Structuurverandering varkenshouderij; Brief minister over de heroverweging van besluiten waarbij volgens varkenshouders sprake zou zijn van onbillijkheden
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-08 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 25448, nr. 42

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

22-06-2001

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2000-2001

25448 nr. 42

18-06-2001

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaam1. Bevindingen2. Gewijzigde interpretatie van het Besluit3. Wijziging van het Uitvoeringsbesluit Whv4. Overleg met LTO-Nederland; bindend adviesLTO-Nederland zal uit elke groep enkele representatieve
gevallen voor bindend advies voordragen.5. VervolgprocedureOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 25448Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 31 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
25 448Structuurverandering varkenshouderijnr. 42BRIEF VAN DE MINISTER VAN LANDBOUW, NATUURBEHEER EN VISSERIJAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-Generaal's-Gravenhage, 18 juni 2001Tijdens het algemeen overleg met de Vaste Commissie voor Landbouw, Natuurbeheer
en Visserij van 16 november 2000 en in de naar aanleiding daarvan aan
de Tweede Kamer gezonden brief van 21 december 2000 (kenmerk DL.2000/4710;
bij de Tweede Kamer bekend onder nr. lnv0001101) heb ik toegezegd nog eens
te zullen kijken naar de door de Tweede Kamer en LTO-Nederland overgelegde
resterende individuele gevallen waarbij – volgens de betrokken varkenshouders
zelf – sprake zou zijn van onbillijkheden van overwegende aard als gevolg
van de bepaling van de hoogte van het varkensrecht of fokzeugenrecht overeenkomstig
de Wet herstructurering varkenshouderij (hierna: Whv). Ik heb daarbij aangegeven
bereid te zijn nader te onderzoeken of in al deze gevallen de feiten juist
zijn gewogen en het wettelijke kader juist is geïnterpreteerd.Daarbij heb ik er nog eens op gewezen dat noch de Minister van Landbouw,
Natuurbeheer en Visserij noch enig ander orgaan op grond van de Whv de bevoegdheid
toekomt om in individuele gevallen af te wijken van de in de Whv en de daarop
gebaseerde uitvoeringsregelgeving neergelegde rekenregels en maatstaven ter
bepaling van de hoogte van het varkensrecht en het fokzeugenrecht. Bij de
uitvoeringsregelgeving gaat het in het bijzonder om het Besluit hardheidsgevallen
herstructurering varkenshouderij (hierna: Besluit), welk besluit invulling
geeft aan artikel 25 van de Whv. Artikel 25 van de Whv biedt, als bekend,
de basis om bij algemene maatregel van bestuur voor bepaalde groepen van gevallen
waarbij de bepaling van de hoogte van het varkensrecht of fokzeugenrecht overeenkomstig
hoofdstuk II en artikel 24 van de Whv leidt tot onbillijkheden van overwegende
aard, regels te stellen omtrent een afwijkende bepaling van de hoogte van
deze rechten.Zowel tijdens het algemeen overleg als in voornoemde brief heb ik aangegeven
dat het evenmin de bedoeling is om het Besluit te wijzigen of aan te vullen.
Het Besluit is overigens bij besluit van 25 mei 2000 (Stb. 233) nog gewijzigd:
bij die gelegenheid zijn voor nog eens negen nieuwe groepen van
gevallen afwijkende regels omtrent de bepaling van het varkens- en fokzeugenrecht
gesteld. Daarover had begin 2000 een afrondend gesprek met LTO-Nederland plaatsgevonden.In het navolgende zal ik ingaan op de bevindingen van het onderzoek naar
de overgelegde individuele gevallen en de conclusies die ik daaruit –
mede op basis van nader overleg met LTO-Nederland – heb getrokken.1. BevindingenDoor de Tweede Kamer en LTO-Nederland zijn in de afgesproken periode gelegen
tussen het algemeen overleg en februari 2001 170 individuele gevallen
voorgelegd. Het Bureau Heffingen heeft alle achterliggende dossiers geanalyseerd.
Uit de analyse van het Bureau Heffingen kunnen de volgende conclusies worden
getrokken:• Bij de individuele bedrijven zijn geen fouten gemaakt bij de weging
van de feiten in het licht van het bestaande wettelijke kader.• De groep bedrijven vormt grotendeels een doublure met de lijst
van 122 gevallen die in september 1998 door LTO-Nederland aan de Tweede Kamer
en mijn ambtsvoorganger werd gezonden. Naar aanleiding daarvan is voor negen
extra categorieën van gevallen een voorziening in het Besluit opgenomen.
De Tweede Kamer werd daarover geïnformeerd bij de brieven van mijn ambtsvoorganger
van 28 september, 21 oktober en 15 december 1998 (Kamerstukken II 1998/99,
25 448, nrs. 6, 7 en 12).• Het Besluit werkt over het algemeen naar behoren. Ten aanzien van
slechts één in het besluit opgenomen voorwaarde bestaat er aanleiding
en ruimte voor een gewijzigde interpretatie (zie punt 2 van deze brief). Voorts
blijkt het Uitvoeringsbesluit Wet herstructurering varkenshouderij een omissie
te bevatten die in een aantal gevallen gevolgen kan hebben voor de bepaling
van de omvang van het grondgebonden deel van het varkensrecht en van het fokzeugenrecht
(zie punt 3 van deze brief).Overigens waren bij 12 individuele gevallen geen bedrijfsgegevens bij
het Bureau Heffingen bekend. Bij 34 bedrijven was er geen enkele twijfel mogelijk
dat geen sprake is van hardheidsgevallen, aangezien daar vrijwel het gehele
op 10 juli 1997 op het bedrijf rustende mestproductierecht – verminderd
met de generieke korting – in een varkensrecht werd omgezet; de betrokken
varkenshouders maakten in de overgelegde brieven met name principieel bezwaar
tegen de toegepaste generieke korting van 10% en de invulling van de uitzonderingen
daarop in artikel 24 van de Whv en de Regeling voorloperbedrijven Wet herstructurering
varkenshouderij. Van 6 bedrijven is bij het Bureau Heffingen de aanmelding
voor het Besluit nog in behandeling, omdat de betrokken varkenshouder de door
dat Bureau gevraagde aanvullende informatie nog niet heeft geleverd. Door
5 andere bedrijven is recentelijk alsnog aanvullende informatie overgelegd;
deze blijken thans te voldoen aan de voorwaarden van één van
de categorieën van het Besluit.In de overige gevallen gaat het om varkensbedrijven die niet voldoen aan
de in het Besluit neergelegde objectieve criteria om bedrijven waarbij zich
onbillijkheden van overwegende aard voordoen te onderscheiden van bedrijven
waar sprake is van een minder groot nadelig effect, dat voor rekening van
het bedrijf moet blijven. Daarbij moet worden bedacht dat op alle varkensbedrijven
sowieso van een nadeel van zekere omvang sprake zal zijn. De Whv beoogt immers
een reductie van de varkensstapel te realiseren en voorziet daartoe in een
generieke korting en verval van de zogenoemde aan de varkenshouderij toe te
rekenen «latente ruimte» binnen het niet-gebonden mestproductierecht.
Duidelijk is dat over elk objectief criterium dat dient om een
onderscheid te maken tussen onbillijkheden van overwegende aard en nadelen
die de varkensbedrijven zelf hebben te dragen discussie mogelijk blijft, alleen
al omdat er bij elke grens altijd bedrijven zijn die er net buiten vallen
en zeer vergelijkbare bedrijven die er net binnen vallen, maar ook omdat een
objectief criterium lang niet altijd zal overeenstemmen met de subjectieve
beleving van de individuele varkenshouder. Dàt er echter grenzen worden
getrokken is om redenen van rechtsgelijkheid en rechtszekerheid onontkoombaar.
Ook bij een individuele benadering – waarvoor door de formele wetgever
in de Whv bewust niet is gekozen – hadden dergelijke grenzen bij wijze
van beleidsregel of anderszins moeten worden gehanteerd. De uitkomst van de
analyse van het Bureau Heffingen sterkt mij in mijn oordeel dat met het Besluit
een adequate voorziening binnen de randvoorwaarden van artikel 25 van de Whv
is getroffen.2. Gewijzigde interpretatie van het BesluitBij een tweetal door het Besluit geregelde categorieën van gevallen
wordt voor de toepasselijkheid van de afwijkende bepaling van de hoogte van
het varkens- en fokzeugenrecht een vergelijking tussen de omvang van de varkensmestproductie
in 1997 en de varkensmestproductie in de voorgaande jaren gemaakt. Het betreft:a. de categorie bedrijven die in de periode van 1 januari 1996 tot
10 juli 1997 door grondverwerving het mestproductierecht hebben vergroot
en op basis daarvan ten opzichte van de wettelijke referentiejaren 1996 of 1995
een uitbreiding van de varkensmestproductie met tenminste 25% hebben gerealiseerd
(hoofdstuk 2, paragraaf 6b, van het Besluit) enb. de categorie bedrijven die in 1994, 1995 en 1996 gemiddeld minder dan
5% van het daarvoor beschikbare deel van het mestproductierecht voor de varkensmestproductie
hebben benut, maar in 1997 kennelijk de productie (weer) hebben opgestart
en tenminste 25% van het mestproductierecht hebben benut (hoofdstuk 2, paragraaf 7b,
van het Besluit).Deze twee categorieën zijn met name relevant voor bedrijven die niet
op basis van een recente (aanvraag voor een) milieuvergunning kunnen aantonen
dat zij op 10 juli 1997 actuele uitbreidingsplannen aan het realiseren
waren en die daarom buiten de daarvoor getroffen voorziening van hoofdstuk
2, paragraaf 3, van het Besluit vallen.Bij de analyse van het Bureau Heffingen is gebleken dat de toepassing
van de voorziening in het Besluit voor de twee genoemde categorieën bij
een aantal bedrijven op problemen stuit. Het gaat om bedrijven die in de jaren
voorafgaand aan 1997 als zodanig nog niet bestonden, bijvoorbeeld ingeval
van nieuwvestiging of afsplitsing van een bestaand bedrijf in 1997; bedrijven
dus die eerst in 1997 met de productie van varkensmest zijn aangevangen. In
die situatie was – ervan uitgaande dat er in 1996 nog geen entiteit
bestond waaraan door het Bureau Heffingen een aangifteformulier is verstuurd –
het bedrijf niet verplicht om over de aan 1997 voorafgaande jaren een opgave
te doen van het aantal gehouden varkens. Het ligt dan ook niet in de rede
om in deze situatie voor de toepasselijkheid van de voorziening voor de twee
genoemde categorieën te eisen dat – overeenkomstig artikel 1 van
het Besluit – opgave is gedaan van het op het bedrijf gehouden aantal
varkens in de aan 1997 voorafgaande productiejaren. Een redelijke interpretatie
brengt met zich dat er in deze specifieke situatie vanuit moet worden gegaan
dat het bedrijf in de aan 1997 voorafgaande jaren geen varkens hield. Dat
betekent bij de eerstgenoemde categorie dat – ingeval in 1997 blijkens
de vereiste opgave enige varkensmestproductie heeft plaatsgevonden –
te allen tijde is voldaan aan de vereiste uitbreiding met tenminste 25% ten
opzichte van de voorgaande jaren, en bij de tweede categorie dat
te allen tijde is voldaan aan de eis dat gemiddeld in 1994, 1995 en 1996 minder
dan 5% van het mestproductierecht voor het houden van varkens is benut.Deze interpretatie leidt ertoe dat van de 170 door de Kamer en LTO-Nederland
overgelegde gevallen, op basis van de thans bekende informatie, alsnog 12
bedrijven bedrijven onder de werking van het Besluit komen te vallen en buiten
de groep van 170 naar schatting nog eens 200 bedrijven.3. Wijziging van het Uitvoeringsbesluit WhvVoorts is bij de analyse van het Bureau Heffingen gebleken dat het Uitvoeringsbesluit
Wet herstructurering varkenshouderij een omissie vertoont. In artikel 2a van
het Uitvoeringsbesluit zijn van de Whv afwijkende regels gesteld voor de berekening
van het grondgebonden deel van het varkensrecht en van het fokzeugenrecht,
ingeval de varkenshouder in of na het referentiejaar tot zijn bedrijf behorende
landbouwgrond heeft overgedragen aan een publiekrechtelijk lichaam of een
particuliere natuurbeschermingsorganisatie, met het oog op onttrekking van
die grond aan de landbouw. Deze regels leiden tot ertoe dat binnen het varkens-
en fokzeugenrecht een kleiner deel als grondgebonden wordt aangemerkt. Dat
is gunstig voor de betrokken varkensbedrijven, omdat a) het grondgebonden
deel niet verhandelbaar is en de rest van het productierecht wel, en b) omdat
voor benutting van het grondgebonden deel vereist is dat het bedrijf beschikt
over voldoende grond die niet voor het houden van andere diersoorten in het
kader van het stelsel van mestproductierechten wordt benut. Ten onrechte zijn
in artikel 2a van het Uitvoeringsbesluit niet genoemd de verkleiningen, bedoeld
in artikel 5, onderdelen a en b, van het Verplaatsingsbesluit Meststoffenwet,
die plaatsvonden in het kader van de reconstructie op grond van de Reconstructiewet
Midden-Delfland, de herinrichting op grond van de Herinrichtingswet Oost-Groningen
en Gronings-Drentse veenkoloniën en de landinrichting op grond van de
Landinrichtingswet. In deze gevallen kan men feitelijk spreken van een vergelijkbare
situatie als die waarvoor artikel 2a in het leven is geroepen.Inmiddels is een ontwerp van een algemene maatregel van bestuur om advies
naar de Raad van State gezonden waarin deze omissie recht wordt gezet. Naar
verwachting zullen van de 170 door de Kamer en LTO-Nederland overgelegde gevallen
alsnog 2 bedrijven bedrijven voor een gunstiger berekening van het grondgebonden
deel van het varkensrecht in aanmerking komen, en daarbuiten naar schatting
50 bedrijven.4. Overleg met LTO-Nederland; bindend adviesOp basis van de analyse van het Bureau Heffingen heeft met LTO-Nederland
nader overleg plaatsgevonden. LTO-Nederland onderschreef daarbij de conclusie
dat bij de overgelegde dossiers sprake is geweest van een juiste weging van
het feitencomplex en dat daaraan in het licht van het bestaande wettelijke
kader, behalve in de gevallen genoemd onder punt 2 van deze brief, de juiste
conclusies ten aanzien van de hoogte van het varkensrecht en het fokzeugenrecht
zijn verbonden. LTO-Nederland gaf daarbij evenwel aan dat naar haar oordeel
in een aantal situaties de voorzieningen in de Whv en in het Besluit zèlf
niet ver genoeg gaan om tegemoet te komen aan enkele gevallen waarbij volgens
LTO-Nederland sprake zou zijn van onbillijkheden van overwegende aard. Hoewel
ik van oordeel blijf dat met het Besluit een adequate voorziening binnen de
randvoorwaarden van artikel 25 van de Whv is getroffen, zoals ik ook onder
punt 1 van deze brief aangaf, en het derhalve met het standpunt
van LTO-Nederland oneens ben, heb ik gemeend er goed aan te doen te zoeken
naar een voor zowel LTO-Nederland als mij aanvaardbare weg om definitief een
streep onder de discussie rond de hardheidsgevallen te zetten. Dat is nodig
om definitieve duidelijkheid naar varkenshouders te verschaffen en een goede
basis te creëren voor de implementatie van het stelsel van mestafzetovereenkomsten
en de aanscherpingen van het stelsel van regulerende mineralenheffingen op
de betrokken bedrijven in 2002 en 2003.Ik heb mij daarom na overleg met LTO-Nederland bereid verklaard om een
drietal groepen van gevallen voor bindend advies aan een commissie van wijzen
voor te leggen. Het gaat om de volgende groepen.a. Een groep van varkensbedrijven waarbij zich volgens LTO-Nederland onbillijkheden
van overwegende aard zouden voordoen, maar die buiten de in het Besluit getroffen
voorzieningen vallen, enkel en alleen omdat niet is voldaan aan de daar gestelde
eis dat het niet-gebonden mestproductierecht per saldo niet is verkleind.
Deze eis wordt bij verschillende categorieën van gevallen gesteld als
objectief criterium om bedrijven die feitelijk bezig waren de varkenshouderij
te verkleinen of af te bouwen van de voorzieningen van het Besluit uit te
sluiten. Daarmee wordt voorkomen dat onnodige productieruimte wordt gecreëerd.b. Een groep van varkensbedrijven die destijds volledig op basis van grondgebonden
mestproductierechten dierlijke meststoffen afkomstig van varkens produceerden
en waarbij zich als gevolg van de wijze van berekening van de hoogte van het
varkensrecht en het fokzeugenrecht overeenkomstig de Whv - ondanks de voorzieningen
in het Besluit – volgens LTO-Nederland onbillijkheden van overwegende
aard zouden voordoen.c. Een groep van varkensbedrijven die, blijkens een na 1992 en vóór
15 november 1997 verleende of aangevraagde milieuvergunning of blijkens
een in die periode overeenkomstig het Besluit melkrundveehouderijen milieubeheer
of het Besluit akkerbouwbedrijven milieubeheer gedane melding, binnen het
op 10 juli 1997 geldende mestproductierecht geheel of gedeeltelijk wilden
omschakelen van vleesvarkens naar fokzeugen, en waarbij zich door de wijze
van bepaling van het fokzeugenrecht overeenkomstig de Whv – ondanks
de voorzieningen in het Besluit – volgens LTO onbillijkheden van overwegende
aard zouden voordoen. LTO-Nederland wijst er in dit verband op dat in de brief
van 10 juli 1997 (Kamerstukken II 1996/97, 25 448, nr. 1) geen sprake
was van een apart plafond voor fokzeugen en dat het voornemen om een dergelijk
plafond in te stellen eerst op 15 november 1997, zijnde de datum van indiening
van het voorstel voor de Wet herstructurering varkenshouderij bij de Tweede
Kamer, kenbaar werd.LTO-Nederland zal uit elke groep enkele representatieve
gevallen voor bindend advies voordragen.De commissie van wijzen zal worden samengesteld en zal tot een bindend
advies komen overeenkomstig de voor arbitrage gebruikelijke procedure. Mijn
ministerie en LTO-Nederland zullen ieder een lid van de commissie aanwijzen
en deze twee leden zullen gezamenlijk een lid aanwijzen dat als voorzitter
van de commissie zal fungeren. De commissie gaat uiteraard uit van de rechtmatigheid
van de Whv en toetst uitsluitend aan de hand van het criterium als neergelegd
in artikel 25 van de Whv: er moet sprake zijn van een groep van gevallen waarbij
de bepaling van de hoogte van het varkensrecht of het fokzeugenrecht overeenkomstig
hoofdstuk II en artikel 24 van de Whv tot onbillijkheden van overwegende aard
leidt. Daarbij zullen zowel LTO-Nederland als mijn departement in de gelegenheid worden gesteld om hun – in principe tegenovergestelde –
zienswijzen op de voorgelegde gevallen te geven.De Staat en LTO-Nederland zullen zich neerleggen bij de uitspraak van
de commissie. Mocht deze uitspraak onverhoopt inhouden dat het Besluit voor
een bepaalde groep van gevallen een onvoldoende voorziening treft, dan zal
ik een voordracht voor een algemene maatregel van bestuur doen die ertoe strekt
het Besluit zodanig te wijzigen dat voor deze hele groep – dus voor
alle varkensbedrijven in Nederland waar zich gelijke omstandigheden voordoen –
de onbillijkheid wordt weggenomen voor zover deze van overwegende aard is.
De voorgedragen wijzigingsmaatregel zal terugwerken tot 1 september 1998,
de datum van inwerkingtreding van de Whv.LTO-Nederland gaat met de hiervoor geschetste procedure en de gedefinieerde
groepen van gevallen akkoord en zet daarmee een streep onder de discussie.
Een en ander laat natuurlijk onverlet dat LTO-Nederland het recht behoudt
om individuele varkenshouders die juridische procedures willen aanspannen
van advies te dienen.5. VervolgprocedureDe leden van de commissie van wijzen zullen op zo kort mogelijke termijn
worden aangewezen. Zodra de commissie het bindende advies heeft uitgebracht
zal ik de Tweede Kamer daarover informeren. Het Bureau Heffingen zal de door
de Tweede Kamer en LTO-Nederland aangebrachte 170 individuele varkenshouders
een standaardbrief sturen waarbij zij in lijn met het voorgaande over de uitkomst
van de analyse van het Bureau Heffingen en de daaraan verbonden consequenties
worden geïnformeerd.Na afronding van de analyse van de 170 overgelegde gevallen zijn door
de Tweede Kamer nog eens 43 individuele gevallen naar mijn departement opgestuurd.
Naar deze gevallen zal op dezelfde wijze worden gekeken als naar de in de
analyse betrokken groep. Het beeld is thans dat dit niet tot nieuwe inzichten
zal leiden. Na afronding van dit nadere onderzoek, zullen ook deze bedrijven
door middel van de standaardbrief nader worden geïnformeerd.De Minister van Landbouw, Natuurbeheer en Visserij,L. J. Brinkhorst 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-25448-42.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl