Verdrag Spanje - Frankrijk - Italië - Nederland - Portugal tot oprichting van het Europees Gendarmeriekorps EUROGENDFOR; Velsen, 18 oktober 2007
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-03 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 31390, nr. 1

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

25-03-2008

Eerste en Tweede Kamer der Staten-Generaal

2007-2008

31390-(R1851) nr. 1;A

29-02-2008

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekeningLichaamTOELICHTENDE NOTAInleidingARTIKELSGEWIJZE TOELICHTINGHoofdstuk I Algemene bepalingenHoofdstuk II Missies, stationering en inzetArtikel 4, eerste lid: Op grond van het gestelde in dit
artikel moet de EGF in staat zijn binnen alle aspecten van crisisbeheersingsoperaties
te kunnen opereren:Hoofdstuk III Institutionele en juridische aspectenHoofdstuk IV Faciliteiten voor het Permanente HoofdkwartierHoofdstuk V Bescherming van inlichtingenHoofdstuk VI Bepalingen betreffende het personeelHoofdstuk VII Voorrechten en ImmuniteitenHoofstuk VIII Voorwaarden ten aanzien van rechtsmacht
en disciplineHoofdstuk IX VorderingenHoofdstuk X Voorwaarden ten aanzien van financiën
en eigendomsrechtenHoofdstuk XI SlotbepalingenKoninkrijkspositieOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 31390Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 33 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
31 390 (R 1851)Verdrag tussen het Koninkrijk Spanje, de Franse Republiek, de Italiaanse
Republiek, het Koninkrijk der Nederlanden en de Portugese Republiek tot oprichting
van het Europees Gendarmeriekorps EUROGENDFOR; Velsen, 18 oktober 2007Anr. 1BRIEF VAN DE MINISTER VAN BUITENLANDSE ZAKENAan de Voorzitters van de Eerste en van de Tweede Kamer der Staten-GeneraalDen Haag, 29 februari 2008Ter griffie van de Eerste en van de Tweede Kamer der Staten-Generaal ontvangen
op 19 maart 2008. De wens dat het verdrag aan de uitdrukkelijke goedkeuring
van de Staten-Generaal wordt onderworpen kan door of namens een van de Kamers
of door ten minste vijftien leden van de Eerste Kamer dan wel dertig leden
van de Tweede Kamer of door de Gevolmachtigde Ministers van de Nederlandse
Antillen onderscheidenlijk van Aruba te kennen worden gegeven uiterlijk op
18 april 2008.Overeenkomstig het bepaalde in artikel 2, eerste en tweede
lid, en artikel 5, eerste en tweede lid, van de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking
verdragen, de Raad van State van het Koninkrijk gehoord, heb ik de eer u hierbij
ter stilzwijgende goedkeuring over te leggen het op 18 oktober 2007 te
Velsen totstandgekomen verdrag tussen het Koninkrijk Spanje, de Franse Republiek,
de Italiaanse Republiek, het Koninkrijk der Nederlanden en de Portugese Republiek
tot oprichting van het Europees Gendarmeriekorps EUROGENDFOR (Trb. 2007, 227).Een toelichtende nota bij dit verdrag treft u eveneens hierbij aan.De goedkeuring wordt voor het gehele Koninkrijk gevraagd.Aan de Gouverneurs van de Nederlandse Antillen en van Aruba is verzocht
hogergenoemde stukken op 18 maart 2008 over te leggen aan de Staten van
de Nederlandse Antillen en de Staten van Aruba.De Gevolmachtigde Ministers van de Nederlandse Antillen en van Aruba zijn
van deze overlegging in kennis gesteld.De minister van Buitenlandse Zaken,M. J. M. Verhagen TOELICHTENDE NOTAInleidingHet advies van de Raad van State van het Koninkrijk wordt niet openbaar
gemaakt, omdat het uitsluitend opmerkingen van redactionele aard bevat (ertikel
25a, vierde lid, onder b, van de Wet op de Raad van State).Tijdens recente
internationale crisisbeheersings- en vredesoperaties in bijvoorbeeld de Balkan,
is gebleken dat er, naast de noodzaak voor militaire vredeshandhavings-eenheden,
ook bijzondere behoefte bestaat aan (robuuste) politie-eenheden die zelfstandig
inzetbaar zijn in instabiele situaties (gendarmerie). Gebleken is dat een
lacune bestaat tussen enerzijds het herstellen en handhaven van de vrede door
inzet van militairen en anderzijds het starten van een stabiliserings- en
opbouwproces, waartoe een blijvend herstel van de rechtsorde noodzakelijk
is en waartoe normale militaire troepen veelal geen bijzonder mandaat, dan
wel vaardigheden en middelen bezitten. Ook is gebleken dat bij dergelijke
veelal instabiele situaties nog niet kan worden volstaan met de inzet van
lokale politie -voor zover nog of al functionerend aanwezig- dan wel met de
inzet van normale politie-eenheden uit derde staten, al dan niet opererend
in internationaal verband.In 2003 heeft Frankrijk ingegeven door deze gedachte een suggestie voor
de oprichting van een Europese gendarmerie-macht voorgelegd aan de vier lidstaten
van de EU (zoals die op dat moment bestond), die over een dergelijk politiekorps
met militaire status beschikten, te weten: Italië, Nederland, Portugal
en Spanje. Dit heeft op 17 september 2004 geresulteerd in een Declaration
of Intent (ondertekend te Noordwijk door de ministers van Defensie van de
vijf voornoemde staten) om over te gaan tot vorming van de van een dergelijk
Europees gendarmerie-wapen en om de, ook voor het onderling samenwerken noodzakelijke,
volkenrechtelijke basis neer te leggen in de vorm van een verdrag, dat nu
ter goedkeuring voorligt.Met dit verdrag wordt vooral beoogd de volgende doelstellingen te waarborgen:• binnen Europa zorg te dragen dat een volwaardige capaciteit bestaat
voor het verrichten van alle politietaken bij crisisbeheersingsoperaties in
het kader van de Verklaring van Petersberg, in het bijzonder met betrekking
tot substitutiemissies;• een multinationale operationele structuur te bieden voor staten
die voornemens zijn deel te nemen aan EU-operaties;• deel te kunnen nemen aan initiatieven van internationale organisaties
op het gebied van crisisbeheersing.Om deze doelstellingen te verwezenlijken hebben de bovengenoemde landen
besloten de «European Gendarmerie Force» (hierna te noemen «de
EGF») in het leven te roepen. Deze gendarmeriemacht zal al standaard
zijn samengesteld en voorbereid, zodat zij bij crises snel inzetbaar is. De
EGF heeft verdragsrechtelijk een multinationaal, modulair en uitzendbaar permanent
hoofdkwartier gevestigd in Vicenza (Italië) De leiding van dit hoofdkwartier
berust bij de commandant van de EGF, waarbij iedere Partij om beurt de commandant
benoemt. Het hoofdkwartier bestaat uit een multinationale kern die naar behoefte
en na overeenstemming tussen de deelnemende landen kan worden versterkt. Verder
omvat de EGF personeel van de politiemachten met militaire status van de Partijen,
dat door de Partijen aan de EGF wordt toegewezen voor het uitvoeren van missies
of oefeningen nadat het onder bevel is gesteld van de EGF.Wanneer tot deelname aan een operatie wordt besloten, benoemen de deelnemende
landen een commandant voor de EGF-missie. Het permanente hoofdkwartier van
de EGF fungeert als moederhoofdkwartier voor het hoofdkwartier van de commandant
voor de EGF-missie (Lokaal Hoofdkwartier). De rol van het permanente
hoofdkwartier in de bevelsketen zal worden ingevuld aan de hand van de behoeften
die de situatie stelt.De EGF zal in eerste instantie vooral ter beschikking van de Europese
Unie staan. Daarnaast kan de EGF ook ter beschikking worden gesteld van de
Verenigde Naties, de Organisatie voor Samenwerking en Veiligheid in Europa,
de Noord Atlantische Verdragsorganisatie, andere internationale organisaties
of van ad hoc-coalities. Voor de operationele inzet van de EGF is een unaniem
besluit vereist van de landen die deelnemen aan de EGF. Elk deelnemend land
behoudt de volledige vrijheid om te beslissen of zijn eenheden al dan niet
aan een EGF-operatie deelnemen.De hiergenoemde uitgangspunten, onderlinge rechten en – verplichtingen
zijn in uitgewerkt in meer precieze bepalingen over statutaire, operationele
en financiële aangelegenheden van de EGF, alsmede over de statusgerelateerde
aangelegenheden (privileges en immuniteiten) van de EGF en haar personeel
en waar toepasselijk, hun familieleden. Het verdrag is ingedeeld in elf hoofdstukken;
per hoofdstuk wordt een toelichting gegeven op de voornaamste artikelen.ARTIKELSGEWIJZE TOELICHTINGHoofdstuk I Algemene bepalingenDit hoofdstuk omvat bepalingen inzake de doelstelling van het verdrag,
vastgelegd in artikel 1. Artikel 2 vermeldt de beginselen van wederkerigheid
en gedeelde kosten waarop de bepalingen van het verdrag zijn gebaseerd. Artikel
3 omvat een lijst met definities.Hoofdstuk II Missies, stationering en inzetArtikel 4, eerste lid: Op grond van het gestelde in dit
artikel moet de EGF in staat zijn binnen alle aspecten van crisisbeheersingsoperaties
te kunnen opereren:• gedurende de aanvangsfase van de operatie zou de EGF tegelijk met
de militaire macht het operatiegebied kunnen betreden voor de uitvoering van
politietaken;• gedurende de overgangsfase zou de EGF zijn taken zelfstandig of
samen met een militaire macht kunnen voortzetten, teneinde de samenwerking
en coördinatie met plaatselijke of internationale politie-eenheden te
bevorderen;• bij het vertrek van de militaire macht uit het crisisgebied zou
de EGF, indien nodig, de overdracht van verantwoordelijkheden aan de civiele
autoriteiten en de organisaties die deelnemen aan de samenwerking, kunnen
vergemakkelijken.Bij crisispreventie zou de EGF zelfstandig of gezamenlijk met een militaire
macht kunnen worden ingezet. Artikel 4, tweede lid:
De eenheden van de EGF kunnen hetzij onder militair bevel, hetzij onder civiel
gezag worden geplaatst voor het waarborgen van de openbare orde en veiligheid,
en voor het verrichten van justitiële politietaken.Artikel 4, derde lid: In overeenstemming met
het mandaat van de desbetreffende missie kan de EGF een breed spectrum aan
activiteiten uitvoeren die verband houden met haar eigen politiecapaciteiten,
zoals:• missies in het kader van de openbare orde en veiligheid;• toezicht houden op en adviseren van de plaatselijke politie bij
hun dagelijkse werkzaamheden, met inbegrip van werkzaamheden op het gebied
van strafrechtelijk onderzoek; • openbare surveillancetaken, verkeersregeling,- en grenspolitietaken;• strafrechtelijk onderzoek, waaronder opsporing van strafbare feiten,
het opsporen van daders en het overdragen daarvan aan de betrokken gerechtelijke
autoriteiten;• bescherming van mensen en eigendommen en ordehandhaving bij verstoring
van de openbare orde;• opleiding van politiefunctionarissen op het gebied van internationale
normen;• opleiding van instructeurs, in het bijzonder door middel van samenwerkingsprogramma’s.Artikel 6: Dit artikel bevat nadere bepalingen
voor de inzet van de EGF. Op grond van het gestelde in het eerste lid zullen
de voorwaarden voor inzet van de EGF altijd unaniem worden besloten door een
Hoge Interdepartementale Commissie, hierna te noemen: «CIMIN»
(zie hiervoor artikel 7). Tevens zal een inzet van de EGF altijd berusten
op een mandaat. Op grond van het gestelde in het derde lid, dienen de voorwaarden
voor de stationering van EGF-personeel op het grondgebied van een derde staat
te worden overeengekomen tussen de zendstaten en de betreffende derde staat.
In het bijzonder zal dit gelden indien niet onder de vlag van internationale
organisaties, genoemd in artikel 5 van het onderhavige verdrag, maar met een
ad hoc-coalitie wordt opgetreden. Een belangrijk onderwerp voor stationering
is onder meer de statusafspraak (statusverdrag) voor het personeel. In dit
verdrag worden de privileges en immuniteiten van het personeel op het grondgebied
van de derde staat vastgelegd.Hoofdstuk III Institutionele en juridische aspectenArtikel 7: De CIMIN is samengesteld uit vertegenwoordigers
van de verantwoordelijke ministeries van elk land en waarborgt de politiek-militaire
samenwerking. De CIMIN benoemt onder meer de commandant van de EGF en voorziet
deze van richtlijnen. Verder stuurt de CIMIN de inzet van de EGF aan. Beslissingen
in de CIMIN worden unaniem genomen. Specifieke regelingen inzake de deelname,
structuur, organisatie en het functioneren van de CIMIN worden in het reglement
van orde door de CIMIN vastgesteld.Artikel 8: Dit artikel regelt de hoofdtaken
van de EGF-commandant. Op grond van het gestelde in artikel 8, onder c, kan
de commandant onder uitdrukkelijk mandaat van de verdragspartijen, via en
namens de CIMIN, onderhandelen over, of overgaan tot het sluiten van technische
overeenkomsten of regelingen die nodig zijn voor het naar behoren functioneren
van de EGF en voor de uitvoering van oefeningen of operaties op het grondgebied
van een derde staat. In dit kader kan vooral worden gedacht aan logistieke
afspraken die moeten worden gemaakt met het gastland in verband met het verblijf
van EGF-personeel op het grondgebied.De bovengenoemde bevoegdheid van de commandant is met name van belang
in de gevallen dat de EGF niet onder de vlag van internationale organisaties,
genoemd in artikel 5, maar op ad hoc-basis optreedt. Door het volgen van een
centrale procedure wordt in de regel tijd gespaard. Partijen behouden de mogelijkheid
om het mandaat niet aan de commandant te verlenen. Besluiten in de CIMIN worden
immers met eenparigheid van stemmen genomen.Artikel 9: Dit artikel regelt de rechtspersoonlijkheid
van de EGF op grond waarvan de EGF, vertegenwoordigd door de commandant of
een daartoe door deze uitdrukkelijk aangewezen persoon, in elk van de Partijen
de bevoegdheid heeft om naar nationaal recht van de Partijen contracten te
sluiten. In dit verband is de EGF ook bevoegd om in rechte op te treden. Met de gastheerstaat (Italië) kan worden overeengekomen dat deze
als vertegenwoordiger optreedt in alle gerechtelijke procedures in die staat
waarbij de EGF partij is. Alle hieruit voortvloeiende kosten dienen door de
EGF te worden vergoed. In het verdrag wordt niet expressis
verbis internationale rechtspersoonlijkheid toegekend aan de organisatie,
maar uit de bevoegdheid van de commandant om onder uitdrukkelijk mandaat van
de CIMIN overeenkomsten te sluiten (zie art 8 c), kan worden afgeleid dat
de organisatie daar wel impliciet over beschikt, zij het dat de verdragsluitende
bevoegdheid zeer beperkt is.Hoofdstuk IV Faciliteiten voor het Permanente HoofdkwartierDit hoofdstuk omvat nadere bepalingen over de door de gastheerstaat (Italië)
te verstrekken faciliteiten voor het permanente hoofdkwartier en de ondersteunende
diensten (artikel 10) evenals de verplichting van de EGF-commandant om vertegenwoordigers
van een bevoegde dienst van de gastheerstaat toegang te verlenen tot de infrastructuur
van het permanente hoofdkwartier om noodzakelijke inspecties, onderhoudswerkzaamheden,
reparaties en verbouwingen te kunnen verrichten (artikel 11).Hoofdstuk V Bescherming van inlichtingenArtikel 12: Op grond van het gestelde in het
eerste lid zal tussen de Partijen een veiligheidsovereenkomst worden gesloten
waarin de grondbeginselen en minimumnormen voor de bescherming van geheime
informatie of geheim materiaal zijn vervat.Hoofdstuk VI Bepalingen betreffende het personeelArtikel 13: Dit artikel bevat de bij verlening
van privileges en immuniteiten aan personeel van een staat geplaatst in een
andere staat gebruikelijke bepaling dat het personeel van de EGF en hun gezinsleden
de wetgeving van de gastheerstaat en de wetgeving van de ontvangende staat
dienen te respecteren.Artikel 14: Dit artikel sluit de regelgeving
betreffende vreemdelingen in de gastheerstaat (Italië) uit wat betreft
de immigratievoorschriften en de wettelijke formaliteiten betreffende toegang
en verblijf voor leden van het permanente hoofdkwartier en hun gezinsleden.Artikel 16: Op grond van het gestelde in het
tweede lid mag EGF-personeel wapens en munitie bezitten dan wel met zich mee
(ver)voeren indien dit is toegestaan volgens de op hen toepasselijke voorschriften
en indien dit in overeenstemming is met de wetgeving van de gastheerstaat
en de ontvangende staat.Artikel 17: Personeel van de EGF, dat in het
bezit is van een door hun land van herkomst afgegeven militair rijbewijs,
kan met dit militaire rijbewijs op het grondgebied van een andere verdragsluitende
Partij, motorrijtuigen van de EGF besturen van een categorie overeenkomende
met de categorie waarvoor het militaire rijbewijs is verstrekt.Hoofdstuk VII Voorrechten en ImmuniteitenIn dit hoofdstuk zijn door Partijen voorrechten en immuniteiten neergelegd
om het behalen van de doelstelling van het verdrag, zoals dat is omschreven
in artikel 1, eerste lid, te bevorderen. Daarbij wordt onder voorwaarden voorzien
in voorrechten en immuniteiten voor het permanente hoofdkwartier met betrekking
tot het officiële functioneren daarvan. Verder wordt onder voorwaarden
voorzien in zekere voorrechten voor het door Partijen daarbij geplaatste personeel
gedurende hun plaatsing bij dat hoofdkwartier, evenals, eveneens onder voorwaarden,
in voorrechten en immuniteiten voor door Partijen aan de EGF toe
te wijzen politie-eenheden met militaire status.Artikel 19. De deelnemende landen hebben in
dit artikel afspraken vastgelegd, die voorzien in vrijstelling van belasting
en rechten in het kader van het officiële functioneren voor het permanente
hoofdkwartier. Voor politie-eenheden met militaire status, die opereren onder
dit verdrag, wordt voorzien in beperktere vrijstellingen. Het eerste, tweede,
derde, vierde en zesde lid van dit artikel bepalen, dat het permanente hoofdkwartier
in dat geval in alle deelnemende Staten volledige vrijstelling geniet van
belasting en van rechten. Door een deelnemende Staat aan de EGF toegewezen
politie-eenheden met militaire status hebben zoals blijkt uit artikel 19,
vijfde en zesde lid, in dat geval alleen met betrekking tot brandstof en smeermiddelen
en met betrekking tot motorrijtuigenbelasting in de andere deelnemende Staten
recht op vrijstelling van belasting en rechten. Het zevende en achtste lid
bevatten enige gebruikelijke bepalingen over het voorwaardelijke karakter
van privileges (zevende lid) en over het materiële belastingkarakter
daarvan (achtste lid). In het negende lid leggen Partijen vast, dat dit verdrag
geen basis biedt voor vrijstelling van belasting, rechten of andere heffingen,
bij aanschaf van militair materieel en militaire uitrusting.Artikel 20: In dit artikel hebben Partijen
afspraken neergelegd over persoonlijke voorrechten van het personeel van het
permanente hoofdkwartier. Voor ten minste één jaar bij het Permanente
Hoofdkwartier gedetacheerd personeel van een zendstaat kan tot één
jaar na de plaatsing een belastingvrije auto voor persoonlijk gebruik aanschaffen
(eerste, tweede en derde lid). Daarnaast heeft dit personeel in de gastheerstaat
vrijstelling van motorrijtuigenbelasting voor één auto voor
de tijd, dat de plaatsing bij het permanente hoofdkwartier duurt (vijfde lid).
Het bezit van de nationaliteit van de gastheerstaat, of het hebben van permanent
verblijf in de gastheerstaat ten tijde van de plaatsing bij het Permanente
Hoofdkwartier, zijn prohibitief om gemelde belastingvrijstellingen met betrekking
tot particuliere auto’s te kunnen genieten. (eerste lid).Artikel 21: Dit artikel regelt de onschendbaarheid
van terreinen, gebouwen en archieven. Deze bepaling brengt voor de Partijen
de verplichting met zich mee om gebouwen en terreinen op een zo goed mogelijke
wijze te beschermen. De nodige zorgvuldigheid dient te worden betracht om
ervoor te zorgen dat de veiligheid en orde op de terreinen en in de gebouwen
van de EGF niet worden verstoord door onbevoegde personen of groepen van personen
die de onmiddellijke omgeving ervan trachten te betreden of hierin ordeverstoringen
veroorzaken. Voor wat betreft de archieven is geen territoriale begrenzing
gegeven zolang ze zich onder de EGF bevinden of onder een functionaris in
het kader van de vervulling van diens officiële functies. De bepaling
betreffende de onschendbaarheid van archieven is nodig naast de bepaling van
onschendbaarheid van gebouwen en terreinen aangezien archiefmateriaal zich
ook buiten die gebouwen en terreinen kan bevinden, en daar ook immuun dient
te zijn.Artikel 22: Deze bepaling is noodzakelijk
om een vrijstelling te creëren voor alle goederen die de EGF in het kader
van de vervulling van zijn officiële functies krachtens rechtsgeldige
titel onder zich heeft. Met deze bepaling wordt beoogd deze goederen onschendbaar
te maken tegen inbreuk van derden, inclusief de overheid. Dit is noodzakelijk
voor een optimale functie-uitoefening door de EGF.Artikel 23: Het recht van vrije communicatie
is een algemeen erkend recht, noodzakelijk voor een goede taakuitoefening
van de EGF. Artikel 24: In dit artikel komen Partijen
overeen, dat naar het permanente hoofdkwartier uitgezonden personeel met zijn/haar
gezin voor inkomstenbelasting en vermogensbelasting belastingplichtig blijft
in de zendstaat. Loon en winst, behaald met commerciële activiteiten
in de gastheerstaat, vallen echter wèl onder de belastingwetgeving
van de gastheerstaat. Deze bepaling is voor Nederland in lijn zowel met de
artikelen 19, 23 en 24 van de op 8 mei 1990 te ’s-Gravenhage tot
stand gekomen Overeenkomst tussen het Koninkrijk der Nederlanden en de Italiaanse
Republiek tot het vermijden van dubbele belasting en het voorkomen van het
ontgaan van belasting met betrekking tot belastingen naar het inkomen en naar
het vermogen (Trb. 1990, 86), als met artikel 2.2, tweede lid, onderdeel b,
en derde lid, van de Wet inkomstenbelasting 2001 (Stb. 2000, 215, zoals deze
wet laatstelijk is gewijzigd bij Wet van 14 december 2006, Stb. 681 en
682).Hoofstuk VIII Voorwaarden ten aanzien van rechtsmacht
en disciplineArtikel 25: De bepalingen van dit artikel
sluiten nauw aan bij artikel VII van het Verdrag tussen de Staten die partij
zijn bij het Noord Atlantisch Verdrag, nopens de rechtspositie van hun krijgsmachten,
totstandgekomen te Londen op 19 juni 1951 (Trb. 1951, 114), hierna te
noemen: «NAVO SOFA». In het eerste en het tweede lid wordt de
rechtsmacht van de zendstaat en die van de ontvangststaat vastgesteld. De
autoriteiten van de zendstaat hebben rechtsmacht over het eigen militair-
en burgerpersoneel volgens de eigen wetgeving die van toepassing is op de
strijdkrachten (eerste lid). De autoriteiten van de ontvangststaat hebben
rechtsmacht over militair en burgerpersoneel en hun gezinsleden met betrekking
tot vergrijpen die op het grondgebied van de ontvangststaat zijn begaan en
volgens de wetten van die staat strafbaar zijn (tweede lid). In het derde,
vierde en vijfde lid wordt het uitoefenen van de in het eerste en tweede lid
vastgestelde rechtsmacht verdeeld. Voor zover het vergrijp slechts naar het
recht van één van beide staten strafbaar is, heeft de desbetreffende
staat de bevoegdheid om rechtsmacht uit te oefenen bij uitsluiting van de
andere staat (derde en vierde lid). Meestal zal er echter sprake zijn van
een samenloop van rechtsmacht van beide staten. In geval van een dergelijke
samenloop van rechtsmacht geldt een systeem van toekenning van primaire rechtsmacht
welke in het kort op het volgende neerkomt: De zendstaat heeft primaire rechtsmacht
indien strafbare feiten uitsluitend zijn gepleegd tegen eigendommen of de
veiligheid van die staat of indien strafbare feiten uitsluitend zijn gepleegd
tegen de persoon of eigendommen van personeel van die staat of van een gezinslid.
Verder heeft de zendstaat primaire rechtsmacht over strafbare feiten die voortvloeien
uit een handelen of nalaten in het kader van de uitoefening van de officiële
taken (vijfde lid, onder a). De autoriteiten van de gastheerstaat of de ontvangende
staat zijn primair bevoegd tot het uitoefenen van rechtsmacht ten aanzien
van andere strafbare feiten (vijfde lid, onder b). De staat welke primaire
rechtsmacht heeft kan van dit recht desgevraagd ten behoeve van de andere
staat afstand doen (vijfde lid, onder c).Artikel 26: Dit artikel bevat bepalingen inzake
de samenwerking tussen de zendstaat en de ontvangststaat bij de aanhouding
van verdachten en de verdere opsporing en bewijsgaring. De bepalingen van
dit artikel sluiten nauw aan bij artikel VII, vijfde en zesde lid, van de
NAVO SOFA.Hoofdstuk IX VorderingenArtikel 28: Op grond van het gestelde in dit
artikel doen de Partijen over en weer afstand van aanspraken tegenover elkaar
ter zake van schade aan hun eigendommen in gebruik in verband met de uitvoering
van dit verdrag (eerste lid) en terzake van letsel van hun personeel (tweede
lid) toegebracht in het kader van de uitoefening van de dienst.
Op grond van het gestelde in het derde lid is het afstand nemen van aanspraken
niet van toepassing in geval van opzet en grove schuld. Ligt de hoogte van
de schade in de situatie genoemd in het derde lid echter beneden een door
de CIMIN vastgesteld bedrag, dan zullen de Partijen ook ten aanzien van die
schade afstand nemen van aanspraken tegenover elkaar (vierde lid).Artikel 29: Dit artikel geeft een regeling
voor:– de behandeling en de afdoening van schade toegebracht aan derden
in het kader van de uitvoering van officiële taken, evenals– de behandeling en afdoening van schade aan derden welke niet is
toegebracht in het kader van de uitvoering van officiële taken.De behandeling en afdoening van schade aan derden toegebracht in het kader
van de uitvoering van officiële taken vindt plaats door de gastheerstaat
of de ontvangende staat overeenkomstig de wetten en regelingen van deze staten.
De procedure inzake behandeling en afdoening van schade sluit nauw aan bij
artikel VIII, vijfde lid, van de NAVO SOFA. De verdeling van de schade tussen
de Partijen wordt nader vastgelegd in de uitvoeringsovereenkomsten of regelingen
bedoeld in Hoofdstuk XI, artikel 45. Voor deze oplossing is gekozen omdat
claims in het verlengde liggen van de kostenverdeling tussen de Partijen in
algemene zin en deze kostenverdeling, afhankelijk van de activiteit, plaatsvindt
op basis van gelijkheid dan wel op basis van proportionaliteit (pro capita).
Bovendien kunnen verdeelsleutels op deze wijze eenvoudiger worden aangepast.
Indien de schade echter het gevolg is van opzet of grove schuld van personeel
van een der Partijen zullen de kosten uitsluitend door die Partij worden gedragen
(tweede lid). Op grond van het gestelde in het derde lid genieten personeelsleden
van de EGF immuniteit ten aanzien van de tenuitvoerlegging van een tegen hen
in de gastheerstaat of ontvangststaat uitgesproken vonnis voor zaken die voortvloeien
uit de uitoefening van hun officiële taken.Met betrekking tot de afwikkeling van schade aan een derde welke niet
is toegebracht in het kader van de uitvoering van officiële taken, kunnen
de autoriteiten van de zendstaat overgaan tot het aanbieden van een onverplichte
uitkering aan deze derde nadat de gastheerstaat of ontvangende staat de schadevergoeding
op basis van redelijkheid en billijkheid hebben vastgesteld en een rapport
aan de zendstaat hebben overhandigd. Zolang een vordering nog niet volledig
is voldaan laat dit onverlet de bevoegdheid van de rechter van de gastheerstaat
of ontvangende staat tot het in behandeling nemen van een vordering tegen
EGF-personeel (lid 4). De bovenvermelde procedure sluit nauw aan bij artikel
VIII, zesde lid, van de NAVO SOFA.Artikel 30: In geval er twijfel is of schade
is ontstaan in het kader van de uitvoering van officiële taken, neemt
de CIMIN hierover een besluit nadat de EGF-commandant een rapport over het
gebeurde heeft opgesteld.Artikel 31: Dit artikel biedt de mogelijkheid
om in geval van oefeningen en operaties op ad hoc basis een andere verdeelsleutel
overeen te komen dan die bedoeld in artikel 29. Met name is dit van belang
indien door de Partijen in een oefening of tijdens en operatie met staten
wordt samengewerkt die geen partij zijn bij dit verdrag maar wel deelnemen
aan missies en taken van de EGF (Bijdragende Staten).Hoofdstuk X Voorwaarden ten aanzien van financiën
en eigendomsrechtenArtikel 33: Een Financiële Raad, bestaande
uit door elke Partij aangewezen financiële deskundigen, is verantwoordelijk
voor alle financiële en budgettaire aangelegenheden en adviseert de CIMIN
terzake. Financiële geschillen worden in eerste aanleg voorgelegd
aan de Financiële Raad. Indien de Financiële Raad er niet in slaagt
om een geschil te regelen, wordt dit ter regeling voorgelegd aan de CIMIN.Artikel 34: Elke Partij draagt de eigen kosten
die voortvloeien uit de deelname aan de EGF. Gemeenschappelijke kosten worden
verdeeld over de Partijen overeenkomstig een, afhankelijk van de activiteit,
nader in de financiële regels van de EGF vast te leggen verdeelsleutel.Hoofdstuk XI SlotbepalingenArtikel 39: De Partijen komen overeen dat
geschillen die voortvloeien uit of verband houden met het verdrag in overleg
tussen de Partijen worden opgelost.Artikel 42: Toetreding tot het verdrag staat
open voor EU-lidstaten die over een politiekorps met militaire status beschikken
(eerste lid). Op verzoek kunnen zij na instemming van de Partijen tot het
verdrag toetreden met inachtneming van het gestelde in het tweede en derde
lid.Artikel 43: Op verzoek kunnen kandidaat EU-lidstaten
die over een politiekorps met militaire status beschikken de status van waarnemer
verkrijgen door een verbindingsofficier bij het permanente hoofdkwartier te
detacheren. Detachering geschiedt in overeenstemming met de door de CIMIN
goedgekeurde regels. Hetzelfde geldt voor EU-lidstaten die over een politiekorps
met militaire status beschikken als eerste stap op weg naar toetreding.Artikel 44: EU-lidstaten en kandidaat-EU-lidstaten
die over een politiekorps met militaire status beschikken welke echter niet
voldoet aan alle kenbaarheidcriteria van een gendarmeriemacht, kunnen de status
verkrijgen van partner, waarvoor de specifieke rechten en verplichtingen door
de CIMIN worden vastgesteld.Artikel 46: Dit artikel bevat de gebruikelijke
bepaling inzake inwerkingtreding van het verdrag.KoninkrijkspositieDe regeringen van de Nederlandse Antillen en van Aruba beraden zich nog
over de medegelding van het verdrag. Teneinde het mogelijk te maken dat, wanneer
de regering van de Nederlandse Antillen of de regering van Aruba medegelding
wenselijk acht, die medegelding direct tot stand kan worden gebracht, wordt
de goedkeuring van het verdrag voor het gehele Koninkrijk gevraagd.De minister van Defensie,E. van MiddelkoopDe minister van Buitenlandse Zaken,M. J. M. Verhagen 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-31390-1.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl