Regels inzake het treffen van voorzieningen ten behoeve van remigratie (Remigratiewet); Verslag
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-10 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 25741, nr. 4

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum vergadering

24-03-1998

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1997-1998

25741 nr. 4

16-03-1998

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamI ALGEMEEN 1. Inleiding2. Inhoud van de remigratiewet3. Doelgroepen/EU-onderdanen4. Verlaging van de leeftijdsgrens5. Terugkeeroptie6. Visumregeling7. Individualisering van de uitkeringen en ziektekostenverze-
kering8. Afstand doen/ automatisch verlies van het Nederlanderschap9. Uitvoering10. Remigratie en de Wet beperking export uitkeringen11. Indexering van de periodieke uitkering12. Fraude en controleII ARTIKELSGEWIJS Artikel 1Artikel 2Artikel 3Artikel 4Artikel 5Artikel 9Artikel 11Ondertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 25741Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 65 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
25 741Regels inzake het treffen van voorzieningen ten behoeve van remigratie
(Remigratiewet)nr. 4VERSLAGVastgesteld 16 maart 1998De vaste commissie voor Binnenlandse Zaken1,
belast met het voorbereidend onderzoek van dit voorstel van wet, heeft de
eer van haar bevindingen als volgt verslag uit te brengen.Onder het voorbehoud dat de regering de daarin gestelde vragen en gemaakte
opmerkingen tijdig zal hebben beantwoord, acht de commissie de openbare beraadslaging
over dit voorstel van wet genoegzaam voorbereid. I ALGEMEEN 1. InleidingDe leden van de fractie van de PvdA hebben met belangstelling het onderhavige
wetsvoorstel ontvangen. Zij hebben er direct na het aantreden van dit kabinet
op aangedrongen het remigratiebeleid van een wettelijke basis te voorzien.
Zij spreken hun tevredenheid erover uit dat met dit wetsvoorstel hun wens
vorm heeft gekregen. Zij betreuren het echter dat de indiening van het wetsvoorstel
zodanig lang heeft geduurd dat wellicht de afronding daarvan in de Tweede
Kamer niet vóór de parlementsverkiezingen van 1998 kan plaatsvinden.
De leden van de fractie van de PvdA willen er dan ook bij de regering op aandringen
dat de nota naar aanleiding van het verslag op korte termijn wordt ingediend,
zodat de plenaire behandeling van dit wetsvoorstel vóór het
verkiezingsreces kan plaatsvinden.Zij onderschrijven de overwegingen van de regering die ten grondslag liggen
aan de voortzetting en de verbetering van het remigratiebeleid. Het onderscheid
tussen de remigratieregeling voor oudere immigranten en regelingen voor andere
immigranten heeft hun volledige instemming. Zij zouden echter een in hun ogen
meer consistente uitwerking van de regeling willen zien met betrekking tot
de ouderen uit minderheidsgroepen.De uitsluiting van Antillianen/Arubanen en de ouderen uit Spanje, Portugal,
Italië en Griekenland van de remigratieregeling strookt volgens hen niet
met de doelstelling zoals door de regering in paragraaf 2.1. van de
memorie van toelichting wordt omschreven, nl. «Het doel is voor personen
die de wens tot remigratie niet zelfstandig kunnen verwezenlijken en die afkomstig
zijn uit de doelgroepen van het integratiebeleid faciliteiten te scheppen,
welke het voor hen mogelijk maken te remigreren». De ouderen uit de
hierboven vermelde landen en de Nederlandse Antillen en Aruba vallen onder
deze doelgroepen en dienen, naar de mening van deze leden, faciliteiten te
krijgen om hun remigratie mogelijk te maken. In een afzonderlijke paragraaf
zal op dit punt meer uitvoerig worden ingegaan.Positief waarderen deze leden het voornemen van de regering om ondersteuning
te bieden bij vrijwillige remigratie van personen die om humanitaire redenen,
dan wel als vluchteling, zijn toegelaten. In het voorliggende wetsvoorstel
wordt nader ingegaan op de aard van deze ondersteuning.Kan de regering aangeven aan welke vormen van ondersteuning in dit verband
wordt gedacht, met name wanneer wordt gesteld dat ondersteuning zal worden
geboden, ook wanneer houders van een vergunning tot verblijf op grond van
humanitaire redenen dan wel vluchtelingen niet naar het land van herkomst
maar naar een ander land emigreren?De leden van de CDA-fractie hebben met belangstelling kennis genomen van
de inhoud van het voorstel voor een Remigratiewet. Zij herinneren eraan dat
zij herhaaldelijk om spoed hebben gevraagd, en dat het «beter laat dan
nooit» evident van toepassing is. Zij dringen er bij de regering met
kracht op aan om nu geen tijd meer te verspillen bij de totstandkoming van
deze regeling.Alvorens in te stemmen met het wetsvoorstel hebben deze leden op een aantal
punten vragen en opmerkingen.De leden van de CDA-fractie vinden de toonzetting van de memorie van toelichting
nogal cynisch. Zo lijkt de regering het als voldongen feiten te accepteren
dat de eerste generatie immigranten niet aan het arbeidsproces deelneemt,
er geen reële kans op inschakeling in dit proces bestaat, en dat men
vooral het veilig stellen van een uitkering als doel heeft. Hoewel ook de
leden van de CDA-fractie beschikken over realiteitszin, beoordelen zij deze
benadering als te somber.Naar aanleiding van de zinsnede dat «een Nederlandse uitkering een
relatief hoog besteedbaar inkomen oplevert in bijvoorbeeld Turkije, Marokko
en Suriname» vragen zij de regering of indexering hier niet voor de
hand ligt. De door de regering gebruikte argumenten in dezen vinden zij niet
sterk.De leden van de fractie van de VVD stellen de volgende vragen.Accepteert de regering de lage arbeidsmarktparticipatie van zowel migrante
mannen als vrouwen als een gegeven, of zal in het kader van de grote zorgen
omtrent de lagere arbeidsmarktdeelname van mensen van 50 jaar in het algemeen
in het werkgelegenheidsbeleid maatregelen genomen gaan worden (blz. 1 en 2
MvT)?Zullen in de herkomstlanden steunpunten worden opgezet? Zo nee, waarom
niet? Over hoeveel jaar zal de werking van de wet worden geëvalueerd? De leden van de fractie van D66 hebben met belangstelling kennis genomen
van het wetsvoorstel. Zij zijn van mening dat dit wetsvoorstel een verbetering
oplevert van de huidige, verbrokkelde remigratieregeling. Een verbetering
waar zij gedurende deze kabinetsperiode meerdere malen op hebben aangedrongen.
Vandaar dat zij kunnen instemmen met de algemene strekking van het voorstel.
Echter, op enkele onderdelen van het voorstel hebben zij nog een aantal vragen
en kritische opmerkingen. Hoewel de leden van de fractie van D66 verheugd
zijn met het voorstel tot een sluitende remigratieregeling, zijn zij de mening
toegedaan dat deze op enkele punten aangescherpt zou moeten worden.
Hierop gaan zij in het vervolg van dit verslag in.De leden van de GroenLinksfractie zijn verheugd over het feit dat er een
wettelijke grondslag komt voor de mogelijkheid voor allochtonen om gebruik
te maken van een remigratieregeling. Tegelijkertijd zijn zij van mening dat
de regering veel kansen heeft laten liggen in het uiteindelijke wetsvoorstel.De leden van de RPF-fractie hebben met belangstelling kennis genomen van
het voorliggende wetsvoorstel. Allochtonen die ouder zijn en geen werk hebben,
kunnen in een isolement terecht komen. Zij blijven dan slechts in Nederland
om hun inkomen veilig te stellen. Tegen deze achtergrond kunnen deze leden
zich goed voorstellen dat gekomen is tot een nieuwe remigratieregeling. Temeer
omdat de Remigratieregeling 1985 niet toereikend blijkt te zijn. Zo zou in
1995 slechts één Surinamer gebruik hebben gemaakt van de Remigratieregeling
1985, terwijl volgens informatie van de Stichting Surinaams Inspraakorgaan
veel meer Surinamers de wens zouden hebben geuit te remigreren.De leden van de SGP-fractie hebben met belangstelling kennis genomen van
het wetsvoorstel en de daarbij behorende toelichting. De doelstelling van
het wetsvoorstel is om remigratie voor nader vast te stellen doelgroepen mogelijk
te maken. Daartoe wordt in het voorliggend wetsvoorstel een samenstel van
voorzieningen gepresenteerd. De leden van de SGP-fractie memoreren de heroverweging
van het oorspronkelijke voornemen om de remigratieregelingen te beëindigen
(TK 1995–1996, 24 401, nr. 7). In het algemeen overleg van 27 maart
1996 (TK 1995–1996, 24 401, nr. 17) hebben deze leden reeds aangegeven
dat zij een blijvende overheidsbemoeienis bij remigratie noodzakelijk achten.
Zij spreken dan ook hun waardering uit over het feit dat de regering een wetsvoorstel
ter zake heeft voorbereid. Het voorliggende wetsvoorstel was echter al aangekondigd
in de brief van 21 juni 1996 (TK 1995–1996, 24 401, nr. 19, blz.
2). De aan het woord zijnde leden stellen dat sindsdien reeds een behoorlijke
tijd verstreken is en vragen de regering of hieraan bijzondere redenen ten
grondslag liggen.Niettegenstaande de in beginsel positieve houding die de leden van de
SGP-fractie met betrekking tot het wetsvoorstel innemen, roept de voorgestelde
regeling op onderdelen nog enkele vragen bij deze leden op die in de loop
van dit verslag aan de orde worden gesteld.De leden van de GPV-fractie hebben overwegend met instemming kennis genomen
van het onderhavige wetsvoorstel. Deze leden beschouwen de voorziene verruiming
van de voorwaarden voor remigratie als positief maar aarzelen op enkele onderdelen
of het wetsvoorstel voldoende handhaafbaar en controleerbaar is. Ook zijn
deze leden er niet geheel van overtuigd geraakt dat met dit wetsvoorstel een
substantiële remigratiestroom op gang valt te brengen. Verder zijn deze
leden van oordeel dat de uitgangspositie van budgettaire neutraliteit bij
de aanpassing van de remigratieregels verlaten moet worden wanneer deze kansrijke
impulsen voor een hogere remigratiestroom belemmert.2. Inhoud van de remigratiewetDe leden van de fractie van de PvdA onderschrijven de uitgangspunten zoals
verwoord in paragraaf 2.2. Een vrijwillige, persoonlijke en verantwoorde keuze
van de betrokkene is de basis voor een verantwoord remigratiebeleid. Daarnaast
zijn voorlichting en een redelijke mate van bestaanszekerheid voorwaarden
voor een maximale kans van een geslaagde remigratie. De regering verwijst
naar de notitie «Migratie en Ontwikkeling» wanneer
het gaat om facilitering van de herintegratie van remigranten in het land
van bestemming. De leden van de fractie van de PvdA achten dit element van
het remigratiebeleid van essentieel belang voor die categorieën vreemdelingen
die niet afhankelijk zijn van een uitkering, maar hun toekomst in het land
van bestemming willen opbouwen. Deze leden zouden het toejuichen wanneer de
regering remigratie-/hervestigingsprogramma's met verschillende landen van
bestemming systematischer vorm zou willen geven. Zij zien mogelijkheden, zowel
voor landen waarmee een bilaterale ontwikkelingssamenwerking bestaat, alsook
met landen waarmee de Europese Unie afspraken heeft gemaakt van ontwikkelingsprogramma's.
Gedacht wordt met name aan het MEDA-programma van de EU. De leden van de PvdA-fractie
zijn van mening dat, wanneer regionale of lokale projecten worden ontwikkeld,
er een geschikt kader ontstaat waarbij de twee remigratieregelingen van het
voorliggende wetsvoorstel beter benut kunnen worden. Is de regering van plan
dergelijke programma's in samenwerking met de betrokken landen en de organisaties
van vluchtelingen en migranten nader uit te werken? Zo ja, hoe en wanneer
zal de regering dergelijke programma's uitwerken?Een ander aspect dat deze leden onder de aandacht van de regering zouden
willen brengen betreft de voorlichting en eventuele faciliteiten voor Nederlanders
die willen emigreren. Met het onderhavige wetsvoorstel wordt de Emigratiewet
ingetrokken. Betekent deze intrekking dat voorlichting en facilitering van
emigratie van Nederlanders in het geheel worden uitgesloten? Deze leden zijn
zich bewust van de beslissing die in 1992 is genomen om de actieve ondersteuning
van emigranten te beëindigen, maar zij worden geconfronteerd met de reële
vraag van veel Nederlanders die voorlichting en ondersteuning voor emigratie
vragen. Aangezien de regelingen die in het voorliggende wetsvoorstel worden
vastgelegd tot nu toe een wettelijke grondslag vonden in artikel 28 van de
Emigratiewet, achten deze leden het opportuun om nogmaals na te gaan of de
gewijzigde omstandigheden sinds 1992 geen aanleiding vormen om faciliteiten
voor Nederlandse emigranten in enigerlei vorm opnieuw in het leven te roepen.
Zij zouden graag op dit punt een reactie van de regering willen vragen.De leden van de CDA-fractie stemmen in beginsel in met de door de regering
geformuleerde doelstelling en uitgangspunten. Met betrekking tot de doelstelling
vernemen zij graag van de regering wat het «niet primair van belang
zijn hoeveel personen daadwerkelijk een beroep doen en feitelijk remigreren»
betekent voor de inhoud van het beleid. In aansluiting hierop verzoeken zij
de regering uiteen te zetten wat de financiële gevolgen van dit wetsvoorstel
in concreto zijn. Het is hen niet ontgaan dat de regering hierover slechts
in abstracte termen spreekt.De regering kiest voor een kwalitatieve benadering en wil die toetsen
met behulp van een rapportage. De leden van de VVD-fractie respecteren de
keuze voor de kwalitatieve benadering, doch dringen er bij de regering op
aan in de rapportage aandacht te besteden aan de kwantitatieve benadering.
Immers, het zou toch ook de regering tot nadenken moeten stemmen dat de faciliteiten
volgend uit de Remigratiewet voldoen, maar desondanks weinig mensen van de
regeling gebruik zouden maken (blz. 3 MvT). De leden van de VVD-fractie stellen
een reactie gaarne op prijs.3. Doelgroepen/EU-onderdanenDe argumenten die de regering aanvoert om enkele doelgroepen van het minderhedenbeleid
uit te sluiten van de remigratieregelingen vinden de leden van de fractie
van de PvdA niet overtuigend. Zij herinneren eraan dat zij tijdens het algemeen
overleg van 27 maart 1996 hebben aangegeven dat zowel Antillianen
en Arubanen alsook Zuid-Europeanen die via wervingsverdragen in Nederland
zijn gekomen in aanmerking zouden moeten komen voor remigratieregelingen.
Zij zijn van mening dat per groep een gedifferentieerd en aan het herkomstland
aangepast beleid dient te worden gevoerd.De leden van de fractie van de PvdA achten het van belang de doelstelling
van de remigratiefaciliteiten zoals omschreven door de regering als leidraad
te nemen. Met het tweetal in voorliggend wetsvoorstel voorgestelde regelingen
wordt beoogd faciliteiten te scheppen voor remigratie van leden die afkomstig
zijn uit de doelgroepen van het integratiebeleid. De regering maakt naar het
oordeel van deze leden te snel een sprong van deze doelgroependefinitie naar
het nationaliteitsprincipe en het EU-lidmaatschap. Daarmee wordt de doelstelling
voor deze categorieën minderheden volledig teniet gedaan. Voor de ouderen
uit de Zuideuropese groepen ontstaat hier een onrechtvaardige situatie. Zij
voldoen immers aan precies dezelfde kenmerken als de ouderen uit Turkije,
Marokko en voormalig Joegoslavië, maar worden op grond van het EU-lidmaatschap
van hun herkomstlanden uitgesloten om van de remigratieregeling gebruik te
maken. De ouderen uit deze landen hebben als eerstegeneratie immigranten met
dezelfde omstandigheden te kampen als die op blz. 1 en 2 van de memorie van
toelichting met betrekking tot Turken en Marokkanen worden beschreven. Met
hun uitsluiting spreekt de regering zichzelf eigenlijk tegen wanneer gesteld
wordt dat zij ondersteuning ten aanzien van remigratie gewenst acht «omdat
er geen belang mee is gediend indien personen vanwege allerlei belemmeringen
zich genoodzaakt voelen in Nederland te blijven en af te zien van terugkeer
naar het herkomstland» (blz. 3). Welk belang is ermee gediend wanneer
ouderen uit Spanje, Portugal, Italië en Griekenland die naar Nederland
zijn gekomen als buitenlands werknemer graag van de remigratieregeling gebruik
zouden willen maken, doch zich genoodzaakt zien in Nederland te blijven en
af te zien van terugkeer naar het herkomstland? Wil de regering op deze vraag
ingaan?De leden van de PvdA-fractie zijn niet overtuigd van het argument dat
een gunstige regeling voor deze oudere buitenlandse werknemers juridisch kwetsbaar
zou zijn doordat een onderscheid zou worden gemaakt tussen onderdanen van
de verschillende landen van de EU.Het Landelijk Inspraak Orgaan Zuid-Europeanen (LIZE) heeft naar het oordeel
van deze leden in haar schriftelijke reactie op dit wetsvoorstel d.d. 15 januari
1998 overtuigende argumenten aangevoerd waarom er geen juridische problemen
op dit punt kunnen ontstaan. Deze leden verzoeken de regering op de argumenten
van LIZE in te gaan, met name op de bepaling van het Europees Verdrag inzake
de rechtspositie van migrerende werknemers en hun gezinsleden welke betrekking
heeft op de terugkeer (artikel 30 van het Verdrag).Het argument dat het EU-onderdanen steeds is toegestaan om zich, ook na
remigratie, wederom in Nederland te vestigen als zij over een voldoende bron
van inkomsten beschikken is naar het oordeel van de leden van de fractie van
de PvdA geen belemmering om ouderen van Spaanse, Portugese, Italiaanse en
Griekse afkomst, waarvan in het kader van dit wetsvoorstel sprake is, uit
te sluiten van de remigratieregeling. Wanneer deze EU-onderdanen hun hoofdverblijf
gaan verplaatsen vanwege het gebruik maken van de remigratieregeling kunnen
zij zich niet onvoorwaardelijk opnieuw in Nederland vestigen. Zij moeten over
een bron van eigen inkomsten beschikken en hebben geen toegang tot de bijstand.
Voor deze categorieën immigranten is het praktisch onmogelijk opnieuw
toegang tot de arbeidsmarkt te verkrijgen. Aan de remigratieregeling kunnen
tevens voorwaarden worden gesteld, zodat de handhaafbaarheid van de regeling
gewaarborgd blijft. Dergelijke voorwaarden zouden kunnen zijn:
a. de remigratie-uitkering kan slechts één keer worden toegekend,
en b. uitbetaling kan niet in Nederland plaatsvinden. De groep waarvan hier
sprake is is afgebakend en overzichtelijk. Oneigenlijk gebruik zal moeilijk
zijn. Al met al zien de leden van de PvdA-fractie geen reden waarom ouderen
die zich in Nederland hebben gevestigd in het kader van de wervingsverdragen
met Spanje, Portugal, Italië en Griekenland worden uitgesloten van de
remigratieregeling. Zij verzoeken de regering haar standpunt ten aanzien van
de ouderen uit deze landen te heroverwegen.Voor Antillianen en Arubanen kan volgens de memorie van toelichting worden
overwogen specifieke projecten voor een beperkte tijdsduur te ontwikkelen.
Met Suriname zijn afspraken gemaakt over remigratie. Betekent het voornemen
met betrekking tot de Nederlandse Antillen en Aruba dat in het kader van deze
projecten ook faciliteiten, zoals de basisremigratieregeling, hiervan onderdeel
kunnen uitmaken? De leden van de fractie van de PvdA zouden namelijk een dergelijke
inbedding van deze regeling voor Antillianen en Arubanen toejuichen. Kan worden
meegedeeld welke resultaten er tot nu toe zijn bereikt in het kader van de
remigratie-afspraken met Suriname?De leden van de CDA-fractie zijn het eens met de regering waar zij stelt
dat remigratie in beginsel een keuze voor het desbetreffende staatsburgerschap
c.q. nationaliteit moet betekenen.Met betrekking tot Antillianen en Arubanen vragen zij de regering hoe
zij de genoemde «specifieke projecten» ziet. Zien zij het goed
dat de vigerende nationaliteitswetgeving van de Nederlandse Antillen, Aruba
en Suriname het moeilijk maakt om gebruik te maken van de Nederlandse remigratieregeling?
Zo ja, is de regering bereid hierover overleg te voeren? Voorts vragen de
leden van de CDA-fractie de inhoud van de afspraken met Suriname terzake weer
te geven. Tenslotte vragen zij de regering het in paragraaf 3.6. genoemde
«al hetgeen te doen» nader toe te lichten, onder meer op het punt
van juridische hardheid.De leden van de CDA-fractie zijn er uitdrukkelijk voorstander van dat
ook de eerstegeneratie gastarbeiders die nu EU-onderdaan zijn onder de Remigratiewet
vallen. Het feit dat de landen van herkomst inmiddels lid van de EU zijn geworden
doet daar niets aan af. Zien deze leden het goed dat deze categorie te formuleren
is zonder in strijd te zijn met het EU-verdrag?De regeling is bedoeld voor mensen die hun oude dag in land van herkomst
willen doorbrengen. Heimwee is even groot voor Spanjaarden en andere mediterranen,
die er ook niets aan kunnen doen dat hun land inmiddels EU-lid is geworden.
Vanwege de gelijke behandeling moeten zij dezelfde faciliteiten kunnen krijgen
als de gastarbeiders die destijds uit Turkije en Marokko kwamen. De doelgroep
is best af te bakenen als mensen die in de tijd van de wervingslanden op initiatief
van de Nederlandse industrie hierheen zijn gekomen.De leden van de VVD-fractie stellen de volgende vragen.Zijn gegevens beschikbaar over de belangstelling voor remigratie onder
niet-Europeanen, die thans geen deel uitmaken van de voorgestelde doelgroep
(blz. 4 en 5 MvT)?Zal de begeleiding van remigranten vanuit Nederland groepsgericht en professioneel
plaatsvinden met daarbinnen maatwerk?Welke afspraken zijn met Suriname gemaakt?Betekent maatwerk ook dat terugkeer verloopt onder de condities en voorwaarden
die gelden in het land van herkomst, opdat de remigrant aldaar niet in een
uitzonderingspositie komt te verkeren?De leden van de fractie van GroenLinks vragen aandacht voor EU-onderdanen.
Ook hieronder bevinden zich veel potentiële remigranten, met name uit
de voormalige wervingslanden. Ook al is er nu sprake van vrij verkeer en vervoer,
toch kunnen zij baat hebben bij de rechten die de remigratieregeling biedt,
en de leden menen dat zij daar, net als alle andere allochtonen aanspraak
op moeten kunnen doen.Voorts vragen de leden van de GroenLinksfractie aandacht voor de nazorg.
Is het mogelijk om in de meest van toepassing zijnde landen contactpunten
te organiseren, die geremigreerden kunnen begeleiden?Ten aanzien van de keuze voor bepaalde doelgroepen vragen de leden van
de RPF-fractie de regering in te gaan op de argumentatie van het Landelijk
Inspraakorgaan Zuid-Europeanen (LIZE). In een brief van 15 januari jl., onder
andere in afschrift aan de Minister van Binnenlandse Zaken, geeft LIZE aan
dat het EU-recht wel degelijk ruimte open laat om ook Zuid-Europeanen onder
de nieuwe Remigratiewet te laten vallen. Graag zien deze leden een reactie
van de regering op deze argumentatie. Met de regering stellen de leden van de SGP-fractie vast, dat van verschillende
zijden erop is aangedrongen, dat EU-onderdanen die zich in het kader van de
wervingsverdragen met Griekenland, Italië, Spanje en Portugal hier te
lande hebben gevestigd voor de Europese eenwording, gebruik te kunnen laten
maken van de bestaande Remigratieregeling 1985. Zonder zich in dezen aan een
waarde-oordeel ter zake te binden stellen de leden van de SGP-fractie naar
aanleiding van het feit dat in het voorliggende wetsvoorstel van een dergelijke
mogelijkheid is afgezien, de navolgende vragen.In de eerste plaats stelt de regering, dat het juridisch kwetsbaar is
om een onderscheid te maken tussen de onderdanen van de verschillende EU-lidstaten.
In zijn algemeenheid kunnen de leden van de SGP-fractie de juistheid van deze
stelling onderschrijven. Maar vormen de gememoreerde wervingscontracten juist
geen basis om dat onderscheid wel te rechtvaardigen? Hieromtrent doet de regering
geen uitspraak.In de tweede plaats wensen de leden van de SGP-fractie meer inzicht te
hebben in de omvang van de onderwerpelijke doelgroep. Tevens vragen zij of
bekend is hoe groot de feitelijke terugkeerwensen bij deze doelgroep is. Zij
vragen de regering daarover zo mogelijke concrete gegevens te overleggen.In de derde plaats missen de leden van de SGP-fractie een uiteenzetting
over de verhouding tussen de positie van potentiële remigranten die in
het kader van wervingsverdragen met de huidige zuidelijke EU-lidstaten zich
in Nederland hebben gevestigd en ex-werknemers die uit een ander land van
herkomst komen. De laatste doelgroep maakt aanspraak op de terugkeerfaciliteiten
uit het wetsvoorstel, de eerste niet. Is deze positie in de ogen van de regering
juridisch houdbaar?De leden van de GPV-fractie zijn niet overtuigd van de juistheid van de
keuzen EU-onderdanen in het geheel buiten de doelgroepenomschrijving van dit
wetsvoorstel te laten. Deze leden zijn van mening dat er goede gronden zijn
de eerste generatie arbeidsmigranten, onder meer afkomstig uit Griekenland,
Italië, Portugal en Spanje, onder de doelgroepomschrijving van het wetsvoorstel
te brengen. Wanneer bijvoorbeeld de wens bestaat tot remigratie maar deze
niet kan worden geëffectueerd bij gebreke aan een exporteerbare uitkering
menen deze leden dat aanleiding bestaat alternatieven te verkennen, die het
mogelijk maken dat potentiële remigranten hun terugkeer naar het land
van herkomst niet behoeven uit te stellen totdat zij de AOW-gerechtigde leeftijd
van 65 jaar hebben bereikt. Deze leden vinden het de moeite waard wanneer
de grenzen van het Europees recht op dit punt worden verkend. Meer toegespitst
stellen zij de vraag of het mogelijk is remigratie-uitkeringen
toe te kennen aan burgers uit landen waarmee Nederlands destijds wervingsakkoorden
heeft gesloten. Kan een dergelijk geobjectiveerd onderscheid tussen EU-onderdanen
bestaan in het licht van het EG-verdrag?Hoewel de leden van de GPV-fractie niet lichtvaardig voorbij willen gaan
aan de inspanningen die erop gericht zijn oudere werknemers uit minderheidsgroepen
weer in het arbeidsproces in te schakelen, zijn zij gelet op de meerjarige
ervaring met de resultaten van deze inspanningen toch sceptisch ten aanzien
van het resultaat van dit beleid. Deze leden vragen op welke cijfers de stelling
berust, dat de werkloosheid van personen in de leeftijd van 45 tot 50 jaar
weliswaar hoger, maar niet hoger, eerder iets lager is dan dat van de totale
beroepsbevolking. Komen deze cijfers overeen met de cijfers uit de enquête
beroepsbevolking ten aanzien van de netto-arbeidsparticipatie van personen
uit de minderheidsgroepen tussen de 45 en 65 jaar? Wat verzet zich ertegen
deze personen de kans te bieden op een arbeidzame herstart in het land van
herkomst? In hoeverre spelen budgettaire overwegingen op dit punt een rol?
Vormt de gevorderde leeftijd in combinatie met het weinig rooskleurige perspectief
op hernieuwde deelname aan het arbeidsproces geen aanleiding de wens van veel
oudere werknemers uit minderheidsgroepen, om naar hun land van herkomst terug
te keren, te honoreren met een verlaging van de leeftijdsgrens naar bijvoorbeeld
45 of 47 jaar? Kan inzicht worden gegeven in het aantal personen uit minderheidsgroepen,
dat onder vigeur van de huidige Remigratieregeling 1985 naar onderscheiden
bestemmingslanden is teruggekeerd?4. Verlaging van de leeftijdsgrensDe leden van de CDA-fractie zijn uitdrukkelijk voorstander van de verlaging
van de leeftijdsgrens naar 45 jaar. Immers, ook voor 45-jarigen kan zich exact
dezelfde situatie voordoen als voor mensen van boven de 50 jaar.Deze leden vragen de regering derhalve een meer uitgebreide toelichting
te geven op haar keuze om de leeftijdsgrens niet te verlagen van 50 naar 45
jaar.Bovendien vragen zij of het niet wenselijk is ook een relatie te leggen
naar de positie van betrokkenen op de Nederlandse arbeidsmarkt. Zij zijn van
oordeel dat in situaties waarbij sprake is van een zeer langdurige (drie jaar
en meer) werkloosheid zonder enig perspectief, de bepaling van de leeftijdsgrens
in het geheel achterwege kan worden gelaten. Wat is het oordeel van de regering
hierover?De redenering van de regering de leeftijdsgrens voor remigratie niet te
verlagen is begrijpelijk geredeneerd vanuit de Nederlandse arbeidsmarktsituatie,
aldus de leden van de VVD-fractie. Zou leeftijdsgrensverlaging in het land
van herkomst de kansen op een succesvolle terugkeer aldaar niet vergroten?Is daarentegen de leeftijdsgrensverlaging niet nadelig voor de eventuele
kinderen die in Nederland scholing volgen, zo vragen de leden van de VVD-fractie
(blz. 5 en 6 MvT)?Als argument om de leeftijdsgrens niet te verlagen naar 45 jaar, hanteert
de regering het beleid dat tijdens deze kabinetsperiode is ontwikkeld, gericht
op het opnieuw inschakelen van oudere werknemers uit minderheidsgroepen. Tevens
draagt de regering aan dat de werkeloosheid onder potentiële remigranten
tussen de 45 en 50 jaar zelfs iets lager is dan onder andere minderheden van
dezelfde leeftijdsgroep. De leden van de fractie van D66 wijzen de regering
erop dat de werkeloosheid onder migranten nog steeds alarmerend hoog is in
vergelijking met het werkeloosheidscijfer van de totale beroepsbevolking.
Onderkend moet worden dat werkeloze migranten ouder dan 45 jaar,
weinig kans meer zullen maken op de arbeidsmarkt. De leden van de D66-fractie
zijn dan ook van mening dat de leeftijdsgrens om voor de Remigratiewet in
aanmerking te komen, verlaagd zou moeten worden naar 45+. Zij dringen er bij
de regering op aan dit nogmaals in overweging te nemen.De leden van de fractie van GroenLinks vinden de minimumleeftijd van 50
jaar erg hoog. Tenslotte dient het criterium te zijn of mensen nog kans maken
om op de arbeidsmarkt te slagen. In dit licht bezien zou een minimumleeftijd
van 40 jaar beter passen.De leden van de RPF-fractie constateren dat in het nieuwe voorstel is
gekozen om deze regeling te bestemmen voor leden van de doelgroepen, ouder
dan 50 jaar. Dat betekent dat deze mensen geruime tijd gebruik kunnen maken
van (financiële) hulp vanuit Nederland. In veel gevallen is dat legitiem
en heeft de regeling ook nog een gunstige uitwerking voor de omgeving van
de remigrant. Maar in hoeverre wordt hierbij gecontroleerd of deze mensen
in het land van herkomst niet alsnog een betaalde baan hebben? Hoe fraudegevoelig
is deze regeling, bijvoorbeeld na het overlijden van de remigrant? Hoe vindt
controle plaats?5. TerugkeeroptieDe leden van de fractie van de PvdA betreuren het dat de regering de Kamerbreed
gesteunde motie-Apostolou c.s. (24 401, nr. 16) om een tijdelijke terugkeeroptie
in dit wetsvoorstel op te nemen vooralsnog niet heeft uitgevoerd. De aangevoerde
bezwaren wegen naar hun mening niet zwaarder dan de voordelen van een terugkeeroptie.
Zij willen in dit verband de regering aan één van de belangrijkste
uitgangspunten voor een verantwoord remigratiebeleid herinneren, nl. de vrijwillige
en verantwoorde keuze van de betrokkene.Een terugkeeroptie levert een bijdrage aan deze vrijwillige en verantwoorde
keuze. Remigranten hebben tijd nodig om deze verantwoorde keuze te maken.
Voorlichting kan deze bewuste en verantwoorde keuze wel ondersteunen, maar
is niet afdoende. Uit verhalen van geremigreerden blijkt, dat sommigen –
na lange tijd in Nederland te hebben gewoond – uiteindelijk niet kunnen
aarden in het land van herkomst. Door de huidige regeling zijn zij wel gedwongen
in het land van herkomst te blijven, terwijl zij bij hun kinderen en kennissen
in Nederland zouden willen zijn. Terugkeer wordt hen echter onmogelijk gemaakt.
Uit humanitair oogpunt is dit een onwenselijke situatie. Met de regering zijn
deze leden van mening dat een beslissing tot remigratie een serieuze beslissing
dient te zijn waarop men niet lichtvaardig moet kunnen terugkomen. Een beslissing
om te remigreren is nooit een eenvoudige zaak. Velen nemen de stap niet omdat
ze nooit meer terug kunnen komen teneinde zich hier te vestigen. Uit onderzoeken
blijkt dat een mogelijkheid tot terugkeer naar Nederland ook psychologische
ruimte schept voor een verantwoorde beslissing tot remigratie. Men wil de
droom van terugkeer realiseren zonder de dwang van een definitief vertrek
reeds bij gebruikmaking van de remigratieregeling. De ervaring die is opgedaan
met de Zuideuropese lidstaten van de EU spreekt wat dat betreft boekdelen.
Het aantal Zuideuropese immigranten in West- en Noord-Europa is geenszins
toegenomen vanaf het moment van toetreding van deze landen tot de EU en het
vrij personenverkeer. De verwachting is gerechtvaardigd dat veel eerstegeneratie
buitenlandse werknemers een remigratieplan zullen realiseren met een terugkeeroptie,
omdat hen de reële mogelijkheid wordt geboden om het leven in het land
van herkomst in de dagelijkse praktijk te ervaren. Ook voor de terugkeeroptie
geldt de redenering dat de regering geen belemmeringen dient op te werpen
die immigranten noodzaken in Nederland te blijven en af te zien
van terugkeer naar het herkomstland. De leden van de fractie van de PvdA willen
er nogmaals bij de regering op aandringen de terugkeeroptie in dit wetsvoorstel
op te nemen. Deze leden zijn voorstander van een terugkeeroptie van drie jaar
verbonden aan bepaalde voorwaarden. Zo zou voor remigranten een vergelijkbare
regeling getroffen moeten worden als die welke geldt voor EU-onderdanen. Dat
betekent dat een remigrant die gebruik maakt van de terugkeeroptie zelfstandig
zou moeten kunnen voorzien in een eigen inkomen, uitbetaling van de remigratie-uitkering
vindt niet in Nederland plaats en er kan eenmalig gebruik worden gemaakt van
de remigratieregelingen. Op deze wijze worden remigranten uit andere landen
gelijk gesteld aan remigranten uit EU-landen.De leden van de CDA-fractie hebben er goede nota van genomen dat de regering
er niet voor kiest om een tijdelijke terugkeeroptie mogelijk te maken, vooral
vanwege principiële argumenten en mogelijk misbruik. Zij maken op dit
punt een andere afweging. Zij zijn van mening dat de drempels in het remigratiebeleid
verlaagd zouden moeten worden. Daarom achten zij een terugkeeroptie voor tenminste
een jaar wenselijk. De afwezigheid van een terugkeeroptie wordt in de praktijk
namelijk als een hoge drempel ervaren. Zij verzoeken de regering hierop te
reageren en daarbij serieus naar deze optie te kijken, ook gezien de motie-Apostolou
c.s.Welke waarde hecht het kabinet aan het gebruik van het woord «vooralsnog»
(blz. 7 MvT), zo vragen de leden van de VVD-fractie.De leden van de fractie van D66 hebben de overtuiging dat het voorstel
tot remigratie uitgebreid dient te worden met een terugkeeroptie, zoals eerder
door de Kamer is uitgesproken. Uit het voorstel van de regering blijkt dat
het kabinet vooralsnog niet het voornemen heeft de terugkeeroptie op te nemen
in de Remigratiewet. Het zwaarst wegende argument voor deze opvatting is dat
de mogelijkheid om zich binnen afzienbare tijd opnieuw in Nederland te vestigen,
afdoet aan de noodzaak om een weloverwogen beslissing te maken. Het besluit
om te remigreren naar het herkomstland moet een definitief besluit zijn, aldus
de regering. Om dit moeilijke proces van besluitvorming te vergemakkelijken,
stelt de regering een goede en uitgebreide voorlichting voor. De leden van
de fractie van D66 zijn het met de regering eens dat een adequate voorlichting
een voorwaarde is wanneer zulke definitieve besluiten moeten worden genomen.
Remigratie is echter een grote stap welke verstrekkende gevolgen met zich
meebrengt. Veel oudere migranten weten niet zeker of zij nog wel kunnen aarden,
in de tijd dat zij zijn weg geweest kunnen er ingrijpende veranderingen zijn
opgetreden in hun moederland. De leden van de fractie van D66 zijn van mening
dat het invoeren van een terugkeeroptie een nuttige maatregel is, die drempelverlagend
kan werken. Volgens de D66-fractie zou een dergelijke terugkeeroptie een lengte
van één jaar kunnen hebben. Kan de remigrant werkelijk niet
aarden, dan heeft men tot één jaar de tijd terug te keren naar
Nederland. Wordt er geen gebruik gemaakt van de terugkeeroptie, dan zal de
remigrant alles in werking stellen om zo snel mogelijk de Nederlandse nationaliteit
in te ruilen voor die van het land van herkomst, op straffe van verval van
de uitkering. Uiteraard geldt dit niet voor de grote groep remigranten, die
de Nederlandse nationaliteit niet bezitten. De leden van de fractie van D66
zijn van mening dat het opnemen van een terugkeeroptie in de Remigratiewet,
een voorwaarde is voor het creëeren van een adequate en sluitende voorziening
voor uiteindelijke (definitieve) terugkeer en pleiten ervoor dit alsnog op
te nemen in het voorstel. Bovendien verwachten deze leden dat door invoering
van de terugkeeroptie meer mensen van de remigratiemogelijkheden gebruik gaan
maken.De leden van de fractie van D66 onderschrijven de visie van de minister
dat paal en perk gesteld moet worden aan het moeilijk (qua inspanningen en
tijdsduur) verkrijgen van een visum dat een tijdelijk verblijf in Nederland
regelt. Deze leden ondersteunen dan ook het voorstel van de minister om een
zogeheten terugkeervisum van meerdere jaren te verstrekken, zodat remigranten
in ieder geval voor de duur van het visum verzekerd zijn van bezoek aan familie
in Nederland. Hoeveel jaren gaat dit meerjarig visum beslaan en wat zal de
procedure voor verlenging inhouden? In de praktijk wordt een visum aan remigranten
nog al eens geweigerd vanwege het vermoeden van hervestiging in Nederland.
Blijft een dergelijke toets ook in het voorstel van de regering gehandhaafd?De leden van de fractie van GroenLinks zijn teleurgesteld dat in het wetsvoorstel
geen terugkeeroptie is voorzien. Naar hun mening is dat een essentieel recht
dat nauw verweven is met het recht op remigratie. Zij zijn bevreesd dat het
uitsluiten van een terugkeeroptie tot gevolg zal hebben dat veel allochtonen,
die er serieus voor voelen om terug te keren, uiteindelijk niet de stap durven
wagen.De regering stelt voor om als voorwaarde te hanteren dat iemand afstand
doet van de Nederlandse nationaliteit. De Raad van State heeft zich hier al
zeer kritisch over uitgelaten, en de leden zijn niet tevreden met de reactie
van de regering hierop. Het kwalijke is dat mensen, die volledig recht hebben
om Nederlander te zijn, toch onder druk komen te staan om hun nationaliteit
op te geven. Andersom kan het ook gebeuren dat mensen maar afzien van de remigratiemogelijkheid
omdat ze niet hun Nederlanderschap willen verliezen. Voor veel allochtonen
zal gelden dat zij familieleden in Nederland achterlaten, die zij zonder Nederlandse
nationaliteit zeer moeilijk kunnen bezoeken, gezien de steeds stringenter
wordende visumvoorwaarden. De belofte van een terugkeervisum is deze leden
te vaag, met name gezien de ontwikkelingen naar Europese normen voor afgifte
van een visum.Daarnaast ontgaat hen de noodzaak van de voorwaarde van afstand van het
Nederlanderschap. Immers, indien de remigratie succesvol is gebleken, zal
op een gegeven moment toch het Nederlanderschap verloren gaan. Het argument
van de regering dat behoud van het Nederlanderschap kan leiden tot een lichtzinnig
besluit tot remigratie, geeft blijk van een bevoogdende houding die niet terecht
is. Immers, indien de voorlichting effectief is, moet er toch van worden uitgegaan
dat de betrokkenen weten wat ze doen als ze uiteindelijk tot remigratie besluiten.Deze leden vragen in hoeverre gecontroleerd kan worden of iemand voldoende
zijn best doet om de nationaliteit van het land van herkomst te verwerven.
Welke eisen worden hieraan gesteld?De leden van de RPF-fractie vragen of de nu voorgestelde mogelijkheid
van een terugkeervisum, voor onder andere familiebezoek, ook geldt voor remigranten
die gebruik hebben gemaakt van de huidige remigratieregeling. Zij zijn van
mening dat er veel voor pleit om hen hierbij gelijk te behandelen.Over de wenselijkheid van een terugkeeroptie zijn in het verleden reeds
bij herhaling argumenten gewisseld. Dit heeft uiteindelijk geleid tot de motie-Apostolou
c.s. (TK 1995–1996, 24 401, nr. 16). In de bedoelde motie werd
de regering verzocht in het in te dienen wetsvoorstel betreffende de remigratie
een regeling met betrekking tot de terugkeeroptie op te nemen. Het indertijd
door de regering geformuleerde afwijzende standpunt (TK 1995–1996, 24 401,
nr. 19, blz. 6) blijft in dit wetsvoorstel gehandhaafd. De argumenten die
de regering toentertijd aandroeg, zijn in de memorie van toelichting in de
meest letterlijke zin overgenomen. De leden van de SGP-fractie zijn van mening,
dat het een niet onbelangrijk punt betreft waarop de het regeringsstandpunt
nadrukkelijk afwijkt van de zienswijze van een forse Kamermeerderheid. Het
is de leden van de SGP-fractie niet geheel duidelijk om welke reden de regering
zwaarder gewicht toekent aan de argumenten die pleiten tegen het opnemen van
een terugkeerregeling. In de toelichting zijn de argumenten pro en contra
namelijk neutraal naast elkaar gezet. Alles afwegende komt de regering tot
de conclusie dat een terugkeeroptie onwenselijk is. De waardering van de naar
voren gebrachte voor- en nadelen is de leden van de SGP-fractie echter niet
helder geworden. Waarom staat een terugkeerregeling een serieuze beslissing
om terug te keren naar het land herkomst in de weg? Hoe verhoudt zich de stelling
dat een terugkeerregeling de noodzaak om van de vestiging in het lang van
herkomst een succes te maken verkleint met het gegeven dat terugkeer voor
het overgrote deel wordt ingegeven door emotionele argumenten en de band die
met het land van herkomst voortdurend gevoeld wordt? Wordt het belang van
de remigrant volledig recht gedaan door hem hier te lande een definitieve
beslissing te laten nemen, waarvan de gevolgen zich pas in de praktijk in
het land van herkomst in hun totaliteit worden gevoeld en beleefd? Is de regering
van oordeel, dat indien gebruik zou worden gemaakt van een terugkeermogelijkheid
de betrokken remigrant in een dusdanige achterstandssituatie zou terechtkomen
dat dit terugkeer in de Nederlandse samenleving definitief onmogelijk moet
maken? Naar het oordeel van de leden van de SGP-fractie is de regering aan
een zorgvuldige beantwoording van deze vragen in de toelichting niet toegekomen.
Deze leden zijn echter van mening dat doordenking van deze vragen voor de
beslissing al dan niet in een terugkeeroptie in het voorliggende wetsvoorstel
te voorzien van het grootste belang zijn en dringen er bij de regering dan
ook op aan hieraan een uitvoerige en gefundeerde beschouwing te besteden.De leden van de GPV-fractie steunen de regering in de opvatting, dat er
geen aanleiding is de mogelijkheid van een terugkeer naar Nederland, anders
dan een tijdelijke terugkeer, aan remigranten toe te staan. Nu een en dezelfde
doelgroep onderwerp van aandacht is voor zowel een goede integratie in de
Nederlandse samenleving als voor een remigratiebeleid voor diegenen die de
wens terug te willen keren kenbaar maken, zien de leden van de GPV-fractie
daarnaast weinig heil in een terugkeeroptie, die ertoe zou kunnen noodzaken
een reïntegratiebeleid te gaan voeren. Remigratie behoort een bewuste
en afgewogen keuze te zijn. Het toestaan van een terugkeer naar Nederland
zou ook op gespannen voet staan met de verplichting in het wetsvoorstel zo
spoedig als mogelijk is afstand te doen van de Nederlandse nationaliteit.Van de Nederlandse overheid mag volgens de leden van de GPV-fractie een
substantiële inspanning verwacht worden een dergelijke keuze te maken
en de remigratie soepel te laten verlopen. In dit verband vragen deze leden
naar de mogelijkheden reeds succesvol geremigreerden periodiek in te schakelen
bij het geven van voorlichting aan diegenen die remigratie overwegen. Voorts
vragen deze leden naar de mogelijkheden het aantal steunpunten in de landen
van herkomst uit te breiden om de risico's van mislukkingen na remigratie
verder te beperken.De leden van de SP-fractie hebben een belangrijk bezwaar tegen het voorliggende
wetsvoorstel, en wel tegen het niet opnemen in het voorstel van een terugkeeroptie.
De Kamer heeft de wens uitgesproken voor zo'n optie. De aangevoerde argumenten
om geen terugkeeroptie op te nemen vinden deze leden niet overtuigend. Is
ook met een terugkeeroptie de beslissing tot remigratie ingrijpend, en zal
niet iedereen die hiertoe besluit zich maximaal inzetten om dit tot een succes
te maken?6. VisumregelingDe leden van de fractie van de PvdA kunnen op dit punt met de voorstellen
van de regering instemmen. Zij zien deze visumregeling niet als een vervanging
van de terugkeeroptie, maar als een op zichzelf staande regeling. Aan welke
geldigheidsduur van een visum denkt de regering; is dit 5 of 10 jaar?De leden van de CDA-fractie stemmen in met de voorgestelde visumregeling
c.q. bezoekregeling. Misbruik op dit punt kan naar hun mening worden voorkomen
door middel van een systeem van een borgsom in combinatie met stopzetting
van de uitkering. Zij vragen de regering een reactie terzake.Tevens ontvangen zij graag een toelichting op de stand van zaken met betrekking
tot de geopperde suggestie om voorafgaand aan de remigratie een zogeheten
terugkeervisum te verstrekken. Hoever is het gevorderd met de vereiste wettelijke
aanpassing van de regelgeving?De leden van de GPV-fractie verzetten zich niet tegen een eventuele verstrekking
van terugkeervisa voor een langere periode dan tot dusverre te doen gebruikelijk
is. Deze leden vragen welke termijn de regering op het oog heeft. Ook vragen
deze leden of de consulaire diensten reeds zijn overgegaan tot een soepele
afgifte van een Schengenvisum.7. Individualisering van de uitkeringen en ziektekostenverze-
keringHet is verheugend, aldus de leden van de PvdA-fractie, dat de regering
zowel de individualisering van de uitkering alsook de ziektekostenverzekering
via deze wet regelt. Dit waren ernstige belemmeringen voor remigranten. Deze
leden hebben wel vragen over de indexering van de periodieke uitkering en
de ziektekostenverzekering van remigranten die gebruik hebben gemaakt van
de remigratieregeling van 1985. In paragraaf 3.8. van de memorie van toelichting
staat, dat de indexering in het voorliggende wetsvoorstel zal gaan gelden
voor de periodieke uitkeringen van de remigranten die na de inwerkingtreding
van deze wet remigreren. Betekent dit dat de uitkering die ontvangen wordt
door remigranten op basis van de remigratieregeling uit ± 1985 niet
aangepast gaat worden aan het niveau van de uitkeringen op basis van deze
wet? Zo ja, hoe verhoudt dat zich tot het gestelde in de memorie van toelichting
op artikel 9 (blz. 16)?Voorts vragen deze leden of deze wet van toepassing zal zijn op remigranten
die op grond van de remigratieregeling 1985 zijn geremigreerd, met name voor
wat betreft de ziektekostenverzekering en de individualisering van de uitkering.
Zij vinden dat de wet in al haar aspecten van toepassing dient te zijn voor
deze remigranten.De leden van de VVD-fractie stellen de volgende vragen.Indien een remigrant, gehuwd of geregistreerd met een Nederlandse partner,
terugkeert en de relatie houdt geen stand, kan de Nederlandse partner dan
terugkeren naar Nederland en een beroep doen op bijstand? Geldt in geval van
het verbreken van de relatie het Nederlands recht of dat van het land van
herkomst (blz. 8 MvT)?De leden van de fractie van D66 zijn verheugd over de individualisering
van de periodieke uitkering en voorzieningen in het kader van de gezondheidszorg,
zoals dat bij inwerkingtreding van de Remigratiewet van kracht wordt. Deze
indidividualisering geldt echter niet met terugwerkende kracht voor sommige
reeds geremigreerden van de huidige remigratieregeling. De leden van de fractie
van D66 vragen de regering of juist vanuit de erkenning van de
positie van de verlaten vrouw en kinderen zonder ouders, het acceptabel is
om deze groep uit te sluiten van de periodieke uitkering. Bovendien vragen
deze leden de regering of het rechtvaardig is om de reeds geremigreerden buiten
de ziektekostenvoorzieningen te laten vallen.De leden van de D66-fractie zouden graag van de regering vernemen op welke
wijze een tegemoetkoming in de ziektekosten wordt vastgesteld voor die bestemmingslanden
waarmee geen verdrag is afgesloten in het kader van verzekerden in de zin
van de Ziekenfondswet. Omdat dit naar bestemmingsland zal verschillen, vrezen
de leden van de fractie van D66 dat deze regeling een hoop technische formaliteiten
met zich mee zal brengen, wat in het nadeel van de remigrant een vertragende
werking kan hebben op de uitkering van de tegemoetkoming. Deze leden maken
zich enigzins zorgen over een mogelijke willekeur waarmee een dergelijke tegemoetkoming
zal worden bepaald. Is er voldoende informatie beschikbaar vanuit de verschillende
bestemmingslanden over prijspeil, welvaartsniveau en kosten van gezondheidszorg,
zodat de verschillende tegemoetkomingen nauwgezet kunnen worden vastgesteld?De leden van de fractie van D66 vragen de regering hoe zij het zogenaamde
«lump-sum»-systeem beoordeelt, een systeem zoals dat nu bestaat
in landen waar Nederland een verdrag mee heeft gesloten voor de ziektekosten
van gepensioneerde Nederlanders. In dit systeem dat naar behoren werkt, betaalt
Nederland naar rato van het aantal gepensioneerde Nederlanders een vast bedrag
aan het betreffende land. Deze leden zouden graag vernemen waarom een dergelijk
«lump- sum»-systeem ook niet van toepassing zou kunnen zijn op
remigranten, zoals deze zijn beschreven in het remigratievoorstel.Migranten die met een WAO-uitkering naar bijvoorbeeld Marokko zijn verhuisd
en die na een herkeuring hun uitkering verliezen, komen uiteindelijk met lege
handen te staan omdat zij voor een vervangende WW-uitkering weer terug naar
Nederland zouden moeten. Ziet de regering een mogelijkheid om de remigratieregeling
uit te breiden tot deze groep migranten?De leden van de fractie van GroenLinks stellen de volgende vragen.Kan de regering een overzicht geven van de uitkeringen die wel en die
niet exporteerbaar zijn? Zijn er ook uitkeringen niet-exporteerbaar waar wel
premies voor zijn betaald in het verleden? Is het dan niet zeer bezwaarlijk
om deze uitkering te verlagen naar het niveau van het levensonderhoud in het
land van herkomst? Wordt het niveau ook verhoogd als men gaat remigreren naar
een land met een hogere levensstandaard dan Nederland? Is het niet willekeurig
dat verschillende bevolkingsgroepen verschillende bedragen krijgen uitgekeerd,
terwijl men formeel recht heeft op een uitkering volgens Nederlandse normen?De leden van de GroenLinksfractie vinden het voorts jammer dat de regering
niet het voorstel van de Raad van State heeft overgenomen om de remigratieregeling
verder te individualiseren. Het feit dat de meeste remigraties voorkomen in
gezinsverband is geen sluitend argument. Zowel de kinderen als de (ex-)echtgenote
moet dit recht volledig hebben, zonder gedwongen te worden om in het land
van herkomst te gaan samenleven met een gezinsuitkering. In de nieuwe onderdelen
van individualisering van de uitkering na scheiding (artikel 5 eerste lid),
invoering van de ziektekostenverzekering (artikel 4 tweede en derde lid),
invoering van de wezenuitkering (artikel 5 derde lid) en indexering van de
uitkering (paragraaf 3.8.) wordt vastgesteld dit niet te laten gelden voor
reeds geremigreerden. Dit heeft onaccepabele effecten voor de positie van
gescheiden vrouwen en van wezen.Deze leden betreuren het in het algemeen dat de rechten die voortkomen
uit deze wet niet van toepassing kunnen zijn op reeds geremigreerden. Met
name geremigreerden die na 1 augustus 1993 in het land van herkomst
zijn afgeschat op grond van de aanscherping van de controles, zijn zwaar gedupeerd.
Voor hen zou het van toepassing verklaren van deze regeling een zeer humaan
gebaar zijn.Ten aanzien van het voorstel de uitkeringen te individualiseren bij verbreking
van de relatie vragen de leden van de RPF-fractie hoe kan worden gecontroleerd
of de betreffende partners inderdaad hun relatie hebben beëindigd. Op
welke manier kan inzicht verkregen worden in de werkelijk gemaakte kosten
bij ziekte en medische behandeling?De leden van de SGP-fractie merken op, dat de regering voorstellen doet
voor individualisering van de remigratie-uitkering in geval van echtscheiding
in het land van herkomst. Deze leden zijn met de regering van oordeel, dat
ingeval van echtscheiding niet één van beide ex-echtgenoten
geheel onverzorgd kan achterblijven. Deze leden vragen zich echter af of de
gekozen oplossing van individualisering het meest adequate antwoord is op
een dergelijke situatie. De parallel met de situatie waarin één
van beide huwelijkspartners overlijdt, ontgaat deze leden. Door individualisering
van de uitkering in geval van echtscheiding vergroten de remigratie-uitkeringslasten.
De leden van de SGP-fractie vragen waarom zonder meer voor deze weg gekozen
is. De eigen verantwoordelijkheid van betrokkenen dient naar hun mening terdege
in het geheel te worden verdisconteerd. Zo kunnen deze leden zich voorstellen,
dat de na echtscheiding op de remigratie-uitkering rechthebbende ex-echtgenoot
in ieder geval voor een gedeelte meebetaalt aan de uitkering van de zonder
uitkering achterblijvende partner. Hoe kijkt de regering aan tegen deze parallel
met hier te lande gebruikelijke alimentatie?8. Afstand doen/ automatisch verlies van het NederlanderschapOp welke wijze zal worden nagegaan, of betrokkenen inderdaad alles in
het werk stellen om de nationaliteit van het bestemmingsland te verkrijgen,
en wat zullen de gevolgen zijn van het niet inlossen van de belofte, zo vragen
de VVD-leden (blz. 9 MvT)?De leden van de GPV-fractie tonen zich sceptisch als het gaat om de controle
op de naleving van de verplichting alles in het werk te stellen de nationaliteit
van het bestemmingsland te verkrijgen. Op welk moment zal met welke sancties
worden gereageerd wanneer de bedoelde verplichtingen niet worden nageleefd?
Deze leden vragen voorts een indicatie te geven van de tijdspanne die gemoeid
is met het aanvragen van de nationaliteit in de meest betrokken bestemmingslanden.
Welke voorwaarden worden doorgaans gesteld?9. UitvoeringAangezien de wet een kader aangeeft voor het remigratiebeleid vragen de
leden van de fractie van de PvdA de regering een nadere toelichting over een
aantal zaken die verband houden met de uitvoering van het remigratiebeleid.De hierna volgende opmerkingen van deze leden dienen gezien te worden
in het verlengde van de twee remigratieregelingen die onder de verantwoordelijkheid
vallen van de minister van Binnenlandse Zaken. Zij hebben betrekking op het
remigratie- en terugkeerbeleid in het algemeen. Deze leden zijn van mening
dat een overzichtelijke structuur, waarbij de betrokken ministeries van Binnenlandse
Zaken, Buitenlandse Zaken en Justitie samenwerken van wezenlijk belang is
voor de uitvoering van de remigratieregelingen en -projecten. Deze leden hebben
de indruk dat de drie ministeries een minimale samenwerking hebben
voor de afzonderlijke regelingen die onder hun verantwoordelijkheid vallen.
Zij missen dwarsverbindingen tussen initiatieven op de afzonderlijke terreinen.
Zij zouden willen bevorderen dat remigratieregelingen, remigratieprojecten
en ontwikkelingssamenwerkingsactiviteiten beter op elkaar worden afgestemd.
Zo zouden zij steunpunten in de landen van bestemming, zoals die door de minister
voor Ontwikkelingssamenwerking worden voorgesteld, gecombineerd willen zien
met voorzieningen voor nazorg voor remigranten die van de remigratieregelingen
gebruik maken. Voorts zouden potentiële remigranten die plannen hebben
om te investeren in een eigen onderneming geattendeerd kunnen worden op programma's
van het ministerie van Buitenlandse Zaken (Ontwikkelingssamenwerking) in de
bestemmingslanden of programma's van de EU in het kader van de Euro-Mediterrane
samenwerking. Wil deze nauwe samenwerking vorm krijgen dan dient daarvoor
een organisatiestructuur tot stand te komen die dit beleid integraal voorbereidt
en uitvoert. Het is op dit moment onduidelijk waar potentiële remigranten
in al hun diversiteit bij de overheid kunnen aankloppen. Ziet de regering
de noodzaak van een dergelijke integrale structuur in?Het is de leden van de fractie van de PvdA bekend dat uitvoerende instellingen,
zoals het Nederland Migratie Instituut, het Knooppunt vrijwillige terugkeer
en de Stichting Steunpunt Remigranten gesprekken voeren ten behoeve van afstemming
van werkzaamheden op uitvoerend niveau. Ziet de regering dit samenwerkingsinitiatief
als positief? Wat doet de rijksoverheid eraan om deze samenwerking te bevorderen?De leden van de CDA-fractie stemmen in met de door de regering op dit
punt in gang gezette plannen. Leidt dit ook tot een inzet tot gebruik van
remigratie-gelden die anders gebruikt zouden worden of zijn hier louter OS-gelden
in het geding, zo vragen deze leden zich af. Wanneer kan de Kamer over de
eerste ervaringen met de pilot-projecten geïnformeerd worden?De leden van de RPF-fractie vragen welke omvang de bijdrage uit de middelen
van Ontwikkelingssamenwerking is. Is die bijdrage gemaximeerd? Bovendien vragen
deze leden wat de relatie is tussen enerzijds het starten van scholings- en
werkgelegenheidsprojecten en anderzijds de terugkeer van oudere migranten.
Zijn deze projecten niet meer op hun plaats bij de (vrijwillige) terugkeer
van jongere migranten?De leden van de GPV-fractie hebben de indruk dat met name de artikelen
3,4 en 5 nogal wat kosten met zich meebrengen. Kan op dit punt een begrotingsindicatie
worden gegeven? Tot welk bedrag kan een bijdrage van het ministerie van Ontwikkelingssamenwerking
worden verwacht?10. Remigratie en de Wet beperking export uitkeringenDe leden van de fractie van de PvdA hebben enkele vragen met betrekking
tot de relatie tussen het onderhavige wetsvoorstel en de in behandeling zijnde
«Wet beperking export uitkeringen» (25 757). Met de Wet beperking
export uitkeringen wordt niet zozeer de beperking van de export van uitkeringen
op zich beoogd, maar de verbetering van de rechtmatigheid en de handhaafbaarheid
met betrekking tot het verstrekken van uitkeringen. Deze leden hebben reeds
vragen gesteld over wat de regering noemt «gewaarborgde handhaafbaarheid
op basis van een verdragsrelatie». In het kader van voorliggend wetsvoorstel
willen de leden van de PvdA-fractie nadrukkelijk stellen dat het remigratiebeleid,
en met name de remigratieregeling voor ouderen (50+) en regelingen voor asielgerechtigden
en vluchtelingen, niet gefrustreerd moeten worden. Deze leden achten het noodzakelijk
dat in het voorliggende wetsvoorstel uitzonderingsbepalingen
dienen te worden opgenomen die de export van remigratie-uitkeringen waarborgen.
Is de regering bereid genoemde uitzonderingsbepalingen in deze wet op te nemen?
Kan de regering voorts aangeven welke knelpunten zich zullen voordoen bij
de toepassing van de Wet beperking export uitkeringen in het geval er geen
verdrag tussen Nederland en een ander land bestaat? Het feit dat zeer veel
asielgerechtigden en vluchtelingen uit zeer uiteenlopende landen afkomstig
zijn maakt deze vraag relevant.Deze leden willen in dit verband met name weten hoe e.e.a. geregeld wordt
ten aanzien van terugkerende Surinamers. Bestaat er tussen Nederland en Suriname
een verdrag?Wat betekent de Wet beperking export uitkeringen voor immigranten die
teruggekeerd zijn met een WAO- of AOW-uitkering? Naar aanleiding van de remigratienotitie
is het vraagstuk van de geremigreerde WAO'ers aan de orde geweest. Wat is
nu de stand van zaken? De regering heeft immers gesteld dat dit onderwerp
in het kader van de remigratieregeling zou worden bezien. Graag zien de leden
van de fractie van de PvdA voorstellen van de regering tegemoet. Op welke
wijze gaat de regering vorm geven aan de door de Kamer aangenomen motie Noorman-Den
Uyl c.s. (24 754, nr. 15) over compenserende maatregelen in de remigratieregelingen
ten behoeve van uitkeringsgerechtigde remigranten van wie de verzekeringsplicht
straks wordt beëindigd? In het onderhavige wetsvoorstel dient een antwoord
daarop te worden gegeven. Zij nodigen de regering uit uitvoerig op dit punt
in te gaan.De leden van de CDA-fractie vragen welke garanties kunnen worden gegeven
dat verworven rechten na de remigratie niet door latere wijzigingen worden
aangetast? Als bijvoorbeeld een Marokkaan na terugkeeer recht heeft op een
WAO-uitkering en hij in dat kader in Marokko opnieuw wordt gekeurd en bijvoorbeeld
wordt goedgekeurd, heeft hij sollicitatieplicht. Hij kan deze echter in Nederland
niet uitoefenen. Het gevolg is dat betrokkene zijn aanspraak op uitkering
verliest. Een dergelijke situatie kan zich voordoen ten aanzien van andere
vormen van uitkeringen. Hoe denkt de regering hierin te voorzien? Ook zien
de leden van de CDA-fractie graag aangegeven hoe een en ander zich verhoudt
tot de wetgeving inzake de Wet Beperking Export Uitkeringen (25 757).11. Indexering van de periodieke uitkeringDe leden van de GPV-fractie krijgen graag een nadere toelichting op de
wijze waarop en op basis van welke criteria de remigratie-uitkeringen worden
vastgesteld. Wordt daarin mede het aantal in het remigrantengezin aanwezige
minderjarige kinderen betrokken? Zal de voorgenomen indexering ook gelden
voor reeds geremigreerden?12. Fraude en controleGelet op hun aarzelingen met betrekking tot de handhaafbaarheid van het
voorstel van wet alsmede de controle in de bestemmingslanden en de mogelijkheden
om tot sanctionering over te gaan bij het overtreden van de wettelijke bepalingen
of gestelde voorwaarden, vragen de leden van de GPV-fractie meer uitvoerig
in te gaan op de wijze waarop daaraan uitvoering zal worden gegeven, welke
voorzieningen worden geregeld, welke activiteiten worden ondernomen en welke
instanties waarvoor verantwoordelijk zijn. Ook zouden deze leden graag een
nadere onderbouwing krijgen van de stelling in het nader rapport, dat de aan
de SVB opgedragen aanpak van de handhaving voldoende waarborgen biedt voor
een rechtmatige uitvoering van de remigratieregelingen.II ARTIKELSGEWIJS Artikel 1Uit de voorafgaande inbreng blijkt dat de leden van de fractie van de
PvdA de uitsluiting van Antillianen en Arubanen alsook de EU-onderdanen uit
Spanje, Portugal, Italië en Griekenland niet onderschrijven. Uitgangspunt
voor de remigratieregelingen en het remigratiebeleid is niet de nationaliteit
van remigranten maar hun migratiegeschiedenis in Nederland. Deze groepen werden
en worden gerekend tot de minderheidsgroepen en dienen derhalve deel van het
remigratiebeleid uit te maken.Uit de toelichting bij Onderdeel b blijkt, dat de doelgroep kan worden
uitgebreid. Welke overwegingen kunnen daarbij een rol spelen, zo vragen de
leden van de VVD-fractie.De leden van de GPV-fractie vragen waarom in onderdeel h zonder meer is
bepaald, dat pleegkinderen kunnen meeremigreren. Volgens de Pleegkinderenwet
1951 kan het pleegkind immers onder (gezins)voogdij staan van zowel ouders,
voogden als van een voogdij-instelling. Wat zijn de consequenties voor het
pleegkind in het geval dit later betreurt dat zijn pleegouders de in beginsel
onomkeerbare beslissing tot remigratie hebben genomen? Ook vragen deze leden
op welke wijze deze bepaling zich verhoudt tot de Wet opneming buitenlandse
pleegkinderen 1988 en het daarmee samenhangende besluit van 1989. In hoeverre
worden we op dit punt gebonden door internationale of bilaterale overeenkomsten?Hoewel de leden van de GPV-fractie akkoord gaan met de uitbreiding die
aan het begrip remigratie in het tweede lid wordt gegeven, gaat het niet zozeer
om remigratie als wel om doormigratie. Deze leden vragen welke consequenties
het heeft wanneer een lid van de in dit wetsvoorstel bedoelde minderheidsgroepen
remigreert naar een land dat hoge immigratiegelden vraagt alvorens tot remigratie
kan worden overgegaan. Wordt ook in die gevallen, bijvoorbeeld remigratie
naar Canada, de remigratie-uitkering vastgesteld op een niveau dat voorziet
in een adequate vergoeding voor de noodzakelijke kosten van bestaan?Artikel 2In principe onderschrijven de leden van de fractie van de PvdA het feit
dat een remigrant de verplichting heeft zo spoedig mogelijk de nationaliteit
van het bestemmingsland te verwerven. Wat gebeurt er, wanneer een remigrant
buiten zijn schuld de nationaliteit niet spoedig kan verwerven? Wat is bijv.
voor Surinamers een redelijke termijn; twee jaar, minder of meer?De leden van de GPV-fractie merken op, dat bij remigratie naar bestemmingslanden
waar de voorwaarde wordt gesteld dat men enige jaren in het land moet hebben
gewoond alvorens de nationaliteit kan worden verkregen, de facto sprake is
van een terugkeeroptie. Of geldt terugkeer in die gevallen als een onvoldoende
inspanning om de nationaliteit van het bestemmingsland te verkrijgen? Welke
sancties kunnen dan worden opgelegd? Kan een vervroegde terugkeer ook gevolgen
hebben voor de uitkeringssituatie in Nederland?Artikel 3Is in dit artikel sprake van een vermogenstoets?Klopt de indruk dat terugkeerders onder de oude regeling financieel worden opgewaardeerd? Waarom wordt de verblijfsduur in Nederland bekort
(tweede lid)?De leden van de GPV-fractie geven er de voorkeur aan de in de memorie
van toelichting genoemde voorwaarden als het niet hebben ontvangen van de
basisvoorzieningen en het hebben voldaan van de schulden van de remigrant
en zijn kinderen in de wettekst op te nemen in plaats van in een algemene
maatregel van bestuur. Beide voorwaarden zijn volgens deze leden niet aan
tijd of omstandigheden gebonden.Blijkens de toelichting op artikel 3 is de regering voornemens de periode
onmiddellijk voorafgaand aan de aanvraag voor de basisvoorzieningen, waarin
de remigrant rechtmatig zijn hoofdverblijf heeft gehad in Nederland, terug
te brengen van twee tot een jaar. Staat een dergelijke verkorting niet op
gespannen voet met de achterliggende bedoelingen van het wetsvoorstel inburgering
nieuwkomers, waarin juist een substantiële investering in nieuwkomers
wordt voorzien?Artikel 4Overwogen wordt, zo constateren de leden van de PvdA-fractie, om de termijn
van 5 jaar om voor de remigratieregeling in aanmerking te komen terug te brengen.
Kan dit nader worden toegelicht? Betekent dit voornemen dat voor remigranten
boven de 50 jaar de eis van 5 jaar verblijf in Nederland niet zal gelden?
Welke motieven brachten de regering tot dit voornemen? Welke termijn zal dan
wel worden gehanteerd?Artikel 5Nu de wetgever er blijkbaar van uitgaat dat beide echtgenoten een uitkering
kunnen krijgen, ook wanneer zij niet formeel van elkaar gescheiden zijn, vragen
deze leden hoe de regering zich de controle hierop voorstelt. Is in landen
waar polygamie is toegestaan ook voorzien dat de tweede of volgende echtgenote
van een remigrant in aanmerking zou willen komen voor een remigratie-uitkering
en de ziekenfondsvoorzieningen? Licht dit gelet op het ter zake gehanteerde
individualiseringsprincipe ook niet voor de hand? Deze leden merken voorts
op, dat individualisering van de uitkering er toe zou kunnen leiden dat echtgenoten,
lichtvaardiger dan thans het geval is, zouden kunnen kiezen voor een echtscheiding,
omdat ook na een echtscheiding voorzien is in een economisch zelfstandige
positie voor beide partners. Ook een ander effect is volgens deze leden denkbaar.
Wanneer de uitkering aan de onderscheiden partners per saldo op een hoger
bedrag uitkomt dan een uitkering aan beide partners gezamenlijk is er niet
veel fantasie voor nodig om vast te stellen dat het voor partners financieel
aantrekkelijk kan zijn de schijn te wekken dat niet langer sprake is van een
gezamenlijke huishouding. Op welke wijze denk de regering dergelijk frauderend
gedrag vast te stellen dan wel te sanctioneren? Deze leden geven nadrukkelijk
in overweging te verlangen dat sprake is van echtscheiding en dat daarvan
ook een bewijs kan worden overgelegd.Nu de minderjarige kinderen van remigranten bij overlijden van de ouders
de helft van de uitkering ontvangen, vragen de leden van de GPV-fractie of
dit voor alle kinderen gezamenlijk of voor ieder kind afzonderlijk geldt.
Wie is overigens verantwoordelijke aanspreekbare ontvanger van de remigratie-uitkering
zolang de kinderen minderjarig zijn?Artikel 9De leden van de fractie van de PvdA hebben reeds gewezen op de inconsistentie
van de toepassing van deze wet op reeds geremigreerde leden van minderheidsgroepen.
Zij zouden graag willen dat zowel de hoogte van de uitkeringen als de ziektekostenverzekering
en de individualisering voor zowel de oude als de nieuwe remigranten gaan
gelden.Artikel 11De vraag van de leden van de fractie van de PvdA is, in hoeverre mogelijkheden
voor ondersteuning van Nederlandse emigranten open kunnen blijven. Wat zou
de mogelijkheid voor ondersteuning van emigranten voor dit artikel betekenen?De voorzitter van de commissie,De CloeDe griffier van de commissie,CoenenXNoot1Samenstelling: Leden: V. A. M. van der Burg (CDA), Te Veldhuis (VVD),
Van der Heijden (CDA), De Cloe (PvdA), voorzitter, Janmaat (CD), Van den Berg
(SGP), Scheltema-de Nie (D66), ondervoorzitter, Apostolou (PvdA), Zijlstra
(PvdA), Van der Hoeven (CDA), Van Heemst (PvdA), Remkes (VVD), Gabor (CDA),
Koekkoek (CDA), Nijpels-Hezemans (Groep Nijpels), Oedayraj Singh Varma (GroenLinks),
Hoekema (D66), H. G. J. Kamp (VVD), Essers (VVD), Dittrich (D66), Cornielje
(VVD), Rouvoet (RPF), Rehwinkel (PvdA), Wessels (D66), Wagenaar (PvdA).Plv. leden: Dankers (CDA), Van Hoof (VVD), Bijleveld-Schouten (CDA), Liemburg
(PvdA), Poppe (SP), Schutte (GPV), Jeekel (D66), Duivesteijn (PvdA), Feenstra
(PvdA), Verhagen (CDA), M. M. van der Burg (PvdA), Van der Stoel (VVD), Mateman
(CDA), Mulder-Van Dam (CDA), Van Wingerden (AOV), Rabbae (GroenLinks), Van
Boxtel (D66), Korthals (VVD), Luchtenveld (VVD), Assen (CDA), Klein Molekamp
(VVD), Leerkes (U55+), Van Oven (PvdA), Bakker (D66), Noorman-den Uyl (PvdA). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-25741-4.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl