Vaststelling begroting Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties (VII) voor het jaar 2009; Brief van de Minister van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2019-09-24 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 31700-VII, nr. 50

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

23-12-2008

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2008-2009

31700-VII nr. 50

05-12-2008

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamKorte samenvatting van het adviesAanpak GROSReactie op de verschillende onderdelen van het adviesTot slot:Ondertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 31700-VIIToon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 32 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
31 700 VIIVaststelling van de begrotingsstaten van het Ministerie van Binnenlandse
Zaken en Koninkrijksrelaties (VII) voor het jaar 2009nr. 50BRIEF VAN DE MINISTER VAN BINNENLANDSE ZAKEN EN KONINKRIJKSRELATIESAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-GeneraalDen Haag, 5 december 2008Op 14 mei 2008 heeft de Raad voor het Openbaar Bestuur het advies «besturen
over grenzen, opgave voor alle bestuurslagen» uitgebracht. De Raad presenteerde
hiermee het advies over grensoverschrijdende bestuurlijke samenwerking in
de grensgebieden met Duitsland en België. Het advies geeft de stand van
zaken weer in de zeven euregio’s die Nederland telt. In het advies wordt
ingegaan op de volgende vragen. Hoe functioneren deze euregio’s? Wat
is hun bijdrage aan de maatschappelijke en bestuurlijke opgaven in de grensregio’s?
Wat kan er verbeteren en welke rol zou het rijk daarbij moeten spelen?Korte samenvatting van het adviesDe ROB benadrukt het belang van grensoverschrijdende samenwerking voor
Nederland. Nederland kent een relatief groot grensgebied. Zeven van de twaalf
provincies zijn grensprovincie en er wonen ongeveer 2 miljoen inwoners in
Nederlandse grensgemeenten. Limburg heeft bovendien meer landsgrenzen met
het buitenland dan provinciegrenzen met het binnenland. Door verschillen in
regelgeving, bestuurlijke verantwoordelijkheden en – cultuur kan het
maatschappelijke verkeer over de landsgrenzen heen en de samenwerking tussen
overheden en instellingen worden bemoeilijkt. Decentrale overheden kunnen
bijdragen aan een versoepeling van door burgers, maatschappelijke organisaties
en – instellingen gewenste landgrensoverschrijdende contacten op het
terrein van wonen, werken, recreëren etc. Waar de verschillen leiden
tot onevenredige kosten voor burgers en instellingen, moet hier volgens de
Raad politiek bestuurlijke aandacht aan worden geven. De ROB legt in zijn
advies de nadruk op de ontwikkelingskansen in de grensregio’s en bepleit
waarborgen om de aandacht te vestigen op de kansen en mogelijkheden in de
grensstreken ten behoeve van grensoverschrijdende regionale en lokale samenwerking.
De belangrijkste conclusie uit het advies is dat de aandacht van alle betrokken
departementen voor de grensregio’s geborgd moet blijven.Aanpak GROSHet belang van grensoverschrijdende samenwerking en de belangrijke rol
die lokale en regionale overheden daarbij spelen worden door het kabinet onderkend.
Lokale en regionale overheden hebben al vele en uitéénlopende
contacten met hun «buren» over de grens en slagen erin om hindernissen
in die samenwerking op te lossen en daarmee de mogelijkheden voor hun burgers,
instellingen en bedrijven om zich in de grensstreek te ontplooien, te vergroten.
In de praktijk lopen regionale partners soms tegen de grenzen van hun eigen
mogelijkheden op en dan wordt het rijk ingeschakeld om tot oplossingen te
kunnen komen. Er zijn goede voorbeelden waarin oplossingen zijn gevonden in
goede samenwerking met de betrokken departementen; bijvoorbeeld een verpleeghuis
op de grens tussen Dinxperlo en Suderwick waar een Nederlandse en Duitse instelling
letterlijk over de grens Nederlandse en Duitse bejaarden zorg kunnen bieden;
een informatiepunt GWO bij de belastingdienst Limburg dat bemenst wordt door
Nederlandse, Duitse en Belgische belastingdiensten (zie ook onder punt 8)
en het EPICC in Heerlen waar Nederlandse en Duitse politieambtenaren de korpsen
aan beide zijden van de grens ondersteunen met politie-informatie. Uit de
meest recente «knelpuntenlijstjes» van grensregio’s blijkt
echter, dat een niet aflatende aandacht voor grensoverschrijdende knelpunten
nodig is. Er blijken nog steeds knelpunten te ontstaan die lokale en regionale
partijen aan beide zijden van de grens niet met elkaar kunnen oplossen, bijvoorbeeld
doordat bevoegdheden van partners aan beide van de grens niet op elkaar aansluiten
en door verschillen in systemen en regelgeving, onder meer op het terrein
van arbeid, openbaar vervoer, veiligheid, onderwijs, zorg en bestuur.Het uitgangspunt van het kabinet is, dat de bijdrage van het rijk aan
het oplossen van de knelpunten, zoveel mogelijk en in eerste aanleg via de
bestaande overlegkaders wordt geleverd. De insteek van het eerst verantwoordelijke
departement of de verantwoordelijke departementen staat hierbij voorop.Daarnaast heb ik op 24 januari 2008 samen met de staatssecretaris
voor Europese Zaken met de bestuurders van de grensregio’s een intentieverklaring
getekend. Hierin is de afspraak vastgelegd om in de komende periode tot een
gezamenlijke (rijk, regio en overige direct betrokkenen) en indien nodig aanvullende
inspanning te komen gericht op de geïnventariseerde knelpunten.Ter operationalisering van de afspraak uit de intentieverklaring is aan
de regio’s gevraagd om hun top drie aan te geven om te komen tot een
overzicht van knelpunten en oplossingsrichtingen. In goed overleg met de verantwoordelijke
bestuurders zal worden bezien, of en hoe deze in de komende periode met voorrang
kunnen worden opgepakt. Tegelijkertijd worden de «counterparts»
aan de andere zijde van de grens al zoveel mogelijk geïnformeerd en is
een drielandenoverleg met België (op Federaal en Gewestelijk niveau)
en Duitsland (op Federaal en «Länder» niveau) voorzien. Daarbij
zal voor wat betreft de samenwerking met de Belgische partners gekeken worden
naar de recent vernieuwde Benelux-samenwerking.Verder worden de mogelijkheden onderzocht voor de toepassing van de Europese
Groepering Territoriale Samenwerking (EGTS), op basis waarvan op het grondgebied
van de Europese Gemeenschap samenwerkende groeperingen met rechtspersoonlijkheid
kunnen worden opgericht. Naar verwachting kan voorjaar 2009 het wetsvoorstel
voor de implementatie van de EGTS aan de Tweede Kamer worden aangeboden.Het kabinet hecht er net als de ROB aan dat de aandacht voor de grensregio’s
ook op langere termijn bij het Rijk geborgd blijft. Immers, door nieuwe regelgeving
en ontwikkelingen kunnen weer nieuwe knelpunten in de grensoverschrijdende
samenwerking ontstaan. De grensregio’s zullen blijvend aandacht moeten
krijgen van het rijk bij problemen die zij signaleren in grensoverschrijdende
samenwerking die ze niet zelf kunnen oplossen, zonder dat hiervoor onnodig
nieuwe bureaucratische overlegstructuren voor worden gecreëerd.Ik heb als minister van BZK de coördinerende en regisserende rol
voor het ingeslagen traject ter verbetering van grensoverschrijdende samenwerking
ten opzichte van decentrale overheden op mij genomen. Deze rol zal ik verder
in nauwe samenwerking en afstemming met de staatssecretaris van Europese Zaken
vervullen. De staatssecretaris kan de Nederlandse aanpak naar de andere Europese
landen en ook naar Brussel uitdragen. De staatssecretaris van Europese Zaken
zal samen met mij als «boegbeeld» voor de verbetering van Grensoverschrijdende
Samenwerking (GROS) functioneren, ondersteund door een Task Force, die voor
een beperkte tijd als aanjager zal worden ingesteld. De voorzitter van de
Taks Force kan, indien dat nodig blijkt, de rol van «grensmakelaar»
vervullen zoals in het advies geopperd wordt.Ook de Europese Commissie heeft in haar groenboek over territoriale cohesie
(COM(2008) 616) het belang benadrukt van interbestuurlijke samenwerking over
regionale en landgrenzen heen om grensoverschrijdende knelpunten aan te pakken.
VROM en EZ zullen in samenwerking met BZK en Buza en met de andere betrokken
vakdepartementen in deze context een reactie voorbereiden richting Europese
Commissie.Reactie op de verschillende onderdelen van het adviesHieronder worden conclusies/aanbevelingen van de ROB vet aangegeven met
daaronder cursief de reactie.1.) Juist in de grensgebieden worden burgers/instellingen/overheden
etc. geconfronteerd met barrières die worden opgeworpen door verschillen
in nationale wet- en regelgeving; in de grensregio’s liggen ontwikkelingskansen.Het kabinet is het eens met deze conclusie. Het is
belangrijk dat de barrières waar mogelijk geslecht worden. Voor regio’s
ontstaan ontwikkelingskansen als burgers en instellingen zich ten volle kunnen
ontplooien. Om ontwikkelingskansen te kunnen verzilveren, moeten eerst verantwoordelijke
partijen een samenhangende beleidsaanpak en visie ontwikkelen. Vanuit een
samenhangende aanpak en visie in de grensregio’s kan er meer draagvlak
voor een nog effectievere aanpak van knelpunten bij alle partijen, lokaal,
regionaal en waar nodig, nationaal, ontstaan. De aanpak moet vooral praktisch
en concreet blijven. Betrokkenheid van alle partijen en alle overheidsniveaus
en politiek commitment, is sleutel tot succes. Diverse initiatieven en grensoverschrijdende
projecten zijn met soortgelijke aanpak en onder respectering van een ieders
verantwoordelijkheid tot stand gekomen Ook de staatssecretaris voor Europese
Zaken en ik hebben de afgelopen maanden onze betrokkenheid getoond; wij willen
samen werken aan het vergroten van draagvlak voor de ontwikkeling van grensregio’s,
zodat er blijvend aandacht zal zijn voor de kansen in deze gebieden. Het kabinet
hecht aan voldoende keuzevrijheid voor de burger in grensregio’s. Het
begrip «keuzevrijheid» wordt door de provincie Limburg als volgt
uitgewerkt: de provincie heeft als streven om een functionele topregio tot
ontwikkeling te brengen. De randvoorwaarde daarvoor is dat burgers en bedrijven
hun opleiding, hun werk, hun personeel en hun zorg zonder onevenredige meerkosten
of belemmeringen ook aan de andere kant van de grens kunnen vinden dan wel
aanbieden en dat tussen partijen gezamenlijk initiatieven ontplooid kunnen
worden. Regio’s die experimenten willen uitvoeren om de keuzevrijheid
van hun burgers te bevorderen, kunnen hiervoor in de aanloop naar het hiervoor
bedoelde drielanden overleg (het actieprogramma GROS) voorstellen
doen. Om tot een afweging te kunnen komen moet daarbij worden aangegeven wat
de proefregio omhelst, welke voordelen dit voor burgers en instellingen biedt
en wat de bestuurlijke consequenties zijn. Hierbij dient overwogen te worden
dat medewerking van de buurstaten nodig is. Vooral waar sprake is van verschillen
in regelgeving aan beide zijden van de grens, kunnen er obstakels zijn die
niet eenvoudig of niet binnen een kort tijdsbestek zijn op te lossen. Ook
is het van evident belang binnen de kaders van Europese regelgeving en internationale
verdragen te blijven. Uiteindelijk is de invoering van een proefregio op een
bepaald terrein vanzelfsprekend de verantwoordelijkheid van het inhoudelijk
leidende vakdepartement. Voorstellen van de grensregio’s zullen dan
ook in nauwe afstemming met de betreffende departementen worden behandeld.
Ook kunnen buurstaten in voorkomende gevallen hun regelgeving trachten af
te stemmen, bijvoorbeeld bij implementatie van EU regelgeving.2.) Er bestaan vele vormen van informele en formele
landgrensoverschrijdende samenwerking tussen de betrokken decentrale overheden,
met als bijzondere vorm de Euregio, die verschilt van vorm en inhoud. De verschillen
vormen geen belemmering, dus er is geen kaderwet nodig. Euregio’s kunnen
geen beleidsbepalende beslissingen nemen: indirecte legitimatie is daarom
geen bezwaar. Cruciaal voor voortbestaan van Euregio’s is politiek-bestuurlijk
commitment. Maatschappelijk draagvlak verbreden door visieontwikkeling is
een mogelijkheid.Het kabinet is het er mee eens om nu geen verdere juridisering
op te leggen; er is op dit moment geen behoefte aan een discussie over structuren
of over getrapt of direct gekozen bestuur. De Anholtovereenkomst en het Beneluxverdrag
bieden een goede basis voor grensoverschrijdende samenwerking; het is aan
decentrale overheden om die te benutten. De Benelux samenwerking ontwikkelt
daarnaast kaders en activiteiten, waarin decentrale overheden aan beide zijden
van de grens kunnen participeren.GROS is in ontwikkeling: gelet op het belang van regionale
ontwikkeling over de grens heen, wil het kabinet voor zover dit niet al gebeurt,
visieontwikkeling stimuleren in periodiek overleg met Euregio’s en grensprovincies
over de oplossing van concrete knelpunten en het scheppen van kansen. De regionale
partners moeten zelf nagaan of de gekozen samenwerkingsvorm daar nog geschikt
voor is. Het Rijk denkt mee over mogelijke bestuurlijke aanpassingen, bijvoorbeeld
de toepassing van de Europese Groepering voor Territoriale Samenwerking (EGTS,
zie onder punt 3). BZK heeft hierin het initiatief.3.) Overwegen om ook in Anholtovereenkomst mogelijkheden
voor overdragen bevoegdheden op te nemen.Voor samenwerking tussen Nederland en Duitsland is
het niet mogelijk om bevoegdheden aan derden over te dragen die burgers kunnen
binden. Het Anholtverdrag laat dit niet toe.Overigens lijkt er op dit moment geen grote behoefte
aan te zijn. Met het Beneluxverdrag kunnen er bevoegdheden aan (grensoverschrijdende
samenwerkingsverbanden van) Belgische en Nederlandse decentrale overheden
overgedragen worden, maar daarvan is tot op heden nog geen gebruik gemaakt.In het geval bevoegdheden zouden worden overgedragen
aan grensoverschrijdende samenwerkingverbanden die burgers kunnen binden,
zouden er andere eisen gesteld moeten worden aan de vorm en legitimatie van
een samenwerkingsverband. Op basis van de implementatie van de EGTS zouden
publiekrechtelijke instellingen van verschillende lidstaten wel met elkaar
kunnen samenwerken.4.) De decentrale overheden moeten zelf knelpunten
en kansen voor GROS in kaart brengen, bij voorkeur in Euregionaal verband.Het kabinet is het eens met de stelling dat decentrale
overheden het formuleren van knelpunten en oplossingen zo veel mogelijk samen
met de partners over de grens moeten doen. We hebben tijdens het lopende traject
(zie hierboven: Aanpak GROS) de regio’s gevraagd om de counterparts
aan de andere kant van de grens hier in een zo vroeg mogelijk stadium bij
te betrekken. Veel provincies doen dat al, bijvoorbeeld de provincies Overijssel,
Gelderland, Limburg in het zogeheten 3 + 3 overleg, dat 2 maal per jaar plaatsvindt
met de 3 Bezirksregierungen Keulen, Münster en Düsseldorf t.b.v.
grensoverschrijdende gemeenschappelijke belangen, de provincie Limburg in
het kader van de Euregio Maas Rijn. De Euregio’s moeten zeker een heel
belangrijke rol blijven spelen bij de signalering en bij het verkrijgen van
commitment van alle betrokken partijen.5.) Politiek bestuurlijke aanpak van het Rijk d.m.v.
bijvoorbeeld een grenslandtoets.Invoering van een nieuwe aanvullende toets brengt het
risico met zich mee van extra bestuurlijke lasten. Bij nieuwe regelgeving
en bij uitvoering van beleid is het echter wél van belang om het grensaspect
mee te nemen. Het gaat hierbij om een groter bewustzijn bij de voorbereiding
van nieuwe regelgeving of beleid van mogelijke effecten in grensregio’s
Dit aspect kan ook meegenomen worden door het IPO en de VNG bij hun advisering
over regelgeving die van invloed is op decentrale overheden. Er moet meer
aandacht komen bij de beleidsontwikkeling voor de grensgebieden aan beide
zijden van de grens en dat vergt een goede informatieontwikkeling op de relevante
beleidsterreinen over de grens zoals in de ruimtelijke ordening nu al het
geval is. Verder is het van belang om decentrale overheden in de grensgebieden
in een vroeg stadium te betrekken bij relevante regelgeving en landelijke
nota’s over beleidsontwikkeling; dit was tevens een wens van de grensregio’s.
Ook in geval van ontwikkeling van Europese regelgeving moeten grensregio’s
waar dit relevant is, in een vroeg stadium betrokken worden. In grensregio’s
kunnen bij uitstekmogelijke effecten getoetst worden van Europese regelgeving.
Van belang is daarbij, dat onvoorziene en onbedoelde knelpunten voor grensoverschrijdende
samenwerking bij de implementatie in de lidstaten van Europese richtlijnen
worden vermeden. Een praktische invulling is dat BZK in samenwerking Buza
en met de betrokken ministeries samen met IPO en de VNG hierop toeziet.6.) GROS expliciet beleggen in de portefeuille van
bewindspersoon van BZK i.v.m. systeemverantwoordelijkheid voor binnenlands
en openbaar bestuur, in afstemming met de staatssecretaris voor Europese Zaken.De gekozen aanpak van de grensoverschrijdende samenwerking
sluit hier naadloos op aan. Decentrale overheden moeten een belangrijke rol
spelen bij de signalering en aanpak van grensknelpunten en het benutten van
kansen en daarvoor hun eigen bevoegdheden maximaal benutten. Zo zijn op het
terrein van openbaar vervoer de decentrale overheden de eerst verantwoordelijke
voor het oppakken en benutten van kansen. De vakdepartementen en betrokken
bewindspersonen moeten binnen de gemaakte afspraken met de decentrale overheden
aangesproken kunnen worden op de grensknelpunten die onder hun (systeem)verantwoordelijkheid
vallen. BZK zal als loket voor decentrale overheden en waar nodig als initiator
en regievoerder van GROS optreden, met de minister van BZK als ambassadeur
voor hun belangen en voor het borgen van de aandacht voor de grensproblematiek.
BZK heeft dus een bestuurlijke (proces)verantwoordelijkheid, die in functie
staat van de vakdepartementale verantwoordelijkheid van de betrokken bewindslieden
en hun bestuurlijke overlegstructuren voor de oplossing van grensknelpunten.
Samen met de staatssecretaris voor Europese Zaken zal ik de bestuurlijke en
ambtelijke aandacht de komende periode op de grensregio’s vestigen.
De staatssecretaris voor Europese Zaken kan GROS bij de buurlanden en verschillende
bestuurlijke entiteiten van die landen en de Europese Commissie onder de aandacht
brengen. Wanneer het gaat om concrete initiatieven op specifieke beleidsterreinen
zal dit meer op de weg liggen van de betreffende vakministers. Bij de aanpak
daarvan zullen in eerste aanleg en zoveel mogelijk de bestaande kanalen moeten
worden benut. De taak van BZK is complementair in die zin dat zij vooral initiërend
moet optreden en processen moet bewaken. Het kabinet is het ermee eens, dat
het niet van een toevallige constellatie af moet hangen of dit ook gebeurt.
Er moeten stappen ondernomen worden om dit ook voor de toekomst structureel
vast te leggen. Hier wordt onder punt 7 en punt 8 ingegaan. Tevens zal BZK
de EU op de hoogte stellen van de ontwikkelingen in de Nederlandse grensgebieden
met de buurlanden.Richting Europese Unie zal het kabinet meer aandacht
vragen voor samenwerking tussen lidstaten ten behoeve van hun grensregio’s.
Voor realisatie van de vier vrijheden binnen de Unie kan het wegnemen van
belemmeringen in het grensverkeer een belangrijke bijdrage leveren. Uitwisseling
van best practices tussen regio’s kan gros een stimulans geven.Ook kunnen de best-practices uit bepaalde regio’s
overgenomen worden door andere regio’s. Ervaringen en succesvolle aanpakken
kunnen een stimulans zijn voor het creëren van nieuwe kansen voor de
grensregio. Het kabinet zet in op stimulerende maatregelen vanuit de EU die
de samenwerking in grensgebieden kan bevorderen, bijvoorbeeld het stimuleren
van uitwisselen van best practices tussen de verschillende grensregio’s
en het leren van elkaars aanpak.7.) Er moet een Task Force GROS komen met vertegenwoordigers
van het Rijk en van decentrale overheden uit de Nederlandse grensgebieden
met een motor- en aanjaagfunctie t.a.v. aanpakken knelpunten en benutten van
kansen op het terrein van GROS. Antenne-, innovatie- en kennisuitwisselingsfunctie
met een centraal GROS informatiepunt als voertuig. Grensmakelaar GROS als
boegbeeld en procesaanjager.Een Task Force moet niet leiden tot extra overleg naast
de al bestaande overlegstructuren, maar kan wél op basis van de concrete
vraag van de grensregio’s als tijdelijk aanjaagplatform fungeren. Er
is nu een interdepartementale werkgroep van departementale coördinatoren
en overleg met ambtelijke vertegenwoordigers van de provincies en euregio’s.
Een Task Force zal vooral een ondersteunende rol moeten hebben, ambtenaren
van de betrokken departementen én regio’s bijeen moeten brengen
voor de uitvoering van de agenda en deze agenda bewaken en stimuleren. Ook
is zij verantwoordelijk voor de opbouw van het netwerk met contactpunten aan
beide zijden van de grens. Het is niet de bedoeling dat deze Task Force taken
van bestaande gremia overneemt. Om een toegevoegde waarde te hebben moet de
Task Force verbanden leggen tussen vragen en kansen die zich in de regio voordoen
en de bestaande kaders en overleggen met de (grens)regio’s, waarin deze
vraagstukken voor zover dit niet al gebeurt, kunnen worden aangepakt. De Task
Force kan nieuwe knelpunten en kansen op de agenda zetten, waarbij het Rijk
nodig is. Daarnaast moet een Task Force de taak hebben om ontwikkeling, kansen
en visies te stimuleren en te zorgen voor kennisuitwisseling. Met de buurlanden
zou bekeken moeten worden of een vergelijkbare voorziening kan worden getroffen
en/of een betrokkenheid van hun bij deze Task Force gerealiseerd kan worden.
BZK ontwikkelt met inachtneming van het voorgaande, in goed overleg met alle
betrokkenen een voorstel voor een Task Force, in te stellen voor een beperkte
periode, mede aan de hand van de resultaten van het vervolgoverleg
met de grensregio’s over de knelpuntenagenda. De Task Force zal haar
eigen meerwaarde moeten bewijzen en vraag gestuurd moeten opereren. Wanneer
in de praktijk blijkt dat de Task Force geen aanvullende functie meer heeft,
wordt zij opgeheven. Vooralsnog gaan de gedachten uit naar een korte periode
vanéén jaar, met een evaluatie.Grensmakelaar: bruggenhoofd en bruggenbouwer; voor
het grensgebied, Den Haag en Europa. Het boegbeeld?De minister van BZK zal het proces moeten trekken en
bestuurlijk aanspreekpunt zijn voor de decentrale overheden en in die zin,
samen met de staatssecretaris voor Europese Zaken, als boegbeeld functioneren.
Maar daarnaast is een herkenbare figuur nodig die voor regio’s aanspreekbaar
is en gemakkelijk toegang kan hebben tot een hoog niveau bij departementen.
De voorzitter van de Task Force kan, indien dit noodzakelijk blijkt te zijn,
tevens de rol van grensmakelaar op zich nemen. Hij of zij zou vooral ter ondersteuning
van het werk van de Task Force een agenderende en stimulerende functie rol
moeten hebben. De grensmakelaar moet een functionaris zijn met veel bestuurlijke
ervaring in de grensgebieden en de wegen in en naar «Den Haag»
en «Brussel» kunnen bewandelen. Bovendien kan hij of zij samen
met de Task Force een antenne-, innovatie- en kennisuitwisselingsfunctie vervullen.
Bij BZK zal een adequate organisatorische voorziening worden gecreëerd,
waarbij de rol van een grensmakelaar als voorzitter van een in te stellen
Task Force meerwaarde kan hebben. De grensmakelaar zal ook contacten moeten
onderhouden met betrokken besturen aan de andere kant van de grens, in aanvulling
op de al bestaande contacten. In veel gevallen is sprake van bevoegdheden
van decentrale overheden die niet aansluiten bij hun counterpart. Hij of zij
kan daarbij voor de grensoverschrijdende contacten met België gebruik
maken van de Secretaris Generaal van de Benelux, die als procesbegeleider
kan optreden.8.) Centraal informatiepunt/clearinghouseEen kennisfunctie is heel belangrijk. Voor overheden,
om te weten van elkaars bevoegdheden over en weer. Voor burgers gaat het om
servicepunten voor diensten over de grens heen.BZK zal in overleg met de verantwoordelijke departementen
en alle andere betrokkenen in kaart brengen wat er al aan informatie bestaat
en hoe dat effectief en in samenhang ingezet kan worden. Daarbij zal gekeken
worden naar de instrumenten die in het verleden al in het kader van de grensoverschrijdende
samenwerking ontwikkeld zijn. Bijvoorbeeld de Euregionale informatiepunten,
zoals de Eures informatiepunten op het terrein van grensarbeid. Voorts bestaat
al een decennium lang een infopunt GWO bij de Belastingdienst Limburg/kantoor
Maastricht, dat permanent wordt bemenst door ambtenaren van de Nederlandse,
Duitse en Belgische belastingdiensten. De inzet is om alle informatie digitaal
op elkaar aan te laten sluiten. BZK zal op basis van de uitkomsten hiervan
bezien hoe een dergelijk infopunt/clearinghouse eruit zou kunnen zien.Het onderbrengen van een kennisportaal (met verwijzingen
naar bestaande infopunten) bij het Kenniscentrum voor decentrale overheden «Europa
decentraal» ligt voor de hand. Het Kenniscentrum Europa decentraal zou
misschien een grotere rol als infopunt kunnen vervullen, onderzoek zal dit
uitwijzen. Euregiokantoren zouden hun voorlichtingsfunctie op het gebied van
verschillen in belasting en sociale zekerheid voor burgers in de grensregio’s
misschien kunnen uitbreiden. Of hieraan behoefte is zal onderzoek tevens moeten
uitwijzen. Daarbij moet ook rekening worden gehouden met de instrumenten die
in het kader van de Benelux samenwerking ontwikkeld zijn, met input van beide
zijden van de grens.Tot slot:De voorstellen van de ROB sluiten goed aan op het actieprogramma GROS
dat door de staatssecretaris van Europese Zaken en mij met de grensregio’s
in gang is gezet. Departementen blijven hun bijdragen leveren aan het verder
brengen van oplossingen.Het is van belang om nu met deze agenda goede en zichtbare resultaten
te boeken. Ik zal uw Kamer op de hoogte houden van de uitkomsten van dit proces
en van het overleg met de buurlanden. Tegelijkertijd zullen een aantal stappen
gezet worden om het proces voor langere termijn te versterken. Ook zoals gemeld,
biedt het groenboek territoriale cohesie interessante ontwikkelingsperspectieven
voor samenwerking op Europees niveau voor de oplossing van (bestuurlijke)
grensoverschrijdende knelpunten. Over de voortgang hiervan wil ik u eind 2009
informeren.De minister van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties,G. ter Horst 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-31700-VII-50.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl