Regels omtrent een basisregister van ondernemingen en rechtspersonen (Handelsregisterwet 200.); Memorie van toelichting
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-05 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 30656, nr. 3

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer

23-08-2006

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2005-2006

30656 nr. 3

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamI. ALGEMEEN1. Algemeen1.1. Inleiding1.2 Wetgeving voor een basisregistratie voor ondernemingen
en rechtspersonen1.3 DoelstellingHoofdstuk 2. Het register2.1 Een register, twee soorten gegevens2.2 Openbaarheid register2.3 Welke gegevens komen in het register2.4 Overname van gegevens uit andere registers2.5 Verplicht gebruik en eenmalige gegevensverstrekking2.6 Kwaliteit van het register2.7 Kwaliteitscontrole2.8 Input afnemers2.9 Inschrijven publiekrechtelijke rechtspersonen
in het handelsregisterHoofdstuk 3. Werking van het register3.1 Wie gaat het beheren3.2 Financiering van het register3.3 Overgangsregime3.4 Rechtsbescherming3.5 Handhaving3.6 AansprakelijkheidHoofdstuk 4. Verhouding andere wetgeving (nationaal
en Europees)4.1 Privacywetgeving4.2 Vennootschapsrecht4.3 Andere basisregistratiesHoofdstuk 5. Het register in de praktijk5.1 Bedrijfseffecten5.2 Administratieve lasten5.3 Hoe gaat het register werken5.4 Uitgebrachte adviezenII. ARTIKELENArtikel 1Onderdeel b en cOnderdeel fOnderdeel gOnderdeel j, k, l en mArtikel 2Artikel 3Artikel 4Artikel 5, 6 en 62Artikel 7Artikel 8Artikel 9 tot en met 15Artikel 16Artikel 17Hoofdstuk 3. Inschrijving in het registerAlgemeenArtikel 18Artikel 19Artikel 20Hoofdstuk 4. Verstrekking en gebruik van gegevensAlgemeenArtikel 21Artikel 22Artikel 23Artikel 24Artikel 25Artikel 26Artikel 27Artikel 28Artikel 29Artikel 30 en 31Hoofdstuk 6. Wijziging van de in het register opgenomen
gegevensAlgemeenArtikel 32 tot en met 37Artikel 38Artikel 39Hoofdstuk 7. Controle op de kwaliteit van het registerAlgemeenArtikel 40Artikel 41 en 60Hoofdstuk 8. Toezicht en handhavingAlgemeenArtikel 42 tot en met 45Artikel 46Artikel 47Artikel 48Artikel 49Artikel 50Artikel 51Artikel 52Artikel 53 en 55Artikel 54Artikel 57Artikel 58Artikel 59Artikel 61Artikel 63Artikel 64Ondertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 30656Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 163 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
30 656Regels omtrent een basisregister van ondernemingen en rechtspersonen
(Handelsregisterwet 200.)nr. 3MEMORIE VAN TOELICHTINGI. ALGEMEEN1. Algemeen1.1. InleidingDe gegevenshuishouding binnen de overheid is aanzienlijk te verbeteren
door het invoeren van basisregisters. Deze uitspraak is onderbouwd en uitgewerkt
in het eerste programma Stroomlijning Basisgegevens1.
In de brief aan de Tweede Kamer, waarin de afronding van dit programma werd
aangekondigd, zijn het uitgangspunt voor en de conclusies van het programma
als volgt omschreven2:«Uitgangspunt voor
het programma vormde de constatering dat bij nagenoeg alle vraagstukken waarvoor
de overheid zich gesteld ziet, het kunnen beschikken over adequate gegevens
een cruciale rol vervult: beheersing van asielzoekerstromen, voedselveiligheid,
wachtlijsten in de zorg, integratie, openbare orde en veiligheid, uitbraak
van veeziekte, illegale onderhuur van woonruimte, waterbeheer, criminaliteit,
enzovoort. Nagenoeg al deze dossiers vergen bovendien een intensieve samenwerking
van een groot aantal betrokken organisaties, die op al deze dossiers effectief
en flexibel (dat wil zeggen in wisselende samenstelling) met elkaar moeten
kunnen samenwerken en daartoe snel en zonder problemen gegevens moeten kunnen
uitwisselen, die bovendien betrouwbaar en actueel moeten zijn. Dat kan alleen
als er – ten minste voor de meest essentiële gegevens – sprake
is van een overheidsbrede, organisatieonafhankelijke maar flexibele gegevensinfrastructuur.
Basisregisters voorzien daarin».3Het motto van Stroomlijning Basisgegevens was «de overheid vraagt
niet naar de bekende weg (...)». De streefsituatie is dat burgers en
bedrijven een overheidsinstantie geen gegevens hoeven te verstrekken indien
deze gegevens reeds aantoonbaar binnen de overheid beschikbaar zijn (tenzij
er zwaarwegende argumenten zijn die zich daartegen verzetten, bijvoorbeeld
in de sfeer van opsporing van strafbare feiten). Dat mes snijdt aan twee kanten.
Door het eenmalig verzamelen van gegevens worden de administratieve lasten
voor burgers en bedrijfsleven beperkt, en worden tegelijkertijd forse kwaliteitsverbeteringen
en kostenbesparingen voor de overheid zelf gerealiseerd. Deze eenmalige gegevensverzameling resulteert in zogenaamde basisregistraties,
die overheidsbreed fungeren als unieke bron van gegevens, zoals de basisadministraties
over persoonsgegevens en de kadastrale registratie nu al in hoge mate fungeren
als unieke bron van persoons- en onroerende zakengegevens.De hiervoor aangehaalde uitgangspunten en conclusies worden breed gedragen.
In het overleg op 24 september 2003 van de vaste commissie voor Binnenlandse
Zaken en Koninkrijksrelaties en de vaste commissie voor Economische Zaken
met de Minister voor Bestuurlijke Vernieuwing en Koninkrijksrelaties en de
Minister van Economische Zaken bleek ook de steun van de Tweede Kamer voor
deze aanpak. De Kamer drong daarbij aan op een spoedige implementatie en verzocht
om een wetgevingsplanning1. Deze wetgevingsplanning
is aan de Tweede Kamer aangeboden2. Voorliggend
wetsvoorstel regelt een basisregister voor ondernemingen en rechtspersonen.
Dit register, het nieuwe handelsregister, zal functioneren in een stelsel
van basisregisters. Naast onderhavig register zijn in de eerste tranche nog
acht andere registers voorzien, te weten Kadaster (inclusief topografie),
GBA, adressen, gebouwen, kentekens, arbeids- en uitkeringsverhoudingen en
inkomens (zie Kamerstukken II 2005/06, 29 362, nr. 81). Ieder van de
registers is leidend op het eigen terrein.Basisregistraties maken eenmalige gegevensverstrekking mogelijk. Dit moet
echter stapsgewijs gerealiseerd worden. Zodra het onderhavige basisregister
operationeel is, hoeven de gegevens die daartoe zijn aangemerkt niet meer
door een onderneming aan een bestuursorgaan geleverd te worden. De onderneming
kan dan volstaan met zich te identificeren door middel van het toegekende
bedrijvennummer, waarna het bestuursorgaan onder andere de adresgegevens kan
oproepen uit het register. Op termijn kan het principe van eenmalige gegevensverstrekking
veel breder worden toegepast dankzij de basisregisters. Deze kunnen gaan functioneren
als een koppelpunt tussen de verschillende overheidsinstanties. Zo kan het
zijn dat een onderneming bijvoorbeeld loongegevens van werknemers aanlevert
aan één instantie, en dat andere overheidsinstanties niet meer
dezelfde gegevens opvragen bij de onderneming, maar deze bij de eerste overheidsinstantie
ophalen. Het register en het unieke nummer van de onderneming of rechtspersoon
fungeren dan als koppelpunt tussen de twee gegevensbestanden van de twee instanties.
Het register en het unieke nummer zijn hier nodig omdat een dusdanige informatie-uitwisseling
tussen overheidsinstanties alleen te realiseren is als de instanties met zekerheid
kunnen vaststellen over welke onderneming ze aan het communiceren zijn. Voor
dit soort eenmalige gegevensverstrekking is het verder nodig dat de desbetreffende
overheidsinstanties hun processen en definities op elkaar afstemmen en, indien
nodig, de aan de informatievraag ten grondslag liggende wetten aanpassen.De ontwikkeling van het register is bestuurlijk en beleidsmatig geplaatst
binnen het in 2003 gestarte Programma ICT en administratieve lasten3. Het programma is gericht op de totstandbrenging van
een ketengerichte (ict-)infrastructuur waarmee het kabinet wil bereiken dat
de administratieve lasten voor ondernemers verminderen en de informatievoorziening
van de overheid aan ondernemers wordt verbeterd. Belangrijke afgeleide doelstellingen
zijn daarnaast dat ondernemers positiever zijn over het functioneren van de
overheid en dat de betrokken overheidsorganisaties efficiënter kunnen
werken.In het programma Stroomlijning Basisgegevens zijn de uitgangspunten van
basisregisters gedefinieerd. Volgens dit programma is een basisregister «een
kwalitatief hoogwaardige en met expliciete garanties voor de borging van die
kwaliteit omkleed bestand van, gezien het geheel van wettelijke taken, vitale
en/of veelvuldig en om uiteenlopende redenen benodigde gegevens over personen,
organisaties, zaken, verrichtingen of gebeurtenissen, dat bij wet als de enig
officieel erkende registratie voor de desbetreffende gegevens
is aangemerkt en dat in het gehele land verplicht wordt gebruikt door alle
overheidsinstanties, alsook zo mogelijk private organisaties, tenzij het gebruik
om zwaarwegende redenen als privacybescherming expliciet is uitgesloten»1. Hieronder worden een aantal aspecten van het register
verder uitgewerkt.1.2 Wetgeving voor een basisregistratie voor ondernemingen
en rechtspersonenWet- en regelgeving voor het handelsregister is tot stand gekomen in 1918
en is sindsdien meerdere malen gewijzigd. De structuur van de wet is daarbij
steeds op hoofdlijnen gehandhaafd: het register wordt gehouden door de kamers
van koophandel en fabrieken (hierna: kamers), ieder voor hun eigen regio.
De kamers zijn zelfstandige bestuursorganen. Ook de doelstelling van het register
is tot op heden onveranderd, namelijk het bevorderen van de rechtszekerheid
in het economisch verkeer. De tweede doelstelling betreft het verstekken van
gegevens van algemene, feitelijke aard omtrent de samenstelling van ondernemingen
ter bevordering van de economische belangen van handel, industrie, ambacht
en dienstverlening.De laatste omvangrijke wetswijziging dateert van 1996. Daarbij is –
mede op verzoek van de kamers – onder meer voorzien in verruiming van
de mogelijkheid om moderne technieken toe te passen bij het register, in het
bijzonder op het gebied van gegevensopslag en gegevensverwerking. Vanuit die
verruimde mogelijkheden hebben de kamers de afgelopen jaren een vérgaande
automatiseringsslag in gang gezet waardoor thans sprake is van een «papierarm
dossier». Zelfs is het zo dat het beeld van het handelsregister als
verzameling van naast elkaar bestaande deelregisters niet langer overeenstemt
met de werkelijkheid: in feite is reeds nu sprake van één geïntegreerd
digitaal register waarbij de bewerkingen en de gegevensuitvraag centraal worden
uitgevoerd en de afzonderlijke kamers fungeren als «front offices»:
zij hebben het directe contact met de ingeschrevenen, controleren de door
ingeschrevenen aangeleverde gegevens, innen de heffing enzovoort.Naast genoemde wijziging op technisch vlak, en in nauwe samenhang daarmee,
is bij de wetswijziging van 1996 het stelsel van meervoudige inschrijving
vervangen door enkelvoudige inschrijving (dit betreft de situatie waarin een
onderneming een of meer nevenvestigingen heeft) en is het verenigingen- en
stichtingenregister geïntegreerd in het handelsregister.1.3 DoelstellingHet handelsregister wordt uitgebreid en verbeterd tot een nieuw integraal,
digitaal basisregister van ondernemingen en rechtspersonen2. Uit het feit dat het een basisregister betreft, volgt dat het streven
is naar een compleet en zo actueel en volledig mogelijk register, dat bijdraagt
aan de goede vervulling van publiekrechtelijke taken. Het handelsregister
fungeert nu al als een register van bedrijfsgegevens. De omvorming tot basisregistratie
betekent dat het onderhavige register zowel het bijdragen aan het efficiënt
functioneren van de overheid ten doel heeft als de doelen waarvoor het handelsregister
indertijd is ingesteld. Deze laatste zijn bevordering van de rechtszekerheid
in het economische verkeer en bevordering van de economische belangen van
handel, industrie, ambacht en dienstverlening. In het handelsregister zijn
belangrijke gegevens over en voor ondernemingen en rechtspersonen vastgelegd,
zoals bijvoorbeeld wie tekeningsbevoegd is. Door het toegankelijk maken van
deze gegevens biedt het handelsregister rechtszekerheid bij het aangaan van
overeenkomsten, met zowel leveranciers als afnemers. Hoofdstuk 2. Het register2.1 Een register, twee soorten gegevensBinnen het handelsregister kunnen ingevolge dit wetsvoorstel twee soorten
gegevens worden onderscheiden, te weten de authentieke en de niet-authentieke
gegevens van ondernemingen en rechtspersonen. In verband met de goede uitvoering
van publiekrechtelijke taken is het van belang dat de authentieke gegevens
van een zeer hoog kwaliteitsniveau zijn. Deze gegevens zullen verplicht worden
gebruikt door bestuursorganen. Voor deze gegevens gelden een aantal specifieke
kwaliteitsmaatregelen die aan basisregistraties eigen zijn zoals bij voorbeeld
terugmelding.De overige gegevens die in het register worden opgenomen dienen de doelen
rechtszekerheid in het economisch verkeer en bevordering van economische belangen
van handel, industrie, ambacht en dienstverlening, de nu reeds bestaande handelsregisterdoelen.
Voor deze gegevens geldt geen verplicht gebruik door bestuursorganen. Het
kwaliteitsregime dat hier op rust is dan ook anders.2.2 Openbaarheid registerHet register volgt ten aanzien van openbaarheid de lijn van het huidige
handelsregister. Dat wil zeggen dat de gegevens die erin zijn opgenomen en
de bescheiden die erin zijn gedeponeerd, door een ieder kunnen worden ingezien
met uitzondering van het nummer dat strekt ter identificatie van natuurlijke
personen (in de toekomst het burgerservicenummer, hierna BSN) en gegevens
die noodzakelijk zijn voor een goede vastlegging en verstrekking gegevens.
Het beginsel van openbaarheid vloeit logisch voort uit een van de functies
van het register namelijk het bevorderen van de rechtszekerheid in het economisch
verkeer en het bevorderen van de economische belangen van handel, industrie,
ambacht en dienstverlening.Het beginsel van openbaarheid geldt ten aanzien van alle ondernemingen
en rechtspersonen die in het register zullen zijn opgenomen, dus ook voor
organisatievormen of rechtsvormen die thans niet zijn opgenomen in het handelsregister,
zoals eenmanszaken in de landbouw en vrije beroepsbeoefenaren. In de geschiedenis
van de Handelsregisterwet 1996 is de kring van ingeschrevenen vaker vergroot:
zo werden verenigingen en stichtingen – voordien geregistreerd in een
apart Verenigingen- en stichtingenregister – in 1996 in het handelsregister
opgenomen. Destijds is besloten ten aanzien van openbaarheid geen uitzonderingspositie
te creëren. Ook thans is geen aanleiding om ten aanzien van ondernemingen
en rechtspersonen die nieuw zullen worden opgenomen in het register, een andere
koers te varen.Op de openbaarheid zijn dezelfde uitzonderingen van kracht als thans in
de Handelsregisterwet 1996 genoemd. In de eerste plaats houdt dat in dat gegevens
niet worden gerangschikt naar natuurlijke personen, behalve op verzoek van
een, in de wet genoemde, beperkte kring van organisaties ten behoeve van in
dat kader vermelde doelstellingen. Daarnaast kunnen bij algemene maatregel
van bestuur beperkingen op de openbaarmaking worden vastgesteld ter bescherming
van de persoonlijke levenssfeer van natuurlijke personen die – via de
organisatie(s) waarbij zij betrokken zijn – in het register zijn opgenomen.Nieuw is dat er bepaalde gegevens zijn die alleen voor bestuursorganen
in te zien zijn. Het betreft hier het nummer dat strekt ter identificatie
van een natuurlijke persoon en informatie over de herkomst van gegevens. Voor
het verstrekken van het nummer dat strekt ter identificatie van een natuurlijke
persoon, moet door een bestuursorgaan een verzoek worden gedaan, dat alleen
wordt gehonoreerd indien verstrekking noodzakelijk is voor de uitvoering van
een publieke taak van dat bestuursorgaan. De gegevens in het register zullen elektronisch worden opgeslagen. Datzelfde
geldt voor bescheiden die in het register worden gedeponeerd: ingeval deze
op papier worden aangeleverd, hetgeen meer en meer een uitzonderingssituatie
zal worden, zullen deze worden gescand ten behoeve van elektronische opslag.
Raadplegen van het register kan in de vorm van het door middel van internet
raadplegen van het register of bescheiden dan wel, desgewenst, in de vorm
van een door de kamer gewaarmerkt (papieren) uittreksel uit het register.
Het raadplegen van het register is niet kosteloos: de verstrekkingsfunctie
van het register («berichtendienst») genereert (computer)kosten
die volgens het profijtbeginsel worden doorberekend. Een gewaarmerkt uittreksel
brengt extra kosten met zich mee en daarvoor zal dan ook een hoger bedrag
worden berekend dan voor het door middel van internet raadplegen van het register.
Ook daarin verschilt dit wetsvoorstel niet van het huidige handelsregister.2.3 Welke gegevens komen in het registerHet register bevat de gegevens die noodzakelijk zijn om een onderneming
of rechtspersoon uniek te kunnen identificeren. Dit zijn de authentieke gegevens,
die in de wet staan opgesomd. Het gaat hierbij om onder andere de actuele
en historische gegevens betreffende de rechtsvorm en de statutaire zetel,
de naam, de handelsnaam of -namen, het post- en bezoekadres van de hoofdvestiging
en de nevenvestigingen, de datum van aanvang, voortzetting en beëindiging.
Indien degene aan wie een onderneming toebehoort een natuurlijk persoon is
worden ook opgenomen de voor- en achternaam, de geboortedatum en het persoonsidentificerende
nummer (in de toekomst BSN). Aan elke onderneming of rechtspersoon zal een
nummer worden toegekend door de kamers. Voor dit nummer zal gebruik worden
gemaakt van het zogenaamde Fi-nummer, dat thans door de Belastingdienst wordt
toegekend.Bij algemene maatregel van bestuur wordt bepaald welke overige gegevens
worden ingeschreven in het handelsregister. Deze gegevens dienen de rechtszekerheid
in het economisch verkeer en de bevordering van de economische belangen en
zullen variëren naar de aard van de onderneming of rechtspersoon. Waar
mogelijk zal worden aangesloten bij het Handelsregisterbesluit 1996. Er ontstaat
dus één register met twee sets van gegevens. Ten eerste de authentieke
gegevens welke verplicht gebruikt moeten worden door bestuursorganen. De tweede
set bevat de niet-authentieke gegevens die uitsluitend nodig zijn voor de
doelstellingen zoals genoemd in de Handelsregisterwet 1996: rechtszekerheid
in het economisch verkeer en het bevorderen van de economische belangen van
handel, industrie, ambacht en dienstverlening. Deze gegevens geven nadere
informatie over de bedrijven en rechtspersonen (bijvoorbeeld bij ondernemingen
wie tekeningsbevoegd is) en vallen onder een ander kwaliteitsregime. Bestuursorganen
worden niet verplicht deze gegevens te gebruiken.Met het register ontstaat het volgende beeld. Iedere onderneming of rechtspersoon
wordt opgenomen met de authentieke gegevens, zoals het gegeven aan wie een
onderneming toebehoort. In geval van een onderneming kan degene aan wie de
onderneming toebehoort een natuurlijk persoon zijn (bijv. Slagerij Jansen
is eigendom van dhr. Jansen) of een rechtspersoon (assurantiekantoor «Goed
en Zeker» is eigendom van «Wereldwijde Verzekeringen b.v.»).Doel van het stelsel van basisregisters is niet om één allesomvattend
register te maken, maar om efficiënt met elkaar communicerende registers
neer te zetten. Het is dan ook niet de bedoeling de authentieke gegevens regelmatig
en aanzienlijk uit te breiden. Alleen gegevens die een aanvullende bijdrage
leveren aan de identificatie van een onderneming kunnen door middel van een
wetswijziging toegevoegd worden. 2.4 Overname van gegevens uit andere registersVoor een aantal gegevens zullen andere basisregistraties leidend worden,
bijvoorbeeld de gemeentelijke basisadministratie voor persoonsgegevens voor
degene aan wie de onderneming toebehoort als deze een natuurlijk persoon is.
Aangezien er nog meerdere basisregistraties in ontwikkeling zijn, kan nog
niet in het wetsvoorstel worden opgenomen welke gegevens uit welke andere
basisregistraties worden overgenomen. Er is daarom voor gekozen de mogelijkheid
op te nemen om de gegevens die uit andere basisregistraties in het register
worden overgenomen, bij algemene maatregel van bestuur aan te wijzen. Als
de gegevens in een ander basisregister, waaruit deze gegevens zijn overgenomen,
wijzigen, wijzigen deze gegevens ook in het handelsregister.2.5 Verplicht gebruik en eenmalige gegevensverstrekkingZodra de kwaliteit van het register voldoende is en er tijd is geweest
om alle bestuursorganen aan te sluiten, moet dit wetsvoorstel ertoe leiden
dat de in het handelsregister opgenomen authentieke gegevens door bestuursorganen
zoveel als mogelijk worden gebruikt. Bestuursorganen die bij de vervulling
van hun publieke taken informatie over ondernemingen en rechtspersonen nodig
hebben, zijn verplicht de authentieke gegevens in het handelsregister bij
hun taakvervulling te gebruiken. Bestuursorganen zijn alle instanties die
een publieke taak uitvoeren; in deze groep bevinden zich ook alle overheidsinstanties
(onder andere Rijk, provincies, gemeenten en waterschappen), maar ook bij
voorbeeld zelfstandige bestuursorganen.Doordat bestuursorganen de in het handelsregister opgenomen authentieke
gegevens in beginsel dienen te gebruiken bij de uitvoering van publiekrechtelijke
taken, mogen ze er in het bestuurlijke verkeer met ondernemingen en rechtspersonen
in beginsel vanuit gaan dat de authentieke gegevens juist zijn. Bestaat echter
in een concreet geval gerede twijfel aan de juistheid van een of meer authentieke
gegevens, dan staat het een bestuursorgaan vrij andere gegevens te gebruiken
of mede te gebruiken. Van gerede twijfel is in elk geval sprake indien in
het handelsregister is opgenomen dat een gegeven in onderzoek is, maar ook
als een bestuursorgaan zelf zodanige gerede twijfel heeft dat hij een terugmelding
doet over een authentiek gegeven.In gevallen waarin bij een authentiek gegeven de aantekening «in
onderzoek» is geplaatst, kan een bestuursorgaan de verzochte handeling
uitstellen totdat het onderzoek is afgerond en het gegeven niet meer in onderzoek
is in gevallen waarin zekerheid over het gegeven van belang is voor de handeling.
Is een dergelijk uitstel niet of niet langer mogelijk dan wel onevenredig
nadelig voor de onderneming of rechtspersoon, dan dient het bestuursorgaan
op basis van gegevens die op dan moment beschikbaar zijn een besluit te nemen
of een andere handeling te verrichten (artikel 3:2 van de Algemene wet bestuursrecht).Voorzover er in het algemeen voor bepaalde gevallen zwaarwegende argumenten
aanwezig zijn die een bestuursorgaan nopen tot afwijking van de hoofdregel
inzake verplicht gebruik van authentieke gegevens, zal hiervoor bij wettelijk
voorschrift een afwijkende voorziening kunnen worden getroffen. Hierbij kan
met name worden gedacht aan regelingen op het terrein van controle, onderzoek
en handhaving. Authentieke gegevens behoeven evenmin te worden gebruikt indien
uit een verdrag of een bindend besluit van de Europese Unie anders voortvloeit.Ook in specifieke gevallen kan een goede taakvervulling meebrengen dat
een bestuursorgaan wordt belet authentieke gegevens uit het handelsregister
te gebruiken of uitsluitend te gebruiken. Ook hiervoor is een uitzondering
opgenomen, waarin staat dat het een bestuursorgaan vrijstaat andere gegevens
te gebruiken of mede te gebruiken die afkomstig zijn uit andere
bronnen, bij voorbeeld van de onderneming of rechtspersoon zelf. In dergelijke
gevallen hoeft geen sprake te zijn van een situatie waarin het gegeven in
onderzoek is geplaatst of waarin een terugmelding is gedaan. Deze uitzonderingssituatie
betreft specifieke gevallen waarin het zonder meer moeten gebruiken van authentieke
gegevens op gespannen voet staat met een goede vervulling van één
of meer taken van het bestuursorgaan. De beantwoording van de vraag of er
een bijzondere situatie aanwezig is die belet dat authentieke gegevens in
het handelsregister worden gebruikt, hangt daarmee niet af van de door het
bestuursorgaan zelf gevoelde noodzaak, maar van het geobjectiveerde criterium
dat zulks voortvloeit uit een behoorlijke taakuitoefening door het bestuursorgaan.Ondernemingen en rechtspersonen die in het basisregister zijn opgenomen,
behoeven de authentieke gegevens die in het register zijn opgenomen in beginsel
niet meer te verstrekken aan bestuursorganen. Ondernemingen en rechtspersonen
kunnen zich identificeren met het unieke nummer. Hiermee is eenmalige gegevensverstrekking
voor de authentieke gegevens gerealiseerd. Als een bestuursorgaan bijvoorbeeld
een onderneming een formulier stuurt waarop het adres nog ingevuld moet worden,
kan de onderneming volstaan met het invullen van het unieke nummer en natuurlijk
de gegevens die niet behoren tot de authentieke gegevens. Als een onderneming
zich vanuit een wettelijke verplichting moet identificeren, wordt deze verplichting
niet opgeheven door de bepaling van eenmalige gegevensverstrekking. Dit is
ook expliciet in dit wetsvoorstel vastgelegd. In sommige gevallen, bijvoorbeeld
bij een inspectie, is het immers nodig om de identiteit van de onderneming
te verifiëren. Indien er geen sprake is van verplicht gebruik, is er
ook geen sprake van eenmalige gegevensverstrekking.In dit wetsvoorstel zijn verschillende maatregelen getroffen om te waarborgen
dat authentieke gegevens die in het handelsregister zijn opgenomen, juist
zijn. Echter, zelfs met deze maatregelen kan niet worden gegarandeerd dat
alle gegevens op ieder moment de «echte situatie» weergeven. Er
kan ingevolge dit wetsvoorstel, evenals in de Handelsregisterwet 1996, sprake
zijn van een week vertraging, de tijd die ondernemingen en rechtspersonen
krijgen om wijzigingen door te geven. Daarnaast kan niet worden uitgesloten
dat een onderneming, al dan niet moedwillig, verkeerde gegevens opgeeft of
verzuimt tijdig een wijziging in de gegevens door te geven. In de volgende
paragraaf wordt aangegeven welke mechanismen worden opgezet om de authentieke
gegevens een zo hoog mogelijk juistheidgehalte te geven en hoe een bestuursorgaan
dient te handelen wanneer het vermoedt dat de gegevens niet correct zijn.2.6 Kwaliteit van het registerDe basis van de kwaliteit van het register bevindt zich bij de ingeschrevenen.
Zij hebben de plicht om zich tijdig en juist in te schrijven en ook tijdig
eventuele wijzigingen door te geven. Dat dit daadwerkelijk gebeurt is ook
in het belang van de ingeschrevenen. Immers, alle bestuursorganen maken gebruik
van de gegevens in het basisregister. Een verkeerde inschrijving kan leiden
tot een onjuist besluit van een bestuursorgaan. Indien een onderneming of
rechtspersoon zich meldt aan de (fysieke of elektronische) balie van een overheidsinstantie
en dat bestuursorgaan constateert dat er verkeerde authentieke gegevens in
het register staan, kan het bestuursorgaan een onderneming of rechtspersoon
verzoeken zijn gegevens te wijzigen. Het is immers de plicht van de onderneming
en rechtspersoon om ervoor te zorgen dat zijn gegevens juist in het register
zijn opgenomen.Als een bestuursorgaan goede reden heeft om te twijfelen aan de authentieke
gegevens in het register, doet het een terugmelding aan de beheerder van het
register. Deze twijfel kan ontstaan in direct contact met de onderneming,
maar bijvoorbeeld ook omdat op het briefpapier van de onderneming
een ander adres staat dan in het handelsregister. De beheerder kan authentieke
gegevens de status «in onderzoek» geven en onderzoeken of het
gegeven correct is en zo nee, hoe het gegeven wel zou moeten luiden. Tijdens
de periode «in onderzoek» is er geen sprake van verplicht gebruik
van het gegeven. Ook de bepaling met betrekking tot eenmalige gegevensverstrekking
geldt niet. Daarmee is voor een bestuursorgaan de weg vrij om in geval van
tijdsdruk een besluit te nemen.Hoewel de basis van de kwaliteit van het handelsregister bij de ingeschrevenen
ligt, krijgen de kamers ingevolge dit wetsvoorstel ook een belangrijkere rol
dan eerder bij de kwaliteit van het register. Het uitgangspunt dat de kamers
lijdelijk zijn, wordt verlaten ten gunste van een meer actieve rol van de
kamers, met name waar het de authentieke gegevens betreft. Dit betekent dat
de kamers de mogelijkheid krijgen ambtshalve wijzigingen door te voeren. Dit
om te voorkomen dat zij gegevens in het register moeten laten staan waarvan
duidelijk is dat deze «fout» zijn. Het zou bijvoorbeeld kunnen
gebeuren dat een bestuursorgaan constateert dat gegevens mogelijk niet juist
zijn, daar een melding over doet, en dat daar dan niets mee gedaan kan worden
doordat de ingeschrevene niet reageert op een verzoek om opheldering. Dat
zou het vertrouwen in het register (terecht) ondermijnen.Omdat ambtshalve aangebrachte wijzigingen belangrijke gevolgen kunnen
hebben voor zowel afnemers als geregistreerden, is een zorgvuldig en transparant
proces van groot belang. Ambtshalve wijzigingen dienen altijd te zijn gebaseerd
op een zorgvuldig onderzoek. Ten behoeve van de controleerbaarheid is bepaald
dat de onderzoeksresultaten moeten worden opgenomen in de administratie van
de beheerder. Indien een gegeven dat «in onderzoek» staat wordt
gewijzigd, is dit een besluit in de zin van de Algemene wet bestuursrecht.
De procedure die de beheerder moet volgen om een ambtshalve wijziging door
te kunnen voeren, vloeit voort uit de Algemene wet bestuursrecht. Zo moet
bij voorbeeld een wijziging zorgvuldig worden voorbereid en voldoende worden
gemotiveerd, worden bericht aan de betrokkene, die hiertegen vervolgens bezwaar
en beroep kan instellen.2.7 KwaliteitscontroleIn het wetsvoorstel is opgenomen dat de kwaliteit van het register regelmatig
wordt gecontroleerd. Het gaat hierbij zowel om controle op de feitelijke juistheid
van de gegevens (middels steekproef) als om controle op de ondersteunende
processen (ICT, beveiliging, snelheid van verwerken, etc.). In het wetsvoorstel
is opgenomen dat de gegevens juist, volledig en actueel moeten zijn. De exacte
normen waar de kwaliteit aan moet voldoen, worden bij de uitvoeringsregeling
bepaald om zo goed te kunnen inspelen op voortschrijdend inzicht.2.8 Input afnemersEr wordt periodiek overlegd met een representatieve vertegenwoordiging
van de afnemers van het register. Omdat gebruik van het register voor bestuursorganen
verplicht is gesteld, is het nodig dat de afnemers een heldere ingang hebben
om behoeften ten aanzien van het register te kunnen communiceren. Dit kunnen
zij zowel op verzoek van de Minister als op eigen initiatief. Het gaat hierbij
om zaken die op strategisch niveau door de minister van Economische Zaken
(hierna: de Minister) met de kamers geregeld zullen worden, zoals bijvoorbeeld
de benodigde kwaliteit van het register en de beveiliging van het register.
Een representatieve vertegenwoordiging van afnemers van het register kan een
advies geven aan de Minister over het functioneren van het register. Er is
voor gekozen de vormgeving van het gebruikersoverleg niet uitputtend te regelen
in dit wetsvoorstel. Dat een gebruikersoverleg noodzakelijk is, is duidelijk.
De precieze vorm van het gebruikersoverleg kan in de loop van
de tijd echter onderhevig zijn aan voortschrijdend inzicht aan de hand van
opgedane ervaringen.2.9 Inschrijven publiekrechtelijke rechtspersonen
in het handelsregisterNaast de rechtszekerheid in het economisch verkeer en het bevorderen van
de belangen van handel, industrie, ambacht en dienstverlening, is het doel
van deze basisregistratie ook het bieden van een zo compleet mogelijk overzicht
van ondernemingen en rechtspersonen in Nederland. Dit overzicht draagt bij
aan het efficiënt functioneren van de overheid en vormt een onderdeel
van de gegevenshuishouding van de overheid, vastgelegd in een stelsel van
basisregistraties. Thans is er geen goed overzicht van alle ondernemingen
en rechtspersonen in Nederland. De wens om de administratieve en bestuurlijke
lasten, niet alleen voor bedrijven maar ook voor de overheid, te beperken
is redenen om in dit wetsvoorstel een zo compleet mogelijk register van alle
ondernemingen en rechtspersonen in Nederland in te richten. Juistheid van
de authentieke gegevens en volledigheid van het register zijn de belangrijkste
voorwaarden voor een reductie van de administratieve en bestuurlijke lasten.
Deze reductie van de administratieve en bestuurlijke lasten zal nog sterker
aanwezig zijn op het moment dat er sprake is van een stelsel van basisregistraties,
waarbij door de koppeling van de verschillende basisregistraties voor veel
verschillende situaties een set van authentieke gegevens beschikbaar is. Uit
dit uitgangspunt vloeit dan ook voort dat ook publiekrechtelijke rechtspersonen
in het register zullen worden opgenomen.Er bestaat een brede behoefte bij bestuursorganen zelf aan opname van
publiekrechtelijke rechtspersonen in het basisregister. Dit blijkt onder meer
uit het onderzoek van CapGemini Ernst&Young «Verkenning publieke
organisaties in het BasisBedrijvenRegister» van januari 2003. Bij de
bestuursorganen zijn veel grote bestanden aanwezig waarin ook veel publiekrechtelijke
rechtspersonen zijn opgenomen. Daarbij kan worden gedacht aan de bestanden
van Belastingdienst, Arbeidsinspectie, UWV, CWI, Rijksgebouwendienst, maar
ook aan de Keuringsdienst van Waren, IGZ en CIBG. Geen van deze bestanden
biedt de kwaliteit die beoogd wordt met een basisregister waarin authentieke
gegevens zijn opgenomen. Aan het inzamelen en actueel houden van de authentieke
gegevens van publiekrechtelijke rechtspersonen zijn voor ieder van de bestandhouders
kosten verbonden. Hoewel met betrekking tot het opnemen van publiekrechtelijke
rechtspersonen in het basisregister niet een aparte kosten-baten analyse is
gemaakt zal één basisregister waarin ook publiekrechtelijke
rechtspersonen zijn opgenomen een substantiële bijdragen leveren aan
de interne efficiëntie van de overheid en aan de kwaliteit van de publieke
dienstverlening.Aan de inschrijving van publiekrechtelijke rechtspersonen zijn een aantal
praktische consequenties verbonden. De eerste is dat de geregistreerde zelf
verantwoordelijk is voor de juistheid en actualiteit van de door hem verstrekte
gegevens. Hierin verschilt het handelsregister van andere registraties –
niet zijnde basisregistraties – waarin ook identificerende gegevens
van publiekrechtelijke rechtspersonen zijn opgenomen. Bij die registraties
is niet wettelijk geregeld wie verantwoordelijk is voor de gegevens. Het handelsregister
legt die verantwoordelijkheid expliciet bij de geregistreerde. Dit betekent
dat er binnen een publiekrechtelijke rechtspersoon een functionaris of organisatieonderdeel
moet worden aangewezen ter uitvoering van deze taak.Ten tweede krijgen publiekrechtelijke rechtspersonen een identificerend
nummer en waar nodig een vestigingsnummer. De publiekrechtelijke rechtspersonen
hebben al een fiscaal nummer. Publiekrechtelijke rechtspersonen hebben de
vrijheid om op hun schriftelijke uitingen hun nummer te vermelden.
Waar dat zinvol is kunnen publiekrechtelijke rechtspersonen gebruik maken
van die nummers.Ten derde zal een publiekrechtelijke rechtspersoon een registratieheffing
moeten betalen maar geen heffing terzake van de taken voorlichting en regiostimulering
die eveneens bij de kamers berusten.Ten vierde zal gelden dat waar publiekrechtelijke rechtspersonen nu nog
authentieke gegevens aanleveren voor allerlei andere overheidsregistraties –
niet zijnde basisregistraties – dat niet meer nodig zal zijn omdat de
authentieke gegevens van die publiekrechtelijke rechtspersonen in het handelsregister
opgenomen zijn en bestuursorganen daarvan verplicht gebruik moeten maken.
Voor het bedrijfsleven zullen de baten van het opnemen van publiekrechtelijke
rechtspersonen in het register vooral liggen in het verminderen van zoeken
naar authentieke gegevens van een overheid en in de kwaliteitsgarantie die
een basisregister in de toekomst geeft met betrekking tot die gegevens. Voor
individuele bedrijven die voor hun economische dienstverlening veel gebruik
maken van de authentieke gegevens van publiekrechtelijke rechtspersonen zullen
de baten groter zijn, overigens niet in termen van verlichting van administratieve
lasten maar meer in termen van betere dienstverlening. Het opzoeken van de
authentieke gegevens van publiekrechtelijke rechtspersonen kan kosteloos en
on-line, zodat voor het bedrijfsleven de gegevens van de publiekrechtelijke
rechtspersonen eenvoudig toegankelijk zijn. Opname van publiekrechtelijke
rechtspersonen in één register is voor het bedrijfsleven dus
van belang, maar alleen voorzover die publiekrechtelijke rechtspersonen een
zekere rol spelen in het economisch verkeer. Voor de Staat der Nederlanden
worden daarom ingeschreven de ministeries en de daaronder vallende onderdelen
die een zelfstandige baten-lasten dienst hebben zoals de agentschappen.Voor individuele burgers zullen de baten van het opnemen van publiekrechtelijke
rechtspersonen in het register gering zijn. In essentie gaat het dan om het
bieden van de mogelijkheid zeker te zijn omtrent de adresgegevens van een
overheid.In dit wetsvoorstel en de op basis van dit wetsvoorstel op te stellen
uitvoeringsregelgeving zal rekening worden gehouden met de afwijkende positie
en organisatiestructuur van publiekrechtelijke rechtspersonen ten opzichte
van andere organisaties en ten opzichte van ondernemingen. Dit blijkt in de
eerste plaats uit de gegevensset die wordt geregistreerd. Gegevens als statutaire
zetel of deponeringsdatum van de statuten zijn voor publiekrechtelijke rechtspersonen
niet relevant. Ook het opnemen van tekenbevoegden van de publiekrechtelijke
rechtspersonen in het register is niet aan de orde omdat voor publiekrechtelijke
rechtspersonen het register niet de functie heeft rechtszekerheid te bieden
in het economisch verkeer. Publiekrechtelijke rechtspersonen kunnen twee soorten
rechtshandelingen verrichten: publiekrechtelijke rechtshandelingen en privaatrechtelijke
rechtshandelingen. Wie publiekrechtelijke rechtshandelingen kunnen verrichten
blijkt uit de mandaatbesluiten, die worden gepubliceerd en voor iedereen terug
te vinden zijn. Bij de provincies, gemeenten en waterschappen is de bevoegdheid
om privaatrechtelijke rechtshandelingen te verrichten eveneens neergelegd
in mandaatbesluiten. Voor de rijksoverheid blijkt de bevoegdheid tot het verrichten
van privaatrechtelijke rechtshandelingen uit het Besluit privaatrechtelijke
rechtshandelingen 1996, een op basis van artikel 39 van de Comptabiliteitswet
opgestelde algemene maatregel van bestuur. Hoofdstuk 3. Werking van het register3.1 Wie gaat het beherenHet register zal worden beheerd door de kamers. De kamers hebben reeds
een grote ervaring met het voeren van het handelsregister. Beheer van een
openbaar register is een kerntaak van de kamers: zij beschikken over een adequaat
apparaat ten behoeve van het verwerken van inschrijvingen, het controleren
van de gegevens, het verlenen van inzage etcetera. En niet in de laatste plaats:
ondernemers zijn ermee vertrouwd dat bij de start van de onderneming eerst
de gang moet worden gemaakt naar de kamer.De opdracht tot het beheren van het register wordt dus neergelegd bij
de 21 kamers. Het is van groot belang dat de kamers onderling overleggen over
het beheer van het register. Om deze reden is met betrekking tot verschillende
specifieke onderwerpen opgenomen dat de kamers onderling overleg voeren. Daarnaast
kunnen, om te voorkomen dat in de praktijk verschillen zullen optreden –
bijvoorbeeld de inschrijving van de nieuwe groepen ondernemingen en rechtspersonen
kunnen interpretatieverschillen ten aanzien van bepaalde begrippen aan het
licht brengen – bij ministeriële regeling regels worden gesteld
ter bevordering van de uniforme toepassing van de wet. Die regels kunnen onder
meer inhouden dat de kamers in onderling overleg een nadere voorzieningen
moeten treffen voor bepaalde onderwerpen inzake het beheer van het register.Zeker in de start- en groeifase van het register zullen regelmatig ad-hoc
beslissingen moeten worden genomen aangaande het beheer van het register.
Bijvoorbeeld over investeringen. Dat stelt hoge eisen aan de snelheid van
besluitvorming. Om hieraan tegemoet te komen zouden de kamers de Vereniging
van Kamers van Koophandel en Fabrieken, waarvan alle kamers lid zijn, kunnen
inschakelen. Dit sluit aan bij de huidige situatie, waarin de kamers de Vereniging
van Kamers van Koophandel en Fabrieken hebben gemachtigd een coördinerende
rol te spelen teneinde ook nu reeds bepaalde waarborgen te kunnen geven op
het punt van samenhang en integriteit van het register. Thans speelt hierbij
een door de Vereniging Kamers van Koophandel ingerichte commissie met betrekking
tot het handelsregister een belangrijke rol.Elk van de kamers kan door de Minister worden aangesproken op zijn functioneren
inzake het beheer van het register; wanneer een kamer ook na een waarschuwing
ernstig in gebreke blijft – bijvoorbeeld onverantwoord lange termijnen
hanteert bij het verwerken van mutaties of bij onderzoeken naar aanleiding
van terugmelding – kan de Minister alle noodzakelijke voorzieningen
treffen waartoe de situatie aanleiding geeft. Als ultimum remedium kan de
Minister aan een kamer de beheerstaak ontnemen en die opdragen aan een andere
kamer. In de praktijk zal, zo mag worden verwacht, een tijdige corrigerende
werking uitgaan van de «sociale controle» tussen de kamers onderling.De Wet op de kamers van koophandel en fabrieken 1997 is onlangs geëvalueerd
(Kamerstukken II 2004/05, 30 217, nr. 1). Uit deze evaluatie is gebleken
dat het wenselijk is een meer fundamentele heroriëntatie uit te voeren
op de organisatie van de kamers van koophandel, waarbij naast de taken op
het gebied van het handelsregister, ook andere taken worden betrokken. In
de evaluatie van de Wet op de kamers van koophandel en fabrieken 1997 zijn
verschillende modellen uitgewerkt. Ter implementatie van de aanbevelingen
uit de evaluatie, zal de Wet op de kamers van koophandel en fabrieken 1997
worden gewijzigd. Bij deze herziening zal aandacht worden besteed aan de positionering
van de verschillende taken van de kamers, waaronder het beheer van het handelsregister.
Hierbij zal rekening worden gehouden met de wenselijkheid dat de handelsregistertaak
op uniforme wijze wordt uitgevoerd. Gelet op het digitale karakter van het
register, alsmede het belang van het handelsregister voor de informatievoorziening
van de overheid, is het wenselijk om een zodanige situatie na
te streven. Aangezien deze ontwikkeling niet los staat van andere ontwikkelingen
op het gebied van de kamers, is er voor gekozen in dit wetsvoorstel niet reeds
op de uitkomsten van deze discussie vooruit te lopen. Uiteraard zal in het
thans in voorbereiding zijnde wetsvoorstel tot wijziging van de Wet op de
kamers van koophandel en fabrieken 1997 ook rekening worden gehouden met dit
wetsvoorstel en zullen waar nodig aanpassingen in voorliggend wetsvoorstel
worden aangebracht.3.2 Financiering van het registerHet register wordt gefinancierd uit de heffingen die door de ingeschreven
ondernemingen en rechtspersonen worden betaald. Daarnaast zullen gebruikers,
waaronder bestuursorganen en ondernemingen, op uniforme basis betalen voor
de kosten van hun bevraging van het register. Deze systematiek wordt thans
ook al voor het handelsregister toegepast. De hoogte van de heffingen zal
worden vastgesteld door de Minister op basis van een door de kamers gezamenlijk
voorgelegde begroting. Daarbij zal de vergoeding die de gebruikers moeten
betalen mede afhankelijk zijn van soort en aantal gegevens en de wijze van
bevraging (papieren uittreksel of online raadplegen).3.3 OvergangsregimeMet de publicatie van dit wetsvoorstel in het Staatsblad is nog geen volledig
werkend register gerealiseerd. Daarvoor zal een systeem gebouwd moeten worden,
moet de uitbreiding van de inschrijvingen gerealiseerd worden, dient de kwaliteit
van de authentieke gegevens naar een zeer hoog niveau gebracht te worden en
moeten alle bestuursorganen toegang hebben tot het systeem.Het systeem zal gebouwd worden bij de kamers. De bouw van dit systeem
zal ongeveer negen maanden in beslag nemen. Hierbij zullen de ervaringen die
zijn opgedaan bij een eerdere proefversie van het register en de ervaringen
met de bouw van het Centraal digitaal handelsregister worden meegenomen. Een
aantal lessen die geleerd zijn bij de proefversie kunnen dus worden toegepast
bij de op basis van dit wetsvoorstel ontwikkelde versie. Ook zal nog een haalbaarheidsanalyse
verricht worden ten aanzien van het programma van eisen waar het gaat om de
opname van onderwijsinstellingen.Op dit moment omvat het handelsregister ongeveer 85% van de populatie
van het register. De overige 15% zal voor het eerst in het register
worden opgenomen. In de eerste plaats zullen vrije beroepsbeoefenaren, die
thans niet in het handelsregister zijn ingeschreven, in het register worden
opgenomen. Dit sluit aan bij het wetsvoorstel tot vaststelling van titel 7.13
(vennootschap) van het Burgerlijk Wetboek (Kamerstukken 28 746). In de
tweede plaats wordt de uitzondering die in de Handelsregisterwet 1996 is opgenomen
voor bij voorbeeld eenmanszaken in de landbouw geschrapt. Ten derde zullen
de publiekrechtelijke rechtspersonen worden ingeschreven, alsmede enkele privaatrechtelijke
rechtspersonen die nu nog niet ingeschreven hoeven te worden. Te denken valt
bij deze laatste categorie aan de vereniging van eigenaars. De nieuw in te
schrijven ondernemingen en rechtspersonen zullen door middel van een omgekeerde
enquête benaderd worden, teneinde de administratieve last van het inschrijven
zo veel mogelijk te beperken. Als bron voor de omgekeerde enquête zullen
een aantal andere registers gebruikt worden. Deze registers zullen worden
aangewezen in een ministeriële regeling.Voor bestuursorganen zal met betrekking tot authentieke gegevens een bepaling
inzake verplicht gebruik gaan gelden. Dat betekent dat bestuursorganen ook
toegang tot het register moeten hebben. Er zal een overgangstermijn gelden
waarin deze bestuursorganen de mogelijkheid krijgen een aansluiting te realiseren
en hun interne informatieprocessen op het register af te stemmen.
Het is overigens mogelijk dat verschillende bestuursorganen op verschillende
manieren worden aangesloten. Zo kan het voor een bestuursorgaan dat relatief
weinig gegevens van ondernemingen en rechtspersonen gebruikt voldoende zijn
om via internet te kunnen inloggen in het register. Een bestuursorgaan dat
regelmatig grote hoeveelheden gegevens gebruikt daarentegen zal waarschijnlijk
een meer directe aansluiting willen waarmee automatisch gegevens in de eigen
processen opgenomen kunnen worden (bijvoorbeeld het invoeren van grote hoeveelheden
adressen in een mailing). Daarbij wordt wel aangetekend dat er maar een beperkt
aantal manieren van aansluiten ondersteund zullen worden teneinde de technische
complexiteit en financiële consequenties beheersbaar te houden.Zodra het systeem operationeel is, zal de nadruk komen te liggen op de
kwaliteit van de gegevens. Dat zal gebeuren door te starten met het proces
van terugmeldingen. Door de terugmeldingen te verwerken en door steeds meer
bestuursorganen te betrekken in het proces van terugmelden, zal gaandeweg
een kwalitatief zeer hoogwaardig systeem ontstaan. De Minister kan bij voldoende
kwaliteit van het register de bepalingen inzake het verplicht gebruik in werking
laten treden.3.4 RechtsbeschermingDe kamers zijn belast met het beheer van het register. De kamers, ingesteld
bij de Wet op de kamers van koophandel en fabrieken 1997, zijn zelfstandige
bestuursorganen. In dit wetsvoorstel is ervoor gekozen de rechtsbescherming
te laten verlopen via de bestuursrechtelijke weg. Dit betekent dat tegen besluiten
(in de zin van de Algemene wet bestuursrecht) van de kamers bezwaar en beroep
mogelijk is. In het wetsvoorstel is opgenomen dat een beslissing over een
gegeven dat in onderzoek staat, een besluit in de zin van de Algemene wet
bestuursrecht is. Ook het besluit om, naar aanleiding van een terugmelding,
een onderneming of rechtspersoon die niet in het handelsregister is ingeschreven,
toch in te schrijven, is een besluit in de zin van de Algemene wet bestuursrecht.
Bezwaar wordt uiteraard behandeld door de kamer die de beslissing heeft genomen.
Volgens artikel 55 van de Wet op de kamers van koophandel en fabrieken 1997
kan beroep tegen besluiten van een kamer bij het College van beroep voor het
bedrijfsleven worden ingesteld. Voor dat College is gekozen om redenen van
rechtseenheid. Het College van beroep voor het bedrijfsleven behandelt op
grond van de Wet op de kamers van koophandel en fabrieken 1997 nu ook al beroepen
tegen besluiten van de kamers. Dit systeem wijkt af van de rechtsbescherming
van de Handelsregisterwet 1996. Kern van de Handelsregisterwet 1996 is de
lijdelijkheid van de kamers. Dat wil zeggen dat de kamers nauwelijks mogelijkheden
hebben om de juistheid van gegevens te onderzoeken en indien nodig te wijzigen.
Dit uitgangspunt heeft ertoe geleid dat in artikel 23 van de Handelsregisterwet
1996 is opgenomen dat een kamer of een andere belanghebbende die meent dat
de inschrijving in het handelsregister onjuist, onvolledig of in strijd met
de openbare orde of de goede zeden is, zich kan wenden tot de kantonrechter.
Deze kan beslissen over de inschrijving in het handelsregister, en een kamer
moet deze beslissing dan in het register doorvoeren. De kamers hebben bij
de kantonrechter dezelfde positie als andere belanghebbenden. In de praktijk
blijkt dat, landelijk gezien, op basis van artikel 23 van de Handelsregisterwet
1996 gemiddeld zo’n 45 zaken per jaar spelen. Ongeveer eenderde van
deze zaken wordt geïnitieerd door een kamer.Het systeem van artikel 23 van de Handelsregisterwet 1996 past niet goed
in een stelsel van basisregistraties waarin de verantwoordelijkheid voor de
kwaliteit mede ligt bij de beheerder van deze basisregistratie. De bestuursrechtelijke
component speelt in dit wetsvoorstel een belangrijker rol dan
thans het geval is bij het handelsregister; het handhaven van de civiele procedure
bij de kantonrechter ligt daarom niet voor de hand.Naast de rechtsbescherming is een goede afhandeling van klachten van groot
belang. Een goede afhandeling van klachten kan namelijk leiden tot een vermindering
van het aantal bezwaar- en beroepsprocedures (zeefwerking). De basis voor
de klachtenbehandeling is geregeld in hoofdstuk 9 van de Algemene wet bestuursrecht.
In aanvulling daarop is in dit wetsvoorstel een bepaling opgenomen inzake
klachtenbehandeling. Dit betreft het voorschrift dat elke kamer een procedure
voor de behandeling van klachten hanteert die na overleg met de andere kamers
is opgesteld. Denkbaar is dat de kamers er voor kiezen om één
persoon of instantie voor alle kamers te belasten met de behandeling van en
advisering over klachten. Zo kan worden bereikt dat alle klachten over het
register, ongeacht bij welke kamer zij worden ingediend, door dezelfde persoon
of instantie worden behandeld. Dit zou met het oog op eenheid in afhandeling
en duidelijkheid voor de afnemers voordelen bieden.3.5 HandhavingVoor de organisaties die thans reeds in het handelsregister zijn ingeschreven,
brengt de wijziging van het karakter van het register nauwelijks directe gevolgen
mee. De gevolgen zijn wat groter voor de nog in te schrijven «witte
vlekken»: zij worden (eenmalig) geconfronteerd met de omgekeerde enquête
en zullen een jaarlijkse heffing moeten gaan betalen. Er zijn geen aanwijzingen
dat de bereidheid tot naleving bij deze categorieën zou afwijken van
die van de thans ingeschrevenen.Overtredingen zullen, zoals dat ook nu het geval is bij de Handelsregisterwet
1996, worden gesanctioneerd op grond van de Wet economische delicten. De handhaving
van de in dit wetsvoorstel opgenomen regels verloopt langs verschillende sporen,
die hieronder zullen worden beschreven. Bij het antwoord op de vraag op welke
wijze de regels van dit wetsvoorstel gehandhaafd moeten worden, is het van
belang een analyse te maken van de groep tot wie de regels zich richten en
de wijze waarop deze groep op de regels zal reageren.Het wetsvoorstel bevat verplichtingen voor ondernemingen en rechtspersonen.
Kern van deze regel is dat ondernemingen en rechtspersonen ervoor moeten zorgen
dat hun gegevens juist, volledig en actueel in het register zijn opgenomen.
Zij kunnen aan die verplichting voldoen door gegevens door te geven aan een
kamer.De ondernemingen en rechtspersonen die thans al in het handelsregister
zijn ingeschreven, zijn bekend met de regels voor het inschrijven en bijhouden
van de gegevens. Voor de ondernemingen en rechtspersonen die nog niet in het
handelsregister zijn ingeschreven zullen deze regels nieuw zijn. Wat een onderneming
of rechtspersoon moet doen om in het handelsregister te worden ingeschreven,
is duidelijk. Wel zou enige twijfel kunnen ontstaan over de vraag of er een
verplichting tot inschrijving bestaat. Dit zal vooral het geval zijn bij de «ondergrens»
van het inschrijven, waarbij de vraag beantwoord moet worden wanneer men een
onderneming heeft. In het wetsvoorstel is de mogelijkheid opgenomen om dit
in de uitvoeringsregelgeving nader uit te werken. Voor ondernemingen en rechtspersonen
heeft het duidelijke voordelen om correct in het register ingeschreven te
staan. Immers, dit kan leiden tot een vermindering van de administratieve
lasten (onder andere door de eenmalige verstrekking van de gegevens). En zodra
gebruik van gegevens uit het register verplicht wordt voor overheidsinstanties,
zal niet of verkeerd ingeschreven staan leiden tot moeizame communicatie met
de overheid. Daarnaast is een goede inschrijving van belang in verband met
de derdenwerking.De regelgeving zal in het algemeen als nuttig worden ervaren, vooral door
bedrijven die zelf ook gebruik maken van het handelsregister in verband met
contacten met andere ondernemingen of rechtspersonen. Op de naleving van de verplichting van inschrijving in het register is
enige informele controle. Dit geldt vooral voor de groep bedrijven die –
ingevolge Europese regelgeving – verplicht is een in het register opgenomen
nummer te vermelden op onder meer het briefpapier. Het ontbreken van dit nummer
zal opvallen en bij voorbeeld bij een beoogd contractspartner tot vragen kunnen
leiden.Ook van de openbaarheid en de derdenwerking kan een informele controle
uitgaan. Een onderneming die niet in het register is ingeschreven zal net
als nu als «onbetrouwbaar» worden ervaren; voorstelbaar is dat
bijvoorbeeld een bank dan geen zaken wil doen.Dit alles leidt ertoe dat in het algemeen, door de combinatie van duidelijke
en relatief eenvoudige voorschriften en de voordelen van het naleven hiervan,
geen uitgebreide handhaving van overheidszijde op de juiste inschrijving in
het register plaats hoeft te vinden. Wel is het wenselijk om, indien duidelijk
is dat een onderneming of rechtspersoon moedwillig de verplichtingen van dit
wetsvoorstel niet nakomt, een «stok achter de deur» te hebben.
Evenals in de Handelsregisterwet 1996 is deze stok achter de deur het verbod
om te handelen in strijd met het bepaalde bij of krachtens deze wet. Dit verbod
wordt gesanctioneerd via de Wet economische delicten. Het wordt hier als een
overtreding aangemerkt, wat betekent dat een geldboete van de vierde categorie
of een gevangenisstraf van ten hoogste zes maanden kan worden opgelegd. Naast
dit ultimum remedium waar, gelet op de huidige praktijk van de Handelsregisterwet
1996, naar verwachting niet veel gebruik van zal behoeven te worden gemaakt,
is het van belang om goede voorlichting te geven over dit wetsvoorstel. Deze
voorlichting zal zich vooral richten op groepen die thans niet in het handelsregister
ingeschreven staan. Daarnaast zal een algemene voorlichting over de wijzigingen
van dit register ten opzichte van het handelsregister nuttig zijn. Reeds ingeschreven
ondernemingen en rechtspersonen kunnen daarbij worden gewezen op het toenemende
belang van het register, en bij voorbeeld op nieuwe elementen als de terugmeldprocedure
en het verplicht gebruik door overheidsinstanties. Het ligt voor de hand dat
de kamers een centrale rol zullen vervullen bij het geven van deze voorlichting.Ook legt dit wetsvoorstel verplichtingen op aan bestuursorganen. Te denken
valt hierbij vooral aan de regels over het (verplicht) gebruik van het register
en de terugmeldplicht. Het ligt niet in de rede deze verplichtingen via bij
voorbeeld de Wet economische delicten te handhaven. Dit past slecht binnen
de bestuurlijke verhoudingen. Daarnaast is dit ook niet nodig. Want juist
bestuursorganen hebben baat bij een juist, actueel en volledig register en
zullen daarom bereid zijn om terug te melden. Bovendien heeft een terugmelding
als effect dat gedurende de periode waarin een gegeven de status «in
onderzoek» draagt, de verplichting tot gebruik vervalt, waardoor bij
bestuursorganen de mogelijke frustratie wordt voorkomen dat zij in de praktijk
onjuist gebleken gegevens, verplicht moeten gebruiken. Met betrekking tot
dit verplicht gebruik zij opgemerkt dat ook hiervan bestuursorganen baat hebben.
Het gebruik van gegevens uit het register die als voldoende juist kunnen worden
aangemerkt, ontslaat een bestuursorgaan van een onderzoeksplicht die ingevolge
de Algemene wet bestuursrecht op een bestuursorgaan rust in het kader van
een zorgvuldige voorbereiding van besluiten.Ook legt dit wetsvoorstel verplichtingen op aan de kamers. Aangezien de
kamers zelfstandige bestuursorganen zijn, ligt het toezicht op de wijze waarop
de kamers aan de in de wet neergelegde regels voldoen, primair bij de Minister.
Dit toezicht zal zich, gelet op de verhouding tussen een Minister en een zelfstandig
bestuursorgaan, uiteraard beperken tot hoofdlijnen. In de Wet op de kamers
van koophandel en fabrieken 1997 zijn de hoofdlijnen van het toezicht van
de Minister op de kamers uiteen gezet. Waar nodig zijn in dit wetsvoorstel
enkele aanvullende bepalingen opgenomen. Bij de artikelsgewijze
toelichting op deze artikelen wordt hierop nader ingegaan.Tot slot wordt opgemerkt dat het College bescherming persoonsgegevens,
op basis van artikel 51 van de Wet bescherming persoonsgegevens, tot taak
heeft toe te zien op de verwerking van persoonsgegevens. Dit geldt ook voor
het register, voor zover daarin persoonsgegevens worden verwerkt. Deze bevoegdheid
van het College bescherming persoonsgegevens hoeft dus niet afzonderlijk in
dit wetsvoorstel vastgelegd te worden. Ook geldt ingevolge artikel 75 van
de Wet bescherming persoonsgegevens dat de verantwoordelijke (i.c. de kamers)
voor overtreding van bepaalde artikelen van de Wet bescherming persoonsgegevens
kan worden gestraft met een geldboete van de tweede categorie of, indien overtredingen
opzettelijk worden gepleegd, een geldboete van de derde categorie of een gevangenisstraf
van ten hoogste zes maanden.3.6 AansprakelijkheidIn dit wetsvoorstel zijn geen bijzondere bepalingen over aansprakelijkheid
opgenomen. De normale regels van schuldaansprakelijkheid zijn voldoende. Daarnaast
kunnen voor een aantal mogelijke schades afspraken worden gemaakt tussen de
bij het register betrokken partijen. Het is goed mogelijk om deze specifieke
afspraken op te nemen in gebruikersovereenkomsten met afnemers of in de overeenkomsten
tussen bij voorbeeld de leverancier van software en de kamers, de zogenaamde
service level agreements. Door in dit wetsvoorstel het doel van het register
op te nemen, alsmede antwoord te geven op de vraag wie welke gegevens gebruikt
en wat de status van gegevens is, is een aparte regeling voor de aansprakelijkheid
niet nodig.Er zijn verschillende situaties denkbaar waarbij sprake kan zijn van aansprakelijkheid.
Een aantal mogelijke situaties zullen hieronder worden beschreven. Daarbij
is het van belang te bedenken dat voor een aansprakelijkheid uit onrechtmatige
daad, er onrechtmatig gehandeld moet zijn, dat daardoor schade moet zijn ontstaan
en dat de schade die is ontstaan aan degene die onrechtmatig heeft gehandeld
kan worden toegerekend. Als er geen schade is of als deze niet wordt veroorzaakt
door een onrechtmatige daad, is er geen aansprakelijkheid. Voor bestuursorganen
zoals de kamers gelden als uitgangspunt dezelfde regels bij vragen omtrent
aansprakelijkheid. Wel is van belang dat de overheid een onrechtmatige daad
direct wordt toegerekend. Of er daarbij ook echt sprake is van schuld, komt
vaak niet aan de orde. Dit is met name aan de orde als er sprake is van bij
voorbeeld onrechtmatig genomen besluiten.Een situatie waarin er sprake kan zijn van aansprakelijkheid, is de situatie
dat gegevens fout in het register worden ingevoerd, terwijl zij wel correct
zijn opgegeven. In principe is een ieder verantwoordelijk voor zijn eigen
fouten. Als verkeerde gegevens zijn opgegeven, zal een onderneming of rechtspersoon
hiervoor verantwoordelijk zijn. Als schade is ontstaan omdat er fouten zijn
gemaakt bij de invoer van gegevens, zal degene die hieraan schuld heeft, aansprakelijk
zijn voor de schade. Dit zal dus een kamer zijn. Er zijn in deze situatie
geen redenen om één van de betrokken partijen een zwaardere
vorm van aansprakelijkheid (bij voorbeeld risico-aansprakelijkheid) of een
bijzondere vorm van bewijslast op te leggen. De normale aansprakelijkheidsregels
geven voldoende voorzieningen voor deze situatie.Een tweede situatie waarin schade kan ontstaan is bij het beheer van gegevens.
Deze schade kan ontstaan door technische storingen of menselijke fouten, waardoor
geregistreerde gegevens verloren gaan of bij voorbeeld ten onrechte worden
veranderd, bij voorbeeld als gevolg van een onvoldoende beveiliging. In deze
situatie kan, afhankelijk van de onderlinge afspraken en taakverdeling, de
schuld liggen bij de beheerder van het register of bij één van
de faciliterende partijen, bij voorbeeld een softwareleverancier.
De reikwijdte van de aansprakelijkheid van deze laatste partijen zal in het
algemeen geregeld worden in overeenkomsten tussen een kamer en deze faciliterende
partijen. Fouten in de beveiliging kunnen overal in de keten worden gemaakt.
Ook hier geldt dat de aansprakelijkheid hoort te liggen waar de oorzaak van
de schade ligt. Dat is afdoende geregeld in de algemene regeling over aansprakelijkheid
in artikel 6:162 van het Burgerlijk Wetboek. Een denkbare variant is ook dat
de beheerder van het register ambtshalve wijzigingen aanbrengt in het register,
bij voorbeeld als gevolg van een terugmelding. Voor de juistheid van deze
wijzigingen is de beheerder van het register verantwoordelijk, en schade die
voortvloeit uit onjuiste wijzigingen komt dan ook voor zijn rekening.Een derde situatie waarin sprake kan zijn van aansprakelijkheid is bij
het verstrekken van gegevens uit het register. Bij voorbeeld als gegevens
niet of onjuist worden verstrekt. Als onjuiste gegevens worden verstrekt terwijl
de juiste gegevens in het register zijn opgenomen, gelden eveneens de algemene
regels voor aansprakelijkheid. Bijzondere aandacht verdient hierbij de vermelding
dat een gegeven «in onderzoek» is. Bestuursorganen kunnen als
de vermelding «in onderzoek» is geplaatst, niet meer automatisch
vertrouwen op de juistheid van dit gegeven. Indien een «in onderzoek»
gegeven toch wordt gebruikt en hierdoor schade ontstaat, zal deze in beginsel
bij het bestuursorgaan komen te liggen en niet bij de beheerder van het register.Artikel 49 van de Wet bescherming persoonsgegevens geeft een specifieke
regeling over de schade indien in strijd wordt gehandeld met bij of krachtens
die wet gegeven voorschriften. Deze bepaling geldt uiteraard ook in de situaties
waarin het in het register sprake is van persoonsgegevens. Artikel 49, tweede
lid, van de Wet bescherming persoonsgegevens bepaalt dat voor nadeel dat niet
uit vermogensschade bestaat, de benadeelde recht heeft op een naar billijkheid
vast te stellen schadevergoeding. De bewijslast dat de schade niet aan de
verantwoordelijke voor de bewerking van de persoonsgegevens (in het onderhavige
wetsvoorstel: de kamers) kan worden toegerekend, ligt in dat geval bij de
verantwoordelijke. Deze regeling is passend waar het gaat om schade in verband
met persoonsgegevens, maar er is geen reden om de toepasselijkheid van de
bewijslastverdeling van artikel 49 van de Wet bescherming persoonsgegevens
uit te breiden tot het gehele register. De algemene regels voor de (overheids)aansprakelijkheid,
zoals opgenomen in het Burgerlijk Wetboek bieden, voor zover het niet gaat
om persoonsgegevens, een goede balans tussen de rechten en plichten van de
kamers enerzijds en de rechten en plichten van de partijen die als onderneming
of rechtspersoon of als afnemer met het register te maken hebben anderzijds.In de praktijk van het handelsregister blijkt dat, gemiddeld over een
aantal jaren heen, er per jaar ongeveer twee zaken rond aansprakelijkheid
spelen. Wel is er de laatste jaren een stijgende lijn in het aantal aansprakelijkheidszaken.
Daarbij moet bij voorbeeld worden gedacht aan een situatie waarin een kamer
een verkeerd uittreksel verstrekt en aansprakelijk wordt gesteld voor de schade
die hieruit voortvloeit.Er is dus in dit wetsvoorstel, anders dan bij voorbeeld in artikel 13
van het wetsvoorstel informatie-uitwisseling ondergrondse netten (Kamerstukken
II 2005/06, 30 475, nr. 2) of artikel 17 van de Wet kenbaarheid publiekrechtelijke
beperkingen onroerende zaken, niet voor gekozen in dit wetsvoorstel voor de
kamers een specifieke regeling voor de aansprakelijkheid op te nemen. Artikel
13 van het wetsvoorstel informatie-uitwisseling ondergrondse netten beoogt
duidelijk te maken dat het Kadaster niet aansprakelijk kan worden gehouden
voor schade die het gevolg is van fouten in de aangeleverde informatie. In
dit wetsvoorstel is het Kadaster vooral een «verzamelpunt» van
informatie, en wordt de informatie niet door het Kadaster gecontroleerd of
bewerkt. In deze situatie ligt een bepaling over de aansprakelijkheid meer
voor de hand dan in voorliggend wetsvoorstel, waarin dit anders
ligt. De kamers zijn voor meer verantwoordelijk dan het juist opnemen en verstrekken
van aangeleverde informatie. Om deze reden is er voor gekozen om geen bijzondere
bepalingen op te nemen, maar de vraag of sprake is van aansprakelijkheid te
laten bepalen door artikel 162 van Boek 6 van het Burgerlijk Wetboek. De Wet
kenbaarheid publiekrechtelijke beperkingen beoogt, blijkens de memorie van
toelichting (Kamerstukken II 2001/02, 28 218, nr. 3) duidelijk een verandering
aan te brengen in de eerder bestaande situatie dat informatie veelal werd
verstrekt onder uitsluiting van elke vorm van aansprakelijkheid. Ook in deze
situatie ligt een expliciete bepaling over de aansprakelijkheid meer voor
de hand.Hoofdstuk 4. Verhouding andere wetgeving (nationaal
en Europees)Dit wetsvoorstel heeft veel raakvlakken met reeds bestaande en in ontwikkeling
zijnde wet- en regelgeving. Bij het vormgeven van het register is uitdrukkelijk
rekening gehouden met bestaande Europese en nationale wet- en regelgeving.
Hieronder zal een korte beschrijving worden gegeven van de voor dit wetsvoorstel
relevante wet- en regelgeving.4.1 PrivacywetgevingHet register bevat persoonsgegevens. Hierdoor is de internationale, Europese
en nationale regelgeving op het gebied van bescherming van persoonsgegevens
relevant. Internationaal is in verband met de bescherming van persoonsgegevens
artikel 8 EVRM van belang. Dit artikel stelt dat inbreuken slechts mogen plaatsvinden
indien daarin is voorzien in de wet en deze noodzakelijk moeten zijn op grond
van een aantal nader aan te geven gronden. Op 28 januari 1981 kwam in
Straatsburg het op artikel 8 van het EVRM steunende Verdrag tot bescherming
van personen met betrekking tot geautomatiseerde verwerking van persoonsgegevens
(Trb. 1988, 7) tot stand. Op Europees niveau is van belang richtlijn nr. 95/46/EG
van 23 november 1995 betreffende de bescherming van natuurlijke personen
in verband met de verwerking van persoonsgegevens en betreffende het vrije
verkeer van die gegevens (PbEG L 281). Deze richtlijn bouwt voort op het verdrag
van Straatsburg en beweegt zich binnen de randvoorwaarden van dat verdrag.
De richtlijn strekt in de eerste plaats tot bescherming van natuurlijke personen
in verband met de verwerking van persoonsgegevens en in de tweede plaats tot
het garanderen van het vrije verkeer van persoonsgegevens binnen de interne
markt. Er is gezocht naar een evenwicht tussen deze twee doelstellingen. De
richtlijn geeft algemene normen voor het verwerken van persoonsgegevens en
artikel 5 van de richtlijn verplicht lidstaten tot concretisering van die
algemene normen waar dit mogelijk en dienstig is. De richtlijn is ook van
toepassing op openbare registers. Wanneer een openbaar register tot doel heeft
informatie te geven, is bij de verstrekking van persoonsgegevens het achterliggende
doel van het register medebepalend voor de wijze van verstrekking. Dit houdt
onder meer in dat gegevens adequaat beveiligd moeten worden, maar ook dat
verstrekking niet in strijd mag komen met het doel van het register. Het in
dit wetsvoorstel geregelde register is een voorbeeld van een openbaar register.De hierboven genoemde internationale en Europese regelgeving over de bescherming
van persoonsgegevens is geïmplementeerd in de Wet bescherming persoonsgegevens.Ook de richtlijn 2003/98/EG van het Europees Parlement en de Raad van
de Europese Unie van 17 november 2003 betreffende het hergebruik van
overheidsinformatie (PbEG L345) heeft raakvlakken met voorliggend wetsvoorstel.
De richtlijn heeft betrekking op het hergebruik van overheidsinformatie die
op grond van de Wet openbaarheid van bestuur reeds openbaar is.
Het doel van de richtlijn is dat beter gebruik wordt gemaakt van overheidsinformatie
door anderen dan de overheid, waardoor het economisch potentieel van deze
informatie beter wordt benut. De richtlijn is geïmplementeerd in de Wet
openbaarheid van bestuur (Stb. 2006, 25). De richtlijn stelt een minimumpakket
voorschriften vast voor het hergebruik van bestaande documenten die in het
bezit zijn van openbare lichamen van lidstaten. Onder hergebruik wordt in
dit verband verstaan ieder gebruik door burgers of bedrijven van documenten
voor andere doeleinden dan het oorspronkelijk doel binnen de publieke taak
waarvoor de documenten zijn geproduceerd. Ook hergebruik binnen de overheidsorganisaties
valt onder deze richtlijn. De uitwisseling van documenten tussen openbare
lichamen uitsluitend met het oog op de vervulling van hun openbare taken,
is niet als hergebruik aan te merken. De richtlijn heeft geen gevolgen voor
de opzet van dit wetsvoorstel. Aangezien het een openbaar register betreft,
zullen de gegevens in dit register door een ieder kunnen worden ingezien.
Hergebruik is hiermee mogelijk. Artikel 5 van de richtlijn bepaalt dat documenten
zo veel mogelijk on-line beschikbaar gesteld moeten worden. Ook hier wordt
met het register aan voldaan. Tot slot is in de richtlijn ook over de financiering
een bepaling opgenomen. Deze houdt in dat er sprake moet zijn van een kostengerelateerd
maximum prijsniveau: de inkomsten uit onder andere het verstrekken van gegevens
mogen niet hoger zijn dan de kosten voor verzameling, verwerking en verspreiding
van gegevens. Ook hier wordt met de uitgangspunten voor financiering van het
register aan voldaan.4.2 VennootschapsrechtEen ander rechtsgebied waar dit register rekening mee dient te houden,
is het vennootschapsrecht. Van oudsher gelden in Europees verband richtlijnen
op het gebied van het vennootschapsrecht. Te denken valt hierbij aan de Eerste
richtlijn 68/151/EEG van de Raad van de Europese Gemeenschappen van 9 maart
1968 strekkende tot het coördineren van de waarborgen, welke in de lidstaten
worden verlangd van de vennootschappen in de zin van de tweede alinea van
artikel 58 van het Verdrag, om de belangen te beschermen zowel van de deelnemers
in deze vennootschappen als van derden, zulks ten einde die waarborgen gelijkwaardig
te maken (PbEG L 65). Richtlijn 68/151/EEG staat beter bekend als de Eerste
richtlijn vennootschapsrecht. Op grond van deze richtlijn moeten belangrijke
(financiële en andere) gegevens over vennootschappen openbaar gemaakt
worden met het oog op het beschermen van belangen van deelnemers in vennootschappen
en derden. Onder deelnemers zijn in dit verband bijvoorbeeld aandeelhouders
van vennootschappen te verstaan. Onder derden moeten bijvoorbeeld crediteuren
van vennootschappen worden begrepen.Voor zover hier relevant, gelden op grond van de Eerste richtlijn vennootschapsrecht
de volgende verplichtingen:• verplichte openbaarmaking door vennootschappen van ten minste de
in artikel 2 van de Eerste richtlijn bedoelde akten en gegevens (onder meer
de oprichtingsakte, de statuten, de balans en de winst- en verliesrekening
van elk boekjaar);• deze akten en gegevens moeten in een dossier worden opgenomen bij,
of worden ingeschreven in het handelsregister, en vervolgens in het nationale
publicatieblad bekend worden gemaakt (publicatieverplichting);• een afschrift van deze akten en gegevens moet bij het handelsregister
verkrijgbaar zijn;• op brieven en orders die door de vennootschap worden gebruikt moeten
onder meer het nummer waaronder de vennootschap is ingeschreven in het handelsregister
en de rechtsvorm van de vennootschap worden vermeld. Richtlijn nr. 2003/58/EG van het Europees Parlement en de Raad van de
Europese Unie van 15 juli 2003 tot wijziging van richtlijn 68/151/EEG
van de Raad met betrekking tot de openbaarmakingsvereisten voor bepaalde soorten
ondernemingen (hierna: richtlijn 2003/58/EG) wijzigt de eerste vennootschapsrichtlijn.
Deze richtlijn is geïmplementeerd in de Handelsregisterwet 1996 en het
Handelsregisterbesluit 1996, en ook in dit wetsvoorstel wordt uiteraard met
deze richtlijn rekening gehouden. De belangrijkste doelstellingen van de richtlijn
betreffen het realiseren van een betere en snellere toegang tot bedrijfsinformatie
voor belanghebbenden en het aanzienlijk vereenvoudigen van de openbaarmakingsvereisten
voor vennootschappen. Belanghebbenden moeten een afschrift van verplicht neer
te leggen vennootschappelijke akten en gegevens (zoals de jaarrekening) zowel
op papier als langs elektronische weg van het (handels)register kunnen verkrijgen.
Vennootschappen moeten kunnen kiezen of zij deze akten en gegevens op papier
of langs elektronische weg indienen bij het (handels)register. De lidstaten
kunnen op grond van de richtlijn beslissen het nationale papieren publicatieblad,
dat zij hebben aangewezen met het oog op de bekendmaking van verplichte akten
en gegevens, te vervangen door een ander, even doeltreffend (elektronisch)
instrument.Een verordening die relevant is voor dit wetsvoorstel, is verordening
nr. 2157/2001/EG van de Raad van de Europese Unie van 8 oktober 2001
betreffende het statuut van de Europese vennootschap (SE) (PbEG L 294). Vanaf 8 oktober
2004 kunnen bedrijven kiezen voor een nieuwe supranationale rechtsvorm: de
Europese vennootschap, ook wel genoemd de SE (Societas Europaea), bij fusie
of oprichting van een gezamenlijke holding of dochter. Ondernemingen met deze
rechtsvorm hebben het gemakkelijker bij het ontplooien van grensoverschrijdende
activiteiten omdat zij daarbij in mindere mate beperkingen ondervinden van
nationale vennootschapsrechtelijke regels. De verordening strekt ertoe een
eenduidig wettelijk kader te creëren waarbinnen vennootschappen uit verschillende
lidstaten hun werkzaamheden kunnen uitvoeren. Ter uitvoering van deze verordening
is de Uitvoeringswet verordening Europese vennootschap tot stand gekomen.
Deze wet brengt enkele wijzigingen aan in de Handelsregisterwet 1996. Waar
relevant zijn deze wijzingen op eenzelfde manier opgenomen in het voorliggende
wetsvoorstel.4.3 Andere basisregistratiesHet register zal op termijn gaan functioneren binnen een stelsel van basisregistraties.
Dat stelsel is er thans nog niet. Op dit moment bestaat echter wel een verbinding
tussen het handelsregister en de Gemeentelijke basisadministratie persoonsgegevens
(GBA). Bepaalde persoonsgegevens worden uit de GBA overgenomen in het handelsregister.
Dit is in het klein een voorbeeld van hoe de basisregistraties onderling zullen
gaan functioneren. De Wet gemeentelijke basisadministratie persoonsgegevens
zal worden gemoderniseerd. Zowel voor als na deze modernisering zal een gegevensuitwisseling
plaats vinden tussen beheerders van deze beide registers, en zullen gegevens
uit de gemeentelijke basisregistratie persoonsgegevens worden overgenomen
in het register.Ook vermeldenswaard in dit verband is het wetsvoorstel algemene bepalingen
burgerservicenummer (Kamerstukken II 2005/06, 30 312, nr. 2). Dit wetsvoorstel
stelt, vergelijkbaar met het in het voorliggende wetsvoorstel opgenomen bedrijfsnummer,
een persoonsnummer voor. Het BSN dient er onder meer toe om het uitwisselen
van persoonsgegevens tussen bestuursorganen te vergemakkelijken. Hoofdstuk 5. Het register in de praktijk5.1 BedrijfseffectenDe gevolgen van het wetsvoorstel voor het bedrijfsleven in Nederland laten
zich als volgt schetsen. In de eerste plaats is er een positief effect op
de rechtszekerheid in het economisch verkeer: de groep ingeschrevenen wordt
uitgebreid. Het streven van het huidige handelsregister om het handelsregister
een ten behoeve van het handelsverkeer ingesteld register van ondernemingen
en rechtspersonen te doen zijn, wordt dus eerst nu in volle omvang gerealiseerd
en alle ondernemingen kunnen hiervan profiteren.Zoals reeds vermeld waren onder het huidige regime bepaalde groepen van
ondernemingen vrijgesteld van de inschrijfplicht en daarmee tevens van de
heffingsplicht. Dit gold onder andere voor de eenmanszaken in de landbouw.
Er wordt naar gestreefd de samenloop tussen dit wetsvoorstel en het in paragraaf 4.3
genoemde wetsvoorstel algemene bepalingen burgerservicenummer zo uit te werken
dat deze beroepsgroep niet geconfronteerd wordt met twee inschrijvingen binnen
een kort tijdsbestek.Een tweede effect betreft dan ook de nieuw in te schrijven ondernemingen.
Deze groep bestaat uit naar schatting 95 000 eenmanszaken in de landbouw.
Voor wat betreft de agrarische sector, dat wil zeggen ondernemingen waarin
uitsluitend landbouw of visserij wordt uitgeoefend, verbreedt dit wetsvoorstel
de inschrijfplicht tot alle rechtsvormen. Tot dusver is deze sector vrijgesteld
van de inschrijfplicht met uitzondering van rechtspersonen en vennootschappen;
dat houdt dus in dat thans NV’s en BV’s inschrijfplichtig zijn.
Ingevolge dit wetsvoorstel komen daar nu de eenmanszaken in de landbouw bij,
maar natuurlijk ook de andere rechtsvormen van agrarische ondernemingen zoals
maatschappen. Overeenkomstig eerdere gedane toezeggingen zal ook voor de nieuw
in te schrijven agrarische ondernemingen – in brede zin – vrijstelling
gelden van de heffing voor regiostimulering en voorlichting. Daarnaast bestaat
de groep van nieuw in te schrijven ondernemingen uit circa 57 000 vrije-beroepsbeoefenaren
en straatventers1. Gelet op de omvang van het
handelsregister, is dit een kleine groep. De nieuw ingeschrevenen moeten de
heffingen gaan betalen zoals de thans reeds ingeschrevenen (gebaseerd op de
artikelen 32 tot en met 37 van de Wet op de kamers van koophandel en fabrieken
1997. Over de hoogte van de te betalen heffingen het volgende. In het huidige
regime hangt het bedrag van de te betalen heffingen ter zake van de registertaak
en ter zake van de regiostimulering mede af van de vraag bij welke kamer een
onderneming of rechtspersoon is ingeschreven. Dat laatste verandert voor wat
betreft de registertaak: daarvoor komt eréén landelijk uniform
basisbedrag – hetgeen dus de rechtgelijkheid bevordert – waarop
dan net als onder de Handelsregisterwet 1996 een bepaalde vermenigvuldigingsfactor
wordt toegepast afhankelijk van type en omvang van de organisatie. Het basisbedrag
zal jaarlijks door Minister worden vastgesteld. Evenals de thans reeds inschrijfplichtige
NV’s en BV’s in de agrarische sector zullen ook de nieuw in te
schrijven eenmanszaken in de alndbouw (en andere rechtsvormen van ondernemingen
waar uitsluitend het agrarisch bedrijf wordt beoefend, zoals maatschappen)
zijn vrijgesteld van de heffingsplicht ten aanzien van de voorlichtingstaak
en de regiostimulering. Datzelfde geldt ten aanzien van de pensioen-BV’s
en de stamrecht-BV’s. De financiële consequenties van de heffingsplicht
voor nieuw ingeschrevenen zijn dus nog niet precies aan te geven. Wel valt
nog op te merken dat het vergroten van het aantal ingeschrevenen een groter
draagvlak biedt voor de vaste kosten van het register; dit kan dus een dempend
effect hebben op de toekomstige ontwikkeling van de heffing.Het vervallen van de uitzonderingen op de inschrijfplicht annex heffingsplicht
maakt een einde aan een oneigenlijk kostenvoordeel bij thans nog niet
ingeschrevenen. Het totaalbedrag aan heffingen voor een eenmanszaak bedraagt
thans (variërend per kamer) ongeveer € 50 à 60 per jaar.5.2 Administratieve lastenDeze paragraaf gaat in op de administratieve lasten die voortvloeien uit
de voorliggende wetgeving. Administratieve lasten zijn gedefinieerd als de
kosten die het bedrijfsleven ondervindt om te voldoen aan informatieverplichtingen
voortvloeiend uit wet- en regelgeving van de overheid. Het gaat om het verzamelen,
bewerken, registreren, bewaren en ter beschikking stellen van informatie.
Onder wet- en regelgeving wordt hier verstaan algemeen verbindende voorschriften
(wetten, algemene maatregelen van bestuur, ministeriële regelingen) alsmede
beleidsregels; ook die welke zijn neergelegd in besluiten van communautaire
instellingen (zoals de EU) en decentrale overheden (bijvoorbeeld gemeenten,
provincies, publiekrechtelijke bedrijfslichamen). Voor de afgrenzing van het
bedrijfsleven wordt aangesloten bij de definitie zoals door het Centraal Bureau
voor de Statistiek gehanteerd in de Nationale Rekeningen: alle sectoren van
de economie, met uitzondering van de publieke delen van het openbaar bestuur,
overheidsdiensten en de verplichte sociale verzekeringen en het onderwijs.
Voor deze uitzonderingen geldt dat de private onderdelen daarvan wél
onder het bedrijfsleven vallen. Het criterium hierbij is de vraag of organisaties
al dan niet kostendekkend zijn; is dit het geval, dan wordt de organisatie
als bedrijfsleven gezien.De toe- en afname van administratieve lasten als gevolg van onderhavige
wetgeving is onderzocht door ECORYS Nederland BV in samenwerking met het EIM
(2004).Het register wordt opgezet als basisregistratie met authentieke gegevens
van alle ondernemingen en rechtspersonen, teneinde de taakspecifieke administraties
van overheidsinstanties te kunnen voorzien van betrouwbare gegevens. Het uniek
identificeren van ondernemingen en rechtspersonen is een van de sleutels tot
verdergaande stroomlijning van de gegevenshuishouding van de overheid. De
behoefte aan meer stroomlijning komt voort uit de verwachting dat eenmalige
gegevensverstrekking en meervoudig gegevensgebruik zal leiden tot administratieve
lastenverlichting voor het bedrijfsleven en tot meer efficiency bij de overheid.Invoering van het register betekent dat een deel van de informatie niet
meer door de bedrijven zelf hoeft te worden aangeleverd bij overheidsinstanties.
Het gaat dan om de authentieke gegevens.De uitbreiding van de inschrijvingsplicht ten opzichte van het huidige
regime onder de Handelsregisterwet 1996 leidt voor de betrokken bedrijven
tot administratieve lasten: deels eenmalige, zoals het aanpassen van het briefpapier
aangezien daarop het KvK-nummer moet worden vermeld, en deels structurele.
Daartegenover staat dat doordat overheidsinstanties gebruik kunnen maken van
het register de uitvraag bij het bedrijfsleven daalt; per saldo resulteert
een lastenverlichting voor het bedrijfsleven. Hieronder wordt dit nader uitgewerkt.
Daarbij is waar mogelijk aangesloten bij de cijfers van de Nulmeting administratieve
lasten EZ1, onderdeel Handelsregisterwet 1996.
De totale administratieve lasten van die wet bedroegen in 2000 bijna € 25,5
mln. Sindsdien heeft zich enerzijds een toename van de bedrijvigheid voorgedaan
en anderzijds een toegenomen digitalisering: het effect daarvan is nog niet
gekwantificeerd.Het zich moeten inschrijven bij het register zal plaatsvinden via een
zogenoemde omgekeerde enquête: de gegevens van onder meer de Belastingdienst
worden gebruikt om de bedrijven die bij de start van het register daar nieuw
in moeten worden opgenomen, aan te schrijven. Hen wordt gevraagd, die gegevens
te controleren en ze aan te vullen met de overige in het register op te nemen
gegevens. Voor dit model is gekozen omdat het zo min mogelijk administratieve
lasten voor de betrokken bedrijven meebrengt. De (eenmalige) kosten laten
zich het beste vergelijken met die van de omgekeerde enquête
uit de Nulmeting EZ: circa € 8 per onderneming, dat wil zeggen in
totaal € 1,2 mln. Daarnaast zijn er voor deze groep structurele
administratieve lasten vanwege het moeten doorgeven van wijzigingen, de inschrijving
van startende bedrijven en eventueel het reageren op de verzoeken over de
juistheid van gegevens (periodieke omgekeerde enquête). De hoogte daarvan
laat zich als volgt becijferen: volgens de Nulmeting EZ bedroegen de kosten
per mutatie in 2000 circa € 18. Uitgaande van gemiddeld 1 mutatie
per jaar – een redelijk vertrekpunt aangezien de grootste groep nieuw
in te schrijven ondernemingen éénmanszaken in de landbouw betreft,
waar zich nauwelijks mutaties zullen voordoen1 –
zou een bedrag resulteren van ruim € 2,7 mln op jaarbasis. Die kosten
zullen in de toekomst dalen naarmate in het kader van de digitalisering van
het (handels)register, meerdere mutaties elektronisch kunnen worden doorgegeven.Het jaarlijkse aantal nieuwe inschrijvingen zal naar verwachting vrij
gering zijn: eenmanszaken in de landbouw alsmede straatventers zijn beide
krimpende sectoren. Nieuwe inschrijvingen behoeven dus alleen te worden verwacht
bij vrije beroepsbeoefenaren (thans 52 000); een aantal van 5000 nieuwe
inschrijvingen per jaar lijkt een redelijke schatting. De kosten per nieuwe
inschrijving in de categorie «overige rechtspersonen» bedroegen
in 2000 circa € 25 hetgeen in totaal dus een kostenpost van € 125 000
zou betekenen.Het wetsvoorstel creëert de mogelijkheid van bezwaar en beroep tegen
ambtshalve wijzigingen. Het gaat hierbij naar verwachting om ten hoogste 250
bezwaren per jaar. De kosten daarvan bedragen zo’n € 5 000
per jaar.De periodieke omgekeerde enquête zoals die thans door de kamers
wordt uitgevoerd in het kader van het actueel houden van het handelsregister –
jaarlijks wordt een ruime groep bedrijven die niet recent een wijziging hebben
doorgegeven, gevraagd te checken of de opgenomen gegevens nog correct zijn –
kan in de toekomst mogelijk vervallen doordat de terugmeldplicht een naar
verwachting beter alternatief vormt. Die post zou dan vervallen voor álle
bedrijven: een structurele daling van de administratieve lasten van ruim € 3,6
mln.Doordat een deel van de informatie niet meer door de bedrijven zelf hoeft
te worden toegeleverd aan overheidsinstanties dalen de administratieve lasten
voor het bedrijfsleven als geheel met ruim €13 mln. op jaarbasis (Ecorys/EIM,
2004). Het gaat dan om de informatie die wordt gedekt door de authentieke
gegevens die via het register worden toegeleverd. Voor ondernemingen en rechtspersonen
die thans nog niet zijn ingeschreven, nemen de administratieve lasten toe
met € 2,7 miljoen. Als gevolg van dit wetsvoorstel wordt per saldo
een reductie bereikt van ongeveer € 10,3 miljoen.Het wetsvoorstel zal verder leiden tot administratieve gevolgen voor verenigingen
van eigenaars (VvE’s): zij zullen wijzigingen zoals bestuurderswisselingen
en statutenwijzigignen moeten gaan doorgeven. VvE’s behoeven niet het
KvK-nummer op het briefpapier te vermelden aangezien aan een VvE geen onderneming
toebehoort. Naast deze administratieve gevolgen zijn er voor VvE’s ook
financiële gevolgen aangezien zij de heffing voor de registertaak moeten
gaan betalen. Het aantal VvE’s in Nederland is niet bekend: een deel
van hen leidt tot dusver een slapend bestaan. Als gevolg van andere wetgeving
komt in dat laatste overigens binnenkort verandering.5.3 Hoe gaat het register werkenStel, een ondernemer in Amsterdam wil een dochteronderneming starten en
richt daarvoor een BV op. De nieuwe onderneming zal vanwege gunstige vestigingsvoorwaarden
worden gevestigd in Delfzijl. Ingevolge de Handelsregisterwet 1996 moet hij
zich voor de formaliteiten melden bij de kamer in Groningen; onder het nieuwe
register kunnen alle zaken zoals inschrijvingen, deponering van
bescheiden, het doorgeven van wijzigingen worden gemeld bij een willekeurige
kamer. Een ondernemer die in Rotterdam woont en een onderneming heeft die
in Maastricht is gevestigd, kan desgewenst terecht bij de kamer in Rotterdam.
Stel, een chemische fabriek vraagt een bouwvergunning aan en maakt zich tegenover
de gemeente bekend als Jansen B.V. met daarbij het door het register toegekende
identificatienummer. De gemeente raadpleegt op basis van dat nummer het register,
en constateert dat het bedrijf inmiddels is verhuisd. De gemeente meldt het
verschil on-line, via een eenvoudig format, aan het register. Het register
markeert het item «adres» als«in onderzoek» en de
taak om het uit te zoeken wordt uitgezet bij de kamer ter plaatse. Wanneer
dat gebeurd is – veelal een kwestie van enkele dagen, soms langer als
het bedrijf moeilijk te bereiken is of brieven niet beantwoordt worden zodat
het antwoord langs andere weg gezocht moet worden – neemt de kamer een
besluit over de wijziging. Na afloop van de termijnen voor bezwaar en, indien
bezwaar is ingediend, beroep, wordt de wijziging in het register verwerkt.
De markering «in onderzoek» vervalt daarop en de gemeente die
de fout meldde alsmede het bedrijf krijgt van de kamer bericht van de wijziging.In de situatie van vóór het register zou de gemeente zelf
op pad moeten om tot de juiste gegevens te komen. Maar daarmee was de fout
niet de wereld uit: iedere andere registerhouder waar het bedrijf nadien mee
te maken kreeg – bijvoorbeeld de provincie vanwege de milieuvergunning –
bleef het risico lopen, rechtsbesluiten te nemen op basis van incorrecte gegevens.5.4 Uitgebrachte adviezenOver het wetsvoorstel is advies gevraagd aan de Raad voor de Rechtspraak.
Het wetsvoorstel gaf de Raad voor de Rechtspraak geen aanleiding tot het maken
van op- en aanmerkingen.Ook is het wetsvoorstel voorgelegd aan het College bescherming persoonsgegevens
(CBP). Het CBP adviseerde overwegend positief1.
Wel beval het CBP aan om verplicht gebruik te heroverwegen ten gunste van
verplichte raadpleging. Reden voor dit advies is dat het CBP meent dat verplicht
gebruik een te zwaar middel is en dat verplichtingen worden opgelegd waarvan
de gevolgen niet kunnen worden overzien. Naar aanleiding van dit advies is
er niet voor gekozen de bepalingen inzake verplicht gebruik aan te passen.
Het verplicht gebruik van gegevens is, zoals eerder uiteengezet, een kernpunt
van een basisregister. Ook past het concept van verplicht gebruik goed in
het programma Stroomlijning Basisgegevens. Door de in het wetsvoorstel opgenomen
mogelijkheid het verplicht gebruik later in werking te laten treden, kan rekening
worden gehouden met de opgedane ervaringen vanuit de terugmeldingen. Daarnaast
kan de terugmelding stapsgewijs worden ingevoerd.Het wetsvoorstel is daarnaast voorgelegd aan het Adviescollege toetsing
administratieve lasten. Het College adviseert om het wetsvoorstel in te dienen1. Met de door het College gemaakte opmerkingen is rekening gehouden.
Het College constateert dat het grootste gedeelte van de reductie van administratieve
lasten pas in de periode 2007–2011 wordt behaald, omdat de terugmeldplicht
bij bestuursorganen sterk gefaseerd zal worden ingevoerd, waardoor ook de
verplichting voor bestuursorganen om gebruik te maken van het basisregister
pas in die periode zal gaan gelden. Het College adviseert om de invoering
te versnellen. Het programma Stroomlijning Basisgegevens en daarmee ook de
invoering van het basisregister gaat echter uitdrukkelijk uit van een stapsgewijze
invoering mede omdat de verschillende basisregisters inhoudelijk op elkaar
afgestemd moeten worden. Daarnaast is van groot belang dat bestuursorganen
die aangesloten worden vaak hun interne bedrijfsprocessen moeten aanpassen
om optimaal gebruik te kunnen maken van basisregisters. Dat vergt
nu eenmaal tijd. Ook het gegeven dat verplicht gebruik en verplichte terugmelding
pas in kunnen gaan indien de registers kwalitatief op orde zijn, is relevant.
Er lijken derhalve weinig mogelijkheden te zijn tot versnellingen.Het College geeft als alternatief in overweging om niet alleen de authentieke
maar ook de overige gegevens in het handelsregister onder het regime van eenmalige
levering en meervoudig gebruik te brengen. Hier is echter niet voor gekozen.
De niet-authentieke gegevens zijn veelal beschrijvend van aard of betreffen
gegevens waarvoor de verantwoordelijkheid voor de kwaliteit uitdrukkelijk
bij de geregistreerde ligt. Als voorbeeld moge dienen de opgave van tekeningsbevoegde
functionarissen in het register. Het is in het eigen bedrijfsbelang dat deze
opgave actueel en correct is. Het is niet de verantwoordelijkheid van de overheid
om de kwaliteit van zo’n opgave te garanderen of te omgeven met bijzondere
(terugmeld)procedures. Daarbij komt dat anders dan het geval is ten aanzien
van authentieke gegevens de overheid ook niet bij machte is om de kwaliteit
van de niet-authentieke gegevens te controleren of anderszins de kwaliteit
ervan te garanderen.Het College adviseert tevens om in het wetsvoorstel te definiëren
wat onder een bedrijf moet worden verstaan en aan te geven welke bedrijven
met minimale activiteiten toch inschrijfplichtig zijn. Dit punt wordt onderkend.
In het wetsvoorstel (artikel 8, onderdeel b) is de mogelijkheid opgenomen
om hierover meer duidelijkheid te verschaffen in de uitvoeringsregelgeving.
Het College oppert tot slot de mogelijkheid van het verplichte gebruik van
het basisregister uit te breiden naar privaatrechtelijke handelingen van de
overheid. Artikel 30 voorziet hier in. Bij het uitvoeren van zijn taak moet
een bestuursorgaan als uitgangspunt de authentieke gegevens in het handelsregister
gebruiken, ongeacht de vraag of deze taak een publiekrechtelijk of een privaatrechtelijk
karakter heeft.  II. ARTIKELENArtikel 1Onderdeel b en cIn deze onderdelen is een begripsomschrijving van onderneming en van rechtspersoon
opgenomen. Evenals in de Handelsregisterwet 1996 is niet gekozen voor een
inhoudelijke definitie van onderneming en rechtspersoon, maar wordt voor deze
omschrijvingen verwezen naar artikel 5 en 6. In deze artikelen is opgesomd
welke ondernemingen en rechtspersonen in het register ingeschreven moeten
worden.Onderdeel fIn dit onderdeel is een definitie opgenomen van basisregister. Het gaat
hier om een register dat authentiek gegevens bevat. Te denken valt hierbij
bij voorbeeld aan de registers over personen of kadastrale gegevens. Niet
relevant hierbij is dat bij voorbeeld gesproken wordt bij kadastrale gegevens
over registratie en bij personen over administratie. Dit zijn allemaal basisregisters
volgens deze definitie. Onderdeel gIn dit onderdeel wordt een definitie gegeven van authentiek gegeven. Deze
definitie is vooral van belang omdat voor authentieke gegevens een aantal
speciale regels gelden, bij voorbeeld de regels over verplicht gebruik, eenmalige
gegevensverstrekking en terugmelding. Het is voor deze definitie
niet relevant of de authentieke gegevens voorkomen in het handelsregister,
of in een andere basisregister.Onderdeel j, k, l en mDe onderdelen k, l en m zijn gebaseerd op artikel 1, onderdelen c, d en
e, van de Handelsregisterwet 1996. Onderdeel j bevat een overkoepelende definitie
van vestiging, waaronder zowel hoofdvestigingen als nevenvestigingen vallen.
In de begripsomschrijvingen is een zekere mate van toepassingruimte aanwezig.
Dit is ook wenselijk. Deze definities moeten immers op veel verschillende
feitelijke situaties toepasbaar moeten zijn. Om deze reden is er voor gekozen
om de bestaande definities in dit wetsvoorstel op te nemen en zo aan te sluiten
bij de reeds ontstane uitvoeringspraktijk. Uit deze uitvoeringspraktijk blijkt
dat deze begripsomschrijvingen geen bijzondere problemen opleveren.De definitie van hoofdvestiging geeft aan dat dit het als zodanig aangemerkte
deel van de onderneming of rechtspersoon is. Als een onderneming maar één
vestiging heeft, is dit dus de hoofdvestiging. Artikel 2In dit artikel wordt het handelsregister ingesteld. Dit artikel spreekt
van één register. Ook in de huidige situatie is er in de praktijk
sprake van één register. Dit sluit ook aan bij de verdergaande
digitalisering van het huidige handelsregister, zoals voortvloeit uit richtlijn
2003/58/EG.In dit artikel is het doel van het register weergegeven. Het aangeven
van het doel van het register is van groot belang. Immers, de verstrekking
van gegevens zal steeds terug te voeren moeten zijn op de in dit artikel opgenomen
doelen. De doelen, die reeds in artikel 2, eerste lid, van de Handelsregisterwet
1996 zijn opgenomen, komen terug in dit artikel. Kern van deze doelstellingen
is de rechtszekerheid in het economisch verkeer.Daarnaast is, ten opzichte van de Handelsregisterwet 1996, een nieuw doel
toegevoegd, te weten het registreren van alle ondernemingen en rechtspersonen
als onderdeel van de gegevenshuishouding die bijdraagt aan het efficiënt
functioneren van de overheid. Vanuit deze doelstelling worden gegevens van
onder andere publiekrechtelijke rechtspersonen in het register opgenomen.
Een andere uitwerking van deze doelstelling is het verplicht gebruik van de
authentieke gegevens en daarmee samenhangend de terugmelding en de eenmalige
gegevensverstrekking.Artikel 3Het is van belang om in dit wetsvoorstel vast te leggen wie het register
beheert. In het eerste lid van dit artikel is daarom vastgelegd dat het handelsregister
wordt gehouden door de kamers. Deze bepaling is gebaseerd op artikel 2, derde
lid, van de Handelsregisterwet 1996.Het register bevat persoonsgegevens in de zin van de Wet bescherming persoonsgegevens.
Het is daarom van belang regels te stellen over de verantwoordelijke en de
bewerker. In het tweede lid wordt bepaald dat de kamers verantwoordelijke
zijn in de zin van artikel 1, onderdeel d, van de Wet bescherming persoonsgegeven.
De verantwoordelijke is degene die bepaalt of gegevens worden verwerkt en
zo ja, op welke wijze de gegevens worden verwerkt. Indien het doel en de middelen
voor verwerking van persoonsgegevens bij wet worden vastgesteld, ligt het
in de rede om in dezelfde wet expliciet te bepalen wie de verantwoordelijke
is. Een voorbeeld van een wet waarin de verantwoordelijke expliciet wordt
aangewezen, is de Kadasterwet. Als verantwoordelijke is hier aangewezen de
Dienst voor het kadaster en de openbare registers. Ook in dit wetsvoorstel
wordt voorgesteld om expliciet vast te leggen wie de verantwoordelijke is.Het voorgestelde derde lid heeft betrekking op de situatie dat een bewerker van het register, werkzaamheden verricht. Het begrip bewerker
is afkomstig uit artikel 1, onderdeel e, van de Wet bescherming persoonsgegevens.
Een bewerker is iemand die ten behoeve van de verantwoordelijke persoonsgegevens
verwerkt, zonder dat hij diens ondergeschikte is. Een bewerker handelt overeenkomstig
de instructies van de verantwoordelijke en onder diens verantwoordelijkheid.
Bij een bewerker valt te denken aan bij voorbeeld een automatiseringsbedrijf.In het vierde lid van dit artikel is opgenomen dat de kamers waar mogelijk
samenwerken ter uitvoering van de uniforme toepassing van deze wet. Deze toevoeging
sluit aan bij de in artikel 4, derde en vierde lid, opgenomen mogelijkheid
om door middel van het (laten) stellen van regels de uniforme toepassing van
dit wetsvoorstel te bevorderen. Echter, door middel van het stellen van regels
kan nooit worden voorzien in een eenduidig antwoord op elke situatie. Daarom
is het, nu het handelsregister wordt omgevormd tot een basisregister, van
des te meer belang dat de kamers goed samenwerken om te komen tot een uniforme
uitvoering van dit wetsvoorstel. Hoewel deze samenwerking altijd in de praktijk
zal moeten worden vormgegeven en niet kan worden bereikt enkel met wettelijke
bepalingen, geeft dit artikellid een duidelijke opdracht aan de kamers om
samen te werken. Zo hebben de kamers gezamenlijk besloten – naar aanleiding
van recente fraudes – om handtekeningen op brondocumenten niet meer
voor derden zichtbaar te maken, zodat deze ook niet meer gekopieerd kunnen
worden.Artikel 4Om het geautomatiseerde gegevensverkeer goed te laten verlopen, is in
het eerste lid de mogelijkheid opgenomen om de noodzakelijke technische en
administratieve eisen te stellen aan de toepassingssystemen van het register
en afnemers. Deze zullen in een systeembeschrijving, ook wel een logisch ontwerp
genoemd, worden vastgelegd. Het logisch ontwerp beschrijft de informatie die
nodig is om het verkeer tussen het register en de afnemers goed te laten verlopen.
Zo kan het logisch ontwerp de technische en administratieve eisen bevatten
waaraan het register dient te voldoen. Daarnaast valt te denken aan voorschriften
omtrent de opbouw en het formaat van de verschillende berichten. Verder zal
in het logisch ontwerp kunnen worden voorgeschreven op welke wijze de inhoud
van de berichten zal worden beveiligd, waardoor ongeoorloofde inzage van gegevens
niet mogelijk wordt. Daarnaast kan op basis van deze bepaling ook een zogenaamd «gegevenswoordenboek»
tot stand komen. Dit gegevenswoordenboek zal een belangrijke rol spelen bij
de technische afstemming tussen de verschillende basisregistraties en de mogelijkheden
voor eenvoudige uitwisseling van gegevens tussen verschillende basisregistraties.
Bij de totstandkoming van deze ministeriële regeling zullen daarom de
voor andere basisregistraties verantwoordelijke departementen betrokken worden.De kamers zijn ingevolge het tweede lid van dit artikel in onderling overleg
verantwoordelijk voor een goede beschikbaarheid, werking en beveiliging van
het register. Bij de invulling van deze taken zal de systeembeschrijving het
uitgangspunt zijn. Bij beveiliging valt onder meer te denken aan feitelijke
zaken als een inbraakalarm, een kluis voor de opslag van gegevensbestanden
en logische toegangscontrole met wachtwoord of pincode en pasje. Daarnaast
valt te denken aan zaken als controle op toegekende bevoegdheden, controleprocedures
bij automatisch inloggen, encryptie van gegevens bij verzending en organisatorische
en technische maatregelen ter beveiliging van de registratie tegen verlies
of aantasting van de daarin opgenomen gegevens en tegen onbevoegde kennisneming,
wijziging en verstrekking van de gegevens. Onder beveiliging valt ook de beveiliging
van gegevens die nog niet in het register zijn opgenomen, maar al wel door
een kamer zijn ontvangen. Het derde en vierde lid zijn gebaseerd op artikel 26 van de Handelsregisterwet
1996. De achtergrond van deze leden is de volgende. Het register wordt beheerd
door de kamers, die binnen de grenzen van de wet een zekere mate van beleidsvrijheid
hebben en die hun beleid zouden kunnen vastleggen in beleidsregels. Voor ingeschrevenen
in het register en voor afnemers van het register is het van groot belang
dat de wet door de kamers zoveel mogelijk op uniforme wijze wordt toegepast
en dat het beleid van de kamers niet uiteen loopt. Met het oog daarop wordt
aan de Minister de bevoegdheid gegeven om regels te stellen ter bevordering
van de uniforme toepassing van deze wet. Het belang van de uniforme toepassing
van dit wetsvoorstel wordt des te groter nu er sprake is van een basisregistratie,
die een belangrijke functie zal vervullen in de informatievoorziening van
de overheid.De in het vierde lid opgenomen bepaling maakt duidelijk dat de ministeriële
regeling van het eerste lid onder meer kan inhouden dat voor specifiek aan
te duiden onderwerpen de kamers in onderling overleg zorg dragen voor een
uniforme toepassing van dit wetsvoorstel. Een dergelijke bepaling heeft de
voorkeur boven een zeer gedetailleerde en op de uitvoering gerichte regeling.
Indien het onderling overleg van de kamers te veel tijd kost of indien dit
overleg niet tot de gewenste resultaten leidt, kan altijd een ministeriële
regeling met een gedetailleerd karakter worden vastgesteld.Artikel 5, 6 en 62In deze artikelen wordt aangegeven welke ondernemingen en rechtspersonen
in het register moeten worden ingeschreven. Artikel 5 heeft betrekking op
ondernemingen, artikel 6 op rechtspersonen.De vraag wie zich in het register moeten inschrijven, hangt samen met
het doel van de register. Vanuit het doel van de rechtszekerheid in het economisch
verkeer en een goede vervulling van de publieke taak, moeten alle ondernemingen
en rechtspersonen worden ingeschreven die deelnemen aan het economisch verkeer
of die van belang zijn voor de overheid. In dit artikel is gekozen voor een
brede inschrijfplicht. Algemeen uitgangspunt is dat ondernemingen worden geregistreerd
die toebehoren aan een rechtspersoon die zijn statutaire zetel in Nederland
heeft. Dit hoeft niet de feitelijke woonplaats van de onderneming te zijn.
Zo zullen dus, overeenkomstig de huidige praktijk, ondernemingen die toebehoren
aan een rechtspersoon met een statutaire zetel in Nederland en een zakelijk
adres in het buitenland, wel in het handelsregister worden ingeschreven.Eén van de verschijningsvormen van een onderneming is een onderneming
die aan een natuurlijke persoon toebehoort. Te denken valt hierbij aan een
eenmanszaak, bij voorbeeld iemand die een patatkraam exploiteert. Echter,
ook een zogenaamde vrije beroepsbeoefenaar, bij voorbeeld een notaris, advocaat
of arts, kan een onderneming hebben die aan hem als natuurlijke persoon toebehoort.
Volgens artikel 5, onderdeel b, moeten ook vrije beroepsbeoefenaren die een
onderneming drijven, in het register worden ingeschreven. Bij de vraag of
er sprake is van een onderneming wordt dus niet langer onderscheid gemaakt
tussen vrije beroepsbeoefenaren en anderen. Dit sluit aan bij het wetsvoorstel
tot vaststelling van Titel 7.13 (vennootschap) van het Burgerlijk Wetboek
(Kamerstukken 28 746), waarin dit onderscheid ook geen rol speelt.In artikel 5, onderdeel b, wordt gesproken over een onderneming die in
Nederland gevestigd is en die toebehoort aan een natuurlijke persoon. Het
gaat hier om het gevestigd zijn in Nederland van de ondernemingen. Als de
onderneming in Nederland gevestigd is, en toebehoort aan een natuurlijke persoon
die in het buitenland zijn woonplaats heeft, zal de onderneming dus wel in
het handelsregister ingeschreven moeten worden.Vanuit de wenselijkheid een brede inschrijfplicht te creëren wordt
in artikel 6, anders dan in de huidige situatie, naast de vereniging en de stichting ook de vereniging van eigenaars genoemd. VvE’s nemen
als zodanig deel aan het economisch verkeer en vaak gaat het dan om grote
bedragen: het is dus van belang te weten wie de bestuurders van een VvE zijn.
Daarnaast wordt in artikel 6, eerste lid, onderdeel b, verwezen naar het begrip «overige
privaatrechtelijke rechtspersonen». Het gaat hier om een restcategorie
van toekomstige privaatrechtelijke rechtspersonen. Om zonder wetswijziging
ook deze nieuwe categorieën mee te nemen in het register, is voor deze
algemene omschrijving gekozen. Daarnaast zijn er enkele bestaande privaatrechtelijke
rechtspersonen die niet in dit artikel met name genoemd zijn. Te denken valt
hierbij bijvoorbeeld aan de boermarken of de fundaties.Ook is nieuw dat kerkgenootschappen in het register ingeschreven moeten
worden, ongeacht de vraag of zij een onderneming drijven (artikel 6, eerste
lid, onderdeel c). Hier valt een parallel te trekken met stichtingen, die
ook in het register moeten worden ingeschreven. Ook in dit geval is niet relevant
of een stichting al dan niet een onderneming drijft. Voor de vraag wanneer
er sprake is van een kerkgenootschap wordt aansluiting gezocht bij artikel
2 van Boek 2 van het Burgerlijk Wetboek.In artikel 6, eerste lid, onderdeel d, worden de publiekrechtelijke rechtspersonen
genoemd die in het register worden ingeschreven. Hierbij is aangesloten bij
artikel 1 van Boek 2 van het Burgerlijke Wetboek. Dit past goed bij de systematiek
van het handelsregister, waar voor de inschrijving van privaatrechtelijke
rechtspersonen ook nauw bij het Burgerlijk Wetboek wordt aangesloten. Niet
is aangesloten bij het begrip «bestuursorgaan», aangezien dat
een groot aantal inschrijvingen met zich mee zou brengen, zonder dat dit bijdraagt
aan een meer efficiënt functioneren van de overheid. Eén van de
publiekrechtelijke rechtspersonen in de Staat. Inschrijving van de Staat als
zodanig is weinig zinvol. Daarom is er voor gekozen om, in plaats van de Staat,
de onderdelen van de Staat in te schrijven die het meest relevant zijn voor
het handelsregister. Er is daarom in artikel 6, eerste lid, onderdeel d, opgenomen
dat in plaats van de Staat, de ministeries en de onderdelen van een eigen
baten-laten-dienst (met name agentschappen) moeten worden ingeschreven.Thans staat in artikel 2, tweede lid, van de Handelsregisterwet 1996 dat
ondernemingen en rechtspersonen zich inschrijven overeenkomstig het bepaalde
in de Handelsregisterwet 1996. Deze toevoeging is strikt genomen niet noodzakelijk.
Uit het achterwege blijven van deze passage in dit wetsvoorstel mag uiteraard
niet worden afgeleid dat ondernemingen en rechtspersonen zich niet volgens
de wet hoeven in te schrijven.Overeenkomstig de systematiek van de Handelsregisterwet 1996 is gekozen
voor een opsomming van ondernemingen en rechtspersonen die zich in het register
in moeten schrijven. Met het oog op het wetsvoorstel inzake de vaststelling
van Titel 7.13 (vennootschap) van het Burgerlijk Wetboek (Kamerstukken 28 746),
waarin de openbare vennootschap met of zonder rechtspersoonlijkheid is geïntroduceerd,
is in artikel 62 een samenloopbepaling opgenomen. Deze samenloopbepaling heeft
als effect dat als titel 7:13 van het Burgerlijk Wetboek tot stand komt, zonder
separate wetswijziging de openbare vennootschap in het handelsregister ingeschreven
moet worden.Artikel 7Doel van dit artikel is te voorkomen dat er voor rechtspersonen een dubbele
plicht tot inschrijving bestaat. Het heeft dezelfde strekking als artikel
4, derde lid, van de Handelsregisterwet 1996. In dit wetsvoorstel is in de
artikelen 5 en 6 een duidelijk onderscheid gemaakt tussen inschrijving van
de onderneming en inschrijving van de rechtspersoon. Dit artikel wil dan ook
niet zeggen dat inschrijving van de rechtspersoon en van de onderneming
hetzelfde zijn. Wel betekent dit artikel dat een rechtspersoon niet twee maal
zijn gegevens hoeft door te geven.Artikel 8In onderdeel a van dit artikel is de mogelijkheid opgenomen om bij algemene
maatregel van bestuur andere rechtspersonen aan te wijzen die in het handelsregister
ingeschreven moeten worden. Het noemen in deze delegatiebepaling van ondernemingen
is niet nodig omdat artikel 5 betrekking heeft op alle ondernemingen. Het
opnemen van nieuwe rechtspersonen zal alleen aan de orde zijn indien deze
bijdragen aan de doelstellingen van het handelsregister, waarbij in dit verband
met name de rechtszekerheid in het economisch verkeer en het efficiënt
functioneren van de overheid van belang zijn. Overigens valt, indien een dergelijke
algemene maatregel van bestuur nodig blijkt, te overwegen om de in deze algemene
maatregel van bestuur toegevoegde rechtsvormen op termijn in de wet op te
nemen vanwege de overzichtelijkheid van de regelgeving.Onderdeel b bepaalt dat bij algemene maatregel van bestuur nader kan worden
ingevuld wanneer er sprake is van een onderneming. Hierbij valt vooral te
denken aan vragen rond de het onderscheid tussen ondernemen en een vrijetijdsbesteding.
Op basis van het huidige handelsregister is in de praktijk een goede invulling
gegeven aan het begrip onderneming. Nu echter het handelsregister een basisregister
wordt, waarbij onder andere de Belastingdienst gebruik zal maken van deze
gegevens, is het van groot belang dat duidelijk is wie wel en wie niet in
het handelsregister worden ingeschreven. Om deze reden is deze delegatiebepaling
opgenomen.Artikel 9 tot en met 15In deze artikelen is aangegeven welke authentieke gegevens in het register
opgenomen moeten worden. Alle authentieke gegevens worden op wetsniveau aangeduid.
Artikel 15 bepaalt dat de in de artikelen 9 tot en met 14 genoemde gegevens
authentieke gegevens zijn. In dit wetsvoorstel wordt geregeld wat dit inhoudt.
Belangrijkste gevolgen van het aanmerken van een gegeven als authentiek gegeven,
is dat hiervoor de bepalingen inzake terugmelding, verplicht gebruik en eenmalige
gegevensverstrekking gelden. Uiteraard hoeven deze gegevens alleen te worden
opgenomen indien zij relevant zijn voor de betrokken onderneming of rechtspersoon.
De opzet van deze artikelen is van groot belang voor de ontwikkeling van ICT-systemen,
en hiermee is bij de opzet van deze artikelen dan ook rekening gehouden. Deze
artikelen kennen de volgende opbouw. In artikel 9 wordt aangegeven welke gegevens
over een onderneming moeten worden opgenomen. In artikel 10 wordt vervolgens
vastgelegd welke gegevens over degene aan wie een onderneming toebehoort worden
opgenomen, uitgesplitst naar de situatie dat deze een rechtspersoon is, of
een samenwerkingsverband zoals een maatschap of een vennootschap onder firma,
dan wel een natuurlijke persoon is. In artikel 11 worden vervolgens de gegevens
over de vestiging of vestigingen van de onderneming opgenomen. Een onderneming
zal altijd ten minste één vestiging hebben. Dit is de plek waar
de onderneming te vinden is. Aan elke vestiging wordt een nummer toegekend.
Dit nummer wordt niet extern gecommuniceerd, maar is bedoeld om de processen
rond het handelsregister te faciliteren. Het vestigingsnummer kan bijvoorbeeld
een rol spelen bij terugmeldingen. Als bijvoorbeeld de terugmelding inhoudt
dat het adres van de vestiging onjuist is, wordt door vermelding van het vestigingsnummer
gelijk duidelijk op welke vestiging de terugmelding betrekking heeft. Indien
er meerdere vestigingen zijn, wordt van de onderneming gevraagd één
hoofdvestiging te kiezen. De hoofdvestiging speelt in verschillende wetten
een rol, bij voorbeeld voor de vraag welke kamer bevoegd is,
en is in dit wetsvoorstel relevant omdat een onderneming wordt ingeschreven
bij de kamer waar zij haar hoofdvestiging heeft.Een belangrijk onderdeel van de authentieke gegevens is het identificerende
nummer. Per artikel wordt aangegeven welke identificerende nummers in het
handelsregister worden opgenomen. Een kamer kent in de huidige situatie aan
een onderneming of rechtspersoon een zogenoemd KvK-nummer toe, echter zonder
dat de Handelsregisterwet 1996 hiervoor een expliciete bevoegdheid bevat.
Dat een nummer wordt toegekend, blijkt wel uit artikel 25 van de Handelsregisterwet
1996. In dit wetsvoorstel wordt voorgesteld het toekennen van een nummer aan
een onderneming of rechtspersoon te benoemen als taak van de kamers. De kamers
zullen een nummer toekennen uit een centrale database. Hierdoor wordt gewaarborgd
dat er geen dubbele nummers worden toegekend. Het nummer is niet terug te
leiden naar de kamer in wiens gebied een onderneming of rechtspersoon is ingeschreven.
Het nummer wordt, nu het register een basisregistratie is, van toenemend belang.
Immers, bestuursorganen kunnen van dit nummer gebruik maken voor het identificeren
van een onderneming of rechtspersoon. Daarnaast is het de bedoeling dat op
termijn het nummer in het stelsel van basisregistraties een steeds belangrijker
rol gaat spelen. Een wettelijke verankering van het nummer ligt hiermee in
de rede.Er wordt een nummer toegekend aan iedere onderneming of rechtspersoon
(artikel 9, onderdeel a, en artikel 12, onderdeel a). Daarnaast wordt ook
een nummer toegekend dat gerelateerd is aan de activiteiten van de rechtspersoon,
tenzij er sprake is van publiekrechtelijke rechtspersonen (artikel 13, onderdeel
a). Reden hiervoor is dat de activiteiten van publiekrechtelijke rechtspersonen
een wettelijke basis hebben, en derhalve niet via een nummer teruggezocht
hoeven te worden. Met dit nummer is het mogelijk om alle ingeschrevenen die
een bepaalde activiteit als hoofdactiviteit hebben, te sorteren.Naast een nummer voor de onderneming of rechtspersoon, wordt op basis
van artikel 10 ook een nummer opgenomen voor degene aan wie een onderneming
toebehoort. Gebleken is dat onder andere in de fiscale wetgeving degene aan
wie een onderneming toebehoort een belangrijke rol speelt. Om te bereiken
dat bestuursorganen gegevens over degene aan wie een onderneming toebehoort
uit kunnen wisselen zonder dat twijfel bestaat over wie het gaat, wordt voorgesteld
ook aan degene aan wie een onderneming toebehoort een nummer toe te kennen.
Indien degene aan wie een onderneming toebehoort geen natuurlijk persoon is,
wordt dit nummer door de kamers toegekend. Betreft het daarentegen een natuurlijke
persoon, dan wordt het persoonsidentificerende nummer, in de toekomst het
BSN, gebruikt. Dit nummer wordt dus niet door de kamers toegekend, maar overgenomen
uit de gemeentelijke basisadministratie persoonsgegevens. Het kan voorkomen
dat degene aan wie een onderneming toebehoort een natuurlijke persoon is,
die geen persoonsidentificerend nummer heeft. In dit geval worden een aantal
gegevens opgenomen waardoor met grotere zekerheid kan worden vastgesteld om
welke persoon het gaat.Indien een onderneming of rechtspersoon verschillende vestigingen heeft,
zullen deze verschillende vestigingen een apart nummer krijgen, dat niet is
terug te leiden naar het nummer van de onderneming of naar de andere vestigingen.
Op deze wijze kan een vestiging, ook bij bijvoorbeeld een reorganisatie of
een fusie, het nummer behouden en behoeft niet bij wijziging van de bedrijfsstructuur
een ander nummer aan een vestiging te worden toegekend.In artikel 9, onderdeel b, wordt gesteld dat de handelsnaam van een onderneming
in het register wordt opgenomen. Ingevolge artikel 1 van de Handelsnaamwet
is de handelsnaam de naam waaronder een onderneming wordt gedreven. Blijkens
de jurisprudentie betreft het begrip «onderneming» hier een onderneming
die op commerciële wijze aan het economisch verkeer deelneemt,
waarbij materieel voordeel moet worden beoogd en er hiertoe een min of meer
blijvend georganiseerd verband bestaat, dat naar buiten optreedt. Een onderneming
of rechtspersoon hoeft uiteraard geen handelsnaam te hebben. Indien geen handelsnaam
aanwezig is, vindt uiteraard geen inschrijving daarvan in het handelsregister
plaats.Volgens artikel 9, onderdeel c, moet de datum van aanvang, voortzetting
of beëindiging van een onderneming in het register worden opgenomen.
Bij voortzetting van een onderneming moet bij voorbeeld worden gedacht aan
situaties waarin sprake is van bij voorbeeld splitsing of fusie van een onderneming.Artikel 12 geeft aan welke authentieke gegevens over rechtspersonen in
het register ingeschreven moeten worden, en 14 welke gegevens over de vestiging
van een rechtspersoon worden opgenomen. Hierbij is geen onderscheid gemaakt
tussen publiekrechtelijke en privaatrechtelijke rechtspersonen. Deze gegevens
zijn gekozen aan de hand van het gebruik binnen de gegevenshuishouding van
de overheid. Dit artikel is mede opgesteld aan de hand van de uitkomsten van
het door Cap Gemini Ernst&Young in 2003 uitgevoerde onderzoek «Verkenning
Publieke Organisaties in het BasisBedrijvenRegister». In dit artikel
zijn de gegevens opgenomen waarvan uit dit onderzoek bleek dat zij met meest
algemeen worden gebruikt binnen de overheid.Het register zal, evenals het huidige handelsregister, zowel de actuele
als de historische gegevens bevatten. Een regeling voor het verwijderen van
gegevens ontbreekt daarom in dit wetsvoorstel. Voor het handelsregister zijn
archiefbeheersregels opgesteld op basis van de Archiefwet. Die komen erop
neer dat de in het handelsregister opgenomen gegevens blijvend worden bewaard,
en ook openbaar zijn. Een voorbeeld van een situatie waarin ook historische
gegevens van belang zijn, is bij voorbeeld de situatie dat een winkelketen
na een faillissement is overgenomen. Uit het register blijkt wie de winkelketen
heeft overgenomen, zodat een garantie bij deze persoon ingeroepen kan worden. Artikel 16Het eerste lid bepaalt dat ook gegevens die noodzakelijk zijn voor een
goede vastlegging en verstrekking van de hierboven beschreven gegevens, in
het register worden opgenomen. Dit is van belang in verband met het uitgangspunt,
zoals geformuleerd in het kader van het Programma Stroomlijning Basisgegevens
(Kamerstukken II 2002/03, 26 387, nr. 18), dat in een basisregistratie
altijd terug te vinden moet zijn wat de bron van gegevens is (bijvoorbeeld
opgave van een onderneming, wijziging naar aanleiding van terugmelding) en
waarom gegevens eventueel gewijzigd zijn (bijvoorbeeld een wijziging in een
registratie waaruit gegevens worden overgenomen).In het tweede lid is opgenomen dat in het register de aanduiding moet
worden opgenomen dat een gegeven in onderzoek is. Dit is ten opzichte van
het handelsregister een nieuw aspect, dat samenhangt met de in hoofdstuk 6
geregelde procedure van terugmelding en ook samenhangt met de bepalingen over
verplicht gebruik en eenmalige gegevensverstrekking.Het handelsregister kent op hoofdlijnen twee functies: de functie van
het bieden van rechtszekerheid in het economisch verkeer en het vormen van
een gegevenshuishouding die bijdraagt aan het efficiënt functioneren
van de overheid. Voor de functie van rechtszekerheid in het economisch verkeer
is het uitgangspunt dat ondernemers mogen vertrouwen op de gegevens zoals
die in het handelsregister zijn opgenomen. Uitgangspunt is ook hier dat de
gegevens worden opgenomen zoals zij worden aangeleverd door de persoon die
er voor verantwoordelijk is dat een onderneming of rechtspersoon juist in
het handelsregister is ingeschreven. De functie van het handelsregister
bij te dragen aan een efficiënt functioneren van de overheid vraagt om
een andere benadering. Het is voor deze functie juist van belang dat de juistheid
van het register zo goed mogelijk is. Uitgangspunt is ook hier dat de juistheid
van het register primair wordt gewaarborgd door de zorgvuldige opgave van
ondernemingen en rechtspersonen, maar in verband met deze functie worden een
aantal aanvullende maatregelen getroffen. De belangrijkste hiervan is het
voorschrift dat bestuursorganen geconstateerde fouten van authentieke gegevens
terugmelden en dat een kamer vervolgens deze terugmelding onderzoekt. Indien
een terugmelding leidt tot onderzoek van een gegeven, wordt dit in het register
aangetekend. Dit betekent dat een bestuursorganen vanaf dat moment niet meer
kan afgaan op de juistheid van het gegeven. Voor bestuursorganen is dit belangrijke
informatie, met name bij het nemen van besluiten, waarbij ingevolge artikel
30 in beginsel de gegevens uit het handelsregister moeten worden gebruikt.
Andere ondernemingen en instellingen die het handelsregister raadplegen mogen
nog steeds afgaan op het gegeven zoals dat op dat moment in het handelsregister
is opgenomen, en zoals dat door een onderneming of rechtspersoon zal zijn
aangeleverd. Echter, ook zij kunnen zien dat een gegeven «in onderzoek»
is geplaatst.Artikel 17Onderdeel a van dit artikel biedt de basis om bij algemene maatregel van
bestuur bepalingen op te nemen met betrekking tot de vraag welke gegevens
over ondernemingen en rechtspersonen in het handelsregister worden opgenomen.
Het betreft hier de niet-authentieke gegevens; de authentieke gegevens worden
in dit wetsvoorstel opgenoemd. Bij het aanwijzen van niet-authentieke gegevens
zal steeds de vraag moeten worden gesteld of deze gegevens noodzakelijk zijn
voor de rechtszekerheid in het economisch verkeer of de bevordering van de
economische belangen en of er geen redenen zijn om deze gegevens níet
op te nemen. Bij dit laatste punt kan worden gedacht aan de afweging of bepaalde
persoonsgegevens wel opgenomen zouden moeten worden vanuit een privacy-oogpunt.In onderdeel b van dit artikel wordt de mogelijkheid gegeven om bij algemene
maatregel van bestuur te bepalen dat bepaalde gegevens worden overgenomen
uit een ander basisregister. Uitgangspunt voor authentieke gegevens is dat
er steeds één basisregister is dat verantwoordelijk is voor
een authentiek gegeven. Uit dit ene register kunnen gegevens worden overgenomen
uit andere registers. Te denken valt bij voorbeeld aan de situatie dat de
geboortedatum van een natuurlijk persoon aan wie de onderneming toebehoort,
wordt overgenomen uit de gemeentelijke basisadministratie persoonsgegevens.
Indien er meer basisregisters tot stand komen, zullen de mogelijkheden om
gegevens uit deze registers in het handelsregister over te nemen, toenemen.
Om deze reden is gekozen voor het aanwijzen van deze gegevens bij algemene
maatregel van bestuur. Het overnemen van gegevens houdt in dat deze gegevens
steeds worden overgenomen zoals ze op dat moment luiden. Wijzigingen in bij
voorbeeld de gemeentelijke basisadministratie persoonsgegevens zullen leiden
tot wijzigingen in het handelsregister voorzover het dezelfde gegevens betreft.Hoofdstuk 3. Inschrijving in het registerAlgemeenIn dit hoofdstuk wordt in de eerste plaats geregeld op wie de plicht tot
het doen van een opgave ter inschrijving rust, op welk moment de opgaveplicht
ontstaat en op welke wijze daaraan een einde komt. Anders dan in de
Handelsregisterwet 1996, wordt niet langer bepaald bij welke kamer de opgave
moet worden gedaan. Dit betekent dat elke onderneming of rechtspersoon bij
elke kamer een opgave kan doen. De regel die bepaalt waar een onderneming
zich moest inschrijven, is met name relevant vanuit financieel oogpunt. De
kamers bepalen in de huidige situatie afzonderlijk de hoogte van het bedrag
dat is verschuldigd bij inschrijving. Dit bedrag wordt ingevolge dit wetsvoorstel
door de Minister vastgesteld. Hiermee is het niet meer van belang waar een
onderneming of rechtspersoon opgave doet. In praktijk komt het bij voorbeeld
voor dat de verplichting tot inschrijving bij het handelsregister door een
onderneming worden uitbesteed aan een administratiekantoor. Dit administratiekantoor
hoeft niet meer het gehele land rond te reizen om aan de opgaveplichten van
diverse ondernemingen te voldoen, maar kan gegevens van ondernemingen in verschillende
regio’s van het land bij één kamer doorgeven. Dit heeft
aanzienlijke voordelen vanuit het oogpunt van efficiency en de vermindering
van administratieve lasten.Gelet op het voorstaande, zijn de artikelen 6, 7, 12 en 13 van de Handelsregisterwet
1996 niet meer nodig, en komen derhalve niet in dit hoofdstuk terug. Artikel
10 van de Handelsregisterwet 1996 komt terug in hoofdstuk 5, dat betrekking
heeft op de wijziging van gegevens, evenals artikel 11.Ingeschreven ondernemingen en rechtspersonen kunnen, op basis van de Wet
op de kamers van koophandel en fabrieken 1997, verplicht zijn om ook andere
bijdragen aan een kamer te betalen, de zogenaamde heffing 2 en 3. Hiervoor
kan wel per kamer een tarief worden vastgesteld, dat wordt doorberekend aan
ondernemingen die in een bepaalde regio zijn gevestigd.Artikel 18Dit artikel is gebaseerd op artikel 5 van de Handelsregisterwet 1996.
Los van het feit dat niet langer wordt bepaald bij welke kamer de opgave van
gegevens moet worden gedaan, is het eerste lid gelijkluidend aan het eerste
lid van artikel 5 van de Handelsregisterwet 1996. Hoofdregel is dat tot opgave
verplicht zijn degenen aan wie de onderneming toebehoort onderscheidenlijk
ieder der bestuurders. Deze regel laat onverlet dat het in de praktijk gewenst
kan zijn dat de aanlevering van de in te schrijven gegevens van ondernemingen
of rechtspersonen in een bepaalde sector, gebundeld plaatsvindt door een ander
dan degene die tot inschrijving verplicht is. Een voorbeeld hiervan is de
inschrijving van scholen, ten behoeve waarvan de gegevens door het ministerie
van OCW worden aangeleverd bij de betreffende kamers. Om voldoende aan de
juridische verantwoordelijkheid voor de inschrijving als bedoeld in dit lid,
tegemoet te komen zullen in bovenstaand voorbeeld de kamers de scholen op
de hoogte stellen van de door OCW aangeleverde gegevens en hen in staat stellen
te controleren of deze gegevens juist zijn en zo nodig wijzigingen daarop
aan te brengen. Na terugmelding door de desbetreffende school kan de inschrijving
plaatsvinden.In het tweede lid is een regeling opgenomen voor de situatie dat een onderneming
of rechtspersoon niet aan iemand toebehoort. Hierbij is aangesloten bij de
in het derde en vierde lid genoemde situatie dat degene aan wie de onderneming
toebehoort of de bestuurders van een onderneming niet in Nederland gevestigd
zijn. Wie belast is met de dagelijkse leiding van een rechtspersoon zal van
geval tot geval moeten worden bepaald. Te denken valt hierbij bij voorbeeld
aan de voorzitter van een stichting.Het derde en vierde lid van dit artikel zijn inhoudelijk gelijk aan artikel
5, tweede en derde lid, van de Handelsregisterwet 1996. Deze leden geven een
antwoord op de vraag wie verplicht is tot het doen van opgave indien er geen sprake is van eigenaren of bestuurders van een onderneming
die in Nederland is gevestigd.In het vijfde lid wordt ten algemene bepaald dat een publiekrechtelijke
rechtspersoon verplicht is tot het doen van inschrijving. Bij een publiekrechtelijke
rechtspersoon past het, anders dan bij ondernemingen en privaatrechtelijke
rechtspersonen, niet om hier één persoon aan te wijzen die belast
is met de inschrijving. Binnen een publiekrechtelijke rechtspersoon kan worden
vastgelegd wie feitelijk belast is met de inschrijving.Het zesde lid is nieuw. Hierin is expliciet bepaald dat een opgave tot
inschrijving bij iedere kamer kan worden gedaan. Vanwege het feit dat er sprake
is van één digitaal register, behoeft de opgave niet meer bij één
specifieke kamer te worden gedaan. Indien de opgave wordt gedaan bij een andere
kamer dan de kamer waar de onderneming of rechtspersoon is gevestigd, zullen
de gegevens worden doorgestuurd naar deze kamer. Immers, de kamer waar de
onderneming of rechtspersoon is gevestigd, heeft een goed beeld van de plaatselijke
situatie en is goed in staat de opgave te onderzoeken. Echter, deze procedure
leidt er niet langer toe dat opgave maar bij één kamer kan worden
gedaan.Het achtste lid van dit artikel stemt overeen met artikel 5, vierde lid,
van de Handelsregisterwet 1996. In de praktijk is aan dit artikel invulling
gegeven via artikel 27, 28 en 29 van het Handelsregisterbesluit 1996.Artikel 19In dit artikel is de algemene verplichting opgenomen tot het opgeven van
gegevens en het deponeren van bescheiden die voor het register relevant zijn.
Om welke gegevens het gaat, wordt op basis van onder andere artikel 9 tot
en met 14 aangegeven. In aanvulling op deze artikelen biedt dit artikel de
mogelijkheid om regels te stellen over de opgave zelf. Te denken valt hierbij
bij voorbeeld aan de wijze van opgave van gegevens. Thans is dit geregeld
in artikel 3 van het Handelsregisterbesluit. Het gaat bij het opgeven van
gegevens en het deponeren van bescheiden uiteraard niet alleen om de zogenaamde
eerste opgave, maar ook om het wijzigen en actualiseren daarvan.Artikel 20Dit artikel bepaalt op welke termijn een onderneming of rechtspersoon
gegevens aan het register moet doorgeven. Het eerste en tweede lid van dit
artikel zijn gebaseerd op artikel 9, eerste en tweede lid, van de Handelsregisterwet
1996. Deze regeling bevat een goed evenwicht tussen enerzijds het geven van
een redelijke termijn aan ondernemingen voor het opgeven van wijzigingen en
anderzijds de wens om gegeven zo actueel en juist mogelijk in het register
opgenomen te hebben.Het derde lid van dit artikel is gebaseerd op artikel 9, derde lid, van
de Handelsregisterwet 1996. Dit artikel regelt dat de opgaveplicht –
en daarmee de strafbaarheid bij het niet doen van een opgave binnen de daartoe
gestelde termijn – is opgeheven zodra de opgave door één
van de opgaveplichtigen of opgavenbevoegden is gedaan. Daarnaast kunnen ingevolge
hoofdstuk 6 van dit wetsvoorstel ambtshalve wijzigingen worden doorgevoerd.
Dit kan voortkomen uit een wijziging in een ander basisregister, door een
terugmelding van een bestuursorgaan of door een correctieverzoek van een persoon.
Indien een gegeven ambtshalve is gewijzigd, heeft het geen zin om een onderneming
of rechtspersoon nog steeds te verplichten een wijziging door te geven. Echter,
duidelijk is dat een onderneming of rechtspersoon niet kan wachten tot een
gegeven via bij voorbeeld een terugmelding zal worden gecorrigeerd. Een terugmelding
zal plaatsvinden als de gegevens worden gebruikt, en dit hoeft niet binnen
de in dit artikel voorgeschreven termijnen te zijn. Het systeem van terugmelding
ontslaat een onderneming of rechtspersoon dus niet van de verplichting
er voor te zorgen dat gegevens juist en actueel in het register zijn opgenomen.Het vierde lid van artikel 20 is nieuw ten opzichte van artikel 9 van
de Handelsregisterwet 1996. Dit artikel ziet op de fase tussen opgave door
een onderneming of rechtspersoon van (wijziging van) gegevens en de opname
van deze gegevens in het register. Omdat de juistheid en actualiteit van het
register van groot belang zijn nu het register een basisregistratie is, is
het wenselijk ook via regelgeving te waarborgen dat opgaven van een onderneming
of rechtspersoon zo spoedig mogelijk in het register worden ingeschreven.
Om deze reden is de mogelijkheid gecreëerd om bij of krachtens algemene
maatregel van bestuur regels te stellen over de termijnen voor het opnemen
van gegevens die bij een kamer zijn aangeleverd. Daarnaast bestaat de mogelijkheid
regels te stellen over de wijze van opnemen van gegevens. Hierbij valt te
denken aan de processtappen die moeten worden doorlopen om gegevens in het
handelsregister op te nemen. Tot slot kunnen nadere regels worden gesteld
over het opnemen van gegevens uit andere basisregisters. Op basis van artikel
17 kunnen gegevens uit andere basisregisters in het handelsregister worden
opgenomen. Op basis van dit artikel kan bij voorbeeld worden opgenomen met
welke frequentie de gegevens uit een ander basisregister worden gesynchroniseerd,
of dat gegevens «real time» uit een ander basisregister worden
opgehaald.Het opnemen van deze delegatiebepaling betekent uitdrukkelijk niet dat
er op dit gebied thans problemen bekend zijn met de termijnen voor het verwerken
van gegevens, maar het niet regelen van deze fase past niet bij een basisregistratie.Hoofdstuk 4. Verstrekking en gebruik van gegevensAlgemeenDit hoofdstuk regelt de openbaarheid van het register en in algemene zin
de externe werking van hetgeen in het register is vermeld. In hoofdstuk 5
worden enkele aanvullende bepalingen voorgesteld inzake verstrekking van gegevens
aan en gebruik van gegevens door bestuursorganen.Artikel 21In dit artikel wordt het openbare karakter van het register vastgelegd.
Dit lid is gebaseerd op artikel 14 van de Handelsregisterwet 1996. Het openbare
karakter van het register houdt verband met het doel van het register bij
te dragen aan de rechtszekerheid in het economisch verkeer. Iedereen kan inzage
krijgen in het register en daarmee in de in het register ingeschreven gegevens
van ondernemingen en rechtspersonen. Het betreft hier de gegevens die betrekking
hebben op een onderneming of de rechtspersoon en de gedeponeerde bescheiden.
Ook het feit dat bij een gegeven de aantekening «in onderzoek»
is geplaatst, is openbaar. Hoewel in artikel 25 de derdenwerking van het register
wordt geregeld en derden als uitgangspunt af mogen gaan op de gegevens zoals
die in het register zijn opgenomen, draagt het niet bij aan de rechtszekerheid
in het economisch verkeer indien bij een kamer bekend is dat serieuze twijfel
bestaat aan de juistheid van dit gegeven, en derden hiervan geen kennis kunnen
nemen. Terugmeldingen die niet leiden tot serieuze twijfel aan de juistheid
van een gegeven zullen naar verwachting veelal binnen een korte termijn (te
denken valt hierbij aan een termijn van één werkdag) opgelost
kunnen worden, zoadat naar aanleiding van deze terugmeldingen niet in het
register de aantekening «in onderzoek» zal worden geplaatst.Een aantal gegevens is niet openbaar. In de eerste plaats is niet openbaar
het persoonsidentificerende nummer of de gegevens die als alternatief hiervoor
worden opgenomen. Dit gegeven speelt geen rol bij de rechtszekerheid
in het economisch verkeer, maar is alleen van belang voor bestuursorganen
bij het uitwisselen van gegevens over natuurlijke personen. Ook de gegevens
die noodzakelijk zijn voor een goede vastlegging en verstrekking van in het
register opgenomen gegevens en gegevens omtrent de herkomst daarvan, zijn
niet openbaar. Deze gegevens kunnen voor bestuursorganen wel relevant zijn.
Hierbij valt te denken aan het onderliggende dossier met bij voorbeeld telefoonaantekeningen,
terugmeldingen en onderzoeksresultaten. Deze situatie stemt in de praktijk
overeen met de huidige mate van de openbaarheid van het handelsregister. Door
een andere opzet van het artikel waarin is opgenomen welke gegevens in het
register zijn ingeschreven, wordt, anders dan in de Handelsregisterwet 1996,
relevant om expliciet te bepalen welke gegevens al dan niet openbaar zijn.In dit artikel wordt gesproken van «inzage». Het betreft de
eenvoudige inzagebevoegdheid in het register en in de bescheiden die krachtens
wettelijk voorschrift zijn gedeponeerd. Verkrijging van inzage zal in het
algemeen via elektronische weg plaatsvinden. De neutrale formulering van «inzage»
laat open hoe dit technisch wordt vormgegeven.In artikel 14 van de Handelsregisterwet 1996 is opgenomen dat inzage «tegen
betaling» geschiedt. In dit wetsvoorstel is ervoor gekozen alle bepalingen
met betrekking tot financiën onder te brengen in hoofdstuk 9. Evenals
in de huidige situatie zal bij het vaststellen van de hoogte van de vergoeding
worden uitgegaan van het profijtbeginsel.Artikel 22Dit artikel is gebaseerd op artikel 15, eerste en tweede lid, van de Handelsregisterwet
1996. Ook hier is er voor gekozen de financiële aspecten te verplaatsen
naar hoofdstuk 9. Dit geldt ook voor artikel 15, derde lid, van de Handelsregisterwet
1996.In het eerste lid wordt bepaald dat een kamer op verzoek een uittreksel
of afschrift verschaft. In lijn met richtlijn nr. 2003/58/EG is in dit lid
opgenomen dat verstrekking op elektronische wijze kan geschieden. Mogelijk
is en blijft dat een aanvrager een niet-elektronisch verzoek doet of, al dan
niet elektronisch, om een papieren afschrift vraagt. Deze aanvulling is in
lijn met de wijziging van de Handelsregisterwet 1996 ter uitvoering van richtlijn
nr. 2003/58/EG van het Europees Parlement en de Raad van de Europese Unie
van 15 juli 2003 (PbEG L 221) tot wijziging van richtlijn 68/151/EEG
van de Raad met betrekking tot de openbaarmakingsvereisten voor bepaalde soorten
ondernemingen (Stb. 2005, 727). In de praktijk is veelal sprake van het vragen
van een uittreksel uit hetgeen over een onderneming of rechtspersoon is ingeschreven
in het register, of van een kopie van hetgeen is gedeponeerd. Anders dan bij
inzage, worden hier dus ook gegevens verstrekt. Met een uittreksel wordt gedoeld
op een (al dan niet verkorte) weergave van de gevraagde gegevens. Een andere
mogelijkheid is het vragen van een afschrift. Hiermee wordt bedoeld een uitdraai
van bepaalde gegevens uit het elektronisch opgeslagen gegevensbestand.Het tweede en derde lid strekken ter implementatie van artikel 3, derde
lid, eerste en tweede alinea, van de richtlijn 2003/58/EG. Deze leden zijn
gelijkluidend aan het voorgestelde tweede en derde lid van artikel 15 van
de Handelsregisterwet 1996, zoals opgenomen in het hierboven genoemde wetsvoorstel
ter implementatie van deze richtlijn. Voor de verstrekking van onderdelen
van het dossier die (nog) niet elektronisch worden bewaard, betekent dit dat
een kamer in voorkomend geval het stuk in elektronische vorm zal moeten omzetten
om aan zijn verplichting tot elektronische verstrekking te kunnen voldoen.
De kamers zijn inmiddels voldoende toegerust om ieder verzoek elektronisch
te kunnen ontvangen en af te doen, behoudens gevallen van overmacht. Alsdan
zal een kamer moeten doen wat redelijkerwijs in zijn vermogen
ligt om het gevraagde op andere wijze te verstrekken.Artikel 23Dit artikel is gebaseerd op artikel 16 van de Handelsregisterwet 1996.
In de huidige situatie is van de mogelijkheid om ter bescherming van de persoonlijke
levenssfeer bij algemene maatregel van bestuur beperkingen aan te brengen
op de openbaarheid, gebruik gemaakt in artikel 32 van het Handelsregisterbesluit.Artikel 24Dit artikel is gelijkluidend aan artikel 17 van de Handelsregisterwet
1996, inclusief de wijziging van de dit artikel in verband met richtlijn 2003/58/EG.Artikel 25Dit artikel is gebaseerd op artikel 18 van de Handelsregisterwet 1996.
Dit artikel vormt het kernpunt van de Handelsregisterwet 1996. Ondernemers
zijn verantwoordelijk voor hetgeen in het handelsregister over een onderneming
is ingeschreven. Dit draagt bij aan de rechtszekerheid in het economisch verkeer.Dit artikel gaat uit van het beginsel dat derden te goeder trouw bij het
sluiten van overeenkomsten op de geregistreerde gegevens kunnen vertrouwen.
Onder «derden» wordt in dit verband verstaan iedereen die een
rechtshandeling verricht met een onderneming of rechtspersoon die in het register
is ingeschreven. Dit kunnen dus collega-ondernemingen zijn, maar ook bij voorbeeld
afnemers van producten of diensten. Ook al is het feitelijk niet juist wat
is ingeschreven, derden kunnen een onderneming houden aan hetgeen daaromtrent
is ingeschreven. Voor de goede trouw van een derde is het niet bepalend of
hij de waarheid al of niet behoorde te kennen. Het gaat erom dat de derde
niet van de onjuistheid of onvolledigheid van het in het register opgenomen
gegeven op de hoogte was en evenmin zich daarvan op de hoogte kon stellen.
De betekenis van dit artikel in de praktijk kan worden geïllustreerd
aan de hand van een voorbeeld.Indien een deelnemer aan het economisch verkeer in het register ziet dat
persoon A de B.V. X mag vertegenwoordigen, kan hij er van uitgaan dat dit
ook zo is, ook al is in de werkelijkheid persoon A daar niet meer toe bevoegd.
Als zaken is gedaan met persoon A handelend namens B.V. X en achteraf blijkt
dat persoon A daar geen bevoegdheid toe heeft, dan kan B.V. X desondanks worden
aangesproken op de nakoming van de afspraken die persoon A heeft gemaakt.
Dit gaat echter niet op als persoon X zelf wist dat persoon A geen bevoegdheid
had (goede trouw).Het voorgaande betekent dat een ingeschreven feit niet met terugwerkende
kracht kan wijzigen. De derdenwerking gaat pas lopen op het moment dat een
feit in het register is veranderd. Ondernemingen hebben er vanuit dit oogpunt
belang bij om het register zo actueel mogelijk te houden.Op dit moment heeft, op basis van artikel 35 van het Handelsregisterbesluit
1996, het adres geen derdenwerking. Het ligt niet voor de hand deze uitzondering
op termijn te handhaven, nu het adres één van de authentieke
gegevens is. Dit betekent dat het adres (op termijn) voldoende juist zal zijn
om zonder nader onderzoek door bestuursorganen te worden gebruikt. Bezien
zal worden of het noodzakelijk is deze uitzondering gedurende een overgangsperiode
te handhaven, bij voorbeeld voor de periode dat er ook nog geen sprake is
van verplicht gebruik van dit gegeven door bestuursorganen. Artikel 26Dit artikel stemt overeen met artikel 18a van de Handelsregisterwet 1996.
Artikel 14, derde lid, van de verordening inzake de Europese vennootschap
bepaalt dat gegevens in verband met de inschrijving en doorhaling van de inschrijving
van een Europese vennootschap, na openbaarmaking worden medegedeeld aan het
Bureau voor officiële publicaties der Europese Gemeenschappen. In dit
artikel worden de kamers hiermee belast. Van de gelegenheid is gebruikt gemaakt
om in dit nieuwe artikel tevens de vergelijkbare verplichting die voorvloeit
uit artikel 39, tweede lid, van verordening (EEG) nr. 2137/85 van de Raad
van de Europese Gemeenschappen van 25 juli 1985 tot instelling van Europese
samenwerkingsverbanden (PbEG L 199) op te nemen.Artikel 27Dit artikel is gebaseerd op artikel 25 van de Handelsregisterwet 1996
en regelt de verplichting tot vermelding van het in het register opgenomen
nummer op bij voorbeeld briefpapier. Dit artikel is mede gebaseerd op artikel
4 van de richtlijn 68/151/EEG, de Eerste Vennootschapsrichtlijn. Artikel 4
van deze richtlijn is gedeeltelijk geïmplementeerd in boek 2 van het
Burgerlijk Wetboek en, voor zover het de vermelding van het nummer betreft,
in artikel 25, eerste lid, van de Handelsregisterwet 1996. Artikel 4 is gewijzigd
bij richtlijn nr. 2003/58/EG. Nieuw element is dat het niet uitmaakt of brieven
en orders op papier of via een andere gegevensdrager zijn vastgelegd, bij
voorbeeld in een e-mail. De verplichting tot het vermelden van een nummer
is opgedragen aan de in het register opgenomen ondernemingen en rechtspersonen,
tenzij aan een rechtspersoon geen onderneming toebehoort. Op deze wijze wordt
de rechtszekerheid in het economisch verkeer bevorderd en worden geen onnodige
verplichtingen opgelegd.Artikel 28In dit artikel worden enkele aanvullende bepalingen opgenomen met betrekking
tot de openbaarheid van het register, voor zover het register wordt geraadpleegd
door bestuursorganen. Bestuursorganen kunnen gegevens inzien met betrekking
tot de vastlegging en verstrekking van in het register opgenomen gegevens.
Ook is in het tweede lid van dit artikel vastgelegd dat het nummer dat strekt
ter identificatie van een natuurlijke persoon (in de toekomst het BSN) op
verzoek kan worden verstrekt aan een bestuursorgaan. Dit verzoek zal uitsluitend
worden gehonoreerd als BSN noodzakelijk is voor de uitvoering van de publieke
taak van dit bestuursorgaan. Deze verdergaande beperking sluit aan bij artikel
24 van de Wet bescherming persoonsgegevens. Vanuit de functie van het register
een goede uitvoering van de overheidstaak te bevorderen, is het van belang
dat bestuursorganen indien nodig over deze aanvullende informatie kunnen beschikken.
Bij de verstrekking van deze aanvullende gegevens zal derhalve een onderscheid
gemaakt moeten worden tussen verstrekking aan bestuursorganen en verstrekking
aan andere afnemers. Dit artikel moet worden gelezen in samenhang met artikel
30, waarin is geregeld in welke situaties bestuursorganen verplicht zijn het
register te gebruiken. Uit artikel 28 kan derhalve geen vrijblijvendheid van
het raadplegen van bepaalde gegevens worden afgeleid.Het vierde lid stemt overeen met het huidige artikel 15, tweede lid, van
de Handelsregisterwet 1996, met dien verstande dat de Autoriteit financiële
markten en de OPTA zijn toegevoegd. Met dit artikelonderdeel wordt het afzonderlijke
belang van privacybescherming benadrukt. Het register is een onder andere
ten behoeve van het handelsverkeer ingesteld openbaar register van ondernemingen
en rechtspersonen. Het is geen register van natuurlijke personen.
Dit wil niet zeggen dat het register geen gegevens bevat over natuurlijke
personen. Deze gegevens komen in het register voor in relatie tot ondernemingen
en rechtspersonen, bij voorbeeld in de situatie dat een onderneming aan een
natuurlijke persoon toebehoort. Vanwege de helderheid is er in de Handelsregisterwet
1996 voor gekozen om voor sommige situaties een expliciete uitzondering te
maken op het verbod gegevens te rangschikken naar natuurlijke personen. Dit
is ook in lijn met artikel 10, tweede lid, van de Grondwet, waarin is bepaald
dat de wet regels stelt ter bescherming van de persoonlijke levenssfeer in
verband met het vastleggen en verstrekken van persoonsgegevens. In het vierde
lid worden deze uitzonderingen opgesomd. Gelet op de belangen die in het geding
zijn, is het verantwoord dat de overzichten worden verstrekt aan de aangegeven
instanties onder de aangegeven voorwaarden.In dit artikel is welbewust niet geregeld waar gegevens wél op
mogen worden gesorteerd. Dit betekent dat gegevens op allerlei soorten zoekwoorden
mogen worden gesorteerd. Dit kan met name van belang zijn voor het verstrekken
van gegevens van algemene, feitelijke aard omtrent de samenstelling van ondernemingen
en rechtspersonen die zijn opgenomen in het register.Artikel 29In artikel 28, tweede lid, is bepaald dat nummers die verbonden zijn aan
natuurlijke personen, uitsluitend na een hiertoe strekkend besluit beschikbaar
kunnen worden gesteld aan bestuursorganen die dit nummer nodig hebben voor
de uitvoering van hun publieke taak. In dit artikel wordt een nadere uitwerking
gegeven van artikel 28, tweede lid. De bevoegdheid om een besluit te nemen
wordt neergelegd bij de Minister. Ook wordt nader omschreven wat de inhoud
van het besluit kan zijn. Belangrijk hierbij is de mogelijkheid te bepalen
in welke gevallen gegevens worden verstrekt. Bij algemene maatregel van bestuur
zal dit voor de privacybescherming belangrijke onderdeel van het verstrekken
van gegevens nader worden uitgewerkt. Hierbij kan onder andere een onderscheid
worden gemaakt tussen het systematisch verstekken van het nummer van natuurlijke
personen, bij voorbeeld aan bestuursorganen die dit nummer zeer frequent gebruiken,
en het incidenteel verstrekken van het persoonsnummer. Steeds zal de afweging
moeten worden gemaakt tussen enerzijds de efficiency van het systematisch
verstrekken en anderzijds de bescherming van dit gevoelige gegeven.Artikel 30 en 31In artikel 30 wordt een nieuw element geïntroduceerd, dat samenhangt
met het karakter van een basisregistratie. Het betreft hier het verplicht
gebruik van de authentieke gegevens door bestuursorganen. Verplicht gebruik
houdt in dat de in het handelsregister opgenomen gegevens, waar mogelijk,
worden gebruikt door een bestuursorgaan. Verplicht gebruik houdt echter niet
in dat indien een «onderneming» in het handelsregister staat,
dit ook in alle andere wetgevingscomplexen een onderneming is. Immers, er
is niet altijd sprake van gelijkluidende definities, en het is ook niet zo
dat de in het handelsregister opgenomen definities gaan boven in andere wetgeving
opgenomen definities. Op de uitgangspunten van het verplicht gebruik en de
hiervoor geldende uitzonderingen, is in paragraaf 2.5 van het algemeen
deel van deze memorie van toelichting reeds ingegaan. In aanvulling hierop
wordt het volgende opgemerkt.Met het verplicht gebruik en de eenmalige gegevensverstrekking is het
nog steeds mogelijk om voor specifieke doeleinden, specifieke gegevens of
nummers te vragen of te registreren. Sectorale nummers kunnen immers een meerwaarde
hebben ten opzichte van de algemene nummers. Het verplicht gebruik
geldt alleen voor de in het handelsregister opgenomen gegevens, en niet voor
andere gegevens van een onderneming of rechtspersoon.Het verplicht gebruik, opgenomen in artikel 30, en de eenmalige gegevensverstrekking,
opgenomen in artikel 31, gelden alleen indien bij een authentiek gegeven niet
de aantekening staat dat dit gegeven in onderzoek is. Indien, bij voorbeeld
naar aanleiding van een terugmelding, twijfel ontstaat over de juistheid van
een in het handelsregister opgenomen gegeven, wordt dit gegeven in onderzoek
geplaatst. Het kan enige tijd duren voordat een gegeven in onderzoek wordt
geplaatst. Voordat een gegeven in onderzoek wordt geplaatst, beoordeelt een
kamer of de terugmelding moet worden doorgezonden naar een beheerder van een
ander register, of dat onmiddellijk kan worden vastgesteld wat het juiste
gegeven is, bij voorbeeld omdat recent eenzelfde terugmelding is onderzocht.
In de tijd dat al wel een terugmelding is gedaan, maar een gegeven nog niet
in onderzoek is geplaatst, gelden de artikelen 30 en 31 wel, behalve voor
het bestuursorgaan dat deze terugmelding heeft gedaan.De aantekening dat een gegeven in onderzoek is, wordt in het register
opgenomen. In deze situatie kan een bestuursorgaan het noodzakelijk oordelen
om zelf aanvullend onderzoek te doen naar een gegeven, bij voorbeeld indien
een gegeven van doorslaggevend belang is bij het nemen van een besluit. Om
deze reden geldt in deze situatie ook niet de hoofdregel van eenmalige gegevensverstrekking.
Van een onderneming of rechtspersoon kan derhalve worden verlangd dat deze
nadere inlichtingen verschaft over een gegeven dat in onderzoek is. Dit geldt
zowel voor inlichtingen aan een kamer, die onderzoekt of het juiste gegeven
in het handelsregister is opgenomen, als inlichtingen aan een bestuursorgaan
dat een gegeven dat in onderzoek nodig heeft voor het nemen van besluiten
of het verrichten van andere handelingen. Om deze reden is in dit artikel
opgenomen dat de artikelen 30 en 31 niet gelden indien in het handelsregister
is opgenomen dat een gegeven in onderzoek is.Over de eenmalige gegevensverstrekking wordt, in aanvulling op paragraaf 2.5
van het algemeen deel van deze memorie van toelichting, het volgende opgemerkt.
In het Algemeen Overleg op 3 november 2004 over de elektronische overheid
en de wetgevingsnota basisregistraties (Kamerstukken II 2004/05, 26 387/29 362,
nr. 24) is dit onderwerp uitgebreid aan de orde geweest. Van belang is dat
een stelsel van basisregistraties ook daadwerkelijk leidt tot een vermindering
van administratieve lasten voor (in casu) ondernemingen. In dit wetsvoorstel
wordt een nadere invulling gegeven aan het beginsel van eenmalige gegevensverstrekking.
Er is hierbij niet gekozen voor een verbodsbepaling voor de overheid, maar
voor een recht van ondernemingen en rechtspersonen om geen gegevens te verstrekken
die al in het register voorkomen. Door het recht bij ondernemingen en rechtspersonen
te leggen, hoeven zij niet bestuursorganen op het herhaaldelijk vragen van
gegevens aan te spreken, maar kunnen zij het herhaaldelijk verstrekken van
dezelfde gegevens eenvoudig weigeren. Uiteraard zal van dit artikel ook het
effect uitgaan dat bestuursorganen die gegevens niet nodeloos vragen.Concreet valt te denken aan de situatie dat een bestuursorgaan naar een
onderneming (b.v. een bedrijf moet een aanvraag indienen) een formulier opstuurt
waarop de bekende gegevens al zijn ingevuld. Een onderneming hoeft deze gegevens
dan alleen te controleren. Als een bestuursorgaan een formulier instuurt zónder
dat daarop de reeds bekende gegevens zijn ingevuld, kan een onderneming volstaan
met het opgeven van het nummer en de in het handelsregister niet opgenomen
gegevens. Voor eenmalige gegevensverstrekking gelden dezelfde uitzonderingen
als voor eenmalig gebruik. Uiteraard geldt de bepaling inzake eenmalige gegevensverstrekking
ook niet als een bestuursorgaan de identiteit van een onderneming of rechtspersoon
wil vaststellen. Dit is, om verwarring te voorkomen, expliciet in dit artikel
vastgelegd. Dit betekent concreet dat een onderneming een nummer
ter identificatie kan opgeven, waarna de hierbij behorende gegevens beschikbaar
zijn. Verder kan een beroep op eenmalige gegevensverstrekking geen afbreuk
doen aan de noodzakelijke medewerking van ondernemingen en rechtspersonen
om juist in het register ingeschreven te staan. Een beroep op de eenmalige
gegevensverstrekking is dan ook vooral aan de orde op het moment dat een onderneming
of rechtspersoon aan een balie of bij het invullen van een formulier wordt
verzocht zijn algemene gegevens nogmaals te verstrekken, terwijl daarvoor
geen reden is uit hoofde van identiteitsvaststelling of de taakuitoefening.Hoofdstuk 6. Wijziging van de in het register opgenomen
gegevensAlgemeenIn het register zijn gegevens uit twee bronnen opgenomen: door opgave
van ondernemingen en rechtspersonen en uit andere basisregistraties. Om de
juistheid van het register te waarborgen, krijgen de kamers in dit wetsvoorstel
meer mogelijkheden dan in de Handelsregisterwet 1996 de gegevens in het register
aan te passen. Hierdoor kunnen de kamers daadwerkelijk zorg dragen voor een
juist, volledig en actueel register.In dit hoofdstuk wordt geregeld op welke wijze gegevens door een kamer
gewijzigd kunnen worden. Belangrijkste vorm van wijziging zal uiteraard zijn
dat een onderneming of rechtspersoon aan een kamer wijzigingen doorgeeft,
bij voorbeeld het feit dat een onderneming verhuisd is. Dit wordt geregeld
in hoofdstuk 3 van dit wetsvoorstel. Daarnaast kan een wijziging in een andere
basisregistratie leiden tot wijziging van het register. Dit is geregeld via
artikel 17, onderdeel b. Tot slot kan een kamer ambtshalve wijzigingen doorvoeren.
Hiervoor kunnen drie aanleidingen zijn:– de kennis van de kamer zelf;– een terugmelding van een bestuursorgaan;– een correctie van persoonsgegevens naar aanleiding van een overzicht
hiervan (artikel 35 en 36 Wet bescherming persoonsgegevens).Artikel 32 tot en met 37Deze artikelen gaan over de terugmeldplicht en de behandeling van de terugmelding.
Uitgangspunt is dat bestuursorganen verschillen tussen in het register opgenomen
gegevens en de realiteit, terugmelden om zo de kwaliteit van het register
te verbeteren. Ook melden bestuursorganen terug als zij constateren dat een
bepaald authentiek gegeven niet in het handelsregister is opgenomen (bij voorbeeld
omdat een bepaalde onderneming niet in het handelsregister is opgenomen),
terwijl dit naar het oordeel van dit bestuursorgaan wel zou moeten. De terugmeldplicht
is een essentieel onderdeel van elke basisregistratie, omdat dit een effectief
middel is om de kwaliteit van een basisregistratie daadwerkelijk te verbeteren.
De terugmeldplicht geldt voor de authentieke gegevens. Een terugmelding zal
door een kamer worden bekeken. Indien een terugmelding betrekking heeft op
een gegeven uit een andere basisregistratie, dan zal deze terugmelding ingevolge
artikel 33, worden doorgeleid naar de beheerder van de basisregistratie die
verantwoordelijk is voor dit gegeven. Deze zal de terugmelding onderzoeken
en zo nodig in zijn register wijzigingen doorvoeren.Indien een terugmelding niet wordt doorgestuurd naar een andere basisregistratie,
zal een kamer de terugmelding in onderzoek plaatsen en onderzoeken (artikel
34, eerste lid), tenzij op voorhand al duidelijk is wat het juiste gegeven
is. Dit kan bij voorbeeld het geval zijn indien een terugmelding samenvalt
met een mutatiemelding. In dit geval kan een terugmelding snel
en eenvoudig worden afgehandeld onder verwijzing naar de van een onderneming
of rechtspersoon afkomstige wijzigingen. Er hoeft dan geen uitgebreid onderzoek
plaats te vinden naar de terugmelding.De aantekening dat een gegeven in onderzoek is zal bij een specifiek gegeven
worden geplaatst, dus niet bij een onderneming of rechtspersoon in het algemeen.
Zo kan bij voorbeeld blijken dat een adres niet klopt, maar alle andere gegevens
wel. Het is in verband hiermee van belang dat de terugmelding zo specifiek
mogelijk is om onnodige aantekeningen «in onderzoek» te vermijden.
Voor terugmeldingen wordt een formulier ontworpen, dat op basis van artikel
39 zal worden vastgesteld. Indien mogelijk moet bij een terugmelding het correcte
gegeven worden vermeld, dit is echter niet verplicht.Het onderzoek leidt tot een beslissing van een kamer. Deze beslissing
is ingevolge artikel 35 een besluit in de zin van de Algemene wet bestuursrecht.
Dit besluit houdt in dat een gegeven in het register al dan niet wordt gewijzigd.
Als een gegeven wordt gewijzigd, wordt de onderneming of rechtspersoon hiervan
in kennis gesteld (artikel 34, derde lid). Tegen het besluit naar aanleiding
van een terugmelding, kan een belanghebbende bezwaar en beroep indienen. Totdat
definitief is beslist op een terugmelding, zal in het register een gegeven
in onderzoek blijven. Voor terugmeldingen die zien op het feit dat een authentiek
gegeven ten onrechte niet in het handelsregister is ingeschreven, geldt eenzelfde
procedure als bij terugmeldingen die betrekking hebben op onjuiste gegevens
(artikel 37).Artikel 38Een kamer kan er zelf achter komen dat een bepaald gegeven niet meer klopt,
bij voorbeeld in contacten met een onderneming of op basis van lokale kennis.
Voor authentieke gegevens zijn de kamers bevoegd wijzigingen door te voeren.
Daarnaast kunnen bij algemene maatregel van bestuur niet-authentieke gegevens
worden aangewezen waarvoor deze bevoegdheid geldt. Dit betekent echter niet
dat voor deze gegevens ook de verplichting tot terugmelding geldt: deze verplichting
geldt alleen voor authentieke gegevens.Voor het doorvoeren van ambtshalve
wijziging geldt eenzelfde procedure als voor het verwerken van terugmeldingen.
In feite is een ambtshalve wijziging te beschouwen als een terugmelding van
een kamer zelf.Artikel 35 van de Wet bescherming persoonsgegevens geeft een persoon op
wie een persoonsgegeven betrekking heeft, het recht zich tot de verantwoordelijke
te wenden met het verzoek om informatie over de hem betreffende persoonsgegevens.
De verantwoordelijke deelt de betrokkene schriftelijk binnen vier weken mee
of hem betreffende persoonsgegevens worden verwerkt. Op basis van artikel
36 van de Wet bescherming persoonsgegevens kan een degene over wie persoonsgegevens
worden verwerkt, aan de verantwoordelijk, voor het register de kamers, verzoeken
de persoonsgegevens te verbeteren, aan te vullen of te verwijderen. Een kamer
moet de verzoeker binnen vier weken na ontvangst van het verzoek schriftelijk
een reactie geven. In artikel 38, tweede lid, wordt bepaald dat voor een correctieverzoek
als bedoeld in artikel 36 van de Wet bescherming persoonsgegevens de procedure
voor het behandelen van een terugmelding van toepassing is. Hiermee wordt
gewaarborgd dat ook een correctieverzoek ingevolge artikel 36 van de Wet bescherming
persoonsgegevens, zorgvuldig wordt behandeld.Artikel 39Het systeem van terugmelding is een nieuw systeem, waar ervaring mee zal
moeten worden opgedaan. Om deze reden is er voor gekozen in dit artikel de
mogelijkheid te bieden een aantal onderwerpen in de lagere regelgeving
uit te werken. Te denken valt in de eerste plaats aan regels over bij voorbeeld
de wijze waarop moet worden teruggemeld en termijnen waarbinnen terugmeldingen
verwerkt moeten worden. Bij de wijze van terugmelden kan worden gedacht aan
het vaststellen van een model volgens welke moet worden teruggemeld. Op deze
wijze kan worden bereikt dat de terugmeldingen zo specifiek mogelijk zijn,
en daarom snel onderzocht kunnen worden. Ook kunnen regels worden gesteld
over de doorzending van de melding. Het is van belang dat deze regels voor
alle basisregister voorzover mogelijk gelijkluidend zijn. Te denken valt hierbij
aan een termijn voor de terugmelding. Ook kunnen regels worden gesteld over
het plaatsen van de aantekening dat een gegeven in onderzoek is. Ook hier
kan worden gedacht aan termijnen, maar ook kunnen situaties worden omschreven
waarin van het plaatsen van deze aantekening, ondanks een terugmelding, geen
sprake hoeft te zijn. Dit kan bij voorbeeld het geval zijn indien eenzelfde
terugmelding kort tevoren al is onderzocht. In een dergelijk geval is het
niet nodig een gegeven in onderzoek te plaatsen, en kan snel op de melding
worden beslist. Tot slot is de mogelijkheid opgenomen om nadere regels op
te nemen over de informatie, die over een terugmelding en het daarop volgende
onderzoek in het register worden opgenomen. Indien een gegeven in onderzoek
is, moet een bestuursorgaan beoordelen of nog van dit gegeven gebruik kan
worden gemaakt, of gewacht kan worden met een besluit of dat een bestuursorgaan
aanvullende informatie moet inwinnen alvorens tot een besluit te kunnen komen.
De gegevens die over een terugmelding in het register worden opgenomen, kunnen
behulpzaam zijn bij deze keuze. Te denken valt bij voorbeeld aan het gegeven
dat volgens de terugmelding correct is of informatie over de stand van zaken
van het onderzoek naar aanleiding van de terugmelding.Hoofdstuk 7. Controle op de kwaliteit van het registerAlgemeenDit hoofdstuk bevat regels over de controle op de kwaliteit van het register.
Onder kwaliteit wordt in dit verband verstaan de juistheid, de volledigheid
en de actualiteit van de gegevens. Dat de gegevens in het register van voldoende
kwaliteit moeten zijn, vloeit voort uit een samenstel van bepalingen, opgenomen
in dit wetsvoorstel. De volledigheid van het register ligt in de eerste plaats
in handen van de ondernemingen en rechtspersonen. Ondernemingen en rechtspersonen
zijn elk voor zich primair verantwoordelijk voor het feit dát zij in
het register zijn opgenomen en dat de gegevens die zijn opgenomen, ook juist
en volledig zijn. Voor de juistheid van de gegevens is het mechanisme van
de terugmelding van groot belang. De in dit hoofdstuk opgenomen bepalingen
beogen te waarborgen dat de hierboven beschreven kwaliteit ook daadwerkelijk
gerealiseerd wordt.Artikel 40In dit artikel wordt in de eerste plaats tot uitdrukking gebracht dat
de kamers maatregelen moeten treffen, gericht op de kwaliteit van het register.
Als beheerder van het register zijn de kamers ook de enige die daadwerkelijk
kunnen zorgen voor een goede kwaliteit van het register. In dit artikel wordt
bepaald dat de kamers in onderling overleg maatregelen treffen om de juistheid,
volledigheid en actualiteit, met andere woorden de kwaliteit van het register,
te waarborgen. Te denken valt hierbij aan maatregelen op het gebied van de
verwerking van gegevens of afspraken over het uitvoeren van steekproeven op
de gegevens.De wijze waarop de kamers aan deze taak invulling geven, is niet geregeld.
Het staat de kamers vrij om een vorm te kiezen voor de samenwerking
op het gebied van de borging van kwaliteit. Een mogelijke invulling is een
beschrijving van de administratieve organisatie, die alle kamers hanteren
en waardoor wordt gewaarborgd dat de kwaliteit van het register van voldoende
niveau is. Een andere manier kan zijn het sluiten van een convenant, waarbij
de kamers afspreken dat een bepaalde handelwijze zal worden gevolgd.Artikel 41 en 60In artikel 41 wordt een externe controle van het handelsregister voorgeschreven.
Deze externe controle is er op gericht om vast te stellen of het register
voldoet aan de hiervoor geldende kwaliteitseisen. Een eerste kwaliteitseis
zal zijn dat het register voldoet aan de eisen van dit wetsvoorstel. Dit houdt
in dat steekproefsgewijs zal worden bezien of het register juist, actueel
en volledig is. Op basis van het tweede lid van dit artikel kan een nadere
invulling worden gegeven aan de kwaliteitscontrole van het register. De kwaliteit
valt hierbij uiteen in de procesmatige kwaliteitseisen aangaande beheerorganisatie
van het systeem (continuïteit, beveiliging en verwerkingssnelheid) en
de inhoudelijke kwaliteitseisen (juistheid, volledigheid en actualiteit).
Concreet kan dit betekenen dat in deze regelgeving een percentage wordt vastgesteld
dat aangeeft hoeveel onjuiste gegevens ten hoogste in het register voor mogen
komen.Een kwaliteitscontrole is het meest betrouwbaar als deze door een externe
partij wordt uitgevoerd. Anderzijds is er wel behoefte aan een organisatie
die goed bekend is met de processen en de systemen van de beheerder van het
register. Om deze reden is in het eerste lid gekozen om de kwaliteitscontrole
bij een accountant neer te leggen. Hierbij kan gekozen worden voor de «huisaccountant»,
maar staat het de kamers uiteraard ook vrij om een andere accountant te benaderen
voor deze controle.De Minister heeft te allen tijde zelf ook de mogelijkheid om naar (onderdelen)
van het register onderzoek uit te (laten) voeren. Dit is in dit wetsvoorstel
niet expliciet geregeld, maar vloeit voort uit de verplichting van de kamers
de Minister alle benodigde inlichtingen te verstrekken. Deze verplichting
is opgenomen in artikel 50 van de Wet op de kamers van koophandel en fabrieken
1997.De externe kwaliteitscontrole vindt eenmaal per drie jaar plaats. Aangezien
juist in de beginperiode van het register veel behoefte zal zijn aan informatie
over de kwaliteit van het register (bij voorbeeld om te beoordelen of de kwaliteit
voldoende is om het gebruik van authentieke gegevens verplicht te stellen),
is in artikel 60 vastgelegd dat gedurende de eerste zes jaar controle eens
per twee jaar plaatsvindt. Hierdoor ontstaat tijdens de cruciale invoeringsfase
een beter zicht op de kwaliteit van het register, en kunnen besluiten worden
genomen over de geleidelijke invoering van de terugmeldplicht en de inwerkingtreding
van de bepalingen over verplicht gebruik en eenmalige gegevensverstrekking.Hoofdstuk 8. Toezicht en handhavingAlgemeenIn hoofdstuk 8 wordt het toezicht en de handhaving van het register geregeld.
Het betreft hier primair het toezicht door de Minister op de kamers. Aan de
kamers zijn in de Wet op de kamers van koophandel en fabrieken 1997 verschillende
taken opgedragen. Het toezicht op deze taken is geregeld in de Wet op de kamers
van koophandel en fabrieken 1997. In dit wetsvoorstel wordt aan de kamers
de taak opgedragen het register te beheren. Het toezicht op de wijze van uitoefening
van deze taak wordt ook in dit wetsvoorstel geregeld. Artikel 42 tot en met 45De financiering van het register wordt in dit wetsvoorstel geregeld. De
Minister stelt de bedragen vast die een onderneming of rechtspersoon die in
het register is ingeschreven, moet betalen. Ook stelt de Minister de bedragen
vast die betaald moeten worden voor verstrekking van gegevens. Om deze bedragen
goed vast te kunnen stellen, is inzicht nodig in de financiële gang van
zaken rond het register. Om deze reden is in artikel 42 opgenomen dat de elke
kamer, na overleg met de andere kamers, een begroting aan de Minister aanbiedt.
Het besluit tot vaststelling van de begroting behoeft de goedkeuring van de
Minister. Reden hiervoor is dat de verschillende vergoedingen door de Minister
op deze begroting zullen worden gebaseerd.Om goed zicht te houden op de financiële ontwikkelingen, is in artikel
43 bepaald dat aanmerkelijke verschillen tussen de begroting en de daadwerkelijke
financiële situatie aan de Minister gemeld moeten worden. Als sluitstuk
van de financiële cyclus, is in artikel 44 opgenomen dat elke kamer een
jaarverslag over het register aan de Minister aanbiedt, waarin tevens aandacht
wordt besteed aan het financieel beheer van het register.Uit de stukken die ingevolge artikel 42 tot en met 44 aan de Minister
moeten worden overlegd of uit andere signalen kan de Minister concluderen
dat bepaalde zaken bijsturing behoeven. Met het oog hierop is in artikel 45
de mogelijkheid opgenomen om beleidsregels te stellen met betrekking tot de
taakuitoefening van één of meer kamers. Deze beleidsregels houden
algemene aanwijzingen in hoe in bepaalde gevallen te handelen, en zullen meer
specifiek zijn dan de in de wet- en regelgeving gegeven kaders. Ook kunnen
deze beleidsregels op korte termijn worden vastgesteld, waardoor indien noodzakelijk
snel kan worden bijgestuurd.Artikel 46In de Wet op de kamers van koophandel en fabrieken 1997 is niet voorzien
in een taakverwaarlozingsregeling voor de kamers. Gelet op het belang van
het register voor de informatievoorziening binnen de overheid, is het wenselijk
een dergelijke voorziening wel in dit wetsvoorstel op te nemen. Uiteraard
ligt het niet in de verwachting dat dit artikel moet worden toegepast. In
eerste instantie zullen kamers in onderling overleg moeten zorgen dat elke
kamer op een goede wijze het register beheert. Indien een kamer echter stelselmatig
en ernstig de wettelijke bepalingen negeert, waardoor het functioneren en
de betrouwbaarheid van het register in gevaar komt, is het wenselijk te beschikken
over dit ultimum remedium.Artikel 47Dit artikel is gebaseerd op artikel 28 van de Handelsregisterwet 1996
en heeft als strekking dat het verboden is te handelen in strijd met een bij
of krachtens dit wetsvoorstel gestelde verplichting tot het doen van een opgave
ter inschrijving in het register. Onder inschrijving wordt in dit verband
verstaan zowel de eerste inschrijving als de het doorgeven van wijzigingen
die na de eerste inschrijving ontstaan. De sanctionering van het verbod is
geregeld in de Wet op de economische delicten (zie artikel 54 van dit wetsvoorstel).
In artikel 28 van de Handelsregisterwet 1996 zijn verenigingen of stichtingen
waaraan geen onderneming toebehoort, uitgezonderd van deze verbodsbepaling.
In dit wetsvoorstel komt deze uitzondering niet terug. Gelet op de nieuwe
doelstelling van het register, te weten de goede vervulling van de publiekrechtelijke
taken, is het evenzeer van belang dat verenigingen of stichtingen zich correct
in het register inschrijven. Dit artikel heeft om dezelfde reden ook betrekking
op ondernemingen en rechtspersonen die thans niet zijn ingeschreven in het
handelsregister. Via het overgangsrecht zullen de benodigde maatregelen worden getroffen om te waarborgen dat de ondernemingen en rechtspersoon
die thans niet zijn ingeschreven in het handelsregister, voldoende gelegenheid
krijgen om aan deze nieuwe verplichting te voldoen.Artikel 48Een goede behandeling van klachten is van belang voor het goed functioneren
van het register. Immers, als klachten door de kamers op een goede wijze worden
behandeld, kan dit leiden tot verbeteringen in (het beheer van) het register.
De kamers zijn bestuursorganen in de zin van de Algemene wet bestuursrecht.
De bepalingen van hoofdstuk 9 van de Algemene wet bestuursrecht zijn derhalve
op de kamers van toepassing. Deze bepalingen houden kort samengevat in dat
een ieder een klacht bij een bestuursorgaan in kan dienen, dat door een bestuursorgaan
zorgvuldig moet worden behandeld. Wat deze zorgvuldige behandeling inhoudt,
wordt in enkele bepalingen in de Algemene wet bestuursrecht uitgewerkt.Het is voor degenen die van het register gebruik maken, niet logisch als
de kamers op een uiteenlopende wijze met klachten om zouden gaan. Er is immers
sprake van één register. In dit artikel is daarom voorgeschreven
dat er overleg moet zijn over de klachtenprocedure. Afdeling 9.3 van de Algemene
wet bestuursrecht geeft de mogelijkheid om een persoon of commissie te belasten
met de behandeling van en de advisering over klachten. Deze procedure wordt
gevolgd als een bestuursorgaan hiertoe besluit of als dit bij wet is voorgeschreven.
Denkbaar is dat de verschillende kamers zouden afspreken om één
persoon of commissie te belasten met de klachten van alle kamers. Dit zou
de uniformiteit van de behandeling van klachten ten goede komen.Artikel 49Op dit moment is in de artikelen 32 en 33 van de Wet op de kamers van
koophandel en fabrieken 1997 de financiering van het handelsregister geregeld.
In dit wetsvoorstel is er voor gekozen deze financiering niet langer te regelen
in de Wet op de kamers van koophandel en fabrieken 1997, maar in dit wetsvoorstel
zelf. Dit bevordert de overzichtelijkheid van de wetgeving rond het handelsregister.
Uitgangspunt van de financiering blijft dat ondernemingen en rechtspersonen
die in het register ingeschreven zijn, een bijdrage hiervoor betalen. Dit
bedrag wordt echter, anders dan de huidige situatie, vastgesteld door de Minister,
en zal voor alle kamers gelijk zijn. Het bedrag wordt gebaseerd op een begroting
voor het register van elke kamer.In artikel 49, derde lid, is opgenomen dat bij de vaststelling van de
bijdrage kan worden gedifferentieerd naar rechtsvorm en grootte. Bij grootte
is opgenomen dat níet kan worden gedifferentieerd naar maatschappelijk
kapitaal. Dit hangt samen met artikel 10 van richtlijn 69/335/EEG van de Raad
van de Europese Gemeenschappen van 17 juli 1969 betreffende de indirecte
belastingen op het bijeenbrengen van kapitaal.In artikel 32, vijfde lid, van de Wet op de kamers van koophandel en fabrieken
1997 staat de mogelijkheid opgenomen ontheffing te vragen van de bijdrage
aan het handelsregister. Deze mogelijkheid is niet in dit wetsvoorstel overgenomen.
Reden hiervoor is enerzijds dat er altijd sprake is van kosten die door een
kamer worden gemaakt voor het handelsregister, en er geen reden is deze kosten
niet over alle ondernemers en rechtspersonen te verdelen. Daarbij komt bij
dat de heffing een zodanig bedrag is dat de kosten voor het verlenen van de
ontheffing niet in verhouding staan tot dit bedrag. Artikel 50Op basis van dit artikel wordt het bedrag vastgelegd voor de inzage of
verstrekking van gegevens. Dit artikel is gebaseerd op artikel 15, eerste
en derde lid, van de Handelsregisterwet 1996. Vanwege de overzichtelijkheid
van dit wetsvoorstel, is dit nu geregeld in hoofdstuk 9, dat betrekking heeft
op de financiën. De uitwerking van de bedragen zal geschieden bij algemene
maatregel van bestuur. De feitelijke vergoeding kan op basis van deze algemene
maatregel van bestuur bij ministeriële regeling worden vastgesteld.Artikel 51Dit artikel is gebaseerd op artikel 27 van de Handelsregisterwet 1996.
Dit artikel geeft een delegatiebasis voor een algemene maatregel van bestuur.
Deze algemene maatregel van bestuur kan worden gemaakt in het belang van een
goede uitvoering van de wet of in het belang van een tijdige implementatie
van Europese regelgeving. Met name in dat verband is deze bepaling van belang.
Zoals in het algemeen deel van deze toelichting beschreven, raakt dit wetsvoorstel
op verschillende manieren aan het Europese recht en kan het, met het oog op
een tijdige implementatie van Europese regelgeving van belang zijn om te beschikken
over de mogelijkheid bij algemene maatregel van bestuur bepaalde zaken te
regelen.Artikel 52Dit artikel is nieuw ten opzichte van de Handelsregisterwet 1996. Achtergrond
van dit artikel is dat het handelsregister een basisregister is, zoals gedefinieerd
in het Programma Stroomlijning Basisgegevens. Eén van de eisen die
in het kader van dit programma voor basisregistraties is geformuleerd, is
dat er sprake moet zijn van een invloed van gebruikers van een basisregistratie.
Dit is des te meer van belang nu voor bestuursorganen in veel situaties gebruik
van het register verplicht zal worden. Bij een verplichte afname is het van
belang dat bestuursorganen ook invloed hebben op bijvoorbeeld de kwaliteit
van de gegevens en de gang van zaken rond terugmeldingen. Er is niet voor
gekozen om het overleg met gebruikers van het register vergaand te formaliseren.
Van primair belang is dat er informeel en constructief overleg over het register
plaats vindt. Verdergaande regelgeving op dit punt, is dan ook niet nodig.Artikel 53 en 55In de Wet op de kamers van koophandel en fabrieken 1997 worden enkele
wijzigingen doorgevoerd. Artikel 32 van de Wet op de kamers van koophandel
en fabrieken 1997 wordt aangepast. Dit omdat de financiering van het register
niet langer in de Wet op de kamers van koophandel en fabrieken 1997 wordt
geregeld, maar in dit wetsvoorstel. In aansluiting hierop kan artikel 33 van
de Wet op de kamers van koophandel en fabrieken 1997 vervallen. Dit artikel
is specifiek gericht op de financiering van het handelsregister. De financiering
van het register wordt nu in dit wetsvoorstel geregeld in plaats van in de
Wet op de kamers van koophandel en fabrieken 1997.Ook artikel 35 van de Wet op de kamers van koophandel en fabrieken 1997
behoeft aanpassing. In het eerste lid wordt een verwijzing naar de Handelsregisterwet
1996 aangepast. Daarnaast vervalt het tweede lid van artikel 35. Reden hiervoor
is dat de groep ondernemingen en rechtspersonen, die ingevolge dit wetsvoorstel
is ingeschreven, groter en meer divers is dan de groep die ingevolge de Handelsregisterwet
1996 in het Handelsregister is ingeschreven. Binnen deze grotere groep kan
behoefte aan differentiatie van bijdragen voor financiering van de taken van
de kamers ontstaan. Ook artikel 43 van de Wet op de kamers van
koophandel en fabrieken 1997 wordt aangepast naar aanleiding van de uitbreiding
van het handelsregister. In het eerste lid van artikel 43 van de Wet op de
Kamers van Koophandel en fabrieken wordt aangepast omdat in het handelsregister
nu alle ondernemingen waarin uitsluitend landbouw of visserij wordt uitgeoefend,
moeten worden ingeschreven. Nu deze inschrijfplicht verruimd is, wordt ook
de in artikel 43, eerste lid, opgenomen vrijstelling verruimd. In het tweede
lid geeft uitvoering aan de toezegging van de toenmalige Staatssecretaris
van Economische Zaken, gedaan bij brief van 27 maart 2002 om de heffingsgrondslag
aan te passen. Dit vooruitlopend op de discussie over een meer algemene vrijstelling
voor de heffingen in verband met voorlichting en regiostimulering.In lijn met de hierboven omschreven aanpassingen van de Wet op de kamers
van koophandel en fabrieken 1997, wordt ook de Wet op de bedrijfsorganisatie,
die een verwijzing bevat naar artikel 32 van de Wet op de kamers van koophandel
en fabrieken 1997, aangepast.Artikel 54Overtreding van artikel 25 en 28 van de Handelsregisterwet 1996 is in
artikel 1 van de Wet op de economische delicten aangewezen als economisch
delict. In dit wetsvoorstel wordt eenzelfde systematiek voorgesteld. Artikel
27 en 47 strekken ter vervanging van de artikelen 25 en 28 van de Handelsregisterwet
1996. Overtreding van deze artikelen is ingevolge onderdeel A van dit artikel
een economisch delict.In artikel 11, tweede lid, van de Wet op de economische delicten wordt
zowel verwezen naar het handelsregister als naar de Handelsregisterwet 1996.
Deze verwijzingen worden aangepast aan dit wetsvoorstel. Soortgelijke aanpassing
in andere wetten zullen via een invoeringswet worden geregeld.Artikel 57Ondernemingen en rechtspersonen die niet in het handelsregister hoeven
te zijn ingeschreven, krijgen ingevolge dit artikel een periode om zich in
het register in te schrijven. Deze overgangsbepaling is nodig omdat het ondernemingen
en rechtspersonen betreft die al lange tijd kunnen bestaan, maar die op dit
moment niet behoeven te voldoen aan de verplichtingen van artikel 20 van dit
wetsvoorstel.Artikel 58In het register zullen een aantal ondernemingen en rechtspersonen worden
ingeschreven, die thans nog niet in het handelsregister zijn opgenomen. Wel
zijn deze ondernemingen en rechtspersonen vaak al in andere registers opgenomen.
Gedacht wordt hier in de eerste plaats aan het bedrijvenregister van de Belastingdienst.
Het doel van de registers waarin deze gegevens, wellicht ook persoonsgegevens,
zijn opgenomen, zal vaak niet voorzien in het gebruik van deze gegevens voor
het doel nieuwe ondernemingen en rechtspersonen eenvoudig in het register
in te schrijven. Dit artikel maakt het mogelijk om gegevens van nieuw in te
schrijven ondernemingen en rechtspersonen, die elders in een register voorkomen,
te gebruiken voor de eerste inschrijving bij het register. Dit wordt een «omgekeerde
enquête» genoemd. Een omgekeerde enquête sluit goed aan
bij het in dit wetsvoorstel opgenomen streven naar eenmalige gegevensverstrekking. Artikel 59In artikel 32 is opgenomen dat voor bestuursorganen een terugmeldplicht
geldt. Om te voorkomen dat bij de start en totstandkoming van het register
een zodanig grote hoeveelheid terugmeldingen wordt gedaan dat voor de kamers
een onwerkbare situatie ontstaat, is in dit artikel de mogelijkheid opgenomen
om gedurende zes jaar na inwerkingtreding van dit wetsvoorstel bestuursorganen
aan te wijzen voor wie de verplichting tot terugmelding geldt. Op deze wijze
kunnen de meest relevante bestuursorganen beginnen met terugmelden, zodat
ervaring met het systeem van terugmelden kan worden opgedaan. Er kunnen vervolgens
steeds meer bestuursorganen worden aangewezen die verplicht zijn terug te
melden, totdat deze verplichting voor alle bestuursorganen geldt, en dit overgangsrecht
is uitgewerkt.De termijn van zes jaar is gekozen in aansluiting op de overgangstermijn
van artikel 60, welke betrekking heeft op de kwaliteitscontrole van het register.
Uiteraard zal, indien mogelijk, de termijn waarbinnen niet alle bestuursorganen
verplicht zijn terug te melden, zo kort mogelijk worden gehouden en kan deze,
aan de hand van opgedane ervaringen, wellicht korter zijn dan zes jaar.Artikel 61De overgang van het handelsregister naar het in dit wetsvoorstel geregelde
register is een zodanig omvangrijke en complexe operatie, dat niet kan worden
uitgesloten dat zich overgangsrechtelijke en invoeringsproblemen voordoen,
die thans niet kunnen worden overzien en voorzien. In verband daarmee kan
de behoefte blijken te bestaan aan aanvullende voorzieningen en regels, die –
gelet op het mogelijk technische karakter en de vereiste spoed – bij
algemene maatregel van bestuur getroffen moeten kunnen worden. Dit artikel
verschaft hiervoor de grondslag. Hoewel deze grondslag noodzakelijkerwijs
ruim is geformuleerd, is deze uitdrukkelijk geclausuleerd. In het artikel
is de beperking opgenomen dat het moet gaan om regels «met het oog op
de goede invoering» van deze wet. Afwijken van de regels in dit wetsvoorstel
is derhalve alleen toegestaan indien dit in verband met de invoering van het
register noodzakelijk is.Artikel 63In dit artikel is een evaluatiebepaling opgenomen. Aangezien dit wetsvoorstel
een ingrijpende herziening van het huidige handelsregister beoogt en het handelsregister
omvormt tot een basisregistratie, is het wenselijk om, nadat enige ervaring
met dit nieuwe stelsel is opgedaan, dit te evalueren.Artikel 64Het kan wenselijk zijn om, in aanvulling op het in dit hoofdstuk opgenomen
overgangsrecht, bepaalde artikelen niet onmiddellijk in werking te laten treden.
Te denken valt bij voorbeeld aan de bepalingen over verplicht gebruik en eenmalige
gegevensverstrekking. Deze verplichtingen zijn pas zinvol als het register
goed functioneert. Streven is zo veel mogelijk bepalingen onmiddellijk in
werking te laten treden. Indien het nodig is dat artikelen of onderdelen hiervan
later in werking treden, zal de termijn dat deze artikelen later in werking
treden zo veel mogelijk worden beperkt.De Staatssecretaris van Economische Zaken,C. E. G. van Gennip XNoot1Zie Kamerstukken II, 26 387.XNoot2Brief van de Ministers van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties en
van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer en de Staatssecretaris
van Economische Zaken aan de Voorzitter van de Tweede Kamer d.d. 3 maart
2003 (Kamerstukken II, 2002/03, 26 387, nr. 18).XNoot3In de brief werd gesproken over «authentieke» registraties.
In deze memorie wordt de term «basisregister» gebruikt. Die term
geeft beter aan dat de hier bedoelde registers voor overheidsorganen gegevensbronnen
bij uitstek zijn om hun handelen op te baseren.XNoot1Dit is onder meer uitgedrukt in de door de Kamer aangenomen motie van
het lid Szabó c.s. (Kamerstukken II, 2003/04, 29 362, nr. 8).
Zie ook de bespreking van – onder meer – die motie in Handelingen
II 2003/04, blz. 3539–3546 en 3628–3629.XNoot2Kamerstukken II 2003/04, 29 362, nr. 20).XNoot3Kamerstukken II 2002/03, 24 036, nr. 275, Kamerstukken II 2003/04,
29 515, nr. 10.XNoot1Kamerstukken II, 2001/02, 26 387, nr. 11.XNoot2Kamerstukken II 2003/04, 29 515, nr. 10.XNoot1Bron: CBS/LISA/VVK, 2003.XNoot1EIM, 2001.XNoot1In de agrarische sector gaat het per jaar om plm. 500 nieuwe bedrijven,
plm. 4000 bedrijfsbeëindigingen en een (onbekend) aantal bedrijfsoverdrachten.
Ten aanzien van straatventers mag worden aangenomen dat deze aantallen nog
beduidend lager liggen.XNoot1Ter inzage gelegd bij het Centraal Informatiepunt Tweede Kamer. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-30656-3.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl