Wet fiscale behandeling van pensioenen; Advies en nader rapport
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-10 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 26020, nr. B

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer

14-05-1998

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1997-1998

26020 nr. B

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekeningLichaamOndertekeningBijlage bij het advies van de Raad van State van 24 maart 1998,
no. W06.97.0773, met redactionele kanttekeningen die de Raad in overweging
geeft.WetsvoorstelToelichting
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 26020Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 45 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
26 020Aanpassing van de Wet op de loonbelasting 1964, de Wet op de inkomstenbelasting
1964, de Coördinatiewet Sociale Verzekering en in samenhang daarmee enige
andere wetten naar aanleiding van de voorstellen van de werkgroep Fiscale
behandeling pensioenen (Wet fiscale behandeling van pensioenen)BADVIES RAAD VAN STATE EN NADER RAPPORTHieronder zijn opgenomen het advies van de Raad van State d.d. 24 maart
1998 en het nader rapport d.d. 27 april 1998, aangeboden aan de Koningin
door de staatssecretaris van Financiën. Het advies van de Raad van State
is cursief afgedrukt. Bij Kabinetsmissive van 15 december 1997, no. 97.005900, heeft Uwe
Majesteit, op voordracht van de Staatssecretaris van Financiën, mede
namens de Staatssecretaris van Sociale Zaken en Werkgelegenheid, bij de Raad
van State ter overweging aanhangig gemaakt het voorstel van wet met memorie
van toelichting tot aanpassing van de Wet op de loonbelasting 1964, de Wet
op de inkomstenbelasting 1964, de Coördinatiewet Sociale Verzekering
en in samenhang daarmee enige andere wetten naar aanleiding van de voorstellen
van de werkgroep Fiscale behandeling pensioenen (Wet fiscale behandeling van
pensioenen).Blijkens de mededeling van de Directeur van uw kabinet van 15 december
1997, no. 97.005900, machtigde Uwe Majesteit de Raad van State zijn advies
inzake het bovenvermelde voorstel van wet rechtstreeks aan mij en in afschrift
aan de Staatssecretaris van Sociale Zaken en Werkgelegenheid te doen toekomen.
Dit advies, gedateerd 24 maart 1998, no. WO6.97.0773, bieden ik
u hierbij mede namens de Staatssecretaris van Sociale Zaken en Werkgelegenheid
aan.De Raad van State kan zich met het voorstel van wet verenigen.Naar aanleiding van de opmerkingen van de Raad is het onderhavige voorstel
van wet aangepast. Overigens hebben wij van deze gelegenheid gebruik gemaakt
om het wetsvoorstel nog op een aantal andere punten aan te passen. Daarbij
heeft voorop gestaan om zo veel mogelijk vanuit de praktijk aangedragen vragen
over de concrete uitwerking van de aanbevelingen van de werkgroep «Fiscale
behandeling pensioenen» nog in dit wetsvoorstel mee te nemen. Verder
zijn ook enkele technische onvolkomenheden hersteld.1. Het voorstel voorziet in een aanpassing van het fiscale regime voor
pensioenen die in belangrijke mate is gebaseerd op de voorstellen van de werkgroep
«Fiscale behandeling pensioenen» (kamerstukken II 1995/96, 24 328,
nr. 1) (hierna: de werkgroep). Centraal in het rapport van de werkgroep (hierna:
het rapport) staat de toetsing van de collectieve pensioenregelingen; daarnaast
worden aanvullende opmerkingen gemaakt met betrekking tot de individuele pensioenregelingen.
Met betrekking tot die collectieve regelingen wordt in het rapport uiteengezet
dat het geldende fiscale criterium voor pensioenen, dat inhoudt
dat pensioen naar maatschappelijke opvattingen, mede in verband met diensttijd
en genoten beloning, redelijk moet worden geacht, bij de recente ontwikkelingen
van flexibilisering en individualisering discussie heeft opgeroepen. In het
bijzonder de uitleg van de eis dat sprake moet zijn van een «naar maatschappelijke
opvattingen» redelijk pensioen vormt daarbij een struikelblok. De bij
de opzet van pensioenregelingen betrokken partijen moeten dan wachten tot
de fiscus nieuwe ontwikkelingen als «maatschappelijke opvattingen»
erkent, terwijl de fiscus zelf gehouden is te wachten op het manifest worden
van nieuwe ontwikkelingen als uitdrukking van de gewijzigde maatschappelijke
opvattingen, alvorens die te kunnen accepteren. Dit leidt ertoe dat in de
pensioenpraktijk onzekerheid bestaat over de fiscale toelaatbaarheid van bepaalde
pensioenregelingen. De aanbevelingen van de werkgroep zijn erop gericht de «maatschappelijke
opvattingen» te concretiseren op een zodanige wijze dat niet alleen
de wens tot verruiming, maar eventueel ook de behoefte aan inperking van de
pensioenrechten zonder problemen kunnen worden doorgevoerd.Naar het oordeel van de Raad van State kunnen de aanbevelingen van de
werkgroep worden gevolgd voor de collectieve pensioenregelingen waarvoor de
Pensioen- en spaarfondsenwet onverkort geldt. De toetsing van de fiscus kan
zich in deze gevallen dan beperken tot de concreet aangegeven punten en behoeft
zich niet uit te strekken tot de vraag of ten aanzien van een bepaalde (collectieve)
pensioenregeling sprake is van een naar maatschappelijke opvattingen redelijke
regeling.Ten aanzien van de individuele pensioenregelingen, waarbij in het bijzonder
gedacht kan worden aan de door de directeur-grootaandeelhouder getroffen voorzieningen,
zou een meer indringende toets kunnen plaatsvinden aan de hand van het thans
geldende criterium.Hoewel elementen van deze «tweedeling» in het voorstel zijn
opgenomen is de Raad van oordeel dat onvoldoende duidelijk is in hoeverre
ten aanzien van de collectieve pensioenregeling met de hiervoor geschetste
beperkte toets wordt volstaan.Het college adviseert in de toelichting een afzonderlijke beschouwing
op te nemen over de toetsing van de collectieve en individuele pensioenregelingen
en over de betekenis van de aanbevelingen van de werkgroep in dit kader.3. De pensioendefinitie, zoals opgenomen in het voorgestelde artikel 18
Wet LB'64, gaat uit van de huidige formulering, zij het met begrenzingen die
in de artikelen 18a-18f Wet LB'64 zijn opgenomen. Naar het oordeel van de
Raad ligt deze benadering niet voor de hand gegeven de in punt 1 van dit advies
gesignaleerde problematiek. Door dit uitgangspunt blijft de onzekerheid over
de fiscale toelaatbaarheid van bepaalde pensioenregelingen bestaan en ontstaat
een verbrokkeld beeld met betrekking tot de toetsing van eventuele bovenmatige
elementen in een pensioenregeling. Uit het voorstel en de toelichting komt de volgende opzet naar voren.
Indien een pensioenregeling elementen omvat die uitdrukkelijk bij wet geregeld
zijn, maar die de begrenzingen te buiten gaan, is die regeling niet als een
pensioenregeling aan te merken – en geldt mitsdien de omkeerregeling
niet – tenzij die regeling is gesplitst in een zuiver en een onzuiver
gedeelte op de wijze als in artikel 18, derde lid, Wet LB'64 is voorgesteld
of is aangewezen op de voet van artikel 19d Wet LB'64. Indien een pensioenregeling
elementen omvat die niet uitdrukkelijk bij wet zijn geregeld, dient de inhoudingsplichtige
te beoordelen of de pensioenregeling in haar geheel niet uitgaat boven hetgeen
naar maatschappelijke opvattingen, mede in verband met diensttijd en genoten
beloning, redelijk moet worden geacht. Hij kan dit oordeel aan de inspecteur
voorleggen die bij voor bezwaar vatbare beschikking over de pensioenregeling
beslist. In dit geval bestaat de mogelijkheid van herstel met terugwerkende
kracht, indien onherroepelijk komt vast te staan dat de pensioenregeling bovenmatig
is. Indien achteraf blijkt dat de pensioenregeling bovenmatig is, omdat de
inhoudingsplichtige ten onrechte van oordeel was dat zijn pensioenregeling
aan het maatschappelijk gebruikelijke voldeed, en hij geen oordeel van de
inspecteur heeft gevraagd over die pensioenregeling, is geen herstel met terugwerkende
kracht mogelijk, ook al zou de inhoudingsplichtige een pleitbaar standpunt
hebben ingenomen.Naar het oordeel van de Raad is de uitvoerbaarheid van het voorgestelde
regime ermee gebaat dat de grenzen strak worden getrokken met de mogelijkheid
van aanwijzing bij voor bezwaar vatbare beschikking ten aanzien van
alle elementen die niet uitdrukkelijk in de wet worden geregeld. De toetsing
bij de aanwijzing vindt dan plaats binnen het kader van «de maatschappelijke
opvattingen». Op deze wijze moeten alle regelingen die niet strikt voldoen
aan de wettelijke begrenzingen wil de omkeerregeling van toepassing zijn,
worden «gedekt» door een toetsing door de belastingadministratie
en is het oordeel van de inhoudingsplichtige omtrent «de maatschappelijke
opvattingen» niet rechtstreeks van betekenis. In deze opzet kan artikel
18, eerste lid, onderdeel b, Wet LB'64 uit de pensioendefinitie verdwijnen
en worden opgenomen in het toetsingskader van artikel 19d Wet LB'64.De Raad adviseert te kiezen voor een regeling waarbij de in de artikelen
18–18f Wet LB'64 opgenomen grenzen tevens de grenzen van de pensioendefinitie
vormen.1 en 3. De opmerkingen van de Raad van State zijn aanleiding geweest zowel
de voorgestelde wettekst te wijzigen als de toelichting te verduidelijken.
Het wetsvoorstel heeft steeds tot doel gehad duidelijker in de wet te verankeren
wat naar «maatschappelijke opvattingen redelijk» is. Hiertoe is
in de voorgestelde artikelen 18–18f van de Wet LB steeds expliciet gemaakt
welke begrenzingen aan een fiscaal aanvaardbaar pensioen dienen te worden
gesteld. Voor zover collectieve regelingen binnen de daar gestelde kaders
blijven is de pensioenregeling zuiver. Hoewel ook in die omstandigheden het
denkbaar zou zijn de regeling aan de inspecteur voor te leggen, is daar op
zichzelf geen aanleiding voor. Als immers alle elementen binnen de wettelijke
kaders blijven, geldt dit ook voor het totaal van de regeling.Er kunnen verschillende redenen zijn om een pensioenregeling toch voor
te leggen aan de inspecteur. Dit kan bijvoorbeeld omdat op onderdelen de in
dit wetsvoorstel opgenomen grenzen worden overschreden of omdat de pensioenregeling
elementen omvat die niet uitdrukkelijk bij wet zijn geregeld. In deze gevallen
hoeft dit nog niet te betekenen dat zonder nadere toetsing de regeling als
bovenmatig moet worden gekwalificeerd. Nadere toetsing van de regeling door
de belastingdienst kan er bijvoorbeeld op gericht zijn om te onderzoeken of
de regeling geen elementen kent die niets van doen hebben met een pensioenvoorziening,
zoals bijvoorbeeld een uitkering ineens op de pensioendatum. Ook kan worden
beoordeeld of de regeling weliswaar op een enkel onderdeel de in het wetsvoorstel
gestelde grens overschrijdt, maar per saldo de geboden ruimte niet te buiten
gaat. Op basis van deze nadere toetsing kan een pensioenregeling als een fiscaal
toelaatbare pensioenregeling worden aangewezen.Uit het voorgaande kan de conclusie worden getrokken, zoals de Raad ook
doet, dat na aanvaarding van de nieuwe wettekst er formeel geen behoefte meer
bestaat aan het algemene referentiepunt dat is gegoten in de vorm van de bepaling
dat de pensioenregeling een pensioen inhoudt dat niet uitgaat boven hetgeen
naar maatschappelijke opvattingen redelijk moet worden geacht.Het is ook mogelijk dat een voorgelegde pensioenregeling niet meteen als
een zuivere pensioenregeling kan worden aangewezen. Als dit het gevolg is
van elementen in een pensioenregeling die «pensioenvreemd» zijn,
dan kan de regeling nog slechts in aanmerking komen voor toepassing van de
de omkeerregel door het betreffende element uit de regeling te halen. Als
de regeling niet kan worden aangewezen omdat deze in zijn totaliteit als bovenmatig
wordt beoordeeld, dan kan de regeling alsnog worden aangewezen door het bovenmatige
deel met terugwerkende kracht uit de regeling te halen. Desgewenst kan het
bovenmatige deel, conform het bepaalde in het voorgestelde artikel 18, derde
lid, in afgesplitste vorm zonder fiscale begeleiding in stand worden gehouden.Voor individuele regelingen was aanvankelijk gekozen voor een toets met
als referentiepunt de meest nabije omgeving. Achtereenvolgens zouden dit zijn
geweest: andere werknemers van de inhoudingsplichtige, werknemers van met
de inhoudingsplichtige verbonden vennootschappen en werknemers in de bedrijfstak
waarin de inhoudingsplichtige of de met hem verbonden lichamen werkzaam zijn.
Voorzover deze opsomming geen afdoende toetspunt zou opleveren, was voorzien
in een bij ministeriële regeling vastgesteld kader. Mede op basis van
het advies van de Raad is echter geconcludeerd dat deze benadering niet voldoende
duidelijkheid geeft en evenmin voldoende waarborg biedt dat individueel noch
te veel noch te weinig ruimte voor pensioenopbouw beschikbaar
komt. Daarom is thans gekozen voor een meer algemeen uitgangspunt, namelijk
dat voor individuele regelingen, voorzover geen sprake is van tegengestelde
belangen, wordt toegestaan wat in de praktijk voor collectieve regelingen
gangbaar is. Bij algemene maatregel van bestuur zal nader worden gespecificeerd
wat concreet onder deze norm dient te worden verstaan. De wettekst en de memorie
van toelichting zijn op dit punt aangepast.2. In de memorie van toelichting wordt uiteengezet dat op 9 december 1997
tussen het kabinet en de Stichting van de Arbeid afspraken zijn gemaakt over
het beleid inzake de aanvullende pensioenen. Een belangrijk onderdeel van
deze afspraken is de inzet van sociale partners om te komen tot kostenbeheersing
en modernisering in de pensioenregelingen waartegenover het kabinet afziet
van ingrepen in de pensioenregelingen en in de verplichte deelneming aan bedrijfspensioenfondsen.
De evaluatie van de afspraken zal zijn afgerond op 1 maart 2001. Teneinde
te voorkomen dat het voor een volgend kabinet niet meer mogelijk is na de
evaluatie binnen de volgende kabinetsperiode het wetgevingstraject ter nadere
fiscale afbakening af te ronden, wordt voorgesteld een wettelijk instrumentarium
te creëren op basis waarvan snellere besluitvorming mogelijk is. Artikel
VII van het voorstel bepaalt daartoe dat bij koninklijk besluit nadere van
hoofdstuk IIA en artikel 38a van de Wet op de Loonbelasting 1964 (Wet LB'64)
afwijkende regels kunnen worden gesteld met dien verstande dat het maximum
van het te bereiken ouderdomspensioen niet lager kan worden gesteld dan per
dienstjaar 2% van de pensioengrondslag in een middelloonstelsel. Dit artikel
treedt eerst in werking op een nader bij algemene maatregel van bestuur te
bepalen tijdstip. De Raad heeft bezwaren tegen deze opzet.In de eerste plaats wijst de Raad erop, dat het voorwerp van een belasting
wezenlijk in de heffingswet moet zijn omschreven. De afwijkende regels die
op grond van artikel VII van het voorstel kunnen worden gesteld raken de vaststelling
van het (uitgestelde) loon en daarmee de kern van de heffing. De voorgestane
ingreep en de daarmee samenhangende overgangsregelingen kunnen alleen bij
wet worden geregeld. Het enkel in het voorstel vastleggen van een «bodem»
in de regeling is ontoereikend om van regeling bij wet af te zien.In de tweede plaats oordeelt de Raad het bij koninklijk besluit wijzigen
van een wet in beginsel onjuist. De aangegeven gronden die zijn terug te brengen
tot de duur van het wetgevingstraject acht hij ontoereikend om het voorstel
te kunnen dragen.Het college adviseert de artikelen VII en VIII, tweede lid, van het voorstel
achterwege te laten.2. Naar aanleiding van de opmerkingen van de Raad is aan artikel VII (thans
artikel VI) toegevoegd dat binnen een half jaar na inwerkingtreding van een
eventueel koninklijk besluit ter nadere afbakening van de fiscaal beschikbare
pensioenruimte een wetsvoorstel ter goedkeuring hiervan aan de Tweede Kamer
der Staten-Generaal gezonden zal worden. Op deze wijze blijft de gewenste
effectiviteit volledig behouden en wordt tevens aan de opmerkingen van de
Raad tegemoet gekomen.4. In artikel 18, derde lid, Wet LB'64 is de mogelijkheid van splitsing
van een bovenmatig pensioen in een zuiver deel en een onzuiver deel geregeld.
Voorzover de pensioenregeling zuiver is, is de omkeerregeling van toepassing,
en voorzover de pensioenregeling onzuiver is, zal de aanspraak worden belast.
De inhoudingsplichtige is verplicht aan te geven welk deel van de premie en
van de latere uitkering is toe te rekenen aan de onderscheiden delen. De mogelijkheid van splitsing wordt alleen geboden voor bovenmatige pensioenregelingen
die op zichzelf voldoen aan hetgeen naar maatschappelijke opvattingen redelijk
wordt geacht, maar niet aan de begrenzingen van de wettelijk geregelde elementen.
Indien een pensioenregeling uitgaat boven hetgeen naar maatschappelijke opvattingen
redelijk wordt geacht, welke toets in het bijzonder van belang is voor de
niet-wettelijk geregelde elementen, is geen splitsing mogelijk. Deze beperking
ligt niet in hetgeen in paragraaf 8. Rechtsbescherming en de artikelsgewijze
toelichting is opgemerkt. Daar wordt in het algemeen gesteld dat bovenmatige
regelingen gesplitst kunnen worden. De Raad adviseert de mogelijkheid
van splitsing te verruimen tot alle gevallen waarin een bovenmatige pensioenregeling
voorligt, mede gelet op het feit dat geen zwaarwegende uitvoeringsbelangen
van de belastingadministratie zich daartegen verzetten, nu de uitvoeringslasten
geheel op de inhoudingsplichtige drukken.Tenslotte adviseert de Raad uiteen te zetten om welke redenen de pensioenregeling
«onherstelbaar» het karakter van pensioenregeling verliest, indien
niet op het eerste moment van overschrijding van de begrenzingen aan de inspecteur
overtuigend is aangetoond (hetgeen een zware bewijslast betekent) op welke
wijze gesplitst moet worden, nu een dergelijke zware sanctie niet uit de aard
van het voorstel voortvloeit.4. De door het kabinet beoogde introductie van de mogelijkheid van splitsing
richt zich niet op alle pensioenregelingen waarvan elementen het kader van
de wettelijke begrenzingen te buiten gaan. Het is immers mogelijk dat elementen
van een pensioenregeling uitschieten boven het wettelijke kader, maar dat
op andere onderdelen van de regeling zo ruim binnen het wettelijke kader wordt
gebleven, dat per saldo niet kan worden geconcludeerd, dat de pensioenregeling
als geheel bovenmatig is. In dat geval kan de volledige pensioenregeling,
dus inclusief de separaat bezien te ruim bemeten elementen, als fiscaal aanvaardbare
pensioenregeling worden aangewezen, en is van een splitsing in een fiscaal
toelaatbaar en een bovenmatig deel geen sprake.Daarnaast heeft het kabinet niet beoogd beperkingen aan te brengen in
het toepassen van de splitsingsmogelijkheid bij regelingen die uitgaan boven
de «maatschappelijke redelijkheid». Mits pensioenregelingen tijdig
worden voorgelegd, kan elke collectieve regeling – na gebleken bovenmatigheid –
worden gesplitst in een fiscaal toelaatbaar deel en een deel dat de grenzen
die de wet stelt, te buiten gaat. Voorwaarden zijn dat de splitsing met terugwerkende
kracht wordt ingevoerd vanaf de datum van inwerkingtreding van de regeling,
en dat een administratie wordt bijgehouden waaruit duidelijk blijkt welk deel
van de regeling binnen de fiscale normen blijft en welk deel daar buiten gaat.Regelingen die niet tijdig aan de inspecteur worden voorgelegd, kunnen
niet met terugwerkende kracht worden gesplitst. Als een pensioenregeling de
kaders van de wet te buiten gaat vloeit daar uit voort dat de totale aanspraak
belast zal zijn. Deze consequentie kan helpen om misbruik van de splitsingsmogelijkheid
te voorkomen. Zonder deze consequentie zou men immers geen aandrang behoeven
te voelen om een pensioenregeling aan de inspecteur voor te leggen. Zonder
controle van de inspecteur zou de regeling, ook als deze bovenmatig zou zijn,
in stand blijven. Zou controle van de inspecteur tot de conclusie leiden dat
de regeling te ruim is dan zou, zonder enige sanctie, met terugwerkende kracht
de regeling aangepast kunnen worden. Men zou hierin een «loterij zonder
nieten» kunnen zien.De memorie van toelichting is op bovengenoemde punten aangepast en verduidelijkt.5. Artikel 18a, eerste lid, Wet LB'64 begrenst de (fiscaal begeleide)
pensioenambitie tot 2% van de pensioengrondslag per dienstjaar en tot 100%
van de pensioengrondslag in een eindloonstelsel. De maximale pensioenniveaus
in een middelloonstelsel en een beschikbare-premiestelsel worden hieruit afgeleid. Uit paragraaf 3. Vormen van pensioenopbouw van de toelichting en de artikelsgewijze
toelichting blijkt dat de keuze voor een bepaalde veronderstelde loopbaanontwikkeling
en de daaruit voortvloeiende gevolgen voor de bepaling van de jaarlijkse middelloonopbouw
en van de beschikbare premies reeds vaststaat. Dit resulteert onder meer in
de begrenzing van de pensioenambitie tot 2,25% van de pensioengrondslag per
dienstjaar in een middelloonstelsel. Een afwijking daarvan is alleen in het
kader van het aanwijzingsbeleid mogelijk. Naar het oordeel van de Raad is
er geen reden deze bepalende elementen niet in de wet op te nemen.In dat geval zou ook de invoering van het «ten naaste bij»-criterium
in de begripsomschrijving niet nodig behoeven te zijn. Zonder deze term dienen
de pensioenregelingen die op het middelloonstelsel en het beschikbare premiestelsel
zijn gebaseerd tot geen hogere uitkeringen te leiden dan bij een eindloonstelsel.
Dit is ook in de toelichting verwoord. De toevoeging van die term, waarbij
deze vertaald moet worden in 80%, schept een bandbreedte van 20%
«plus en min» rond het pensioenresultaat in een eindloonstelsel.
Een hoger te verwachten pensioenresultaat dan in een eindloonstelsel is aldus
mogelijk, waardoor aan de grenzen is «gemorreld».Tevens is de Raad van oordeel dat de in artikel 18a, derde lid, Wet LB'64
opgenomen dubbele toetsingsmogelijkheid (ouderdomspensioen gebaseerd op eindloonstelsel
of middelloonstelsel) niet geboden moet worden, maar dat alleen getoetst moet
worden aan een ouderdomspensioen dat is gebaseerd op het eindloonstelsel.De Raad adviseert de artikelen 18a, tweede en derde lid, 18b, tweede en
derde lid, en 18c, tweede en derde lid, Wet LB'64 aan te passen.5. Met de Raad zijn wij van oordeel dat de bepalende elementen van de
pensioenopbouw in de wet opgenomen dienen te zijn. Daarnaast zou echter een
volledige uitwerking van alle elementen van pensioenregelingen leiden tot
zeer omvangrijke wetgeving. In die afweging hebben wij wat betreft de jaarlijkse
opbouw gemeend het advies van de Raad op te moeten volgen.6. In de toelichting op artikel 18a, eerste lid, Wet LB'64 wordt enige
aandacht gegeven aan de inkoop van (een ontoereikend) pensioen. Inkoop is
toegestaan onder de voorwaarden dat geen pensioenlasten naar voren worden
gehaald, de inkoop plaatsvindt door middel van inhouding op het loon of voor
rekening van de werkgever is, en de inkoop binnen de door de werkgever in
de pensioenregeling geboden ruimte past. De Raad mist in de toelichting een meer algemene beschouwing over de inkoop
van ontbrekende of «ontoereikende» jaren in het kader van een
pensioenregeling en de verhouding tot het lijfrenteregime.Voorzover inkoop in het kader van een pensioenregeling mogelijk wordt
gemaakt, zal dit op grond van een regeling als bedoeld in artikel 18f Wet
LB'64 plaatsvinden. Naar het oordeel van de Raad behoort de regeling van de
inkoop tot de hoofdelementen van een pensioenregeling en dient de inkoop een
plaats in de Wet LB'64 te krijgen.De Raad adviseert de inkoopmogelijkheden nader toe te lichten en een wettelijke
basis te geven.6. Naar aanleiding van de opmerkingen van de Raad is aan de artikelsgewijze
toelichting een beschouwing over inkoop van pensioen toegevoegd. Inkoop van
pensioen hangt samen met de vraag welke jaren voor de opbouw van pensioen
als dienstjaren aangemerkt kunnen worden. Daarop wordt in punt 10 nader ingegaan.7. Artikel 18a, vierde lid, Wet LB'64 regelt het ingangstijdstip van de
pensioenuitkeringen. Naar de bewoordingen van het artikel is het geschreven
voor de figuur van één dienstbetrekking, zij het dat daarvan
uitgaande de tijdstippen 1e en 2e elkaar uitsluiten en in de omschrijving
van het eerstbedoelde tijdstip een verwijzing naar het laatstbedoelde tijdstip
niet zou kunnen worden opgenomen. Uit de toelichting blijkt dat mede is beoogd
het tijdstip ook bij het bestaan van verschillende (vroegere) dienstbetrekkingen
aan te geven. De bepaling wordt hierdoor onduidelijk. De Raad adviseert artikel 18a, vierde lid, Wet LB'64 uit te schrijven
voor de te onderscheiden gevallen.7. In het voorgestelde artikel 18a, vierde lid, is bedoeld onderscheid
te maken tussen de situatie waarin nog sprake is van enige dienstbetrekking
en de situatie dat van een dienstbetrekking geen sprake meer is. Zolang er
nog sprake is van een dienstbetrekking hoeft het pensioen in ieder geval niet
eerder in te gaan dan bij het bereiken van de 65-jarige leeftijd. Ook een
pensioen dat 100% van het pensioengevend salaris overschrijdt hoeft niet eerder
in te gaan, zolang men tenminste nog in dienstbetrekking werkzaam is. Blijft
men na het bereiken van de 65-jarige leeftijd werkzaam in dienstbetrekking
dan hoeft het pensioen niet eerder in te gaan dan na het bereiken van eerdergenoemde
norm van 100%. Wordt de norm van 100% niet bereikt voor de leeftijd van 70
jaar dan is de zeventigste verjaardag de uiterste datum waarop het pensioen
uit de huidige dienstbetrekking dient in te gaan.Hoofdregel bij pensioen uit een vroegere dienstbetrekking is, dat het
pensioen ingaat op de voorziene ingangsdatum. Zolang men echter nog in een
andere dienstbetrekking werkzaam is, kan men desgewenst overeenkomen dat het pensioen uit vroegere dienstbetrekking op hetzelfde moment ingaat als
het pensioen uit de huidige dienstbetrekking. Achtereenvolgens kunnen dat
dus zijn: het bereiken van de leeftijd van 65 jaar, het bereiken van de norm
van 100% en het bereiken van de leeftijd van 70 jaar. De memorie van toelichting
is in deze zin verduidelijkt.8. In de toelichting op artikel 18a, vierde lid, onderdeel 3e, Wet LB'64
is aangegeven dat het «bevriezen» van pensioen van een directeur-grootaandeelhouder,
dat in eigen beheer wordt gehouden, moet worden aangemerkt als het in wezen
prijsgeven van pensioenrechten op grond waarvan de sanctiebepaling van (het
huidige) artikel 11c, eerste lid, onderdeel c, Wet LB'64 in werking treedt
en de gehele aanspraak wordt belast. Naar het oordeel van de Raad is in deze gevallen geen sprake van een onregelmatige
afwikkeling van pensioenrechten. Het vorengenoemde gevolg van de invoering
van artikel 18a, vierde lid, onderdeel 3e, Wet LB'64 is dan ook zodanig disproportioneel,
dat uitdrukkelijk bepaald dient te worden dat bedoelde sanctie voor deze gevallen
is uitgesloten.De Raad adviseert het voorstel in deze zin aan te vullen.8. De Raad is van oordeel dat het wetsvoorstel aangevuld dient te worden
op het punt van de toepassing van artikel 11c, eerste lid, onderdeel c, van
de Wet op de loonbelasting 1964 indien het in eigen beheer gehouden pensioen
van een directeur-grootaandeelhouder het niveau van 100% heeft bereikt en
op grond van dit wetsvoorstel bevroren wordt. De Raad meent dat in een dergelijk
geval geen sprake is van een onregelmatige afwikkeling van pensioenrechten.
Naar onze mening moet voorkomen worden dat het voor directeuren-grootaandeelhouder
mogelijk wordt om indien hun pensioen 100% overschrijdt via de waarde van
de aandelen van de pensioen-BV toch de extra waarde-aangroei te verkrijgen,
waar dat voor andere werknemers niet mogelijk is. Wij hebben begrip voor het
standpunt van de Raad dat bij overschrijding van het maximum van 100% er geen
sprake behoeft te zijn van een onregelmatige afwikkeling van pensioenrechten.
Slechts weinigen zullen dat maximum van 100% immers kunnen halen bij een maximale
jaarlijkse opbouw van 2%. Toch menen wij dat het wenselijk is artikel 11c,
eerste lid, onderdeel c, toe te passen indien er werkelijk sprake is van oneigenlijk
gebruik. Wij zullen echter de praktijk op dit punt nauwgezet blijven volgen.
Mocht blijken dat er zich gevallen gaan voordoen waarin men onvermijdelijk
met de 100%-grens in aanraking komt, dan zal in die gevallen waarin evident
geen sprake is van oneigenlijk gebruik, de eerste ondergetekende zodanige
maatregelen nemen dat artikel 11c buiten toepassing blijft.9. In artikel 18a, zevende lid, Wet LB'64 is de zogenoemde AOW-inbouw
geregeld. In de toelichting wordt volledigheidshalve opgemerkt dat de AOW-inbouw
wordt stopgezet zodra de volledige AOW-uitkering is ingebouwd. Deze beperking
is niet uitdrukkelijk in artikel 18a, zevende lid, Wet LB'64 opgenomen. De Raad adviseert de bepaling in deze zin aan te vullen.9. De aanbeveling van de Raad om, conform de oorspronkelijke toelichting,
in het voorgestelde artikel 18a, zevende lid, van de Wet op de loonbelasting
1964 uitdrukkelijk op te nemen dat de AOW-inbouw wordt stopgezet zodra de
volledige AOW-uitkering is ingebouwd hebben wij niet overgenomen. Ook in de
toelichting is deze passage teruggenomen. Immers, door na de volle opbouwperiode
niet langer rekening te houden met een AOW-inbouw zou een pensioenregeling
erg ingewikkeld worden. Gevolg kan dan zijn dat, wanneer sprake is van méér
opbouwjaren dan nodig is voor een volledig pensioen, een AOW is ingebouwd,
die hoger is dan de feitelijke AOW. Als men dit effect zou willen voorkomen
zou men kunnen kiezen voor een franchise-regeling.10. Artikel 18f Wet LB'64 bepaalt dat bij ministeriële regeling regels
kunnen worden gesteld met betrekking tot de in aanmerking te nemen diensttijd
en de pensioengrondslag. Zowel diensttijd als pensioengrondslag behoren tot
de hoofdelementen van de fiscaal te begeleiden pensioenregeling. Naar het
oordeel van de Raad dienen deze hoofdelementen in de wet regeling te vinden
en voor zoveel nodig in een algemene maatregel van bestuur nader te worden
uitgewerkt. Alleen voorzover sprake is van voorschriften van administratieve aard of de uitwerking van details van de regeling kan een en ander
in een ministeriële regeling worden opgenomen (zo ook aanwijzing 26 van
de Aanwijzingen voor de regelgeving). De Raad adviseert de omschrijving van diensttijd en pensioengrondslag
in de Wet LB'64 op te nemen.10. Evenals bij punt 5 heeft bij het opnemen van de begrippen diensttijd
en pensioengrondslag in de wet een afweging plaatsgevonden tussen het belang
om de bepalende elementen van de pensioenopbouw in de wet op te nemen en de
omvang van het pensioendeel van de Wet op de loonbelasting 1964. Met betrekking
tot deze twee elementen is gekozen voor uitwerking in lagere regelgeving.
Om toch aan de opmerkingen van de Raad terzake tegemoet te komen is in het
wetvoorstel opgenomen dat uitwerking plaats zal vinden in een algemene maatregel
van bestuur in plaats van in een ministeriële regeling.11. In paragraaf 6. Salaris-/diensttijdnorm van de toelichting en de artikelsgewijze
toelichting op artikel 18f Wet LB'64 is uiteengezet dat bepaalde onderbrekingen
die samenhangen met de dienstbetrekking als diensttijd aangemerkt zullen worden.
Dit zal eveneens gelden indien na afloop van de dienstbetrekking in het kader
van een sociaal plan of een afvloeiingsregeling de mogelijkheid van deelname
aan de pensioenregeling wordt geboden. In de toelichting is met betrekking
tot deze verlengde diensttijd niet uiteengezet welk «loon» in
aanmerking wordt genomen, hetgeen in het bijzonder bij een middelloonstelsel
van betekenis is. Ditzelfde geldt ook ten aanzien van de niet-werkzame periode
van herintredende vrouwen, die dienstjaren zullen kunnen «meekrijgen». De Raad adviseert deze mogelijkheden van uitbreiding van de diensttijd
mede in relatie tot de pensioengrondslag in de toelichting nader uit te werken.11. Zoals de Raad reeds zelf aangeeft, is de hoogte van het pensioengevend
salaris met name van belang bij middelloonregelingen. Wij stellen ons voor
dat bij het vaststellen van het pensioengevend salaris over perioden waarin
de facto geen sprake meer was/is/zal zijn van een dienstbetrekking, als uitgangspunt
geldt het salaris dat men zou hebben verdiend als in die periode wél
sprake zou zijn geweest van een dienstbetrekking bij de werkgever waar het
pensioen wordt ingekocht. Voor herintreders die jaren inkopen waarin zij jonge
kinderen hebben verzorgd, zal dit het salaris zijn dat men verdient bij indiensttreding
bij de werkgever bij wie het pensioen wordt ingekocht. Bij vormen van verlof
tussen twee opeenvolgende dienstbetrekkingen bij dezelfde werkgever (zorgverlof,
ouderschapsverlof, sabbatsverlof, studieverlof) kan dit het laatstgenoten
salaris zijn dan wel het salaris dat men gaat verdienen bij hervatting van
de dienstbetrekking. Bij vormen van voortgezette pensioenopbouw (onvrijwillig
ontslag, VUT, prepensioen) na beëindiging van de dienstbetrekking is
het het meest voor de hand liggend uit te gaan van het laatstgenoten salaris
als grondslag voor de berekening van de pensioenopbouw. De artikelsgewijze
toelichting is op deze punten aangevuld.12. In de artikelsgewijze toelichting op artikel 18f Wet LB'64 is gesteld
dat onder meer beloningen in natura tot de pensioengrondslag kunnen worden
gerekend, maar dat dit niet geldt voor de waarde van het privé-gebruik
van een door de werkgever ter beschikking gestelde auto. Deze beperking is
niet in overeenstemming met hetgeen in de brief van de Staatssecretaris van
Financiën en zijn ambtgenoot van Sociale Zaken en Werkgelegenheid van
16 januari 1996, nr. WDB96/11M, is gesteld en hetgeen inmiddels door de Hoge
Raad in het arrest van 19 november 1997, nr. 32 566, naar maatschappelijke
opvattingen redelijk is geoordeeld. De Raad adviseert dit omgaan ten aanzien van de «auto van de zaak»
uitvoeriger toe te lichten en daarbij in het bijzonder aan te geven op welke
gronden daartoe gekomen is.12. Ter zake van het niet opnemen van de auto van de zaak in de pensioengrondslag
is de memorie van toelichting aangevuld.13. De toetsing van de «individuele» pensioenregelingen, in
het bijzonder de pensioenregelingen voor directeuren-grootaandeelhouders,
vindt niet direct plaats aan de begrenzingen die voor collectieve regelingen
gelden, maar indirect, aangezien wordt getoetst aan de pensioenregeling
die overigens in de onderneming van die directeur is getroffen (artikel 18g
Wet LB'64). De motivering in de toelichting dat op deze wijze net zoveel ruimte
gegeven wordt als aan collectieve regelingen overtuigt de Raad niet, omdat
de ruimte op microniveau niet gelijk is aan de ruimte die in het algemeen
aan collectieve regelingen wordt gegeven. Naar het oordeel van de Raad behoort
voorop te staan dat ook aan een directeur-grootaandeelhouder fiscaal de mogelijkheid
moet worden geboden een naar maatschappelijke opvattingen redelijk pensioen
op te bouwen, onafhankelijk van een (feitelijk) in «zijn» onderneming
overigens tot stand gebrachte regeling. De normen voor een zodanige regeling
kunnen in een algemene maatregel van bestuur worden neergelegd. De Raad adviseert het voorstel in deze zin aan te passen.14. In de toelichting op artikel 18g Wet LB'64 wordt van een rangorde
tussen de achtereenvolgens geschetste toetsen uitgegaan, terwijl in de tekst
van de bepaling de toetsen van gelijke orde zijn. De Raad adviseert in ieder geval de tekst van het artikel en de toelichting
met elkaar te doen overeenstemmen.De «laatste» toets in de bepaling wordt gevormd door een bij
ministeriële regeling vastgesteld kader. Naar uit de toelichting blijkt
zullen hierin bepalende elementen voor de niet-collectieve pensioenregelingen
worden vastgelegd; naar het oordeel van de Raad dient dit niet bij ministeriële
regeling, maar bij algemene maatregel van bestuur te geschieden.De Raad adviseert de delegatiebepaling te herzien.13. en 14. Naar aanleiding van de opmerkingen van de Raad zijn wij nader
tot de conclusie gekomen dat de voorgestelde bepalingen voor individuele regelingen
waarin geen sprake is van tegengestelde belangen, niet altijd tot het gewenste
resultaat leiden. Aan de ene kant kan hetgeen in de eigen omgeving geregeld
is achterblijven bij wat in de praktijk bij collectieve regelingen gangbaar
is in pensioenregelingen. Aan de andere kant kan het zo zijn dat het gebruik
van de volledige door dit wetsvoorstel geboden ruimte uitgaat boven hetgeen
in de praktijk van de collectieve regelingen gangbaar is. De bijzondere positie
van de individuele regelingen, gelegen in het ontbreken van tegengestelde
belangen, rechtvaardigt dat voor deze specifieke categorie bij algemene maatregel
van bestuur wordt geformuleerd wat in de praktijk van collectieve regelingen
gangbaar is. Met de keuze voor aansluiting bij wat gangbaar is kan enerzijds
worden bereikt dat deze categorie niet tekort wordt gedaan, terwijl anderzijds
wordt gerealiseerd dat niet te veel ruimte wordt genomen, waardoor het budgettaire
kader van dit wetsvoorstel zou worden doorbroken. Daarbij moet bedacht worden
dat met name directeuren-grootaandeelhouders de mogelijkheid hebben de pensioenvoorziening
in eigen beheer te houden. In deze situatie leert de ervaring dat er geen
sprake is van een evenwichtssituatie zoals bij loononderhandelingen. Immers
tegenover het voordeel van uitstel van belastingbetaling staat geen nadeel:
de pensioenmiddelen kunnen blijven dienen als financieringsbron voor activiteiten
van de onderneming, terwijl bij vooroverlijden het pensioenkapitaal niet verloren
gaat, maar – na aftrek van belastingen – beschikbaar blijft voor
de erfgenamen. Het gematigde tarief voor winst uit aanmerkelijk belang doet
hieraan niet of onvoldoende af.15. In artikel 19c, tweede lid, Wet LB'64 is onder bepaalde voorwaarden
de mogelijkheid opgenomen bovenmatige pensioenregelingen met terugwerkende
kracht aan te passen. In de toelichting op dat artikel wordt ingegaan op de
gevolgen van premierestitutie aan werknemers, maar worden de gevolgen van
het intreden van het verzekerde risico in de tussenperiode niet geschetst.
Aangezien de collectieve pensioenen zijn ondergebracht bij pensioenfondsen
of verzekeringsmaatschappijen, is het terugdraaien van bepaalde onderdelen
in dergelijke regelingen gelet op het gelopen risico niet steeds zonder meer
mogelijk. De Raad adviseert deze problematiek uitgebreider in de toelichting te
behandelen.15. Indien een aan de Belastingdienst voorgelegde pensioenregeling reeds
is ingevoerd en deze bovenmatig blijkt te zijn dan is het toegestaan de pensioenregeling
met terugwerkende kracht aan te passen. De Raad vestigt de aandacht op
de inmiddels op basis van de bovenmatige regeling ingegane pensioenen. Het
is de vraag of dat ingegane pensioen nog teruggedraaid kan worden. Verzekeringstechnisch
heeft het verzekerde risico zich voorgedaan en is daar ook voor betaald. Dat
betekent dat ook al wordt met toepassing van een glijclausule de pensioenregeling
aangepast, in het algemeen waarschijnlijk geen aanpassing van de reeds ingegane
pensioenen plaats kan vinden. Voor die pensioenen blijft de regeling derhalve
bovenmatig en zou strikt genomen de aanspraak belast dienen te worden. In
de meeste gevallen zal er echter sprake zijn van goede trouw en zou het belasten
van de aanspraak ongewenst zijn. In dergelijke gevallen zal de pensioenregeling
wat betreft de reeds ingegane pensioenen dan ook door de eerste ondergetekende
aangewezen kunnen worden als pensioenregeling. Dat betekent dat niet de aanspraak,
maar de pensioentermijnen op de normale wijze in de heffing betrokken zullen
worden.De mogelijkheid om een regeling met een glijclausule al vast in te voeren
is vooral van belang voor collectieve regelingen. Daar maakt het pensioen
namelijk deel uit van een vaak bij CAO overeen gekomen pakket arbeidsvoorwaarden.
Voor individuele regelingen is dit minder dringend. In die gevallen kan men
een oordeel over de voorgelegde pensioenregeling beter afwachten. Omdat in
die gevallen misbruik van een glijclausule betrekkelijk eenvoudig mogelijk
is (bijvoorbeeld door kort voor pensionering een bovenmatig pensioen overeen
te komen, waarop ondanks de glijclausule na de pensioendatum niet meer kan
worden teruggekomen), is er voor gekozen om voor individuele regelingen de
toepassing van een glijclausule niet toe te staan.16. In de artikelen 11, vierde lid, en 32 Wet LB'64 worden de deblokkeringsmogelijkheden
voor de spaarloon- en premiespaarregelingen verruimd. Gelet op de toelichting
is beoogd deze verruiming mogelijk te maken voor individuele aanvullingen
op collectieve regelingen. Naar het oordeel van de Raad is de term «door
de werknemer bepaalde bedragen» onvoldoende onderscheidend, aangezien
deze term ook op de hoogte van het te deblokkeren bedrag zou kunnen slaan. De Raad adviseert de bewoordingen van deze artikelen te verduidelijken
overeenkomstig de bedoeling die in de toelichting is neergelegd.16. Naar aanleiding van de opmerkingen van de Raad zijn de genoemde bepalingen
aangepast.17. In artikel 38a, tweede lid, Wet LB'64 is het zogenoemde prepensioen
omschreven. Tot de voorwaarden behoort niet, zoals ten aanzien van het pensioen
en de VUT geldt, dat als verzekeraar van het prepensioen het lichaam of de
natuurlijke persoon bedoeld in artikel 19a, eerste lid, Wet LB'64 moet optreden. Naar het oordeel van de Raad is voor dit verschil geen plaats. De Raad
adviseert artikel 38a, tweede lid, Wet LB'64 met deze voorwaarde aan te vullen.17. Artikel 38a en de artikelsgewijze toelichting daarop zijn naar aanleiding
van de opmerkingen van de Raad aangepast.18. Artikel 18g Wet LB'64, dat de niet-collectieve pensioenen regelt,
raakt de omvang van het in artikel 10 Wet LB'64 gedefinieerde loon niet. Het
artikel heeft betrekking op de toepassing van de omkeerregel en daarmee op
het tijdstip van belastingheffing en het tijdstip waarop de (belaste) aanspraak
de loonsfeer verlaat en tot het privé-vermogen gaat behoren. Artikel 10b van de Wet op de vennootschapsbelasting 1969 (Wet Vpb'69)
bepaalt dat, indien op grond van artikel 18g Wet LB'64 geen sprake is van
een pensioenregeling – en dus de omkeerregel niet geldt – een
gedeelte van het loon voor de vennootschapsbelastingheffing niet in aftrek
kan worden gebracht. Artikel 18g Wet LB'64 heeft zowel betrekking op de niet-collectieve
pensioenen die aan werknemers/niet-aandeelhouders als op die welke aan directeuren-grootaandeelhouders
worden toegekend. De Raad ziet geen reden bepaalde elementen van het loon
van werknemers/niet-aandeelhouders niet als ondernemingskosten aan te merken.
Ook de Hoge Raad heeft onlangs opnieuw bevestigd (arrest van 16 oktober 1996,
BNB 1997/47) dat de waarde van aan werknemers toegekende vergoedingen, in
welke vorm ook, als ondernemingskosten dient te worden aangemerkt. Voorzover
beoordeeld moet worden of de aanspraak op een niet-collectief
pensioen van een directeur-grootaandeelhouder als een zogenoemd verkapt dividend
wordt aangemerkt, wordt naar constante rechtspraak het totaal van de arbeidsbeloning
(loon plus oudedagsvoorziening) in de beschouwing betrokken.Naar het oordeel van de Raad is er geen reden uitdrukkelijk in artikel
10b Wet Vpb'69 de aftrek van het zogenoemde bovenmatige pensioen te beperken
zonder de hiervoor in de rechtspraak ontwikkelde toetsing daarbij te betrekken.
Daarenboven wijst de Raad erop dat bij het niet in aftrek toelaten van het
bovenmatige pensioen de inkomstenbelastingheffing over de aanspraak naar het
tabeltarief wordt ingeruild in de 35%-vennootschapsbelastingheffing over het
niet aftrekbaar deel vermeerderd met de 25%-aanmerkelijk belangheffing, hetgeen
budgettair neutraal is. Ook uit dien hoofde is er geen reden de wetgeving
met een bepaling als artikel 10b Wet Vpb'69 te compliceren.Tenslotte wijst de Raad erop dat het loonbelastingregime voor bovenmatige
niet-collectieve pensioentoezeggingen geen splitsing in een «normaal»
pensioen en een bovenmatig pensioen mogelijk maakt. De splitsing voor de vennootschapsbelastingheffing
zal op grond daarvan tot aanmerkelijke uitvoeringsproblemen kunnen leiden.Op grond van al deze overwegingen adviseert de Raad het voorgestelde artikel
10b Wet Vpb'69 te heroverwegen.19. Wijzigingen in niet-collectieve pensioenregelingen die na 31 augustus
1995 zijn overeengekomen en die in de zin van het nieuw voorgestelde artikel
10b Wet Vpb'69 bovenmatige elementen bevatten, worden (materieel) met terugwerkende
kracht voor de heffing van de vennootschapsbelasting herzien. Indien deze
elementen naar geldend recht niet als «bovenmatig» zijn te kwalificeren
is er naar het oordeel van de Raad geen toereikende grond voor een zodanige
terugwerkende kracht. Niet alleen is niet rond 31 augustus 1995 op enigerlei
wijze van de zijde van de Staatssecretaris van Financiën aangekondigd
dat het voornemen tot terugwerkende kracht bestaat, ook toetsing aan hetgeen
in de brief van 25 juni 1997 (kamerstukken II 1996/97, 25 212, nr. 2)
is geschreven biedt geen ruimte voor deze terugwerkende kracht. In de brief
van 5 december 1997, nr.WDB97/505, aan de Vaste Commissie voor Financiën
is zelfs gesteld dat ten aanzien van de onderhavige pensioenregelingen de
bestaande wetgeving en jurisprudentie gelden en dat vooropstaat dat de Belastingdienst
niet op de wetgeving vooruitloopt. Onder deze omstandigheden adviseert de Raad artikel IV van het wetsvoorstel
te heroverwegen.18 en 19. Naar aanleiding van de opmerkingen van de Raad is het voorgestelde
artikel 10b van de Wet op de vennootschapsbelasting 1969 teruggenomen.Ook het voorstel ter zake van de wijzigingen in niet-collectieve pensioenregelingen
die na 31 augustus 1995 tot stand zijn gekomen, is op advies van de Raad teruggenomen.
Dat hangt er mede mee samen dat inmiddels in een aantal uitspraken en arresten
van Hoven en Hoge Raad tot uitdrukking is gekomen dat een aantal verruimingen
van de pensioengrondslag ook voor de totstandkoming van de aanbevelingen van
de werkgroep «Fiscale behandeling pensioenen» reeds mogelijk waren.20. Voor redactionele kanttekeningen verwijst het college naar de bij
het advies behorende bijlage.20. Aan de redactionele kanttekeningen van de Raad is gevolg gegeven.Overigens hebben wij van deze gelegenheid gebruik gemaakt om het wetsvoorstel
nog op een aantal andere punten aan te passen. Daarbij heeft voorop gestaan
om zo veel mogelijk vanuit de praktijk aangedragen vragen over de concrete
uitwerking van de aanbevelingen van de werkgroep «Fiscale behandeling
pensioenen» nog in dit wetsvoorstel mee te nemen. Verder zijn ook enkele
technische onvolkomenheden hersteld. De Raad van State geeft U in overweging het voorstel van wet te zenden
aan de Tweede Kamer der Staten-Generaal, nadat met het vorenstaande rekening
zal zijn gehouden.De Vice-President van de Raad van State,H. D. Tjeenk Willink Ik moge u verzoeken het hierbij gevoegde gewijzigde voorstel van wet en
de gewijzigde memorie van toelichting aan de Tweede Kamer der Staten-Generaal
te zenden.De Staatssecretaris van Financiën,W. A. F. G. Vermeend Bijlage bij het advies van de Raad van State van 24 maart 1998,
no. W06.97.0773, met redactionele kanttekeningen die de Raad in overweging
geeft.Wetsvoorstel– In artikel I, onderdeel D, artikel 18, derde lid, eerste volzin,
gelet op aanwijzing 52 van de Aanwijzingen voor de regelgeving (Ar) de woorden
«met uitzondering van de voorwaarde» tot en met «binnen
die begrenzingen» vervangen door: kan de regeling worden beschouwd als
een pensioenregeling voorzover zij blijft binnen de in dit hoofdstuk opgenomen
begrenzingen.– In artikel I, onderdeel D, artikel 18, derde lid, laatste volzin,
«een pensioen onderscheidenlijk pensioenen in de zin van de artikelen
18 tot en met 18g behelst» vervangen door: in een pensioen onderscheidenlijk
in pensioenen in de zin van de artikelen 18 tot en met 18g voorziet.– In artikel I, onderdeel G, eerste lid (artikel 19c, eerste lid),
in lijn met de voorgestelde wijziging in artikel I, onderdeel D, (artikel
18, derde lid) en mede gelet op aanwijzing 58 Ar, en in overeenstemming met
de terminologie gebezigd in artikel 19c, tweede lid, «een pensioen onderscheidenlijk
pensioenen in de zin van de artikelen 18 tot en met 18g behelst» vervangen
door: in een pensioen onderscheidenlijk pensioenen in de zin van de artikelen
18 tot en met 18g voorziet.– In artikel I, onderdeel G, in artikel 19c, derde lid, en artikel
19d, tweede lid, telkens aanwijzing 82, derde lid, Ar in acht nemen– In artikel III, onderdeel A, in artikel 10b aanwijzing 52 Ar in
acht nemen. Toelichting– Nu het woord carrière elders in de toelichting (Onder 3.
paragraaf c) ook wordt gebruikt in de betekenis van groei van het salaris,
onder Algemeen, tweede alinea, derde volzin, «de gehele carrière»
vervangen door: het gehele werkzaam bestaan.– Onder I, Algemeen, laatste alinea, achtste volzin, na Tweede Kamer
invoegen: in het kader van het wetsvoorstel Aanpassing van de Wet op de loonbelasting
1964 en andere wetten aan de Brede Herwaardering.– Onder 2. Relatie met de nota «Werken aan Zekerheid»
laatste alinea, eerste volzin, nader specificeren welke drie partijen zijn
bedoeld, nu daarvoor steeds wordt gesproken van overheid en sociale partners.– Onder 3. Vormen van pensioenopbouw, onder a, tweede alinea, vijfde
volzin, «verplichte indexatie van slapers» vervangen door de citeertitel,
te weten: gelijke behandeling van slapers en gepensioneerden.– Onder 15. Budgettaire gevolgen, derde alinea, derde volzin, aangeven
wie onder «deze groep» wordt verstaan.– In de toelichting op artikel I, onderdelen A, B en C, tweede alinea,
laatste volzin, «werkgroep pensioenen» en voorts in het vervolg
van de artikelsgewijze toelichting telkens vervangen door: werkgroep fiscale
behandeling pensioenen.– In het kopje van de toelichting op artikel I, onderdeel D, «artikelen
18 tot en met 19e» vervangen door: artikelen 18 tot en met 18h.– In de toelichting op artikel 18f, laatste alinea, de laatste volzin
verduidelijken.– In de toelichting op artikel 19c, tweede alinea, de tweede volzin
overeenkomstig de bedoeling van het tweede lid redigeren. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-26020-B.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl