Algemene Vergadering der Verenigde Naties; Brief minister en staatssecretaris met overzicht handelsbelemmeringen tussen ontwikkelingslanden
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-06 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 26150, nr. 31

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

14-10-2005

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2005-2006

26150 nr. 31

07-10-2005

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamFiguur 1 Gemiddelde (gewogen) toegepaste tarieven die
importerende landen heffen op de totale handel (%)Figuur 2 Gemiddelde (gewogen) toegepaste tarieven die
importerende landen heffen op landbouwproducten (%)Figuur 3 Gemiddelde (gewogen) toegepaste tarieven die
importerende landen heffen op industriële producten, uitgezonderd textiel
(%)Ondertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 26150Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 196 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
26 150Algemene Vergadering der Verenigde Natiesnr. 31BRIEF VAN DE MINISTER VOOR ONTWIKKELINGSSAMENWERKING EN DE STAATSSECRETARIS
VAN ECONOMISCHE ZAKENAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-GeneraalDen Haag, 7 oktober 2005Graag bieden we u hierbij een overzicht aan van handelsbelemmeringen tussen
ontwikkelingslanden, zogeheten Zuid-Zuid handelsbelemmeringen, die de economische
groei in ontwikkelingslanden in de weg staan, zoals verzocht door het lid
Verhagen tijdens het debat over de vorige VN-Millenniumtop op 28 juni
jl. (Handelingen II, vergaderjaar 2004–2005, nr. 96, blz. 5831)Het aandeel van Zuid-Zuid handel in de totale wereldhandel is in de periode
1990–2003 toegenomen van 1,1% tot 3,8%1. In dezelfde periode groeide het aandeel van Zuid-Zuid handel in de
totale handel van ontwikkelingslanden van 14,2% tot 18,9%2. De groei van Zuid-Zuid handel in deze periode komt voor
60% voort uit handel binnen regio's. Het feit dat in deze periode
ook ontwikkelingslanden zijn begonnen met het effectueren van regionale vrijhandelszones,
zoals MERCOSUR in Latijns Amerika, ASEAN in Azië en COMESA in Afrika,
droeg hieraan bij.Zuid-Zuid handelsbelemmeringen bestaan uit zowel tarifaire als non-tarifaire
maatregelen en komen in verschillende sectoren voor. Voor het opstellen van
het overzicht is gebruik gemaakt van bestaande literatuur.In figuur 1, 2 en 3 zijn de gewogen gemiddelde tarieven weergegeven, die
door verschillende landengroepen – geordend naar inkomen – worden
toegepast3. De Zuid-Zuid tarieven4, d.w.z. tarieven die ontwikkelingslanden5
elkaar opleggen, blijken zowel voor alle goederen tezamen, als voor landbouw-
en industriële goederen gemiddeld hoger te liggen dan de Noord-Zuid tarieven,
d.w.z. tarieven die ontwikkelde landen aan ontwikkelingslanden opleggen. Figuur 1 Gemiddelde (gewogen) toegepaste tarieven die
importerende landen heffen op de totale handel (%)Figuur 1 laat zien dat het gemiddelde tarief dat ontwikkelingslanden heffen
(9,9%)1 hoger is dan het gemiddelde tarief
dat wereldwijd wordt geheven (5,2%). Lage inkomenslanden heffen gemiddeld
weer hogere tarieven dan midden inkomenslanden. Wereldwijd en per landengroep
krijgen de lage inkomenslanden gemiddeld de hoogste tarieven opgelegd. Midden
inkomenslanden heffen naar andere midden inkomenslanden een iets lager tarief.
Het handelsvolume van lage inkomenslanden is zo gering t.o.v. dat van de midden
inkomenslanden dat de hoge, door hen toegepaste tarieven weinig effect hebben
op de gewogen gemiddelde tarieven van alle ontwikkelingslanden. Er is weinig
verschil tussen de gemiddelde tarieven die ontwikkelingslanden heffen op producten
uit andere ontwikkelingslanden (10%) en het gemiddelde dat ze alle
landen (dus inclusief hoge inkomenslanden2 ) opleggen
(9.9%)3. Dit geeft aan dat ontwikkelingslanden
elkaar weinig preferenties geven.Figuur 2 Gemiddelde (gewogen) toegepaste tarieven die
importerende landen heffen op landbouwproducten (%)Een overzicht van de tarieven toegepast op de handel in landbouwproducten
(figuur 2) laat enkele verschillen met het totaalbeeld zien. In de eerste
plaats valt op dat de gemiddelde tarieven in de agrarische sector wereldwijd
significant hoger zijn dan die van de totale handel. Ten tweede valt op dat
lage inkomenslanden hogere tarieven heffen op producten uit midden inkomenslanden
dan uit andere lage inkomenslanden. Dit duidt op vrees voor met
name concurrentie uit midden inkomenslanden. Op landbouwproducten uit hoge
inkomenslanden worden relatief minder invoerrechten geheven dan op landbouwproducten
uit midden en lage inkomenslanden. Waarschijnlijk zijn dit producten die minder
concurreren met de lokale landbouwproducten. Het relatief lage tarief dat
hoge inkomenslanden daarentegen heffen op producten uit lage inkomenslanden
wordt verklaard door preferenties.Figuur 3 Gemiddelde (gewogen) toegepaste tarieven die
importerende landen heffen op industriële producten, uitgezonderd textiel
(%)Uit het overzicht van tarieven toegepast op de handel in industriële
producten, uitgezonderd textiel (figuur 3) blijkt dat lage en midden inkomenslanden
voor deze producten gemiddeld hogere tarieven heffen dan het wereldwijde gemiddelde.
Voor textiel geldt hetzelfde beeld, al liggen de gemiddelde tarieven van de
midden inkomenslanden daar dichter bij die van lage inkomenslanden1. Voor de lage en midden inkomenslanden geldt dat de laagste
tarieven worden geheven op goederen uit de eigen inkomensgroep. Een aantal
hoge inkomenslanden geven, onder het Algemeen Preferentieel Stelsel (APS),
preferenties aan lage inkomenslanden. Ook een aantal midden inkomenslanden
zoals Brazilië, China, de Southern African Customs Union (SACU) en Turkije
geven preferenties aan lage inkomenslanden. In het algemeen geldt dat ontwikkelingslanden
iets lagere tarieven op industriële producten uit andere ontwikkelingslanden
heffen, dan zij wereldwijd gemiddeld heffen.Importtarieven zijn in de afgelopen decennia wereldwijd verlaagd en er
hebben uitgebreide handelshervormingen plaats gevonden2. Toch zijn de tarieven die worden toegepast door ontwikkelingslanden,
in het bijzonder door de lage inkomenslanden, relatief gezien nog hoog. Dit
geldt ook voor de landbouwtarieven die worden toegepast door ontwikkelde landen.
Tussen de ontwikkelingslanden onderling bestaan bovendien nog grote verschillen
in de hoogte van de toegepaste tarieven.Zo heft India een gemiddeld tarief van ongeveer 30% op alle importen.
Op industriële producten heft India een tarief van gemiddeld 27,3%
en op landbouwproducten gemiddeld zelfs 50,2%3. Veel tarieven hebben een hogere waarde dan 15%, zogeheten
tariefpieken. Deze tariefpieken werken bijzonder belemmerend op de handel.
Hoge importtarieven in een opkomende markt als India zijn nadelig voor potentiële
handelspartners zoals Kenia, Mauritius en Vietnam en voor minst ontwikkelende
buurlanden, zoals Bangladesh. Ook Nigeria, dat een hoog groeipercentage heeft
en een belangrijke rol zou kunnen spelen in de economische ontwikkeling van
West Afrika, heft tarieven die soms 10 maal hoger liggen dan het gemiddelde
binnen deze regio en legt daarmee een rem op handel en ontwikkeling in de
West Afrikaanse regio.Omdat importtarieven dalen, is er internationaal veel belangstelling voor
non-tarifaire handelsbelemmeringen, die als substituut voor tarieven kunnen
optreden. Een volledig overzicht van non-tarifaire belemmeringen tussen landen,
over een langere termijn, is nog niet beschikbaar. De OECD heeft een studie
gedaan naar non-tarifaire belemmeringen die van belang zijn voor ontwikkelingslanden1. Als belangrijkste belemmeringen worden genoemd: inefficiënte
douane en administratieve procedures, en onduidelijke oorsprongsregels. Ook
belastingen op importen, zoals toeslagen die met grote vertraging worden teruggegeven,
hoge transportkosten en een slechte infrastructuur werken belemmerend op Zuid-Zuid
handel. Of non-tarifaire belemmeringen meer voorkomen in ontwikkelingslanden
dan in ontwikkelde landen blijkt niet duidelijk uit de beschikbare gegevens.
Van een afname in non-tarifaire belemmeringen die de Zuid-Zuid handel raken
lijkt geen sprake te zijn.De Wereldbank heeft de «Overall Trade Restrictiveness Index»
(OTRI) ontwikkeld om zowel tarifaire als non-tarifaire belemmeringen met één
kengetal inzichtelijk te maken2. De conclusies
die getrokken kunnen worden uit deze index komen overeen met de conclusies
uit de analyse van tarieven: ontwikkelingslanden hebben een hoger OTRI indexcijfer
dan OECD landen en leggen derhalve in het algemeen meer handelsbelemmeringen
op dan ontwikkelde landen. Bovendien blijkt opnieuw dat ontwikkelingslanden
hogere belemmeringen opwerpen aan elkaar dan aan de rest van de wereld. Ook
volgens de OTRI index worden agrarische producten door zowel ontwikkelde landen
als ontwikkelingslanden sterk beschermd.De vraag is nu of het verminderen van handelsbelemmeringen tussen ontwikkelingslanden
veel extra economische groei oplevert. Er zijn verschillende modellen die
de uitkomsten van een ambitieuze wereldwijde handelsliberalisering doorrekenen.
De meest gebruikte modellen zijn algemene evenwichtsmodellen. Deze modellen
hebben hun beperkingen, maar geven in elk geval een indicatie van de prijs-
en inkomenseffecten op basis van veranderingen in vraag en aanbod als gevolg
van verschillende liberaliseringopties. Een Wereldbank studie3 toont aan dat, indien alleen gekeken wordt naar tarifaire belemmeringen,
de helft van de winst van mondiale liberalisering voortkomt uit Zuid-Zuid
liberalisering. Deze studie voorspelt dat liberalisering van de agrarische
sector goed is voor iets meer dan de helft van de totale baten van Zuid-Zuid
liberalisering, waar dat voor de wereld als geheel zelfs 2/3 van de totale
baten is. Uit een studie van Francois, Van Meijl en Van Tongeren (2005)4 blijkt dat ontwikkelingslanden slechts beperkt zullen
profiteren van de Doha Ronde wanneer ze hun eigen barrières niet ook
liberaliseren. Dit geldt zowel voor de industriële sector als de landbouwsector.
De tarieven die ontwikkelde landen heffen op industriële producten zijn
al laag, met uitzondering van enkele sectoren zoals textiel. Tariefreductie
door ontwikkelingslanden zelf is daarom nodig om hen te laten profiteren van
liberalisering van industriële handel. Liberalisering van de landbouwsector
door alleen de ontwikkelde landen die de wereldprijs van voedsel zou verhogen,
heeft gemengde effecten voor ontwikkelingslanden, omdat sommige ontwikkelingslanden
netto-voedselimporteurs zijn en sommige netto-exporteurs. Uit de modelberekeningen
blijkt dat ontwikkelingslanden meer winnen wanneer zowel ontwikkelingslanden
als ontwikkelde landen hun landbouwsector liberaliseren.Het feit dat (Zuid-Zuid) handelsliberalisering positieve baten oplevert
voor ontwikkelingslanden als groep betekent niet dat alle landen zullen profiteren. Zo zal Sub-Sahara Afrika volgens de berekeningen1 niet direct voordeel behalen uit mondiale tariefverlaging. Veel van
deze landen zijn volledig door land ingesloten, liggen ver af van economische
centra en hebben een slechte infrastructuur, wat leidt tot hoge transactiekosten.
Studies van o.a. Francois, Van Meijl en Van Tongeren (2005) en Hertel en Keeney2 hebben aangetoond dat de baten van tariefliberalisatie
in Afrika, maar ook voor andere lage inkomenslanden zoals Filippijnen en Bangladesh
verveelvoudigd kunnen worden als begeleidende maatregelen worden getroffen
in de vorm van opbouw van handelscapaciteit, in het bijzonder handelsfacilitatie
en aanbodcapaciteit. Van deze maatregelen kan een grotere bijdrage aan ontwikkeling
worden verwacht dan van een bescherming van de eigen sectoren achter hoge
tariefmuren.Niet alleen tussen landen verschillen de effecten van liberalisering,
maar ook binnen landen profiteren niet alle bevolkingsgroepen in dezelfde
mate. Alhoewel gegevens hierover nog beperkt zijn, heeft empirisch, ex-post
onderzoek in Mexico, Ethiopië en Argentinië aangetoond dat arme
mensen over het algemeen en gemiddeld baat hebben bij liberalisering, maar
dat de baten van tariefliberalisering niet altijd evenredig verdeeld worden3. Het totaaleffect van liberalisering in deze landen blijkt
positief, ook voor de armen. Maar hoewel de armoede afneemt kunnen binnen
een land bepaalde groepen personen er toch op achteruit gaan.Concluderend kunnen we stellen dat ontwikkelingslanden gemiddeld hogere
tarieven heffen dan ontwikkelde landen en ook onderling deze hoge tarieven
toepassen. Ook non-tarifaire barrières zoals inefficiënte douaneprocedures,
gebrekkige infrastructuur e.a. werken handelsbelemmerend in de Zuid-Zuid handel.
Ontwikkelingslanden blijken per saldo naast Noord-Zuid liberalisering, extra
baat te hebben bij gelijktijdige Zuid-Zuid liberalisering. Indien we alleen
kijken naar tarifaire belemmeringen, levert wereldwijde liberalisering van
de agrarische sector het meeste op. Deze conclusies zijn echter gebaseerd
op modellen en de gemiddelden verbergen de soms grote verschillen tussen ontwikkelingslanden.
Niet alle ontwikkelingslanden profiteren in dezelfde mate van wereldwijde
en Zuid-Zuid liberalisering. Grote delen van Sub-Sahara Afrika en een aantal
andere, vooral minst ontwikkelde landen blijken maar een beperkt voordeel
te behalen. Studies in het veld tonen aan dat binnen landen bepaalde bevolkingsgroepen
nadeel kunnen ondervinden van liberalisering, ook al is het totale effect
per saldo positief voor de armere bevolkingsgroepen. De ongelijke verdeling
van baten en lasten van liberalisering tussen en binnen landen maakt de noodzaak
van gerichte begeleidende maatregelen zichtbaar. Handelsfacilitatie en opbouw
van handelscapaciteit zijn essentieel om de kansen die voortvloeien uit tariefliberalisering
beter te benutten en non-tarifaire belemmeringen te verminderen.De Minister voor Ontwikkelingssamenwerking,A. M. A. van Ardenne-van der HoevenDe Staatssecretaris van Economische Zaken,C. E. G. van Gennip XNoot1OECD (2005) South-South Trade: A scoping paper, TD/TC/WP(2005)6, Paris
(p. 4).XNoot2Idem, p. 10.XNoot3Weging vindt plaats op basis van bestaande handelsstromen. Deze weging
is toegepast om te voorkomen dat tarieven voor producten die niet worden verhandeld
het gemiddelde beïnvloeden.XNoot4De tarieven zijn gebaseerd op het World Bank LINKAGE model, een aggregatie
van de GTAP 6.05 database, gepubliceerd door Anderson, K., en Martin, W. (2004)
in «Implications of the Doha Agenda for Global Markets and Welfare»,
World Bank (p. 39–42).XNoot5Onder «ontwikkelingslanden» worden hier de lage en midden
inkomenslanden verstaan.XNoot1Dit percentage is het gemiddelde van de tarieven die door lage en midden
inkomenslanden wordt toegepast en is derhalve niet weergegeven in de figuur.XNoot2Onder «hoge inkomenslanden» worden in de tabellen de ontwikkelde
landen verstaan.XNoot3Anderson, K., en Martin, W. (2004) in «Implications of the Doha
Agenda for Global Markets and Welfare», World Bank (p. 42).XNoot1Anderson, K., en Martin, W. (2004) in «Implications of the Doha
Agenda for Global Markets and Welfare», World Bank (p. 40).XNoot2Global Monitoring Report (2005) Chapter 4 Realising the development promise
of trade (p. 121).XNoot3Anderson, K., en Martin, W. (2004) in «Implications of the Doha
Agenda for Global Markets and Welfare», World Bank (p. 43).XNoot1OECD (2004a), Analysis of Non-Tariff Barriers of Concern to Developing
Countries, TD/TC/WP(2004)47, Paris.XNoot2Kee, Hiau Looi, Alessandro Nicita and Marcelo Olarreaga (2004c) Estimating
trade restrictiveness indices, World Bank.XNoot3Anderson, K., en Martin, W. (2004) in «Implications of the Doha
Agenda for Global Markets and Welfare», World Bank (p. 30).XNoot4Francois, J., van Meijl, H., van Tongeren, F. (2005) Gauging the WTO negotiation's
potential gains: Doha Round, Economic Policy, Great Britain (p. 353).XNoot1Anderson, K., en Martin, W. (2004) in «Implications of the Doha
Agenda for Global Markets and Welfare», World Bank (p. 5).XNoot2Hertel, Thomas W. and Keeney, Roman (2004) What's at Stake: the relative
importance of import barriers, export subsidies and domestic support, Paper
presented at the World Bank/LEI conference on Agricultural Trade Reform and
the Doha Development Agenda, The Hague, 1–2 December.XNoot3Hoekman, B. (2004) Leveraging trade for development: The World Bank Research
Agenda, Progress Report, World Bank (p. 18). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-26150-31.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl