Protocol van Cartagena inzake bioveiligheid bij het Verdrag inzake biologische diversiteit; Montreal, 29 januari 2000; Brief minister
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-08 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 28133, nr. 1

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

05-12-2001

Eerste en Tweede Kamer der Staten-Generaal

2001-2002

28133-(R1708) nr. 1;152

29-11-2001

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekeningLichaamTOELICHTENDE NOTAI ALGEMEEN1. Inleiding2. De ondertekening en bekrachtiging van het Protocol
door de Europese Gemeenschap3. De uitvoering van het Protocol in Nederland4. Financiële gevolgen voor NederlandII ARTIKELSGEWIJZE TOELICHTINGPreambuleArtikelen 1 en 2 (doelstelling en algemene bepalingen)Artikelen 4, 5 en 6 (de reikwijdte)Artikelen 7 tot en met 13 (procedure voor genetisch gemodificeerde
organismen)Procedure voor de introductie in het milieuProcedure voor voedingsmiddel, diervoeder en verwerking
(artikel 11)Vereenvoudigde procedure (artikel 13)Artikel 14 (onderlinge verplaatsingen tussen landen die
partij zijn bij Protocol)Artikelen 15 en 16 (risicobeoordeling en risicobeheersing)Artikel 17 (onbedoelde grensoverschrijdende verplaatsingen)Artikel 18 (behandeling, vervoer, verpakking en identificatie)BulkgoederenIngeperkt gebruikIntroductie in het milieuArtikelen 19, 20 en 21 (competente autoriteiten en informatie-uitwisseling)Artikel 22 (ondersteuning van ontwikkelingslanden en landen
met een economie in transitie)Artikel 23 (bewustwording en participatie van het publiek)Artikel 24 (verplaatsingen tussen partijen en landen die
geen partij zijn bij het Protocol)Artikel 25 (illegale grensoverschrijdende overbrengingen)Artikel 26 (sociaal-economische aspecten)Artikel 27 (aansprakelijkheid)Artikel 28 (financiële mechanismen en middelen)Artikelen 29, 30 en 31 (institutionele voorzieningen)Artikel 32 (verhouding tot het Verdrag inzake biologische
diversiteit)Artikel 33 (toezicht en verslaglegging)Artikel 34 (naleving)Artikel 35 (evaluatie)Artikelen 36 tot en met 40 (slotbepalingen)III KONINKRIJKSPOSITIE
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 28133Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 43 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
28 133 (R 1708)Protocol van Cartagena inzake bioveiligheid bij het Verdrag inzake biologische
diversiteit; Montreal, 29 januari 2000nr. 152nr. 1BRIEF VAN DE MINISTER VAN BUITENLANDSE ZAKENAan de Voorzitters van de Eerste en van de Tweede Kamer der Staten-GeneraalDen Haag, 29 november 2001Ter griffie van de Eerste en van de Tweede Kamer der Staten-Generaal ontvangen
op 29 november 2001.De wens dat het verdrag aan de uitdrukkelijke goedkeuring van de Staten-Generaal
wordt onderworpen kan door of namens een van de Kamers of door ten minste
vijftien leden van de Eerste Kamer dan wel dertig leden van de Tweede Kamer
of door de Gevolmachtigde Ministers van de Nederlandse Antillen onderscheidenlijk
van Aruba te kennen worden gegeven uiterlijk op 29 december 2001.Overeenkomstig het bepaalde in artikel 2, eerste en tweede lid, en artikel
5, eerste en tweede lid, van de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen,
de Raad van State van het Koninkrijk gehoord, heb ik de eer U hierbij ter
stilzwijgende goedkeuring over te leggen het op 29 januari 2000 te Montreal
totstandgekomen Protocol van Cartagena inzake bioveiligheid bij het Verdrag
inzake biologische diversiteit (Trb. 2000, 100 en Trb. 2001, 170).1Een toelichtende nota bij dit Protocol treft U eveneens hierbij aan.De goedkeuring wordt voor het gehele Koninkrijk gevraagd.Aan de Gouverneurs van de Nederlandse Antillen en van Aruba is verzocht
hogergenoemde stukken op 29 november 2001 over te leggen aan de Staten van
de Nederlandse Antillen en de Staten van Aruba.De Gevolmachtigde Ministers van de Nederlandse Antillen en van Aruba zijn
van deze overlegging in kennis gesteld.De Minister van Buitenlandse Zaken,J. J. van Aartsen TOELICHTENDE NOTAI ALGEMEEN1. InleidingHet onderhavige Protocol is een aanvulling op het op 5 juni 1992
te Rio de Janeiro tot stand gekomen Verdrag inzake biologische diversiteit
(Verdrag: Trb. 1992, 164 en Trb. 1993, 54; Protocol: Trb. 2000, 100). Het
Protocol geeft verdere invulling aan het Verdrag inzake biologische diversiteit,
in het bijzonder aan artikel 19, derde lid, van het Verdrag, waarin de wens
om tot een dergelijk internationaal instrument te komen staat verwoord. In
1995 werd door de Conferentie van Partijen bij het Verdrag een intergouvernementele
werkgroep ingesteld (de «open ended Working Group
on Biosafety») met als opdracht in drie jaar een Protocol inzake
bioveiligheid voor te bereiden. De onderhandelingen daartoe startten in juli
1996. De overeengekomen tekst van het Protocol is tijdens de vijfde Conferentie
van Partijen bij het Verdrag inzake biologische diversiteit (COP 5), welke
plaatsvond in Nairobi van 15–26 mei 2000, opengesteld voor ondertekening.
Nederland heeft het Protocol op 24 mei, tijdens COP 5, ondertekend. Het
Protocol zal in werking treden na bekrachtiging daarvan door 50 landen.Het doel van het Protocol is bij te dragen tot een afdoende beschermingsniveau
op het gebied van de veilige overdracht, de veilige behandeling en het veilige
gebruik van veranderde levende organismen, voortgekomen uit de moderne biotechnologie,
die nadelige gevolgen kunnen hebben voor het behoud en het duurzame gebruik
van de biologische diversiteit, waarbij ook rekening wordt gehouden met de
risico's voor de gezondheid van de mens. Bijzondere aandacht gaat uit naar
grensoverschrijdende verplaatsingen. In het Protocol wordt expliciet aangesloten
bij de voorzorgsbenadering, zoals vastgelegd in beginsel 15 van de Verklaring
van Rio de Janeiro inzake milieu en ontwikkeling (UNCED, 1992). Op grond van
het Protocol mag in beginsel pas tot import worden overgegaan, indien de overheid
van het land van import voldoende is geïnformeerd over de risico's van
de betrokken veranderde levende organismen voor het behoud en duurzaam gebruik
van de biologische diversiteit, waarbij ook rekening wordt gehouden met de
risico's voor de gezondheid van de mens (de zogenoemde «voorafgaande
geïnformeerde instemming» procedure). Het land van import mag evenwel
te allen tijde de import weigeren in verband met dergelijke risico's. Dit
land kan hierbij het voorzorgbeginsel toepassen conform de in het Protocol
opgenomen voorwaarden.Het Biosafety Protocol heeft betrekking op de beheersing van de veiligheid
bij de grensoverschrijdende internationale handel in genetisch gemodificeerde
organismen bestemd voor de introductie in het milieu. Het gaat daarbij met
name om organismen die worden toegepast in de landbouw en mogelijk in de toekomst
ook in de veeteelt. De beheersing betreft daarbij zowel de veiligheid voor
mens en milieu, waarbij er ook aandacht is voor de eventuele effecten op de
beschermde soorten. Deze aspecten vormen dan ook de directe raakvlakken met
de beleidsterreinen van het Ministerie van Economische Zaken en het Ministerie
van Landbouw, Natuurbeheer en Visserij.Opgemerkt dient nog te worden dat «veranderde levende organismen»
waarover het Protocol spreekt in Nederlandse en communautaire wet- en regelgeving
aangeduid worden als «genetischgemodificeerde organismen» (GGO's). 2. De ondertekening en bekrachtiging van het Protocol
door de Europese GemeenschapDe EG en de lidstaten van de EU hebben het Protocol op 24 mei 2000
ondertekend, met uitzondering van Luxemburg, dat het Protocol op 11 juli
2000 heeft ondertekend. Het feit dat zowel de EG als haar lidstaten het Protocol
ondertekend hebben, komt voort uit het feit dat het in casu om een gemende
bevoegdheid van de EG en de lidstaten gaat. De consequentie hiervan is, dat
met betrekking tot de bekrachtiging van het Protocol een gecoördineerd
optreden van de EG en de lidstaten gewenst is. Dit betekent overigens niet
dat het deponeren van de akte van bekrachtiging door het Koninkrijk bij de
Secretaris-Generaal van de Verenigde Naties wat Nederland betreft zal moeten
wachten op het deponeren van een akte door de EG en de overige lidstaten.3. De uitvoering van het Protocol in NederlandActiviteiten met genetisch gemodificeerde organismen zijn in Nederland
geregeld in de Wet milieugevaarlijke stoffen en daarop gebaseerde regelgeving,
in het bijzonder het Besluit genetisch gemodificeerde organismen, Wet milieugevaarlijke
stoffen en de Regeling genetisch gemodificeerde organismen. Deze regelingen
zijn gebaseerd op Europese richtlijnen. Het betreft de richtlijn nr. 98/81/EG
tot wijziging van richtlijn nr. 90/219/EEG inzake het ingeperkt gebruik van
genetisch gemodificeerde micro-organismen (PbEG L 330) en richtlijn nr. 2001/18/EG
inzake doelbewuste introductie van genetisch gemodificeerde organismen in
het milieu en tot intrekking van richtlijn 90/220/EEG (PbEG L 106). De door
het Protocol geregelde materie is daarmee voor het grootste deel reeds onderwerp
van Europese en Nederlandse regels. Genoemde richtlijnen en de daarin opgenomen
procedures, waaronder de gehanteerde termijnen, de vereiste informatieverstrekking
en de behandeling van vertrouwelijke informatie, zijn verenigbaar met de bepalingen
van het Protocol. Aan de verplichtingen van het Protocol kan dan ook grotendeels
worden voldaan met de huidige regelgeving. Wat betreft de verplichtingen voor
exporteurs van genetisch gemodificeerde organismen, is echter aanvullende
regelgeving noodzakelijk. De Commissie van de Europese Gemeenschap heeft aangekondigd
nog in 2001 een voorstel in te dienen. Dit voorstel zal òf strekken
tot aanpassing van de bestaande Europese richtlijnen, òf een zelfstandige
regeling inhouden. Tevens zal een aantal uitvoeringsmaatregelen moeten worden
genomen ter uitvoering van het Protocol, waaronder de aanwijzing van bevoegde
instanties. Voor die landen die het Protocol hebben bekrachtigd ontstaan de
verplichtingen van het Protocol pas vanaf het moment dat het Protocol in werking
treedt. Inwerkingtreding van het Protocol zal naar verwachting nog geruime
tijd duren. Dit biedt de gelegenheid om de bedoelde aanvullende regelgeving
te realiseren.4. Financiële gevolgen voor NederlandVoor de uitvoering van het Protocol is een beperkt aantal handelingen
van wetgevende en feitelijke aard noodzakelijk. Het initiatief hiertoe ligt
bij de Commissie. Aangezien nog niet duidelijk is op welke wijze de Commissie
hieraan uitvoering zal geven, is het niet mogelijk om de financiële gevolgen
voor Nederland in te schatten. Omdat aan de verplichtingen van het Protocol
grotendeels kan worden voldaan met de huidige regelgeving (zie paragraaf I.3),
zijn de financiële gevolgen naar verwachting beperkt. Indien de Commissie
zou voorstellen de export van genetisch gemodificeerde organismen zonder vergunning
te verbieden en dat voorstel door de Raad en het Europees Parlement wordt
overgenomen, zal dat echter leiden tot een aanzienlijke verhoging van de bestuurlijke
lastendruk. II ARTIKELSGEWIJZE TOELICHTINGPreambuleAan het slot van de preambule van het Protocol zijn drie overwegingen
opgenomen die de relatie van het Protocol met andere verdragen, in het bijzonder
handelsverdragen in het kader van de Wereldhandelsorganisatie, beschrijven.
Deze relatie was een belangrijk punt tijdens de onderhandelingen. Het Protocol
brengt weliswaar met zich mee dat de internationale handel in genetisch gemodificeerde
organismen wordt vergemakkelijkt door de opstelling van uniforme regels, maar
het stelt partijen wel in de gelegenheid daaraan voorwaarden te verbinden
die kunnen worden aangemerkt als handelsbelemmeringen. In de laatste overweging
van de preambule staat dat het Protocol niet ondergeschikt is aan andere verdragen.
In de preambule erkennen partijen daarvoor al dat milieu- en handelsverdragen
elkaar versterken bij het streven naar duurzame ontwikkeling. Vervolgens wordt
benadrukt dat het Protocol geen wijziging brengt in de rechten en verplichtingen
van landen die partij zijn bij andere verdragen, waarbij in het bijzonder
moet worden gedacht aan de verdragen die in het kader van de Wereldhandelsorganisatie
(WTO) tot stand zijn gekomen, de overeenkomst inzake Sanitaire en Phytosanitaire
maatregelen (SPS) en de overeenkomst inzake Technische Handelsbelemmeringen
(TBT).Het protocol geeft aan onder welke voorwaarden de internationale handel
in genetisch gemodificeerde organismen kan plaatsvinden (onder andere kunnen
maatregelen worden genomen op basis van wetenschappelijke informatie). Het
protocol heeft niet de bedoeling iets te veranderen aan de verplichtingen
die in het kader van andere internationale verdragen zijn aangegaan. Dit betekent
dat er geen sprake is van een hiërarchie tussen de diverse internationale
verdragen.Artikelen 1 en 2 (doelstelling en algemene bepalingen)Het Protocol is een aanvulling op het Verdrag inzake biologische diversiteit.
Doel van het Protocol is het verzekeren van een adequaat niveau van bescherming
van de biodiversiteit en de gezondheid van de mens tegen risico's die kunnen
voortvloeien uit de overdracht, behandeling en het gebruik van genetisch gemodificeerde
organismen. In het bijzonder is er aandacht voor zulke risico's die voort
kunnen vloeien uit grensoverschrijdende verplaatsingen. Daarbij wordt expliciet
aangesloten bij de voorzorgsbenadering, zoals vastgelegd in beginsel 15 van
de Verklaring van Rio de Janeiro inzake milieu en ontwikkeling (UNCED, 1992).
Het Protocol verplicht tot het nemen van maatregelen die noodzakelijk en afdoende
zijn om de bepalingen ervan uit te voeren, waarbij uitdrukkelijk ruimte is
gelaten voor een hoger niveau van bescherming dan noodzakelijk is om te voldoen
aan de bepalingen van het Protocol.Artikelen 4, 5 en 6 (de reikwijdte)De reikwijdte van het Protocol strekt zich in beginsel uit tot alle genetisch
gemodificeerde organismen, met uitzondering van medicijnen voor menselijk
gebruik (vaccins) die reeds onder andere internationale regels vallen (artikel
5). De van genetisch gemodificeerde organismen afgeleide producten die niet
meer levend zijn, zoals door bewerking niet meer kiemkrachtige plantaardige
producten, vallen niet onder de reikwijdte van het Protocol (artikel 4). Genetisch
gemodificeerde organismen in doorvoer (transit) en genetisch gemodificeerde
organismen voor zogenaamd ingeperkt gebruik (gebruik in een laboratorium zonder
dat de genetisch gemodificeerde organismen in het milieu worden gebracht)
vallen weliswaar onder de reikwijdte van het Protocol, maar zijn uitgezonderd van de procedure voor «voorafgaande geïnformeerde instemming»,
welke in de artikelen 7 tot en met 13 van het Protocol is opgenomen (artikel
6).Artikelen 7 tot en met 13 (procedure voor genetisch gemodificeerde
organismen)Procedure voor de introductie in het milieuArtikel 7 introduceert de procedure voor de voorafgaande geïnformeerde
instemming. Deze procedure wordt uitgewerkt in artikelen 8, 9, 10 en 12 en
is van toepassing vóór de eerste doelbewuste verplaatsing van
genetisch gemodificeerd organismen voor de introductie in het milieu van de
partij van import. Indachtig de definitie van een «veranderd levend
organisme» (artikel 3, subparagraaf (g)), geldt deze procedure voor
elk (genetisch gemodificeerd) organisme dat een nieuwe combinatie van genetisch
materiaal bezit, die is verkregen door het gebruik van moderne biotechnologie.
Artikel 10 gaat vervolgens in op het besluit van het land van import ten aanzien
van latere invoer van hetzelfde genetisch gemodificeerde organisme.Het land van export dient zelf, dan wel een exporteur te verplichten,
kennis te geven aan het land van import van het voornemen van een grensoverschrijdende
verplaatsing van genetisch gemodificeerde organismen naar het betrokken land
(artikel 8). Het land van export draagt zorg voor wettelijke vereisten met
betrekking tot de juistheid van de informatie die door een exporteur wordt
verschaft. De informatie die bij notificatie moet worden verschaft is gespecificeerd
in Bijlage I (genetisch gemodificeerde organismen niet bestemd als levensmiddel
of diervoeder) en Bijlage II (genetisch gemodificeerde organismen bestemd
voor gebruik als voedingsmiddel of diervoeder).Het land van import bevestigt de ontvangst van de notificatie en geeft
daarbij onder meer aan of de invoer volgens de nationale wetgeving of volgens
de procedure voorzien in het Protocol zal plaatsvinden (artikel 9). Indien
het land van import de procedure van het Protocol volgt, stuurt dat land uiterlijk
90 dagen na de notificatie een ontvangstbevestiging, waarin tevens wordt aangegeven
of bij het nemen van een besluit de nationale regelgeving van toepassing is
dan wel de procedure van artikel 10 van het Protocol. Volgens artikel 10,
derde lid, volgt in beginsel uiterlijk 270 dagen na de notificatie een besluit.
Dit besluit kan strekken tot (a) het, al dan niet onder voorwaarden, goedkeuren
van de import, waarbij tevens wordt vermeld in hoeverre het besluit van toepassing
is op de latere invoer van hetzelfde genetisch gemodificeerde organisme; (b)
het verbieden van de import; (c) het vragen om aanvullende relevante informatie
overeenkomstig het nationale regelgevende kader of Bijlage I; of (d) het meedelen
aan de kennisgever dat de termijn van 270 dagen met een bepaalde periode wordt
verlengd. Behalve wanneer onvoorwaardelijke toestemming wordt verleend (import
zonder nadere voorwaarden), dienen deze besluiten de redenen te vermelden
waarop ze zijn gebaseerd (artikel 10, vierde lid). Opgemerkt zij nog, dat,
ten aanzien van hetzelfde genetisch gemodificeerde organisme, het land import
tot een besluit kan komen dat afwijkt van een besluit van een ander land van
import. Bij het uitblijven van een expliciete reactie van het land van invoer
mag echter niet worden aangenomen dat impliciet toestemming voor de import
is verleend. Het land van import mag bij de besluitvorming het voorzorgsbeginsel
mee laten wegen. Daartoe is, voor het eerst in het operationele deel van een
multilateraal milieuverdrag na zeer moeizame onderhandelingen een expliciete
bepaling opgenomen, die het land van import toestaat om, bij onvoldoende zekerheid
met betrekking tot de mogelijke negatieve effecten van een genetisch gemodificeerd
organisme op de biodiversiteit of de menselijke gezondheid, een
besluit te nemen dat mogelijke negatieve effecten voorkomt of tot een minimum
terugbrengt.Notificatie gebeurt door de exporteur of door de competente autoriteit
in het land van export. Deze bepalingen van het Protocol zullen ten aanzien
van de lidstaten van de Europese Unie en de Europese Gemeenschap nader worden
uitgewerkt in een Europese richtlijn (zie paragraaf I.3).Op grond van nieuwe wetenschappelijke informatie over de mogelijke risico's
kan het land van import op elk moment zijn beslissing herzien, maar dient
het de exporterende partij, met redenen omkleed, van een dergelijk besluit
in kennis te stellen (artikel 12). Een exporterende partij kan verzoeken om
herziening van een beslissing van het land van import op grond van nieuwe
relevante informatie.Het Protocol voorziet in de mogelijkheid van de opstelling van een internationaal
aanvaarde lijst van genetisch gemodificeerde organismen, waarvan algemeen
wordt aangenomen dat zij geen risico's hebben voor mens of milieu (artikel
7, vierde lid).De Conferentie van Partijen bij het Protocol moet tijdens haar eerste
bijeenkomst een besluit nemen over de nadere procedures en werkwijzen voor
adequate besluitvorming door het land van invoer (artikel 10, zevende lid).Op grond van artikel 13 kunnen importerende landen aangeven onder welke
condities voor bepaalde genetisch gemodificeerde organismen een uitzondering
kan worden gemaakt op de verplichte procedure voor voorafgaande geïnformeerde
instemming.Procedure voor voedingsmiddel, diervoeder en verwerking
(artikel 11)Het Protocol bevat een aparte procedure voor genetisch gemodificeerde
bulkgoederen die bedoeld zijn om rechtstreeks als voedingsmiddel of diervoeder
te worden gebruikt, dan wel voor verwerking daartoe, zoals soja en maïs.
Deze procedure is mede op aandringen van een aantal exporterende landen, na
langdurige onderhandeling, opgenomen.Zodra een land een besluit neemt over de toelating op de nationale markt
van een genetisch gemodificeerd organisme, dat mogelijk geschikt is voor direct
gebruik in voeding of diervoeder dan wel voor verwerking daartoe, wordt dit
gemeld aan het uitwisselingscentrum voor bioveiligheid, een mondiale databank
(zie ook artikel 20). Op dat moment behoeft er dus nog geen sprake te zijn
van export van het desbetreffende genetisch gemodificeerde organisme. Vervolgens
kunnen alle partijen bij het Protocol nadere informatie vragen.Wat betreft de import van deze goederen staat voorop dat partijen hun
nationale regelgeving van toepassing mogen verklaren (de Europese Gemeenschap
is voornemens om dat te doen). Het uitgangspunt van de procedure voor bulkgoederen
wijkt op dit punt dus niet af van de procedure die hiervoor uiteen werd gezet.
Wel is expliciet bepaald dat deze partijen hun regelgeving met betrekking
tot de import van genetisch gemodificeerde bulkgoederen aan het uitwisselingscentrum
voor bioveiligheid moeten doorgeven (artikel 11, vijfde lid), maar een dergelijke
verplichting geldt voor alle regelgeving die wordt toegepast in het kader
van de procedure voor voorafgaande geïnformeerde instemming (zie artikel
20, derde lid, onder a). Het bijzondere karakter van de procedure voor bulkgoederen
betreft in het bijzonder de import van dergelijke goederen in ontwikkelingslanden
en landen met een economie in transitie die daarvoor (nog) geen nationale
wetgeving hebben opgesteld. Deze landen kunnen, via het uitwisselingscentrum
voor bioveiligheid, aangeven dat besluitvorming ten aanzien van de eerste
import van genetisch gemodificeerde bulkgoederen binnen een termijn van 270
dagen plaatsvindt en gebaseerd zal zijn op de in het Protocol voorziene risicobeoordeling.
Behoudens andersluidende bepaling in nationale wetgeving houdt deze procedure
in dat alleen voor een eerste import van het betreffende genetisch gemodificeerd
organisme expliciete toestemming is vereist.Vereenvoudigde procedure (artikel 13)Op grond van artikel 13 van het Protocol kan een partij van invoer vooraf
bij het uitwisselingscentrum voor bioveiligheid de gevallen specificeren waarin
een doelbewuste grensoverschrijdende verplaatsing van genetisch gemodificeerde
organismen naar haar grondgebied mag plaatsvinden zodra van die verplaatsing
kennis wordt gegeven. Ook kan de partij van invoer bij het uitwisselingscentrum
aangeven welke gevallen van invoer naar haar grondgebied worden vrijgesteld
van de procedure van voorafgaande geïnformeerde instemming. Een partij
van invoer kan alleen gebruik maken van deze procedure als afdoende maatregelen
worden toegepast om te zorgen voor een veilige grensoverschrijdende verplaatsing
van genetisch gemodificeerde organismen conform de doelstelling van het Protocol.Artikel 14 (onderlinge verplaatsingen tussen landen die
partij zijn bij Protocol)Het is partijen toegestaan onderling bilaterale, regionale en multilaterale
akkoorden en regelingen te sluiten met betrekking tot de doelbewuste grensoverschrijdende
verplaatsing van genetisch gemodificeerde organismen die consistent zijn met
het doel van het Protocol en niet een lager niveau van bescherming bieden
dan het Protocol. Ter bevordering van de transparantie in de verplaatsingen
van genetische gemodificeerde organismen dienen ook deze akkoorden en regelingen
via het uitwisselingscentrum voor bioveiligheid bekend te worden gemaakt.
Deze bepaling biedt staten de mogelijkheid de onderlinge handel in genetisch
gemodificeerde organismen verder te vergemakkelijken. Overigens worden de
Europese richtlijnen niet aangemerkt als een dergelijk akkoord of regeling,
maar als een binnenlands instrument.Artikelen 15 en 16 (risicobeoordeling en risicobeheersing)Bijlage III specificeert de wijze waarop, conform een wetenschappelijk
juiste werkwijze, de beoordeling van de risico's van een genetisch gemodificeerd
organisme voor de biodiversiteit of gezondheid van de mens moet plaatsvinden.
Partijen verplichten zich er toe om op grond van de risicobeoordeling maatregelen
te nemen die noodzakelijk zijn om de geïdentificeerde risico's te beheersen.
Daarbij nemen partijen maatregelen om te voorkomen dat onbedoelde grensoverschrijdende
verplaatsingen van genetisch gemodificeerde organismen plaatsvinden. Ook verplichten
partijen zich er toe samen te werken met betrekking tot het identificeren
en uitwisselen van informatie met betrekking tot risico's voor biodiversiteit
of gezondheid.Artikel 17 (onbedoelde grensoverschrijdende verplaatsingen)Wanneer onverhoopt onbedoelde grensoverschrijdende verplaatsing plaatsvindt
van een genetisch gemodificeerd organisme met potentieel belangrijke negatieve
effecten voor de biodiversiteit of gezondheid, zullen partijen andere daardoor
getroffen partijen onverwijld daarvan in kennis stellen met alle daarvoor
relevante informatie, met inbegrip van mogelijke maatregelen om
de risico's te beperken of te voorkomen. Partijen dragen er zorg voor, dat
zij een voorziening hebben voor het verspreiden en ontvangen van zulke informatie.Artikel 18 (behandeling, vervoer, verpakking en identificatie)Het transport van genetisch gemodificeerde organismen moet plaatsvinden
op een zodanige wijze en in een zodanige verpakking dat risico's voor de biodiversiteit
of gezondheid van de mens worden voorkomen. Daar waar deze bestaan, dient
daartoe te worden aangesloten bij internationale regels. De transporten moeten
vergezeld gaan van documentatie, waaruit blijkt dat het gaat om genetisch
gemodificeerde organismen en van adequate informatie voor een veilige omgang
met het genetisch gemodificeerd organisme.BulkgoederenTen aanzien van de inhoud van de documentatie die een transport van bulkgoederen
moet vergezellen, is bepaald dat zij moeten worden geïdentificeerd als
«kunnen veranderde levende organismen bevatten». Deze tekst is
een voorlopig compromis en betekent dat vooralsnog:a) transporten die niet vergezeld gaan van een dergelijk document vrij
van genetisch gemodificeerde organismen (moeten) zijn;b) bij transporten die wel vergezeld gaan van een dergelijk document niet
behoeft te worden aangegeven welke genetisch gemodificeerde organismen er
in de lading zitten.Een nadere specificatie van de inhoud van de documentatie die een transport
van bulkgoederen moet vergezellen, moet door de Conferentie der Partijen binnen
twee jaar na de inwerkingtreding van het Protocol worden vastgesteld.Ingeperkt gebruikTransporten van genetisch gemodificeerde organismen die zijn bestemd voor
ingeperkt gebruik moeten vergezeld gaan van documentatie die niet alleen duidelijk
vermeldt dat het genetisch gemodificeerde organismen betreft, maar ook:a) de voorschriften voor een veilige omgang, opslag, transport en gebruik;b) de gegevens van de contactpersoon voor nadere informatie;c) informatie ten aanzien van degene voor wie de zending is bestemd.Introductie in het milieuTransporten van genetisch gemodificeerde organismen die zijn bestemd voor
de introductie in het milieu moeten vergezeld gaan van documentatie die niet
alleen duidelijk vermeldt dat het genetisch gemodificeerde organismen betreft,
maar ook:a) de volledige identificatie van en veiligheidsinformatie met betrekking
tot het betrokken genetisch gemodificeerde organismen;b) informatie ten aanzien van de exporteur en de importeur;c) een verklaring dat het transport gebeurt in overeenstemming met de
bepalingen van het Protocol.Artikelen 19, 20 en 21 (competente autoriteiten en informatie-uitwisseling)Elke partij draagt zorg voor de aanwijzing van een bevoegde nationale
instantie die de bevoegdheid krijgt om de administratieve functies te vervullen
die verband houden met de uitvoering van het Protocol. Tevens wijst elke partij
een nationaal contactpunt aan om de noodzakelijke contacten met het Secretariaat
en het uitwisselingscentrum voor bioveiligheid te onderhouden. Een partij
kan één instantie aanwijzen om de taken van zowel
contactpunt als bevoegde nationale instantie te vervullen.Er zal een actieve uitwisseling van informatie tussen partijen en een
actieve ondersteuning van ontwikkelingslanden plaatshebben. Als onderdeel
van deze uitwisseling richt het Protocol een digitale databank in, het zogenoemde
«uitwisselingscentrum voor bioveiligheid». De uitwisseling van
informatie heeft betrekking op:a) wetenschappelijke kennis alsmede inzichten en resultaten van risico-beoordelingen;b) regelgeving en besluiten van partijen, die op nationaal niveau zijn
vastgesteld of in bilaterale, regionale of multilaterale overeenkomsten zijn
vastgelegd.Expliciete bepalingen zijn opgenomen voor het omgaan met als vertrouwelijk
aangemerkte gegevens. Daarbij is bepaald welke informatie in elk geval niet
als vertrouwelijk kan worden aangemerkt.Artikel 22 (ondersteuning van ontwikkelingslanden en landen
met een economie in transitie)Partijen nemen de verplichting op zich ontwikkelingslanden en landen met
een economie in transitie, in het bijzonder de minst ontwikkelde daaronder,
te ondersteunen met financiële middelen en kennis bij het ontwikkelen
van hun instellingen en deskundigheid om het Protocol en de daaruit voortvloeiende
verplichtingen te kunnen implementeren alsmede meer in het algemeen adequaat
om te gaan met de risico's van moderne biotechnologie.Artikel 23 (bewustwording en participatie van het publiek)Partijen nemen op zich de samenleving expliciet te informeren en te betrekken
bij de bewustwording ten aanzien van de omgang met genetisch gemodificeerde
organismen. De samenleving zal worden geraadpleegd ten behoeve van besluitvorming
en de resultaten van deze besluitvorming zullen openbaar worden gemaakt. In
dit verband zal ook aandacht worden besteed aan de toegankelijkheid van de
informatie in het uitwisselingscentrum voor bioveiligheid.Artikel 24 (verplaatsingen tussen partijen en landen die
geen partij zijn bij het Protocol)Het is partijen alleen toegestaan handel te drijven in genetisch gemodificeerde
organismen met landen die geen partij zijn bij het Protocol, indien de grensoverschrijdende
overbrenging van de genetische gemodificeerde organismen consistent is met
het doel van het Protocol. Gelet op de doelstelling van het Protocol, moeten
de regels die op die handel van toepassing zijn dus een adequaat niveau van
bescherming bieden. Het belang van deze bepaling is groot, omdat één
van de belangrijkste exporteurs van genetisch gemodificeerde organismen, de
Verenigde Staten van Amerika, tot nu toe geen partij is geworden bij het Verdrag
inzake biologische diversiteit en alleen al om die reden geen partij kan worden
bij dit Protocol (zie artikel 32 van het Protocol en artikel 32 van het Verdrag
inzake biologische diversiteit). Ter bevordering van de transparantie in de
overbrengingen van genetisch gemodificeerde organismen dienen partijen landen
die geen partij zijn bij het Protocol te stimuleren om informatie over grensoverschrijdende
handel naar of vanuit die landen ter beschikking te stellen van het uitwisselingscentrum
voor bioveiligheid. Artikel 25 (illegale grensoverschrijdende overbrengingen)Expliciet is bepaald in het Protocol dat de partijen passende binnenlandse
maatregelen moeten treffen om te voorkomen dat grensoverschrijdende overbrenging
van genetisch gemodificeerde organismen plaatsheeft in strijd met de bepalingen
van het Protocol. Indien dat niet kan worden voorkomen, dienen binnenlandse
maatregelen te voorzien in de strafbaarstelling daarvan. In geval van een
dergelijke illegale grensoverschrijdende overbrenging is tevens bepaald dat
het land van oorsprong verplicht is om de desbetreffende genetisch gemodificeerde
organismen op eigen kosten terug te nemen of te vernietigen na een verzoek
daartoe van het land waarnaar de genetisch gemodificeerde organismen zijn
overgebracht. Informatie over illegale grensoverschrijdende overbrengingen
dient ter beschikking te worden gesteld aan het uitwisselingscentrum voor
bioveiligheid.Artikel 26 (sociaal-economische aspecten)Bij het nemen van een besluit over de invoer van genetisch gemodificeerde
organismen mag een land sociaal-economische aspecten betrekken die samenhangen
met de invloed daarvan op de instandhouding en het duurzaam gebruik van biologische
diversiteit. Hierbij mag in het bijzonder rekening worden gehouden met de
waarde van biologische diversiteit voor inheemse en lokale gemeenschappen.
Partijen moeten bij het nemen van een dergelijk besluit echter wel in overeenstemming
handelen met hun internationale verplichtingen, zoals de eventuele verplichtingen
die voor partijen voortvloeien uit handelsverdragen.Artikel 27 (aansprakelijkheid)Het Protocol onderkent het belang van de ontwikkeling van een regeling
voor de vergoeding van de schade die zou kunnen ontstaan tijdens de grensoverschrijdende
overbrenging van genetisch gemodificeerde organismen. Om de onderhandelingen
over het Protocol niet met deze specialistische problematiek te belasten,
is besloten de besluitvorming over dit onderwerp uit te stellen. Het Protocol
legt daartoe een inspanningsverplichting neer bij de Conferentie van Partijen
bij het Protocol om binnen vier jaar na de inwerkingtreding van het Protocol
een passende aansprakelijkheidsregeling uit te werken.Artikel 28 (financiële mechanismen en middelen)Bepaald is dat het financiële mechanisme dat opereert onder het Verdrag
inzake biologische diversiteit tevens het financiële mechanisme voor
het Protocol is. Bij de bestudering van financiële middelen dienen partijen
rekening te houden met de bekostiging van het uitwisselingscentrum voor bioveiligheid.
Tevens dienen partijen rekening te houden met de behoeften aan capaciteitsvorming
van de partijen die ontwikkelingslanden zijn, vooral de minstontwikkelde en
de kleine eilandstaten in ontwikkeling, en met de partijen met een ontwikkelingseconomie.Artikelen 29, 30 en 31 (institutionele voorzieningen)Voor de bevordering van de implementatie van het Protocol wordt een Conferentie
van Partijen bij het Protocol ingesteld (artikel 29). Deze Conferentie kan
subsidiaire lichamen instellen om haar daarbij te assisteren (artikel 30).
Deze lichamen worden bijgestaan door het Secretariaat van het Verdrag inzake
biodiversiteit (artikel 31). Overigens zijn deze bepalingen zo opgesteld dat
deze lichamen op een efficiënte wijze kunnen opereren naast
de lichamen die zijn ingesteld bij het Verdrag inzake biodiversiteit. Dit
blijkt ook uit artikel 29, vijfde lid, waarin is bepaald dat de procedurele
en financiële regels van het Verdrag inzake biologische diversiteit mutatis mutandis van toepassing zijn op het Protocol.De Conferentie van Partijen bij het Protocol kan wijzigingen van het Protocol
aannemen (artikel 29, vierde lid, onderdeel e). Tot het binden van het Koninkrijk
daaraan kan, gelet op artikel 91 van de Grondwet, niet worden overgegaan dan
nadat de wijzigingen parlementair zijn goedgekeurd. Op grond van dezelfde
bepaling kan de Conferentie van Partijen bij het Protocol nieuwe bijlagen
en wijzigingen van bestaande bijlagen aannemen. Aangezien in een bijlage slechts
aangelegenheden van procedurele, wetenschappelijke, technische en administratieve
aard mogen worden geregeld (zie artikel 30, eerste lid, van het Verdrag inzake
biologische diversiteit), dienen de bijlagen een uitvoerend karakter te hebben.
De wijziging van dergelijke instrumenten behoeven op grond van artikel 7,
onderdeel f, van de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen niet de
goedkeuring van de Staten-Generaal, tenzij deze zich thans terzake het recht
van goedkeuring voorbehouden. Voornemens tot het aanvaarden van nieuwe bijlagen
zullen ingevolge artikel 8 van de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen
aan de Staten-Generaal worden voorgelegd.Artikel 32 (verhouding tot het Verdrag inzake biologische
diversiteit)Deze schakelbepaling verklaart de bepalingen van het Verdrag inzake biologische
diversiteit die betrekking hebben op protocollen bij dat verdrag van overeenkomstige
toepassing (zie bijvoorbeeld de bepaling over de aanvaarding en wijziging
van bijlagen), althans voorzover het Protocol geen andersluidende bepalingen
bevat.Artikel 33 (toezicht en verslaglegging)Van partijen wordt verwacht dat zij toezicht houden op de implementatie
van het Protocol. Op nog door de Conferentie van Partijen bij het Protocol
vast te stellen tijdstippen dienen partijen verslag te doen van de maatregelen
die zij hebben genomen om het Protocol te implementeren.Artikel 34 (naleving)De eerste Conferentie van Partijen bij het Protocol wordt opgedragen procedures
en mechanismen goed te keuren om de naleving van het Protocol te bevorderen
en gevallen van niet-naleving aan de kaak te stellen. Vergelijkbare bepalingen
zijn opgenomen in tal van multilaterale milieuverdragen die recentelijk tot
stand zijn gekomen. De voortgang die in dit verband in het kader van deze
milieuverdragen is gemaakt, kan als voorbeeld dienen voor de uitwerking van
procedures en mechanismen in het kader van het Protocol.Artikel 35 (evaluatie)Vijf jaar na de inwerkingtreding van het Protocol en ten minste elke vijf
jaar daarna dient de Conferentie van Partijen bij het Protocol de effectiviteit
daarvan te evalueren, met inbegrip van de procedures en de bijlagen. Artikelen 36 tot en met 40 (slotbepalingen)De slotbepalingen van het Protocol bevatten geen bijzondere elementen.
Er mogen geen voorbehouden worden gemaakt (artikel 38). Het Protocol treedt
in werking na de bekrachtiging daarvan door 50 landen. Op 1 juni 2001 hadden
98 landen het Protocol ondertekend, terwijl 3 landen het Protocol hebben geratificeerd
of ertoe zijn toegetreden.III KONINKRIJKSPOSITIEDe Regeringen van de Nederlandse Antillen en Aruba beraden zich nog over
de wenselijkheid van medegelding van het Protocol voor deze gebiedsdelen van
het Koninkrijk. Teneinde mogelijk te maken dat, wanneer de Regeringen van
de Nederlandse Antillen en Aruba medegelding wenselijk achten, die medegelding
direct tot stand wordt gebracht, wordt de goedkeuring voor het gehele Koninkrijk
gevraagd.De Minister van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer,J. P. PronkDe Minister van Buitenlandse Zaken,J. J. van AartsenXNoot1Ter inzage gelegd bij het Centraal Informatiepunt Tweede Kamer. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-28133-1.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl