Overname aandelenpakket in een aantal taakorganisaties van de NV Nederlandse Spoorwegen; Verslag algemeen overleg over de uitplaatsing van de NS-taakorganisatie en voornemens van de staat om het volledige aandelenpakket over te nemen
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-08 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 27465, nr. 2

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum vergadering

17-01-2001

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2000-2001

27465 nr. 2

10-01-2001

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamVragen en opmerkingen uit de commissieHet antwoord van de regeringNadere gedachtewisselingOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 27465Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 35 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
27 465Overname aandelenpakket in een aantal taakorganisaties van de NV Nederlandse
Spoorwegennr. 2VERSLAG VAN EEN ALGEMEEN OVERLEGVastgesteld 10 januari 2001De vaste commissie voor Verkeer en Waterstaat1
heeft op 30 november 2000 overleg gevoerd met minister Netelenbos van Verkeer
en Waterstaat over:– de procedurele voortgang van het wettelijk
kader m.b.t. het spoor (i.c. nieuwe spoorwegwet en concessiewet), mede in
relatie tot de voorgenomen uitplaatsing van de NS-taakorganisatie en het prestatiecontract
tussen de staat en de NS;– de brief van de minister van Verkeer en Waterstaat
van 16 oktober 2000 inzake mededeling van het voornemen van de staat
om het volledige aandelenpakket van NS over te nemen (Kamerstuk 27 465,
nr. 1).Van dit overleg brengt de commissie bijgaand beknopt verslag uit.Vragen en opmerkingen uit de commissieDe heer Van Gijzel (PvdA) wijst erop dat de
Kamer in het verleden herhaaldelijk en duidelijk heeft uitgesproken dat zowel
de aanbestedingen als de uitplaatsing van de taakorganisaties uitsluitend
binnen een wettelijk kader zouden moeten plaatsvinden. De Kamer heeft voortdurend
gemaand tot spoed, maar desondanks heeft de minister vier jaar nodig gehad
om met wetgeving te komen. Nu gunt zij de Kamer slechts zeer korte tijd om
het resultaat te beoordelen. Het gaat om belangrijke, ingrijpende en langjarige
besluiten. De PvdA was destijds al geen warm voorstander van de uitplaatsing
vanwege het negatieve advies van de commissie-Wijffels en de slechte ervaringen
in Zweden. Nu moet zij constateren dat de uitplaatsing zeer gebrekkig is geregeld.
De interim-regeling bewerkstelligt een onwenselijke, hybride situatie: er
is sprake van een organisatorische afscheiding, maar tegelijk van een status-quo
bij de verdeling van bevoegdheden. Zo wordt de feitelijke zeggenschap voor
een aantal taakorganisaties niet geheel overgeheveld.De heer Van Gijzel pleit voor een veel zorgvuldiger besluitvormingstraject
dan nu is voorzien. Allereerst moeten op basis van de nieuwe Spoorwegwet de
bevoegdheden en taken definitief aan de organisaties worden toebedeeld. Pas
daarna kan aan de Concessiewet worden gewerkt: 1 april 2001 is hiervoor een
geschikte streefdatum. Onderwijl moet de Kamer een zelfstandig onderzoek verrichten
naar een aantal aspecten van het functioneren van de Nederlandse
Spoorwegen. Het onderzoek moet onder andere gericht zijn op de effectiviteit
van de investeringen in de afgelopen tien jaar: hoe is bijvoorbeeld de capaciteitsuitbreiding
benut? Verder moeten meer structurele oorzaken achter de problematiek bij
de Nederlandse Spoorwegen worden achterhaald: de Nederlandse Spoorwegen wijten
de huidige problematiek aan een gebrek aan materieel en personeel en schuiven
de schuld daarvoor af naar de politiek, maar is het gebrek geen gevolg van
een bewuste keuze van de NS-directie, die de financiële positie van de
Nederlandse Spoorwegen wilde optimaliseren in het licht van de voorziene beursgang?
Daarmee zouden de Nederlandse Spoorwegen hun contract met de overheid niet
nakomen. Het onderzoek moet verder inzicht verschaffen in de perspectieven:
waartoe zijn de Nederlandse Spoorwegen bereid en in staat? Slechts als aan
deze voorwaarden is voldaan, is afsplitsing en de verlening van de concessie
per 1 juli 2001 mogelijk.De minister heeft aangegeven dat het noodzakelijk is om het memorandum
of understanding (MOU) om te zetten in een contract. De Kamer is nog niet
bekend met de inhoud daarvan. Hoe het ook zij, de korte beslissingstermijn
die de Kamer wordt geboden vindt de heer Van Gijzel voor een dergelijke langdurige
overeenkomst onverantwoord. Uit de inhoud van het MOU valt wel het een en
ander af te leiden. Zo zullen de Nederlandse Spoorwegen een kleiner net bedienen,
maar hetzelfde bedrag ontvangen. Een aantal kwalitatieve normen, zoals materieelinzet
en aantal zitplaatsen, zijn vervangen door groeinormeringen. Vergeleken met
het overgangscontract kan dit een aanzienlijke verslechtering betekenen voor
de reizigers. Voor het komend jaar wordt dezelfde groeiprognose van 3% gehanteerd,
maar het is zeer de vraag of de Nederlandse Spoorwegen dat streefgetal zullen
halen. Verder is in tegenstelling tot het oude contract geen sprake van afzonderlijke
punctualiteitsnormen per knooppunt. Ook is het maar zeer de vraag of de vastgestelde
sancties uiteindelijk zullen kunnen worden geëffectueerd. De heer Van
Gijzel roept de Kamer derhalve op om niet in te stemmen met het contract dat
per 1 januari 2001 allerlei gewichtige zaken voor een lange periode zal
vastleggen.De heer Reitsma (CDA) schetst de huidige staat
van het spoor: vele vertragingen en onvoldoende materieel en reizigers, terwijl
de wegen propvol zijn. Ook hij herinnert aan de heldere afspraken rond de
verzelfstandiging van de Nederlandse Spoorwegen: uitplaatsing van de taakorganisaties,
het wettelijk kader dat 1 januari 2000 gereed moest zijn en teruggave van
het juridische eigendom van het spoor aan de staat als de verzelfstandiging
zou worden voortgezet. De problematiek is ernstig en blijkt hardnekkig. Het
roer moet dus om en daartoe moeten wellicht bepaalde aspecten van de verzelfstandiging
worden heroverwogen.De minister heeft de afspraak met de Kamer om uitplaatsing van de drie
taakorganisaties alleen in een wettelijk kader te doen plaatsvinden, niet
tijdig waargemaakt en is daarmee de wens van de Kamer niet nagekomen. Zij
dient te stoppen met het aanleggen van privaatrechtelijke noodverbanden om
de doelstellingen met betrekking tot de taakorganisaties toch te kunnen doorzetten.
Indien nodig zal de CDA-fractie de algemene maatregel van bestuur met voorhangbepaling
trachten te blokkeren. Gezien de grote belangen voor reizigers vindt het CDA
een publiekrechtelijke regeling de enige toelaatbare optie. De afronding van
de Spoorwegwet en de Concessiewet moet nu voortvarend worden aangepakt en
pas daarna zijn de uitplaatsing van de taakorganisaties en het prestatiecontract
aan de orde; deze volgorde mag zeker niet worden omgekeerd. De Kamer wenst
een voorafgaand wettelijk kader en voldoende tijd voor een adequate beoordeling
van de voorstellen. De heer Reitsma ontraadt de minister derhalve het prestatiecontract
te tekenen. De heer Van Walsem (D66) heeft de indruk dat
de minister in haar doortastendheid, voortvarendheid en ambitie om bij de
verzelfstandiging van de Nederlandse Spoorwegen het tempo erin te houden,
de wensen van de Kamer inzake de te betrachten zorgvuldigheid enigszins veronachtzaamt.
De zorgvuldigheid van het proces is gebaat bij wat meer tijd en van een uitstel
van het prestatiecontract zal niemand wakker liggen. De heer Van Walsem sluit
zich derhalve aan bij de inbreng van de vorige leden.Mevrouw Halsema (GroenLinks) betwijfelt ten
zeerste of voor de reizigers voldoende waarborgen zijn gecreëerd om het
prestatiecontract per 1 januari in werking te laten treden en de taakorganisaties
uit te plaatsen. Er is nog geen sprake van een nieuwe Spoorwegwet. De uitplaatsing
van de taakorganisaties zou moeten plaatsvinden op basis van een interim-besluit,
dat overigens is gebaseerd op een rapport dat door de Kamer sterk is bekritiseerd.
Dat rapport ontbeert overigens een kabinetsstandpunt.Over de sturingsrelaties, het toezicht, de bevoegdheden van de minister
en de bekostiging bestaan grote onzekerheden. De minister maant de Kamer desondanks
om met de voorgenomen uitplaatsing per 1 januari akkoord te gaan, opdat de
huidige hybride situatie wordt doorbroken. Het is maar zeer de vraag of dat
door een snelle, maar kwalitatief magere uitplaatsing wordt bereikt. Ook blijkt
uit de brief van de minister van 30 november 1999 dat de bestaande overeenkomst
met betrekking tot de invoering van de nieuwe Spoorwegwet kan worden verlengd.
Voor een zorgvuldige uitplaatsing en het nakomen van de wensen van de Kamer
dient de minister dus te wachten op de nieuwe Spoorwegwet.Voor het prestatiecontract ontbreekt eveneens het wettelijk kader, wat
impliceert dat dit op privaatrechtelijke basis zou moeten geschieden. In plaats
van een definitief prestatiecontract moet er een nieuw overgangscontract in
het leven worden geroepen, dat geldt totdat er een concessie op basis van
de Concessiewet bestaat. Overigens bestaat er, één maand voor
de geplande inwerkingtreding ervan, niet eens een echt prestatiecontract dat
de Kamer kan beoordelen. Wel is sprake van een betrekkelijk schamel MOU, waarin
de waarborgen voor de verbetering van service en comfort voor de reizigers
er bekaaid van afkomen. Het MOU staat echter wel de mogelijkheid van een uitstel
van zes maanden toe. De besluiten met betrekking tot het prestatiecontract
en de uitplaatsing van de taakorganisaties dienen derhalve te worden uitgesteld
totdat zij kunnen geschieden op basis van het wettelijke kader van de Concessiewet
en de nieuwe Spoorwegwet; dit komt niet alleen overeen met de herhaaldelijk
uitgesproken wens van de Kamer, maar voorkomt bovendien dat de Kamer zich
bij de bespreking van de wetten gebonden zal zien aan de afspreken van het
ministerie met de Nederlandse Spoorwegen. Mevrouw Halsema acht het van groot
belang dat de Kamer in de tussentijd het onderzoek verricht dat de heer van
Gijzel heeft bepleit.De heer Hofstra (VVD) vindt ook dat nu op
het spoor sprake is van een chaos, maar benadrukt wel dat de Nederlandse Spoorwegen,
al het gepraat en geklaag in de Kamer ten spijt, de problemen zelf zullen
moeten aanpakken. De Nederlandse Spoorwegen hebben er goed aan gedaan om nieuw
materieel aan te schaffen. Bij hen heerst echter niet alleen een materieelprobleem,
maar ook een cultuurprobleem: de mentaliteit van het NS-personeel, dat een
weinig constructieve houding uitstraalt en niet bepaald de indruk wekt graag
de handen uit de mouwen te steken om de problemen aan te pakken, valt zeer
te betreuren. Een verkoop van een groot deel van de aandelen – let wel:
geen beursgang – aan een externe binnenlandse of buitenlandse aandeelhouder
zal ongetwijfeld een verandering ten goede in de bedrijfscultuur bewerkstelligen.
Klopt het overigens dat de punctualiteit van de Nederlandse Spoorwegen dit
jaar aanmerkelijk lager uitvalt dan de twee voorgaande jaren? De heer Hofstra heeft er moeite mee dat een van de taakorganisaties, namelijk
NS-Reizigers, na de uitplaatsing een sturende rol zal vervullen bij het gebruik
van de railinfrastructuur, met name bij de knooppunten. Hij toont zich voorstander
van het bonus-malusstelsel in het prestatiecontract. Moeite heeft hij met
de onmogelijkheid van de Nederlandse Spoorwegen om claims in te dienen bij
het rijk als beheerder van de infrastructuur. Het voorgestelde Kameronderzoek
zou zich volgens de heer Hofstra overigens niet alleen moeten richten op het
handelen van het ministerie en van de Nederlandse Spoorwegen, maar ook op
het inconsistente gedrag van de Kamer zelf.Ook de heer Van den Berg (SGP) herinnert aan
de kamerbreed herhaaldelijk uitgesproken wens van een voorafgaande en samenhangende
wetgeving die de verzelfstandiging van het spoor moet begeleiden. Achtereenvolgende
kabinetten zijn onzorgvuldig met die Kamerwens omgegaan. Na vier à
vijf jaar is de benodigde wetgeving uiteindelijk aan de Kamer voorgelegd,
maar tegen de achtergrond van de ingrijpendheid van dit besluit en de grote
belangen die op het spel staan, vergt deze zeer zorgvuldige behandeling.De weg waarvoor de minister heeft gekozen, het interim-besluit en de privaatrechtelijke
overeenkomst, passen niet in het bestaande publiekrechtelijke kader, namelijk
de vigerende Spoorwegwet. De laatste zal dus moeten worden aangepast alvorens
verder kan worden gegaan. Nog zwaarder weegt voor de heer Van den Berg de
wijze waarop de Kamer als medewetgever buitenspel dreigt te worden gezet:
als de minister haar zin krijgt, dan kan de Kamer het proces immers slechts
achteraf en indirect beïnvloeden. Daarbij komt dat de Kamer nog niet
eens over het contract beschikt. Als de Kamer haar publiekrechtelijke rol
serieus neemt, dan kan zij dus niet instemmen met de ingangsdatum van 1 januari,
net zo min als met de overname van het aandelenpakket. De heer Van den Berg
stelt voor om de uitplaatsing en het prestatiecontract minstens een halfjaar
uit te stellen, totdat de Spoorwegwet en de Concessiewet gereed zijn. Tegen
dit uitstel bestaan geen onoverkomelijke inhoudelijke en beleidsmatige bezwaren.
Overigens overwoog de minister eerder zelf ook een uitstel, getuige haar brief
aan de Kamer van 30 november 1999. De heer Van den Berg zegt het voorstel
tot zelfstandig onderzoek van de Kamer van harte te steunen.De heer Stellingwerf (RPF/GPV) schetst de
complexiteit die de spoorwegwetgeving te wachten staat: als het aan de minister
ligt, dan zal per 1 januari het prestatiecontract met de Nederlandse
Spoorwegen in werking treden, terwijl de oude Spoorwegwet nog van kracht is
en zal de capaciteitsverdeling worden geregeld in een interim-besluit capaciteitstoewijzing
spoorwegen, dat op 10 november in werking trad en vooruitloopt op de nieuwe
Spoorwegwet. Verder valt te verwachten dat in 2001 over een aantal zaken,
waarover nu nog geen overeenstemming bestaat, afzonderlijke privaatrechtelijke
afspraken zullen moeten worden gemaakt. Intussen zijn de voorstellen voor
de Concessiewet en de nieuwe Spoorwegwet ingediend, maar het zal minstens
tot de zomer duren totdat het parlement die heeft goedgekeurd. Aan het prestatiecontract
kleven inhoudelijke bezwaren en het ontbeert een wettelijke basis. De uitplaatsing
van de taakorganisaties per 1 januari 2001 is niet meer haalbaar, maar ook
dienaangaande bestaan nog veel onduidelijkheden: over de exacte taakverdeling,
over de aansturing en over de financiële kant van de zaak.Het interim-besluit en het wetsvoorstel Spoorwegwet gaan uit van de huidige,
onwenselijke hybride constructie van de capaciteitstoewijzing. De uitplaatsing
is geen doel op zich en dient te worden uitgesteld totdat de benodigde wetgeving
in orde is. De heer Stellingwerf begrijpt niet waarom in het wetsvoorstel
de uitplaatsing van de taakorganisaties wordt gezien als randvoorwaarde voor
de inwerkingtreding van de nieuwe regelgeving. De Kamer moet zich
niet onder tijdsdruk laten zetten. De minister moet zich nu niet laten verleiden
tot ondertekening van het prestatiecontract met de Nederlandse Spoorwegen;
privaatrechtelijke overeenkomsten zijn pas aan de orde als een helder publiekrechtelijk
kader bestaat.Het antwoord van de regeringDe minister benadrukt dat het geenszins haar
bedoeling was om de Kamer te passeren. Zij wijst erop dat in de beginperiode
van het proces van verzelfstandiging van de Nederlandse Spoorwegen weinig
is geregeld. De overheid, als vertegenwoordiger van de belangen van de reizigers,
verkeerde daarom tot voor kort in een zeer ongunstige positie tegenover NS
Reizigers, een monopolist die in staat was om het totale beleid rond het spoor
te dicteren, maar ononvoldoende prestaties leverde. Om de positie van de overheid
en daarmee van het publiek, te versterken, zijn dit jaar de verhoudingen tussen
ministerie en Nederlandse Spoorwegen opnieuw aangehaald. De genomen maatregelen
zijn derhalve gericht op de versterking van de positie van de overheid zolang
de nieuwe wetgeving nog niet is voltooid. Overigens stelt de minister dat
zij de inbreng van de Kamer, te weten het nader rapport, met betrekking tot
het wetsvoorstel Concessiewet pas op 7 november ontving.De centrale vraag is of, hangende de nieuwe Spoorwegwet en Concessiewet,
een juridische basis bestaat voor een verzelfstandiging van de taakorganisaties,
dus voor het loskoppelen van de taakorganisaties van de NS-holding. De minister
bestrijdt dat de huidige Spoorwegwet zich hiertegen verzet, waardoor het interim-besluit
geen wettelijke basis zou kennen. De overname van de aandelen van de taakorganisaties
is daarentegen onder de huidige Spoorwegwet en onder de nieuwe Wet personenvervoer
toegestaan. Hetzelfde geldt voor het prestatiecontract, volgens de EG-verordening
1191/69 de meest aangewezen weg. Het interim-besluit vindt zijn wettelijke
basis in artikel 27 van de huidige Spoorwegwet. De Raad van State heeft een
en ander bevestigd. Van een wettelijke basis is dus wel degelijk sprake, al
laat dit gegeven de voorkeur van de Kamer om een en ander op de nieuwe Spoorwegwet
te baseren, onverlet.Een snelle loskoppeling van de taakorganisaties van de Nederlandse Spoorwegen
is om een aantal redenen een goede zaak. Nu zijn onder andere de capaciteitstoedeling,
de geschillenbeslechting en het onderhoud in handen van slechts één
NV: de holding NV Nederlandse Spoorwegen. Deze situatie is zeer onwenselijk.
Vandaar dat de taakorganisaties van de holding in een een-op-eenrelatie worden
losgekoppeld en ondergebracht in drie aparte BV's. Let wel, dit zal vooralsnog
niet op publiekrechtelijke grondslag plaatsvinden; een ZBO-status is pas in
2005 aan de orde. Conform het interim-besluit zal het beheer van de infrastructuur,
dus rails, stations en knooppunten, worden overgeheveld van NS naar Railinfrabeheer
BV. De reeds ingestelde raad van commissarissen draagt zorg voor een nauwgezet
toezicht op de publieke rol van de nieuwe BV's. Het management van het veranderingsproces
is uiterst ingewikkeld en 2500 personeelsleden zijn ervan afhankelijk. De
ratio achter de maatregelen was om eerst ervaring met de geheel nieuwe structuur
op te doen voordat tot een definitieve publiekrechtelijke regeling zou worden
overgegaan. Als de Kamer deze visie niet deelt en hier niet mee instemt, dan
zal haar wens worden gevolgd – dus de aandelen niet worden overgenomen
van NS – maar dan moet zij zich wel realiseren dat hierdoor de broodnodige
dynamiek in het veranderingsproces wordt ondermijnd en veel kostbare tijd
verloren zal gaan. Met de door de Kamer gewenste vertraging zullen ook problemen
ontstaan bij de opstelling van de dienstregeling voor volgend jaar en zal
de onafhankelijke geschillenbeslechting tussen de partijen verder worden uitgesteld.
Een pas op de plaats, te weten het doen vervallen van de hoofdlijnenovereenkomst
met de Nederlandse Spoorwegen, zal de mogelijkheden tot sturing
van de minister ten opzichte van deze laatste sterk verslechteren.In het interim-besluit is de nota Toergoed verwerkt, dus het kabinet heeft
wel degelijk zijn standpunt hierover aan de Kamer medegedeeld. Het is een
misverstand dat de verzelfstandiging van de Nederlandse Spoorwegen op basis
van het interim-besluit verder wordt doorgezet; de overheid haalt immers de
taakorganisaties naar zich toe, waardoor de nadelen van de huidige monopolistische
situatie worden bestreden. Dat de overheid hiermee op de goede weg is, blijkt
overigens uit de beroepsprocedures van de vervoerders, onder andere NSR, tegen
de capaciteitstoedeling. De minister deelde inderdaad op 20 juni de Kamer
mede dat zij 1 januari als ingangsdatum voor Concessiewet en Spoorwegwet onhaalbaar
achtte, maar sloot daarmee andere regelingen niet uit. Hoe dan ook, de Kamer
zal schriftelijk worden geïnformeerd over de implicaties voor overheid
en samenleving van de opschorting van het interim-besluit.Het huidige overgangscontract pakt uitermate nadelig uit: het biedt de
reiziger nauwelijks enige waarborgen en de minister weinig competentie om
de bestaande knelpunten aan te pakken. Over het prestatiecontract, het resultaat
van een jaar onderhandelingen met de Nederlandse Spoorwegen, ontving de Kamer
begin oktober een MOU. De minister stelde zich destijds voor om eerst met
de Kamer een algemene discussie te voeren over het MOU, alvorens inhoudelijk
in te gaan op het prestatiecontract. De Kamer heeft echter niet voor deze
weg gekozen. Vergeleken met het overgangscontract betekent het prestatiecontract
een grote verbetering: het biedt zowel overheid als Nederlandse Spoorwegen
de nodige incentives om beter te presteren en biedt de reiziger de langverwachte
waarborgen. Het bevat een clausule, overigens niet aanwezig in het MOU, die
de Kamer en de raad van commissarissen de bevoegdheid verleent om veranderingen
aan te brengen. Omdat het prestatiecontract de positie van de reiziger en
van de overheid versterkt, roept de minister de Kamer op tot een heroverweging
van haar oorspronkelijke oordeel en hoopt zij dat de Kamer haar alsnog in
staat zal stellen om het contract ingang te doen vinden per 1 januari a.s..
De minister garandeert dat de Kamer in het halfjaar daaropvolgend alle gelegenheid
zal hebben om via de Concessiewet haar wensen te realiseren.Nadere gedachtewisselingDe heer Van Gijzel (PvdA) wacht de nadere
toelichting met betrekking tot de taakorganisaties af. Hij kent het prestatiecontract
niet en ziet daarom geen aanleiding om het al op 1 januari in te laten gaan.
Hij herhaalt de uitdrukkelijke wens van de Kamer om eerst de Concessiewet
af te handelen, alvorens de concessie te regelen.De heer Reitsma (CDA) blijft erbij dat het
prestatiecontract niet kan worden behandeld voordat de nodige wetgeving rond
is. Hij ontraadt de minister het prestatiecontract nu al te sluiten. Verder
vindt hij de korte tijd die de Kamer wordt toegestaan om het contract te beoordelen
onaanvaardbaar, zeker gezien het feit dat zij daarbij externe expertise nodig
zal hebben. Hij doet een zeer dringend beroep op de minister om te wachten
met ondertekening totdat de benodigde wetgeving is afgerond.De heer Van Walsem (D66) constateert dat de
Kamer geen afstand neemt van haar standpunten in eerste termijn en vindt dat
de minister op haar schreden moet terugkeren.Mevrouw Halsema (GroenLinks) is ook nog steeds
van oordeel dat eerst de Concessiewet moet worden behandeld en dat pas daarna
het prestatiecontract mag worden getekend. Met betrekking tot de clausule
vraagt zij zich af wat de consequenties zijn als de Kamer de Concessiewet
niet in het komende halfjaar heeft afgehandeld.De heer Hofstra (VVD) vraagt naar de mogelijkheden
om aan het prestatiecontract een tijdelijke status toe te kennen, mede omdat
het toch een verbetering van de positie van de reiziger met zich brengt.De heer Van den Berg (SGP) vraagt om een toelichting
op de mogelijkheden tot beïnvloeding door de Kamer van een privaatrechtelijk
prestatiecontract.De heer Stellingwerf (RPF/GPV) pleit voor
een verlenging van het huidige contract met een halfjaar.De minister constateert eensgezindheid in
de Kamer over de taakorganisaties. De taakorganisaties zullen vooralsnog dus
niet worden uitgeplaatst en er zal nog geen aandelenoverdracht plaatsvinden.
Zij is bereid om, in navolging van de suggestie van de heer Hofstra, het prestatiecontract
te benoemen als een overgangscontract, dat een en ander in de overgangsperiode
tot de Concessiewet regelt, maar zal vervallen als de concessie gereed is.
De Kamer zal het prestatiecontract, c.q. het overgangscontract uiterlijk vrijdag
8 december ontvangen.De voorzitter van de commissie,BlaauwDe griffier van de commissie,RooversXNoot1Samenstelling: Leden: Blaauw (VVD), voorzitter, Van den Berg (SGP), Reitsma
(CDA), Biesheuvel (CDA), Rosenmöller (GroenLinks), Valk (PvdA), Van Gijzel
(PvdA), Leers (CDA), ondervoorzitter, Feenstra (PvdA), Van Heemst (PvdA),
Verbugt (VVD), Giskes (D66), Stellingwerf (RPF/GPV), Klein Molekamp (VVD),
Hofstra (VVD), Wagenaar (PvdA), Van der Knaap (CDA), Ravestein (D66), Van
der Steenhoven (GroenLinks), Niederer (VVD), Van Bommel (SP), Eurlings (CDA),
Herrebrugh (PvdA), Hindriks (PvdA) en De Swart (VVD).Plv. leden: Te Veldhuis (VVD), Bakker (D66), Th. A. M. Meijer
(CDA), Stroeken (CDA), Van Gent (GroenLinks), Waalkens (PvdA), Crone (PvdA),
Atsma (CDA), Duivesteijn (PvdA), Witteveen-Hevinga (PvdA), Voûte-Droste
(VVD), Augusteijn-Esser (D66), Schutte (RPF/GPV), Geluk (VVD), Luchtenveld
(VVD), Spoelman (PvdA), Buijs (CDA), Van Walsem (D66), Vendrik (GroenLinks),
Weekers (VVD), Poppe (SP), Dankers (CDA), Depla (PvdA), Dijsselbloem (PvdA)
en Nicolaï (VVD). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-27465-2.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl