van hogere waardenbesluiten krachtens
de Wet geluidhinder. Daarnaast blijft echter, zoals eerder in deze nota reeds
is vermeld, artikel 20, tweede en derde lid, van de Tracéwet van toepassing
met betrekking tot hogere-waardenbesluiten; deze bepalingen voorzien in het
verlenen van een vergunning (in dit geval: vaststellen van een hogere-waardenbesluit)
door de minister die de verantwoordelijkheid heeft voor de uitvoering van
de desbetreffende wet, in dit geval de Minister van Volkshuisvesting, Ruimtelijke
Ordening en Milieubeheer. ARTIKELEN Artikel I, onder GDe leden van de fractie van D66 vragen in verband met het buiten toepassing
verklaren van afdeling 7.1 van de Algemene wet bestuursrecht (Awb) voor de
grote projecten van nationaal belang of er gevolgen zijn voor de toepassing
van dit artikel ten aanzien van de Betuweroute en de HSL-Zuid en zo ja, welke.De wetswijziging is van belang met betrekking tot beroepen tegen het tracébesluit
betreffende de Hogesnelheidslijn-Zuid. De vraag is overigens of er praktische
gevolgen zijn. Aan artikel I, onderdeel G, ligt ten grondslag dat kan worden
afgezien van toepassing van een bezwaarschriftprocedure in verband met het
ontbreken van wezenlijke meerwaarde daarvan en mede gelet op de inhoudelijke
overeenkomst met tracébesluiten krachtens artikel 15. Ook bij het vooralsnog
ontbreken van een uitdrukkelijke uitzonderingsbepaling lijkt het toepassen
van de bezwaarschriftprocedure echter niet zinvol. Het uiteindelijk oordeel
daarover berust uiteraard bij de afdeling Bestuursrechtspraak van de Raad
van State. Bezien vanuit de geschetste optiek schept de wetswijziging op dit
punt slechts meer rechtszekerheid.De wetswijziging speelt geen rol voor beroepen die op grond van artikel
24 zijn ingesteld vóór het tijdstip van inwerkingtreding van
deze wijzigingswet ten aanzien van het tracébesluit Betuweroute. De
desbetreffende beroepstermijn is inmiddels verstreken. Ten aanzien van het
tracébesluit Betuweroute is overigens nog van belang, dat in de uitwerkingsfase
van het project Betuweroute op grond van artikel 3:14 van de Awb paragraaf
3.5.6 van die wet van toepassing is verklaard ter gelegenheid van de vaststelling
van het Voorontwerp-tracébesluit. Reeds daarom is op grond van artikel
7:1, eerste lid, onder d, van de Awb geen bezwaarschriftprocedure vereist.De Minister van Verkeer en Waterstaat,A. Jorritsma-LebbinkDe Minister van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer,M. de Boer 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-25018-5.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl