Vaststelling van de begrotingsstaten van het Ministerie van Justitie (VI) voor het jaar 2010; Verslag algemeen overleg op 29 september 2009 over evaluatie (super)snelrecht jaarwisseling
Staten-Generaal — Kamerstuk Verslag van een algemeen overleg
Datum: 2014-07-03 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


Tweede Kamer der Staten-Generaal
 2
 Vergaderjaar 2009-2010
 
 
 
 KST136298
 2009-2010
 
 32 123 VI
 Vaststelling van de begrotingsstaten van het Ministerie van Justitie
(VI) voor het jaar 2010
 
 
 
 
 Nr. 
 14
 VERSLAG VAN EEN ALGEMEEN OVERLEG
 Vastgesteld 2 november 2009
 De vaste commissie voor Justitie heeft op
29 september 2009 overleg gevoerd met minister Hirsch Ballin van Justitie
over:
 
 – de brief van de staatssecretaris van Justitie
d.d. 16 juni 2009 over Evaluatie (super)snelrecht jaarwisseling (31 700-VI,
nr. 144).
 
 Van dit overleg brengt de commissie bijgaand stenografisch verslag uit.
 
 De voorzitter van de vaste commissie voor Justitie,
 De Pater-van der Meer
 De griffier van de vaste commissie voor Justitie,
 Nava
 
 Voorzitter: Kuiken Griffier: Puts
 Aanwezig zijn vijf leden der Kamer, te weten: Çörüz,
Kuiken, Roemer, De Roon en Teeven,
 
 en minister Hirsch Ballin van Justitie, die vergezeld is van enkele ambtenaren
van zijn ministerie.
 
 De voorzitter: Goedemiddag. Ik verwacht de
heer De Roon van de PVV nog. Gelet op de drukke agenda’s en het feit
dat er vanavond nog een algemeen overleg is, stel ik echter voor dat wij gaan
beginnen. Wij hebben een algemeen overleg over de evaluatie van het (super)snelrecht.
Er is een spreektijd van vijf minuten.
 
 De heer Teeven (VVD): Voorzitter. Vandaag
spreken wij over de uitvoering van de moties van de leden Heerts en Teeven
en Rutte ingediend tijdens de algemeen politieke beschouwingen van vorig jaar.
Het is goed dat wij nog eens kijken hoe het gegaan is. Ik denk dat de regering
heeft gekozen voor een goede aanpak. Dat is ook gebleken. In een aantal arrondissementen
hebben supersnelrechtzittingen plaatsgevonden. In alle arrondissementen heeft
waar het nodig was tijdens de jaarwisseling ook het snelrecht plaatsgevonden.
Dat is winst. Daar had men in een aantal arrondissementen weinig of geen ervaring
mee, maar het bleek toch mogelijk om het ook daar te doen. De cijfers zijn
goed te noemen: 94 snelrechtzaken en 33 supersnelrechtzaken. Wel zijn er kanttekeningen
gemaakt bij het supersnelrecht. Het moeten snelle, goed behapbare en bewijsklare
zaken zijn. Daar heb ik dus niet zo veel opmerkingen over. Alle lof voor de
wijze waarop het uiteindelijk is ingevoerd.
 Ik heb nog wel een aantal vragen en twee kritische punten. Allereerst
is er de verduidelijking van de menukaart. Het College van procureurs-generaal
schrijft daarover in de brief die wij in het dossier hebben aangetroffen.
Op die menukaart komen de strafbare feiten die van belang zijn bij snelrecht.
Welke feiten lenen zich bij uitstek voor snelrecht? Wanneer kan de Kamer de
verduidelijking van die menukaart tegemoet zien?
 In een vorig algemeen overleg heb ik een punt aan de orde gesteld dat
de minister weliswaar aansnijdt in de brief, maar waar hij eigenlijk niet
op reageert. Stel dat je de hoofdzaak bewijstechnisch afdoet via supersnelrecht
of snelrecht. Is het dan mogelijk om daarna een aparte procedure te volgen
als een slachtofferclaim te ingewikkeld is? Uit wat de minister daarover schrijft,
blijkt niet of hij het zo gaat doen en wat de redenen zijn om het te doen.
Ik kan mij voorstellen dat zo’n slachtofferclaim uiteindelijk de reden
is om een zaak niet in het supersnelrecht of het snelrecht te behandelen,
hoewel het College en de Raad voor de rechtspraak daar niet zo pessimistisch
over zijn. Wat wil de minister met dat voorstel van mijn fractie? Wil hij
zo’n aparte procedure absoluut niet of voelt hij er wel wat voor?
 Het meest belangrijke punt in de discussie over de evaluatie van het supersnelrecht
en het snelrecht is de mogelijkheid van voorlopige hechtenis in artikel 67
Wetboek van Strafvordering. Als iemand geen vaste woon- of verblijfplaats
heeft of als het onderzoek niet is afgerond, dan is voorlopige hechtenis mogelijk
in de zin van artikel 67. Daar kan geen misverstand over bestaan. Er kan ook
geen misverstand over bestaan dat het bepaalde feiten betreft rondom de vierjaarsgrond.
Het College van procureurs-generaal heeft nu tot twee keer toe iets anders
gevraagd aan de minister, waar hij niet op ingaat, als ik de brief goed heb
gelezen. Het gaat om het toevoegen van een dagvaarding voor een supersnelrechtzitting
of een snelrechtzitting als grond voor voorlopige hechtenis.
 De minister wijst erop dat er wel een aantal problemen is ontstaan, maar
dat vindt hij op zichzelf geen reden voor het aanpassen van de wet. Ik denk dat het wel kan in de zaken waarvan het onderzoek na twee dagen
helemaal klaar is. Ik zou me dat bijvoorbeeld kunnen voorstellen bij het mishandelen
van een politieman. Er ligt dan een proces-verbaal van de betreffende politieman
en dat is op zichzelf al voldoende bewijs. Er hoeft niet meer zoveel bij te
komen. Als de dader bekent, is het onderzoek afgerond. Als de verdachte een
vaste woon- en verblijfplaats heeft en niet meer heeft gedaan, is er eigenlijk
geen grond meer voor voorlopige hechtenis.
 Ik nodig de minister uit om in te gaan op de vraag waarom hij zich verzet
tegen het opnemen van het enkele feit dat iemand wordt gedagvaard voor supersnelrecht
of snelrecht als grond voor de voorlopige hechtenis. Als je dat doet, hoef
je ook niet te denken aan de oneigenlijke constructie die politie en Openbaar
Ministerie nu moeten volgen met de verlenging van de inverzekeringstelling.
Soms is er helemaal geen grond om de inverzekeringstelling na drie dagen te
verlengen, om de doodeenvoudige reden dat de verdachte heeft bekend, een vaste
woon- en verblijfplaats heeft en het onderzoek is afgerond. Dan moet iemand
gewoon op vrije voeten gesteld worden. Tegen dat probleem loop je dan aan.
Dit punt is blijven hangen in alle discussies, vorig jaar al en nu weer naar
aanleiding van de beantwoording van de brief van de minister. Waarom wil de
minister die weg niet op?
 
 De heer Çörüz (CDA): Voorzitter.
Laat ik beginnen met een compliment. Het is een prima resultaat voor het OM
en de rechtbanken. In het AO van december stonden de neuzen niet altijd dezelfde
kant op. Ik ben blij dat de belangrijke spelers en niet te vergeten de politie
in de afgelopen maanden toch nut, noodzaak en toegevoegde waarde van supersnelrecht
dan wel snelrecht hebben ingezien. Dat doet ons deugd. Jongeren en volwassenen
kijken met name naar de pakkans. Dan is het heel goed dat er met supersnelrecht
en snelrecht sprake is van een lik-op-stukbeleid. Die aanpak steunen wij en
daar zien wij ook graag een uitbreiding van. Daarbij denken wij niet alleen
aan Oud en Nieuw, maar ook aan allerlei festiviteiten zoals in Hoek van Holland.
Het moet integraal gebeuren. Snelrecht of supersnelrecht alleen is niet afdoende.
Zaken als een straatverbod, een avondklok of een omgangsverbod kunnen samen
met een lik-op-stukbeleid, zijnde supersnelrecht en snelrecht, die integrale
aanpak realiseren.
 Na deze lovende woorden rest mij nog wel een aantal kritische vragen.
Wie is nu verantwoordelijk bij de PG’s? Hebben wij een verantwoordelijke
PG die belast is met supersnelrecht en snelrecht? Hoe is dat lokaal geregeld?
De aanpak in de lokale driehoek vinden wij goed, maar die moet niet vrijblijvend
zijn. Wij zouden ook graag zien dat wij bij OM en rechtbank iemand verantwoordelijk
maken voor de implementatie en de uitvoering van supersnelrecht en snelrecht.
Juist omdat wij van die vrijblijvendheid af willen, mag het wat ons betreft
in de prestatieafspraken tussen OM en rechtbanken terugkomen. Het is goed
dat wij zijn begonnen. Werkendeweg gaat het steeds beter, maar het zou minder
die vrijblijvendheid moeten hebben. Het zou daadwerkelijk moeten terugkomen
in de prestatieafspraken tussen de organisaties.
 
 De heer Teeven (VVD): Wil de heer Çörüz
die bevoegdheid, dat taakaccent, bij het OM op het niveau van het College
van procureurs-generaal leggen? Of wil hij dat in de regio’s, de arrondissementen,
laten? Dat is mij niet helemaal duidelijk. Ik denk dat het centraal moet,
wil je dat lik-op-stukbeleid een beetje gestalte geven.
 
 De heer Çörüz (CDA): Zeker
dat laatste, maar het eerste ook. Het moet natuurlijk in die lokale driehoek.
De «vrijblijvendheid» moet ervan af. Wij moeten iemand daarop
kunnen aanspreken. Het moet ook op het niveau van het College van PG’s.
Wie is nu belast met dit project? Bij met name het taakaccent
zou ik ook namen en rugnummers willen hebben. Het is dusén, én.
 Voorzitter. Dan ga ik in op een uitbreiding tot bijvoorbeeld zaken als
paspoortfraude. Dat is vrij eenvoudig technisch te bewijzen. Er is geen benadeelde
partij. De zaak is volgens mij snel op te lossen: het paspoort is vals of
niet. Als de politie even doorpakt, kan er een supersnelrechtzitting plaatsvinden.
Hetzelfde geldt voor bolletjesslikkers. De bolletjes in je maag komen er op
een gegeven moment toch uit. Dat is geen poedersuiker. Volgens mij is het
bewijstechnisch rechercheren daarvan niet al te ingewikkeld. Ook die zaken
zouden wat ons betreft aan bod kunnen komen voor supersnelrecht dan wel snelrecht.
 Bij het supersnelrecht is het van eminent belang dat de politie de processen-verbaal
snel levert. Als de PV’s de derde dag aankomen, kun je niet meer spreken
van supersnelrecht. In dat kader vinden wij elektronische dossiervorming wenselijk.
Die moet goed van de grond komen. Wij kunnen hier lang en breed over supersnelrecht
praten, maar dat moet elektronisch goed worden geïnitieerd.
 In het vorige debat is er discussie ontstaan over de positie van Amsterdam.
De vraag was of Amsterdam wel mee zou moeten doen. Volgens mij vonden wij
toen allen dat Amsterdam moest meedoen in dat geheel. Ik kijk nog even terug
en ik vraag mij af of dat daadwerkelijk het geval is. Ik dacht het wel, maar
ik zou graag een bevestiging van de minister horen.
 
 De heer Teeven (VVD): Ik hoor de heer Çörüz
praten over het lik-op-stukbeleid dat hij voorstaat. Nu doet de minister iets
niet waar het College van procureurs-generaal wel om vraagt. Het enkele dagvaarden
voor een snelrecht- of een supersnelrechtzitting moet grond voor voorlopige
hechtenis zijn. Anders is het volgens het college niet mogelijk om mensen
vast te houden naar wie het onderzoek is afgerond, die geen veelpleger zijn
en van wie bekend is waar ze wonen. Bent u er een voorstander van om dat dagvaarden
voor supersnelrecht en snelrecht als een zelfstandige grond op te nemen voor
voorlopige hechtenis?
 
 De heer Çörüz (CDA): U gaf
ook het voorbeeld van de politieman. Mijn collega Van Haersma Buma heeft vorige
keer gezegd: laten wij daar in ieder geval over discussiëren. Ik heb
nu de letterlijke tekst voor me. De minister zei toen: u begint aan de verkeerde
kant. Ik geloof dat dit antwoord met name tot u was gericht. Stel dat de rechter-commissaris
besluit om iemand niet langer vast te houden. Dan wil ik met de minister kijken
of er redenen zijn om dat nog wel een tijdje te doen. Ik hoor graag de antwoorden
van de minister. Wat is het argument om hier niet in mee te gaan? Het is voor
mij ook nog niet helemaal duidelijk. Er zit een redelijkheid in de vraag die
u net stelde in uw termijn, maar ik hoor graag van de minister wat hij daarvan
vindt.
 
 De heer Teeven (VVD): U hebt het dossier doorgelezen.
U hebt het rapport van het OM bekeken. Daarin staat heel duidelijk dat het
een probleem is voor het Openbaar Ministerie. In sommige situaties kunnen
ze niet voorgeleiden aan de rechter-commissaris, omdat er geen grond is voor
inbewaringstelling. U praat over een effectief lik-op-stukbeleid. Na een heel
verhaal zegt u dat u graag hoort wat de minister daarover te zeggen heeft.
De minister schrijft echter in de brief dat hij het niet doet. Hij vindt de
enkele reden van problemen in de praktijk geen reden voor een wetswijziging.
U hebt dus al een antwoord. Mijn vraag is wat u daarvan vindt. Voelt u ervoor
om dat als zelfstandige grond op te nemen, zodat het OM die middelen wel krijgt?
 
 De heer Çörüz (CDA): Nogmaals,
ik wacht de argumentatie van de minister af, voordat wij in de fractie tot
een standpuntbepaling komen. Er zit wel iets in wat u zegt, maar ik vind dat
er ook wel iets zit in wat de minister zegt. Nogmaals, het gaat
mij niet alleen om die situatie. In het palet van mogelijkheden willen wij
supersnelrecht en snelrecht een plaats geven. Dit is meer een specificatie
van dat stukje. Wij moeten het volgens mij zo organiseren dat het werkbaar
is. Het moet materieel iets bijdragen en daadwerkelijk een toegevoegde waarde
hebben. De minister geeft mijns inziens een adequaat antwoord. Hij beargumenteert
zorgvuldig waarom hij daar niet voor voelt.
 
 De heer Roemer (SP): Voorzitter. Ik kan mij
aansluiten bij het betoog dat collega De Wit vorig jaar in december over dit
onderwerp heeft gehouden. Wij zijn nu een jaar verder. Men zal het dan ook
niet vreemd vinden dat mijn betoog in dezelfde lijn wordt voortgezet. Wij
vinden het waar mogelijk toepassen van het lik-op-stukbeleid belangrijk. Het
uitgangspunt is dat snel straffen het lerend effect van de straf vergroot.
Daarmee benadruk ik dus vooral dat «waar mogelijk». Snelheid mag
namelijk nooit ten koste gaan van zorgvuldigheid. Als het supersnelrecht iets
kan toevoegen aan de ter beschikking staande mogelijkheden, dan verdient dat
naar mijn mening een kans.
 Daarmee kom ik op de evaluatie die wij hebben mogen ontvangen en de reactie
van de minister daarop. In het verslag van het College van procureurs-generaal
staat dat er rond de jaarwisseling 33 zaken zijn afgehandeld via het supersnelrecht.
Dat heb ik met interesse gelezen, maar ik vraag me af of dat een succes te
noemen is. Dat hangt natuurlijk af van de normen die je daarvoor wilt hanteren.
Ik weet niet wat de gevoelens van de minister zijn – die hoor ik dadelijk
graag – maar het aantal komt op mij mager over. Wat zou er gebeurd zijn
als deze zaken via het gewone snelrecht waren afgehandeld? Zou dat voor de
uitkomst een wezenlijk verschil hebben gemaakt?
 Ik lees dat een aantal parketten de te leveren inspanningen niet vindt
opwegen tegen de resultaten. Zij zijn daarom kritisch. Supersnelrecht vraagt
natuurlijk een aanzienlijke inspanning, zowel in de voorbereiding als in de
uitvoering. Gelet op de grote inzet die rond de jaarwisseling en rond grote
evenementen wordt gevraagd van politie, justitie en rechterlijke macht, is
de vraag gerechtvaardigd wat supersnelrecht toevoegt aan het snelrecht. Het
is daarom goed dat wij er in de praktijk ervaring mee opdoen en dat wij daarbij
stilstaan. De toepassing van supersnelrecht kan een goede aanvulling zijn
op de bestaande mogelijkheden, maar uit de evaluatie blijkt dat het zeker
geen wondermiddel is. In hoeverre gaat van supersnelrecht een extra preventieve
werking uit? Heeft dat niet alleen een symbolische waarde? Hoeveel afschrikwekkender
is supersnelrecht eigenlijk ten opzichte van gewoon snelrecht?
 Zoals wij in het algemeen overleg in december hebben aangegeven, moeten
de zaken zich wel voor supersnelrecht lenen. Dat betekent dat de bewijslast
eenvoudig moet zijn en dat de advocaat op het juiste moment over de benodigde
informatie moet beschikken. Het geeft te denken dat geweld tegen publieke
gezagsdragers, anders dan de politie, zich niet leent voor afdoening met supersnelrecht,
zoals uit de reacties blijkt. Dan moeten wij helaas constateren dat supersnelrecht
niet werkt waar wij het juist het meest zouden willen. Ik krijg graag een
reactie van de minister.
 Ik denk dat wij kunnen concluderen dat wij in ieder geval bij berechting
via supersnelrecht terecht kunnen spreken van oefening baart kunst. Het College
van procureurs-generaal zal de opgedane ervaringen dan ook gebruiken om duidelijker
in kaart te brengen wanneer berechting via supersnelrecht de aangewezen weg
is. Concluderend merk ik op dat supersnelrecht iets zal kunnen worden waar
in de praktijk ieder parket en gerecht mee zal moeten kunnen werken, wanneer
zich situaties voordoen die zich daarvoor lenen. Dat betekent niet dat wij
het tegen beter weten in moeten willen toepassen, louter en alleen omdat de
mogelijkheid er is. Het uitgangspunt moet zijn dat wij supersnelrecht toepassen
waar het mogelijk en effectief is. Ook langs een andere weg moet het uitgangspunt zijn dat berechting en bestraffing snel plaatsvinden. Zoveel mogelijk
lik-op-stukbeleid dus.
 
 De heer De Roon (PVV): Voorzitter. De minister
van Justitie heeft vorig jaar in de brief van 10 oktober 2008 aangegeven
dat hij naar aanleiding van de motie-Teeven/Heerts was nagegaan welke mogelijkheden
er zijn voor toepassing van snelrecht en supersnelrecht en of invoering van
supersnelrechtzittingen op avonden en in weekenden een toegevoegde waarde
zou kunnen hebben. De minister kwam toen tot de conclusie dat bij geen van
de rechtbanken ’s avonds en in het weekend dergelijke zittingen plaatsvonden
en dat daar volgens de Raad voor de rechtspraak ook geen enkele noodzaak voor
bestond, omdat strafzaken goed binnen de termijn van inverzekeringstelling
en inbewaringstelling konden worden afgedaan. Nu is naar aanleiding van de
evaluatie van de laatste jaarwisseling gebleken dat rechters met hun duimen
hebben zitten draaien, omdat Oud en Nieuw op een donderdag viel en het weekend
een snelle afhandeling in de weg zat. Dat stond ook in krantenberichten, bijvoorbeeld
in het Algemeen Dagblad. Dat duidt er toch op dat het misschien wel degelijk
zinvol is om in de weekenden snelrecht- en supersnelrechtzittingen te laten
plaatsvinden. Ik krijg graag een reactie van de minister.
 Daarnaast is de PVV van mening dat het bereik van het supersnelrecht moet
worden uitgebreid door de criteria voor voorlopige hechtenis aan te passen.
Die wens heeft het College van procureurs-generaal in het verleden geuit.
Dat is bepleit omdat uit de evaluatie terughoudendheid is gebleken met betrekking
tot het toepassen van snelrecht in sommige gevallen, bijvoorbeeld omdat de
grond voor voortzetting van inverzekeringstelling ontbrak. Zo kom je inderdaad
nooit tot resultaten. Ik denk dus met de heer Teeven dat een uitbreiding van
de gronden voor voorlopige hechtenis bij supersnelrecht wel degelijk een goede
zet zou kunnen zijn.
 De minister is voor de invoering van snelrecht in alle arrondissementen
en van supersnelrecht alleen in de vier grote arrondissementen. Wij denken
dat het goed is om supersnelrecht in alle arrondissementen in te voeren, zeker
gezien het feit dat de uitkomsten van deze evaluatie zich volgens de minister
nadrukkelijk lenen voor de toepassing bij andere evenementen dan de jaarwisseling.
Deze maand nota bene heeft de gemeente Nijmegen een dansfeest verboden vanwege
vechtpartijen die een eind maakten aan een ander dansfestival nabij dezelfde
locatie. Daarnaast gaan er geluiden op om het voorbereiden van rellen, bijvoorbeeld
door hooligans, strafbaar te maken. Wil de minister ook dat via het supersnelrecht
of het snelrecht laten berechten? Stel dat het supersnelrecht ook wordt toegepast
bij andere evenementen dan de jaarwisseling en de voorbereiding van rellen
wellicht ook strafbaar wordt. Komt er dan ook meer aanbod van zaken die in
snelrecht of supersnelrecht kunnen worden afgedaan?
 Tot slot blijkt dat de strafmodaliteiten die zijn toegespitst op de jaarwisseling
maar mondjesmaat worden toegepast. Het meest aan bod komen het straatverbod
of het uitgaansverbod voor de volgende jaarwisseling, taakstraffen en een
wat verhoogde strafeis. Het valt ons op dat een schadevergoeding nauwelijks
wordt geëist. Toch lijkt het ons redelijk dat vandalen zelf de schade
betalen van de vernielingen die zij hebben aangericht. Wij zijn dan ook van
mening dat die schadevergoeding standaard moet worden opgelegd aan vandalen.
In ieder geval moet het OM dat standaard eisen. Kan de minister op die stelling
reageren? Wil hij dat nog eens onder de aandacht brengen van het OM?
 Voorzitter: Teeven
 Mevrouw Kuiken (PvdA): Voorzitter. Het standpunt
van de PvdA is dat maatwerk het belangrijkst is bij de aanpak van criminelen
of overlastgevenden. Snelrecht is een van de instrumenten die daartoe de mogelijkheid bieden. Immers, stoere jongens wil je snel kunnen aanpakken. Uiteraard
letten wij daarbij op de zorgvuldigheid. De evaluatie van de afgelopen jaarwisseling
laat zien dat er goede resultaten zijn te boeken als je goede afspraken maakt
over (super)snelrecht. Het is dan ook goed dat dit wordt uitgebreid tot andere
arrondissementen en evenementen. Daarom ook complimenteer ik het kabinet met
de uitvoering van het (super)snelrecht.
 Enkele vragen aan de minister, ten eerste over de slachtoffers. Supersnelrecht
wordt toegepast bij zeer eenvoudige zaken. Het slachtoffer zou zich kunnen
voegen in een strafzaak. Dan moet ook de schadevergoeding eenvoudig zijn.
Bij supersnelrecht kan dat een probleem opleveren, omdat het stuit op logistieke
en procestechnische complicaties. Dan zou het in lijn met het snelrecht voor
de hand liggen dat een schadevergoedingszaak ook binnen een zeer korte tijd
kan plaatsvinden. Het doel van snelrecht is immers snel straffen, zodat het
effect van de straf het grootst is. Wij zijn het niet eens met het pleidooi
van de raad om de zaak niet via snelrecht af te handelen als de zaak te complex
is om de schadevergoeding af te handelen. Kortom, als een schadevergoeding
niet gelijktijdig met het supersnelrecht of het snelrecht afgehandeld kan
worden, dan willen wij die zaken graag splitsen. Deze vraag heeft de heer
Teeven van de VVD-fractie ook al gesteld.
 Mijn vervolgvraag gaat over het doorverwijzen van een zaak. Stel dat tijdens
een zitting blijkt dat het toch complexer is en dat een snelrechtzitting niet
mogelijk blijkt. Wat zijn dan de mogelijkheden om door te verwijzen naar een
gewone zaak? Hoe vindt doorverwijzing plaats? Hoe is dat proces geregeld?
 Een andere vraag gaat over het eerste verhoor. Wij willen graag van de
minister weten of de aanwezigheid van een advocaat bij het eerste verhoor
een probleem gaat vormen bij de afhandeling van het supersnelrecht. Kan de
minister dat toelichten?
 In de evaluatie is al toegezegd dat een verbreding moet plaatsvinden naar
alle arrondissementen en dat het voor meer evenementen moet gelden. Wij juichen
dat van harte toe. Wij zouden graag zien dat dit gestimuleerd wordt en dat
de afhandeling plaatsvindt op de locatie. Ik ben afgelopen jaar op Lowlands
geweest. Daar had men ook een strafrechtketen ingericht om de doorgeleiding
via de officier van justitie te regelen. Ik kan mij voorstellen dat dit zo
veel mogelijk ter plekke gebeurt bij evenementen. Ook dat stuit nog wel eens
op procedurele obstakels. Daar vraag ik de aandacht van de minister voor.
Hoe kunnen wij dat zo gemakkelijk en goed mogelijk inrichten?
 Dan een laatste vraag die aansluit bij de vraag van de heer Çörüz
over de overtreding van gebiedsverboden, straatverboden, contactverboden of
meldplicht. Kunnen wij ook voor dit soort zaken (super)snelrecht toepas sen?
Vuurwerk is één ding, maar er is meer overlastgevend gedrag
en er zijn meer overtredingen die wij graag snel en adequaat willen aanpakken.
 Voorzitter: Kuiken
 Minister Hirsch Ballin: Mevrouw de voorzitter.
Ik deel het gevoelen van de sprekers uit uw commissie dat wij bij de laatste
jaarwisseling een heel goede ondergrond hebben gelegd voor de toepassing van
snelrecht en supersnelrecht. Daar kunnen wij bij komende gelegenheden optimaal
van profiteren. De ervaringen zijn duidelijk positief en tegelijkertijd hebben
wij een paar ervaringen opgedaan waar wij van kunnen leren. Ik was dan ook
blij dat ik de Kamer kon meedelen dat wij een basisvoorziening voor snelrecht
in het hele land realiseren. Daardoor is het mogelijk om daar consequent mee
te werken bij de jaarwisseling en bij andere gelegenheden. Er zijn ook voorbeelden
genoemd, zoals Roda JC en Lowlands. Daarvoor had ik beter een studie van dichtbij
kunnen maken. 
 
 De voorzitter: Volgend jaar mag u met mij
mee, als u wilt.
 
 Minister Hirsch Ballin: Prima. Ik hoop op
een goede notulering van deze vergadering. Dat is een heel waardevolle gedachte.
 Voorzitter. Wij hebben het eigenlijk gezien als een testcase. De Raad
voor de rechtspraak en het College van PG’s hebben geconcludeerd dat
dit goed is verlopen. Vandaar dat nu de vragen vooral gaan over de manier
waarop wij dit positieve resultaat van de afgelopen jaarwisseling kunnen consolideren
en waar wij het nog meer kunnen toepassen. Ik heb al geschreven dat wij de
basisvoorzieningen bij de komende jaarwisseling beschikbaar zullen stellen
in het gehele land en supersnelrecht in de vier grootste arrondissementen.
Het college zal naar aanleiding van de evaluatie de arrondissementsparketten
aanschrijven met de mededeling dat die voorzieningen voor de komende jaarwisseling
gereed moeten zijn. Zij moeten een basisvoorziening treffen, maar daar hoort
bij dat zij een werkafspraak en een protocol moeten hebben met de ketenpartners,
onder wie de advocatuur, over de feitelijke toepassing daarvan. Dat is terecht
opgemerkt. De inzet in het kader van evenementen anders dan de jaarwisseling
zal door de regionale driehoek in samenspraak met de rechtspraak van geval
tot geval moeten worden beoordeeld. Dat geldt dus voor de voorbeelden zoals
de zojuist genoemde.
 Bij dit alles blijf ik erop wijzen dat het gaat om een mogelijkheid in
de totaliteit van mogelijkheden van afdoening. Als een preciezer onderzoek
nodig is naar een gedragsstoornis, die de verklaring vormt voor het wangedrag
bij een gelegenheid, dan kan het verstandiger zijn om iets minder snel maar
wel beter recht te doen. Dan kan ook de gedragsstoornis die erachter zit,
worden aangepakt. Wij hebben er niets aan om mensen telkens opnieuw in snelrecht
of supersnelrecht te betrekken. Aan het begin van deze kabinetsperiode heb
ik samen met de staatssecretaris van Justitie het beleidsdoel geformuleerd
van het inbouwen van de preventie in de bestraffing en dat blijft volledig
overeind.
 Zaken die niet in aanmerking komen voor supersnelrecht of snelrecht kunnen
via een themazitting of een TOM-zitting worden afgedaan. Er zijn trouwens
ook andere snelle vormen van afdoening denkbaar, zoals een transactie of een
transactie die neerkomt op een taakstraf. Dat kan een snelle reactie zijn,
met alle gevolgen van dien.
 De heer Teeven heeft een paar specifieke punten aan de orde gesteld. Eind
vorig jaar is de menukaart supersnelrecht ontwikkeld. Daarin wordt aangegeven
in welke gevallen en onder welke voorwaarden het supersnelrecht kan worden
toegepast. Het is een soort leidraad, die de officier van justitie confronteert
met de te nemen beslissingen en de te maken keuzen. Naar aanleiding van de
ervaringen wordt de menukaart op het punt van de randvoorwaarden nog aangepast
en toegelicht. Dat heb ik ook al aangestipt als element in de te schrijven
brief. Het toepassingsbereik wordt uitgebreid met uitgaansgeweld. De taakstraf
die door het OM wordt opgelegd, wordt ook nadrukkelijk opgenomen als afdoeningsmodaliteit.
Ik hoop dat ik daarmee op het punt van de menukaart de nodige duidelijkheid
heb gegeven. De aanpassing van de menukaart gebeurt dus in samenhang met de
brief die het College van procureurs-generaal stuurt naar de negentien arrondissementsparketten.
 De heer Teeven heeft, evenals mevrouw Kuiken, gevraagd naar een speciale
procedure voor de afhandeling van de schadeclaims. Het streven is erop gericht
een schadeclaim gelijktijdig met de hoofdzaak te behandelen, maar dat ligt
soms gecompliceerd bij het snelrecht. De verwijzing naar de civiele rechter
kan mogelijk het gevolg zijn van de toepassing van snelrecht. De vraag is
of wij dat op een betere manier kunnen organiseren. Als de strafzaak tegen
de verdachte kan worden afgedaan en de vordering tot schadevergoeding niet,
dan geldt inderdaad de eenvoudige afdoening van de schadeclaim bij de kantonrechter.
Dat is ook een eenvoudige procedure. De verhoging van de competentiegrens
voor de kantonrechter hoeft niet tot een gecompliceerde, fulldressed
rechtbankprocedure te leiden.
 
 De heer Teeven (VVD): Als een slachtoffer
dus een schadeclaim indient in het kader van een strafzaak die niet meteen
kan worden afgedaan in het snelrecht, dan wordt die claim automatisch versneld
in behandeling genomen bij de kantonrechter. Staat de minister zo’n
procedure voor ogen? Of wordt dat dan toch op de lange baan geschoven bij
de kantonrechter?
 
 Minister Hirsch Ballin: Laat ik deze vraag
niet te snel met ja beantwoorden, maar ook niet met nee. Ik vind het een redelijke
verwachting en een redelijk verlangen. Ik zal dat met de Raad voor de rechtspraak
bespreken.
 
 De heer Teeven (VVD): Mijn vraag tijdens het
vorige AO was iets anders. Kunnen de slachtofferclaims niet gestapeld worden
en in een aparte zitting binnen het strafrecht afgedaan? De vraag die ik vorige
keer heb uitgezet, was of er een aparte zitting alleen over de schadeclaim
van het slachtoffer kan komen.
 
 Minister Hirsch Ballin: Er zijn twee mogelijke
richtingen. De heer Teeven voegt er een derde denkrichting aan toe. Ik denk
dat ingrijpende wijzigingen in het procesrecht nodig zijn voor het apart afhandelen
van schadeclaims in een gecombineerde vorm bij de strafrechter, terwijl de
berechting al heeft plaatsgevonden. Daarom zou ik de derde mogelijkheid, die
de heer Teeven suggereert, niet als prioriteit willen zien. Wij nemen nu ook
een proef met het opnemen van de schadeclaim in de snelrechtprocedure tijdens
de zitting. Ik denk dat dit bovenaan in ons preferentieschema kan staan. Als
dat niet kan, is er het alternatief van de eenvoudige procedure bij de kantonrechter.
Daarover heb ik gezegd dat ik het punt van de snelle beschikbaarheid van de
kantongerechtprocedure graag met de Raad voor de rechtspraak zal bespreken.
 
 De voorzitter: Op welke termijn kunnen wij
hier nader over worden geïnformeerd? U gaat nog in overleg. U bekijkt
nog hoe die procedure anders ingericht kan worden. Dan lijkt het mij handig
dat deze vaste commissie daar op termijn over geïnformeerd wordt.
 
 Minister Hirsch Ballin: Ik zal proberen dat
vrij spoedig te doen. De Kamer moet natuurlijk nog informatie krijgen over
de circulaire die naar de arrondissementsparketten gaat. Ik denk dat ik er
goed aan doe om dat voor de kerst te doen. Dan is het er voor de jaarwisseling.
Daar zal ik dit punt dan in meenemen.
 
 De voorzitter: Prima. Dan noteer ik dat als
een toezegging.
 
 Minister Hirsch Ballin: De heer Teeven heeft
het punt van de voorlopige hechtenis aangesneden. Dat hebben de heren Çörüz
en De Roon ook gedaan. Uit het evaluatierapport van het college blijkt dat
zich de behoefte manifesteert om te bezien of dit een knelpunt is. De ervaringen
in den lande zijn wisselend. Daarom denk ik dat wij daar nader naar moeten
kijken. Ik sluit het dus niet bij voorbaat uit, maar de woordvoerders zullen
zich vanuit hun bekendheid met de wereld die justitie heet, realiseren dat
een wijziging van de gronden voor de voorlopige hechtenis een duidelijke argumentatie
vereist. Het enkele feit dat wij snelrecht toepassen, zal voor de te raadplegen
organen zoals de Raad van State, niet zonder meer tot de conclusie leiden
dat de gronden voor voorlopige hechtenis moeten worden verruimd. Er is in
mijn ogen echter wel reden om daar nader naar te kijken. Het is mogelijk dat
mensen die snel kunnen worden berecht op een later moment weer
moeten worden opgepakt en dan niet beschikbaar zijn voor de zitting. Het is
behoorlijk bewerkelijk als je dan die procedure niet kunt toepassen. Wij zijn
het er juist over eens dat er zoveel voordelen zijn verbonden aan de voorlopige
hechtenis.
 Het beeld van de berichten uit het OM is niet helemaal consistent en concludent.
Ik heb dus behoefte aan (nadere) opheldering. Ik zal daar ook de mogelijkheid
bij betrekken om de voorlopige hechtenis of het voorwaardelijk schorsen van
de voorlopige hechtenis – dat kan geschieden onder vormen van elektronisch
toezicht – zo vorm te geven dat wij geen discussie over ons afroepen.
De vraag is dan of het niet onevenredig is om voorlopige hechtenis toe te
passen bij andere misdrijven dan waar die tot nu toe voor is toegelaten. Als
wij op grond van die discussie allerlei bedenkingen zouden hebben, dan zijn
wij verder van huis.
 Ik kan wat ik heb gezegd het beste in twee punten samenvatten.
 1. Ik deel de opvatting van de commissieleden dat het onwenselijk is dat
de berechting wordt opgehouden door het ontbreken van een grond voor voorlopige
hechtenis.
 2. Er zijn manieren om dit probleem op te vangen: door medewerking van
de verdachte, door verruiming van de mogelijkheden voor toepassing van de
voorlopige hechtenis en wellicht door toepassing van een voorlopige vrijheidsbeperking
die er anders uitziet dan wij tot nu toe gewend zijn, maar nu ben ik hardop
aan het denken. De woordvoerders weten dat er ook gedachten zijn over elektronische
detentie.
 Ik zal die overwegingen betrekken bij een beoordeling van het aangesneden
punt en de Kamer daar al dan niet in dezelfde brief voor het kerstreces over
berichten.
 
 De heer Teeven (VVD): Wij moeten de discussies
niet vermengen. Ik waardeer overigens de uitspraken van de minister. Volgens
mij praten wij over drie dingen. Allereerst gaat het om de vraag waarvoor
je iemand in voorlopige hechtenis kunt houden. Dat is geregeld in artikel
67. Als die gronden worden uitgebreid met lichtere delicten, dan heb je inderdaad
een heel principiële discussie. Het geldt dan niet alleen voor vierjaarsfeiten
en de met name genoemde delicten, maar ook voor lichtere feiten. Dat is niet
helemaal wat mijn fractie voor ogen staat. Nu doet zich de situatie voor dat
voor bepaalde feiten voorlopige hechtenis mogelijk is in de zin van artikel
67, maar dat zich geen grond voordoet in de zin van artikel 67a. Het gaat
dan bijvoorbeeld om iemand die een vaste woon- en verblijfplaats heeft, die
geen veelpleger is, die heeft meegewerkt aan het onderzoek en die een bekentenis
heeft afgelegd. In die situatie doet zich de omstandigheid voor dat bekennen
loont. Op dat moment is er geen grond voor voorlopige hechtenis en kan iemand
niet langer worden vastgehouden. Dat is volgens mij de situatie waar het college
aandacht voor vraagt. De minister zegt dat hij de mogelijkheden zoekt in elektronische
detentie of het voorwaardelijk schorsen van de voorlopige hechtenis. Volgens
mij gaat het echter om de grond voor de voorlopige hechtenis. Ik kan mij voorstellen
dat je vasthoudt aan het feit, maar dat je over artikel 67a zegt: als wij
iemand dagvaarden voor een supersnelrecht- of een snelrechtzitting, is dat
grond voor de voorlopige hechtenis. Het idee van de wetgever daarachter is
dat je iemand snel berecht, dus dat iemand binnen tien of veertien dagen voor
de rechter staat. Volgens mij is deze vraag veel basaler dan het onderzoek
dat de minister wil doen naar elektronische detentie en voorwaardelijke schorsing.
 
 Minister Hirsch Ballin: Ik realiseer me dat
er veel vragen zijn die verder reiken. Daar zullen wij ook op moeten terugkomen.
Ik dank de heer Teeven voor zijn toelichting. Het gaat hem dus om artikel
67a. Ik zal die precisering ook graag betrekken bij het gesprek met het Openbaar
Ministerie en ik zal daarop terugkomen in de brief die ik de Kamer heb toegezegd. 
 
 De heer Roemer (SP): Uit het feit dat ik er
in eerste termijn niet op ben ingegaan, kan de minister afleiden dat ik de
lijn van de minister in dezen volg. Ik heb gelezen wat er is gezegd in het
debat van vorig jaar en ik hoor het antwoord van de minister nu en dan vraag
ik me af wat de minister in de tussentijd gedaan heeft. Wat mis ik? Ik heb
de indruk dat hij ongeveer een jaar geleden in dezelfde bewoordingen tegen
de Kamer heeft gezegd dat hij het overleg zou aangaan en dat hij ging kijken
naar oplossingen. Het enige wat ik in de tussentijd heb gelezen, is dat uit
de evaluatie niet blijkt dat het tot problemen in de praktijk heeft geleid.
Wat is er uit het overleg in het afgelopen jaar gekomen om verdere stappen
te kunnen zetten?
 
 Minister Hirsch Ballin: De heer Roemer herinnert
terecht aan de discussie met de heer De Wit van vorig jaar. Vorig jaar heb
ik gezegd dat wij met het snelrecht aan de slag zouden gaan voor de jaarwisseling.
Daar hoort dit punt bij, ook de toepasbaarheid in verhouding tot de mogelijkheden
van voorlopige hechtenis of het anderszins beschikbaar zijn van de verdachte
voor de zitting. Precies op dit punt is het bericht niet geheel concludent.
Het Openbaar Ministerie geeft aan dat er wisselende ervaringen zijn per arrondissement.
Vandaar dat wij de behoefte hebben om dat verder te beoordelen. Intussen is
een hele reeks discussies ontstaan over de vraag wat je kunt doen in afwachting
van de berechting, rekening houdend met de voordelen van een snelle berechting.
Daar heeft de heer Teeven net ook al aan gerefereerd. In sommige arrondissementen
zijn ideeën in ontwikkeling om dagvaarding en berechting bij meer feiten
zeer snel na het gepleegde feit te doen plaatsvinden. Het is van belang dat
wij daar een consistent antwoord op geven. Dat moet niet worden beperkt tot
de specifieke situatie die aanleiding was voor het gesprek van vorig jaar
over de nieuwjaarsrellen. Daarom heb ik er behoefte aan om dit in samenhang
te bekijken. Dan gaat het dus om de mogelijkheid, snelrecht ruimer toe te
passen via uitbreiding van de gronden voor voorlopige hechtenis dan wel andere
manieren om te verzekeren dat de verdachte beschikbaar is. Dat veronderstelt
dat wij een preciezer beeld krijgen van de vraag waarom het OM daar uiteenlopend
naar kijkt.
 
 De heer Teeven (VVD): Met alle respect, volgens
mij kijkt het OM er niet uiteenlopend naar. Het College van procureurs-generaal
heeft vorig jaar, toen wij met de vaste commissie van Justitie een werkbezoek
brachten, die wens ook al kenbaar gemaakt. Een aantal van ons heeft daarbij
gezeten. Het is zeker waar dat er op een aantal parketten geen behoefte aan
bestaat, maar op een aantal parketten bestaat er ook grote behoefte aan deze
oplossing. Ik ben het met de heer Roemer eens dat wij nu een jaar verder zijn
en dat wij op dit punt nog niet het begin van een oplossing hebben. Er komt
nu weer een jaarwisseling en voor die tijd gaan wij het niet oplossen.
 
 Minister Hirsch Ballin: Dat bedoelde ik precies
met de opmerking dat het OM er uiteenlopend naar kijkt. Er zijn parketten
waar men zegt dat het prima werkt. Als er geen probleem is, hebben zij ook
geen oplossing nodig. Er zijn ook parketten waar men denkt dat het wel een
probleem is. Mogelijk wordt het al minder met de instructie die het College
van PG’s alle parketten zal geven over de manier van werken en over
de te maken afspraken, met andere woorden de basisvoorziening. Er is dus geen
eenduidig beeld uit de ervaringen van het afgelopen jaar. Dat is precies de
informatie die wij nodig hebben.
 
 De heer Teeven (VVD): Er is geen eenduidig
beeld, maar er is wel een eenduidig standpunt van het College van procureurs-generaal.
Daar doet u als minister zaken mee als het gaat over dit soort onderwerpen.
Het college zegt ten tweeden male dat wel graag te willen.
 
 Minister Hirsch Ballin: Ja, er is een standpunt,
maar het probleem is dat alles wat je doet op het gebied van de voorlopige
hechtenis een deugdelijke motivering vereist. Dat betreft niet alleen artikel
67, de delicten waarvoor het is toegelaten. Het betreft ook de omschrijving
in artikel 67a. Daar wordt in de jurisprudentie van het Europees Hof voor
de Rechten van de Mens kritisch naar gekeken. Als ik met een wetswijziging
kom, dan moet die zijn gebaseerd op een grondige motivering. Het is meer dan
een standpunt alleen.
 
 De voorzitter: Ik concludeer dat dit ook in
dezelfde brief zal staan. Daarin wordt nadrukkelijk de vraag van de commissie
opgenomen over artikel 67a en andere mogelijkheden. Ook komt er een motivering
van de beweegredenen daarin van de minister, naar aanleiding van de gesprekken
met de PG’s en de Raad voor de rechtspraak. Dan kan onze commissie vervolgens
een goede afspraak maken. Daar heeft mijn fractie in ieder geval wel behoefte
aan.
 
 Minister Hirsch Ballin: Prima. Dat lijkt mij
een zeer adequate samenvatting.
 De vraag van de heer Çörüz gaat over het bereik van supersnelrecht
buiten de onmiddellijk rellerige sfeer, bijvoorbeeld paspoortfraude. Hij noemde
ook de bolletjesslikkers.
 Uiteraard betekent elke voorrang dat andere zaken wat langer moeten wachten.
Je moet daar dus altijd een kosten-batenanalyse op toepassen, ook uit het
oogpunt van de afdoeningsduur van andere zaken. Als het heel simpel is om
onmiddellijk tot een reactie over te gaan, hebben wij bovendien nog de mogelijkheden
van de OM-afdoening. Er is voor het Openbaar Ministerie een andere snelle
manier van werken beschikbaar. Ik noemde al de taakstrafzittingen en binnenkort
de afdoening door het OM zelf, met de mogelijkheid om de zaak toch aan de
rechter voorgelegd te krijgen. Ik denk dat dit een bruikbaar antwoord is op
het type situaties dat de heer Çörüz net bedoelde. Alleen
wanneer de ernst van het delict een voorrangsbehandeling vraagt, kunnen wij
die geven. Dat kan bijvoorbeeld wegens maatschappelijke impact zoals bij de
nieuwjaarsrellen. Men ziet dat er erge dingen zijn gebeurd en men wil zien
dat er recht wordt gedaan. De betrokkenen weten wat ze te wachten staat. Ik
denk dat ik de oplossing voor andere typen delicten eerder zou willen zoeken
in versnelde afdoening door het Openbaar Ministerie zelf. Uiteraard is het
mogelijk om een schifting aan te brengen in zaken om niet langer te wachten
dan nodig is.
 
 De heer Çörüz (CDA): Ik benader
het toch anders. Uit werkbezoeken weet ik dat er piekmomenten zijn, maar er
zijn ook dalen waarin het Kabinet RC het niet zo druk heeft. Dan kun je heel
goed met snelrecht en supersnelrecht de door mij genoemde zaken doen. Ik dacht
niet dat zaken tegen bolletjesslikkers werden afgedaan met een TOM-zitting.
 
 Minister Hirsch Ballin: Nee, die niet.
 
 De heer Çörüz (CDA): Op Schiphol
worden bijvoorbeeld ook zittingen gehouden. Volgens mij is het technisch niet
al te ingewikkeld: het paspoort is vals of niet. Ook in die zaken kan dat
volgens mij heel goed zo gedaan worden. Dan hoeft het helemaal niet te betekenen
dat de uitbreiding met het paspoort dan wel de bolletjesslikkers ten koste
zou gaan van andere zaken. Als dat het geval is, dan hebben wij natuurlijk
weer de hele discussie van vandaag. Dan gaan de andere, reguliere supersnelrechtzaken
ook altijd ten koste van iets. Ik zie veel meer pieken en dalen en daar kan
een rechtbank volgens mij goed op inspelen. Als de woensdagmiddag altijd wat
minder druk is, kunnen de supersnelrechtzittingen voor de paspoorten op die
middag gepland worden. 
 
 Minister Hirsch Ballin: Op de conceptmenukaart
komen de bolletjesslikkers niet voor, maar ik begrijp het punt. Ik zal dit
onder de aandacht brengen van het OM.
 
 De heer Roemer (SP): Nu gaat de minister wel
erg snel door de bocht. Twee zinnen daarvoor zei hij nog dat wij moeten oppassen
dat het niet ten koste gaat van andere zaken en dat er prioriteiten gesteld
moeten worden. Nu zegt de minister opeens dat hij dat onder de aandacht gaat
brengen. Ik neem aan dat hij het onder de aandacht brengt met het idee om
het dan ook gerealiseerd te krijgen, niet alleen om het hier van tafel te
krijgen.
 
 Minister Hirsch Ballin: Dat moet maar blijken.
De heer Çörüz zei: paspoortfraude is iets anders dan bolletjesslikkers.
Dan gaat het om evidente misdrijven, waarvoor voorlopige hechtenis wordt toegelaten
en toegepast. Het staat niet in de menukaart, maar misschien heeft de heer Çörüz
wel een punt. Dan is mijn reactie: daar moeten wij het maar over hebben met
het OM. Onder de aandacht brengen, betekent niet vanzelf dat het ook gebeurt.
Misschien heeft de heer Roemer een referentiekader.
 
 De heer Roemer (SP): Hoe zou dat nou komen?
 
 Minister Hirsch Ballin: Met onder de aandacht
brengen, bedoel ik dat ik argumenten wil horen.
 Voorzitter. De heer Çörüz vroeg ook hoe de noodzakelijk
geachte tijdige inzending van processen-verbaal wordt bevorderd. Daar kan
de toepassing van de elektronische dossiervorming een rol in spelen, zoals
de heer Çörüz al terecht heeft opgemerkt. Nu al gebruikt
de politie de elektronische strafdossiers om tot een betere toepassing van
supersnelrecht te komen. Dan kunnen wij een stuk gemakkelijker en frequenter
op supersnelrecht overgaan. Vandaar dat de ontwikkelingen op dit terrein ook
perspectief bieden.
 
 De heer Teeven (VVD): Dat perspectief is wel
mooi. Ik ben ook in Dordrecht geweest, omdat Dordrecht een pilotrechtbank
is. Daar wezen ze ons nog op een heel vervelend puntje. De koppeling in het
elektronisch dossier tussen OM en ZM heeft nog steeds geen gestalte gekregen.
De ZM werkt nog steeds met een apart geautomatiseerd systeem. Is dat juist?
 
 Minister Hirsch Ballin: Ja. Er is langdurig
en niet altijd gemakkelijk overleg geweest tussen het OM en de Raad voor de
rechtspraak over de aansluiting van de Raad voor de rechtspraak op GPS. Er
zijn de nodige afspraken over gemaakt. Ik heb de Kamer daar op 9 juli
over geschreven. Die brief neem ik nu even voor me. De rechtspraak wilde waarborgen
op het punt van de elektronische handtekening. Dat vereist weer een AMvB,
die in consultatie moet worden gebracht. De strikte benadering door de rechtspraak
van de vaststelling van de authenticiteit heeft inderdaad tot vertraging geleid.
Via een soort parallelle toepassing van elektronische dossiers in de rechtspraak
komen wij wel verder op dit terrein.
 
 De heer Teeven (VVD): Dit is ook een onderwerp
in het wetgevingsoverleg dat wij eind deze maand zullen hebben. Zou de minister
de vaste commissie voor Justitie voor het wetgevingsoverleg een korte schriftelijke
update kunnen sturen van de stand van zaken vanaf juli tot nu?
 
 Minister Hirsch Ballin: De datum van 9 juli
is recent. Ik heb toen, meen ik, dit punt besproken. Ik zie op dit moment
dus niet onmiddellijk waarom er nog een update nodig zou zijn. Uiteraard zal
ik de Kamer tijdens het overleg voorzien van de allerlaatste informatie. Als
ik wat specifiekere vragen krijg, ben ik graag bereid die te beantwoorden. 
 
 De heer Teeven (VVD): U nodigt mij altijd
uit om de dingen met naam en toenaam te noemen. Tijdens dat bezoek in Dordrecht
zei de president van de rechtbank dat de wettelijke maatregelen die u schetst
niet het probleem zijn. Dat is allemaal in voorbereiding. De financiering
is binnen de ZM het grote probleem om de aansluiting met het OM tot stand
te brengen. Als dat zo is, is dat bij uitstek een onderwerp voor de begroting.
Dan zou het misschien goed zijn om een korte update te krijgen voor het wetgevingsoverleg.
 
 Minister Hirsch Ballin: Het hele project is
gefinancierd. Ik kan mij voorstellen dat tijdens werkbezoeken de behoefte
aan meer geld onder de aandacht wordt gebracht. Ik moet zeggen dat ik dit
soort gesprekken in het licht van de huidige budgettaire situatie steeds overzichtelijker
begin te vinden. Het dringt vrij breed door in het land dat wij niet kunnen
verwachten dat in hoofdstuk VI middelen aan de Rijksbegroting worden toegevoegd.
Als u dat wenst, ben ik graag bereid om u deze standaardtekst ter beschikking
te stellen.
 
 De heer Roemer (SP): U brengt het dan onder
de aandacht van minister Bos. Of gaat dat heel anders?
 
 Minister Hirsch Ballin: Ik weet dat collega
Bos zeer veel aandacht heeft voor alle begrotingsproblemen. Nu wij van elkaar
weten wat onder de aandacht brengen betekent, durf ik daar wel ja op te zeggen
ook.
 Het is juist dat er in Amsterdam tijdens de afgelopen jaarwisseling wat
stimulans nodig was om supersnelrecht toe te passen, maar dat is wel gebeurd.
Ook de komende jaarwisseling zal Amsterdam weer waar mogelijk supersnelrecht
en snelrecht toepassen. Dat vloeit voort uit de positieve ervaringen die men
daar heeft opgedaan.
 Ik kom bij de vragen van de heer Roemer in aanvulling op de vragen van
andere sprekers. Het aantal zaken waarin supersnelrecht is toegepast, is in
absolute getallen gering, maar de betrokkenen geven aan dat er wel degelijk
een belangrijk signaal van uitgaat dat bepaald gedrag niet wordt getolereerd.
In zaken waarin het bewijs eenvoudig is rond te krijgen, is deze zeer snelle
afdoening wenselijk. Ik vind het ook heel verstandig dat wij het concentreren
op de grote steden, die wat gevoeliger zijn voor grote problemen. Dan kun
je daar zeer snel en zeer zichtbaar een strafrechtelijke reactie geven.
 De heer De Roon heeft ook een vraag gesteld over de inzet van snelrecht
bij evenementen. Die mogelijkheid is er zeker. Er zijn verschillende voorbeelden
te geven van toepassing van supersnelrecht en snelrecht bij evenementen gedurende
het afgelopen halfjaar. Naar aanleiding van de evaluatie van de jaarwisseling
ontvangen alle parketten binnenkort nadere instructies, die zij ook bij andere
evenementen kunnen toepassen. Dat geldt ook voor de menukaart en voor het
benutten van de basisvoorziening, waarover ik het al had in de inleiding van
mijn antwoord.
 Ook is de vraag of er standaard een schadevergoeding moet worden geëist.
Ik vind het eisen van schadevergoeding buitengewoon belangrijk. Het Openbaar
Ministerie levert nu al een maximale bijdrage om schadeclaims van het slachtoffer
in de strafzaak in te brengen. Een vordering kan alleen door de strafrechter
worden toegewezen als het een eenvoudige vordering is. Dat is helaas niet
altijd het geval. Daar stuiten wij dus op grenzen voor de toepassing van de
schadevergoeding. Voor het overige verwijs ik naar wat ik in het begin van
mijn antwoord heb gezegd over de manieren om te stimuleren dat er snel schadevergoeding
wordt gevraagd en zo mogelijk ook toegewezen naast de mogelijkheid van het
inbrengen van het snelrecht in de zitting.
 Mevrouw Kuiken heeft gevraagd of ook bij een reisverbod, gebiedsverbod,
vuurwerkbesluit en dergelijke supersnelrecht en snelrecht kunnen worden toegepast.
Daarvoor geldt wat ik eerder zei in verband met andere delicten.
Ik hoop dat de toegezegde brief ook aan de beantwoording van de vraag van
mevrouw Kuiken zal kunnen bijdragen.
 Er is gevraagd naar de consequentie van de aanwezigheid van de raadsman
voorafgaand aan het verhoor in het kader van het snelrecht. Er zijn nog geen
ervaringen te melden met de aanwezigheid van de raadsman. Ik kan dus niets
zeggen over de wenselijkheid daarvan of over de complicaties die daaruit voortvloeien.
De medewerking van en afstemming met de advocatuur zijn natuurlijk wel bij
uitstek van belang bij de arrangementen die op arrondissementsniveau moeten
worden getroffen om een basisvoorziening snelrecht beschikbaar te stellen.
 
 De voorzitter: In tweede termijn heeft de
Kamer twee minuten spreektijd.
 
 De heer Teeven (VVD): Voorzitter. Ik dank
de minister voor zijn antwoord in eerste termijn. De minister had het over
een eenvoudige procedure bij de kantonrechter als claims niet in de strafzaak
passen. Ik hoop dat het departement in staat is een koppeling te maken, zodat
die procedure dan ook enige voorrang krijgt in de civiele sector. Dat kan
wel eens het probleem blijken te zijn. Als wij dat loskoppelen, dan moeten
slachtoffers misschien heel lang wachten op de behandeling van hun schadeclaim.
Ziet de minister mogelijkheden om die voorrang te bewerkstelligen?
 Onze fractie is ronduit ontevreden. Dat gebeurt wel vaker. Soms complimenteren
wij de minister met zijn voortvarendheid op het gebied van wetgeving, maar
vandaag worden wij weer teleurgesteld. Ik zal de woorden «ernstig teleurgesteld»
niet gebruiken. De brief van de staatssecretaris is van 16 juni. Dat
kan de reden zijn dat er vandaag nog niet zoveel duidelijkheid over is. Onze
fractie hecht er belang aan dat de minister duidelijk zegt dat hij het een
goede zaak vindt om de grond voor de voorlopige hechtenis op te nemen in de
dagvaarding voor supersnelrecht of snelrecht.
 Bovenaan de brief op pagina 5 schrijft de minister dat hij geen reden
ziet om «aanstonds een wijziging van de wet te bevorderen.» Nu
zegt hij dat het ingewikkeld ligt, maar dat hij het gaat bekijken. Ik zou
graag een wat ruimhartiger toezegging krijgen van de minister in tweede termijn.
Ik kan mij voorstellen dat hij zegt dat hij het ook een probleem vindt. In
de brief trapt de minister erg op de rem. Hij haalt nu zijn voet een beetje
van de rem, maar wat onze fractie betreft niet genoeg. Op dit punt wil ik
toch graag wat meer duidelijkheid.
 
 De heer Çörüz (CDA): Voorzitter.
Ik dank de minister voor zijn beantwoording. Hij wil serieus werk maken van
een mogelijke uitbreiding van snelrecht dan wel supersnelrecht. Ik denk dat
deze ontwikkeling wenselijkheid, haalbaarheid en werkbaarheid bij elkaar moet
brengen.
 Ik heb nog twee opmerkingen. Ik ben vergeten te zeggen dat supersnelrecht
en snelrecht niet alleen tot de G4 beperkt moeten worden. Andere steden waar
de rechtbanken geëquipeerd zijn met goede rechters zouden dit ook aan
moeten kunnen.
 Ik heb nog een tweede opmerking. De minister is nog een antwoord schuldig
op mijn vraag over Amsterdam. Ik heb dat punt niet zomaar opgebracht. Ik hoor
namelijk wisselende geluiden. Ik zal het politiek correct brengen: het gaat
daar nog niet voortvarend. Dan is het goed om in de prestatieplannen tussen
OM en rechtbanken dit punt nadrukkelijk mee te nemen. Dat moet niet alleen
van boven naar beneden gebeuren. Wie is de verantwoordelijke PG voor snelrecht
en supersnelrecht? Het moet ook goed gebeuren in de lokale driehoek. Wie wordt
daar aangewezen? Het lijkt mij goed en zinvol dat er bij het OM en de rechtbank
een contactpersoon wordt aangewezen die verantwoordelijk is voor dit project.
Dat moet ook lokaal in de driehoek gebeuren. Er moeten afspraken komen in
de prestatieplannen. Dan kunnen wij het in de toekomst zo organiseren
dat wij van de vrijblijvendheid weggaan en er daadwerkelijk een structureel
project van maken.
 
 De heer Teeven (VVD): Het wordt nu toch een
beetje onduidelijk. De minister heeft gezegd dat het in Amsterdam gewoon gaat
gebeuren. Je hoort wel eens dat mensen er geen zin in hebben. Wat hebt u voor
concrete aanwijzing dat het OM in Amsterdam de kont tegen de krib gooit? Wat
weet de CDA-fractie dat de minister en de rest van de vaste commissie voor
Justitie misschien wel vermoeden maar niet weten?
 
 De heer Çörüz (CDA): U hoort
natuurlijk ook de geluiden die ik hoor. Ik ga uit van de serieuze inzet waarmee
rechtbanken dit oppakken. Vorige keer is de minister hier klip-en-klaar over
geweest. Wij hebben dit punt toen ook aangezwengeld. Toen was er discussie
over het gebrek aan volume, waardoor het nog niet goed van de grond kon komen.
Wij zijn nu een tijdje verder. Ik hoor nog steeds signalen. Die signalen hoort
u volgens mij ook. Ik zou van de minister de zekerheid willen hebben dat er
iets van het enthousiasme in de prestatieplannen terugkeert, zodat wij ook
Amsterdam kunnen aanspreken op het daadwerkelijke resultaat en de aanpak.
 
 De heer Teeven (VVD): Uit de geruchten die
ik hoor, blijkt dat het in Amsterdam niet gebeurt omdat de grond voor de voorlopige
hechtenis niet geregeld is. Dan moet de CDA-fractie kleur bekennen en tegen
de minister zeggen dat hij niet langer moet studeren maar dit gewoon in de
wet moet opnemen. U gebruikt aan de ene kant dikke taal, maar aan de andere
kant zegt u eigenlijk dat de minister in de praktijk rustig met de handen
op de rug kan blijven staan. Zo kan het natuurlijk niet.
 
 De heer Çörüz (CDA): Het
is leuk geprobeerd om via die lijn de voorlopige hechtenis erin te vliegen.
Ik hoor ook andere argumenten: het volume en het gebrek aan zaken. Dat was
in den beginne de reden om het niet op te pakken. Nogmaals, ik zeg het niet
voor niets: die vrijblijvendheid moet er wat mij betreft van af. Dat kan als
OM en rechtbanken elkaar vinden in die prestatieafspraken, waarover wij terug
kunnen lezen in de jaarverslagen.
 
 De heer Roemer (SP): Voorzitter. Drie punten
wat mijn fractie betreft. Ik maak een opmerking over de gronden voor voorlopige
hechtenis. Ik deel de zorgvuldigheid van de minister. Ik denk dat hij die
lijn moet blijven volgen. Ik deel niet het tempo waarin hij werkt. Laat dat
helder zijn. Het is vorig jaar besproken en het wordt nu weer besproken. Hier
en daar was er een probleem waar mensen tegen aanliepen. Dan verwacht ik van
de minister dat hij daar snel naar kijkt en naar de Kamer komt om te spreken
over de mogelijkheden om dat probleem te tackelen. Ik hoop dat de minister
tempo en zorgvuldigheid nu gaat samenvoegen.
 Mijn fractie blijft erbij dat supersnelrecht en snelrecht moeten worden
toegepast waar dat effectief en mogelijk is. Er is even gesproken over de
vraag of je bolletjesslikkers daar ook onder moet voegen. De minister heeft
gezegd dat hij het onder de aandacht zou brengen. Bolletjesslikkers zitten
volgens mij al drie dagen op de pot. De vraag is of je daar dan nog over zou
moeten spreken. De minister zei heel mooi dat je ook kunt kiezen voor een
versnelde afdoening door het Openbaar Ministerie. Gaat de minister daar dan
ook de capaciteit voor uitbreiden? Het is wel heel mooi om te zeggen dat het
op een andere manier in een versnelde procedure komt, maar volgens mij kan
het een niet zonder het ander. Hoe ziet de minister dat dan? Wordt het Openbaar
Ministerie daar dan ook voor gefaciliteerd?
 Tot slot is de minister niet ingegaan op mijn verhaal dat supersnelrecht
niet effectief blijkt te zijn bij geweld tegen publieke ambtsdragers anders
dan de politie. Kan de minister daar nog even op ingaan? 
 
 De heer Teeven (VVD): Pleit de SP-fractie
nu voor het afdoen van zaken tegen bolletjesslikkers met een taakstraf? Begrijp
ik goed dat dit nu het standpunt is? Als je personeel moet uitbreiden bij
het OM, dan ga je voor de taakstraf.
 
 De heer Roemer (SP): Nee, maakt u zich dus
geen zorgen, mijnheer Teeven. Ik reageerde daarop omdat de minister zei dat
het ook kan door afdoening via het Openbaar Ministerie. Dat vind ik een te
gemakkelijk antwoord van de minister.
 
 De heer De Roon (PVV): Voorzitter. In de beantwoording
van de minister, waarvoor overigens dank, heb ik nog wat gemist. Hij heeft
niet gereageerd op mijn pleidooi om opnieuw te bezien of er zittingen in de
weekenden kunnen plaatsvinden.
 De tweede vraag waar ik geen helder antwoord op heb gekregen, is door
de heer Çörüz nog eens aangestipt. Ik val hem daarin bij.
Nu zou het supersnelrecht ook ingezet kunnen worden voor allerlei andere dingen
dan wat er tijdens Oud en Nieuw misgaat. Dat zou toch ook een argument moeten
zijn om het supersnelrecht in alle arrondissementen in te voeren.
 Voorzitter: Teeven
 Mevrouw Kuiken (PvdA): Voorzitter. Supersnelrecht
is geen wondermiddel, maar het kan zeker helpen bij de bestrijding van criminaliteit
en overlast. Daarom is het goed dat de minister vaart maakt en kijkt hoe het
breder ingevoerd kan worden, niet alleen bij de jaarwisseling maar bij alle
soorten evenementen. Belemmeringen moeten zo veel mogelijk weggenomen worden.
Mijn fractie hecht er belang aan dat goed wordt gekeken naar de prioriteiten.
Ik sluit mij wat dat betreft deels aan bij de woorden van de heer Roemer.
Het moet gaan om de delicten waarvoor wij snel actie moeten ondernemen. Het
moet niet aan zijn eigen succes ten onder gaan.
 Ik merk soms dat het veld belemmeringen zoekt als excuus om bepaalde zaken
niet door te voeren. Wij moeten voorkomen dat wij in die valkuil terechtkomen.
Wat wettelijk kan, moeten wij ook toepassen. Als de wet niet werkt, moeten
wij haar aanpassen.
 Voorzitter: Kuiken
 Minister Hirsch Ballin: Voorzitter. Zoals
mevrouw Kuiken en de heer Roemer aangaven, is bij een mogelijke wetswijziging
zorgvuldigheid vereist. De vraag is of dat langer duurt dan nodig is. In juni
heeft de Kamer de evaluatie van de ervaringen tijdens de jaarwisseling ontvangen.
Er zijn problemen met een wijziging van de regeling omtrent voorlopige hechtenis.
Ik geloof dat het OM daarbij vooral keek naar de motivering van en toelichting
op deze wens. Er is op dit moment niet meer te vinden dan dat er arrondissementen
zijn waar men beperkingen zegt te ondervinden op dit punt. Er zijn dus ook
arrondissementen die deze beperkingen niet zeggen te ondervinden. Daarom heb
ik net gezegd dat ik erover zou berichten in een brief.
 Wij voelen echt de noodzaak om dit onderwerp in de context te zetten van
een behoorlijk, beargumenteerbaar voorstel.
 Ik ben net inderdaad een stap verder gegaan dan in de brief van 16 juni
door aan te geven dat de bereidheid bestaat om daarnaar te kijken. De deur
zit dus helemaal niet dicht. Ik onderstreep graag dat de bereidheid bestaat
om ernaar te kijken, maar dan moeten wij wel precies helder hebben wat zo’n
mogelijke wetswijziging inhoudt. Wij kunnen niets toezeggen zonder dat duidelijk
is in welke gevallen er buiten de bestaande gronden van 67a een rechtvaardiging
zou kunnen worden gevonden die ook standhoudt in het kader van artikel 5 EVRM
voor de toepassing daarvan. Dat vereist wel wat meer dan de uitspraak
dat er arrondissementen zijn die beperkingen ondervinden. Wat mij betreft
is het laatste woord hier nog niet over gezegd. Wij berusten ook niet in deze
vrij vage mededeling. Ik zal de Kamer daar een goed en duidelijk antwoord
op geven binnen de gestelde tijd.
 
 Mevrouw Kuiken (PvdA): Ik vat de woorden van
de minister samen. Zegt hij dat het een misvatting is van een aantal procureurs-generaal
dat er belemmeringen zijn bij de voorlopige hechtenis?
 
 Minister Hirsch Ballin: Nee, ik zou niet willen
zeggen dat het een misvatting is. Dan zou ik niet zozeer hebben meegedacht
als ik net had gedaan. Ik wil wel weten hoe te verklaren is dat er op dit
punt uiteenlopende ervaringen zijn binnen het Openbaar Ministerie. Dat heb
ik nodig om op deze wens een duidelijk antwoord te geven. Ik sluit mij daar
dus absoluut niet voor af. Ik denk dat ik een heldere toezegging heb gedaan.
Degenen die dit met kracht bepleiten en zeggen dat wij aan die wens gevolg
moeten geven, stel ik de wedervraag hoe de argumentatie eruit zou moeten zien.
Dat moet wel leiden tot een wetsvoorstel dat aan de Raad van State kan worden
voorgelegd en dat de beoordeling in beide huizen van het parlement kan doorstaan.
De enkele gedachte dat je beter met een bevoegdheid verlegen kunt zitten dan
erom verlegen zitten, is voor mij niet voldoende om het toereikend te beargumenteren.
 
 De heer Teeven (VVD): Ik denk dat wij enige
tijd geleden terecht in de wet hebben opgenomen dat er een aparte grond is
voor de voorlopige hechtenis van veelplegers die zich bij herhaling schuldig
maken aan feiten. Wij zitten nu met de omissie dat er bij een bekennende verdachte
die zich schuldig heeft gemaakt aan een ernstig strafbaar feit, zolang het
geen twaalfjaarsdelict is, maar die een vaste woon- en verblijfplaats heeft,
op zichzelf geen grond is voor een voortzetting van de voorlopige hechtenis.
Dat wil zeggen als er geen gevaar is van recidive. Neem een persoon die in
Hoek van Holland een politieman zwaar mishandelt of probeert te mishandelen
met een stuk glas. Die persoon heeft een vaste woon- en verblijfplaats in
Rotterdam en is niet eerder met justitie in aanraking geweest. Dan is mij
niet helder waarom dit geen zelfstandige grond voor het voortzetten van de
voorlopige hechtenis in de zin van artikel 67 zou kunnen zijn, als je overgaat
tot spoedige berechting. Er is niets wat zich daartegen verzet in het kader
van het Europees verdrag. Het gaat om een spoedige en eerlijke berechting,
waar een advocaat bij betrokken is en waarbij het dossier volledig bekend
is. Ik zie wel wat problemen. Het moet ook goed voorbereid worden. Wij zouden
al een heel stuk verder zijn als de minister de intentie daartoe zou uitspreken.
 
 Minister Hirsch Ballin: Zeker. Daarom ga ik
ook verder dan de brief van 16 juni. Bij mij is zeker de intentie aanwezig
om op dit punt verdere stappen te zetten als de behoefte daaraan gebleken
is. De heer Teeven gaf al aan wat de gronden zijn voor voorlopige hechtenis.
Als behalve de veelplegers ook de first offenders daaronder kunnen vallen,
is het in alle gevallen mogelijk. Dan valt die beperking weg. Er zal dus op
een of andere manier een nadere omschrijving of begrenzing moeten worden gevonden.
Ik sluit absoluut niet uit dat ik tot de conclusie kom dat wij dat moeten
doen. Ik heb al gezegd dat de vraag hoe wij ons de tenuitvoerlegging van de
voorlopige hechtenis voorstellen daarbij ook een rol kan spelen. Daarvoor
heb ik iets meer tijd nodig dan de tweede termijn van dit AO. Het is wat mij
betreft zonder meer gedeblokkeerd.
 Dan de vraag of ook buiten de G4 supersnelrecht mogelijk is. Die mogelijkheid
is zeker aanwezig. De heer Çörüz sprak daarover. Ik heb in
de brief van 16 juni aangegeven dat in ieder geval in de vier grote arrondissementen
wederom supersnelrecht zal worden toegepast en mogelijk ook in andere
arrondissementen. Daarmee is de mogelijkheid geopend die de heerÇörüz
bepleit.
 De vraag was voorts wie verantwoordelijk is voor de implementatie en uitvoering
bij het OM en de rechtspraak. De vraag of wij het moeten opnemen in de prestatieafspraken
hangt samen met de vraag van de heer Roemer naar de financiering daarvan.
Het College van PG’s heeft al een portefeuillehouder aangewezen die
verantwoordelijk is voor het dossier supersnelrecht en snelrecht. Dat is de
heer Moraal.
 Met betrekking tot de vraag over de prestatieafspraken OM/ZM wijs ik op
mijn beleid om lokaal ruimte te geven voor toepassing van snelrecht. Deze
ruimte op arrondissementsniveau bestaat ook voor het maken van nadere prestatieafspraken.
Dat moet allemaal gebeuren binnen de bestaande budgetten. Dat geldt ook voor
andere afdoeningsmodaliteiten. Over het geheel genomen leidt de vereenvoudigde
afdoening van bepaalde strafzaken door het Openbaar Ministerie niet tot meer
maar tot doelmatiger besteding van tijd, omdat dan de fase van de berechting
die ook werk voor het Openbaar Ministerie oplevert eruit valt. Dit zeg ik
ook naar aanleiding van de bolletjesslikkers.
 Uit de evaluatie blijkt dat supersnelrecht vaak minder goed kan worden
ingezet bij geweld tegen publieke ambtsdragers, omdat daarvoor een grondiger
onderzoek en bewijsvoering nodig zijn. Er zijn gevallen waarin het wel kan.
Daar heeft de heer Roemer waarschijnlijk ook beelden van. Het in de context
van de nieuwjaarsrellen beledigen, is prima in supersnelrecht of snelrecht
te doen. Als het gaat om een complexer gedragspatroon of als het samenhangt
met andere strafbare feiten, dan is het weer moeilijker. Soms kan het dus
inderdaad, maar niet altijd.
 Dan heeft de heer De Roon gevraagd naar de weekendzittingen. Dat zou een
ingrijpende verandering zijn in de organisatie. Er zijn wel mogelijkheden
voor weekendzittingen en die zijn ook toegepast. In het weekend van het afgelopen
Nieuwjaar is daar op beperkte schaal mee gewerkt.
 Alle arrondissementen hebben een basisvoorziening voor snelrecht. Voor
supersnelrecht geldt het antwoord dat ik zojuist al heb gegeven.
 
 De heer Teeven (VVD): Mede namens collega
De Roon verzoek ik u om het VAO op de plenaire agenda te plaatsen.
 
 De voorzitter: Wij hebben een toezegging gekregen
van de minister over een brief die voor de kerst komt. Hij zal de Kamer informeren
over de circulaire die naar de arrondissementsparketten gaat. Verder gaat
de minister in op de kwestie van de voorlopige hechtenis en artikel 67a. Hij
zal nagaan welke manieren er zijn om het probleem van het ontbreken van een
grond voor voorlopige hechtenis op te vangen. De minister zal ingaan op de
afhandeling van schadeclaims via snelrecht of via een eenvoudige procedure
bij de kantonrechter. Het punt van de snelle beschikbaarheid van de kantongerechtprocedure
zal de minister nog met de Raad voor de rechtspraak bespreken.
 Ik vraag namens de commissie een VAO aan bij de regeling van werkzaamheden.
 
 
 
 Samenstelling:
 Leden: De Wit (SP), Van der Staaij (SGP), Arib (PvdA), ondervoorzitter,
De Pater-van der Meer (CDA), voorzitter, Çörüz (CDA), Joldersma
(CDA), Gerkens (SP), Van Velzen (SP), Van Vroonhoven-Kok (CDA), De Krom (VVD),
Timmer (PvdA), Griffith (VVD), Teeven (VVD), Verdonk (Verdonk), De Roon (PVV),
Roemer (SP), Pechtold (D66), Heerts (PvdA), Thieme (PvdD), Kuiken (PvdA),
Bouwmeester (PvdA), Van Toorenburg (CDA) en Anker (ChristenUnie).
 Plv. leden: Langkamp (SP), Van der Vlies (SGP), Besselink (PvdA), Aasted
Madsen-van Stiphout (CDA), Jager (CDA), Jonker (CDA), Leijten (SP), Ulenbelt
(SP), Jan de Vries (CDA), Weekers (VVD), Dijsselbloem (PvdA), Dezentjé
Hamming-Bluemink (VVD), Van Miltenburg (VVD), Zijlstra (VVD), Fritsma (PVV),
Karabulut (SP) Koşer Kaya (D66), Gill’ard (PvdA), Ouwehand (PvdD),
Spekman (PvdA), Bouchibti (PvdA), Van Haersma Buma (CDA), Slob (ChristenUnie),
Sterk (CDA) en Van Gent (GroenLinks).