Vaststelling begroting Ministerie van Justitie (VI) voor het jaar 2008; Verslag van een Algemeen Overleg
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2019-09-20 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 31200-VI, nr. 130

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum vergadering

18-04-2008

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2007-2008

31200-VI nr. 130

16-04-2008

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamVragen en opmerkingen uit de commissiesAntwoord van de bewindsliedenOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 31200-VIToon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 31 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
31 200 VIVaststelling van de begrotingsstaten van het Ministerie van Justitie
(VI) voor het jaar 2008nr. 130VERSLAG VAN EEN ALGEMEEN OVERLEGVastgesteld 16 april 2008De vaste commissie voor Justitie1 en de vaste
commissie voor Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties2 hebben op 13 maart 2008 overleg gevoerd met minister Hirsch Ballin
van Justitie en minister Ter Horst van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties
over:– de kabinetsreactie op het WODC-onderzoek naar
godslastering, discriminerende uitingen wegens godsdienst en haatuitingen
(31 200-VI, nr. 8).Van dit overleg brengen de commissies bijgaand beknopt verslag uit.Vragen en opmerkingen uit de commissiesDe heer De Wit (SP) wijst erop dat zijn fractie
altijd een principieel voorstander is geweest van het schrappen van artikel
147 uit het Wetboek van Strafrecht (verder: artikel 147). Zij heeft in 2004
echter niet voor de motie-Van der Laan (29 800-VI, nr. 52) gestemd, omdat
zij dit in de woelige periode na de moord op Theo van Gogh niet opportuun
achtte. Nu de maatschappij in rustiger vaarwater terecht is gekomen en het
WODC zijn rapport heeft uitgebracht, is het moment daar om de discussie uit
2004 over artikel 147 ook in het parlement voort te zetten en zo mogelijk
af te ronden met de afschaffing van dit artikel.Artikel 147 stelt smalende belediging van God zelf strafbaar en niet het
krenken van de gevoelens van anderen. De heer De Wit benadrukt dat het zeer
moeilijk is in te zien hoe een rechter kan bepalen of God daadwerkelijk beledigd
is. Een ander argument tegen dit artikel is dat blijkens de wetsgeschiedenis
moslims en hindoes er geen beroep op kunnen doen.In de jurisprudentie van artikel 147 is vastgelegd dat de lasteraar slechts
strafbaar is als hij onvoorwaardelijke opzet op het smalen heeft en als hij
zich op verachtelijke en vernederende wijze heeft uitgelaten over het godsbeeld.
Dat dit niet of nauwelijks te bewijzen valt, blijkt uit het feit dat de laatste
veroordeling uit 1965 stamt en dat na de uitspraak van de Hoge Raad in 1969
in het zogenaamde Ezelproces van Gerard Reve geen vervolging op grond van
artikel 147 meer heeft plaatsgehad.Het beledigen van andere mensen is terecht strafbaar gesteld in artikel
137 c t/m e van het Wetboek van Strafrecht (verder: artikel 137). Er bestaat
immers geen recht op krenken of beledigen. Omdat artikel 137 voldoende bescherming biedt en artikel 147 niet nodig is om de openbare orde
te beschermen, dient artikel 147 te worden geschrapt.De heer Van der Ham (D66) toont zich een principieel
tegenstander van artikel 147. Hij benadrukt tegelijkertijd dat burgers in
discussies over godsdienst geen ongebreideld gebruik mogen maken van hun recht
op vrijheid van meningsuiting. Iedereen die aan dergelijke discussies deelneemt,
dient zijn argumenten op een beschaafde en wellevende manier naar voren te
brengen. Het is dan ook niet meer dan terecht dat het op krenkende wijze beledigen
in artikel 137 is verboden.Door artikel 147 kunnen bepaalde religieuze opvattingen op extra formele
bescherming rekenen. Het is echter zeer de vraag of dit wenselijk is, aangezien
deze extra bescherming ook tot extra weerzin tegen religie kan leiden. Daarbij
komt dat bijvoorbeeld in de Verenigde Staten, waar de vrijheid van meningsuiting
een welhaast heilige status heeft, in discussies over het algemeen heel respectvol
met religie wordt omgegaan.Artikel 147 heeft van het begin af aan ook blootgestaan aan kritiek uit
religieuze hoek. Zo waren vrijzinnig protestanten ervan overtuigd dat God
te hoog is om door mensen te kunnen worden gelasterd. Deze houding is, ook
in het huidige debat, constructiever dan het handhaven van een dode wet.De heer Van der Ham wijst er ten slotte op dat de argumenten voor het
schrappen van artikel 147 ook opgang doen voor het verbod op majesteitsschennis
en belediging van een bevriend staatshoofd. Zijn de ministers bereid om ook
deze twee artikelen tegen het licht te houden?De heer Kamp (VVD) wijst erop dat de afgelopen
decennia is gebleken dat rechters de mening huldigen dat in het openbaar geuite,
discriminerende en kwetsende uitingen in de eerste plaats in het openbare
debat moeten worden gepareerd. Alleen als onvoorwaardelijke opzet is gebleken
kan volgens de Hoge Raad een beroep worden gedaan op artikel 147. Dat betekent
in de praktijk dat de rechter een uitspraak alleen op grond van dit artikel
kan veroordelen als vooraf duidelijk is aangegeven dat deze uitspraak kwetsend
is bedoeld. Daardoor heeft artikel 147 zijn relevantie verloren.De Hoge Raad stelt verder dat een veroordeling op grond van artikel 137
alleen mogelijk is als een uiting niet gezien kan worden als relevant voor
het maatschappelijke debat. Hieruit blijkt dat rechters zich terecht zowel
terughoudend opstellen tegenover uitspraken die kwetsend zijn voor mensen
met een religieuze achtergrond als tegenover kwetsende uitspraken op grond
van een godsdienstige overtuiging. Een voorbeeld van dit laatste is de uitspraak
van imam El Mundi dat homoseksualiteit een ziekelijke afwijking is die schadelijk
is voor de samenleving. Hij is hiervoor niet veroordeeld, omdat hij daarmee
uiting zou hebben geven aan zijn godsdienstige overtuiging.Mensen die zich gekwetst voelen door uitspraken in het openbare debat
over hun godsdienst, kunnen aangifte doen op grond van artikel 137. Is het
echter ook mogelijk om aangifte te doen als men niet zelf aan het debat heeft
deelgenomen? In dit verband vraagt de heer Kamp wat de stand van zaken is
rond de aangiften tegen de heer Wilders.Het feit dat de laatste tientallen jaren geen vervolging is ingesteld
op grond van artikel 147 is voor mevrouw Halsema
(GroenLinks) geen reden om dit artikel af te schaffen. Er zijn immers meer
artikelen in het Wetboek van Strafrecht die zelden worden gebruikt, maar die
desondanks niet afgeschaft zouden moeten worden. Een voorbeeld hiervan is
het verbod op geweld tegen de ministerraad. In dit verband vraagt zij of de
berichten waar zijn dat de minister van Justitie van plan is om het Openbaar
Ministerie vaker vervolging te laten instellen op grond van artikel 147. Afschaffing van artikel 147 is volgens mevrouw Halsema geboden, omdat
godslastering als norm niet thuishoort in het strafrecht. Zij baseert zich
hierbij op de uitspraak van professor Bronkhorst over het Ezelarrest dat de
aantasting van de opvattingen van mensen iets anders is dan de aantasting
van mensen vanwege hun opvattingen. Een en ander laat onverlet dat het uitermate
zorgelijk is dat mensen in toenemende mate uitgesloten en vernederd worden
vanwege hun godsdienstige opvattingen.Vervolgens stelt zij voor om een nieuwe norm toe te voegen aan het Wetboek
van Strafrecht en wel een verbod op geloofs- of gewetensdwang die gepaard
gaat met geweld of de dreiging daarvan. Een dergelijk verbod is van belang
om de gewetensvrijheid van burgers beter te beschermen, bijvoorbeeld voor
sekteleden die willen uittreden. Geloofsdwang leidt verder ook tot de problemen
die ex-moslims in hun gemeenschappen ondervinden. Is de minister bereid te
bezien of het mogelijk is om artikel 284 van het Wetboek van Strafrecht onder
1 aan te vullen met: 3° hij die een ander dwingt om godsdienstige, levensbeschouwelijke
of ideologische opvattingen te belijden?De heer Van Haersma Buma (CDA) wijst op de
conclusie van het WODC dat niet zozeer de vrijheid van meningsuiting als wel
de vrijheid van godsdienst onder druk staat en dat het publieke debat verhardt.
Het kabinet neemt dan ook terecht het standpunt in dat het Openbaar Ministerie
het verbod op haat zaaien en beledigen, zoals vastgelegd in de artikelen 137
en 147, consequent moet handhaven. Zal het OM hieraan inderdaad meer prioriteit
geven?Artikel 147 heeft tot doel de openbare orde te beschermen, maar is uiteraard
ook ingegeven door de wens om mensen in hun godsdienstige gevoelens te beschermen.
Deze gevoelens worden immers gekrenkt op het moment dat iemand God lastert.
Dit artikel stelt verder een even noodzakelijke als nuttige norm, omdat steeds
meer burgers zich er niet van bewust zijn hoe pijnlijk godslastering is voor
hun medeburgers met een godsdienstige achtergrond.Artikel 147 overlapt artikel 137 niet, want geloof raakt het diepste wezen
van mensen. Een godslasterlijke uitspraak is voor gelovigen soms dan ook kwetsender
dan een persoonlijke belediging die onder artikel 137 valt. Er is door artikel
147 dan ook geen sprake van dubbele bescherming van gelovigen. Tegenstanders
van artikel 147 zouden die vermeende dubbele bescherming dan ook niet naar
voren moeten brengen als argument voor afschaffing van dit artikel.De heer Van Haersma Buma benadrukt vervolgens dat voorstanders van afschaffing
blijkbaar niet kunnen invoelen dat gelovigen door godslasterlijke uitspraken
in hun diepste wezen kunnen worden getroffen. Dit gebrek aan inlevingsvermogen
mag er echter niet toe leiden dat de meerderheid de minderheid van gelovigen
de beschermende norm van artikel 147 ontneemt.Als argument tegen artikel 147 wordt vaak naar voren gebracht dat het
een ongewenste inperking van de vrijheid van meningsuiting zou zijn. In de
laatste veertig jaar is hiervoor echter geen voorbeeld te vinden. Dit argument
houdt dus geen stand. Al met al is er geen reden om artikel 147 af te schaffen.
Daarbij komt dat het een belangrijke overheidstaak is om minderheden ook in
hun geloof te beschermen.Ten slotte benadrukt de heer Van Haersma Buma dat artikel 147 ook andere
monotheïstisch godsdiensten dan het christendom beschermt; eventueel
zou artikel 147 in de toekomst ook naar andere godsdiensten kunnen worden
uitgebreid.De heer Van der Staaij (SGP) zegt dat hij
onverkort vasthoudt aan handhaving van artikel 147, omdat het een taak van
de overheid is om het lasteren, het schenden en misbruiken van de heilige
naam van God tegen te gaan. Artikel 147 is in zijn visie de wettelijke uitdrukking,
en daarmee een morele ankerplaats, van de morele overtuiging dat
er zaken zijn die heilig zijn.De vrijheid van meningsuiting is een groot goed, maar geen vrijbrief om
te kwetsen of te lasteren. Van de afschaffing van artikel 147 zou dan ook
een verkeerd signaal uitgaan. Het kan zelfs provocerend werken, want sommigen
zullen denken dat godslastering na de afschaffing geoorloofd is.Het argument dat artikel 147 een onterechte bevoordeling van gelovigen
is, slaat de plank mis. Het gaat namelijk niet om gelijke gevallen, want waar
godsdienstige gevoelens ontbreken, kunnen ze ook niet beschermd worden. Al
met al is het verheugend dat de regering het standpunt huldigt dat de strafbaarstelling
van godslastering gehandhaafd moet worden en dat artikel 147 een belangrijke
normstellende functie heeft.Door de zeer restrictieve uitleg van de Hoge Raad is artikel 147 op dit
moment een slapende bepaling. De heer Van der Staaij vindt dat ongewenst.
Het heeft zijn voorkeur om dit artikel nieuw leven in te blazen door nieuwe
jurisprudentie uit te lokken. Kan het Openbaar Ministerie vaker vervolging
instellen op grond van dit artikel? Daartoe bestaat alle aanleiding, zie bijvoorbeeld
de kruisigingsact van de zangeres Madonna uit 2006, een weerzinwekkende persiflage
op het kruislijden van Jezus Christus of de film waarin Christus als aangelijnde
hond wordt afgebeeld. Wat is verder de oorzaak dat het Openbaar Ministerie
meer dan twee jaar nodig had voor zijn beslissing om geen vervolging tegen
Madonna in te stellen?Het maatschappelijke debat verhardt en verruwt, zie de groei van het aantal
haat zaaiende uitingen en de choquerende aard ervan. De gevolgen hiervan zijn
zo groot dat het Openbaar Ministerie de strafrechtelijke mogelijkheden om
grenzen te bewaken intensiever zou moeten gebruiken.De heer Anker (ChristenUnie) benadrukt dat
zijn fractie zowel een verdediger is van de vrijheid van godsdienst als van
de vrijheid van meningsuiting. Hij aanvaardt dan ook dat mensen zich beledigd
kunnen voelen door andermans uitspraken. Dat laat onverlet dat iedereen zijn
vrijheid van meningsuiting in verantwoordelijkheid moet gebruiken. Het recht
op vrijheid van meningsuiting is geen recht om te krenken. Het is aan de overheid
om kaders te bieden voor die verantwoordelijkheid. Artikel 147 biedt zo’n
kader en mag alleen al daarom niet afgeschaft worden.Het WODC concludeert terecht dat artikel 147 zelfstandige waarde heeft
ten opzichte van artikel 137. Artikel 147 richt zich immers niet op de bescherming
van een groep mensen, maar op de erkenning van geloof als een belangrijke
waarde voor veel mensen. Het schenden van iets wat heilig is, is bovendien
iets anders dan het beledigen van gelovigen zelf.De overheid benut niet de ruimte die het Europese Hof biedt voor de bescherming
van voor gelovigen essentiële zaken. Deze conclusie van het WODC betekent
dat het beter kan en beter moet. Een belangrijke aanwijzing dat het inderdaad
beter kan, is de situatie in het Verenigd Koninkrijk. Daar maakt men wel consequent
werk van de vervolging van religiegerelateerde delicten en dat heeft geleid
tot een betere verstandhouding tussen politie en etnische minderheden.De antidiscriminatieartikelen zijn een papieren tijger geworden. Daardoor
ebt het vertrouwen van minderheden in effectieve rechtsbescherming door de
overheid weg. Deze ontwikkeling zou alleen maar versterkt worden door de afschaffing
van artikel 147.Het is een goede zaak dat het Openbaar Ministerie actief optreedt tegen
haat zaaien en discriminatie. Hiervoor dient de regering echter wel voldoende
capaciteit vrij te maken. Verder moet er meer aandacht komen voor haat zaaien
en discriminatie op het internet. Is de minister bereid om het Meldpunt Cybercrime
onder de aandacht van een zo breed mogelijk publiek te brengen? Ten slotte zegt de heer Anker veel te verwachten van het Handvest Verantwoord
Burgerschap. Dit handvest kan ertoe leiden dat burgers zich meer bewust worden
van hun rechten en plichten ten opzichte van de uitlatingen van andere burgers.De heer Heerts (PvdA) zegt de conclusies van
het WODC te onderschrijven. Om de bestrijding van discriminatie te versterken,
wordt een opleiding ontwikkeld voor officieren van justitie, advocaten-generaal
en parketmedewerkers. Wat is hier de stand van zaken?Vervolgens merkt hij op dat zijn fractie van oordeel is dat artikel 147
geschrapt moet worden. Dit artikel is namelijk sinds het Ezelarrest een dode
letter. Een en ander betekent natuurlijk niet iemand zijn recht op vrijheid
van meningsuiting mag misbruiken om gelovigen te discrimineren of te krenken.
Dergelijk misbruik kan echter afdoende vervolgd worden op basis van artikel
137. Het kabinet wil de strafrechtelijke bestrijding van haatuitingen intensiveren.
Is echter overwogen om dit mede te doen door artikel 137 te verbreden?Desgevraagd zegt de heer Heerts dat het aan de regering is om te komen
met een voorstel om artikel 147 te schrappen. Mocht een initiatiefwetsvoorstel
met deze strekking worden ingediend, dan kan dat op de steun van de PvdA-fractie
rekenen.Het is ongewenst dat binnen de wet onderscheid wordt gemaakt tussen gelovigen
en ongelovigen. Daarom dient artikel 147 te worden afgeschaft. Een en ander
laat onverlet dat iedereen de plicht heeft om fatsoenlijk met anderen om te
gaan. Gelukkig beseft het merendeel van de Nederlanders dat. En dat is een
goede zaak, want hier geldt: recht waar het hoort en fatsoen waar het moet.Antwoord van de bewindsliedenVolgens de minister van Justitie heeft artikel
147 ook in de huidige samenleving bestaansrecht. Het kabinet wil de strafbaarstelling
van godslastering handhaven, omdat de samenleving beschermd dient te worden
tegen uitingen die afbreuk doen aan het respect dat toekomt van wat mensen
ten diepste beweegt. Een en ander laat onverlet dat ook het kabinet zoekt
naar mogelijkheden om met dit artikel recht te doen aan de verscheidenheid
aan godsdiensten en levensovertuigingen in de Nederlandse samenleving.Artikel 147 is gericht tegen uitingen die kwetsend zijn voor het godsdienstige
gevoel, omdat dergelijke uitingen de openbare orde in gevaar kunnen brengen.
De minister wijst erop dat het begrip «openbare orde» in dit verband
verstaan dient te worden als de vreedzame en respectvolle verhoudingen in
de samenleving. Tegen deze achtergrond ontraadt hij het laten vervallen van
artikel 147. Hij zegt toe dat hij in april een brief naar de Kamer zal sturen
over de mogelijkheid om in de huidige context te komen tot gelijke bescherming
van godsdienstige en levensbeschouwelijke overtuigingen.Het kabinet sluit zich geenszins af voor de noodzaak om de verschillende
strafbepalingen die betrekking hebben op de vreedzame en respectvolle verhoudingen
tussen bevolkingsgroepen, te toetsen aan ontwikkelingen in de samenleving.
Hij is dan ook ten volle bereid het voorstel te onderzoeken om een strafrechtelijke
bescherming te realiseren tegen gewetensdwang. Het is inderdaad ongewenst
dat mensen niet vrij zijn in de uiting, beleving en aanvaarding van hun godsdienstige
of levensbeschouwelijke overtuiging. Bezien zal worden of een aanvullende
bepaling in het Wetboek van Strafrecht hiervoor het geëigende middel
is. De Kamer zal hierover in een brief worden geïnformeerd. Als de vragen
van de heer Van der Ham over majesteitsschennis en belediging van een bevriend
staatshoofd voldoende raakvlakken hebben met het onderwerp van de brief, zullen
zij eveneens in deze brief worden beantwoord. Als dat niet het geval
is, zal de Kamer mededeling ontvangen van de manier waarop deze vragen worden
beantwoord.Artikel 147 is van het begin af aan bedoeld om de Nederlandse, op wederzijds
respect gebaseerde samenleving in stand te houden. Alle woordvoerders onderschrijven
de wenselijkheid van wederzijds respect en juist daarom is het in de ogen
van het kabinet ongewenst om artikel 147 overboord te gooien, voordat duidelijk
is of de werking van dit artikel uitgebreid kan worden naar andere godsdiensten
en levensovertuigingen. Hij vraagt de Kamer daarom geen overijlde beslissingen
te nemen en in ieder geval te wachten op de inmiddels toegezegde brief.Artikel 147 stelt diegene strafbaar die zich in het openbaar, mondeling
of bij geschrift of afbeelding, door smalende godslasteringen op voor godsdienstige
gevoelens krenkende wijze uitlaat. «Op voor godsdienstige gevoelens
krenkende wijze» is een objectivering die tot doel heeft om de verantwoordelijkheid
neer te leggen bij diegene die de delictsomschrijving vervult.De wetgever is in 1932 bij artikel 147 uitgegaan van het godsbeeld van
de toenmalige in Nederland aanwezige geloofsgemeenschappen. Noch aan de tekst,
noch aan de strekking van artikel 147 kan echter een argument worden ontleend
om het Opperwezen of God zoals vereerd in de islam van dit artikel uit te
sluiten. De minister zegt dat in het justitieel beleid dienovereenkomstig
gehandeld zal worden.De minister merkt vervolgens op dat de verhouding tussen de vrijheid van
meningsuiting en de vrijheid van godsdienst geen tegenstelling impliceert.
Zowel godsdienstige uitingen als uitingen op levensbeschouwelijke gronden
dienen immers recht te doen aan het respect dat de persoonlijke waardigheid
van mensen toekomt. Dit uitgangspunt, dat ook is vastgelegd in maatgevende
documenten zoals de Universele verklaring van de rechten van de mens, betekent
dat het niet gepast is om de vrijheid van meningsuiting uit te spelen tegen
de bescherming van godsdienstige en levensbeschouwelijke overtuigingen.Ook iemand die niet heeft deelgenomen aan het maatschappelijke debat,
kan aangifte doen op grond van artikel 147.De behandeling van de aangiften die betrekking hebben op de artikelen
137c en 147 duurt vaak lang. Oorzaak daarvan zijn de dilemma’s waarvoor
het Openbaar Ministerie zich bij dit soort aangiften geplaatst ziet. Daarbij
valt bijvoorbeeld te denken aan de context waarbinnen uitingen worden gedaan.
Bovendien is de jurisprudentie die bij deze aangiften een rol speelt, gecompliceerd.
De minister zegt dat hij dit punt met het Openbaar Ministerie zal opnemen,
omdat een te groot tijdsverloop tussen de aangifte en de beslissing over eventuele
strafvervolging niet bijdraagt aan de goede werking van het strafrecht.In het meerjarige beleidsplan Perspectief op 2010 is de strafrechtelijke
aanpak van discriminatie als prioriteit opgenomen. Voor het integreren van
de godsdienstige en levensbeschouwelijke verscheidenheid van de samenleving
is het namelijk van belang dat er voldoende mogelijkheden zijn voor mensen
om te participeren. Het Openbaar Ministerie dient dan ook op te treden tegen
discriminatie, aangezien deze de participatie bemoeilijkt.Strafrechtelijke handhaving van de openbare orde op het internet is een
complexe zaak, waarop in een aparte notitie zal worden ingegaan. Deze complexiteit
is mede een gevolg van de moeilijkheden die het Openbaar Ministerie ondervindt
bij de identificatie van mensen die op het internet actief zijn. Het Meldpunt
Discriminatie Internet bewijst echter wel degelijk zijn nut, want providers
geven regelmatig gehoor aan verzoeken van het meldpunt tot verwijdering.De minister van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties wijst erop dat uit het WODC-rapport blijkt dat de overheid niet
alleen het strafrecht inzet om te bevorderen dat mensen respectvol omgaan
met andermans overtuigingen. De belangrijkste instrumenten waarover
de overheid in dit verband beschikt, zijn de maatregelen uit het Actieplan
Polarisatie en Radicalisering. Deze maatregelen zijn er overigens met name
op gericht om die mensen weerbaarder te maken die zich door uitlatingen aangevallen
of beledigd voelen. Een voorbeeld hiervan zijn de zogenaamde socratische gesprekken
tussen imams en islamitische jongeren die tot doel hebben deze jongeren zich
weerbaar te laten opstellen tegen beledigingen van hun geloof.Het Handvest Verantwoord Burgerschap is van groot belang, omdat hierin
niet alleen de rechten, maar ook de plichten van burgers zijn vastgelegd.
Het respect dat eenieder moet opbrengen voor andermans geloofsovertuigingen
en levensovertuigingen zal zeker in het handvest worden opgenomen.De door het kabinet ingestelde commissie «Uitdragen kernwaarden
van de rechtsstaat» zal een actieplan uitbrengen. Ook daarin wordt ingegaan
op het respect voor elkaars overtuigingen.De voorzitter van de vaste commissie voor Justitie,De Pater-van der MeerDe voorzitter van de vaste commissie voor Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties,LeerdamDe griffier van de vaste commissie van Justitie,NavaXNoot1Samenstelling:Leden: Van de Camp (CDA), De Wit (SP), Van der Staaij (SGP), Kamp (VVD),
Arib (PvdA), ondervoorzitter, De Pater-van der Meer (CDA), voorzitter, Çörüz
(CDA), Joldersma (CDA), Gerkens (SP), Van Vroonhoven-Kok (CDA), Van Velzen
(SP), Azough (GroenLinks), Timmer (PvdA), Griffith (VVD), Teeven (VVD), Verdonk
(Verdonk), De Roon (PVV), Pechtold (D66), Heerts (PvdA), Thieme (PvdD), Kuiken
(PvdA), Leijten (SP), Bouwmeester (PvdA), Van Toorenburg (CDA) en Anker (ChristenUnie).Plv. leden: Sterk (CDA), Langkamp (SP), Van der Vlies (SGP), Weekers (VVD),
Smeets (PvdA), Schinkelshoek (CDA), Jager (CDA), Jonker (CDA), Roemer (SP),
Jan de Vries (CDA), Abel (SP), Halsema (GroenLinks), Dijsselbloem (PvdA),
Dezentjé Hamming-Bluemink (VVD), Van Miltenburg (VVD), Zijlstra (VVD),
Fritsma (PVV), Koşer Kaya (D66), Gill’ard (PvdA), Ouwehand (PvdD),
Spekman (PvdA), Bouchibti (PvdA), Van Haersma Buma (CDA) en Slob (ChristenUnie).XNoot2Samenstelling:Leden: Van Beek (VVD), Van der Staaij (SGP), De Pater-van der Meer (CDA),
Van Bochove (CDA), Duyvendak (GroenLinks), Hessels (CDA), Gerkens (SP), Haverkamp
(CDA), Leerdam (PvdA), voorzitter, De Krom (VVD), ondervoorzitter, Griffith
(VVD), Boelhouwer (PvdA), Irrgang (SP), Kalma (PvdA), Schinkelshoek (CDA),
Van der Burg (VVD), Brinkman (PVV), Pechtold (D66), Van Raak (SP), Thieme
(PvdD), Kuiken (PvdA), Leijten (SP), Heijnen (PvdA), Bilder (CDA) en Anker
(ChristenUnie).Plv. leden: Teeven (VVD), Van der Vlies (SGP), Van de Camp (CDA), Smilde
(CDA), Van Gent (GroenLinks), Knops (CDA), Polderman (SP), Spies (CDA), Wolbert
(PvdA), Aptroot (VVD), Zijlstra (VVD), Vermeij (PvdA), Van Gerven (SP), Heerts
(PvdA), Çörüz (CDA), Remkes (VVD), De Roon (PVV), Van der
Ham (D66), Van Bommel (SP), Ouwehand (PvdD), Timmer (PvdA), De Wit (SP), Kraneveldt-van
der Veen (PvdA), Van Haersma Buma (CDA) en Cramer (ChristenUnie). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-31200-VI-130.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl