Adoptie; Brief van de Minister van Justitie
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2019-09-23 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 31265, nr. 9

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

17-09-2008

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2007-2008

31265 nr. 9

10-09-2008

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamBevindingenAd 1: De wijze van afstand doenAd 2: Geen winstoogmerkAd 3: Voorkeur voor opvang in de eigen omgevingKwetsbaarReactie op de EO-Netwerk uitzendingConclusieOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 31265Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 29 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
31 265Adoptienr. 9BRIEF VAN DE MINISTER VAN JUSTITIEAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-GeneraalDen Haag, 10 september 2008Op 14 maart 2008 heb ik u bericht naar aanleiding van een uitzending
van EO-Netwerk over interlandelijke adoptie uit China (kamerstuk 31 265,
nr. 3). In die uitzending werden zorgwekkende beelden getoond van de
wijze waarop in de Volksrepubliek China met interlandelijke adoptie zou worden
omgegaan. In voornoemde brief heb ik gewaarschuwd voor het trekken van vergaande
conclusies vooruitlopend op een reactie van de Chinese autoriteiten. In de
uitzending ontbrak een dergelijke reactie. Ik kondigde aan de zorgen met de
autoriteiten te zullen bespreken en daartoe een delegatie naar China te sturen.Een delegatie van mijn ministerie heeft begin mei jl. een bezoek gebracht
aan het China Centre of Adoption Affairs (CCAA) dat onder de verantwoordelijkheid
valt van het Ministry of Civil Affairs. Daarnaast zijn gesprekken gevoerd
met vertegenwoordigers van de National Population and Family Planning Commission,
de Ambassades van Frankrijk en Spanje in Beijing, Save the Children UK in
China, Unicef en enkele individuele personen die werkzaam zijn op het terrein
van adopties in China. Ook is een tehuis bezocht. In het verlengde van de
gesprekken is een aantal aanvullende vragen uitgezet waarover de Nederlandse
ambassade op 12 augustus jl. een vervolggesprek heeft gevoerd met CCAA.Inzet van de gesprekken was het verkrijgen van duidelijkheid over de vraag
of in de praktijk daadwerkelijk structureel sprake is van situaties als getoond
in de uitzending van EO-Netwerk en of interlandelijke adopties vanuit China
worden uitgevoerd in overeenstemming met het Haags Adoptieverdrag. De gesprekken
zijn tevens benut om de banden met de autoriteiten aan te halen en met elkaar
in gesprek te raken over verdere verbetering van de samenwerking rond interlandelijke
adopties. Er is tijdens de gesprekken veel achtergrondinformatie verkregen
die het beter mogelijk maakt de ontwikkelingen in China te beoordelen.Vooruitlopend op het bezoek is een bijeenkomst belegd met enkele experts
en met de vergunninghouders die werkzaam zijn in China. Ook is de
berichtgeving van EO-Netwerk voorgelegd aan het Permanent Bureau van de Haagse
Conferentie voor Internationaal Privaatrecht en zijn contacten onderhouden
met de Centrale autoriteiten van uit China ontvangende landen met de vraag
of zij bekend zijn met feiten en omstandigheden die van betekenis konden zijn
voor het werkbezoek. Ten slotte is gebruik gemaakt van een studie van twee
Amerikaanse studenten over de praktijk van interlandelijke adoptie in China
en de VS. De studie wijst op een aantal kwetsbaarheden in het stelsel en reikt
enkele aanbevelingen aan die ook voor Nederland van belang kunnen zijn.Het bezoek was een gezamenlijk initiatief van de Nederlandse en de Vlaamse
overheid en vond plaats tussen 5 en 9 mei jl. De Centrale adoptieautoriteit
van Vlaanderen, waar de EO-Netwerkuitzending eveneens werd uitgezonden, heeft
aan alle besprekingen deelgenomen. De gesprekken met CCAA werden gescheiden
gevoerd hetgeen de Vlaamse Centrale autoriteit de mogelijkheid gaf in het
tweede gesprek nog aanvullende vragen te stellen, mede gebruik makend van
de gesprekken die intussen met andere organisaties gevoerd werden. De bezoeken
werden actief ondersteund door de wederzijdse ambassades. Aan de gesprekken
met de Chinese autoriteiten is deelgenomen door de gevolmachtigd minister
van Nederland in China en door de consul van België.De gesprekken verliepen in openhartige sfeer. CCAA bleek de uitzending
van EO-Netwerk intensief te hebben bestudeerd en heeft daarop zowel schriftelijk
voorafgaand aan het bezoek als tijdens het bezoek gereageerd. Tijdens het
bezoek is tevens de voornoemde Amerikaanse studie onder de aandacht gebracht
van CCAA.BevindingenHet Haags Adoptieverdrag kent de volgende principiële uitgangspunten:1. de moeder die een kind ter adoptie wil afstaan moet dat vrijwillig
en na de geboorte van het kind hebben gedaan (volgens een vastgestelde procedure);2. er mag voor geen van de betrokkenen bij de adoptie een winstoogmerk
bestaan; Het betalen voor gemaakte kosten is wel toegestaan;3. eerst dient in de omgeving van het kind respectievelijk het land van
herkomst een oplossing te worden gezocht alvorens interlandelijke adoptie
in beeld kan komen (subsidiariteitsbeginsel).Deze uitgangspunten moeten waarborgen dat interlandelijke adoptie op een
integere wijze plaatsvindt waarbij het belang van het kind de eerste overweging
vormt. De bevindingen van de delegatie worden aan de hand van deze punten
toegelicht.Ad 1: De wijze van afstand doenHet is in het belang van kinderen dat zij, zo mogelijk, door de eigen
ouders worden opgevoed. Wanneer ouders onverhoopt afstand doen van hun kind
moet vast staan dat zij dat vrijwillig doen. Er mag geen oneigenlijke druk
op hen worden uitgeoefend.De kinderen die vanuit China voor adoptie ter beschikking komen zijn volgens
de Chinese autoriteiten vrijwel allemaal kinderen waarvan de ouders afstand
hebben gedaan door het kind te vondeling te leggen. Dit wordt mede toegeschreven
aan de «één-kindpolitiek». De overheid voert met
het oogmerk de bevolkingsaanwas te beheersen een actieve vorm van «Family
Planning». Ouders in de steden mogen in principe slechts één
kind ter wereld brengen op straffe van vaak ingrijpende sancties. Op het platteland
geldt een toeschietelijker regeling. Een tweede kind is toegestaan wanneer
het eerste kind een meisje is. Vooral meisjes en kinderen met een handicap
(zgn. special needs kinderen) worden te vondeling gelegd. Traditie
en het gegeven dat jongens hun ouders onderhouden werken in het nadeel van
meisjes. De laatste tijd zijn de regels inzake de één-kindpolitiek
enigszins versoepeld.Kinderen met een special need worden daarenboven te vondeling gelegd omdat
ouders de kosten van de verzorging niet kunnen dragen. Voor zover er al adequate
medische behandelingen worden geboden worden de kosten niet of niet volledig
gedekt door de overheid of een systeem van verzekering.Het doen van afstand is dus veelal uit nood geboren. Volgens de Chinese
autoriteiten wordt er echter geen druk uitgeoefend op het afstand doen van
een kind, ook niet in het kader van de één-kindpolitiek. Het
doen van afstand van een kind is bij wet strafbaar gesteld. De overheid neemt
ook geen kinderen af van ouders in het kader van de één-kindpolitiek,
zo is de delegatie door de Chinese autoriteiten verzekerd. Dit is ook door
de andere gesprekspartners bevestigd.Om uit te sluiten dat ouders niet vrijwillig afstand hebben gedaan en
mogelijk nog op zoek zijn naar hun kind vindt altijd een onderzoek plaats
naar de herkomst van het kind en worden gegevens met betrekking tot de vinder
en de omstandigheden waaronder het kind gevonden is geregistreerd. Ook wordt
een advertentie geplaatst in een provinciale krant waarna de ouders gedurende
zestig dagen de tijd hebben zich te melden. In de praktijk melden de ouders
zich niet.Ad 2: Geen winstoogmerkHet maken van winst bij adopties wordt alom als onethisch beschouwd. In
Westerse landen, en inmiddels ook in China zelf, bestaat een grote vraag naar
te adopteren kinderen terwijl het aanbod wereldwijd en ook in China afneemt.
Er bestaat daarom een risico dat ondanks het verbod geld of andere gunsten
worden geboden om kinderen voor adoptie te bestemmen. Het Haags Adoptieverdrag
verbiedt uitdrukkelijk het maken van winst door eenieder die bij interlandelijke
adoptie betrokken is. Vergoeding van kosten en donaties aan kindertehuizen
zijn wel toegestaan. Donaties komen doorgaans ten goede aan de kinderen in
de tehuizen die niet voor interlandelijke adoptie in aanmerking komen.In China is het betalen voor kinderen in beginsel verboden. De overheid
heeft regels gesteld voor de hoogte van donaties en de besteding daarvan.
Op die besteding wordt toezicht uitgeoefend door de provinciale overheid.Ad 3: Voorkeur voor opvang in de eigen omgevingHet Haags Adoptieverdrag gaat er vanuit dat een kind in beginsel beter
af is met opvang in de eigen omgeving dan in het buitenland. Voordat een buitenlandse
adoptie wordt overwogen moet daarom eerst naar een oplossing in eigen land
worden gezocht.In de afgelopen jaren nam het aantal adopties vanuit China internationaal
een enorme vlucht. De omvang werd in belangrijke mate toegeschreven aan de één-kindpolitiek.
Niettemin ontstond de indruk dat de Chinese autoriteiten onvoldoende prioriteit
gaven aan het bevorderen van nationale adopties. In de afgelopen periode is
het aantal nationale adopties echter sterk toegenomen. De regels om een kind
te mogen adopteren zijn versoepeld en in China kunnen steeds meer mensen het
zich permitteren een kind te adopteren. Ook is en wordt beleid ontwikkeld
om kinderen in toenemende mate in Chinese pleeggezinnen te plaatsen. Het aantal
kinderen dat voor interlandelijke adoptie wordt aangeboden lijkt mede daardoor
sterk afgenomen. Alleen het aantal te vondeling gelegde «special needs»
kinderen dat voor adoptie beschikbaar komt, is nog altijd hoog.
De Chinese autoriteiten zijn enkele jaren gestart met een grootschalig project,
het «Tomorrow Plan». Het doel van dit project is om geld in te
zamelen voor correctie-chirurgie voor 30 000 kinderen in geheel China.
CCAA geeft thans prioriteit aan het interlandelijk plaatsen van deze kinderen
in adoptiegezinnen. De indruk bestaat dat daarmee het aanbieden van gezonde
kinderen bewust wordt afgeremd. De verwachting is dan ook dat de komende jaren
het aanbod van gezonde kinderen uit China verder zal afnemen.Naarmate de welvaart toeneemt zal dat mogelijk ook gaan gelden voor «special
needs» kinderen. Voorlopig bestaat voor deze groep echter nog een grote
behoefte aan interlandelijke adoptie.KwetsbaarDe wetgeving en het beleid van de Centrale autoriteit in China is, voor
zover dat tijdens de gesprekken kon worden vastgesteld, in overeenstemming
met het Haags Adoptieverdrag. De één-kindpolitiek legt weliswaar
een zware hypotheek op de Chinese bevolking, maar van druk om een kind af
te staan is volgens de Centrale autoriteit geen sprake. Het betalen voor kinderen
is in beginsel verboden. Er ontstaat ook steeds meer ruimte voor nationale
adoptie en pleeggezinplaatsingen in China. Dat is een positieve ontwikkeling.
Verdere verbetering lijkt mogelijk door de stelsels van nationale en interlandelijke
adopties nog meer en beter op elkaar af te stemmen. Toch blijkt ook dan het
stelsel kwetsbaar. Veel tehuizen zijn gelegen in arme regio’s waar naar
onze maatstaven kleine bedragen van grote betekenis kunnen zijn. In voornoemde
Amerikaanse studie wordt erop gewezen dat tehuizen groot belang hebben bij
de donaties van buitenlandse adoptieouders. Het zou hen ertoe kunnen brengen
Chinese ouders te verleiden hun kind met het oog hierop aan hun tehuis af
te staan in plaats van pleeggezinplaatsingen of nationale adoptie te bevorderen
of – erger nog – in plaats van het kind zelf op te voeden. Ook
zouden kinderen vaker slachtoffer kunnen worden van ontvoerders die met winstoogmerk
kinderen wegnemen van hun ouders om deze vervolgens aan de tehuizen aan te
bieden. Het is van belang dat de Chinese autoriteiten zich hiervan bewust
zijn en waar nodig streng optreden tegen dit soort praktijken. Het schandaal
in de provincie Hunan waar in de uitzending van EO-Netwerk uitgebreid is ingegaan,
toont aan dat de overheid dat ook doet. Toch wordt met enige regelmaat melding
gemaakt van mogelijke nieuwe onregelmatigheden. Ook een delegatie van de Vereniging
Wereldkinderen die begin juli jl. een bezoek bracht aan China wees mij daarop.
Het blijft dus zaak dat CCAA alert blijft op mogelijke misstanden en overtuigend
optreedt wanneer de regels worden overtreden. CCAA toonde zich tijdens de
gesprekken in mei jl. bewust van dit belang. CCAA erkent dat in de praktijk
het geven van een bedrag aan de vinder van een kind als dank voor het feit
dat hij of zij het kind naar het tehuis heeft gebracht wel voorkomt. Het gaat
aldus de Chinese autoriteiten doorgaans om symbolische bedragen. Ook komt
het – overigens net als in andere landen – voor dat er aan de
vinder reis-, verzorgings- of medische kosten worden vergoed. Over de toelaatbaarheid
van dergelijke betalingen bestaan er in China verschillende interpretaties.
CCAA stelt zich hierin op het standpunt dat in geen enkel geval geld mag worden
betaald aan vinders. Om deze reden is CCAA recent een campagne gestart om
onder de aandacht te brengen dat een ieder die een vondeling aantreft direct
de plaatselijke politie dient in te schakelen, in plaats van het kind zelf
naar een tehuis te brengen.CCAA gaf in dit gesprek voorts aan zich te kunnen vinden in veel van de
aanbevelingen in de Amerikaanse studie. Volgens CCAA is op veel punten al
het nodige gebeurd, onder meer op het gebied van verbetering van controlemechanismen,
het stimuleren van binnenlandse adoptie en het substantieel verhogen van overheidsfinanciering
aan de tehuizen. CCAA toonde zich ook bewust van het belang de herkomst van kinderen zo
goed mogelijk te documenteren. De dossiers welke ter inzage zijn overgelegd
maakten een professionele indruk. Daarnaast werd aan Chinese zijde de bereidheid
getoond om geadopteerde kinderen te begeleiden bij hun vraag naar inzage in
hun adoptiedossier wanneer dit van belang kan zijn voor hun persoonlijke ontwikkeling.In het kader van de vergroting van de transparantie is ook de mogelijkheid
ter sprake gebracht om het legaal afstand kunnen doen van een kind te bevorderen.
Hierbij zijn de gegevens van de ouders wel bekend en kan met een grote mate
van zekerheid worden vastgesteld of het doen van afstand in volledige vrijheid
heeft plaatsgevonden. CCAA stond niet onwelwillend tegenover dit idee, meldde
dat de discussie daarover in China ook plaatsvindt en dat gekeken wordt naar
dergelijke stelsels in andere landen. CCAA gaf echter ook aan dat China op
dit moment nog niet toe is aan het legaliseren van het doen van afstand.Reactie op de EO-Netwerk uitzendingBij brief van 7 april 2008 heeft CCAA aangegeven kennis te hebben
genomen van de inhoud van de EO-Netwerkreportage over adoptie vanuit de provincie
Hunan, welke op 11 maart 2008 op de Nederlandse televisie is uitgezonden.
De autoriteiten reageerden als volgt op de situaties zoals getoond in de uitzending:«1. Bij adopties van baby’s via het Shaoyang Social Welfare
Institute is in alle gevallen voldaan aan de wettelijke procedures omtrent
adoptie die in China van kracht zijn, waarbij door het Public Security Bureau
de natuurlijke ouders zijn opgespoord en er openbare bekendmakingen hebben
plaatsgevonden, en in het geval dat de natuurlijke ouders niet gevonden konden
worden, er volgens de procedures toestemming is verkregen op alle niveaus
alvorens tot adoptie is overgegaan.2. Wat betreft de berichtgeving in de Nederlandse media dat te veel
geboren baby’s [verwijzend naar het één-kindbeleid]
door lokale officials worden afgepakt en vervolgens aan buitenlanders ter
adoptie worden aangeboden: uit onderzoek is gebleken dat deze berichtgeving
niet strookt met de feiten. Feit is dat bewoners van Gaoping Village, Longhui
county van de gemeente Shaoyang twaalf vondelingen en één kind
van niet getrouwde ouders op illegale wijze hadden geadopteerd. Volgens de
Chinese adoptiewetgeving voldeden deze gezinnen niet aan de voorwaarden voor
adoptie. Ter bescherming van de belangen van de kinderen hebben de betrokken
gezinnen, volgens de wet en na overleg met de betrokken gezinnen, de voogdij
over de door hen illegaal geadopteerde vondelingen vrijwillig overgedragen
aan de overheid. In het geval van het kind van de niet getrouwde ouders, bleek
de biologische moeder met onbekende bestemming te zijn vertrokken, en de familie
van de biologische vader bleek niet [financieel] in staat om [het
kind] te verzorgen, en heeft hij er vrijwillig in toegestemd dat [het
kind] door de overheid zou worden verzorgd. [Het kind] woont
nog altijd in het Shaoyang Social Welfare Institute.Er is geen sprake van dat lokale officials met dwang zogenaamd te veel
geboren baby’s zouden weghalen bij de ouders om ze vervolgens aan buitenlanders
ter adoptie aan te bieden. Van de hierboven genoemde kinderen is er geen één
door een Nederlands gezin geadopteerd. Het bericht dat van tweelingen één
baby met dwang zou worden overgedragen aan het weeshuis, strookt ook niet
met de waarheid. In China is het niet in strijd met het één-kindbeleid
om een tweeling of meerling te krijgen, en arme gezinnen die een meerling
krijgen kunnen financiële steun aanvragen bij de overheid.» Uit het vorenstaande moge duidelijk zijn dat de lezing van Netwerk op
belangrijke punten afwijkt van die van de Chinese autoriteiten.ConclusieBij adopties uit Verdragslanden berust de verantwoordelijkheid voor de
controle op de vraag of aan de vereisten van het Haags adoptieverdrag is voldaan
bij de bevoegde autoriteiten in het land van herkomst. Dat betekent dat de
samenwerkende landen bij interlandelijke adopties in hoge mate afhankelijk
zijn van wederzijds vertrouwen. In mijn reactie op het rapport van de heer
Oosting over adopties uit India van 7 november 2007 (Tweede Kamer 2007–2008,
31 265, nr. 1) ben ik daar uitgebreid op ingegaan. Ook voor China
geldt dat ik moet kunnen vertrouwen op het op integere wijze uitvoering geven
door de autoriteiten aan de uitgangspunten van het Haags Adoptieverdrag. Nederland
kan zich laten informeren door de Chinese autoriteiten ter plaatse en bij
gebleken misstanden opheldering vragen en zo nodig aandringen op maatregelen.De gesprekken met de Chinese autoriteiten en de andere genoemde instellingen,
organisaties en personen in China stellen mij in staat een redelijk beeld
te vormen van het gevoerde beleid op het terrein van de interlandelijke adoptie
in China. Blijkens de rapportage die de delegatie heeft uitgebracht en op
grond van hetgeen is besproken op 12 augustus jl., is de regelgeving
in China in overeenstemming met de uitgangspunten van het Haags Adoptieverdrag
en getroosten de autoriteiten in Beijing zich de nodige inspanningen om adopties
vanuit China in overeenstemming met het Haags Adoptieverdrag te laten plaatsvinden.
Dit is ook het beeld dat door alle gesprekspartners in China en collega Centrale
autoriteiten wordt gedeeld. De autoriteiten tonen zich bovendien aanspreekbaar
op mogelijke tekortkomingen. In de gesprekken die de delegatie heeft gevoerd
met organisaties buiten de overheid in China en in de contacten met andere
buitenlandse Centrale autoriteiten is ook dat beeld bevestigd. Zij wijzen
erop dat de Chinese autoriteiten veel progressie boeken en open staan voor
adviezen van buitenlandse organisaties en autoriteiten.De gesprekken die de delegatie heeft gevoerd laten het evenwel niet toe
uitspraken te doen over de wijze waarop aan het beleid op provinciaal niveau
invulling wordt gegeven. De situatie verschilt ook van provincie tot provincie.
Met enige regelmaat komen gevallen naar voren die duiden op een tekortschietende
naleving van de regels in bepaalde provincies van de Volksrepubliek. Dat zijn
zorgelijke geluiden. Naar het oordeel van de autoriteiten worden de regels
in de provincies naar behoren uitgevoerd. Zij erkennen evenwel dat zich in
de praktijk onregelmatigheden hebben voorgedaan en nog kunnen voordoen wanneer
personen (criminelen) bewust de regels naast zich neerleggen. Wanneer dergelijk
gedrag aan het licht komt wordt streng opgetreden. De wijze waarop de autoriteiten
destijds zijn opgetreden naar aanleiding van misstanden in Hunan bevestigt
dit. De medewerkers van Unicef in China waarmee de delegatie heeft gesproken
wijzen er bovendien op dat het naar hun inzicht bij de incidenten gaat om
uitzonderingen en zou het betreuren wanneer daardoor het zicht op de structurele
verbeteringen aan het oog onttrokken werden. De berichtgeving over de wijze
waarop CCAA omgaat met de kinderen die door de recente aardbevingsramp hun
ouders zijn kwijtgeraakt is in dat opzicht vertrouwenwekkend.Ook bij de aanpak van kinderhandel – die in China wel voorkomt,
maar naar het oordeel van Unicef verhoudingsgewijs niet in grote omvang –
wordt vooruitgang geboekt. China kent een bevolking van 1.3 miljard mensen.
In vergelijking hiermee het aantal incidenten, hoe ernstig deze ook ieder
voor zich mogen zijn, uiterst bescheiden is. Ook het Permanent Bureau van
de Haagse Conferentie voor Internationaal Privaatrecht wijst daarop.
Berichtgeving in de Chinese media over de actieve vervolging van baby-handelaren
in de provincie Yunnan1 maakt duidelijk dat het
daarbij niet alleen bij woorden blijft.De zorgelijke geluiden over de praktijk van betalingen door tehuizen,
in het bijzonder het bericht van ABC-news van mei jl., heb ik onder de aandacht
gebracht van CCAA.CCAA heeft het incident in Hunan destijds aangegrepen om alle Child Welfare
Institutes en Social Welfare Institutes van waaruit kinderen worden geadopteerd
er van te doordringen dat betalingen voor kinderen verboden zijn. De berichtgeving
van ABC-news roept de vraag op of die aanpak toereikend is. Dat is vanuit
Nederland uiteraard moeilijk vast te stellen. Save the Children UK heeft de
delegatie laten weten dat wanneer betalingen een veel voorkomend verschijnsel
zouden zijn dit bij deze organisatie bekend had moeten zijn. Dat bleek niet
het geval. Save the Children en Unicef hebben de delegatie toegezegd de Nederlandse
ambassade te zullen informeren indien zij met signalen van betalingen geconfronteerd
worden. Het feit dat CCAA in het gesprek erkent dat de interpretatie van bepaalde
regels in de praktijk uiteenloopt, zich ervan bewust heeft getoond dat betaling
incidenteel voorkomt en een landelijke campagne opzet om duidelijk te maken
dat betaling niet wordt toegestaan, maakt duidelijk dat de Chinese autoriteiten
deze problemen erkennen en hun verantwoordelijkheid niet uit de weg gaan.Het geheel overziende concludeer ik dat er geen aanleiding is om de thans
bestaande adoptierelatie tussen Nederland en de Volksrepubliek China te heroverwegen.
Wel is het van belang de ontwikkelingen in China en de vorderingen die de
autoriteiten maken te blijven volgen. Daartoe acht ik versterking van de samenwerking
tussen Nederland en China aangewezen. Het belang van frequentere contacten
werd ook door CCAA onderschreven en opnieuw bevestigd in het gesprek dat op
12 augustus jl. plaatsvond. Dit past ook in mijn voornemen het onderhouden
van internationale contacten rond interlandelijke adoptie te intensiveren.
Voor dit doel is per 1 september 2008 bij de Centrale autoriteit een
speciale adviseur benoemd voor internationale samenwerking inzake interlandelijke
adoptie die zorg zal dragen voor verbetering van de informatiepositie bij
het waarborgen van de regels van het Haags Adoptieverdrag.Het spreekt voor zich dat het risico van incidentele onregelmatigheden
op provinciaal niveau, zoals hiervoor geschetst, noopt tot voortdurende waakzaamheid
en het kritisch volgen van adoptie, zowel aan de zijde van de Centrale autoriteit
en de Nederlandse diplomatieke vertegenwoordiging in China als aan de zijde
van de vergunninghouders die bemiddelen bij de plaatsing van kinderen uit
China. Ook organisaties zoals het Haags Permanent Bureau kunnen daarbij een
belangrijke rol vervullen.Zoals hiervoor al aangegeven is het in het belang van de kinderen dat
onregelmatigheden in de procedures zo veel mogelijk worden voorkomen, dan
wel bestreden. Ik meen dat er daarbij ook een verantwoordelijkheid aan Nederlandse
zijde ligt en acht het dan ook van belang dat, zo er aanwijzingen over voorkomende
onregelmatigheden zijn, deze in alle gevallen direct ter kennis van de Chinese
autoriteiten worden gebracht. Mochten er nieuwe ontwikkelingen volgen in de
relatie met de Chinese autoriteiten die aanleiding geven tot wijziging van
mijn in deze brief uiteengezette standpunt, dan zal ik de Kamer daarover uiteraard
omgaand berichten. Op deze wijze meen ik recht te doen aan het gezamenlijke
belang adopties op een juiste en integere wijze te laten plaats vinden, in
het belang van de kinderen.De minister van Justitie,E. M. H. Hirsch Ballin XNoot1Artikel in dagblad De Pers van 7 september 2007. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-31265-9.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl