Geannoteerde agenda Energieraad, 24 november 2011
Staten-Generaal — Kamerstuk Brief
Datum: 2014-07-01 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


Vergaderjaar 2011-2012
 Tweede Kamer der Staten-Generaal
 2
 Kamerstukken
 
 
 
 21
		501-33
 Raad voor Vervoer, Telecommunicatie en Energie
 
 
 Nr. 345
 BRIEF VAN DE MINISTER VAN ECONOMISCHE ZAKEN, LANDBOUW EN
		INNOVATIE
 
 
 
 Aan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-Generaal
 Den Haag, 16 november 2011
 Bijgaand doe ik u de geannoteerde agenda toekomen van de
				Energieraad die op 24 november a.s. plaatsvindt in Brussel. Tijdens deze Raad
				zal worden gesproken over energie-infrastructuur en zullen naar verwachting
				raadsconclusies worden aangenomen over het externe EU energiebeleid. Daarnaast
				staan de volgende onderwerpen op de Raad geagendeerd: voortgangsrapport
				richtlijn energie-efficiëntie, presentatie verordening olie- en gasboringen op
				zee, voortgangsrapport follow-up Europese Raad 4 februari en ten slotte
				informatie van voorzitterschap en Commissie over de internationale
				energierelaties. Het onderwerp van de lunch is nog niet bekend, daarvoor is nog
				geen uitnodiging ontvangen. Na het ochtenddeel van de Raad zal uitvoerend
				directeur van het Internationaal Energie Agentschap (IEA), Maria van der
				Hoeven, de kernboodschappen van het «IEA World Energy Outlook 2011»
				presenteren.
 
 
 
 
 De minister van
			 Economische Zaken, Landbouw en
			 Innovatie,
 
 M. J. M.
 Verhagen
 
 
 
 
 
 BIJLAGE:
 GEANNOTEERDE AGENDA ENERGIERAAD 24 NOVEMBER 2011
 
 Energie-efficiëntie
 Voortgangsrapport
 De Raad zal worden geïnformeerd over de voortgang ten aanzien van
			 de onderhandelingen over de richtlijn energie-efficiëntie, die op 22 juni jl.
			 is uitgebracht. Er wordt geen discussie voorzien. Uw Kamer is middels een
			 BNC-fiche geïnformeerd over deze richtlijn (Kamerstuk
			 22 112, nr. 1197). De
			 Polen hebben een begin gemaakt met de onderhandelingen over de richtlijn, deze
			 zullen onder Deens voorzitterschap (eerste helft 2012) verder gaan.
 De Commissie schrijft in de richtlijn zeer gedetailleerde en
			 vergaande (bindende) maatregelen voor. Deze moeten EU-breed een impuls geven
			 aan energie-efficiëntie en zo ervoor zorgen dat het streefdoel voor de EU als
			 geheel om in 2020 20% van de primaire energieconsumptie te besparen, vergeleken
			 met het «business as usual scenario» wordt gehaald. De Commissie verwacht
			 namelijk dat met de huidige maatregelen de 20% niet bereikt zal worden.
 
 In de richtlijn stelt de Commissie op een breed scala van
				terreinen maatregelen voor, zoals:
 
 
 –
 Lidstaten moeten indicatieve nationale doelstellingen
					 formuleren voor 2020.
 
 
 –
 De publieke sector moet jaarlijks 3% van het totale
					 vloeroppervlak renoveren. 
 
 
 –
 Energiebedrijven moeten jaarlijks 1,5% van het energiegebruik
					 bij hun klanten besparen (inclusief bijbehorend sanctiemechanisme) of lidstaten
					 moeten alternatieve maatregelen nemen om dat doel te bereiken. Deze
					 alternatieve maatregelen moeten dan wel ter goedkeuring worden voorgelegd aan
					 de Commissie.
 
 
 –
 Nieuwe elektriciteitscentrales moeten uitgerust worden met
					 apparatuur voor restwarmtebenutting en mogen alleen daar worden gebouwd waar
					 afvalwarmte benut kan worden. Hetzelfde geldt voor ingrijpende renovaties van
					 centrales. De tekst kent hiervoor wel uitzonderingsbepalingen, waaronder een
					 uitzondering op basis van een negatieve kosten-batenanalyse.
 
 
 
 Nederland is een voorstander van rendabele investeringen in
			 energie-efficiëntie als middel om de CO2-uitstoot te reduceren, de
			 energieafhankelijkheid te verkleinen en concurrentiekracht te bevorderen,
			 hetgeen is terug te zien in de ambities van dit kabinet om de nationale aanpak
			 voor energiebesparing voort te zetten en te versterken. De juridisch bindende
			 Europese doelen voor CO2-reductie en hernieuwbare energie zijn voor
			 Nederland leidend. Dat betekent voor Nederland 20% CO2-reductie in
			 EU-context en 14% hernieuwbare energie in 2020. Een aparte bindende nationale
			 doelstelling – of verplichting tot het nemen van onrendabele maatregelen –
			 voor energiebesparing bovenop de genoemde doelen zou ertoe kunnen leiden dat
			 ook niet-kosteneffectieve maatregelen genomen moeten worden, die het beleid
			 rond CO2-reductie onnodig kostbaar maken. Nederland is om die reden
			 geen voorstander van nationale doelstellingen voor energie-efficiëntie.
 Op 6 september en 15 september 2011 heb ik met u van gedachten
			 gewisseld over de te voeren onderhandelingsstrategie. Ik heb aangegeven
			 hetzelfde einddoel na te streven waar de motie van het lid Leegte (Kamerstuk
			 32 626, nr. 10) om vraagt;
			 namelijk het verwijderen van subdoelen en verplichtende maatregelen. Dit is
			 mijn inzet bij de onderhandelingen. Dit doe ik uiteraard, zoals toegezegd, in
			 goed overleg met uw Kamer.
 Daarnaast wil ik bij deze ook tegemoet komen aan mijn toezegging uw
			 Kamer te informeren over de voortgang in de onderhandelingen. Indien zich
			 tijdens de onderhandelingen substantiële wijzigingen van de richtlijn
			 voordoen, zal ik uw Kamer hierover tijdig informeren. De onderhandelingen over
			 de richtlijn bevinden zich nog in de beginfase. Onder Pools voorzitterschap
			 zijn de artikelen van de ontwerprichtlijn een eerste keer besproken. De
			 wijzigingen die hebben plaatsgevonden zijn slechts technisch en verduidelijkend
			 van aard. Onder het inkomende Deense voorzitterschap zal naar verwachting een
			 meer politieke discussie plaatsvinden. Uw Kamer zal regulier geïnformeerd
			 worden via de geannoteerde agenda van de Energieraad en via het AO dat
			 doorgaans daags voorafgaand aan een Energieraad plaatsvindt. Raadsdocumenten
			 zijn grotendeels toegankelijk middels het openbaar register, dit geldt
			 doorgaans ook voor documenten die voorliggen aan COREPER1http://www.consilium.europa.eu/documents/ access-to-council-documents-public-register.aspx?lang=NL.
 Veiligheid van olie- en gasactiviteiten op
			 zee
 Presentatie Commissie
 De Raad krijgt een presentatie van de Europese Commissie over de
			 verordening over de veiligheid van olie- en gasactiviteiten op zee die op
			 27 oktober jl. verschenen is. De verordening bouwt voort op de
			 Commissiemededeling van 12 oktober 2010, die de Commissie naar aanleiding van
			 de ramp op 20 april 2010 met het boorplatform «Deepwater Horizon» in de Golf
			 van Mexico heeft uitgebracht (Kamerstuk
			 22 112, nr. 1091). Uw
			 Kamer zal over de nieuwe verordening nader worden geïnformeerd middels een
			 BNC-fiche, welke begin december in uw Kamer zal liggen.
 De Commissie stelt in haar verordening vast dat de praktijk en
			 regelgeving van lidstaten onderling sterk verschillen en dat de bepalingen in
			 EU-regelgeving die betrekking hebben op offshore
			 activiteiten vaak verspreid liggen over verschillende EU-wetgevingsbesluiten.
			 Voorgestelde verordening is derhalve bedoeld als aanvulling op bestaande
			 wetgeving.
 Lidstaten die olie- en gas activiteiten op zee binnen hun
			 jurisdictie hebben moeten een bevoegde autoriteit aanwijzen. Deze bevoegde
			 autoriteit moet ervoor zorgen dat geen belangenverstrengeling plaatsvindt
			 binnen de organisatie, bijvoorbeeld met betrekking tot toezicht op de naleving
			 van wetgeving en het verlenen van vergunningen of het realiseren van
			 staatsinkomsten.
 
 Aan het verlenen van opsporing- en winningvergunningen worden
				nadere eisen gesteld. Het ontwerp van een nieuw productieplatform en van de
				boring moeten vooraf aan de bevoegde autoriteit worden opgestuurd. Daarnaast
				moeten uitvoerders voorafgaand aan activiteiten beschikken over:
 
 
 –
 een goedgekeurd rampenbestrijdingsplan (Major Hazard Report)
 
 
 –
 een intern veiligheidsplan (internal emergency response
					 plan)
 
 
 –
 en een beleid om risico’s te beheersen (major accident prevention policy)
 
 
 In het rampenbestrijdingsplan moet worden opgenomen hoe controle
				door onafhankelijke experts van buitenaf zal worden vormgegeven.
 
 Daarnaast is er een regeling voor het anoniem melden van gebreken
			 aan de bevoegde autoriteit en worden eisen gesteld aan het verstrekken van
			 informatie en de openbaarheid ervan. Daarnaast zijn er bepalingen over meer
			 samenwerking binnen de Unie en met derde landen in geval van calamiteiten. Ten
			 slotte wordt de richtlijn milieuaansprakelijkheid (2004/35/EG) van toepassing
			 verklaard op offshore activiteiten.
 Naast bovengenoemde (informatie)verplichtingen moet op het niveau
			 van de lidstaten een jaarlijkse rapportage worden gemaakt, moet een extern
			 veiligheidsplan (external emergency plan) worden
			 opgesteld en moeten lidstaten straffen invoeren voor het niet naleven van deze
			 verordening.
 Nederland, het Vereningd Koninkrijk (VK) en Denemarken hebben 80%
			 van de EU-offshore-activiteiten en wereldwijd de
			 strengste nationale regelgeving. Nederland acht solide veiligheid- en
			 milieunormen voor offshore olie- en gasactiviteiten van belang, evenals goede
			 afstemming van voorgenomen maatregelen met alle belanghebbenden (overheden,
			 waaronder toezichthouders, internationale organisaties en industrie).
 In de verordening is gekozen voor een systematiek van
			 vergunningverlening en het opstellen van plannen die nauw aansluit bij de
			 praktijk op de Noordzee. Het belang van de verordening ligt er dan ook, met
			 name, in dat voor de hele EU eenzelfde praktijk gaat gelden. De regels leiden
			 tot een grotere betrokkenheid van de Europese Commissie op het gebied van
			 informatieverstrekking en contacten met derde landen.
 Nederland heeft echter, net als het VK, een voorkeur voor een
			 richtlijn in plaats van een verordening. Deze biedt namelijk de ruimte om enkel
			 die elementen in onze regelgeving aan te passen die verder gaan dan hetgeen we
			 al hebben. De keuze voor een richtlijn beperkt ook de afwijkingen en
			 afbakeningsproblemen tussen offshore en
			 onshore. Een verordening zou ons verplichten om de
			 eigen nationale wetgeving af te schaffen of buiten toepassing te verklaren voor
			 die onderdelen die door de verordening worden geregeld (i.e. offshore), terwijl deze kaders wel gehandhaafd moeten
			 worden voor onshore activiteiten. Dit levert
			 onduidelijkheden op en maakt de wetgeving en de toepassing daarvan door
			 bedrijfsleven moeizamer en levert extra bestuurlijke lasten op.
 Ongeacht welk instrument gekozen wordt, in elk geval geldt dat het
			 noodzakelijk is om de inhoud zo nauwkeurig mogelijk te formuleren om
			 interpretatie, implementatie en toepassing van het Europese kader zo makkelijk
			 en zuiver mogelijk te laten plaatsvinden. Tevens is het nodig dat we een
			 redelijke termijn krijgen om de benodigde Nederlandse wet- en regelgeving aan
			 te passen.
 Tenslotte zal Nederland er in de onderhandelingen op toezien dat de
			 administratieve lasten voortvloeiend uit de extra (informatie) verplichtingen,
			 rapportages, toezicht en handhaving opweegt tegen de wens om veiligheid en zorg
			 voor milieu beter te waarborgen.
 Energie-infrastructuur
 Presentatie Commissie en
			 beleidsdebat
 De Raad zal een eerste gedachtewisseling houden over de op
			 19 oktober jl. gepresenteerde verordening over het faciliteren van
			 investeringen in de Europese energie-infrastructuur. De verordening bouwt
			 verder op de mededeling van november vorig jaar (Kamerstuk
			 22 112, nr. 1102). De
			 gedachtewisseling zal worden vooraf gegaan door een presentatie van de Europese
			 Commissie. Het BNC-fiche over deze verordening ligt, conform uw verzoek, voor
			 het AO van 22 november ter voorbereiding op de Energieraad van 24 november in
			 uw Kamer.
 Gelijk met bovenstaande verordening is het voorstel voor een
			 financieel infrastructuur instrument de «Connecting Europe Facility (CEF)»
			 verschenen. Over de CEF wordt een separaat BNC-fiche opgesteld. Behandeling van
			 het CEF zal naar verwachting niet plaats vinden in de Energieraad.
 
 De door de Commissie voorgestelde verordening valt in een aantal
				onderdelen uiteen:
 
 
 –
 Een voorstel voor een methodiek voor het identificeren van
					 concrete projecten van Europees belang binnen de prioriteitsregio’s (projects of common interest).
 
 
 –
 Voorstellen voor het stroomlijnen en versnellen van de
					 vergunningverleningtrajecten in de lidstaten voor de geïdentificeerde
					 projecten.
 
 
 –
 Voorstellen voor het verbeteren van het investeringsklimaat
					 voor grensoverschrijdende energie-infrastructuur, in het bijzonder betere
					 mogelijkheden voor kostenallocatie, waarbij de kosten van een project worden
					 gedragen door de partijen die er ook van zullen profiteren.
 
 
 –
 Voorstellen om projecten in aanmerking te kunnen laten komen
					 voor directe of indirect financiële steun vanuit Europa, met inachtneming van
					 de voorwaarden als gesteld in de gelijktijdig gepubliceerde «Connecting Europe
					 Facility (CEF)».
 
 
 
 De Commissie presenteert in haar verordening een nieuwe methode
			 voor het identificeren van concrete projecten van Europees belang binnen de
			 Europese prioriteitsgebieden. De lijst met projecten wordt aan de Commissie
			 voorgesteld door groepen van lidstaten met gedeelde belangen in bepaalde
			 Europese regio’s. Na evaluatie van de voorgestelde projecten, middels onder
			 andere een systeembrede kosten-batenanalyse, besluit de Commissie uiteindelijk
			 welke projecten inderdaad de status van projects of common
			 interest zullen krijgen. Tevens worden voorstellen gedaan om het
			 vergunningverleningtraject in de lidstaten te versnellen. Hiernaast wil de
			 Europese Commissie het investeringsraamwerk voor grensoverschrijdende
			 infrastructuur verbeteren, mede door betere mogelijkheden voor kostenallocatie
			 van grensoverschrijdende energie-infrastructuur.
 
 Nederland is voorstander van een Europese strategie voor
				energie-infrastructuur met een integraal pakket aan maatregelen, maar heeft
				daarbij wel een aantal belangrijke kanttekeningen:
 
 
 –
 Nederland steunt het instellen van projects of common interest, maar ziet in de vaststelling
					 hiervan een grotere rol weggelegd voor de lidstaten.
 
 
 –
 Nederland staat positief tegenover het versnellen en
					 stroomlijnen van vergunningprocedures binnen de Europese Unie, maar acht het
					 van belang dat bij de specifieke invulling van de procedures en de
					 verantwoordelijkheidsverdeling tussen de bevoegde instanties ruimte blijft
					 bestaan voor toepassing van de huidige Nederlandse praktijk. Een mogelijk
					 knelpunt is in dit kader de voorbereidende fase die onder andere van belang is
					 voor het maken van een tracékeuze. Op grond van het voorstel van de Commissie
					 zou de voorbereidingstijd maximaal twee jaar zijn. Gelet op de grote belangen
					 die er spelen en de vele onderzoeken die gedaan moeten worden, voornamelijk op
					 basis van Europese regels, kan een voorbereidingstijd van twee jaar behoorlijk
					 krap zijn.
 
 
 –
 Nederland steunt het mogelijk maken van kostenallocatie over
					 de grenzen heen, maar vindt het belangrijk dat de lidstaten betrokken blijven
					 bij de vaststelling van de methodiek die hiertoe gebruikt zal worden.
 
 
 –
 Nederland is kritisch over de financiering van
					 energie-infrastructuur door de (Europese) overheid, omdat dit marktverstorend
					 kan werken. Allereerst is het van belang dat de markt wordt voorzien van de
					 juiste instrumenten door middel van de implementatie van bestaande wetgeving
					 (derde pakket), de stroomlijning van vergunningverleningprocedures en een
					 verbeterde kostenallocatie van grensoverschrijdende projecten. Mocht de
					 Commissie dan nog een financieringsgat zien dat niet kan worden opgevangen door
					 de marktpartijen, en nut en noodzaak van de te financieren projecten is
					 aantoonbaar groot, dan zou Nederland zich kunnen vinden in het beperkt inzetten
					 van financiële middelen.
 
 
 
 Follow-up Europese Raad
 Voortgangsrapport
 De Raad zal worden geïnformeerd over de voortgang die gemaakt is
			 ten opzichte van de conclusies van de Europese Raad (ER) van 4 februari van
			 dit jaar in voorbereiding op de conclusies van de ER van 9 december a.s. Het
			 gaat hier om een feitelijke weergave van de stappen die gemaakt zijn, niet om
			 een inhoudelijke discussie. Tijdens de Raad wordt dan ook geen discussie
			 voorzien.
 Het Poolse voorzitterschap gaat in haar voortgangsrapport in op 5
			 punten: energie-efficiëntie, interne markt, energie-infrastructuur, extern
			 beleid en kernenergie.
 Energie-efficiëntie
 De ER van 4 februari riep op tot aanname van het Energie
			 Efficiëntie Plan d.d. 8 maart 2011. De Energieraad van 10 juni jl. heeft
			 hierover raadsconclusies aangenomen. Inmiddels is op 22 juni jl. de richtlijn
			 energie-efficiëntie verschenen, waarover de onderhandelingen in gang
			 zijn.
 Interne markt
 De ER conclusies van 4 februari stellen dat de interne markt voor
			 elektriciteit en gas in 2014 een feit moeten zijn. Betrokken partijen als
			 TSO’s en toezichthouders zijn volgens de Commissie positief over de voortgang
			 van het regelgevende proces. Daarnaast zijn ambitieuze tijdschema’s
			 gepresenteerd die moeten resulteren in meer marktintegratie. Helaas hebben nog
			 niet alle lidstaten het derde interne energiemarktpakket geïmplementeerd. Ten
			 slotte is tijdens de informele Energieraad van 19-20 september jl. nogmaals
			 benadrukt dat lidstaten elkaar moeten informeren over besluiten die van invloed
			 kunnen zijn op de energiemix van andere lidstaten.
 Energie-infrastructuur
 De ER van 4 februari stelt dat de ontwikkeling van infrastructuur
			 in Europa een voorwaarde is voor een vervolmaakte interne markt. De Commissie
			 heeft op 24 oktober twee voorstellen naar buiten gebracht: een verordening
			 over energie-infrastructuur en een verordening over een financieel
			 infrastructuurinstrument, de «Connecting Europe Facility (CEF)».
 Externe energierelaties
 De ER van 4 februari riep op tot betere coördinatie van de
			 activiteiten van de EU en de lidstaten op het terrein van externe
			 EU-energierelaties. Op 7 september jl. is de Commissiemededeling
			 «energievoorzieningszekerheid en internationale samenwerking» uitgekomen,
			 waarover de Energieraad op 24 november conclusies zal aannemen (zie volgende
			 punt).
 Kernenergie
 De ER van 9 december zal in navolging van de ER van maart jl. de
			 eerste bevindingen evalueren van de uitgevoerde stresstests middels het
			 CIE-verslag, dat naar verwachting eind november zal verschijnen. De volledige
			 evaluatie zal in het voorjaar van 2012 worden uitgevoerd door onafhankelijke
			 nationale instanties en door middel van een collegiale toetsing. De stresstest
			 moet uitwijzen of kerncentrales effecten van natuurrampen, menselijk falen en
			 terroristische acties kunnen weerstaan.
 Nederland kan zich vinden in de geschetste stand van zaken
			 hierboven.
 Extern EU-energiebeleid
 Aanname raadsconclusies
 De Raad zal naar verwachting raadsconclusies aannemen over de
			 Commissiemededeling «energievoorzieningszekerheid en internationale
			 samenwerking» die op 7 september 2011 is uitgekomen. Uw Kamer is
			 geïnformeerd over dit voorstel middels een BNC-fiche (Kamerstuk
			 22 112, nr. 1243).
 De mededeling bevat een analyse van de externe dimensie van het
			 Europese energiebeleid en stelt prioriteiten voor de externe
			 energiesamenwerking voor: waarborgen werking energiemarkt, continuïteit
			 energievoorziening EU, stimuleren energie efficiëntie, energiebesparing,
			 ontwikkeling nieuwe en duurzame energie en bevorderen inter-connecties. De
			 Commissie stelt voor om partnerschappen aan te gaan of te versterken met
			 belangrijke energielanden, met geïndustrialiseerde landen en opkomende
			 economieën. Ook gaat de mededeling expliciet in op de externe dimensie van
			 nucleaire energie en toegang tot duurzame energie in ontwikkelingslanden. De
			 Commissie pleit verder voor meer en beter gecoördineerde inzet van de EU in
			 multilaterale organisaties als het IEA, IEF en IRENA, en stelt voor als regel
			 om met één stem te spreken.
 In de raadsconclusies wordt het belang onderstreept van betere
			 coördinatie van de externe dimensie van het EU-energiebeleid. Dat gaat door
			 middel van acties met betrekking tot versterking van EU-samenwerking met derde
			 landen, via multilaterale instrumenten (Energiegemeenschap en het Energie
			 Handvest), middels infrastructuur, marktintegratie en via verbetering van de
			 veiligheid in de energievoorziening in de hele keten, bijvoorbeeld op het
			 terrein van nucleaire energie en van offshore olie- en gaswinning. Voorts wordt
			 het belang onderstreept van het aangaan en verdiepen van partnerschappen van de
			 Unie met derde landen. Deze partnerschappen moeten partnerschappen van
			 lidstaten met derde landen complementeren, versterken en verbinden. Ook wordt
			 in de raadsconclusies aandacht gegeven aan de toegang tot duurzame energie in
			 ontwikkelingslanden. De Unie moet ontwikkelingslanden, vooral in Afrika
			 stimuleren tot het opzetten of verbeteren van een energiemarkt met een
			 wetgevend en regulerend kader. Energie moet een onderdeel vormen van het
			 externe ontwikkelingsbeleid van de Unie. De Commissie zal de Raad uiterlijk in
			 2013 rapporteren over de uitvoering van de raadsconclusies. De Raad zal worden
			 geïnformeerd over ieder afzonderlijk initiatief van de Commissie.
 Nederland kan naar verwachting instemmen met de raadsconclusies.
			 Nederland ziet een duidelijke meerwaarde in een gecoördineerd EU extern
			 energiebeleid bij het bevorderen van een eerlijk speelveld, betere
			 marktwerking, de ontwikkeling van duurzame energie(technologie), bij het
			 bevorderen van de veiligheid van kerncentrales, bij het aangaan van
			 strategische energierelaties en bij een energiecrisis (zoals de gascrisis van
			 2009). Nederland wil wel een goede balans behouden tussen nationale en
			 bilaterale belangen enerzijds en gecoördineerde EU-inzet anderzijds. Het
			 blijft immers van belang voor Nederland om zelfstandig economische en politieke
			 relaties met derde landen te onderhouden en te verstevigen op het terrein van
			 energie, zeker als bredere (economische) belangen, handelsbelangen en de
			 Nederlandse positie als «gasland» aan de orde zijn. De laatst voorliggende
			 versie van de raadsconclusies houdt rekening met deze balans. Nederland is dus
			 voorstander van coördinatie, maar ook voor ruimte voor een nationale stem in
			 internationale organisaties zoals het IEA. De lidstaten zijn hiertoe ook
			 bevoegd als het gaat om budgettaire kwesties, benoemingen en werkplannen. In de
			 laatst voorliggende versie van de raadsconclusies behouden de lidstaten de
			 ruimte voor een eigenstandig extern energiebeleid en coördineren zij het
			 beleid waar dat toegevoegde waarde biedt, bijvoorbeeld bij het aangaan van
			 partnerschappen met derde landen, bij multilaterale instrumenten zoals het
			 Energie Handvest en de Energiegemeenschap en bij het toegankelijk maken van
			 duurzame energie voor ontwikkelingslanden.
 Internationale energierelaties
 Informatie voorzitterschap en
			 Commissie
 De Raad zal worden geïnformeerd over ontwikkelingen inzake de
			 EU-relaties met OPEC, het Internationaal Energie Agentschap, de VS, Rusland, de
			 Energiegemeenschap en het Energie Handvest. Voorts zal de Raad worden
			 geïnformeerd over ontwikkelingen betreffende de Zuidelijke Corridor en over
			 diverse toppen die hebben plaats gevonden met Brazilië, Zuid-Afrika en China.
			 Over dit onderwerp wordt geen discussie voorzien.
 Diversen
 Cyprus zal informatie geven over de recente ontwikkelingen omtrent
			 boringen in de exclusieve economische zone van Cyprus en over de situatie in de
			 elektriciteitssector als gevolg van het ongeluk in juli van dit jaar vlakbij de
			 Vassilikos krachtcentrale.
 Griekenland zal informatie geven over de nieuwe presentatie van het
			 Internationaal Energie Agentschap (IEA) over energiebeleid van IEA-landen dat
			 in Athene heeft plaatsgevonden, over het Helios Project en over de mogelijkheid
			 tot (internationale) deelname aan een seismologisch onderzoek op zee in het
			 westen en zuiden van Griekenland.
 Ten slotte zal het inkomende Deense voorzitterschap (eerste helft
			 2012) haar voorzitterschapprogramma toelichten.