Modernisering van de overheid; Brief minister over Programma Good Governance
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-05 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 29362, nr. 100

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

17-07-2006

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2005-2006

29362 nr. 100

29-06-2006

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamAanleiding, aangrijpingspunt en contouren van het programmaDoel van het programma Good GovernanceDoelgroep programmaRelatie met bestaande initiatievenDe wijze van totstandkoming en verantwoordingUitwerking van het programma en financiële consequentiesSpoor 1: Ontwikkelen van een Checklist voor Good GovernanceI. Kwaliteit van de dienstverleningII. Transparantie en integriteitIII. Bestuur, toezicht en verantwoordingSpoor 2: Het stimuleringsprogramma Good GovernanceTot slotOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Gerelateerde publicaties

Kamerstuk 29362, nr. 100 b2Gerelateerde publicatie
Kamerstuk 29362, nr. 100 b1Gerelateerde publicatie

 
 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 29362Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 38 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
29 362Modernisering van de overheidnr. 100BRIEF VAN DE MINISTER VAN BINNENLANDSE ZAKEN EN KONINKRIJKSRELATIESAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-GeneraalDen Haag, 29 juni 2006Het kabinet hecht grote waarde aan de verbetering van publieke dienstverlening;
en dus aan optimaal functionerende overheidsorganisaties – van beleidseenheden,
uitvoeringsorganisaties, tot en met toezichthouders/handhavers.Aansprekende criteria bij die verbetering zijn doelmatigheid, doeltreffendheid,
transparantie, rekenschap, kwaliteit, klant/burgergerichtheid, integriteit
van het handelen en respect in de bejegening.In dit soort zaken is langs tal van lijnen al fors geïnvesteerd;
zowel van bovenaf, als vanuit tal van afzonderlijke overheidsorganisaties
en maatschappelijke ondernemingen zelf. Het Programma Andere Overheid, de
Electronische Overheid, het VBTB-traject, de RijksBrede Benchmarkgroep, de
BurgerServiceCode, de kokeroverstijgende initiatieven als de operatie «jong»
en het geïntensiveerde integriteitbeleid zijn bekende voorbeelden. De
in april 2006 ondertekende verklaring van Rijk, provincies en gemeenten over
betere dienstverlening en minder administratieve lasten met de elektronische
overheid en het in mei 2006 door een aantal gemeentesecretarissen samen met
het Ministerie van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties gepresenteerde
actieplan voor een klantgerichte, transparante en toegankelijke gemeente zijn
recentere initiatieven. Ook de ontwikkeling van Governance codes in bijvoorbeeld
de zorgsector en het onderwijs1 maar ook de initiatieven
van afzonderlijke organisaties (gemeenten, provincies, waterschappen, ZBO’s,
rijksdiensten, maatschappelijke ondernemingen) in de vorm van kwaliteitshandvesten,
verbeterde klantcontacten, gemoderniseerde dienstverleningsconcepten wil ik
niet onvermeld laten.Er is dus sprake van een groot aantal zeer toe te juichen ontwikkelingen.
Ontwikkelingen die, soms op korte en soms op middellange termijn, zullen bijdragen
aan het beter functioneren van overheidsorganisaties en een betere kwaliteit
van dienstverlening. En daarmee aan de waardering van burgers voor de publieke
dienst.Het moment is nu dan ook daar om de beweging die met al deze soms onopgemerkte
initiatieven is ingezet verder te versterken en te consolideren. Niet een
impuls die van bovenaf over overheidsorganisaties wordt afgekondigd, maar
juist een impuls die beoogt de veelal aanwezige energie in overheidsorganisaties
beter aan te boren, te gebruiken en de kans te geven zich verder te ontplooien.Aanleiding, aangrijpingspunt en contouren van het programmaDie extra impuls wil ik geven met het programma Good Governance. Het programma
Good Governance richt zich in het bijzonder op de menselijke factor in het
handelen van organisaties. Juist bij die organisaties, als dienstverlener
in hart en nieren, is dit van groot belang: het is mensenwerk en zonder goed
functionerend «human capital» zullen alle overige inspanningen
ter verbetering van de dienstverlening geen optimaal resultaat kunnen opleveren.Het programma is mede geïnspireerd op recente analyses (alsmede de
kabinetsreacties daarop) waarin geconstateerd wordt dat de nadruk in het verleden
teveel heeft gelegen op toezicht en verantwoording en te weinig op het bieden
van ruimte voor professionals en organisaties om maatschappelijke kwaliteit
te leveren1 en op analyses zoals deze recentelijk
zijn verwoord door de Nationale Ombudsman2.De Minister van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties dient naar mijn
mening op dit vlak zijn coördinerende rol te vervullen, door er voor
te zorgen dat de effecten van alle inspanningen beter zichtbaar worden, er
in de gehele openbare sector ten minste een zeker minimum aan good governance
beleid wordt gevoerd en door uitwisseling tussen de verschillende sectoren
lessen worden geleerd en in praktijk kunnen worden gebracht.Zoals in de brief van 22 december 20053
werd aangegeven, wil ik langs twee sporen te werk gaan. Het eerste spoor (ontwikkelen
van een checklist Good Governance) richt zich op het scheppen van duidelijkheid
over wat burgers en bedrijven mogen verwachten van overheidsorganisaties en
naar professionals. Het tweede spoor betreft een stimuleringsprogramma waarbij
individuele organisaties en professionals van onderop versterkt worden.Er is nadrukkelijk gekozen voor een faciliterende en stimulerende aanpak.
Verbetering in de dienstverlening kan uiteindelijk niet van bovenaf opgelegd
worden. Dienstverlening is maatwerk en de sectorale diversiteit is bovendien
groot. Good Governance hoort naar mijn idee in de genen van de openbare sector
te zitten en kenmerkend te zijn in de houding en het gedrag van managers en
medewerkers. Dit vraagt dus ook om een bewustwordingsproces dat zich niet
van bovenaf laat opleggen. Het is de verantwoordelijkheid van iedere organisatie
zelf om het gedachtegoed in de organisatie in te bedden. Managers en professionals
moeten de ruimte en faciliteiten geboden worden om de problematiek zelf te
doordenken en op te lossen.De Minister van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties zal een coördinerende,
stimulerende en ondersteunende rol vervullen waarbij de verantwoordelijkheid
voor de wijze waarop de problematiek wordt aangepakt in de verschillende sectoren
uiteraard bij de betreffende sector en haar afzonderlijke organisaties blijft
liggen. Voor de dienstverlening van een sector als geheel is en blijft de
vakminister uitdrukkelijk aanspreekbaar. Op deze wijze wordt eveneens recht
gedaan aan sectorale diversiteit.In deze brief wil ik u informeren over de voortgang en nadere uitwerking
van het programma. Ik ga in op het doel van het programma, de reikwijdte,
de relatie met bestaande initiatieven, de totstandkoming van en verantwoording
over het programma en natuurlijk de inhoud van het programma. Ook mijn tweesporen aanpak licht ik in deze brief nader toe. Ik beschouw deze brief bovendien als een agenda voor nader overleg
met de diverse sectoren.Doel van het programma Good GovernanceHet uiteindelijke doel van het programma is de tevredenheid van burgers
en bedrijven over het functioneren van de overheid als aanbieder van service
en diensten te vergroten. Maar hoe kunnen professionals en managers het vertrouwen
van de burgers (her)winnen en behouden? Good Governance draait naar mijn idee
om het voortdurende besef dat de afnemers van diensten – burgers en
bedrijven – centraal staan. Good Governance heeft dan ook alles te maken
met de mate waarin deze organisaties erin slagen zich optimaal te oriënteren
op burgers en bedrijven. Het heeft in dit opzicht ook alles te maken met een
aantal aspecten in de bedrijfsvoering.Met het programma beoog ik onder meer te stimuleren dat het aantal organisaties
dat burgers nadrukkelijk betrekt (o.a. door klantonderzoek, kwaliteitshandvesten,
hanteren van een code), prestaties vergelijkt met relevante andere organisaties,
serieus integriteitsbeleid voert maar ook transparant is in haar maatschappelijke
verantwoording, substantieel uit te breiden.Doelgroep programmaIk reken niet alleen de publieke sector maar ook de semi-publieke sector
tot de doelgroep van het programma. Eventuele problemen bij meer op afstand
geplaatste en/of operende organisaties zijn immers evenzeer van invloed op
het vertrouwen in de politiek en de overheid in brede zin. In concreto heb
ik dan de doelgroep van de Wet openbaarmaking uit publieke middelen gefinancierde
topinkomens (WOPT) voor ogen. Hieronder vallen de publieke sector, een groot
deel van de semi-publieke sector, waaronder de zorg- en onderwijssectoren,
en de woningcorporaties (ook wel maatschappelijke ondernemingen genoemd).
De (staats)deelnemingen (tenzij in overwegende mate uit publieke middelen
gefinancierd) en de energiesector vallen er buiten.Als in deze brief gesproken wordt over «organisaties in publieke
en semi-publieke sector», «overheidsorganisaties», «de
openbare sector» of anderszins dan wordt dus bedoeld: de doelgroep zoals
omschreven bij de WOPT.Relatie met bestaande initiatievenHet programma Good Governance staat niet op zichzelf, maar hangt nauw
samen met bestaande (algemene) initiatieven voor het verbeteren van de dienstverlening
aan burgers en bedrijven. Enkele hiervan, zoals bijvoorbeeld het Programma
Andere Overheid, heb ik al genoemd. Het programma Good Governance is een concrete
invulling van de breed gedragen doelstellingen van het Programma Andere Overheid
vanuit verantwoordelijkheid van de Minister van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties
voor het functioneren van alle organisaties binnen de gehele openbare sector.
Daarbij ligt gegeven mijn verantwoordelijkheid de nadruk in het programma
Good Governance op het «human capital»: de manier waarop professionals
en managers het vertrouwen van de burgers moeten winnen en behouden. Mede
om de (intensieve) relatie met het Programma Andere Overheid te benadrukken
is deze brief ondertekend mede namens de Minister voor Bestuurlijke Vernieuwing
en Koninkrijksrelaties.Ook de BurgerServiceCode is een al bestaand initiatief dat raakt aan dit
programma. De BurgerServiceCode bestaat uit 10 normen waaraan de relatie tussen
burger en overheid moet voldoen. Deze code is volledig in lijn
met het gedachtegoed van het programma Good Governance voor dit specifieke
aspect. In de uitingsvormen zal het programma Good Governance goed worden
afgestemd met beide initiatieven om zodoende onduidelijkheid bij organisaties
die met meerdere initiatieven worden geconfronteerd zoveel mogelijk te voorkomen.De wijze van totstandkoming en verantwoordingGood Governance gaat de hele openbare sector aan. Daarom is voor de totstandkoming
van de inhoud van het programma contact gelegd met de verschillende departementen
en bestuurslagen.Het programma Good Governance is een dynamisch programma. In de eerste
plaats omdat de maatschappij zo dynamisch is, dat verwachtingspatronen van
burgers (en bedrijven) zich steeds ontwikkelen. En in de tweede plaats omdat
het programma te maken krijgt met steeds nieuwe initiatieven en wensen uit
het veld waar op ingespeeld moet worden.Na 3 jaar zal worden bezien in hoeverre het gedachtegoed zich in voldoende
mate heeft verspreid. Daartoe wordt een in 2007 uit te voeren nulmeting geconfronteerd
met eenzelfde meting maar dan drie jaar later. Deze metingen zullen worden
verricht met een, in samenwerking met de universiteit van Tilburg te ontwikkelen, «Governance
Scan».Uitwerking van het programma en financiële consequentiesIn de uitwerking van het programma ga ik – zoals gezegd –
langs twee sporen te werk. Via het eerste spoor wordt duidelijkheid geschapen
over wat burgers en bedrijven mogen verwachten van organisaties en professionals
in de openbare sector. Via het tweede spoor worden instrumenten beschikbaar
gesteld en faciliteiten geboden aan de diverse organisaties.De beide sporen worden hierna kort toegelicht. In de bijlage wordt de
twee sporenaanpak verder uitgewerkt.Hoewel er in deze brief op enkele plaatsen gesproken wordt over de intensivering
van bestaande en de ontwikkeling van nieuwe activiteiten, zal het programma
gefinancierd worden uit de daarvoor reeds bestaande budgetten.Spoor 1: Ontwikkelen van een Checklist voor Good GovernanceDe samenleving heeft recht op helderheid over de verwachtingen die men
mag hebben van overheidsorganisaties en haarprofessionals. In het bijzonder
als het gaat om het functioneren daarvan in de directe relatie met burgers
en andere belanghebbenden. Wat burgers van deze dienstverlenende organisaties
verwachten is in algemene termen eenvoudig te duiden. Grofweg komt het er
op neer dat burgers en andere belanghebbenden correct en adequaat behandeld
willen worden door een betrouwbare organisatie. Dat verlangt een bepaald gedrag,
maar ook een bepaalde organisatiecultuur en structuur.Het programma Good Governance sluit in opzet aan bij deze vraag en concentreert
zich in het eerste spoor op de volgende drie thema’s:I. Kwaliteit van de dienstverleningHet vertrouwen van de burger hangt direct samen met de kwaliteitservaring
van de door een organisatie te leveren diensten. Het niveau van het product
of de dienst welke de burger uiteindelijk in ontvangst neemt, komt daarbij
als eerste in beeld. Echter de kwaliteitsbeleving wordt voor een aanzienlijk
deel ook bepaald door de wijze waarop het product of de dienst wordt geleverd.
En – breder nog – door de manier waarop rekening wordt
gehouden met de achterliggende context van de behoefte van burgers.In het bijzonder de wijze waarop die dienstverlening in de interactie
tussen dienstverlener en burger tot stand komt. Responsiviteit, respect en
dienstbaarheid zijn daarbij kernbegrippen. Ook een relatief simpel iets als
het halen van termijnen behoort daartoe.II. Transparantie en integriteitDe geëmancipeerde mondige burger en andere stakeholders vereisen
een grote mate van transparantie in het optreden van moderne en dienstbare
organisaties. Dat geldt voor de beleidsvoorbereiding, voor de geleverde producten
en diensten, voor concrete aanvraag en besluitvormingsprocedures alsook voor
het functioneren van de organisatie. Openheid over de prestaties vormt een
stimulans voor verbetering en bevordert de integriteit van de organisatie.
Integriteit gaat verder dan het bieden van transparantie. Dat gaat ook om
gedrag en verantwoordelijkheidsgevoel. Overheidsorganisaties en medewerkers
daarvan moeten zich bewust zijn dat zij bij al hun handelen de overheid vertegenwoordigen
en daarin een voorbeeldfunctie hebben. Om integriteit te borgen, moet dit
zijn ingebed in beleid, concrete maatregelen en – vooral ook –
in de cultuur binnen organisaties.Zaken als openbaarheid bij beleidsvoorbereiding enuitvoering, transparantie
van topinkomens, het tegengaan van belangenverstrengeling en ook de omgang
met misstanden passen bij dit thema.III. Bestuur, toezicht en verantwoordingIn een goede Good Governance-structuur zijn kwaliteitseisen gesteld aan
de wijze waarop de organisatie wordt bestuurd. Dit waarborgt een vertrouwensbasis
tussen de organisatie en de maatschappij. Het komt tot uitdrukking in de manier
waarop taak en werkwijze van het bestuur zijn vormgegeven, in een transparant
beloningsbeleid voor bestuurders (onder transparantie weergegeven) en in waarborgen
voor integriteit.Goed georganiseerd toezicht is in dit kader ook van belang. Niet alleen
verticaal (ofwel extern) toezicht, maar juist ook intern toezicht en horizontale
verantwoording. Dit programma richt zich op wat organisaties zelf (moeten)
organiseren. Dat laat onverlet dat het Kabinet zeer hecht aan (ook) goed extern
toezicht. Het Kabinet onderkent tevens dat er een relatie te leggen is tussen
intern en extern toezicht. Voor deze materie is recent de Kaderstellende visie
op toezicht uitgebracht.1 Ook in de kabinetsreactie
op het rapport van de commissie Kohnstamm is deze verhouding aan de orde.2Sluitstuk in die Good Governance-structuur vormt de jaarlijkse schriftelijke
verantwoording over het gevoerde beleid, de prestaties, het toezicht en de
toepassing van de principes van Good Governance.Het zijn dit type thema’s die bij de burger en andere belanghebbenden
direct (de onderwerpen van thema’s I en II) of indirect (de onderwerpen
onder III genoemd) het beeld bepalen. Als een organisatie op deze punten steken
laat vallen, dan straalt dat uit op de hele overheid.Ik acht het van groot belang dat organisaties zich hier van bewust zijn
en in deze thema’s investeren. Ik hecht er ook zeer aan dat sectoren
en organisaties dit zelf oppakken. Zij kennen hun belanghebbenden het beste.
Met deze brief wil ik organisaties – waar dat nog niet gebeurt of niet
in deze mate – uitnodigen en aansporen om dit gedachtegoed te omarmen
en – in samenspraak met burgers en bedrijven – door te vertalen
naar concrete op de organisatie of sector toegesneden spelregels en de toepassing
daarvan te entameren. Binnen de openbare sector gebeurt op dit terrein al
veel. Ik wil dit al lopende proces verder faciliteren door met de verschillende
sectoren ter uitwerking van bovengenoemde thema’s een checklist voor
Good Governance te ontwikkelen. Geen directief van de Minister van Binnenlandse
Zaken en Koninkrijksrelaties, maar een gezamenlijk ontwikkeld hulpmiddel,
bestaande uit een overzicht van de beginselen van Good Governance, die naar
eigen inzicht kunnen worden gehanteerd en geïmplementeerd. Binnen de
openbare sector zijn de afgelopen tijd, al dan niet in navolging van de code
Tabaksblat, op verschillende plaatsen codes met betrekking tot Good Governance
tot stand gebracht. Ik acht dat een zeer toe te juichen ontwikkeling, die
ik graag wil ondersteunen en verbreden. Een checklist kan dienen als een referentiekader
waaraan eigen reeds ontwikkelde of in ontwikkeling zijnde kaders kunnen worden
gespiegeld. Organisaties die (nog) geen code hebben, kunnen aan de hand van
de checklist alsnog een eigen op de locale situatie toegesneden code of een
set van spelregels opstellen.In bijlage I1 is een eerste voorzet gedaan
voor de onderwerpen die naar mijn oordeel in een overzicht van beginselen
voor Good Governance thuis horen.Het overzicht heeft het karakter van een proeve van een checklist.Eén en ander laat overigens onverlet dat voor sommige sectoren,
bepaalde onderwerpen al rechtstreeks uit wetgeving voortvloeien. Zo wordt
voor de overheid in enge zin het thema integriteit onder andere al in de Ambtenarenwet,
de Politiewet en de Militaire Ambtenarenwet en de daarop gebaseerde regelgeving,
geregeld. De Grondwet, en de Gemeente- en Provinciewet en de wetten waarbij
zelfstandige bestuursorganen zijn ingesteld, bevatten bepalingen over de wijze
waarop bestuur en toezicht in de daaronder vallende sectoren moet zijn ingericht.
De Wet openbaarmaking uit publieke middelen gefinancierde topinkomens regelt
reeds de transparantie van topinkomens. Het spreekt voor zich dat voor die
sectoren op basis van de bestaande regelgeving de desbetreffende onderwerpen
uit de checklist via wetgeving dwingend zijn.Zoals gezegd hecht ik er veel waarde aan dat het gedachtegoed van Good
Governance op het niveau van de sectoren en organisaties wordt herkend, erkend,
verder ontwikkeld en gedragen. De thema’s kwaliteit van dienstverlening,
integriteit & transparantie en bestuur, toezicht en verantwoording moeten
op dat niveau worden opgepakt. De in bijlage 1 neergelegde voorzet is daarom
te beschouwen als een agenda voor het nader overleg met het veld om in gezamenlijkheid
te komen tot die checklist Good Governance.Spoor 2: Het stimuleringsprogramma Good GovernanceHet tweede spoor en een belangrijk onderdeel van het programma is het
stimuleringsprogramma. Het stimuleringsprogramma richt zich op individuele
organisaties en hun professionals. Daar is het waar het moet gebeuren in feitelijk
handelen, in cultuur, in houding. Dit zo zijnde mikt dit programma vooral
op de managers en bestuurders van organisaties binnen de openbare sector.
Zij zijn bij uitstek de aangewezen personen om er voor te zorgen dat de organisatie
en haar professionals kunnen opereren in een context waarin klanten centraal
staan, waar integriteit als kernwaarde wordt gezien en waar de organisatie
zijn maatschappelijke positie bewust is en ook rekenschap geeft aan haar omgeving.
Meer concreet zij zijn het die moeten zorgen voor inbedding van de beginselen
voor Good Governance in gedrag, cultuur en structuur van de organisatie. Kenmerk
van het stimuleringsprogramma is dat individuele organisaties en professionals
van onderop worden versterkt. Ter aanmoediging en ondersteuning worden daarom –
veelal via het internet – eenvoudig toegankelijke en goedkope instrumenten
aangeboden. Daarmee zijn organisaties in staat om zichzelf te
analyseren en hun eigen functioneren spiegelen aan anderen. Vervolgens krijgen
instellingen kennis en informatie aangeboden – via best practices, leerplatforms –
om verbeteringen te realiseren. Tot slot worden organisaties geholpen om verbeteringen
vast te leggen, bijvoorbeeld in een kwaliteitshandvest.Het programma richt zich vooralsnog primair op een viertal pregnante aandachtsvelden,
geconcretiseerd in vier doelstellingen:I. Vergroting van de oriëntatie op burger en bedrijf. De openbare sector is vooral een sector die diensten levert. Een
cruciale conditie is dat de betreffende organisaties en hun medewerkers voortdurend
beseffen dat de afnemers van die diensten – burgers, en bedrijven –
centraal staan. Dat betekent dat zij open staan voor wensen, duidelijk aangeven
wat zij mogen verwachten en regelmatig hun tevredenheid meten.II. Toename van het lerend vermogen medewerkers en
organisaties. Een voorwaarde voor de verbetering van dienstverlening
is dat organisaties en hun medewerkers ontvankelijk zijn om te leren. Dit
betekent open staan voor en nieuwsgierig zijn naar signalen en kritiek uit
hun omgeving en de bereidheid te hebben zijn om kennis tot zich te nemen en
toe te passen.III. Leiderschap. Essentieel voor een kwalitatief
hoogwaardige openbare sector is de wijze waarop leiding wordt gegeven. Het
management heeft constant te maken met een groot aantal wisselende belangen
en tegenstellingen waarbij klantgerichtheid, ontwikkeling van de professional
en het leveren van maatschappelijke aanvaardbare prestaties centraal staan.
Daarbij moet vaak worden geopereerd in een dynamische politieke omgeving met
eigen wensen en eisen.IV. Maximale transparantie en integriteit.
De ambitie is dat overheidsorganisaties en hun medewerkers er van doordrongen
zijn dat zij in al hun handelen de overheid vertegenwoordigen (danwel een
vergelijkbaar bijzondere positie innemen) en daarin beeldbepalend zijn voor
burgers. Dit betekent dat zij altijd integer moeten handelen en bovendien
rekenschap moeten afleggen over hun handelen.Verschillende activiteiten in het stimuleringsplan helpen op onderdelen
bij de implementatie van principes uit spoor één. Het gaat hier
met name om de activiteiten in het kader van de klantoriëntatie en de
investering in maximale transparantie en integriteit. Maar ook de verbetering
van het lerend vermogen van organisaties betekent het nodige voor de kwaliteitsverbetering.
De noties rond leiderschap tot slot, vormen voor vele facetten uit het eerste
spoor een basisvoorwaarde. Deze samenhang laat onverlet dat beide sporen met
een eigenstandig karakter en ieder zelfstandig de thematiek benaderen.In bijlage 21 wordt een beeld van de activiteiten
gegeven die in het kader van eerder genoemde doelstellingen worden ondernomen.Tot slotIn deze brief heb ik uiteengezet op welke wijze ik wil bijdragen aan het
functioneren van de openbare sector. Uitgangspunt in mijn aanpak is: wat goed
gaat koesteren en uitdragen en waar nodig extra ondersteuning bieden. Dit
doe ik met het voorliggende programma. Het programma beoogt organisaties te
stimuleren en te faciliteren bij het scheppen van duidelijkheid over wat burgers
en bedrijven mogen verwachten van deze dienstverlenende organisaties en diens
professionals en biedt hiertoe een checklist met een overzicht van de beginselen
van fatsoenlijk optreden. Daarnaast biedt het handvatten en instrumenten om
sectoren, managers en professionals te ondersteunen bij Good Governance binnen
hun eigen organisatie. Goede dienstverlening staat of valt met de inzet van
de mensen die bij deze organisaties werken, bij de professionals
en hun managers. Ieder kan vanuit de eigen rol en ervaring een bijdrage leveren
aan Good Governance. Op deze organisaties en hun medewerkers richt ik mij
uiteindelijk met als doel om te komen tot kwalitatief goede en passende dienstverlening.Ik ben voornemens in het najaar één of meerdere dagen te
organiseren waarbij het gesprek over Good Governance centraal staat. Conclusies
uit deze dag(en) wil ik onder meer gebruiken om de hierna genoemde checklist
verder vorm te geven en de activiteiten in het programma nader vast te stellen.Vertrouwen in de overheid bestaat ondermeer bij de gratie van goede dienstverlening.
Het programma Good Governance daagt ons, de organisaties en de professionals
uit, om te zorgen voor een nog betere dienstverlening.Mede namens de Minister voor Bestuurlijke Vernieuwing en Koninkrijksrelaties,De Minister van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties,J. W. RemkesXNoot1En zie tevens de notitie «Governance in het Onderwijs» van
OCW (2005), Kamerstuk 2004–2005, 30 183, nr. 1, Tweede Kamer.XNoot1Onder meer de recente rapportages van de WRR, «Bewijzen van Goede
Dienstverlening», een advies van de SER, «Ondernemerschap voor
de Publieke Zaak», het RMO-rapport «Besturingsparadigma’s»,
het ROB-rapport «Cultuur met een FORS postuur» het rapport van
de commissie Kohnstamm «Een herkenbare staat: investeren in de overheid»
alsmede het jaarverslag 2005 van de Raad van State. Voor wat betreft de kabinetsreacties
wordt onder meer gedoeld op de bewegingen «van leren naar controleren»
(kabinetsreactie WRR-rapport) en termen als «klantgerichtheid»
en «ruimte voor ondernemerschap» (kabinetsreactie SER-rapport).XNoot2De Nationale Ombudsman, Jaarverslag 2005.XNoot3Tweede Kamer, vergaderjaar 2005–2006, 30 111 en 30 300,
nr. 5.XNoot1Kamerstuk 2005–2006, 27 831, nr. 15, Tweede Kamer.XNoot2Het standpunt in relatie tot dit rapport is onder meer dat vormen van
horizontale verantwoording nooit het verticale overheidstoezicht volledig
kunnen vervangen. Denkbaar is wel dat een goed georganiseerde (interne) verantwoording
de noodzaak tot intensief verticaal toezicht (door de minister zelf) kan terugdringen.
Kamerstuk 2004–2005, 25 268, nr. 20, Tweede Kamer.XNoot1Ter inzage gelegd bij het Centraal Informatiepunt Tweede Kamer.XNoot1Ter inzage gelegd bij het Centraal Informatiepunt Tweede Kamer. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-29362-100.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl