Herziening rechterlijke organisatie; Brief minister over beleidsvoornemens inzake beheer van de rechtspraak en de tweede en derde fase herziening rechterlijke organisatie
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-11 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 25425, nr. 1

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

01-07-1997

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1996-1997

25425 nr. 1

25-06-1997

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaam1. Inleiding2. Achtergronden 2.1. Reorganisatie openbaar ministerie2.2. Bestuur en beheer bij de zittende magistratuurBestuur en beheer heroverwogen2.3. De toerusting van de rechterlijke organisatie2.4. De herziening van de rechterlijke organisatie3. De gevolgen van de beheersmatige ontvlechting van het
openbaar ministerie en de zittende magistratuur per 1 januari 1998 voor het
beheer bij de zittende magistratuur4. Voortgang kabinetsstandpunt over advies van de commissie-Hoekstra5. Taakopdracht en samenstelling van de Adviescommissie
toerusting en organisatie van de zittende magistratuur6. Het wetsvoorstel tweede fase herziening rechterlijke
organisatie6.1. De toekomstige vormgeving van de rechtspraak in eerste
aanleg Geschillenbeslechting op maatEen bestuurlijk-organisatorische aanpakNu samenwerking noodzakelijk6.2. Afzonderlijke voorzieningen7. De derde fase van de herziening van de rechterlijke
organisatie 7.1. Algemeen7.2 Thans geen besluitvorming7.3. Gevolgen voor de rechterlijke organisatie7.4. De Raad van State8. SlotbeschouwingOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 25425Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 51 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
25 425Herziening rechterlijke organisatienr. 1BRIEF VAN DE MINISTER VAN JUSTITIEAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-Generaal's-Gravenhage, 25 juni 1997 1. InleidingDe rechterlijke organisatie heeft de komende jaren te maken met ingrijpende
veranderingen. Afwegingen op het terrein van het beheer van de rechtspraak
en het beleid rond de tweede en derde fase van de herziening van de rechterlijke
organisatie, in het bijzonder gericht op de werkwijze van de gerechten van
eerste aanleg, zullen naar het oordeel van het kabinet bepalend zijn voor
de toekomst van de rechterlijke organisatie. In deze brief wil ik deze thema's
en mijn voornemens op deze terreinen successievelijk aan de orde stellen.
Mijn uitgangspunt daarbij is dat de zittende magistratuur een grotere verantwoordelijkheid
voor de eigen organisatie gaat dragen. Wat de behandeling van geschillen betreft,
wil ik toe naar een stelsel waarin «geschillenbeslechting op maat»
wordt geboden, en waarin de rechtspraak in eerste aanleg zoveel mogelijk in
de nabijheid van de rechtzoekenden plaatsvindt.Voordat ik op de aangeduide thema's inga, is het zinvol de context waarbinnen
de afwegingen zich voordoen te belichten. Ik doel daarmee op:• de reorganisatie van het openbaar ministerie;• de discussie over het bestuur en beheer van de rechtspraak;• het aanvaarden van de motie-Dittrich c.s. inzake de toerusting
van de rechtspleging;• het verslag over het wetsvoorstel tweede fase herziening rechterlijke
organisatie dat door uw Kamer op 25 november 1996 is uitgebracht. 2. Achtergronden 2.1. Reorganisatie openbaar ministerieDe reorganisatie van het openbaar ministerie, die per 1 januari 1998 formeel
haar beslag zal krijgen, maakt het noodzakelijk de organisatie van het beheer
van de rechtspraak te bezien. In het Plan van Aanpak voor de reorganisatie
(Tweede Kamer, vergaderjaar 1994–1995, 24 034, nr. 3) is onder
meer opgenomen dat het OM beheersmatig wordt verzelfstandigd. Op dit moment
worden door de begrotingswetgever ter beschikking gestelde middelen door de
minister van Justitie over arrondissementen verdeeld. Het is sinds 1990 dat
die verdeling op dit niveau plaatsvindt. De middelen voor alle gerechtelijke
instanties in een arrondissement worden gebundeld toegewezen (rechtbank, kantongerechten,
het arrondissementsparket, afhankelijk van hun aanwezigheid, ook het hof,
ressortsparket of andere gerechtelijke instanties). Het beheer over het budget
wordt gevoerd door de directeur gerechtelijke ondersteuning (verder te noemen
dgo). Als hoofd van dienst is deze verantwoordelijk voor alle medewerkers,
werkzaam in de ondersteuning (het niet-rechtsgeleerd personeel). De interne
verdeling van de middelen vindt plaats door het arrondissementsbestuur, dat,
naast de dgo, bestaat uit de functionele autoriteiten, verbonden aan de zoëven
genoemde instanties. Deze autoriteiten dragen zelf geen formele beheersverantwoordelijkheid.
Evenmin zijn zij hoofd van dienst. In de praktijk is in de loop van de jaren
hun belangstelling voor en hun feitelijke bemoeienis met het beheer evenwel
duidelijk vergroot.In het kader van de reorganisatie van het OM zullen de hoofdofficieren
van justitie als hoofden van de parketten per 1 januari 1998 beheersverantwoordelijkheid
gaan dragen, en als hoofden van dienst een deel van de taken van de directeur
gerechtelijke ondersteuning overnemen. Deze beheersovergang heeft implicaties
voor het beheer van de rechtspraak. Tot nu toe zorgde de dgo-structuur voor
een gemeenschappelijk beheer van openbaar ministerie en zittende magistratuur
op het niveau van de arrondissementen. Nu dit gemeenschappelijke beheer zal
verdwijnen, zal ook het beheer bij de zittende magistratuur moeten worden
aangepast. Op de tijdelijke voorziening die ik hiervoor per 1 januari 1998
wil treffen, zal ik in paragraaf 3 ingaan. 2.2. Bestuur en beheer bij de zittende magistratuurBij de genoemde tijdelijke voorziening voor het beheer van de zittende
magistratuur per 1 januari 1998 kan het naar mijn oordeel evenwel niet blijven.
De discussie over het opheffen van de scheiding van bestuur en beheer speelt
niet alleen bij het openbaar ministerie. Ook bij de gerechten is de vraag
aan de orde of moet worden overgegaan tot zogeheten integraal management. Bestuur en beheer heroverwogenDe bestaande bestuurs- en beheersstructuur kent een aantal nadelen. Deze
zijn onder meer door de commissie-Hoekstra in kaart gebracht. Ik doel daarmee
op haar rapport «Beheersstructuur van de rechterlijke organisatie»
van november 1995. De huidige scheiding van beleid en beheer leidt tot:• diffuse bestuurlijke verhoudingen, nu de dgo verantwoordelijk is
voor het beheer van de rechtspraak en de rechtsprekende geleding van gerechten
voor het beleid;• en situatie waarin besturen van colleges geen beheersverantwoordelijkheid
en een daarbij passende verantwoordingsplicht hebben, maar waarin hun handelen
en beslissen wel veel invloed heeft op het beheer;• een moeilijke positie van de dgo, die wel beheersverantwoordelijke
is, maar soms weinig feitelijke zeggenschap heeft;• een sterke scheiding tussen rechtsgeleerd en ondersteunend personeel,
waardoor een duale organisatie ontstaat; • een organisatie waarin een hiërarchie binnen de gerechten
ontbreekt, waardoor de besturing sterk leunt op consensus.Tegen deze achtergrond moet het advies van de commissie-Hoekstra worden
begrepen om beheersverantwoordelijkheid te gaan leggen bij de rechterlijke
macht zelf.De afgelopen jaren is ook binnen de zittende magistratuur zèlf
de discussie over de toekomstige vormgeving van het bestuur en beheer intensief
op gang gekomen. De NVvR wijdde in 1994 en 1996 haar jaarvergadering aan dit
thema. In het verlengde van het advies van de commissie-Hoekstra bracht het
zogenaamde initiërend beraad – een informele werkgroep van vooraanstaande
leden uit de rechterlijke macht een dgo en enige ambtenaren van het ministerie
van Justitie – een rapport uit over hetzelfde vraagstuk. Het rapport
schetst modellen voor de interne bestuursstructuur van gerechten en voor de
externe verantwoording over het beheer. Het gaat in op het begrotingsproces,
en staat stil bij de mogelijke rol die een landelijke Beheersraad daarin zal
kunnen vervullen. Daarbij is de vraag aan de orde of de zittende magistratuur
zichzelf ook landelijk moet organiseren. Tevens is in dit kader een vergelijkend
onderzoek verricht naar de bestuursstructuur van de gerechten in vijf andere
landen. De functionele autoriteiten, de NVvR en de dgo's hebben in het begin
van dit jaar advies uitgebracht over het rapport van het initiërend beraad.
De verschillende rapporten zijn als bijlage bij deze brief gevoegd. In paragraaf
4 zal ik nader ingaan op de procedure waarvoor met het oog op een kabinetsreactie
op de genoemde rapporten is gekozen. 2.3. De toerusting van de rechterlijke organisatieOok uw Kamer heeft een uitspraak gedaan over de toekomstige inrichting
van het bestuur en beheer van de rechtspraak. Op 10 december 1996 werd de
motie-Dittrich c.s. (Tweede Kamer, vergaderjaar 1996–1997, 25 000
VI, nr. 30) aanvaard. In die motie overweegt de Tweede Kamer dat de zittende
magistratuur zwaar belast is. De vraag is gesteld of zij in de nabije toekomst
met de ter beschikking staande middelen en faciliteiten aan redelijke eisen
van snelheid en doelmatigheid van rechtspraak met behoud van kwaliteit kan
voldoen. De Kamer spreekt uit dat de politiek voldoende middelen ter beschikking
zou moeten stellen om de zittende magistratuur haar taken ook in de toekomst
adequaat te laten uitoefenen. Daarbij acht zij het wenselijk dat de zittende
magistratuur zelf verantwoordelijkheid gaat dragen voor het beheer en dat
zij daarover, met inachtneming van haar onafhankelijke positie, inzichtelijk
verantwoording aflegt aan de politiek. Tegen die achtergrond verzoekt de Tweede
Kamer de regering een commissie van gezaghebbende deskundigen in te stellen
die, onder meer met inachtneming van en voortbouwend op het ter zake beschikbare
materiaal, adviseert over concreet te nemen maatregelen inzake de beheersmatige
toerusting en de kwaliteit van de organisatie van de rechtspleging. In paragraaf
5 zal ik ingaan op de taakopdracht en samenstelling van de – als vervolg
op deze motie in het leven geroepen – Adviescommissie toerusting en
organisatie zittende magistratuur. 2.4. De herziening van de rechterlijke organisatieOp 25 november 1996 bracht uw Kamer verslag uit over het wetsvoorstel
tweede fase herziening rechterlijke organisatie. De Kamer constateert in meerderheid
dat de huidige opzet van de rechtspraak in eerste aanleg aanpassing behoeft.
Tegelijkertijd wordt gevreesd dat de voorgestelde manier van integratie van
rechtbanken en kantongerechten kleinschalige en laagdrempelige rechtspraak
verloren zal doen gaan. Bovendien is in het verslag gesteld dat
ingrepen in de bestaande structuur van de rechterlijke organisatie niet los
gezien kunnen worden van besluitvorming over de toekomstige opzet van het
bestuur en beheer bij de zittende magistratuur.Sedert de indiening van het wetsvoorstel is er veel gebeurd in en rond
de rechterlijke macht. In de loop van de tijd ben ik tot de conclusie gekomen
dat een en ander, tegen de achtergrond van die ontwikkelingen, in een breder
verband moet worden gezien. Ik doel dan met name op de betekenis die moet
worden toegekend aan «geschillenbeslechting op maat», en waarop
ik nog uitvoerig terugkom. Ook de door uw Kamer aangeduide koppeling tussen de structuur van de organisatie
van de rechtspleging en de opzet van het bestuur en beheer vind ik van belang.
Zij maakte overigens al deel uit van de aanvankelijke voorstellen inzake de
tweede fase herziening rechterlijke organisatie. Immers, één
van de «klassieke» doelstellingen van de herziening van de rechterlijke
organisatie was langs de lijnen van de integratie van rechtbanken en kantongerechten
tevens het beheer van de rechtspraak te stroomlijnen en te vereenvoudigen.Mede tegen de achtergrond van kritische kanttekeningen die van de zijde
van uw Kamer met betrekking tot de vormgeving van de tweede fase van de herziening
rechterlijke organisatie zijn gemaakt, wil ik de integratie in haar aanvankelijk
voorgestelde vorm heroverwegen. De voorstellen moeten voorts inderdaad niet
worden losgemaakt van de verstrekkende afwegingen rond het toekomstige bestuur
en beheer van de rechtspraak. Anderzijds geldt dat in het kader van de reorganisatie
van het openbaar ministerie voor de korte termijn aanpassingen van het beheer
noodzakelijk zijn. Op die aanpassingen kom ik in paragraaf 3 te spreken. In
paragraaf 6 van deze brief zal ik dieper ingaan op de ontwikkelingen die zich
in en rond de zittende magistratuur voordoen en daarmee tevens op de gevolgen
die ik aan het verslag van uw Kamer over de tweede fase herziening rechterlijke
organisatie verbind. Ook de derde fase herziening rechterlijke organisatie
stel ik daarbij aan de orde.Tegen de achtergrond van het bovenstaande zal ik hieronder achtereenvolgens
stilstaan bij:• de tijdelijke voorzieningen die moeten worden getroffen bij de
zittende magistratuur als gevolg van de beheersmatige ontvlechting van het
OM en de zittende magistratuur (par. 3.) ;• de voortgang van het kabinetsstandpunt over het advies van de commissie-Hoekstra
(par. 4.);• de taakopdracht en samenstelling van de Adviescommissie toerusting
en organisatie van de zittende magistratuur (par. 5.);• het wetsvoorstel tweede fase herziening rechterlijke organisatie
(par. 6.);• de toekomstige vormgeving van de organisatie van de rechtspraak
in eerste aanleg (par. 6.1.) en bij• de besluitvorming over de derde fase van de herziening van de rechterlijke
organisatie, met inbegrip van enkele beperkte aanpassingen in de bestuursrechtspraak
(par. 7.).In de betreffende paragrafen zal ik mijn voornemens op de onderscheiden,
maar zeker met elkaar in verband staande, vraagstukken aangeven teneinde ook
u in staat te stellen zich een meer omvattend oordeel te vormen over het beleid
dat de komende jaren ten aanzien van de rechterlijke organisatie zal worden
gevoerd. 3. De gevolgen van de beheersmatige ontvlechting van het
openbaar ministerie en de zittende magistratuur per 1 januari 1998 voor het
beheer bij de zittende magistratuurDe beheersmatige verzelfstandiging van het OM per 1 januari 1998 heeft
gevolgen voor de zittende magistratuur. Zoals gezegd, zullen middelen niet
langer worden toegewezen aan de gezamenlijke gerechtelijke instanties binnen
een arrondissement. De dgo-structuur valt weg. Binnen het OM neemt in feite
de hoofdofficier van justitie als hoofd van het parket taken van de dgo over.
Voor de gerechten liggen de verhoudingen anders. Een keuze voor het invoeren
van integraal management zal pas kunnen worden gemaakt nadat besluitvorming
over het toekomstige bestuur en beheer is afgerond. Per 1 januari 1998 zal
derhalve een voorziening moeten worden getroffen die wat de zittende magistratuur
betreft zoveel mogelijk aansluit bij de bestaande situatie.Ik stel mij voor convenanten die het beheer van de rechtspraak momenteel
regelen in die zin aan te passen dat de tijdelijke beheersstructuur er bij
de zittende magistratuur per 1 januari 1998 er als volgt uitziet. Vaststelling
van de budgetten vindt plaats ten behoeve van de gerechten in eerste aanleg
per arrondissement, ten behoeve van de eventuele appèl- en bijzondere
colleges per arrondissement en naar de gemeenschappelijke beheersdienst per
arrondissement. De huidige dgo-functie wordt gesplitst. De directeur beheer
gerechten zal in het arrondissement het beheer voeren bij de gerechten in
eerste aanleg (de rechtbank en de kantongerechten). Tevens is de bedoelde
functionaris het hoofd van dienst van alle ondersteunend personeel bij deze
instanties. De Hoge Raad, de gerechtshoven en de Centrale Raad van Beroep
zullen, gelet op hun omvang, een eigen directeur beheer krijgen. Deze functionaris
zal gelijkluidende taken en bevoegdheden hebben als de directeur bij de gerechten
in eerste aanleg. Tenslotte zal in ieder arrondissement een hoofd van de gemeenschappelijke
beheerdienst – ik kom daarop nog terug – worden aangewezen. Gezien
de omvang van deze operatie en de belangrijke personele gevolgen kan het zo
zijn dat per 1 januari 1998 enkele van de bovengenoemde functies nog gecombineerd
worden vervuld. Dit laat echter de feitelijke uitwerking naar een gescheiden
budget- en beheersmodel onverlet.Met deze voornemens mag geenszins vooruitgelopen worden op de komende
discussie over de vormgeving van het bestuur en het beheer van de gerechten,
noch op de door mij voorgestane bestuurlijke bundeling van de kantongerechten
en arrondissementsrechtbanken. Op beide zaken kom ik hieronder terug.Afzonderlijke aandacht is nodig voor de organisatie van de ondersteunende
staftaken (personeel, informatie, organisatie, financiën, automatisering)
en voor de arrondissementsbrede facilitaire voorzieningen (huisvesting, beveiliging,
catering etc.). Uit een oogpunt van doelmatigheid heb ik gekozen voor een
gemeenschappelijke beheersinfrastructuur voor openbaar ministerie en de zittende
magistratuur. In de periodieke rapportages over de reorganisatie van het openbaar
ministerie is daaraan reeds aandacht besteed. Per 1 januari zal in elk arrondissement
een gemeenschappelijke beheersdienst operationeel zijn. Deze dienst zal voorshands
rechtstreeks door het ministerie van Justitie worden bekostigd. De omvang
en kwaliteit van de uitvoering van de staftaken zullen worden vastgelegd in
door de directeur(en) beheer gerechten en het hoofd van de parketten met het
hoofd van de beheerdienst te sluiten dienstverleningsovereenkomst. Nadat meer
duidelijkheid bestaat omtrent de toekomstige beheerstructuur bij de gerechten
kan de bekostiging van deze dienst gestalte krijgen langs de lijnen
van openbaar ministerie en zittende magistratuur.Met de gekozen oplossing: een directeur beheer gerechten (in eerste aanleg)
en de vorming van de gemeenschappelijke beheerdienst wordt recht gedaan aan
belangrijke verworvenheden van de dgo-structuur. Dit betreft zowel de aanzienlijk
toegenomen decentralisatie van taken en bevoegdheden naar het arrondissementale
niveau als de professionele toerusting op het gebied van beheer en faciliteiten.Het is overigens van belang dat het openbaar ministerie en de zittende
magistratuur hun capaciteitsinzet goed op elkaar blijven afstemmen. Een en
ander vergt een regulier overleg tussen de presidenten van de gerechten en
hun directeuren beheer enerzijds en de hoofden van de parketten anderzijds. 4. Voortgang kabinetsstandpunt over advies van de commissie-HoekstraAanvankelijk was het mijn voornemen om medio 1997 een standpunt in te
nemen over het rapport van de commissie-Hoekstra. Zoals vermeld, is er gaandeweg
consensus ontstaan over de wenselijkheid van het opheffen van de gescheiden
verantwoordelijkheid voor enerzijds het bestuur (functionele autoriteiten)
en anderzijds het beheer van de rechtspraak (de directeur gerechtelijke ondersteuning).
Naast de keuze voor integraal management en een verantwoording daarvan van
de zijde van het kabinet, zal een kabinetsreactie op het rapport van de commissie-Hoekstra
zich in het bijzonder moeten toeleggen op de vraag hoe de – integraal
verantwoordelijke – besturen van de gerechten dienen te worden samengesteld,
op welke manier deze besturen externe verantwoording over het beheer van de
middelen moeten afleggen, welke waarborgen voor de onafhankelijkheid van de
rechtspraak daarbij moeten worden gecreëerd en of het wenselijk is een
landelijk orgaan voor de rechtspraak in het leven te roepen.De uit de aanvaarding door uw Kamer van de motie-Dittrich c.s. voortvloeiende
instelling van de Adviescommissie toerusting en organisatie van de zittende
magistratuur interfereert met het aanvankelijke voornemen van het kabinet
om medio 1997 een definitief standpunt over het rapport van de commissie-Hoekstra
in te nemen. Gezien de sterke samenhang van de onderwerpen die zich hier aandient,
zal een voldragen kabinetsstandpunt over het bestuur en beheer dan ook pas
kunnen volgen nadat de commissie haar advies heeft uitgebracht. Ik doel hier
in het bijzonder op de vraag die ook nog eens pregnant door de president van
en de procureur-generaal bij de Hoge Raad naar voren is gebracht, namelijk
welke rol een landelijk orgaan ten behoeve van de zittende magistratuur hierbij
zou moeten worden toegedicht. De commissie-Hoekstra stelde dat de keuze voor
integraal management in elk geval vergezeld moet gaan van het creëren
van een landelijk orgaan dat als buffer fungeert in de beheersrelatie tussen
de minister van Justitie enerzijds en de gerechten anderzijds. Of er nog meer
functies aan zouden kunnen worden toegekend, is, gelet ook op de opvattingen
zoals verwoord door de president van en de procureur-generaal bij de Hoge
Raad, een belangrijke vraag. Daarom heb ik de adviescommissie onder meer verzocht
dit aspect als onderdeel van de opdracht te beschouwen. In de volgende paragraaf
ga ik verder in op de taakopdracht van deze commissie. 5. Taakopdracht en samenstelling van de Adviescommissie
toerusting en organisatie van de zittende magistratuurTer uitvoering van de genoemde motie is bij koninklijk besluit van 16
juni 1997 (Stb. 248), met toepassing van artikel 6, eerste lid, van de Kaderwet
adviescolleges, ingesteld de Adviescommissie toerusting en organisatie zittende
magistratuur. Tegen de achtergrond van de veranderende maatschappelijke context
van de rechtspleging, buigt de commissie zich over de vraag welke maatregelen
noodzakelijk zijn om de rechtspleging in staat te stellen ook in de toekomst
adequaat te functioneren. Meer in het bijzonder heeft zij tot taak om na te
gaan binnen welke financiële en organisatorische kaders de rechtspraak
het beste in staat is om verantwoordelijkheid voor het beheer te gaan dragen.
In het licht van deze doelstelling toetst zij of het lopende beleid en het
voorgenomen beleid toereikend zijn, en stelt zij eventueel nieuwe maatregelen
voor. Daarbij denk ik aan het personeelsbeleid, het kwaliteitsmanagement,
de informatievoorziening en automatisering en aan de financiële toerusting.
Zij buigt zich ook over de genoemde vraag of er een landelijk orgaan ten behoeve
van de zittende magistratuur moet komen; zo ja, welke taken daaraan eventueel
zijn toe te kennen; hoe een dergelijke orgaan moet worden samengesteld en
hoe zijn activiteiten zich verhouden tot de ministeriële verantwoordelijkheid.
Verder zal de commissie zich buigen over het vervolg dat moet worden gegeven
aan de tweede fase herziening rechterlijke organisatie. Meer specifiek heb
ik haar verzocht om na te gaan hoe het bestuurlijk bundelen van kantongerechten
en rechtbanken verbonden kan worden met de door mij voorgestane «geschillenbeslechting
op maat». Bij de achtergronden van deze laatste vraag zal ik hieronder,
sprekend over de tweede fase herziening rechterlijke organisatie, uitvoeriger
stilstaan.Tot leden van de Adviescommissie toerusting en organisatie zittende magistratuur
zijn bij ministerieel besluit benoemd:– mevrouw ir J.M. Leemhuis-Stout, commissaris van de Koningin in
de provincie Zuid-Holland, tevens voorzitter;– prof. mr J.B.J.M. ten Berge, hoogleraar Staats- en bestuursrecht
aan de Rijks Universiteit Utrecht;– mr W. Duitemeijer, coördinerend kantonrechter te Groningen;– mr H.F. van den Haak, president van het gerechtshof te Amsterdam;– prof. dr A.W. Koers, hoogleraar Informatica en recht aan de Rijks
Universiteit Utrecht;– drs R.H.W.P. Kottman, voorzitter van de raad van bestuur van Berenschot
Groep B.V.;– mr J. Mendlik, president van de arrondissementsrechtbank te Rotterdam;– mr H.L.J. Roelvink, vice-president bij de Hoge Raad der Nederlanden;– mr. Th. M. Schijf, directeur juridische en fiscale zaken, Rabobank
Nederland;– mevrouw mr E.H. Swaab, advocaat bij Boekel de Néree te
Amsterdam; – mr L.R. van der Weij, voorzitter van de Nederlandse Vereniging
voor Rechtspraak.De Adviescommissie toerusting en organisatie zittende magistratuur zal
vóór 1 januari 1998 haar advies uitbrengen. 6. Het wetsvoorstel tweede fase herziening rechterlijke
organisatieOp 25 november 1996 bracht de Tweede Kamer (vergaderjaar 1995–1996,
24 651, nrs. 1–4) haar verslag uit over het voorstel van wet tot
wijziging van de Wet op de rechterlijke organisatie, het Wetboek van Burgerlijke
Rechtsvordering, het Wetboek van Strafvordering en andere wetten in verband
met de integratie van de kantongerechten en de arrondissementsrechtbanken
(Tweede Kamer, vergaderjaar 1995–1996, 24 651, nr. 6). Uit het
verslag komt naar voren dat de Kamer onderschrijft dat de huidige opzet van
de rechtspraak in eerste aanleg aanpassing behoeft, maar dat wordt betwijfeld
of de in het wetsontwerp opgenomen voorstellen de juiste oplossing bevatten.
Met name bestaat de vrees dat de herkenbare, kleinschalige en laagdrempelige
kantonrechtspraak in het grotere geheel van de rechtbank nieuwe stijl verloren
zal gaan, dit ten detrimente van de burger.In de afgelopen jaren, mede ook vanwege de reacties vanuit diverse fracties
op het wetsontwerp voor de integratie van de kantongerechten, ben ik tot het
inzicht gekomen dat het doel om te komen tot een krachtiger rechtspraak in
eerste aanleg in die zin amendering behoeft dat zij uitdrukkelijk niet ten
koste mag gaan van rechtspraak die voor burgers herkenbaar is: zichtbaar,
toegankelijk en bereikbaar. Het huidige wetsontwerp bevat mogelijk te weinig
garanties voor een dergelijk resultaat. Daarbij maak ik tevens de afweging –
in het verlengde van het schriftelijk verslag van uw Kamer – dat beter
met verdere wettelijke aanpassingen kan worden gewacht totdat meer duidelijkheid
bestaat omtrent de bestuurs- en beheersstructuur. Naar mijn mening opent een
vernieuwing van die beheers- en bestuursstructuur veel meer mogelijkheden
voor permanente flexibiliteit van de organisatie van de rechtspraak waardoor
de aanvankelijk beschreven voornemens tot integratie in een scherper daglicht
komen te staan. Ik zal dat in de volgende paragraaf toelichten.Nadat ik met uw Kamer over deze brief heb gesproken, zal ik bezien welke
gevolgen dat zal hebben voor het aanhangige wetsontwerp, uiteraard met inachtneming
van de in deze brief ontvouwde gedachten. 6.1. De toekomstige vormgeving van de rechtspraak in eerste
aanleg Geschillenbeslechting op maatHet heroverwegen van de organisatie van de rechtspraak in eerste aanleg
komt wat mij betreft dan ook niet voort uit de wens om de beslechting van
geschillen te concentreren in grote gebouwen, in omvangrijke gerechten, of
om haar te laten werken met een sterk geüniformeerde wijze van afdoening.
Integendeel, er wordt juist aan gewerkt het recht dichter bij de burger te
brengen. Fysiek wil ik dat onder meer bereiken met het project Justitie in
de buurt, dat in het kader van het Grote Stedenbeleid op vijf verschillende
locaties van de grond komt. In Maastricht bij voorbeeld komen strafzaken die
niet door het OM in de wijk kunnen worden afgedaan voor de politierechter
dan wel de kinderrechter. Deze zal zitting houden in een daartoe speciaal
ingericht wijkbureau. In geval van civiele kwesties zal de kantonrechter als
«vrederechter» kunnen worden ingezet. Niet voor niets ook ondersteun
en faciliteer ik lokaal geïnitieerde en onder lokale verantwoordelijkheid
opererende projecten in buurten en projecten gericht op bemiddeling. Ik verwijs
in dat verband naar experimenten die in onder meer Zwolle, Rotterdam en Gouda
lopen. Buurtbemiddeling kan ervoor zorgen dat dichtbij de bron van conflicten
aan betere onderlinge verhoudingen van buurtbewoners wordt gewerkt. Zo wordt
vermeden dat conflicten escaleren. Andere experimenten beogen, zo zou men kunnen zeggen, het recht in mentale
zin dichter bij de burger te brengen.Wanneer reeds een procedure is aangespannen bij de rechtbank kan zoveel
mogelijk maatwerk geleverd worden. De rechtbank in Zwolle is recentelijk gestart
met het aanbieden van bemiddeling aan partijen. Bij de rechtbank in Amsterdam
is in overleg met de balie een experiment van start gegaan met door de rechtbank
bevorderde bemiddeling. Als vervolg op de rapportage van de commissie-De Ruiter,
die op 2 oktober 1996 haar rapport uitbracht, verwacht ik ook dat er experimenten
zullen komen, specifiek gericht op scheidings- en/of omgangsbemiddeling.Bij het streven naar «geschillenbeslechting op maat» passen
ook de experimenten bij een aantal rechtbanken met het «versnelde regime»
voor civiele zaken. Dat geldt in zekere zin ook voor de in voorbereiding zijnde
experimenten met een langduriger openstelling van de griffie. Deze zullen
in september starten en een half jaar duren. Aldus wordt, langs verschillende
lijnen, beoogd de geschillenbeslechting beter te laten aansluiten op de concrete
belangen van partijen, de aard van het geschil en de aard van relaties. Dit
zoveel mogelijk in de nabijheid van de burger.Daartegenover staat dat sommige vormen van eerstelijnsrechtspraak niet
gebaat zijn bij verkaveling over vele kantongerechten of zelfs over 19 arrondissementen.
De organisatie van de vreemdelingenrechtspraak mag als voorbeeld dienen waarin
een nieuw evenwicht is gevonden tussen de eisen van bereikbaarheid en van
professionaliteit en rechtseenheid. Zo zullen er meer vormen van «gespecialiseerde»
eerstelijnsrechtspraak zijn die vanwege de frekwentie van het gebruik of vanwege
het specifieke karakter van procespartijen niet die spreiding behoeven die
wel wenselijk is voor het verwerken van de «small claims», de
geschillen in buurten en arbeidszaken. Daarbij valt ook te denken aan strafrechtelijke
specialismen in de sfeer van bij voorbeeld fraude, milieudelicten of de georganiseerde
misdaad (mega-zaken).Mij staat dan ook een stelsel voor ogen waarin de geschillenbeslechting
en de rechtspraak in eerste aanleg primair plaatsvinden in de nabijheid van
de burger, op goed bereikbare locaties. Daarbij gaat het niet alleen om de
zaken die thans door de kantongerechten, maar ook om veel van de zaken die
thans door de enkelvoudige kamers van rechtbanken worden behandeld. Die rechtspraak
zou kunnen plaatsvinden in een belangrijk aantal van de huidige kantongerechtsplaatsen.
Waar nodig zullen ook andere plaatsen in aanmerking kunnen komen. In bijzondere
gevallen heeft het evenwel de voorkeur om bepaalde vormen en onderdelen van
de eerstelijnsrechtspraak in één of enkele arrondissementen
te bundelen. Het gaat daarbij om typen zaken die een hoge mate van specialisatie
eisen en weinig frequent voorkomen.Tenslotte tekent zich in de praktijk een steeds gedifferentieerder patroon
van afdoening van zaken af. Voorbeelden hiervan zijn: de enorme opkomst van
het kortgeding, de lik-op-stuk benadering in het strafrecht, de toepassing
van het versneld regime in civiele zaken, en de bezwaarschriftenprocedure
in bestuursrechtelijke zaken. Voorportalen, op specifieke omstandigheden toegesneden
afdoeningsmodaliteiten en meer-keuze-mogelijkheden voor procespartijen zijn
enkele opvallende tendenzen. Een toekomstig gerecht in eerste aanleg moet
in mijn ogen in staat zijn flexibel op deze maatschappelijke behoeften in
te spelen. Dat vraagt mogelijk om ander procesrecht, het vraagt om investeringen
in de beheersinfrastructuur (automatisering, waarin reeds veel geld wordt
geïnvesteerd) en het vraagt zeker om een ander bestuur en management
van de bedoelde gerechten. Een bestuurlijk-organisatorische aanpakDe genoemde koers vraagt naast feitelijke «geschillenbeslechting
op maat» om een bestuurlijke eenheid die afwegingen omtrent de spreiding
van mensen en middelen in het arrondissement voor haar rekening neemt. Het
bestuurlijk bundelen van de krachten van rechtbanken en kantongerechten is
(ook) vanuit die optiek gewenst. Waar het in mijn ogen om gaat, is te werken
aan een organisatie van de rechtspraak in eerste aanleg die garant staat voor
flexibiliteit, voor een rechtspraak in eerste aanleg die – naar plaats
en tijd – een goede mix biedt van bereikbaarheid en toegankelijkheid
enerzijds en van professionaliteit en rechtseenheid anderzijds. Niet alleen
op het gebied van het beheer /is dan ruimte en zelfstandigheid noodzakelijk
maar ook op het gebied van inrichting en procesbeheer. De wet regelt de kaders
en legt de beginselen vast. De regionale organisatie maakt de plannen en organiseert
de rechtspraak. Een spreekuur in een wijkgebouw, een nevenzittingsplaats in
een stad, een hoofdvestiging «van waaruit» gewerkt wordt: dergelijke
modaliteiten moeten zich kunnen gaan aftekenen. Om dat te realiseren is een
bestuurslaag nodig die met visie, rechtskennis en organisatorisch vermogen
de rechtspraak plant en organiseert.Zo gezien roept deze aanpak de vraag op naar de wenselijke bestuurlijke
schaal van gerechten. Ik stelde al dat ook uw Kamer in het verslag bij het
onderhavige wetsvoorstel de vraag opwerpt of het niet beter zou zijn, af te
wachten hoe de besluitvorming over de toekomstige opzet van het bestuur en
beheer bij de zittende magistratuur zal uitvallen alvorens in te grijpen in
de bestaande structuur van de rechterlijke organisatie. Zoals reeds gemeld,
deel ik die opvatting. Reden waarom ik deze vraag naar de wenselijke bestuurlijke
schaal van gerechten aan de commissie-Leemhuis voorleg. Meer specifiek vraag
ik, zoals hierboven aangegeven, de commissie mij te adviseren over de manier
waarop de door mij onontbeerlijke geachte bestuurlijke bundeling van rechtbanken
en kantongerechten gestalte kan krijgen. Dit uitdrukkelijk met inachtneming
van mijn wens om te komen tot geschillenbeslechting op maat. Nu samenwerking noodzakelijkHet voorgaande neemt het belang van de in gang gezette samenwerking tussen
de kantongerechten in een arrondissement overigens niet weg. Integendeel,
het is van belang dat die samenwerking wordt voortgezet en verder wordt uitgebouwd.
De arrondissementale kantongerechtsorganisatie, onder leiding van een coördinerend
kantonrechter, heeft haar waarde inmiddels bewezen. Dat geldt ook voor de
in veel arrondissementen reeds in gang gezette samenwerking tussen de rechtbanken
en de arrondissementale kantongerechtsorganisatie. Beide vormen van samenwerking
zijn van grote betekenis voor de kwaliteit van en samenhang in de rechtspleging,
en zijn uit het oogpunt van de beheersstructuur zelfs min of meer noodzakelijk.
Reden waarom ik er – zoals gemeld – voor kies om, in het kader
van de reorganisatie van het OM en het wegvallen van de dgo-structuur, per
1 januari 1998 één directeur beheer gerechten te laten functioneren
voor de gerechten van eerste aanleg in een arrondissement. 6.2. Afzonderlijke voorzieningenHet wetsvoorstel tweede fase herziening rechterlijke organisatie bevatte
een verhoging van de grens beneden welke partijen in civiele zaken in persoon
kunnen procederen van f 5000 tot f 10 000. Ik hecht eraan dat
de competentiegrens op korte termijn wordt verhoogd. Het niveau waarop deze
grens zal worden vastgesteld, stel ik mede afhankelijk van het advies van de commissie Herijking verplichte procesvertegenwoordiging (de
commissie-Van Delden) dat op korte termijn zal verschijnen. De laagdrempelige
voorziening van de huidige kantonrechtspraak komt daarmee in een belangrijk
groter aantal gevallen dan thans voor de burger beschikbaar.Voorts ben ik van mening dat op korte termijn de bevoegdheid in zaken
op grond van de Wet administratiefrechtelijke handhaving verkeersvoorschriften
overgeheveld moeten worden van de kantongerechten naar de rechtbanken. Daarmee
wordt dit stuk bestuursrechtspraak ondergebracht bij de algemene bestuursrechter
in eerste aanleg.Ik bezie op dit moment de uitvoeringsaspecten van de genoemde voornemens.
Daarna zal ik beslissen of wetgeving ter zake wordt geëntameerd. Deze
maatregelen zullen, los van de uiteindelijke afwegingen rond de integratie
van kantongerechten en rechtbanken, hun beslag krijgen. 7. De derde fase van de herziening van de rechterlijke
organisatie 7.1. AlgemeenBij brief van 29 april 1994 zond de toenmalige Minister van Justitie,
ter uitvoering van een ter zake door hem gedane toezegging, aan de Tweede
Kamer een discussienota over de derde fase van de herziening van de rechterlijke
organisatie (Tweede Kamer, vergaderjaar 1993–1994, 23 701, nrs.
1–2). De derde fase heeft, kort gezegd, betrekking op de voltooiing
van de – met de eerste fase ingezette – herstructurering van het
stelsel van bestuursrechtelijke rechtsbescherming en bestuursrechtspraak.De nota is ter advisering voorgelegd aan de rechtstreeks betrokken instanties
en organen. Adviezen zijn uitgebracht door:– de Adviesraad Herziening Rechterlijke Organisatie;– de Hoge Raad en de procureur-generaal bij de Hoge Raad;– de presidenten van de gerechtshoven, de Centrale Raad van Beroep
en het College van Beroep voor het bedrijfsleven;– de presidenten van de arrondissementsrechtbanken;– de Centrale Raad van Beroep;– de voorzitter van de Tariefcommissie;– de voorzitter van het College van beroep studiefinanciering;– de Nederlandse Orde van Advocaten;– de Nederlandse Orde van Belastingadviseurs;– de Nederlandse Federatie van Belastingadviseurs;– de Vereniging van Nederlandse Gemeenten;– de Unie van Waterschappen.Daarnaast zijn adviezen ontvangen van:– de sectorvoorzitters van de belastingkamers van de gerechtshoven;– het Nederlands Genootschap van Bedrijfsjuristen;– het College van voorzitters van de (hoofd-)produktschappen voedselvoorziening;– het Bureau Milieu en Ruimtelijke Ordening van de Raad van Nederlandse
Werkgeversverbonden VNO en NCW.De ontvangen adviezen zijn als bijlagen bij deze brief gevoegd.17.2 Thans geen besluitvormingHet kabinet was aanvankelijk voornemens om in de loop van deze kabinetsperiode,
mede op basis van de adviezen, een kabinetsstandpunt over de derde fase aan
de Tweede Kamer te zenden. Na ampele overweging geeft het kabinet er evenwel
de voorkeur aan thans geen besluitvorming over de derde fase te entameren,
maar gedurende een aantal jaren de huidige situatie te handhaven,
met uitzondering van enkele kleine aanpassingen in het stelsel van bestuursrechtelijke
rechtsbescherming en bestuursrechtspraak die geheel los van de herziening
van de rechterlijke organisatie op dit moment toch al gewenst zijn.Voor die keuze is doorslaggevend geweest dat, zoals uit het voorgaande
duidelijk zal zijn geworden, de aandacht van de rechterlijke organisatie de
komende jaren vooral zal moeten uitgaan naar de herziening van het bestuur
en beheer bij de zittende magistratuur. Dit ingrijpende vraagstuk vergt zoveel,
dat het contra-productief zou zijn om de rechterlijke organisatie tegelijkertijd
te belasten met grote structuurwijzigingen op het terrein van de bestuursrechtspraak,
die onvermijdelijk een uitstraling zullen hebben naar de rechterlijke organisatie
als geheel. Daar komt nog bij dat, zoals in par. 4 al aan de orde kwam, de
besluitvorming over – en dus ook de implementatie van – de tweede
fase meer tijd zal vergen dan aanvankelijk was voorzien. Daaraan kan een zelfstandig
argument worden ontleend om ten aanzien van de derde fase voorlopig pas op
de plaats te maken. 7.3. Gevolgen voor de rechterlijke organisatieVoor de rechterlijke organisatie betekent dit dat de Centrale Raad van
Beroep en het College van Beroep voor het bedrijfsleven de komende jaren zullen
blijven bestaan. Wat het College van Beroep voor het bedrijfsleven betreft
zal worden voortgegaan op de onlangs ingeslagen weg om voor die wetgevingscomplexen
waarin sprake is van bestuurlijke boeten over te gaan tot invoering van rechtspraak
in twee feitelijke instanties. Ik verwijs daarvoor naar de nota naar aanleiding
van het verslag en de tweede nota van wijziging bij het voorstel voor een
nieuwe Mededingingswet (Tweede Kamer, vergaderjaar 1996–1997, 24 707,
nrs. 6 en 8).Behalve de Centrale Raad van Beroep en het College van Beroep voor het
bedrijfsleven zijn er binnen de rechterlijke organisatie nog twee –
kleinere – gespecialiseerde administratieve rechters: de Tariefcommissie
en het College van beroep studiefinanciering. Om een aantal redenen, die geheel
los staan van de derde fase, acht het kabinet het gewenst deze colleges niet
langer zelfstandig te laten voortbestaan. Zo geldt voor beide colleges onder
meer dat het, door de wel zeer smalle competentiebasis, – te –
kleine en daardoor kwetsbare colleges zijn, waarbinnen niet met voldoende
flexibiliteit kan worden gereageerd op fluctuaties in de werklast. In de bestaande
opzet kunnen daarvoor ook geen goede voorzieningen worden getroffen. Onderbrenging
bij bestaande colleges verbreedt het draagvlak voor deze takken van de bestuursrechtspraak
en heeft daarom mijn voorkeur. Ook uit een oogpunt van beheer is deze reductie
van het aantal gerechten gunstig. Het ligt dan ook voor de hand dat de rechtspraak
inzake studiefinanciering wordt ondergebracht binnen de (gewone) rechterlijke
organisatie. Dat zal betekenen dat ook voor deze categorie hoger beroep wordt
ingevoerd en bovendien een geografische spreiding het gevolg is. Hiermee wordt
de rechtsbescherming van studenten verbeterd. De uiteindelijke besluitvorming
zal worden bezien in samenhang met ontwikkelingen in het stelsel van de studiefinanciering.Met betrekking tot de Tariefcommisie ligt onderbrenging van haar rechtsmacht
bij het gerechtshof te Amsterdam in de rede.Eveneens vanwege de in paragraaf 7.2 uiteengezette redenen zal de invoering
van belastingrechtspraak in twee feitelijke instanties eerst te gelegener
tijd haar beslag krijgen. Voor het thans nog ongewijzigd laten van
de belastingrechtspraak pleit tevens dat aldus wordt voorkomen dat de sectoren
bestuursrecht van de rechtbanken er op korte termijn opnieuw een appelrechter –
te weten: het gerechtshof – bij krijgen. In de komende periode zal ervaring
kunnen worden opgedaan met de toepassing van het nieuwe, uniforme bestuursprocesrecht
in de belastingrechtspraak en de rol van de Hoge Raad ter zake. 7.4. De Raad van StateUit de ten aanzien van de derde fase gemaakte keuze vloeit voort dat ook
de rechtsprekende taak van de Raad van State de komende jaren geen wijziging
zal ondergaan. Daaraan is tevens het voordeel verbonden dat aldus bij de Raad
van State de nodige stabiliteit in de organisatie kan worden bereikt. De afgelopen
jaren heeft de organisatie bij de Raad onder grote druk gestaan als gevolg
van de eerste fase van de herziening van de rechterlijke organisatie. Daarbij
gaat het niet alleen om de voorbereiding op de eerste fase in de periode tot
1 januari 1994. De feitelijke implementatie van de eerste fase is bij de Raad
nog steeds gaande. Zoals bekend is afgesproken dat in de periode van 1 januari
1994 tot 1 januari 1998 de werkvoorraad aan zaken van vóór 1
januari 1994 zal worden weggewerkt. Parallel daaraan vindt in die periode
successievelijk de overheveling van formatieplaatsen en financiële middelen
van de Raad naar de rechterlijke organisatie plaats. Aldus zal per 1 januari
1998 de eerste fase herziening rechterlijke organisatie volledig zijn geïmplementeerd.
Het ligt in die situatie niet voor de hand de Raad direct daarna te belasten
met weer een nieuwe reorganisatie.In verband met de rechtsprekende taak van de Raad van State is van belang
de uitspraak van Europese Hof voor de Rechten van de Mens in de zaak-Procola
van 28 september 1995. Die uitspraak heeft betrekking op de situatie waarin
één orgaan – in casu de Conseil d'Etat van Luxemburg –
tegelijkertijd belast is met het adviseren over regelgeving en met het beslechten
van geschillen waarbij de toepassing van die regelgeving aan de orde is of
kan zijn. Het kabinet heeft zich, in samenspraak met de Raad van State, gebogen
over de gevolgen die mogelijkerwijs voor de Nederlandse situatie aan die uitspraak
zouden moeten worden verbonden. Ik verwijs in dit verband ook naar de beantwoording
van de vragen die zijn gesteld door de leden van de Tweede Kamer Scheltema-De
Nie en De Graaf (Tweede Kamer, vergaderjaar 1995–1996, nr. 192, blz.
2557), respectievelijk Te Veldhuis (Tweede Kamer, vergaderjaar 1995–1996,
nr. 193, blz. 2557). Thans is bij de Europese Commissie voor de Rechten van
de Mens in Straatburg een zaak aanhangig die betrekking heeft op de Nederlandse
situatie. Het kabinet acht het verstandig de uitkomst van deze procedure –
waarmee naar verwachting de nodige tijd gemoeid zal zijn – af te wachten
alvorens te bezien welke – wettelijke – maatregelen eventueel
moeten worden genomen. In de tussenliggende periode zal de Afdeling bestuursrechtspraak
van de Raad van State bij de toedeling van zaken zodanig te werk gaan dat
zich in de praktijk geen «Procola-risico's» zullen voordoen.Nu de huidige organisatie van de bestuursrechtspraak voorshands in stand
blijft, geef ik – samen met de Staatssecretaris van Justitie –
er de voorkeur aan, aan te sluiten bij het bestaande stelsel van toedeling
van rechtsmacht en het aangekondigde hoger beroep in vreemdelingenzaken op
te dragen aan de Raad van State. Een wetsvoorstel waarin deze keuze is vervat,
zal op korte termijn in procedure worden gebracht. Gelet op het voorgaande
zal duidelijk zijn dat ik ook hiermee geenszins een voorschot wil nemen op
de definitieve besluitvorming over de derde fase van herziening van de rechterlijke
organisatie. Wel hecht het kabinet grote waarde aan de rechtsprekende taak
van de Raad van State en daarmee aan het behoud van een substantieel
pakket rechtsprekende taken voor dit college in de toekomst. 8. SlotbeschouwingDe rechterlijke macht staat in het middelpunt van de, publieke en politieke,
belangstelling. Van de rechterlijke macht wordt verwacht dat zij een transparante
en herkenbare organisatie is. Die organisatie moet, op doelmatige wijze, snelle
en kwalitatief goede voorzieningen van rechtspraak bieden.De komende jaren zullen cruciaal zijn voor de ontwikkeling van de rechtspleging.
Hoofdthema daarbij is de vormgeving van het bestuur en beheer, mede met het
oog op de uiteengezette «geschillenbeslechting op maat». Ook is
het van groot belang te blijven investeren in een goede aansluiting van de
rechterlijke organisatie op maatschappelijke ontwikkelingen. Vanzelfsprekend
kan deze ambitie alleen worden verwezenlijkt indien de rechtspraak –
indachtig de recente motie van uw Kamer – in financiële, maar ook
in bestuurlijke zin voldoende is toegerust.Het realiseren van die doelstellingen vergt een goed samenspel tussen
de wetgever, het bestuur en de rechterlijke macht, vanzelfsprekend met inachtneming
van ieders bevoegdheden en verantwoordelijkheden. Gelet op de wijze waarop
die samenwerking in de afgelopen periode vorm heeft gekregen, heb ik er alle
vertrouwen dat de uitdagingen van de komende jaren zullen worden opgepakt
en zullen leiden tot een rechterlijke macht die de aan haar in een rechtsstaat
toekomende positie volledig en op vertrouwenwekkende wijze kan blijven waarmaken.Ik zend deze brief tevens aan de voorzitter van de Eerste Kamer der Staten-GeneraalGaarne zal ik over deze brief met uw Kamer van gedachten wisselen.De Minister van Justitie,W. Sorgdrager XNoot1Ter inzage gelegd bij de afdeling Parlementaire documentatie. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-25425-1.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl