Aanpassing Wet toezicht beleggingsinstellingen, Wet toezicht effectenverkeer, Wet toezicht kredietwezen 1992, etc.; Brief Algemene Rekenkamer over de interpretatie van de Europese regelgeving en de (negatieve) gevolgen voor de controlemogelijkheden van de AR
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-11 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 24456, nr. 9

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

09-04-1996

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1995-1996

24456 nr. 9

02-04-1996

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekeningBIJLAGEANALYSE REACTIES EUROPESE REKENKAMERS1. Inleiding2. Duitse rekenkamer (Bundesrechnungshof)3. Deense rekenkamer (Rigsrevisionen)4. Zweedse rekenkamer (RVV)5. Finse rekenkamer (State Audit Office)6. Ierse rekenkamer (Office of the Comptroller and Auditor
General)7. Rekenkamer van het Verenigd Koninkrijk (National Audit
Office)8. Franse rekenkamer (Cour des Comptes)9. Oostenrijkse rekenkamer (Rechnungshof)10. Belgische rekenkamer (Rekenhof)
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 24456Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 30 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
24 456Aanpassing van de Wet toezicht beleggingsinstellingen, de Wet toezicht
effectenverkeer, de Wet toezicht kredietwezen 1992, de Wet toezicht verzekeringsbedrijf
1993 en de Wet toezicht natura-uitvaartverzekeringsbedrijf in
verband met het mogelijk maken van onderzoek naar de toereikendheid van deze
wetgeving of van de wijze waarop de toezichthouders deze wetgeving uitvoeren
of hebben uitgevoerd nr. 9BRIEF VAN DE ALGEMENE REKENKAMERAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-Generaal's-Gravenhage, 2 april 1996In vervolg op onze brief van 4 december 1995, 1379R (24 456, nr.
00) met betrekking tot het thans bij uw Kamer in behandeling zijnde wetsvoorstel
inzake de aanpassing van de financiële toezichtswetgeving (Kamerstukken
II, 1995/96, 24 456, nrs. 1–7) vragen wij uw aandacht voor het
volgende.In onze brief van 4 december gaven wij aan van mening te zijn dat de regering
in het wetsvoorstel een interpretatie van de Europese regelgeving voorstaat
die onnodig restrictief is en die de mogelijkheden voor de Algemene Rekenkamer
om haar controles op de Verzekeringskamer adequaat uit te voeren verder inperkt
dan naar ons oordeel nodig en aanbevelenswaardig is.In het op 20 december 1995 vastgestelde verslag (Kamerstukken II, 1995/96,
24 456, nr. 6) werden van de kant van de Tweede Kamer tal van vragen
gesteld over de betekenis van het wetsvoorstel voor de positie van de Rekenkamer,
zowel ten opzichte van de Verzekeringskamer als ten opzichte van de minister
van Financiën. Wij hebben geconstateerd dat de minister in zijn nota
naar aanleiding van het verslag (Kamerstukken II, 1995/96, 24 456, nr.
7) zijn standpunt handhaaft dat de Europese regelgeving onbeperkte toegang
van de Rekenkamer bij de Verzekeringskamer in de weg staat. Tevens handhaaft
de minister zijn standpunt dat de voorgestelde extra bevoegdheden van de minister
van Financiën bij de financiële toezichthouders er niet toe zullen
kunnen leiden dat de Rekenkamer de beschikking krijgt over de daaruit voortvloeiende
informatie die onder de geheimhoudingsplicht valt. Mede gelet op de belangstelling van de zijde van de Kamer voor de positie
van de rekenkamers in de Europese lidstaten, hebben wij onze zusterinstellingen
daarover kortgeleden nog eens geconsulteerd. Een analytische weergave van
de onlangs ontvangen reacties treft u in de bijlage bij deze brief aan.Algemene opinie van onze zusterinstellingen is dat de lidstaten van de
Europese Unie de Europese richtlijnen dienen te implementeren in overeenstemming
met hun constitutionele verhoudingen en dat derhalve een door de Grondwet
gewaarborgde positie van een rekenkamer niet kan worden ingeperkt door op
richtlijnen gebaseerde wetgeving. Over de reikwijdte van de controlebevoegdheden
geven onze zusterinstellingen aan bevoegd te zijn kennis te nemen van alle
informatie die zij ter uitoefening van hun taak noodzakelijk achten. Wel gelden
er in enkele lidstaten beperkingen ten aanzien van de openbaarmaking van beschermde
gegevens, zoals persoonsgebonden gegevens en bedrijfsgegevens. Ook voor de
Algemene Rekenkamer geldt overigens het uitgangspunt dat gegevens en bevindingen
die naar hun aard vertrouwelijk zijn als zodanig worden behandeld. Dit uitgangspunt
is vastgelegd in de Comptabiliteitswet (artikel 59, veertiende lid).Uit de consultaties kwam een interessante casus naar voren, die vergelijkbaar
is met de Vie d'Or kwestie die de aanleiding tot het onderhavige wetsvoorstel
vormt. De Rigsrevisonen, de Deense rekenkamer, deelde ons mee dat zij onlangs
een onderzoek heeft uitgevoerd bij de Finanstilsynet, de Deense toezichthouder
op het bankwezen en andere kredietinstellingen, naar aanleiding van een faillissement
van een «private savings association», na met de toezichthouder
overeengekomen te zijn dat zij bij haar onderzoek niet belemmerd zou worden
door op nationale dan wel internationale wetgeving gebaseerde geheimhoudingsbepalingen.
Er is over deze kwestie vertrouwelijk gerapporteerd aan het Deense parlement.Gezien het voorgaande voelen wij ons gesterkt in onze opvatting dat de
Europese richtlijnen in kwestie ten minste voor meer dan één
uitleg vatbaar zijn. Daarmee bestaat, zolang de hoogste Europese rechter niet
heeft uitgemaakt wat rechtens is, een zekere ruimte voor de nationale wetgever.Daarin kiest de minister van Financiën, niettegenstaande de ervaringen
met de Vie d'Or casus die onder meer de Tweede Kamer noodzaakten tot een eigen
onderzoek, voor de meest restrictieve uitleg van de Europese richtlijnen.
Deze restrictieve uitleg is in onze ogen zowel juridisch onnodig, als beleidsmatig
ongewenst.Wij stellen vast dat de minister van Financiën met ons van opvatting
is dat het op zichzelf wenselijk is, dat zowel het toezicht van de minister
van Financiën op de financiële toezichthouder als het functioneren
van de toezichthouder onderwerp is van onafhankelijke controle door de Rekenkamer.
De wetgever heeft als algemene lijn dat de Rekenkamer zo weinig mogelijk beperkingen
moeten worden opgelegd bij de uitoefening van haar taak. Achtergrond hiervan
is dat de Staten-Generaal hun controlerende taak ten opzichte van de regering
beter inhoud kunnen geven, indien zij kunnen beschikken over informatie uit
onafhankelijk onderzoek van de Rekenkamer.De onnodig restrictieve interpretatie van de Europese richtlijnen door
de minister van Financiën staat op gespannen voet met het eveneens door
de minister van Financiën onderschreven uitgangspunt dat de Rekenkamer
zo min mogelijk beperkingen moeten worden opgelegd.Wij geven u in overweging in de verdere behandeling van het wetsvoorstel
zeker te stellen dat de Rekenkamer haar bestaande wettelijke bevoegdheden
onverkort kan uitoefenen, ten aanzien van zowel de minister van Financiën
als de financiële toezichthouders.Wij zijn desgewenst gaarne bereid ons standpunt in dezen nader toe te
lichten.Afschrift van deze brief hebben wij heden gezonden aan de minister van
Financiën.Algemene RekenkamerH. E. Koning,presidentT. A. M. Witteveen,secretaris BIJLAGEANALYSE REACTIES EUROPESE REKENKAMERS1. InleidingMedio 1994 heeft de Algemene Rekenkamer bij haar zusterinstellingen in
de toenmalige lidstaten van de Europese Unie informatie gevraagd over hun
controlebevoegdheden bij financiële toezichthouders en over hun ervaringen
met geheimhoudingsbepalingen. De reacties hierop zijn aan het ministerie van
Financiën ter beschikking gesteld. In februari 1996 heeft de Rekenkamer
hierover opnieuw meer uitgebreide informatie gevraagd bij haar zusterinstellingen.In het verzoek van februari 1996 is de casus «Verzekeringskamer-Vie
d'Or» kort weergegeven. Ook is het standpunt van de Rekenkamer wat betreft
de uitleg van de relevante Europese richtlijnen uiteengezet. De Rekenkamer
heeft onder meer de volgende vragen gesteld:♦ heeft een vergelijkbare casuspositie gespeeld?♦ wordt de mening van de Rekenkamer gedeeld ten aanzien van de uitleg
van de Europese richtlijnen?♦ tot hoever strekken de controlebevoegdheden zich uit; worden deze
ingeperkt door nationale danwel Europese wetgeving? 2. Duitse rekenkamer (Bundesrechnungshof)1. Een vergelijkbare casus heeft zich tot op heden niet voorgedaan bij
het Bundesrechnungshof.2. Het Bundesrechnungshof deelt de mening van de Rekenkamer ten aanzien
van de uitleg van de Europese richtlijnen.3. Ter uitvoering van zijn controlebevoegdheden kan het Bundesrechnungshof
alle informatie opvragen die het voor de uitoefening van zijn taak nodig acht.
Daardoor is het ook in staat om inhoud te geven aan de in de Grondwet vastgelegde
taak om een rechtmatigheidscontrole uit te voeren. Dit speciale voorschrift
gaat vóór algemene geheimhoudingsbepalingen, zoals de geheimhoudingsbepalingen
uit de Wet op de Computerprivacy, als ook voor het ambtsgeheim van artsen.
Bij het onderzoek naar personeelsuitgaven mogen ook vertrouwelijke gegevens
ingezien worden. Als er natuurlijke personen bij een onderzoek betrokken zijn
dient het Bundesrechnungshof het subsidiariteitsbeginsel in acht te nemen:
alleen die informatie mag worden gevraagd die voor het onderzoek noodzakelijk
is.Aan de controlebevoegdheden van het Bundesrechnungshof worden nauwelijks
beperkingen opgelegd. Dit is meermalen in de rechtspraak als zodanig bevestigd.
Wel heeft het Bundesrechnungshof, met name bij de openbaarmaking van haar
bevindingen, rekening te houden met de rechten van derden. Dit geldt daar
waar het «beschermde gegevens» betreft (persoonsgebonden gegevens
en bedrijfsgegevens): dergelijke gegevens worden alleen aan een beperkte kring
van adressanten openbaar gemaakt. 3. Deense rekenkamer (Rigsrevisionen)1. Een vergelijkbare casuspositie heeft zich in Denemarken voorgedaan. Op verzoek van het Public Accounts Committee (PAC) heeft de Auditor General
(AG) een onderzoek uitgevoerd inzake het faillissement van een «private
savings association». In Denemarken bestaat op het terrein van het bankwezen
en andere kredietinstellingen een toezichthouder, de zogenaamde «Danish
Financial Supervisory Authority (Finanstilsynet)». De taak van deze
toezichthouder bestaat uit het houden van toezicht of de administratie
van de onder toezicht gestelden in overeenstemming is met de desbetreffende
nationale en internationale wetgeving. Het ministerie van Handel is politiek
verantwoordelijk voor het reilen en zeilen van de toezichthouder. De toezichthouder
wordt geheel gefinancierd door overheidsgelden.De AG vroeg op grond van zijn bevoegdheden informatie op bij de toezichthouder
inzake zijn algemene toezichttaak en ten aanzien van de hiervoor genoemde
failliete onderneming. Er was overeengekomen en specifiek vastgelegd in een
brief van de toezichthouder dat de AG bij de uitoefening van zijn onderzoek
niet belemmerd zou worden door op nationale danwel internationale wetgeving
gebaseerde geheimhoudingsbepalingen. Op deze wijze verkreeg de AG het recht
die informatie op te vragen die hij nodig achtte voor de uitvoering van zijn
onderzoek. De AG is wel van mening – en deze mening wordt gedeeld door
de minister van Handel en door de toezichthouder – dat zijn rapportage
aan het PAC vertrouwelijk is en derhalve niet gepubliceerd mag worden. Detailinformatie
dient eveneens achterwege gelaten te worden.2. De AG deelt de mening van de Rekenkamer ten zien van de uitleg van
de Europese richtlijnen. De desbetreffende richtlijnen kunnen de Rekenkamer
naar de mening van de AG niet worden tegengeworpen. Mocht de Rekenkamer geen
controlebevoegdheden bij de Verzekeringskamer hebben dan zal de desbetreffende
«toezichthouder», zijnde de minister van Financiën, alle
informatie dienen te verstrekken die de Rekenkamer voor de uitvoering van
haar onderzoek noodzakelijk acht. Ten aanzien van een individuele verzekeraar
is de Rekenkamer naar de mening van de Denen gerechtigd informatie op te vragen
met inachtneming van de toepasselijke geheimhoudingsbepalingen.3. De controletaken en -bevoegdheden van de «Danish Office of the
Auditor General (OAG)» zijn ontleend aan de volgende wetten:– «Auditor Generals Act»;– «Public Accounts Committee's Act»;– Grondwet ten aanzien van de positie van de PAC.De leden van het Public Accounts Committee worden gekozen door het parlement.
Dit ligt in de Grondwet vast. Het PAC heeft toegang tot alle informatie die
het nodig heeft voor de uitvoering van haar taken inzake de controle van de
overheidsfinanciën. Het PAC mag onderzoek ter plaatse uitvoeren bij alle
instellingen die op een of andere wijze een financiële binding met de
centrale overheid hebben. Ook mag het de Auditor Generaal verzoeken dergelijk
onderzoek uit te voeren en verslag daarvan uit te brengen aan het PAC. Krachtens
de Public Accounts Committee's Act is een ieder die in dienst is van de centrale
overheid verplicht tot het verstrekken van informatie aan het PAC (mondeling
danwel schriftelijk), als het PAC dit voor de uitoefening van haar taken noodzakelijk
acht.Het PAC heeft geen controlebevoegdheden bij private ondernemingen, behalve
indien er een financiële binding met de centrale overheid bestaat.Wel heeft het PAC bevoegdheden bij de toezichthouders van private ondernemingen.
Ook hier zijn er geen restricties ten aanzien van het verkrijgen van informatie.De relatie tussen het PAC en de AG is tweeledig. Ten eerste kan het PAC
de AG verzoeken een bepaald onderzoek uit te voeren. Ten tweede staat de AG
het PAC bij in het uitvoeren van onderzoek. Ook de AG is gerechtigd alle informatie
op te vragen die hij voor de uitoefening van zijn taak noodzakelijk acht. 4. Zweedse rekenkamer (RVV)1. De Zweedse rekenkamer (RRV) kent geen vergelijkbare gevallen. 2. De bevoegdheid van de RRV tot het opvragen van informatie is neergelegd
in een verordening. Krachtens de «Swedish Secrecy Act» staan geheimhoudingsbepalingen
er niet aan in de weg informatie te verstrekken aan organen die op grond van
de wet of een verordening een dergelijke bevoegdheid hebben, in dit geval
dus aan de RRV. Dergelijke bevoegdheden voor de RRV liggen vast in de «Secrecy
Act». Het staat de RRV evenwel niet vrij dergelijke informatie openbaar
te maken.De RRV kan op dit moment niet beoordelen in hoeverre de toepasselijke
EG-regelgeving beperkingen oplegt ten aanzien van de toegang van de RRV tot
informatie van de «Swedish Insurance Board».3. De controletaak en -bevoegdheden van de RRV liggen vast in verschillende
wetten. De RRV heeft op grond van deze wetten het recht om informatie op te
vragen bij de gecontroleerden die zij nodig acht voor de uitvoering van haar
taak. Van opgelegde wettelijke beperkingen doet het antwoord geen gewag. 5. Finse rekenkamer (State Audit Office)1. De State Audit Office (SAO) kent geen vergelijkbaar geval in Finland.Het toezicht op het verzekeringswezen in Finland is in handen van een
van de departementen van het ministerie van Sociale Zaken. De op de EG-richtlijnen
gebaseerde in de Finse wetgeving geïncorporeerde geheimhoudingsbepalingen
leggen geen beperkingen op ten aanzien van de bevoegdheid van de SAO informatie
op te vragen op de departementen. Op grond van de nationale wetgeving zijn
de departementen gerechtigd aan geheimhouding onderworpen informatie te verstrekken
aan instanties die op grond van andere wetgeving bevoegd zijn kennis te nemen
van deze gegevens. Krachtens de toelichting bij deze bepaling kan in dit geval
gedacht worden aan een rechterlijke instantie die zich moet uitspreken over
het faillissement van een verzekeraar. De SAO acht zich eveneens bevoegd kennis
te nemen van genoemde gegevens.Naar de mening van de Algemene Rekenkamer kunnen haar bevoegdheden die
voortvloeien uit haar constitutionele positie niet worden ingeperkt door ander
wetgeving. De SAO stelt zich dienaangaande iets genuanceerder op. De constitutionele
positie van de SAO zou in theorie ingeperkt kunnen worden door iedere wetgeving
die is ingediend door de «Parliament's Committee for Constitutional
Law», mits deze niet in strijd is met de Finse Grondwet. Als een dergelijk
voorstel van wet door het parlement wordt aanvaard dan zal de SAO zich hieraan
te onderwerpen hebben. De Hoge Raad van Finland rekent het niet tot haar bevoegdheid
om dergelijke wetgeving te toetsen.2. Ervan uitgaande dat de desbetreffende EG-regelgeving ook betrekking
heeft op informatie die door de toezichthouders verkregen is dan zou deze
interpretatie – naar de mening van de Finse Rekenkamer – er toe
kunnen leiden dat de richtlijnen wel toezien op de relatie tussen deze toezichthouders
en de Algemene Rekenkamer (in dit verband kenmerkt de Finse rekenkamer de
Algemene Rekenkamer waarschijnlijk als «toezichthouder»). Ondanks
deze interpretatie wil de SAO benadrukken dat zij er geen voorstander van
is dat supra-nationale wetgeving de taken en bevoegdheden van een rekenkamer
beïnvloeden. Naar de mening van de SAO dienen de richtlijnen bij implementatie
in de nationale wetgeving recht te doen aan de bestaande constitutionele verhoudingen.3. De SAO controleert kort gezegd de centrale overheid, instellingen die
een financiële binding hebben met de overheid, deelnemingen, fondsen
en de Europese geldstromen van en aan Finland. De positie van de SAO is niet
ingeperkt door Europese wetgeving. 6. Ierse rekenkamer (Office of the Comptroller and Auditor
General)1. Het is de Ierse «Comptroller and Auditor General» (C&AG)
niet bekend dat een dergelijke casus in Ierland is voorgekomen.2. Binnen de C&AG is onderkend dat EG-regelgeving de nationale wetgeving
opzij kan zetten. Dit is als zodanig in de Ierse Grondwet vastgelegd.Ten aanzien van uitgevoerde controles is dit echter nog nooit aan de orde
geweest.3. De taken en bevoegdheden van de C&AG liggen vast in de Grondwet. De bevoegdheden strekken zich uit tot controle van de centrale overheid
en alle financiële bindingen met de overheid. De AG is bevoegd kennis
te nemen van alle informatie die hij voor de uitoefening van zijn taak noodzakelijk
acht. Het antwoord van de C&GA maakt geen gewag van geheimhoudingsbepalingen. 7. Rekenkamer van het Verenigd Koninkrijk (National Audit
Office)1. Een vergelijkbaar praktijkgeval heeft zich nog niet voorgedaan in het
Verenigd Koninkrijk.2/3. De National Audit Office (NAO) kent een vergelijkbare discussie over
de vertaling van de Europese regelgeving in de nationale wetgeving. In de
optiek van de NAO is het verkrijgen van toegang tot de documenten van de Insurance
Division niet in strijd met het zesde lid van de geheimhoudingsbepalingen
uit de Europese verzekeringsrichtlijnen. Door de NAO wordt een aantal argumenten
ter ondersteuning van dit standpunt aangevoerd. Ten eerste is in de Insurance
Companies Act 1992 een uitgebreide lijst met personen en instanties opgenomen
waarvoor een uitzondering op de geheimhoudingsbepalingen geldt. De NAO is
echter, om voor haar onverklaarbare redenen, niet in deze lijst opgenomen.
Ten tweede merkt de NAO op dat mocht de geheimhoudingsplicht toch van toepassing
zijn, deze in ieder geval niet geldt voor parlementaire enquêtes en
onderzoekscommissies. In dat geval ziet de NAO zich als een «inspecteur
die optreedt namens het Parlement». Tot slot vindt de NAO het in strijd
met de geest van de richtlijnen als deze worden gebruikt als argument om voldoende
toezicht op de toezichthouder te voorkomen door een orgaan (NAO) dat zelf
beschikt over een geheimhoudingsplicht. 8. Franse rekenkamer (Cour des Comptes)1. Het Cour des Comptes kent geen vergelijkbaar geval als de Verzekeringskamer-casus.2. De Franse rekenkamer deelt de mening van de Rekenkamer dat de desbetreffende
richtlijnen niet de relatie regelen tussen de Verzekeringskamer en de Rekenkamer.3. Ten aanzien van de bevoegdheden van het Cour des Comptes is er wetgeving
in voorbereiding. Van de strekking van deze wetgeving maakt het antwoord geen
gewag. 9. Oostenrijkse rekenkamer (Rechnungshof)1. Het antwoord van het Rechnungshof maakt geen melding van een vergelijkbare
casus. De bevoegdheden van het Rechnungshof zijn tot dusverre niet beïnvloed
door EG-regelgeving.2. Alhoewel het Rechnungshof dit niet met zoveel woorden zegt kan uit
het antwoord afgeleid worden dat de desbetreffende richtlijnen slechts het
doel moeten dienen waarvoor ze zijn opgesteld.3. De bevoegdheden van het Rechnungshof liggen vast in de Oostenrijkse
Grondwet en in het «Rechnungshofgesetzes». De bevoegdheden strekken
zich kort gezegd uit tot de centrale overheid, provincies, gemeentes met tenminste
20.000 inwoners en bedrijven die op een of andere wijze «in staatlichen
einflussbereich stehen». Het Rechnungshof is bevoegd kennis te nemen
van alle informatie die zij voor de uitoefening van haar taak noodzakelijk
acht. Dit geldt zowel voor persoonsgegevens als bedrijfsgeheimen. Het Rechnungshof
is verplicht zowel bij het onderzoek als de publikatie gegevens die onder
het bedrijfsgeheim vallen te respecteren. 10. Belgische rekenkamer (Rekenhof)1. Het Rekenhof is vooralsnog niet met een vergelijkbaar probleem inzake
de geheimhoudingsverplichtingen geconfronteerd.2. Het antwoord geeft niet aan of het Rekenhof de mening van de Rekenkamer
in casu deelt.3. De Belgische pendant van de Verzekeringskamer is de «Controledienst
voor de Verzekeringen (CDV)». De controlebevoegdheid van het Rekenhof
ten aanzien van de CDV strekt zich evenwel niet uit tot de individuele verzekeraar.
Een en ander houdt verband met de controle op de overheidsinstellingen, die
wordt geregeld door de Belgische wet van 16 maart 1954, betreffende de controle
op sommige instellingen van openbaar nut. Deze wet bepaalt dat het Rekenhof
een toezicht ter plaatse kan instellen op de comptabiliteit en de verrichtingen
van de desbetreffende overheidsinstellingen. De controle door het Rekenhof
slaat met andere woorden zowel op het boekhoudkundige aspect als op de wettelijkheid
van de gedane verrichtingen, zowel ten aanzien van de goedkeurende begrotingen
als van alle andere wets- en reglementsbepalingen, doch steeds uit hoofde
van de overheidsinstelling. Aangezien de geheimhoudingsbepalingen van de Europese
verzekeringsrichtlijnen de bescherming beogen van vertrouwelijke gegevens
over individuele verzekeringsondernemingen, raken zij principieel niet aan
de controlebevoegdheden van het Rekenhof. Gelet op het vorenstaande heeft
het Rekenhof inzake de interpretatie van de desbetreffende richtlijnen tot
op heden geen stelling behoeven in te nemen. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-24456-9.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl