Interdepartementaal beleidsonderzoek: Marktconcentraties in de zorgsector; Brief minister met kabinetsstandpunt op advies RVZ over Marktconcentraties in de zorgsector
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-07 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 27226, nr. 3

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

22-06-2004

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2003-2004

27226 nr. 3

10-06-2004

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamKernpunten1. Inleiding2. Korte samenvatting van bevindingen en aanbevelingen3. Analyse4. Het toetsingsmodel5. Realiseren van de optimale spreidingSturing door WBMV of via de nieuwe WTZiNormen voor het marktresultaatZorgautorititeit6. ConclusieOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 27226Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 37 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
27 226Interdepartementaal beleidsonderzoek: Marktconcentraties in de zorgsectornr. 3BRIEF VAN DE MINISTER VAN VOLKSGEZONDHEID, WELZIJN EN SPORTAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-GeneraalDen Haag, 10 juni 2004KernpuntenDe RVZ heeft een advies uitgebracht over Marktconcentraties in de ziekenhuiszorg.
Deze brief bevat het kabinetsstandpunt op dit advies. Ik deel de probleemanalyse
en de bevindingen van de RVZ op het terrein van het marktresultaat en keuzemogelijkheden.
Mede daarom heb ik beleid in gang gezet en beleidsvoornemens geformuleerd
om te komen tot verbeteringen op het terrein van marktresultaat en keuzemogelijkheden.
Belangrijke onderdelen van dat beleid zijn het vervangen van de WZV door de
WTZi, het oprichten van een Zorgautoriteit en een sluitend systeem in te richten
voor bereikbare acute zorg. De aanbevelingen van de RVZ sluiten naar mijn
mening goed aan bij deze beleidsontwikkelingen.Net als de RVZ vind ik het belangrijk om genuanceerd te kijken naar de
ontwikkelingen in deelsectoren. Het denken in gebouwen wordt daarbij in de
toekomst steeds minder relevant, terwijl het denken in activiteiten meer nadruk
krijgt. Er zijn marktsegmenten waar het niet of minder noodzakelijk is om
actief sturend op te treden. Ik streef ernaar in die situaties andere en minder
instrumenten in te zetten.1. InleidingHet kabinet heeft ervoor gekozen om de structuur en organisatie van de
gezondheidszorg in de loop van een aantal jaren geleidelijk aan te passen.
Er is sprake van een geleidelijke transitie naar een ander sturingsmodel met
meer vrijheidsgraden voor partijen. Daarin wordt van de zorgverzekeraar verwacht
dat hij, ten behoeve van zijn verzekerden, optreedt als inkoper van een passend
zorgaanbod. Zorgaanbieders krijgen meer vrijheden om kwaliteit en organisatie
van het aanbod af te stemmen op de behoeften van consumenten en worden gestimuleerd
de best mogelijke prijs/kwaliteitverhouding te leveren. Om dit te bereiken
is gekozen voor het model van gereguleerde concurrentie. Dat betekent
dat er zowel aan de kant van de zorgaanbieders als van de zorgverzekeraars
voldoende spelers moeten zijn.De laatste decennia vindt echter een voortdurende marktconcentratie plaats
in de ziekenhuissector. In 2000 werd in het Interdepartementaal beleidsonderzoek
Marktconcentraties in de zorgsector (TK, 27 226. nr. 1 met bijlage) geconstateerd
dat bestaande machtsposities de introductie van vraagsturing kunnen bemoeilijken.
Ook de onderzoeksnotitie Geconcentreerd dereguleren? (VWS, oktober 2002) toont
aan dat op diverse deelmarkten sprake is van een hoge concentratiegraad.Men moet daarbij wel onderscheid maken in diverse soorten marktconcentraties.
De Nederlandse Mededingingsautoriteit (NMa) kijkt bij haar concentratiecontrole
naar de ziekenhuisorganisatie. Burgers letten
bij de beoordeling van concentraties van zorginstellingen veel meer op wat
er met de voor hun belangrijke ziekenhuislocatie
gebeurt. Veranderingen in de locaties zijn soms het gevolg van een fusie op
concernniveau. Veel vaker echter, zijn veranderingen een gevolg van interne
besluitvorming binnen de ziekenhuisorganisatie.Sommige van deze marktconcentraties hebben geleid tot reacties van de
lokale bevolking en tot diverse vragen in de Tweede Kamer. Tegen deze achtergronden
is advies gevraagd aan de Raad voor de Volksgezondheid en Zorg (RVZ) met als
doel de discussie over dit onderwerp te verzakelijken. Op 2 oktober 2003
is het RVZ-advies Marktconcentraties in de ziekenhuiszorg aan mij aangeboden. Tegelijkertijd verschenen twee achtergrondstudies: Kiezen in de gezondheidszorg, een onderzoek uitgevoerd
door TNS-NIPO, en Marktconcentraties in de ziekenhuissector, een onderzoek uitgevoerd door KPMG BEA.Het RVZ-advies is op te splitsen in drie delen, een analyse (hoofdstukken
2 en 3), het toetsingsmodel (hoofdstuk 4) en het realiseren van een optimale
spreiding (hoofdstuk 5). De aanbevelingen sluiten hierop aan. De volgende
paragraaf van deze kabinetsreactie geeft een korte samenvatting van de bevindingen
en aanbevelingen van de RVZ. De daarop volgende paragrafen gaan in op de drie
onderscheiden onderdelen van het RVZ-advies. Ik sluit af met een korte conclusie.2. Korte samenvatting van bevindingen en aanbevelingenDe RVZ heeft een compact rapport met een uitstekende samenvatting geschreven.
Ik verwijs voor deze samenvatting dan ook graag naar het advies. In mijn kabinetsreactie
schets ik alleen de grote lijnen van het advies.De RVZ stelt vast dat voor cliënten een optimale spreiding van behandelmogelijkheden
en zorgverlening van veel groter belang is dan de omvang van ziekenhuizen. Omvang van ziekenhuizen en het marktresultaat in termen
van kwaliteit, betaalbaarheid en toegankelijkheid, vertonen geen duidelijke
samenhang. Soms is groot beter, soms klein. Er is dus geen optimale schaalgrootte
te identificeren. Er is wel een duidelijke relatie tussen de spreiding van de zorg en het marktresultaat. De RVZ heeft een model
aangereikt om te bepalen of een bepaalde behandeling in een regio geconcentreerd
moet worden aangeboden of niet en daarmee de spreiding van zorg te bewaken.Uit consumentenonderzoek dat de RVZ ten behoeve van dit advies heeft laten
uitvoeren blijkt verder dat mensen niet tevreden zijn over hun keuzemogelijkheden,
vooral voor behandelmethode en behandelaar willen zij kunnen kiezen.
In de electieve en chronische zorg zijn keuzemogelijkheden belangrijker dan
in acute situaties. Verzekeraars willen, als er meer marktwerking komt, ook
keuzemogelijkheden hebben uit meerdere gesprekspartners.Volgens de RVZ kan de overheid keuzemogelijkheden creëren door toetredingsdrempels
te verlagen, bijvoorbeeld door het opheffen van de Wet ziekenhuisvoorzieningen
(WZV). De Minister van VWS moet verder de spreiding van zorg bewaken. De Wet
Bijzondere Medische Verrichtingen (WBMV) zou volgens de RVZ benut kunnen worden
voor toetsing en verbetering van de spreiding van die zorg die onder regime
van aanbodregulering dient te blijven. Het denken in stenen en gebouwen wordt
daarmee losgelaten; de zorg is het aangrijpingspunt. De RVZ stelt dat taken
om de spreiding te bewaken in markten die al werken, uitbesteed kunnen worden
aan College voor Zorgverzekeringen (CVZ) en College Toezicht Zorgverzekeringen
(CTZ). Tot slot is een zorgkamer bij de NMa nodig om sectorspecifiek mededingingstoezicht
uit te voeren.3. AnalyseDe RVZ heeft een heldere analyse gemaakt van het probleem. Een doelmatig
zorgaanbod vereist dat schaalvoordelen worden benut. Dit kan echter neveneffecten
hebben. Het benutten van schaalvoordelen leidt er ten eerste toe dat er minder
aanbieders zijn waardoor de bereikbaarheid van sommige vormen van zorg kan
afnemen. Dit speelt bijvoorbeeld bij de spreiding van acute zorg. Ten tweede
kan het benutten van schaalvoordelen leiden tot economische machtsposities.
Dit kan de gewenste gereguleerde concurrentie in het nieuwe zorgstelsel frustreren.Het effect van concentraties op toegankelijkheid, kwaliteit en betaalbaarheid
van de zorg is niet eenduidig. Er is niet een optimale schaal te definiëren,
maar voor sommige vormen van zorg is wel een bepaalde schaal nodig. Om complexe
ingrepen als long- en levertransplantaties kwalitatief goed uit te kunnen
voeren is bijvoorbeeld een minimale schaalgrootte nodig. Zowel de medisch
specialist als het ondersteunend personeel moeten de ingreep regelmatig kunnen
uitvoeren om voldoende ervaring te houden. Bovendien zijn vaak meerdere disciplines
en voorzieningen nodig. Ten slotte kan een te grote spreiding ook tot ondoelmatigheid
leiden.Uit het RVZ-advies blijkt duidelijk dat het denken in gebouwen steeds
minder relevant wordt, terwijl het denken in activiteiten meer nadruk krijgt.
Ik onderschrijf de conclusie dat het niet mogelijk is één optimale
schaalgrootte te bepalen voor ziekenhuizen: juist de spreiding van de verschillende
soorten zorg is belangrijk voor het marktresultaat.Het advies constateert dat cliënten en zorgverzekeraars willen kunnen
kiezen. Kiezen voor een huisarts, behandelmethode en specialist heeft voor
cliënten prioriteit boven kiezen voor een instelling. Het bieden van
meer vrijheden aan zorgaanbieders zal naar mijn verwachting leiden tot het
meer inspelen op de uiteenlopende vraag naar zorg en zal naar mijn verwachting
leiden tot differentiatie van behandelmethodes. Ik wil dit proces ondersteunen
met het functionaliseren van de aanspraken op zorg in de nieuwe basisverzekering.
In functionele aanspraken staan de aard en inhoud van de zorg centraal en
niet instellingsdefinities of beroepsgroepen. Dit vergroot de mogelijkheden
voor substitutie die de doelmatigheid en zorg op maat bevorderen.Cliënten zeggen in het in opdracht van de RVZ uitgevoerde onderzoek
bereid te zijn naar een behandelaar buiten hun regio te reizen. De RVZ wijst hierbij terecht op het belang van goede informatie over de motieven
van patiënten om bepaalde keuzes te maken. Wat betreft de reisafstand
is bovendien een nuancering op zijn plaats. De bereidheid van mensen met een
chronische ziekte om zich buiten de regio te laten behandelen hangt mede af
van de behandeling. Als men vaak moet reizen of regelmatig langdurig opgenomen
wordt, ligt het voor de hand dat de reisbereidheid lager is. In het algemeen
geldt: hoe verder van huis, hoe langer de reistijd en hoe minder bezoek voor
de patiënt.Verzekeraars zijn vanwege de bestaande contracteerplicht op dit moment
nog gebonden aan de huidige aanbieders. Toch geven verzekeraars aan dat het
noodzakelijk is dat zij in een meer marktconforme omgeving moeten kunnen kiezen
uit meerdere contractpartners. Om die reden zijn de afgelopen jaren diverse
prikkels geïntroduceerd en dit proces gaat de komende tijd door. Zie
ook paragraaf 5.4. Het toetsingsmodelDe RVZ presenteert een toetsingsmodel voor de spreiding van zorg met zes
criteria waarmee van elke zorgvraag een eerste indicatie kan worden verkregen
van de mate van concentratie. Zie onderstaande tabel. CriteriaConcentratie als...Deconcentratie als... Medische urgentieniet
urgenturgentKapitaalintensiteitkapitaalintensiefkapitaalextensiefMate van specialisatiehooglaag Omvang van de doelgroepkleingroot Frequentie van de zorgvraaglaaghoog Kwaliteit reisinfrastructuurgoedslechtNadat deze indicatie vervolgens wordt getoetst aan de publieke belangen –
kwaliteit, toegankelijkheid en betaalbaarheid (waarbij een onderlinge weging
nodig is) – geeft het model vervolgens een indicatie van de spreiding
die het beste marktresultaat geeft.Het toetsingsmodel van de RVZ is een inventieve poging om de vaak emotionele
discussies over het al dan niet open houden van locaties van instellingen
op meer rationele gronden te voeren. Tegelijkertijd past een relativering
omdat de toetsing aan de zes criteria en de drie publieke belangen niet zonder
meer objectiveerbaar is. Daarnaast moet ook de samenhang met andere dan de
getoetste zorgvraag in ogenschouw worden genomen, bijvoorbeeld de samenhang
tussen acute ingrepen en electieve ingrepen. Hier is in het spreidingsmodel
onvoldoende aandacht aan besteed. Tot slot is een enorme dataset aan gegevens
nodig, bijvoorbeeld omdat reisinfrastructuur per locatie anders ingevuld wordt.
Niettemin kan het model een nuttige functie vervullen bij de beleidsontwikkeling.
Ter toelichting het volgende.Het Kabinet wil, zo snel als verantwoord is, de overgang naar gereguleerde
marktwerking maken omdat een sterkere nadruk op concurrentie kan helpen om
de doelmatigheid en vraaggerichtheid in de zorg te verbeteren. In verschillende
brieven aan de Tweede Kamer heb ik gemeld dat ik die overgang deelmarktgewijs
wil aanpakken om rekening te kunnen houden met de specifieke kenmerken en
problemen in iedere deelsector. Daarvoor maak ik gebruik van een «marktfalen»-analysemodel1 dat een aantal elementen met het RVZ-model gemeen heeft,
maar de zaak vanuit een andere invalshoek benadert. Met dit model worden per
relevante deelmarkt (acute zorg, electieve klinische zorg, electieve zorg
in dagbehandeling) de factoren opgespoord die verhinderen dat vrije concurrentie
de publieke belangen kwaliteit, toegankelijkheid en doelmatigheid in voldoende mate kan dienen. Voor de opgespoorde factoren wordt vervolgens
bezien met welke mate en vorm van regulering het concurrentiemechanisme dienstbaar
gemaakt kan worden aan de publieke belangen.Beide modellen hebben gemeen dat ze hulpmiddel zijn in het streven naar
een optimaal marktresultaat afgemeten aan het dienen van de drie publieke
belangen. Beide modellen leveren niet in alle situaties eenduidige antwoorden,
met name in situaties waarin noodzakelijke samenhang van zorg in het geding
is. Het belangrijkste verschil tussen beide modellen is dat het RVZ-model
zich richt op de gewenste mate van spreiding en de momenteel door VWS gevolgde
benadering de nadruk legt op de vraag hoe de publieke belangen zo goed mogelijk
kunnen worden gediend gebruik makend van het concurrentiemechanisme.5. Realiseren van de optimale spreidingDe RVZ benoemt drie verschillende markttypen. Voor ieder van deze markten
geldt volgens de RVZ een andere vorm van sturing.1 Markten waar veel aanbodregulering nodig isBij kwetsbare en dure voorzieningen als acute en topklinische zorg is
het publieke belang groot, en moet de overheid de spreiding van de zorg nauwlettend
bewaken en waar nodig actief sturen. Ook kunnen er zodanige maatschappelijke
of ethische aspecten in het geding zijn dat uitvoering van bepaalde medische
verrichtingen alleen toegestaan kan worden als zij voldoen aan de nodige kwaliteitswaarborgen.
De WBMV verschaft de overheid daartoe de instrumenten. De RVZ stelt voor de
WBMV te blijven gebruiken en hier verder voor op te tuigen en stelt voor dat
VWS en de Inspectie voor de Gezondheidszorg (IGZ) daarbij fungeren als marktmeester.2 Zorgmarkten in ontwikkelingIn veel markten is het mogelijk dat er op termijn gereguleerde concurrentie
plaatsvindt. Hiervoor moet wel voldoende aanbod aanwezig zijn en moeten bestaande
toetredingsdrempels worden weggenomen. De RVZ stelt dat de WZV en de contracteerplicht
moeten worden afgeschaft. Wel moeten, meer dan nu het geval is, eisen aan
de transparantie worden gesteld. De overheid moet weliswaar de spreiding bewaken
en signaleren als de spreiding tekortschiet, maar de RVZ noemt de zorgverzekeraar
als de aangewezen partij om aan zijn zorgplicht te voldoen. In minder aantrekkelijke
gebieden kan een hogere prijs noodzakelijk zijn en in laatste instantie kan
de overheid subsidie verlenen aan bepaalde instellingen. CVZ en CTZ hebben
instrumenten voor het bewaken van spreiding. Een zorgkamer van de NMa kan
op basis van sectorspecifieke mededingingsregels het mededingingstoezicht
uitvoeren, zo stelt de RVZ.3 Goed functionerende marktenHier hoeft de overheid volgens de RVZ niets meer te doen. Het algemene
mededingingsinstrumentarium zorgt voor voldoende waarborgen.De RVZ maakt een logische driedeling in markten die meer of minder overheidsregulering
kennen. Dit sluit aan bij beleid dat ik in gang heb gezet en beleidsvoornemens
die ik heb geformuleerd. Om de overgang naar gereguleerde concurrentie te
begeleiden in goed functionerende markten en zorgmarkten in ontwikkeling heb
ik bijvoorbeeld recent besloten tot de oprichting van een Zorgautoriteit.
Verder heb ik op 10 oktober van het vorige jaar de beleidsvisie acute
zorg (TK, 29 247, nr. 1) en op 5 april van dit jaar mijn standpunt
op het RVZ advies Acute zorg (TK, 29 247,
nr. 10) naar de Tweede Kamer gestuurd. Tot slot heb ik voor de vereenvoudiging
van het stelsel van overheidsbemoeienis met het aanbod van zorginstellingen
het wetsvoorstel Wet toelating zorginstellingen (WTZi) aan de
Tweede Kamer aangeboden (TK, 29 247). Deze wet is geschikt om op de drie
markttypen meer of juist minder overheidssturing toe te passen. Op enkele
specifieke punten zal ik de hoofdlijnen van mijn reactie nu nader uitwerken.Sturing door WBMV of via de nieuwe WTZiDe aanbevelingen van de RVZ om de sturing met betrekking tot het eerste
markttype volledig te laten plaatsvinden door de WBMV neem ik op dit moment
niet over. In mijn brieven van 10 oktober 2003 en 5 april 2004 heb
ik u beargumenteerd aangegeven hoe ik de acute zorg in de toekomst wil organiseren.
Voor ziekenhuizen wil ik gebruik maken van de nieuwe WTZi.Op dit moment ligt een voorstel bij de Tweede Kamer om de WZV te vervangen
door de WTZi. Nu is de sturing nog zo ingericht dat op het aanbod in de zorg,
op bouw, wordt gestuurd. Door de huidige regelgeving (de WZV) te vervangen
door de WTZi, wordt op twee manieren marktwerking gefaciliteerd en zo meer
vraagsturing mogelijk gemaakt. Allereerst is het WTZi-instrumentarium er op
gericht de overheidsbemoeienis met de bouw tot een minimum te beperken. Uitgangspunt
is dat instellingen waar mogelijk zelf verantwoordelijkheid moeten dragen
voor de vormgeving en bekostiging van de eigen huisvesting. Hierdoor kunnen
aanbieders snel en adequaat inspringen op de wensen van de cliënt. Ten
tweede maakt de WTZi het mogelijk categorieën van instellingen toe te
staan een winstoogmerk te hanteren.Via de WTZi kan ik bovendien extra voorwaarden stellen aan de toelating.
In de beantwoording van de vragen ter voorbereiding op de plenaire behandeling,
die ik u op 29 april 2004 (TK, 27 659, nr. 17) gestuurd heb, heb
ik u aangegeven dat een aantal randvoorwaarden vervuld moet worden om de acute
zorg goed bereikbaar te houden. Het gaat hierbij om:– het versterken van de financiële mogelijkheden,– het versterken van de corporate governance,– het versterken van de samenhang in de keten van acute zorg,– het versterken van het sanctie-instrumentarium als ultimum remedium.Voor een verdere uitwerking van deze randvoorwaarden verwijs ik u naar
het antwoord op vraag 58 van de hiervoor genoemde vragen.De WTZi maakt het ook mogelijk om per categorie van instellingen de voor
het bouwregime relevante vorm van bouw aan te geven. Anders gezegd: de WTZi
biedt meer mogelijkheden voor deregulering op maat. Of en in hoeverre deregulering
wenselijk is voor de verschillende deelmarkten ben ik nu nog aan het bepalen.Zoals ik in het voorgaande heb toegelicht heb ik er dus niet voor gekozen
om de sturing met betrekking tot het eerste markttype volledig te laten plaatsvinden
door de WBMV. Het uitgangspunt bij de WBMV in de huidige vorm is dat er –
naast een grotere eigen verantwoordelijkheid en vrijheid voor het veld om
tot eigen invulling van de zorg te komen – voor de overheid de mogelijkheid
moet blijven bestaan om waar nodig ten aanzien van specifieke medische verrichtingen centraal de regie te voeren en grenzen te
stellen aan vrijheden. Waar andere instrumenten zoals zelfregulering niet
blijken te werken, kan ik met die wet verrichtingen zelf stimuleren of juist
afremmen, verbieden, of concentreren in een beperkt aantal instellingen c.q.
bij een beperkt aantal beroepsbeoefenaren.Diversiteit in het aanbod en betere spreiding zullen vooral kunnen ontstaan
door ontkoppeling van zorgverlening en instelling. Deze gedachte onderschrijf
ik geheel. Het is echter de verantwoordelijkheid van individuele aanbieders
(en verzekeraars) om deze diversiteit te realiseren. Waar nodig en mogelijk
zal ik dit proces ondersteunen. Mijn verruimende beleid rondom
de ZBC's is hiervan een voorbeeld. Ik hecht eraan te onderstrepen dat de filosofie
achter de aanbevelingen van de RVZ mijn beleid dus wel degelijk ondersteunt.Wat betreft het advies van de RVZ tot afschaffen van de contracteerplicht
merk ik het volgende op. Ik heb een voorstel ingediend dat het mogelijk maakt
om de contracteerplicht gefaseerd af te schaffen. Wanneer dat voorstel (Wetsvoorstel
herziening overeenkomstenstelsel zorg) door het parlement wordt aanvaard,
wordt het mogelijk om bij algemene maatregel van bestuur per zorgvorm de (omgekeerde)
contracteerplicht af te schaffen. De regering heeft daarbij in ieder geval
de ziekenhuiszorg op het oog. Voor een beperkt aantal diagnosebehandelingcombinaties
(DBC's) in de categorie planbare zorg wordt de contracteerplicht per 1 januari
2005 afgeschaft. Hiermee gaan we voor de ziekenhuiszorg een stap verder op
het pad van de gereguleerde marktwerking.Normen voor het marktresultaatDe RVZ beveelt aan om normen te formuleren voor het marktresultaat om
de spreiding van zorg te kunnen toetsen. Het gaat daarbij vooral om normen
voor toegankelijkheid en kwaliteit.Ik onderschrijf het belang van duidelijke normen. Ik ben echter niet van
mening dat de minister die normen altijd moet ontwikkelen of vaststellen.
Voor de ambulances hanteer ik bijvoorbeeld de veldnorm van 15 minuten, zoals
ik dat heb beschreven in mijn brief van 10 oktober 2003 (TK, 29 247,
nr. 1) en in het kabinetsstandpunt naar aanleiding van het advies Acute zorg van de RVZ dat ik u op 5 april jl. gestuurd
heb (TK, 29 247, nr. 10).De discussie over wat de kwaliteit van zorg is, is relevant. Tegelijkertijd
moet ik constateren dat deze discussie te omvangrijk is om in het kader van
dit advies te bespreken. Ik ben van mening dat op het gebied van kwaliteit
verantwoordelijkheid voor het ontwikkelen van normen primair bij de beroepsgroepen
zelf ligt. De Inspectie voor de Gezondheidszorg (IGZ) formuleert daarnaast
de absolute minimumnormen om de kwaliteit te kunnen waarborgen. Het gaat bij
dit type normen vooral om waarborgen voor veiligheid en effectiviteit.Ik merk hierbij op dat normen voor toegankelijkheid en kwaliteit niet
statisch zijn, maar sterk afhankelijk zijn van de context. Ik verwijs verder
naar de brief «Kwaliteit van zorg» (TK, 28 439, nr. 2) en
naar de brief «Sneller Beter» (TK, 28 439, nr. 3), waarin
ik mijn ambities op dit gebied heb verwoord en concrete verbeterprogramma's
(allereerst voor de ziekenhuissector) entameer en ondersteun.ZorgautorititeitMarktwerking ontstaat niet vanzelf. De RVZ stelt voor om taken rond het
marktmeesterschap onder meer neer te leggen bij een aparte Zorgkamer van de
NMa. Daarnaast zouden volgens de RVZ het CVZ en CTZ verdergaande specifieke
toezichthoudende taken toebedeeld krijgen.De NMa is verantwoordelijk voor het toezicht op de naleving van de generieke
mededingingsregels zoals die zijn neergelegd in de Mededingingswet. De NMa
heeft onlangs een visie neergelegd op de toepassing van de Mededingingswet.
De NMa toetst onder andere wat de gevolgen van een fusie zijn voor de mededinging
en kan een fusie verbieden of voorwaarden stellen aan de goedkeuring. Daarnaast
houdt de NMa toezicht op mededingingsbeperkende afspraken en afgestemde gedragingen
en op het verbod op misbruik van een economische machtspositie.Om de marktwerking specifiek in de zorgsector te begeleiden en te stimuleren
heeft het kabinet besloten een Zorgautoriteit op te richten (TK, 29 324,
nr. 1). Op (deel)markten waar vrije prijsvorming plaats vindt zal de Zorgautoriteit
de ontwikkelingen monitoren en waar nodig zelf ingrijpen of VWS adviseren
in te grijpen. Op (deel)markten waar er (nog) geen sprake is van vrije prijsvorming,
zal de Zorgautoriteit marktconforme prijsregulering toepassen. Op deze manier
worden ook op deze markten doelmatigheid en klantgerichtheid gestimuleerd.De Zorgautoriteit zal daarnaast de huidige taken van het CTG op zich nemen.
Deze zijn in ieder geval in de komende jaren nog van groot belang voor de
betaalbaarheid van het stelsel. Afhankelijk van de kenmerken van en situatie
op een specifieke (deel)markt zal de huidige prijsregulering worden losgelaten
(vrije prijsvorming) of zal deze regulering worden vervangen door meer marktconforme
regulering.De voorbereiding van de Zorgautoriteit is begin 2004 van start gegaan.
Het CTG is versterkt met een projecteenheid. Het vernieuwde bestuur heeft
tot taak alle noodzakelijke voorbereidingen te treffen voor een goede start
van de Zorgautoriteit in 2006. Tot die tijd wordt gesproken van CTG/Zorgautoriteit
in oprichting. Het CTG/Zorgautoriteit in oprichting (later de Zorgautoriteit)
zal nauw samenwerken met de NMa. Het streven is in 2008, of zoveel eerder
als mogelijk is, de Zorgautoriteit onder te brengen bij de NMa, bij voorkeur
in de vorm van een «zorgkamer». Daarmee is het korte termijn perspectief
enigszins afwijkend van hetgeen de RVZ voorstelt. Op de langere termijn koersen
we op eenzelfde doel.6. ConclusieDe RVZ heeft een helder advies geschreven. Ik deel de probleemanalyse
en de bevindingen van de RVZ op het terrein van het marktresultaat en keuzemogelijkheden.
Het is niet mogelijk één optimale schaalgrootte te bepalen voor
ziekenhuizen: juist de spreiding van de verschillende soorten zorg is belangrijk
voor het marktresultaat. En zowel cliënten als verzekeraars willen meer
keuzemogelijkheden hebben. Het onderscheid in verschillende markttypen met
ieder een toegesneden sturingsinstrumentarium sluit aan bij de huidige beleidsontwikkelingen.Ik heb beleid in gang gezet en beleidsvoornemens geformuleerd om te komen
tot verbeteringen op het terrein van marktresultaat en keuzemogelijkheden.
Belangrijke onderdelen van dat beleid zijn het vervangen van de WZV door de
WTZi, het oprichten van een Zorgautoriteit en een sluitend systeem in te richten
voor bereikbare acute zorg. De aanbevelingen van de RVZ sluiten naar mijn
mening goed aan bij deze beleidsontwikkelingen. De uiteindelijke effecten
van al deze beleidsvoornemens zijn vanzelfsprekend nog niet uitgekristalliseerd,
maar ze zullen zeker bijdragen aan het behouden en waar nodig totstandkomen
van keuzemogelijkheden en een adequate spreiding van zorg waar dat uit het
oogpunt van bereikbaarheid van bijzonder belang is.Enkele andere voorstellen van de RVZ, zoals over de WBMV, het formuleren
van normen voor toegankelijkheid en kwaliteit, en toezichthoudende taken in
het kader van het marktmeesterschap neem ik niet in die vorm over. Ik constateer
dat de RVZ mijn filosofie grotendeels onderschrijft, maar in de uitwerking
andere keuzes maakt die in het bovenstaande zijn toegelicht.De Minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport,J. F. HoogervorstXNoot1Zie de rapporten «Zorgvuldig dereguleren» (OCFEB/iBMG, december
2002), «Gereguleerde concurrentie in de curatieve zorg – De deelmarkten
spoedeisende zorg en electieve zorg in dagbehandeling» (OCFEB/iBMG,
juni 2003) en «Concurrentie tussen Nederlandse ziekenhuizen» (OCFEB/iBMG,
april 2004). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-27226-3.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl