Wet inburgering in het buitenland; Brief van de Minister voor Wonen, Wijken en Integratie
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2019-09-06 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 29700, nr. 56

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

24-06-2008

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2007-2008

29700 nr. 56

17-06-2008

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaam1. Inleiding2. ReactieNederland als een Europees modelDe uitvoering van het basisexamen inburgeringDiscriminatieRecht op gezinslevenIndirecte discriminatie van Turkse en Marokkaanse migrantenFinanciële beperkingenEffectiviteit van het inburgeringsvereiste in het buitenland3. ConclusieOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 29700Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 38 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
29 700Wijziging van de Vreemdelingenwet 2000 in verband met het stellen van
een inburgeringsvereiste bij het toelaten van bepaalde categorieën vreemdelingen
(Wet inburgering in het buitenland)nr. 56BRIEF VAN DE MINISTER VOOR WONEN, WIJKEN EN INTEGRATIEAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-GeneraalDen Haag, 17 juni 2008Naar aanleiding van het verzoek van het lid Karabulut (SP) van 15 mei
jl., (Handelingen der Kamer II, vergaderjaar 2007–2008, nr. 84,
blz. 5923-59-24) kenmerk 208-256, doe ik u hierbij, mede namens de staatssecretaris
van Justitie, mijn reactie toekomen op het rapport van Human Rights Watch,
genaamd «Discrimination in the name of integration». Over dit
rapport zijn op 16 mei 2008 tevens kamervragen gesteld door kamerlid
Van der Ham (D66), (Aanhangsel Handelingen II, vergaderjaar 2007–2008,
nr. 2687). De antwoorden hierop zijn gelijktijdig met deze brief aan
uw Kamer verzonden.1. InleidingIn haar rapport stelt Human Rights Watch onder meer dat het inburgeringsexamen
in het buitenland discriminatoir is, omdat niet alle gezinsmigranten uit derde
landen inburgeringsplichtig zijn. Het inburgeringsexamen in het buitenland
zou, tezamen met strengere financiële voorwaarden voor gezinsmigratie,
leiden tot indirecte discriminatie van Turkse en Marokkaanse migranten. Het
inburgeringsexamen in het buitenland en genoemde financiële voorwaarden
voor gezinshereniging en gezinsvorming zouden voorts een inbreuk maken op
het recht op gezinsleven als erkend in het Europees Verdrag voor de Rechten
van de Mens (EVRM). Tot slot stelt het rapport dat het inburgeringsexamen
in het buitenland als instrument ter bevordering van de inburgering en integratie
in Nederland niet effectief zou zijn. Human Rights Watch beveelt aan om het
inburgeringsexamen in het buitenland af te schaffen en om, tot dat moment,
geen examengeld te vragen van kandidaten die het examen, na gezakt te zijn,
opnieuw afleggen.Alvorens ik inga op de kernpunten uit het rapport van Human Rights Watch
wil ik ten eerste opmerken dat bij de totstandkoming van het wetvoorstel door
verschillende juridische experts is getoetst of de wet verenigbaar is met
internationaal en communautair recht. In de aanloop naar de parlementaire
behandeling van de Wet inburgering in het buitenland heeft mijn
ambtsvoorganger aangegeven dat bij de ontwikkeling van het basisexamen inburgering
in het buitenland stap-voor-stap is gewerkt aan de bouw van een kader en instrumentarium
voor een zorgvuldige afname van het examen. Hierbij hebben de adviezen van
de Adviescommissie voor Vreemdelingenzaken (ACVZ) en van de Afdeling bestuursrechtspraak
van de Raad van State een belangrijke rol gespeeld. Het inburgeringsexamen
buitenland is geregeld in een wet die door het Parlement met ruime meerderheid
van stemmen in zowel de Tweede als Eerste Kamer is aanvaard. Ten tweede wil
ik graag opmerken dat de conclusies van Human Rights Watch zijn gebaseerd
op het combineren van verschillende (onderzoeks-)gegevens. Het gevaar hiervan
is dat er ten onrechte conclusies getrokken zijn.2. ReactieNederland als een Europees modelHuman Rights Watch merkt op dat Nederland het eerste land is binnen de
Europese Unie dat een verplicht inburgeringsexamen in het buitenland heeft
ingevoerd en dat het recent ingevoerde Nederlandse inburgeringsstelsel als
voorbeeld dient voor andere lidstaten binnen de EU. In haar rapport pleit
Human Rights Watch ervoor dat Nederland met een aangepast inburgeringsbeleid,
dat niet discrimineert op basis van nationaliteit en in overeenstemming is
met internationaal-rechtelijke verdragen, een betere modelrol binnen de EU
zou kunnen vervullen. Ik constateer dat het Nederlandse inburgeringsmodel
voor sommige landen inderdaad als voorbeeld dient en vind het een positieve
ontwikkeling dat ook in andere lidstaten actief wordt ingezet op de inburgering
en integratie van nieuwe migranten. Daarnaast merk ik op dat Nederland nu
reeds een inburgeringsbeleid voert dat in overeenstemming is met Europees-
en internationaal-rechtelijke verdragen. Aangezien Nederland op deze punten
al voldoet, kan ik de aanbeveling van Human Rights Watch louter onderschrijven.De uitvoering van het basisexamen inburgeringIn haar rapport concludeert Human Rights Watch onder meer dat sinds de
invoering van het basisexamen inburgering het aantal aanvragen voor een machtiging
tot voorlopig verblijf (mvv) is afgenomen. Een van de vragen die hierbij wordt
opgeworpen is hoe deze afname zich verhoudt tot het feit dat de zak-/slaaggrens
van het basisexamen inburgering onlangs is verhoogd. Ik merk op dat de verhoging
van de zak-/slaaggrens van de Toets Gesproken Nederlands van het inburgeringsexamen
per 15 maart jl. geheel los staat van de afname van het aantal mvv-aanvragen.
Tijdens het Algemeen Overleg met uw Kamer op 30 januari jl. heb ik aangegeven
het van belang te achten om de zak-/slaaggrens te verhogen, aangezien met
het examen niet het gewenste niveau werd getoetst. Deze visie werd door uw
Kamer breed gedragen. Ook voor het voorstel om een onderzoek te laten uitvoeren
naar een eventuele verhoging van het examenniveau naar A1 op de CEF-schaal
bleek tijdens het debat voldoende draagvlak aanwezig.Over de afname van het aantal mvv-aanvragen constateer ik dat deze reeds
in 2004 is ingezet, dus voor de invoering van het basisexamen inburgering.
De achtergrond en de oorzaken van de trend in het aantal mvv-aanvragen zullen
zowel door mij als de staatssecretaris van Justitie worden onderzocht. Door
de staatssecretaris van Justitie is toegezegd om de twee maatregelen die in
2004 zijn genomen in het kader van gezinsvorming – de verhoging van
de inkomenseis en de verhoging van de leeftijdsgrens – te evalueren.
Hierop kom ik later nog kort terug. Het effect van de Wet inburgering
in het buitenland op de instroom van gezinsmigranten is één
van de onderwerpen die tijdens de evaluatie van de Wet inburgering in het
buitenland aan bod zal komen.DiscriminatieHuman Rights Watch stelt dat het inburgeringsexamen in het buitenland
discriminatoir is omdat het enkel van toepassing is op migranten met bepaalde
nationaliteiten, met name migranten afkomstig uit niet-westerse landen. De
ACVZ heeft in zijn adviezen onder meer aandacht geschonken aan de verenigbaarheid
van het stelsel met internationale gelijkheidsnormen. Bij de ontwikkeling
van de wet is ervoor gekozen om het inburgeringsvereiste te effectueren via
het mvv-vereiste en neer te leggen in de Vreemdelingenwet. Hierdoor kan vóór
de komst naar Nederland worden gecontroleerd of de inburgeraar op basisniveau
kennis heeft genomen van de Nederlandse taal en samenleving. Bovendien is
hiermee een duidelijke scheiding aangebracht tussen asielzoekers die geen
mvv nodig hebben en reguliere migranten. Dit laatste is van belang, omdat
vanzelfsprekend de eis van inburgering vooraf niet aan asielzoekers kan worden
gesteld en zulks ook niet toegestaan is, ingevolge het Vluchtelingenverdrag,
het EVRM en de Richtlijn inzake gezinshereniging (2003/86/EG). Ingevolge de
Vreemdelingenwet is een aantal groepen migranten vrijgesteld van het mvv-vereiste
en daarmee ook van het inburgeringsvereiste. Denk bijvoorbeeld aan onderdanen
van de EU, EER en een beperkt aantal derde landen (Zwitserland, de VS, Canada,
Australië, Nieuw Zeeland, Japan en Zuid-Korea). De ACVZ heeft in zijn
advies overwogen dat het vrijwel uitsluitend gaat om landen met een zodanige
culturele, maatschappelijke en economische situatie, dat verwacht mag worden
dat de onderdanen daarvan enig inzicht hebben in de in Nederland bestaande
sociale verhoudingen alsmede in de geldende waarden en normen. Kennis van
de Nederlandse taal zal veelal ontbreken, maar beheersing van het Engels meestal
niet en daardoor is de dreiging van isolement voor deze derdelanders beperkt.
Het betreft derhalve een beperkte groep landen die in sociaal-economisch en
maatschappelijk opzicht dermate vergelijkbaar is met Nederland dat de onderdanen
daarvan reeds bij aankomst in Nederland op voorsprong staan ten opzichte van
onderdanen van derde landen. Van een ongerechtvaardigd onderscheid op grond
van nationaliteit is naar mijn mening geen sprake.In dit kader zij opgemerkt dat Human Rights Watch alleen ingaat op de
herkomst van migranten, terwijl het gaat om migranten die zich willen vestigen
bij een burger van Nederland. De Wet inburgering in het buitenland geldt voor
iedere burger in Nederland die zijn of haar partner of familielid uit het
buitenland wil laten overkomen in het kader van gezinsvorming of gezinshereniging,
met uitzondering van EG-onderdanen. Het gaat hierbij zowel om Nederlandse
burgers als om ingezetenen die niet van origine afkomstig zijn uit Nederland.Recht op gezinslevenDe ACVZ heeft geconcludeerd dat het inburgeringsexamen in het buitenland
in beginsel verenigbaar is met het EVRM en met de door de EG vastgestelde
gezinsherenigingsrichtlijn, zowel in het geval van gezinsvorming als in het
geval van gezinshereniging. Het recht op gezinsleven geeft niet zonder meer
recht op toelating. Het recht om in het individuele geval gezinshereniging
envorming in Nederland toe te staan is afhankelijk van verschillende factoren,
waaronder het moment waarop het gezinsleven is aangegaan, de mate waarin het
gezinsleven door de beslissing daadwerkelijk wordt belemmerd en de aanwezigheid
van banden met Nederland en het land van herkomst. Bij de beoordeling daarvan
moet een evenwichtige afweging worden gemaakt tussen de belangen
van het individu en die van de samenleving als geheel. Ik wijs er in dit kader
op dat artikel 3.71, vierde lid, van het Vreemdelingenbesluit 2000 bepaalt
dat van de toepassing van het mvv-vereiste kan worden afgeweken (de zogenaamde
hardheidsclausule). Tot slot is van belang te constateren dat het inburgeringsvereiste
in het buitenland niet prohibitief is voor de uitoefening van het gezinsleven
c.q. deze uitoefening niet blijvend onmogelijk
maakt. Het stelsel van de inburgering in het buitenland is derhalve niet in
strijd met het recht op gezinsleven zoals erkend in het EVRM.Indirecte discriminatie van Turkse en Marokkaanse migrantenHuman Rights Watch stelt dat het inburgeringsvereiste in het buitenland
leidt tot een indirecte discriminatie van Turkse en Marokkaanse migranten
Ook wordt gesteld dat de aanscherping van de maatregelen van het gezinsmigratiebeleid
en de strengere eisen inzake de duurzaamheid van het inkomen voor zelfstandigen
en personen zonder arbeidsverleden leiden tot indirecte discriminatie voor
in het bijzonder van Turken en Marokkanen gelet op hun sociaal-maatschappelijke
situatie in de Nederlandse samenleving ten opzichte van de autochtone Nederlander.Over het inburgeringsexamen wil ik opmerken dat bij de ontwikkeling van
de wet er rekening mee is gehouden dat de eisen die het basisexamen inburgering
aan kandidaten stelt niet dermate hoog zijn, dat a-priori grote groepen worden
uitgesloten van de komst naar Nederland. Zo is het examenniveau niet te hoog
vastgesteld, worden alleen luister- en spreekvaardigheden getoetst, zodat
ook analfabeten het examen kunnen afleggen, en is er een speciaal oefenpakket
ontwikkeld waarmee kandidaten zich kunnen voorbereiden. Dat neemt niet weg
dat van personen wel een zekere inspanning wordt gevraagd en dat het voor
de ene persoon iets meer moeite kost dan voor de ander om zich voor de komst
naar Nederland voor te bereiden op de Nederlandse taal en samenleving. Om
het zich herhalende proces van achterblijvende integratie van nieuwe migranten
te doorbreken en het risico van marginalisering van bepaalde bevolkingsgroepen –
met alle gevolgen van dien voor het economisch welzijn van Nederland, de openbare
orde en veiligheid, en de rechten en vrijheden van anderen – te verminderen,
is het van belang dat nieuwe migranten actief inburgeren en participeren.
Met dit doel, het bevorderen van inburgering en integratie van nieuwe migranten
in Nederland, is de Wet inburgering in het buitenland opgezet.Blijkens de gegevens uit de Monitor inburgeringsexamen buitenland van
april 2008 (29 700, nr. 55) is slechts iets meer dan een derde (37%)
van de kandidaten van Turkse en Marokkaanse komaf. Het slagingspercentage
onder Turkse en Marokkaanse kandidaten wijkt niet of nauwelijks af van het
slagingspercentage onder de overige kandidaten. Verder blijkt dat het aandeel
van deze groepen in de mvv-procedures met de invoering van de Wet inburgering
in het buitenland slechts licht is gedaald. In 2005 werd 32% van de
mvv-procedures door Turken/Marokkanen aangevraagd, in 2006 was dit 30%
en in 2007 28%. De daling in het aantal mvv-aanvragen van Turkse en
Marokkaanse migranten is overigens niet groter dan bij andere doelgroepen.
Bovendien is de daling in het aantal mvv-aanvragen al in 2004 ingezet, voor
de inwerkingtreding van de Wet inburgering in het buitenland. Hieruit concludeer
ik dat het inburgeringsexamen in het buitenland geen onevenredig hoge eisen
stelt aan bepaalde migranten, zoals Human Rights Watch in haar rapport stelt.Voor wat betreft de conclusie in het rapport dat mensen van Turkse en
Marokkaanse afkomst, gelet op hun sociaal-maatschappelijke positie vaker worden
getroffen door de strengere inkomenseisen in het kader vangezinsvorming
is uw Kamer ervan op de hoogte dat het IND Informatie- en Adviescentrum een
kwantitatief onderzoek doet naar de aangescherpte inkomenseisen en dat het
WODC een kwalitatief deel voor zijn rekening neemt. Eind 2008 zal de staatssecretaris
van Justitie uw Kamer over de uitkomsten van dit onderzoek berichten. Pas
nadat de uitkomsten van dit onderzoek bekend zijn zal het mogelijk zijn om
onderbouwde conclusies te trekken over de gevolgen van deze strengere eisen.Ook wordt in het HRW-rapport gesteld dat de eerdere maatregelen rondom
de aanscherping van het gezinsmigratiebeleid leiden tot indirecte discriminatie.
Hier wordt gedoeld op het verval van de vrijstellingsmogelijkheden voor alleenstaande
ouders met kinderen en personen tussen 57,5 en 65 jaar. Ook de strengere eisen
in het kader van duurzaamheid van het inkomen bij startende ondernemers en
personen zonder arbeidsverleden worden door Human Rights Watch in dit kader
genoemd. Allereerst moeten de genomen maatregelen met betrekking tot het inkomensvereiste
in een breder perspectief worden bezien dan alleen de door Human Rights Watch
veronderstelde consequenties daarvan op het vreemdelingenbeleid. Immers, het
uitgebreide sociale vangnet in Nederland, waarop iedereen die in Nederland
rechtmatig verblijf heeft een beroep kan doen, zal alleen handhaafbaar blijven
indien hier prudent mee wordt omgegaan. De impact van maatregelen die zien
op een inkomensvereiste maken deel uit van een groter geheel van maatregelen
en voorzieningen die gevolgen hebben voor alle burgers die rechtmatig in Nederland
verblijven. Het verval van de vrijstellingsmogelijkheden voor alleenstaande
ouders met kinderen en personen tussen 57,5 en 65 jaar is dan ook een gevolg
van een wijziging van de Wet werk en bijstand (Stb. 2003, 376) waarin deze
categorieën niet langer automatisch worden vrijgesteld van de sollicitatieplicht.
In dit licht is het logisch dat het verval van deze vrijstellingsmogelijkheden
wordt doorgetrokken in het vreemdelingenbeleid.Bij de eis om extra voorwaarden te stellen aan de duurzaamheid van het
inkomen als het gaat om zelfstandigen en personen zonder arbeidsverleden wordt
aangesloten bij het Besluit bijstand zelfstandigen waarin wordt bepaald dat
er aan beginnend zelfstandigen een periode van maximaal driemaal zes maanden
bijstand kan worden verleend. Op het moment dat de ondernemer geen aanspraak
meer kan maken op bijstand, dus maximaal na anderhalf jaar, wordt de ondernemer
op grond van deze wetgeving niet meer als startend ondernemer beschouwd. Het
bedrijf wordt geacht na deze periode levensvatbaar te zijn. De vreemdelingenwetgeving
heeft bij deze termijn aangesloten. Hetzelfde geldt voor personen zonder arbeidsverleden.
Immers, vanwege het ontbreken van opgebouwde rechten in het kader van de Werkloosheidswet
en vanwege het ontbreken van een inzicht in de inkomsten van het verleden
is het noodzakelijk extra voorwaarden te stellen waarmee de duurzaamheid van
het inkomen meer kan worden gegarandeerd.Financiële beperkingenHuman Rights Watch stelt zich in haar rapport kritisch op over de hoogte
van het examengeld dat kandidaten moeten betalen bij het afleggen van het
inburgeringsexamen alsmede over de hoogte van de leges in het kader van de
mvv-procedure. De staatssecretaris van Justitie heeft onlangs nog in het kader
van de beantwoording van de vragen van het lid Pechtold uiteen gezet dat de
legestarieven een resultante zijn van de berekening van de daadwerkelijke
kostprijzen1. Het is niet ongebruikelijk om deze
daadwerkelijke kostprijzen door te berekenen aan personen die van deze overheidsdiensten
gebruik maken. De hoogte van de kosten van het inburgeringsexamen
zullen worden bezien bij de evaluatie naar de Wet inburgering in het buitenland.Effectiviteit van het inburgeringsvereiste in het buitenlandHuman Rights Watch trekt de conclusie dat het inburgeringsvereiste in
het buitenland niet bijdraagt aan de integratie van de migrant doordat de
inreis in Nederland en daardoor het integratieproces wordt vertraagd.Ik ben van mening dat het voorbarig is om een dergelijke conclusie te
trekken. Tijdens de wetsevaluatie zal een eerste uitspraak worden gedaan over
het effect van de wet op de inburgering in Nederland. In de wetsevaluatie
zal daarnaast aandacht worden besteed aan de vraag op welke wijze de Wet inburgering
in het buitenland zich in de praktijk verhoudt tot het EVRM.Opgemerkt zij ook dat Human Rights Watch in haar rapport louter toetst
aan juridische gelijkheid met een eenzijdige focus op mvv-plichtige landen.
Wat Human Rights Watch helaas niet meeweegt is het belang dat nieuwe migranten
zich voor hun komst naar Nederland voorbereiden op de Nederlandse taal en
samenleving en wat het effect hiervan kan zijn op de inburgering en integratie
van deze migranten in Nederland.3. ConclusieDe conclusies die Human Rights Watch in haar rapport trekt, deel ik niet.
Ik ben niet voornemens om met voorstellen te komen die beogen een wetgevingsprocedure
in gang te zetten teneinde de Wet inburgering in het buitenland in te trekken.
Evenmin zal ik de examenkosten afschaffen voor kandidaten die opnieuw examen
doen. Wel zal ik de hoogte van de examenkosten alsmede de vraag hoe de Wet
inburgering in het buitenland zich in de praktijk verhoudt tot het EVRM, betrekken
bij de wetsevaluatie. De resultaten van de evaluatie naar de maatregelen op
de gezinsmigratie zullen eind dit jaar bekend worden gemaakt.De minister voor Wonen, Wijken en Integratie,C. P. Vogelaar XNoot1Kamerstukken II, 2007–2008, Aanhangsel Handelingen nr. 2007. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-29700-56.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl