Wet gewasbeschermingsmiddelen en biociden; Advies en nader rapport
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-05 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 30474, nr. 4

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer

14-03-2006

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2005-2006

30474 nr. 4

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamBijlage bij het advies van de Raad van State betreffende
no. W11.05.0278/V met redactionele kanttekeningen die de Raad in overweging
geeft.
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 30474Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 76 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
30 474Regeling voor de toelating, het op de markt brengen en het gebruik van
gewasbeschermingmiddelen en biociden (Wet gewasbeschermingsmiddelen en biociden)nr. 4ADVIES RAAD VAN STATE EN NADER RAPPORT1Hieronder zijn opgenomen het advies van de Raad van State d.d. 15 november
2005 en het nader rapport d.d. 23 februari 2006, aangeboden aan de Koningin
door de minister van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit, mede namens de
staatssecretaris van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer.
Het advies van de Raad van State is cursief afgedrukt.Bij Kabinetsmissive van 4 juli 2005, no. 05.002462, heeft Uwe
Majesteit, op voordracht van de Minister van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit,
mede namens de Staatssecretaris van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening
en Milieubeheer bij de Raad van State ter overweging aanhangig gemaakt het
voorstel van wet houdende regeling voor de toelating, het op de markt brengen
en het gebruik van gewasbeschermingsmiddelen en biociden (Wet gewasbeschermingsmiddelen
en biociden), met memorie van toelichting.Het wetsvoorstel strekt ter vervanging van de Bestrijdingsmiddelenwet
1962 (BMW). Door de vele wijzigingen zijn de BMW en haar uitvoeringsregelingen
weinig duidelijk in structuur en gevolgen voor de uitvoering, aldus de memorie
van toelichting.2Het wetsvoorstel beoogt een modern wettelijk kader te bieden, waarbinnen
ondernemers en bedrijven zoveel mogelijk ruimte krijgen om hun activiteiten
naar eigen inzicht vorm te geven, maar waarbij anderzijds een hoog beschermingsniveau
op het gebied van volksgezondheid, arbeidsbescherming en milieu wordt behouden.
Daarbij zijn de bestaande kaders van de gewasbeschermingsrichtlijn (Richtlijn
91/414)3en de biocidenrichtlijn (Richtlijn 98/8)4 nog steeds leidend.5De Raad van State onderschrijft de strekking van het wetsvoorstel, maar
maakt opmerkingen met betrekking tot met name het Europeesrechtelijk kader.
Hij is van oordeel dat in verband daarmee aanpassing van het voorstel wenselijk
is.Blijkens de mededeling van de Directeur van Uw kabinet van 4 juli
2005, no. 05.002462 , machtigde Uwe Majesteit de Raad van State zijn
advies inzake het bovenvermelde voorstel van wet rechtstreeks aan mij en de
Staatssecretaris van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer
te doen toekomen.Dit advies, gedateerd 15 november 2005, nr. W11.05.0278/V, bied ik
U hierbij, mede namens de Staatssecretaris van Volkshuisvesting, Ruimtelijke
Ordening en Milieubeheer, aan.De Raad van State geeft U in overweging het voorstel van wet te zenden
aan de Tweede Kamer der Staten-Generaal, nadat met het vorenstaande rekening
zal zijn gehouden.1. Richtlijnen 91/414 en 98/8Aangezien reeds in een eerder stadium uitvoering is gegeven aan beide
genoemde richtlijnen, strekt dit wetsvoorstel als zodanig niet direct ter
implementatie daarvan. Dit laat onverlet dat het wetsvoorstel opnieuw zal
moeten voldoen aan de beide richtlijnen.In die gevallen dat de richtlijnen een totale harmonisatie inhouden mogen
de lidstaten niet afwijken van de betreffende regeling. Strengere of soepelere
normen dan de richtlijn stelt mogen niet worden getroffen tenzij de richtlijn
de mogelijkheid daartoe biedt.De Raad heeft op de onderstaande onderdelen afwijkingen geconstateerd.a. Artikel 22Ingevolge artikel 22, derde lid, geldt het verbod tot het in bezit hebben
van toegelaten gewasbeschermingsmiddelen of biociden die niet voldoen aan
de daarvoor gegeven gebruiksvoorschriften, niet voor gebruikers, fabrikanten,
importeurs en handelaren, mits wordt voldaan aan artikel 75.Blijkens de toelichting gaat het om het in voorraad hebben van bepaalde
middelen die nog niet voldoen aan de etiketteringsvoorschriften bij tussentijdse
wijzigingen. Artikel 3, derde lid, van Richtlijn 91/414 bevat op dit punt
echter geen uitzondering. Alleen ingeval van productie, opslag en verkeer
van een gewasbeschermingsmiddel, dat bestemd is voor het gebruik in een andere
lidstaat (art. 3, tweede lid, Richtlijn 91/414, ter uitvoering waarvan artikel
74 strekt) is er mogelijkheid tot afwijken.De toelichting dient aan te geven dat dit artikelonderdeel het kader van
genoemde richtlijn niet te buiten gaat en zonodig dient het wetsvoorstel aangepast
te worden.b. Artikel 26De toelichting op dit artikel merkt op dat voorzien is in een procedure
voor het tot elkaar brengen van de vragers naar dierproefgegevens en de bezitters
daarvan. Kennelijk wordt gedoeld op het vierde lid, op grond waarvan het College
voor de toelating van gewasbeschermingsmiddelen en biociden (CTGB) regels
stelt over de uitwisseling van gegevens. Artikel 13, zevende lid, Richtlijn
91/414 schrijft voor dat de houder(s) van vroegere toelatingen en de aanvrager
al hetgeen redelijkerwijs van hen kan worden verlangd moeten doen om overeenstemming
te bereiken over de uitwisseling van informatie, teneinde onnodige herhaling
van proeven met gewervelde dieren te voorkomen.Nu deze verplichting, die van belang is om te voorkomen dat om commerciële
redenen toch tot dierproeven wordt overgegaan, rust op de houders en aanvragers
van een toelating, dient de wet zelf een verplichting van die aard te bevatten.
Een zelfde opmerking geldt met betrekking tot artikel 13, tweede lid, Ri 98/8.Het wetsvoorstel behoeft aanvulling.c. Artikel 28Artikel 28, eerste tot en met het derde lid, bevat de vereisten waaraan
een gewasbeschermingsmiddel moet voldoen om te worden toegelaten.Blijkens de toelichting is gekozen voor een andere opbouw om interpretatieverschillen
te voorkomen. De nu voorgestelde opzet maakt, voorzover dit althans het tweede
en derde lid betreft, echter onvoldoende duidelijk dat aan deze vereisten
op dezelfde voet als het eerste lid moet worden voldaan, zoals artikel 4,
eerste lid, Richtlijn 91/414 tot uitdrukking brengt. Een gewasbeschermingsmiddel
of biocide kan alleen worden toegelaten als de werkzame stof op bijlage I
is vermeld, de uniforme beginselen van bijlage VI zijn toegepast, en aan de
beoordelingscriteria en beoordelingsmethoden is voldaan.De splitsing tussen enerzijds het eerste lid, dat als een toelatingsvoorwaarde
is geformuleerd en het tweede en derde lid, dat voorziet in een basis voor
(sub)delegatie voor uniforme beginselen en toelatingscriteria brengt onvoldoende
de onderlinge samenhang en daarmee het verplichtende karakter van de voorschriften
als geheel tot uitdrukking. Verder is niet duidelijk aan welk onderdeel
van artikel 4 van Richtlijn 91/414 de onderdelen c en d van het derde lid
zijn ontleend.Gelet op het vorenstaande behoeven de tekst en de toelichting aanvulling.d. Artikel 29(a). Met betrekking tot artikel 29, eerste lid, onderdeel b, merkt de
toelichting op dat een gewasbeschermingsmiddel dat niet voldoet aan de toelatingsvoorwaarde,
alsnog kan worden toegelaten indien een voorschrift kan worden gesteld waardoor
het risico wordt weggenomen of beperkt tot een niveau dat wel voldoet aan
de toelatingsvoorwaarde.De indruk wordt gewekt dat door middel van het stellen van voorschriften
door het CTGB een acceptabel toelatingsniveau kan worden bereikt. Dit verdraagt
zich niet met het in artikel 3, derde lid, van Richtlijn 91/414 geformuleerde
vereiste van een juist gebruik, waarbij moet worden voldaan aan de toelatingscriteria.Verder schrijft artikel 3, derde lid, van genoemde richtlijn ook voor
dat de beginselen van goede gewasbeschermingspraktijken moeten worden toegepast,
wil er sprake zijn van goed gebruik. Dit element is niet terug te vinden in
artikel 29.(b). Ingevolge het tweede lid kan het CTGB bij de toelating voorschriften
geven over daarbij aangegeven onderwerpen, zoals verpakking, aanduiding en
vermelding op de verpakking van gewasbeschermingsmiddelen. De toelichting
merkt op dat het gaat over voorschriften die het college eigener beweging
kan stellen, daarbij gebruik makend van haar expertise en deskundigheid.Uit de transponeringstabel blijkt dat artikel 29 strekt ter implementatie
van artikel 16 van Richtlijn 91/414. Dit artikel schrijft voor dat de lidstaten
alle nodige maatregelen treffen om ervoor te zorgen dat de verpakking van
de gewasbeschermingsmiddelen voor wat de etikettering betreft aan een aantal
eisen voldoet.Implementatie van artikel 16 heeft onder de geldende BMW plaatsgevonden
bij ministeriële regeling van 20 juli 2004 (Stcrt. nr. 139), waarbij
de artikelen 15c en 15e van de Nadere regels verpakking en aanduiding milieugevaarlijke
stoffen en preparaten (hierna: de Nadere regels) hierin voorzien. Het toekennen
van een bevoegdheid aan het CTGB, zoals voorgesteld, schept onduidelijkheid
omtrent de wijze waarop uitvoering wordt gegeven aan Richtlijn 91/414 en inzake
de verhouding tot de Nadere regels.Uitgaande van de artikelen 16 juncto 3, derde lid, van Richtlijn 91/414
kan aan het CTGB geen facultatieve of aanvullende bevoegdheid (zo dat bedoeld
is met het tweede lid van artikel 291) worden
toegekend. Het college heeft immers de plicht aan de etiketeisen van de richtlijn
uitvoering te geven en heeft alleen op een enkel onderdeel, zoals wanneer
de ruimte op verpakking te klein is (artikel 16, tweede lid), discretionaire
bevoegdheid. Hieraan is reeds uitvoering gegeven in artikel 15e, onderdeel
c, van de Nadere regels.De richtlijn biedt wel de mogelijkheid tot het geven van aanvullende en
specifieke gebruiksinstructies in het kader van veiligheidsadviezen voor toepassers,
zoals neergelegd in de bijlagen IV en V van de richtlijn. Daar duidt artikel
29, tweede lid, onderdeel e, onder 7, van het wetsvoorstel op.Verder blijkt uit de paragrafen 2.5.3. en 2.5.3.4 van de toelichting,
dat het college bij de toelating vaststelt welke van de etiketeisen gaan gelden.
Onduidelijk is of het nu de bedoeling is de regels inzake etikettering en
verpakking in zijn geheel te laten vallen onder de Wet milieugevaarlijk stoffen
dan wel onder het wetsvoorstel en evenmin of de bestaande Nadere regels gehandhaafd
blijven. De opmerking in de toelichting dat het wetsvoorstel een artikel bevat,
waarin een koppeling wordt gelegd tussen beide wettelijke systemen is op dit
punt verwarrend en onjuist, omdat een dergelijk artikel ontbreekt. Gelet op
het vorenstaande dient artikel 29, tweede lid, zodanig aangepast te worden
dat wordt voorzien in toelating met inachtneming van de Nadere regels en zonodig
gebruiksinstructies voor de toepassing op de voet van de Bijlagen IV en V
van de richtlijn.Het vorenstaande geldt op gelijke wijze voor artikel 50, dat betrekking
heeft op de biociden. De verpakking- en etiketteringeisen, neergelegd in artikel
20 van Richtlijn 98/8, zijn opgenomen in de artikelen 15c en 15d van de Nadere
regels.e. Artikel 31Artikel 31 regelt de vereenvoudigde uitbreidingstoelating en geeft daarmee
uitvoering aan artikel 9 van Richtlijn 91/414. Op grond van het tweede lid
van artikel 31 heeft het CTGB de bevoegdheid ambtshalve in het openbaar belang
over te gaan tot toelating van een uitbreiding van het voorgenomen gebruik
met een kleine omvang.In gevolge artikel 9, eerste lid, derde alinea, van Richtlijn 91/414 kunnen
lidstaten uitbreiding van het gebruik van een toegelaten gewasbeschermingsmiddel
toestaan, indien aan een aantal vereisten is voldaan. Zij zijn hiertoe echter
verplicht wanneer dit in het openbaar belang is.De in het tweede lid gekozen formulering, waarbij het college ambtshalve
tot toelating van een uitbreiding besluit, wijkt af van de richtlijn, omdat
deze blijkens de definitie van «toelating» alleen toelating op
aanvraag kent.Verder maakt het tweede lid bij de ambtshalve toelating niet duidelijk
dat ook voldaan moet worden aan de vereisten, geformuleerd in het eerste en
derde lid. Artikel 9 van de richtlijn schrijft voor dat de aanvrager documentatie
moet verstrekken en de gebruiksaanwijzing voor gebruikers moet aanpassen.Nu de verplichting uit de richtlijn niet vertaald kan worden in een ambtshalve
toelating behoeft het artikel aanpassing.f. Artikelen 33 en 53Artikel 33 regelt de parallelle toelating van een gewasbeschermingsmiddel.
Artikel 53 regelt hetzelfde voor biociden.Indien gewasbeschermingsmiddelen en biociden die in een andere lidstaat
van de Europese Unie zijn geproduceerd niet wezenlijk verschillen van een
hier te lande toegelaten middel, behoeven deze niet te voldoen aan alle vereisten
die gelden voor een gewone toelating (tweede lid).De parallelle toelating is blijkens het eerste lid, onderdeel b, beperkt
tot invoer vanuit een lidstaat van de Europese Unie waar het middel is toegelaten.
Het Hof heeft in de zaak British Agrochemicals1
geoordeeld dat, behalve vanuit een EG-lidstaat ook van uit een EER-staat parallelimport
kan plaatsvinden, nu daar een toelatingsstelsel in overeenstemming met Richtlijn
91/414 is.Voorwaarden daarbij zijn dat het middel, hoewel het niet op alle punten
identiek hoeft te zijn, tenminste volgens dezelfde formule is vervaardigd,
door dezelfde onderneming, dezelfde werkzame stof als basis heeft en dezelfde
werking heeft. Voor het verkrijgen van gegevens om de middelen te vergelijken,
kan de lidstaat van invoer de fabrikant dwingen gegevens te verstrekken.Artikel 33 maakt geen melding van deze vorm van parallelimport. In ieder
geval dient de toelichting hierover duidelijkheid te verschaffen en zonodig
dient het artikel aangepast te worden. Eenzelfde opmerking kan gemaakt worden
met betrekking tot de artikelen 36, 40, 56, 59, 61, 67 en 74.g. Artikel 36Dit artikel geeft voorschriften voor gevallen waarin sprake is van wederzijdse
erkenning, en strekt ter uitvoering van artikel 10 van Richtlijn 91/414. Van
deze bijzondere vorm van toelating kan alleen gebruik worden gemaakt indien
het middel reeds in een andere lidstaat is toegelaten. Artikel 10 van de richtlijn
bevat de mogelijkheid aan de toelating voorschriften te verbinden die voortvloeien
uit de tenuitvoerlegging van andere overeenkomstig het Gemeenschapsrecht genomen
maatregelen die betrekking hebben op de voorwaarden voor de distributie en
het gebruik van gewasbeschermingsmiddelen met het oog op de bescherming van
de gezondheid van de betrokken distributeurs, gebruikers en werknemers.Het derde lid van artikel 36 voorziet hierin niet. Nu de toelichting hieraan
geen aandacht schenkt, behoeft deze in ieder geval aanvulling en zonodig dient
het artikelonderdeel aangepast te worden.h. Artikelen 38 en 65Ingevolge artikel 38 kan de minister ambtshalve of op aanvraag in bijzondere
omstandigheden voor ten hoogste 120 dagen vrijstelling of ontheffing verlenen
van de vereisten inzake toelating. Gewasbeschermingsmiddelen, die in beginsel
niet zijn toegelaten kunnen dan toch voor noodsituaties worden gebruikt.Met dit artikel wordt uitvoering gegeven aan artikel 8, vierde lid, van
Richtlijn 91/414. Dit artikel geeft wel de mogelijkheid tot afwijken, maar
maakt geen uitzondering voor toelating op basis van een door een
aanvrager ingediende aanvraag. Dit betekent dat een ambthalve vrijstelling
of ontheffing niet in overeenstemming is met de richtlijn.Verder ontbreekt het gegeven dat de vrijstelling of ontheffing alleen
verleend wordt met het oog op een beperkt en gecontroleerd gebruik. De facultatieve
formulering dat aan een vrijstelling voorschriften kunnen worden verbonden
is niet voldoende.Artikel 65 bevat eenzelfde vrijstellingsbevoegdheid voor biociden. Ook
in dit geval geeft artikel 15, eerste lid, van Richtlijn 98/8 de mogelijkheid
af te wijken van de toelatingseisen (artikelen 3 en 5), maar niet van verlening
op aanvraag (artikel 8). Ambtshalve vrijstelling of ontheffing behoort derhalve
niet tot de mogelijkheden. De artikelen behoeven op de aangegeven onderdelen
aanpassing.i. Artikelen 39 en 66Artikel 39 regelt de verlenging van de toelating, vrijstelling of ontheffing.De toelichting merkt op dat de verlenging inhoudt dat het gehele dossier
dat bij een eerdere toelating is beoordeeld opnieuw tegen het licht moet worden
gehouden aan de hand van de laatste stand van de wetenschap en techniek. Het
gevolg hiervan is dat voor de verlenging van een toelating een geheel nieuwe
aanvraag nodig is. Dit is in overeenstemming met hetgeen artikel 4, vierde
lid, tweede volzin, van Richtlijn 91/414 voorschrijft.In artikel 39 ontbreekt echter de plicht tot het voldoen aan de vereisten,
zoals deze voor een eerdere aanvraag zijn opgenomen in de artikelen 23 tot
en met 25 en 28, eerste tot en met het derde lid.Omdat voorkomen moet worden dat als het ware automatisch een verlenging
van de toelating plaatsvindt waarbij alleen de toelatingstermijn wordt aangepast,
dient artikel 39 meer in aansluiting op de richtlijn te worden geformuleerd.1 Voorts maakt het eerste lid het mogelijk dat iedere vrijstelling
of ontheffing wordt verlengd met maximaal tien jaar.Het wetsvoorstel kent twee vormen van vrijstelling, te weten in het kader
van proeven of experimenten (artikel 37) en bij de bedreiging van plantaardige
productie (artikel 38). Voor proeven en experimenten schrijft artikel 22,
vierde lid, van Richtlijn 91/414 voor dat de gemeenschappelijke voorwaarden
voor de toepassing van dit artikel, met name de maximumhoeveelheden bestrijdingsmiddelen
die bij de experimenten vrijkomen en de minimuminformatie die moet worden
verstrekt, volgens de procedure van artikel 19 (procedure bij de Commissie)
worden vastgesteld.Gelet op de doelstelling van de richtlijn beveelt de Raad aan een formulering
te kiezen die aansluit bij artikel 19, zoals ook het tweede lid van artikel
39 aangeeft. Hetzelfde geldt voor artikel 66, dat moet voldoen aan artikel
3, zesde lid, en 17, vijfde lid, van Richtlijn 98/8.j. Artikelen 40 en 67Artikel 40 regelt het tijdelijk beperken of verbieden van ondermeer het
gebruik van gewasbeschermingsmiddelen, indien het CTGB gegronde redenen heeft
om te oordelen dat een gewasbeschermingsmiddel gevaar oplevert. Het CTGB komt
de gevaarlijke neveneffecten te weten, doordat degene die het gewasbeschermingsmiddel
op de markt brengt hem hiervan op de hoogte moet stellen.Ingevolge het vierde lid van artikel 40 moet het CTGB de Europese Commissie
en de lidstaten van een verbod of beperking in kennis stellen, overeenkomstig
artikel 11, eerste lid, van Richtlijn 91/414.Daarnaast legt artikel 7 van deze richtlijn echter ook de lidstaten de
verplichting op de informatie over mogelijke gevaarlijke gevolgen mee te delen
aan de andere lidstaten en de Europese Commissie, ook zonder dat het CTGB
is overgegaan tot het opleggen van een beperking of verbod.Aangezien een voorschrift van die strekking in artikel 40 van het wetsvoorstel
ontbreekt, behoeft dit artikel aanpassing.Het vorenstaande geldt ook voor artikel 67 in relatie tot artikel 14,
tweede lid, van Richtlijn 98/8.k. Artikelen 41 en 68Artikel 41 regelt de wijziging en intrekking van toelatingen.In afwijking van artikel 4, zesde lid, van Richtlijn 91/414 is in dit
artikel niet tot uitdrukking gebracht dat het CTGB de plicht heeft tot intrekking
dan wel tot wijziging over te gaan indien sprake is van het niet
meer voldoen aan de vereisten, onjuiste informatie is verstrekt of nieuwe
inzichten zich voordoen. Ten onrechte is het tweede lid geformuleerd als een
bevoegdheid.Wel bestaat een bevoegdheid tot intrekking en wijziging, indien de houder
van de toelating hierom verzoekt. Dit is in het eerste lid van artikel 41
niet volledig overgenomen.Het derde lid van artikel 41 voorziet in een opgebruik- en uitverkoopregeling
van een niet meer toegelaten gewasbeschermingsmiddel. Artikel 4, zesde lid,
van de richtlijn staat een opgebruikregeling alleen maar toe bij intrekking
van een toelating en niet bij een wijziging. De tekst van het wetsartikel
geeft een ruimere bevoegdheid, door ook de wijziging van een toelating te
noemen. Verder ontbreekt het vereiste dat de termijn in verhouding staat tot
de redenen van de intrekking.Voorts biedt artikel 4, zesde lid, laatste alinea, de mogelijkheid tot
het stellen van regels voor het verwijderen van de middelen. Artikel 41 maakt
dit niet mogelijk en ook de toelichting besteedt hieraan geen aandacht. Het
geldende artikel 2, zesde lid, BMW kent deze optie wel. De Raad geeft in overweging
artikel 41 met dit artikellid in overeenstemming te brengen.Artikel 41, vierde lid, regelt het wijzigen en intrekken van vrijstellingen
en ontheffingen en verklaart de algemene regels van het eerste en tweede lid
van overeenkomstige toepassing.Op grond van artikel 22, vierde lid, van Richtlijn 91/414 zal wijziging
van een vrijstelling bij een proef in ieder geval moeten voldoen aan de gemeenschappelijke
voorwaarden, zoals deze volgens de procedure van artikel 19 zijn vastgesteld
en aan de voorschriften die zijn gesteld ter voorkoming van schadelijke gevolgen
ingevolge het tweede en derde lid van dat artikel.De intrekking van een vrijstelling in het kader van een bedreiging van
de plantaardige productie kan op grond van artikel 8, vierde lid, van de richtlijn
alleen worden gerealiseerd na toepassing van de in artikel 19 van de richtlijn
genoemde procedure. Dit betekent dat artikel 41, vierde lid, zoals nu voorgesteld,
hieraan niet voldoet.Tenslotte maakt de toelichting melding van het door belanghebbenden verzoeken
tot wijziging van een toelating of registratie. Dit geldt echter alleen voor
biociden.Gelet op het vorenstaande dient artikel 41 meer in aansluiting op de richtlijn
geformuleerd te worden en behoeft de toelichting aanpassing.Het vorenstaande geldt ook met betrekking tot artikel 68, in zoverre dit
artikel niet voldoet aan de eisen van de artikelen 7, 15, eerste lid, en 17,
vijfde lid, van Richtlijn 98/8.l. Artikelen 43 en 70De artikelen 43 en 70 betreffen de openbaarheid van gegevens, waarbij
is voorzien in een specifieke regeling in afwijking van de Awb en de Wet openbaarheid
van bestuur (Wob).In de toelichting wordt deze keuze gemotiveerd door te verwijzen naar
de jurisprudentie en de toelichting bij de Wet uitvoering Verdrag van Aarhus.
Dit betekent, aldus de toelichting, dat het in artikel 10 Wob opgenomen toetsingskader
voor milieu-informatie terugtreedt indien sprake is van een bijzondere wettelijke
regeling die een uitputtend kader bevat voor openbaarheid van milieu-informatie.De Raad heeft in de toelichting een overtuigende motivering gemist voor
een specifieke, van de Wob afwijkende, regeling en ziet vooralsnog daartoe
geen klemmende noodzaak. Indien er toch overtuigende redenen zijn waarom het
algemene kader van de Wob niet kan worden gevolgd, dan dient het wetsvoorstel
op het punt van informatie over emissies in het milieu een voorziening te
bevatten om te voldoen aan de vereisten van het Verdrag van Aarhus en aan
de daarop gebaseerde Richtlijn 2003/04 inzake de openbaarheid van milieu-informatie1.De Raad adviseert de tekst van het wetsvoorstel aan te passen en de toelichting
van een dragende motivering te voorzien.m. Artikel 49In artikel 49, dat de toelatingsvoorwaarden regelt, wordt in het derde
lid, onderdeel b, voorgeschreven dat voor de verkoop aan of het gebruik door
niet-professionele gebruikers van bepaalde zeer schadelijke biociden toelatingscriteria en beoordelingsmethoden worden vastgesteld bij of
krachtens algemene maatregel van bestuur (amvb).Artikel 5, tweede lid, van Richtlijn 98/8 bepaalt dat een biocide van
deze categorie niet wordt toegelaten voor de verkoop aan of het gebruik door «het
grote publiek».Blijkens paragraaf 2.4.1 is het onderscheid in beide richtlijnen
tussen professionele ene niet-professionele gebruikers aanleiding geweest
het gebruik van gewasbeschermingsmiddelen en biociden te binden aan een vakbekwaamheidbewijs,
zoals geregeld in de artikelen 71 en 76. De Raad betwijfelt of deze artikelen
in hun onderlinge samenhang voldoende verzekeren dat het verbod van de richtlijn
kan worden nagekomen.De Raad adviseert nauwkeuriger aan te sluiten bij de bewoordingen van
de richtlijn en het verbod op te nemen in de wet.n. Artikel 56Artikel 56 regelt de wederzijdse erkenning, waarmee uitvoering wordt gegeven
aan artikel 4 van Richtlijn 98/8.Op een aantal onderdelen voldoet dit artikel niet aan hetgeen de richtlijn
voorschrijft. Allereerst is het derde lid, eerste volzin, van artikel 56 ruimer
geformuleerd dan artikel 4, eerste lid, tweede alinea, van de richtlijn. De
Raad verwijst naar eenzelfde opmerking als bij artikel 36.Verder kan het CTGB ingevolge hetzelfde artikelonderdeel (tweede volzin)
aanvullende gegevens vragen. De richtlijn bepaalt evenwel in het slot van
het tweede lid, dat de lidstaat kan verlangen dat bepaalde voorschriften inzake
etikettering en gebruik, genoemd in artikel 20, derde lid, van de richtlijn1 kunnen worden aangepast, zodat aan de toelatingsvoorwaarden
kan worden voldaan. De formulering in artikel 56 sluit hierop niet voldoende
aan.Voorts wijst de Raad er op dat een besluitvormingstermijn geldt van 120
dagen (de in de toelichting genoemde termijn van 60 dagen is onjuist en dient
gecorrigeerd te worden). Het verdient aanbeveling om deze uitdrukkelijk in
de richtlijn genoemde termijn in het wetsvoorstel op te nemen. De Raad beveelt
aan om hier te preciseren.o. Artikel 64In artikel 64, dat de vrijstelling en ontheffing regelt voor de biociden,
zoals artikel 37 daarin voorziet voor de gewasbeschermingsmiddelen is, in
afwijking van artikel 17, eerste lid, onderdelen a en b, van Richtlijn 98/8
nagelaten de plicht tot het opstellen en bijhouden van een register met bijzonderheden
over de identiteit van het biocide of de werkzame stof en de plicht tot het
doorgeven van de vereiste informatie in dit artikel op te nemen.Het artikel dient te worden aangepast in aansluiting op de richtlijn.1. Richtlijnen 91/414 en 98/8Op een aantal onderdelen constateert de Raad afwijkingen van beide richtlijnen
en doet op basis daarvan per artikel aanbevelingen.Als uitgangspunt voor mijn reactie op het advies geldt dat deze aanbevelingen
waar mogelijk zijn opgevolgd. Per artikel wordt hierop nader ingegaan.a. Artikel 22De Raad constateert dat richtlijn 91/414 geen bepaling bevat die ruimte
laat voor een uitzondering als opgenomen in het derde lid van dit artikel,
anders dan bepaald in artikel 3, tweede lid, van genoemde richtlijn. Deze
constatering van de Raad is in strikte zin juist. Echter in artikel 4, zesde
lid, derde alinea, van die richtlijn wordt aan de lidstaten de bevoegdheid
gegeven om termijnen te stellen voor opgebruik en uitverkoop door respectievelijk
gebruikers en handelaren van gewasbeschermingsmiddelen waarvan de toelating
is ingetrokken. Niettemin is naar aanleiding van de opmerking van de Raad
in het derde lid van artikel 22 van het wetsvoorstel een meer duidelijke relatie
gelegd met dergelijke overgangsvoorzieningen. Ook is de toelichting op dit
artikel aangepast.Voor biociden geldt een zelfde bevoegdheid krachtens artikel 7, derde
lid, van richtlijn 98/8.b. Artikel 26Naar aanleiding van deze opmerking van de Raad is de krachtens de richtlijnen
91/414 en 98/8 geldende verplichting voor aanvragers van een toelating en
houders van eerdere toelatingen om alles te doen hetgeen redelijkerwijs van
hen kan worden verlangd om met elkaar overeenstemming te bereiken over de
uitwisseling van informatie teneinde onnodige herhaling van dierproeven met
gewervelde dieren te voorkomen, opgenomen in de artikelen 26, vierde lid,
en 46, vierde lid. Op dit punt is de toelichting op dit artikel eveneens aangepast.c. Artikel 28De Raad wijst erop dat de opbouw van dit artikel en met name de keuze
in het tweede en derde lid, om bij algemene maatregel van bestuur regels te
stellen inzake de uniforme beginselen en de toelatingscriteria, te zeer afwijkt
van de beide richtlijnen.De geldende eisen voor de toelating hebben krachtens de beide richtlijnen
inderdaad een verplichtend karakter. De keuze in het aan de Raad om advies
aangeboden wetsvoorstel voor het opnemen van deze eisen deels in de wet en
deels bij of krachtens algemene maatregel van bestuur, is er dan ook vooral
op gericht om te komen tot een inzichtelijke structuur. De eenduidige, meer
algemene toelatingscriteria zijn in het eerste lid opgenomen. De uitwerking
van deze bepalingen met name zoals die betreffende de residuen, de fysisch-chemische
eigenschappen en de maximum-residugehalten, zoals opgenomen in artikel 4 van
richtlijn 91/414, behoeven veelal uitwerking, afhankelijk van de toe te laten
middelen. Regeling bij of krachtens algemene maatregel van bestuur is daartoe
noodzakelijk geoordeeld.Artikel 28, eerste lid, is niettemin zodanig aangepast dat zoveel mogelijk
is aangesloten bij de richtlijn. Alle toelatingsvoorwaarden zijn thans in
het eerste lid opgenomen.Voor zover het noodzakelijk is daaromtrent ten behoeve van de beoordeling
van de aanvraag om toelating nadere regels te stellen, bieden het gewijzigde
tweede en derde lid daartoe de basis. In beide gevallen gaat het dan dus meer
om de beoordelingsmethoden en hoe hieraan toepassing dient te worden gegeven.Het derde lid, onderdeel c, van dit artikel, zoals opgenomen in het aan
de Raad om advies gezonden wetsvoorstel, is ontleend aan artikel 4, eerste
lid, onderdeel f, van richtlijn 91/414. In het gewijzigd wetsvoorstel is deze
bepaling echter opgenomen in het eerste lid.Met de Raad constateer ik dat onderdeel d van het derde lid niet is genoemd
in artikel 4 van richtlijn 91/414. Niettemin is de afweging of een middel
geschikt is om te worden toegepast door niet-professionele gebruikers wel
een belangrijk element bij de besluitvorming over de toelating. Het is daarom
gewenst daarover krachtens de wet regels te kunnen stellen.Artikel 49 alsmede de memorie van toelichting zijn in overeenkomstige
zin aangepast.d. Artikel 29(a).Zoals de Raad aangeeft, is het inderdaad de bedoeling dat de toelatingsvoorwaarden
in samenhang met de gebruiksvoorschriften bepalend zijn voor de toelating.Deze samenhang is in het eerste lid, onderdeel b, van dit artikel tot
uitdrukking gebracht. Gedacht kan bijvoorbeeld worden aan voorschriften inzake
beschermende voorzieningen aan kleding teneinde schade aan gezondheid van
gebruikers te voorkomen. Dit betekent dus dat tot toelating kan worden besloten
indien risico’s voldoende kunnen worden beperkt door voorzorgsmaatregelen.
Een en ander volgt ook uit de uniforme beginselen (onderdeel C.1.1, juncto
B.2.4.1.3.) en de gemeenschappelijke beginselen (paragrafen 62 en 72).Naar aanleiding van de opmerking van de Raad dat de beginselen van de
goede gewasbeschermingspraktijk worden gemist, is de verplichting tot het
stellen van voorschriften voor goede praktijken in het eerste lid opgenomen waarmee wordt bereikt dat het college hieraan voldoende aandacht kan
geven. Overigens is voor de uitwerking van de goede gewasbeschermingspraktijk
ook een meer algemene voorziening opgenomen in artikel 79.(b). Naar aanleiding van de opmerking van de Raad dat het volgens artikel
16 van richtlijn 91/414 in alle gevallen etiketeisen dienen te worden gesteld,
kan het niet zo zijn dat het CTB slechts een bevoegdheid heeft daaromtrent
voorschriften te geven. Wel is het zo dat de richtlijn slechts minimumeisen
stelt aan etikettering en verpakking. Dit is verduidelijkt door in het eerste
lid voorschriften omtrent etikettering en verpakking verplicht te stellen.Artikel 50, waar het gaat om biociden, is in overeenkomstige zin aangepast.Voorts is de memorie van toelichting (paragraaf 2.5.3.4) waar het
gaat om de samenhang met de Wet milieugevaarlijke stoffen en de daarop gebaseerde
nadere regels, verbeterd.e. Artikel 31Dit artikel is naar aanleiding van de opmerkingen van de Raad verduidelijkt.
In de eerste plaats is in het eerste lid verhelderd dat op aanvraag kan worden
besloten tot uitbreiding van de toepassing van een eerder toegelaten gewasbeschermingsmiddel
indien wordt voldaan aan de genoemde toelatingsvoorwaarden, bedoeld in artikel
28 en voor zover de voorgenomen uitbreiding van de toepassing van kleine omvang
is.In de tweede plaats is in het tweede lid bepaald dat het CTB een positief
besluit neemt tot zodanige uitbreiding indien dat in het openbaar belang is.
Naast aanvragers als bedoeld in artikel 24 kan om zodanige uitbreiding ook
worden verzocht door de Minister van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit
in overeenstemming met de Minister van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening
en Milieubeheer. Artikel 126 is in overeenkomstige zin aangepast.De memorie van toelichting op dit artikel is verduidelijkt.f. Artikelen 33 en 53Naar aanleiding van de opmerking van de Raad is in beide artikelen bepaald
dat deze procedure van parallelle toelating van toepassing is ten aanzien
van middelen afkomstig uit staten die partij zijn bij de Overeenkomst betreffende
de Europese Economische Ruimte. Dit betreft, voor de duidelijkheid, dus eveneens
alle lidstaten van de Europese Unie. De Raad maakt een overeenkomstige opmerking
bij een aantal andere artikelen, maar die artikelen zijn implementatie van
de richtlijnen en betreffen niet de markt van de Europese Economische Ruimte.g. Artikel 36In de memorie van toelichting bij dit artikel is opgenomen dat dit artikel
dient te worden gelezen en toegepast met in achtneming van artikel 30. Dit
artikel regelt dat in beginsel alle toelatingsvoorwaarden van toepassing zijn
voorzover hiervan niet is afgeweken in de bepalingen van paragraaf 3
van hoofdstuk 4 van het wetsvoorstel. Criteria zoals door de Raad bedoeld
onder meer betreffende bescherming van gezondheid, zijn onverkort van toepassing.h. Artikelen 38 en 65Beide artikelen betreffen een bijzondere vorm van toelating door de betrokken
ministers, namelijk voor omstandigheden waarin de productie door onvoorziene,
op geen enkele andere manier te bestrijden gevaren wordt bedreigd. Een dergelijke
toelating geldt voor een termijn van ten hoogste 120 dagen en voor een beperkt
en gecontroleerd gebruik.Het is inderdaad zo dat de richtlijn 91/414 toelating louter definieert
als toelating op aanvraag en dat ministers niet als aanvragers worden beschouwd
in de artikelen 24 en 45.Het zou echter de voorziening van artikel 8, vierde lid, van die richtlijn
grotendeels zinledig maken als aan dat artikel slechts toepassing zou kunnen
worden gegeven op aanvrage. Los van de vraag of dat artikel al niet de ruimte
geeft voor ambtshalve besluitvorming, past dit in ieder geval op generlei
wijze met hetgeen met dit artikel wordt beoogd, namelijk het
geven van een noodvoorziening voor bijzondere omstandigheden. Het advies van
de Raad wordt op dit punt dan ook niet gevolgd.Het eerste lid van dit artikel en de toelichting zijn aangepast naar aanleiding
van de constatering van de Raad dat in dit artikel ten onrechte niet is voorzien
in het vereiste uit artikel 8, vierde lid, van de genoemde richtlijn dat vrijstelling
of ontheffing alleen kan worden verleend met het oog op een beperkt en gecontroleerd
gebruik.In overeenkomstige zin is artikel 65 en de toelichting daarop aangepast.i. Artikelen 39 en 66De Raad constateert dat het eerste lid van artikel 39 onvoldoende weergeeft
dat bij verlenging het hele dossier tegen het licht dient te worden gehouden,
zoals artikel 4, vierde lid, van richtlijn 91/414 bepaalt en zoals ook is
verwoord in de memorie van toelichting op dit artikel. Het artikel is hierop
aangepast en evenzo artikel 66.De Raad merkt voorts op dat onvoldoende duidelijk is dat verlenging, voorzover
het gaat om vrijstelling voor proeven en experimenten, plaatsvindt met inachtneming
van de gemeenschappelijke voorwaarden als bedoeld in artikel 22, vierde lid,
van de richtlijn 91/414 en volgens de procedure als bedoeld in artikel 19
van richtlijn 91/414. Naar aanleiding van deze opmerking is artikel 37 aangepast.
Ook de memorie van toelichting op dit artikel is op dit punt verduidelijkt.
Hierbij wordt opgemerkt dat vrijstellingen voor proeven niet kunnen worden
verlengd.Een voorziening voor verlenging van vrijstellingen als bedoeld in artikel
38 is opgenomen in het derde lid van artikel 39.Ten aanzien van biociden zijn met inachtneming van richtlijn 98/8 overeenkomstige
wijzigingen aangebracht in de artikelen 64 en 66.j. Artikelen 40 en 67Zoals de Raad constateert, hebben betrokkenen de bedoelde informatieplicht
niet alleen jegens het CTB, maar ook jegens de andere lidstaten en de Europese
Commissie. Deze verplichting staat los van het verbod, bedoeld in het derde
lid, dat het college kan uitvaardigen naar aanleiding van zodanige mededeling
en staat ook los van de kennisgeving van zodanig verbod door het CTB als bedoeld
in het vierde lid. Om zeker te stellen dat louter de informatie, bedoeld in
het eerste lid, ook die andere lidstaten en de Europese Commissie bereikt,
is de informatieplicht van het CTB, bedoeld in het vierde lid, uitgebreid
met het beschikbaar stellen van de verkregen informatie.k. Artikelen 41 en 68Met betrekking tot deze artikelen heeft de Raad verscheidene opmerkingen+ Naar aanleiding van de opmerking van de Raad dat ook dient te worden
voorzien in een wijziging op verzoek is een tweede lid (nieuw ten opzichte
van het aan de Raad voorgelegde wetsvoorstel) opgenomen waarin wijziging op
verzoek wordt geregeld. Voorts is voor de duidelijkheid opgenomen dat bij
wijziging uiteraard blijvend dient te zijn voldaan aan de toelatingscriteria
als opgenomen in paragraaf 2 van hoofdstuk 4 van het wetsvoorstel. Ook
is bepaald dat volgens de procedure van paragraaf 1 van dat hoofdstuk
tot wijziging dient te worden besloten.+ De Raad constateert dat ingevolge artikel 4, zesde lid, van richtlijn
91/414, onder omstandigheden imperatief tot intrekking dient te worden overgegaan
Het tweede lid van dit artikel zoals voorgelegd aan de Raad (derde lid wetsvoorstel)
is aangepast, met dien verstande dat een toelating ook gedeeltelijk kan worden
ingetrokken. Niet in alle gevallen zal een volledige intrekking proportioneel
zijn.Voorzover het gaat om intrekking op grond van nieuwe wetenschappelijke
inzichten en technische kennis is een wijzigingsplicht opgenomen in een nieuw vierde lid. Hierbij wordt opgemerkt dat de noodzaak voor zodanig besluit
uiteraard door het CTB wordt gewogen. Niet elk nieuw feit zal zonder meer
tot wijziging behoeven te leiden. Teneinde dit te voorkomen is in het vierde
lid met de woorden «naar het oordeel van het college» tot uitdrukking
gebracht dat hiervoor het onafhankelijk en deskundig oordeel van het CTB bepalend
is.+ Wat betreft het derde lid van dit artikel, vernummerd tot vijfde lid,
constateert de Raad dat opgebruik- en uitverkoopregelingen van niet meer toegelaten
gewasbeschermingsmiddelen ingevolge artikel 4, zesde lid, van richtlijn 91/414
inderdaad slechts zijn toegestaan bij intrekking van die middelen. Dat artikel
ziet louter op de intrekking van een toelating. Uit het oogpunt van proportionaliteit
en een redelijke belangenafweging zoals vereist krachtens de Algemene wet
bestuursrecht valt niet in te zien dat bij een minder vergaand besluit, zoals
een wijziging valt te duiden, dergelijke voorzieningen niet zouden kunnen
worden toegelaten. Dit geldt ook voor de termijnen.+ Naar aanleiding van de opmerking van de Raad dat een voorziening ontbreekt
voor het stellen van regels voor het verwijderen van middelen wordt opgemerkt
dat het vijfde lid van dit artikel (derde lid van dit artikel in het aan de
Raad voorgelegde wetsvoorstel) daarin voorziet. Het college kan immers bepalen
of, en zo ja in hoeverre en voor welke termijn, middelen voorhanden mogen
worden gehouden.+ Naar aanleiding van de opmerking van de Raad bij het vierde lid van
dit artikel, vernummerd tot zesde lid, is een zevende lid opgenomen dat door
middel van een verwijzing naar artikel 37, vierde lid, duidelijk maakt dat
voor proeven bij wijziging van de vrijstelling aan de gemeenschappelijke voorwaarden,
bedoeld in artikel 22, vierde lid, van richtlijn 91/414, voor zover deze zijn
vastgesteld, dient te worden voldaan. Mede in samenhang daarmee is ook voor
wijziging of intrekking van toelatingen en vrijstellingen in het achtste lid
van artikel 41 bepaald dat het college besluit tot wijziging of intrekking
indien communautaire besluiten daartoe nopen. Hierbij wordt onder meer gedoeld
op communautaire besluiten die totstandkomen in het kader van de zogenoemde
commitologie-procedure als bedoeld in artikel 19 van richtlijn 91/414.+ het advies van de Raad wordt niet gevolgd voor zover het betreft het
oordeel dat bij intrekking van een vrijstelling in het kader van een bedreiging
van de plantaardige productie de procedure van artikel 19 dient te zijn gevolgd.
Dit is onnodig nu een dergelijke vrijstelling slechts onder bijzondere omstandigheden
kan gelden. Het is evident dat het van belang is de vrijstelling te beëindigen
zodra dat mogelijk is.+ Wat betreft de opmerking van de Raad omtrent belanghebbenden is in de
memorie van toelichting een passage opgenomen waarin wordt toegelicht dat
derden-belanghebbenden krachtens de Algemene wet bestuursrecht ook altijd
verzoeken tot intrekking en wijziging van besluiten kunnen doen. Dit geldt
zowel voor gewasbeschermingsmiddelen als biociden.Voor biociden zijn overeenkomstige wijzigingen aangebracht.l. Artikelen 43 en 70De Raad merkt op dat hij een overtuigende motivering mist voor een specifieke,
van de Wob afwijkende regeling en ziet vooralsnog daartoe geen klemmende noodzaak.
In de toelichting bij artikel 43 is uiteengezet dat richtlijn 91/414 en richtlijn
98/8 een van richtlijn 2003/4/EG van het Europees Parlement en de Raad van
de Europese Gemeenschappen van 28 januari 2003 inzake de toegang van
het publiek tot milieu-informatie en tot intrekking van richtlijn 90/313/EEG
van de Raad (PbEG L 41) afwijkende regeling bevatten. Eveneens is in de toelichting
aangegeven dat in dit wetsvoorstel wordt aangesloten bij de bestaande jurisprudentie
van de Raad met betrekking tot de verhouding tussen de huidige bestrijdingsmiddelenregelgeving
en de Wet openbaarheid van bestuur en dat tevens wordt aangesloten bij hetgeen
is opgenomen over de verhouding tussen de Wet openbaarheid van bestuur en
de bijzondere regelgeving in de memorie van toelichting bij de Wet uitvoering
Verdrag van Aarhus (Kamerstukken II 2002/03, 28 835, nr.3, blz. 9). In
het onderhavige wetsvoorstel is derhalve de lijn gecontinueerd
zoals die door de regering is ingezet bij de implementatie van het Verdrag
van Aarhus in de Wet openbaarheid van bestuur indien er sprake is van bijzondere
regels omtrent openbaarmaking. Beide richtlijnen kennen dergelijke bijzondere
bepalingen en deze worden met de deze artikelen geïmplementeerd. Er is
geen aanleiding gevonden om de memorie van toelichting ter zake aan te vullen.m. Artikel 49Wat betreft de samenhang tussen artikel 49 en de artikelen 71 en volgende,
merk ik het volgende op. Artikel 5 van richtlijn 98/8 bevat geen verbodsbepaling
in de strikte zin des woord. Het regelt slechts de voorwaarden voor toelating.
Ook artikel 49 betreft louter die toelatingsvoorwaarden, waaronder voorwaarden
voor de verkoop en het gebruik aan niet-professionele gebruikers. Het CTB
beoordeelt en bepaalt dit. Dit wordt als volgt geborgd. Artikel 71 bepaalt
dat middelen, of het nu biociden of gewasbeschermingsmiddelen zijn, niet op
de markt mogen worden gebracht indien de leverancier niet beschikt over een
geldig bewijs van vakbekwaamheid. Een van de vereisten die daaruit voorvloeit,
is dat de middelen niet mogen worden geleverd aan niet-professionele gebruikers.
Dit is bepaald in artikel 73. Tenslotte is het niet-professionele gebruikers
niet toegestaan middelen te gebruiken die zij niet mogen aanwenden ingevolge
76, eerste lid.Niet wordt ingezien dat onzekerheid kan bestaan over de effectieve werking
van deze artikelen in hun onderlinge samenhang en er behoeft geen vrees te
bestaan dat niet kan worden opgetreden tegen niet-professionele gebruikers
die middelen aanwenden die voor hen zijn bedoeld.n. Artikel 56+ De opmerkingen van de Raad bij het derde lid hebben geleid tot verduidelijking
van dit artikel. Het derde lid verplicht het CTB in ieder geval voorschriften
te stellen bij besluiten tot toelating van biociden die reeds in één
of meer andere lidstaten zijn toegelaten indien daartoe aanleiding is met
het oog op doelsoorten, resistentie-verschijnselen of toepassingsomstandigheden.
Hierbij wordt opgemerkt ten eerste dat daartoe aanvullende gegevens kunnen
worden gevraagd, krachtens artikel 45, en ten tweede dat op basis van die
alsdan verkregen gegevens in voorkomend geval de noodzakelijke voorschriften
aan de toelating kunnen worden verbonden. Als de gegevens naar het oordeel
van het CTB niet toereikend zijn, kan uiteraard niet tot toelating worden
besloten.Artikel 36, derde lid, is hiermede in overeenstemming gebracht+ De opmerking van de Raad omtrent de termijn van 120 dagen heeft aanleiding
gegeven tot heroverweging van de wijze waarop beslistermijnen in het wetsvoorstel
zouden kunnen worden geregeld. Dit heeft geleid tot het oordeel dat de beslistermijnen
voor wederzijdse erkenning, registratie en kaderformulering van biociden (artikel
56, eerste lid, en 59, derde lid, en 62, derde lid) bij voorkeur evenals de
beslistermijnen voor alle andere toelatingen niet bij wet maar krachtens de
wet zouden moeten geregeld. De artikelen 23, vierde lid, voor gewasbeschermingsmiddelen,
en 44, vierde lid, voor biociden, bieden daarvoor de basis. In paragraaf 2.1.6.
van de memorie van toelichting wordt hier nader op ingegaan.o. Artikel 64Aan de opmerking van de Raad is tegemoet gekomen door in dit artikel te
bepalen dat het CTB bij deze besluiten gehouden is voorschriften te stellen
inzake het opstellen en bijhouden van een register en inzake de verplichting
tot het doorgeven van informatie als bedoeld in artikel 17 van richtlijn 98/8.
Voorts is een ter implementatie van artikel 17, vierde lid, van de biocidenrichtlijn
een erkenningsregeling opgenomen.Bij het nader bezien van dit artikel heeft het thans voorts de voorkeur
slechts te voorzien in de mogelijkheid tot het verlenen van vrijstelling.
Immers, niet alleen de aanvrager maar ook producenten en leveranciers van
biociden zullen mogelijkheden dienen te hebben de betreffende middelen te
leveren. In overeenkomstige zin zijn de artikelen 37, 38, 64 en 65 aangepast.2. Arrest van het Hof van 10 november 2005Het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen heeft in zijn arrest
van 10 november 2005 uitspraak gedaan op de door het College van Beroep
voor het bedrijfsleven gestelde prejudiciële vragen1. Dit verzoek had betrekking op de uitlegging van de overgangsbepalingen
van de beide richtlijnen.Het oordeel van het Hof kan als volgt kort worden samengevat.Artikel 16, eerste lid, van Richtlijn 98/8 moet aldus worden uitgelegd
dat het geen standstillverplichting bevat. Ingevolge de artikelen 10, tweede
alinea, EG en 249, derde alinea, EG alsmede Richtlijn 98/8 dienen de lidstaten
zich echter tijdens de in artikel 16, eerste lid, van deze richtlijn bepaalde
overgangsperiode te onthouden van maatregelen die de verwezenlijking van het
door deze richtlijn voorgeschreven resultaat ernstig in gevaar zouden brengen
(antwoord op de derde vraag). Artikel 8, tweede lid, van Richtlijn 91/414
moet aldus worden uitgelegd, dat indien een lidstaat toelaat dat gewasbeschermingsmiddelen
die werkzame stoffen bevatten die niet in bijlage I bij deze richtlijn zijn
opgenomen en die twee jaar na kennisgeving van deze richtlijn reeds op de
markt waren, op zijn grondgebied op de markt worden gebracht, daarbij niet
het bepaalde in artikel 4 of artikel 8, derde lid, van deze richtlijn in acht
hoeft te worden genomen. (antwoord op de vierde vraag) Artikel 16, eerste
lid, van Richtlijn 98/8 heeft dezelfde betekenis als artikel 8, tweede lid,
van Richtlijn 91/414. (antwoord op de tweede vraag) Het staat aan de verwijzende
rechter om te beoordelen of de toets in artikel 25d, tweede lid, van de BMW
alle kenmerken vertoont van het nieuwe onderzoek in de zin van artikel 8,
derde lid, van Richtlijn 91/414. (antwoord op de vijfde vraag) Artikel 8,
derde lid, van Richtlijn 91/414 moet aldus worden uitgelegd, dat het slechts
bepalingen met betrekking tot de verstrekking van gegevens voorafgaand aan
een nieuw onderzoek bevat (antwoord op de zesde vraag).Het overgangsrecht is geregeld in hoofdstuk 9 van het wetsvoorstel, waarvan
met name artikel 122 betrekking heeft op de aan de orde gestelde artikelleden
van de richtlijnen.Blijkens de toelichting2 zijn de bewindslieden
van oordeel dat het wetsvoorstel in overeenstemming is met de overgangsrechtelijke
mogelijkheden die de beide richtlijnen bieden.In het licht van vorengenoemd arrest dient uiteengezet te worden of met
artikel 1223 wordt voldaan aan de door het Hof
geformuleerde vereisten, mede gelet op het van kracht blijven van de onder
de geldende BMW van rechtswege verleende toelatingen (artikel 129, tweede
lid, van het wetsvoorstel) en de doelstellingen van de richtlijnen. In dit
verband wijst de Raad er op dat Richtlijn 91/414 is gebaseerd op het geldende
artikel 37 EG-Verdrag, betreffende het gemeenschappelijke landbouwbeleid.
De grondslag van Richtlijn 98/8 is het geldende artikel 95 EG-verdrag, dat
zich richt op harmonisatie van de interne markt. Beide richtlijnen beogen
zowel het wegnemen van handelsbelemmeringen tussen de lidstaten als het bereiken
van een hoog beschermingsniveau voor mens, dier en milieu. In Richtlijn 91/414
heeft de bescherming van de gezondheid van mens, dier en milieu voorrang op
het streven naar een betere plantaardige productie.De Raad adviseert in de toelichting aan vermeld arrest aandacht te besteden
en op de gevolgen daarvan voor de bij het wetsvoorstel gegeven regeling in
te gaan.2. Arrest van het Hof van 10 november 2005Het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen heeft in het arrest
van 10 november 2005, Stichting Zuid-Hollandse Milieufederatie tegen
het college, zaak C-316/04, een uiteenzetting gegeven van de betekenis van
voornoemd artikel.In het kort weergegeven komt de uitspraak van het Hof van Justitie van
de Europese Gemeenschappen op het volgende neer:• een lidstaat is in de overgangsperiode die de beide richtlijnen
kennen vrij om te bepalen onder welke voorwaarden middelen op zijn markt worden
toegelaten;• deze vrijheid wordt slechts beperkt door het verdragsrechterlijk
vereiste dat de gestelde voorwaarden bij toelating niet het met de richtlijnen
beoogde resultaat ernstig in gevaar brengen;• indien een lidstaat op eigen initiatief, dus niet op aanvraag,
overgaat tot een nieuw onderzoek van een lopende toelating van
een gewasbeschermingsmiddel, dan dienen, voorafgaand aan het toepassen van
de nationale toelatingscriteria, eerst de in artikel 8, derde lid, van de
gewasbeschermingsmiddelenrichtlijn opgesomde criteria te worden toegepast;• ondanks de verschillende bewoordingen beogen de beide richtlijnen
een identiek overgangsregiem tot stand te brengen;• een lidstaat mag zijn nationaal toelatingssysteem in de overgangssituatie
wijzigen, m.a.w. er is geen «stand-still» verplichting. Ook hier
geldt weer dat de wijziging van het nationale toelatingssysteem het resultaat
van de richtlijnen niet ernstig in gevaar mag brengen.Het Hof van Justitie kan zich in zijn uitspraak op alle punten in het
standpunt van de Nederlandse regering vinden. Daarom is de regering van mening
dat de herprioritering (artikel 122 van het wetsvoorstel) en de gekozen aanpak
van de knelpunten (artikel 123 van het wetsvoorstel), die immers op dezelfde
leest geschoeid is, niet in strijd zijn met de beide richtlijnen. Daarbij
dient opgemerkt te worden dat de gekozen aanpak niet het resultaat van beide
richtlijnen in gevaar brengt. Nederland heeft een toelatingssystematiek die
in overeenstemming is met de richtlijnen. Nederland heeft er zelfs voor gekozen
om als eerste de nationale toelatingssystematiek aan te passen aan het strenge
niveau zoals dat is voorgeschreven na de overgangsperiode van beide richtlijnen.
Er is daarna slechts gekozen voor een temporisering in verband met de trage
besluitvorming op Europees niveau. Alle middelen zijn reeds beoordeeld en
toelaatbaar geacht. De meest schadelijke stoffen worden nog steeds beoordeeld
op hun toelaatbaarheid. In de memorie van toelichting, paragraaf 2.5.2,
en bij artikel 122, is dit uiteengezet. Het arrest noopt niet tot wijziging
van het wetsvoorstel.3. Toelating en gebruikArtikel 35 voorziet in de toelating op aanvraag door de minister van die
werkzame stoffen, die niet met het oog op het gebruik als gewasbeschermingsmiddel
op de markt worden gebracht, maar waaraan bij het gebruik als middel gevaren
kunnen kleven. Het betreft middelen die onder de geldende Regeling uitzondering
bestrijdingsmiddelen vallen, zoals citronella-olie voor onder andere het afweren
van insecten.Deze stoffen vallen niet onder de werkingssfeer van de beide richtlijnen,
maar zij zijn wel onder de werking van de wet gebracht. Op deze wijze kunnen
alle relevante aspecten met betrekking tot milieu, volksgezondheid en arbeidsomstandigheden
worden beoordeeld in één toelatingssystematiek.1 Op de terreinen waar harmonisatie ontbreekt, zoals hier aan de orde,
vormen de artikelen 28, 29 en 30 van het EG-Verdrag inzake het vrij verkeer
van goederen en de uitzonderingen daarop het toetsingskader. In de toelichting
ontbreekt een uiteenzetting waaruit blijkt dat de handelsbelemmeringen, voortvloeiend
uit de gemaakte keuze, gerechtvaardigd zijn, en dat voldaan wordt aan het
proportionaliteitsvereiste. In de toelichting wordt verwezen naar artikel
23 EG. Deze bepaling heeft betrekking op douanerechten en heffingen van gelijke
werking. Hier ontbreekt een uiteenzetting over de relevantie van deze bepaling.Verder is niet duidelijk waarom de ministeriele regeling, bedoeld in het
tweede lid, noodzakelijk is. Indien een nadere regeling van enig gewicht nodig
is, dient deze bij algemene maatregel van bestuur tot stand gebracht te worden.Het vorenstaande geldt ook met betrekking tot artikel 55 in het kader
van biociden.Voorts heeft het onder de werking van de wet brengen van deze stoffen
(artikel 1, eerste lid, onderdeel a, van het wetsvoorstel) tot gevolg dat
ook verbodsbepalingen, zoals het handelen zonder bewijs van vakbekwaamheid
van toepassing zijn. Dit zal niet zijn bedoeld.Tenslotte is niet aangegeven welke gevolgen de maakte keuze heeft voor
de afbakening met andere wettelijke regelingen, nu beoogd wordt alle aspecten
met betrekking tot milieu, volksgezondheid en arbeidsomstandigheden te beoordelen.De Raad adviseert in de toelichting hierop in te gaan.3. Toelating en gebruikDe artikelen 35 en 55 zien op stoffen die niet met het oogmerk om gebruikt
te worden als gewasbeschermingsmiddel of biociden, op de markt zijn. Voor
zover deze stoffen worden gebruikt voor doeleinden als voorzien in dit wetsvoorstel, dienen deze stoffen te worden beschouwd als gewasbeschermingsmiddelen
of biociden in de zin van de beide richtlijnen.Naar aanleiding van de opmerking van de Raad bij het tweede lid of een
ministeriële regeling noodzakelijk is, is dit lid geschrapt. Dergelijke
regels kunnen, voorzover nodig, worden gesteld op grond van artikel 28, derde
lid, of 49, derde lid, bij of krachtens algemene maatregel van bestuur.Anders dan de Raad veronderstelt, is het de bedoeling dat onder omstandigheden
vakbekwaamheidseisen worden gesteld aan de toepassing van deze stoffen als
gewasbeschermingsmiddel of biociden. In de opleidingen wordt aan zodanig gebruik
van deze middelen ook aandacht besteed.Wat betreft de afbakening met andere wettelijke regels wordt geconstateerd
dat voorzover regels met betrekking tot deze stoffen bestaan, geen overlap
met dit artikel of het gebruik als bedoeld in dit artikel aan de orde is.4. Implementatie en delegatiea. De artikelen 117 en 118 bieden een algemeen kader voor de implementatie
van toekomstige Europese regels (voornamelijk richtlijnen en verordeningen)
bij lagere regelgeving.In eerdere adviezen heeft de Raad als uitgangspunt
geformuleerd, dat bij implementatie van Europese richtlijnen in beginsel moet
worden vastgehouden aan de normale regels die gelden voor het antwoord op
de vraag of regeling bij wet, bij amvb of bij ministeriële regeling dient
te geschieden, dit in verband met onder andere het primaat van de wetgever
en de eenheid en consistentie van de Nederlandse wetgeving.1 De voorgestelde bepalingen bieden naar het oordeel van de Raad onvoldoende
waarborgen om recht te doen aan dit uitgangspunt, omdat deze open en onbepaald
zijn geformuleerd en geen beperkingen zijn gesteld aan aard en inhoud van
de voorschriften die bij lagere regels kunnen worden geformuleerd.2Bij implementatie zullen doorgaans keuzes worden gemaakt. In artikel 117,
onderdeel a, is gekozen voor een zeer ruim areaal van de Europese regels waarbij
dit delegatie-instrument kan worden gebruikt. Het gaat daarbij niet alleen
om sectorspecifieke regels (regels die specifiek op bestrijdingsmiddelen of
biociden betrekking hebben), maar ook om horizontale regels, bijvoorbeeld
ten aanzien van arbeidsomstandigheden, milieu, of consumentenbescherming,
die mede of slechts zijdelings betrekking hebben op bestrijdingsmiddelen of
biociden.De Raad acht de voorgestelde delegatieomvang van de artikelen 117 en 118
in hun onderlinge samenhang te onbepaald en is van de noodzaak daarvan niet
overtuigd. Hij beveelt aan mede met het oog op de kenbaarheid en de rechtszekerheid
de artikelen 117 en 118 nader te bezien en bij wet in beperkingen te voorzien.In dit verband wijst de Raad er verder op dat in artikel 117, onderdeel
b, een definitie wordt gegeven van «gedelegeerde richtlijn, verordening
of beschikking». Deze rechtsfiguren worden niet als zodanig genoemd
in artikel 249 van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap,
waarin de rechtsinstrumenten van de instellingen van de Europese Unie worden
opgesomd. Deze termen kunnen verwarring wekken en hebben geen toegevoegde
waarde.De Raad adviseert daarom deze termen achterwege te laten.b. In de memorie van toelichting wordt op een aantal plaatsen ingegaan
op de raakvlakken met andere regelgeving. Het valt daarbij op dat de afbakening
met relevante wettelijke regelingen niet in dit wetsvoorstel is opgenomen,
maar wordt doorgeschoven naar andere niveaus.Zo wordt in het kader van de voorschiften inzake arbeidsbescherming3 opgemerkt dat het toetsingskader dat het college voor
dit onderdeel van de beoordeling en het geven van voorschriften bij de toelating
hanteert zal worden neergelegd bij of krachtens de besluiten op grond van
de artikelen 28, 29, 49 en 50. Evenzo wordt afstemming met de Wet milieugevaarlijke
stoffen niet geregeld bij wet, maar aan het college overgelaten.4Uitgangspunt zal moeten zijn dat afstemming met andere regelingen op het
niveau van de wet tot stand moet komen en dat keuzes op dit punt reeds nu
gedaan moeten worden.De Raad adviseert, mede gelet op de uitvoerbaarheid, door nadere toelichting
te verduidelijken op welke wijze de benodigde afstemming zal worden bewerkstelligd
en voor zoveel mogelijk in het wetsvoorstel de bevoegdheidstoedelingen vast
te leggen.4. Implementatie en delegatiea. De opmerking van de Raad heeft geleid tot volledige aanpassing van
de artikelen 117 en 118, waarbij mede acht is geslagen op het door de Raad
genoemde advies betreffende wijziging van de Gezondheids- en welzijnswet voor
dieren. Ook de memorie van toelichting op deze artikelen is aangepast. b.
In dit onderdeel gaat de Raad in op de afbakening met andere regelgeving.
Met dit wetsvoorstel wordt niet getreden in bevoegdheidstoedelingen zoals
die bestaan op grond van andere wettelijke kaders. Het gaat er in het wetsvoorstel
vooral om dat bij toelatingsbesluiten een verantwoorde besluitvorming plaatsvindt
over alle aspecten die daarbij aan de orde zijn. Het CTB zal zich daarvan
dienen te vergewissen en voorzover nodig bij besluitvorming ook andere wettelijke
normen dienen te respecteren. Van juridisch spanningsveld op dit punt dat
zou nopen tot voorzieningen bij wet, is evenwel ook bij nadere beschouwing
niet gebleken.5. Het CTGBa. Ingevolge artikel 4, eerste lid, aanhef en onderdeel e, kan het
CTGB belast worden met andere bij ministeriele regeling opgedragen taken,
die verband houden met de onder a tot en met d bedoelde taken.Gelet op aanwijzing 124g Ar, dat voorschrijft dat bij of in bijzondere
gevallen krachtens de wet een nauwkeurige omschrijving van de taak van een
zelfstandig bestuursorgaan (zbo) wordt opgenomen, dient in regeling op ten
minste het niveau van een amvb te worden voorzien.Artikel 4, eerste lid, en de toelichting behoeven aanpassing.b. Het CTGB stelt een bestuursreglement vast, dat de goedkeuring
van de ministers behoeft. Uitgangspunt is dat het toekennen aan zbo’s
van een bevoegdheid tot het stellen van regels over andere dan organisatorische
of technische onderwerpen slechts bij uitzondering gerechtvaardigd is1.Bij de aanvraag om toelating moet voldaan worden aan bepaalde vereisten,
zoals het meezenden van documenten. Daarover kan het CTGB nadere eisen stellen
in het bestuursreglement op grond van artikel 8 van het wetsvoorstel.Gelet op de aard en het belang van de aan de orde zijnde materie, waarbij
blijkens de toelichting op artikel 23 ook belangen van derden, zoals drinkwaterbedrijven
betrokken zijn, kunnen bedoelde regels niet bij bestuursreglement worden opgenomen,
maar zullen deze in een amvb neergelegd moeten worden.Het wetsvoorstel behoeft aanpassing.c. De artikelen 23 tot en met 25 bevatten voorschriften inzake de
aanvraag om toelating van een gewasbeschermingsmiddel. Evenzo de artikelen
44 en 45 voor de biociden.De toelichting merkt hierover op dat het CTGB in het bestuursreglement
regels kan stellen met betrekking tot de aanvraagprocedure. Ook de BMW kent
een eigen regiem voor de indiening van aanvragen, neergelegd in de Regeling
toelating bestrijdingsmiddelen 1995, aldus de toelichting.De toelichting stelt in paragraaf 2.3.1 dat er naar verwachting behoefte
is aan specifieke van de Algemene wet bestuursrecht (Awb) afwijkende besluitvormingstermijnen
en dat de Wet uniforme openbare voorbereidingsprocedure Awb voldoende mogelijkheden
biedt om in deze behoefte te voorzien. Naar het oordeel van de Raad moet zoveel
mogelijk worden voorkomen dat bij bijzondere wetten van de Awb wordt afgeweken,
ook waar het termijnen betreft. Bovendien acht het college het in strijd met
de rechtszekerheid dat onzeker is of de Awb toepassing zal vinden. Zo is afdeling
3.4 Awb (over de uniforme openbare voorbereidingsprocedure) in het wetsvoorstel
niet van toepassing verklaard, maar wordt het aan het CTGB overgelaten in
zijn regelingen hierbij aan te sluiten. Daarbij is echter niet zeker gesteld
dat ook belangen van derden bij de afweging zijn betrokken. Een zorgvuldige
voorbereiding van een besluit omtrent toelating brengt met zich dat ook belangen
van derden tijdig worden meegewogen.Daartoe nopen de Uniforme beginselen (bijlage VI bij Richtlijn 91/414)
die voorschrijven, dat de lidstaten bij het onderzoek van aanvragen en verlenen
van vergunningen rekening moeten houden met andere relevante technische en
wetenschappelijke informatie waarover zij redelijkerwijs kunnen beschikken
in verband met de werking van het gewasbeschermingsmiddel of de mogelijke
schadelijke effecten van het gewasbeschermingsmiddel zelf of de componenten
of residuen daarvan.1Nu de toelichting ook zelf aangeeft dat aansluiting bij de uniforme openbare
voorbereidingsprocedure voor de hand ligt, adviseert de Raad afdeling 3.4
Awb van overeenkomstige toepassing te verklaren.5. Het CTBa. TakenNaar aanleiding van deze opmerking van de Raad is artikel 4 aangepast.
De in het eerste lid, aanhef en onderdeel e, van dit artikel bedoelde taken
zullen bij algemene maatregel worden bepaald.b. BevoegdhedenDe Raad stelt de verhouding tussen de bevoegdheden van het CTB en die
van de betrokken ministers aan de orde. Juist op dit punt is met het wetsvoorstel
beoogd te komen tot verdere verduidelijking. Uitgangspunt is dat het college
binnen de beleidskaders kan komen tot verantwoorde besluitvorming omtrent
de toelating van gewasbeschermingsmiddelen en biociden. Tot de verantwoordelijkheden
van de wetgever worden hierbij gerekend die voor de totstandkoming van de
wet-en regelgeving, voor het vaststellen van toelatingscriteria en beoordelingsmethodieken
en voor de wijze waarop door het CTB toepassing dient te worden gegeven aan
de zogenoemde guidance documenten. Bij of krachtens algemene maatregel van
bestuur en ook bij beleidsregels zullen daartoe regels worden gesteld. Bijvoorbeeld
de artikelen 28, 29 en voor bedoelde beleidsregels artikel 14, bieden daartoe
de basis.Waar het gaat om het komen tot een beoordeling van een aanvraag heeft
het college uiteraard binnen die gegeven kaders vrijheid om met de vereiste
zorgvuldigheid tot besluitvorming te komen. Daarvoor is artikel 8 bedoeld.
Daarbij wordt volledigheidshalve opgemerkt dat het college naast het bestuursreglement
voor de beoordeling van aanvragen tot toelating zoals thans, het zogenoemde
Handboek toelating bestrijdingsmiddelen en biociden zal blijven gebruiken.
Ook hiermee zal het college kunnen verduidelijken hoe zij dergelijke aanvragen
wil behandelen en beoordelen. Ook dit Handboek wordt opgesteld met inachtneming
van bedoelde communautaire en nationale regelgeving, waaronder beleidsregels.
In overleg met het college zal toegezien worden op de conformiteit daaraan.
Onderdeel 2.1.5 van de memorie van toelichting is op dit punt verduidelijkt.Deze opmerking van de Raad, die mede betrekking heeft op het gestelde
onder c bij dit onderdeel, heeft er voorts toe geleid dat artikel 8, eerste
lid, onderdeel b, is vervallen, zoals dat luidde in het aan de Raad om advies
gezonden wetsvoorstel. Dit artikelonderdeel bepaalde dat het CTB de bevoegdheid
heeft bij bestuursreglement bepalingen inzake te hanteren procedures en termijnen
te stellen. Het vervallen van dit artikelonderdeel laat onverlet de bevoegdheden
van het Ctb die het als bestuursorgan daartoe op grond van de Algemene wet
bestuursrecht (Awb) ten algemene heeft. Onder c wordt hierop nader ingegaan.c. De procedureHet betoog van de Raad dat het aanbeveling verdient zoveel mogelijk te
vermijden dat van de Awb wordt afgeweken, wordt ten algemene gedeeld. Ook
onzekerheid over de vraag of afgeweken wordt van de Awb is onwenselijk. In
het advies van de Raad is dan ook aanleiding gevonden als uitgangspunt in
het wetsvoorstel op te nemen dat titel 4.1. Awb van overeenkomstige toepassing
is.Het is wenselijk geoordeeld in het wetsvoorstel, mede op advies van de
Raad voor de rechtspraak, het bestaande stelsel inzake bezwaar en beroep te
handhaven. Voor toelatingsbesluiten geldt derhalve dat daarop in beroep wordt
beslist in eerste en enige instantie door het College van Beroep voor het Bedrijfsleven. In samenhang hiermee wordt veel belang gehecht aan
behandeling van besluiten van het CTB door de bezwaarschriftencommissie van
dat college, vooral in verband met de weging van belangen van derden. De uniforme
openbare voorbereidingsprocedure voorziet niet in behandeling door een zodanige
commissie, omdat er bij de toepassing van die procedure geen bezwaarschriftprocedure
is (artikel 7:1, eerste lid, onder d, Awb). Daarom is in het wetsvoorstel
gekozen voor toepasselijkheid van titel 4.1. Awb, waarbij de bezwaarschriftprocedure
wel van toepassing is en dus in dat kader door een behandeling door zodanige
commissie kan worden voorzien.Geoordeeld wordt dat gelet op het vorenstaande in de artikelen 23 en 44
nog enkele aanvullende voorzieningen nodig zijn.In de eerste plaats is het wenselijk dat gezien de brede kring van belanghebbenden
alle belanghebbenden tijdig op de hoogte worden gesteld van het voornemen
van het college om een besluit te nemen. Hiertoe is in het derde lid een voorziening
opgenomen. In verband hiermee is de aanhef van het vijfde lid van de artikelen
43 en 70 inzake de openbaarheid van gegevens aangepast. Gegevens die niet
als vertrouwelijk worden beschouwd worden openbaar bij de bekendmaking van
het ontwerpbesluit.In de tweede plaats hebben op grond van communautaire wetgeving toelatingsbesluiten
veelal eigen beslistermijnen voor besluitvorming. Een aantal van deze termijnen
zijn fatale termijnen. In het vierde en vijfde lid van de artikelen 23 en
44 van het wetsvoorstel zijn daartoe voorzieningen getroffen. In het vierde
lid, tweede volzin, van de artikelen 23 en 44 is bepaald dat een beslistermijn
krachtens algemene maatregel van bestuur kan worden vastgesteld voor de opneming
van stoffen op bijlage I van de onderscheiden richtlijnen.In de derde plaats ontbrak in het wetsvoorstel een voorziening die voorkomt
dat de toelating van een middel afloopt, voordat het college tot een oordeel
is kunnen komen over de wijziging of verlenging van voornoemde toelating.
In het zesde lid is daartoe een voorziening opgenomen. De memorie van toelichting
is aangepast.6. Zelfstandige leesbaarheidBij een geheel nieuw wetsvoorstel dient een zelfstandig leesbare toelichting
duidelijkheid te verschaffen omtrent de noodzaak van een bepaald artikel,
de herkomst (artikel van de richtlijn), en of een artikel (zo dit niet ontleend
is aan de richtlijn) past binnen het kader van de richtlijnen c.q. verenigbaar
is met het Verdragsrecht.Aan de toelichting is wel een transponeringstabel toegevoegd, maar deze
is niet voldoende gedetailleerd, en de tekst van de toelichting zelf bevat
weinig verwijzingen naar de beide richtlijnen.Anderzijds is het niet nodig artikelen die onderling op ondergeschikte
punten afwijken, van een afzonderlijke nagenoeg gelijkluidende toelichting
te voorzien. Als voorbeeld wijst de Raad op de toelichting bij artikel 25,
die vrijwel identiek is aan die bij artikel 45, hetgeen ook geldt voor de
artikelen 27 en 47 en 34 en 54. In zulke gevallen ligt combinatie voor de
hand. De toelichting bij de artikelen 71 en 76 (met inbegrip van paragraaf 2.4.1)
bevat daarentegen onvoldoende inhoudelijke informatie.Het verdient aanbeveling de toelichting op deze punten nog eens te bezien,
het geheel duidelijker te plaatsen tegen de achtergrond van de beide richtlijnen,
en de inhoud van complexe artikelen van de richtlijnen uiteen te zetten, zoals
bijvoorbeeld artikel 12 van Richtlijn 98/8.6. Zelfstandige leesbaarheidNaar aanleiding van deze opmerking van de Raad is de memorie van toelichting
waar mogelijk verduidelijkt. Een meer gedetailleerde transponeringstabel is
toegevoegd. Voorts zijn is de toelichting op een aantal artikelen, waaronder
die op de artikelen die de Raad noemt, vereenvoudigd en van enige extra informatie
voorzien.7. Overige opmerkingen (Artikelsgewijs)a. Artikel 1In artikel 1, onderdeel u, is een definitie opgenomen van «gebruiker».
Onder het begrip «professionele gebruiker» wordt blijkens de toelichting1 verstaan een gebruiker die over een bewijs van vakbekwaamheid
beschikt met betrekking tot de gewasbeschermingsmiddelen of biociden die deze
gebruiker toepast.Nu het wetsvoorstel ook het professionele gebruik regelt (bijv. artikel
28, derde lid, onderdeel d), dient een begripsomschrijving hiervan in het
wetsvoorstel zelf te worden opgenomen.b. Artikel 2Ingevolge artikel 2 doet de minister mededeling in de Staatscourant van
de vaststelling of wijziging van een communautaire maatregel voorzover daaraan
uitvoering moet worden gegeven. Daarmee wordt uitvoering gegeven aan aanwijzing
347 van de Aanwijzingen voor de regelgeving.Het tweede lid van dit artikel bevat een uitzondering indien de communautaire
maatregel slechts bepalingen inzake opneming of niet-opneming van een werkzame
stof in bijlage 1 bij de Richtlijn 91/414 en Richtlijn 98/9 bevat. Daarvan
wordt in de Staatscourant één keer per jaar een overzicht gepubliceerd.De toelichting gaat niet in op deze uitzondering, zodat niet duidelijk
is of hiermee beoogd wordt administratieve lasten (voor de overheid) te beperken.
De geldende BMW kent in artikel 1, zesde lid, een dergelijke beperking niet.Bijlage 1 bevat een overzicht van alle toegelaten stoffen en de toepassingen
daarvan en is daarmee een essentieel onderdeel van de richtlijn(en). Daarin
aangebrachte wijzigingen zijn dan ook van groot belang. Zeker in die gevallen
dat communautaire maatregelen tevens termijnen voorschrijven waarbinnen daaraan
moet worden voldaan, kan niet volstaan worden met een jaarlijkse publicatie.Als voorbeeld kan gewezen worden op de beschikking van de Commissie van
de Europese Gemeenschappen van 4 juli 20052,
waarin wordt bepaald dat triazamaat niet als werkzame stof in bijlage I bij
Richtlijn 91/414 wordt opgenomen. Daarbij moeten de lidstaten ervoor zorgen
dat de toelatingen voor gewasbeschermingsmiddelen die triazamaat bevatten
vóór 4 januari 2006 worden ingetrokken en dat met ingang
van de datum van bekendmaking van de beschikking (7 juli 2005) geen toelatingen
meer plaatsvinden.De Raad adviseert de eerste volzin van het tweede lid achterwege te laten.c. Artikel 10In artikel 10, dat de tarifering van de aanvragen voor toelating van gewasbeschermingsmiddelen
en biociden regelt, ontbreekt de mogelijkheid tot het berekenen van een tarief
bij verlenging van toelating, registratie, vrijstelling en ontheffing, zoals
bedoeld in de artikelen 39 en 66.Daar dit niet bedoeld zal zijn3, behoeft
het artikel aanvulling.Voorts bevatten de artikelen 37, 38, 41, 64, 65 en 68 geen verplichting
tot het betalen van een vergoeding en is evenmin artikel 25, derde lid dan
wel 45, derde lid, van overeenkomstige toepassing verklaard, zodat het CTGB
geen tarief in rekening kan brengen. Ook de aanvraag van instanties voor een
erkenning, bedoeld in de artikelen 37, zesde lid, en 64, zesde lid, mist een
betalingsverplichting. Verder dient de jaarlijkse vergoeding, genoemd in het
eerste lid, onderdeel e, van artikel 10, te worden geëxpliciteerd in
het relevante artikel 42 en dient het verschuldigd zijn van een vergoeding
voor de kaderformulering, genoemd in onderdeel f, uitdrukkelijk te worden
opgenomen in artikel 624.Het wetsvoorstel behoeft derhalve aanpassing.d. Artikel 17Dit artikel dient te worden voorzien van een toelichting.e. Artikel 19In de toelichting op artikel 19 wordt gesteld dat bij ministeriele regeling
voorschriften zullen worden vastgelegd voor de indeling, verpakking en kenmerking
van werkzame stoffen.Artikel 19 bevat zelf geen basis voor nadere uitwerking bij ministeriele
regeling, zodat niet duidelijk is hoe aan de vereisten wordt tegemoetgekomen.Hierin dient voorzien te worden.f. Artikelen 71 en 76Ingevolge de artikelen 71 en 76 is het verboden zonder geldig bewijs van
vakbekwaamheid een gewasbeschermingsmiddel of biocide op de markt te brengen,
te ontvangen, te gebruiken of voor handen te hebben.Deze vereisten vloeien niet voort uit de richtlijnen, maar zijn opgenomen
om een goede controle op het gebruik mogelijk te maken. Nu deze voorschriften
niet strekken tot implementatie, dienen bewijzen uit andere lidstaten onder
bepaalde voorwaarden te worden erkend.De Raad adviseert het wetsvoorstel aan te vullen met een clausule van
wederzijdse erkenning.17. Overige opmerkingen (Artikelsgewijs)a. Artikel 1Naar aanleiding van deze opmerking van de Raad is geoordeeld dat het wetsvoorstel
in de onderscheiden artikelen (bijv. artikelen 28, derde lid, onderdeel a,
en 71, tweede lid, onderdeel a, 73, tweede lid, en 76, tweede lid) voldoende
houvast biedt voor een helder onderscheid tussen professionele en niet professionele
gebruikers. Een definitie van «professionele gebruiker» is daarom
ook niet opportuun.b. Artikel 2Naar aanleiding van het advies van de Raad is dit artikel gewijzigd. In
het tweede lid is bepaald dat mededelingen van communautaire besluiten inzake
de opneming of niet-opneming van werkzame stoffen in bijlage 1 bij richtlijn
91/414, onderscheidenlijk richtlijn 98/8, worden gedaan door het CTB. Afgezien
is van een jaarlijkse publicatie.c. Artikel 10Artikel 10 bevat de regels voor tarifering. Artikel 4:5 van de Awb geeft
een regeling voor gevallen waarin een aanvrager niet heeft voldaan aan enig
wettelijk voorschrift voor het in behandeling nemen van de aanvraag. Dat betekent
dus ook dat aanvragen niet in behandeling worden genomen dan nadat het daarvoor
verschuldigde tarief is voldaan. Alle bepalingen in het wetsvoorstel die in
een zodanige regeling voorzagen zijn dan ook geschrapt. In dit artikel zijn
overigens nog enkele verbeteringen aangebracht. In het eerste lid, onderdeel
b, zijnde artikelen 38 en 65 geschrapt, die per abuis in het om advies aan
de Raad voorgelegde wetsvoorstel waren opgenomen. Besluiten als bedoeld in
die artikelen worden door de Ministers van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit
en van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer genomen en niet
door het CTB. Voorts is bepaald dat ook voor verlenging van toelatingen en
voorlopige toelatingen een tarief kan worden vastgesteld.Naar aanleiding van de opmerking van de Raad over tarifering van aanvragen
van instanties om erkenning wordt opgemerkt dat de desbetreffende verzoeken
zijn gericht aan de onderscheiden Ministers en dus niet de tarifering van
de behandeling van dergelijke verzoeken door het CTB betreffen.Een voorziening als bedoeld door de Raad voor het in rekening brengen
van jaarlijkse tarieven in artikel 42 wordt niet noodzakelijk geoordeeld,
omdat in artikel 41, tweede lid, onderdeel c, is bepaald dat jaarlijkse betaling
noodzakelijk is om het middel op de markt te houden.Artikel 62 van het wetsvoorstel betreft de kaderformulering. Dit artikel
is gewijzigd. Een kaderformulering vormt altijd onderdeel van het toelatingsbesluit
en wordt gegeven op aanvraag of ambtshalve. De grondslag voor tarifering daarvan
in artikel 10 , eerste lid, onderdeel f, is verduidelijkt.d. Artikel 17Overeenkomstig het verzoek van de Raad is dit artikel van een toelichting
voorzien.e. Artikel 19De toelichting is aangepast.f. Artikelen 71 en 76Erkenningen van bewijzen als bedoeld in deze artikelen zullen worden opgenomen
bij of krachtens de algemene maatregel van bestuur als bedoeld in deze artikelen.
In de memorie van toelichting is dit verduidelijkt.8. Voor redactionele kanttekeningen verwijst de Raad naar de bij
het advies behorende bijlage.8. Redactionele opmerkingenDe redactionele kanttekeningen zijn overgenomen, met dien verstande dat
de definities in alfabetische volgorde zijn opgenomen zonder aanduiding met
letters per onderdeel (artikelen 1 en 89). Ook de definities van registratie
en toelating zijn vereenvoudigd en verduidelijkt. Onder andere zijn uit de
definitie van het begrip toelating de woorden «in Nederland» geschrapt.Tot slot heb ik in het wetsvoorstel de volgende wijzigingen aangebracht:a. in artikel 1 is opgenomen een definitie van het begrip «verklaring
van toegang».b. in artikel 5 is mede naar aanleiding van een opmerking daarover door
het CTB de regeling inzake plaatsvervangende leden van dat college verduidelijkt.c. in artikel 34 is opgenomen een derde lid, dat aan het CTB de verplichting
oplegt aan de Europese Commissie en de lidstaten van de Europese Unie mededeling
te doen van beoordelingen en besluiten tot toelating.d. In artikel 47, derde lid, na onderdeel c, is de tekst meer in overeenstemming
gebracht met richtlijn 98/8 en artikel 27.e. enkele verbeteringen zijn aangebracht in de artikelen 89, 95,
97 en 131, in samenhang met de artikelen 37, vijfde en zevende lid, 64, vierde,
vijfde en zevende lid, 38, vierde lid, 78 tot en met 81, waar het gaat om
de mogelijkheid handelen in strijd met het bepaalde krachtens de laatst genoemde
artikelen te kunnen sanctioneren. Met de mogelijkheid om een verbod in te
stellen op grond van artikel 80, tweede lid, en in samenhang daarmee een vergunningplicht
op grond van artikel 81, eerste lid, vast te stellen, is zeker gesteld dat
de onderwerpen vliegtuigspuiten en gassingen van besloten ruimten evenals
onder de huidige regelgeving onder het wetsvoorstel gesanctioneerd kunnen
worden.f. Artikel 109 en artikel 119, eerste lid, zijn aangepast om buiten twijfel
te stellen dat tegen een aanmaning en een dwangbevel geen beroep bij de administratieve
rechter ingesteld kan worden. Artikel 119, tweede lid, voorziet in een beroepsprocedure
in eerste aanleg bij de rechtbank Rotterdam in plaats van de rechtbank Alkmaar.
In de memorie van toelichting is uiteengezet waarom deze keuze is gemaakt.g. In artikel 122, tweede lid en de overeenkomstige leden van de
artikelen 123 tot en met 126 is de wijze waarop het college tot zijn besluit
kan komen nader gepreciseerd. Voorts is met wijziging van de artikelen 122,
derde lid, 123, eerste lid, 124, eerste lid, 125, eerste lid, en 126, vijfde
lid, beter aangegeven hoe hoofdstuk 9 zich verhoudt tot hetgeen is bepaald
in de hoofdstukken 4 en 5.h. in artikel 124 is in het eerste lid toegevoegd een voorziening
voor de toelating van gewasbeschermingsmiddelen die werkzame stoffen bevatten
die zijn opgenomen in de vierde fase van het werkprogramma van de Europese
Commissie. Dit is bij dat artikel verder toegelicht.i. In artikel 139 is een nieuw onderdeel c ingevoegd dat voorziet
in de intrekking van de Wet van 17 december 1997, houdende wijziging
van de Bestrijdingsmiddelenwet 1962, Stb. 709.De Raad van State geeft U in overweging het voorstel van wet te zenden
aan de Tweede Kamer der Staten-Generaal, nadat met het vorenstaande rekening
zal zijn gehouden.De Vice-President van de Raad van State,H. D. Tjeenk WillinkIk moge U, mede namens de Staatssecretaris van Volkshuisvesting, Ruimtelijke
Ordening en Milieubeheer, verzoeken het hierbij gevoegde gewijzigde voorstel
van wet en de gewijzigde memorie van toelichting aan de Tweede Kamer der Staten-Generaal
te zenden.De Minister van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit,C. P. VeermanBijlage bij het advies van de Raad van State betreffende
no. W11.05.0278/V met redactionele kanttekeningen die de Raad in overweging
geeft.– Het wetsvoorstel en de toelichting voorzien van een inhoudsopgave
en de nu gekozen nummering van de hoofdstukken in de toelichting vereenvoudigen.– Aanwijzing 52, toelichting, laatste volzin, van de Aanwijzingen
voor de regelgeving (Ar) in acht nemen.– In artikel 1 de definities vanwege het grote aantal in alfabetische
volgorde opnemen.– In artikel 1, eerste lid, onderdeel s, na «fysische»
invoegen «biologische».– In artikel 1, eerste lid, onderdeel v, «artikel 189»
wijzigen in «artikel 249».– In artikel 4, eerste lid, onderdeel d, na «vrijstellingen»
invoegen «of ontheffingen».– In artikel 10, eerste lid, onderdeel g, de verwijzing naar onderdeel
g wijzigen in f. Voorts in de toelichting op dit artikel de verwijzing naar
het rapport Maat houden actualiseren: Stcrt. 2000, 90 en de toelichting waar
nodig aanpassen.– De redactie van artikel 26, vierde lid, en artikel 46, vierde
lid, uniformeren.– In de artikelen 34 en 54 is niet duidelijk wat wordt verstaan
onder «Europese markt».– Aanwijzing 52 Ar in acht nemen (art. 31, vijfde lid, art. 33,
tweede lid).– De redactie van artikelen 41, tweede lid, onder d, en artikel
68, tweede lid, onder d, uniformeren.– In artikel 56, tweede lid, de verwijzing naar artikel 45 completeren
met: onder a.– Het opschrift van artikel 58 wijzigen in: Voorwaarden (aangezien
over termijnen niets wordt geregeld).– In artikel 61, eerste lid, na «biocide» invoegen:
met een gering risico. Voorts in het vijfde lid, de verwijzing naar het vierde
lid wijzigen in «derde lid» (omdat het een definitieve weigering
betreft).– Artikel 65, tweede lid, slot, uniformeren met artikel 38, tweede
lid, slot.– Artikel 69, derde lid, achterwege laten (gelet op het tweede lid).– In artikel 70, eerste lid, de verwijzing naar artikel 3:21, derde
lid, Awb achterwege laten.– In artikel 74, vierde lid, «Het bepaalde in de leden 1 tot
en met 3» wijzigen in «Het tweede en derde lid».– Artikel 85 opnieuw formuleren, zodat beter wordt aangesloten bij
de artikelen 71 en 76, waarin het nieuw voorgestelde vakbekwaamheidbewijs
uitgangspunt is en de vergunning facultatief is (artikel 81) en zonodig ook
voorzien in de mogelijkheid tot het verbinden van voorschriften aan een vergunning.– In artikel 97, eerste lid, «Ingeval van overtreding van
de artikelen» wijzigen in «Ingeval van overtreding van het bepaalde
bij of krachtens de artikelen».– Artikel 112, eerste lid, aanvullen met een mogelijkheid tot opschorting
van de beslissing ingeval van internationaalrechtelijke verplichtingen (in
aansluiting op de toelichting).– Artikel 114, eerste lid, aanhef, uniformeren met artikel 113,
eerste lid, aanhef.– In de artikelen 124, derde lid, en 125, vierde lid, de verwijzing
naar artikel 122, tweede lid, achterwege laten.– In artikel 127, eerste lid, onderdeel a, «de werkzame stof
in I» wijzigen in «de werkzame stof in bijlage I».– In artikel 136, onderdeel A, de verwijzing naar artikel 22.1,
zesde lid, wijzigen in artikel 22.1, vierde lid.– De verwijzingen in de toelichting naar artikelonderdelen nazien
op onjuistheden.– In de toelichting op artikel 5 de passage over de werkwijze van
het college verplaatsen, aangezien artikel 5 daarover geen voorvoorschriften
bevat.– Paragraaf 2.3.1 van de toelichting actualiseren.– De verwijzingen in paragraaf 2.3.2 corrigeren.– In paragraaf 2.3.3 niet spreken van ambtshalve toelating.– De eerste volzin van de toelichting op artikel 72 corrigeren,
aangezien de beide richtlijnen geen verbod bevatten op reclame.– De toelichting op artikel 74 in overeenstemming brengen met de
tekst van het artikel in zoverre het betreft de (sub)delegatie.– De eerste volzin van de toelichting op artikel 96 completeren.XNoot1De oorspronkelijke tekst van het voorstel van wet en van de memorie van
toelichting zoals voorgelegd aan de Raad van State is ter inzage gelegd bij
het Centraal Informatiepunt Tweede Kamer.XNoot2Memorie van toelichting, paragraaf 1.1.XNoot3Richtlijn van de Raad van 15 juli 1991 betreffende het op de markt
brengen van gewasbeschermingsmiddelen (PbEG L 230).XNoot4Richtlijn 98/8 van het Europees Parlement en de Raad van 16 februari
1998 betreffende het op de markt brengen van biociden (PbEG L123).XNoot5Memorie van toelichting, paragrafen 1.1 en 1.2.XNoot1Het college kan bij de toelating voorschriften geven.XNoot1HvJEG 11 maart 1999, zaak C-100/96, Jur. 1999, p. I-1499.XNoot1Het geldende artikel 5, eerste lid, BMW voldoet wel aan de vereisten.XNoot1Richtlijn 2003/4/EG van het Europees Parlement en de Raad van 28 januari
2003 inzake de toegang van het publiek tot milieu-informatie en tot intrekking
van Richtlijn 90/313/EEG van de Raad (Pb. EG L.41). Een verzoek om milieu-informatie
kan niet geweigerd worden indien het betrekking heeft op informatie over emissies
in het milieu.XNoot1In het wetsvoorstel geregeld in artikel 50, tweede lid.XNoot1Zaak C-316/04, Stichting Zuid-Hollandse Milieufederatie tegen het College
voor de toelating van bestrijdingsmiddelen.XNoot2Paragraaf 2.5.2.XNoot3Dit artikel strekt ter vervanging van artikel 25d BMW.XNoot1Memorie van toelichting, artikelsgewijs en paragraaf 2.3.3.XNoot1Zie advies nr. w03.04.0024/I van 8 april 2004 over het ontwerp-kabinetsstandpunt
inzake de wenselijkheidvan bijzondere bepalingen voor de implementatie van
Europese richtlijnen (Kamerstukken I 2004/05, 29 200, VI, F).XNoot2Ter vergelijking kan worden gewezen op artikel 59a, vijfde lid, van het
ontwerp Gezondheids- en welzijnswet voor dieren. In dit artikellid is wel
een afgebakende formulering gebruikt. (Zie zaak W11.05.0404/V).XNoot3Paragraaf 2.3.2.5.2.XNoot4Paragraaf 2.5.3.4. Verwezen zij ook naar paragraaf 2.3.5.XNoot1Ar 124f.XNoot1Deel I, onderdeel A, onder 2, onderdeel c. Bijlage VI, onderdeel 7a, van
Richtlijn 98/8 bevat een soortgelijk voorschrift voor de biociden.XNoot1Blz. 50, bovenaan.XNoot2Beschikking van de Commissie van de Europese Gemeenschappen van 4 juli
2005 betreffende de niet-opneming van triazamaat in bijlage I bij Richtlijn
91/414/EEG van de Raad en de intrekking van de toelating voor gewasbeschermingsmiddelen
die deze stof bevatten, PbEU L 174.XNoot3Zie ook het geldende artikel 5, negende lid, juncto artikel 4, negende
lid, BMW.XNoot4In artikel 62 wordt volstaan met «onverminderd het bepaalde in de
paragrafen 1 en 2».XNoot1Aanwijzing 131c Ar. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-30474-4.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl