Financiële verantwoordingen over het jaar 1999; Brief minister met antwoord op vier vragen van kamerlid Kalsbeek over de jeugdcriminaliteit financiële verantwoording 1999
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-09 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 27127, nr. 96

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

12-09-2000

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1999-2000

27127 nr. 96

01-09-2000

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamHoe groot is het probleem?Minderjarige Verdachten Wat zijn de oorzaken van crimineel gedrag van minderjarigen?Hoe snel en effectief is het sanctioneren?Welke methodieken worden gehanteerd?Ondertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 27127Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 21 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
27 127Financiële verantwoordingen over het jaar 1999nr. 96BRIEF VAN DE MINISTER VAN JUSTITIEAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-GeneraalDen Haag, 1 september 2000Tijdens het AO over de financiële verantwoording 1999 stelde het
kamerlid Kalsbeek mij een viertal vragen over de jeugdcriminaliteit.1. Hoe groot is het probleem?2. Wat zijn de oorzaken daarvan?3. Hoe snel en effectief is het sanctioneren?4. Welke methodieken worden gehanteerd?Ik zal achtereenvolgens ingaan op de vier bovenstaande vragen.Hoe groot is het probleem?De omvang van de jeugdcriminaliteit kan niet alleen worden afgelezen aan
de jaarlijks gepubliceerde cijfers. Zij vormt een weerspiegeling van een algemeen
maatschappelijke ontwikkeling die zich manifesteert in toenemend geweld op
straat, in huiselijk geweld en in de neiging tot agressief gedrag, zoals zichtbaar
in het verkeer en in en rond de sport.Er zijn verschillende methoden om de omvang van de jeugdcriminaliteit
te benaderen. Geen van de benaderingen leidt op zichzelf echter tot een beeld
dat geheel overeenkomt met het werkelijk gedrag van jongeren. Zo zegt de omvang
van de door de politie geregistreerde criminaliteit iets over de werkelijke
omvang, maar ook iets over de mate waarin delicten bij de politie bekend worden.
«Self-report» studies, zoals de driejaarlijkse enquête van
het CBS, geven op zich een completer beeld, met name van de «kleine»
criminaliteit en van de slachtofferloze delicten. Deze studies zijn vooral
van belang voor het in kaart brengen van trends, maar zeggen minder over het
absolute aantal delicten.Met alle beperkingen is de meest gehanteerde maat het aantal jongeren
dat als verdachte met de politie in aanraking komt.De laatst hierover bekende gegevens zijn: Minderjarige Verdachten JaarAantal% van het totaal aantal verdachtenJongensMeisjesVermogens- delictenGeweldsdelicten199650 96220,044 1556 80728 0287 927199747 26317,540 7686 49525 5748 250199846 37217,440 4505 92225 5208 136(bron: CBS, bewerking WODC)Uit deze cijfers blijkt dat het aantal minderjarige verdachten met bijna
4 300 personen (9%) is gedaald in de jaren 1996 – 1998. Dit komt
vooral door afname van het aantal vermogensdelicten (waaronder inbraak). De
omvang van het aantal verdachten van geweldsdelicten is echter nog steeds
hoog en neemt niet af. Het aandeel van meisjes in de criminaliteit is min
of meer stabiel rond 13%.In het kader van het programma «Verbetering Bestuurlijke Informatievoorziening
Jeugd», is in de eerste helft van 2000 een inventarisatie gemaakt van
de gegevensbronnen met betrekking tot (jeugd)criminaliteit. Er zijn meer dan
veertig bronnen onderscheiden die elk op zich informatie geven over de aard
en de omvang van de jeugdcriminaliteit. Door informatie uit verschillende
bronnen naast elkaar te leggen, te waarderen en te combineren zal een completer
beeld worden gegeven van de aard en de omvang van de jeugdcriminaliteit. De
beschrijving van de bronnen zal door het WODC worden onderhouden en ter beschikking
gesteld aan geïnteresseerden.Wat zijn de oorzaken van crimineel gedrag van minderjarigen?Het achterhalen van de oorzaken van normoverschrijdend gedrag van jongeren
is al jaren lang het onderwerp van wetenschappelijk onderzoek in binnen- en
buitenland. Het is niet mogelijk om oorzaken te identificeren die volledig
verantwoordelijk zijn voor het crimineel gedrag: het gaat meer om een combinatie
van factoren, die de kans vergroten dat een jongere over de schreef gaat.Reeds lange tijd zijn sociale wetenschappers op zoek naar de oorzaken
van crimineel gedrag. Werkloosheid is veel genoemd als oorzaak, alsmede armoede,
ongeschoold zijn of een gebrekkige zelfcontrole, om er enkele te noemen. De
laatste jaren heeft de discussie over oorzaken langzaam maar zeker plaats
gemaakt voor een discussie over risicofactoren. Men is namelijk steeds meer
tot het besef gekomen dat er niet één enkele oorzaak is aan
te wijzen, maar dat het altijd gaat om een opeenstapeling van en een interactie
tussen tal van verschillende factoren, die gezamenlijk kunnen leiden tot uiteenlopende
vormen van criminaliteit. Veel van het hedendaagse onderzoek richt zich op
die risicofactoren. Als tegenhanger worden beschermende factoren onderscheiden
die juist beschermen tegen het ontstaan van crimineel gedrag. In het verleden
was het beleid vooral gericht op de sociale omgeving en de sociale controle
als beleidsinstrument; nu is er meer aandacht voor de dader en de risicofactoren
die aanwezig zijn.Door het WODC is recent onderzoek gedaan naar de verschillende oorzaken
van crimineel gedrag bij minderjarigen («Moeilijke Jeugd», WODC
2000). Er werd geconcludeerd dat de aard van de risicofactoren belangrijk
was. Verder bleek dat jongens zich vaker schuldig maken aan ernstiger gedrag
dan meisjes, terwijl ernstiger delinquenten gemiddeld ouder zijn dan de minder
ernstige delinquenten. De leeftijd waarop het eerste delict wordt gepleegd
is een goede voorspeller van de ernst van later crimineel gedrag. De jonge
starters hadden al vroeg in hun leven te maken met risicofactoren op het gebied
van «school» en «achtergrond van ouders»,
maar ook met factoren als «antisociaal en afwijkend gedrag», «opvoeding»
en «vrienden». Tenslotte wijzen de resultaten van het onderzoek
uit dat slechte gezinsomstandigheden niet direct leiden tot crimineel gedrag,
maar wel als een katalysator kunnen werken door andere risicofactoren op te
roepen.Hoe snel en effectief is het sanctioneren?De doorlooptijden van strafzaken minderjarigen variëren sterk en
zijn afhankelijk van de verschillende trajecten en van de praktijk binnen
de behandelende parketten. Het feit dat diverse keteninstanties die bij de
afdoening betrokken zijn: Politie, Halt, OM, Raad, Rechtbank, Dienst Justitiële
Inrichtingen, ieder hun eigen administratieve systeem hanteren met verschil
in registratie naar geval of persoon en met verschillende ijkmomenten, belemmert
het zicht op de verwerkingsduur van individuele zaken en op het totaal. Ondanks
de inspanningen van het OM is het vooralsnog slechts in een klein aantal arrondissementen
gelukt om de beleidsdoelstelling te realiseren dat driekwart van de gevallen
die het parket bereiken binnen 6 maanden door het OM zijn afgedaan, dan wel
voorgelegd aan de rechter. De specifieke aandacht die aan jeugdzaken wordt
gegeven is hierbij van doorslaggevende invloed. Over de verdere doorlooptijd
door rechtbank en tenuitvoerlegging is nog te weinig bekend. Het is duidelijk
dat deze situatie verbetering behoeft. Ik zal dan ook op zeer korte termijn
de verantwoordelijken van de diverse ketenpartners uitnodigen in gezamenlijk
overleg aan te geven welke verbeteringen mogelijk zijn, zowel wat betreft
de informatievoorziening als de organisatie van het afdoeningproces. Serieus
zal moeten worden bezien hoe de «best-practices» die kennelijk
in een aantal arrondissementen wel succes hebben, ook in andere arrondissementen
toegepast kunnen worden. Het gaat daarbij om verbeteringen voor ieder van
de ketenpartners op zich en met name ook in onderlinge samenhang. Wat betreft
dit laatste is de regierol van het OM van groot belang. Op basis van een gezamenlijk
«commitment» zullen de aanbevelingen projectmatig worden uitgewerkt
en geïmplementeerd.Een voorbeeld van snel en vroegtijdig ingrijpen is de HALT-afdoening.In 1998 zijn 21 749 zaken door Halt zijn afgedaan. Dit betreft 47%
van het aantal minderjarige verdachten dat door de politie is geregistreerd.
De afdoening is relatief snel, de gemiddelde doorlooptijd ligt rond de 85
dagen, vanaf datum eerste verhoor tot en met de laatste dag van de opgelegde
straf. Hierbij moet uiteraard bedacht worden dat Halt alleen toepasbaar is
bij relatief lichte vergrijpen van «first offenders». Zwaardere
delicten worden door de politie aan het OM voorgelegd en gemeld aan de Raad
voor de Kinderbescherming. Een deel daarvan wordt door het OM afgedaan met
een boete, sepot of taakstraf. De overige ernstige zaken worden aan de rechter
voorgelegd.Welke methodieken worden gehanteerd?De hierboven beschreven onderzoeksresultaten bevestigen het belang van
vroegtijdige preventie en interventie. Het inzetten van preventie- en interventieprogramma's
is effectiever naarmate deze in samenhang worden opgezet, met een duidelijke
strategie en zo vroeg mogelijk.Ik wijs daarbij tevens op de komende veranderingen in de organisatie van
de jeugdzorg, waar het Ministerie van Justitie en het Ministerie van VWS gezamenlijk
betrokken zijn, waarin door het aanbrengen van meer samenhang en samenwerking
in het aanbod de effectiviteit zal worden vergroot.Opvoedingsondersteuning, ouders meer betrekken bij en aanspreken op het
delictgedrag van kinderen, de «STOP-reactie» voor 12-minners,
de aanpak via «Communities that Care» zijn initiatieven
die allemaal gekenmerkt worden door samenhang en samenwerking. Ook de aanpak
in het kader van «Individuele Traject Begeleiding» van de «harde
kern»-jongeren en van etnische jongeren sluit aan bij deze uitgangspunten.Tenslotte wil ik u wijzen op de projecten in het kader van Justitie in
de Buurt, waarbij naar voren komt dat een snellere reactie, door in een vroegtijdig
stadium met de lokale ketenpartners samen te werken, mogelijk is.De samenwerking met andere betrokken departementen (BZK, VWS, Onderwijs,
SoZaWe) en met de gemeenten is een belangrijk element in de aanpak van de
jeugdcriminaliteit.De uitgangspunten van het programma Van Montfrans (vroegtijdig, snel en
consequent) blijven actueel. Dit is dan ook de reden waarom het programma
Van Montfrans in deze kabinetsperiode wordt voortgezet.De Minister van Justitie,A. H. Korthals 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-27127-96.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl