Wijziging Wet gelijke behandeling o.g.v. handicap of chronische ziekte (uitbreiding met primair en voortgezet onderwijs en met wonen); Nota naar aanleiding van het verslag
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2019-09-06 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 30859, nr. 7

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum ontvangst

08-11-2007

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2007-2008

30859 nr. 7

06-11-2007

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamAlgemeenTweesporenbeleid: voorwaardenscheppend beleid en verbetering
van de individuele rechtsbeschermingUitbreiding van de Wgbh/cz met wonen, met behoud van de
WmoBudgettaire consequenties, handhaving, administratieve
lastenARTIKELSGEWIJZE TOELICHTINGArtikel 6aArtikel 6bArtikel 6cOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 30859Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 40 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
30 859Wijziging van de Wet gelijke behandeling op grond van handicap of chronische
ziekte in verband met de uitbreiding met onderwijs als bedoeld in de Wet op
het primair onderwijs en de Wet op het voortgezet onderwijs en met wonennr. 7NOTA NAAR AANLEIDING VAN HET VERSLAGOntvangen 6 november 2007Met belangstelling heeft de regering kennisgenomen van het verslag (van
de schriftelijke ronde ter voorbereiding op de plenaire behandeling) betreffende
het voorstel tot wijziging van de Wet gelijke behandeling op grond van handicap
of chronische ziekte (Wgbh/cz) in verband met de uitbreiding met wonen.Bij de beantwoording van de vragen heeft de regering zoveel mogelijk de
opbouw van het verslag gevolgd. Op onderdelen zijn vragen van gelijke strekking
samengevoegd.AlgemeenHet wetsvoorstel is een volgende stap in de verbetering van de rechtspositie
van mensen met een handicap of chronische ziekte na de inwerkingtreding van
de Wgbh/cz op 1 december 2003 op de terreinen arbeid en beroepsonderwijs.De verbetering van de rechtspositie draagt bij aan de mogelijkheden tot
volwaardige participatie in onze samenleving. Dit wetsvoorstel biedt mensen
de mogelijkheid om in situaties waarin een woning geweigerd wordt omdat iemand
een beperking heeft, een oordeel gevraagd kan worden aan een laagdrempelige
instantie, de Commissie gelijke behandeling (Cgb). Volwaardig participeren
hangt niet alleen samen met het verbeteren van de rechtspositie van het individu,
waarin dit wetsvoorstel voorziet. Volwaardige participatie hangt ook samen
met de mate waarin in het algemene beleid rekening wordt gehouden met mensen
met beperkingen en met ander voorwaarden scheppend en stimulerend beleid.Tweesporenbeleid: voorwaardenscheppend beleid en verbetering
van de individuele rechtsbeschermingIn het verslag hebben de leden een aantal vragen gesteld over de samenhang
tussen het voorwaarden scheppend beleid en de individuele rechtsbescherming,
de verschillende verantwoordelijkheden en de reikwijdte van de wet.Zo vragen de fractieleden van het CDA en de ChristenUnie wat deze wet
betekent voor de huidige uitvoeringspraktijk voor de verschillende spelers bij de bouw van een eigen woning, sociale woningbouw of voor zorgaanbieders
die nieuwbouw realiseren.De regering merkt op dat bestaande regelgeving onverlet van kracht blijft
en de uitbreiding van de Wgbh/cz gezien moet worden als aanvulling op bestaande
regelgeving en beleid. Onderhavig wetsvoorstel is een uitwerking van het verbod
op discriminatie neergelegd in artikel 1 van de Grondwet. Het wetsvoorstel
verbiedt het maken van onderscheid (in welke vorm dan ook) bij het ter bewoning
aanbieden van woonruimte en bij alle overeenkomsten met betrekking tot het
bewonen van woonruimte. In de praktijk betekent dit dat mensen met een beperking
de mogelijkheid krijgen op een laagdrempelige wijze (bij de Cgb) tegen ongerechtvaardigd
onderscheid toegespitst op wonen, op te komen. Een voorbeeld van bedoeld onderscheid
is het weigeren van een woning door een verhuurder aan een gezin met een verstandelijk
gehandicapt kind omdat de verhuurder bang is voor overlast ten opzichte van
de buren.Onderhavig voorstel heeft geen consequenties voor de bouwregelgeving,
zoals het Bouwbesluit 2003. Voor particulieren die een aanvraag indienen voor
het bouwen van een nieuwe woning of voor bouwers van sociale huurwoningen
en zorgaanbieders die nieuwbouw realiseren blijft het Bouwbesluit onverminderd
van kracht.Het verandert ook niets aan de positie van mensen die een woningaanpassing
nodig hebben. Net als in het kader van de inmiddels ingetrokken Wet voorzieningen
gehandicapten (Wvg) kunnen burgers zich voor een woningaanpassing wenden tot
de gemeente. Op basis van de Wet maatschappelijke ondersteuning (Wmo) die
op 1 januari 2007 in werking is getreden, hebben gemeenten de plicht
burgers te compenseren voor beperkingen bij het verplaatsen in en om de woning.
Hieronder vallen de woningaanpassingen, zoals een aangepaste keuken maar bijvoorbeeld
ook de rolstoel.De leden van de fractie van het CDA vragen nog specifiek naar de gevolgen
van dit wetsvoorstel voor de Wet bijzondere maatregelen grootstedelijke problematiek
(de zogenoemde «Rotterdamwet») die gemeenten de mogelijkheid biedt
in bijzondere omstandigheden huishoudens uit bepaalde wijken te weren indien
zij van buiten de regio komen en niet beschikken over een inkomen op grond
van het in dienstbetrekking verrichten van arbeid, inkomen uit een zelfstandig
beroep of bedrijf, inkomen op grond van VUT, ouderdomspensioen of studiefinanciering.
De Wet bijzondere maatregelen grootstedelijke problematiek voorziet er wel
in dat deze huishoudens elders in de regio gehuisvest moeten worden.In antwoord op deze vraag merkt de regering op dat onderhavig wetsvoorstel
geen gevolgen heeft voor de Wet bijzondere maatregelen grootstedelijke problematiek.
Het wetsvoorstel ziet erop dat geen onderscheid gemaakt wordt tussen personen
op grond van handicap of chronische ziekte, maar heeft geen betrekking op
het eenzijdig overheidshandelen zoals in het kader van de Wet bijzondere maatregelen
grootstedelijke problematiek. Derhalve is geen sprake van enige consequentie
van het onderhavige wetsvoorstel voor deze wet.De Wet bijzondere maatregelen grootstedelijke problematiek kent in artikel
8, tweede lid, een hardheidsclausule. Tegen beschikkingen kan men op grond
van dit tweede lid van artikel 8 bezwaar instellen op grond van de Algemene
wet bestuursrecht.De hardheidsclausule is destijds in de wet opgenomen in het besef dat
er groepen zijn die relatief vaker een lager inkomen hebben bijvoorbeeld als
gevolg van handicap en chronische ziekte en derhalve ook eerder geconfronteerd
kunnen worden met het indirect onderscheid dat uit de toepassing van deze
wet zou kunnen voortvloeien.Naar aanleiding van de vragen over de samenhang tussen het in de memorie
van toelichting beschreven eerste beleidsspoor van voorwaardenscheppend
beleid en het beleidsspoor van verbetering van de individuele rechtsbescherming,
merkt de regering het volgende op.Het eerste beleidsspoor bevat maatregelen om participatie in de praktijk
mogelijk te maken. Het Bouwbesluit 2003, de Wmo maar ook de Huisvestingswet
en het Besluit beheer sociale-huursector zijn onderdelen van dit eerste beleidsspoor.Het onderhavige wetsvoorstel geeft een nadere invulling aan het verbod
van onderscheid op grond van handicap of chronische ziekte en heeft verder
betrekking op de verbetering van de individuele rechtsbescherming. In voorliggend
wetsvoorstel is artikel 2 van de Wgbh/cz niet van toepassing op bouwkundigeof
woontechnische aanpassingen. Dit artikel 2 bepaalt dat degene tot wie het
verbod van onderscheid zich richt, gehouden is naar gelang de behoefte doeltreffende
aanpassingen te verrichten, tenzij deze voor hem een onevenredige belasting
vormt.Dit betekent dat woningaanpassingen niet onder het voorliggende wetsvoorstel
vallen maar onder het eerste beleidsspoor namelijk de Wmo. Op grond van artikel
4 van de Wmo moeten gemeenten een voorziening treffen ter compensatie van
een beperking bij het zich verplaatsen in en om de woning. De regering vindt
het van belang, zoals in de memorie van toelichting van onderhavig wetsvoorstel
is aangegeven, dat er geen verschil ontstaat tussen kopers en huurders (onder
de werking van artikel 2 zou de verhuurder immers verplicht kunnen zijn een
doeltreffende aanpassing aan de woning te verrichten; bij een koopwoning zou
de koper van de woning hiervoor zelf verantwoordelijk zijn). Verder acht de
regering het niet wenselijk dat huurders afhankelijk zouden worden gemaakt
van verhuurders en dat kleine verhuurders relatief hoge kosten zouden moeten
maken voor woningaanpassingen en dat willekeur in de hand zou kunnen worden
gewerkt.Met dit wetsvoorstel kan derhalve geen aanspraak gemaakt worden op het
uitvoeren van een bouwkundige- of technische aanpassing in of aan de woningruimte.
Ook niet in het voorbeeld van de PvdA-fractieleden waarbij bij oplevering
blijkt dat niet voldoende toegankelijk is gebouwd. De regering merkt daaromtrent
het volgende op. Voor de bouw van woningen geldt het vereiste van een bouwvergunning.
Op de eigenaar-opdrachtgever van de bouwactiviteit rust de plicht dat het
bouwen plaatsvindt in overeenstemming met de verleende bouwvergunning. De
eisen uit het Bouwbesluit 2003, die onder meer betrekking hebben op toegankelijkheid,
werken indirect door via de bouwvergunning, welke door burgemeester en wethouders
alleen wordt verleend als aannemelijk is dat het voorgenomen bouwen zal voldoen
aan het Bouwbesluit 2003. Indien gebouwd wordt in afwijking van een bouwvergunning
kan er door het college handhavend worden opgetreden door toepassing van bestuursdwang
of oplegging van een last onder dwangsom. Het bouwen zonder of in afwijking
van een bouwvergunning is ook strafbaar gesteld in de Wet op de economische
delicten. Nieuw te bouwen woningen dienen dus te voldoen aan minimale eisen
van toegankelijkheid. Voor bestaande woningen gelden deze eisen niet.De leden van de PvdA-fractie willen graag weten wie in een door hen voorgelegde
casus verantwoordelijk is voor de aanpassingen, wie voor het naleven van de
eisen in het Bouwbesluit 2003 en welke sanctiemogelijkheden open staan bij
het niet naleven van regelingen. Hierover wil de regering nog een aanvulling
geven op het bovenstaande.De opdrachtgever en bouwer dienen zich te houden aan de voorschriften
die zijn opgenomen in het Bouwbesluit 2003. De opdrachtgever is verantwoordelijk.
Het niet voldoen aan het Bouwbesluit 2003 is op grond van artikel 44 van de
Woningwet een weigeringsgrond voor een bouwvergunning. De gemeente heeft geen
enkele beleidsvrijheid om de voorschriften naast zich neer te leggen. Bovendien
heeft het Bouwbesluit 2003 een directe werking bij vergunningvrije aanpassingen
van een woning of woongebouw. Het gemeentelijk bouwtoezicht is
toetser van de bouwaanvraag en toezichthouder bij de bouw.Onlangs is op 1 april 2007 een wijziging van de Woningwet in werking
getreden. Deze wijziging (Stb. 2007, 27) beoogt de naleving, handhaving en
handhaafbaarheid van de bouwregelgeving te verbeteren. Zo wordt een handhavingsbeleiden
verslagleggingplicht voor burgemeester en wethouders ingevoerd. Wat betreft
de sancties is de Wet op de economische delicten van toepassing op overtredingen
van de bouwregelgeving.Op grond van het onderhavige voorstel van uitbreiding van de Wgbh/cz mag
de woning aan de gegadigde niet worden geweigerd op grond van handicap of
chronische ziekte. In die gevallen kan er een oordeel gevraagd worden aan
de Cgb. De verkoper is niet verplicht de noodzakelijke woningaanpassingen
aan te brengen. Indien aanpassingen aan de woning noodzakelijk zijn, kan een
bewoner op grond van de Wmo een verzoek indienen bij de gemeente. Zoals eerder
is opgemerkt moet de gemeente een voorziening bieden ter compensatie van een
beperking. In veel gevallen zal het dan gaan om aanpassingen in de woning,
zoals aanpassingen aan het toilet of in de keuken. Er zijn situaties denkbaar
waarin het redelijkerwijs mogelijk is dat de gemeente een beperking op een
andere wijze compenseert dan met een woningaanpassing. Bijvoorbeeld als er
een aangepaste woning in de buurt beschikbaar is en de vereiste aanpassing
zeer hoge kosten met zich mee zou brengen. Tegen de beslissing van de gemeente
is bezwaar mogelijk op grond van de Algemene wet bestuursrecht.De leden van de PvdA-fractie vragen of de regering het wetsvoorstel niet
te beperkt acht en verzoeken, zoals ook later in het verslag de leden van
de SGP- en ChristenUnie-fractie, of de regering duidelijke voorbeelden kan
geven van de toegevoegde waarde van onderhavig wetsvoorstel en welke verbeterde
bescherming het biedt.Het wetsvoorstel biedt burgers de mogelijkheid om op een laagdrempelige
manier tegen ongerechtvaardigde ongelijke behandeling in het geweer te komen.
Dit wetsvoorstel voorziet erin dat bij een laagdrempelig en toegankelijk orgaan,
de Commissie gelijke behandeling, een oordeel gevraagd kan worden.Het verbiedt het maken van onderscheid bij onder meer het inschrijven
als woningzoekende, bij het aanbieden van woonruimte ter bewoning, bij het
sluiten, uitvoeren, wijzigen of beëindigen van een overeenkomst betreffende
het huren, kopen, of bewonen van woonruimte voor eigen gebruik, alsmede bij
het bemiddelen bij een dergelijke overeenkomst. Er kan sprake zijn van directe
of indirecte ongelijke behandeling. Van directe ongelijke behandeling is sprake
als, zoals in het verslag wordt genoemd, een makelaar een woning weigert op
grond van een handicap of chronische ziekte. Een voorbeeld van indirecte ongelijke
behandeling is een weigering om de standaard bedenktijd in een overeenkomst
te verlengen, om bij de gemeente te kunnen informeren naar de mogelijkheden
van een woningaanpassing. Een ander voorbeeld van indirect onderscheid kan
zijn dat de makelaar of verkoper zonder meer weigert de ontbindende voorwaarde
op te nemen voor het geval dat de geïnteresseerde huurder of koper van
de gemeente geen positieve beslissing krijgt op een verzoek om een woningaanpassing
binnen het kader van de Wmo.De memorie van toelichting noemt nog aanpassingen in de wijze van informatieverstrekking
(zoals het aan een toekomstige bewoner met een visuele handicap digitaal beschikbaar
stellen van de huurovereenkomst, zodat deze overeenkomst kan worden gelezen
met een brailleregel) en het aanpassen van belemmerende gebruiksvoorschriften
(het toestaan van een blindengeleidehond waar de gebruiksvoorschriften een
verbod op het houden van huisdieren kennen) of het gebruik van een gemeenschappelijke
ruimte om een scootmobiel te mogen plaatsen (waar de akte van splitsing dat
niet toestaat).In antwoord op de vraag van de PvdA-fractie hoe wordt voorkomen dat beleidssporen
niet goed aansluiten is de regering van mening dat de beleidssporen met dit
wetsvoorstel goed op elkaar aansluiten. De fysieke toegankelijkheid is geregeld
in het voorwaarden scheppend beleid (het eerste spoor). De Wgbh/cz voorziet
in de individuele rechtsbescherming en biedt de burger de rechtsmiddelen zich
te verweren tegen ongelijke behandeling.Met betrekking tot de vraag van de fractieleden van de PvdA over de verhouding
tussen huur- en koopwoningen, de verschillen daartussen, en de middelen die
bij verhuurders en verkopers aanwezig zouden moeten zijn om te kunnen voldoen
aan de verplichtingen die het wetsvoorstel met zich brengt, merkt de regering
op dat het onderhavige wetsvoorstel niet regelt het (moeten) treffen van bouwkundige
of woontechnische aanpassingen in of aan de woonruimte (zie artikel 6c). Voor
het uitvoeren van de bepalingen van het onderhavige wetsvoorstel zijn nauwelijks
middelen nodig en vindt dus geen onevenredige belasting van particulieren
ten opzichte van corporaties plaats.Van verschillen tussen huur- en koopwoningen is bij de uitvoering van
deze bepalingen geen sprake. Voorzover de – juridische – aard
van de overeenkomst (koop of huur) een verschil met zich brengt, elimineert
het wetsvoorstel dat juist met de bepaling dat, waar het appartementsrechten
betreft, het maken van onderscheid verboden is bij het opmaken, uitvoeren
of wijzigen van het huishoudelijke reglement van de vereniging van eigenaars
(artikel 6b, onder d). Een dergelijke bepaling is voor de huursector overbodig,
omdat daar de gebruiksvoorschriften onderdeel uitmaken van de huuroverkomst.Naar de verwachting van de regering zullen zowel de grote als de kleine
woningaanbieders tegen geringe kosten en zonder veel moeite aan de bepalingen
van het wetsvoorstel kunnen voldoen.De leden van de ChristenUnie-fractie hebben een aantal vragen gesteld
over de borging van woningaanpassingen in de Wmo ten opzichte van de Wvg en
over de gemeentelijke beleidsvrijheid, de verschillen tussen gemeenten en
de samenhang met dit wetsvoorstel.Met de overgang van de Wvg naar de Wmo blijft ruimte bestaan voor de gemeente
om beleid te voeren, ook waar het betreft de woningaanpassingen. Het compensatiebeginsel
in de Wmo leidt ertoe dat de gemeente voorzieningen moet treffen die degene
met beperkingen in staat stellen om onder andere een huishouden te voeren
en zich te verplaatsen in en om de woning. Op grond van de Wmo kunnen gemeenten
op uiteenlopende wijze het beleid vormgeven; dat kan bijvoorbeeld worden ingegeven
door verschillen in (de kwaliteit van) de woningvoorraad. Zoals is opgemerkt
moet de gemeente een voorziening bieden ter compensatie van een beperking.
Dat kan zijn aanpassingen in de woning, maar er zijn situaties denkbaar waarin
het redelijkerwijs mogelijk is dat de gemeente een beperking op een andere
wijze compenseert dan met een woningaanpassing bijvoorbeeld als er een aangepaste
woning in de buurt beschikbaar is en de vereiste aanpassing zeer hoge kosten
met zich mee zou brengen. Dit neemt niet weg dat elke gemeente gehouden is
invulling te geven aan het compensatiebeginsel en een voorziening moet bieden.
Door artikel 6c van onderhavig wetsvoorstel blijft de gemeente de instantie
tot wie men zich moet wenden voor het verlenen van een woonvoorziening.De leden van de SGP-fractie vragen in hoeverre in het Bouwbesluit 2003
bij de bouw al rekening wordt gehouden met de aanpasbaarheid van woningen
en wil weten hoe hiermee in de praktijk wordt omgegaan.Mede in antwoord op de vragen van de fractieleden van de ChristenUnie
of en hoe dit wetsvoorstel van invloed kan zijn op de aanpasbaarheid en bereikbaarheid van sociale woningbouw voor de doelgroep van weinig
kapitaalkrachtige gehandicapten of chronisch zieken merkt de regering het
volgende op. De door de fractie van de ChristenUnie gesignaleerde problematiek
met het vinden van betaalbare huisvesting van gehandicapten en chronisch zieken,
valt binnen de in de Huisvestingswet gestelde opdracht aan gemeenten. Het
voorliggende wetsvoorstel heeft geen invloed op de aanpasbaarheid of bereikbaarheid
van sociale woningbouw in het bijzonder voor deze doelgroep. Net als bij andere
woningen geldt dat er geen onderscheid op grond van handicap of chronische
ziekte gemaakt kan worden bij het verkrijgen van een woning. Het Bouwbesluit
2003 bevat voor nieuw te bouwen woningen diverse voorschriften in het kader
van toegankelijkheid (voor rolstoelgebruikers). Dit zijn:– vrije breedte van alle doorgangen (deuren) minimaal 85 cm,– bereikbaarheid (ter voorkoming van hoge drempels max. 2 cm hoogteverschil
tussen vloeren), en– afmetingen toiletruimte.Bovendien moeten woongebouwen vanaf een 3 500 m2 gebruiksoppervlakte
met een vloer hoger dan 1,5 m, of indien in een woongebouw een vloer hoger
ligt dan 12,5 m boven het aansluitende terrein, vanaf de toegangsdeur van
het gebouw een integrale (gemeenschappelijke) toegankelijkheidssector hebben.
Het komt er op neer dat hoogteverschillen in de gemeenschappelijke ruimten
(naar een toegang van een woning) moeten zijn overbrugd door een lift. En
woongebouwen die bedoeld zijn als woonzorgcomplex of bejaardenhuis moeten
een al dan niet gemeenschappelijke integraal toegankelijke toilet- (= invalidentoilet)
en badruimte hebben. De lift moet qua afmetingen geschikt zijn voor het transport
van een brancard. De verantwoordelijkheid ligt in eerste instantie bij de
opdrachtgever. De verdere verantwoorde-lijkheden zijn ook afhankelijk van
de contractuele verhoudingen tussen partijen.Mede naar aanleiding van kritische rapporten van de VROM-Inspectie over
de naleving van de bouwregelgeving en «het aanpasbaar bouwen»
heeft de Vereniging Bouw- en Woningtoezicht Nederland een groot aantal initiatieven
ontplooid voor de professionalisering van het gemeentelijke bouwtoezicht.
De regering noemt in dit kader het toetsingsprotocol dat een effectieve toetsing
van aanvragen om bouwvergunning moet bevorderen, het toezichtprotocol ten
behoeve van een effectief toezicht tijdens de bouw, de website bwtinfo voor
kennisoverdracht en informatie-uitwisseling tussen de bouwtoezichten. Bij
de beleidsmatige keuze van een gemeente op welke speerpunten toetsing en toezicht
zich moeten richten, kan het voorkomen dat aanpasbaar bouwen (de aspecten
bruikbaarheid en toegankelijkheid) minder hoog scoren. Bij de regering zijn
geen signalen bekend dat er knelpunten zouden zijn die aanpassing van woningen
in een later stadium juist bemoeilijken.Naar aanleiding van de vraag van de SGP-fractieleden over de toepasbaarheid
van deze wet voor zorginstellingen merkt de regering het volgende op.In de memorie van toelichting is aangeven dat voor zover er sprake is
van verblijf op basis van de Algemene Wet Bijzondere Ziektekosten (AWBZ) dit
wetsvoorstel niet van toepassing is. Er is hier geen sprake van rechtsongelijkheid,
zoals de leden van de SGP-fractie vragen. Het betreft verschillende zaken.
In die gevallen waarin een bewoner voor verblijf op grond van de AWBZ is geïndiceerd
en verblijf via de AWBZ wordt bekostigd, is sprake van een zorgovereenkomst
en niet van een huurovereenkomst. De zorgovereenkomst valt niet onder voorliggend
wetsvoorstel.De AWBZ-verblijfsinstellingen maken onderdeel uit van een verzekering,
en wel de AWBZ, en in deze wet is geregeld dat alleen verzekerden die op grond
van hun beperkingen beschikken over een geldige AWBZ-indicatie voor verblijf,
in aanmerking komen voor opname in een verblijfsinstelling.Indien na scheiden van wonen en zorg de cliënt zelf woonruimte huurt,
is er sprake van wonen en valt men derhalve wel onder de reikwijdte van onderhavig
wetsvoorstel.Uitbreiding van de Wgbh/cz met wonen, met behoud van de
WmoDe leden van de CDA-fractie vragen naar de relatie tussen de toekomstige
integratie van gelijke behandelingswetgeving in de Algemene wet gelijke behandeling
(Awgb) en dit wetsvoorstel en verdere voorziene uitbouw van de Wgbh/cz.De Wgbh/cz zal integraal en in beginsel ongewijzigd worden opgenomen in
de Awgb. De uitvoering van de huidige wet en de onderhavige wetsuitbreiding
zullen geen gevolgen ondervinden van de integratie in de Awgb. De regering
streeft ernaar het wetsvoorstel Integratiewet Awgb begin 2008 aan de Tweede
Kamer aan te bieden.De leden van de ChristenUnie vragen vervolgens naar de verbinding tussen
de beleidsdossiers Awgb, Wgbh/cz, inclusief beleid en Wmo. Zoals de regering
al heeft aangegeven past deze wet goed in deze beleidsdossiers en vormt daarmee
een samenhangend geheel. Inclusief beleid pleit voor het rekening houden met
mensen met beperkingen in het algemene beleid en heeft vooral betrekking op
algemene voorzieningen. Een goed voorbeeld is het Bouwbesluit 2003. Hierin
wordt immers bij de bouw al rekening gehouden met de aanpasbaarheid en toegankelijkheid
van woningen.De Wmo voorziet weer in het compenseren van beperkingen bij het verplaatsen
in en om het huis en de Wgbh/cz beschermt het individu tegen ongerechtvaardigd
onderscheid.Het is de verwachting dat dit in de praktijk vooral een rol zal spelen
bij het verkrijgen van een woning. Zo is binnen deze beleidssporen het toegankelijkheidsaspect,
de woningaanpassing en de gelijke behandeling bij het verkrijgen van een woning,
in samenhang vormgegeven.Budgettaire consequenties, handhaving, administratieve
lastenDe leden van het CDA vragen of duidelijk kan worden gemaakt of de uitvoering
van de wet extra kosten met zich meebrengt.De regering verwacht dat uitvoering van de wet slechts beperkte extra
kosten met zich mee zal brengen. Bij dergelijke kosten kan gedacht worden
bijvoorbeeld aan het anders aanleveren van een huur- of koopcontract aan mensen
met een zintuiglijke beperking of het aanpassen van een huisreglement.De leden van de fracties van CDA en ChristenUnie stellen de regering de
vraag of zij van mening is dat de Vereniging van Nederlandse Gemeenten (VNG)
terecht stelt dat gemeenten niet gecompenseerd worden voor de uitbreiding
wonen met de daarbij behorende financiële middelen, terwijl de Commissie
gelijke behandeling wel zal worden gecompenseerd voor extra belasting.De leden van deze fracties willen ook van de regering weten of zij uitsluitsel
kan geven over het punt van de VNG dat voor de uitbreiding met wonen, de daarbij
behorende financiële middelen uitgetrokken zouden moeten worden.Dit voorstel voorziet in een nadere uitwerking van het verbod van discriminatie
op grond van artikel 1 van de Grondwet en biedt de mogelijkheid tot het op
een laagdrempelige manier verzoeken om een oordeel. Woningaanpassingen konden
al aangevraagd worden. Zoals eerder opgemerkt, is dit wetsvoorstel hierop
niet van invloed. De regering acht het niet aannemelijk dat deze wet als gevolg
heeft dat er een extra vraag naar woningaanpassingen zal plaatsvinden. De
uitbreiding van de Wgbh/cz met wonen, voorziet derhalve niet in
extra plichten voor gemeenten en extra financiële middelen zijn daarom
niet aan de orde.Met betrekking tot de vragen van de leden van de ChristenUnie-fractie
of de voorliggende wetswijziging een versterking betekent van de handhaving
van het Bouwbesluit 2003, alsmede of de naleving van het Bouwbesluit 2003
een randvoorwaarde voor implementatie van de Wgbh/cz zou zijn merkt de regering
op, in aanvulling op de eerdere uitleg, dat de voorliggende wetswijziging
geen effecten heeft in de zin van «een versterking van de handhaving»
van het Bouwbesluit 2003. Evenmin is de naleving van het Bouwbesluit 2003
te beschouwen als een randvoorwaarde om de wetsuitbereiding met wonen, goed
uit te voeren.ARTIKELSGEWIJZE TOELICHTINGArtikel 6aDe leden van de fractie van de SGP merken op dat de definitie van woonruimte
tevens de (onzelfstandige) kamer omvat en dat de Wgbh/cz op basis van die
toevoeging daardoor ook voor kamerbewoners geldt. Zij vragen wat de consequenties
hiervan zijn, mede in het licht van het gegeven dat kamerbewoners geen recht
hebben op aanpassing van hun woonruimte via de Wvg/Wmo en of deze toevoeging
nog nieuwe verplichtingen oplevert voor (particuliere) kamerverhuurders.Ook willen deze leden weten of de toepasselijkheid van artikel 6c betekent
dat het ook voor kamerverhuurders geen verschil maakt of een huurder een handicap
heeft of niet. In aansluiting daarop willen deze leden weten of verhuurders
van zelfstandige woonruimten en verhuurders van kamers precies dezelfde verplichtingen
hebben op basis van dit wetsvoorstel.Het compensatiebeginsel in de Wmo leidt ertoe dat gemeenten voorzieningen
treffen die de burger in staat stellen om onder andere een huishouden te voeren
en zich te verplaatsen in en om de woning. In de Wmo zijn kamerbewoners niet
uitgezonderd. De Wmo schrijft niet voor in welk geval precies een woning moet
worden aangepast. Het is aan de gemeenten te bepalen op welke wijze de beperkingen
van de aanvrager het meest doelmatig kunnen worden gecompenseerd.Bij de voorgaande antwoorden is de regering al ingegaan op de toegevoegde
waarde van het voorliggende wetsvoorstel en wat de reikwijdte is van de hierin
geregelde rechtsbescherming. Deze bepalingen gelden voor zowel zelfstandige
als onzelfstandige woonruimte. Voor beide soorten woonruimte brengt het wetsvoorstel
daardoor dezelfde verplichtingen met zich.Artikel 6bDe leden van de CDA fractie vragen zich af welk voordeel ermee is gemoeid
om de financierings- en verzekeringsovereenkomst in meer algemene zin onder
het bereik van de Wgbh/cz te brengen en of de regering kan toelichten wat
daarbij eventueel de problemen zouden kunnen zijn.De toegankelijkheid van de financierings- en verzekeringsdiensten zoals
hypotheken en daaraan gekoppelde verzekeringen, wordt in overwegende mate
bepaald door het Europese mededingingsrecht en de vigerende wet- en regelgeving
op het gebied van verzekeringen. Voor zover bij het verstrekken van hypotheken
en daaraan gekoppelde verzekeringen de risicoselectie de toegang tot (en het
bezit van) koopwoningen belemmert, zou dit spanning opleveren met de gelijke
behandeling van mensen met een handicap of chronische ziekte. Voor deze, gezien
de risicoselectie en de daarop betrekking hebbende regelgeving,
complexe producten is een nader onderzoek nodig. De regering heeft dat inmiddels
doen instellenDe leden van de PvdA-fractie vragen wanneer de regering verwacht met concrete
voorstellen dienaangaande te komen.In lijn met de brief van de Staatssecretaris van Volksgezondheid, Welzijn
en Sport van 7 december 2006 (Kamerstukken II 2006/07, 29 355, nr.
35) verwacht de regering eind 2007 conclusies te kunnen trekken en met nadere
voorstellen te kunnen komen.De leden van de SGP vragen zich, naar aanleiding van het in de toelichting
bij artikel 6b gegeven voorbeeld, af wat de consequenties zouden zijn voor
de verhuurder als de in het voorbeeld genoemde potentiële bewoner er
gaat wonen zonder dat hij navraag naar woonvoorzieningen heeft gedaan.Zoals uiteengezet regelt het onderhavige wetsvoorstel niet het (moeten)
treffen van bouwkundige of woontechnische aanpassingen in of aan de woonruimte
(zie artikel 6c).Op basis van onderhavig wetsvoorstel mag de gegadigde voor de woonruimte
die woonruimte niet worden geweigerd op grond van het feit dat die gegadigde
een handicap of chronische ziekte heeft. Het is, zoals ook in de memorie van
toelichting is opgemerkt, in eerste instantie de eigen verantwoordelijkheid
van de persoon met een handicap of chronische ziekte om te bepalen of de woonruimte
voor hem of haar geschikt is. De aanbieder van de woonruimte kan de gegadigde
weliswaar wijzen op de beperkingen van de woonruimte voor die gegadigde met
die bepaalde handicap of chronische ziekte, maar het op grond van het ongeschikt
zijn van de woonruimte weigeren om die woonruimte te verhuren aan die persoon
met die handicap of chronische ziekte is niet toegestaan.Artikel 6cDe leden van de CDA-fractie vragen naar aanleiding van artikel 6c of de
regering hun interpretatie onderschrijft dat artikel 2 van de Wgbh/cz niet
van toepassing is omdat de Wmo hier reeds in voorziet. De regering onderschrijft
deze interpretatie in die zin dat de Wgbh/cz voorziet in de plicht om te voorzien
in aanpassingen van niet-fysieke aard. Mochten er fysieke woningaanpassingen
nodig zijn dan kunnen burgers een beroep doen op de gemeentelijke compensatieplicht
vanuit de Wmo.De leden van de PvdA-fractie stellen dat de inperking van het wetsvoorstel
die uit artikel 6c volgt, de reikwijdte aanzienlijk zou beperken. Deze leden
vragen hoe de termen «bouwkundige of woontechnische aanpassingen in
of aan de woonruimte» moeten worden opgevat. Zij vragen of een aanpassing
van een toegangshal in een flat om scootmobielen te herbergen hier wel of
niet onder valt. Ook willen zij weten als die aanpassing slechts een huisregel
betreft, of die huisregel dan onder dergelijke aanpassingen valt.De termen «bouwkundige of woontechnische aanpassingen in of aan
de woonruimte» komen voor in de Wvg (artikel 1, eerste lid, onder c)
en in de Wmo (artikel 7, tweede lid). Het gaat om aanpassingen van fysieke
aard.Tot de woonruimte behoort ook de gemeenschappelijke ruimte (artikel 6a,
onder a). Een bouwkundige of woontechnische aanpassing in de gemeenschappelijke
ruimte (een toegangshal) valt dus onder artikel 6c. Een aanpassing van een
huisregel is niet van fysieke aard en is dus geen bouwkundige of woontechnische
aanpassing.De staatssecretaris van Volksgezondheid, Welzijn en Sport,M. Bussemaker 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-30859-7.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl