Ontwerpbesluiten Unie-Verdrag; Verslag algemeen overleg gehouden op 16 februari 2006
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-05 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 23490, nr. 411

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum vergadering

06-04-2006

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2005-2006

23490 nr. 411

05-04-2006

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamVragen en opmerkingen uit de commissiesAntwoord van de bewindsliedenNadere gedachtewisselingOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 23490Toon alle publicaties in het hoofddossier
Kamerdossier 22112Toon alle publicaties in dit dossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 45 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
23 490Ontwerpbesluiten Unie-Verdrag22 112Nieuwe Commissievoorstellen en initiatieven van de lidstaten van de
Europese Unienr. 411VERSLAG VAN EEN ALGEMEEN OVERLEGVastgesteld 5 april 2006De vaste commissie voor Justitie1 en de vaste
commissie voor Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties2 hebben op 16 februari 2006 overleg gevoerd met minister Donner
van Justitie en minister Verdonk voor Vreemdelingenzaken en Integratie over:– verslag van de JBZ-Raad d.d. 1 en 2 december
2005 (23 490, nr. 402);– verslag informele Raad Justitie en Binnenlandse
Zaken van 12 t/m 14 januari 2006 (23 490, nr. 403);– geannoteerde agenda JBZ-Raad d.d. 20 en 21 februari
2006 (23 490, nr. 404);– brief van de minister van Justitie d.d. 19 december
2005 inzake Groenboek over het toepasselijke recht en de rechterlijke bevoegdheid
in echtscheidingszaken (22 112, nr. 413);– brief van de minister van Justitie d.d. 19 december
2005 inzake Groenboek over internationaal erfrecht en testamenten (22 112,
nr. 414);– fiche inzake besluit van verdrag nr. 198 over
het witwassen, opsporing, inbeslagneming, confiscatie opbrengsten misdrijven
financiering (Just051009);– fiche inzake mededeling over regionale beschermingsprogramma’s
(22 112, nr. 396, fiche nr. 1) (Just051010);– fiche inzake normen en procedures voor terugkeer
onderdanen derde landen die illegaal op hun grondgebied verblijven (Just060005);– fiche inzake kaderbesluit met betrekking tot
het Europees tenuitvoerleggingsbevel en de overbrenging van gevonniste personen
tussen de lidstaten van de EU (Just060008); – verslag HLWG Asiel en Migratie bijeenkomst
19 december 2005 (21 501-20, nr. 305);– Werkprogramma Europese Commissie JBZ-Raad/Groenboeken
(22 112, nrs. 143 en 414);– BNC-fiche (22 112, nr. 417, fiche nr.
5) kaderbesluit bescherming persoonsgegevens;– BNC-fiche (22 112, nr. 417, fiche nr.
6) verordening beveiliging burgerluchtvaart;– BNC-fiche (22 112, nr. 420, fiche nr.
1) voorstel kaderbesluit inzake informatie-uitwisseling volgens beschikbaarheidsbeginsel;– BNC-fiche (22 112, nr. 418, fiche nr.
6) inzake bestrijding mensenhandel.Van dit overleg brengen de commissies bijgaand beknopt verslag uit.De minister van Justitie deelt voorafgaand
aan het overleg mee dat het besluit over het Europese betalingsbevel inmiddels
als A-punt is geagendeerd.Vragen en opmerkingen uit de commissiesDe heer De Wit (SP) constateert dat de uitspraak
van het Europese Hof van Justitie van 13 september 2005 inhoudt dat op
initiatief van de Europese Commissie richtlijnen met strafrechtelijke bepalingen
kunnen worden uitgevaardigd, mits het gaat om bevoegdheden die op basis van
het EG-verdrag zijn voorbehouden aan de Europese Commissie (de eerste pijler).
Die bevoegdheden hebben betrekking op vele onderwerpen. Dit is een ongewenste
inbreuk op de nationale soevereiniteit op het punt van het strafrecht en in
feite een verdragswijziging, terwijl de verwerping van de Europese grondwet
in het Nederlandse referendum juist mede samenhing met verzet tegen vergaande
aantasting van de autonomie van Nederland. Volgens het Europese Hof volgt
Nederland de door de uitspraak aangegeven lijn, maar die lijn wijkt af van
het voorzichtige standpunt dat de minister van Justitie in het algemeen overleg
van 30 november innam. Nederland moet geen goedkeuring verlenen aan richtlijnen
waarin strafrechtbepalingen voorkomen die door het EG-verdrag worden ingegeven.
Wat is het kabinetsstandpunt over de uitspraak van het Europese Hof? Is er
nog iets aan die uitspraak te veranderen? Wat vindt de minister van Justitie
van de bezorgdheid van de president van de Hoge Raad over de implicaties van
de uitspraak en van de kritiek van enkele lidstaten op de door het Europese
Hof ingeslagen richting?Het kan niet zo zijn dat Nederland op basis van het bewijsverkrijgingsbevel
de binnen de EU bestaande rechtssystemen en dwangmiddelen moet accepteren,
ook als zij niet binnen het Nederlandse straf- en strafprocesrecht passen.
Bovendien heeft nog geen discussie plaatsgevonden over de definitie van «strafbare
feiten».Mevrouw Albayrak (PvdA) wijst erop dat de
discussie over het Europese strafrecht nog lang niet is afgerond. Er moet
nationale ruimte blijven om zelf te bepalen wat in het strafrecht in welke
mate strafbaar is. Door de uitspraak van het Europese Hof dreigt via een sluiproute
een soort communautair strafrecht te ontstaan. Een algemene bevoegdheid voor
de EU om bepaalde zaken strafbaar te stellen, gaat te ver. In bepaalde gevallen,
bijvoorbeeld bij milieudelicten, ligt het voor de hand om in te stemmen met
een dergelijke bevoegdheid voor de EU, maar daarover zal per geval door de
nationale lidstaten geoordeeld moeten worden.Het is onduidelijk of het ambtelijk overleg over het bewijsverkrijgingsbevel
tot resultaat heeft geleid en of dit onderwerp op de agenda van de JBZ-Raad
blijft staan. De PvdA-fractie is in elk geval nog lang niet toe aan het verlenen
van instemming. Daarvoor heeft zij ook inhoudelijke redenen, met
name op het punt van de dwangmiddelen. Het is niet wenselijk dat Nederland
wordt verplicht om maatregelen te treffen waar het vanwege de disproportionaliteit
niet achter staat, bijvoorbeeld op het punt van de drugshandel.Wat vindt de minister, gelet op de door de Kamer geuite en door hem onderschreven
bezwaren, van het uiteindelijke compromis over de dataretentie? De gang van
zaken toont overigens andermaal aan dat de rol van het Europees Parlement
moet worden versterkt.In het verslag van de JBZ-Raad van 12 tot 14 januari staat dat de
richtlijn tijdelijke bescherming wellicht wordt herzien en dat quota worden
ingesteld die worden benut voor het realiseren van bescherming voor vluchtelingen
die zich in een lidstaat bevinden die de situatie niet aan kan. Het is toch
niet zo dat het feit dat een lidstaat de situatie niet aan kan, het criterium
wordt in plaats van de bescherming van de vluchteling? Hoe verhoudt dat zich
tot het vluchtelingenverdrag en het recht op het aanvragen van asiel?Het regeringsstandpunt over de regionale beschermingsprogramma’s
komt erop neer dat permanent verblijf in vluchtelingenkampen acceptabel is
en dat vluchtelingen het daar goed hebben. Dat is geen goede invulling van
de versterking van de bescherming in de regio en biedt geen duurzame oplossing
voor de situatie van vluchtelingen. Wanneer komt er duidelijkheid over de
nadere invulling van deze programma’s? Kunnen de daarvoor vrijgemaakte
beperkte middelen nog worden uitgebreid? Kan de minister inhoudelijk reageren
op de bezwaren, onder andere van Amnesty International, tegen de beschermingsprogramma’s?
De belangrijkste bezwaren zijn: het ontbreken van een goede definitie van «effective
protection», de impact op de ontvangende landen en de keuze voor Tanzania,
Oekraïne en Wit-Rusland als vormgevers van beschermingsprogramma’s,
terwijl de mensenrechtensituatie in die landen sterk te wensen overlaat en
Tanzania vanaf 2004 vluchtelingen steeds vaker bescherming weigert te
bieden.Mevrouw Jonker (CDA) constateert dat de uitspraak
van het Europese Hof voor verwarring zorgt. Sommige deskundigen menen dat
die uitspraak de nationale bevoegdheid op het punt van het strafrecht ondermijnt.
Het is op zich geruststellend dat de minister van Justitie in de informele
JBZ-Raad duidelijk heeft gemaakt dat wijziging van de huidige situatie per
geval moet worden bekeken, maar wat is, ook op termijn, de uiterste consequentie
van de uitspraak van het Europese Hof voor het Nederlandse strafrecht? Is
de minister bereid om toe te zeggen dat de inzet van de Nederlandse regering
erop gericht is om het strafrecht binnen de derde pijler te houden?Het huidige voorstel op het punt van de dataretentie is werkbaar, zowel
voor de opsporing als voor de aanbieders. Alle betrokkenen zijn vertegenwoordigd
in de begeleidingscommissie die zal toezien op een zorgvuldige implementatie.
De technische mogelijkheden om de gegevens zorgvuldig en met respect voor
de privacybescherming te bewaren, moeten optimaal worden benut.Op grond van het kaderbesluit over uitwisseling van informatie volgens
het beschikbaarheidsbeginsel en het Zweedse protocol moet elke lidstaat de
informatie gaan verstrekken die voor andere lidstaten van belang is. Wordt
bij de Nederlandse politie en justitie al gewerkt aan een zorgvuldige implementatie
van dit besluit? Hoe wordt dit georganiseerd? Hoe wordt daarbij omgegaan met
rechtsbescherming? Bij hetzelfde kaderbesluit is de instelling van een nieuw
comitologiecomité aan de orde. Houdt dat per definitie in dat niet
meer op basis van unanimiteit besloten hoeft te worden? Een comitologiecomité
is immers verantwoordelijk voor de wijze waarop een kaderbesluit wordt uitgevoerd
en kan dus een bepalende invloed hebben op de uitwerking van het besluit.
Waarom is daartoe besloten? Wat gaat de minister doen om te voorkomen dat het besluit over het beheer
van het Schengen Informatie Systeem-2 (SIS-2) steeds weer uitgesteld wordt?Bij het beheer van de diverse databanken, die aan elkaar worden gekoppeld,
moet de privacybescherming veel aandacht krijgen. Hoe wordt voorzien in een
zorgvuldige toegangsbewaking van die bestanden? Waar liggen de garanties?Het antwoord op de vraag of gevonniste personen teruggebracht worden naar
Nederland, mag niet afhangen van financiële overwegingen. Het bezoekrecht
en de teruggeleiding van gedetineerden naar de maatschappij zijn immers van
groot belang. Daarvan kan geen sprake zijn als mensen in een buitenlandse
gevangenis zitten. Is er al meer duidelijkheid over de consequenties van het
voorstel inzake gevonniste personen?Het voorstel inzake de normen en procedures voor terugkeer mag niet leiden
tot een grotere procedurelast en tot aanpassing van het recente in Nederland
genomen besluit.Hoeveel lidstaten onderschrijven het belang van verbetering van de bescherming
in de regio en zijn bereid om daaraan financiële steun te verlenen? Als
terugkeer naar het land van herkomst en integratie in het land van opvang
niet mogelijk zijn, blijft opvang in Nederland noodzakelijk.De heer Dittrich (D66) is ontstemd over de
gang van zaken met betrekking tot de richtlijn dataretentie, die aan vrijwel
geen van de door zijn fractie gestelde voorwaarden voldoet: op het punt van
de toegang tot de gegevens, de overdracht van gegevens en het doel van de
richtlijn is er geen uniformiteit, de bewaartermijn wordt aan individuele
lidstaten overgelaten met een marge van zes maanden tot twee jaar en er is
zelfs ruimte voor verlenging van die termijn, er ontbreekt een horizonbepaling
en de opslag van de gegevens is niet geregeld. De richtlijn was oorspronkelijk
bedoeld als maatregel tegen terrorisme, maar heeft nu ook betrekking op zware
criminaliteit, gedefinieerd volgens de nationale wetgeving. Niet voor niets
hebben bijna alle Nederlandse leden van het Europees Parlement tegen het voorstel
gestemd. De minister moet zich dus sterk maken voor afwijzing van dit voorstel.Blijkens de toelichting over de uitspraak van het Europese Hof kunnen
de lidstaten, dus ook Nederland, zich vinden in drie basisbeginselen. Een
van die beginsels houdt in dat de Gemeenschapswetgever bevoegd is om wetgeving
tot stand te brengen die betrekking heeft op het strafrecht van de lidstaten
als de Gemeenschapswetgever dit onontbeerlijk acht om te verzekeren dat Gemeenschapsnormen
volledig effectief zijn. Dat gaat veel te ver, want dat heeft een enorme reikwijdte
naar allerlei onderwerpen. Een ander beginsel gaat over effectiviteit, evenredigheid
en afschrikkende werking en brengt het Nederlandse strafrecht in het gedrang.
Op het punt van het strafrecht moet Nederland in de JBZ-Raad over een vetorecht
beschikken. De minister moet zich dus fel verzetten tegen het aanvaarden van
deze twee basisbeginselen.Het voorstel voor wederzijdse informatie-uitwisseling over maatregelen
op het gebied van asiel en immigratie is van de agenda gehaald, maar zal waarschijnlijk
een volgende keer wel aan de orde komen. In de huidige vorm is dat geen goed
voorstel, omdat alleen een gedachtewisseling op gang wordt gebracht. Er wordt
dus niet uitgesloten dat een lidstaat ineens, zonder de andere lidstaten te
informeren, een groot aantal illegalen legaliseert.De meeste lidstaten stemmen in met het compromisvoorstel van het voorzitterschap
over de hoogte van leges, bijvoorbeeld bij visumaanvragen voor een kort verblijf.
Op nationaal niveau moeten uitzonderingen in de vorm van vrijstellingscategorieën,
bijvoorbeeld kenniswerkers, echter mogelijk blijven. De heer Weekers (VVD) benadrukt dat het strafrecht
principieel thuishoort bij de nationale lidstaten. Bepaalde zaken moeten op
het terrein van het strafrecht gezamenlijk worden gedaan, maar lidstaten moeten
de mogelijkheid hebben om daar niet aan mee te doen. Voor maatregelen op het
terrein van het strafrecht is dus de instemming van de JBZ-Raad vereist en
op nationaal niveau de instemming van het parlement. Is de minister bereid
om een uitgebreide analyse op te stellen van de uitspraak van het Europese
Hof van Justitie, inclusief de standpunten van de andere lidstaten, en om
in de toekomst zoveel mogelijk aan te dringen op besluitvorming bij unanimiteit
als strafrechtelijke bepalingen aan de orde zijn?Kan de minister van Justitie toezeggen dat hij op het punt van het Europese
bewijsverkrijgingsbevel, waarover het voorzitterschap in de eerstvolgende
JBZ-Raad een politiek akkoord wil bereiken, een voorbehoud zal maken en dat
hij de exacte teksten, ook over de territorialiteitsclausule, aan de Kamer
zal voorleggen? Het moet duidelijk zijn op welke punten het bewijsverkrijgingsbevel
verder gaat dan het huidige Nederlandse strafvorderingsysteem, zodat de Kamer
een goed gefundeerd besluit kan nemen. De samenwerking op het terrein van
politie, justitie en vervolging moet worden verbeterd, maar de reikwijdte
van het bewijsverkrijgingsbevel is nu niet te overzien.Op het punt van de dataretentie zijn sommige zaken niet goed geregeld,
ook door de te grote druk van het Britse voorzitterschap. Omdat er in een
eerder overleg voor is gekozen dat het Europees Parlement de parlementaire
inbreng zou leveren, legt de VVD-fractie zich echter bij het voorstel neer,
ook omdat het belangrijke voordelen oplevert in het kader van opsporing, vervolging
en de aanpak van terrorisme en zware criminaliteit. Of ziet de minister van
Justitie nog mogelijkheden om nauwer aan te sluiten bij het compromisvoorstel
van de commissie van Justitie van het Europees Parlement, dat ook veel dichter
bij het standpunt van de Nederlandse regering en de Tweede Kamer ligt?Antwoord van de bewindsliedenDe minister voor Vreemdelingenzaken en Integratie
deelt mee dat in de Informele JBZ-Raad van gedachten is gewisseld over de
vraag hoe lidstaten die onder grote immigratiedruk staan, kunnen worden geholpen.
Dit betekent dus niet dat een lidstaat na het bereiken van het voor vluchtelingen
ingestelde quotum kan besluiten om vluchtelingen te weigeren, want alle lidstaten
houden zich aan het Vluchtelingenverdrag. Over de hulp aan landen met een
grote immigratiedruk zijn geen harde afspraken gemaakt, maar enige tijd geleden
zijn bijvoorbeeld bijna 40 mensen die in Malta al een verblijfsstatus hadden
gekregen, naar Nederland gehaald. Andere landen overwegen nu om ook dit soort
initiatieven te nemen.In het door de minister bezochte vluchtelingenkamp in Kenia bevinden zich
veel vluchtelingen uit Sudan. Voor zeer velen hangt die vlucht samen met de
burgeroorlog in Sudan, maar men komt ook naar het kamp vanwege de goede onderwijsvoorzieningen.
De minister werkt daarom samen met de minister voor Ontwikkelingssamenwerking,
die het onderwijs in Sudan wil bevorderen, zodat mensen niet meer vanwege
het onderwijs naar vluchtelingenkampen hoeven te komen. Op die manier vormen «capacity
building» en bescherming in de regio een goede combinatie. Ook landen
zoals Tanzania en Oekraïne worden via «capacity building»
in het kader van regionale beschermingsprogramma’s geholpen bij de opvang
van vluchtelingen. Die landen zijn niet voor niets gekozen: Oekraïne
is heel belangrijk voor de instroom vanuit de oostbloklanden en in Tanzania
zijn heel veel vluchtelingen uit allerlei landen. Het feit dat de mensenrechten
in die landen te wensen overlaten, toont juist aan dat «capacity building»
daar nodig is om duidelijk te maken wat de mensenrechten inhouden en hoe zij
nageleefd moeten worden.In het kader van bescherming in de regio is inderdaad sprake van drie pijlers: terugkeer, integratie in het land van opvang en hervestiging.
Naast Denemarken en Groot-Brittannië is nu ook België geïnteresseerd
in regionale beschermingsprogramma’s. Hoewel de voortgang niet snel
gaat, is de verwachting dat nog veel initiatieven zullen volgen.De regering is geen voorstander van de voorliggende richtlijn over terugkeer,
omdat die richtlijn inderdaad kan leiden tot extra procedurelast.Tijdige wederzijdse informatie-uitwisseling over maatregelen op het gebied
van asiel en immigratie is inderdaad van groot belang.Kennismigranten vallen niet onder het voorstel inzake de leges voor een
visum voor een kort verblijf, want in hun geval is sprake van verblijf en
werk gedurende een langere periode. De Europese Commissie stelt bij de legesplicht
drie uitzonderingscategorieën voor: individuele gevallen, de al bestaande
uitzonderingen en de verplichtende categoriale vrijstelling voor studenten
en wetenschappelijke onderzoekers die voor korte tijd naar het land komen.
Bij de eerste twee categorieën gaat het om het bestaande Schengen-acquis.
Met de derde categorie gaat Nederland alleen akkoord als de meerderheid van
het aantal lidstaten daarmee instemt en als er overeenstemming is over een
eenduidige definitie en over de verblijfsvoorwaarden.De minister van Justitie wijst erop dat de
Unie al langer bevoegd is om kaderbesluiten te nemen die rechtstreeks invloed
hebben op het nationale strafrecht. Bij de uitspraak van het Europese Hof
van Justitie is de bevoegdheid van de Unie dus niet aan de orde; het gaat
om de Gemeenschapsbevoegdheid ofwel de eerste pijler. Het Europees Hof heeft
expliciet bevestigd dat het strafrecht in beginsel buiten de eerste pijler
valt en dus een zaak is voor de lidstaten en voor besluitvorming in het kader
van de EU, maar heeft ook bepaald dat de algemene bepaling over de bevoegdheid
tot harmonisatie in het belang van het functioneren van de interne markt de
Raad en de Commissie gezamenlijk de bevoegdheid geeft om maatregelen vast
te stellen die nodig zijn voor het functioneren van de interne markt. Die
bevoegdheid is ook aan de orde als de Raad zelf meent dat strafrechtelijke
handhaving van bepaalde regels noodzakelijk is voor het functioneren van de
interne markt.Dit standpunt, dat al jaren door de Nederlandse regering wordt ingenomen,
betekent niet dat op basis van die bevoegdheid het hele strafrecht kan worden
geharmoniseerd. Het beleid en de strafrechtelijke normen op het terrein van
Unie-onderwerpen zoals drugs, euthanasie en abortus kunnen niet ineens geharmoniseerd
worden. Dat is immers niet noodzakelijk voor het functioneren van de interne
markt. Dit standpunt is tijdens de Informele Raad door vrijwel alle lidstaten
onderschreven. In die zin is er dus niet veel reden voor zorg. Het Europese
Hof heeft gewoon gedaan waarvoor het is ingesteld: uitleg geven aan de Europese
basisverdragen. Die uitleg kan niemand verbazen, want op andere terreinen
heeft het Europese Hof precies hetzelfde gedaan. Bepaalde richtlijnen, bijvoorbeeld
op het punt van transport, verplichten de lidstaten al om bepaalde normen
strafrechtelijk te handhaven.De minister deelt de zorg voor verbrokkeling van het nationale strafrecht,
maar gaat ervan uit dat deze Gemeenschapsbevoegdheid slechts bij hoge uitzondering
aan de orde kan zijn. Omdat de rechter terecht zeer hoge eisen stelt aan de
consistentie, coherentie en proportionaliteit van het nationale strafrecht,
is grote terughoudendheid met aanpassing van het strafrecht vanuit een andere
bron gepast. Bovendien is het strafrecht in grote delen van Europa, vooral
op het vasteland, sinds de Napoleontische tijd al zeer gelijkvormig.Mede op Nederlands initiatief, ingegeven door de zorg voor verbrokkeling
van het nationale strafrecht, is in de informele JBZ-Raad afgesproken dat
richtlijnen met strafrechtelijke bepalingen bij de JBZ-Raad worden aangemeld.
De JBZ-Raad kan dan per geval bespreken of die bepalingen onontbeerlijk voor
het functioneren van de interne markt zijn, rekening houdend met
de vereiste consistentie van de nationale strafrechtsystemen. Omdat het Europees
Hof heeft vastgesteld dat er sprake is van een bevoegdheid van de Gemeenschap
en niet van de Unie, kan de JBZ-Raad echter niet bepalen dat dit soort bepalingen
alleen door de JBZ-Raad en dus bij unanimiteit mag worden vastgesteld. De
JBZ-Raad besluit daarover dus met gekwalificeerde meerderheid en dit soort
bepalingen valt niet onder het instemmingsrecht van nationale parlementen.
De vraag óf de JBZ-Raad over dergelijke bepalingen besluit, moet overigens
worden beantwoord door de Algemene Raad, want die besluit over de raadsprocedures
in het kader van de Gemeenschap.Op punten die dienen ter ondersteuning van het functioneren van de interne
markt, bestaat dus de mogelijkheid dat Nederland geconfronteerd wordt met
strafrecht dat Nederland zelf niet zou willen; dat is niet te voorkomen. De
minister kan ook niet met absolute zekerheid aangeven welke zaken onder deze
Gemeenschapsbevoegdheid vallen. Het Europese Hof heeft daarover het laatste
woord. Ook Nederland kan het onontbeerlijk achten dat andere lidstaten bepaalde
regels strafrechtelijk handhaven. De uitwerking van de strafrechtelijke beginselen
is overigens bij uitstek een nationale kwestie. Zaken zoals de strafmaat worden
dus overgelaten aan het nationale recht.Ook binnen de regering en binnen de fracties moet gewaakt worden voor
de consistentie van het nationale strafrecht om te voorkomen dat in een andere
Raad strafrechtelijke bepalingen worden vastgesteld, zoals in het verleden
wel eens is gebeurd.Een analyse van de gevolgen van de uitspraak is in voorbereiding. Daarover
zal ook het advies worden gevraagd van de Interdepartementale Commissie voor
Europees Recht. Dat regeringsstandpunt zal in de Tweede Kamer aan de orde
komen. Het is niet zinvol om vooruitlopend op dat kabinetsstandpunt nu al
Kameruitspraken te doen over de gevolgen van de uitspraak van het Europese
Hof.De minister heeft de wensen van de Kamer op het punt van de dataretentie
zo goed mogelijk uitgevoerd door ervoor te zorgen dat er sprake is van een
richtlijn en niet van een kaderbesluit. Ierland wil in de JBZ-Raad overigens
een aparte stemming over de vraag of niet toch sprake moet zijn van een kaderbesluit.
De richtlijn moet juist geen bepalingen bevatten over de toegang van nationale
handhavingsautoriteiten tot gegevens, want dan is op dat terrein sprake van
harmonisatie van het strafrecht. Dergelijke punten moeten nationaal worden
geregeld. Ook de privacybescherming en de kwestie van de vergoeding komen
bij de implementatie aan de orde. Het voorstel van de Raad is aanvaard door
het Europees Parlement. Daarom komt de richtlijn nu voor formele vaststelling
aan de orde in de JBZ-Raad. Omdat voor deze procedure is gekozen, valt dit
punt ook niet meer onder het instemmingsrecht van de Kamer. Het voorzitterschap
heeft gehandeld in overeenstemming met het compromis dat in de Raad was bereikt.
Voor Nederland belangrijke punten zijn daarin gerealiseerd. Er is dus geen
reden om het Nederlandse standpunt te wijzigen.De dwangmiddelen die gebruikt worden om bewijs te verkrijgen, vallen in
beginsel onder het nationale recht, behalve bij misdrijven die op de lijst
van ernstige misdrijven staan. De definitie van «ernstige misdrijven»
heeft voor Nederland als gevolg dat misdrijven waarvoor een gevangenisstraf
geldt van minimaal drie jaar (in plaats van de huidige vier jaar) voortaan
als «ernstige misdrijven» gelden. De richtlijn inzake het bewijsverkrijgingsbevel
staat niet meer als politiek beslispunt op de agenda, want politieke overeenstemming
is nog niet mogelijk. Over het punt van de territorialiteit bestaan geen meningsverschillen
meer met Spanje, maar inmiddels wel met Frankrijk. Daarom is er geen reden
om nu een compromis aan de orde te stellen. Gelet op de zorgen van de Kamer
over de richtlijn inzake het bewijsverkrijgingsbevel, zegt de minister toe
dat hij de Kamer zo snel mogelijk een brief zal sturen met zijn interpretatie
van die richtlijn en van de gevolgen voor Nederland. De dataprotectiebepalingen zijn opgenomen in de verordeningen. De dataprotectieautoriteiten
hebben advies uitgebracht over het Visa Information System. Er moet sprake
zijn van doelbinding, zodat uitwisseling van data alleen mogelijk is ten behoeve
van de visumverlening. De besluitvorming over de aanbesteding gaat inderdaad
niet zo snel als Nederland zou willen.Bij de besluitvorming over het overbrengen van gevonniste personen speelt
het financiële element een rol, mede omdat er meer Nederlanders in buitenlandse
gevangenissen zitten dan buitenlanders in Nederlandse gevangenissen. Daarnaast
spelen echter ook andere factoren een rol. In ieder afzonderlijk geval wordt
een afweging gemaakt.De teksten over het beschikbaarheidsbeginsel bevinden zich in een zeer
pril stadium. De JBZ-Raad bepaalt op basis van een juridisch-technische afweging
of een comitéprocedure wordt gevolgd. Die beslissing is dus onderhevig
aan instemming van de nationale parlementen en houdt in dat aan de Europese
Commissie de bevoegdheid wordt gedelegeerd om nadere regels vast te stellen,
waarbij de Europese Commissie handelt in overeenstemming met een advies van
een comité waarin de lidstaten vertegenwoordigd zijn. Dat kan nodig
zijn, want als eenmaal is besloten om tot een kaderbesluit te komen, hoeft
de vaststelling van bijvoorbeeld de technische voorschriften dankzij die procedure
niet te wachten op de laatste lidstaat die met het kaderbesluit instemt.Nadere gedachtewisselingDe heer De Wit (SP) vindt het een groot risico
dat Nederland via de invalshoek van het Europese Hof en via een gekwalificeerde
meerderheid gedwongen wordt om strafrechtelijke bepalingen over te nemen waar
Nederland het zelf niet mee eens is. Daarom zal hij over dit voor zijn fractie
principiële punt een motie indienen.Mevrouw Albayrak (PvdA) is benieuwd naar het
komende regeringsstandpunt, dat moet aangeven hoe ervoor kan worden gezorgd
dat Europa zich niet kan bemoeien met strafrechtelijke aspecten waar Nederland
zelf over wil beslissen.Mevrouw Jonker (CDA) meent dat de comitéprocedure
ertoe kan leiden dat besluiten na goedkeuring door het nationale parlement
nog aangepast kunnen worden. Daarom heeft de Kamer op het punt van de dataretentie
niet met die procedure ingestemd.De heer Dittrich (D66) spreekt zijn steun
uit voor de door de heer De Wit aangekondigde motie en dringt erop aan dat
de minister in de JBZ-Raad, gelet op de discussie met het Nederlandse parlement,
duidelijk maakt dat de voorliggende richtlijn inzake dataretentie voor Nederland
onacceptabel is. Nu Ierland dit onderwerp in de JBZ-Raad aan de orde wil stellen,
bestaat toch ook de mogelijkheid om de discussie over de voorwaarden voor
dataretentie te heropenen? Hierover zal de heer Dittrich een motie indienen.De heer Weekers (VVD) vindt dat de minister
de Kamer in de discussie over nationale soevereiniteit op het punt van het
strafrecht tegemoetkomt. Toch acht hij de door de heer De Wit aangekondigde
motie zinvol, mede gelet op het standpunt van de Nederlandse regering in de
zaak waarover het Europese Hof in september uitspraak heeft gedaan. Voortaan
moet de Nederlandse regering meer opkomen voor de nationale soevereiniteit.Een bepaalde vorm van dataretentie is zinvol voor de opsporing, maar die
dataretentie moet wel aan een aantal eisen voldoen. Daarom zal de heer Weekers
ook de door de heer Dittrich aangekondigde motie steunen. De minister van Justitie blijft erbij dat
pas wanneer het regeringsstandpunt over de betekenis van de uitspraak van
het Europese Hof er is, de Kamer een gefundeerd standpunt kan innemen.De comitéprocedure kan niet tot gevolg hebben dat besluiten na
goedkeuring door de nationale parlementen nog aangepast kunnen worden. De
procedure is te vergelijken met de bepaling in een wet dat iets bij algemene
maatregel van bestuur nader ingevuld mag worden, eventueel zelfs met een voorhangprocedure.
De beslissingen worden genomen in de Raad op basis van de daar voorliggende
teksten.De Kamer heeft zelf gekozen voor behandeling van de richtlijn inzake dataretentie
in het Europees Parlement. Die procedure heeft geleid tot vaststelling van
de richtlijn. De formele bevestiging daarvan vindt nu in de JBZ-Raad plaats.
Als de motie van de heer Dittrich inhoudt dat er sprake moet zijn van een
kaderbesluit in plaats van een richtlijn, voert de minister die motie graag
uit, maar Nederland kan niet terugkomen op het standpunt dat, conform de wens
van de Kamer, in december in de JBZ-Raad is ingenomen.De voorzitter van de vaste commissie voor Justitie,De Pater-van der MeerDe voorzitter van de vaste commissie voor Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties,Noorman-den UylAdjunct-griffier van de vaste commissie voor Justitie,Van Bemmel XNoot1Samenstelling: Leden: Van de Camp (CDA), Klaas de Vries (PvdA), Van Heemst
(PvdA), Dittrich (D66), Vos (GroenLinks), Rouvoet (ChristenUnie), De Wit (SP),
Albayrak (PvdA), Luchtenveld (VVD), Wilders (Groep Wilders), Weekers (VVD),
De Pater-van der Meer (CDA), voorzitter, Çörüz (CDA), Verbeet
(PvdA), ondervoorzitter, Wolfsen (PvdA), Jan de Vries (CDA), Van Haersma Buma
(CDA), Eerdmans (LPF), Van Vroonhoven-Kok (CDA), Varela (LPF), Van Fessem
(CDA), Straub (PvdA), Nawijn (Groep Nawijn), Visser (VVD), Azough (GroenLinks),
Van Egerschot (VVD) en Meijer (PvdA).Plv. leden: Jonker (CDA), Dijsselbloem (PvdA), Timmer (PvdA), Lambrechts
(D66), Halsema (GroenLinks), Van der Staaij (SGP), Van Velzen (SP), Tjon-A-Ten
(PvdA), Van Baalen (VVD), Blok (VVD), Hirsi Ali (VVD), Aasted Madsen-van Stiphout
(CDA), Jager (CDA), Van Heteren (PvdA), Arib (PvdA), Buijs (CDA), Sterk (CDA),
Kraneveldt (LPF), Joldersma (CDA), Van As (LPF), Ormel (CDA), Van Dijken (PvdA),
Van Schijndel (VVD), Karimi (GroenLinks), Örgü (VVD), Kalsbeek (PvdA)
en Vergeer (SP).XNoot2Samenstelling: Leden: Kalsbeek (PvdA), Van Heemst (PvdA), Noorman-den
Uyl (PvdA), voorzitter, Vos (GroenLinks), Van Beek (VVD), ondervoorzitter,
Van der Staaij (SGP), Luchtenveld (VVD), Wilders (Groep Wilders), De Pater-van
der Meer (CDA), Duyvendak (GroenLinks), Spies (CDA), Eerdmans (LPF), Sterk
(CDA), Van der Ham (D66), Algra (CDA), Haverkamp (CDA), Van Fessem (CDA),
Smilde (CDA), Straub (PvdA), Nawijn (LPF), Boelhouwer (PvdA), Dubbelboer (PvdA),
Van Schijndel (VVD), Irrgang (SP) en Meijer (PvdA).Plv. leden: Klaas de Vries (PvdA), Dijsselbloem (PvdA), Fierens (PvdA),
Halsema (GroenLinks), Weekers (VVD), Slob (ChristenUnie), Hirsi Ali (VVD),
Szabó (VVD), Rambocus (CDA), Van Gent (GroenLinks), Çörüz
(CDA), Van As (LPF), Van Haersma Buma (CDA), Koşer Kaya (D66), Eski
(CDA), Knops (CDA), Van Bochove (CDA), Van Hijum (CDA), Hamer (PvdA), Hermans
(LPF), Leerdam (PvdA), Wolfsen (PvdA), Van der Sande (VVD), Kant (SP), Balemans
(VVD) en De Wit (SP). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-23490-411.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl