Bestrijding internationaal terrorisme; Brief ministers over deelname aan ISAF in Afghanistan
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-07 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 27925, nr. 109

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

05-02-2004

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2003-2004

27925 nr. 109

30-01-2004

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamKern van het besluitGronden voor hernieuwde deelneming aan ISAFPolitieke aspectenPolitieke verhoudingenConstitutionele Loya JirgaVerkiezingenOverheidshervormingenRelatie met andere landen in de regioHumanitaire situatie en wederopbouwHumanitaire situatieWederopbouwMensenrechtenDrugsEconomische situatieRol van ISAF in het politieke procesMilitaire aspectenInvloed op besluitvormingMandaat van ISAFMilitaire opdrachtISAF-operatieplanProvincial Reconstruction Teams (PRT's)Vereist militair vermogenWijze van optredenGeweldsinstructieBevelstructuurLessen uit eerdere operatiesMilitaire risicoanalyseMedische risico'sBeschermingsmaatregelenVoortijdige beëindiging van de missieGeschiktheid en beschikbaarheidDuur van de deelnemingFinanciënOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 27925Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 51 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
27 925Bestrijding internationaal terrorismenr. 109BRIEF VAN DE MINISTERS VAN BUITENLANDSE ZAKEN, VAN DEFENSIE EN VOOR
ONTWIKKELINGSSAMENWERKINGAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-GeneraalDen Haag, 30 januari 2004Op verzoek van voormalig secretaris-generaal Robertson van de NAVO (SG
NAVO) heeft de regering de mogelijkheden onderzocht deel te nemen aan de International
Security Assistance Force (ISAF) in Afghanistan en Apache gevechtshelikopters
ter beschikking te stellen aan ISAF in Kabul. Voorafgaand aan een eventueel
daartoe strekkend besluit zouden de aandachtspunten van het Toetsingskader
2001 (23 591/26, nr. 7) zorgvuldig worden afgewogen. Hierover werd de
Kamer door de minister van Defensie op 2 december 2003 via een zogenaamde
kennisgeving geïnformeerd.In vervolg op bovengenoemde Kamerbrief informeren wij u op grond van artikel
100 lid 1 van de Grondwet en aan de hand van het Toetsingskader 2001 over
het besluit van de regering tot hernieuwde deelname van Nederlandse militaire
eenheden aan de VN-gemandateerde en door de NAVO geleide missie ISAF in Afghanistan.Kern van het besluitDe regering heeft heden besloten tot hernieuwde Nederlandse deelneming
aan ISAF voor een duur van zes maanden. De Nederlandse bijdrage bestaat uit
vier Apache gevechtshelikopters, en twee extra toestellen als operationele
en technische reserve. Ze kunnen worden ingezet in Kabul en omstreken, en
in nader te bepalen gevallen ook tijdelijk buiten dit inzetgebied.Ter ondersteuning van deze missie zullen ongeveer 135 militairen van de
Koninklijke luchtmacht, de Koninklijke landmacht en de Koninklijke marechaussee
naar Kabul worden uitgezonden. De uitzending wordt nog in de komende weken
verder voorbereid. Het vertrek van het Nederlandse helikopterdetachement wordt
voorzien in maart a.s. De uitzendduur van zes maanden begint als het bevel
over de eenheid wordt overgedragen aan de NAVO («transfer of authority»),
in de regel na aankomst van de hoofdmacht van het detachement.
Hiervan wordt de Kamer schriftelijk op de hoogte gesteld.Andere troepenleverende landen, zoals Duitsland, het Verenigd Koninkrijk,
Frankrijk en Canada zullen hun bijdrage aan deze door de NAVO geleide missie
voortzetten. De regelingen over commandovoering en de samenhang met de door
de Verenigde Staten geleide operatie «Enduring Freedom» zijn niet
gewijzigd ten opzichte van de situatie ten tijde van het gezamenlijke Duits-Nederlandse
commando in 2002. De militaire risico's voor de deelneming aan de operatie
ISAF blijven weliswaar aanzienlijk, maar de inzet van Nederlandse militairen
is verantwoord, gelet op de met deze operatie gemoeide belangen, het mandaat,
de overige deelnemende landen en de betrokkenheid van de NAVO en met name
de Verenigde Staten.In deze brief wordt ingegaan op de relevante aandachtspunten van het Toetsingskader.
Deze informatie dient in samenhang te worden bezien met eerdere brieven over
de situatie in Afghanistan die de Kamer toegingen, onder meer de brieven van
6 november 2002 (27 925, nr. 71) en van 21 december 2001
(27 925, nr. 35), waarin het uitzenden van Nederlandse eenheden
naar dit land wordt gemotiveerd.Gronden voor hernieuwde deelneming aan ISAFDe VN-Veiligheidsraad hechtte op 13 oktober 2003 zijn goedkeuring aan
resolutie 1510. In deze resolutie wordt ISAF gemachtigd de Afghaanse interim-regering
ook buiten Kabul en omgeving bij te staan in het handhaven van de veiligheid.
De vertegenwoordigers van de Afghaanse interim-regering hebben zich meermaals
uitgesproken voor verlenging en uitbreiding van de aanwezigheid van ISAF.Op 11 augustus 2003 nam de NAVO, mede op Nederlands verzoek, de leiding
over ISAF over van Duitsland en Nederland. Ongeveer vijfendertig Nederlandse
NAVO-militairen bleven daarna deel uitmaken van het ISAF-hoofdkwartier in
Kabul. De NAVO-raad schaarde zich begin oktober jl. achter het idee van een
uitbreiding van de presentie van ISAF. Nederland draagt als NAVO-bondgenoot
mede verantwoordelijkheid voor het welslagen van deze missie. Het onderzoek
naar de mogelijke nieuwe Nederlandse bijdrage aan ISAF volgt op een uitdrukkelijk
verzoek van de secretaris-generaal van de NAVO.Reeds geruime tijd voordat voornoemde kennisgeving de Kamer toeging, heeft
de regering duidelijk gemaakt dat betrokkenheid van de internationale gemeenschap
bij Afghanistan onverminderd nodig was, en dat Nederland bereid was zijn verantwoordelijkheid
dienaangaande te blijven vervullen. Daarbij werd uitdrukkelijk niet alleen
gedoeld op de mogelijkheid Afghanistan een van de partnerlanden in de ontwikkelingssamenwerking
te maken. In een brief aan de Kamer op 25 juni 2003 (97 925, nr.
95) stelde het kabinet dat voortzetting van de Nederlandse militaire presentie
in Afghanistan deel kan uitmaken van het steunen van de wederopbouw van het
land.De regering is van mening dat de situatie in Afghanistan zich sinds het
akkoord van Bonn eind 2001 en het aantreden van de Afghaanse interim-regering
positief ontwikkelt. De veiligheidssituatie in Afghanistan, vooral buiten
Kabul, baart daarentegen nog steeds zorgen. Humanitaire- en wederopbouwactiviteiten
in het zuidoosten zijn gereduceerd als gevolg van de onveiligheid. ISAF heeft
in Kabul en omgeving een belangrijke bijdrage geleverd aan de veiligheid en
aan de versterking van het centrale gezag. Internationaal is in de loop van 2003 het besef gegroeid dat bestendiging
van deze tendens een voorgezette betrokkenheid van de internationale gemeenschap
bij Afghanistan vereist. Daarbij is de aanwezigheid van ISAF cruciaal. Voortzetting
en uitbreiding van de door de NAVO geleide militaire presentie is wenselijk
en noodzakelijk. De planningsstaven van de NAVO zijn thans bezig met het uitwerken
van een nieuw operatieplan, waarin het inzetgebied van ISAF verder zal worden
uitgebreid. Door zijn bijdrage aan ISAF steunt Nederland ook met militaire
middelen het proces van verzoening en wederopbouw van Afghanistan en steunt
het zodoende de internationale strijd tegen het terrorisme. Bovenstaande overwegingen
zullen in het vervolg van deze brief worden toegelicht.Politieke aspectenDe laatste twee jaar is voortgang geboekt bij de tenuitvoerlegging van
het akkoord van Bonn. De ontwikkeling van het democratiseringsproces is tegen
de achtergrond van het recente verleden van Afghanistan positief te waarderen.
Er is een basis gelegd voor de wederopbouw en verdere ontwikkeling van Afghanistan.
Wel kent het wederopbouwproces momenteel een aantal kritieke uitdagingen.
De belangrijkste hiervan is de onveiligheid, te wijten aan wanbestuur in een
aantal provincies, door de Taliban, Hekmatyar-getrouwen en Al-Qa'ida en door
drugs gerelateerde criminaliteit. Positief is de recent gehouden Constitutionele
Loya Jirga, die heeft geleid tot het aannemen van een Afghaanse grondwet.
De aandachtspunten voor de korte termijn zijn de verkiezingen, het nationale
ontwikkelingsbudget en de voltooiing van het Bonn-proces.Politieke verhoudingenIn Afghanistan zijn vele politieke groeperingen en partijen actief, die
grofweg zijn in te delen in islamitische groeperingen, voormalige communisten,
monarchisten en nieuwe democratische groepen. Het politieke landschap wordt
verder verdeeld tussen de verschillende etnische groeperingen. De twee grootste
zijn de Pashtun (ofwel Pathanen; hoofdzakelijk in het zuiden en oosten van
het land) en de etnische Tadzjieken (hoofdzakelijk in het noorden en westen).
Daarnaast zijn er tegenstellingen tussen fundamentalistische en meer hervormingsgezinde
groepen. De islam is de dominante godsdienst; Afghanistan kent aanhangers
van de soennitische, sjiietische en wahabitische stromingen.Na de val van de Taliban is de oude strijd om invloed en macht weer opgelaaid.
In de interim-regering, die vooral bestaat uit Pashtun en etnische Tadzjieken,
alsmede in het overheidsapparaat, hebben de voormalige leden van de Noordelijke
Alliantie (meest etnische Tadzjieken) belangrijke posities gekregen. Onder
de Pashtun bevolking en in Pakistan heerst het idee dat de Pashtun, de grootste
bevolkingsgroep, ondervertegenwoordigd is en dat de etnische Tadzjieken, onder
leiding van minister van Defensie Fahim, de dienst uitmaken. Bij de Constitutionele
Loya Jirga in december 2003 speelden de etnische tegenstellingen hoog op.Buiten de politieke arena zijn krachten als Taliban, Al-Qa'ida en Hezb-e
Islami actief. In 2003 heeft de Taliban zich deels gehergroepeerd en aan steun
gewonnen onder de Pashtun bevolking. De Taliban laat zich regelmatig gelden
met politieke uitspraken en door terroristische aanslagen. Een internationale
militaire coalitie onder leiding van de Verenigde Staten voert in operatie
«Enduring Freedom» nog steeds militaire acties uit tegen het terrorisme
in Afghanistan. Het Afghaanse nationale leger telt momenteel elf bataljons –
ongeveer 6 500 militairen – die actief bijdragen aan de stabilisering
van het eigen land. Ook de beveiliging van de Constitutionele Loya Jirga werd
door Afghaanse eenheden ter hand genomen. Constitutionele Loya JirgaHet democratiseringsproces in Afghanistan heeft onlangs een belangrijke
impuls gekregen door de aanvaarding van de grondwet op 4 januari jl. In de
Constitutionele Loya Jirga (CLJ) spraken 502 gedelegeerden zich uit over de
ontwerpgrondwet. Tijdens de CLJ traden de etnische tegenstellingen duidelijk
naar voren, vooral toen de keuze voor de officiële talen aan de orde
was. De spanningen liepen hoog op, vooral tussen de Pashtun- en de overige
afgevaardigden, maar het eindresultaat was voor alle partijen aanvaardbaar.
Als gevolg van de uitkomst van de CLJ lijkt een aantal factieleiders, zoals
minister van Defensie Fahim, aan invloed verloren te hebben ten opzichte van
president Karzai.Afghanistan krijgt een presidentieel stelsel. Er komen twee vice-presidenten.
Het land wordt een islamitische republiek en de voormalige koning krijgt een
symbolische rol als vader van de natie. Enkele artikelen duiden op een grote
rol voor de islam: hoewel de sharia niet expliciet genoemd wordt, is de tekst
vatbaar voor een fundamentalistische interpretatie die de sharia feitelijk
mogelijk maakt. Bovendien krijgt het conservatieve Hooggerechtshof in de grondwet
grote bevoegdheden. Ten aanzien van de mensenrechten, de gelijkheid tussen
mannen en vrouwen, en de positie van de etnische minderheden is de tekst een
duidelijke verbetering ten opzichte van de grondwet van 1964.VerkiezingenDe nieuwe grondwet stelt dat ernaar gestreefd moet worden de presidentiële
en parlementaire verkiezingen gelijktijdig te houden. Deze verkiezingen waren
oorspronkelijk voorzien voor juni 2004, maar zullen wellicht worden gesplitst
in een presidentieel deel, voorzien voor het najaar van 2004, en een parlementair
deel, waarschijnlijk in 2005. De VN zullen op afzienbare termijn met een advies
komen over de haalbaarheid van gelijktijdige verkiezingen. Deze hebben de
voorkeur vanwege democratische (het voorkomen van een parlementair vacuüm)
en financiële overwegingen. Er bestaat bij de internationale gemeenschap
evenwel ook begrip voor de omstandigheid dat voor het organiseren van parlementaire
verkiezingen meer tijd nodig is. Hoewel het decreet over de vorming van politieke
partijen is uitgevaardigd, komt de feitelijke oprichting van politieke partijen
langzaam op gang.Voorlopig blijft het bestuur van het land in handen van de interim-regering.
Deze heeft inmiddels een groot deel van het institutionele raamwerk voor het
kiezersregistratieproces opgezet. Op dit moment worden 5000 Afghaanse registratieambtenaren
geworven en getraind door de Afghaanse Electorale Commissie. Deze commissie
streeft ernaar om het registratieproces, dat op 1 december 2003 van start
is gegaan, in mei 2004 te kunnen voltooien. Als gevolg van de precaire veiligheidssituatie
verloopt de registratie echter traag en het is de vraag of deze streefdatum
kan worden gehaald. Nederland heeft in totaal vijf miljoen euro bijgedragen
aan de beveiliging van het registratieproces.OverheidshervormingenDe hervormingsprogramma's van de overheid vorderen, zij het in een traag
tempo. Het ministerie van Financiën is thans goed op orde. Hervormingen
van het ministerie van Defensie zijn op papier voltooid met de benoeming van
een nieuwe toplaag. Andere ministeries zijn nog nauwelijks hervormd. Naar
verwachting zal president Karzai de positieve uitkomst van de CLJ en de versterking
van zijn positie aangrijpen om een aantal hervormingen door te voeren in het
kabinet, zoals een vermindering van het aantal ministeries en
vervanging van minder goed functionerende ministers.Daarnaast heeft de centrale overheid haar gezag kunnen uitbreiden. Onder
meer dankzij de aanleg van moderne communicatiemiddelen zijn de contacten
tussen provinciale centra en Kabul sterk verbeterd. Eerder getroffen hervormingsmaatregelen
beginnen vruchten af te werpen: zo nemen de belastinginkomsten vanuit de provincies
toe.Relatie met andere landen in de regioPakistan steunt traditioneel de Pashtun-belangen in Afghanistan. De betrekkingen
tussen Afghanistan en Pakistan zijn, na lange tijd van spanningen, onlangs
verbeterd. Op 12 januari jl. bracht de Pakistaanse premier Jamali voor
het eerst een officieel bezoek aan Afghanistan. Ondanks de samenwerking die
de Pakistaanse regering biedt in de strijd tegen het internationale terrorisme
blijft de infiltratie van Taliban- en Al-Qa'ida-elementen vanuit Pakistan
zorgelijk. Om overleg over de onveiligheid in het grensgebied mogelijk te
maken is een tripartiete commissie ingesteld, die bestaat uit vertegenwoordigers
uit Afghanistan, Pakistan en de VS.De betrekkingen met India zijn van oudsher goed. India heeft naast een
ambassade drie consulaten en geeft substantiële ontwikkelingshulp. Deze
goede betrekkingen zijn een bron van ergernis voor Pakistan, dat vreest te
worden omringd door vijandige regeringen. De recente toenadering tussen India
en Pakistan zou een positieve weerslag kunnen hebben op de stabiliteit in
Afghanistan.De goede betrekkingen van Afghanistan met de Centraal-Aziatische Republieken
Tadzjikistan, Oezbekistan en Turkmenistan vloeien in belangrijke mate voort
uit de etnische verwantschap tussen delen van de Afghaanse bevolking en de
respectieve buurlanden.Iran geeft traditioneel steun aan enkele krijgsheren, leden van de voormalige
Noordelijke Alliantie, met name de etnische Tadzjiek Ismael Khan, die het
gebied rond Herat beheerst. Iran is in de internationale aanpak van de drugshandel,
-teelt en -productie een actieve en gewaardeerde partner.Humanitaire situatie en wederopbouwHumanitaire situatieVanwege de zorgelijke humanitaire situatie blijft Afghanistan op belangrijke
terreinen als onderwijs, gezondheidszorg en landbouw grotendeels afhankelijk
van buitenlandse steun. Vooral de situatie van terugkerende vluchtelingen
en ontheemden («internally displaced persons»; IDP's) baart zorgen,
omdat middelen om het reïntegratieproces van deze groep te bevorderen
slechts in beperkte mate aanwezig zijn. Sinds maart 2002 zijn meer dan 2,2
miljoen vluchtelingen en 400 000 IDP's geholpen bij hun terugkeer naar
of binnen Afghanistan. In 2003 zijn minder vluchtelingen teruggekeerd dan
verwacht, vermoedelijk onder meer vanwege de aanhoudend slechte veiligheidssituatie.
Volgens schattingen van UNHCR zullen in 2004 nog ongeveer één
miljoen vluchtelingen uit de buurlanden terugkeren naar Afghanistan.In 2003 zijn de aanvallen op de humanitaire gemeenschap toegenomen. Deze
vinden nu niet alleen op het platteland maar ook in stadscentra plaats. De
moord op een medewerkster van UNHCR in het centrum van Ghazni op 16 november
vorig jaar heeft deze organisatie doen besluiten zich voorlopig uit het zuiden
van Afghanistan terug te trekken. WederopbouwOok het wederopbouwproces in het zuiden en zuidoosten van het land ondervindt
ernstige hinder van de voortdurende onveiligheid en de aanslagen tegen hulpverleners.
Een groot deel van de wederopbouwactiviteiten is thans noodgedwongen gecentreerd
in en rond Kabul, het noorden en noordwesten. VN-organisaties ter plaatse
pleiten enerzijds voor versterking van de internationale vredesmacht om de
veiligheid te vergroten, maar waarschuwen anderzijds dat deze vredesmacht
zich niet op wederopbouw moet concentreren. Een groot succes is de wederopbouw
van het nationale onderwijs; in 2003 gingen bijna 830 000 kinderen, onder
wie bijna 300 000 meisjes, meer naar school dan in 2002.Na een zeer aarzelende start kunnen nu ook positieve ontwikkelingen worden
gemeld op het gebied van ontwapening, demobilisatie en reïntegratie in
de maatschappij (Disarmament, Demobilisation, Reintegration; DDR) van militairen.
Er lopen inmiddels verschillende DDR-programma's, onder meer in Kunduz en
Kabul. In Kunduz zijn inmiddels ongeveer 900 militairen gedemobiliseerd. Ook
in Mazar-e-Sharif is men gestart met de voorbereidingen van een dergelijk
programma. De inlevering van aanzienlijke hoeveelheden zware wapens uit de
Pansjir-vallei, kort voor aanvang van de CLJ, heeft de positie van de centrale
overheid versterkt. De aarzelende start van het DDR-proces hangt nauw samen
met de terughoudendheid onder de diverse Afghaanse etnische groepringen over
een centraal aangestuurd nationaal leger dat gedomineerd wordt door een enkele
etnische groepering. Het zal naar verwachting nog geruime tijd duren voordat
er voldoende onderling vertrouwen zal zijn gegroeid om deze historisch verklaarbare
aarzelingen te overwinnen.Naast de veiligheidssituatie is er bezorgdheid over het achterblijven
van uitbetalingen door de internationale gemeenschap bij de toegezegde steun.
De Afghaanse autoriteiten werken met de Wereldbank aan een «needs assessment»,
met de titel «Securing Afghanistan's Future». Daarin worden de
kosten geraamd van de wederopbouw van het land tot 2015. Dit document zal
een belangrijke rol gaan spelen in de aanstaande internationale conferentie
over dit onderwerp. Hierin komen naast de wederopbouw ook de veiligheidssituatie
en de nog uit te voeren aspecten van het Bonn Akkoord aan de orde. Het is
nog de vraag of de internationale gemeenschap tijdens deze conferentie aanzienlijke
nieuwe financiële bijdragen zal toezeggen.MensenrechtenDe mensenrechtensituatie vergt onveranderd aandacht; een lange weg is
nog te gaan voordat aan de minimale internationale standaarden is voldaan.
Er is blijvende bezorgdheid over intimidatie van onafhankelijke media en politieke
groepen, mensenrechtenschendingen door lokale overheidsfunctionarissen zoals
de politie, schendingen door lokale commandanten en gewapende groepen, mishandeling
van vrouwen en kinderen, onteigening van particulier bezit en gedwongen verhuizingen.
De overheid blijkt in veel gevallen niet in staat om willekeur door haar eigen
functionarissen tegen te gaan.President Karzai blijft echter werken aan verbetering van de mensenrechtensituatie,
en er zijn ook positieve signalen. Dankzij gezamenlijke inspanning van de
Afghan Independent Human Rights Commission en UNAMA zijn bijvoorbeeld sommige
lokale functionarissen uit hun functie ontheven en zijn enkele onteigeningen
aan de kaak gesteld. In de nieuwe grondwet hebben de mensenrechten een plaats
gekregen; zo is de positie van vrouwen gelijkgesteld aan die van mannen. Nieuwe
wetgeving en hervorming van de rechterlijke macht en politie zijn
basisvoorwaarden voor verbetering van de mensenrechten.DrugsVolgens de United Nations Office on Drugs and Crime (UNODC) is Afghanistan
nog steeds het grootste opiumproducerende land ter wereld. De inkomsten van
opiumboeren en handelaren wordt geschat op 2,3 miljard dollar. Het Verenigd
Koninkrijk is «lead nation» op het terrein van de internationale
drugsbestrijding en is voornemens in februari a.s. in samenwerking met UNODC
een drugsconferentie in Kabul te organiseren. De Afghaanse overheid heeft
in oktober 2003 nationale drugswetgeving aangenomen. Ook opende het Afghaanse
anti-drugs directoraat veldkantoren in notoire papaverteeltgebieden als de
provincies Balkh, Badakhshan en Herat.Economische situatieDe Afghaanse economie is opnieuw sterk gegroeid, naar schatting met twintig
procent in het huidige fiscale jaar, dat loopt van 21 maart 2003 tot
en met 20 maart 2004, mede door de goede oogsten van de afgelopen jaren.
De private sector blijft zich vooral in de steden ontwikkelen. De eerste buitenlandse
investeringen zijn een feit. Verder is de Wereldbank gestart met het verzekeren
van politieke risico's en zijnde eerste buitenlandse banken in Kabul geopend.
Ook begint de infrastructuur langzamerhand vorm te krijgen: de Salangtunnel
in het noorden van Afghanistan is heropend en het eerste deel van het hoofdwegennet
is hersteld.De interim-regering heeft recent een nieuw belastingstelsel aangekondigd.
Ook heeft ze volgens het Internationale Monetaire Fonds (IMF) goede vooruitgang
geboekt bij het verbeteren van economisch management en het bereiken van macro-economische
stabiliteit. Niettemin staat de fiscale discipline in Afghanistan nog in de
kinderschoenen en zijn verdere administratieve hervormingen noodzakelijk.
Om de private sector verder te stimuleren moeten marktregulering, de commerciële
wetgeving en respect voor eigendomsrechten worden versterkt. De voorwaarden
voor het consolideren van de huidige economische groei zijn onder meer het
verbeteren van de veiligheidssituatie, de gebrekkige infrastructuur en de
ontwikkeling van duidelijke gezagsverhoudingen tussen Kabul en de rest van
het land. Thans kan nog niet het hele land meeprofiteren van de lokale en
regionale economische impulsen. De komende jaren zullen zowel de regering
als de economie in grote mate afhankelijk blijven van externe geldbronnen
van donoren en Afghanen buiten Afghanistan.Rol van ISAF in het politieke procesISAF heeft een ondersteunende rol in het politieke proces. ISAF draagt
in belangrijke mate bij aan de verbetering van de veiligheidssituatie in Kabul,
zodat de interim-regering naar behoren kan functioneren en de CLJ in relatieve
rust kon worden georganiseerd. Er bestaat consensus over de analyse dat zonder
verbetering van de veiligheidssituatie het proces van politieke en economische
wederopbouw niet voortvarend doorgang kan vinden.Mede om deze reden heeft ISAF verdere voortgang gemaakt met ondersteuning
en opleiding van leger en politie. Ook werden kleinschalige projecten ten
behoeve van de burgerbevolking uitgevoerd. De aanwezigheid van ISAF wordt
algemeen geaccepteerd en gewaardeerd. De interim-regering heeft herhaaldelijk
aangedrongen op uitbreiding van het ISAF-mandaat en de ISAF-presentie. Militaire aspectenInvloed op besluitvormingISAF is sinds 11 augustus 2003 een door de NAVO geleide operatie. De Nederlandse
invloed op de politieke en militaire aansturing van ISAF vloeit voort uit
het Nederlandse lidmaatschap van deze organisatie en de Nederlandse presentie
in de Noord-Atlantische Raad. Zoals bekend worden besluiten in de NAVO bij
unanimiteit genomen.Mandaat van ISAFDe VN-veiligheidsraad machtigde op 13 oktober jl. tot uitbreiding van
het mandaat van ISAF. De daartoe strekkende resolutie van de VN-veiligheidsraad
1510 (2003) werd unaniem aanvaard. Een kopie van deze resolutie ging de Kamer
op 17 oktober jl. toe. In deze resolutie wordt, onder verwijzing naar
Hoofdstuk VII van het VN-handvest, het mandaat van ISAF met een jaar verlengd.
De resolutie herbevestigt het mandaat zoals eerder vastgelegd in de resoluties
1386 (2001) van 20 december 2001, 1413 (2002) van 23 mei 2002 en
1444 (2002) van 14 november 2002.De belangrijke verandering in het mandaat is de machtiging aan ISAF om
de Afghaanse interim-regering ook buiten Kabul en omgeving bij te staan bij
het handhaven van de veiligheid. De resolutie mandateert daarmee het door
Duitsland geleide ISAF «Provincial Reconstruction Team» (PRT)
bij Kunduz. De VN-veiligheidsraad beschouwt de situatie in Afghanistan nog
steeds als een bedreiging van de internationale vrede en veiligheid.Militaire opdrachtISAF assisteert de Afghaanse interim-regering bij het handhaven van de
veiligheid in Kabul en directe omgeving, zodat deze regering en de VN-instanties
daar kunnen functioneren. Voorts zijn ontplooiingen voor ad-hoc missies mogelijk
buiten bovengenoemd operatiegebied, en is sinds dit jaar het door Duitsland
van de VS overgenomen «Provincial Reconstruction Team» in Kunduz
onder ISAF-commando gebracht.ISAF heeft als hoofdtaken:– het assisteren van de overgangsregering in het uitbreiden van
haar autoriteit buiten Kabul.– het assisteren van de overgangsregering bij de openstelling en
de beveiliging van het internationale vliegveld van Kabul.– het garanderen van de eigen veiligheid en bewegingsvrijheid– het uitvoeren van een «PRT pilot» in Kunduz.– het in de operatiegebieden van ISAF assisteren van de internationale
gemeenschap bij hun steun aan de overgangsregering voor de oprichting en training
van een Afghaans Nationaal Leger.– het in de operatiegebieden van ISAF assisteren van de VN bij de
uitvoering van het DDR-proces van de voormalige strijders.– het assisteren van de overgangsregering en UNAMA in de voorbereiding
van verkiezingen.Het volgende rekent ISAF niet tot zijn taken:– het uitvoeren van offensieve operaties of het beschermen van Afghanistan
tegen buitenlandse aanvallen.– het zelfstandig uitvoeren van humanitaire hulp. Op verzoek wordt
wel binnen de mogelijkheden en capaciteiten assistentie verleend aan de VN,
NGO's of de overgangsregering.– het uitvoeren van civiele reconstructiewerkzaamheden, waaronder
het gericht ruimen van mijnen en ongesprongen projectielen, tenzij deze werkzaamheden van belang zijn voor de operationele uitvoering van de
missie.ISAF-operatieplanOp basis van de VN-veiligheidsraadresolutie 1510 stelde de Noord-Atlantische
Raad (NAR) op 19 december jl. een herzien operatieplan vast. Dit voorziet
in de uitbreiding van ISAF met het Duits-geleide PRT in Kunduz. Ook voorziet
het nieuwe operatieplan in tijdelijke inzet van ISAF-middelen voor ad-hoc
missies buiten het inzetgebied van Kabul en omstreken.In de lijst van militaire middelen die benodigd zijn voor uitvoering van
het operatieplan staan enkele gevechtshelikopters opgenomen. De Nederlandse
bijdrage komt aan deze militaire behoefte tegemoet. De Nederlandse helikopters
kunnen worden ingezet in Kabul en omstreken, en in nader te bepalen gevallen
ook tijdelijk buiten dit inzetgebied.De planningsstaven van de NAVO zijn thans bezig met het uitwerken van
een nieuw operatieplan, dat is gebaseerd op een door de NAR goedgekeurd concept
(«Concept of Operations»; CONOPS). De verwachting is dat dit nieuwe
operatieplan medio 2004 in werking treedt, en onder meer zal voorzien in overname
door de NAVO van vijf PRT's. Hoewel er nog veel onduidelijkheden bestaan over
dit nieuwe operatieplan, ligt in de rede dat het inzetgebied van de ISAF-gevechtshelikopters
daarin verder zal worden uitgebreid. Inzet van de Nederlandse helikopters
bij de uitvoering van het nieuwe operatieplan vergt een nieuwe beoordeling
aan de hand van het toetsingskader, en een nieuw kabinetsbesluit, waarover
de Kamer alsdan vanzelfsprekend zal worden ingelicht.Provincial Reconstruction Teams (PRT's)In een eerdere brief (27 925, nr. 95) is de achterliggende idee van
de PRT's uiteengezet. De PRT's hebben tot doel bij te dragen aan het oplossen
van de diepere oorzaken van regionale en lokale instabiliteit. Ze steunen
de ontwikkeling van een veilige omgeving, waardoor de tenuitvoerlegging van
wederopbouwactiviteiten wordt bevorderd. De eerste PRT's werden opgezet in
Gardez, Bamiyan, Mazar-e-Sharif en Kunduz. In december 2003 zijn drie nieuwe
PRT's opgericht, in Parwan, in Herat en in Kandahar. In januari is daar een
PRT in Jalalabad bijgekomen. Nieuwe PRT's zijn op korte termijn voorzien in
Ghazni, Khowst, Qalat en Asadabad. Op de ISAF-PRT in Kunduz na zijn alle PRT's
ontplooid onder operatie «Enduring Freedom». De NAVO onderzoekt
de mogelijkheid om de ISAF-presentie verder uit te breiden met PRT's, mogelijkerwijs
door het bevel over te nemen over een aantal reeds bestaande PRT's. Italië,
Canada en enkele Noordse landen tonen interesse in overname van een PRT van
de VS.Een recente rapportage van de secretaris-generaal van de VN aan de Veiligheidsraad
(S/2003/1212 d.d. 30 december 2003) oordeelt positief over de ervaringen
die de laatste maanden met de PRT's zijn opgedaan. Naar het oordeel van SG
VN ondersteunt de presentie van PRT's het Bonn-proces. De verwachting is dat
de oprichting van verdere PRT's door het hele land op verschillende manieren
een stabiliserend effect heeft, bijvoorbeeld door het bevorderen van DDR-activiteiten
en het registeren van kiezers, door het ondersteunen van het nieuw opgeleide
Afghaanse leger en de politiediensten, door te bemiddelen bij oplopende spanningen
tussen lokale leiders, door het informeren en voorlichten over veiligheidsaangelegenheden
van lokaal opererende strijdgroepen belast met openbare orde en door het ondersteunen
van de wederopbouw, vooral de projecten van de centrale regering
in Kabul, in gebieden waar andere organisaties dat door de slechte veiligheidssituatie
thans niet kunnen.Nederland zal op verzoek van Duitsland ten behoeve van de ondersteuning
van de Duits-geleide ISAF-PRT bij Kunduz, in het noorden van Afghanistan,
enkele militairen uitzenden. Hierover wordt met Duitsland overleg gevoerd.Vereist militair vermogenDe sterkte van ISAF is thans ongeveer 5000 militairen. De commandant van
ISAF beschikt onder meer over drie versterkte infanteriebataljons, een geniebataljon,
een ISTAR-bataljon (dat uiteenlopende taken op het gebied van tactische verkenning,
waarneming en inlichtingenvergaring vervult), een helikopterbataljon, beveiligingscompagnieën,
explosieven opruimingseenheden, logistieke eenheden en geneeskundige installaties.
De Nederlandse helikoptereenheid wordt organisatorisch ondergebracht als een
zelfstandige eenheid in het door Duitsland geleide helikopterbataljon.Uit de rapportages van SACEUR bleek dat ISAF met enige beperkingen zijn
taken kon uitvoeren. Tot dusver betroffen deze beperkingen tekortkomingen
in de helikoptercapaciteit in het inzetgebied van Kabul en omstreken. Het
ontbrak ISAF vanwege de dreiging van mijnen en ongesprongen munitie aan een
reactiecapaciteit met het vermogen snel en veilig te kunnen reageren op raketbeschietingen
van buiten de stad Kabul. Het inzetgebied «Kabul en omgeving»
heeft een oppervlakte van ongeveer achttienhonderd vierkante kilometer. Het
is grotendeels onbebouwd, bergachtig terrein dat moeilijk toegankelijk is
voor grondeenheden. De Nederlandse Apaches beschikken over speciale sensoren,
zodat deze in de directe omgeving van Kabul luchtverkenningen kunnen uitvoeren,
zowel bij daglicht als na zonsondergang. Verder bieden gevechtshelikopters
ISAF de mogelijkheid om snel en robuust steun te verlenen aan ISAF-eenheden
die worden bedreigd of beschoten door oppositionele strijders. De inzet van
de gevraagde gevechtshelikopters is in het huidige operatieplan niet voorzien
bij de ISAF PRT in Kunduz.De Nederlandse Apache gevechtshelikopters krijgen de volgende taken:– het optreden als snelle reactie-eenheid («Quick Reaction
Force»; QRF): het geven van luchtsteun aan grondeenheden, alsmede het
desgevraagd uitvoeren van artilleriegeleiding vanuit de lucht («direction
of fire»);– dominante presentie van dit wapensysteem in het inzetgebied («show
of force»): hieronder valt tevens het met de gevechtshelikopter uitvoeren
van luchtverkenningen, het uitvoeren van escortetaken, alsmede het beveiligen
van grondkonvooien of transporthelikopters.Nederlandse gevechtshelikopters opereren om tactische redenen en uit veiligheidsoverwegingen
altijd in tweetallen. In de lijst van benodigde militaire middelen («statement
of requirements»; SOR) van ISAF is vastgesteld dat drie gevechtshelikopters
benodigd zijn voor het uitvoeren van bovenstaande taken. Nederland zal in
deze missie zes Apaches uitzenden, vier operationele toestellen en twee als
operationele en technische reserve om een voortdurende beschikbaarheid te
kunnen garanderen. Twee operationele helikopters worden 24 uur per dag gereed
gehouden als deel van de snelle reactie-eenheid. De twee overige operationele
helikopters voeren overdag en 's nachts de opdrachten die zijn beschreven
onder de «show of force»-taak. Wijze van optredenDe wijze van opereren van ISAF is na de overdracht van het Duits-Nederlandse
commando niet gewijzigd. Het operationele hoofdkwartier van ISAF onderhoudt
contacten met de Afghaanse autoriteiten, de door de Verenigde Staten geleide
operatie «Enduring Freedom», de VN en andere organisaties die
in Afghanistan werkzaam zijn. De dagelijkse militaire operaties worden uitgevoerd
onder leiding van het tactische hoofdkwartier, de Kabul Multinational Brigade
(KMNB). Het Nederlandse helikopterdetachement zal direct onder de KMNB ressorteren,
zoals de meeste ISAF-eenheden. De bataljons en overige eenheden voeren de
tactische opdrachten uit. De tactische opdrachten voor Apache gevechtshelikopters
zijn in voorgaande paragraaf omschreven.GeweldsinstructieDe geweldsinstructie («rules of engagement»; ROE) is toegesneden
op een onder Hoofdstuk VII van het VN-handvest gemandateerde militaire missie.
De geweldsinstructie is in het herziene operatieplan van ISAF geactualiseerd.
Dit heeft betrekking op de veranderde veiligheidsom-standigheden nu het inzetgebied
van ISAF enigszins is vergroot en de eenheden ook buiten Kabul en omgeving
kunnen worden ingezet. De huidige Duitse presentie in Kunduz is hiervan een
voorbeeld. De geweldsinstructie is robuust en ondersteunt de inzet van gevechtshelikopters.
Aan het operatiecentrum van het helikopterdetachement, de helikopterbemanningen
en de diverse verbindingsofficieren (liaisons) worden nationale richtlijnen
uitgedeeld voor de toepassing van de geweldsinstructie, bijvoorbeeld waar
het gaat om de selectie van doelen. Deze zogenaamde «targeting guidelines»
zijn afgeleid van het oorlogsrecht en de Conventies van Genève. Deze
procedure is vergelijkbaar met de gang van zaken bij de inzet van de Nederlandse
F-16's ten behoeve van de ondersteuning van de grondeenheden van de internationale
coalitie in de strijd tegen het terrorisme.BevelstructuurISAF is een door de VN gemandateerde operatie en staat onder leiding van
de NAVO. Er is derhalve een eenduidige en heldere bevelsstructuur. De politiek-militaire
kaders voor de uitvoering van ISAF worden bepaald door de Noord-Atlantische
Raad (NAR). De NAR belast de strategische commandant van de NAVO, SACEUR,
met de feitelijke uitvoering ervan. SACEUR vaardigt militaire opdrachten uit,
die via de «Joint Force Commander» te Brunssum (COMAFNORTH) aan
het hoofdkwartier van ISAF in Kabul worden verstrekt. Canada heeft over dit
hoofdkwartier vanaf februari 2004 de leiding en zal het grootste deel van
het personeel leveren. Voor de verdere personele vulling ervan wordt teruggevallen
op personeel dat gedetacheerd wordt vanuit de operationele NAVO-hoofdkwartieren.
Het hoofdkwartier van ISAF stuurt de Kabul Multinational Brigade (KMNB) aan.
De KMNB heeft de eenheden onder bevel, waaronder het Nederlandse helikopterdetachement.Zoals bij eerdere gelegenheden is gemeld, maken sinds augustus 2003 ongeveer
vijfendertig Nederlandse militairen deel uit van het ISAF-hoofdkwartier. De
overdracht van het commando («operational control») over de Nederlandse
helikoptereenheid aan de commandant van ISAF heeft plaats na aankomst van
de hoofdmacht van het detachement in het inzetgebied.Nederland behoudt «full command» over zijn militairen. Om
deze verantwoordelijkheid effectief te kunnen uitvoeren worden verbindingsofficieren («liaisons») geplaatst in de operationele bevelslijn,
bij het hoofdkwartier van ISAF en bij de KMNB. Zo kunnen zij op de hoogte
blijven van de ontwikkelingen in het hoofdkwartier en invloed uitoefenen op
het verloop van de operatie. Eén van deze officieren, de zogenaamde
«red card holder», bewaakt de voor de Nederlandse helikopterpiloten
geldende geweldsinstructie en houdt op het hoofdkwartier van ISAF een oog
op de tactische opdrachten die aan de Nederlandse gevechtshelikopters worden
gegeven. Deze officier is bevoegd, indien nodig, in te grijpen. De dagelijkse
begeleiding van deze liaisonofficieren geschiedt door de contingentscommandant,
die wordt geplaatst op het hoofdkwartier van ISAF. Het hoogste gezag en de
nationale verantwoordelijkheid over de uitgezonden Nederlandse eenheden berusten
bij de chef Defensiestaf onder de politieke verantwoordelijkheid van de minister
van Defensie.Het Amerikaanse Central Command behoudt de «authority to deconflict»:
de bevoegdheid te voorkomen dat activiteiten van operatie «Enduring
Freedom» en ISAF met elkaar in strijd raken. De afspraak is mede van
belang in het geval ISAF de hulp nodig heeft van Amerikaanse militaire eenheden
in de regio (zie verder de paragraaf «Voortijdige beëindiging van
de missie»). Overigens is tot dusverre geen gebruik gemaakt van deze
bevoegdheid. De mogelijkheden worden onderzocht Nederlandse liaisonofficieren
onder te brengen bij het Amerikaanse helikoptercommando in Bagram en het Amerikaanse
Central Command in Katar.Lessen uit eerdere operatiesTijdens het onderzoek en de planning ter voorbereiding van deze Nederlandse
deelneming met Apache gevechtshelikopters is rekening gehouden met geleerde
lessen uit de eerdere ISAF-missies, alsmede met de ervaringen van de eerdere
uitzending van Apaches naar Djibouti in het kader van de VN-missie in Ethiopië
en Eritrea (UNMEE).Een les uit recente ervaringen is dat de eenheid de beschikking krijgt
over een beperkt budget voor de uitvoering van kleinschalige civiel-militaire
samenwerkingsprojecten (CIMIC). Deze projecten zijn gericht op het voor relatief
weinig geld verrichten van kleine hulpprojecten, het verspreiden van informatie
over de missie en zodoende het bevorderen van begrip van de lokale bevolking
voor eventuele overlast. Daarmee wordt gepoogd de «harten» te
winnen voor de intenties van ISAF en het Nederlandse contingent in het bijzonder.
Overigens zal het directe contact van het helikopterdetachement met de lokale
bevolking tot een minimum beperkt zijn.Het besluit het helikopterdetachement na drie maanden te wisselen (zie
de paragraaf «Duur van de deelneming») is gebaseerd op de ervaringen
van de eerder naar Afghanistan uitgezonden ISAF-eenheden. Voorts zal bij de
ontplooiing in het inzetgebied en de instandhouding van de missie rekening
worden gehouden met factoren die bij de planning van eerdere ISAF-missies
van invloed zijn geweest, zoals het verkrijgen van overvliegvergunningen ten
behoeve van de bevoorrading.Militaire risicoanalyseHoewel er aanzienlijke regionale verschillen zijn, blijft de veiligheidssituatie
in Afghanistan in zijn geheel onzeker en gespannen. Op korte termijn wordt
hierin geen verandering verwacht. Het gezag van de Afghaanse interim-regering
is buiten de stad Kabul nog steeds beperkt. Eerder in de brief is gemeld dat
de Afghaanse bevolking langs etnische en soms langs religieuze lijnen is verdeeld.
Het wantrouwen tussen de etnisch-Tadzjiekse en Pathaanse leiders staat hierin
centraal. Regionale en lokale leiders, van wie sommigen een positie
bekleden binnen de interim-regering, hebben eigen invloedssferen en beschikken
nog steeds over eigen milities, ondanks dat het DDR-proces langzaam op gang
is gekomen. Nog steeds zijn er in heel Afghanistan regelmatig schermutselingen
tussen regionale leiders en tussen lokale leiders. Het is van belang de regionale
en lokale leiders aan het «Bonn-proces» en aan het proces van
staatsvorming gecommitteerd te laten blijven, zoals recent ook bleek bij de
succesvol afgesloten Constitutionele Loya Jirga.De gewelddadige tegenstand tegen de ISAF-presentie in Afghanistan is,
zoals gezegd, afkomstig van de Taliban, van Al Qa'ida en van de Hezb-e Islami
Gulbuddin (HIG). Deze min of meer georganiseerde strijdgroepen worden niet
in staat geacht tot grootschalig optreden. De dreiging tegen ISAF is vooral
gelegen in activiteiten van deze strijdgroepen of strijders op het gebied
van spionage, sabotage, subversie of terrorisme.Terroristische acties zijn de grootste bedreiging voor de veiligheid van
aan deze missie deelnemend militair personeel. De inschatting is dat de meest
waarschijnlijke verschijningsvormen van terrorisme raketbeschietingen en allerlei
vormen van geïmproviseerde, op afstand te bedienen of in voertuigen verstopte,
explosieven betreffen. Daarnaast moet ook rekening worden gehouden met terroristische
acties zoals zelfmoordaanslagen, ontvoering van militairen, sluipschuttervuur
en het binnenrijden van ISAF-locaties met van explosieven voorziene voertuigen.Daarnaast is er een serieuze dreiging tegen gevechtshelikopters door beschietingen
van de grond. Deze dreiging is relatief groter naarmate er lager wordt gevlogen.
De in Afghanistan actieve strijdgroepen beschikken over eenvoudig te transporteren
luchtdoelraketten (Man Portable Air Defence Systems; «MANPADS»),
luchtdoelgeschut of antitankwapens zoals de schouderafgevuurde granaten («rocket
propelled grenades»; RPG's). Ook klein kaliber wapens kunnen tegen de
gevechtshelikopters worden ingezet. De grootste dreiging gaat uit van luchtdoelraketten.
Echter de meest waarschijnlijke vorm van beschietingen zal voortkomen uit
de inzet van RPG's en klein kaliber wapens. ISAF en de coalitiestrijdkrachten
trachten deze dreiging te neutraliseren door actief te patrouilleren en de
vliegvelden in Kabul en omgeving te beschermen. Als de gevechtshelikopters
worden ingezet voor gevechtshandelingen ter ondersteuning of ontzetting van
ISAF-eenheden die door strijders of strijdgroepen worden bedreigd, neemt deze
dreiging vanzelfsprekend sterk toe.Medische risico'sDoor de deelname van Nederlandse eenheden aan ISAF in het recente verleden
zijn de bedreigingen voor de gezondheid bekend. Het Afghaanse gezondheidssysteem
functioneert matig en de hygiënische omstandigheden zijn slecht. Bij
ISAF zijn alle noodzakelijke medische faciliteiten voorhanden. Ook in tactische
en strategische evacuatie van gewonden is voorzien. Omdat de bedreigingen
bekend zijn en adequate preventieve maatregelen, zoals een vaccinatiepakket
en medische voorzieningen, zijn of worden getroffen, zijn de medische risico's
voor deelname beperkt.BeschermingsmaatregelenOm de Nederlandse eenheid tegen de dreiging van spionage, sabotage, subversie
of terrorisme, alsmede tegen de dreiging voor de helikopters te beschermen
is het treffen van beschermende maatregelen vanaf het moment van de feitelijk
inzet noodzakelijk. Afhankelijk van de exacte locatie van stationering op
het vliegveld van Kabul en de reeds aanwezige beschermende onderkomens en
scherfweringen worden in samenwerking met ISAF verdere beschermingsmaatregelen
getroffen. Ook zal afhankelijk van de lokale situatie een bijdrage worden
geleverd aan de bewaking en beveiliging van Nederlands materieel. Voorts zal
het verkeer van Nederlands personeel tussen verschillende ISAF-locaties, dan
wel van en naar de Amerikaanse basis in Bagram tot een minimum worden beperkt.
Het Nederlandse helikopterdetachement zal zich conformeren aan de richtlijnen
ter zake van de commandant van ISAF.De helikopterbemanningen worden tevens met een luchtdreiging geconfronteerd.
Ter bescherming van de bemanning beschikt de Apache over enige bepantsering,
alsmede over (elektronische) zelfbeschermingmiddelen. Ook zullen de tot op
heden door de Amerikanen gehanteerde Apache-vliegprocedures worden overgenomen.
Verder leveren de Verenigde Staten desgevraagd de zogenaamde «Combat
Search And Rescue» (CSAR)-capaciteit om een helikopterbemanning te redden
als hun toestel eventueel is neergeschoten.Hoewel altijd zal worden getracht de helikopter naar de thuisbasis terug
te vliegen, is het om technische redenen mogelijk dat een helikopter een voorzorgslanding
moet maken. Voor het maken van voorzorgslandingen zijn landingsplaatsen verkend,
die regelmatig worden gecontroleerd. Met de commandant van ISAF worden afspraken
gemaakt over de beveiliging van een eventueel gestrande gevechtshelikopter
en het terughalen van de helikopterbemanning en het toestel, in het geval
dat de Apache niet ter plaatse door het zogenaamde «Downed Aircraft
Recovery Team» (DART) kan worden hersteld. Het DART maakt deel uit van
het Nederlandse helikopterdetachement.De militaire risico's voor de deelneming zijn weliswaar aanzienlijk, maar
de inzet van Nederlandse militairen is verantwoord, gelet op de met deze operatie
gemoeide belangen, het mandaat, de overige deelnemende landen en de betrokkenheid
van de NAVO en met name de Verenigde Staten.Voortijdige beëindiging van de missieEen voortijdige beëindiging van ISAF kan aan de orde komen als, ondanks
de inspanningen van de internationale gemeenschap, de verdere naleving van
het Bonn-akkoord onmogelijk is geworden. Dan vervalt de reden voor de internationale
militaire presentie.Een extractie komt aan de orde als een voortijdige terugtrekking onder
tegenwerking plaatsheeft. In dit geval zullen de veelal Amerikaanse eenheden
die in Afghanistan zijn ingezet in operatie «Enduring Freedom»
steun leveren aan ISAF. Hiervoor zijn in 2002 afspraken gemaakt tussen de
commandant van ISAF en de Amerikaanse commandant in Afghanistan, die ook golden
toen Duitsland en Nederland het commando voerden over ISAF. In het voor een
extractie ontwikkelde plan leveren de Amerikanen onder andere steun op het
gebied van inlichtingen, luchtsteun en transport.Geschiktheid en beschikbaarheidNaar schatting zullen 135 militairen van de Koninklijke luchtmacht, de
Koninklijke landmacht en de Koninklijke marechaussee in deze missie worden
uitgezonden. Het uiteindelijk benodigde aantal functies is echter afhankelijk
van de mate waarin een bijdrage moet worden geleverd aan de openstelling en
beveiliging van het vliegveld in Kabul of de personele verzorging. De strategische verplaatsing en de instandhouding zullen door de lucht
geschieden. Omdat thans een aanzienlijk aantal grote en kleine NAVO-partners
aan ISAF deelneemt, zijn er mogelijkheden luchttransportcapaciteit te delen.
Hierdoor kan optimaal gebruik worden gemaakt van beschikbare middelen. De
capaciteit voor afhandeling van vluchten op Kabul International Airport is
beperkt. Het invliegen van mensen en materieel vergt daarom grondig overleg
met de NAVO en zal waarschijnlijk twee tot drie weken in beslag nemen.De NAVO heeft met onder meer commerciële bedrijven diverse overeenkomsten
afgesloten voor bijvoorbeeld de levering van brandstof en voeding. Hieraan
kan Nederland deelnemen, zodat de nationale inspanning om het voortzettingsvermogen
van de helikoptereenheid te garanderen, wordt vereenvoudigd. Het Amerikaanse
helikopterdetachement te Bagram heeft, binnen de beschikbare capaciteit, technische
steun toegezegd.Duur van de deelnemingHet kabinet heeft besloten het Nederlandse detachement met Apache gevechtshelikopters,
waarvan ongeveer 135 militairen van de Koninklijke luchtmacht, alsmede logistieke
ondersteuning van de Koninklijke landmacht en een eenheid van de Koninklijke
marechaussee deel uitmaken, aan ISAF ter beschikking te stellen voor een duur
van zes maanden. Na drie maanden zal het personeel en het materieel van het
helikopterdetachement worden afgelost.FinanciënDe netto additionele uitgaven die met de inzet van de aangegeven middelen
voor een periode van zes maanden zijn gemoeid, worden geraamd tussen de 15
en 17,5 miljoen euro. Deze raming is gebaseerd op de thans bekende gegevens
over de operatie en is gebaseerd op standaardtarieven ofwel op de gegevens
uit eerdere operaties. De financiële ruimte op de structurele voorziening
op de Homogene Groep Internationale Samenwerking (HGIS) voor uitgaven aan
crisisbeheersingoperaties in 2004 volstaat om deze uitgaven te kunnen accommoderen.De Minister van Buitenlandse Zaken,B. R. BotDe Minister van Defensie,H. G. J. KampDe Minister voor Ontwikkelingssamenwerking,A. M. A. van Ardenne-van der Hoeven 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-27925-109.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl