Verdrag Ned.-Argentinië tot vermijden dubbele belasting en voorkomen van het ontgaan van belasting, 27-12-1996; Brief minister
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-11 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 25504, nr. 1

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

12-09-1997

Eerste en Tweede Kamer der Staten-Generaal

1996-1997

25504 nr. 1;334

27-08-1997

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekeningLichaamToelichtende nota § 1. Inleiding§ 2. Verloop van de onderhandelingen§ 3. Budgettaire gevolgen§ 4. Koninkrijkspositie§ 5. Hoofdlijnen van het Verdrag§ 6. Artikelsgewijze toelichting 6.1. Algemene begripsbepalingen (artikel 3)6.2. Inwoner (artikel 4)6.3. Vaste inrichting (artikel 5)6.4. Winst uit onderneming (artikel 7)6.5. Zee- en Luchtvaart (artikel 8)6.6. Gelieerde ondernemingen (artikel 9)6.7. Dividenden (artikel 10)6.8. Belastingheffing van vaste inrichtingen (artikel
11)6.9. Interest (artikel 12)6.10. Royalty's (artikel 13)6.11. Vermogenswinsten (artikel 14)6.12. Zelfstandige arbeid (artikel 15)6.13. Niet-zelfstandige arbeid (artikel 16)6.14. Artiesten en sportbeoefenaars (artikel 18)6.15. Pensioenen, lijfrenten, sociale zekerheidsuitkeringen
en alimentatieuitkeringen (artikel 19)6.16. Hoogleraren en docenten (artikel 21)6.17. Overige inkomsten (artikel 23)6.18. Vermogen (artikel 24)6.19. Vermijding van dubbele belasting (artikel 25)6.20. Werkzaamheden buitengaats (artikel 26)6.21. Non-discriminatie (artikel 27)6.22. Regeling voor onderling overleg (artikel 28)6.23. Vrijgestelde pensioenfondsen (artikel 31)6.24. Inwerkingtreding (artikel 32)6.25. Beëindiging (artikel 33)
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 25504Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 48 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
25 504Verdrag tussen het Koninkrijk der Nederlanden en de Republiek Argentinië
tot het vermijden van dubbele belasting en het voorkomen van het ontgaan van
belasting met betrekking tot belastingen naar het inkomen en naar het vermogen,
met Protocol; Buenos Aires, 27 december 1996nr. 334nr. 1BRIEF VAN DE MINISTER VAN BUITENLANDSE ZAKENAan de Voorzitter van de Eerste en van de Tweede Kamer der Staten-Generaal's-Gravenhage, 27 augustus 1997Ter griffie van de Eerste en van de Tweede Kamer der Staten-Generaal ontvangen
op 29 augustus 1997. De wens dat het verdrag aan de uitdrukkelijke goedkeuring
van de Staten-Generaal wordt onderworpen kan door of namens één
van de Kamers of door tenminste vijftien leden van de Eerste Kamer dan wel
dertig leden van de Tweede Kamer te kennen worden gegeven uiterlijk op 28
september 1997.Overeenkomstig het bepaalde in artikel 2, eerste lid, en artikel
5, eerste lid, van de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen, de Raad
van State gehoord, heb ik de eer U hierbij ter stilzwijgende goedkeuring over
te leggen het op 27 december 1996 te Buenos Aires tot stand gekomen Verdrag
tussen het Koninkrijk der Nederlanden en de Republiek Argentinië tot
het vermijden van dubbele belasting en het voorkomen van het ontgaan van belasting
met betrekking tot belastingen naar het inkomen en naar het vermogen, met
Protocol (Trb. 1997, 63)1.Een toelichtende nota bij dit verdrag treft U eveneens hierbij aan.De goedkeuring wordt alleen voor Nederland gevraagd. De Minister van Buitenlandse Zaken,H. A. F. M. O. van Mierlo Toelichtende nota § 1. InleidingHet onderhavige Verdrag geeft regels die aanwijzen welke van de verdragsluitende
staten, het Koninkrijk der Nederlanden voor wat betreft Nederland dan wel
Argentinië, bevoegd is om in overeenstemming met zijn nationale wetgeving
belasting te heffen over het inkomen en het vermogen van inwoners van een
of van beide staten; dit teneinde dubbele belasting te voorkomen. Daarnaast
regelt het Verdrag, onder meer met het oog op het voorkomen van het ontgaan
van belasting, de onderlinge uitwisseling van fiscale gegevens. Het Verdrag
vormt een belangrijke aanvulling op het netwerk van belastingverdragen die
het Koninkrijk met tal van landen ter wereld is aangegaan. Argentinië
heeft onder meer ook met Canada, Duitsland, Frankrijk, Italië, Oostenrijk,
Spanje, de Verenigde Staten van Amerika en Zweden een algemeen bilateraal
belastingverdrag gesloten. § 2. Verloop van de onderhandelingenRuim 15 jaar geleden is voor het eerst een aanvang gemaakt met verdragsonderhandelingen
met Argentinië. Tijdens die onderhandelingen bleek dat het verschil in
uitgangspunten tussen Nederland en Argentinië onoverbrugbaar was.In verband met het slechte investeringsklimaat in Argentinië in die
tijd, is vervolgens, in het begin van de tachtiger jaren, besloten de verdragsonderhandelingen
met Argentinië op te schorten. Na meer dan 10 jaar zijn de besprekingen
met Argentinië over de totstandkoming van een belastingverdrag in 1993
hervat. Deze besprekingen, die zijn aangekondigd in het persbericht van het
Ministerie van Financiën van 25 november 1992, nr. 92/246, zijn in 1994
afgerond. Gezien de economische ontwikkelingen in Argentinië van de laatste
jaren, het toenemende belang van Argentinië als handelspartner van Nederland
en de omvang van de investeringen vanuit Nederland in Argentinië (Nederland
neemt als investeerder in Argentinië de derde plaats in), werd de totstandkoming
van een belastingverdrag, zowel door Nederland als door Argentinië, van
groot belang geacht.Bij de besprekingen is van Nederlandse zijde zoveel mogelijk rekening
gehouden met de wensen en opmerkingen die van de zijde van het bedrijfsleven
naar aanleiding van eerdergenoemd persbericht werden ontvangen. Van de zijde
van het bedrijfsleven werd onder meer aangedrongen op het scheppen van duidelijkheid
waar het betreft de aan een vaste inrichting toe te rekenen winst, op een
matiging van de belastingheffing in de bronstaat op dividenden, interest en
royalty's en op vermogenswinsten behaald bij de vervreemding van aandelen,
op de opneming in het Verdrag van een bronstaatvrijstelling voor pensioenfondsen,
op de opneming in het Verdrag van een bepaling inzake overeenkomsten tot verdeling
van concernkosten (de zogenoemde «cost sharing»), op de opneming
in het Verdrag van een bepaling betreffende de winsttoerekening in geval van
bedrijfsklare projecten, alsmede op de aftrekbaarheid van pensioendotaties.Tijdens de verdragsonderhandelingen bleek echter dat de Argentijnse regering
sterk gebonden was aan het in overleg met het Argentijnse parlement uitgestippelde
verdragsbeleid, dat is gestoeld op het zogenoemde VN model belastingverdrag
tussen ontwikkelde landen en ontwikkelingslanden (hierna: het VN-modelverdrag)
en dat er op is gericht om met alle (potentiële) verdragspartners tot
een gelijk of een vrijwel gelijk verdrag te komen. Een belangrijk element
van dit verdragsbeleid vormt de harde wens van Argentinië dat zij als
kapitaalimporterend land, op de vergoedingen voor deze kapitaalimport haar
nationale heffingsrechten als bronstaat kan blijven toepassen.
Desalniettemin is Argentinië tot op zekere hoogte bereid geweest deze
nationale heffingsrechten onder het Verdrag te beperken. Gelet op het toenemende
economische belang van een belastingverdrag en gezien de verwachting dat het
Argentijnse verdragsbeleid niet binnen afzienbare termijn zal wijzigen, heeft
Nederland uiteindelijk ingestemd met een resultaat dat op een aantal belangrijke
punten afwijkt van het Nederlandse standaardverdrag (bijlage bij de notitie
algemeen fiscaal verdragsbeleid; Kamerstukken II 1987/88, 20 365). Dit
onder voorwaarde dat van Argentijnse zijde zou worden ingestemd met de opname
van een zeer uitgebreide meestbegunstigingsbepaling. De uiteindelijk in artikel
XIV van het Protocol bij het Verdrag opgenomen meestbegunstigingsbepaling
ziet op:– de onder het Verdrag toe te passen bronheffingspercentages op
deelnemingsdividenden, interest, royalty's en voor de belastingheffing van
vaste inrichtingen;– de bronstaatheffing die onder het Verdrag is toegestaan in geval
van:* niet via een vast middelpunt uitgeoefende zelfstandige arbeid;* aan inwoners van de andere verdragsluitende staat betaalde (her)verzekeringspremies;
en* door inwoners van de andere verdragsluitende staat gerealiseerde vermogenswinsten;
en– de in het derde lid van artikel 23 van het Verdrag (de zogenoemde
saldobepaling) neergelegde bronstaatheffing.De meestbegunstiging houdt in dat indien Argentinië na de totstandkoming
van dit Verdrag met een andere OESO-lid-staat ter zake van eerdergenoemde
inkomensbestanddelen een lagere bronstaatheffing, een bronstaatvrijstelling
of een lagere heffingsgrondslag overeenkomt, deze lagere bronstaatheffing
of vrijstelling van de bronstaatheffing, respectievelijk deze lagere heffingsgrondslag
automatisch ook geldt voor de toepassing van dit Verdrag, zowel door Argentinië
als door Nederland.Tijdens de onderhandelingen bleek voorts dat Argentinië niet bereid
was tot de opname van een bepaling inzake de bijstand bij invordering. Aanleiding
voor deze afwijzing vormt de onbekendheid van het Argentijnse parlement met
een dergelijke verdragsbepaling. Wel is van Argentijnse zijde aangegeven dat,
ofschoon geen van de Argentijnse belastingverdragen een bepaling inzake de
bijstand bij invordering bevat, Argentinië tegen een dergelijke bepaling
geen principiële bezwaren heeft. In dit verband is van Argentijnse zijde
opgemerkt, dat men wellicht op termijn, wanneer men in de uitvoeringssfeer
in staat is aan zo'n bepaling uitvoering te geven, bereid zal zijn een regeling
voor bijstand bij invordering in een afzonderlijk verdrag vast te leggen.Verder kan over het Verdrag het volgende worden opgemerkt. Op een aantal
onderdelen heeft Nederland uit een oogpunt van rechtszekerheid een beter resultaat
bereikt dan andere recentelijk door Argentinië gesloten belastingverdragen.
Met name in die gevallen waar, als gevolg van het Argentijnse verdragsbeleid
en in afwijking van het Nederlandse standaardverdrag, heffingsrechten zijn
toegewezen aan de bronstaat, is van Nederlandse zijde gestreefd naar een zo
groot mogelijke zekerheid voor de positie van het in Argentinië actieve
Nederlandse bedrijfsleven. Dit is bewerkstelligd door de voorwaarden voor
deze toewijzing van heffingsrechten aan de bronstaat zo duidelijk mogelijk
in het Verdrag vast te leggen. Daarmee worden problemen bij de toepassing
van het Verdrag in de praktijk zoveel mogelijk voorkomen en wordt het primaire
doel van het Verdrag – de voorkoming van dubbele belasting – zo
goed mogelijk gerealiseerd. Het Verdrag steekt aldus toch (beperkt) gunstig
af ten opzichte van andere door Argentinië gesloten belastingverdragen.Daarbij kan worden opgemerkt dat het Verdrag – hoewel het sterk
afwijkt van het Nederlandse standaardverdrag – de vergelijking met de
belastingverdragen het Koninkrijk heeft gesloten met ontwikkelingslanden en met name dat met bijvoorbeeld het buurland Brazilië (Trb. 1990,
67) goed kan doorstaan. § 3. Budgettaire gevolgenDe budgettaire gevolgen van het Verdrag kunnen bij het verder aantrekken
van de investeringen in Argentinië positief worden getaxeerd. Over de
omvang ervan valt evenwel geen concrete indicatie te geven. Voor het Nederlandse
bedrijfsleven is het Verdrag voordelig; het schept zekerheid met betrekking
tot de voorkoming van dubbele belasting. De grenzen van de heffingsbevoegdheden
van beide landen zijn duidelijk vastgelegd en er is een goede basis gelegd
voor overleg in die situaties waarin toepassing van het Verdrag desalniettemin
tot problemen zou kunnen leiden. § 4. KoninkrijkspositieHet Verdrag wordt, wat het Koninkrijk betreft, uitsluitend aangegaan voor
Nederland. Anders dan voor Nederland gebruikelijk, is in het Verdrag niet
geregeld dat het Verdrag, hetzij in zijn geheel, hetzij gewijzigd, kan worden
uitgebreid tot de Nederlandse Antillen en Aruba. Argentinië was hiertoe
niet bereid, omdat – zo werd van Argentijnse zijde medegedeeld –
in het verleden de Nederlandse Antillen en Aruba een sleutelpositie innamen
bij de kapitaalvlucht uit Argentinië. De negatieve gevoelens die als
gevolg daarvan in Argentijnse politieke kringen heersen ten aanzien van de
Nederlandse Antillen en Aruba, zouden, volgens de Argentijnse verdragsonderhandelaar,
elke verwijzing in het Verdrag, het Protocol of het tussen de verdragsonderhandelaars
overeengekomen memorandum van overeenstemming dat een nadere uitleg bevat
van de in het Protocol gebezigde uitdrukking «financial lease»,
naar de Nederlandse Antillen of Aruba, het Verdrag voor het Argentijnse parlement
onacceptabel maken. De Nederlandse Antillen en Aruba zijn van een en ander
op de hoogte gesteld. Er was geen ruimte aan Argentijnse zijde om op welke
wijze ook met eventuele belangen van genoemde Koninkrijkslanden rekening te
houden. In dit kader is van belang dat het belastingverdrag met Argentinië
overigens geen bepalingen bevat die voor de Nederlandse Antillen en Aruba
leiden tot een verslechtering van hun positie in vergelijking met hun situatie
voor de totstandkoming van dat verdrag. § 5. Hoofdlijnen van het VerdragIn het Verdrag is voor deelnemingsdividenden een bronstaatheffing van
maximaal 10% overeengekomen bij een rechtstreekse deelname in het kapitaal
van het uitdelende lichaam van ten minste 25%. Voorts is onder het Verdrag
de toepassing van een zogenoemde «branch profits tax» toegestaan
tot maximaal 10%. Voor interest bevat het Verdrag een algemene bronstaatheffing
van maximaal 12%.Op deze bronstaatheffing van 12% zijn een aantal belangrijke uitzonderingen
aangebracht, in welke gevallen het Verdrag voorziet in een vrijstelling van
een bronstaatheffing. Voor royalty's bevat het Verdrag een algemene bronstaatheffing
van maximaal 15%. Ook op deze bronstaatheffing zijn een aantal belangrijke
uitzonderingen gemaakt, waaronder een verdragstarief van maximaal 10% voor
industriële royalty's, inclusief vergoedingen voor het gebruik van computer
software, voor vergoedingen voor technische dienstverlening en voor vergoedingen
voor de verhuur van nijverheids-, handels- of wetenschappelijke uitrusting.Overeengekomen is dat de winst behaald door een inwoner van een van de
staten met de vervreemding van aandelen in een in de andere staat gevestigde
vennootschap, waarvan de waarde hoofdzakelijk wordt bepaald door aldaar gelegen
onroerende zaken, anders dan panden en gronden die door de vennootschap
worden gebruikt voor de uitoefening van haar (landbouw)bedrijf of voor de
uitoefening van zelfstandige arbeid, of rechten als bedoeld in artikel 6,
tweede lid, van het Verdrag, ter heffing aan die laatstgenoemde staat is toegewezen.
Een bronstaatheffing van maximaal 10% is overeengekomen voor winst behaald
met de vervreemding van overige aandelen van daar gevestigde vennootschappen,
indien sprake is van een rechtstreekse deelname van ten minste 25% in het
kapitaal van de desbetreffende vennootschap en een bronstaatheffing van maximaal
15% voor alle andere winst behaald met de vervreemding van aandelen van daar
gevestigde vennootschappen.Voorts bevat het Verdrag een bronstaatheffing van maximaal 10% voor vergoedingen
voor aldaar verrichte zelfstandige arbeid die niet zijn toe te rekenen aan
een vast middelpunt in die bronstaat.Ten slotte bevat het Verdrag een bronstaatvrijstelling voor inkomsten
genoten door, en voor vermogen in het bezit van, in de andere verdragsluitende
staat gevestigde, aldaar van belastingheffing vrijgestelde pensioenfondsen. § 6. Artikelsgewijze toelichting 6.1. Algemene begripsbepalingen (artikel 3)Argentinië hechtte er sterk aan dat de gebiedsomschrijving van Nederland
en die van Argentinië gelijkluidend zijn. Uiteindelijk is overeenstemming
bereikt over een gebiedsomschrijving die aansluit bij de gebiedsomschrijvingen
zoals overeengekomen in de op 20 oktober 1992 te Buenos Aires tot stand gekomen
Overeenkomst tussen het Koninkrijk der Nederlanden en de Argentijnse Republiek.Inzake de bevordering en de wederzijdse bescherming van investeringen
(Trb. 1992, 192). In afwijking van de in het Nederlandse standaardverdrag
opgenomen gebiedsomschrijving, maar zoals intussen gebruikelijk in recentelijk
door het Koninkrijk gesloten belastingverdragen met protocol, zoals bijvoorbeeld
met Bulgarije (Trb. 1990, 131), Mexico (Trb. 1993, 160) en Zweden (Trb. 1991,
108), omvat de in artikel 3, eerste lid, onderdeel b, van het Verdrag voor
Nederland opgenomen gebiedsomschrijving ook de zogenoemde exclusieve economische
zone, vooruitlopend op de instelling van die zone door Nederland. Volledigheidshalve
zij er nog op gewezen dat de in artikel 3, eerste lid, onderdeel b, van het
Verdrag opgenomen gebiedsomschrijving voor Nederland spreekt over «soevereine
rechten» in plaats van de in het standaardverdrag opgenomen uitdrukking
«bepaalde rechten». Aan dit verschil komt geen praktische betekenis
toe; bij de uitdrukking «soevereine rechten» is slechts sprake
van een zuiverder formulering. 6.2. Inwoner (artikel 4)Onder Argentijns recht is de plaats van oprichting bepalend voor de plaats
van vestiging van een lichaam. Ofschoon een uitdrukkelijke verwijzing naar
de plaats van oprichting in artikel 4, eerste lid, van het Verdrag overbodig
is, is deze verwijzing op uitdrukkelijk verzoek van Argentinië toch opgenomen.Tijdens de verdragsonderhandelingen bleek dat beide onderhandelaars van
mening waren dat de verdragsluitende staten, de staatkundige onderdelen of
de plaatselijke publiekrechtelijke lichamen daarvan verdragsgerechtigd zijn,
zodat een uitdrukkelijke verdragsbepaling waarin dit, in aanvulling op het
eerste lid, wordt vastgelegd overbodig werd bevonden. Ten aanzien van pensioenfondsen
is in het eerste lid expliciet duidelijk gemaakt dat die als inwoner van het
Verdrag worden aangemerkt en dus als zodanig verdragsvoordelen kunnen claimen. 6.3. Vaste inrichting (artikel 5)Argentinië had een sterke voorkeur voor een bepaling inzake de uitvoering
van werken gestoeld op de leest van het VN-modelverdrag (artikel 5, derde
lid, van het Verdrag). Nederland heeft onder meer in de relatie met China
(Trb. 1987, 93), Indonesië (Trb. 1973, 53), Maleisië (Trb. 1988,
27) en Sri Lanka (Trb. 1982, 191) een dergelijke bepaling reeds geaccepteerd.
Uiteindelijk is met Argentinië overeenstemming bereikt over een bepaling,
opgenomen in artikel 5, derde lid, onderdeel b, van het Verdrag, waarin is
vastgelegd dat, indien sprake is van in een van de verdragsluitende staten
verrichte dienstverlenende werkzaamheden, aldaar een vaste inrichting in de
zin van het Verdrag aanwezig wordt geacht zodra de in die staat verrichte
werkzaamheden in totaal de duur van 6 maanden binnen een periode van 12 maanden
overschrijden. Op uitdrukkelijk verzoek van Argentinië is in artikel
13 van het Verdrag (het royalty-artikel) een bronstaatheffing van maximaal
10% opgenomen voor aan een inwoner van de andere staat betaalde vergoedingen
voor technische diensten. Deze beide bepalingen hebben tezamen bezien tot
gevolg dat Argentinië een bronstaatheffing van maximaal 10% mag toepassen
op de aan een inwoner van Nederland betaalde vergoedingen voor in Argentinië
verrichte technische diensten die in totaal minder dan 6 maanden in een periode
van 12 maanden in beslag nemen en die ook overigens niet plaatsvinden vanuit
een in Argentinië gevestigde vaste inrichting in de zin van artikel 5
van het Verdrag, alsmede op de aan een inwoner van Nederland betaalde vergoedingen
voor buiten Argentinië verrichte technische diensten die niet plaatsvinden
vanuit een in Argentinië gevestigde vaste inrichting als bedoeld in artikel
5 van het Verdrag.Op verzoek van Argentinië is de verdragsbepaling voor uitvoering
van werken voorts aangevuld met exploratieactiviteiten, waardoor ook deze
activiteiten als vaste inrichting worden aangemerkt indien zij een periode
van 6 maanden overschrijden. Voor de samenloop tussen deze bepaling en die
van de werkzaamheden buitengaats, zij verwezen naar de toelichting op artikel
26.De in artikel 5, zesde lid, van het Verdrag opgenomen bepaling inzake
de onafhankelijke vertegenwoordiger is eveneens gebaseerd op de bepaling die
terzake is opgenomen in het VN-modelverdrag, met dien verstande dat op verzoek
van Nederland, wanneer die vertegenwoordiger uitsluitend of vrijwel uitsluitend
voor één onderneming werkt, alleen dan geen sprake is van een
onafhankelijke vertegenwoordiger indien de voorwaarden van zijn commerciële
of financiële relaties met die onderneming afwijken van hetgeen in het
algemeen voor een onafhankelijke vertegenwoordiger gebruikelijk is. Een en
ander heeft tot gevolg dat in de praktijk het effect van de bepaling niet
of nauwelijks zal afwijken van hetgeen terzake bepaald is in het OESO-modelverdrag
1992. 6.4. Winst uit onderneming (artikel 7)Voor het geval waarin een onderneming van een van de verdragsluitende
staten in de andere verdragsluitende staat een vaste inrichting heeft, is
met betrekking tot de aan die vaste inrichting toe te rekenen verkopen of
bedrijfsactiviteiten (en de daarmee te behalen winst) het volgende overeengekomen.
Indien de onderneming in de staat waarin de vaste inrichting is gevestigd
tevens winst realiseert met de verkoop van dezelfde of soortgelijke goederen
als die welke door de vaste inrichting worden verkocht, danwel met het uitoefenen
van dezelfde of soortgelijke bedrijfsactiviteiten als die welke door de vaste
inrichting worden verricht, deze winst ook aan de vaste inrichting mag worden
toegerekend, mits die verkopen of activiteiten voor het grootste gedeelte
door de vaste inrichting worden verricht. Over de vraag of hiervan sprake
is en over de vraag of sprake is van de verkoop van dezelfde of soortgelijke
goederen, respectievelijk van het uitoefenen van dezelfde of soortgelijke
bedrijfsactiviteiten, vindt overleg plaats tussen de bevoegde autoriteiten
van beide staten krachtens artikel III, onderdeel b, van het Protocol; dit
teneinde te voorkomen dat de in de ene staat te belasten winst en de in de
andere staat vrij te stellen winst niet op elkaar aansluiten.Overeenkomstig vast Nederlands beleid is in artikel III, onderdeel a,
van het Protocol een bepaling voor de toerekening van winst bij de oplevering
van bedrijfsklare projecten opgenomen. Ofschoon de tekst van deze bepaling
op onderdelen niet geheel overeenkomt met de terzake in het Nederlandse standaardverdrag
opgenomen bepaling, houdt deze geen inhoudelijke afwijking daarvan in.Op verzoek van Argentinië is in artikel III, onderdeel c, van het
Protocol uitdrukkelijk vastgelegd dat artikel 7, derde lid, van het Verdrag
een verdragsluitende staat niet verplicht tot het in aftrek toestaan van kosten,
die ingevolge de nationale fiscale wetgeving van die staat voor ondernemingen
van die staat niet voor aftrek in aanmerking komen. Volledigheidshalve zij
nog opgemerkt dat deze bepaling dient ter verduidelijking en geen inhoudelijke
wijziging inhoudt ten opzichte van de toepassing van de met artikel 7, derde
lid, overeenkomstige bepaling in andere door het Koninkrijk gesloten belastingverdragen.In afwijking van het Nederlandse standaardverdrag is in artikel 7, vijfde
lid, van het Verdrag een beperkte bronstaatheffing van maximaal 2,5% overeengekomen
voor (her)verzekeringspremies betaald ter zake van op het tijdstip van het
sluiten van de (her)verzekering van zich in de bronstaat bevindende goederen,
danwel in die bronstaat woonachtige personen, dit ongeacht of de (her)verzekeringspremies
al dan niet zijn toe te rekenen aan een in die bronstaat gevestigde vaste
inrichting van de in de andere verdragsluitende staat gevestigde verzekeringsmaatschappij.
Echter, indien de verzekeringsmaatschappij niet beschikt over een vaste inrichting
in de bronstaat, dan is onder Verdrag het heffingsrecht van de bronstaat beperkt
tot (her)verzekeringspremies betaald door inwoners van die bronstaat. In artikel
25, vierde lid, van het Verdrag is vervolgens vastgelegd dat, in die gevallen
waarin een Nederlandse verzekeringsmaatschappij geen vaste inrichting heeft
in Argentinië, maar wel uit Argentinië (her)verzekeringspremies
ontvangt en derhalve geconfronteerd wordt met een beperkt Argentijns heffingsrecht
over die (her)verzekeringspremies, Nederland ter voorkoming van dubbele belasting
de terzake in Argentinië verschuldigde belasting zal verrekenen met de
over die premies in Nederland verschuldigde belasting. Voor hetgeen op het
terrein van de (her)verzekeringspremies is overeengekomen in de in artikel
XIV van het Protocol opgenomen meestbegunstigingsbepaling zij verwezen naar
de toelichting daarop in het onderdeel «Verloop van de onderhandelingen».Ter voorkoming van het ontgaan van belasting door middel van het hanteren
van te lage prijzen bij export, kent Argentinië een export-registratie.
In de praktijk betekent dit dat export vanuit Argentinië alleen mogelijk
is indien de exporteur in het bezit is van een export-vergunning. Voor een
buitenlandse belastingplichtige heeft onder Argentijns recht het bezit van
zo'n export-vergunning tot gevolg dat hij geacht wordt in Argentinië
te beschikken over een vaste inrichting. Hierbij zij opgemerkt dat een vaste
inrichting die alleen fungeert als inkoopkantoor voor de onderneming –
uitgaande van reële inkoop- en exportprijzen – geen winst maakt.
Argentinië hechtte er echter sterk aan om deze nationale anti-misbruikbepaling,
ondanks artikel 7, zesde lid, ook onder Verdrag te kunnen toepassen. De bepaling
waarin terzake aan de Argentijnse wens is tegemoet gekomen, is opgenomen in
artikel III, onderdeel d, van het Protocol en geldt alleen zolang de aan die
bepaling ten grondslag liggende Argentijnse nationale wetgeving van toepassing
is. Teneinde onduidelijkheid bij de toepassing van deze protocolbepaling te
vermijden is door de verdragsonderhandelaars op basis van artikel 28 van het
Verdrag (de zogenoemde overlegbepaling) vastgelegd wat de op de datum
van ondertekening van het Verdrag van belang zijnde bepalingen uit de Argentijnse
fiscale wetgeving (artikel 8 van de Argentijnse Wet op de inkomstenbelasting)
inhouden. Daarbij is vastgesteld dat artikel 8 van de Argentijnse Wet op de
inkomstenbelasting het volgende bevat:Overeenkomstig artikel 5 van de Argentijnse Wet op de inkomstenbelasting
worden winsten die opkomen uit activiteiten die worden verricht binnen het
Argentijns grondgebied, geacht uit Argentijnse bron afkomstig te zijn. Evenzo
vereist de genoemde wetgeving dat zowel in het geval van natuurlijke personen
als in het geval van rechtspersonen, voor het uitoefenen van import- of exportactiviteiten,
vooraf registratie plaatsvindt bij het Nationaal Douane Kantoor («National
Custom's Office»). De genoemde registratie vereist voorts dat bedoelde
personen zich laten registreren bij de lokale belasting administratie («Local
Tax Administration»), een verblijfplaats, respectievelijk een vestiging
in Argentinië hebben en een administratie voeren overeenkomstig de specifieke
lokale voorschriften;Artikel 8 van de Argentijnse Wet op de inkomstenbelasting bepaalt voorts:a) dat alle inkomsten die opkomen uit de export van goederen die zijn
geproduceerd en verkocht in Argentinië geacht worden uit Argentijnse
bron afkomstig te zijn;b) dat, indien de overeengekomen verkoopprijs in het geval van een export
lager is dan de in het land van bestemming geldende groothandelsprijs, aangenomen
wordt dat de waarde van de geëxporteerde goederen overeenkomt met de
groothandelsprijs in het land van bestemming, e.e.a. tenzij bewijs wordt geleverd
van het tegendeel;c) dat, teneinde de aan belasting onderworpen inkomsten vast te stellen,
het netto voordeel wordt vastgesteld door van de genoemde prijs af te trekken
de kosten van de goederen, de kosten van verzekering en vracht tot de plaats
van bestemming, commissie- en verkoopkosten en iedere andere uitgave die noodzakelijkerwijs
in Argentinië moet worden gedaan. 6.5. Zee- en Luchtvaart (artikel 8)In artikel 8, vierde lid, van het Verdrag is voor de toepassing van dit
artikel een omschrijving opgenomen van de uitdrukkingen «winst»
en «exploitatie van schepen of luchtvaartuigen». Deze omschrijvingen
houden evenwel geen inhoudelijke wijziging in van de in het Nederlandse standaardverdrag
opgenomen bepaling voor zee- en luchtvaart. 6.6. Gelieerde ondernemingen (artikel 9)In het Verdrag ontbreekt de voor Nederland gebruikelijke bepaling inzake
overeenkomsten tot verdeling van concernkosten (de zogenoemde «cost
sharing»).De Argentijnen meenden dat een dergelijke bepaling niet zou stroken met
hun nationale wetgeving. In de Argentijnse wetgeving zijn kosten als in dergelijke
overeenkomsten bedoeld niet direct aftrekbaar. Zij kunnen slechts via activering
en afschrijving ten laste van de winst worden gebracht wanneer die kosten
feitelijk tot inkomsten leiden.Op verzoek van Argentinië is in artikel 9, derde lid, van het Verdrag
opgenomen dat het aanbrengen van oorspronkelijke winstcorrecties als bedoeld
in artikel 9, eerste lid, achterwege blijft na het verloop van de nationale
termijnen, danwel, indien dat eerder is, uiterlijk na 6 jaar na het einde
van het betrokken belastingjaar.Ingevolge artikel 9, vierde lid, van het Verdrag vindt deze beperking
in de termijn voor het aanbrengen van oorspronkelijke winstcorrecties echter
geen toepassing in geval van fraude, moedwillig verzuim of nalatigheid. In
zo'n geval vindt ook de bepaling inzake de overeenkomstige winstcorrectie,
zoals opgenomen in artikel 9, tweede lid, van het Verdrag, geen toepassing.
Van Nederlandse zijde is hiermee ingestemd.Gezien de termijnen in de Nederlandse fiscale wetgeving, kan artikel 9,
derde lid, van het Verdrag (dat, zoals hiervoor reeds is vermeld, niet geldt
ingeval van situaties van fraude, moedwillig verzuim of nalatigheid), Nederland
beperken in zijn nationale mogelijkheden tot het opleggen van navorderingsaanslagen;
anderzijds verhoogt het voor belastingplichtigen de rechtszekerheid. Ook het
belastingverdrag tussen het Koninkrijk en Canada bevat een vergelijkbare voorziening
(Trb. 1986, 65).Omdat Argentinië overweegt zogenoemde onderkapitalisatie-wetgeving
(«thin capitalisation-legislation») te introduceren is, mede om
zeker te stellen dat alsdan in het kader van de toepassing van het Verdrag
de strekking van de OESO-uitgangspunten daarbij wordt gevolgd, in artikel
VI van het Protocol vastgelegd dat nationale onderkapitalisatie-regels geen
toepassing vinden in die gevallen waarin de desbetreffende gelieerde ondernemingen
aantonen dat – gegeven het specifieke karakter van hun activiteiten
en hun specifieke economische omstandigheden – zij handelen in overeenstemming
met het «arm's length» beginsel; dat wil zeggen als onafhankelijke
derden. In die protocolbepaling is voorts nog eens expliciet overeengekomen
dat in die gevallen waar toepassing van nationale onderkapitalisatie-regels
zou leiden tot een situatie van dubbele belasting, de bevoegde autoriteiten
in het kader van de overlegprocedure zullen trachten daarvoor een oplossing
te vinden. 6.7. Dividenden (artikel 10)In het Verdrag is voor deelnemingsdividenden een bronstaatheffing van
ten hoogste 10% opgenomen bij een rechtstreekse deelneming van ten minste
25% in het kapitaal van het uitdelende lichaam. Ofschoon het Argentijnse nationale
bronheffingstarief voor uitgaande dividenden op dit moment 0% bedraagt, was
Argentinië niet bereid om in het Verdrag een algehele vrijstelling voor
deelnemingsdividend op te nemen. Ook met andere verdragspartners is Argentinië
niet bereid gebleken een lagere bronstaatheffing voor deelnemingsdividenden
te accepteren. Voor overige dividenden is in het Verdrag een bronheffingspercentage
van 15 overeengekomen.Voor hetgeen voor deelnemingsdividenden is overeengekomen in de in artikel
XIV van het Protocol opgenomen meestbegunstigingsbepaling zij verwezen naar
de toelichting daarop in het onderdeel «Verloop van de onderhandelingen». 6.8. Belastingheffing van vaste inrichtingen (artikel
11)Artikel 11 van het Verdrag staat toe dat de winst behaald door een vaste
inrichting van een onderneming van een van de verdragsluitende staten, in
de andere verdragsluitende staat, naast de in die andere staat algemeen geldende
winstbelasting, ook wordt getroffen met een zogenoemde «branch profits
tax» van maximaal 10%. Daarbij dient te worden bedacht dat van Argentijnse
zijde het standpunt wordt ingenomen dat het Verdrag ook zonder expliciete
bepaling zo'n heffing zou toestaan. Hoewel Nederland dat standpunt niet deelt
en de Argentijnse fiscale wetgeving op dit moment nog geen «branch profits
tax» kent, is met het oog op de rechtszekerheid in het Verdrag terzake
een uitdrukkelijke bepaling opgenomen die de werking van eventuele toekomstige
Argentijnse regelgeving op dit terrein onder het Verdrag beperkt. Overigens
staan ook de door het Koninkrijk gesloten belastingverdragen met bijvoorbeeld
de Verenigde Staten van Amerika (Trb. 1993, 77), Canada (artikel 10, zevende
lid) en Brazilië (artikel 10, vijfde lid) de toepassing van een «branch
profits tax» toe. Daarbij zij opgemerkt dat door bepaalde landen, voor
wat betreft het in dezen van toepassing zijnde bronbelastingtarief,
aansluiting wordt gezocht bij het verdragstarief voor deelnemingsdividenden.
Dit heeft tot gevolg dat de afspraak inzake het verdragstarief voor de «branch
profits tax» veelal wordt vastgelegd in het dividendartikel. Anderzijds
is het uiteraard ook mogelijk dat – zoals is gebeurd in de relatie met
Argentinië – voor de afspraken op het terrein van de «branch
profits tax» een afzonderlijke verdragsbepaling wordt opgenomen.Voor hetgeen op het terrein van de belastingheffing van vaste inrichtingen
is overeengekomen in de in artikel XIV van het Protocol opgenomen meestbegunstigingsbepaling
zij verwezen naar de toelichting daarop in het onderdeel «Verloop van
de onderhandelingen». 6.9. Interest (artikel 12)Gezien het Argentijnse verdragsbeleid, waarin handhaving van een bronstaatheffing
een belangrijke plaats inneemt, is van Nederlandse zijde uiteindelijk ingestemd
met een algemeen verdragstarief voor interest van maximaal 12%. In dit verband
zij er op gewezen dat ofschoon het huidige Argentijnse nationale bronheffingstarief
effectief 12% bedraagt, Argentinië nog niet eerder bereid is gebleken
in een verdragsrelatie in te stemmen met een algemeen verdragstarief voor
interest van minder dan 12,5%.Op het verdragstarief van 12% zijn een aantal belangrijke uitzonderingen
aangebracht. In het derde lid van artikel 12 is een bronstaatvrijstelling
overeengekomen voor door de staat of de lagere overheden of de centrale bank
van die staat betaalde interest, voor aan de staat of de lagere overheden
(waaronder door die staat of de lagere overheden bezeten of beheerste instellingen)
betaalde interest, voor interest betaald op door de staat, de centrale bank
of een door de staat bezeten of beheerste instelling op gunstige voorwaarden
verstrekte, gegarandeerde of verzekerde leningen met een looptijd van ten
minste drie jaar en voor interest betaald met betrekking tot de import van
machinerie en nijverheids- of handelsuitrusting, of wetenschappelijke uitrusting.Voor hetgeen voor interestinkomen is overeengekomen in de in artikel XIV
van het Protocol opgenomen meestbegunstigingsbepaling zij verwezen naar de
toelichting daarop in het onderdeel «Verloop van de onderhandelingen». 6.10. Royalty's (artikel 13)Voor uitgaande royalty's kent Argentinië nationaal bronstaatheffingen
die uiteenlopen van effectief 10,5% tot 27%. In het Verdrag zijn de bronstaatheffingen
voor royalty's beperkt tot maximaal 3% voor nieuws, maximaal 5% voor culturele
royalty's, waaronder vergoedingen voor wetenschappelijke werken, maar met
uitzondering van films en dergelijke, maximaal 10% voor industriële royalty's,
inclusief vergoedingen voor het gebruik van computer software, voor technische
dienstverlening en voor de verhuur van nijverheids- of handelsuitrusting,
of wetenschappelijke uitrusting (met uitzondering van «financial lease»)
en van maximaal 15% voor overige royalty's. In artikel VIII van het Protocol
is voorts vastgelegd dat de in artikel 13 opgenomen bronstaatheffing voor
technische diensten van maximaal 10% wordt toegepast op de bruto vergoeding
na aftrek van de direct toerekenbare kosten. Voor de samenloop tussen artikel
5, derde lid, onderdeel b, van het Verdrag en de in deze bepaling neergelegde
bronstaatheffing van maximaal 10% voor vergoedingen voor technische diensten,
zij verwezen naar de toelichting op artikel 5. Voor hetgeen op het terrein
van royalty's is overeengekomen in de in artikel XIV van het Protocol opgenomen
meestbegunstigingsbepaling zij verwezen naar de toelichting daarop in het
onderdeel «Verloop van de onderhandelingen».In artikel IV van het Protocol is voorts vastgelegd dat vergoedingen voor «financial lease» niet worden beheerst door artikel 13
van het Verdrag, maar door artikel 7 van het Verdrag, hetgeen tot gevolg heeft
dat vergoedingen voor «financial lease» in de bronstaat zullen
zijn vrijgesteld van enige belastingheffing, tenzij de «financial lease»
activiteiten plaatsvinden vanuit een in die bronstaat gevestigde vaste inrichting.
Voor de toepassing van deze protocolbepaling is op uitdrukkelijk verzoek van
Argentijnse zijde, die voor onduidelijkheid op dit punt vreesde, door de verdragsonderhandelaars
op basis van artikel 28 van het Verdrag overeenstemming bereikt over de vraag
wanneer, voor de toepassing van het Verdrag door Argentinië, sprake is
van «financial lease». Aangezien Nederland geen bronheffing op
royalty's kent en het hier dus een concessie aan Argentijnse kant betreft
die men slechts onder die voorwaarde wilde brengen, is van Nederlandse zijde
ermee ingestemd om in beginsel de Argentijnse definiëring te volgen.Van «financial lease» is sprake in geval van een contract
met betrekking tot de import in de vorm van leasing van roerende goederen
waarop kan worden afgeschreven, mits de «lessee» het contract
niet eenzijdig kan beëindigen en de betalingen doet waartoe hij verplicht
is. Evenzeer moet aan een van de volgende voorwaarden zijn voldaan:a) de eigendom van de goederen wordt aan het einde van de lease periode
aan de «lessee» overgedragen zonder aanvullende betaling, ofb) het lease contract bevat een optie de goederen te kopen aan het einde
van de lease periode voor een aanvullende betaling van niet meer dan 0,25%
van de oorspronkelijke prijs van de goederen, ofc) in het geval van koop voor het einde van de lease periode behoeft alleen
de restwaarde van de goederen te worden betaald.Ten slotte wordt, bij schade aan de goederen, in alle bovengenoemde gevallen
het volgende vereist. Indien onder een verzekeringscontract een schadeloosstelling
wordt uitbetaald, wordt die schadeloosstelling naar evenredigheid met de bedragen
die door de «lessee» onder het lease contract zijn betaald, aan
de «lessee» uitbetaald.Voorts is afgesproken dat deze definitie van tijd tot tijd kan worden
gewijzigd, maar slechts voorzover deze gewijzigde definitie in overeenstemming
is met de principes van de hiervoor genoemde protocolbepaling. De bevoegde
autoriteit van Argentinië zal de bevoegde autoriteit van Nederland mededeling
doen van elke wijziging die in de hiervoor genoemde definitie is aangebracht.Hierbij zij dezerzijds nog opgemerkt dat de eerste ondergetekende, in
geval een hiervoor bedoelde mededeling wordt ontvangen, daaraan zo spoedig
mogelijk via een aanschrijving bekendheid aan de belastingdienst en aan belanghebbenden
zal geven.Tot voor kort kende de Argentijnse nationale wetgeving voor aan het buitenland
betaalde royalty's een vereiste van registratie, verificatie en goedkeuring
vooraf. Argentinië wenste deze vereisten ook onder het Verdrag te kunnen
toepassen en wilde daartoe in het Verdrag het voldoen aan die vereisten als
voorwaarde opnemen voor de toepassing door Argentinië van de verlaagde
verdragstarieven voor royalty's.De Argentijnse nationale wetgeving zou inmiddels alleen nog een registratievereiste
vooraf kennen. Teneinde zeker te stellen dat inwoners van Nederland uitsluitend
aan het registratievereiste zouden behoeven te voldoen, is in artikel VII
van het Protocol vastgelegd dat, zolang dit in de Argentijnse wetgeving vastgelegde
registratievereiste in de praktijk toepassing vindt, de in artikel 13 van
het Verdrag opgenomen verlaagde verdragstarieven, waar het Argentinië
betreft, alleen toepassing vinden, indien de in Nederland woonachtige belastingplichtige
aan dat registratie-vereiste voldoet. Van Argentijnse zijde is mondeling de
verzekering gegeven dat dit registratie-vereiste slechts een formaliteit is
en dat registratie nimmer zal worden geweigerd. 6.11. Vermogenswinsten (artikel 14)In artikel 14, tweede lid, van het Verdrag is vastgelegd dat winst behaald
met de vervreemding van aandelen van een zogenoemde onroerend goed vennootschap
ter heffing toekomen aan de staat waar de onroerend goed vennootschap is gevestigd.Er is sprake van een onroerend goed vennootschap wanneer de waarde van
de aandelen in die vennootschap hoofdzakelijk wordt bepaald door in de staat
van vestiging van die vennootschap gelegen onroerend zaken, of rechten als
bedoeld in artikel 6, tweede lid, van het Verdrag. Daarbij blijven panden
en gronden die door de vennootschap worden gebruikt voor de uitoefening van
zijn (landbouw)bedrijf of voor de uitoefening van zelfstandige arbeid, buiten
beschouwing. Nederland heeft onder meer in de relatie met Canada, de Verenigde
Staten van Amerika, Frankrijk (Trb. 1973, 83), India (Trb. 1988, 122), Mexico
en Singapore (Trb. 1971, 95) reeds ingestemd met de opname van een dergelijke
bepaling.Voor winsten behaald met de vervreemding van overige aandelen van een
in een van de staten gevestigde vennootschap is een bronstaatheffing voor
de staat van vestiging van die vennootschap overeengekomen, maar in deze gevallen
is het heffingsrecht van de bronstaat beperkt tot maximaal 10% bij rechtstreekse
deelnemingen van tenminste 25% in het kapitaal van de vennootschap en tot
maximaal 15% in alle andere gevallen. Nederland heeft aan deze bepaling, die
ten opzichte van de voor Nederland gebruikelijke aanmerkelijk belang bepaling,
naast een verruiming vanwege het ontbreken van een tijdslimiet, een beperking
ten opzichte van het tarief kan inhouden, de voorkeur gegeven boven het enige
op dit punt voor Argentinië aanvaardbare alternatief van een relatief
hoge algemene bronstaatheffing voor alle vermogenswinsten behaald bij de vervreemding
van aandelen andere dan aandelen in een onroerend goed vennootschap.Voorzover er overigens vermogenswinsten worden behaald met de vervreemding
van goederen die afkomstig zijn uit een van de verdragsluitende staten, is
het heffingsrecht krachtens artikel 14, zesde lid, van het Verdrag tevens
toegewezen aan die verdragsluitende staat. Als woonstaat van de vervreemder
verleent Nederland in zo'n geval een vermindering ter voorkoming van dubbele
belasting volgens de verrekeningsmethode van artikel 25, vierde lid, van het
Verdrag. Voor alle andere gevallen is het heffingsrecht over de vermogenswinsten
krachtens artikel 14, zevende lid, van het Verdrag uitsluitend toegewezen
aan de woonstaat van de vervreemder.Ten slotte is in artikel IX van het Protocol vastgelegd dat de in de respectievelijke
nationale fiscale wetgevingen opgenomen vrijstellingen in geval van reorganisaties
ook onder het Verdrag van toepassing blijven.Voor hetgeen op het terrein van de vermogenswinsten is overeengekomen
in de in artikel XIV van het Protocol opgenomen meestbegunstigingsbepaling
zij verwezen naar de toelichting daarop in het onderdeel «Verloop van
de onderhandelingen». 6.12. Zelfstandige arbeid (artikel 15)In afwijking van het Nederlandse standaardverdrag, is in het Verdrag een
bronstaatheffing van maximaal 10% opgenomen voor die gevallen waarin een inwoner
van de ene verdragsluitende staat in de andere staat zelfstandige arbeid verricht
die niet is toe te rekenen aan een in die andere staat gevestigd vast middelpunt.
De Argentijnse fiscale wetgeving kent terzake een effectief tarief van 21%.
In artikel 25, vierde lid, van het Verdrag is vastgelegd dat, in die gevallen
waar een in Nederland woonachtige belastingplichtige niet beschikt over een
vast middelpunt in Argentinië, maar wel in Argentinië zelfstandige
arbeid verricht en derhalve wordt geconfronteerd met een beperkt Argentijns
heffingsrecht over de door hem terzake ontvangen vergoedingen,
Nederland ter voorkoming van dubbele belasting de over die vergoedingen in
Argentinië verschuldigde belasting zal verrekenen met de daarover in
Nederland verschuldigde belasting.Voor hetgeen op dit terrein is overeengekomen in de in artikel XIV van
het Protocol opgenomen meestbegunstigingsbepaling zij verwezen naar de toelichting
daarop in het onderdeel «Verloop van de onderhandelingen». 6.13. Niet-zelfstandige arbeid (artikel 16)In overeenstemming met het OESO-modelverdrag, maar in afwijking van het
Nederlandse standaardverdrag, is in artikel 16, derde lid, van het Verdrag
vastgelegd dat het salaris van de op een schip of vliegtuig werkzame werknemer
toekomt aan de staat waar de feitelijke leiding van het internationale lucht-
of scheepvaartbedrijf is gevestigd. In artikel 25, vierde lid, van het Verdrag
is vastgelegd dat, in die gevallen waar het door een inwoner van Nederland
genoten salaris op grond van deze bepaling ter heffing toekomt aan Argentinië,
Nederland ter voorkoming van dubbele belasting de over dat salaris in Argentinië
verschuldigde belasting zal verrekenen met de over dat salaris in Nederland
verschuldigde belasting. 6.14. Artiesten en sportbeoefenaars (artikel 18)In artikel 18, derde lid, van het Verdrag is, in afwijking van de conform
het Nederlandse standaardverdrag neergelegde hoofdregel van een werkstaatheffing,
vastgelegd dat in die gevallen waarin het bezoek van de artiesten of de sportbeoefenaars
aan de andere staat in belangrijke mate wordt bekostigd uit openbare fondsen
van de woonstaat van die artiesten of sportbeoefenaars, of door een staatkundige
onderdeel of een plaatselijke publiekrechtelijk lichaam daarvan, de door die
artiesten of sportbeoefenaars ter zake van dat bezoek ontvangen inkomsten
ter heffing voorbehouden blijven aan hun woonstaat. Nederland heeft onder
meer in de relatie met Maleisië, Singapore en de Filipijnen (Trb. 1989,
57) een dergelijke bepaling reeds geaccepteerd. 6.15. Pensioenen, lijfrenten, sociale zekerheidsuitkeringen
en alimentatieuitkeringen (artikel 19)In artikel 19, vijfde lid, van het Verdrag is een uitsluitende woonstaatheffing
opgenomen voor de door een inwoner van een verdragsluitende staat uit de andere
staat ontvangen alimentatie-uitkeringen. 6.16. Hoogleraren en docenten (artikel 21)Op uitdrukkelijk verzoek van Argentinië is de toepassing van de hooglerarenbepaling,
waar het betreft Argentinië, beperkt tot die gevallen waarin de uit Nederland
afkomstige (hoog)leraar of onderzoeker zijn werkzaamheden verricht bij een
Argentijnse openbare onderwijsinstelling of een Argentijnse openbare instelling
voor wetenschappelijk onderzoek. 6.17. Overige inkomsten (artikel 23)De saldobepaling is in afwijking van het Nederlandse standaardverdrag
gestoeld op het VN-modelverdrag. Dit houdt in dat de niet in een van de eerdere
verdragsartikelen behandelde inkomsten die afkomstig zijn uit een van de verdragsluitende
staten in die staat mogen worden belast. In dat geval verleent, indien Argentinië
als bronland mag heffen, Nederland als woonstaat aan de ontvanger van die
inkomsten een vermindering ter voorkoming van dubbele belasting
volgens de verrekeningsmethode van artikel 25, vierde lid, van het Verdrag.
Nu het Verdrag voorziet in toewijzingsregels voor nagenoeg alle denkbare soorten
van inkomen (zie bijvoorbeeld ook de in artikel 19, vijfde lid, van het Verdrag
opgenomen toewijzingsregel voor alimentatie-uitkeringen), is de feitelijke
betekenis van deze afwijking van het Nederlandse standaardverdrag zeer beperkt.
Voor hetgeen voor vorenbedoelde inkomsten is overeengekomen in de in artikel
XIV van het Protocol opgenomen meestbegunstigingsbepaling zij verwezen naar
de toelichting daarop in het onderdeel «Verloop van de onderhandelingen». 6.18. Vermogen (artikel 24)De in het Verdrag overeengekomen toewijzing van heffingsrechten met betrekking
tot vermogen volgt die van de vermogenswinsten krachtens artikel 14 van het
Verdrag. Voor alle duidelijkheid is in artikel X van het Protocol vastgelegd
dat voor de toepassing van de artikelen 14 (de vermogenswinstbepaling) en
24 (de vermogensbepaling) de uitdrukking «aandelen» mede omvat
winstaandelen of winstbewijzen, mijnaandelen, oprichtersaandelen, of andere
rechten, met uitzondering van schuldvorderingen, die aanspraak geven op een
aandeel in de winst, alsmede inkomsten uit andere vennootschappelijke rechten
die door de wetgeving van de staat waarvan het lichaam dat de uitdeling doet
inwoner is, op dezelfde wijze aan belastingheffing worden onderworpen als
inkomsten uit aandelen.Deze omschrijving is ontleend aan de in het Nederlandse standaardverdrag
en artikel 10, vijfde lid, van dit Verdrag opgenomen definitie voor dividenden. 6.19. Vermijding van dubbele belasting (artikel 25)Op uitdrukkelijk verzoek van Argentinië is in artikel XIII, onderdeel
b, van het Protocol vastgelegd dat indien de Nederlandse methode ter voorkoming
van dubbele belasting substantieel zou worden gewijzigd (gedacht zou kunnen
worden aan het theoretische geval dat Nederland zou overstappen van de deelnemingsvrijstelling
naar een verrekeningsmethode ter voorkoming van dubbele (economische) belasting
en indien als gevolg daarvan Argentijnse fiscale maatregelen ter stimulering
van directe investeringen in actieve bedrijvigheid in Argentinië als
gevolg van een bijheffing in Nederland ongedaan gemaakt zouden worden, de
Nederlandse en de Argentijnse bevoegde autoriteiten in overleg zullen nagaan
hoe het voordeel van die Argentijnse stimuleringsmaatregelen behouden kan
blijven. Zolang deze maatregelen nog niet vaststaan, mag Argentinië haar
nationale regelgeving toepassen die voorkomt dat het voordeel van de Argentijnse
stimuleringsmaatregelen in wezen aan de Nederlandse schatkist ten goede komt. 6.20. Werkzaamheden buitengaats (artikel 26)Op Nederlands voorstel is in artikel 26 van het Verdrag, juncto artikel
II van het Protocol, een bijzondere regeling opgenomen met betrekking tot
inkomsten en winsten die samenhangen met de exploratie en exploitatie van
de natuurlijke rijkdommen van het continentale plat, zoals omschreven in artikel
26, tweede lid. Een dergelijke regeling is nog niet opgenomen in het Nederlandse
standaardverdrag, maar is inmiddels wel als onderdeel van het Nederlandse
verdragsbeleid in vele belastingverdragen opgenomen, en wordt, conform de
Nederlandse nationale wetgeving op dat punt, beperkt tot werkzaamheden buitengaats. De regeling zoals die thans voorligt, komt in belangrijke mate overeen
met de Nederlandse wetgeving terzake en de desbetreffende bepalingen in de belastingverdragen die door het Koninkrijk zijn gesloten met
onder meer Canada, Noorwegen (Trb. 1990, 30), het Verenigd Koninkrijk (Trb.
1983, 128) en Zweden.Voor een nadere uiteenzetting van de desbetreffende regelingen wordt verwezen
naar de toelichtende nota's bij die verdragen (Canada, kamerstukken II 1985/86,
19 614, nr. 1; Noorwegen, kamerstukken I/II 1990/91, 21 864, nrs.
48 en 1; het Verenigd Koninkrijk, kamerstukken l/II 1989/90, 21 597,
nrs. 227, 1 en 2; Zweden, kamerstukken I/II 1991/92, 22 643, nrs. 291
en 1).Nu ingevolge artikel 26, eerste lid, de bepalingen in artikel 5 voorrang
hebben boven die van artikel 26, zal artikel 26 in de praktijk zien op offshore
verrichte exploratieactiviteiten die de duur van 6 maanden niet overschrijden
en die ook overigens niet plaatsvinden vanuit een vaste inrichting als bedoeld
in artikel 5 van het Verdrag en op offshore verrichte exploitatie-activiteiten
die niet plaatsvinden vanuit een vaste inrichting als bedoeld in artikel 5
van het Verdrag.Overigens ziet de in het Verdrag opgenomen bepaling voor werkzaamheden
buitengaats – in afwijking van de voor Nederland gebruikelijke bepaling –
op uitdrukkelijk Argentijns verzoek ook op activiteiten die samenhangen met
de exploratie en exploitatie van de zee zelf. Deze uitbreiding, die is opgenomen
in artikel 26, tweede lid, van het Verdrag, heeft onder meer tot gevolg dat
Nederlandse vissersschepen, die binnen een periode van 12 maanden in totaal
langer dan 30 dagen actief zijn in de Argentijnse territoriale wateren, geacht
zullen worden hun activiteiten uit te oefenen via een in Argentinië gevestigde
vaste inrichting. 6.21. Non-discriminatie (artikel 27)Argentinië was niet bereid tot de opname van de voor Nederland gebruikelijke
bepaling inzake de aftrekbaarheid van pensioendotaties. De onbekendheid met
zo'n bepaling zou de opname daarvan voor het Argentijnse parlement onacceptabel
maken. 6.22. Regeling voor onderling overleg (artikel 28)Tijdens de verdragsonderhandelingen bleek dat Argentinië niet bereid
was tot de opname van de voor Nederland gebruikelijke bepaling inzake arbitrage.
Ook hier was de afwijzing van Argentijnse zijde ingegeven door de onbekendheid
van het Argentijnse parlement met een dergelijke verdragsbepaling. In dit
verband is van Argentijnse zijde aangegeven dat het de Argentijnse bevoegde
autoriteiten tot op heden altijd gelukt is om in overleg met de bevoegde autoriteiten
van de verdragspartner een oplossing te vinden voor de voor overleg tussen
de bevoegde autoriteiten voorgelegde gevallen. 6.23. Vrijgestelde pensioenfondsen (artikel 31)Artikel 31 van het Verdrag bevat een algemene vrijstelling in de bronstaat
voor inkomsten genoten door en voor vermogen van in de andere verdragsluitende
staat gevestigde en voor de belastingheffing als zodanig erkende pensioenfondsen.Wellicht ten overvloede zij hierbij nog opgemerkt dat het bepaalde in
artikel 31 alleen toepassing vindt ingeval de aan de inkomsten waarvoor het
pensioenfonds een bronstaatvrijstelling claimt ten grondslag liggende vermogensbestanddelen,
respectievelijk de vermogensbestanddelen waarvoor het een bronstaatvrijstelling
claimt, door het pensioenfonds worden gehouden in het kader van de uitoefening
van zijn activiteiten als een voor de belastingheffing erkend pensioenfonds
en het pensioenfonds als «beneficial owner» is aan te merken van
die inkomsten danwel die vermogensbestanddelen. Op verzoek van Argentinië is aan deze bepaling de voorwaarde toegevoegd
dat indien de nationale wetgeving van een van de verdragsluitende staten wijzigt
in die zin dat pensioenfondsen in hun staat van vestiging niet meer van belastingheffing
zijn vrijgesteld, er overleg zal plaatsvinden over de wijze waarop artikel
31 moet worden toegepast teneinde rekening te houden met deze wetswijziging. 6.24. Inwerkingtreding (artikel 32)Het Verdrag treedt in werking op de dertigste dag na de laatste van de
beide data waarop de onderscheiden regeringen elkaar hebben medegedeeld dat
aan de in hun staat geldende grondwettelijke vereisten is voldaan. De bepalingen
ervan vinden toepassing voor zover het betreft belastingen naar het inkomen
en naar het vermogen, voor belastingjaren die aanvangen, of voor zover het
betreft belastingen die aan de bron worden geheven, voor inkomsten die worden
ontvangen op of na 1 januari van het kalenderjaar dat volgt op dat waarin
het Verdrag in werking is getreden. 6.25. Beëindiging (artikel 33)Het Verdrag wordt in beginsel voor onbepaalde tijd aangegaan. Het kan
echter door elk van de beide staten worden beëindigd met inachtneming
van een opzegtermijn van ten minste 6 maanden vóór het verstrijken
van een kalenderjaar.Het Verdrag houdt in dat geval op van toepassing te zijn voor zover het
betreft belastingen naar het inkomen en naar het vermogen, voor belastingjaren
die aanvangen, of voor zover het betreft belastingen die aan de bron worden
geheven, voor inkomsten die worden ontvangen op of na 1 januari van het kalenderjaar
dat volgt op het kalenderjaar waarin de kennisgeving van beëindiging
is gedaan.Opzegging van het Verdrag is pas mogelijk wanneer een periode van 6 jaar
(5 jaar in het Nederlandse standaardverdrag) na inwerkingtreding van het Verdrag
is verstreken.De Staatssecretaris van Financiën,W. A. F. G. VermeendDe Minister van Buitenlandse Zaken, a.i.,G. Zalm XNoot1Ter inzage gelegd bij de afdeling Parlementaire Documentatie. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-25504-1.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl