Wet op de jeugdzorg; Nota n.a.v. het verslag
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-08 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 28168, nr. 8

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum indiening

03-06-2002

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2001-2002

28168 nr. 8

28-05-2002

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamALGEMEEN DEELINLEIDINGAlgemeenActies met betrekking tot het bureau jeugdzorgActies met betrekking tot het zorgaanbodActies met betrekking tot Sturing en beheerActies ten aanzien van de informatievoorzieningStelselherzieningTijdspad wetgevingstrajectAlgemene maatregelen van bestuurVoortgang implementatieRECHT OP JEUGDZORGAanspraak ingevolge deze wetKarakter van het rechtKostenbeheersing in relatie tot het rechtRecht op jeugdzorg en de noodzakelijke middelenBUREAU JEUGDZORGWat wordt bij amvb geregeldAlgemene eisenToegang tot de jeugdzorg: het proces van indicatiestellingTaken na indicatiestelling: casemanagementAlgemeenLaagdrempelig, herkenbaar en bekendInrichting en positionering van het bureau jeugdzorgOpvoedingsondersteuningIndicatiestelling door het bureau jeugdzorgJeugd-GGZWettelijke taken van het bureau jeugdzorg na de indicatiestelling
(casemanagement)Kwaliteit van het bureau jeugdzorgWachtlijsten bureau jeugdzorgAfstemming Wet op de jeugdzorg en de modernisering AWBZHET ZORGAANBODDe zorgaanbiedersAdministratieve lasten voor zorgaanbiedersFINANCIERINGAlgemene uitgangspunten, normering en subsidiëring
door de provinciesEen eenduidige financiering en aansturingDe financieringssystematiekBIJDRAGE IN DE KOSTEN VAN DE JEUGDZORGTOEZICHTDE CLIËNT CENTRAALBetrokkenheid van de cliënt bij de toegang tot de
zorg en bij de zorgverleningARTIKELSGEWIJSArtikel 3Artikel 11Artikel 15Artikel 101Ondertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 28168Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 99 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
28 168Regeling van de aanspraak op, de toegang tot en de bekostiging van jeugdzorg
(Wet op de jeugdzorg)nr. 8NOTA NAAR AANLEIDING VAN HET NADER VERSLAGOntvangen 28 mei 2002Wij hebben met belangstelling kennis genomen van het nader verslag en
zijn erkentelijk voor de voortvarende en diepgaande wijze waarop de leden
die in dit nader verslag aan het woord zijn op onze beantwoording hebben gereageerd.
De gemaakte opmerkingen en gestelde vragen geven ons het vertrouwen dat spoedig
kan worden gekomen tot de openbare behandeling van het wetsvoorstel.Inhoudsopgave  ALGEMEEN DEEL2  INLEIDING2Algemeen2Tijdspad wetgevingstraject8 Algemene maatregelen van bestuur9 Voortgang implementatie9   RECHT OP JEUGDZORG11Aanspraak ingevolge deze wet11Karakter van het recht11 Kostenbeheersing in relatie tot het recht13 Recht op jeugdzorg en de noodzakelijke middelen14   BUREAU JEUGDZORG15Wat wordt bij amvb geregeld15Algemene eisen15 Toegang tot de jeugdzorg: het proces van indicatiestelling15 Taken na indicatiestelling: casemanagement16 Algemeen16Laagdrempelig, herkenbaar en bekend16 Inrichting en positionering van het bureau
jeugdzorg17Opvoedingsondersteuning17 Indicatiestelling door het bureau jeugdzorg18Jeugd-GGZ19Wettelijke taken van het bureau
jeugdzorg na de indicatie- stelling (casemanagement)19Kwaliteit van het bureau jeugdzorg20Wachtlijsten bureau jeugdzorg20 Afstemming Wet op de jeugdzorg en de modernisering AWBZ22   HET ZORGAANBOD22De zorgaanbieders22Administratieve lasten voor zorgaanbieders22  FINANCIERING23Algemene uitgangspunten, normering en subsidiëring door de provincies23Een eenduidige financiering en aansturing23 De financieringssystematiek26   BIJDRAGE IN DE KOSTEN VAN DE JEUGDZORG26TOEZICHT27DE CLIËNT CENTRAAL29Betrokkenheid van de cliënt bij de toegang tot de zorg en
bij de zorgverlening29  ARTIKELSGEWIJS30ALGEMEEN DEELINLEIDINGAlgemeenDe leden van de VVD-fractie ondersteunen de omslag van aanbodsturing naar
vraagsturing. Immers, het belang van de cliënt als consument van zorg,
staat voor hen voorop. De leden van de VVD-fractie zijn echter van mening
dat niet duidelijk wordt hoe met dit wetsvoorstel de omslag van aanbodsturing
naar vraagsturing moet worden bereikt. Sturing vindt volgens hen vooralsnog
plaats via het aanbod.De Wet op de jeugdhulpverlening kent geen onafhankelijke, objectieve indicatiestelling.
Weliswaar is voor residentiële en semi-residentiële hulpverlening
plaatsing door een zogenaamde «erkende plaatser» vereist, maar
de uitoefening van deze functie is niet de onafhankelijke indicatiestelling
zoals ons deze in het wetsvoorstel met het bureau jeugdzorg voor ogen staat.
De plaatsende instanties toetsen, als voorwaarde voor een plaatsing, of deze
wel nodig is, hetgeen iets anders is dan de beantwoording van de vraag op
welke (jeugd)zorg een cliënt, gegeven zijn problemen, is aangewezen.
Verder kan op dit moment de functie van erkend plaatser worden uitgevoerd
door een zorgaanbieder, waardoor de plaatsing niet onafhankelijk genoemd kan
worden. Voorts wordt momenteel de omvang en duur van de zorg door de zorgaanbieder
bepaald en wordt een plaatsing niet regelmatig heroverwogen.In het traject «Regie in de jeugdzorg» is deze aanbodsturing
reeds onderkend en is de afgelopen jaren gewerkt aan een van het zorgaanbod
onafhankelijke en objectieve toegang tot de jeugdzorg in de vorm van het bureau
jeugdzorg. In het wetsvoorstel wordt de onafhankelijke, objectieve indicatiestelling
door het bureau jeugdzorg wettelijk verankerd. De hulpvraag van de cliënt
staat hierbij centraal. Het bureau jeugdzorg bepaalt de inhoud, omvang en
duur van de zorg die nodig is om in de vraag te voorzien. Dit wordt vastgelegd
in het indicatiebesluit. Indien de zorgaanbieders andere zorg nodig achten
of voortzetting van de zorg na de in het indicatiebesluit opgenomen termijn,
is een herindicatie door het bureau jeugdzorg noodzakelijk. Aanspraak bestaat
slechts op de zorg die in het indicatiebesluit is opgenomen en voor de in
dat besluit opgenomen periode. De omslag naar vraagsturing wordt ook zichtbaar
in de financiering doordat de planning van de provincies en grootstedelijke
regio's zal worden geënt op de indicatiebesluiten en de tendensen die
daaruit zijn af te leiden. De keuze voor het te subsidiëren aanbod is
dan immers een afgeleide van de werkelijke vraag. Deze omslag zal uiteraard
niet van de ene op de andere dag geschieden. In de mate waarin de indicatiestelling
verbetert, verbetert ook de vraagsturing. Hierop zal in antwoord op een andere
vraag van deze leden nader worden ingegaan.De leden van de VVD-fractie vragen of de regering een overzicht kan geven
van de voortgang van alle in het implementatieprogramma aangekondigde onderzoeken,
pilots, werkgroepen en actieprogramma's. Ook willen zij weten op welke wijze
de regering de resultaten van de onderzoeken, pilots, werkgroepen en actieprogramma's
heeft meegenomen in het wetsontwerp.In het implementatieprogramma, dat u op 9 april 2001 is aangeboden,
is aangeven hoe de overgang van de huidige situatie naar het nieuwe regime
van de Wet op de jeugdzorg wordt vormgegeven. De diverse activiteiten uit
het plan zijn opgepakt. In het implementatieplan was al aangegeven dat het
geen statisch plan zou moeten zijn en dat op basis van overleg en nadere inzichten
aanpassing mogelijk zou moeten zijn; omdat in de praktijk bleek
dat (inhoudelijke of procedurele) bijstelling nodig was, hebben verschillende
onderdelen dan ook een andere invulling gekregen. Daarnaast zijn nieuwe activiteiten
in gang gezet. In de voortgangsrapportage Wet op de jeugdzorg, die u in september
wordt aangeboden, zal uitgebreid per actiepunt worden gerapporteerd. Daarbij
zal tevens worden aangeven wat de resultaten daarvan zijn en welke aanvullende
acties zijn en worden ondernomen die voor een zorgvuldige implementatie noodzakelijk
zijn. Vooruitlopend hierop wordt hieronder op hoofdlijnen (en niet uitputtend)
ingegaan op de activiteiten die in het implementatieprogramma zijn geschetst.In verschillende actiepunten wordt verwezen naar de convenanten die tussen
het Rijk in de provincies zouden worden afgesloten over de implementatie van
de Wet op de jeugdzorg. Zoals in de nota naar aanleiding van het verslag is
gemeld, hebben in plaats hiervan met alle provincies en grootstedelijke regio's
gesprekken plaatsgevonden over de implementatie van de nieuwe wet. De gesprekken
zijn op 3 april jl. bestuurlijk bevestigd. De gesprekken en de bestuurlijke
afronding hiervan komen in de plaats van de convenanten.Acties met betrekking tot het bureau jeugdzorgHet eerste actiepunt heeft betrekking op de ontwikkeling van kwaliteitseisen
die aan de uitvoering gesteld moeten worden. In voortdurend overleg met de
belangrijkste partners waaronder de cliëntenorganisaties zijn de hoofdlijnen
van de kwaliteitseisen geformuleerd. Op dit moment worden deze hoofdlijnen
verwerkt tot teksten voor een algemene maatregel van bestuur.Met betrekking tot de versterking van de positie van de cliënt is
een groot aantal activiteiten gerealiseerd: een jongerentafel, een landelijke
cliëntentafel, de inrichting van een website, subsidiëring van het
landelijk platform voor samenwerkende cliëntenorganisaties voor professionalisering
hiervan, evaluatieonderzoek inzake klachtrecht en medezeggenschap. De voorlichting
over de wet aan de cliënten kan pas starten als de precieze uitwerking
bekend is. Dit zal in het najaar 2002 het geval zijn.In het kader van het verbeterprogramma GVI's (gezinsvoogdij-instellingen;
actiepunt 30) worden in juni a.s. pilots gestart met een langere contacttijd
in de gezinsvoogdij bij vier instellingen. Ook worden een evaluatie-onderzoek
en een bedrijfsvoeringsonderzoek uitgevoerd bij alle (gezins)voogdij-instellingen
met het doel door onderlinge vergelijking te komen tot goede voorbeelden voor
de organisatorische ondersteuning van de gezinsvoogden. Op basis van de uitkomsten
wordt besloten over een eventuele landelijke invoering van een verdere caseloadverlaging
en de daarmee gepaard gaande capaciteitsuitbreiding van de instellingen.Inmiddels worden pilots voorbereid waarin vormen van aansluiting van de
zorg voor verstandelijk gehandicapten (jeugd-LVG) op de Wet op de jeugdzorg
worden getoetst (actiepunt 27). De uitkomsten van de pilots zijn bepalend
voor de wijze waarop de jeugd-LVG een plaats zal krijgen in het wetsvoorstel.Acties met betrekking tot het zorgaanbodOmdat harmonisatie met vormgeving AWBZ wenselijk is, zoals gemeld, besloten
de zorgaanspraken niet te formuleren in termen van basismodules, maar in termen
van functies. Daarbij is aangesloten bij de functionele beschrijving van de
aanspraken waarvan in het kader van de modernisering van de AWBZ sprake zal
zijn. Vergelijkbaar met het traject rondom de kwaliteitseisen van het bureau
jeugdzorg is er voor gekozen om de formulering van de zorgaanspraken tot stand
te laten komen in nauw overleg met de betrokken overheden en koepelorganisaties
(actiepunt 13). In een expertmeeting heeft een eerste toets plaatsgevonden
van de omschrijving van de zorgaanspraken op toepasbaarheid en
bruikbaarheid in de praktijk.Het Rijk financiert twee projecten die worden uitgevoerd door de MOGroep
(zorgaanbieders en vervolgproject pleegzorg) die er mede op zijn gericht de
implementatie van de nieuwe zorgaanspraken te versterken (actiepunt 14). In
actiepunt 16 is neergelegd dat het Rijk nader zal onderzoeken op welke termijn
aanspraak kan worden verleend op plaatsing in een justitiële jeugdinrichting
en wat de gevolgen zijn van het opschorten van die aanspraak.Op grond van de verwachte vraag in relatie tot de bestaande capaciteit
van de justitiële jeugdinrichtingen (jji's) is vastgesteld dat deze capaciteit
niet toereikend is en uitbreiding behoeft. Om die reden kan de aanspraak op
plaatsing in een jji niet vóór 1 januari 2006 gegeven worden.
Voor het overige verwijzen wij naar de brief over capaciteitsprognoses die
de Kamer binnenkort zal bereiken.Hoewel een aanspraak op plaatsing thans nog niet kan worden gegeven, wordt
er in de tussenliggende periode zoveel mogelijk naar gestreefd jeugdigen voor
wie plaatsing in een jji de enige adequate hulpverlening is, opvang of behandeling
te bieden. Wanneer het om crisisplaatsingen gaat, moet er conform het convenant
crisisplaatsingen, dat gesloten is tussen Vedivo en DJI, voor de zwaarste
categorie jeugdigen binnen 7 dagen een plaats binnen een jji voor handen zijn.Om de schaarse capaciteit optimaal te benutten wordt met de provincies
overlegd over de planning van het aanbod aan jji's, de realisatie van residentiele
voorzieningen, de regionale benutting van de capaciteit van de jji's en een
zorgvuldige indicatiestelling.Acties met betrekking tot Sturing en beheerDiverse actiepunten hebben betrekking op de doeluitkering van het bureau
jeugdzorg (de actiepunten 3, 4, 5, 6, 10, 11 en 12). Daarbij wordt onder meer
gerefereerd aan nader onderzoek. Dit onderzoek is verricht door het bureau
Deloitte & Touche. Drie vragen stonden in dit onderzoek centraal:1. De vraag naar de splitsing van de doeluitkering;2. De grondslag voor de verdeling van de doeluitkering3. De omvang van de doeluitkeringOok de omvang van de middelen voor de taken consultatie, deskundigheidsbevordering,
het onderhouden van contacten met de algemene voorzieningen voor jeugdigen
en ambulante zorg door het bureau jeugdzorg vormden onderdeel van het onderzoek.
Dit resultaten van dit onderzoek zijn u op 5 april aangeboden (Kamerstukken
II, 2001–2002, 28 007 nr. 4). De uitkomsten zijn onderwerp
geweest van bestuurlijk overleg met het IPO.Het kostprijsonderzoek, waaraan in actiepunt 19 wordt gerefereerd, kan
worden gestart nadat de amvb's indicatiebesluit en zorgaanspraken zijn afgerond.
Het streven is dit onderzoek in het najaar 2002 te starten. Voor verdere informatie
over dit actiepunt verwijzen wij naar paragraaf «Kostenbeheersing in
relatie tot het recht».In januari 2002 is aan het veld duidelijkheid gegeven over het bedrag
dat vanuit de AWBZ structureel wordt overgeheveld naar de doeluitkering bureau
jeugdzorg in verband met het verleggen van de toegang tot de jeugd-GGZ van
de RIAGG's naar het bureau jeugdzorg.Acties ten aanzien van de informatievoorzieningIn het implementatieprogramma is opgenomen dat het Rijk een plan van aanpak
opstelt voor het traject dat doorlopen zou worden vanuit de huidige situatie
naar de nieuwe uniforme informatiegegevens onder de wet op de
jeugdzorg (actiepunt 24). Dit plan van aanpak is inmiddels opgesteld. Daarin
wordt een aparte projectstructuur gepresenteerd voor de totstandkoming van
een goede informatiehuishouding in de jeugdzorg. Het project is inmiddels
van start gegaan. In de projectgroep participeren naast het Rijk vertegenwoordigers
van het IPO, de MOGroep en de GGZ.StelselherzieningDe leden van de VVD-fractie vragen op welke wijze de Wet op de jeugdzorg
in de toekomstige stelselherziening past. Welke relaties zijn er met de regeringsnota
«Vraag aan bod»?Zoals in de nota naar aanleiding van het verslag is bevestigd zullen wij
de Tweede Kamer een analyse toesturen van de voor- en nadelen van het onderbrengen
van de jeugdzorg aanspraak in het nieuwe ziektenkostenstelsel (Kamerstukken
II, 2001–2002, 28 168, nr. 5, pagina 50). In deze analyse
wordt ook ingegaan op de vragen van de leden van de VVD-fractie. Deze analyse
zal u op zeer korte termijn worden toegezonden.De leden van de VVD-fractie constateren dat het wetsvoorstel op onderdelen
grote gelijkenis (o.a. qua aanspraken) vertoont met de werking van de AWBZ.
Zij vragen of de regering in een overzicht kan toelichten welke overeenkomsten
en verschillen er zijn. Waarom is aangesloten bij de AWBZ? Betekent dit dat
de regering voornemens is om de Wet op de jeugdzorg op den duur hierin onder
te brengen?De voornaamste overeenkomst tussen de AWBZ en het voorliggende wetsvoorstel
is dat beide stelsels voorzien in een wettelijke aanspraak op zorg. Zowel
bij de AWBZ als in het voorliggende wetsvoorstel is sprake van een aanspraak
op zorg in natura (de aanspraak bestaat uit zorg en niet op de vergoeding
daarvan). Alleen in de gemoderniseerde AWBZ kan de klant in plaats van zorg
in natura ook kiezen voor een persoonsgebonden budget. Deze keuzemogelijkheid
is er niet voor de functies verblijf en behandeling.Bij de AWBZ wordt gebruik gemaakt van een verzekeringssysteem. Het wetsvoorstel
voorziet niet in de financiering van aanspraken door premies te heffen, maar
in financiering uit de met algemene belastingmiddelen gevulde Rijkskas. Dit
doet overigens niets af aan de afdwingbaarheid van de wettelijk gevestigde
aanspraak op jeugdzorg. Verderop in deze nota zal op dit punt nader worden
ingegaan.De provincie sluit geen privaatrechtelijke overeenkomsten met zorgaanbieders,
maar subsidieert zorgaanbieders overeenkomstig het wetsvoorstel en de Algemene
wet bestuursrecht. Provincies spelen van oudsher en ingevolge het wetsvoorstel
een zware rol bij het beleid over de jeugdzorg, terwijl de rol van de provincies
in het kader van de AWBZ beperkt is. Anders dan de AWBZ kent het wetsvoorstel
geen planningsregime voor bepaalde typen zorgaanbieders (dit is namelijk in
tegenstelling tot de AWBZ volledig een verantwoordelijkheid van de provincies).
Evenmin bestaat er voor de provincies een subsidieverplichting, zoals in de
AWBZ wel een contracteerverplichting voor bepaalde geplande zorgaanbieders
bestaat.Ondanks de hiervoor geschetste verschillen is met name voor wat betreft
de aanspraken aangesloten bij de verwachte ontwikkelingen (functioneel omschreven
aanspraken) in de AWBZ. Een zeer belangrijk argument hiervoor is dat voor
de jeugdzorg een omslag naar een vraaggestuurd stelsel wordt gemaakt, waarbij
een «ouderwetse» aanbod planning niet past. Er bestaat een grote
samenhang tussen de zorg waarop ingevolge het wetsvoorstel aanspraak zal bestaan
en de zorg waarop ingevolge de AWBZ voor wat betreft de geestelijke gezondheidszorg
voor jeugdigen aanspraak bestaat. Die samenhang komt tot uitdrukking in de
aard van de zorg. Voorts zal het bureau jeugdzorg voor beide vormen van zorg
de indicatie stellen. Om in voorkomend geval duidelijk aan te
kunnen geven op welke zorg aanspraak bestaat, is het wenselijk de omschrijving
van de aanspraken op grond van de AWBZ en de Wet op de jeugdzorg op elkaar
aan te laten sluiten. Ook het gedachtegoed van vraaggestuurde zorg dat ten
grondslag ligt aan de functionalisering van de aanspraken van de AWBZ speelt
een belangrijke rol bij het wetsvoorstel.Eenzelfde wijze van het omschrijven van aanspraken is ook van belang voor
het eventueel op termijn onder één stelsel en één
financieringsstroom kunnen brengen van die aanspraken. Wij achten het echter
op dit moment niet aangewezen aanspraken ingevolge de AWBZ en ingevolge het
wetsvoorstel in één stelsel onder te brengen. De eventueel meest
wenselijke vorm en de gevolgen van een dergelijke samenvoeging zijn nog niet
uitgewerkt; een uitwerking die op dit moment niet zinvol is, gelet op de grote
veranderingsprocessen waaraan de AWBZ en jeugdzorg op dit moment onderhevig
zijn. In verband met de uitvoerbaarheid van die veranderingen is het niet
wenselijk en ook niet zinvol alles tegelijkertijd te doen. Een stap voor stap
benadering verdient de voorkeur.De leden van de fractie van de VVD vragen op grond van welke overwegingen
een acceptatieplicht voor zorgaanbieders is geïntroduceerd en welke vooren
nadelen aan de acceptatieplicht zijn verbonden. Ten slotte vragen deze leden
of een acceptatieplicht maatwerk in de weg kan staan.Indien het bureau jeugdzorg heeft vastgesteld dat een cliënt is aangewezen
op jeugdzorg waarop aanspraak bestaat op grond van het wetsvoorstel, moet
deze ook daadwerkelijk deze zorg ontvangen. Dit wordt gerealiseerd met de
acceptatieplicht. De acceptatieplicht voorkomt dat een zorgaanbieder, die
voor het benodigde aanbod subsidie ontvangt, de zorg niet verleent, bijvoorbeeld
in verband met de persoonlijkheid van de cliënt. De zorgaanbieder mag
de cliënt niet tegen het licht houden en dan beslissen of hij wel of
niet zorg zal verlenen. Hiermee wordt voorkomen dat met kinderen langs zorgaanbieders
moet worden geleurd en dat deze dan alsnog buiten de boot vallen. Het grote
voordeel van de acceptatieplicht is hiermee geschetst. De keerzijde van de
medaille is dat zorgaanbieders zich flexibeler moeten opstellen, iets dat
wij vanzelfsprekend geen nadeel willen noemen.Een indicatiebesluit geeft aan op welke zorg een cliënt is aangewezen.
Het hulpverleningsplan concretiseert dit nog verder tot individueel maatwerk.
Het hulpverleningsplan omvat de zorg op de maat van de cliënt. De acceptatieplicht
doet daaraan niets toe of af. De acceptatieplicht betreft de in het indicatiebesluit
voorziene zorg en kan er dus niet toe leiden dat een instelling andere zorg
moet bieden dan die waarop de cliënt volgens het bureau jeugdzorg is
aangewezen. De acceptatieplicht ziet op passende zorg.Deze leden vragen ook welke garanties het wetsvoorstel biedt dat indicering
van jeugdigen niet leidt tot onnodige bureaucratie, zoals bijvoorbeeld bij
de RIO's het geval is geweest.De indicatiestelling binnen het bureau jeugdzorg beoogt met de cliënt
te zoeken naar de oplossing voor de problemen van de jeugdige. Samen met de
cliënt wordt gekeken naar zijn problemen en worden mogelijke oplossingen
in beeld gebracht tot duidelijk is welke zorg het meest passend is als antwoord
op de problemen. Het bureau jeugdzorg zet hiervoor gekwalificeerd personeel
in. Met de leden van de VVD-fractie zijn wij van mening dat dit proces niet
teveel administratieve stappen moet kennen. Wij zullen de administratieve
stappen tot het minimum beperken. Daarbij geldt bovendien dat de administratieve
handelingen zodanig onderdeel zullen zijn van het samenspel tussen het bureau
jeugdzorg en de cliënt dat zij niet als bureaucratisch ervaren zullen
worden. Immers, vanwege de nauwe betrokkenheid van de cliënt
bij het proces zijn de administratieve handelingen voor de cliënt een
logisch onderdeel van het proces.Verder biedt het wetsvoorstel de mogelijkheid bij algemene maatregel van
bestuur regels te stellen omtrent de bij de indicatiestellingstelling te hanteren
werkwijze. Van deze mogelijkheid kan gebruik worden gemaakt om onnodige bureaucratie
te voorkomen, mocht dat onverhoopt nodig blijken.Hoe verhouden zich de planningssystematiek en daaraan gekoppelde indicatietaak
tot meer vraagsturing, zo vragen de leden van de VVD-fractie.In antwoord op een vraag die dezelfde leden hebben gesteld in de inleiding,
zijn wij al ingegaan op de kern van de omslag van aanbodsturing naar vraagsturing.
In aanvulling daarop lichten wij hieronder de bijbehorende planningssystematiek
toe, zoals die in het onderhavige wetsvoorstel is uitgewerkt. Het wetsvoorstel
voorziet in een planningssystematiek die waarborgen bevat voor de aansluiting
van het aanbod aan jeugdzorg, waarop ingevolge het wetsvoorstel aanspraak
zal bestaan, op de vraag. Zo biedt de functionele omschrijving van de aanspraak
veel meer flexibiliteit om in te spelen op de vraag. Het provinciale beleidskader
jeugdzorg, waarin de hoofdlijnen van het beleid zullen worden neergelegd,
is geënt op gegevens over indicatiestellingen van het bureau jeugdzorg
en geeft daarmee inzicht in de vraag naar jeugdzorg en de ontwikkeling van
die vraag. Het daarop gebaseerde uitvoeringsprogramma is daarvan een concretisering
en biedt de mogelijkheid snel in te spelen op nieuwe ontwikkelingen. De Rijksoverheid
is verantwoordelijk voor het aan de provincie beschikbaar stellen van voldoende
middelen voor het realiseren van de aanspraken op jeugdzorg door de provincie.
Om de omvang van de doeluitkering zorgaanbod te kunnen bepalen, ontvangt het
Rijk jaarlijks de uitvoeringsprogramma's van alle provincies. Mede op basis
hiervan stelt het Rijk een jaarlijkse voortgangsrapportage jeugdzorg op waarin
onder andere een overzicht gegeven wordt van de doeluitkering zorgaanbod per
provincie. Het tot stand komen van de voortgangsrapportage loopt in tijd synchroon
aan de cyclus van de Rijksbegroting. Eenmaal in de vier jaar stelt het Rijk,
mede op basis van de uitvoeringsprogramma's van de provincies, een landelijk
beleidskader jeugdzorg op waarin onder andere een vierjarig financieel kader
is opgenomen.De leden van de VVD-fractie vragen voorts hoe het verplichte overleg tussen
provincie met gemeenten en verzekeraars zich verhoudt tot vraagsturing. Hoe
wordt voorkomen dat dit soort overleggen vraagsturing en snelle besluitvorming
frustreren?Het verplichte overleg tussen deze partijen heeft als doel afspraken te
maken over het aanbod aan jeugdzorg dat nodig is om in de vraag naar jeugdzorg,
zoals die door het onafhankelijke bureau jeugdzorg wordt vastgesteld, te kunnen
voorzien. Dit overleg zal vraagsturing dus juist versterken en snelle besluitvorming
niet frustreren omdat individuele cliënten met een indicatiebesluit van
het bureau jeugdzorg jegens de financiers van de te indiceren zorg (provincies,
zorgverzekeraars en per 1-1-2006 ook het Ministerie van Justitie) een aanspraak
hebben op de betreffende zorg.Het bureau jeugdzorg krijgt de wettelijke taak te indiceren voor jeugdzorg
die op grond van dit wetsvoorstel door provincies gefinancierd wordt (voorheen
jeugdhulpverlening genaamd), voor jeugd-GGZ en een aantal vormen van zorg
voor verstandelijk gehandicapten die op grond van de AWBZ door zorgverzekeraars
gefinancierd worden en voor civielrechtelijke plaatsingen in justitiële
jeugdinrichtingen die door het Minister van Justitie worden gefinancierd.
Indien het bureau jeugdzorg besluit dat een cliënt niet in aanmerking
komt voor een van deze vormen van zorg (hierna te noemen te indiceren
zorg), zal het bureau jeugdzorg deze cliënt terugverwijzen naar de algemene
voorzieningen voor jeugdigen die door gemeenten gefinancierd worden, tenzij
het bureau jeugdzorg deze cliënten zelf kan helpen met enkele gesprekken.
De jeugdzorg in brede zin wordt dus gefinancierd door provincies, verzekeraars,
Ministerie van Justitie en gemeenten. Om te komen tot afstemming is overleg
noodzakelijk.Wat betreft het overleg tussen provincie en gemeenten geldt dat beide
partijen, maar uiteraard uiteindelijk vooral de cliënten, belang hebben
bij het maken van goede afspraken. De provincie heeft belang bij goed functionerende
algemene voorzieningen om te voorkomen dat cliënten in de positie komen
dat zij een beroep moeten doen op de zwaardere, te indiceren zorg, terwijl
de gemeenten ondersteuning kunnen verkrijgen van het bureau jeugdzorg voor
versterking van de algemene voorzieningen voor jeugdigen. In het kader van
Jeugdbeleid in Ba(la)ns hebben VNG en IPO ook afspraken gemaakt om tot een
goede afstemming van elkaars activiteiten te komen.Tijdspad wetgevingstrajectDe vraag van de leden van de VVD-fractie, welke administratieve gevolgen
de amvb's hebben voor het bureau jeugdzorg, kan eerst worden beantwoord wanneer
deze regelingen gereed zijn. Vanzelfsprekend staat, evenals bij het zorgaanbod,
ook hier voorop, dat deze lasten zoveel mogelijk beperkt zullen zijn. De ontwerp-amvb's
worden met het veld besproken. Ook dit overleg is mede gericht op het toetsen
van de uitvoerbaarheid van de regelingen. De daarvoor in aanmerking komende
amvb's zullen bovendien in concept ter toetsing aan Actal worden voorgelegd.
Een en ander waarborgt dat werkbare regels en voorschriften tot stand zullen
worden gebracht, die niet meer lasten meebrengen dan werkelijk noodzakelijk
zijn.De leden van de CDA-fractie vragen zich af waarom gekozen is voor een
veelheid aan algemene maatregelen van bestuur, als voor een veelheid daarvan
de inhoud al bekend is en dus verwerkt kan worden in het wetsvoorstel.Inderdaad is inmiddels de inhoud van een groot aantal algemene maatregelen
van bestuur op hoofdlijnen bekend. Desalniettemin willen wij deze niet vastleggen
in het wetsvoorstel zelf. De keuze voor regeling op het niveau van amvb is
namelijk niet ingegeven door onbekendheid met de inhoud daarvan, maar door
de behoefte aan flexibiliteit.Het wetsvoorstel bewerkstelligt ingrijpende veranderingen in de jeugdzorg
en brengt voor vele organisaties nieuwe taken mee. Een zorgvuldige invoering
van deze veranderingen vergt een procesmatige aanpak, waarvoor een regeling
in de formele wet te weinig ruimte biedt. Van het moment van inwerkingtreding
af zal stelselmatig moeten worden nagegaan of de eisen die worden gesteld
aansluiten bij de behoeften die pas goed duidelijk zullen worden als er mee
wordt gewerkt. Een snel inspelen op nieuwe inzichten uit de praktijk is geboden.
Daartoe biedt regeling op het niveau van een amvb de meeste ruimte.De leden van de CDA-fractie vragen wat, gezien de veelheid van amvb's
die tot stand moeten worden gebracht, nog het realiteitsgehalte is van het
geschetste tijdspad in relatie tot het verkiezingsreces.Wij achten het met het IPO en de MOGroep van groot belang dat op zo kort
mogelijke termijn duidelijk wordt hoe het nieuwe stelsel voor de jeugdzorg
zal worden ingericht. Dit betekent dat wij hechten aan een zo spoedig mogelijke
totstandkoming van een Wet op de jeugdzorg. Een in het Staatsblad geplaatste
wet biedt aan al diegenen die betrokken zijn bij de jeugdzorg de nodige duidelijkheid. Ons streven was lange tijd gericht op inwerkingtreding van het wetsvoorstel
op 1 januari 2003. Inmiddels achten wij inwerkingtreding op dat tijdstip
niet langer waarschijnlijk. De parlementaire behandeling kost ondanks de inspanningen
van uw kant en van onze zijde, meer tijd dan waarvan wij tot voor kort zijn
uitgegaan.Ook de totstandkoming van de amvb's vergt meer tijd dan aanvankelijk voorzien.
Het werken binnen een geheel nieuw stelsel voor de jeugdzorg eist een zorgvuldige
invoering van dat stelsel en derhalve een goede doordenking en veel overleg
met alle betrokken partijen over de tot stand te brengen amvb's. Het vorenstaande
leidt ertoe dat ondanks de inzet van iedereen niet langer mag worden verwacht
dat de amvb's voor 1 januari 2003 in het Staatsblad kunnen worden geplaatst.
Gelet op het vorenstaande en op het feit dat een datum medio 2003 in verband
met de planning en control-cyclus niet is aangewezen, streven wij thans naar
inwerkingtreding per 1 januari 2004.Om te voorkomen dat het hele implementatieproces stagneert dient de wet
wel zo spoedig mogelijk in het Staatsblad te worden geplaatst.De vraag van de leden van de D66-fractie of het niet verstandiger is met
de gehele behandeling van het wetsvoorstel te wachten tot het moment waarop
de ontwerp amvb's aan de beide Kamers der Staten-Generaal kunnen worden voorgelegd,
beantwoorden wij, gezien het vorenstaande, ontkennend. Wachten met de behandeling
van het wetsvoorstel tot dat de amvb's aan de Staten-Generaal kunnen worden
voorgelegd zou immers de voortgang van het implementatieproces ernstig kunnen
vertragen.Algemene maatregelen van bestuurDe leden van de fractie van de VVD vragen of wij aan de hand van voorbeelden
kunnen uitleggen dat de praktijk heeft uitgewezen dat het wenselijk is om
flexibiliteit te behouden.Bij de voorbereiding van de algemene maatregelen van bestuur, waarbij
het veld is betrokken, blijkt telkens dat het nodig is dat de regels die ons
voor ogen staan worden getoetst in de praktijk. Dit kan pas als zij bij of
soms krachtens amvb zullen zijn vastgesteld en zullen gelden. Zoals al eerder
is opgemerkt bevat het wetsvoorstel een groot aantal nieuwe taken, waarmee
nog geen ervaring in de praktijk is opgedaan. Zo is de indicatietaak van het
bureau jeugdzorg, omdat uit het indicatiebesluit een concrete aanspraak op
jeugdzorg voortvloeit, een wezenlijk andere dan de toegangstaak die de bureaus
thans reeds vervullen. Dit vereist bijvoorbeeld op een aantal punten een andere
werkwijze, die in een algemene maatregel van bestuur zal worden vastgelegd.
Ook al wordt thans uiterst zorgvuldig aan een regeling gewerkt, toch zal er
rekening mee moeten worden gehouden dat bij hantering van de regels in de
praktijk de noodzaak tot bijstelling zal blijken.Voortgang implementatieDe leden van de VVD-fractie vragen hoe het kan dat dit wetsvoorstel een
taakverzwaring voor de provincies met zich meebrengt. Wanneer kan de Tweede
Kamer inzicht krijgen in deze taakverzwaring en de financiële consequenties
daarvan?De belangrijkste taakverzwaring is de decentralisatie van de uitvoering
van de jeugdbeschermings- en jeugdreclasseringstaken. De aansturing van deze
uitvoering gebeurt nu nog rechtstreeks door het Ministerie van de Justitie.
Op grond van onderhavig wetsvoorstel wordt de uitvoering van de jeugdbeschermings-
en jeugdreclasseringstaken een taak van het bureau jeugdzorg. De provincie
wordt daarmee verantwoordelijk voor de aansturing ervan.Ook zal de introductie van het recht op jeugdzorg beperkte extra werkzaamheden
met zich mee brengen, omdat niet uitgesloten kan worden dat individuele
cliënten hun aanspraken bij de provincie zullen opeisen. Het onderzoek
naar de taakverzwaring, inclusief de financiële consequenties daarvan,
wordt in de loop van juni 2002 afgerond waarna de Tweede Kamer daarover geïnformeerd
kan worden.De leden van de fractie van het CDA zetten vraagtekens bij de realiseerbaarheid
van het functioneren van de bureaus jeugdzorg nu in de nota naar aanleiding
van het verslag wordt gesteld dat alle provincies per 1 januari 2003
gereed zullen zijn voor invoering van de wet, terwijl daarnaast wordt toegelicht
dat er nog wel aanzienlijke verschillen bestaan in de ontwikkelingsfases van
het bureau jeugdzorg in de afzonderlijke provincies. Zij vragen of er meetbare
en toetsbare indicatoren zijn opgesteld waarlangs een objectief inzicht verkregen
kan worden in de voortgang van de provincies. Deze leden vragen in dit verband
ook of door tussenkomst van het IPO een specifiek plan van aanpak is opgesteld
om te garanderen dat het bureau jeugdzorg per 1 januari 2003 een feit
is in alle provincies?Van de kant van de provincies is ons verzekerd dat in de provincies op
1 januari 2003 een bureau jeugdzorg werkzaam zal zijn dat voldoet aan
de in het wetsvoorstel geformuleerde eisen. Met de provincie Drenthe wordt
nog gecommuniceerd over de wijze waarop aan de eisen voor de totstandkoming
van één bureau jeugdzorg kan worden voldaan. Alle provincies
hebben plannen opgesteld om te bereiken dat per 1 januari 2003 overal
een bureau jeugdzorg is opgericht. Daarmee is tevens de vraag naar specifieke
plannen van aanpak beantwoord.De bureaus jeugdzorg zullen derhalve vanaf 1 januari 2003 alle
in de wet aan hen opgedragen taken vervullen op het huidige kwalitatieve niveau.
Dit is nog niet het niveau dat ons uiteindelijk voor ogen staat. Tot de inwerkingtreding
van de wet en gedurende de verdere implementatie ervan zal stapsgewijs naar
het gewenste en wettelijk vereiste niveau worden toegewerkt.Het IPO schat de extra kosten voor de provincies t.g.v. de taakverzwaring
op € 2,5 miljoen per jaar, overeenkomend met gemiddeld 2 f.t.e.
per provincie en grootstedelijke regio (bladzijde 7). In het najaar wordt
het IPO nader uitsluitsel gegeven over de extra middelen. De leden van de
CDA-fractie vragen of dit de provincies voldoende ruimte geeft om beleidsmatig
en financieel te kunnen anticiperen op de implementatie van de wet per 1 januari
2003?Dit is inderdaad het geval. Het betreft de structureel extra benodigde
middelen ter uitvoering van de aan de provincie opgedragen taken. Deze middelen
worden met ingang van de invoering van deze wet aan het provinciefonds en
het gemeentefonds (voor de drie grootstedelijke regio's) toegevoegd. Daarnaast
worden voor de implementatie van deze wet aan het IPO, de provincies en de
grootstedelijke regio's incidentele middelen toegekend (in totaal in 2001: € 0,9
miljoen en in 2002: € 1,1 miljoen). Tevens kunnen provincies incidenteel
prioriteit geven aan de inzet van middelen uit het provinciefonds voor bijvoorbeeld
de tijdelijke inzet van extra menskracht.De leden van de CDA-fractie vragen of met het geven van uitsluitsel over
de extra middelen nu wel of niet voorzien wordt in afdoende bekostiging van
de benodigde extra financiën?Op grond van de Provinciewet is het Rijk verplicht te voorzien in de kosten
van de uitvoering van medebewindstaken door provincies. Aan deze verplichting
zal met de toekenning van de extra middelen worden voldaan. RECHT OP JEUGDZORGAanspraak ingevolge deze wetKarakter van het rechtDe leden van de VVD-fractie vragen of er Europese jurisprudentie bestaat
als het gaat om een recht op jeugdzorg. In welke landen bestaat er nog meer
recht op jeugdzorg? En zo ja wat zijn in deze landen de redenen geweest voor
het vestigen van een dergelijk recht. Tenslotte vragen zij wat de effecten
van een dergelijk recht.Er is – voor zover kon worden nagegaan – nergens in Europa
een expliciet recht op jeugdzorg vastgelegd, zoals het onderhavige wetsvoorstel
dat doet. Wel bestaan er in een aantal landen rechten die hieraan verwant
zijn, zoals een recht op maatschappelijke dienstverlening of een recht op
opvoedingsondersteuning. Wij gaan voor Duitsland, Vlaanderen en Ierland op
deze rechten nader in. Deze landen zijn gekozen, omdat hierover gegevens beschikbaar
waren en de «rechten» vastgelegd in hun wetgeving het meest overeenkomen
met het in de Wet op de jeugdzorg voorgestelde «recht op jeugdzorg».In Duitsland is in artikel 1 van het «Kinder- und Jugendhilfegesetz»
(KJHG) vastgelegd dat elke jeugdige en jong volwassene recht heeft op «bevordering
van zijn ontwikkeling en op een opvoeding tot een persoon die zelfstandig
in staat is tot het dragen van verantwoordelijkheid en tot het zich bewegen
in de maatschappij». Voor de ouders is in hetzelfde artikel een algemeen
recht op hulp bij de opvoeding van hun kinderen geformuleerd. De overheid
is op grond van dit recht verplicht in een vroeg stadium vormen van preventieve
dienstverlening aan te reiken, met als doel de ouders te adviseren en te ondersteunen
bij de opvoeding van hun kinderen. De ouders kunnen zo hun verantwoordelijkheid
voor de opvoeding, zoals neergelegd in de Grondwet, waarmaken.Hulp bij opvoeding wordt in het bijzonder (dus niet uitsluitend) ingevolge
de bepalingen in § 28 tot en met 35 van het KJHG verleend. De aard
en omvang van de hulp bij opvoeding wordt aan de hand van het individuele
geval bepaald. Bij deze bepaling moet de directe sociale omgeving van de jeugdige
betrokken worden.Het KJHG is op 1 januari 1991 in werking getreden. De belangrijkste reden
om te komen tot nieuwe regelgeving was kritiek op de oude regelgeving. Deze
was uitsluitend gericht op interventie in en controle van het familieleven
terwijl de praktijk zich steeds meer ging richten op het preventieve aspect
van de dienstverlening aan jeugdigen. De nieuwe wetgeving sluit meer aan bij
de gegroeide praktijk.In Vlaanderen is in artikel 1 van de wet van 8 april 1976 betreffende
de Openbare Centra voor Maatschappelijk Welzijn een afdwingbaar recht op «maatschappelijke
dienstverlening» neergelegd. Ook jongeren kunnen hun rechten op maatschappelijke
dienstverlening afdwingen. In de praktijk blijkt dit echter moeilijk en wordt
er voor gepleit om een recht op jeugdhulpverlening in de wet vast te leggen
waarbij het doel van dat recht helder is geformuleerd.De discussie om te komen tot een meer expliciet recht op hulp wordt gevoerd
bij de uitwerking van het «Strategisch plan integrale jeugdhulpverlening».
In dit plan dat in september 2000 door Mieke Vogels, Vlaams Minister van Welzijn,
Gezondheid en Gelijke kansen, namens het kabinet aan het Vlaams Parlement
is aangeboden, worden voorstelen gedaan om de, momenteel hoofdzakelijk sectoraal
georganiseerde, hulpverlening aan minderjarigen om te bouwen tot een integrale
jeugdhulpverlening. De pijlers van de nieuwe jeugdzorg zijn omschreven in termen van noodzakelijke functies: integrale hulpverlening, modulering,
vrij toegankelijke versus niet vrij toegankelijke hulp, toegangssluis: diagnose
en indicatiestelling versus toewijzing, trajectbegeleiding en dwang als modaliteit.
Deze functies zijn vergelijkbaar met de taken van de bureaus jeugdzorg zoals
voorgesteld in de Wet op de jeugdzorg.In Ierland is de jeugdzorg en jeugdbescherming geregeld in de Child Care
Act 1991. In artikel 3 van deze wet is vastgelegd dat bij de jeugdzorg en
de jeugdbescherming het welzijn van het kind de eerste overweging vormt. Daarnaast
heeft een kind ingevolge die wet het recht om in gezinsverband op te groeien.
Gezien de rechten en de plichten van de ouders ten aanzien van (de opvoeding
van) hun kinderen wordt in hetzelfde artikel aan de Health Board de verplichting
opgelegd het gezin te ondersteunen voor zover noodzakelijk. Het artikel geeft
de ouders derhalve de mogelijkheid van hulp door de Health Board bij de vervulling
van hun opvoedingsverantwoordelijkheid. De Health Board is een overheidsorgaan
dat regionaal is georganiseerd en dat verantwoordelijk is voor gemeenschapsvoorzieningen
op het gebied van het algemeen welzijn, de hulpverlening en de jeugd- en gezondheidszorg,
met inbegrip van de jeugdbescherming.In de jurisprudentie van het Europees Hof voor de Rechten van de Mens
zijn geen uitspraken gevonden die betrekking hebben op (het afdwingen van)
het recht op jeugdzorg. Dit zal mede worden veroorzaakt doordat geen land
een afdwingbare aanspraak op jeugdzorg in wetgeving heeft vastgelegd. Het
Europees Verdrag inzake de Rechten van de Mens verplicht de landen hier ook
niet toe.De leden van de VVD-fractie vragen of de regering kan toelichten wat de
omvang is van de ggz-middelen die uit de AWBZ zullen worden genomen om te
worden toegevoegd aan de bureaus jeugdzorg. Op welke overwegingen is dit gebaseerd
en zijn de middelen toereikend om indicatie, diagnostiek en begeleiding van
kinderen en ouders op adequate wijze te doen? Welke afspraken zijn hieromtrent
gemaakt met GGZ en IPO?Over de middelen uit de ggz-sector die ingezet worden voor het bureau
jeugdzorg zijn in een convenant afspraken gemaakt tussen het Rijk, GGZ-N en
ZN. Op basis van dit convenant vindt op het moment van inwerkingtreding van
de wet overdracht plaats van circa € 7 miljoen structureel aan de
doeluitkering bureau jeugdzorg. Dit bedrag is gebaseerd op gegevens over aantallen
cliënten en de prijs per eenheid product die op dit moment binnen de
jeugd-GGZ worden besteed aan vergelijkbare toegangstaken binnen de jeugdhulpverlening.
Wij gaan er van uit dat deze middelen voorshands toereikend zijn. Dit is begin
januari 2002 in een brief aan het IPO, ZN en GGZ-N bevestigd.Het is de leden van de D66-fractie nog niet duidelijk hoe het recht op
die jeugdzorg die begrotingsgefinancierd wordt, kan worden afgedwongen.Het wetsvoorstel vestigt voor cliënten een aanspraak op bij amvb
aangewezen jeugdzorg jegens de provincie op dezelfde wijze als de AWBZ een
aanspraak op bij amvb aangewezen gezondheidszorg jegens zorgverzekeraars vestigt.
Net als de aanspraak op grond van de AWBZ juridisch kan worden afgedwongen
van de zorgverzekeraar, kan de aanspraak op grond van het wetsvoorstel worden
afgedwongen bij de provincie. Het maakt voor de rechthebbende niet uit of
de zorg wordt gefinancierd uit begrotingsgelden of uit premies. Het wetsvoorstel
vestigt namelijk een ongeclausuleerde aanspraak, zonder het voorbehoud dat
de aanspraak slechts bestaat voor zover de wetgever de nodige gelden beschikbaar
heeft gesteld. Gebrek aan financiële middelen kan dan ook geen argument
zijn jegens een cliënt die zijn aanspraak in rechte opeist, net zomin
als een zorgverzekeraar zich kan beroepen op een te lage opbrengst uit premieheffing. Kostenbeheersing in relatie tot het rechtDe leden van de VVD-fractie vragen of de omstandigheid dat het bureau
jeugdzorg in het indicatiebesluit de inhoud, de omvang en de duur van de zorg
waarop aanspraak bestaat, bepaalt en of dit betekent dat er landelijke verschillen
qua indicatiebesluiten kunnen optreden. En zo ja, of dit niet leidt tot rechtsongelijkheid.De inhoud, de omvang en de duur van de benodigde zorg die in het indicatiebesluit
worden vastgelegd, vloeien voort uit de problemen van de individuele cliënt.
Hierbij wordt maatwerk geleverd. Aan het indicatiebesluit ligt een deskundige
beoordeling ten grondslag van professionals waarvan de deskundigheden krachtens
de wet zullen worden geregeld. Bovendien zal bij algemene maatregel van bestuur
het proces van indicatiestelling zodanig worden beschreven dat de afwegingen
op een zelfde wijze worden gemaakt. Een en ander waarborgt dat in vergelijkbare
gevallen tot een vergelijkbaar oordeel wordt gekomen.De leden van de VVD-fractie vragen hoe het Rijk gaat bepalen wat de prestaties
van de individuele provincies zijn ten aanzien van doelmatigheid en doeltreffendheid
van het beleid. Gaat de regering hiervoor indicatoren of kengetallen ontwikkelen?
Zo ja, welke? Hoe wordt de kostprijs van jeugdzorg bepaald? Wanneer is deze
kostprijs beschikbaar? Hoe wordt de vraag naar jeugdzorg bepaald?De prestaties van provincies ten aanzien van de doelmatigheid en doeltreffendheid
van beleid worden getoetst door middel van benchmarking. Dit betekent dat
prestaties van een individuele provincie vergeleken worden met prestaties
van de andere provincies met het doel de doelmatigheid en doeltreffendheid
van het gehele stelsel te vergroten. Ten behoeve van de benchmarking wordt
in overleg tussen Rijk, provincies en het veld op landelijk niveau een set
indicatoren ontwikkeld. Dit is nodig om de uniformiteit die nodig is voor
benchmarking te bereiken. De indicatoren zullen onder andere betrekking hebben
op de ontwikkeling van de vraag naar jeugdzorg. In het kader van de Taskforce
aanpak wachtlijsten jeugdzorg is inmiddels tussen Rijk, provincies en het
veld overeenstemming bereikt over de definities en de registratie van indicatoren
voor de wachtlijsten. Over de uitkomsten van de eerste wachtlijstpeiling volgens
deze nieuwe systematiek is de Tweede Kamer recent geïnformeerd (Kamerstukken
II, 2001–2002, 28 000, nr. 4). Deze set indicatoren wordt
de komende tijd stapsgewijs uitgebouwd. Uitgangspunt hierbij is dat het aantal
indicatoren beperkt blijft. Indien op grond van de indicatoren blijkt dat
zich bepaalde knelpunten voordoen, kan vervolgens gericht aanvullend (evaluatie)onderzoek
uitgevoerd worden om de precieze oorzaken hiervan in beeld te brengen.Voor de bepaling van de kostprijzen is onderzoek noodzakelijk. De kostprijzen
(tarieven) voor het aanbod worden per functie op een normatieve wijze berekend.
Dit betekent dat per functie eerst een analyse gemaakt wordt van de elementen
waaruit het tarief opgebouwd moet worden (bijvoorbeeld arbeidskosten, huisvesting
en organisatiekosten). Per element worden de kosten genormeerd. Voor arbeidskosten
gebeurt dit bijvoorbeeld aan de hand van de CAO jeugdhulpverlening en voor
organisatiekosten bijvoorbeeld op basis van een algemene toeslag. Door aan
alle elementen genormeerde kosten te koppelen ontstaat uiteindelijk een tarief.Eerder is aangegeven dat het kostprijsonderzoek op een onafhankelijke
basis i.c. door een onafhankelijk landelijk orgaan uitgevoerd moet worden.
Vóór de zomer van 2002 wordt met het IPO en de MO-groep overleg
gevoerd over de opdracht tot en de inrichting van onafhankelijk kostprijsonderzoek.
Het kostprijsonderzoek voor het zorgaanbod kan dan naar verwachting
medio 2002 van start gaan en begin 2003 afgerond worden. Voor de berekening
van kostprijzen voor de activiteiten van het bureau jeugdzorg worden in de
tweede helft van 2002 eerst gestandaardiseerde werkprocessen beschreven waarna
in 2003 daaraan kostprijzen kunnen worden gekoppeld. Na een testfase kan de«pxq»-systematiek
dan per 1-1-2005 volledig ingevoerd worden. Tot aan invoering van de «pxq»-systematiek
blijft de huidige financieringssystematiek van kracht.Verreweg de belangrijkste bron voor bepaling van de vraag naar jeugdzorg
zijn de indicatiestellingen door het bureau jeugdzorg. Voor een verdere toelichting
verwijzen wij naar het hoofdstuk «Financiering», paragraaf «De
financieringssystematiek».Recht op jeugdzorg en de noodzakelijke middelenDe regering licht op de bladzijden 11–13 van de nota naar aanleiding
van het verslag toe dat de provincie het Rijk kan aanspreken op additionele
middelen indien zij kunnen aantonen dat zij al het mogelijke gedaan hebben
de aanspraken te realiseren. Tegelijkertijd bestaat de kans op een beroep
op overmacht door de provincies. De leden van de CDA-fractie vragen of op
deze wijze niet het risico ontstaat dat cliënten in de knel komen tussen
enerzijds het recht op jeugdzorg en anderzijds ontoereikende middelen, waarbij
ten aanzien van dat laatste onduidelijk is wie, binnen welke termijn verantwoordelijk
is voor het voorzien daarin.De verantwoordelijkheden in het wetsvoorstel zijn duidelijk. Het Rijk
is verantwoordelijk voor het ter beschikking stellen van voldoende middelen
en de provincies zijn verantwoordelijk voor het realiseren van de aanspraken
op jeugdzorg van de cliënt.Het onderhavige wetsvoorstel voorziet in een duidelijke planningssystematiek.
Het provinciale beleidskader jeugdzorg, waarin de hoofdlijnen van het beleid
zullen worden neergelegd, is geënt op gegevens over indicatiestellingen
van het bureau jeugdzorg en geeft daarmee inzicht in de vraag naar jeugdzorg
en de ontwikkeling van die vraag. Het daarop gebaseerde uitvoeringsprogramma
is daarvan een concretisering en biedt de mogelijkheid snel in te spelen op
nieuwe ontwikkelingen zoals die bijvoorbeeld gesignaleerd worden aan de hand
van de wachtlijstpeiling die, in het kader van de wachtlijstaanpak in de jeugdzorg,
wordt uitgevoerd. Om de omvang van de doeluitkering zorgaanbod te kunnen bepalen,
ontvangt het Rijk jaarlijks de uitvoeringsprogramma's van alle provincies.
Mede op basis hiervan stelt het Rijk een jaarlijkse voortgangsrapportage jeugdzorg
op. Het tot stand komen van de voortgangsrapportage loopt in tijd synchroon
aan de cyclus van de Rijksbegroting.De leden van de CDA-fractie vragen voorts of het klopt dat de toegankelijkheid
van de jeugdzorg zal worden gegarandeerd volgens het «boter bij de vis»
principe ofwel kan bij tekortkomend budget een suppletie plaatsvinden indien
er extra productie wordt geleverd.Het «boter bij de vis» principe, zoals dat ook gehanteerd
wordt bij de aanpak van wachtlijsten in de gezondheidszorg, zal ook in de
jeugdzorg uitgangspunt gaan worden. Het voordeel van deze aanpak is dat eventuele
tekorten zich daar manifesteren waar de knelpunten het grootst zijn en dat
gerichte prestatieafspraken gemaakt kunnen worden over de aanpak ervan. Daarvoor
zal in de jeugdzorg zo spoedig mogelijk de «pxq»-systematiek ingevoerd
worden waarbij de p staat voor een genormeerde prijs per eenheid zorg en de
q voor het aantal van die eenheden waarvoor het bureau jeugdzorg geïndiceerd
heeft. Eventuele extra middelen zullen in de toekomst dus niet meer tussen
provincies verdeeld worden op basis van historische budgetten. De leden van de CDA-fractie vragen of door de Taskforce Aanpak Wachtlijsten
Jeugdzorg ook wordt voorzien in het ondersteunen van instellingen in het naast
hun primaire werkzaamheden investeren in een betere bedrijfsvoering om hiermee
tegemoet te komen aan een efficiëntere aanpak van werkzaamheden en daardoor
aan het terugdringen van de wachtlijsten.Alle provincies en grootstedelijke regio's hebben een plan ingediend voor
de aanpak van de wachtlijsten. Een aantal provincies heeft daarin aangegeven
zich mede te richten op een efficiëntere aanpak van de werkzaamheden.
De Taskforce voert gesprekken met de provincies om te bezien of de aanpak
van de provincies effectief is en past op de huidige situatie. Daarnaast richt
de Taskforce zich op het uitwisselen van best practises. Efficiëntere
aanpak van de werkzaamheden wordt hier zeker in meegenomen.BUREAU JEUGDZORGWat wordt bij amvb geregeldAlgemene eisenDe leden van de VVD-fractie vragen welke gevolgen een laagdrempelig bureau
jeugdzorg heeft voor de indicatiestelling. Wordt de druk op de indicatiestelling
als gevolg van de laagdrempeligheid niet onnodig groot, en zo nee, waarom
niet, vragen deze leden zich af.Een laagdrempelig bureau jeugdzorg, waar mensen gemakkelijk aankloppen
met opgroei- en opvoedingsproblemen, is één van de belangrijkste
doelstellingen van de Wet op de jeugdzorg, welke doelstelling breed wordt
onderschreven. Het wetsvoorstel beoogt hiermee een betere toegankelijkheid
van de jeugdzorg te bereiken. De vraag naar jeugdzorg zal hierdoor meer zichtbaar
worden, waardoor mensen niet langer meer ten onrechte verstoken blijven van
de noodzakelijke zorg. Niet uitgesloten is dat in de komende periode de toestroom
naar de bureaus jeugdzorg groter wordt, met name voor die bureaus jeugdzorg
die zich nog niet als zodanig herkenbaar en laagdrempelig gepositioneerd hebben.
Dit leidt er echter niet automatisch toe dat de vraag naar zorg waarvoor het
bureau jeugdzorg de indicatietaak heeft, toeneemt. Immers ook hiervoor geldt
dat de voorgeschreven afwegingen, die moeten voorafgaan aan het vaststellen
dat een cliënt is aangewezen op zorg waarop aanspraak bestaat, garanties
bieden tegen onnodige indicaties.De ontwikkelingen van de toestroom naar de bureaus jeugdzorg en de toename
van de behoefte aan (jeugd)zorg zullen nauwlettend worden gevolgd.Toegang tot de jeugdzorg: het proces van indicatiestellingDe leden van de VVD-fractie vragen hoe de Wet op de jeugdzorg in 2003
reeds van kracht kan worden als nu nog gestudeerd op de kwalificaties van
diegenen die de wet moeten gaan uitvoeren. Op grond waarvan denkt u dat de
bureaus jeugdzorg op tijd over voldoende deskundige medewerkers beschikken?
De deskundigheden waarover het bureau jeugdzorg zal moeten beschikken zijn
daar op dit moment reeds deels aanwezig. Verder gaat het om deskundigheden
van met name de jeugd-GGZ. Over de inzet daarvan zijn tussen een aantal bureaus
jeugdzorg en de jeugd-GGZ afspraken gemaakt. Waar dit niet het geval is zal
die inzet op ad hoc basis door de bureaus jeugdzorg kunnen worden ingehuurd.Nu, zoals hiervoor is gesteld, de inwerkingtreding van het wetsvoorstel
met een jaar wordt opgeschoven, is er meer tijd om te bewerkstelligen dat
de bureaus jeugdzorg, bij de inwerkingtreding van de wet, beschikken over voldoende deskundigheid om hun wettelijke taken op een kwalitatief
verantwoord niveau uit te oefenen.De leden van de CDA-fractie vragen welke definitie ten grondslag ligt
aan de gebruikte term «crisissituaties». Onder crisissituaties
verstaan wij situaties waarin onmiddellijke verlening van zorg noodzakelijk
is en er derhalve geen tijd is voor het nemen van een indicatiebesluit dat
aan alle vereisten voldoet. Het bureau jeugdzorg kan slechts als oordeel uitspreken
dat zorgverlening direct nodig is.Wij zijn van mening dat een bureau jeugdzorg na uiterlijk twee weken wel
in staat is om een gefundeerde beslissing te nemen over de zorg die op korte
termijn nodig is. In ingewikkelde situaties zal dat geen eindbeslissing zijn.
Het bureau jeugdzorg zal dan een aanspraak voor een beperkte periode vaststellen,
namelijk voor die termijn die nodig is voor een definitieve oordeelsvorming.Taken na indicatiestelling: casemanagementDe leden van de D66-fractie vragen om een nadere toelichting over hetgeen
in de nota naar aanleiding van het verslag is opgemerkt over het casemanagement,
omdat zij zeer veel waarde hechten aan de onafhankelijke casemanager.In het onderdeel van de nota naar aanleiding van het verslag waarnaar
de leden van de fractie van D66 verwijzen, is ingegaan op nadere eisen aan
de uitvoering van de taken door het bureau jeugdzorg. Eén daarvan betreft
het casemanagement. Deze taak moet onafhankelijk van het zorgaanbod worden
uitgevoerd. Het gaat immers om het bijstaan en begeleiden van de cliënt
gedurende het zorgproces. Deze taak is daarom uitdrukkelijk neergelegd bij
het bureau jeugdzorg. Om de onafhankelijkheid nog verder te waarborgen is
aangegeven dat in de algemene maatregel van bestuur vastgelegd zal worden
dat degene die het casemanagement uitvoert, moet werken onder rechtstreekse
verantwoordelijkheid van het bureau jeugdzorg. Elders in de nota naar aanleiding
van verslag is, in antwoord op vragen van een aantal andere fracties, gemotiveerd
aangegeven waarom niet gekozen wordt voor een casemanager die buiten het bureau
jeugdzorg gepositioneerd is.AlgemeenLaagdrempelig, herkenbaar en bekendDe leden van de fractie van het CDA wijzen erop dat een bureau jeugdzorg
initiatieven kan nemen om betrokkenheid bij het onderwijs, alsmede actief
vindplaatsgericht werken, te garanderen. Zij wijzen er terecht op dat een
goed integraal lokaal jeugdbeleid voorwaarde is voor een goede aansluiting
met de jeugdzorg.In de nota naar aanleiding van het verslag is erop gewezen dat het lokale
jeugdbeleid zich terzake in positieve zin ontwikkelt. Bij de start van Bans
(1999) beschikte 60 procent van de gemeenten over een beleidsnotitie jeugdbeleid.
Eind 2001 was dit al 75 procent. Nagenoeg alle gemeenten hebben deelgenomen
aan het project Lokaal jeugdbeleid van de VNG, dat door het Rijk wordt gefinancierd.
Dit laat onverlet dat er terzake van het lokale jeugdbeleid nog veel te winnen
is. Recent zijn hiertoe in Bans-verband tussen de verschillende overheden
afspraken gemaakt. Deze afspraken houden in dat zij zich zullen inspannen
om nadere uitwerking te geven aan de wijze waarop versterking van de samenhang
in de voorzieningenstructuur rond de scholen voor voortgezet onderwijs tot
stand kan komen. Voorts is daarin aangegeven welke afspraken de overheden
daartoe met elkaar maken ten aanzien van het proces, de inhoud en het beoogde
effect. In het kabinetsstandpunt «Jeugd op de agenda» met kenmerk
DJB/APJB-2 279 819, dat u op 26 april jl. is aangeboden, wordt
voorgesteld om Bans 2 te benutten om tot een aantoonbare versterking van de
jeugdketen te komen, en om gemeenten hierbij verder te ondersteunen.Inrichting en positionering van het bureau jeugdzorgDe leden van de SP-fractie horen graag de mening van de regering over
de zorgen die het bestuur van de Nederlandse Verenging voor Kindergeneeskunde
zich maakt, omdat in de Wet op de jeugdzorg niet gesproken wordt over de participatie
van jeugdartsen aan de bureaus jeugdzorg.Wij delen deze zorgen niet. Weliswaar schrijft de wet zelf niet de betrokkenheid
van een kinder- of jeugdarts voor, maar dit zal, zo ligt in ons voornemen,
wel het geval zijn in de algemene maatregel van bestuur die zal regelen over
welke deskundigheden de bureaus moeten beschikken. Het bureau jeugdzorg moet
voldoende deskundig zijn om sociaal-emotionele problemen, gedragsproblemen
en psychiatrische problemen te signaleren en diagnosticeren en daarvoor een
adequaat antwoord in termen van benodigde zorg te formuleren. Tevens moet
het bureau jeugdzorg over de deskundigheid beschikken om somatische problemen,
mogelijke handicap(s) en leer-, taalen spraakproblemen te signaleren. Ook
moet het bureau jeugdzorg de deskundigheid in huis hebben om een weloverwogen
oordeel te kunnen geven of inzet van een jeugdbeschermingsmaatregel noodzakelijk
is. Dit betekent dat het bureau jeugdzorg in ieder geval de volgende disciplines
moet in kunnen zetten: een kinder- of jeugdarts, een kinder- of jeugdpsychiater,
een orthopedagoog, een psycholoog en een maatschappelijk werker. Ook voor
het fungeren als advies- en meldpunt kindermishandeling is inzet van een (vertrouwens)arts,
met deskundigheid ten aanzien van de problematiek van kindermishandeling,
noodzakelijk. Ook dit zal worden voorgeschreven. Wij onderschrijven dus het
belang van de beschikbaarheid van een kinder- of jeugdarts in het bureau jeugdzorg.OpvoedingsondersteuningDe leden van de CDA-fractie zijn benieuwd naar de invloed van het lopende
onderzoek naar het gemeentelijk aanbod op het terrein van opvoedingsondersteuning.
Op welke wijze kan het recht op opvoedingsondersteuning voor cliënten
(jeugdigen en ouders) zoals genoemd in voorliggend wetsvoorstel worden gerealiseerd?Een samenvatting van het onderzoek is opgenomen als bijlage in het Kabinetsstandpunt
«Jeugd op de agenda» dat u op 26 april jl. bij brief met
kenmerk DJB/APJB-2 279 819, is aangeboden. Het onderzoeksrapport
in definitieve vorm komt in juni 2002 beschikbaar.In principe kan iedereen gebruik maken van de lokale voorzieningen voor
opvoedingsonder-steuning. Een recht op door de provincie gefinancierde opvoedingsondersteuning
ontstaat alleen als dit geïndiceerd is door het bureau jeugdzorg. De
bureaus jeugdzorg hebben in het wetsvoorstel de taak de lokale voorzieningen
te versterken en vormen een laagdrempelige toegang tot de geïndiceerde
zorg als deze nodig mocht blijken.In antwoord op de vraag van de leden van de D66-fractie wanneer opvoedingsondersteuning
wel en wanneer niet binnen de geïndiceerde jeugdzorg valt merken wij
het volgende op. Opvoedingsondersteuning op zich behoort tot het terrein van
het lokale jeugdbeleid. Het gaat hierbij om voorzieningen die informatie,
advies en ondersteuning bieden aan ouders, kinderen en jongeren.Toch kan op opvoedingsondersteuning aanspraak worden gemaakt op grond
van het onderhavige wetsvoorstel, als er sprake is van ernstige opgroei-
en opvoedingsproblemen en het een onlosmakelijk onderdeel is van een breder
pakket aan zorg waarop een individuele cliënt aanspraak heeft. Het gaat
hierbij om door de provincie gefinancierde opvoedingsondersteuning.Indicatiestelling door het bureau jeugdzorgDe leden van de VVD-fractie vragen of zij uit de opmerking dat zorgtoewijzing
de aanspraak van de cliënt zou beperken, moeten opmaken dat het beschikbare
aanbod niet zal voldoen aan de vraag. Verder vragen deze leden waarom zorgtoewijzing
als een aanbodgerichte functie wordt gezien en in hoeverre de cliënt
de zorg die hij nodig heeft effectiever ontvangt in het voorgestelde systeem
dan in een systeem met zorgtoewijzing?Zorgtoewijzing in de jeugdzorg is een door de Projectgroep Toegang voorgestelde
methode om de vraag naar jeugdzorg en het aanbod van jeugdzorg bij elkaar
te brengen. Deze methode behelst dat onafhankelijk wordt vastgesteld welke
zorg een cliënt nodig heeft, waarna wordt bezien welk aanbod passend
is en voorhanden is. Afhankelijk van het antwoord op deze vraag wordt vastgesteld
welke zorg de cliënt uiteindelijk krijgt. Dit laatste wordt neergelegd
in een zogenaamd zorgtoewijzingsbesluit. Deze methodiek is niet te verenigen
met een aanspraak op jeugdzorg. Een aanspraak brengt immers mee dat vastgesteld
wordt op welke zorg een cliënt is aangewezen. Het is deze aanspraak,
ongeacht de beschikbaarheid van de benodigde zorg, die voor de cliënt
opeisbaar is. Deze aanspraak wordt vastgelegd in het indicatiebesluit. Een
zorgtoewijzingsbesluit dat niet alleen rekening houdt met de behoefte, maar
ook met de beschikbaarheid past niet in het systeem van aanspraken.De Projectgroep Toegang heeft met de functie zorgtoewijzing een brug willen
introduceren tussen vraag en aanbod. Het werken met een zorgtoewijzingsbesluit
is aanbodgericht, omdat niet wordt gekeken naar de beste oplossing, maar naar
de beste oplossing die beschikbaar is. In die zin kan de functie zorgtoewijzing,
zoals de Projectgroep Toegang voorstelt, een aanbodgerichte functie worden
genoemd.Uit het voorstaande blijkt dat uit het niet regelen van een zorgtoewijzingsbesluit
niet kan worden opgemaakt dat het beschikbare aanbod niet zal voldoen aan
de vraag.Ook de leden van de D66-fractie stellen een aantal vragen samenhangend
met de zorgtoewijzing. Alvorens in te gaan op de concrete vragen van deze
leden wijzen wij op het hiervoor gegeven antwoord aan de leden van de VVD-fractie.De leden van de D66-fractie hebben goed begrepen dat er geen zorgtoewijzingsbesluit
komt en dat het aan de cliënt is om uit te maken of hij door het bureau
jeugdzorg geholpen wil worden bij het tot gelding brengen van zijn aanspraak
of dat hij zelf op zoek gaat naar passende zorg.Verwacht mag worden dat het merendeel van de cliënten graag van de
expertise en de contacten van het bureau jeugdzorg gebruik zal maken. Het
wetsvoorstel voorziet niet in hulp bij het tot gelding brengen van zijn aanspraak
door anderen dan het bureau jeugdzorg. Voor een koppeling van deze taak aan
het bureau jeugdzorg is gekozen, omdat het bureau jeugdzorg ten behoeve van
de cliënt deze niet alleen bij deze eerste stap na indicatiestelling
helpt, maar gedurende het gehele zorgproces naast de cliënt blijft staan.
Door deze taken bij het bureau jeugdzorg onder te brengen wordt aldus een
keten gerealiseerd van zorgvraag, naar hulpverlening en vervolgvraag. De kwaliteit
van het bureau jeugdzorg is wettelijk geregeld en op naleving van de kwaliteitseisen
wordt eenduidig toegezien. De benodigde financiële middelen voor de uitoefening
van de taken na indicatiestelling worden door de provincie aan
de bureaus jeugdzorg verstrekt.Daarom is het niet nodig om binnen het budget dat uit de aanspraak (indicatiebesluit)
voortvloeit ruimte te creëren voor het inkopen van een consulent die
de cliënt ondersteuning biedt bij de keuze van een zorgaanbieder. Wij
zijn niet voornemens vooralsnog de mogelijkheid van een persoonsgebonden budget
in de jeugdzorg in te voeren. De aard en doelgroep van de jeugdzorg (minderjarige
kinderen en ouders die onderlinge problemen hebben in de opvoedingsrelatie)
maakt het lastig, zeker in het geval van ondertoezichtstelling of uithuisplaatsing,
om de cliënt zelf de zorg te laten inkopen via een persoonsgebonden budget.
Derhalve heeft het prioriteit om zo snel mogelijk de «pxq»-systematiek,
en daarmee in feite een vorm van persoonsvolgende bekostiging, in te voeren.
De cliënt heeft hierbij een aanspraak op zorg in natura en niet op financiële
middelen zoals bij het persoongebonden budget.Jeugd-GGZDe leden van de CDA-fractie vragen welke de condities zijn waarmee samenwerking
van jeugd-GGZ en het bureau jeugdzorg kan worden afgedwongen? Welk tijdspad
staat de regering daarbij voor ogen?Het wetsvoorstel regelt dat het bureau jeugdzorg ook de indicaties stelt
voor de jeugd-GGZ. In verband hiermee dient binnen het bureau jeugdzorg ook
deskundigheid met betrekking tot de jeugd-GGZ beschikbaar te zijn. Het bureau
jeugdzorg moet immers beoordelen op welke zorg een cliënt is aangewezen.
Dit kan jeugd-GGZ zijn. Op het moment van inwerkingtreding van de wet dient
het bureau jeugdzorg deze taak kwalitatief naar behoren te kunnen uitvoeren.
Overigens stelt de wet geen eisen over de wijze waarop de beschikbaarheid
van de deskundigheid op het gebied van de jeugd-GGZ wordt georganiseerd. Dit
kan bijvoorbeeld door het inhuren van ggz-deskundigen door het bureau jeugdzorg.
In een aantal regio's zijn hierover ook al afspraken gemaakt.Wettelijke taken van het bureau jeugdzorg na de indicatiestelling
(casemanagement)In de nota naar aanleiding van het verslag wordt in antwoord op een eerdere
vraag van de leden van de CDA-fractie naar de concrete instrumenten die het
bureau jeugdzorg heeft in de totstandkoming van een hulpverleningsplan, gewezen
op het bijeenroepen van overleg tussen cliënt en zorgaanbieder(s), het
adviseren van de cliënt en het toetsen van het hulpverleningsplan aan
de gestelde indicatie (bladzijde 32). Tegelijkertijd blijft het de verantwoordelijkheid
van de aanbieders van jeugdzorg om het hulpverleningsplan tot stand te laten
komen, alsmede de samenhang daarin (bladzijde 43). Is daarmee naar het oordeel
van de regering sprake van daadwerkelijk concrete instrumenten in de zin van
het tot stand kunnen doen laten komen door bureau jeugdzorg van een samenhangend
hulpverleningsplan, zo vragen deze leden. Wat indien dit niet tot stand komt?Wij zijn van mening dat het wetsvoorstel, zeker nu bij nota van wijziging
de regeling omtrent het hulpverleningsplan in de artikelen 17 en 20 is aangescherpt,
voldoende instrumenten biedt voor het bureau jeugdzorg om ervoor te zorgen
dat de zorgaanbieders tot een samenhangend hulpverleningsplan komen. Thans
is bepaald dat als aan een cliënt door meer dan één zorgaanbieder
zorg wordt geboden, deze zorgaanbieders moeten samenwerken teneinde samenhangende
zorg te bieden. Zij moeten daartoe gezamenlijk overleg voeren met de cliënt
en het bureau jeugdzorg over het hulpverleningsplan. Dit overleg dient er
tevens toe vast te stellen welke zorgaanbieder belast zal zijn
met de coördinatie van de zorg. Wie dat is wordt opgenomen in het hulpverleningsplan.
Met deze wijzigingen wordt het bureau jeugdzorg beter in staat gesteld haar
taak op dit punt uit te voeren en wordt tegelijkertijd de verantwoordelijkheid
van de zorgaanbieders nader ingevuld. Indien een zorgaanbieder stelselmatig
verzuimt aan deze eisen te voldoen dan geldt wat voor elke niet nakoming van
een wettelijke norm geldt, dat de desbetreffende provincie of de inspectie
de instrumenten waarover zij beschikken, kunnen inzetten om bijstelling van
het gedrag te bewerkstelligen. Het bureau jeugdzorg en de cliënt(enorganisatie)
kunnen om ingrijpen verzoeken.De leden van de D66-fractie begrijpen niet waarom op de bladzijden 31
en 32 van de nota naar aanleiding van het verslag steeds wordt gesproken over
het bureau jeugdzorg die het samenhangend hulpverleningsplan bevordert en
over het bureau jeugdzorg dat een cliënt na het indicatiebesluit bijstaat.
Moet hier niet staan: «de casemanager»?Ingevolge het wetsvoorstel, zoals dat nu luidt, is het een taak van het
bureau jeugdzorg om te bevorderen dat er een samenhangend hulpverleningsplan
tot stand komt. Vandaar dat wij deze terminologie steeds gebruiken, overigens
ook bij de omschrijving van de andere taken. Zoals reeds in de nota naar aanleiding
van het verslag is aangegeven, wordt in de wet in het midden gelaten wie deze
taak binnen het bureau jeugdzorg uitvoert. De voor de uitvoering van deze
taken gangbare term in het veld is casemanagement en voor de functionaris
die hiermee is belast is de casemanager.De leden van de fractie van D66 vragen nog eens te omschrijven wat wij
verstaan onder vrijwillige jeugdhulpverlening. Onder vrijwillige jeugdhulpverlening
verstaan wij iedere zorg waartoe een cliënt niet wordt gedwongen. Dwang
in de jeugdzorg kan slechts zijn grond vinden in een maatregel van kinderbescherming.
Als er sprake is van ondertoezichtstelling kan degene die met de gezinsvoogdij
is belast (in het wetsvoorstel de stichting die een bureau jeugdzorg in stand
houdt) aan de ouders en/of de jeugdige aanwijzingen geven. Deze aanwijzingen
kunnen de verplichting tot het meewerken aan jeugdzorg inhouden. Dan is geen
sprake van vrijwillige jeugdzorg. Als een jeugdige onder voogdij is geplaatst
van een voogdij-instelling (in het wetsvoorstel een stichting die een bureau
jeugdzorg in stand houdt) oefent deze het gezag over de jeugdige uit. Bij
de uitoefening van dat gezag kan de instelling de jeugdige verplichten tot
medewerking aan jeugdzorg. Ook jeugdzorg in dat verband is in onze visie geen
vrijwillige jeugdzorg.Kwaliteit van het bureau jeugdzorgWachtlijsten bureau jeugdzorgDe leden van de CDA-fractie vragen of het bureau jeugdzorg, de provincie
of het Rijk aanspreekpunt is voor het bestaan en de lengte van de wachtlijsten.Wie aanspreekpunt is voor het bestaan en de lengte van de wachtlijsten
wordt door een aantal factoren bepaalt. Het Rijk is verantwoordelijk voor
het stelsel. Dat betekent dat het Rijk aanspreekbaar is als de oorzaak van
de wachtlijsten terug te voeren is tot een tekort aan middelen of de inrichting
van het stelsel. De commissie Peer heeft vorig jaar aangegeven dat op langere
termijn het nieuwe stelsel naar de verwachting van de commissie, mits is voldaan
aan randvoorwaarden zoals voorgenomen in het concept-wetsvoorstel Wet op de
jeugdzorg, zal leiden tot een systeem waarin wachtlijsten niet of zo min mogelijk
voorkomen.De verantwoordelijkheid voor de uitvoering is gedecentraliseerd naar de
provincies. Dat betekent dat zij aanspreekbaar zijn als de wachtlijsten oplosbaar zijn binnen de door het Rijk gecreëerde kaders. De
provincies zijn verantwoordelijk voor het ontwikkelen van beleid waarmee de
knelpunten opgelost kunnen worden. Daarbij kan gedacht worden aan het zorgdragen
voor een goede registratie, het inkoopbeleid, het reguleren van de samenwerking
tussen de verschillende instanties en partijen, het reserveren van middelen
die ingezet kunnen worden bij onvoorziene situaties, het aanspreken van bureaus
jeugdzorg en zorgaanbieders op hun beleid, het aanspreken van het Rijk bij
het tekort schieten van middelen of stelsel.Uiteindelijk zijn de bureaus jeugdzorg en de zorgaanbieders verantwoordelijk
voor de bedrijfsvoering van hun instellingen. Zij zijn aanspreekbaar op de
wachtlijsten die veroorzaakt worden door bij voorbeeld personeelsproblemen.Op dit moment is er geen eenduidige oorzaak voor de wachtlijsten aan te
geven. Om die reden werken alle bovengenoemde partijen met elkaar samen, binnen
hun eigen verantwoordelijkheden, om de wachtlijsten terug te dringen. Daarnaast
worden flinke stappen voorwaarts gezet in de registratie van de wachtlijsten
waarmee de knelpunten en mogelijke oorzaken inzichtelijker worden. Daarmee
kan door alle partijen beter gestuurd worden op de aanpak en de voorkoming
van wachtlijsten. Belangrijk daarbij is dat de provincies met goede informatie
van de bureaus jeugdzorg straks veel beter een inschatting kunnen maken van
het benodigde aanbod. Hierdoor kan de inkoop van zorg door de provincies zo
goed mogelijk aansluiten bij de daadwerkelijke vraag.Verder vragen de leden van deze fractie op welke wijze overigens wordt
voorzien in het registreren van het onvoldoende nakomen van afspraken door
behandelende instanties van cliënten voor wie een behandelplan is vastgesteld?Voorts vragen deze leden of, en hoe, er zicht wordt verkregen op het onvoldoende
nakomen van afspraken door zorgaanbieders, ten opzichte van cliënten
voor wie wel een hulpverleningsplan is opgesteld.Wij gaan ervan uit dat het hulpverleningsplan, dat door zorgaanbieders
in samenspraak met de cliënt en het bureau jeugdzorg is opgesteld, door
de zorgaanbieder wordt uitgevoerd. Indien de zorgaanbieder het echter gewenst
acht dat het plan tussentijds wordt aangepast, voert hij hierover overleg
met de cliënt en het bureau jeugdzorg.Mocht het zich toch voordoen dat een zorgaanbieder zijn afspraken onvoldoende
nakomt, dan zal dit door het bureau jeugdzorg worden gesignaleerd. Het bureau
jeugdzorg heeft immers tot taak de verleende jeugdzorg te volgen, en de cliënt
bij te staan bij vragen omtrent de inhoud van deze zorg, alsmede de evaluatie
van deze zorg. Zoals wij hiervoor al in antwoord op een vraag van de leden
van de CDA-fractie hebben gesteld, kan de desbetreffende provincie of de inspectie
de instrumenten waarover zij beschikken, inzetten als een zorgaanbieder zijn
afspraken onvoldoende nakomt. Het bureau jeugdzorg en de cliënt(enorganisatie)
kunnen om ingrijpen verzoeken.De leden van de D66-fractie willen graag antwoord op de vraag of het bij
de wachtlijsten bureau jeugdzorg gaat om onvermijdelijke aspecten die samenhangen
met de situatie of dat een betere klantgerichte organisatie gerealiseerd moet
worden.Op dit moment zijn onvoldoende gegevens beschikbaar om aan te geven of
de wachtlijsten bij de bureaus jeugdzorg veroorzaakt worden door een toename
van de vraag, door een nog onvoldoende klantgerichte organisatie of door een
combinatie van beide. Met de kernindicatoren wachtlijsten worden de omvang
van de wachtlijsten en de wachttijden transparant. Deze kernindicatoren zullen
worden uitgebreid zodat met ingang van het komende jaar een set indicatoren
beschikbaar is op basis waarvan ook de omvang van de vraag inzichtelijk wordt.
Op basis van deze indicatoren zal door middel van benchmarking
en gesprekken met de provincies meer duidelijkheid worden verkregen omtrent
het antwoord op de vraag of het gaat om onvermijdelijke aspecten die samenhangen
met de situatie of dat een betere klantgerichte organisatie gerealiseerd moet
worden.De aanpak van de wachtlijsten door provincies richt zich over het algemeen
op beide aspecten.Afstemming Wet op de jeugdzorg en de modernisering AWBZDe leden van de VVD-fractie vragen of de regering kan toelichten welke
instrumenten het zorgkantoor heeft om zijn verantwoordelijkheid voor voldoende
zorgaanbod waar te maken.Zorgkantoren sluiten namens uitvoeringsorganen AWBZ zorgovereenkomsten
met toegelaten instellingen. Deze instellingen leveren AWBZ-zorg in een bepaalde
regio. Een zorgkantoor contracteert zoveel zorg als nodig is, om in de behoefte
aan die zorg in de regio te voorzien. Uit de zorgovereenkomst vloeit voort
dat de desbetreffende instellingen verplicht zijn de gecontracteerde zorg
te verlenen aan AWBZ-verzekerden. Onder omstandigheden kan het voorkomen dat
een zorgkantoor wel wil contracteren, maar dat er onvoldoende toegelaten aanbod
van zorg is. Daarvoor kan een zorgkantoor of een uitvoeringsorgaan AWBZ niet
verantwoordelijk worden geacht. De toelating van een instelling die AWBZ-zorg
levert, door het College voor zorgverzekeringen, geschiedt immers in overeenstemming
met ministeriële spreidings- en behoefteregels of spreidings- en behoefteregels
op grond van de Wet ziekenhuisvoorzieningen.In het wetsvoorstel ligt de zorgplicht en de verantwoordelijkheid voor
voldoende spreiding en aanbod van jeugdzorg bij de provincie.HET ZORGAANBODDe zorgaanbiedersDe vraag van de leden van de VVD-fractie of zorgaanbieders ook bij andere
provincies dan die waarin zij gevestigd zijn, subsidie mogen aanvragen, dient
bevestigend te worden beantwoord. De zorgaanbieders mogen bij alle provincies
subsidie aanvragen. Uiteindelijk bepaalt de provincie, mede op basis van de
afgegeven indicatiebesluiten door het bureau jeugdzorg in het afgelopen jaar,
welk zorgaanbod binnen of buiten de provincie gesubsidieerd moet worden om
aan de geïndiceerde vraag tegemoet te komen.Administratieve lasten voor zorgaanbiedersNaar aanleiding van de vragen van de leden van de VVD-fractie over de
overwegingen van Actal om positief te adviseren, de aandachtspunten van Actal
en de wijze waarop daarmee rekening is gehouden in het wetsvoorstel, delen
wij u het volgende mede.Actal heeft geadviseerd het wetsvoorstel in te dienen, nadat met een aantal
overwegingen van Actal rekening is gehouden. Zo heeft Actal in zijn advies
opgemerkt dat in de memorie van toelichting bij het wetsvoorstel geen kwantificeringen
zijn opgenomen, Actal adviseerde om dit alsnog te doen. In de memorie van
toelichting is aangegeven dat het voor het maken van een kwantitatieve analyse
noodzakelijk is de inhoud van de nog op te stellen algemene maatregelen van
bestuur en ministeriële regelingen te kennen. Het was derhalve niet mogelijk
een adequate kwantificering in de memorie van toelichting op te nemen. Wel
is in het kader van de toetsing van de administratieve lasten naast een kwalificering
van de administratieve lasten een globale (zonder de inhoud van de amvb's
en ministeriële regelingen te kennen) kwantificering gemaakt.
Uit deze kwantificering volgt een lastenverlichting van 0,85 miljoen euro,
welke voornamelijk is gelegen in een vereenvoudiging van het beleidsinformatiesysteem.
In het nieuwe stelsel vormen de vijftien bureaus jeugdzorg het informatieknooppunt
waar gegevens over vraag en aanbod kunnen worden verkregen. Het is dan niet
meer nodig om deze gegevens ook structureel aan alle zorgaanbieders te vragen.
Dit betekent dus een ontlasting van de zorgaanbieders als het gaat om het
leveren van beleidsinformatie. Dit in antwoord op de vraag van de leden van
de D66-fractie op welke onderdelen de lastenverlichting van 0,85 miljoen euro
plaatsvindt.Ten aanzien van de lagere regelgeving, waarover hiervoor reeds werd gesproken,
heeft Actal in zijn advies aangegeven dat de vermindering van de administratieve
lasten daarbij betrokken dient te worden en dat de betreffende regelgeving
tijdig aan Actal moet worden voorgelegd. Inmiddels is het opstellen van de
algemene maatregelen van bestuur een eind op streek; hierbij wordt rekening
gehouden met de vermindering van de administratieve lasten. Voorts is er reeds
in de voorbereidende fase gesproken met Actal en zullen de relevante concept
algemene maatregelen van bestuur aan Actal worden voorgelegd.Tenslotte vraagt Actal in zijn advies aandacht voor alternatieven om de
administratieve lastendruk te verminderen. Ook hiermee wordt bij het opstellen
van de lagere regelgeving rekening gehouden.FINANCIERINGAlgemene uitgangspunten, normering en subsidiëring
door de provinciesEen eenduidige financiering en aansturingDe leden van de VVD-fractie vragen op grond waarvan een deel van de financiering
is ondergebracht in de AWBZ. Is de regering van mening dat de AWBZ bestemd
is voor met name langdurige zorg? Zo ja, waarom wordt dan aangehaakt bij de
systematiek van de AWBZ? Kunnen cliënten van jeugdzorg straks ook aanspraak
maken op een persoonsgebonden budget?Het aanbod aan jeugd-GGZ en jeugd-LVG blijft AWBZ gefinancierd. Deze situatie
is historisch gegroeid en blijft op grond van dit wetsvoorstel bestaan, omdat
financiering van het gehele aanbod aan jeugdzorg in brede zin vanuit één
financieringsbron niet noodzakelijk is om toch tot een eenduidige aansturing
en financiering te komen. Dit is in hoofdstuk 6 van de nota naar aanleiding
van het verslag over dit wetsvoorstel uitgebreid toegelicht. Over de toekomst
van onder andere de AWBZ en voor welke zorg deze bestemd moet zijn, heeft
het kabinet zijn standpunt verwoord in de nota «Vraag aan bod»
en de daaropvolgende nadere uitwerking (Kamerstukken II, 2001–2002,
27 855, nrs. 1–2, respectievelijk 17). Zoals bij het antwoord
op een eerdere vraag van de leden van de VVD-fractie reeds is aangegeven,
zal aan de Tweede Kamer binnenkort een analyse worden toegezonden van de voor-
en nadelen van jeugdhulpverlening als aanspraak in het nieuwe ziektenkostenstelsel.
Wat betreft de systematiek van aanspraken en financiering sluiten wij met
dit wetsvoorstel zoveel mogelijk aan bij de systematiek zoals die in het kader
van de modernisering van de AWBZ wordt uitgewerkt. Dit om te voorkómen
dat jeugdigen met hun hulpvraag tussen wal en schip komen te vallen. Cliënten
kunnen geen aanspraak maken op een persoonsgebonden budget voor jeugdzorg
die op grond van dit wetsvoorstel wordt gefinancierd. De reden hiervoor is
bij het antwoord op een eerdere vraag in de paragraaf «Indicatiestelling
door het bureau jeugdzorg» toegelicht en komt er kort samengevat op neer dat de aard en doelgroep van de jeugdzorg (minderjarige kinderen
en ouders die onderlinge problemen hebben in de opvoedingsrelatie) het lastig
maakt, zeker in het geval van ondertoezichtstelling of uithuisplaatsing, om
de cliënt zelf de zorg te laten inkopen.De leden van de CDA-fractie vragen in hoeverre het voorliggende wetsvoorstel
uitvoerbaar is gezien de hoeveelheid nog vast te stellen financiële vraagstukken,
zoals de kosten vanuit de taakverzwaring van de provincies, de kosten van
casemanagement, de landelijke normprijs per product etc. Kan de regering dit
duidelijk en inzichtelijk maken?Voor de planning van de uitwerking van de nieuwe financieringssystematiek
voor het zorgaanbod en bureau jeugdzorg verwijzen wij naar het antwoord op
een eerdere vraag van de leden van de VVD-fractie. In aanvulling hierop merken
wij op dat wij van mening zijn dat het voorliggende wetsvoorstel zeker uitvoerbaar
is. Wij baseren onze mening op het gegeven dat er in het kader van Regie in
de jeugdzorg al veel processen in het veld in gang gezet zijn die aansluiten
op de doelstellingen van onderhavig wetsvoorstel. Zo is bijvoorbeeld door
de projectgroep Zorgprogrammering de afgelopen jaren een belangrijke impuls
gegeven aan de modularisering van het zorgaanbod in het veld. De resultaten
hiervan, inclusief uitgevoerde kostprijsberekeningen van modules en zorgprogramma's,
worden betrokken in het kostprijsonderzoek voor het zorgaanbod.De leden van het CDA-fractie willen de regering herinneren aan het verslag
van het algemeen overleg «Financiële verantwoordingen over het
jaar 2000» van 12 juni 2001. In het overleg werd de rechtmatigheid
van de besteding van de uitkering van jeugdhulpverlening aan de orde gesteld.
Geconstateerd werd dat binnen het Ministerie van Volksgezondheid, Welzijn
en Sport met de binnengekomen jaarrekeningen en accountantsverslagen niets
werd gedaan. Provincies en grootstedelijke regio's bleken nalatig in het verstrekken
van informatie. De regering heeft in het algemeen overleg toegelicht (verslag,
bladzijde 14) dat dit in de Wet op de jeugdzorg beter geregeld moest worden.
Deze leden hebben hierover nog niets mogen vernemen. Wanneer en hoe gaat de
regering dit doen?Als uitgangspunt voor de beantwoording van deze vraag van de leden van
de CDA-fractie geldt het algemene rijksbeleid voor specifieke uitkeringen.
Dit houdt in dat de administratieve lasten die samenhangen met de uitvoering
van specifieke uitkeringen voor de provincies beperkt moeten blijven. Daarom
wordt een onderscheid gemaakt in financiële verantwoordingsinformatie
en beleids- c.q. bestuursinformatie van de provincie aan het Rijk. Financiële
verantwoordingsinformatie is die informatie die nodig is om de omvang en rechtmatigheid
van de besteding van de doeluitkeringen vast te kunnen stellen («de
accountantscontrole»). Deze moet bij voorkeur zo beperkt mogelijk zijn.
De mate waarin dit mogelijk is hangt af van de verantwoordelijkheidsverdeling
tussen rijk en provincies ten aanzien van het betreffende onderwerp. Beleidsinformatie
is informatie die nodig is om de doelmatigheid en doeltreffendheid van het
beleid te kunnen toetsen. Hierover moeten door Rijk en provincies afzonderlijk
afspraken gemaakt worden.In de huidige situatie onder de Wet op de jeugdhulpverlening zijn de verantwoordelijkheden
van het Rijk ten opzichte van de provincies zeer beperkt. Het Rijk is verantwoordelijk
voor de verdeling van de doeluitkering jeugdhulpverlening, de provincies zijn
verantwoordelijk voor planning en financiering van het aanbod aan jeugdhulpverlening.
Om de financiële verantwoording in evenwicht te brengen met de verantwoordelijkheidsverdeling
tussen Rijk en provincie is in 1999 de huidige Wet op de jeugdhulpverlening
aangepast in die zin dat voor het oordeel over de rechtmatigheid
van de besteding van de doeluitkering jeugdhulpverlening door de provincies
het Rijk steunt op het oordeel van de accountant bij de provinciale jaarrekening
en de democratische controle door Provinciale Staten.De Algemene Rekenkamer wijst er echter op dat de accountantsverklaring
die op grond van de Provinciewet bij de provinciale jaarrekening wordt afgegeven
een verklaring van getrouwheid is en niet een verklaring van rechtmatigheid.
Ten tweede heeft de Algemene Rekenkamer geconstateerd dat het Rijk niet op
systematische wijze de ontvangen provinciale jaarrekeningen en bijbehorende
accountantsverklaringen behandelde om de rechtmatigheid van de besteding van
de doeluitkering vast te kunnen stellen. Op dit punt zijn inmiddels verbeteringen
doorgevoerd ten aanzien van de aanlevering van de benodigde documenten door
provincies en ten aanzien van de administratieve organisatie intern bij het
Ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en Sport. Deze verbeteringen zijn
in het bestuurlijk overleg tussen Rijk en IPO op 29 januari 2002 jl.
bevestigd. Ten derde constateerde de Algemene Rekenkamer in haar rapport over
2000 dat het ministerie geen zekerheid kan bieden over de volledigheid van
de aanmeldingen van jeugdigen door provinciaal erkende plaatsers aan het Landelijk
Bureau Inning Onderhoudsbijdragen (LBIO) ten behoeve van de inning van de
ouderbijdrage die leidt tot inkomsten voor het Rijk.In haar opmerkingen heeft de Algemene Rekenkamer overigens geen aandacht
besteed aan de beleidsinformatie die de provincies aan het ministerie beschikbaar
stellen in de vorm van provinciale jaarplannen en -verslagen jeugdhulpverlening.
Deze informatie wordt door het ministerie verwerkt tot onder andere de cijfermatige
overzichten in de jaarlijkse Voortgangsrapportage beleidskader jeugdzorg die
de Tweede Kamer op Prinsjesdag ontvangt.In het kader van onderhavig wetsvoorstel krijgt het Rijk meer verantwoordelijkheden
dan in de Wet op de jeugdhulpverlening het geval is, overigens zonder dat
de verantwoordelijkheden van de provincies beperkt worden. Eén van
deze verantwoordelijkheden betreft de mogelijkheid provincies, in het uiterste
geval, aanwijzingen te geven. Tevens heeft het Rijk op grond van de nieuwe
wet de verantwoordelijkheid voldoende middelen beschikbaar te stellen voor
het realiseren van de aanspraak op jeugdzorg door de provincies. Om zijn verantwoordelijkheid
vorm te kunnen geven gaat het Rijk hogere eisen stellen aan de financiële
verantwoording van de besteding van de doeluitkeringen door de provincies.
Zo moet de financiële verantwoording bij de «pxq»-systematiek
zekerheid geven over in ieder geval de daadwerkelijk gerealiseerde q (het
aantal gerealiseerde zorgeenheden). Tevens zal de verantwoording zekerheid
moeten bieden over de volledigheid van de aanmeldingen inzake de ouderbijdrage.Daarom zal het Rijk ingevolge dit wetsvoorstel voor zijn oordeel over
de rechtmatigheid van de bestedingen van de doeluitkeringen door de provincies
niet meer steunen op de verklaring van getrouwheid die de accountant op grond
van de Provinciewet bij de provinciale jaarrekening afgeeft. In plaats daarvan
zal het Rijk in de financiële AMvB op grond van artikel 35, eerste lid,
van het onderhavige wetsvoorstel voorschriften opnemen die ervoor moeten zorgen
dat de financiële verantwoording door de provincies zekerheid biedt over
de rechtmatigheid van de besteding van de doeluitkeringen. Hiermee wordt ook
tegemoet gekomen aan de opmerkingen van de Algemene Rekenkamer.Op de beleidsinformatie van de provincies aan het Rijk ten behoeve van
de toetsing van de doelmatigheid en doeltreffendheid van de besteding van
de doeluitkeringen is in de antwoorden op eerdere vragen reeds ingegaan. In het licht van de verstrekkingen van financiële middelen ten behoeve
van de uitvoering van het recht op de jeugdzorg lijkt de leden van de CDA-fractie
een goed beheer van de doeluitkeringen van uiterste belang; deelt de regering
deze mening zo vragen deze leden.Wij delen deze mening inderdaad, zoals in het antwoord op de vorige vraag
van de leden van de CDA-fractie is aangegeven.De financieringssystematiekDe provincie bepaalt, mede op basis van de afgegeven indicatiebesluiten,
welk zorgaanbod moet worden gesubsidieerd. De leden van de VVD-fractie vragen
of de regering kan toelichten op basis van welke andere gegevens wordt bepaald
welk zorgaanbod wordt gesubsidieerd.De door het bureau jeugdzorg afgegeven indicatiebesluiten zijn verreweg
de belangrijkste informatiebron voor de provincie om te bepalen welk zorgaanbod
nodig is en derhalve gesubsidieerd moet worden, zeker voor de korte termijn.
Met name voor de planning van het te subsidiëren zorgaanbod op langere
termijn kunnen bijvoorbeeld ook demografische gegevens benut worden. Zo blijkt
bijvoorbeeld uit landelijke cijfers van het CBS dat het aantal jeugdigen in
de leeftijdscategorie 12 tot 17 jaar de komende jaren relatief sterker stijgt
terwijl het aantal jeugdigen in de leeftijdscategorie 0 tot 7 jaar stabiel
blijft. Behalve demografische gegevens kunnen ook wetenschappelijke inzichten
over de effectiviteit van bestaande en nieuwe zorgprogramma's, naast gegevens
over afgegeven indicatiebesluiten, door provincies meegewogen worden in de
besluitvorming over de zorg die op langere termijn gesubsidieerd moet worden
om op een effectieve en efficiënte wijze te voorzien in de vraag.De leden van de CDA-fractie vragen of in de hoogte van de doeluitkering
rekening wordt gehouden met de mogelijkheid van nevenvestigingen van een bureau
jeugdzorg in een provincie, vanuit het belang van de toegankelijkheid en bereikbaarheid
van het bureau jeugdzorg.Het bureau jeugdzorg moet een laagdrempelige toegang vormen tot de jeugdzorg.
Eén van de aspecten hierbij is de geografische bereikbaarheid van het
bureau jeugdzorg. Uit dit oogpunt achten wij het vanzelfsprekend dat de stichting
bureau jeugdzorg enkele nevenvestigingen verspreid over de provincie heeft
en dat in de doeluitkering voor het bureau jeugdzorg hiermee rekening wordt
gehouden. Overigens is de afgelopen jaren bij de ontwikkeling van de bureaus
jeugdzorg reeds voorzien in nevenvestigingen en heeft zich dit ook reeds vertaald
in de subsidiëring. Daarnaast blijkt in de praktijk dat de bureaus jeugdzorg
in toenemende mate samenwerken met algemene voorzieningen, waardoor medewerkers
van het bureau jeugdzorg op locaties van deze algemene voorzieningen cliënten
kunnen spreken. Op grond hiervan verwachten wij dan ook dat een goede bereikbaarheid
van (medewerkers van) het bureau jeugdzorg geen extra kosten ten opzichte
van de huidige situatie met zich mee zal brengen.BIJDRAGE IN DE KOSTEN VAN DE JEUGDZORGDe leden van de VVD-fractie vragen welke garanties het wetsvoorstel biedt
voor kostenbeheersing. Hoe kan worden voorkomen dat een run op jeugdzorg ontstaat
als gevolg van de voorgestelde financieringssystematiek? Bent u van mening
dat een substantiële eigen bijdrage voor gebruikers van jeugdzorg essentieel
is?Wij zijn het met de leden van de VVD-fractie eens dat kostenbeheersing
noodzakelijk is om enerzijds te kunnen voorzien in kwalitatief goede, effectieve
en efficiënte zorg en om anderzijds de collectieve lasten niet tot een onaanvaardbaar niveau te laten stijgen. Op grond van het wetsvoorstel
vindt kostenbeheersing op de volgende wijze plaats:• De wettelijke aanspraak op jeugdzorg ingevolge dit wetsvoorstel
wordt begrensd door de algemene maatregel van bestuur waarin de aard, inhoud
en omvang van de aanspraak wordt vastgelegd. Het betreft hier jeugdzorg die
nu door de jeugdhulpverlening wordt verleend.• Slechts die cliënten voor wie objectief en op deskundige wijze
door het bureau jeugdzorg is vastgesteld dat zij behoefte hebben aan jeugdzorg
(indicatiestelling), krijgen een aanspraak op jeugdzorg.• Ook de financiering op basis van normbedragen per eenheid zorg
levert een bijdrage aan de kostenbeheersing. De hoogte van de normbedragen
moet enerzijds voldoende zijn om kwalitatief goede zorg te leveren, anderzijds
moet het voorkómen dat er ondoelmatig gewerkt wordt.• Aandacht voor een (wetenschappelijke) onderbouwing van de effectiviteit
van zorg(programma's) kan deze zorg effectiever maken en derhalve kostenbesparing
opleveren.Daarnaast zal het Rijk de prestaties van individuele provincies ten aanzien
van doelmatigheid en doeltreffendheid met elkaar vergelijken om zo de doelmatigheid
en doeltreffendheid van het stelsel te vergroten.Er is dus in dit opzicht sprake van een geclausuleerd recht. De aanspraken
worden door middel van een algemene maatregel van bestuur gereguleerd en op
individueel niveau toetst het bureau jeugdzorg of een cliënt in aanmerking
komt voor een aanspraak. Een run op geïndiceerde jeugdzorg is daarmee
niet mogelijk.Het instellen van een eigen bijdrage waarvan een drempelverhogende werking
uitgaat, is in strijd met het principe van het recht op jeugdzorg voor degenen
die daar, aantoonbaar, behoefte aan hebben. In zijn algemeenheid geldt dat
een eigen bijdrage toegepast kan worden indien de geleverde diensten niet
ten dienste komen van de gehele maatschappij maar van een beperkte groep of
individu. Voor de vaststelling van de hoogte van de eigen bijdrage kan dan
bijvoorbeeld uitgegaan worden van het besparingsmotief (uitgespaarde kosten).De leden van de CDA-fractie vragen of de regering bereid is uit te zoeken
of het heffen van eigen bijdragen een drempel opwerpt voor jeugdigen om adequate
jeugdzorg te verkrijgen.In aanvulling op hetgeen hierover in de nota naar aanleiding van het verslag
is opgemerkt merken wij het volgende op. Recentelijk is de gestelde vraag
voor de eigen bijdrage van de jeugdigen in de jeugdhulpverlening uitgezocht.
Hieruit bleek geen drempelverhogende werking.TOEZICHTWij hechten er aan, alvorens in te gaan op de vragen van de leden van
de CDA-fractie over de Inspectie jeugdzorg, te benadrukken dat de Inspectie
jeugdzorg niet alleen tot taak heeft toe te zien op de naleving van het bij
of krachtens de wet bepaalde omtrent de kwaliteit van de bureaus jeugdzorg
en de jeugdzorg waarop ingevolge het wetsvoorstel aanspraak bestaat.Op grond van onderdeel a, van het eerste lid van artikel 43 heeft de inspectie
tot taak onderzoeken te verrichten naar de kwaliteit in algemene zin van voornoemde
organisaties.Het verschil tussen onderzoek in algemene zin en de onderzoeken omtrent
de naleving van het bij of krachtens de wet omtrent de kwaliteit bepaalde,
welke onderzoeken voor de provincie worden gedaan, is dat het in het laatste
geval gaat om individuele bureaus jeugdzorg of individuele zorgaanbieders.
Bij onderzoeken in algemene zin gaat het om (aspecten van) het
functioneren van alle bureaus en (soorten) zorgaanbieders. Deze onderzoeken
worden verricht voor de ministers, hetgeen blijkt uit het vierde lid, waarin
nadrukkelijk staat dat voor die onderzoeken in algemene zin de ministers een
aanwijzingsbevoegdheid hebben.De leden van de CDA-fractie vragen hoe de kwaliteit van het toezicht op
de jeugdzorg door genoemde instanties, straks bijeengebracht in de Inspectie
jeugdzorg, zal zijn, gegeven de conclusies van het rapport «Handhaving
door rijksinspecties» van de Algemene Rekenkamer (bladzijde 61).Ten aanzien van de positie van de Inspectie jeugdzorg is in de schriftelijke
stukken die op dit wetsvoorstel betrekking hebben, kennelijk onduidelijkheid
ontstaan. Er is geen sprake van het bijeenbrengen van verschillende inspecties.
De Inspectie jeugdzorg wordt gevormd door de huidige Inspectie jeugdhulpverlening
en jeugdbescherming. De taak van de inspectie wordt uitgebreid met het toezicht
op de bureaus jeugdzorg en de raad voor de kinderbescherming.In de nota naar aanleiding van het verslag zijn de toezichthouders genoemd,
die naast de Inspectie jeugdzorg, bemoeiing hebben met zorgaanbieders. De
in de nota naar aanleiding van het verslag genoemde toezichthouders houden
toezicht op verschillende aspecten van het functioneren van de zorgaanbieders.
Zo houdt de Inspectie jeugdzorg toezicht op het kwalitatief voldoende functioneren
van de zorgaanbieder in de termen van de wet, namelijk het leveren van jeugdzorg
van verantwoord niveau. Ook op de concrete wettelijke eisen wordt door deze
inspectie toegezien.De Inspectie voor de Gezondheidszorg ziet toe op de naleving van wettelijke
voorschriften op het gebied van de volksgezondheid. Dit betreft bij aanbieders
van jeugdzorg waarop ingevolge het wetsvoorstel aanspraak bestaat, slechts
de werkzaamheden van een beperkt aantal personeelsleden zoals artsen en gezondheidspsychologen.De Raad voor de Strafrechtstoepassing en Jeugdbescherming houdt ingevolge
de Tijdelijke instellingswet Raad voor de Strafrechtstoepassing en Jeugdbescherming,
toezicht op de wijze van tenuitvoerlegging van vrijheidsstraffen, vrijheidsbeperkende
straffen, vrijheidsbenemende maatregelen en vrijheidsbeperkende maatregelen
binnen inrichtingen en instellingen waarin straffen en maatregelen ten uitvoer
worden gelegd.De taken van de diverse toezichthouders zijn dermate divers dat van overlapping
zo weinig sprake is dat de benodigde afstemming voldoende kan plaatsvinden
door middel van overleg. Dit gebeurt thans reeds op zodanige wijze dat de
betrokkenen daar goed mee uit de voeten kunnen.Uit het vorenstaande moge blijken dat wij in het Rapport «Rijksinspecties
geïnspecteerd» van de Algemene Rekenkamer, geen aanleiding zien
het wetsvoorstel op dit punt te wijzigen, dit in antwoord op de desbetreffende
vraag van de leden van de CDA-fractie.Het toezicht door de Inspectie jeugdzorg is in het wetsvoorstel gepositioneerd
in een systeem van beleid, uitvoering, toezicht en handhaving. In het kader
van het Implementatieprogramma Wet op de jeugdzorg wordt een samenhangend
toezicht- en handhavingsbeleid ontwikkeld, met alle daarbij betrokken partijen.
Daarnaast werkt de inspectie aan een intern verbeteringstraject. De conclusies
van het rapport van de Algemene Rekenkamer worden in beide trajecten meegenomen.
De kwaliteit van het toezicht, en in samenhang daarmee, de handhaving en sanctionering
zal hierdoor op een hoger plan worden gebracht. Het wetsvoorstel biedt voldoende
ruimte om de inspectie binnen dat systeem goed te laten functioneren.De leden van de CDA-fractie vragen voorts of de capaciteit van de inspectie
voldoende is en wat de frequentie is van de controletaak. Thans wordt bezien welke verruiming van de capaciteit van de inspectie
nodig is om de rol en positie in het nieuwe systeem waar te kunnen maken en
om de uitbreiding van taken aan te kunnen.De frequentie van de controletaak is wisselend en niet op voorhand aan
te geven. De frequentie is afhankelijk van meerdere factoren, waaronder het
gewenste handhavingniveau, de uitkomsten van risicoanalyses en de noodzakelijk
te achten herhalingscontroles. De inspectie geeft jaarlijks in haar werkplan
inzicht in de gemaakte keuzen.DE CLIËNT CENTRAALBetrokkenheid van de cliënt bij de toegang tot de
zorg en bij de zorgverleningDe leden van de VVD-fractie vragen waarom de regel dat een bureau jeugdzorg
een voorgenomen indicatiebesluit aan de cliënt moet voorleggen niet in
de wet is opgenomen.In de algemene maatregel van bestuur over de werkwijze van het bureau
jeugdzorg wordt stapsgewijs aangegeven hoe het hele proces van indicatiestelling
zal gaan. De betrokkenheid van de cliënt bij het gehele proces wordt
daarbij geschetst door bij alle relevante stappen aan te geven op welke wijze
de cliënt betrokken moet zijn. Dit lijkt ons de duidelijkheid ten goede
te komen.Zoals de leden van de VVD-fractie terecht opmerken zijn de resultaten
van de evaluatie van het klachtrecht in de Wet op de jeugdhulpverlening nog
niet in het onderhavige wetsvoorstel verwerkt. Immers de resultaten van de
evaluatie moeten worden bezien in relatie tot het klachtrecht in de zorgsector
(Wet klachtrecht cliënten zorgsector). Naar aanleiding van hun vraag
op welke termijn een en ander in kaart kan worden gebracht, merken wij het
volgende op.Voorop staat, zoals in de nota naar aanleiding van het verslag (blz. 64)
is aangegeven, dat bezien moet worden of geconstateerde problematiek zich
specifiek voordoet bij de klachtenregeling in de Wet op de jeugdhulpverlening
of dat het gaat om algemene problemen met betrekking tot het klachtrecht.
Uitgangspunt is immers, dat alleen dan van de algemene regels van de Wet klachtrecht
cliënten zorgsector wordt afgeweken, als de specifieke situatie dit rechtvaardigt.
Inmiddels is medio april 2002 aan de Raad van State een wetsvoorstel ter advisering
voorgelegd dat mede strekt tot wijziging van de Wet klachtrecht cliënten
zorgsector. Daarbij wordt een aanzienlijke verruiming en verduidelijking voorgesteld
van de eisen waaraan het «klachtenjaarverslag», bedoeld in artikel
2, zevende lid, van genoemde wet moet voldoen. Van belang is dat de verplichting
tot het opstellen van zo'n verslag in overeenkomstige bewoordingen ook is
opgenomen in de Wet op de jeugdhulpverlening en in (artikel 63, zevende lid
van) het voorstel van Wet op de jeugdzorg.In het klachtenjaarverslag zal onder andere moeten worden aangegeven:– hoe de klachtencommissie precies is samengesteld (een andere wijze
van samenstelling van de klachtencommissie wordt niet voorgesteld);– in welke mate de klachtencommissie haar werkzaamheden heeft kunnen
verrichten met inachtneming van de waarborgen, bedoeld in artikel 2, tweede
lid (welke waarborgen ook in artikel 63, tweede lid, van het voorstel van
Wet op de jeugdzorg zijn opgenomen);– het aantal en de aard van de behandelde klachten;– de strekking van de oordelen (gegrond of niet gegrond);– de strekking van de aanbevelingen van de klachtencommissie en
de aard van de maatregelen die de zorgaanbieder vervolgens naar aanleiding
daarvan heeft genomen. Het wetsvoorstel bevat ook op het stuk van de handhaving en het toezicht
op de naleving van de wet voorstellen tot wijziging daarvan.Genoemde verbeteringen zijn ook van belang voor het klachtrecht in de
jeugdzorg. Zolang het advies van de Raad van State omtrent het desbetreffende
wetsvoorstel nog niet beschikbaar is, kan eenzelfde wijziging van het klachtrecht
voor de jeugdhulpverlening niet worden voorgesteld. Een vergelijkbare aanpassing
van (het voorstel van) Wet op de jeugdzorg zal dus eerst later kunnen plaatsvinden.
Daarbij zullen de «sectorspecifieke» wijzigingen waartoe de evaluatie
van het klachtrecht van de Wet op de jeugdhulpverlening aanleiding geeft,
worden meegenomen.ARTIKELSGEWIJSArtikel 3Op bladzijde 66 van de nota naar aanleiding van het verslag is, naar aanleiding
van een vraag van de leden van de CDA-fractie, nader ingegaan op onze voornemens
met betrekking tot de uitwerking van artikel 3, zevende (thans achtste) lid
van het wetsvoorstel. Wij hebben daarbij genoemd de categorie alleenstaande
minderjarige asielzoekers (ama's), die rechtmatig in Nederland verblijf hebben,
doch van wie vastgesteld is dat zij zo spoedig als mogelijk is, en in ieder
geval binnen drie jaren, dienen terug te keren naar het land van herkomst.Deze categorie jeugdigen heeft, dit in antwoord op de vraag van de leden
van de CDA-fractie, desondanks wel degelijk een aanspraak op jeugdzorg. Hun
aanspraak ingevolge het eerste lid van artikel 3 kan echter worden beperkt,
en wel aldus dat de aanspraak zal zijn gerelateerd aan de aard, de plaats
en de verwachte duur van het verblijf. De indicatiestelling door het bureau
jeugdzorg zal derhalve niet buiten de grenzen van de aanspraak, zoals deze
in vorenstaande zin op de voet van het achtste lid van artikel 3 kan zijn
beperkt, kunnen gaan.Artikel 11De leden van de VVD-fractie hebben een aantal vragen gesteld over de vertrouwenspersoon.
De vragen hebben enerzijds betrekking op degenen die een beroep kunnen doen
op een vertrouwenspersoon en anderzijds op het werkterrein van de vertrouwenspersoon.Het voorliggende wetsvoorstel bepaalt in artikel 11 dat bij een bureau
jeugdzorg jeugdigen een beroep moeten kunnen doen op een vertrouwenspersoon.
Op dit moment zijn er bij de huidige bureaus jeugdzorg nog geen vertrouwenspersonen
werkzaam, zodat er nog geen praktijkervaringen zijn. De vraag van de leden
van de VVD-fractie of wij kunnen toelichten in hoeverre ouders een beroep
doen op de vertrouwenspersoon bij het bureau jeugdzorg kan derhalve niet worden
beantwoord. Inmiddels hebben wij signalen ontvangen dat er ook bij ouders
behoefte bestaat aan een vertrouwenspersoon. Hierin hebben wij aanleiding
gezien, bij de tweede nota van wijziging, het tweede lid van artikel 11 zodanig
te wijzigen dat de stichting er zorg voor moet dragen dat cliënten, dat
wil zeggen naast jeugdigen ook hun ouders en andere verzorgers, een beroep
moeten kunnen doen op een vertrouwenspersoon. De wijziging van de omschrijving
van het begrip vertrouwenspersoon brengt mee dat ouders en andere verzorgers
ook een beroep kunnen doen op de vertrouwenspersoon als aan henzelf geen jeugdzorg
wordt geboden, maar alleen aan hun (stief-) (pleeg)kind.De bekostiging van de uitbreiding wordt verwerkt in de normering van de
doeluitkering bureau jeugdzorg. Artikel 15De leden van de VVD-fractie vragen of de afhankelijkheid ook buiten de
pleegzorg en de residentiële zorg, niet zo groot is dat ook bij deze
zorgaanbieders een vertrouwenspersoon moet worden voorgeschreven.Uit het rapport d.d. november 2001 van het Verwey-Jonker instituut is
gebleken dat ook buiten de residentiële jeugdzorg behoefte bestaat aan
de vertrouwenspersoonfunctie. Tegen deze achtergrond hebben wij bij tweede
nota van wijziging de eis dat zorg moet worden gedragen voor een vertrouwenspersoon
verruimd tot alle zorgaanbieders.Zoals dit ook voor de vertrouwenspersoon bij de bureaus jeugdzorg het
geval is,is bij de tweede nota van wijziging eveneens geregeld dat de vertrouwenspersoon
ook bij de zorgaanbieders werkzaam zijn ten behoeve van alle cliënten
en niet alleen voor de jeugdigen.De bekostiging van deze uitbreiding wordt verwerkt in de normering van
de doeluitkering zorgaanbod.Artikel 101Met de landelijke instellingen en het IPO is op hoofdlijn overeenstemming
bereikt over de wijze van inpassing van de voorzieningen voor jeugdhulpverlening
en jeugdbescherming in het nieuwe stelsel van jeugdzorg. Daarbij moet onderscheid
worden gemaakt tussen de landelijke voorzieningen, die een aanbod aan jeugdhulpverlening
leveren en de landelijke instellingen, die voorzien in voogdij en gezinsvoogdij,
waarbij twee gezinsvoogdij-instellingen tevens jeugdreclasseringstaken vervullen.De (gezins)voogdij- en jeugdreclasseringstaken behoren tot de wettelijke
taken van de stichtingen die een bureau jeugdzorg in stand houden. Voor de
uitoefening van deze taken met betrekking tot cliënten, met speciale
problemen of met een specifieke levensbeschouwelijke achtergrond is specifieke
kennis nodig. Deze kennis is nog niet bij de bureaus jeugdzorg voorhanden,
maar is aanwezig bij de landelijke instellingen. Om deze expertise te handhaven
en zo breed mogelijk te kunnen inzetten wordt deze expertise in een aantal
bureaus jeugdzorg ondergebracht. De (gezins)voogdijtaak van de Stichting Gereformeerd
Jeugdwelzijn en van het Joods Maatschappelijk Werk worden bij één
bureau jeugdzorg ondergebracht. Deze taak van de William Schrikker Stichting
bij vijf bureaus en die van het Leger des Heils/AJL bij zes of zeven bureaus.
De desbetreffende bureaus jeugdzorg maken met de andere bureaus afspraken
over de beschikbaarheid en bereikbaarheid van deze deskundigen voor cliënten
van die bureaus. Daarmee wordt bereikt dat alle bureaus jeugdzorg ten behoeve
van hun cliënten van de specifieke/specialistische diensten gebruik kunnen
maken. De verantwoordelijkheid voor de planning en financiering van deze deskundigen
zal naar de provincies en grootstedelijke regio's waar die bureaus jeugdzorg
gevestigd zijn, worden overgedragen. De middelen worden overgeheveld naar
de doeluitkering ten behoeve van het bureau jeugdzorg van die provincies of
grootstedelijke regio's.Ook met betrekking tot de landelijke voorzieningen zijn afspraken gemaakt.
Onder landelijke voorzieningen worden in dit verband verstaan, voorzieningen
met een zodanig gespecialiseerd aanbod of met een aanbod dat vanuit een zodanige
levensbeschouwelijke achtergrond wordt geboden, dat, gezien de omvang van
de doelgroep niet verwacht mag worden dat iedere provincie voor dit aanbod
subsidie verstrekt.De afspraken houden in dat de middelen voor deze voorzieningen voorlopig
worden overgeheveld naar de doeluitkering voor het zorgaanbod van een beperkt
aantal provincies en grootstedelijke regio's. Zo zal de VWS-capaciteit van
de Hoenderloo Groep en het Jongerenhuis Harreveld naar drie provincies worden
overgedragen. De middelen voor de pleegzorgplaatsen van de Sociaal
Pedagogische diensten, zullen worden overgeheveld naar de provincies waarin
de voorzieningen voor pleegzorg zijn gelegen, waaraan deze plaatsen zullen
worden overgedragen. De verantwoordelijkheid voor de planning en financiering
van de voorzieningen voor de landelijke voorzieningen wordt aan deze provincies
of grootstedelijke regio's overgedragen.Deze voorzieningen zullen openstaan voor cliënten uit alle provincies.
De voor de planning en financiering verantwoordelijke provincies zullen afspraken
maken met de andere provincies over hun behoefte aan het aanbod van de desbetreffende
landelijke voorziening. Op deze wijze kunnen cliënten uit het hele land
van het aanbod profiteren.Eind 2005/begin 2006 zullen vorenstaande regelingen worden geëvalueerd.
Afhankelijk van de uitkomsten van de evaluatie zal worden besloten of tot
verdergaande integratie kan worden overgegaan.De Staatssecretaris van Volksgezondheid, Welzijn en Sport,A. M. VliegenthartDe Staatssecretaris van Justitie,N. A. Kalsbeek 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-28168-8.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl