Voortgangsrapportage uitvoering wetten oorlogsgetroffenen; Brief minister met nadere schriftelijke reactie op vragen commissieleden over besproken plan van aanpak
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-10 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 20454, nr. 53

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

02-12-1999

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1999-2000

20454 nr. 53

19-11-1999

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaam1. De AOW-kortingssystematiek2. Doorlopen van voorzieningen voor nabestaandena. aanschaf auto en autokostenb. sociaal vervoerc. telefoonkostend. vergoeding huishoudelijke hulpe. bijdrage in de huur3. Vermogenskorting4. Rode draad-theorie en sequentiële oorlogstraumatiseringOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 20454Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 28 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
20 454Voortgangsrapportage uitvoering wetten oorlogsgetroffenennr. 53BRIEF VAN DE MINISTER VAN VOLKSGEZONDHEID, WELZIJN EN SPORTAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-GeneraalDen Haag, 19 november 1999Op 6 oktober 1999 heb ik met de vaste commissie voor Volksgezondheid,
Welzijn en Sport van de Tweede Kamer overlegd over het regeringsstandpunt
op de voorstellen van het Adviescollege uitvoering wetten voor oorlogsgetroffenen
(kamerstukken II, 1998/99, 20 454, nr. 51) en het naar aanleiding van
dit regeringsstandpunt door de Pensioen- en Uitkeringsraad (PUR) opgestelde
«Plan van aanpak procedurele aanbevelingen wetten voor oorlogsgetroffenen
en stand van zaken Kwaliteitsslag 2000» (toegezonden bij brief van 30
augustus 1999, DVVB/MB-U-991103).Bij die gelegenheid heb ik toegezegd met een nadere schriftelijke reactie
op een aantal vragen van de leden van de commissie te komen. Hierbij voldoe
ik graag aan dit verzoek.In het navolgende zal ik ingaan op de volgende aspecten:1. de AOW-kortingssystematiek;2. voorzieningen voor nabestaanden;3. vermogenskorting;4. rode draad-theorie/sequentiële oorlogstraumatisering.1. De AOW-kortingssystematiekHieronder ga ik nader in op het onderdeel in de systematiek in de wetten
voor oorlogsgetroffenen dat ertoe leidt dat (ook) de AOW van de partner van
de uitkeringsgerechtigde wordt betrokken bij de verrekening van neveninkomsten,
de zogeheten «dubbele AOW-korting». Speciale aandacht verdient
de situatie die zich voordoet wanneer gehuwden beiden een uitkering ontvangen
op grond van de Wet uitkeringen vervolgingsslachtoffers 1940–1945 (Wuv)
of de Wet uitkeringen burger-oorlogsslachtoffers 1940–1945 (Wubo). De
vraag is of op deze punten sprake is van onrechtvaardigheid in vergelijking
met andere regelingen.Voor een goed begrip van de bestaande systematiek van de verrekening van
de AOW-uitkering is het zinvol allereerst de grondslagen van de wetten voor
oorlogsgetroffenen in ogenschouw te nemen. De wetten voor oorlogsgetroffenen
vormen met elkaar een, ook in internationaal perspectief, uniek stelsel, dat
is gebaseerd op het inlossen van«ereschuld» en op de «bijzondere
solidariteit» tegenover de slachtoffers van de Tweede Wereldoorlog.Uniek kan zeker ook de wetssystematiek worden genoemd. Daarin zijn elementen
gecombineerd van een typische behoefteregeling, van socialezekerheidsregelingen
(met name arbeidsongeschiktheidsregelingen) en van aanvullende pensioenregelingen.
Voor de wijze van korten van het AOW-pensioen is van oudsher aansluiting gezocht
bij andere inkomensaanvullende regelingen die een vergelijkbare benadering
kennen en de aanvullende overheidspensioenregelingen, zoals de ABP-regeling
en de militaire pensioenregeling. In overeenstemming daarmee is de hoofdregel
in de wetten voor oorlogsgetroffenen dat neveninkomsten worden verrekend met
de ontvangen uitkering, met daarbij wel de kanttekening dat inkomsten uit
arbeid in het algemeen op een iets afwijkende manier zijn behandeld.Vóór invoering van de gelijkberechtiging in de AOW in 1985
werd bij gehuwden (80% van) de AOW van de mannelijke kostwinner verrekend
met de uitkering. Deze handelwijze was in overeenstemming met de toentertijd
ook in de overheidspensioenregelingen gehanteerde «inbouw» van
80% van het AOW-pensioen. In 1985 werden de Wuv en de Wubo aangepast aan de
gelijkberechtiging van man en vrouw in de AOW in datzelfde jaar. Bij deze
aanpassing van de oorlogswetten was inkomensneutraliteit voor de gehuwde uitkeringsgerechtigde
het uitgangspunt. De wijziging hield in dat op de gehuwdenuitkering in het
vervolg niet alleen de (intussen gehalveerde) AOW-uitkering van de uitkeringsgerechtigde
zelf, maar ook die van de partner (de andere helft) werd gekort. De «dubbele
AOW-korting» is hiermee een feit.Ik merk hierbij nog op dat indien volgens de oude benadering alléén
de AOW van de gehuwde zou worden verrekend, dit voor de uitkeringsgerechtigde
tot een aanzienlijk, onbedoeld, inkomensvoordeel zou hebben geleid. Met hetzelfde
oogmerk van inkomensneutraliteit werd bij de hier bedoelde wetswijziging in
1985 ook de bestaande vrijlatings- en toeslagregeling geactualiseerd. Ook
in de aanvullende overheidspensioenregelingen werd op een min of meer analoge
wijze de gelijkberechtiging in de AOW verwerkt.In 1992 vindt opnieuw een majeure bijstelling plaats van de Wuv en Wubo.
In dat jaar wordt ook in de Wuv en Wubo de gelijkberechtiging van mannen en
vrouwen doorgevoerd. De gehuwde vrouw kreeg daarbij een zelfstandig uitkeringsrecht.Het zonder meer toepassen van de toen bestaande kortingsbepalingen (korting
bij een gehuwde uitkeringsgerechtigde van de volledige gehuwden-AOW) zou volgens
de regering tot zeer onredelijke financiële uitkomsten hebben geleid
voor gehuwden die beiden Wuv- of Wubo-gerechtigd zijn (twee keer korten van
de volledige gehuwden-AOW), in vergelijking met gehuwden van wie de echtgenoot
niet Wuv- of Wubo-gerechtigd is. Voor deze gevallen is in 1992 een speciale
verzachtingsregeling ingevoerd, de regeling van de «beperkte AOW-korting».Deze regeling, die alleen wordt toegepast als dit voor betrokkenen ook
echt een financieel voordeel oplevert, voorziet erin dat bij beide partners
de alleenstaanden-AOW wordt gekort. De toeslagen worden eveneens daarmee in
overeenstemming gebracht. De gekozen oplossing vertoont grote gelijkenis met
de al per 1 januari 1986 in de ABP-wet opgenomen mitigeringsregeling die bedoeld
was voor situaties van samenloop van aanvullende pensioenen van beide partners. Uit het bovenstaande moge blijken dat bij de noodzakelijke wijzigingen
van de Wuv en Wubo in de eerste plaats het vermijden van onredelijke inkomensschokken
voor de oorlogsgetroffenen voorop heeft gestaan. Bovendien is bij de gekozen
uitwerking steeds aansluiting gezocht bij de benadering in de aanvullende
overheidspensioenregelingen. Zoals al eerder opgemerkt, is in deze regelingen
verdiscontering (via inbouw, korting of franchise) van de partner-AOW altijd
een gebruikelijke benadering geweest.Ik ben dan ook van oordeel dat de systematiek van de AOW-korting in de
Wuv en Wubo niet leidt tot onrechtvaardige financiële uitkomsten, noch
voor de groep oorlogsgetroffenen als geheel, noch voor specifieke groepen.Het bovenstaande laat onverlet dat de AOW-kortingssystematiek in de beleving
van de oorlogsgetroffenen wel onrechtvaardigheden bevat. Kern van de bezwaren
is de spanning tussen de geschetste kortingssystematiek en de individualisering
van het AOW-pensioen. Er zou vooral sprake zijn van een zekere onevenwichtigheid
in de behandeling van gehuwden enerzijds en ongehuwden anderzijds.Het adviescollege-Van Galen heeft zich in zijn rapport «Eenvoudig
beter» hierover in vergelijkbare zin uitgelaten. Mede onder verwijzing
naar dit advies heeft de vaste commissie er bij mij op aangedrongen nog eens
te bezien in hoeverre aanpassingen van de AOW-kortingssystematiek mogelijk
zijn.Ik heb er begrip voor dat het huidige systeem, mede door zijn complexiteit,
onbegrip en daardoor bezwaren oproept. Ik ben daarom bereid tot tegemoetkomingen.Mijn wijzigingsvoornemens houden in dat de hoogte van de AOW-korting voor
gehuwden in overeenstemming wordt gebracht met die voor de ongehuwde uitkeringsgerechtigde.
De effectieve korting bedraagt dan 70% van het maximaal door de leefeenheid
te ontvangen AOW-pensioen. Voor de situatie dat beide partners ouder dan 65
jaar zijn en beiden een uitkering ontvangen op grond van één
van de wetten voor oorlogsgetroffenen, zal het wijzigingsvoorstel van het
adviescollege-Van Galen worden gevolgd. Voor deze groep zal de effectieve
korting worden beperkt tot het bedrag dat zij op eigen naam ontvangt.Met deze aanpassingen is jaarlijks een bedrag gemoeid van naar schatting
f 13 miljoen.Voor de Wetten buitengewoon pensioen, die een geheel eigen systematiek
kennen, wordt vooralsnog niet in een wijzigingsvoorstel voorzien.Op deze plaats wil ik tevens nader ingaan op een vraag van uw kamer tijdens
het Algemeen Overleg van 6 oktober 1999 over de regeling in de Wuv en Wubo
van de AOW-korting in het geval de niet-uitkeringsgerechtigde partner al wel
en de uitkeringsgerechtigde nog geen AOW ontvangt.Pas vanaf het moment dat de uitkeringsgerechtigde de leeftijd van 65 jaar
bereikt, wordt de partner-AOW met de Wuv- of Wubo-uitkering verrekend. Dit
leidt in beginsel tot een zekere inkomensterugval.Deze bepaling is in de Wuv en Wubo opgenomen op uitdrukkelijk verzoek
van de Tweede Kamer (kamerstukken II, 1984/85, 18 928, nr. 6, blz. 2).
De door de regering overgenomen redenering daarbij was dat de periodieke uitkering
van een uitkeringsgerechtigde die nog niet de leeftijd van 65 jaar heeft
bereikt, kan worden beschouwd als vervanging van inkomen uit arbeid; op dat
inkomen zou het pensioeninkomen van de partner niet zijn gekort.2. Doorlopen van voorzieningen voor nabestaandenHet adviescollege heeft de aanbeveling gedaan om de gedurende het laatste
levensjaar van de voorzieningsgerechtigde genoten niet-persoonsgebonden voorzieningen
nog vijf jaar na diens overlijden ten behoeve van de partner door te laten
lopen. De achterliggende gedachte hierbij was het gedurende een aantal jaren
verzachten van het grote inkomenseffect dat zich kan voordoen bij het overlijden
van een uitkerings- of pensioengerechtigde partner.Uit de brief van 22 juni 1999 blijkt dat ook de regering het wenselijk
acht dat de nabestaande, die gewend is geraakt aan het medegebruik van de
voorzieningen van de partner, na diens overlijden niet direct wordt geconfronteerd
met het vervallen van deze voorzieningen maar daarop nog drie maanden aanspraak
kan maken.De leden van de vaste commissie hebben mij gevraagd aan te geven om welke
specifieke voorzieningen het hier gaat en wat de kosten zijn van het laten
doorlopen van deze voorzieningen. Eveneens hebben zij mij verzocht mij nogmaals
te beraden op de termijn van het doorlopen van de voorzieningen. Graag ga
ik hierbij nader in op deze onderwerpen.Op basis van de wetten voor oorlogsgetroffenen kunnen uitkerings- en pensioengerechtigden,
indien dit medisch noodzakelijk dan wel medisch-sociaal wenselijk is, in aanmerking
komen voor een vergoeding van respectievelijk een tegemoetkoming in de kosten
van bepaalde voorzieningen. Hierbij kan men een onderscheid maken tussen enerzijds
voorzieningen die strikt aan de persoon van de voorzieningsgerechtigde zijn
gebonden en anderzijds de niet-persoonsgebonden voorzieningen. Bij de strikt
persoonsgebonden voorzieningen gaat het om de vergoeding van dan wel tegemoetkoming
in bepaalde kosten die zodanig gerelateerd zijn aan de persoon van de voorzieningsgerechtigde
dat deze na het overlijden van die persoon in het geheel niet meer worden
gemaakt (zoals bijvoorbeeld de vergoeding van medische kosten). Dit in tegenstelling
tot de vergoeding van dan wel tegemoetkoming in de kosten van niet-persoonsgebonden
voorzieningen welke het leefniveau van het huishouden waartoe de voorzieningsgerechtigde
behoort mede bepalen omdat ook de partner profijt heeft van de toegekende
voorzieningen (zoals bijvoorbeeld de vergoeding van de kosten van huishoudelijke
hulp). Na het overlijden van de voorzieningsgerechtigde moet de nabestaande
volgens het huidige wettelijke systeem de kosten van een dergelijke voorziening
geheel voor eigen rekening nemen.De volgende voorzieningen kunnen als niet strikt aan de persoon van de
voorzieningsgerechtigde gebonden maar als medebepalend voor het leefniveau
van het huishouden worden beschouwd:a. vergoeding of tegemoetkoming aanschaf auto en autokosten;b. vergoeding of tegemoetkoming sociaal vervoer;c. vergoeding of tegemoetkoming voor telefoonkosten;d. vergoeding huishoudelijke hulp;e. huurbijdrage.Door het adviescollege is eveneens de vergoeding van of tegemoetkoming
in de kosten van extra vakantie genoemd. Deze voorziening dient naar mijn
oordeel in dit kader buiten beschouwing te blijven. Zij is immers dusdanig
gerelateerd aan de causale ziekten en gebreken van de voorzieningsgerechtigde
dat er sprake is van een persoonsgebonden voorziening.Ten aanzien van de eerste drie voorzieningen, a (ten aanzien van de autokosten)
tot en met c, blijf ik van mening dat de driemaandentermijn voor het laten
doorlopen van de voorziening na overlijden van de partner voldoende is.Hoewel ik besef dat in de beleving van de leefeenheid de vergoeding of
de tegemoetkoming als een extra inkomen wordt beschouwd, mag worden aangenomen
dat deze vergoeding of tegemoetkoming daadwerkelijk wordt aangewend voor de
extra kosten die in verband met de causale klachten moeten worden gemaakt.
Na het overlijden van de oorlogsgetroffene komen de extra kosten te vervallen.
Het langer laten doorlopen van de vergoeding of de tegemoetkoming dan de in
het regeringsstandpunt voorgestelde drie maanden schiet dan ook zijn doel
voorbij.Met betrekking tot de laatste twee voorzieningen, de vergoeding voor huishoudelijke
hulp en/of huurbijdrage, heb ik het regeringsstandpunt heroverwogen. Gelet
op de hieronder nader uiteengezette redenen heb ik besloten om een langere
doorloop van de termijn te hanteren. De meerkosten ten opzichte van het regeringsstandpunt
bedragen circa f 0,5 miljoen.a. aanschaf auto en autokostenNa het overlijden van de voorzieningsgerechtigde partner wordt ook in
de huidige situatie de auto niet teruggevorderd. Er zijn dus ten aanzien van
deze voorziening geen directe financiële consequenties voor de nabestaande.
De vergoeding van of tegemoetkoming in de autokosten, uitgekeerd in de vorm
van een normbedrag, wordt nu direct na het overlijden van de voorzieningsgerechtigde
stopgezet. Deze laatste voorziening wil ik conform het regeringsstandpunt
nog drie maanden laten doorlopen.b. sociaal vervoerNa het overlijden van de voorzieningsgerechtigde partner wordt in de huidige
situatie de achterblijvende partner geconfronteerd met het feit dat dit maandelijkse
normbedrag komt te vervallen. Ik blijf van oordeel dat doorloop van deze voorziening
met drie maanden na het overlijden van de voorzieningsgerechtigde partner
voldoende is. In deze drie maanden kan men zich instellen op het feit dat
het inkomen daarna minder wordt. Deze termijn is alleszins redelijk omdat
het hier een vergoeding van extra kosten betreft, die na het overlijden van
de voorzieningsgerechtigde veelal zullen verminderen.c. telefoonkostenNa het overlijden van de voorzieningsgerechtigde partner wordt in de huidige
situatie de achterblijvende partner geconfronteerd met het feit dat het maandelijkse,
zeer geringe, normbedrag direct komt te vervallen. Het moet zonder problemen
mogelijk zijn om binnen drie maanden na het overlijden van de voorzieningsgerechtigde
partner zich in te stellen op het feit dat het inkomen op dit punt minder
wordt.d. vergoeding huishoudelijke hulpEr wordt bij de toekenning van huishoudelijke hulp rekening gehouden met
de gezinssituatie. Dit betekent dat bij een tweepersoonshuishouden aan beide
partners een gelijk aandeel in de huishoudelijke taken wordt toegerekend.
De causale beperkingen van de voorzieningsgerechtigde partner kunnen tot maximaal
12 uur per week worden gecompenseerd. Betaling geschiedt op basis van inzending
van een declaratieformulier en op basis van een maximumnormbedrag.Van belang hierbij is dat wanneer de niet-voorzieningsgerechtigde partner
zelf eveneens behoefte heeft aan huishoudelijke hulp voor zijn of haar aandeel
in de huishouding, dit geen rol speelt bij de toekenning van deze voorziening.De niet-gerechtigde kan zonodig voor zichzelf een beroep doen op de algemene
voorzieningen. Soms heeft de nabestaande van de voorzieningsgerechtigde geen
behoefte aan (voortgezette) huishoudelijke hulp. Wanneer dat wel het geval
is, is hier waarschijnlijk op grond van de eigen hulpbehoefte vaak al in voorzien.
Dit laatste zal niet altijd het geval zijn, omdat er enige tijd kan verstrijken
tussen het moment van ontstaan van de behoefte aan hulp en het daadwerkelijk
ontvangen van hulp. Daarom ben ik bereid de doorlooptijd van deze voorziening
voor de nabestaande te verlengen tot een jaar.e. bijdrage in de huurBij deze voorziening is het mogelijk dat de partner na het overlijden
van de voorzieningsgerechtigde partner door het wegvallen van deze bijdrage
in financiële problemen raakt. Een periode van drie maanden is bovendien
veel te kort om naar een goedkopere woning te verhuizen. Ik ben daarom bereid
om de huurbijdrage tot een maximum van vijf jaar na het overlijden van de
partner te laten doorlopen.3. VermogenskortingTijdens het Algemeen Overleg heb ik toegezegd nader te zullen ingaan op
de vraag in hoeverre de 4% vermogensrendementsheffing uit het Belastingplan
2001 gevolgen moet hebben voor het percentage dat wordt gehanteerd in het
kader van de vermogenskorting in de Wuv en de Wubo (thans 5%).Ik ben bereid om vanaf het moment dat het nieuwe belastingplan daadwerkelijk
wordt ingevoerd het kortingspercentage in de bovengenoemde wetten op overeenkomstige
wijze aan te passen.Ik heb eveneens toegezegd om aandacht te besteden aan de vermogenskorting
in het geval een eigen woning deel uitmaakt van het vermogen. Ik ben om de
navolgende redenen van mening dat het niet nodig is om voor bezitters van
een eigen huis een uitzondering te maken op het systeem van vermogenskorting.In de eerste plaats is het rechtvaardiger, nu het systeem erop is gericht
de inkomsten uit vermogen te korten op de uitkering, niet te differentiëren
naar het soort aanwending van dat vermogen. In de tweede plaats is het zo
dat het vermogen bij de start van de uitkering wordt vastgesteld op de dan
geldende taxatiewaarde in bewoonde staat (60% van de verkoopwaarde in onbewoonde
staat), terwijl door de ontwikkelingen op de onroerendgoedmarkt de actuele
waarde daar in het algemeen ver bovenuit zal stijgen.4. Rode draad-theorie en sequentiële oorlogstraumatiseringIn het overleg met de vaste commissie op 6 oktober 1999 heb ik toegezegd
er bij het Medisch Juridisch Comité Oorlogsgetroffenen (MJCO) op aan
te zullen dringen het overleg met de PUR te hervatten. Ikkan u
nu mededelen dat beide partijen zich inmiddels bereid hebben verklaard om
op korte termijn weer met elkaar in gesprek te gaan.In het kader van het Algemeen Overleg is verder de zogenaamde rode draad-theorie
aan de orde geweest. Voor uw informatie ga ik graag in het kort in op de implicaties
hiervan.Onder bijzondere omstandigheden kan de Wet buitengewoon pensioen 1940–1945
(Wbp) van overeenkomstige toepassing worden verklaard op degenen die psychisch
letsel tengevolge van het verzet van derden hebben opgelopen. In de regel
betreft dit kinderen van verzetsdeelnemers. Deze kinderen kunnen in voorkomende
gevallen aanspraak maken op alle rechten die de Wbp biedt, dus inclusief de
voorzieningen en rechten voor nabestaanden.In het beleid van de PUR ten aanzien van deze aanvragen speelt de zogenaamde
rode draad-theorie een belangrijke rol. Deze theorie houdt in dat men op deze
wijze alleen erkend kan worden indien er gedurende de oorlogsjaren 1940–1945
sprake is geweest van een ernstige verstoring van de levensomstandigheden
als gevolg van het verzet van derden. Er is in ieder geval sprake van ernstige
verstoring in bovenbedoelde zin indien het functioneren vanaf de bezettingstijd
tot het heden een beeld te zien geeft van een continue lijn van objectief
waarneembare en relevante stoornissen met betrekking tot persoonlijkheidsontwikkeling
en psychosociaal functioneren met als oorzaak het verzet van derden.Dit beleid wordt nu door sommigen ter discussie gesteld. Men vindt dat
ook een verzetsgerelateerde verstoring van levensomstandigheden na de oorlog
in aanmerking genomen zou moeten worden. Voorts zou uitgangspunt moeten zijn
een actuele invaliditeitsbeoordeling in plaats van de doelgroepbeoordeling
zoals nu plaatsvindt.Dit onderwerp behoort in de eerste plaats tot de uitvoerende verantwoordelijkheden
van de PUR. Het ligt dan ook in de rede dat men primair de PUR benadert als
er behoefte is tot overleg hierover.Tijdens het Algemeen Overleg is mij ook gevraagd aandacht te besteden
aan pleidooien om bij de toepassing van de Wubo een andere benadering dan
die van de PUR ten aanzien van de zogenaamde sequentiële oorlogstraumatisering
te kunnen volgen.Het beleid van de PUR is als volgt. Indien tenminste één
calamiteit (in de zin van de Wubo) is geverifieerd, de betrokkene ten tijde
van die calamiteit(en) jonger was dan 18 jaar, er sprake is geweest van andere
(niet-geverifieerde) bijzondere oorlogsgebeurtenissen en er volgens de geneeskundig
adviseur sprake is van sequentiële traumatisering, worden de niet-geverifieerde
bijzondere oorlogsgebeurtenissen meegewogen in de medische beoordeling of
er sprake is van blijvende psychische invaliditeit als bedoeld in artikel
2 van de Wubo.De Vereniging ter behartiging der belangen van Burger-oorlogsslachtoffers
1940–1945 (VEBO) is het niet eens met dit beleid. De VEBO stelt dat
degene die op jeugdige leeftijd sequentieel is getraumatiseerd en als gevolg
daarvan blijvend invalide is geworden als Wubo-gerechtigde erkend zou moeten
worden, ongeacht of deze traumatisering veroorzaakt is door calamiteiten in
de zin van de Wubo, bijzondere persoonsgebonden gebeurtenissen of algemene
oorlogsomstandigheden. De VEBO wil dat daartoe de wet wordt aangepast. Deze visie strekt tot uitbreiding van de doelgroep van de Wubo. Zoals
bekend ben ik daartoe niet bereid.De Minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport,E. Borst-Eilers 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-20454-53.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl