Wapenexportbeleid; Verslag algemeen overleg over het wapenexportbeleid op 10 december 1998
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-10 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 22054, nr. 43

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum vergadering

01-02-1999

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1998-1999

22054 nr. 43

21-01-1999

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamVragen en opmerkingen uit de commissiesHet antwoord van de bewindsliedenOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 22054Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 52 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
22 054Wapenexportbeleidnr. 43VERSLAG VAN EEN ALGEMEEN OVERLEGVastgesteld 21 januari 1999De vaste commissie voor Buitenlandse Zaken1,
de vaste commissie voor Defensie2 en de vaste
commissie voor Economische Zaken3 hebben op 10 december
1998 overleg gevoerd met minister Van Aartsen van Buitenlandse
Zaken, staatssecretaris Van Hoof van Defensie en staatssecretaris Ybema van
Economische Zaken over het wapenexportbeleid, aan de hand van:– rapportage wapenexportbeleid 1997, brief van de staatssecretaris
van Economische Zaken d.d. 2 oktober 1998 (22 054, nr. 39);– rapportage wapenexportbeleid eerste helft 1998, brief van de staatssecretaris
van Economische Zaken d.d. 2 oktober 1998 (22 054, nr. 38);– reactie van de regering op het advies van de AIV van 6 april
jl. inzake conventionele wapenbeheersing (brief van 13 juli 1998, BuZa-98–295);– nieuwe accenten in het wapenexportbeleid, brief van de ministers
van Buitenlandse Zaken en voor Ontwikkelingssamenwerking en van de staatssecretaris
van Economische Zaken d.d. 4 december 1998 (22 054, nr. 40).Van het gevoerde overleg brengen de commissies bijgaand beknopt verslag
uit. Vragen en opmerkingen uit de commissiesDe heer Apostolou (PvdA) vond het merkwaardig dat de beide
brieven inzake de rapportage over het wapenexportbeleid alleen door de staatssecretaris
van Economische Zaken waren ondertekend en verzocht om een toelichting daarop.
Hij vond het een goede zaak dat de rapportage wordt vertaald in het Engels,
waardoor het buitenland kennis kan nemen van het Nederlandse beleid, en verzocht
ook de notitie van 4 december, inzake nieuwe accenten in het wapenexportbeleid,
in het Engels te doen vertalen.De heer Apostolou constateerde dat zich de paradox voordeed dat, terwijl
Nederland in internationale fora vooroploopt als het gaat om transparantie
op het gebied van wapenexport en terugdringing van wapenproliferatie, de regering
in eigen land zeer gereserveerd is bij het geven van opening van zaken op
het terrein van het wapenexportbeleid. Zo bevat het VN-wapenregister méér
gegevens over de export van zware wapens dan de rapportage van de regering
aan de Kamer. Waarom is de regering bereid in internationaal verband méér
gegevens over exporten te verschaffen dan aan parlement en samenleving? Hij
verzocht de regering om bij een volgende jaarlijkse rapportage consequent
te zijn en te rapporteren volgens de in VN-verband en in het Wassenaar arrangement
voorgestane methode en daarbij tevens melding te maken van de afgewezen vergunningen,
inclusief de gronden van afwijzing.In hoeverre brengt openbaarheid van rapportage werkelijk nadelen met zich
voor het bedrijfsleven, zo wilde de heer Apostolou weten. Uit hetgeen van
de zijde van de bewindslieden voorafgaande aan dit openbare overleg werd opgemerkt,
bleek dat het bedrijfsleven niet reageert op dit punt en blijkbaar geen problemen
heeft. Misschien maken Kamerfracties wat dat betreft méér problemen
dan het betrokken bedrijfsleven zelf. Openbaarheid maakt ook de maatschappelijke
discussie mogelijk; de inbreng hierbij van het particulier initiatief, van
niet-gouvernementele organisaties, is een goede zaak.De heer Apostolou kon instemmen met de beide punten waarop de regering
nog een verbetering wenst met betrekking tot de gedragscode van de Europese
Unie (EU): melding aan alle lidstaten bij het alsnog verlenen van een uitvoervergunning
die eerder door een andere lidstaat werd afgewezen, en openbare rapportage
door alle EU-landen. Hoe wil de regering hieraan werken? Als in dezen een
coalitie zou kunnen worden gesloten met bijvoorbeeld Zweden, zou wellicht
een initiatief kunnen worden genomen dat de andere landen aanzet hiermee verder
te gaan. Het in Europees verband streven naar een gezamenlijk beleid mocht
er zijns inziens niet toe leiden, dat landen afzien van een eigen beoordeling
van vergunningsaanvragen aan de hand van de daarvoor geldende criteria. Zeer te spreken was de heer Apostolou over invoering van het nieuwe criterium
geen uitvoervergunning te verlenen voor landen die zich niet bij het VN-wapenregister
aansluiten. Hij onderschreef de voornemens van de regering ook andere landen
ertoe te brengen dit criterium te introduceren, maar wilde de toepassing ervan
in het Nederlandse wapenexportbeleid al duidelijk tot uitdrukking gebracht
zien. De desbetreffende passage in het regeerakkoord hield zijns inziens niet
de voorwaarde in dat eerst andere landen dit criterium dienden te aanvaarden,
alvorens de Nederlandse regering het zou kunnen toepassen.Met betrekking tot de doorvoer stelde de heer Apostolou een aantal vragen,
naar aanleiding ook van de actuele discussie inzake de Israëlische militaire
transporten. Ging het hier inderdaad om militaire vrachtvluchten en is er
een verschil tussen militaire vrachtvluchten en andere vluchten met militair
materieel? Zijn er specifieke afspraken tussen Israël en Nederland over
militaire transporten; is het waar dat er geen controle plaatsvindt bij dit
soort vluchten? Vallen ook militaire vluchten onder een wettelijke
doorvoerregeling of gelden daarvoor andere regelingen? De berichtgeving in
de pers over doorvoer liet zien dat er wat dit betreft een discrepantie is
tussen theorie en praktijk en daarover verkreeg hij graag opheldering.Speciale aandacht vroeg de heer Apostolou voor de kleine wapens, mede
in verband met de doorvoerproblematiek en in het licht van de samenhang tussen
het wapenexportbeleid en ontwikkelingssamenwerking. Hij achtte het belangrijk
dat scherpe controles plaatsvinden op de doorvoer van dergelijke wapens. Tal
van regionale conflicten in de wereld worden uitgevoerd met behulp van lichte
wapens, met alle gevolgen van dien. Daarnaast is de illegale handel in lichte
wapens een voedingsbodem voor criminaliteit, terrorisme en geweld in het algemeen.
Hij vond dat ook de lichte wapens onder het VN-wapenregister zouden moeten
vallen óf dat er een speciaal register voor zou moeten komen. Hij zou
een apart overleg aan de kleinewapensproblematiek willen wijden. Is de regering
bereid in een notitie uiteen te zetten wat de resultaten van het Europese
initiatief in dezen zijn, welke initiatieven in het kader van de VN gaande
zijn en hoe Nederland steun daaraan wil geven; hoe voorts in het kader van
de NAVO aan de handel in kleine wapens aandacht wordt besteed en hoe de regering
in postconflictsituaties wil bijdragen aan het verzamelen en vernietigen van
lichte wapens met het oog op een langetermijnontwikkelingsperspectief voor
de betrokken landen?De heer Apostolou gaf aan op dit moment tegen wapenexporten naar Pakistan
en India te zijn. Hij kon te dien aanzien niet instemmen met het voornemen
van de regering een uitzondering te maken voor leveranties die voortvloeien
uit verplichtingen die al vóór de kernproeven bestonden. De
voorzichtige opening van de zijde van India en Pakistan om zich anders te
gaan gedragen, gaven zijns inziens geen aanleiding om de internationale druk
te versoepelen. Hij verzocht de regering op dit punt de huidige situatie te
handhaven.De heer Van den Doel (VVD) constateerde dat er de afgelopen
jaren bij de regering wat meer begrip is ontstaan voor de wensen van de Kamer
op het punt van het overleg tussen Kamer en regering over het wapenexportbeleid.
De Kamer krijgt daartoe nu elk halfjaar een rapportage over de wapenexporten;
één keer per jaar verschijnt er een openbaar rapport en voorts
wordt de Kamer vooraf geïnformeerd over de verkoop van overtollig Defensiematerieel.De kwestie van de doorvoer zag de heer Van den Doel als het meest pregnante
punt in de notitie over nieuwe accenten in het Nederlandse wapenexportbeleid.
Aan de controle daarop heeft veel ontbroken, doordat de regelgeving dusdanig
is dat het in de praktijk mogelijk is om via Nederlands grondgebied of Nederlandse
havens ongecontroleerd wapens te vervoeren naar alle uithoeken van de wereld.
Wat dat betreft had de regering zijns inziens de afgelopen jaren een wat tweeslachtig
beleid gevoerd: enerzijds de Nederlandse wapenexporten onder een vergrootglas
leggen en anderzijds de gelegenheid bieden dat andere maatschappijen dagelijks
het Nederlands grondgebied «gebruiken» om wapens te transporteren
naar allerlei landen, waarvan Nederland zelf vindt dat daar geen wapens aan
geleverd behoren te worden. Hij was dan ook verheugd over de reactie van de
regering op de motie-Van den Doel/Apostolou, om de regelgeving ten aanzien
van de doorvoer aan te scherpen. Wel had hij vragen bij de praktische toepasbaarheid
van hetgeen de regering daarbij voor ogen staat en vroeg hij om aandacht voor
de verdere concretisering. Hoe kan bijvoorbeeld vlot een ad-hocvergunningplicht
geëffectueerd worden aan de hand van criteria als er wordt getwijfeld
aan de werkelijke eindbestemming en of er zwaarwegende Nederlandse belangen
in het geding zijn, wanneer het om vervoer per vliegtuig gaat en dit vliegtuig
slechts enkele uren op Schiphol staat? Is het niet mogelijk om dezelfde toets
die wordt gehanteerd bij de Nederlandse export van wapens en militaire
goederen, ook op de doorvoer toe te passen? De heer Van den Doel pleitte voor
een praktische uitwerking van de regels die ook voor de werkvloer uitvoerbaar
zijn.Naar aanleiding van de reactie van de regering op het advies van de Adviesraad
internationale vraagstukken (AIV), inzake conventionele wapenbeheersing, verzocht
de heer Van den Doel om een toelichting op de passage betreffende samenwerking
met de Bondsrepubliek op het gebied van wapenbeheersing en verificatie. Ook
verzocht hij om een toelichting op de opmerkingen over respectievelijk initiatieven
met betrekking tot het verder onder controle brengen van de productie van
munitie en het leveren van een aanvullende bijdrage terzake van de lichtewapenproblematiek.
Daar waar de regering in haar reactie pleit voor de instelling van een nationale
commissie, vroeg hij welke opdracht deze commissie zou moeten hebben en of
een en ander misschien niet is achterhaald door de notitie van 4 december.Terzake van een eventuele hervatting van de levering aan India en Pakistan
vroeg de heer Van den Doel hoe de bewindslieden dachten over het van toepassing
zijn van het spanningsgebiedcriterium. Zelf vond hij dat hier wel degelijk
sprake is van een spanningsgebied. Voorts wees hij erop dat beide landen die
ontwikkelingshulp ontvangen, de uitgavengrens voor bewapening, 4,5% van het
bruto nationaal product, overschrijden. Hij was wat dat betreft verbaasd over
het voornemen van de regering alsnog te bezien of er verder kan worden geleverd,
zij het dat er bij elke aanvraag toetsing zal plaatsvinden aan de acht criteria
van het wapenexportbeleid. Hij vond dat er op dit moment nog geen sprake kon
zijn van hervatting van wapenleveranties aan India en Pakistaan en meende
dat ook de regering, bij toetsing van een aanvraag, tot die conclusie zou
komen.De heer Van den Doel wees erop dat het laatste jaar zowel China, als Taiwan
als land van bestemming in de overzichten verschijnt. Voor China geldt een
wapenembargo van de Europese Unie. Wat zijn de verdere afspraken binnen de
Europese Unie over de toepassing van dit embargo, ook in het licht van de
Europese gedragscode?Ten aanzien van het toetsingscriterium betreffende aansluiting bij het
VN-wapenregister had de heer Van den Doel het zo begrepen dat Nederland invoering
van dit criterium voorstaat, maar het in principe wil doen binnen EU-verband
en er niet als enige mee wil beginnen. Hij achtte draagvlak in EU-verband
van belang; Nederland heeft weliswaar een eigen wapenexportbeleid, maar heeft
nooit geïsoleerd geopereerd.De heer Van den Doel merkte ten aanzien van het Wassenaar arrangement
op dat de vorige staatssecretaris van Economische Zaken er nogal sceptisch
over was; zelf vond hij het arrangement boterzacht. Ook Rusland maakt deel
uit van het Wassenaar arrangement, terwijl Rusland toch regelmatig goederen
levert aan landen als Iran. Wordt Rusland in dit verband op zijn gedrag aangesproken?Mevrouw Van Ardenne-van der Hoeven (CDA) constateerde dat het
de Kamer ten slotte gelukt is tot een werkafspraak met de regering te komen
inzake rapportage over de wapenleveranties. Zij vond het wel laat dat pas
in december 1998 gesproken kon worden over de leveranties over het gehele
jaar 1997. Zij wees er voorts op dat er nog steeds vertrouwelijk overleg nodig
is ter nadere informatie van de Kamer, omdat de aangeleverde informatie gebrekkig
is en er geen inzicht in biedt naar welke landen welke goederen worden getransporteerd.
Wat is daarvan de reden? Als de regering in de stukken meldt te streven naar
transparant en voorspelbaar wapenexportbeleid, kan het niet zo zijn dat de
Kamer alleen maar in vertrouwelijke overleggen zicht kan krijgen op datgene
wat is geleverd. Zij pleitte ervoor dat de Kamer er, achteraf, per land een
overzicht van krijgt welke strategische goederen zijn geleverd en voor welk
bedrag. Dat maakt het maatschappelijk debat mogelijk en ook de controle
door de Kamer. Zij vond het als Kamerlid onwerkbaar nauwelijks te kunnen rapporteren
uit het vertrouwelijke overleg.Het standpunt van de regering terzake van leveranties aan India en Pakistan,
een halfjaar na de kernproeven, had mevrouw Van Ardenne verbaasd, daar waar
noch India, noch Pakistan daadwerkelijk een stap heeft gedaan in de richting
van een overeenkomst om geen kernproeven meer te houden of om zich aan te
sluiten bij het NPV (non-proliferatieverdrag). Gegeven dat de spanningen in
de regio niet zijn weggenomen, achtte zij het onwenselijk dat Nederland weer
door zou gaan met het in behandeling nemen van vergunningsaanvragen voor wapenleveranties
aan India en Pakistan. Dit volgde haars inziens reeds uit een toepassing van
de bestaande criteria.Mevrouw Van Ardenne begreep niet, waarom de Nederlandse regering zich
niet wat strikter zou kunnen inzetten, ook in Europees verband, voor het doen
opnemen van kleine, lichte wapens in het VN-wapenregister. Ook al zijn er
complicaties, dan nog is het van belang er een begin mee te maken. Zo zijn
immers ook verdragen tegen biologische wapens, enz. totstandgekomen: ook daar
waren er aanvankelijk weerstanden tegen openbaarheid.De regering diende het criterium inzake aansluiting bij het VN-wapenregister
toe te voegen aan de lijst van gehanteerde criteria, aldus mevrouw Van Ardenne.
Nederland heeft al eerder een eigen wapenexportbeleid ontwikkeld; daarna kwam
pas de Europese gedragscode, met overeenkomstige criteria. Zo kan Nederland
ook hier in Europees verband het voortouw nemen. Wat betreft de directe gevolgen
voor derde landen van de toepassing van dit criterium, zij bedacht dat ook
de acht criteria die thans worden gehanteerd, niet als valbijlen fungeren.
Het gaat bij de toepassing van criteria steeds om een weging van factoren,
hetgeen betekent dat niet bij voorbaat al een lijst van landen opgesteld kan
worden waaraan wel of niet geleverd wordt. Op deze wijze benaderde zij ook
het criterium van maximaal 4,5% bruto nationaal product voor defensie. Er
is de erkenning dat er een legitieme behoefte is van landen zich te beveiligen,
maar er is ook een grens. Zij wilde in dit verband weten hoe op betrouwbare
wijze kan worden vastgesteld of de wapenuitgaven van een bepaald land al of
niet deze grens bereikt hebben.Mevrouw Van Ardenne begreep niet waarom er nog steeds geleverd wordt aan
China, als er sprake is van een Europees wapenembargo. Zij vond dit een strikt
criterium en verzocht de minister van Buitenlandse Zaken in Europees verband
te bepleiten dat een embargo er is om nageleefd te worden.Wat is de kern van het Nederlandse wapenexportbeleid, zo wilde mevrouw
Van Ardenne weten. In het, ook in het Engels te verspreiden jaarrapport Nederlands
wapenexportbeleid 1997 staat dat het overheidsbeleid erop gericht is de technologisch
waardevolle capaciteit van de defensiegerelateerde industrie voor Nederland
te behouden. Er is echter ook een buitenlands beleid van Nederland, gericht
op conflictbeheersing, preventie en veiligheid, en op het zoveel mogelijk
terugdringing van proliferatie van wapens. Zij achtte daar een spanning aanwezig.
Zelf vond zij dat, als je kiest voor wapenbeheersing en daar als Nederland
een bijdrage aan kunt leveren, dit per saldo kan inhouden dat het arbeidsplaatsen
kost bij de defensiegerelateerde industrie. Het kon haars inziens niet zo
zijn dat deze laatste als hoofdcriterium wordt genomen om toch maar leveranties
te laten doorgaan, want dat zou betekenen dat de in Europees verband vastgelegde
criteria niet serieus worden genomen. Als een vergunningsaanvraag niet voldoet
aan de criteria, dient deze te worden afgewezen en kan het niet doorslaggevend
zijn dat er arbeidsplaatsen verloren zouden gaan. Zij vroeg daarom wat nu
vooropstond: het behoud van de defensiegerelateerde industrie of een verantwoord
wapenexportbeleid? Mevrouw Van Ardenne constateerde dat terzake van de doorvoer de aandacht
zich sterk op Schiphol richtte, maar wees erop dat de vergunningverlening
en controle zich niet daartoe kunnen beperken, omdat het gaat om alle havens,
zeehavens én luchthavens. Zij wilde weten waarom de doorvoerleveranties
aan Israël, via Schiphol, vrij plotseling zijn gestopt in 1996. Is er
daarna nog wel gebruik gemaakt van een andere Nederlandse luchthaven, waardoor
in feite de doorvoer toch is doorgegaan?De heer Hoekema (D66) uitte waardering voor de voorliggende
rapportages, alsmede voor het feit dat daar in openbaarheid over kan worden
gesproken. Hij achtte dit een doorbraak, die door het vorige kabinet en met
name de vorige minister van Buitenlandse Zaken tot stand is gebracht. In Nederland
is nu relatief een grote parlementaire openbaarheid over wat tot voor kort
een vooral vertrouwelijk onderwerp was. Het AIV-rapport, inzake conventionele
wapenbeheersing, was zijns inziens een uitstekend rapport en hij vond dat
het kabinet er een goede reactie op had gegeven. Hij verzocht de bewindslieden
de Kamer over een paar maanden een notitie te doen toekomen over de voortgang
bij de uitwerking van hetgeen in deze reactie is verwoord.Ingaande op de problematiek van de lichte wapens, vroeg de heer Hoekema
hoe de Europese Unie in Afrika, maar ook elders, tot beleid kan komen in de
zin van gemeenschappelijke acties. Nederland heeft ten aanzien van Afrika
een goed initiatief genomen in 1997, maar dit moet worden uitgewerkt en toegespitst
op verschillende regio's in Afrika. Hij zou over het hele vraagstuk van de
lichte wapens, inclusief de illegale handel, over een halfjaar een gedetailleerde
notitie van de regering willen ontvangen, zodat de Kamer er in detail over
kan praten.Wat betreft de toevoeging van aansluiting bij het VN-wapenregister als
nieuw criterium, gaf de heer Hoekema de voorkeur aan het onderbrengen daarvan
in het bestaande zesde criterium. Zijns inziens strekte het regeerakkoord
ertoe dat Nederland ernaar moet streven dit nieuwe criterium in de Europese
Unie aanvaard te krijgen; het zal ook een effectiever criterium zijn, als
het breed wordt gedragen. Geprobeerd moet worden daar op korte termijn steun
voor te krijgen; als dat onverhoopt niet mocht lukken, kan er altijd nog toe
worden overgegaan het criterium unilateraal toe te voegen. Hij meende evenwel
dat als Nederland dit criterium morgen unilateraal zou invoeren, er sprake
zou zijn van een ontkrachting van het gezamenlijke Europese beleid en een
ondermijning van de Nederlandse positie, terwijl er ook nadelige gevolgen
kunnen zijn voor kleine ontwikkelingslanden die nog niet in staat zijn aan
deze voorwaarde te voldoen. Hij bepleitte een streven het VN-wapenregister
dwingender te maken in internationaal verband.De heer Hoekema kon zich aansluiten bij het pleidooi voor een andere manier
van rapporteren aan de Kamer, meer in overeenstemming met de wijze waarop
rapportering in het kader van het VN-wapenregister plaatsvindt. Wel dient
hierbij bedacht te worden dat het VN-wapenregister anders in elkaar zit dan
de nationale rapportage, zowel wat betreft te registreren wapensystemen, als
wat betreft het aggregatieniveau van de gegevens. Hij wees erop dat het tevens
vermelden van de motivatie waarom een vergunning is geweigerd, raakt aan de
belangen van individuele bedrijven en de vertrouwelijkheid van gegevens. Het
betekende dat hij koos voor niet-maximale openbaarheid terzake van de vergunningverlening
zelf en voor rapportage achteraf aan de Kamer van wat er geleverd is.Wat betreft het Wassenaar arrangement vond de heer Hoekema dat er sprake
diende te zijn van openbaarheid van een algemene rapportage in Europees verband.
Het Europees Parlement had zijns inziens recht op een behoorlijke rapportage
in het openbaar over de uitvoering van de gedragscode van de Unie. Hij vond
dat Nederland moet proberen Europa daar over de streep te trekken.
Het ging hem te ver, indien alle individuele transacties openbaar bediscussieerd
zouden worden, hetzij op EU-niveau, hetzij op nationaal niveau. Met het oog
op een goede naleving van de EU-gedragscode bepleitte hij de totstandkoming
van een gemeenschappelijk te hanteren lijst militaire goederen, met uniforme
definities. Ook riep hij het kabinet op om de zogenaamde «no undercutbepaling»
te doen uitbreiden tot alle lidstaten van de Unie, om ervoor te zorgen dat
de Unie een uniform beleid gaat voeren.De heer Hoekema sloot zich aan bij de gestelde vragen over China. Wat
is nog de status van het embargo en heeft Nederland dat, gezien de rapportage
over 1997, wel strikt nageleefd? Met betrekking tot Turkije is er eerder discussie
geweest over de levering van granaten in NAVO-verband. Hoe wordt het nagegaan
dat de granaten niet worden ingezet tegen de Koerdische bevolking: is daar
een effectieve wijze van monitoring voor?Ten aanzien van India en Pakistan merkte de heer Hoekema op dat zowel
de stand van zaken rond de kernproeven, als de situatie betreffende Kasjmir
het zijns inziens wenselijk maakte, dat Nederland de vergunningenstop voortzet
en daar in breder Europees verband bondgenoten voor probeert te vinden. Hij
deed wat dat betreft een beroep op de overredingskracht van de minister van
Buitenlandse Zaken. Een aantal Kamerfracties hebben zich tegen leveranties
aan India en Pakistan uitgesproken en de regering weet nu wat het parlement
in meerderheid vindt. Hij zou er voorstander van zijn om met de andere Europese
landen en de Verenigde Staten een coherente strategie uit te werken, waarbij
India en Pakistan voorwaarden worden gesteld op het punt van het ondertekenen
van een kernproevenstop en het oplossen van de kwestie-Kasjmir, waarna er
als premie weer leveranties kunnen plaatsvinden. Het standpunt dat de regering
nu innam, kwam hem voor als «modderen in de marge».Op het punt van de doorvoer sloot de heer Hoekema zich aan bij de door
de heer Van den Doel aangegeven richting waarin de desbetreffende wetgeving
diende te gaan. In dit kader wilde hij weten of er ten aanzien van Israël
sprake was van een vrijstelling en, zo ja, of deze nu is opgeheven. Of kan
de minister met de hand op het hart verklaren dat er geen speciaal arrangement
was met Israël, maar dat het alleen ging om lacunes in wet- en regelgeving?
Hoe zit het daarbij met het verschil tussen militaire vliegtuigen en civiele
vliegtuigen? Hij vond het van groot belang dat er op korte termijn reparatiewetgeving
totstandkomt. De paragraaf over doorvoer, in de notitie van 4 december, wekte
bij hem de indruk dat de Inen uitvoerwet en het Uitvoerbesluit strategische
goederen nu al een vergunningplicht scheppen voor goederen in doorvoer. Hij
kon zich vinden in het voorstel een onderscheid te maken tussen een algemene
vergunningplicht en een ad-hocvergunningplicht en verwachtte daar een arbeidsbesparing
van bij de controle-uitoefening. Niettemin voorzag hij dat de desbetreffende
diensten moeten worden uitgebreid, doordat er toch meer mensen zullen moeten
worden ingezet om een geloofwaardig wapendoorvoerbeleid te verwezenlijken.
Wat is, met andere woorden, het prijskaartje bij deze reparatiewetgeving?Een verantwoord wapenexportbeleid én het behoud van de defensiegerelateerde
industrie zag de heer Hoekema beide als legitieme doeleinden van beleid. Deze
zaken kunnen soms op gespannen voet met elkaar staan, maar getracht moet worden
ze zo goed mogelijk te laten samengaan. De regering voert daartoe beleid en
de Kamer controleert dit beleid. In een enkel geval kan het dan voorkomen
dat moet worden afgezien van een levering, hetgeen negatieve gevolgen voor
de werkgelegenheid in een bepaalde tak van industrie kan hebben.De heer Hoekema zou in het vervolg over de thans voorliggende stukken
eerst een schriftelijke ronde willen houden. Zo had hij, naast hetgeen hij
nu naar voren had gebracht, nog tal van kleinere punten willen inbrengen,
waarvan hij echter, om wille van de tijd, moest afzien. Ook mevrouw Vos (GroenLinks) vond het een goede zaak dat er
nu meer informatie op tafel lag dan voorheen. Zij was er echter nog niet tevreden
mee, omdat nog steeds niet te achterhalen is, althans niet in het openbaar,
wat nu precies aan welk land geleverd wordt. Dat maakt het moeilijk om te
controleren of de gestelde criteria afdoende nageleefd worden; het bemoeilijkt
ook de deelname aan het debat door maatschappelijke groeperingen. Zij vond
het belang dat openbaarheid in dit verband zou dienen, groter dan de eventuele
concurrentienadelen die er voor het bedrijfsleven uit zouden kunnen voortvloeien.
Wat haar betreft diende dan ook op z'n minst alles wat aan het VN-wapenregister
gemeld wordt, ook in Nederland openbaar gemeld te worden. Voorts vroeg zij
om openbaarheid van de nu vertrouwelijk aan de Kamer verstrekte informatie
op het punt van de levering van overtollig Defensiematerieel.Het had ook mevrouw Vos verbaasd dat de beide brieven van 2 oktober alleen
door Economische Zaken ondertekend zijn, want in deze brieven is mede het
wapenexportbeleid aan de orde. Het leek haar dat de minister van Buitenlandse
Zaken de eerstverantwoordelijke is op dit punt. De brief van 4 december is
wel ondertekend door de bewindslieden van Buitenlandse Zaken, voor Ontwikkelingssamenwerking
en van Economische Zaken. Dit roept een verwarrend beeld op: welk stuk geeft
nu het wapenexportbeleid van Nederland weer?Mevrouw Vos noemde de wijze waarop de doorvoer van militaire goederen
door Israël via Schiphol had plaatsgevonden, zelfs met militaire vliegtuigen,
een teken aan de wand dat veel zaken op het terrein van de doorvoer niet klopten.
Waren er wellicht speciale afspraken tussen de Nederlandse regering en Israël
en hoe staat het wat dat betreft vandaag de dag: blijkbaar geen gebruik meer
van militaire vliegtuigen op Schiphol, maar nog wel doorvoer van militaire
goederen met burgerluchtvaartvliegtuigen? Of kan de regering garanderen dat
ook dit niet meer gebeurt? Is preventieve controle het gebruikelijke regime,
als het gaat om militaire vliegtuigen? Is het zo dat er weliswaar een meldingsplicht
bestaat voor de doorvoer van militaire goederen, maar dat vrijwel geen enkele
maatschappij, met uitzondering van de KLM, zich daaraan houdt? Zij wees erop
dat er meer geld nodig zal zijn om een betere controle en handhaving in het
kader van de doorvoer, ook via bijvoorbeeld de Rotterdamse haven, te verzekeren:
komen deze extra middelen er?Constaterend dat het regeerakkoord spreekt over een strikte hantering
van de toetsingscriteria, inclusief de EU-gedragscode, vroeg mevrouw Vos of
het beleid dat de regering tot nu toe heeft gevoerd, daarmee in overeenstemming
is. Hoe kan het bijvoorbeeld, kijkend naar het eerste criterium, dat er toch
aan China wordt geleverd? Zij vond de manier waarop het tweede criterium,
inzake de mensenrechten, tot dusver wordt toegepast, vaag. Zo vallen transportmiddelen
en technologisch hoogwaardige apparatuur, die misschien indirect een bijdrage
kunnen leveren aan mensenrechtenschendingen, er vaak niet onder. Het verbaasde
haar dat aan landen waar sprake is van ernstige mensenrechtenschendingen,
bijvoorbeeld Turkije, nog steeds wapens geleverd worden. Als er vanuit bijvoorbeeld
niet-gouvernementele organisaties (NGO's) berichten komen dat het wat dat
betreft niet goed gaat in zo'n land, is de regering dan bereid onderzoek in
te stellen? In het licht van het criterium inzake handhaving van vrede, veiligheid
en stabiliteit in de regio kwam het haar voor dat hervatting van de wapenleveranties
aan India en Pakistan een slechte zaak is, ook al ging het daarbij om leveranties
uit hoofde van eerdere contracten.Mevrouw Vos wilde weten hoe het mogelijk is, gelet op het spanningsgebiedcriterium,
dat er toch op grote schaal aan landen in het Midden-Oosten wordt geleverd,
waar bovendien veel landen meer dan 4,5% BNP aan bewapening uitgeven. Is de
regering bereid het spanningsgebiedcriterium meer inhoud te geven door te
onderzoeken hoe het begrip «spanning» beter te omschrijven valt,
zodat de Kamer de toepassing van dit criterium op een duidelijker
manier kan controleren en het beleid op dat punt beter voorspelbaar wordt?In het regeerakkoord was volgens mevrouw Vos duidelijk aangegeven dat
Nederland bij voorkeur geen uitvoervergunningen meer verstrekt voor landen
die zich niet hebben aangesloten bij het VN-wapenregister. Zal de regering
dit punt nu op korte termijn als criterium toevoegen of wordt het toch weer
vooruitgeschoven? De notitie van 4 december schept hier enige onduidelijkheid,
doordat wordt gesteld dat aanmelding bij het VN-wapenregister een factor in
de beoordeling is, hetgeen als een afzwakking kan worden gezien. Moet dit
criterium niet juist een hard criterium zijn bij de beoordeling van de wapenexport?Mevrouw Vos vond dat bij leveranties aan Chili waarbij het bedrijf Famae
is betrokken, mede in overweging moet worden genomen dat de heer Pinochet
commissaris bij dit bedrijf is. Het was niet haar standpunt dat er helemaal
niet meer geleverd zou moeten worden aan Chili, maar zij vond wel dat er sprake
is van oplopende spanning daar en dat er aandacht dient te zijn voor de verdere
ontwikkelingen in Chili.Op het punt van de kleine wapens sloot mevrouw Vos zich aan bij de zorg
die reeds door andere woordvoerders was geuit. Is de regering bereid en van
plan de eigen kleine wapens, die nog steeds te koop worden aangeboden, te
vernietigen, zodat deze niet meer in omloop komen? Zij had waardering voor
het advies van de AIV, waarin onder meer tot uitdrukking wordt gebracht dat
ook componenten van wapensystemen bij het VN-wapenregister aangemeld zouden
moeten worden. Is de regering het daarmee eens, gegeven dat Nederland juist
veel componenten levert? Het antwoord van de bewindsliedenDe minister van Buitenlandse Zaken wees erop dat alle geagendeerde
brieven, ook de beide brieven van 2 oktober, namens de regering zijn geschreven.Ten aanzien van zaken als rapportage aan de EU en onderlinge melding van
undercutleveranties is het noodzakelijk dat de bestaande afspraken in het
kader van de EU-gedragscode worden versterkt, aldus de minister, die toezegde
zich daarin zeer actief te zullen betonen. Hij achtte het belangrijk dat de
EU zich hierbij uitspreekt over regio's en eventueel ook over subregio's.
Zeer recent is binnen de EU afgesproken dat er initiatieven dienen te komen
terzake van de wapenhandel in het gebied van de Grote Meren. Het is een punt
dat door Nederland is ingebracht en daar zal ook in de komende periode hard
aan worden gewerkt.Wat betreft de uitleg van het regeerakkoord inzake invoering van een nieuw
criterium (aansluiting bij het VN-wapenregister), verwees de minister naar
de notitie van 4 december. De Nederlandse regering zal eerst proberen hiervoor
steun te verkrijgen in het kader van de EU, al zal dit een forse discussie
in de Unie met zich brengen, zeker met een aantal grotere landen. Hij vond
dat Nederland daar niet te lang mee bezig moet zijn en op een gegeven ogenblik,
bijvoorbeeld in september 1999, de conclusie zou moeten kunnen trekken of
het wel of niet lukt. In dat laatste geval is de regering bereid er een grotere
kring van landen bij te betrekken, maar het is niet uit te sluiten dat Nederland
dan nationaal maatregelen zal nemen, overeenkomstig de gedachtelijn van het
regeerakkoord. De Kamer hoeft wat dat betreft niet bang te zijn voor vooruitschuiven:
geen van de vier betrokken bewindspersonen denkt of zal handelen in die termen.De minister onderkende dat op het punt van de doorvoer van militaire goederen
de zaken niet goed geregeld zijn. Voor wat betreft militaire vluchten is er
een vorm van preventieve controle; voor burgervluchten is er een regeling
die onduidelijkheden en «loop holes» bevat. Dit kon naar het oordeel
van de regering zo niet voortbestaan, hetgeen betekende dat er een regeling
dient te komen zoals aangegeven in de notitie van 4 december.
Besloten is daartoe een interdepartementale werkgroep in te stellen. Het gaat
er met name om, de doorvoer van zaken met duistere bestemming en van duistere
herkomst te kunnen aanpakken. Als reden waarom in 1996 de doorvoer via Schiphol
is gestopt, noemde de minister het van Schiphol weren van de hierbij betrokken
vliegtuigen, die uiterst vervuilend waren en veel lawaai veroorzaakten; dat
is de reden die ook aan de Israëlische regering is gegeven. Voor dergelijke
vluchten zijn zodanige voorzieningen noodzakelijk, dat deze niet zomaar op
een ander vliegveld in Nederland kunnen plaatsvinden; er is wat dat betreft
uitgeweken naar buitenlandse luchthavens. Er was op zijn ministerie niets
bekend over speciale afspraken met Israël in de periode vóór
1996. Hij zegde toe mede namens de staatssecretaris van Economische Zaken,
ernaar te zullen streven vóór de zomer van 1999 met een voorstel
tot regelgeving te komen.De minister wees ten aanzien van het vraagstuk van de kleine wapens op
het ook op nationaal niveau plaatsvindende overleg, gericht op het tegengaan
van illegale handel. De instelling van de desbetreffende commissie sluit aan
op een aanbeveling uit het EU-programma inzake illegale wapenhandel en bevordert
de informatie-uitwisseling tussen de ministeries op dit punt en daarmee een
goede Nederlandse inbreng in de diverse EU-gremia. Voorts heeft Nederland
de zaak van de kleine wapens aangekaart in het kader van de OVSE, omdat de
OVSE veel ervaring heeft met wapenbeheersingsvraagstukken en omdat op deze
wijze een groot aantal landen in Europa wordt bestreken. In het kader van
de VN-vergadering in New York had de minister met een dertiental andere landen
over het thema van de kleine wapens gesproken. Het leek hem de beste werkwijze
om rond de zomer een breed opgezette voortgangsrapportage inzake dit vraagstuk
aan de Kamer te doen toekomen.In het kader van de begrotingsbehandeling had de minister al de lijn aangegeven
die de Nederlandse regering zou willen volgen met betrekking tot wapenleveranties
aan India en Pakistan, te weten het toestaan van leveranties die voortvloeien
uit verplichtingen van vóór de kernproeven, aan te duiden als
«after sales service». Nederland is het enige land dat een totale
vergunningenstop heeft afgekondigd; andere EU-landen zijn in de afgelopen
periode zover niet gegaan. Nederland heeft met dit kleine stapje datgene willen
honoreren wat inmiddels van de zijde van de Indiase en Pakistaanse regeringen
is verklaard over het teststopverdrag. Het betekent geen vrijbrief voor leveranties
aan India en Pakistan, want aanvragen zullen worden getoetst aan de geldende
criteria, zodat de regering op ieder moment tot een afwijzing kan komen. Hij
achtte het beleid op dit punt helder en sloot niet uit dat, op grond van de
actuele situatie, dergelijke vergunningen helemaal niet zullen worden verleend.
Voorts zal Nederland trachten andere landen te overtuigen van zijn standpunt.
Hij had het pleidooi van de Kamer goed begrepen en zegde de Kamer toe dat
er in dezen sprake zou zijn van het toepassen van de wapenexportcriteria-plus.Ook voor wat betreft het Midden-Oosten verwees de minister naar de toepassing
van de criteria. Er wordt bijvoorbeeld geleverd aan een land als Oman, dat
een vredelievende rol in het gebied speelt, alsmede aan een land als Koeweit.
Hij benadrukte dat de motie-Sipkes extensief is uitgelegd door de regering;
datgene wat nu in de notitie is neergelegd, gaat veel verder dan wat mevrouw
Sipkes vorig jaar vroeg, omdat hierbij de OESO-DAC-lijst (Development Assistance
Committee) wordt gehanteerd. De door de Nederlandse regering gehanteerde landengegevens
komen van de OESO; de criteria worden hierbij strikt gehanteerd.De minister merkte op dat de grootste levering van munitie aan Turkije
de levering voor de Turkse marine is geweest, in het kader van NAVO-afspraken.
Hij verwees naar een uitspraak van zijn ambtsvoorganger, die zich ervan vergewist
had dat NAVO-partner Turkije had toegezegd geleverde wapens niet te zullen
gebruiken in een conflict met de Koerden. Monitoring vindt in
dit kader niet plaats en de minister deed daarover dan ook geen toezegging.
Hij wees er wel op dat de Koerden de eersten zouden zijn om het te melden,
als hier iets mis zou zijn.Wat betreft China is er sprake van een EU-embargo dat is ingezet na het
Tiananmenpleinincident in 1989, maar dit embargo is in geen enkel opzicht
helder of algemeen geldend, aldus de minister. Het enige wat Nederland in
de nu besproken periode heeft geleverd, is optische apparatuur. Nederland
is ten aanzien van China in de achterliggende periode een van de strengste
toepassers geweest van het embargo, een embargo dat de partnerlanden in de
Unie mogelijkheden biedt een geheel andere lijn te volgen dan de strikte lijn
die Nederland heeft gevolgd en nog zal volgen.De staatssecretaris van Economische Zaken merkte op dat het
bij de brief van 4 december jl. om een beleidsnotitie gaat en dat deze
daarom medeondertekend is door de ministers van Buitenlandse Zaken en voor
Ontwikkelingssamenwerking. De beide brieven van 2 oktober jl. betreffen
een rapportage over het gevoerde beleid, waarbij Economische Zaken de verantwoordelijkheid
heeft voor de afgifte van de vergunningen. Uit dien hoofde is daar sprake
van alleen ondertekening door Economische Zaken, als eerstverantwoordelijke
voor de rapportage. Het ontmoette zijns inziens geen bezwaar ook de notitie
van 4 december in het Engels te vertalen.Bij de wens tot grotere openbaarheid zij bedacht dat in het kader van
een vergunningsaanvraag de aanvrager precies moet opgeven wie zijn klant is,
wat en hoeveel hij kan leveren en tegen welke prijs. Dat is commerciële
informatie die, bij openbaarheid, ook bij de concurrent terechtkomt. Om dat
te voorkomen is vertrouwelijkheid noodzakelijk en de staatssecretaris wilde
die vertrouwelijkheid niet schenden. Het betekent dat bij de openbare rapportage
de direct op bedrijven teruggaande gegevens worden geaggregeerd op een wat
hoger niveau. Hij vond dat er de afgelopen jaren geprobeerd is in redelijkheid
zo ver mogelijk te gaan in het openbaar doen zijn van gegevens door precies
aan te geven voor welke landen en voor welke waarde er vergunningen zijn afgegeven
en welke militaire goederen vanuit Nederland worden geëxporteerd. Hij
wilde blijven proberen hoever kan worden gegaan, maar noemde als grens het
punt waarop er sprake is van openbare informatie over individuele transacties,
omdat dan schending van bedrijfsvertrouwelijke gegevens optreedt. Mocht het
bedrijfsleven zelf bereid zijn verder te gaan in het verstrekken van als niet-vertrouwelijk
beoordeelde informatie, dan is er geen bezwaar bij de regering die informatie
door te geven. Hij verwachtte, overeenkomstig de afspraak met de Kamer, in
mei 1999 openbaar te kunnen rapporteren over het totaalbeeld van 1998.De informatie-uitwisseling in het kader van het Wassenaar arrangement,
tussen de exportcontrolerende autoriteiten van de deelnemende landen, geschiedt
op strikt vertrouwelijke basis. Om daaraan mee te doen en de informatie van
andere deelnemers te kunnen ontvangen, heeft Nederland moeten beloven de vertrouwelijkheid
te garanderen, aldus de staatssecretaris. Hij zegde toe te proberen binnen
de EU de definities met betrekking tot de lijst militaire goederen zoveel
mogelijk uniform te maken. De openbaarheid wilde hij bevorderen, zodra dit
mogelijk is zonder afspraken te schenden. Dat is ook de houding van de regering:
maximale openbaarheid met inachtneming van het bedrijfsvertrouwelijk karakter
van gegevens en van internationale afspraken te dien aanzien. Het spreekt
vanzelf dat iedere lidstaat in het kader van het Wassenaar arrangement gehouden
is zich aan de afspraken te houden en op zijn gedrag te dien aanzien kan worden
aangesproken, hetgeen ook voor Rusland geldt. Hij zegde toe op dit soort vragen
bij de volgende rapportage in te gaan.De staatssecretaris wees erop dat bij het Uitvoerbesluit strategische
goederen een vrijstellingsregeling hoort voor militaire transporten. Als aan
de voorwaarden van die vrijstellingsregeling is voldaan, is er geen uitvoervergunning
vereist. In de praktijk gaat het vooral om Nederlandse militairen die elders
op oefening gaan en hun wapens meenemen. Militaire transporten door anderen
zullen bijna altijd doorvoer betreffen en momenteel valt dat niet onder het
uitvoerbesluit. Wel bestaat er thans onder bepaalde omstandigheden, waarbij
de verblijfsduur van de goederen in Nederland een belangrijk criterium is,
een vergunningplicht bij de doorvoer van zogenaamde dual-useproducten. Het
kabinet stelt nu voor deze zaken gelijk te trekken en wil zelfs ten aanzien
van militaire goederen nog wat verder gaan. Dit leek hem geheel in lijn met
de motie-Van den Doel/Apostolou. Indien overigens elke doorvoer van militaire
goederen onder een vergunningplicht wordt gebracht, ontstaat een situatie
dat de overheid vrijwel alle doorvoerbewegingen zou moeten controleren, niet
alleen op Schiphol. Hij achtte dit onbegonnen werk; het dient om een regeling
te gaan die praktisch uitvoerbaar is. De voorbereiding van het desbetreffende
wetsvoorstel is vrij ver gevorderd. Zoals al werd aangegeven, is het streven
erop gericht dit vóór de zomer bij de Kamer te hebben; de Kamer
kan dan desgewenst ook ingaan op al deze punten.Ingaande op de vraag wat nu de kern is van het wapenexportbeleid, wees
de staatssecretaris erop dat het niet een kwestie is van óf het overeind
houden van de defensiegerelateerde kennisindustrie, óf het terugdringen
van wapenproliferatie. Het gaat er meer om die twee zaken te combineren, zij
het onder strakke randvoorwaarden. De kennisindustrie is voor Nederland van
belang en deze is ook niet uitsluitend producent van militaire goederen. Daar
waar het gaat om de veiligheidssituatie in de wereld, probeert de regering
de wapenproliferatie zoveel mogelijk te beperken.Bij de beoordeling van een vergunningsaanvraag voor levering aan Chili
is het niet relevant of Pinochet al of niet commissaris is van een hierbij
betrokken bedrijf, aldus de staatssecretaris. Het gaat primair om de veiligheidssituatie
en daarvoor is het advies van de minister van Buitenlandse Zaken bepalend.
Wat betreft de betrokkenheid van de heer Pinochet is destijds wel de voorwaarde
afgesproken dat deze niet meer de bevelhebber zou zijn.De staatssecretaris van Defensie merkte op dat het bij de wapenexport
maar ten dele gaat om Defensiematerieel, terwijl het deel dat Defensie exporteert
ook steeds minder is geworden. Niettemin speelt het nog wel een rol en als
het zich voordoet, ontvangt de Kamer daar in een vroeg stadium een brief over
van het ministerie. Dit geschiedt vertrouwelijk, omdat er in dit stadium van
mogelijke verkoop een commercieel aspect in het geding is en ook het bestemmingsland
het niet altijd op prijs stelt publiciteit te krijgen. Hij was in voorkomende
situaties bereid, als er geen belemmeringen zouden zijn op deze twee punten,
een melding aan de Kamer te doen waar geen vertrouwelijkheid op rustte.De staatssecretaris meende de Kamer te moeten wijzen op het materieelprojectenoverzicht
dat Defensie ieder jaar uitgeeft, waarin staat wat Defensie afstoot en ook
wat het beleid is met betrekking tot de kleine handvuurwapens. Daarbij is
gemeld dat Defensie terzake van de overtollige kleine handvuurwapens geen
actief verkoopbeleid voert en dat deze handvuurwapens in beginsel worden vernietigd.
Hij merkte op dat er vanuit andere landen ook nauwelijks belangstelling voor
is en dat, als die er wel zou zijn, het volstrekt aanvaardbare landen moeten
zijn, wil Defensie al overgaan tot verkoop. Er is wel een enkele particulier
die belangstelling heeft, maar daar verkoopt Defensie niet aan. De voorzitter constateerde dat er op het punt van de leverantie
aan Pakistan en India een verschil van inzicht was blijven bestaan. Hij concludeerde
dat er aan de zijde van de Kamer behoefte was om aan dit punt een vervolg
te geven.De voorzitter van de vaste commissie voor Buitenlandse Zaken,De BoerDe voorzitter van de vaste commissie voor Defensie,ValkDe voorzitter van de vaste commissie voor Economische Zaken,BiesheuvelDe griffier van de vaste commissie voor Buitenlandse Zaken,Hommes XNoot1Samenstelling: Leden: Blaauw (VVD), Weisglas (VVD), Van den Berg (SGP),
Ter Veer (D66), Van Middelkoop (GPV), Apostolou (PvdA), Van Gijzel (PvdA),
Voorhoeve (VVD), Hillen (CDA), Valk (PvdA), Verhagen (CDA), ondervoorzitter,
Hessing (VVD), Van Ardenne-van der Hoeven (CDA), Hoekema (D66), Marijnissen
(SP), M. B. Vos (GroenLinks), Dijksma (PvdA), Van den Doel (VVD), Koenders
(PvdA), De Boer (PvdA), voorzitter, Van der Knaap (CDA), Ross-van Dorp (CDA),
Karimi (GroenLinks), Timmermans (PvdA) en Wilders (VVD).Plv. leden: Dijkstal (VVD), Bolkestein (VVD), De Graaf (D66), Van 't Riet
(D66), Rouvoet (RPF), Belinfante (PvdA), Duivesteijn (PvdA), Patijn (VVD),
Visser-van Doorn (CDA), Zijlstra (PvdA), Eurlings (CDA), Cherribi (VVD), De
Haan (CDA), Scheltema-de Nie (D66), Van Bommel (SP), Harrewijn (GroenLinks),
Bussemaker (PvdA), Remak (VVD), Albayrak (PvdA), Van Oven (PvdA), Van den
Akker (CDA), Leers (CDA), Vendrik (GroenLinks), Feenstra (PvdA) en Balemans
(VVD).XNoot2Samenstelling: Leden: Van den Berg (SGP), Zijlstra (PvdA), Apostolou (PvdA),
Hillen (CDA), Valk (PvdA), voorzitter, Hessing (VVD), ondervoorzitter, Van
Ardenne-van der Hoeven (CDA), Hoekema (D66), Stellingwerf (RPF), Essers (VVD),
Verhagen (CDA), M. B. Vos (GroenLinks), Van 't Riet (D66), Van den Doel
(VVD), De Haan (CDA), Koenders (PvdA), Van der Knaap (CDA), Harrewijn (GroenLinks),
Niederer (VVD), Timmermans (PvdA), Van Bommel (SP), Oplaat (VVD), Albayrak
(PvdA), Balemans (VVD) en Herrebrugh (PvdA). Plv. leden: Dittrich (D66),
Swildens-Rozendaal (PvdA), Arib (PvdA), Leers (CDA), Van Oven (PvdA), Weisglas
(VVD), Eurlings (CDA), Ter Veer (D66), Van Middelkoop (GPV), Passtoors (VVD),
Van der Hoeven (CDA), Vendrik (GroenLinks), Lambrechts (D66), Blaauw (VVD),
Eisses-Timmerman (CDA), Van Dok-van Weele (PvdA), Ross-van Dorp (CDA), Karimi
(GroenLinks), E. Meijer (VVD), Dijksma (PvdA), Marijnissen (SP), Voorhoeve
(VVD), Van Gijzel (PvdA), Wilders (VVD) en Duivesteijn (PvdA).XNoot3Samenstelling: Leden: Blaauw (VVD), Biesheuvel (CDA), voorzitter, Witteveen-Hevinga
(PvdA), Leers (CDA), Voûte-Droste (VVD), ondervoorzitter, Rabbae (GroenLinks),
Hessing (VVD), Giskes (D66), Marijnissen (SP), Crone (PvdA), Van Dijke (RPF),
M. B. Vos (GroenLinks), Van Zuijlen (PvdA), Augusteijn-Esser (D66), Hofstra
(VVD), Van Walsem (D66), Wagenaar (PvdA), Stroeken (CDA), De Boer (PvdA),
Van den Akker (CDA), Geluk (VVD), Verburg (CDA), Bos (PvdA), Van Dok-van Weele
(PvdA) en Blok (VVD).Plv. leden: Verbugt (VVD), Atsma (CDA), Kalsbeek-Jasperse (PvdA), Wijn
(CDA), Klein Molekamp (VVD), Vendrik (GroenLinks), Kamp (VVD), Van den Berg
(SGP), Poppe (SP), Kuijper (PvdA), Van Middelkoop (GPV), Van der Steenhoven
(GroenLinks), Schoenmakers (PvdA), Bakker (D66), Cornielje (VVD), Schimmel
(D66), Herrebrugh (PvdA) Van der Hoeven (CDA), Smits (PvdA), De Haan (CDA),
Van Beek (VVD), Hillen (CDA), Koenders (PvdA), Rehwinkel (PvdA) en Udo (VVD). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-22054-43.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl