Aanpassing Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering en enkele andere wetten i.v.m. het nieuwe procesrecht; Nota van wijziging
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-07 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 28863, nr. 6

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum ontvangst

01-03-2004

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2003-2004

28863 nr. 6

24-02-2004

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamAARTIKEL VBCaCDDGEFGNHNaIRaRbJEEaEEbEEcKLToelichtingABCDEFGHIOnderdeel RaOnderdeel RbJOnderdeel EEaOnderdeel EEbOnderdeel EEcKLOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 28863Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 30 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
28 863Aanpassing van enkele onderdelen van het Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering
en enige andere wetten in verband met het nieuwe procesrechtnr. 6NOTA VAN WIJZIGINGOntvangen 24 februari 2004Het voorstel van wet wordt als volgt gewijzigd:AArtikel V komt als volgt te luiden:ARTIKEL VArtikel 23, zesde lid, Wet politieregisters komt te luiden:6. Indiening van een verzoekschrift als bedoeld in het tweede en derde
lid behoeft niet door een procureur te geschieden.BIn artikel VII wordt na onderdeel C een onderdeel ingevoegd, luidende:CaAan artikel 46, derde lid, wordt na de zin die begint met «Voorts
laat de deurwaarder» en eindigt met «een afschrift per post»,
een zin ingevoegd, luidende:Zijn achterlating aan de woonplaats en verzending per post redelijkerwijs
niet zinvol of niet mogelijk, dan kan de deurwaarder het afschrift in een
gesloten envelop achterlaten in de macht van degene voor wie het exploot is
bestemd.CArtikel VII, onderdeel D, komt te luiden:DIn artikel 56, derde lid, tweede volzin, wordt na «mits de deurwaarder»
ingevoegd «binnen veertien dagen daarna» en wordt de zinsnede
beginnend met «aan een ontvangende instantie» en eindigend met
«aan de betrokkene» vervangen door: aan een ontvangende
instantie zendt als bedoeld in artikel 2, tweede lid, van de verordening,
ter betekening aan de betrokkene dan wel bij aangetekende post rechtstreeks
aan de betrokkene verzendt.DArtikel VII, onderdeel G, komt te luiden:GArtikel 108 wordt als volgt gewijzigd:a. Het eerste lid komt als volgt te luiden:1. Hebben partijen bij overeenkomst een rechter aangewezen voor de kennisneming
van geschillen die zijn ontstaan of zullen ontstaan naar aanleiding van een
bepaalde rechtsbetrekking die tot hun vrije bepaling staat, dan is die rechter
bij uitsluiting bevoegd van de zaak kennis te nemen, voorzover niet uit de
overeenkomst anders voortvloeit.b. In het tweede lid wordt de zinsnede «minder dan € 5 000»
vervangen door: ten hoogste € 5 000.EIn artikel VII, onderdeel H, wordt de zinsnede «de vordering minder
beloopt dan € 5 000» vervangen door: de vordering ten
hoogste € 5 000 beloopt.FArtikel VII, onderdeel I, wordt als volgt gewijzigd:a. Onder verlettering van de letters a tot en met d tot b tot en met e,
wordt een onderdeel ingevoegd, luidende:a. In onderdeel a wordt «in de gemeente waar de rechter zitting
houdt» vervangen door: de door eiser gekozen woonplaats in Nederland.b. Onderdeel b komt als volgt te luiden:b. In onderdeel g vervalt onder vervanging van de komma achter gemachtigde
door het woord «en» de zinsnede «, en de rechtsgevolgen,
door artikel 139 aan het achterwege blijven van een antwoord verbonden».GArtikel VII, onderdeel N, komt te luiden:NIn artikel 143, tweede lid, vervalt de laatste volzin.HNa artikel VII, onderdeel N, wordt een onderdeel ingevoegd, luidende:NaArtikel 146 wordt als volgt gewijzigd:a. Het eerste lid komt als volgt te luiden:1. Op het exploot van verzet is artikel 111, tweede lid, onder a tot en
met c en e tot en met h van overeenkomstige toepassing, met dien verstande
dat niet vermeld hoeft te worden de wijze waarop de oorspronkelijk eiser kan
antwoorden,.b. Het derde lid vervalt.INa artikel VII, onderdeel R, wordt twee onderdelen ingevoegd, luidende: RaIn artikel 255, derde lid, wordt «is ook de eiser niet verplicht
bij procureur te procederen» vervangen door: kunnen partijen behalve
bij procureur ook in persoon procederen, maar niet vertegenwoordigd door een
gemachtigde die geen procureur is.RbArtikel 259, tweede volzin, komt te luiden:Artikel 255, eerste lid, is niet van toepassing.JNa onderdeel EE worden drie onderdelen ingevoegd, luidende:EEaArtikel 440, eerste lid, onder c, komt te luiden:c. indien het beslag niet wordt gelegd door een deurwaarder ten kantore
van wie woonplaats is gekozen overeenkomstig artikel 439, derde lid, een keuze
van woonplaats ten kantore van de deurwaarder die het beslag legt.EEbIn artikel 474g, eerste lid, Rv wordt de zinsnede «aan de rechtbank
van het arrondissement waarin hij bij het beslagexploit woonplaats heeft gekozen»
vervangen door: aan de rechtbank van de plaats van vestiging van de vennootschap,EEcArtikel 504, eerste lid, onder c, komt te luiden:c. indien het beslag niet wordt gelegd door een deurwaarder ten kantore
van wie woonplaats is gekozen overeenkomstig artikel 439, derde lid, een keuze
van woonplaats ten kantore van de deurwaarder die het beslag legt.KIn artikel VIII, onderdeel A, wordt «In artikel 70» vervangen
door: In artikel 70, eerste lid,.LIn artikel XII, onderdelen C en D, wordt telkens «artikel 15a van
Boek 3 van het Burgerlijk Wetboek» vervangen door «artikel 15a,
eerste lid, van Boek 3 van het Burgerlijk Wetboek» en wordt telkens
«artikel 15i van Boek 3 van het Burgerlijk Wetboek» vervangen
door: artikel 15i, eerste lid, van Boek 3 van het Burgerlijk Wetboek.ToelichtingAZonder dat een inhoudelijke wijziging ten opzichte van de oude tekst was
beoogd, is in het wetsvoorstel per abuis de mogelijkheid tot hoger beroep
tegen beslissingen uitgesloten. Met het vervallen van de slotzin van de voorgestelde
bepaling wordt dit hersteld.BMet de leden van de VVD-fractie ben ik van mening dat de verplichting
in artikel 46 Rv,dat een door de betrokkene geweigerd exploot steeds moet
worden achtergelaten of per post moet worden verzonden, niet steeds een extra
waarborg biedt. Dit geldt bijvoorbeeld als met het geweigerde exploot tegen
een tijdelijk in Nederland verblijvende persoon een spoedprocedure aanhangig
wordt gemaakt, terwijl deze persoon pas na die spoedprocedure naar zijn buitenlandse
woonplaats zal terugkeren. Het geldt ook als persoonlijke betekening is geweigerd
door iemand die noch in Nederland noch in het buitenland een vaste woon- of
verblijfplaats heeft. In dat geval is onmogelijk het afschrift aan de woonplaats
achter te laten of per post te verzenden. Onderdeel B biedt voor deze gevallen
een alternatief. Voorzover achterlating aan de woonplaats en verzending per
post niet zinvol of niet mogelijk zijn, mag de deurwaarder volstaan met achterlating
van het exploot in de macht van de wederpartij. De deurwaarder moet bij het
achterlaten vanzelfsprekend de nodige zorgvuldigheid in acht nemen. Dit betekent
dat hij in elk geval niet kan volstaan met achterlating op een plek waar degene
voor wie het exploot bestemd is, zich inmiddels niet meer bevindt. De woorden
«in de macht» impliceren voorts dat het exploot zoveel mogelijk
in de directe nabijheid van de betrokkene wordt achtergelaten. Ook zal de
betrokkene zich van die achterlating bewust moeten zijn.CNaar aanleiding van het arrest van de Hoge Raad van 17 januari 2003 (NJ
2003, 113) was in het wetsvoorstel al voorzien in een wijziging van het derde
lid van artikel 56 Rv. Die wijziging houdt in dat de deurwaarder zijn exploot
op grond van de verordening moet doen binnen 14 dagen na betekening van de
dagvaarding in hoger beroep aan de gemachtigde in de vorige instantie. Om
deze betekening overeenkomstig de verordening te vergemakkelijken wordt thans
voorgesteld dat hierbij ook de vorm van rechtstreekse betekening per aangetekende
post overeenkomstig artikel 14 EG-betekeningsverordening kan worden gekozen.
Bij verzending per aangetekende post is achteraf steeds controleerbaar of
en aan wie het stuk is uitgereikt. Betekening aan de gemachtigde in de vorige
instantie biedt naar mijn mening al zodanige waarborgen dat aan de daarop
volgende betekening in het buitenland geen verdergaande eisen hoeven te worden
gesteld. Wel moet bij verzending per aangetekende post in het kader van de
EG-betekeningsverordening rekening worden gehouden met de eventuele eisen
die het aangezochte land aan betekening per post stelt (artikel 14, tweede
lid, EG-betekeningsverordening). Een dergelijk regeling is in
de literatuur bepleit door Mevrouw mr. M. Freudenthal . Zij betoogt dat betekening
in dit specifieke geval per gewone, niet-aangetekende, post mogelijk zou moeten
zijn. Ik meen dat hieraan dusdanige bezwaren kleven op het punt van de betrouwbaarheid
dat ik de voorkeur geef aan aangetekende post.DDe onder a voorgestelde wijziging van artikel 108, eerste lid Rv, stond
reeds in het wetsvoorstel. De onder b voorgestelde wijziging betreft een technische
aanpassing. De tekst van artikel 108, tweede lid, Rv wordt hierdoor in overeenstemming
gebracht met de tekst van artikel 93 Rv.EMet de wijziging wordt ook de voorgestelde wijziging in artikel 110 Rv
in overeenstemming gebracht met de tekst van artikel 93 Rv.FNaar huidig recht moet de eiser steeds woonplaats kiezen in de gemeente
waar de rechter zitting houdt. De ratio van deze regeling is dat de rechter
en de gedaagde op een vaste en gemakkelijk bereikbare plaats stukken moeten
kunnen doen toekomen aan de eiser. Bij de mondelinge behandeling in de Eerste
Kamer van de herziening van het procesrecht (wetsvoorstel 26 855) heeft
mijn ambtsvoorganger aangegeven dat het belang van deze woonplaatskeuze niet
groot is, vooral wanneer ook woonplaats is gekozen bij een procureur of gemachtigde.
Hij zag toen onvoldoende aanleiding voor een aanpassing. Naar aanleiding van
vragen van de VVD-fractie in het verslag bij het onderhavige wetsvoorstel
(Kamerstukken TK 28 863, nr. 4) over de verplichte woonplaatskeuze in
de gemeente waarin de rechter zitting houdt, ben ik tot de slotsom gekomen
dat deze woonplaatskeuze inderdaad achterhaald is. In de praktijk bieden de
woonplaatskeuze bij de procureur of gemachtigde de rechter en de gedaagde
een voldoende eenvoudige plaats om stukken naartoe te zenden of betekeningen
aan te doen. Ook als de eiser in persoon procedeert, zal met de huidige communicatiemogelijkheden
het ontbreken van de gekozen woonplaats in de gemeente waar de rechter zitting
houdt, niet op grote problemen stuiten. Ik zie dan ook onvoldoende reden om
de regeling van artikel 111, tweede lid, onder a, in haar huidige vorm te
handhaven. Wel acht ik van belang dat de eiser in elk geval een (gekozen)
woonplaats binnen Nederland heeft. De voorgestelde redactie drukt dit uit.
Procedeert de eiser met een procureur, dan zal hij steeds woonplaats moeten
kiezen bij de procureur (artikel 79, tweede lid). Dit zal steeds een woonplaats
in Nederland zijn, nu een procureur slechts als procureur wordt ingeschreven
bij de rechtbank van het arrondissement waar zijn kantoor is gevestigd. Hij
mag zijn bevoegdheden slechts uitoefenen voor de rechterlijke colleges die
zijn gevestigd in het arrondissement waar hij kantoor houdt (artikel 61 Advocatenwet).
Heeft de eiser een gemachtigde, dan kiest hij in beginsel woonplaats bij de
gemachtigde, tenzij hij een andere woonplaats heeft gekozen (artikel 80, vierde
lid, Rv). Is de gemachtigde gevestigd in Nederland, of heeft de eiser woonplaats
in Nederland, dan is een woonplaatskeuze op grond van de voorgestelde bepaling
daarnaast niet nodig. Alleen als zowel de eiser als de gemachtigde woonplaats
buiten Nederland heeft, is een woonplaatskeuze in Nederland op grond van de
voorgestelde bepaling vereist. Hetzelfde geldt voor de in persoon procederende
eiser zonder woonplaats in Nederland.GDe voorgestelde wijziging in artikel 143, tweede lid, Rv hangt samen met
de wijziging van artikel 146 Rv (onderdeel H nota van wijziging). Artikel
143, tweede lid, Rv bepaalt dat een verzetexploot bij dagvaarding wordt
gedaan en welke termijnen daarvoor gelden. Alleen de laatste volzin van het
tweede lid betreft de inhoud van het verzetexploot. Een dergelijke inhoudelijke
bepaling is meer op zijn plaats in artikel 146, eerste lid, Rv dat geheel
gewijd is aan de inhoud van het verzetexploot. Om de verhouding tussen de
in artikel 111 Rv aan de dagvaarding gestelde eisen en de aan het verzetexploot
te stellen eisen te verduidelijken, wordt voorgesteld artikel 146, eerste
lid, Rv aan te passen. Daartoe is onderdeel H in de nota van wijziging opgenomen.HDe wijziging onder a maakt duidelijk dat de eisen die artikel 111 Rv aan
de dagvaarding in eerste aanleg stelt, van overeenkomstige toepassing zijn
op het verzetexploot, behalve voorzover de aard van de verzetprocedure zich
niet met die eisen verdraagt. Dit laatste geldt voor het in artikel 111, tweede
lid, onder d, Rv opgenomen vereiste dat de dagvaarding de eis en de gronden
daarvan vermeldt. De verzetprocedure is immers naar haar aard een voortgezette
instantie. Het verzet van de oorspronkelijk gedaagde is in feite een verweer
tegen de bij verstek toegewezen eis van de oorspronkelijk eiser. Om die reden
bepaalt artikel 147 Rv dat het exploot van verzet als conclusie van antwoord
geldt. Ook het onder g opgenomen vereiste dat in kantonzaken in het exploot
vermeld moet worden hoe de gedaagde moet antwoorden, verdraagt zich niet goed
met de verzetprocedure als voortgezette instantie. Onderdeel i van artikel
111, tweede lid, Rv is ook naar huidig recht niet van toepassing in de verzetprocedure.
Het wetsvoorstel splitst onderdeel i op in twee onderdelen i en j, zodat ook
onderdeel j buiten toepassing moet blijven in de verzetprocedure.IOnderdeel RaArtikel 255, derde lid, Rv geeft een regeling voor het uitzonderlijke
geval dat een kort geding voor de voorzieningenrechter niet met een dagvaarding
wordt ingeleid. In de praktijk speelt de bepaling met name bij een zogeheten
deurwaarders kort geding (artikel 438, vierde lid, Rv). De door de deurwaarder
opgeroepen geëxecuteerde en executant zijn in dat geval niet als eiser
en gedaagde aan te merken. De huidige redactie sloot daar niet helemaal op
aan. De voorgestelde wijziging beoogt duidelijker te maken dat alle betrokken
partijen in een dergelijk kort geding ook in persoon mogen procederen. Overeenkomstig
het eerste lid van artikel 255 Rv wordt ook voor deze gevallen duidelijk gemaakt
dat vertegenwoordiging door een gemachtigde die geen procureur is, niet is
toegestaan.Onderdeel RbIn artikel artikel 259 Rv is de overbodige verwijzing naar artikel 79
Rv geschrapt. Verder is buiten twijfel gesteld dat in de verzetprocedure zowel
de oorspronkelijk eiser als de oorspronkelijk gedaagde vertegenwoordigd moeten
worden door een procureur, door artikel 255, eerste lid, Rv buiten toepassing
te verklaren.JOnderdeel EEaArtikel 440, eerste lid, onder c, Rv hield nog geen rekening met de situatie
dat de deurwaarder onder de nieuwe Gerechtsdeurwaarderswet (Stb. 70, 2001)
landelijk beslag mag leggen en niet meer alleen in zijneigen arrondissement.
Ik deel de mening van de leden van de VVD-fractie dat met deze landelijke
bevoegdheid niet langer zinvol is om in artikel 440 te verwijzen naar de situatie
dat beslag wordt gelegd buiten het arrondissement van de deurwaarder waar
de executant reeds op grond van 439, derde lid, Rv woonplaats heeft gekozen.
Ik acht in de praktijk wel mogelijk dat de beslagleggende deurwaarder een
andere is dan die waar reeds woonplaats is gekozen op grond van artikel 439,
derde lid, Rv. Daarom handhaaf ik het vereiste dat in het beslagexploot vermeld
moet worden een woonplaatskeuze ten kantore van de beslagleggende deurwaarder,
indien het beslag niet wordt gelegd door een deurwaarder ten kantore van wie
reeds woonplaats is gekozen. Als het beslag wordt gelegd door een andere deurwaarder
dan bij wie reeds woonplaats is gekozen, maar die gevestigd is ten kantore
van de deurwaarder bij wie reeds woonplaats is gekozen, hoeft het beslagexploot
geen gekozen woonplaats bij de beslagleggende deurwaarder te vermelden. Dit
wordt tot uitdrukking gebracht door in artikel 440, eerste lid, onder c, Rv
te spreken van «een deurwaarder» in plaats van «de deurwaarder»Onderdeel EEbArtikel 474g, eerste lid, Rv regelt bepaalde aspecten van een executoriaal
beslag op aandelen op naam. Het bepaalt thans dat een verzoek tot bepaling
van een termijn voor verkoop en overdracht moet worden ingediend bij de rechtbank
van het arrondissement waarin de beslaglegger bij het beslagexploit woonplaats
heeft gekozen. Voor de inwerkingtreding van de Gerechtsdeurwaarderswet op
15 juli 2001 was dit ook het arrondissement waarbinnen het kantoor van de
vennootschap waaraan het het exploot was gedaan, was gelegen. Een deurwaarder
kon toen immers uitsluitend in zijn eigen arrondissement beslag leggen. Met
de invoering van de Gerechtsdeurwaarderswet is deze automatische band komen
te vervallen. De bepaling van de bevoegde rechtbank is in zoverre van belang
dat deze alvorens te beslissen de beslaglegger, de geëxecuteerde, de
vennootschap en zonodig andere belanghebbenden oproept. Bij dit laatste zal
het met name gaan om medeaandeelhouders van de aandeelhouder ten laste van
wie beslag is gelegd. Vooral als sprake is van meer dan een beslaglegger en
verschillende belanghebbenden is overzichtelijk om slechts een rechtbank bevoegd
te maken. De rechtbank van de plaats van vestiging van de vennootschap ligt
dan het meest voor de hand. Uit oogpunt van ordelijkheid en continuïteit
bevat onderdeel EEb een aanpassing van artikel 474g, eerste lid, Rv in deze
zin.Onderdeel EEcVoor artikel 504, eerste lid, onder b, Rv geldt hetzelfde als hiervoor
bij onderdeel EEa over de voorgestelde wijziging van artikel 440 Rv is opgemerkt.KArtikel 70 van de Wet toezicht Kredietwezen kent twee leden. Alleen in
het eerste lid wordt een wijziging wordt voorgesteld. Om die reden had in
artikel VIII, onderdeel A, van het wetsvoorstel verwezen moeten worden naar
artikel 70, eerste lid, in plaats van naar het artikel als geheel.LAbusievelijk werd in artikel XII, onderdeel C en D, van het wetsvoorstel
verwezen naar artikel 3:15a BW in plaats van naar het eerste lid van dat artikel.
Met de voorgestelde aanpassing wordt dit hersteld.De Minister van Justitie,J. P. H. Donner 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-28863-6.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl