Criminaliteitspreventie; Brief minister met notitie Criminaliteitspreventie
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-07 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 20012002-00048, nr. 247

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

06-03-2002

Eerste Kamer der Staten-Generaal

2001-2002

00048 nr. 247

01-03-2002

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamBetreft: CriminaliteitspreventieCriminaliteitspreventie: definitie, vormen, reikwijdteCriminaliteit: factoren die aard en omvang beïnvloedenCriminaliteitspreventie: samenhang en verantwoordelijkheden
versterkenSamenvattendOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 00048Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 23 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
nr. 247BRIEF VAN DE MINISTER VAN JUSTITIEAan de Voorzitter van de Eerste Kamer der Staten-GeneraalDen Haag, 1 maart 2002Betreft: CriminaliteitspreventieTijdens de Algemene Politieke Beschouwingen over de Rijksbegroting 2002
op 20 november 2001 is het onderwerp criminaliteitspreventie ter sprake gebracht.
In dat debat heeft de Minister-President een notitie over dit onderwerp toegezegd.
Met deze brief doe ik die toezegging gestand.Het beleid ten aanzien van criminaliteitspreventie in de afgelopen jaren
is verwoord in beleidsdocumenten die ook aan uw Kamer toegezonden zijn. In
het Grotestedenbeleid wordt gezocht naar oplossingen voor sociale, economische
en ruimtelijke problemen die criminaliteit veroorzaken of bevorderen. In het
Integraal Veiligheidsprogramma worden zowel voor specifieke vormen van criminaliteit
als voor een veilige leefomgeving preventieve strategieën benoemd. In
de vorig jaar verschenen nota Criminaliteitsbeheersing zijn de bouwstenen
voor een verdere versterking van het preventiebeleid beschreven. In die nota
wordt ook een uitbreiding van het toezicht in het publieke domein aangekondigd.Tijdens het debat over de Rijksbegroting 2002 in uw Kamer werden het beleid
ten aanzien van criminaliteitspreventie, de oorzaken van criminaliteit en
de inspanningen van de verschillende departementen aan de orde gesteld. Deze
brief gaat op elk van deze aspecten in, waarbij enige overlap met de inhoud
van de genoemde beleidsdocumenten onvermijdelijk is.Criminaliteitspreventie: definitie, vormen, reikwijdteCriminaliteitspreventie is gericht op het beperken van omvang en ernst
van criminaliteit met andere dan strafrechtelijke middelen.Traditioneel wordt ook van strafrechtelijke middelen een preventief effect
verwacht. Immers, na het plegen van een strafbaar feit kunnen opsporing en
vervolging van de dader ertoe leiden dat deze gestraft wordt. Van die straf
gaat een speciale preventieve werking uit (de dader kan de conclusie trekken dat hij een dergelijk feit niet nogmaals moet plegen) en een
generale preventieve werking (potentiële andere daders plegen het strafbare
feit niet in de wetenschap dat een sanctie zal volgen). De omvang van de criminaliteit,
de lage ophelderingspercentages en de belasting van het strafrechtelijke systeem
maken criminaliteitspreventie naast opsporing en vervolging tot een noodzakelijke
strategie om criminaliteit beheersbaar te maken.Bij criminaliteitspreventie worden bij uitstek andere dan strafrechtelijke
middelen ingezet om criminaliteitsproblemen aan te pakken. In het algemeen
wordt daarbij een onderscheid gemaakt tussen maatregelen gericht op situaties,
op daders en op slachtoffers. Situationele maatregelen zijn veelal gericht
op de preventie van vermogensmisdrijven, maar ook geweldsmisdrijven kunnen
worden voorkómen door bijvoorbeeld (camera)toezicht. Detectiepoortjes
tegen winkeldiefstal, goed hang- en sluitwerk tegen woninginbraak, tourniquets
in het openbaar vervoer tegen zwartrijden zijn daar voorbeelden van. Preventieve
maatregelen gericht op potentiële daders zijn bijvoorbeeld opvoedingsondersteuning
en activiteiten tegen spijbelgedrag. Het vergroten van de weerbaarheid van
potentiële slachtoffers draagt eveneens bij aan de preventie van criminaliteit.
Wie geleerd heeft dat huiselijk geweld niet normaal is en weet hoe hij/zij
adequaat kan reageren op dergelijke vormen van geweld, wordt minder snel slachtoffer.
Het slachtoffer dat zich realiseert dat enkele maanden na een woninginbraak
de kans op herhaling relatief groot is, kan daar in zijn gedrag en beveiligingsmaatregelen
rekening mee houden.Bij preventieve maatregelen kan niet alleen onderscheid worden gemaakt
naar het object van de maatregelen, maar ook naar de reikwijdte. Onderscheiden
worden primaire, secundaire en tertiaire preventieve maatregelen, respectievelijk
gericht op het grote publiek (denk aan de campagne «Weet wat je te doen
staat als het om geweld gaat» in 2001), op risicogroepen (bijvoorbeeld
bedrijven met een groot overvalrisico) of op individuele personen (bijvoorbeeld
intensieve trajectbegeleiding).In het preventiebeleid gaat de meeste aandacht uit naar risicogroepen.
Primaire preventieve maatregelen zijn in het algemeen beperkt effectief; tertiaire
preventieve maatregelen hebben per definitie een beperkte reikwijdte. Het
zwaartepunt bij vermogenscriminaliteit ligt op situationele preventie, bij
geweldscriminaliteit op dadergerichte en slachtoffergerichte preventie. Criminaliteit: factoren die aard en omvang beïnvloedenVoor een effectieve inzet van preventieve maatregelen is inzicht in de
oorzaken van criminaliteit wenselijk. Het maakt voor de aard van de preventieve
maatregelen bijvoorbeeld verschil uit of het verwerven van geld de drijfveer
is van de dader, of dat hij gedreven wordt door de «kick» van
het delict.Het aantal theorieën dat criminaliteit probeert te verklaren is groot.
Er bestaat niet zoiets als dé oorzaak van criminaliteit. Dat geldt
voor criminaliteit in het algemeen, dat geldt ook voor specifieke vormen zoals
geweld. Criminologische theorieën noemen onder andere biologische en
psychologische oorzaken. Criminaliteit wordt ook wel verklaard als aangeleerd
gedrag, een tekort aan zelfcontrole of een rationele keuze. Weer andere theorieën
veronderstellen dat criminaliteit het gevolg is van de sociale1 of sociaal-ecologische2 context. Een zoektocht
naar dé oorzaak van criminaliteit is gedoemd te mislukken. Bij het
formuleren van preventieve maatregelen is het echter wel zinvol zich rekenschap
te geven van de theorie waarop de maatregel gebaseerd is. In de Nota Criminaliteitsbeheersing (Kamerstuk 2001–2002, 27 834)
zijn maatschappelijke verschijnselen genoemd die invloed hebben op aard en
omvang van de criminaliteit. Een korte toelichting op deze factoren:– demografische ontwikkelingen (een relatief jonge bevolking brengt
meer criminaliteit met zich mee dan een relatief oude bevolking);– mate van individualisering (wie in zijn gedrag geen rekening houdt
met anderen, wordt vaak geconfronteerd met agressie);– immigratie (er gaat tijd overheen voordat groepen nieuwkomers
zich hebben aangepast aan de samenleving waarin zij terecht zijn gekomen);– economische omstandigheden (waar niets te halen valt, vindt weinig
vermogenscriminaliteit plaats);– opvoeding (niet alle ouders zijn in staat of bereid hun kinderen
af te houden van het criminele pad);– media-invloed (wie stevig in zijn schoenen staat komt niet snel
in de verleiding gewelddadig gedrag in films of televisieprogramma's te kopiëren;
wie die stevigheid mist, kan daar gemakkelijker toe overgaan);– gelegenheidsstructuur (financieel-economische criminaliteit gedijt
bij internationale verschillen in financiële regelgeving).In het rapport «Juridische infrastructuur in internationaal perspectief»
dat op 2 maart 2000 aan uw Kamer is toegezonden worden de verstedelijking
van Nederland en de omvang van de internationale stromen van goederen, diensten
en financiële transacties gezien als verklaringen voor het feit dat het
criminaliteitspatroon op een aantal punten afwijkt van het patroon in de referentielanden.Naast de verstedelijking en de open economie zijn voor het preventiebeleid
meer oorzaken van belang. Die beide verklaren immers slechts de afwijkingen
van het patroon. Het preventiebeleid gaat er in het algemeen vanuit dat aangeleerd
gedrag, een tekort aan zelfcontrole of een rationele keuze aan criminaliteit
ten grondslag ligt. Gegeven de Nederlandse bevolkingsopbouw richt een belangrijk
deel van het preventiebeleid zich op jeugdigen. Daarnaast wordt vaak getracht
gelegenheidsstructuren te beïnvloeden.De omvang van de criminaliteit wordt ook beïnvloed door de mate waarin
«remmen op criminaliteit» functioneren. In de Nota Criminaliteitsbeheersing
zijn de belangrijkste «remmen» aangeduid:– interne controle van mensen, gevormd door normbesef en geweten;– informele sociale controle, bijvoorbeeld in de vorm van afkeurende
reacties van medeburgers;– (semi-)formele controle, bijvoorbeeld door toezichthouders of
politie;– de gelegenheidsstructuur, technische belemmeringen, bijvoorbeeld
degelijk hang- en sluitwerk in woningen;– afschrikking door het strafrechtelijke systeem, wie over de schreef
gaat, loopt kans op een strafrechtelijke reactie.Het preventiebeleid concentreert zich uit de aard van het onderwerp op
de eerste vier aspecten.Criminaliteitspreventie: samenhang en verantwoordelijkheden
versterkenVoor een effectieve aanpak van criminaliteit is het noodzakelijk dat opsporing
en vervolging in combinatie met preventieve maatregelen worden uitgevoerd.
Die opvatting is richtinggevend voor het beleid ten aanzien van criminaliteitspreventie.
Niet alleen op concrete onderwerpen (bijvoorbeeld huiselijk geweld, seksueel
misbruik, georganiseerde criminaliteit) zoeken de ministeries van Justitie
en van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties de samenhang tussen preventie,
opsporing en vervolging. Dat geldt ook voor de beleidsplannen
die nu ontwikkeld worden op het terrein van het integrale veiligheidsbeleid
en voor politie en openbaar ministerie.Opsporingsdiensten richten zich op de opsporing van daders van strafbare
feiten; het openbaar ministerie draagt zorg voor de vervolging van de daders.
Voor de uitvoering van preventieve maatregelen bestaat geen eenduidige organisatie.
Elke burger, elke ondernemer, maar ook elke organisatie en overheid kan bijdragen
aan de preventie van criminaliteit.Het ministerie van Justitie concentreert zich in zijn beleid op de preventie
van geweldscriminaliteit (huiselijk geweld, seksueel misbruik, geweld op straat),
op preventie in het bedrijfsleven en op de preventie van jeugdcriminaliteit.– Over de preventie van geweldscriminaliteit ontvangt u op korte
termijn een brief in reactie op motie 28 die bij de behandeling van de begroting
2002 van het ministerie van Justitie is ingediend. De brief bevat een inventarisatie
van bestaande en voorgenomen initiatieven tegen publiek geweld.– In april 2002 ontvangt u de eindrapportage van het project huiselijk
geweld waarin een groot aantal maatregelen gericht op preventie, opsporing
en vervolging van «privé-geweld» wordt beschreven.– In juni 2002 ontvangt u een rapportage over het nationaal actieplan
«Aanpak seksueel misbruik van kinderen». In dit actieplan worden
preventieve maatregelen, zoals het vergroten van de weerbaarheid van kinderen
en het vroegtijdig signaleren van kindermisbruik, in samenhang gebracht met
activiteiten van politie en Openbaar Ministerie.– Met het bedrijfsleven werken de ministeries van Justitie en Binnenlandse
Zaken en Koninkrijksrelaties samen in het Nationaal Platform Criminaliteitsbeheersing.
Voor een aantal vormen van vermogens- en geweldscriminaliteit (fraude, autodiefstal,
overvallen) zoeken overheid en bedrijfsleven in dit platform naar effectieve
combinaties van preventieve maatregelen, opsporing en vervolging.– Ook het onlangs door uw Kamer aanvaarde wetsontwerp BIBOB is mede
een instrument gericht op het voorkomen van criminaliteit. Gemeenten kunnen
bijvoorbeeld dit instrument gebruiken om het verlenen van vergunningen of
opdrachten aan bedrijven die banden hebben met criminele organisaties te voorkomen.– In de nota over jeugdcriminaliteit die binnenkort aan uw Kamer
zal worden toegezonden, worden ook maatregelen aangekondigd voor de preventie
van criminaliteit gepleegd door jeugdigen.Het ministerie van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties investeert
veel in de rol die gemeenten spelen bij de preventie van criminaliteit. Veel
vormen van criminaliteit zijn immers lokaal bepaald. Het Integrale Veiligheidsprogramma
geeft daarvoor het kader.Andere departementen, bijvoorbeeld de ministeries van Verkeer en Waterstaat
en van Onderwijs, betrekken preventie maatregelen bij de aanpak van criminaliteit
en onveiligheid op hun beleidsterrein. Dat geldt voor de aanpak van agressie
en geweld in het verkeer en openbaar vervoer, dat geldt ook voor de aanpak
van onveiligheid op scholen.De conclusie dat de preventie van criminaliteit ieders verantwoordelijkheid
is, houdt tevens een groot risico in. Wanneer er geen vorm van sturing plaatsvindt,
kan de preventie van criminaliteit in de praktijk niemands verantwoordelijkheid
blijken te zijn. Voor een deel moet dit risico ondervangen worden door de
samenwerking tussen de verschillende departementen bij het integrale veiligheidsbeleid. Daarnaast sta ik een versterking van het beleid ten aanzien van criminaliteitspreventie
voor. Veel activiteiten gericht op de preventie van criminaliteit verlopen
goed, maar er is ook sprake van versnippering en van activiteiten die elkaar
overlappen of juist tussen wal en schip vallen. In algemene zin ben ik van
mening dat de mogelijkheden die criminaliteitspreventie biedt nog onvoldoende
worden benut in de samenleving.Om die reden is, ter uitvoering van de voornemens in de Nota Criminaliteitsbeheersing,
de oprichting van een Centrum voor Criminaliteitspreventie en Veiligheid in
voorbereiding. Dit centrum moet de toepassing van preventieve maatregelen
beter faciliteren en sterker stimuleren dan op dit moment mogelijk is. Ook
op deelterreinen van criminaliteitspreventie en veiligheid, bijvoorbeeld de
toepassing van technologie, van keurmerken, van vroegtijdig signaleren van
en reageren op crimineel gedrag, georganiseerde criminaliteit worden nieuwe
initiatieven genomen.SamenvattendIn het criminaliteitspreventiebeleid van de Rijksoverheid gaat de meeste
aandacht uit naar risicogroepen. Het zwaartepunt bij vermogenscriminaliteit
ligt op situationele preventie, bij geweldscriminaliteit op dadergerichte
en slachtoffergerichte preventie. Het preventiebeleid gaat in het algemeen
uit van de theorie dat criminaliteit veroorzaakt wordt door aangeleerd gedrag
of door een tekort aan zelfcontrole, of de theorie dat criminaliteit een rationele
keuze van de dader is. Gegeven de Nederlandse bevolkingsopbouw richt een belangrijk
deel van het preventiebeleid zich op jeugdigen. Het beleid richt zich op het
beïnvloeden van normbesef; het bevorderen van informele sociale controle
en (semi-)formele controle en op het beïnvloeden van de gelegenheidsstructuur.Voor een effectieve aanpak van criminaliteit is het noodzakelijk dat opsporing
en vervolging in combinatie met preventieve maatregelen worden uitgevoerd.De conclusie dat de preventie van criminaliteit ieders verantwoordelijkheid
is, houdt het risico in dat de preventie van criminaliteit in de praktijk
niemands verantwoordelijkheid blijkt te zijn. Voor een deel wordt dit risico
ondervangen door de samenwerking tussen de verschillende departementen bij
het integrale veiligheidsbeleid. Daarnaast moet een versterking van het beleid
ten aanzien van criminaliteitspreventie die risico's beperken en tevens de
bredere toepassing van preventieve maatregelen bevorderen.De Minister van Justitie,A. H. KorthalsXNoot1Gerelateerd aan subcultuur.XNoot2Gerelateerd aan kwaliteit van de omgeving. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-20012002-00048-247.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl