Wijz. Flora- en faunawet ivm verruiming mogelijkheden beheer en schadebestrijding beschermde inheemse diersoorten; Memorie van toelichting
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-07 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 29448, nr. 3

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer

09-03-2004

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2003-2004

29448 nr. 3

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamALGEMEEN DEELParagraaf 1: InleidingParagraaf 2: Beheer en bestrijding van schade in
het belang van de faunaParagraaf 3: Lasten voor overheid, burgers en bedrijfslevenARTIKELSGEWIJZE TOELICHTINGARTIKEL IOnderdeel AOnderdeel BOnderdeel COnderdeel DOnderdeel FOnderdeel GOnderdeel HOnderdeel IOnderdeel JOnderdeel KARTIKEL IIOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 29448Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 38 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
29 448Wijziging van de Flora- en faunawet in verband met de verruiming van
de mogelijkheden tot beheer en schadebestrijding van beschermde inheemse diersoortennr. 3MEMORIE VAN TOELICHTINGALGEMEEN DEELParagraaf 1: InleidingArtikel 65 van de Flora- en faunawet (hierna: de wet) biedt de grondgebruiker
de mogelijkheid belangrijke schade aan gewassen, vee, bossen, bedrijfsmatige
visserij en wateren veroorzaakt door bepaalde beschermde inheemse diersoorten
te voorkomen. Het gaat hierbij om bestrijding van dieren behorende tot beschermde
inheemse diersoorten die op grond van artikel 65, eerste lid, van de wet zijn
aangewezen. Op grond van dit artikel kunnen slechts beschermde inheemse diersoorten
worden aangewezen, die niet in hun voortbestaan worden bedreigd of dat gevaar
lopen. Daarbij wordt onderscheid gemaakt tussen soorten die in het gehele
land veelvuldig belangrijke schade aanrichten en soorten die in delen van
het land veelvuldig belangrijke schade aanrichten. Soorten die in het gehele
land veelvuldig belangrijke schade aanrichten worden aangewezen in het Besluit
beheer en schadebestrijding dieren door plaatsing van deze soorten op de landelijke
vrijstellingslijst. Soorten die in delen van het land veelvuldig belangrijke
schade aanrichten worden aangewezen in het Besluit beheer en schadebestrijding
dieren door plaatsing van deze soorten op de provinciale vrijstellingslijst.Artikel 65, tweede lid, van de wet bepaalt dat de aanwijzing genoemd in
het eerste lid slechts wordt gedaan wanneer er geen andere bevredigende oplossing
bestaat en indien geen afbreuk wordt gedaan aan een gunstige staat van instandhouding
van de soort. De aanwijzing dient te worden gedaan ter voorkoming van belangrijke
schade aan gewassen, vee, bossen, bedrijfsmatige visserij en wateren.Op 12 november 2002 heeft de Tweede Kamer der Staten-Generaal gestemd
over een aantal moties die zijn ingediend bij het debat over de wet op 5 november
2002. Bij deze stemming is onder meer de motie-Schreijer-Pierik c.s. aangenomen
(Kamerstukken II 2002/03, 28 600 XIV, nr. 17).In deze motie wordt de regering verzocht om «schade aan de fauna»
op te nemen als belang in artikel 65 van de wet en tevens de vos, de zwarte
kraai en de kauw op de landelijke vrijstellingslijst te plaatsen. Het onderhavig wetsvoorstel voorziet in de uitvoering van deze motie.
Daarnaast wordt van de gelegenheid gebruik gemaakt het wetsvoorstel op enkele
onderdelen te wijzigen. Het betreft hoofdzakelijk een aantal technische verbeteringen
teneinde een effectieve uitvoering van de wet voor de praktijk te bevorderenParagraaf 2: Beheer en bestrijding van schade in
het belang van de faunaDieren behorende tot de diersoorten die op grond van de wet beschermd
zijn, kunnen schade aanrichten. De schade die deze dieren kunnen aanrichten,
is verschillend van aard. Zij kunnen schade aanrichten aan gewassen, vee,
bossen, bedrijfsmatige visserij en wateren, maar ook aan andere beschermde
diersoorten. Het feit dat dieren behorende tot beschermde diersoorten schade
kunnen toebrengen, leidt er toe dat er een evenwicht gevonden dient te worden
waarbij tegemoet gekomen wordt aan zowel het belang van de bescherming van
de diersoort als het belang dat gediend is bij voorkoming en bestrijding van
de schade. In Hoofdstuk V, titel III, afdeling 1, § 3, van de wet
is het instrumentarium opgenomen dat beoogt voornoemd evenwicht te bewerkstelligen.De motie Schreijer-Pierik c.s. (Kamerstukken II 2002/03, 28 600 XIV,
nr. 17) heeft betrekking op de situatie dat dieren behorende tot beschermde
diersoorten schade aanrichten aan andere beschermde diersoorten.Om deze situatie te voorkomen biedt de wet thans met de artikelen 67 en
68 de mogelijkheid tot bestrijding van die dieren over te gaan, waarbij veelal
een planmatige aanpak de voorkeur zal hebben. Ingevolge artikel 67 van de
wet kunnen gedeputeerde staten bepalen dat ter voorkoming van schade aan flora
en fauna de stand van bij ministeriële regeling aangewezen beschermde
inheemse diersoorten of andere diersoorten of verwilderde dieren op door gedeputeerde
staten aan te wijzen gronden door door hen aan te wijzen personen of categorieën
van personen kan worden beperkt. Gedeputeerde staten kunnen hun besluit afhankelijk
stellen van een faunabeheerplan.Artikel 68, eerste lid, van de wet geeft gedeputeerde staten onder meer
de bevoegdheid ontheffing te verlenen van het verbod tot het doden en opzettelijk
verstoren van beschermde inheemse diersoorten ter voorkoming van schade aan
flora en fauna. Het tweede lid van artikel 68 van de wet bepaalt dat de ontheffing,
bedoeld in het eerste lid, slechts wordt verleend aan een faunabeheereenheid
op basis van een faunabeheerplan.Op basis van een faunabeheerplan kan met in acht neming van de omstandigheden
in het gebied waarvoor het faunabeheerplan wordt opgesteld, de stand van schadeveroorzakende
beschermde inheemse diersoorten zodanig worden beheerd dat het aanrichten
van schade aan andere beschermde inheemse diersoorten zoveel mogelijk wordt
beperkt. Op deze wijze kan een evenwicht worden gevonden tussen het beschermen
van diersoorten en schade aan de fauna die deze diersoorten aanrichten.Het voorgaande laat echter onverlet dat een populatie dieren die schade
toebrengt aan de fauna en die planmatig wordt beheerd, schade blijft aanrichten.
Indien deze schade wordt aangericht aan beschermde diersoorten waarvan de
stand kwetsbaar is, is het wenselijk naast de planmatige aanpak op grond van
de artikelen 67 of 68 van de wet te kunnen optreden in concrete situaties
waarin de schade dreigt te worden aangericht. Artikel 65 van de wet biedt
het instrument dat juist voor deze situaties extra mogelijkheden kan bieden.
Dit artikel geeft de grondgebruiker, of degene die schriftelijk toestemming
heeft gekregen van de grondgebruiker, een extra instrument in handen op te
treden tegen bepaalde aangewezen beschermde inheemse diersoorten in situaties
waarin belangrijke schade dreigt. Artikel 65 biedt thans evenwel niet de mogelijkheid
tot het optreden indien belangrijke schade dreigt aan fauna. In artikel I, onderdeel G, van dit voorstel wordt die mogelijkheid overeenkomstig
de meergenoemde motie geopend.Er wordt zo een extra voorziening geboden om predatie op kwetsbare beschermde
diersoorten te voorkomen.Deze extra voorziening zou van belang kunnen zijn om grondgebruikers verdere
maatregelen te kunnen laten nemen ter bestrijding van de vos. Bekend is dat
deze soort predeert op weidevogels en andere op de grond broedende vogels.
Deze vogelsoorten staan onder druk. Zo is de stand van de grutto teruggelopen
van 90 000 broedparen in 1990 tot 45 000 broedparen thans. Hiervoor
zijn verschillende oorzaken aan te wijzen, waaronder veranderende landbouwpraktijken,
grondwaterstanden, landschappelijke inrichtingsmaatregelen en toenemende ontsluiting
van landelijke arealen, maar ook predatie door de vos. Momenteel wordt onderzoek
verricht naar de oorzaken voor het teruglopen van de weidevogelstand. De resultaten
van dit onderzoek zullen in de loop van 2004 bekend worden en zullen meer
duidelijkheid verschaffen over de vraag in welke mate predatie door de vos
leidt tot het teruglopen van de weidevogelstand. Indien de resultaten van
het onderzoek hiertoe aanleiding geven en de maatregelen die door provincies
worden genomen op basis van de artikelen 67 en 68 van de wet onvoldoende zijn
voor een afdoende beheer van de vos, zal bezien worden of de vos op de landelijke
vrijstellingslijst geplaatst dient te worden.Bij dit voorstel om ook het belang van de fauna als grond voor een vrijstelling
op grond van artikel 65 van de wet te kunnen hanteren, past de opmerking dat
hiermede in beginsel ook het belang van de soortbescherming tot een verantwoordelijkheid
wordt gemaakt van de grondgebruikers als zodanig. Afhankelijk van de op grond
van artikel 65 geboden vrijstelling kan deze grondgebruiker ook zelfstandig
beslissen dat het belang van de ene beschermde inheemse diersoort hem in de
concrete situatie noopt op te treden tegen dieren behorende tot een andere
beschermde inheemse diersoort. De opportuniteit te beslissen tot bestrijding
over te gaan is hiermede dus bij de grondgebruiker. De afweging evenwel dat
de grondgebruiker deze extra mogelijkheid kan worden geboden is echter bepaald
door de wetgever en kan mede nader worden geclausuleerd in de ministeriële
regeling of de provinciale verordening als bedoeld in artikel 65, derde onderscheidenlijk
vierde lid, bijvoorbeeld naar gewas, tijd of plaats. Hiermede is ook het belang
van de bescherming van de te bestrijden soort naar behoren gewaarborgd. Daar
komt bij dat voor de toepassing van artikel 65 op grond van artikel 1 van
de Regeling beheer en schadebestrijding dieren een grondgebruiker op het moment
dat hij optreedt op grond van artikel 65, dient te kunnen aantonen dat hij
belangrijke schade tracht te voorkomen.Paragraaf 3: Lasten voor overheid, burgers en bedrijfslevenWijziging van artikel 65 van de wet conform het voorstel zal niet leiden
tot een toename of afname van de administratieve lasten. Het voorstel maakt
het slechts mogelijk ook in het belang van de fauna diersoorten op de landelijke
of provinciale vrijstellingslijst te plaatsen. De plaatsing van de diersoorten
op deze vrijstellingslijsten geschiedt echter niet in de wet, maar in het
Besluit beheer en schadebestrijding dieren en vergt een eigen nadere afweging.Plaatsing van de diersoorten op de landelijke of provinciale vrijstellingslijst
leidt overigens niet tot een vermeerdering van de administratieve lasten voor
overheid, burgers en bedrijfsleven. Wanneer een vrijstelling wordt vastgesteld,
behoeft niet langer in elk individueel geval ontheffing te worden aangevraagd.
De administratieve lasten voor overheid, burgers en bedrijfsleven zullen dan
ook afnemen. Naar verwachting zullen de administratieve lasten overigens slechts
in beperkte mate afnemen, omdat ook na plaatsing op de landelijke
en provinciale vrijstellingslijst behoefte zal blijven aan een planmatige
aanpak, waarvoor op grond van artikel 67 en 68 van de wet een aanwijzing door
gedeputeerde staten of een ontheffing benodigd is. In welke mate de administratieve
lasten al dan niet beperkter zullen worden na plaatsing van een diersoort
op de landelijke en provinciale vrijstellingslijst, is afhankelijk van de
diersoort die op de landelijke of provinciale vrijstellingslijst geplaatst
wordt. Bij plaatsing van een diersoort op de landelijke of provinciale vrijstellingslijst
ter voorkoming van schade aan de fauna zal dit nader kunnen worden geconcretiseerd,
mede afhankelijk van de uitwerking van dit voorstel tot wijziging van artikel
65 van de wet.Als gevolg van het voorstel in artikel 84 van de wet de mogelijkheid voor
het Faunafonds op te nemen om een bedrag te vragen voor de behandeling van
aanvragen om een tegemoetkoming uit het fonds, zullen de administratieve lasten
voor het bedrijfsleven in enige mate stijgen. Het vragen van een bedrag voor
de behandeling van aanvragen is gebaseerd op het uitgangspunt dat de overheid
in beginsel kostendekkend moet kunnen functioneren. Omdat de hoogte van het
bij ministeriële regeling vast te stellen bedrag nog niet vaststaat,
kunnen de consequenties hiervan voor het bedrijfsleven op dit moment nog niet
in kaart worden gebracht. Hieraan zal aandacht worden besteed indien het bedrag
bij ministeriële regeling wordt vastgesteld.ARTIKELSGEWIJZE TOELICHTINGARTIKEL IOnderdeel ADe voorgestelde wijziging van artikel 39, eerste lid, onderdeel e, van
de wet en invoeging van een nieuw onderdeel f houden verband met de rechtsgang
die in artikel 42, vierde lid, van de wet is beschreven. In artikel 42, vierde
lid, van de wet is bepaald dat tegen beschikkingen van de korpschef als bedoeld
in het eerste en tweede lid administratief beroep open staat bij de Minister
van Justitie indien de jachtakte is geweigerd of ingetrokken om redenen als
bedoeld in artikel 39, eerste lid, aanhef en onderdeel e, van de wet onderscheidenlijk
artikel 41, eerste lid, aanhef en onderdeel c van de wet. Op grond van artikel
39, eerste lid, onderdeel e, van de wet kan een jachtakte geweigerd worden,
indien er grond is om aan te nemen dat de aanvrager van de bevoegdheid om
te jagen of van de bevoegdheid wapens en munitie voorhanden te hebben, misbruik
zal maken of hierdoor een gevaar voor zichzelf, de openbare orde of de veiligheid
kan gaan vormen.Gelet op de weigeringsgronden die genoemd zijn in artikel 39, eerste lid,
onderdeel e, van de wet impliceert het bepaalde in artikel 42, vierde lid,
van de wet dat thans ook administratief beroep openstaat bij de Minister van
Justitie indien een jachtakte wordt geweigerd uitsluitend wegens vrees tot
misbruik van de bevoegdheid om te jagen. Beoogd is echter dat uitsluitend
administratief beroep openstaat bij de Minister van Justitie indien een jachtakte
wordt geweigerd, omdat er onder andere grond is om aan te nemen dat de aanvrager
van de bevoegdheid om wapens en munitie voorhanden te hebben, misbruik zal
maken. Op dit punt is aansluiting gezocht bij artikel 34 van de Wet wapens
en munitie waaruit voortvloeit dat administratief beroep open staat bij de
Minister van Justitie tegen beschikkingen van de korpschef inzake het weigeren
van een verlof voor het voorhanden hebben of dragen van een wapen, omdat er reden is om te vrezen dat misbruik zal worden gemaakt van wapens
of munitie.Sinds de inwerkingtreding van de wet op 1 april 2002 is het meermaals
voorgekomen dat de Minister van Justitie in administratief beroep diende te
oordelen over de vraag of een jachtakte terecht was geweigerd, omdat er grond
was om aan te nemen dat de aanvrager van de bevoegdheid om te jagen misbruik
zou maken of hierdoor een gevaar voor zichzelf, de openbare orde of de veiligheid
kon gaan vormen Het misbruik maken van de bevoegdheid om te jagen is echter
een jachtrechtelijke aangelegenheid. Gelet hierop is het ongewenst om ten
aanzien van de bezwaar- en beroepsmogelijkheden tegen weigering van een jachtakte,
omdat er grond is om aan te nemen dat de aanvrager van de bevoegdheid om te
jagen misbruik zal maken of hierdoor een gevaar voor zichzelf, de openbare
orde of de veiligheid kan gaan vormen, administratief beroep open te stellen
bij de Minister van Justitie. In deze gevallen dient via de reguliere weg
bezwaar ingediend te worden bij de korpschef.Voorgesteld wordt dan ook het huidige onderdeel e te splitsen in twee
onderdelen e en f. In onderdeel e wordt voorgesteld de weigeringsgrond op
te nemen die leidt tot administratief beroep bij de Minister van Justitie.
In onderdeel f wordt voorgesteld de weigeringsgrond op te nemen waartegen
bezwaar openstaat bij de korpschef.Op grond van het nieuw in te voegen onderdeel f van artikel 39, eerste
lid, van de wet wordt een jachtakte geweigerd indien er grond is om aan te
nemen dat de aanvrager van de bevoegdheid om te jagen misbruik zal maken of
hierdoor een gevaar voor zichzelf, de openbare orde of de veiligheid kan gaan
vormen. Een jachtakte is echter niet alleen vereist voor de uitoefening van
de jacht met een geweer, maar ook voor beheer en schadebestrijding met een
geweer. Dit volgt uit artikel 7, tweede lid, van het Besluit beheer en schadebestrijding
dieren.Artikel 39 biedt thans echter nog geen grondslag voor het weigeren van
een jachtakte indien er grond is om aan te nemen dat de aanvrager van de bevoegdheden
in het kader van beheer en schadebestrijding misbruik zal maken. Dit is in
het kader van de totstandkoming van de wet over het hoofd gezien. Hierdoor
is de situatie ontstaan dat een korpschef een jachtakte niet kan weigeren,
indien een jachtakte wordt aangevraagd door een aanvrager waartegen proces-verbaal
is opgemaakt wegens handelen in strijd met zijn bevoegdheden in het kader
van beheer en schadebestrijding, maar nog geen sprake is van een veroordeling.
In onderdeel A, onder 4, wordt dan ook voorgesteld een nieuw onderdeel g in
te voegen, waardoor een jachtakte geweigerd dient te worden indien er grond
bestaat dat de aanvrager van de bevoegdheden in het kader van beheer en schadebestrijding
misbruik zal maken of hierdoor een gevaar voor zichzelf, de openbare orde
of de veiligheid kan gaan vormen.Onderdeel BEen jachtakte kan op grond van artikel 41, tweede lid, van de wet worden
ingetrokken indien er grond is om aan te nemen dat de houder van zijn bevoegdheid
om te jagen misbruik maakt of de houder nalatig is te doen wat een goed jager
betaamt bij de uitoefening van de jacht. Artikel 41, tweede lid, van de wet
biedt thans geen mogelijkheid om een jachtakte in te trekken indien er grond
is om aan te nemen dat de houder van zijn bevoegdheden in het kader van beheer
en schadebestrijding misbruik maakt. Dit is uit handhavingsoogpunt ongewenst.
In onderdeel B wordt dan ook een voorstel gedaan om de mogelijkheid te creëren
de jachtakte in te trekken indien er grond is om aan te nemen dat de houder
van zijn bevoegdheden in het kader van beheer en schadebestrijding misbruik
maakt. Onderdeel CDe huidige tekst van artikel 42, vierde lid, van de wet brengt met zich
dat slechts administratief beroep openstaat bij de Minister van Justitie,
indien de jachtakte uitsluitend is geweigerd of ingetrokken om redenen als
bedoeld in artikel 39, eerste lid, aanhef en onderdeel e van de wet, onderscheidenlijk
artikel 41, eerste lid, aanhef en onderdeel c van de wet.Administratief beroep dient echter ook open te staan indien de jachtakte
gedeeltelijk is geweigerd of ingetrokken om redenen als bedoeld in artikel
39, eerste lid, aanhef en onderdeel e van de wet, onderscheidenlijk artikel
41, eerste lid, aanhef en onderdeel c van de wet.Hiertoe wordt met dit onderdeel de noodzakelijke voorziening voorgesteld.Onderdeel DArtikel 54, tweede lid, van de wet is overbodig. Op grond van artikel
38, eerste lid, onderdeel a, van de wet is het verboden te jagen met een geweer
zonder voorzien te zijn van een geldige jachtakte. Dit verbod geldt voor iedereen,
ook voor degene die in het gezelschap van de jachthouder met een geweer jaagt.
Ingevolge artikel 54, eerste lid, van de wet is degene die met een geweer
jaagt, gehouden er zorg voor te dragen dat zijn burgerrechtelijke aansprakelijkheid
voor schade waartoe het verrichten van die handelingen met gebruikmaking van
een geweer aanleiding kan geven, door een verzekering is gedekt in overeenstemming
met de bij of krachtens de wet gestelde regels. Reeds uit de tekst van artikel
54, eerste lid, van de wet vloeit voort dat de verzekering de burgerrechtelijke
aansprakelijkheid van een ieder die met een geweer jaagt dient te dekken.Derhalve wordt voorgesteld artikel 54, tweede lid, van de wet te laten
vervallen.Onderdeel FIn onderdeel F wordt een technische verbetering voorgesteld van artikel
63 van de wet. Op grond van artikel 63, eerste lid, kan in afwijking van de
verboden, bedoeld in artikel 13, eerste lid, bij algemene maatregel van bestuur
het onder zich hebben, vervoeren, afleveren of binnen of buiten het grondgebied
van Nederland brengen van ter preparatie bestemde dode dieren of geprepareerde
dieren worden toegestaan. In de artikelen 6 en 7 van het Besluit prepareren
van dieren1 is van deze mogelijkheid gebruik gemaakt.
De terminologie die gehanteerd wordt in artikel 13, eerste lid, van de wet
en in de artikelen 6 en 7 van het Besluit prepareren van dieren verschilt
van de terminologie die gebruikt wordt in artikel 63 van de wet. Artikel 63
van de wet spreekt over «ter preparatie bestemde (dode) dieren of geprepareerde
dieren». In artikel 13, eerste lid, van de wet worden regels gesteld
aan «dieren en producten van dieren». De artikelen 6 en 7 van
het Besluit prepareren dieren spreken over «producten van dieren».
Uit artikel 1 van de wet volgt dat de in artikel 63 gebruikte termen onder
het begrip «producten van dieren» vallen. Uit het oogpunt van
uniformiteit is het gewenst zoveel mogelijk aan te sluiten bij de begrippen
in artikel 1 van de wet.Het begrip «producten van dieren» is ruimer dan de begrippen
«dode dieren» of «geprepareerde dieren» Onder «producten
van dieren» wordt bijvoorbeeld tevens verstaan «delen van dode
dieren». In de praktijk komt et voor dat ook delen van dode dieren geprepareerd
worden, zoals bijvoorbeeld huiden. Het is beoogd artikel 63 van de wet ook
een basis te geven voor het onder zich hebben, vervoeren, afleveren of binnen
of buiten het grondgebied van Nederland brengen ook voor delen van dode dieren mogelijk te maken. Met de getroffen voorziening in dit onderdeel
wordt dit verduidelijkt.Onderdeel GConform hetgeen is beschreven in Paragraaf 2 van het Algemeen deel
van de Memorie van Toelichting wordt ter uitvoering van de motie Schreijer-Pierik
c.s. (Kamerstukken II 2002/03, 28 600 XIV, nr. 17) in dit onderdeel
onder 1. voorgesteld beheer en schadebestrijding op grond van artikel 65 van
de wet mogelijk te maken ter bescherming van de fauna.Onder punt 2 van dit onderdeel wordt voorgesteld het achtste lid van artikel
65 van de wet te laten vervallen. Het achtste lid van artikel 65 van de wet
bepaalt dat een algemene maatregel van bestuur als bedoeld in het eerste lid
telkenmale wordt vastgesteld voor een periode van ten hoogste twee jaren.
Gelet hierop is in artikel 13, tweede lid, van het Besluit beheer en schadebestrijding
dieren bepaald dat de artikelen 2 en 3 van het Besluit beheer en schadebestrijding
dieren twee jaar na het tijdstip van hun inwerkingtreding vervallen. Het voorgaande
betekent dat de landelijke en de provinciale vrijstellingslijst elke twee
jaar opnieuw moeten worden vastgesteld. Achtergrond van deze regeling is dat
de landelijke of provinciale vrijstellingslijsten geen statische lijsten zijn,
maar lijsten waar op vrij korte termijn verandering in kan optreden als gevolg
van veranderende behoeften op het gebied van beheer en schadebestrijding.Het achtste lid van artikel 65 van de wet levert naar thans blijkt in
samenhang met gewenste tussentijdse wijzigingen van de landelijke of de provinciale
vrijstellingslijst en de voorhangprocedure in artikel 103 van de wet echter
procedurele problemen en vertraging op. Deze gang van zaken is niet wenselijk
voor een efficiënte besluitvorming. Gelet hierop wordt voorgesteld het
achtste lid van artikel 65 van de wet te laten vervallen. Door deze voorgestelde
wijziging wordt geen afbreuk gedaan aan de parlementaire betrokkenheid bij
de inhoud van de landelijke en provinciale vrijstellingslijst en de wens deze
lijsten zo actueel mogelijk te houden. De parlementaire betrokkenheid is voldoende
gewaarborgd in reguliere contact tussen Kamer en de Minister en de voorhangprocedure,
bedoeld in artikel 103 van de wet. In het bedoelde reguliere contact kan de
Kamer door middel van bijvoorbeeld moties de Minister om beleidsbepaling of
-wijziging vragen. Het onderhavig voorstel is mede een voorbeeld daarvan.Onderdeel HOm effectieve schadebestrijding te kunnen toestaan is het, naar de praktijk
heeft geleerd, voor gedeputeerde staten noodzakelijk om op grond van artikel
67 van de wet af te kunnen wijken van het bepaalde bij of krachtens de artikelen
72, vijfde lid, en 74 van de wet. Op grond van artikel 72, vijfde lid, van
de wet is het onder meer verboden dieren te vangen of te doden met andere
dan in het Besluit beheer en schadebestrijding dieren aangewezen middelen
of in strijd met de regels die in het Besluit beheer en schadebestrijding
dieren zijn gesteld ten aanzien van het gebruik van deze middelen. Op grond
van artikel 74 van de wet is het onder meer verboden dieren te vangen of te
doden met een geweer in een veld dat niet voldoet aan de op grond van artikel
10 van het Jachtbesluit vereiste minimale grootte van 40 hectare.Echter, in artikel 67 van de wet ontbreekt de mogelijkheid om van beide
artikelen af te wijken. Dit is een ernstig beletsel gebleken in het kader
van beheer en schadebestrijding. Zo is bijvoorbeeld gebleken dat het thans
voor gedeputeerde staten niet mogelijk is om in het kader van artikel 67 beheer
en schadebestrijding van konijnen met behulp van een lichbak toe te
staan. Voorgesteld wordt dan ook alsnog de mogelijkheid te creëren in
artikel 67 van de wet om af te wijken van het bepaalde bij of krachtens artikel
72, vijfde lid, en artikel 74 van de wet.In artikel 67, tweede lid, zijn twee beperkingen gesteld aan de mogelijkheid
om af te wijken van het bepaalde bij of krachtens artikel 72, vijfde lid,
van de wet.De eerste beperking betreft dat gedeputeerde staten bij toepassing van
artikel 67 van de wet niet kunnen afwijken van het bepaalde bij of krachtens
artikel 72, vijfde lid, voorzover het gaat om vogelsoorten, als bedoeld in
artikel 4, eerste lid, onderdeel b, van de wet, die zijn aangewezen bij ministeriële
regeling, als bedoeld in het eerste lid van artikel 67. Dit betreft vogelsoorten
die bescherming genieten krachtens de Vogelrichtlijn. Deze beperking is ingegeven
door de Vogelrichtlijn. Bij of krachtens artikel 72, vijfde lid, is deels
het verbod uit artikel 8, eerste lid, van de Vogelrichtlijn tot het gebruik
van niet-selectieve middelen voor het vangen of doden van vogels geïmplementeerd.
Indien ongeclausuleerd wordt toegestaan dat op grond van artikel 67 van de
wet van voornoemde artikelen afgeweken kan worden, kunnen in strijd met het
verbod uit artikel 8, eerste lid, van de Vogelrichtlijn niet-selectieve middelen
worden toegestaan voor het vangen of doden van vogels. Op grond van de Vogelrichtlijn
kunnen slechts in uitzonderingssituaties afwijkingen van het verbod in artikel
8, eerste lid, van de Vogelrichtlijn worden toegestaan. Nu de knelpunten die
thans bestaan als gevolg van het ontbreken in artikel 67 van de wet van een
mogelijkheid tot afwijking van het bepaalde bij of krachtens artikel 72, vijfde
lid, van de wet echter niet aanwezig zijn bij beheer en schadebestrijding
van soorten waarop de Vogelrichtlijn van toepassing is, bestaat geen aanleiding
afwijkingen toe te staan die kunnen leiden tot het vangen of doden van vogels
met niet-selectieve middelen.De tweede beperking houdt in dat gedeputeerde staten op grond van artikel
67 niet af kunnen wijken van het bepaalde bij of krachtens artikel 72, vijfde
lid, van de wet voor het toestaan van middelen die onnodig lijden van dieren
veroorzaken.Deze voorziening is wenselijk met het oog op de in de considerans van
de wet erkende intrinsieke waarde van dieren. Het voorgaande betekent dat
gedeputeerde staten voor het vangen of doden van dieren slechts een ander
middel kunnen toestaan dan vermeld in artikel 5 van het Besluit beheer en
schadebestrijding dieren, indien zij vastgesteld hebben dat desbetreffend
middel geen onnodig lijden bij dieren veroorzaakt.Onderdeel IIn artikel 68 van de wet ontbreekt thans de mogelijkheid af te wijken
van artikel 74 van de wet. Dit leidt tot knelpunten, bijvoorbeeld doordat
gedeputeerde staten vanwege de 40 hectare-regeling geen ontheffing kunnen
verlenen voor bestrijding van vogels met een geweer die een gevaar vormen
voor de veiligheid van het luchtverkeer op terreinen die kleiner zijn dan
40 hectare. Evenmin kunnen gedeputeerde staten thans ontheffing verlenen voor
beheer en schadebestrijding op alle dagen van het jaar. Zeker bij bestrijding
van vogels op luchthavens in het belang van de veiligheid van het luchtverkeer
is dit een onwenselijke situatie. Gelet hierop wordt voorgesteld gedeputeerde
staten de mogelijkheid te geven op grond van artikel 68, eerste lid, van de
wet af te wijken van artikel 74 van de wet.Met het oog op de toevoeging van artikel 74 in artikel 68, eerste lid,
van de wet wordt tevens voorgesteld gedeputeerde staten de mogelijkheid te
geven af te wijken van artikel 53, eerste lid, onderdelen c en d, van de wet. Artikel 53, eerste lid, onderdeel c, van de wet behelst het verbod
te jagen op velden kleiner dan 40 hectare. In artikel 53, eerste lid, onderdeel
d, van de wet is bepaald dat het verboden is te jagen op zondagen, nieuwjaarsdag,
tweede paasen pinksterdag, beide kerstdagen en hemelvaartsdag. Beheer en schadebestrijding
van soorten die in artikel 32 van de wet tevens zijn aangewezen als wild,
is tevens aan te merken als «jagen». Gedeputeerde staten kunnen
op grond van artikel 68 slechts beheer en schadebestrijding van wildsoorten
toe staan op alle dagen van het jaar en in afwijking van de 40 hectare regeling,
indien zij zowel af kunnen wijken van de verboden in artikel 74 als de verboden
in artikel 53, eerste lid, onderdelen c en d, van de wet.In artikel 68, vijfde lid, van de wet is thans de bekendmaking geregeld
van besluiten omtrent verlening van een ontheffing. Het moment van bekendmaking
is op grond van de artikelen 3:40 en 6:8 van de Algemene wet bestuursrecht
juridisch relevant voor de inwerkingtreding van een besluit en voor de bezwaartermijn.De regeling in artikel 68, vijfde lid, van de wet wijkt af van de regeling
in artikel 3:41 van de Algemene wet bestuursrecht doordat de bekendmaking
van besluiten omtrent verlening van een ontheffing niet, zoals gebruikelijk
is, plaatsvindt door toezending of uitreiking aan de aanvrager van de ontheffing,
maar door publicatie in de Staatscourant als mede in één of
meer dag-, nieuws- of huis-aan-huisbladen of op andere geschikte wijze. Met
de regeling in artikel 68, vijfde lid, van de wet is echter slechts beoogd
de kenbaarheid van de besluiten omtrent verlening van een ontheffing voor
derden te vergroten. Voor de provincies en aanvragers van ontheffingen is
de in artikel 68, vijfde lid, van de wet voorgeschreven wijze van bekendmaking
een belemmering. Besluiten omtrent verlening van een ontheffing treden later
in werking, omdat eerst zorg gedragen moet worden voor publicatie van het
besluit. Dit kan problematisch zijn voor de aanvrager, indien snel opgetreden
dient te worden in het kader van beheer en schadebestrijding. In onderdeel
H wordt voorgesteld hiervoor een voorziening te treffen.Door de voorgestelde voorziening kan de bekendmaking plaatsvinden door
toezending van het besluit omtrent verlening van een ontheffing aan de aanvrager.
Om derden op de hoogte te stellen van dit besluit dient mededeling hiervan
te worden gedaan in één of meer dag-, nieuws- of huis-aan-huisbladen.
Om de administratieve lasten en de kosten voor de provincies terug te dringen,
wordt voorgesteld niet langer voor elk besluit omtrent verlening van een ontheffing
voor te schrijven dat mededeling van het besluit wordt gedaan in de Staatscourant.
Uitsluitend bij besluiten omtrent verlening van een ontheffing die zijn aangevraagd
door faunabeheereenheden is het gewenst mededeling hiervan te doen in de Staatscourant.
Ontheffingen die verleend worden aan faunabeheereenheden zijn namelijk veelal
ingrijpend van aard.Onderdeel JDe wijziging in dit onderdeel creëert de mogelijkheid tot het vragen
van een bedrag voor het behandelen van aanvragen voor een tegemoetkoming uit
het Faunafonds. Het is wenselijk deze mogelijkheid te creëren gelet op
de zeer grote toename van het aantal aanvragen dat wordt ingediend.Voor inwerkingtreding van de wet werden circa 2 000 á 2 500
aanvragen op jaarbasis ingediend voor een tegemoetkoming. Sinds inwerkingtreding
van de wet heeft het Faunafonds op jaarbasis circa 5 600 aanvragen ontvangen.
Het bedrag zal de kosten of een gedeelte van de kosten dekken die het Faunafonds
maakt bij het behandelen van een aanvraag voor een tegemoetkoming. De hoogte
van het bedrag zal nader worden bepaald bij ministeriële regeling en
zal worden bezien in samenhang met de hoogte van de tegemoetkoming
die door het Faunafonds kan worden verstrekt.Onderdeel KDit onderdeel betreft een technische aanpassing in artikel 103 van de
wet in verband met de wijziging van artikel 75 bij de wijziging van de wet
in verband met een verbod op de drijfjacht1.ARTIKEL IIBij wijziging van de wet in verband met een verbod op de drijfjacht heeft
in artikel 26, tweede lid, onderdeel b, van de Wet wapens en munitie een wijziging
plaatsgevonden die het mogelijk maakt dat een houder van een jachtakte ook
voor wat betreft beheer en schadebestrijding wapens of munitie van categorie
III, die in de jachtakte zijn omschreven, voorhanden heeft.Een vergelijkbare wijziging is voor het dragen van een wapen van de categorieën
II, III en IV niet doorgevoerd. Dit is een omissie die hersteld dient te worden.
Derhalve wordt voorgesteld het verbod tot het dragen van een wapen van de
categorieën II, III en IV evenmin van toepassing te laten zijn op personen
die op grond van artikel 26, tweede lid, van de Wet wapens en munitie voor
beheer en schadebestrijding wapens voorhanden te mogen hebben, voor wat betreft
het terrein waar zij tot beheer en schadebestrijding gerechtigd zijn.De Minister van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit,C. P. VeermanXNoot1Stb. 2000, 524.XNoot1Stb. 2002, 236. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-29448-3.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl