Vaststelling van de begrotingsstaten van het Ministerie van Justitie (VI) voor het jaar 2007; Brief minister met antwoord op vragen Lambrechts, De Vries en Arib over ontuchtplegers die toch een Verklaring omtrent het gedrag (VOG) krijgen
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-04 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 30800-VI, nr. 40

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

11-01-2007

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2006-2007

30800-VI nr. 40

09-01-2007

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamDe weging bij de afgifte van de VOGHet beroepsverbodVerbreding naar andere sectorenAanvullende maatregelenOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 30800-VIToon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 29 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
30 800 VIVaststelling van de begrotingsstaten van het Ministerie van Justitie
(VI) voor het jaar 2007nr. 40BRIEF VAN DE MINISTER VAN JUSTITIEAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-GeneraalDen Haag, 9 januari 2007Met deze brief geef ik, mede namens mijn ambtgenoten van Onderwijs, Cultuur
en Wetenschap en van Volksgezondheid, Welzijn en Sport, antwoord op de vragen
van mevrouw Lambrechts (Aanhangsel der Handelingen, vergaderjaar 2006–2007,
nr. 520) en die van de heer De Vries (Aanhangsel der handelingen, vergaderjaar
2006–2007, nr. 521). Voorts ga ik in op de vragen 7 en 8 van mevrouw
Lambrechts (Aanhangsel der Handelingen, vergaderjaar 2006–2007, nr. 191)
en kom ik de toezegging na van mijn ambtsvoorganger, gedaan in het mondelinge
vragenuur van 27 juni 2006 naar aanleiding van vragen van mevrouw Arib
(Handelingen der Kamer II, vergaderjaar 2005–2006, nr. 95, blz. 5892–5831).In deze brief ga ik in op vier onderwerpen: de weging bij de afgifte van
de Verklaring omtrent het gedrag (VOG), het beroepsverbod, de verbreding van
de VOG naar andere sectoren waar met kinderen gewerkt wordt en de aanvullende
maatregelen.De weging bij de afgifte van de VOGDe vragen 2 tot en met 6 van mevrouw Lambrechts (nr. 2060702480) en de
vragen 1 tot en met 4 van de heer De Vries (nr. 2060902500) hebben betrekking
op de mogelijkheid dat iemand ondanks het feit ooit te zijn veroordeeld voor
ontucht, toch een VOG kan krijgen ten behoeve van een functie in het onderwijs.
Aan de hand van de Wet justitiële en strafvorderlijke gegevens (Wjsg)
en de parlementaire geschiedenis moet worden vastgesteld dat dit inderdaad
niet is uitgesloten, ondanks het feit dat het beperken van het maatschappelijk
risico boven het individuele belang van de aanvrager gaat. Bij de behandeling
van het wetsvoorstel van de Wjsg is bij deze mogelijkheid in het kader van
de resocialisatie uitdrukkelijk stilgestaan, ook ingeval van zedendelicten.
Er is echter naar mijn oordeel aanleiding het beleid ter zake opnieuw te bezien
en striktere regels te stellen; verder in deze brief wordt het gewijzigde
beleid uiteengezet.Ingevolge artikel 28 Wjsg is de VOG een verklaring die aangeeft dat uit
een onderzoek ingesteld met betrekking tot het gedrag van de betrokken natuurlijke
persoon of rechtspersoon, gelet op het risico voor de samenleving in verband
met het doel waarvoor de afgifte is gevraagd en na afweging van het belang
van betrokkene, niet is gebleken van bezwaren tegen die natuurlijke persoon
of rechtspersoon. Artikel 35 Wjsg bepaalt dat de VOG wordt geweigerd, indien
in de justitiële documentatie met betrekking tot de aanvrager een strafbaar
feit is vermeld, dat, indien herhaald, gelet op het risico voor de samenleving
en de overige omstandigheden van het geval, aan een behoorlijke uitoefening
van de taak of de bezigheden waarvoor de VOG wordt gevraagd, in de weg zal
staan. Bij het onderzoek kan ingevolge artikel 36 Wjsg, kennis worden genomen
van met betrekking tot de aanvrager vermelde gegevens uit de politieregisters
en kan informatie worden ingewonnen bij het Openbaar Ministerie en bij instellingen
die op grond van artikel 4, eerste lid, van de Reclasseringsregeling 1995
bevoegd zijn om reclasseringswerkzaamheden te verrichten.Het voorgaande betekent dat er een objectief en een subjectief criterium
is. Aan de hand van het objectieve criterium wordt vastgesteld of er een risico
is voor de maatschappij indien het delict zou worden herhaald. Voor functies
in het onderwijs is de vraag of een toekomstige herhaling van het plegen van
een zedendelict in algemene zin aan een behoorlijke uitoefening van een functie
in het onderwijs in de weg staat, omdat daarbij een risico voor de samenleving
ontstaat. Die vraag wordt voor dit soort delicten en dit soort functies bevestigend
beantwoord. Daarentegen zal het risico van een toekomstige herhaling van een
veroordeling voor rijden onder invloed in het algemeen de functie in het onderwijs
niet in de weg hoeven te staan.Wanneer de vraag op het objectieve criterium bevestigend wordt beantwoord –
er is een feit-functierelatie – komt het subjectieve criterium aan de
orde. Oftewel: leiden de omstandigheden van het geval ertoe dat ondanks het
hebben van voor de functie relevante oftewel bezwarende antecedenten de verklaring
toch moet worden afgegeven? Om deze vraag te kunnen beantwoorden zal in gevallen
van twijfel nadere informatie moeten worden ingewonnen bij het Openbaar Ministerie
en in sommige gevallen bij de reclassering. Het totaal van de informatie leidt
tot een onderbouwd oordeel of de VOG al dan niet verstrekt moet worden. Het
subjectieve criterium weegt dus het belang van de aanvrager in het kader van
resocialisatie af tegen het beperken van de maatschappelijke risico’s.
Ten tijde van de behandeling van de Wjsg heeft de Tweede Kamer bij de discussie
over de bewaartermijn van gegevens over zedendelicten uitdrukkelijk stilgestaan
bij de mogelijkheid van resocialisatie van zedendelinquenten. Alhoewel in
de Wjsg uiteindelijk is opgenomen dat deze gegevens pas worden verwijderd 20 jaren na overlijden van de betrokkene, betekent dit
niet dat gedurende de levenslange bewaartermijn de VOG altijd onthouden wordt.
Mijn toenmalige ambtsvoorganger heeft bij die behandeling gezegd dat een zedendelict
dat 20 jaar geleden heeft plaatsgevonden, geen negatieve gevolgen hoeft te
hebben voor de betrokkene als hij daarna niets meer gedaan heeft, zeker niet
als het een gering zedendelict betrof1. Het subjectieve
criterium biedt derhalve het Centraal Orgaan Verklaring Omtrent het Gedrag
(COVOG) de ruimte om aan bijvoorbeeld een leraar ondanks een door hem gepleegd
zedendelict, toch een VOG af te geven. Afhankelijk van een aantal omstandigheden,
zoals de ernst van het delict en de zwaarte van de straf, kan de termijn tussen
veroordeling en VOG-verstrekking variëren. Er is geen termijn vastgesteld
die minimaal verstreken moet zijn na een veroordeling voor een zedendelict
om voor een VOG in het onderwijs in aanmerking te kunnen komen.De hierop gebaseerde criteria zijn uitgewerkt in de beleidsregels VOG
NP-RP 20041. Een belangrijke bepaling daarin is
dat een VOG ten behoeve van het onderwijs in beginsel wordt geweigerd aan
personen die zich schuldig hebben gemaakt aan zedendelicten. De beleidsregels
vereisen dat een aantal aspecten meegewogen wordt bij het voornemen om een
VOG te weigeren. Het gaat dan om de leeftijd van de aanvrager en diens burgerlijke
staat, de leeftijd van de aanvrager ten tijde van het plegen van het strafbare
feit, de zwaarte van het delict (misdrijf of overtreding) en de wijze waarop
de strafzaak is afgedaan (bijvoorbeeld veroordeling, voorwaardelijke straf,
boete, ontslag van alle rechtsvervolging en soort sepot) en de vraag in hoeverre
recidive waarschijnlijk is. Niet alleen de hoeveelheid antecedenten en de
periode tussen de verschillende antecedenten spelen een rol, maar ook de lengte
van de periode die is verstreken sinds het antecedent. De omstandigheden waaronder
het strafbare feit heeft plaatsgevonden zijn alleen relevant indien het COVOG
niet tot een goede oordeelsvorming kan komen en twijfel heeft over de vraag
of een VOG kan worden afgegeven.Alvorens het COVOG een VOG weigert, stelt het de aanvrager op grond van
de Algemene wet bestuursrecht in de gelegenheid zijn zienswijze bij het COVOG
kenbaar te maken over de voorgenomen weigering. Na deze procedure komt het
COVOG tot een definitief oordeel. Dat deze afweging nauw luistert en dat de
belangen van de aanvrager meegewogen moeten worden, leidde in 2002 tot een
uitspraak van de rechtbank Den Bosch volgens welke een gemeente toch een VOG
moest verstrekken ondanks een eerdere veroordeling voor een zedendelict acht
jaar voor de aanvraag van de VOG. Het tijdsverloop, het feit dat de aanvrager
sindsdien geen soortgelijke delicten meer had gepleegd, een positief deskundigenrapport
en het feit dat de persoon aan kinderen uit een andere leeftijdsgroep ging
lesgeven dan waartoe het slachtoffer behoorde, speelden in de overwegingen
van de rechtbank een rol. Er is echter geen rechtspraak in hoger beroep bekend.Vraag 8 van mevrouw Lambrechts (Aanhangsel der Handelingen, vergaderjaar
2006–2007, nr. 520) heeft betrekking op de gegevensverstrekking
door het COVOG. Wanneer een school twijfels heeft over het feit of een van
haar leraren eerder voor ontucht is veroordeeld, kan COVOG daar desgevraagd
geen mededelingen over doen aan de school. Artikel 36, vierde lid, Wjsg kent
een gesloten verstrekkingenregiem voor wat betreft het verstrekken van informatie
over de inhoud van de justitiële documentatie. Dat betekent dat gegevens
uit de justitiële documentatie en politieregisters alleen door het COVOG
mogen worden gebruikt voor het doel waarvoor zij verstrekt zijn, namelijk
de beoordeling van de aanvraag van de VOG. Bij het vermoeden of zelfs weten
dat een leraar eerder voor ontucht is veroordeeld, kan het bevoegd gezag zich
wenden tot de vertrouwensinspecteur van de Inspectie van het Onderwijs. Daarnaast
hebben scholen op grond van de toepasselijke cao’s mogelijkheden om
leraren te schorsen. Indien het bevoegd gezag tot ontslag van de betrokken
leraar wil overgaan, zal dit besluit genomen worden met inachtneming van de
in de decentrale cao’s opgenomen ontslaggronden. In voorkomend geval
kan een rechterlijke toetsing van dit ontslag volgen. Hiermee is tevens vraag
7 van mevrouw Lambrechts (nr. 2060702480) beantwoord.Ik heb de Dienst Justis opdracht gegeven alle VOG-aanvragen voor het onderwijs
te onderzoeken. Deze aanvragen betreffen niet alleen onderwijskrachten doch
ook ondersteunend personeel zoals schoonmaakpersoneel en administratief personeel.
Uit dat onderzoek blijkt dat er vanaf 1 april 2004 tot 1 november
2006 106 857 aanvragen voor een VOG in het onderwijs zijn ingediend.
Bij 122 van de 106 857 aanvragen kwam de aanvrager voor in de justitiële
documentatie ter zake van de artikelen 240b tot en met 250 van
het Wetboek van Strafrecht. In 24 van de 122 aanvragen is de VOG geweigerd
of is de aanvraag nog in behandeling en in 98 gevallen is er een VOG afgegeven.
In 78 van deze 98 aanvragen waarin een VOG is afgegeven, heeft de (straf)zaak
niet geleid tot een veroordeling en is de VOG om deze reden verstrekt. Van
de overgebleven 20 aanvragen is de aanvrager in 18 gevallen veroordeeld voor
een zedendelict, waarvan twee keer tot een onvoorwaardelijke gevangenisstraf.
In één geval is een VOG afgegeven aan een persoon tegen wie
nog een strafzaak openstaat en in één geval is de strafzaak
door het Openbaar Ministerie met een transactie afgedaan. In een zaak waarin
de VOG geweigerd is door het COVOG, is de aanvrager in beroep gegaan bij de
rechter. Dit beroep is door de rechter ongegrond verklaard.Op basis van de rapportage van het onderzoek, kom ik tot de conclusie
dat het COVOG de beleidsregels heeft toegepast in overeenstemming met de discussie
tijdens de parlementaire behandeling van het wetsvoorstel, dit met uitzondering
van één thans nader te beoordelen VOG. Deze wordt nader onderzocht,
waarbij ook de vraag zal worden betrokken welke gevolgen hieraan thans kunnen
worden verbonden.Naar mijn mening is er – gegeven de veranderde inzichten omtrent
het belang van een veilige (school)omgeving – thans aanleiding om striktere
beleidsregels ten aanzien van zedendelicten vast te stellen, en wel als volgt.
Voor zover het zedendelicten betreft dient het COVOG voortaan in ieder geval
geen VOG te verstrekken aan:1. personen die in de 10 jaar voorafgaande aan de aanvraag één
maal voorkomen met een voorwaardelijk sepot dan wel veroordeeld tot een andere
straf dan een gevangenisstraf/taakstraf voor zedendelicten ongeacht een eventueel
positief reclasseringsrapport,2. personen die in de 20 jaar voorafgaande aan de aanvraag één
maal veroordeeld zijn tot een (on)voorwaardelijke gevangenisstraf/taakstraf
voor zedendelicten ongeacht een eventueel positief reclasseringsrapport,3. personen die twee of meer malen zijn veroordeeld tot een (on)voorwaardelijke
gevangenisstraf/taakstraf ter zake van zedendelicten ongeacht een eventueel
positief reclasseringsrapport.(het betreft functies waarin sprake is van een gezags- c.q. afhankelijkheidsrelatie
zoals bedoeld in artikel 249 van het Wetboek van Strafrecht.) Volledigheidshalve
merk ik op dat artikel 249, tweede lid, geen onderscheid maakt tussen meerder-
en minderjarige personen ten aanzien van wie voornoemde relatie bestaat.Na ommekomst van de perioden genoemd onder 1 en 2 zullen de overige omstandigheden
van het geval betrokken worden in de afweging. Het aangescherpte beleid genoemd
onder 1 t/m 3 laat echter onverlet dat er incidenteel gevallen zijn waarin
het onthouden van de VOG evident disproportioneel is. Ik denk dan aan onzedelijk
gedrag leidend tot lichte zedendelicten gepleegd voordat betrokkene strafrechtelijk
meerderjarig werd. Ik zal de beleidsregels VOG NP-RP 2004 in lijn met het
voorstaande aanpassen. Wanneer dit beleid vanaf 1 april 2004 zou
zijn ingevoerd, zou dit in plaats van 24 geweigerde VOG’s vermoedelijk
tot 41 geweigerde VOG’s hebben geleid.Ik kan niet uitsluiten dat de rechter in concrete situaties zal oordelen
dat de VOG desalniettemin moet worden verstrekt. In voorkomende gevallen zal
ik overwegen tegen zo’n uitspraak in hoger beroep te gaan. Aan de hand
van de dan ontwikkelde jurisprudentie zal ik bezien of aanvullende maatregelen
noodzakelijk zijn.Het beroepsverbodDe vragen 9 en 10 van mevrouw Lambrechts en vraag 5 van de heer De Vries
komen in feite neer op een vraag naar een beroepsverbod. De strafrechter is
bevoegd op grond van artikel 28 jo 251 Sr een beroepsverbod op te leggen.
Een levenslang strafrechtelijk beroepsverbod is alleen mogelijk bij een veroordeling
tot een levenslange gevangenisstraf. De rechter kan een tijdelijk beroepsverbod
opleggen, wanneer – zoals in zedenzaken – geen levenslange gevangenisstraf
is opgelegd. Het langste tijdelijk beroepsverbod heeft een duur van de tijdelijke
gevangenisstraf of hechtenis ten minste twee en ten hoogste vijf jaren te
boven gaande. Dit sluit echter niet uit dat organisaties op basis van eigen
reglementen mogelijkheden hebben of kunnen creëren om een persoon –
al dan niet na een tuchtrechtelijke uitspraak – te schorsen of te royeren
wanneer deze zich bijvoorbeeld schuldig heeft gemaakt aan misbruik van kinderen.Gegeven de bovenvermelde aanscherping van de beleidsregels van de VOG
en de mogelijkheden die organisaties zelf hebben, zie ik geen aanleiding om
aanvullende wettelijke maatregelen op het gebied van het beroepsverbod te
nemen.Verbreding naar andere sectorenIn het debat met uw Kamer op 27 juni jongstleden heeft mijn ambtsvoorganger
zijn toezegging herhaald om in overleg met de ambtgenoot van VWS na te gaan
of er in bepaalde sectoren dermate problemen zijn dat het uitbreiden van de
verplichting voor medewerkers een VOG over te leggen wenselijk is.Hieronder geef ik de resultaten van die inventarisatie weer. Vooraf merk
ik op dat de inventarisatie niet dekkend is voor al die organisaties en sociale
activiteiten waarin volwassenen met kinderen werken, recreëren, sporten
et cetera. Dat is ook niet mogelijk, omdat veel van die organisaties zich
niet verenigd hebben.Aan een aantal branches is bij wijze van quick-scan (Recron, NOC*NSF,
Vereniging Nederlandse Organisatie Vrijwilligerswerk, Scouting Nederland)
gevraagd in welke mate er melding wordt gedaan van misbruik van kinderen.
In de recreatieve branche, horeca, de commerciële sporten (Fit!Vak),
bij vrijwilligerswerk (NOV/CIVIQ, kenniscentrum voor vrijwilligerswerk) en
Scouting Nederland zijn geen tot enkele gevallen van seksueel misbruik van
kinderen bekend. Bij NOC*NSF (koepel voor de georganiseerde sport met 4,6
miljoen leden) worden op jaarbasis circa 100 meldingen gedaan van grensoverschrijdend
gedrag. Grensoverschrijdend gedrag omvat overigens veel meer dan seksueel
misbruik, bijvoorbeeld ook pesten. Bij Scouting Nederland komen jaarlijks
gemiddeld 40 meldingen binnen van grensoverschrijdend gedrag. De vertrouwensinspecteurs
van de inspectie van het onderwijs hebben in 2005 met betrekking tot seksuele
intimidatie en seksueel misbruik 262 respectievelijk 164 klachtmeldingen ontvangen.
Ik heb bij de politie informatie opgevraagd in hoeveel zedenzaken de dader
het feit heeft gepleegd vanuit een betaalde of vrijwillige functie van waaruit
hij contact had met het slachtoffer. De politie heeft de gevraagde informatie
niet beschikbaar, omdat het beroep van de dader niet geregistreerd wordt.
Ik heb naar aanleiding van vraag 3 van de heer De Vries bij het Openbaar Ministerie
laten nagaan hoe vaak het voorkomt dat een docent voor een zedendelict wordt
veroordeeld. Het Openbaar Ministerie kon mij desgevraagd deze informatie niet
leveren, omdat niet op beroep wordt geregistreerd.Voor de afweging om de verplichting van een VOG te verbreden is ook van
belang dat uit onderzoek naar prevalentie, toedracht en strafrechtelijke interventies1 blijkt dat de dader in grote meerderheid van de gevallen een bekende is van het slachtoffer. In circa driekwart van alle gevallen
is de dader afkomstig uit de primaire (dagelijkse) gezins- en familieomgeving
van het slachtoffer. Uit de registratiegegevens over het jaar 2005 van het
Nederlands Instituut voor Zorg en Welzijn (NIZW) met betrekking tot de meldingen
bij de Advies- en Meldpunten Kindermishandeling blijkt dat er bij 7,4%
van het totaal aantal meldingen sprake is van seksueel misbruik of een combinatie
van seksueel misbruik met een andere vorm van kindermishandeling. Bij de adviezen
en consulten betreft dit respectievelijk 11,1 en 16,1%. Het betreft
hier meldingen waarvan niet bewezen is of er daadwerkelijk sprake is van seksueel
misbruik of een andere vorm van kindermishandeling. Om meer zicht te krijgen
op de aard en omvang van kindermishandeling in Nederland heb ik, samen met
de staatssecretaris van VWS, opdracht gegeven tot een nationale prevalentiestudie.
De onderzoeken van de Universiteit Leiden en de VU Amsterdam zijn in de afrondende
fase en de resultaten worden op niet al te lange termijn verwacht. Uit deze
studie zal moeten blijken hoe groot thans de groep slachtoffers van seksueel
misbruik is en hoeveel daders al dan niet uit huiselijke kring afkomstig zijn.Op basis van het bovenstaande ben ik van mening dat het uitbreiden van
de wettelijke VOG-plicht zonder nader onderzoek betreffende bepaalde sectoren
niet aangewezen is. Bovendien zou zonder zulk nader onderzoek de evenredigheid
van de maatregel moeten worden betwijfeld, aangezien de VOG niet kan dienen
als middel om alle zedendelicten te voorkomen. De justitiële documentatie
biedt bijvoorbeeld geen inzicht in alle gepleegde feiten gezien het lage aangiftepercentage
(5 tot 20%). Bovendien rust niet alleen op de overheid, maar ook op
ouders/verzorgers en op de organisaties aan wier zorgen kinderen zijn toevertrouwd,
de bijzondere verantwoordelijkheid zorg te dragen voor het welzijn van die
kinderen.Ook is een bredere verplichting van de VOG moeilijk handhaafbaar, gelet
op het feit dat iedereen van de ene op de andere dag activiteiten kan gaan
organiseren met kinderen zonder enige vorm van registratie. Ik constateer
verder dat veel organisaties zoals het NOC-NSF, de NOV (Vereniging Nederlandse
Organisaties Vrijwilligerswerk), Scouting Nederland hun verantwoordelijkheid
nemen en beleid hebben ontwikkeld en nog verder ontwikkelen. Ook andere branches
besteden aandacht aan het voorkomen van misbruik van kinderen. Een aantal
zegt de VOG aan te vragen, aandacht te besteden aan dit onderwerp tijdens
sollicitatiegesprekken en draagt zorg voor een vorm van sociale controle.
Ook signaleer ik dat organisaties zoals het NOC*NSF en NOV (vrijwilligersorganisatie)
samenwerking zoeken op dit vlak. Zoals gezegd hebben ook ouders een verantwoordelijkheid
hierin. Zij dienen zich ervan te vergewissen dat ze hun kinderen toevertrouwen
aan personen en organisaties waarin zij voldoende vertrouwen kunnen hebben.
Het aangescherpte beleid voor het onderwijs draagt hieraan bij.Overigens worden ook wanneer het niet wettelijk verplicht is, de aanvragen
voor een VOG in behandeling genomen. Dat geldt niet alleen voor betaald werk,
maar bijvoorbeeld ook voor vrijwilligerswerk.Anders ligt het daar waar de minister van Justitie zelf direct dan wel
indirect verantwoordelijk is voor organisaties waarin minderjarigen naar aanleiding
van een straf- of civielrechtelijke beslissing onder «gezag» van
Justitie staan. Ik acht het dan ook wenselijk dat van al dit personeel dat
direct in contact staat met minderjarigen, een VOG wordt overlegd. Ik zal
daarom een brief doen uitgaan naar deze organisaties waarin ik hen met klem
verzoek om, voor zover dat niet reeds het geval is, op zo kort mogelijke termijn
te realiseren dat van al het personeel een VOG in het personeelsdossier is
opgenomen. Ook zal ik hen dringend verzoeken om het aanvragen van een VOG
als vast onderdeel in het selectie- en personeelsbeleid op te
nemen. Voor zover nodig zal ik terzake aanvullende voorschriften vaststellen.Aanvullende maatregelenIk heb aangegeven dat het voorkomen van seksueel misbruik van kinderen
een zorg is voor de overheid, de organisaties waar kinderen verblijven én
de ouders/verzorgers van een kind. Er zijn veel organisaties bezig beleid
vorm te geven met een mix van maatregelen, gericht op het voorkomen van seksueel
misbruik. Sommige organisaties zijn al vergevorderd in de beleidsontwikkeling,
andere organisaties staan nog aan het begin.In antwoord op de vragen 9 en vraag 10 (Aanhangsel der Handelingen, vergaderjaar
2006–2007, nr. 520) van mevrouw Lambrechts, zal ik daarom:1. Een handleiding voor beleid laten ontwikkelen en beschikbaar stellen
gericht op het voorkomen van seksueel misbruik binnen organisaties waar kinderen
gedurende langere tijd en zonder toezicht van ouders/verzorgers verblijven.2. Met die handleiding ook de VOG nadrukkelijk onder de aandacht brengen
als een van de maatregelen in het kader van dat beleid.Tenslotte heeft de minister van OCW de Inspectie van het Onderwijs opdracht
gegeven de controle op naleving van de VOG-plicht in het onderwijs structureel
op te pakken en het onderdeel te maken van het toezicht. Steekproefsgewijs
zal de Inspectie een controle uitvoeren.De Minister van Justitie,E. M. H. Hirsch BallinXNoot1Tweede Kamer, vergaderjaar 2001–2002, 24 797, nr. 23, blz.
11.XNoot1Staatscourant 31 maart 2004, nr. 63.XNoot1Pedoseksuele delinquentie, een onderzoek naar prevalentie, toedracht en
strafrechtelijke interventies, WODC, nr. 220, onderzoek en beleid, 2004, ISBN
90-5454-482-1, pagina 83. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-30800-VI-40.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl