Invoeringswet Wet werk en bijstand; Advies en nader rapport
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-07 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 28960, nr. A

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer

16-06-2003

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2002-2003

28960 nr. A

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOvergangsrechtWetswijzigingenOndertekeningLichaamOndertekeningBijlage bij het advies van de Raad van State van 28 mei 2003, no. W12.03.0100/IV,
met redactionele kanttekeningen die de Raad in overweging geeft.Voorstel van wetMemorie van toelichting
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 28960Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 48 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
28 960Invoering van de Wet werk en bijstand (Invoeringswet Wet werk en bijstand)AADVIES RAAD VAN STATE EN NADER RAPPORT1Hieronder zijn opgenomen het advies van de Raad van State d.d. 28 mei
2003 en het nader rapport d.d. 6 juni 2003, aangeboden aan de Koningin door
de staatssecretaris van Sociale Zaken en Werkgelegenheid. Het advies van de
Raad van State is cursief afgedrukt.Bij Kabinetsmissive van 17 maart 2003, no. 03.001267, heeft Uwe Majesteit,
op voordracht van de Staatssecretaris van Sociale Zaken en Werkgelegenheid,
drs. M. Rutte, bij de Raad van State ter overweging aanhangig gemaakt het
voorstel van wet met memorie van toelichting tot invoering van de Wet werk
en bijstand (Invoeringswet Wet werk en bijstand).De Invoeringswet Wet werk en bijstand (hierna: de Invoeringswet) regelt
de invoerings- en overgangsbepalingen in verband met de beoogde vervanging
van de Algemene bijstandswet (Abw) en enkele andere regelingen door de Wet
werk en bijstand (WWB).2, 3Ook voorziet de Invoeringswet er in dat naast de WWB gedurende enige jaren
een aantal wettelijke uitkeringsen voorzieningsregelingen wordt gehandhaafd
en aangevuld met bepalingen uit de te vervangen Abw en uit enkele andere wettelijke
regelingen, omdat die na het vervallen van onder meer de Abw niet kunnen worden
gemist. Het betreft de Wet inkomensvoorziening oudere en gedeeltelijk arbeidsongeschikte
werkloze werknemers (Wet IOAW), de Wet inkomensvoorziening oudere en gedeeltelijk
arbeidsongeschikte gewezen zelfstandigen (Wet IOAZ) en de Wet inkomensvoorziening
kunstenaars (WIK). In deze wetten worden de bepalingen uit de WWB overgenomen
met betrekking tot de rechten en plichten die gericht zijn op reïntegratie,
evenwel zonder overname van de maatwerkopzet van de WWB.4 In de WIK worden tevens enkele inmiddels gebleken tekortkomingen weggenomen.5 Verder voorziet de Invoeringswet in de voortzetting van
bestaande wettelijke regelingen in afwachting van een nog te vervaardigen
nieuwe inkomensvoorziening voor zelfstandigen, van een nieuw stelsel van partner-
en kinderalimentatie en van nieuwe regelingen inzake arbeidsongeschikten.6Het wetsvoorstel geeft de Raad van State aanleiding tot vragen over enkele
onderdelen van het voorgestelde overgangsrecht en tot opmerkingen van overwegend
wetstechnische aard. Hij is van oordeel dat in verband daarmee enige aanpassing
van het voorstel wenselijk is.Blijkens de mededeling van de Directeur van Uw kabinet van 17 maart 2003,
nr. 03.001267, machtigde Uwe Majesteit de Raad van State zijn advies inzake
het bovenvermelde voorstel van wet rechtstreeks aan mij te doen toekomen.Dit advies, gedateerd 28 mei 2003, nr. W12.03.0100/IV, bied ik U hierbij
aan. De Raad van State heeft enkele vragen en maakt een aantal opmerkingen
bij het voorstel. Hierop wordt onderstaand ingegaan.Overgangsrecht1. Artikel 2 – Intrekking wetten en besluitIn artikel 2, eerste lid, worden de Abw, de Invoeringswet herinrichting
Algemene bijstandswet, de Wet inschakeling werkzoekenden, de Wet financiering
Abw, Wet IOAW en Wet IOAZ, en het Besluit in- en doorstroombanen ingetrokken.
In artikel 2, tweede lid, wordt bepaald dat voor verschillende artikelen of
onderdelen van deze wetten en het besluit het tijdstip waarop deze vervallen
verschillend kan worden gesteld.Uitgangspunt is dat met ingang van het beoogde tijdstip van inwerkingtreding
van de WWB, 1 januari 20041, het nieuwe recht
op grond van die wet gaat gelden. In de toelichting op artikel 2 wordt opgemerkt
dat op grond van dat artikel samen met artikel 85 WWB, op een viertal punten
de werking van de bepalingen van de WWB kan worden uitgesteld tot de gemeentelijke
reïntegratie- en afstemmingsverordening in werking is getreden, doch
uiterlijk tot drie maanden na de inwerkingtreding van de WWB. Een van die
punten is de regeling van boeten en maatregelen op grond van de artikelen
14 tot en met 14f en 142a Abw, waaraan hierna aandacht zal worden besteed.Omdat niet duidelijk is hoe artikel 2, tweede lid, zich verhoudt tot het
bepaalde in artikel 4, kan onduidelijkheid en derhalve rechtsonzekerheid ontstaan
over het in de overgangsperiode geldende recht, dat gelet op het bepaalde
in artikel 4, derde en vierde lid, tot 12 maanden na de inwerkingtreding kan
gelden.Uit de wet blijkt niet welke gevolgen die verhouding heeft voor onder
meer de bijstandgerechtigde.Zo is bijvoorbeeld niet duidelijk wat de bedoelde verhouding betekent
voor de in artikel 4, eerste lid, genoemde besluiten. Dit artikellid betreft,
in samenhang met de omschrijving van bestaande wetten in artikel 1, besluiten
op grond van de Abw – of een andere daarin vermelde wet – zoals
de wet geldt op de peildatum. Uitgaande van de inwerkingtreding per 1 januari
2004 is, gelet op artikel 1, aanhef en onder b, de peildatum 31 december 2003.Artikel 2, tweede lid, maakt het mogelijk de werkingsduur te verlengen
van bestaande bepalingen op grond waarvan besluiten worden genomen. Een besluit
dat na de peildatum wordt genomen op grond van de in artikel 2, tweede lid,
in werkingsduur verlengde bepalingen, kan echter op grond van artikel 4, eerste
lid, niet worden aangemerkt als een besluit op grond van de WWB dat met inachtneming
van artikel 4, derde lid, binnen 12 maanden na de inwerkingtreding van die
wet daarmee in overeenstemming moet worden gebracht.2Voorts kan het in voorkomende gevallen noodzakelijk zijn bepalingen die
na de inwerkingtreding van de WWB blijven gelden, te wijzigen om reden dat
de daarin opgenomen bedragen of gegevens zijn verouderd, of omdat er verwijzingen
veranderen. Artikel 2, tweede lid, biedt daarvoor echter geen ruimte.Verder wordt in de toelichting op artikel 2 opgemerkt dat in het inwerkingtredingsbesluit
naast de in de toelichting genoemde onderwerpen ook nog andere zaken kunnen
worden geregeld. In de toelichting wordt één voorbeeld gegeven.
Nu kennelijk wordt beoogd om meer en andere zaken te regelen, is het juist
vanwege de complicaties die bij toepassing van overgangsrecht kunnen optreden,
van belang om in de toelichting bij de Invoeringswet daarop in te gaan.De Raad adviseert een zodanige samenhang tussen artikel 2, tweede lid,
en de daaropvolgende artikelen aan te brengen dat onduidelijkheid over de
consequenties van het van toepassing zijnde overgangsrecht wordt voorkómen.
Verder beveelt hij aan in de toelichting in te gaan op de hiervóór
aan de orde gestelde punten, te voorzien in een toereikende wettelijke grondslag
voor alle nodige aanpassingen, en indien nodig tijdig te voorzien in actualisering
van de bepalingen waarvan de werkingsduur wordt verlengd.1. Het kabinet deelt de constatering van de Raad dat de samenhang tussen
de artikelen 2, tweede lid, en artikel 4, mede met het oog op de rechtszekerheid,
moet worden verduidelijkt. Hiertoe wordt aan artikel 4 een vijfde lid toegevoegd
waaruit volgt dat ook besluiten die burgemeester en wethouders nemen op grond
van artikel 2, tweede lid, (doorwerkende bepalingen van bijvoorbeeld de Abw) gelden als door hen genomen besluiten op grond van de WWB (artikel
4, eerste of tweede lid) en dat deze besluiten binnen twaalf maanden na inwerkingtreding
van de WWB in overeenstemming moeten worden gebracht met de WWB. De toelichting
op artikel 4 is overeenkomstig aangepast.Tevens wordt thans in de toelichting op artikel 2, tweede lid, duidelijker
aangegeven wat er op grond van die bepaling en artikel 85 van de WWB in het
inwerkingtredingsbesluit zal worden geregeld. Het kabinet beoogt daarin niet
meer te regelen dan wat in die toelichting wordt aangekondigd. In het overgangsrecht
(hoofdstuk 2) is hiermee naar de mening van het kabinet afdoende rekening
gehouden. Mocht het in het kader van de goede invoering van de WWB op enig
moment nodig blijken meer en andere zaken te regelen dan het kabinet momenteel
noodzakelijk acht, dan zal daartoe gebruik worden gemaakt van artikel 70.
Daarbij zal uiteraard ook rekening worden gehouden met eventuele overgangsrechtelijke
complicaties. Hierop wordt in de toelichting op dat artikel nader ingegaan.Het kabinet acht het verder, mede gezien het bovenstaande, niet waarschijnlijk
dat het noodzakelijk zal zijn bepalingen te wijzigen die na de inwerkingtreding
van de WWB blijven gelden. Omdat zulks echter niet op voorhand geheel is uit
te sluiten, is naar aanleiding van deze opmerking van de Raad een derde lid
aan artikel 2 toegevoegd, op grond waarvan bij ministeriële regeling
rekening kan worden gehouden met de gevolgen van de toepassing van het tweede
lid van dat artikel.2. Artikel 6 – Terugvordering, verhaal, boetes en maatregelenZoals in punt 1 is aangehaald, kan de werking van de artikelen 14 tot
en met 14f en 142a van de Abw, (boeten en maatregelen) op grond van artikel
2, tweede lid, worden verlengd tot uiterlijk drie maanden na de inwerkingtreding
van de WWB.In de toelichting op artikel 6 wordt ingegaan op het geval dat na de inwerkingtreding
van de WWB wordt vastgesteld dat vóór of op de peildatum –
31 december 2003 – een boete of maatregel had moeten worden opgelegd.
Dan, zo wordt betoogd, is niet de Abw, maar artikel 18, tweede lid, WWB van
toepassing en wordt met deze onmiddellijke werking van de WWB bereikt dat
vanaf dat moment voor alle belanghebbenden hetzelfde verlagingenregime voor
de bijstandsnorm geldt.Allereerst merkt de Raad op dat deze opvatting niet duidelijk tot uitdrukking
wordt gebracht in artikel 6. Evenmin wordt aangegeven wat in dat verband de
ratio is van de verlenging van de termijn van artikelen 14 tot en met 14f
en 142a Abw als hiervoor bedoeld.Als het tweede lid van artikel 6 moet worden gelezen zoals uit de toelichting
valt af te leiden, dan dient in de toelichting ook te worden ingegaan op de
verhouding tussen het eerste en het tweede lid waar het betreft terugvordering
of anderszins terugbetaling en verhaal van bijstand vóór de
peildatum, omdat de constatering van ten onrechte op grond van de Abw verleende
bijstand, zowel op grond van het eerste als het tweede lid, van na de peildatum
kan zijn.Op grond van de toelichting bij artikel 6 zou voor gedragingen van de
bijstandvrager die hebben plaatsgevonden vóór de peildatum (en
die mogelijk plaatsvinden tijdens de verlengingsperiode als hiervoor bedoeld)
ten tijde van de Abw, alsnog een maatregel ingevolge de WWB kunnen worden
opgelegd.Voorzover met de voorgestelde hiervóór weergegeven opzet
het nieuwe recht nadeliger uitwerkt dan het oude recht, is het volgende van
belang.Met artikel 18, tweede lid, WWB wordt onder meer beoogd, zeer ernstige
misdragingen van de bijstandvrager met een verlaging te treffen.1 Daarbij lijkt primair voorop te staan de persoon van de zich misdragende
bijstandontvanger te treffen, en niet primair een herstel van de gewenste
situatie te bewerkstelligen in de zin van een reparatoire boete of maatregel.
De op grond van artikel 18 beoogde maatregel kan in dit geval worden aangemerkt
als een maatregel met een punitief karakter.Voorzover onder het nieuwe recht van de WWB een zwaardere sanctie is voorzien
dan onder het oude recht van de Abw, is die sanctieverzwaring niet in overeenstemming
met het sanctierecht. Een bijzonder rechtsbeginsel van het sanctierecht is
immers dat toepassing van gewijzigde sanctiebepalingen in het algemeen slechts
betrekking mogen hebben op feiten die plaatsvinden na de datum van inwerkingtreding
van die wijziging.2In het geval dat in de toelichting wordt besproken, heeft weliswaar de
constatering van de betrokken daad plaatsgevonden na inwerkingtreding van de WWB, maar de daad/overtreding zelf heeft dan al plaatsgevonden onder
de oude wet, de Abw. In een dergelijke situatie dient het ten tijde van de
overtreding geldende sanctierecht te worden toegepast en daarvan kan slechts
worden afgeweken indien het nieuwe sanctierecht voor betrokkene gunstiger
is.1De Raad adviseert in de toelichting aan het voorgaande aandacht te besteden
en artikel 6 dienovereenkomstig aan te passen.2. Naar aanleiding van het advies van de Raad zijn artikel 6 en de toelichting
daarop gewijzigd en beter op elkaar afgestemd. Het tweede lid is vervallen
en aan het oorspronkelijke eerste lid zijn de boetes en maatregelen toegevoegd.
Daarmee wordt nu in artikel 6 bepaald dat bij constatering na de inwerkingtreding
van de WWB van boete- of maatregelwaardig gedrag dat betrekking heeft op bijstand
verleend vóór of op de peildatum, het boeten- en maatregelenregime
van toepassing is zoals bepaald bij of krachtens de artikelen 14 tot en met
14f van de Abw. Hiervoor is gekozen om, zoals is aangegeven door de Raad,
uit te sluiten dat bijstand die is verleend op grond van de Abw wordt getroffen
door een mogelijk zwaardere sanctie op grond van de WWB. In de toelichting
wordt nader op deze keuze ingegaan.De ratio van de mogelijke verlenging van de termijn van de artikelen 14
tot en met 14f en 142a van de Abw op grond van artikel 2, tweede lid, van
dit wetsvoorstel is het scheppen van een vast beleidskader terzake voor de
periode tussen de inwerkingtreding van de WWB en de invoering van de verordening,
bedoeld in artikel 8, eerste lid, onderdeel b, van de WWB; zie hierover ook
punt 1. Om ook in die situaties uit te sluiten dat het tijdstip waarop het
boete- of maatregelwaardige gedrag is geconstateerd, leidt tot een mogelijk
zwaardere sanctie op grond van de gemeentelijke verordening, geldt het boeten-
en maatregelenregime van de Abw ook voor bijstand die is verleend in de periode.Op deze manier wordt in artikel 6 op consequente wijze geregeld dat het
regime van de Abw van toepassing is op terugvordering, verhaal, boeten en
maatregelen met betrekking tot bijstand die is verleend vóór
of op de peildatum. Daarnaast is hiermee geregeld dat ten aanzien van boeten
en maatregelen het verlengde Abw-regime van toepassing is op bijstand die
is verleend vóór de inwerkingtreding van de verordening.Wat betreft de opmerking van de Raad over het mogelijk punitieve karakter
van het opleggen van een maatregel aan een zich misdragende bijstandsontvanger,
merkt het kabinet op dat in artikel 18, tweede lid, van de WWB is geregeld
dat ook het zich zeer ernstig misdragen jegens het college, onderdeel is van
de aan de bijstand verbonden verplichtingen.3. Artikel 10 – Categoriale bijzondere bijstandIn de toelichting op artikel 10 wordt benadrukt dat de WWB anders dan
de Abw geen categoriale bijzondere bijstand kent en dat alleen lopende rechten
gedurende een afzienbare termijn gehandhaafd blijven. Lopende collectieve
aanvullende ziektekostenverzekeringen ten behoeve van uitkeringsgerechtigden
kunnen daarentegen voor onbepaalde tijd worden verlengd. Onder de WWB kunnen
gemeenten niet alsnog die collectieve verzekering aangaan.2 Dit wekt de indruk dat niet-collectief verzekerden zelf een individuele
aanvullende ziektekostenverzekering dienen aan te gaan, waarvoor dan, anders
dan degenen die door de gemeenten collectief verzekerd blijven, tot vermijding
van onbillijkheden, financiële compensatie in de lijn der verwachting
ligt.De Raad adviseert in de memorie van toelichting de hiervoor bedoelde financiële
gevolgen van het sluiten van een individuele aanvullende ziektekostenverzekering
voor de desbetreffende uitkeringsgerechtigden te bespreken, daarbij aan te
geven of daarbij onbillijkheden kunnen optreden, en zo ja of deze financieel
zal worden gecompenseerd door de gemeentebesturen.3. Bij het overgangsrecht betreffende de collectieve aanvullende ziektekostenverzekering
is aansluiting gezocht bij de bestaande situatie. Aangegeven is dat gemeenten
die een dergelijke verzekering hebben, die kunnen voortzetten en ook nieuwe
verzekerden kunnen toelaten. Daarnaast heeft een gemeente de mogelijkheid
om op individuele basis bijzondere bijstand te verlenen voor een aanvullende
ziektekostenverzekering. Naar aanleiding van het advies van de Raad is in
de toelichting op artikel 10 nader ingegaan op de situaties die zichhierbij
kunnen voordoen en op de mogelijkheden die een gemeente heeft om onbillijkheden
te voorkomen.4. Artikel 11 – Woonwagen en -schipArtikel 50 WWB bevat de regeling van de gevolgen voor de bijstand van
het vermogen gebonden in voor bewoning bestemde zaken. Ten opzichte van de
Abw is de regeling gewijzigd in die zin dat zij niet alleen van toepassing
is op registergoederen, maar ook op niet-registergoederen zoals woonwagens
en woonschepen onder een bepaald tonnage.Met het wetsvoorstel wordt onder meer beoogd te voorkómen dat woonboot-
of woonwagenbewoners die vóór de inwerkingtreding van de WWB
een bijstandsuitkering ontvangen, worden geconfronteerd met de omzetting van
reeds toegekende bijstand om niet in een lening. Daarom is in artikel 11 van
het wetsvoorstel bepaald dat de vorm van bijstandsverlening na de invoering
van de WWB niet wijzigt. Een uitzondering geldt voor woonboot- en woonwagenbewoners
die na de peildatum, dat wil zeggen na 31 december 2003, gedurende 12 maanden
geen recht op bijstand hebben gehad. Dit betekent dat bij een periode korter
dan één jaar de oude regeling weer gaat gelden en derhalve bijstand
om niet wordt verleend.In de toelichting op artikel 11 wordt gesteld dat het onverkort van toepassing
doen zijn van de WWB zonder overgangsrecht als niet-billijk wordt beschouwd.
Zonder nadere uiteenzetting is deze stelling niet duidelijk. Een oogmerk van
de WWB is, de rechtsgelijkheid te bevorderen en het hiaat weg te nemen dat
in deze door de rechtspraak is geconstateerd.1
Mede gelet op dit oogmerk dient een permanent afwijkende behandeling van woonboot-
en woonwagenbewoners ten opzichte van bewoners van andere woningen van een
dragende motivering te worden voorzien.De Raad adviseert de toelichting op dit punt aan te vullen.4. Terecht merkt de Raad op dat, gelet op het oogmerk van de WWB om de
rechtsgelijkheid bij het in aanmerking nemen van vermogen in woonruimte in
eigendom te bevorderen en het hiaat weg te nemen dat in de rechtspraak is
geconstateerd, de afwijkende behandeling van woonboot- en woonwagenbewoners
van een draagkrachtige motivering dient te worden voorzien. Hiertoe is artikel
11 en de toelichting daarop aangepast.5. Artikel 12 – KrediethypotheekUit de toelichting op artikel 12 blijkt dat de datum van vestiging van
een krediethypotheek doorslaggevend is voor de bepaling of het oude dan wel
het nieuwe recht van toepassing zal zijn. Deze datum wordt in belangrijke
mate bepaald door de behandelings- en afhandelingsduur van de aanvraag om
een krediethypotheek. De belanghebbende wordt daardoor voor de toepassing
van het oude dan wel nieuwe recht afhankelijk van buiten zijn macht liggende
(tijds)factoren. In het belang van de rechtszekerheid ligt het eerder voor
de hand, te denken aan een minder willekeurig tijdstip, bijvoorbeeld de datum
van aanvraag van de krediethypotheek of van totstandkoming van de obligatoire
krediethypotheekovereenkomst.De Raad beveelt aan, in het licht van het voorgaande in te gaan op de
gevolgen van de datum van hypotheekvestiging als beslissende datum voor de
toepassing van het oude respectievelijk het nieuwe recht en geeft in overweging,
in plaats van de datum van vestiging voor een alternatief te kiezen dat aan
de aanvrager van een krediethypotheek vóór de peildatum, meer
rechtszekerheid biedt.5. Het kabinet onderschrijft de door de Raad genoemde bezwaren tegen het
gebruik van de datum van vestiging van de krediethypotheek bij de toepassing
van het overgangsrecht. Om die reden is dit criterium vervangen door de datum
van aanvraag. Aangezien het regime van de WWB op dit punt gunstiger is dan
de Abw is verder bepaald dat deze datum ligt na de datum van publicatie van
de WWB in het Staatsblad. Artikel 12 en de toelichting daarop zijn overeenkomstig
aangepast.6. Artikel 13 – VerhaalTot het tijdstip van inwerkingtreding van de artikelen 56, 61 en 62 WWB
kunnen de kosten van bijstand worden verhaald overeenkomstig het thans bepaalde
in de Abw. Daarmee wordt de bestaande plicht tot kostenverhaalgewijzigd
in een bevoegdheid van de gemeente en aangesloten bij het bepaalde in de WWB.
In de toelichting wordt niet duidelijk aangegeven of artikel 13 alleen van
toepassing is in die gevallen waarin de verhaalsmogelijkheid ontstaat na de
peildatum of ook in die gevallen waarin na de peildatum wordt geconstateerd
dat er voor de peildatum een verhaalsmogelijkheid bestond. Noch uit de toelichting
op artikel 6, noch uit die op artikel 13 valt af te leiden wat de verhouding
is tussen deze artikelen op het punt van verhaal.De Raad adviseert artikel 13 in vorenbedoelde zin te wijzigen en in de
toelichting aan het vorenstaande aandacht te besteden.6. Zoals is aangegeven bij punt 2 van dit nader rapport wordt in artikel
6 geregeld dat verhaal van bijstand die vóór of op de peildatum
is verleend, plaats vindt op grond van de Abw. Dit betekent dat als in dit
geval de verhaalsactie wordt gestart na de inwerkingtreding van de WWB het
verplichte verhaal conform de Abw van toepassing is.De Raad constateert terecht dat het verband tussen artikel 6 en artikel
13 op dit punt niet geheel duidelijk is. In artikel 13 en de toelichting daarop
is verduidelijkt dat artikel 13 alleen ziet op verhaal van bijstand die na
de peildatum is verleend, tot de invoering van een nieuw stelsel van kinderalimentatie.
Tevens is in de toelichting op dat artikel aangegeven dat de mogelijkheid
van verhaal op de ex-partner komt te vervallen zodra de artikelen 56, 61 en
62 van de WWB zijn ingevoerd.Wetswijzigingen7. Twee financieringssystemen gelijktijdigDe WWB brengt een nieuw financieringssysteem mee, dat uitgaat van 100%
budgettering. Ingevolge de Invoeringswet wordt het bestaande financieringssysteem,
dat grotendeels op het declaratiestelsel berust, voorshands gehandhaafd voor
de Wet IOAZ, de Wet IOAW en de WIK. Het bestaande systeem blijft ook voor
de bijstandsfinanciering gelden voorzover de huidige financiering wordt voortgezet
ingevolge artikel 85 WWB dan wel artikel 2, tweede lid, van de Invoeringswet.Het gevaar kan zich voordoen van onbedoelde vermenging van de twee systemen.
Dit geldt vooral bij de reïntegratietrajecten voorzover daarin onvoldoende
onderscheid wordt gemaakt tussen personen voor wie het nieuwe financieringssysteem
zal gelden en personen voor wie het oude financieringssysteem nog van toepassing
is.Bij het gelijktijdig toepassen van twee verschillende financieringssystemen
valt het als regel niet uit te sluiten dat er complicaties optreden in de
administraties in dit geval van de gemeenten.In de toelichting wordt aan de risico's van het gelijktijdig hanteren
van twee financieringssystemen weinig aandacht besteed. De Raad adviseert
in de memorie van toelichting op deze samenloop in te gaan en daarbij tevens
te bespreken hoe de nadelen daarvan kunnen worden ondervangen althans kunnen
worden beperkt, alsook voor wiens rekening de nadelige financiële consequenties
komen.7. De Raad constateert terecht dat er naast de financieringssystematiek
van de WWB in 2004 een eigenstandige financieringssystematiek voor de IOAW,
de IOAZ en de WIK blijft bestaan. Echter, zowel de reïntegratietrajecten
van personen die een uitkering op grond van de WWB ontvangen als de trajecten
van personen met een IOAW- of IOAZ-uitkering komen ten laste van het reïntegratiebudget
van de WWB. Voor de reïntegratietrajecten geldt daarmee één
regime voor de WWB, de IOAW en de IOAZ.Voor de uitkeringen op grond van genoemde regelingen gelden wel twee verschillende
systematieken. Doordat per wet en daarmee per doelgroep maar één
financieringssystematiek wordt gehanteerd acht het kabinet het risico minimaal
dat er als gevolg van de invoering van de WWB complicaties in de administratie
ontstaan.Anders dan de Raad veronderstelt geldt voor de periode dat, krachtens
artikel 2, tweede lid, van deze Invoeringswet, bepalingen van de Abw doorlopen
na de inwerkingtreding van de WWB, al de financieringsystematiek van de WWB.
Naar de mening van het kabinet is er dan ook geen risico van onbedoelde vermenging
van twee systemen. 8. Artikelen 23 en 24 – Wet IOAZ, artikel 53 en Wet IOAW, artikel
53Met het nieuwe artikel 53 Wet IOAZ en Wet IOAW wordt beoogd, de bepalingen
in de WWB die de bevoegdheid van de ministeriële aanwijzing aan burgemeester
en wethouders betreffen, over te nemen.1 De WWB-bepaling
«In een aanwijzing wordt een termijn opgenomen waarbinnen burgemeester
en wethouders de uitvoering in overeenstemming hebben gebracht met deze aanwijzing.»2 wordt echter zonder motivering weggelaten. Deze bepaling
lijkt niet alleen relevant voor de WWB, maar ook voor artikel 53 Wet IOAZ
en Wet IOAW.De Raad adviseert de aangehaalde bepaling alsnog op te nemen in artikel
53 Wet IOAZ en Wet IOAW, dan wel de weglating hiervan te motiveren in de toelichting.8. Het advies van de Raad om de aangehaalde bepaling alsnog over te nemen
in artikel 53 van de IOAW en de IOAZ wordt overgenomen. Hiermee wordt een
omissie hersteld.9. Artikelen 23 en 24 – Wet IOAZ, artikel 58, en Wet IOAW, artikel
58Artikel 58 Wet IOAZ en Wet IOAW is een kopie van artikel 5 van de Wet
financiering Abw, Wet IOAW en Wet IOAZ. Zonder motivering is overname achterwege
gelaten van het derde lid van dat artikel 5, waarin het gaat om de overlegging
vooraf aan de Staten-Generaal van het jaarlijkse ontwerpbesluit. In dat ontwerpbesluit
wordt het jaarbedrag vermeld dat beschikbaar is voor de uitkeringen Wet IOAZ.
In artikel 58 Wet IOAZ en Wet IOAW wordt, in het tweede lid, wèl voorzien
in de vervaardiging van het ontwerpbesluit, maar niet in de overlegging vooraf
van dat ontwerpbesluit aan de Staten-Generaal.De Raad adviseert in die overlegging, indien deze onbedoeld vervalt en
nog steeds nodig zal zijn, alsnog te voorzien in artikel 58 Wet IOAZ en Wet
IOAW, of anders in de toelichting te vermelden waarom dit achterwege wordt
gelaten.9. Het achterwege laten van de overlegging is een bewuste keuze. Het kabinet
acht het, gezien zijn uitgangspunt dat de IOAW en IOAZ in hun huidige vorm
een tijdelijk karakter hebben3, niet meer opportuun
deze procedure wettelijk te regelen. Voor het jaar 2004, uitgaande van inwerkingtreding
van de artikelen 23 en 24 van deze wet met ingang van 1 januari van dat jaar,
zou dit bijvoorbeeld al meteen overgangsrecht vergen; anders kunnen de gemeenten
op zijn vroegst pas in de loop van januari 2004 zekerheid hebben over de hoogte
van hun uitkering. Deze motivering is eveneens opgenomen in de toelichting
op artikel 23, onderdeel V.10. Artikel 24 – Wet IOAW, artikel 59eIn artikel 59e Wet IOAW worden in het tweede lid voor de completering
van het vergoedingensysteem artikelen en artikelonderdelen van de WWB van
overeenkomstige toepassing verklaard. Enkele van die artikelen en artikelonderdelen
van de WWB bevatten echter delegatiebepalingen.4Het
is niet wenselijk dat de basis voor delegatie wordt gezocht in andere wetten
door deze in de onderhavige wet van overeenkomstige toepassing te verklaren.
Een dergelijke opzet kan onder meer tot gevolg hebben dat een toekomstige
wijziging van de delegatiegrondslagen in andere wetten onvoorziene gevolgen
heeft voor de regelingen die totstandkomen op grond van de wettelijke bepalingen
waarin die delegatiegrondslagen van overeenkomstige toepassing worden verklaard.De Raad adviseert deze vorm van overeenkomstige toepassing te vermijden
en te zorgen voor duidelijke delegatiegrondslagen mede ter voorkoming van
interpretatieproblemen in de sfeer van analoge uitleg van de WWB naar de Wet
IOAW.De Raad beveelt daarom aan de desbetreffende artikelen van de WWB, na
aanpassing op grond van de Wet IOAW-vereisten, over te nemen in de Invoeringswet.10. Naar aanleiding van de opmerking van de Raad is nog eens goed gekeken
naar artikel 59i van de IOAZ en 59e van de IOAW. Bij nader inzien blijken
de tweede leden van deze artikelen, waarin artikelen van de WWB van overeenkomstige
toepassing worden verklaard, overbodig. Op grond van de eerste leden brengen
burgemeester en wethouders de kosten van reïntegratievoorzieningen voor
personen met een IOAZrespectievelijk IOAW-uitkering ten laste
van het werkdeel van de WWB. Daarmee zijn deze kosten onderdeel van dat werkdeel
en zijn de artikelen 59, tweede en derde lid, 70 en 75, onderdeel a, van de
WWB er rechtstreeks op van toepassing. Artikel 23, onderdeel V, artikel 24,
onderdeel V, en de toelichtingen daarop zijn overeenkomstig aangepast.11. InwerkingtredingIn de toelichting op artikel 71 wordt opgemerkt dat de Invoeringswet in
beginsel tegelijk met de WWB in werking zal treden. De beoogde datum van inwerkingtreding
is 1 januari 2004.Volgens het college kunnen, mede in het licht van actuele ontwikkelingen,
voor die spoedige inwerkingtreding de volgende complicerende factoren worden
onderkend.– De WWB en de Invoeringswet gezamenlijk brengen een aanzienlijke
omschakeling mee voor de gemeenten en de Centra voor werk en inkomen (CWI's).
Daarnaast blijft gedurende enige tijd een aantal van de WWB afwijkende bepalingen
van kracht, zodat de gemeenten in feite met de toepassing van twee wettelijke
systemen worden belast.– Te voorzien valt dat onder meer als gevolg van de ingetreden economische
recessie de werkgelegenheid afneemt en de werkloosheid toeneemt, wat zal leiden
tot een aanzienlijke instroom van uitkeringvragers, waardoor de druk op het
CWI aanzienlijk zal toenemen.– Voor de uitvoering van het nieuwe stelsel zijn de uitvoerende
instanties voor een belangrijk deel afhankelijk van de tijdige opbouw, invoering
en realisatie van de daarvoor noodzakelijke ICT-voorzieningen en elektronische
gegevensbestanden. Daar komt bij dat de uitvoeringsprogramma's en apparatuur
van de gemeenten en de CWI's op elkaar moeten worden/zijn afgestemd zodat
de noodzakelijke onderlinge gegevensuitwisselingen op de datum van inwerkingtreding
ook mogelijk zijn.– De behandeling in de Staten-Generaal van de WWB en de Invoeringswet
zal redelijkerwijs de nodige tijd vergen. Het valt niet uit te sluiten dat
de wetsvoorstellen als gevolg van amendering worden gewijzigd. Als gevolg
daarvan kan kort vóór 1 januari 2004 nog blijken dat belangrijke
wijzigingen in de uitvoerings- en ICT-sfeer noodzakelijk zijn, waardoor de
uitvoering van de invoering van beide wetten per 1 januari 2004 in het gedrang
komt.Bij eerdere reorganisaties als gevolg van wijzigingen in de sociale wetgeving
is naar voren gekomen dat de uitvoeringsorganisaties wegens te korte voorbereidingstijd
bij de invoering, met grote problemen werden geconfronteerd doordat de organisaties
in onvoldoende mate waren ingespeeld op de zeer grote veranderingen in het
systeem. Het voorgaande roept de vraag op of de voorbereidingstermijn van
enige maanden toereikend is voor een dergelijke majeure operatie als de invoering
van de WWB per 1 januari 2004. Deze vraag klemt des te meer indien de hiervoor
vermelde factoren elkaar versterken en tot een cumulatie van overgangs- en
invoeringsproblemen zullen leiden. Overigens dient ook rekening te worden
gehouden met de in- en uitvoeringstermijn die in het laatste bestuursakkoord
tussen het Rijk en de Vereniging van Nederlandse Gemeenten is overeengekomen.Gelet op het voorgaande dient te worden nagegaan of bij een overgang van
het stelsel per 1 januari 2004, waarin nadrukkelijk rekening wordt gehouden
met factoren als hiervóór bedoeld, voldoende kan worden gewaarborgd
dat de uitkeringen tijdig en op de juiste wijze worden verstrekt.De Raad adviseert de hiervoor bedoelde invoerings- en uitvoeringsproblematiek
te bespreken in de toelichting onder vermelding van de voorzieningen en de
middelen waarmee die problematiek in het bijzonder in de uitkeringensfeer
zal worden voorkómen dan wel opgelost. In het licht van het voorgaande
adviseert de Raad de beoogde invoeringsdatum van 1 januari 2004 zo nodig opnieuw
te bezien.11. Met de Raad is het kabinet van mening dat de uitvoeringsorganisaties
in staat moeten zijn zich adequaat voor te bereiden op de WWB. Tegelijkertijd
is invoering van de WWB op 1 januari 2004 van belang om de beoogde effectiviteit
zo spoedig mogelijk te realiseren. Het kabinet kiest daarom voor een invoeringstraject
dat enerzijds is gericht op invoering per 1 januari 2004 en anderzijds op
een adequate beheersing van de daaraan verbonden risico's. Uitgangspunt daarbij
is dat de uitkeringen tijdig en op de juiste wijze worden verstrekt. Dit uitgangspunt kan worden gerealiseerd omdat naar de mening van het
kabinet de aan aanpassing van ICT gerelateerde risico's voor het proces van
uitkeringsverstrekking weliswaar aanwezig zijn, maar met behulp van onderstaande
maatregelen voor gemeenten voldoende kunnen worden beperkt.Zoals vermeld in het nader rapport over het wetsvoorstel WWB1, is het kabinet van mening dat in ieder geval op 1 januari 2004 moet
worden gestart met de voorgestelde decentralisatie en deregulering, de daarbij
behorende volledige financiële verantwoordelijkheid van gemeenten, de
vermindering van administratieve lasten en de afschaffing van de categoriale
bijzondere bijstand in combinatie met de invoering van de langdurigheidstoeslag.
Het kabinet is evenwel bereid te bezien of enkele nader te bepalen onderdelen
van de WWB later kunnen worden ingevoerd als dat nodig blijkt in het kader
van de goede invoering van de WWB.In overleg met VNG en Divosa heeft het kabinet een implementatieplan opgesteld
om gemeenten te ondersteunen bij de invoering van deze wet. Het gaat hierbij
om activiteiten als checklists van de voor elke gemeente noodzakelijke veranderingen,
'toolkits' voor het opstellen van verordeningen, programma's van eisen voor
de noodzakelijke ICT-aanpassingen, een ambassadeursnetwerk van voorlopende
gemeenten, voorlichting, uitwisseling van best practices.De Raad constateert terecht dat ook in het uitvoeringsproces van de Centrale
organisatie werk en inkomen (CWI) aanpassingen moeten plaatsvinden als gevolg
van de invoering van de WWB en dat de conjunctuur extra druk op de uitvoeringslasten
bij de CWI legt.De druk van de conjunctuur op de uitvoeringslasten van de CWI is door
het kabinet onderkend. Het kabinet heeft de CWI verzocht, in het kader van
haar jaarplan 2004, concrete voorstellen te ontwikkelen voor een organisatie
die meer conjunctuurbestendig is. Daarnaast zullen projecten als het vacatureoffensief
en de aanpak van de jeugdwerkloosheid direct bij de poort van zowel het onderwijs
als van de sociale zekerheid mogelijkheden bieden om de instroom van nieuwe
cliënten bij de gemeenten beperken.De CWI zal worden betrokken bij de implementatieactiviteiten van de WWB,
niet alleen passief (toezenden van al het materiaal dat ook gemeenten ontvangen),
maar ook actief (bij het uitwerken van de planning van implementatieactiviteiten
en bijvoorbeeld in expertmeetings). De Raad wijst daarnaast op het belang
van afstemming van de systemen van gemeenten en de CWI. Met de raden van bestuur
van de CWI en het UWV en met de VNG zijn afspraken gemaakt in het kader van
het Programma Ketenresultaten 2003–2004. Een belangrijk onderdeel hiervan
is de gegevensuitwisseling tussen de partners in de keten van werk en inkomen.
Dit programma wordt momenteel uitgewerkt in praktische oplossingen die moeten
leiden tot verbeteringen in de kwaliteit en tot beter toetsbare resultaten.Met de ondersteuning bij de implementatie en de investeringen in de relatie
tussen de CWI en gemeenten is het kabinet van mening dat de risico's van invoering
per 1 januari 2004 beheersbaar zijn.12. Voor redactionele kanttekeningen verwijst het college naar de bij
het advies behorende bijlage.12. Alle redactionele kanttekeningen van de Raad zijn overgenomen.Van de gelegenheid is gebruik gemaakt om het wetsvoorstel en de memorie
van toelichting, naast enkele wijzigingen van ondergeschikt belang, nog op
de volgende punten te wijzigen en aan te vullen:– aanpassing van artikel 47 (art. 18 WIN) in verband met het nieuwe
sanctiesysteem van de WWB;– afstemming van artikel 69 (indexering) op de wijziging van de
artikelen 38 en 39 van het wetsvoorstel WWB;– invoeging van een nieuw artikel 71 (omhanging besluiten), waarmee
een omissie wordt hersteld. De Raad van State geeft U in overweging het voorstel van wet te zenden
aan de Tweede Kamer der Staten-Generaal, nadat met het vorenstaande rekening
zal zijn gehouden.De waarnemend Vice-President van de Raad van State,D. DolmanIk moge U verzoeken het hierbij gevoegde gewijzigde voorstel van wet en
de gewijzigde memorie van toelichting aan de Tweede Kamer der Staten-Generaal
te zenden.De Staatssecretaris van Sociale Zaken en Werkgelegenheid,M. Rutte Bijlage bij het advies van de Raad van State van 28 mei 2003, no. W12.03.0100/IV,
met redactionele kanttekeningen die de Raad in overweging geeft.Voorstel van wet– Voorzien in een koppeling tussen enerzijds artikel 2, tweede lid,
dat verlenging van bestaande bepalingen mogelijk maakt, en anderzijds artikel
71, dat afwijkende tijdstippen voor de inwerkingtreding van nieuwe bepalingen
mogelijk maakt, zodat de aansluiting tussen oud en nieuw recht ook bij afwijkende
geldingstermijnen wordt gewaarborgd.– In artikel 4, vierde lid, inzake afstemming van besluiten op «artikelen
37 en 37a van de IOAZ onderscheidenlijk de IOAW», mede gelet op de in
artikel 71 voorziene mogelijkheid van vertraagde inwerkingtreding van bepalingen,
duidelijk laten uitkomen dat hier de nieuwe artikelen van de Wet inkomensvoorziening
oudere en gedeeltelijk arbeidsongeschikte gewezen zelfstandigen (Wet IOAZ)
en van de Wet inkomensvoorziening oudere en gedeeltelijk arbeidsongeschikte
werkloze werknemers (Wet IOAW) zijn bedoeld.– In artikel 17, tweede lid, na «onderdelen d en e»
invoegen: van eerstgenoemde wet.– In artikel 21, eerste lid, de zinsnede «nog niet is beslist»
wijzigen in: nog niet onherroepelijk is beslist.– In artikel 23, onderdeel G, eerste lid, «De zinsnede «of
derde lid, artikel 18, vierde lid,» vervalt», omdat het eerste
woord «lid» niet kan worden gemist, wijzigen in: De zinsnede «of
derde lid, artikel 18, vierde lid,» vervangen door: lid.– In artikel 23, onderdeel J, in artikel 35, tweede lid, Wet IOAZ,
«De regels (...) hebben in ieder geval betrekking op de evenwichtige
aandacht voor de in artikel 34, eerste lid, onderdeel a, genoemde personen»,
omdat die «evenwichtige aandacht» moeilijk bepaalbaar is en het
vooral gaat om uitvoering van de vermelde taken, wijzigen in: De regels (...)
hebben in ieder geval betrekking op de taken vermeld in artikel 34, eerste
lid, onderdeel a,.– In artikel 23, onderdeel L, en in artikel 24, onderdeel V, in
artikel 59e Wet IOAW, mede gelet op aanwijzing 82 van de Aanwijzingen voor
de regelgeving (Ar), «als bedoeld» vervangen door: , bedoeld.– In artikel 23, onderdeel L, in artikel 37 Wet IOAZ, gelet op de
aanwezigheid van lidaanduiding «2.» en mede gelet op artikel 23,
onderdeel G, tweede lid, aan de eerste zin lidaanduiding «1.»
vooraf laten gaan.– In artikel 23, onderdeel M, in artikel 37a Wet IOAZ, ter bevordering
van effectieve ontheffingen, «kunnen burgemeester en wethouders (...)
tijdelijk ontheffing verlenen van een verplichting als bedoeld in artikel
37» wijzigen in: kunnen burgemeester en wethouders (...) tijdelijk ontheffing
verlenen van één of meer verplichtingen als bedoeld in artikel
37.– In artikel 23, onderdeel S, artikel 45, eerste lid, Wet IOAZ verder
aanpassen, daar artikel 43 Wet IOAZ ingevolge het daaraan voorafgaande onderdeel
R vervalt.– In artikel 24, onderdeel E, tweede lid, daar het om een ontheffingsmogelijkheid
gaat, «artikel 37» wijzigen in: artikel 37a.– In artikel 24, onderdeel G, eerste lid, «De zinsnede «of
derde lid, artikel 18, vierde lid,» vervalt», omdat het eerste
woord «lid» niet kan worden gemist, wijzigen in: De zinsnede «of
derde lid, artikel 18, vierde lid,» vervangen door: lid.– In artikel 24, onderdeel L, in artikel 37 Wet IOAW, gelet op de
aanwezigheid van lidaanduiding «2.» en mede gelet op artikel 24,
onderdeel G, tweede lid, aan de eerste zin lidaanduiding «1.»
vooraf laten gaan.– In artikel 24, onderdeel M, in artikel 37a Wet IOAW, ter bevordering
van effectieve ontheffingen, «kunnen burgemeester en wethouders (...)
tijdelijk ontheffing verlenen van een verplichting als bedoeld in artikel
37» wijzigen in: kunnen burgemeester en wethouders (...) tijdelijk ontheffing
verlenen van één of meer verplichtingen als bedoeld in artikel
37.– In artikel 24, onderdeel S, artikel 45, eerste lid, Wet IOAW,
verder aanpassen, daar artikel 43 Wet IOAW ingevolge het daaraan voorafgaande
onderdeel R vervalt.– In artikel 25, onderdeel G, «Artikel 9, eerste lid komt
te luiden:», mede gelet op het tweede lid van dit onderdeel, wijzigen
in:Artikel 9 wordt als volgt gewijzigd.1. Het eerste lid komt te luiden:.– Van artikel 25, onderdeel G, het tweede lid, daar het niet om
een toevoeging maar om een wijziging in het daarin vermelde artikellid gaat,
wijzigen in: 2. In het derde lid wordt «onder a, b of c van artikel
10» vervangen door: onder a en b van artikel 10.– In artikel 25, onderdeel M, in artikel 19a, derde lid, van de
Wet inkomensvoorziening kunstenaars, mede gelet op aanwijzing 101 Ar, duidelijk
maken dat de voorgestelde opsomming van alternatieve aard is door aan onderdeel
b «of» toe te voegen.Memorie van toelichting– Aan de toelichting een transponeringstabel toevoegen voor de verwerking
en overname in hoofdstuk 3 van het wetsvoorstel van artikelen uit vervallen
wetten, zoals de Wet financiering Abw, Wet IOAW en Wet IOAZ.– Paragraaf 3.1 van het algemeen gedeelte, waarin wordt aangekondigd
dat voor de Wet IOAW en de Wet IOAZ het WWB-maatwerk in ruime mate achterwege
zal blijven, en de toelichting op artikel 23, onderdeel F, waarin het maatwerk
met een bespreking van individuele gemeentelijke beschikkingen aangaande rechten
en plichten weer lijkt te worden binnengehaald, op elkaar afstemmen.– In de toelichting op artikel 2, eerste tekstblok, bij «een
voorstel van wet (...) is ingediend» verduidelijken dat daarmee het
wetsvoorstel Wet werk en bijstand wordt bedoeld.– In de toelichting op artikel 8, slotzin, bij «Als overgangsregime
voor de invoering van de nieuwe systematiek van de vaststelling van het vermogen»
verduidelijken of daarmee het regime van het nieuwe recht wordt bedoeld, dan
wel de periode van één jaar waarbinnen het vrij te laten vermogen
opnieuw moet worden vastgesteld.– In de toelichting op artikel 23, onderdeel V, bij «artikelen
56 tot en met 59h» Wet IOAZ vermelden, aan welke bepalingen van de Wet
financiering Abw, Wet IOAW en Wet IOAZ deze artikelen zijn ontleend.– In de toelichting op «Artikelen 26 tot en met 68«
tevens ingaan op de wijzigingen van technische aard waarvan de reden niet
aanstonds duidelijk is, zoals het vervallen van artikelen. XNoot1De oorspronkelijke tekst van het voorstel van wet en van de memorie van
toelichting zoals voorgelegd aan de Raad van State is ter inzage gelegd bij
het Centraal Informatiepunt Tweede Kamer.XNoot2Zie voor het wetsvoorstel Kamerstukken II 2002/03, 28 870, nrs.1
en 2.XNoot3Invoeringswet, artikelen 2 tot en met 22.XNoot4Invoeringswet, artikelen 23 tot en met 25; memorie van toelichting, paragraaf 3.1.XNoot5Invoeringswet, artikel 25.XNoot6Memorie van toelichting, paragrafen 1, tweede alinea; en 3.1.XNoot1Zie voor dit tijdstip de memorie van toelichting, paragraaf 2.1,
eerste alinea.XNoot2Dit geldt evenzo voor de besluiten als bedoeld in artikel 4, tweede lid,
in samenhang met het vierde lid.XNoot1In punt 16 van het nader rapport WWB, Kamerstukken II 2002/03, 28 870,
A, wordt ontkend dat hier sprake is van een punitieve sanctie.XNoot2Kamerstukken II 1999/2000, 26 934, nr. 1, blz. 9.XNoot1Zie voor een vergelijkbare benadering artikel 16 van de Grondwet.XNoot2Toelichting op artikel 10, slotzin.XNoot1WWB, memorie van toelichting, toelichting op artikel 50.XNoot1Zie de toelichting op artikel 23, onderdeel U.XNoot2Zie WWB, artikel 76, derde lid, slotzin.XNoot3Zie paragraaf 3.1 van het algemene deel van de memorie van toelichting.XNoot4Deze delegatiebepalingen zijn vermeld in de artikelen 69, tweede lid,
70, vierde lid, en 75, aanhef, WWB.XNoot1Kamerstukken II 2002/03, 28 870, A. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-28960-A.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl