Wijziging van de Wet bescherming persoonsgegevens in verband met de vermindering van administratieve lasten en nalevingskosten, wijzigingen teneinde wetstechnische gebreken te herstellen en enige andere wijzigingen; Nota van wijziging
Staten-Generaal — Kamerstuk Nota van wijziging
Datum: 2014-07-03 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


Tweede Kamer der Staten-Generaal
 2
 Vergaderjaar 2009-2010
 
 
 
 KST134727
 2009-2010
 
 31 841
 Wijziging van de Wet bescherming persoonsgegevens in verband met de
vermindering van administratieve lasten en nalevingskosten, wijzigingen teneinde
wetstechnische gebreken te herstellen en enige andere wijzigingen
 
 
 
 
 Nr. 
 11
 NOTA VAN WIJZIGING
 Ontvangen 17 september 2009
 Het voorstel van wet wordt als volgt gewijzigd:
 A
 1. In artikel I worden de onderdelen J en K geletterd K en L.
 
 2. In artikel I wordt na onderdeel I, een onderdeel ingevoegd, luidende:
 J
 In artikel 76 wordt, onder vernummering van het tweede tot derde lid,
een lid ingevoegd, luidende:
 2. In afwijking van het eerste lid kunnen persoonsgegevens die aan
een verwerking worden onderworpen of die zijn bestemd om na hun doorgifte
te worden verwerkt naar een land buiten de Europese Unie worden doorgegeven,
indien dat land partij is bij de op 2 mei 1992 te Oporto totstandgekomen
Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte (Trb. 1992, 132),
tenzij uit een besluit van de Commissie van de Europese Gemeenschappen of
de Raad van de Europese Unie voortvloeit dat deze doorgifte is beperkt of
verboden.
 B
 Artikel I, onderdeel K (nieuw), komt te luiden:
 K
 Artikel 77 wordt als volgt gewijzigd:
 
 In het eerste lid wordt, onder vervanging van de punt aan het slot van
onderdeel f door een puntkomma, een onderdeel toegevoegd, luidende:
 g. gebruik wordt gemaakt van een modelcontract als bedoeld in artikel
26, vierde lid, van richtlijn nr. 95/46/EG van het Europees Parlement en de
Raad van de Europese Unie van 24 oktober 1995 betreffende de bescherming
van natuurlijke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens
en betreffende het vrije verkeer van die gegevens (PbEG L 281).
 C
 Artikel I, onderdeel L (nieuw), komt te luiden:
 L
 Artikel 78 wordt als volgt gewijzigd:
 
 1. Het tweede lid komt te luiden:
 
 2. Indien zulks voortvloeit uit een besluit van de Commissie van
de Europese Gemeenschappen of de Raad van de Europese Unie, bepaalt Onze Minister
van Justitie bij ministeriële regeling of bij besluit dat:
 a. de doorgifte naar een land buiten de Europese Unie is verboden,
of,
 b. een op grond van artikel 77, tweede lid, verleende vergunning
wordt ingetrokken of gewijzigd.
 
 2. Onder vernummering van het derde tot zesde lid, worden drie leden
ingevoegd, luidende:
 3. Aan een derde land, waarvan de Commissie van de Europese Gemeenschappen
of de Raad van de Europese Unie heeft vastgesteld dat het waarborgen voor
een passend beschermingsniveau biedt kunnen, onverminderd het overigens bij
of krachtens deze wet bepaalde, persoonsgegevens worden doorgegeven.
 4. In afwijking van het derde lid kan de doorgifte van persoonsgegevens
naar een derde land waarvan de Commissie van de Europese Gemeenschappen of
de Raad van de Europese Unie heeft vastgesteld dat het waarborgen voor een
passend beschermingsniveau biedt, door Onze Minister van Justitie bij ministeriële
regeling of bij besluit, gehoord het College, worden opgeschort, teneinde
personen bij de verwerking van persoonsgegevens te beschermen in de gevallen
waarin:
 a. een bevoegde autoriteit in het derde land tot de conclusie is
gekomen dat de desbetreffende ontvanger in strijd met de toepasselijke normen
voor gegevensbescherming handelt;
 b. het zeer waarschijnlijk is dat niet aan de normen voor gegevensbescherming
wordt voldaan, er gegronde redenen zijn om aan te nemen dat de bevoegde autoriteit
in het derde land niet tijdig passende maatregelen neemt of zal nemen om het
desbetreffende probleem op te lossen, de voortzetting van de doorgifte een
dreigend gevaar voor ernstige schade aan de betrokkene inhoudt en het College
voldoende inspanningen heeft geleverd om de in het derde land gevestigde verantwoordelijke
in kennis te stellen van zijn bevindingen en hem gelegenheid heeft geboden
op die bevindingen te reageren.
 5. De ministeriële regeling, onderscheidenlijk het besluit,
bedoeld in het vierde lid, blijft van kracht tot vaststaat dat de normen voor
gegevensverwerking worden nageleefd en het College daarvan in kennis is gesteld
door de desbetreffende bevoegde autoriteit, in een geval als bedoeld in het
vierde lid, onder a, dan wel het College dit heeft vastgesteld in een geval
als bedoeld in het vierde lid, onder b. Het College brengt zijn bevindingen
ter kennis van Onze Minister van Justitie.
 Toelichting
 Algemeen
 In deze nota van wijziging zijn enige inhoudelijke en wetgevingstechnische
verbeteringen van het wetsvoorstel opgenomen.
 In onderdeel A is een wijziging opgenomen van artikel 76 van de Wet bescherming
persoonsgegevens (Wbp) waarmee een bijzondere voorziening wordt getroffen
voor de doorgifte van persoonsgegevens uit Nederland naar landen die niet
tot de Europese Unie behoren, maar die wel partij zijn bij de op 2 mei
1992 te Oporto totstandgekomen Overeenkomst betreffende de Europese Economische
Ruimte (Trb. 1992, 132). Uit Besluit van het Gemengd Comité van de
EER nr. 83/1999 van 25 juni 1999 tot wijziging van Protocol nr. 37 en
bijlage XI (Telecommunicatiediensten) bij de EER-Overeenkomst (PbEG 2000 L
296) (hierna: EER-Overeenkomst) volgt dat richtlijn nr. 95/46/EG van het Europees
Parlement en de Raad van de Europese Unie van 24 oktober 1995 betreffende
de bescherming van natuurlijke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens
en betreffende het vrije verkeer van die gegevens (PbEG L 281) (hierna: de
richtlijn) ook geldt in de Europese Economische Ruimte (hierna: EER). Dat
betekent de ruimte waarbinnen persoonsgegevens vrij moeten kunnen worden doorgegeven
zich niet alleen uitstrekt tot de gehele Europese Unie, maar tot de gehele
EER. Vrij gegevensverkeer met Noorwegen, IJsland en Liechtenstein is sinds
evengenoemd besluit van het Gemengd Comité mogelijk. Dat besluit was
tot dusverre niet geïmplementeerd in de Wbp. Het georganiseerd bedrijfsleven
heeft ondergetekenden terecht op dit punt gewezen. In het besluit van het
Gemengd Comité is overigens wel een uitzondering gemaakt op de regel
van een geheel vrij gegevensverkeer binnen de EER. Hoewel Noorwegen, IJsland
en Liechtenstein op grond van het besluit inhoudelijk volledig betrokken worden
bij de voorbereiding van beslissingen die de Europese Commissie of de Raad
van de Europese Unie kunnen nemen over de beoordeling van het niveau van gegevensbescherming
in derde landen, maakt dit als gevolg van de verhouding tussen Europese Unie
en EER nog geen einde aan de mogelijkheid dat elk van deze drie landen nog
zelfstandig een beslissing neemt over de passendheid van het niveau van gegevensbescherming
in een derde land. Daarmee blijft het in theorie mogelijk dat die beslissingen
in concrete gevallen inhoudelijk afwijken van de beslissingen die de Europese
instellingen terzake nemen. Er zou door Noorwegen, IJsland of Liechtenstein
een besluit kunnen worden genomen dat gegevensdoorgifte uit een van die landen
naar een derde land toelaat, onder aanvaarding van een lager beschermingsniveau
dan de Europese Unie bereid is accepteren ten aanzien van dat derde land.
Op die manier zou afbreuk kunnen worden gedaan aan het hoge beschermingsniveau
dat de richtlijn beoogt te bieden. In het besluit van het Gemengd Comité
wordt daarom de mogelijkheid opengehouden dat bij een dergelijke afwijking
de gegevensdoorgifte naar Noorwegen, IJsland en Liechtenstein moet kunnen
worden beperkt of verboden, overeenkomstig de procedures van de richtlijn.
Daarmee is in het voorgestelde artikel 76, tweede lid, en in het voorgestelde
artikel 78 Wbp rekening gehouden.
 In onderdeel B is een nieuwe redactie voor artikel I, onderdeel J (thans:
K), van het wetsvoorstel opgenomen. Gebleken is dat de verwijzing naar artikel
26, vierde lid, van de richtlijn bij het georganiseerde bedrijfsleven de vraag
opriep of persoonsgegevens alleen aan derde landen mochten worden doorgegeven
wanneer van beide modelcontracten waarnaar deze bepaling verwijst gebruik
is gemaakt. Dat werd niet beoogd. Door de verwijzing naar artikel 26, vierde
lid, van de richtlijn in het enkelvoud te redigeren, wordt verduidelijkt dat
ook bij het gebruik van één modelcontract de voorziening van
artikel 77, eerste lid, onder f, van de Wbp kan worden ingeroepen.
 In onderdeel C is een nieuwe redactie van artikel I, onderdeel K (thans:
L), van het wetsvoorstel opgenomen. Zowel de vragen van de leden van de SP-fractie
in het verslag, als enige opmerkingen die de eerste ondergetekende van de
zijde van het georganiseerde bedrijfsleven ontving, zijn aanleiding geweest
de redactie van dit artikelonderdeel bij te stellen.
 Verder is in het voorgestelde artikel 78, derde lid, van de Wbp de zinsnede «zonder
aanvullende garanties» vervangen door: onverminderd het overigens bij
en krachtens deze wet bepaalde. Bij nader inzien verdient dit de voorkeur,
teneinde te expliciteren dat er wel degelijk materiële normen blijven
gelden ten aanzien van de gegevensverwerking bij doorgifte aan een derde land.
 Tenslotte verdient het voorgestelde artikel 78, vierde en vijfde lid,
van de Wbp bij nader inzien in procedureel opzicht nog enige versterking.
Zo is, in lijn met de overige bepalingen van hoofdstuk 11 van de Wbp, geëxpliciteerd
dat het de Minister van Justitie is die bij ministeriële regeling of
bij besluit tot de opschorting kan besluiten.
 Advisering
 Een ontwerp van deze nota van wijziging is bij brief van de Minister van
Justitie, mede namens de Minister van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties,
van 25 mei 2009, nr. 5602762/09/6, voor advies aan het College bescherming
persoonsgegevens (Cbp) voorgelegd. Het Cbp heeft bij brief van 20 juli
2009, nr. z2007–00676, advies uitgebracht.
 Ten aanzien van het voornemen om de reikwijdte van hoofdstuk 11 van de
Wbp te verruimen tot het gegevensverkeer met landen buiten de EER, wijst het
Cbp op twee omstandigheden die bij de uitleg van het hierboven genoemde besluit
van het Gemengd Comité zijns inziens van belang zijn. Ten eerste stelt
het Cbp zich op het standpunt dat een in dat besluit voorgenomen aanpassing
van richtlijn nr. 95/46/EG om deze in overeenstemming te brengen met de aanvulling
van de EER-Overeenkomst die in het besluit van het Gemengd Comité is
vervat tot op heden niet tot stand is gebracht.
 Ten tweede stelt het Cbp dat het besluit van het Gemengd Comité
regelt dat de lidstaten van de EU het vrije verkeer van persoonsgegevens naar
EVA-staten moeten kunnen beperken of verbieden, wanneer de desbetreffende
EVA-staat de door de Europese Commissie op grond van richtlijn nr. 95/46/EG
vastgestelde maatregelen tot beperking of verbod van het verkeer van persoonsgegevens
naar derde landen niet zou nakomen. Aangezien de nota van wijziging, zoals
voorgelegd aan het Cbp, die mogelijkheid niet bevatte, zou deze volgens het
Cbp niet in overeenstemming zijn met het besluit van het Gemengd Comité.
 Ondergetekende is van oordeel dat de eerste stelling van het Cbp niet
juist is. Artikel 2 van het besluit van het Gemengd Comité kan niet
anders worden gelezen dan dat het een materiële aanpassing van richtlijn
nr. 95/46/EG bevat. De tweede stelling van het Cbp is juist. Inderdaad doet
noch de EER-Overeenkomst, noch de in het besluit van het Gemengd Comité
vervatte aanvulling daarvan, afbreuk aan de bevoegdheid van Noorwegen, IJsland
en Liechtenstein om zelfstandig besluiten te nemen ten aanzien van het niveau
van gegevensbescherming in derde landen. In theorie kan de situatie ontstaan
dat de doorgifte van persoonsgegevens naar Noorwegen, IJsland of Liechtenstein
moet worden beperkt of verboden, om de enkele reden dat zij besluiten inzake
de passendheid van het niveau van gegevensbescherming in derde landen nemen
die afwijken van dergelijke besluiten die door de Europese instellingen zijn
genomen en die daardoor kunnen leiden tot een inbreuk op het beschermingsniveau
dat de richtlijn beoogt te bieden. Dat heeft geleid tot een ingrijpende aanpassing
van onderdeel A van de nota van wijziging (artikel 76, eerste lid, van de
Wbp), en een kleine aanpassing van onderdeel C van de nota van wijziging (artikel
78, tweede lid, van de Wbp). Overigens dient de desbetreffende
voorziening zich niet uit te strekken tot alle EVA-staten, zoals het Cbp wellicht
bedoelt, maar slechts tot Noorwegen, IJsland en Liechtenstein. Zwitserland
is immers wel aangesloten bij de EVA, maar is geen partij bij de EER-Overeenkomst.
 Verder adviseert het Cbp om in artikel 78, derde lid, van de Wbp preciezer
tot uitdrukking te brengen dat bij doorgifte van gegevens aan een derde land
de overige materiële bepalingen van de Wbp blijven gelden. Aan dit advies
is gevolg gegeven.
 
 De minister van Justitie,
 E. M. H. Hirsch Ballin
 De minister van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties,
 G. ter Horst