Wijziging van de Algemene Kinderbijslagwet en de Wet op de studiefinanciering; Brief staatssecretaris over de kosten van thuisverzorging van een gehandicapt kind
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-12 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 23795, nr. 6

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

07-02-1995

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1994-1995

23795 nr. 6

27-01-1995

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamConclusieOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 23795Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 21 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
23 795Wijziging van de Algemene Kinderbijslagwet en de Wet op de Studiefinancieringnr. 6BRIEF VAN DE STAATSSECRETARIS VAN SOCIALE ZAKEN EN WERKGELEGENHEIDAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-Generaal's-Gravenhage, 27 januari 1995Tijdens de Uitgebreide Commissievergadering over Emancipatiebeleid d.d.
16 september 1991 werd de vraag gesteld of de relatief hoge kosten, waarmee
ouders die een gehandicapt kind thuis verzorgenworden geconfronteerd,
in de sfeer van de voorzieningen of in de kinderbijslagsfeer moeten worden
gecompenseerd. Naar aanleiding van deze vraag zond de toenmalige Staatssecretaris
mevrouw Ter Veld mede namens de toenmalige Staatssecretaris van Welzijn, Volksgezondheid
en Cultuur op 19 december 1991 adviesaanvragen naar de Ziekenfondsraad (Zfr)
en Sociale Verzekeringsraad (SVr). Reeds enige tijd geleden brachten de Zfr
en de SVr hun advies uit. De Zfr geeft in zijn advies aan van mening te zijn,
dat het probleem van ouders met een thuiswonend gehandicapt kind niet zo zeer
van financiële aard is, maar meer ligt op het terrein van de bereikbaarheid
en toegankelijkheid van de hulpverlening. De SVr meent dat, gelet op de aard
van de kosten, de kosten niet op basis van de AKW dienen te worden vergoed,
doch dat vergoeding plaats dient te vinden op basis van een regeling op het
terrein van de gezondheidszorg of voorzieningen.Bij diverse gelegenheden is door leden van de Kamer gevraagd naar een
standpunt met betrekking tot deze kwestie. Laatstelijk werd het probleem door
de heer Van der Vlies, mevrouw Giskes en anderen aangekaart bij de mondelinge
behandeling van het wetsvoorstel tot wijziging van de Algemene Kinderbijslagwet,
de Ziekenfondswet en de Algemene Wet Bijzondere Ziektekosten (Kamerstukken
II, 1994/95, nr. 23 957) en ook bij de behandeling van het wetsvoorstel
vereenvoudiging Algemene Kinderbijslagwet (AKW; Kamerstukken II, 1993/94,
nr. 23 795) werd mij om een oordeel gevraagd. Ik wil de Kamer met deze
brief van mijn standpunt in kennis stellen.Bij de vraag die hier aan de orde is, wordt ervan uitgegaan, dat ouders
die een gehandicapt kind thuis verzorgen relatief hoge kosten hebben. Het
komt mij voor dat de hoogte van de extra kosten, verbonden aan het thuisverzorgen
van een gehandicapt kind sterk individueel bepaald is. Zo zal
de hoogte van die kosten in grote mate bepaald worden door de handicap van
het kind. Bij het treffen van een regeling in de sfeer van de kinderbijslag
werd gedacht aan de toekenning van tweevoudige kinderbijslag. Allereerst zou
dan door middel van een keuring de (mate van) handicap van het kind moeten
worden vastgesteld. De ouders van het gehandicapte kind zouden vervolgens
moeten aangeven welke bijdrage zij leveren in de onderhoudskosten van het
kind, net zoals dat thans het geval is ten aanzien van alle uitwonende kinderen
en kinderen van 16 jaar en ouder. Bij een voldoende hoge ouderlijke bijdrage
in de onderhouds-kosten zou dan recht kunnen bestaan op tweevoudige kinderbijslag.De vraag of een dergelijke regeling moet worden getroffen is een verre
van eenvoudige afweging. Na ampele overwegingen ben ik tot de conclusie gekomen
dat ik geen regeling in de AKW wil treffen. Aan het treffen van een regeling
binnen de AKW kleven namelijk belangrijke bezwaren.Het eerste bezwaar tegen het treffen van een regeling in de AKW komt erop
neer, dat met het treffen van zo een regeling afbreuk zal worden gedaan aan
het verzorgingsbeginsel dat de AKW kent voor kinderen tot 16 jaar. Het treffen
van een regeling zal immers met zich brengen, dat ten aanzien van àlle
thuiswonende gehandicapte kinderen een onderhoudseis moet worden gesteld,
dus ook voor de kinderen jonger dan 16 jaar. Dit zou inhouden dat bij alle
thuiswonende gehandicapte kinderen tot 16 jaar een verificatie op eventueel
inkomen dient plaats te vinden. Ik acht dit een afbreuk aan het verzorgingsbeginsel.Mijn tweede bezwaar heeft te maken met het principe van de AKW, dat voor
thuiswonende kinderen jonger dan 18 jaar nooit recht op meervoudige kinderbijslag
kan bestaan. Ik acht het onwenselijk op dit principe voor thuiswonende gehandicapte
kinderen een uitzondering te maken. Het maken van een uitzondering op een
regel heeft een uitstralingsrisico in zich. Een uitstralingsrisico is hier
zeker aanwezig. Onlangs ben ik benaderd door een belangenvereniging voor ouders
van meerlingen die pleitte voor toekenning van hogere kinderbijslag. Ook in
deze gevallen is het niet onaannemelijk, dat ouders van meerlingen met hogere
kosten per kind worden geconfronteerd dan ouders van niet-meerlingen. Zo zou
ik nog enkele voorbeelden kunnen noemen. Ik acht het niet verdedigbaar voor
de ene categorie wel toekenning van tweevoudige kinderbijslag mogelijk te
maken en dit voor de andere categorie achterwege te laten.Als negatieve consequentie van het treffen van een AKW-regeling noem ik
verder de budgettaire gevolgen die dit met zich meebrengt en waarvoor vooralsnog
de dekking ontbreekt. Volgens een raming van de SVr die is opgenomen in het
SVr-advies bedragen de extra uitkeringslasten op jaarbasis circa f 40
mln. Als gevolg van de maatregelen uit het wetsvoorstel tot wijziging van
de Algemene Kinderbijslagwet, de Ziekenfondswet en de Algemene Wet Bijzondere
Ziektekosten (Kamerstukken II, 1994/95, nr. 23 957) zal de gemiddelde
kinderbijslaguitkering in de loop van de jaren dalen. Dit heeft tot gevolg
dat het door de SVr berekende bedrag van f 40 mln., in de structurele
situatie, met circa f 5 á f 10 mln. neerwaarts kan worden
bijgesteld. De eenmalige uitvoeringskosten (de handicap van de kinderen zal
door middel van een keuring moeten worden vastgesteld) worden geraamd te liggen
tussen circa f 22,5 mln. en circa f 27 mln. De structurele extra
uitvoeringskosten worden op minder dan f 10,8 mln. geschat. De hoogte
van de geraamde extra uitvoeringskosten (deze bedragen ook in de structurele
situatie tenminste 25% van de uitkeringslasten!) geeft niettemin aan dat het
treffen van een regeling binnen de AKW de uitvoering aanzienlijk zal belasten.
Uit oogpunt van doelmatigheid is dit een belangrijk minpunt. In het SVr-advies
wordt nog aangegeven dat werknemers- en kroonleden een tijdelijke
regeling in de AKW te overwegen vinden. Gelet op de hoge eenmalige uitvoeringskosten
wijs ik echter een tijdelijke regeling van de hand.Een andere negatieve consequentie van het treffen van een regeling betreft
de koopkrachteffecten. De kosten van een voorziening binnen de AKW zouden
bij het ontbreken van een alternatieve dekking generiek gecompenseerd moeten
worden binnen de AKW. Uitgaande van de door de SVr geraamde uitkerings- en
uitvoeringslasten (gerekend is met een gemiddeld bedrag van f 45 mln.
aan uitkeringslasten en structurele uitvoeringskosten) zou dit inhouden een
korting van 0,7% op alle kinderbijslagbedragen. Voor een modaal gezin met
twee kinderen van 6 tot 12 jaar resulteert een koopkrachteffect van – 0,1%,
voor een gezin met vier kinderen van – 0,1%. Voor een gezin met
een inkomen op minimumniveau bedragen deze effecten 0,1 respectievelijk 0,2%.
Naar mijn mening is een dergelijk effect op de koopkracht van alle gezinnen
met kinderen ten behoeve van een begrensd aantal gezinnen met een gehandicapt
kind thuis niet wenselijk.Tot slot wil ik nog wijzen op het mogelijke effect dat zou kunnen optreden
wanneer de wijziging van de AKW, zoals voorgesteld in het begin van mijn brief
genoemde wetsvoorstel tot vereenvoudiging van de AKW (Kamerstukken II, 1993/94,
nr. 23 795) een feit is. De vereenvoudiging in genoemd wetsvoorstel is
tweeledig. Allereerst worden per categorie kinderen de onderhoudsvoorwaarden
gelijk geformuleerd. Verder zal de toets op de onderhoudseis niet meer plaatsvinden
op de onderhoudsbijdrage van de ouders, maar op de toegestane inkomsten van
het kind. Het onderhoud door de ouder wordt als vanzelfsprekend beschouwd,
indien het kind niet over (voldoende) eigen inkomsten beschikt. Alleen wanneer
ook een ander dan de verzorgende ouder een onderhoudsbijdrage levert in de
kosten van het kind en daardoor het onderhoud door de ouder niet als vanzelfsprekend
kan worden beschouwd, zal ook de onderhoudsbijdrage van de ouder moeten worden
getoetst. In de regel zal echter alleen een toets plaatsvinden op het inkomen
van het kind. Er kan van worden uitgegaan dat de gehandicapte kinderen waar
het hier om gaat veelal geen eigen inkomsten zullen verwerven, waardoor, als
een regeling zou worden getroffen voor thuiswonende gehandicapte kinderen,
in vrijwel alle gevallen waarin een gehandicapt kind thuis wordt verzorgd
recht zal bestaan op tweevoudige kinderbijslag. Met dit effect heeft de SVr
uiteraard geen rekening kunnen houden bij de berekening van de uitkeringslasten. ConclusieHet komt me niet onwaarschijnlijk voor, dat ouders die thuis een gehandicapt
kind verzorgen met hogere kosten per kind worden geconfronteerd dan ouders
van niet-gehandicapte kinderen. Zoals gesteld is de SVr in zijn advies van
oordeel, dat, gelet op de aard van de kosten, de kosten die het hier betreft
niet op basis van de AKW dienen te worden vergoed, doch dat vergoeding van
deze kosten dient plaats te vinden op basis van een regeling op het terrein
van de gezondheidszorg of voorzieningen. In dit verband kan worden gewezen
op de mogelijkheden die de Wet voorzieningen gehandicapten en de Algemene
Wet Bijzondere Ziektekosten thans bieden.Een compenserende regeling past mijns inziens slecht binnen de AKW en
is uitvoeringstechnisch gecompliceerd. Daarnaast betekenen de hoge uitkerings-
en uitvoeringskosten van een dergelijke regeling, die via besparingen op de
sociale zekerheid zouden moeten worden gecompen- seerd, voor mij
een belangrijk tegenargument. Tenslotte ben ik beducht voor het uitstralingseffect
voor het kinderbijslagstelsel dat een dergelijke regeling voor thuiswonende
gehandicapte kinderen zal hebben. De Staatssecretaris van Sociale Zaken en Werkgelegenheid,R. L. O. Linschoten 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-23795-6.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl