Wet aanpassing wettelijke gemeenschap van goederen; Advies en nader rapport
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-07 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 28867, nr. B

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer

14-05-2003

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2002-2003

28867 nr. B

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekeningLichaamOndertekeningBijlage bij het advies van de Raad van State van 17 maart 2003, no.
W03.02.0562/I, met redactionele kanttekeningen die de Raad in overweging geeft.
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 28867Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 27 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
28 867Wijziging van de titels 6, 7 en 8 van Boek 1 van het Burgerlijk Wetboek(aanpassing
wettelijke gemeenschap van goederen)BADVIES RAAD VAN STATE EN NADER RAPPORTHieronder zijn opgenomen het advies van de Raad van State d.d. 17 maar
2003 en het nader rapport d.d. 28 april 2003, aangeboden aan de Koningin door
de minister van Justitie. Het advies van de Raad van State is cursief afgedrukt.Bij Kabinetsmissive van 18 december 2002, no. 02.005813, heeft Uwe Majesteit,
op voordracht van de Minister van Justitie, bij de Raad van State ter overweging
aanhangig gemaakt het voorstel van wet met memorie van toelichting tot wijziging
van de titels 7 en 8 van Boek 1 van het Burgerlijk Wetboek (aanpassing wettelijke
gemeenschap van goederen).Blijkens de mededeling van de directeur van Uw kabinet van 18 december
2002, nr. 02.005813, machtigde Uwe Majesteit de Raad van State zijn advies
inzake het bovenvermelde voorstel van wet rechtstreeks aan mij te doen toekomen.Dit advies, gedateerd 17 maart 2003, nr. W03.02.0562/1, bied ik U hierbij
aan.De Raad van State kan de strekking van het wetsvoorstel onderschrijven.Het voorliggende wetsvoorstel is het derde wetsvoorstel op het terrein
van het huwelijksvermogensrecht. In dit wetsvoorstel staat het wettelijk stelsel
van gemeenschap van goederen centraal. Met de voorgestelde aanpassing van
dit stelsel wordt beoogd aan te sluiten bij maatschappelijke ontwikkelingen,
zoals de emancipatie van de vrouw, het feit dat veel vrouwen tijdens hun huwelijk
blijven werken en het aantal echtscheidingen. Voorts wordt met het wetsvoorstel
beoogd het wettelijk stelsel van huwelijksvermogensrecht aan te passen aan
nieuwe juridische ontwikkelingen, zoals het nieuwe erfrecht. De Raad van State
kan de strekking van het wetsvoorstel onderschrijven. De Raad maakt echter
opmerkingen over enkele bepalingen in het wetsvoorstel die het naar zijn oordeel
nodig maken het voorstel op een aantal punten aan te passen en de memorie
van toelichting aan te vullen.1. Artikel 87, de vergoedingsregeling tussen echtgenoten voor gebruik
van privé-vermogenIn artikel 87, dat zowel geldt indien de echtgenoten buiten gemeenschap
van goederen zijn gehuwd als indien zij in gemeenschap zijn gehuwd, is een
regeling opgenomen omtrent de omvang van de vergoedingsvordering die ontstaat
wanneer één van de echtgenoten met privé-vermogen van
de andere echtgenoot een buiten enige gemeenschap vallend goed verkrijgt of
wanneer met behulp van het privé-vermogen van de andere echtgenoot
verbeteringen aan het goed worden aangebracht, die kennelijk tot waardevermeerdering
daarvan hebben geleid. Artikel 87 ziet ook op het geval dat met behulp van privé-vermogen van de andere echtgenoot door een echtgenoot
een schuld terzake van een tot zijn vermogen behorend goed wordt voldaan of
afgelost. Volgens het tweede lid van artikel 87 wordt de omvang van de vergoeding
gekoppeld aan de waarde die het goed heeft op het tijdstip van voldoening
of aflossing uit het vermogen van de andere echtgenoot. De andere echtgenoot
ontvangt een vergoeding die een evenredig deel bedraagt van de waarde op het
tijdstip van de voldoening ervan. Onder het huidige stelsel, dat ook de hoofdregel
is van het vermogensrecht, heeft de andere echtgenoot alleen een vordering
tot het nominale bedrag van het verschafte deel van zijn privé-vermogen.
In de praktijk zal het in de meeste gevallen pas tot een afrekening komen
bij ontbinding van het huwelijk. Er kunnen inmiddels vele jaren zijn verlopen,
zodat de waarde van het goed aanmerkelijk kan zijn gestegen, maar de waarde
kan ook aanmerkelijk zijn gedaald. Eveneens is het mogelijk dat het goed inmiddels
is verbruikt, zodat geen vergoeding hoeft te worden betaald.De Raad onderschrijft de regeling voorzover zij voorziet in een hogere
vergoeding bij waardestijging van het goed. Dit was ook aan de orde in de
casus die leidde tot het arrest van de Hoge Raad van 12 juni 1987 (NJ 1988,
150), dat kennelijk in belangrijke mate ten grondslag heeft gelegen aan de
voorgestelde regeling. De Hoge Raad stelde destijds dat bij waardevermeerdering
een beroep kan worden gedaan op de corrigerende werking van de goede trouw.
Het college is er echter niet van overtuigd dat de andere echtgenoot die recht
heeft op de vergoeding ook zou moeten participeren in het risico van waardedaling
van een goed dat behoort of heeft behoord tot het privé-vermogen van
de echtgenoot. De andere echtgenoot heeft geen bestuursbevoegdheid ten aanzien
van het goed en heeft dus geen zeggenschap op het moment waarop het goed van
de hand zal worden gedaan. Dit moment kan wel van belang zijn voor de hoogte
van de vergoedingsvordering. In zoverre betekent de nieuwe regeling een benadeling
van de andere echtgenoot.Daaraan doet niet af dat in de laatste volzin van het tweede lid van artikel
87 is bepaald dat de vergoeding ten minste het beloop van de nominale waarde
heeft indien het vermogen van de desbetreffende echtgenoot is aangewend zonder
diens toestemming. Het wetsvoorstel gaat er kennelijk van uit dat de andere
echtgenoot de toestemming heeft gegeven. In de praktijk zal de terbeschikkingstelling
van middelen niet schriftelijk zijn vastgelegd en zal het bij ontkenning na
vele jaren moeilijk zijn aan te tonen dat de toestemming niet is gegeven.
De Raad adviseert de vergoedingsregeling zodanig te wijzigen dat slechts bij
waardevermeerdering wordt afgeweken van een nominale vergoeding hetgeen onverlet
laat dat ook in een dergelijk stelsel de corrigerende werking van de redelijkheid
en billijkheid in bijzondere gevallen kan worden toegepast. Daarnaast adviseert
het college in de memorie van toelichting de formulering «met behulp
van vermogen» te verduidelijken.1. Artikel 87, de vergoedingsregeling tussen echtgenoten voor gebruik
van privé vermogenDe Raad van State onderschrijft de voorgestelde regeling van artikel 87,
voor zover zij voorziet in een hogere vergoeding bij waardestijging van het
goed. De Raad is er echter niet van overtuigd dat de echtgenoot die recht
heeft op vergoeding ook zou moeten participeren in het risico van waardedaling
van een goed dat behoort of heeft behoord tot het privé-vermogen van
de echtgenoot. Daartoe voert de Raad aan dat de echtgenoot die middelen ten
behoeve van deze aankoop ter beschikking heeft gesteld, geen bestuursbevoegdheid
heeft ten aanzien van het privé-goed van de andere echtgenoot en dus
geen zeggenschap heeft op het moment waarop het goed van de hand wordt gedaan.
Dat moment kan van belang zijn voor de bepaling van de omvang van de vergoedingsvordering.
Voorts merkt de Raad op dat voor de terbeschikkingstelling van middelen toestemmingverondersteld
wordt. Dat is op zichzelf juist, maar als de toestemming ontbreekt, impliceert
dit niet dat de echtgenoot wiens middelen zijn aangewend, niet zou kunnen
profiteren van waarde stijgingen van het goed waar met zijn middelen in is
geïnvesteerd.Artikel 87 breekt, zoals ook de Raad opmerkt, met het huidige hoofdstelsel,
dat ook de hoofdregel van het vermogensrecht is. In dat hoofdstelsel wordt
ervan uitgegaan dat de echtgenoot aan wie een vergoedingsvordering toekomt
een vordering heeft tot het nominale bedrag van het verschafte deel van het
privé-vermogen. De bijzondere verhouding van echtgenoten onderling,
die lotsverbondenheid impliceert, vormt de achtergrond voor het verlaten van
dit stelsel in het huwelijksvermogensrecht. Daarbij past het dat
in een vergoedingsvordering zowel waardestijgingen als waardedalingen naar
rato van het aandeel afkomstig uit het vermogen van de echtgenoot die de middelen
ter beschikking heeft gesteld, verdisconteerd worden. Er dienen dan ook goede
redenen te zijn om, zoals de Raad bepleit, wel waarde stijgingen bij de bepaling
van de omvang van de vergoeding te betrekken, maar geen waarde dalingen. De
omstandigheid dat de echtgenoot aan wie het privévermogen toekomt,
bestuursbevoegd is, en dus zelf kan bepalen op welk moment hij het goed van
de hand doet, is daartoe niet voldoende. Immers, vaak zal het privé-goed
deels gefinancierd zijn met vermogen van de andere echtgenoot, maar deels
ook met vermogen van de echtgenoot aan wie dat goed toebehoort. In dat geval
lopen de belangen van beide echtgenoten bij een zo hoog mogelijke opbrengst
van het goed parallel. Indien de bestuurs bevoegde echtgenoot zijn bevoegdheid
misbruikt, zou langs de weg van misbruik van bevoegdheid opgetreden kunnen
worden. De bijzondere verhouding van echtgenoten onderling verzet zich er
niet tegen om in een, naar moet worden verondersteld uitzonderlijk geval,
dit leerstuk toe te passen (artikel 3:13 jo 15 BW).Zoals de Raad opmerkt, zal in de meeste gevallen pas tot een afrekening
gekomen worden bij ontbinding van het huwelijk. In die gevallen speelt het
argument van de Raad inzake de bestuursbevoegdheid geen rol. Ook overigens
kan de vergoedingsvordering op een ander moment worden voldaan dan het moment
van te gelde maken van het goed, dat met middelen van de andere echtgenoot
gefinancierd is.Ten slotte zij opgemerkt dat recent een vergoedings regeling van dezelfde
aard in artikel 1:136 BW is opgenomen. Het gaat om een regeling voor verreken
bedingen. Ook in dat geval wordt met waarde dalingen rekening gehouden.Gelet op al het voorgaande wordt het advies van de Raad op dit punt niet
opgevolgd.Het advies van de Raad om in de toelichting de formulering «met
behulp van vermogen» te verduidelijken, heeft geleid tot heroverweging
van deze formulering. Zij is vervangen door de formulering «ten laste
van».Van de gelegenheid is gebruik gemaakt om in artikel 8.7, eerste lid, een
redactionele wijziging aan te brengen. De zinsnede «een tot zijn eigen
vermogen behorend goed» is gewijzigd in «een goed dat tot zijn
eigen vermogen zal behoren».2. Artikel 95, de zaaksvervangingsregeling bij wettelijke gemeenschap
van goederenHet eerste lid van dit artikel bepaalt dat een goed dat door een echtgenoot
wordt aangeschaft buiten de gemeenschap blijft, indien het bij de verkrijging
voor meer dan de helft van de tegenprestatie ten laste van zijn eigen vermogen
komt. In dat geval is hij gehouden tot vergoeding aan de gemeenschap. De vergoeding
wordt berekend overeenkomstig artikel 87, eerste lid. Indien het goed wel
tot de gemeenschap gaat behoren en een echtgenoot uit eigen vermogen aan de
tegenprestatie heeft bijgedragen, heeft hij op grond van het tweede lid een
vergoedingsvordering die op overeenkomstige wijze wordt bepaald. De Raad verwijst
in de eerste plaats naar de opmerkingen die hij heeft gemaakt bij artikel
87.Verder merkt hij op dat, anders dan in het derde lid van artikel 87 is
bepaald, aan echtgenoten niet de wettelijke mogelijkheid is geboden bij overeenkomst
van artikel 95 af te wijken. Echtgenoten kunnen derhalve niet onderling afspreken
dat de voorgestelde berekening alleen bij waardevermeerdering van het goed
zal gelden. Het college acht dit niet redelijk.De Raad adviseert artikel 95 in vorenbedoelde zin aan te vullen.2. Artikel 95. de zaaksvervangingsregeling bij wettelijke gemeenschap
van goederenOm redenen als hierboven aangegeven, zal in het voorgestelde artikel 95
de vergoedingsvordering niet gesteld worden op het nominale bedrag voor het
geval van daling van deze vordering beneden de nominale waarde. Wel zal voor
de bepaling van het beloop van de vordering zowel in het eerste als in het
tweede lid van artikel 95 verwezen worden naar artikel 8.7, tweede lid.De door de Raad voorgestelde aanvulling van artikel 95 in die zin dat
echtgenoten bij overeenkomst het beloop van de vergoeding anders zouden moeten kunnen bepalen, is overgenomen. Daartoe is aan artikel 95 een derde
lid toegevoegd.3. Eis van dagtekening van de onderhandse akteIn artikel 94, derde lid, wordt aan de onderhandse geregistreerde akte
onder meer de eis gesteld dat de akte gedagtekend is. Willen de in de akte
vermelde ten huwelijk aangebrachte goederen en schulden buiten de huwelijksgoederengemeenschap
vallen dan dient de akte voorafgaand aan het huwelijk te zijn opgemaakt. Aangezien
bij de registratie het tijdstip van de registratie wordt vastgelegd en daarmee
ook het feit dat de akte dateert van vóór de huwelijkssluiting,
is het vereiste van dagtekening overbodig. Daarbij wijst de Raad er tevens
op dat ook artikel 1 56 van het Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering slechts
bepaalt dat een onderhandse akte ondertekend moet zijn om als bewijs te dienen
en niet de eis van dagtekening stelt. De Raad is van mening dat het vereiste
van dagtekening kan worden geschrapt.4. Publicatie van de akten; artikel 94, derde lidDe Raad maakt over de publicatie van de akten als bedoeld in artikel 94,
derde lid, de volgende opmerkingen:a. In deze bepaling wordt aan de onderhandse akte waarin de ten huwelijk
aangebrachte goederen en schulden worden vermeld die buiten de gemeenschap
vallen de eis gesteld dat de akte wordt geregistreerd. In de memorie van toelichting
wordt aan de registratie geen verdere aandacht besteed. De Raad adviseert
een nadere toelichting op de registratie te geven en in het bijzonder te vermelden
waar de registratie plaats moet vinden.b. Volgens artikel 94, derde lid, vallen ten huwelijk aangebrachte goederen
en schulden niet in de gemeenschap, voorzover zij voorafgaand aan het huwelijk
zijn vermeld in een notariële akte, in een door de aanstaande echtgenoten
en de notaris ondertekende, aan de notariële akte gehechte beschrijving
of in een onderhandse gedagtekende, ondertekende en geregistreerde akte.In de memorie van toelichting (paragraaf 11, artikelsgewijze toelichting
op artikel 94) wordt opgemerkt dat publicatie van de in het derde lid, genoemde
akten in het huwelijksgoederenregister geen noodzakelijk vereiste is, nu ook
de van de huwelijksgoederengemeenschap uitgesloten erfrechtelijke verkrijgingen
daarin niet worden gepubliceerd. De Raad merkt op dat uit het in artikel l,
onderdeel G, gewijzigde artikel 130 kan worden afgeleid dat het de bedoeling
is dat de in artikel 94, derde lid, genoemde akten derdenwerking hebben. Naar
de mening van de Raad is derdenwerking van deze akten niet gewenst, wanneer
zij niet in het huwelijksgoederenregister worden gepubliceerd. Het argument
dat van de huwelijksgemeenschap uitgesloten erfrechtelijke verkrijgingen niet
worden gepubliceerd in het huwelijksgoederenregister overtuigt naar de mening
van het college niet, nu ook na het huwelijk verkregen erfenissen niet worden
geregistreerd in dit register.De Raad adviseert deze bepaling te heroverwegen, waarbij ook de voorgestelde
wijziging van artikel 130 dient te worden betrokken. Verder ware in de toelichting
nader in te gaan op de privacyaspecten van het huwelijksgoederenregister.
De Raad verwijst in dit verband naar de nota van toelichting bij de algemene
maatregel van bestuur houdende regelen betreffende de inrichting en raadpleging
van het boedelregister, bedoeld in artikel 186 van Boek 4 van het Burgerlijk
Wetboek (besluit boedelregister).5. Fraudegevoeligheid van onderhandse aktenIndien bij de registratie van onderhandse akten door de Inspectie geen
kopie van de akte zelf wordt bewaard, wordt, zoals de Koninklijke Notariële
Broederschap heeft opgemerkt, de fraudegevoeligheid van de akte vergroot.
In de memorie van toelichting (paragraaf 11, artikelsgewijze toelichting
op artikel 94) wordt daaromtrent opgemerkt dat in dit geval extra eisen zijn
gesteld aan de onderhandse akte, waaraan alle moet zijn voldaan, wil de aanbrengst
uitgesloten zijn van de gemeenschap. Die extra eisen zien echter niet op de
inhoud van de aanbrenglijst zelf. Het is niet ondenkbaar dat later op de lijst
nog goederen worden bijgeschreven. Daarom geeft de Raad in overweging voor
een vorm van registratie te kiezen die ook waarborgt dat de inhoud van de
aanbrengstenlijst wordt geregistreerd.3, 4 en 5 Artikel 94, derde lid, eis van dagtekening van de onderhandse
akte; publicatie van de akten; fraudegevoeligheid van onderhandse aktenArtikel 94, derde lid, is in het licht van de opmerkingen van de Raad
over dagtekening, publicatie, registratie en fraudegevoeligheid van onderhandse
akten heroverwogen.Hoewel niet rechtstreeks voortvloeiend uit het advies van de Raad is het
uitgangspunt dat ten huwelijk aangebrachte goederen in beginsel in de gemeenschap
van goederen vallen, tenzij zij voorafgaand aan het huwelijk daarvan uitgesloten
zijn door vermelding in een notariële of onderhandse akte, omgedraaid.
In het voorgestelde nieuwe systeem van de wet past het beter om ten huwelijk
aangebrachte goederen in beginsel buiten de gemeenschap van goederen te laten,
tenzij voorafgaand aan het huwelijk bij notariële akte, daaronder begrepen
een akte van huwelijkse voorwaarden, is bepaald dat zij in de gemeenschap
vallen. Hetgeen echtgenoten tijdens hun huwelijk door beider inspanning verkrijgen,
valt in de gemeenschap. Het andere blijft erbuiten, tenzij anders bepaald.In de oorspronkelijke opzet kon op betrekkelijk eenvoudige wijze bereikt
worden dat de gemeenschap van goederen de ten huwelijk aangebrachte goederen
niet omvatte, namelijk door gebruik te maken van een onderhandse akte. Omdat
aan het gebruik van onderhandse akten met als doel de werking van de gemeenschap
van goederen ten aanzien van de daarin vermelde goederen uit te sluiten, in
het bijzonder vanuit een oogpunt van fraudegevoeligheid nadelen kleven, wordt
gelet op de verstrekkende betekenis van plaatsing van goederen op een aanbrengstlijst
(de goederen vallen buiten de gemeenschap (in de oorspronkelijke opzet)) voorgesteld
om de eis van een notariële akte te stellen.Ter gelegenheid van de aanpassing van het Besluit huwelijksgoederenregister
in verband met de totstandkoming van deze wet zal ingegaan worden op de privacy-aspecten
van het huwelijksgoederenregister.In verband met de heroverweging van artikel 94, derde lid, zal artikel
130 op andere wijze dan thans voorgesteld worden aangepast en vervalt artikel
II (aanpassing Faillissementswet). In dat licht ontvalt de grondslag aan de
tweede en de derde redactionele kanttekening.6. Vruchten van de goederenIn artikel 94, tweede lid, onderdeel a, en vierde lid worden naast de
krachtens erfopvolging, making, lastbevoordeling of gift verkregen goederen
ook de vruchten van die goederen genoemd. Niet duidelijk is of ten aanzien
van andere goederen die buiten de gemeenschap blijven ook de vruchten van
die goederen niet in de gemeenschap zullen vallen. De Raad adviseert hierover
duidelijkheid te verschaffen.6. In overeenstemming met het advies van de Raad is in een nieuw zesde
lid van artikel 94 bepaald dat vruchten van goederen die niet in de gemeenschap
vallen, evenmin in de gemeenschap vallen.7. Verzoening nadat gemeenschap van goederen aanvankelijk ontbonden was
Volgens artikel 99, eerste lid, onder b en c, wordt de gemeenschap van rechtswege
ontbonden op het tijdstip van het indienen van een verzoek tot echtscheiding,
respectievelijk van een verzoek tot scheiding van tafel en bed. In de toelichting
op artikel 99 wordt naar aanleiding van een vraag van de Nederlandse Vereniging
voor Rechtspraak opgemerkt dat de situatie waarin een verzoening plaatsvindt
nadat een verzoek tot echtscheiding is ingediend, enigszins lijkt op die van
een verzoening na scheiding van tafel en bed en dat daarom artikel 1:176 BW
analoog kan worden toegepast. Het komt de Raad voor dat het uit een oogpunt
van rechtszekerheid gewenst is met betrekking tot echtscheiding een uitdrukkelijke
regeling in de wet op te nemen.7. Het advies van de Raad is opgevolgd. Aan artikel 99 is een lid toegevoegd
waarin een aan artikel 1:1.76 BW analoge regeling is opgenomen. Voorts is
de gelegenheid te baat genomen om in een nieuw lid van artikel 99 te bepalen
dat de ontbinding in de gevallen onder b tot en met of van artikel 99 slechts
aan derden die daarvan onkundig waren, kan worden tegen geworpen indien het
desbetreffende verzoek of de overeenkomst zijn ingeschreven in het huwelijksgoederenregister.8. De verplichting van echtgenoten tot het elkaar verschaffen van inlichtingen
De artikelen 83 en 98 bevatten bijna identieke bepalingen betreffende de verplichting van de echtgenoten om elkaar desgevraagd inlichtingen
te verschaffen over het door hen gevoerde bestuur alsmede over de stand van
hun goederen. Artikel 83 is opgenomen in titel 6 dat zowel van toepassing
is op de situatie dat de echtelieden in gemeenschap van goederen zijn gehuwd,
als op de situatie dat huwelijkse voorwaarden zijn opgemaakt. Artikel 98,
dat in titel 7 (de wettelijke gemeenschap van goederen) staat, is gehandhaafd,
maar niet duidelijk is waarom.Weliswaar slaat het artikel uitsluitend op de goederen en schulden van
de gemeenschap, maar uit de tekst van artikel 83 blijkt niet dat dat artikel
niet van toepassing zou kunnen zijn op de gemeenschap.De Raad adviseert om in ieder geval de verhouding tussen beide artikelen
in de toelichting nader uit te leggen.8. Het door de Raad opgemerkte probleem van de verhouding tussen de artikelen
83 en 98 doet zich niet voor, aangezien artikel 98 vervalt. Onderdeel C van
het wetsvoorstel impliceert immers dat de huidige afdelingen 1 en 2 van titel
.7 vervangen worden door twee nieuwe afdelingen. De eerste betreft algemene
bepalingen, de tweede gaat over het bestuur der gemeenschap en omvat één
artikel, artikel 97. Artikel 98 vervalt dus.9. Voor redactionele kanttekeningen verwijst het college naar de bij het
advies behorende bijlage.9. De eerste redactionele kanttekening is overgenomen. Aan de tweede en
derde redactionele kanttekening is, gelet op het gestelde onder de punten
3, 4 en 5 de grondslag ontvallen.De Raad van State geeft U in overweging het voorstel van wet te zenden
aan de Tweede Kamer der Staten-Generaal, nadat met het vorenstaande rekening
zal zijn gehouden.De Vice-President van de Raad van State,H. D. Tjeenk WillinkVan de gelegenheid is gebruik gemaakt om de redactie van artikel 94, zesde
lid, (te vernummeren tot artikel 94, zevende lid) aan te passen.Ik moge U verzoeken het hierbij gevoegde gewijzigde voorstel van wet en
de gewijzigde memorie van toelichting aan de Tweede Kamer der Staten-Generaal
te zenden.De Minister van Justitie,J. P. H. DonnerBijlage bij het advies van de Raad van State van 17 maart 2003, no.
W03.02.0562/I, met redactionele kanttekeningen die de Raad in overweging geeft.Wetsvoorstel– In aanhef wetsvoorstel toevoegen na titels: «6,».– In artikel 130 de zinsnede «dan wel in een onderhandse gedagtekende,
ondertekende en geregistreerde akte mits die akte is opgemaakt vóór
de voltrekking van het huwelijk» veranderen in: dan wel in een onderhandse
vóór de voltrekking van het huwelijk gedagtekende, ondertekende
en geregistreerde akte.– In Artikel II de zinsnede «bij aanvang van het huwelijk»
veranderen in: bij aanvang van het huwelijk of. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-28867-B.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl